Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η Γκρέτα και το κλίμα

Posted by sarant στο 7 Οκτώβριος, 2019


Το σημερινό άρθρο δημοσιεύτηκε χτες, πρώτη Κυριακή του μήνα, στα Ενθέματα της κυριακάτικης Αυγής, στη μηνιαία στήλη μου «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία». Για τη Γκρέτα Τούνμπεργκ έχουμε γράψει πρόσφατα στο ιστολόγιο αλλά ελάχιστη αλληλοκάλυψη υπάρχει με τούτο το άρθρο, το οποίο λεξιλογεί για το κλίμα.

Η Γκρέτα και το κλίμα

Οι σύνοδοι κορυφής και οι άλλες επίσημες συνεδριάσεις των Ηνωμένων Εθνών συνήθως αφορούν μόνο διπλωμάτες και λοιπούς μεγαλοσχήμονες και περνούν απαρατήρητες από τον μέσο πολίτη· η πρόσφατη σύνοδος κορυφής για το κλίμα αποτέλεσε εξαίρεση, χάρη στη 16χρονη Σουηδή Γκρέτα Τούνμπεργκ. Η νεαρή ακτιβίστρια κατάφερε να στρέψει επάνω της τους προβολείς της δημοσιότητας και να θέσει το θέμα της κλιματικής αλλαγής με τον επείγοντα χαρακτήρα που έχει· και κέρδισε όχι μόνο την προσοχή όλων και τη συμπάθεια εκατομμυρίων αλλά και τα φαρμακερά βέλη πολλών σχολιαστών, κυρίως (αλλά με κανένα τρόπο αποκλειστικά) δεξιών και ακροκεντρώων -μέχρι και σάιμποργκ τη χαρακτήρισε ο Γάλλος φιλόσοφος Μισέλ Ονφρέ, όπως θα διαβάσατε πριν από λίγο καιρό στην Αυγή.

Αφού λοιπόν η Γκρέτα πρωταγωνίστησε στην επικαιρότητα, ταιριάζει να της αφιερώσουμε το άρθρο αυτού του μήνα· όχι ακριβώς στην ίδια, όσο στην έννοια που εκείνη ανέδειξε, εννοώ το κλίμα. Και βέβαια εμείς εδώ λεξιλογούμε, οπότε θα λεξιλογήσουμε για το κλίμα.

Η λέξη είναι αρχαία. Προέρχεται από το ρήμα κλίνω (προσοχή στα ομόηχα), που το χρησιμοποιούμε σήμερα όταν κλίνουμε ουσιαστικά ή ρήματα στη γραμματική. Κλίνω αρχικά σημαίνει “γέρνω” και το κεκλιμένο επίπεδο που είχαμε εμείς οι παλιότεροι στα προβλήματα της φυσικής είναι ακριβώς ένα επίπεδο με κλίση, μια ράμπα. Στην ίδια οικογένεια λέξεων βρίσκουμε την κλίνη (και τελικά την κλινική), την κλίμακα, το κλίτος των εκκλησιών, την κλιτύ δηλ. την πλαγιά του βουνού αλλά και το ανάκλιντρο.

Κλίμα λοιπόν αρχικά ήταν η κλίση του εδάφους, η κατωφέρεια και στη συνέχεια η υποτιθέμενη κλίση της γης ως προς τους πόλους ή η κλίση των ακτίνων του ηλίου προς το έδαφος. Στα ελληνιστικά χρόνια, εμφανίζεται η σημασία “περιοχή της γης” (π.χ. “τα προς μεσημβρίαν κλίματα”, οι νότιες περιοχές) ενώ κλίματα ονομάστηκαν και τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα (τα “τέτταρα κλίματα” στον Στράβωνα). Οι αρχαίοι γεωγράφοι χώριζαν την οικουμένη σε 7 λωρίδες ανάλογα με τη διάρκεια της ημέρας, που και αυτές ονομάστηκαν κλίματα.

Στα χριστιανικά χρόνια η λέξη χρησιμοποιείται με τη σημασία της εκκλησιαστικής περιφέρειας που έχει δική της διοίκηση, σημασία που επιβιώνει ως σήμερα όταν λέγεται π.χ. ότι “η Θεσσαλονίκη ανήκει στο κλίμα του Πατριαρχείου”. Παράλληλα, παραμένει η λαϊκή σημασία της: κλίση, λύγισμα, σκύψιμο π.χ. στον Βέλθανδρο και Χρυσάντζα ο ποιητής παινεύει “το κλίμα του τραχήλου της και το υπολύγισμά της”.

Με τις αρχαίες γεωγραφικές σημασίες η λέξη περνάει απαράλλαχτη στα λατινικά, clima, και από εκεί στις νεότερες ευρωπαϊκές γλώσσες (climate στα αγγλικά, climat στα γαλλικά). Στον ύστερο μεσαίωνα χρησιμοποιείται με τη σημασία μιας συγκεκριμένης περιοχής της Γης σε συνάρτηση με τις μετεωρολογικές συνθήκες και από το 1600 περίπου εμφανίζεται η σημερινή σημασία της λέξης, δηλ. το σύνολο των ατμοσφαιρικών και μετεωρολογικών συνθηκών που επικρατούν σε έναν τόπο (θερμοκρασία, βροχοπτώσεις, κτλ.)

Με αυτή τη σημασία ο όρος επανακάμπτει στα ελληνικά ως σημασιολογικό δάνειο, ενώ επίσης εμφανίζονται όροι όπως κλιματολογία ή κλιματικός. Ο όρος που μας απασχολεί -που μας στοιχειώνει, πείτε-, δηλ. η κλιματική αλλαγή, πρωτοεμφανίστηκε στη δεκαετία του 1980, το 1983, στα αγγλικά: climate change.

Βέβαια, στα νεότερα χρόνια η λέξη έχει πάρει και μεταφορική σημασία και δηλώνει τις συνθήκες μέσα στις οποίες βρίσκεται ή γίνεται κάτι, το γενικότερο ψυχολογικό ή ηθικό περιβάλλον που επικρατεί σε μια δεδομένη στιγμή, κι έτσι λέμε π.χ. στη σύσκεψη επικράτησε κλίμα αισιοδοξίας, κλίμα ανασφάλειας, ψυχροπολεμικό κλίμα. Στη δεκαετία του 1980 ακούστηκε πολύ, ως έκκληση, το “ήπιο κλίμα” που έπρεπε να χαρακτηρίζει την πολιτική αντιπαράθεση. Και όπως παλιότερα οι φιλάσθενοι διάλεγαν να παραθερίσουν σε περιοχές με καλό κλίμα, κάποιος μπορεί να πει ότι “δεν με σηκώνει το κλίμα” στην τάδε επιχείρηση ή στο τάδε κόμμα, εννοώντας ότι δεν είναι αρεστός ή ανεκτός στο συγκεκριμένο περιβάλλον.

Θα καταλάβατε από τα παραπάνω ότι το κλίμα δεν έχει καμιά ετυμολογική σχέση με το ομόηχο “κλήμα” (που προέρχεται από το ρήμα κλω, σπάζω). Μόνο σε λογοπαίγνια μπορεί να δείτε ότι “ήταν στραβό το κλίμα”. Αν όμως το στραβό κλήμα το έφαγε ο γάιδαρος, το στραβό κλίμα το έφτιαξε ο άνθρωπος -ή τουλάχιστον ένας συγκεκριμένος τρόπος ανάπτυξης. Οπότε, να μην παραπονιόμαστε για τη Γκρέτα που μας υψώνει το δάχτυλο.

 

Advertisements

185 Σχόλια to “Η Γκρέτα και το κλίμα”

  1. Γς said

    ήτυαν στραβό τό’ φαγε κι ο γάιδαρος…

    Καλημέρα

  2. Είχα πολύ πρόσφατα την κουβέντα για τα εφτά κλίματα των αρχαίων (και μεσαιωνικών) γεωγράφων. Είναι υπολογισμένα σε λουρίδες κατά μήκος των παραλλήλων σύμφωνα με τη χαρτογραφία του Ερατοσθένη, οπότε από τον Πτολεμαίο και μετά κατέστη αδύνατο να απεικονιστούν σε χάρτη γιατί καταστράβωσαν, ας πούμε. Συνέχιζαν όμως να χρησιμοποιούνται, συν τοις άλλοις γιατί υπήρχε αντιστοίχιση με τους εφτά πλανήτες, οι οποίοι υποτίθεται καθόριζαν την ιδιοσυγκρασία των κατοίκων τους. Ο όρος και στα αραβικά (iklim).
    Στην εκκλησιαστική ορολογία είναι οι περιφέρειες δικαιοδοσίας των πατριαρχείων, π.χ. το κλίμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το κλίμα του Ιεροσολύμων κλπ.

  3. Αὐγουστῖνος said

    Η λευκή υπεροχή προέκυψε όχι επειδή κάποιοι είχαν ιδέες που θα οδηγούσαν πολλούς ανθρώπους στον θάνατο, αλλά επειδή ήταν χρήσιμο να προστατευτούν οι βάρβαρες αλλά ιδιαίτερα επικερδείς δραστηριότητες. Η εποχή του επιστημονικού ρατσισμού ξεκινά μαζί με το εμπόριο των σκλάβων — υπάρχει ερμηνεία γι’ αυτήν την κτηνωδία. Αν η απάντησή μας στην κλιματική αλλαγή είναι η θωράκιση των συνόρων μας, τότε φυσικά, οι θεωρίες που θα δικαιολογούσαν αυτή την απόφαση, που δημιουργούν αυτή την ιεράρχηση της ανθρωπότητας, θα επανέλθουν.

    Ναόμι Κλάιν, Democracynow, 9/2019

    Καλημέρα καὶ καλὴ βδομάδα…

  4. Γς said

    1:
    Το κλήμα

    https://caktos.blogspot.com/2014/05/blog-post_3664.html

    https://caktos.blogspot.com/2014/05/blog-post_3664.html

  5. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Από καθαρά αισθητική άποψη θα προτιμούσα το δάχτυλο της ανήλικης Γκρέτας να έχει κι αυτό μιά κάποια κλίση, για να μην θυμίζει αυτό που θυμίζει… Καλή σας μέρα!

  6. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστω πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Ώστε ικλίμ!

  7. 6 ναι, και υπήρχε και μια ωραία τούρκικη ταινία (Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν) με αυτόν τον τίτλο (İklimler). https://www.imdb.com/title/tt0498097/ «Κλίματα αγάπης» ήταν νομίζω ο ελληνικός τίτλος.

  8. Παναγιώτης Κ. said

    @4. Άγουρα!

  9. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    5

    Δεν με ενδιαφέρει το αισθητικόν του πράγματος καθότι αναίσθητος. Σημειολογικώς όμως είναι ενδιαφέρον το πώς ο συμβολισμός της ανώτερης -μετά τον φόνο- βαθμίδας κυριαρχίας έχει γίνει υβριστικό σχήμα στα χέρια και των γυναικών, δλδ των κατεξοχήν θυμάτων αυτού του είδους υποταγής, του βιασμού πχ.

  10. atheofobos said

    Βλέποντας την φωτογραφία της Γκρέτας που έβαλες θυμήθηκα αυτό που είχε γράψει ο Σ.Φασουλής, περιγράφοντας την με ευστοχία, στα ΝΕΑ:
    Πλάκα πλάκα αυτό το κακιασμένο με τα θεόσφικτα τα χίλια ξεσήκωσε όλη την νεολαία να βγει στον δρόμο για το κλίμα. Δεν πα να την βλέπω και να μου τσιτώνει το νεύρο, το αποτέλεσμα μετράει.

  11. Pedis said

    Νικοκύρη,

    μέχρι και σάιμποργκ τη χαρακτήρισε ο Γάλλος φιλόσοφος Μισέλ Ονφρέ, όπως θα διαβάσατε πριν από λίγο καιρό στην Αυγή.

    πού κολλάει το σάιμποργκ;

  12. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    9 συνέχεια

    Θυμήθηκα και μια τύπισσα που είχα γνωρίσει. Έβριζε σαν αλφαμίτης βασανιστής, και ο μειωτικός χαρακτηρισμός που χρησιμοποιούσε συχνότερα ήταν «μουνί».

  13. ΣΠ said

    7
    Ναι, «Κλίματα αγάπης» https://www.imdb.com/title/tt0498097/releaseinfo?ref_=tt_ql_dt_2#akas

  14. Alexis said

    #11: Λόγω εμφάνισης μάλλον. Θυμίζει κάτι ταινίες με αντίστοιχο θέμα…

  15. Λεύκιππος said

    Υπάρχει και το μικροκλιμα της κάθε γειτονιάς.

  16. Pedis said

    # 11 – αν είναι γι αυτό, τότε πρόκειται για βλακώδη μικροπρέπεια …

  17. Νέο Kid said

    «η υποτιθέμενη κλίση της γης ως προς τους πόλους…» ??
    Τη μετάπτωση του άξονα περιστροφής της Γης, εννοείς? (precession ή απλά axial tilt εις την επικυριαρχικήν)
    Αν ναι, Καθόλου «υποτιθέμενη». Την ανακάλυψε ο τιτανοτεράστιος Ίππαρχος ,και είναι πολύ πραγματική.

  18. f kar said

    5 σαν φωτοσοπιά φαίνεται όμως..?

  19. gpoint said

    Η Γκρέτα… μάλιστα

    Είδαν που η Μπε-μπε δεν μπόρεσε να συγκινήσει τον κόσμο για τις φώκιες κι είπαν να δοκιμάσουν με κακέκτυπο. Αν κάποιο κανάλι είχε την φαεινή να βάλει τη Γεωργία Βασιλειάδου να λέει τις ειδήσεις (ή τον καιρό , μια που μιλάμε για κλίμα) θα ξέραμε από τότε το αποτέλεσμα.

    Το όλο σκηνικό πάντωςμε φέρνει πίσω στο 85. Υπήρχαν στο συγκρότημα του Ταύρου τρία συστεγαζόμενα νυχτερινά σχολεία (τεχνική σχολή, επαγγελματικό και τεχνικό λύκειο) υπό τηνδιεύθυνση κάποιου ΚΕΤΕ αγνώστου χρησιμότητας. Υπήρχε και ένας νέος της ΚΝΕ, επαγγελματίας μαθητής, που όταν τελείωνε το ένα σχολείο γραφότανε στο άλλο ώστε να βγαίνει πρόεδρος των μαθητών συνολικά.
    Εξεάσεις Μαΐου- Ιουνίου ο πρόεδρος γράφει έκθεση (με το απίθανο θέμα «είναι αγαθόν οι αγαθοί άνθρωποι να έχουν αγαθά») κι εγώ επιτήρηση.
    Οι εξετάσεις είναι της (πολλής) πλάκας και του άντε να τελειώνουμε, οι μισοί έχουν παραδώσει κόλλα κι ο πρόεδροςδεν έχει γράψει λέξη και κοιτάζει κάπου προς τα νοτιοδυτικά.
    – Αντε ρε πρόεδρε, γράφε να ξεμπερδεύουμε,,τι σκέφτεσαι πάλι ;
    – Δάσκαλε, εμείς γράφουμε έκθεση και στην Νικαράγουα έχει αρχίσει η επανάσταση…

    Σαν το δάκτυλο της Γκρέτας (όχι Γκάρμπο, αλλά Αγαρμπο )

  20. 5, 18 Κι εμένα φωτοσοπιά μου φαίνεται.

  21. Divolos said

    Και το κλίμα-climate-climat ελληνικό και το αρχαιότερο κλήμα στον κόσμο πάλι ελληνικό! Αντε μετά να μην ευδοκιμούν «Πορτοκάλος» 🙂
    https://www.athensmagazine.gr/article/news/248839-to-arxaiotero-klhma-ston-kosmo-brisketai-sthn-ellada-se-poio-xwrio-mporei-na-to-dei-kapoios-photos

  22. Νέο Kid said

    20. Φωτοσοπιά είναι. Ιδού η κανονική:

  23. Alexis said

    #18, 20, 22: Παρακαλείται ο ειδικός επί του θέματος να βγει από το γνωστό υπόγειο και να αποφανθεί τάχιστα… 😂

  24. spiridione said

    Και η άλλη φωτοσοπιά

  25. Alexis said

    #12: Είναι γενικότερο το φαινόμενο. Όλα τα μέρη του σώματος που έχουν σχέση με το σεξ χρησιμοποιούνται και με απαξιωτική/υβριστική σημασία.

    Φιλικό μου πρόσωπο είχε εκφράσει προσφάτως την απορία:
    Γιατί όταν θέλουμε να πούμε ότι κάποιος τα θαλάσσωσε λέμε «τα ‘κανε μουνί»; Αφού το μουνί είναι ωραίο πράμα!

  26. Γς said

    35:

    >Αφού το [μπιπ] είναι ωραίο πράμα!

    Και μόλις απαντούσα σ ένα μήνυμα:

    «της νασουμά το νιμού ρε λακαμά!»

  27. ΣΠ said

    Άλλο το «εγκλιματίζω», άλλο το «εγκληματώ». Άλλο ο «κλιματικός», άλλο ο «εγκληματικός».

  28. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    25 Ναι, αλλά όταν το λέει γυναίκα είναι κάπως…

  29. Γιώργος Αιγινίτης said

    «Αν όμως το στραβό κλήμα το έφαγε ο γάιδαρος, το στραβό κλίμα το έφτιαξε ο άνθρωπος -ή τουλάχιστον ένας συγκεκριμένος τρόπος ανάπτυξης. Οπότε, να μην παραπονιόμαστε για τη Γκρέτα που μας υψώνει το δάχτυλο.»
    Κι εγώ νόμιζα ότι εδώ λεξιλογούμε… Εσύ όμως δεν κρατιέσαι Νίκο μου.
    Αχ εμεις οι αριστεροί, κοροϊδάρες που γινόμαστε. Καταντάμε να υπερασπιζόμαστε θέσεις τσαρλατάνων (είναι πολλά τα λεφτά Νίκο μου), που περνιούνται για σοβαροί επειδή τους προβάλουν διαρκώς τα media.
    Στον ορυμαγδό των σχολίων για την Greta, ξεχωρίζει με διαφορά η τοποθέτηση των Anonymous. Αξίζει να την διαβάσουμε:
    https://www.anonews.co/anonymous-message-to-greta-thunberg/ fbclid=IwAR38El3LXqDuwJsZa34N5l_Vyzxg4tLN_w0xexvSTF3xRzgwu9tqHq9adX4

  30. Νέο Kid said

    Μάλιστα … ορισμένοι δεν πείθονται ούτε με την ορίτζιναλ 21 φωτό…
    «Μπιφτέκι! Είπε αινιγματικά ο τούρκος»

  31. νεσσιμ said

    η φωτοσοπιά είναι από το γαλλικό χαβαλεδιάρικο secretnews.fr

    “Allez tous vous faire foutre” : Greta Thunberg abandonne la lutte et retourne à l’école

  32. voulagx said

    #30 Νιουκιντ, η φωτοσοπια ειναι τμημα της κατοπτρικης της οριτζιναλ, ν’ ε σ’ πα;

  33. ΣΠ said

  34. Νέο Kid said

    32. Ε ναι. Δε φαίνεται? Γκαρίζει ρε Γίγαντα! 🙂

  35. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Κιντ, δεν ξέρω αν το 30 το έγραψες για μένα, αλλά αναφερόμουν βασικά σε μια υπαρκτή συμπεριφορά μερίδας γυναικών και όχι τόσο στη συγκεκριμένη κοπέλα που ήταν απλώς η αφορμή των σχολίων μου, ασχέτως του φέικ της φωτογραφίας.

  36. Νέο Kid said

    35. Όχι, δεν τόγραψα για σένα . Με αφορμή το 29. τόγραψα, αλλά είναι «γενικώς απευθυνόμενο», ας πούμε…

  37. voulagx said

    #30 @Νιουκιντ: «Μπιφτέκι! Είπε αινιγματικά ο τούρκος»
    Μιλας με γριφους, νεαρέ!

  38. Γιάννης Ιατρού said

    20/22 κλπ. Έτσι

  39. Νέο Kid said

    37. Από παλιό ρώσικο σκακιστικό διήγημα ,είναι. Μού χει μείνει αυτή η αινιγματική φράση γιατί είναι αινιγματικά αινιγματική να πούμε! 🙂
    * O «Tούρκος» ήταν παρατσούκλι ανθρώπου. Όχι το ομώνυμο chess automaton να πούμε!

  40. Γιάννης Ιατρού said

    24: Αυτή είναι πιό καλή….

  41. Theo said

    Καλημέρα κι από ΄δω 🙂

    Στο ραδιόφωνο συχνά ακούγεται το «δώσε κλίμα» (δηλ. περίγραψε την εκεί ατμόσφαιρα) από αυτούς που είναι στο στούντιο προς ανταποκριτές.

  42. Λευκιππος said

    Εξ ου και την κεφαλήν κλιναι

  43. BLOG_OTI_NANAI said

    Στην Ορθόδοξη Λειτουργική Παράδοση συχνά η Θεοτόκος ονομάζεται «Κλίμαξ» επειδή με τη Γέννηση του Χριστού και ενανθρώπηση του Θεού Λόγου ήταν εκείνη που «τα άνω τοις κάτω συνάψασα» και έγινε «κλίμαξ επουράνιος δι’ ής κατέβη ο Θεός»:

    Υπάρχουν δύο ασκητικά έργα με τον τίτλο «Κλίμαξ» με περιεχόμενο τις βαθμίδες της τελειώσεως που οφείλει να περάσει κάθε άνθρωπος για τη θέωση.

    «Κλίμαξ» είναι ο τίτλος του περίφημου ασκητικού έργου του αγίου Ιωάννη του Σιναϊτη, ή του αγίου Ιωάννη της Κλίμακος όπως λέγεται (6ος αι.) το οποίο λέγεται κάποιες φορές και «το ευαγγέλιο των μοναχών»:

    Η «Κλίμαξ των Θείων Χαρίτων» είναι ένα σύντομο έργο του Θεοφάνη Μοναχού, αγνώστων λοιπών στοιχείων, που πιστεύεται πως έζησε μετά τον 11ο αι.

  44. BLOG_OTI_NANAI said

    Διάφορες λέξεις:

    Παλαιοκλιματολογία
    Μετακλιματισμός
    Ανεγκλιμάτιστός
    Αντικλίμακα (Σχήμα λόγου κατά το οποίο ο λόγος, από ένα σημείο στο οποίο έχει φτάσει σε κορύφωση ύφους ή νοημάτων, συνεχίζει με απότομη αποκλιμάκωση ύφους ή νοημάτων)
    Γεωκλιματολογικός
    Διακλιμάκωση
    Βιοκλιματικός
    Ανακλιμάκωση
    Υποκλίμακες
    Αποκλιμακούμενος
    Απόκλιμα
    Εσωκλιματικός/Εξωκλιματικός
    Εγκλιματίζομαι
    Ευκλιματούσα
    Κλιμάκιο
    Κλιμάκωση
    Κλιμακίζω
    Κλιμακοειδής
    Κλιμακοστάσιο
    Κλιμακοφόρος
    Κλιμακτήρες
    Κλιμακτήριος
    Κλιμακόεσσα
    Κλιμακόπλευρο
    Κλιματάρχης
    Κλιματιστικό
    Κλιματογραφία
    Επανακλιμάκωση
    Αγροκλιματολογία
    Μακροκλίμα
    Μικροκλίμα

  45. ΣΠ said

    Το Λεξικό Μπαμπινιώτη έχει μακρόκλιμα, μεσόκλιμα αλλά μικροκλίμα. Το ΛΚΝ έχει μόνο το μακρόκλιμα. Πώς αιτιολογείται αυτή η διαφορά στον τονισμό;

  46. aerosol said

    #9
    Όλες οι λέξεις, εκφράσεις και χειρονομίες που εκφράζουν επιθετικότητα και εξύβριση είναι δομημένες με αυστηρά αρσενική οπτική. Στο πλαίσιο της -βασικά εξαναγκαστικής- παθητικότητας και κοινωνικής ευπρέπειας οι γυναίκες δεν νοούνταν να χρησιμοποιούν «κακές» λέξεις ή χειρονομίες. Σχεδόν μεταφυσικά τους απαγορεύεται η επιθετικότητα και η θυμωμένη πρόκληση. Όσο αυτό αλλάζει (έστω σε κάποιες κοινωνίες) είναι λογικό πως δεν θα εφεύρουν εκ του μηδενός λέξεις και χειρονομίες αλλά θα εκφραστούν με τις υπάρχουσες.
    Επιπλέον, η βίαιη κυριαρχία δεν αφορά μόνο γυναικεία θύματα, γι αυτό και την χρησιμοποιούν οι άντρες μεταξύ τους. Οπότε η εν λόγω χειρονομία δεν είναι λογικά παράδοξο να χρησιμοποιείται από γυναίκες.

    #12
    Το μουνί είναι, ως βρισιά, ίσως η πιο ταμπού λέξη στα ελληνικά. Το ίδιο και για τους Αμερικάνους. Υπό την επίδραση της γοητείας που τους ασκεί η ποπ κουλτούρα με τους λαϊκούς, αθυρόστομους Άγγλους (που την έχουν σχεδόν ως αντίστοιχο του μαλάκα), την αναφέρουν πια περισσότερο. Λόγω ίντερνετ παρατηρώ αυτή την τάση και στα ελληνικά, αλλά πολύ δειλά.
    Είναι παράλογο που στην ουσία δεν υπάρχει εύχρηστη λέξη για ένα τόσο σημαντικό σημείο της γυναικείας ανατομίας. Το έχουμε λερώσει με ακραία δόση υποτίμησης και επιθετικότητας.
    Είναι αποτέλεσμα της χρόνιας περιθωριοποίησης της έννοιας της γυναικείας σεξουαλικής ευχαρίστησης, αλλά και το υπέρτατο ενδεικτικό μιας υποδεέστερης γυναικείας φύσης που έφτασε να αποτελεί την εντονότερη βρισιά όταν απευθύνεται σε άντρες. Αυτό χρωματίζει και την χρήση του όταν είναι σεξουαλικά επαινετικό, ως μια αρκετά τολμηρή επιλογή.

    Προσωπικά βρίσκω θετικό το να την ανακτήσουν οι γυναίκες -ακόμα κι αν αυτό ξεκινήσει με την υβριστική χρήση. Έχω ακούσει γυναίκα να λέει «στ’ αρχίδια μου» αλλά δεν έχω ακούσει να λέει «στο μουνί μου». Από κάποιες πλευρές αυτό είναι σουρεαλιστικό αλλά και αναμενόμενο αν σκεφτείς την κοινωνία από την οποία προκύπτει. Γενικά μου αρέσει μια γυναίκα που μπορεί να βρίσει, δείχνει πως κάποια πράγματα αποφάσισε να μην την περιορίζουν. Φυσικά το πότε και το πώς είναι καθοριστικά, όπως και στους άντρες.

  47. Νέο Kid said

    «αλλά δεν έχω ακούσει να λέει «στο μουνί μου» »
    Ω! Δεν έχεις γνωρίσει πολλές γυναίκες λοιπόν! 😆

    (φιλικό πείραγμα. ντάξει? Επί της ουσίας , τα λες πολύ καλά ! (τετριμμένα αναμενόμενο από σένα βέβαια αυτό)

  48. ΣΠ said

    46
    Πάντως στα αγγλικά και το cunt και το dick είναι βρισιές. Το cunt μάλλον πιο βαριά.

  49. ΓιώργοςΜ said

    46 β Στα αγγλικά υπάρχουν δύο λέξεις, η «απαλή» pussy (γατάκι), με πολύ λίγη φόρτιση, έντασης αντίστοιχης με το «μαλάκα». Δηλώνει συχνά το δειλό. Η δεύτερη, cunt, είναι βαριά (ή ήταν, τουλάχιστον), εδώ θα αποδιδόταν πιο εμφατικά από μουνί, ίσως βρωμόμουνο ή κάτι τέτοιο.
    Η πρώτη σηκώνει μετά βίας απάντηση βαρύτερη του «δε μας παρατάς», η δεύτερη καρπαζιές.

    47 κι εγώ το έχω ακούσει από πολύ παλιά, αλλά συχνότερα εναλλακτικές όπως «σ’ αυτά που δεν έχω», «στα ανύπαρκτά μου»· άλλωστε χρειάζεται επιφάνεια για να γράψει κανείς 🙂

  50. ΓιώργοςΜ said

    48 Το dick όχι και τόσο, μάλλον σε ένταση αντίστοιχο του pussy, δηλώνει μια ελαφριά βρισιά, κάτι σαν κωλόπαιδο. Άλλωστε είναι και κύριο όνομα, υποκοριστικό του Richard, και έμεινε σε αυτή τη χρήση όπως αντίστοιχα εδώ «ο Γιακουμής» ή κάτι αντίστοιχο.

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    25: Όχι σκέτο, βάλε και το καπέλο.☺ Κι όμως, υπάρχει πολύ λογική εξήγηση για τη χρήση αυτής της έκφρασης, αν φυσικά δεν πέφτουμε θύμα παρετυμολογίας.
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.slang.gr/definition/28457-mouni-kapelo&ved=2ahUKEwjd6LLopYrlAhUFElAKHUmgD-EQFjAAegQIBRAB&usg=AOvVaw10Qr1Zz9UfJo9xYCoGCVM2&cshid=1570456401426

  52. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    11 Σάιμποργκ, τεχνητό πλάσμα, υβρίδιο ανθρώπου-μηχανής

    31 Ευχαριστώ που εξηγήθηκε η ιστορία με το δάχτυλο

    45 Καλή ερώτηση. Κανονικά ο τόνος ανεβαίνει αλλά στα νεότερα σύνθετα μπορεί και να μείνει σταθερός.

  53. Γιάννης Ιατρού said

    Δεν πήρε το μάτι μου να αναφέρεται προηγουμένως και η μεταφορική έννοια: έχουμε «κλίση προς …» π.χ. μαθηματικά, φιλολογία, ζωγραφική κλπ. Κι αυτή από το κλίμα προέρχεται.
    Για το «πηρ’ κλίσ’» (αλλέως πως«Περικλής») δεν το συζητώ 🙂

  54. Triant said

    Συνταρακτική επικαιρότητα 🙂

    Το ξέρατε ότι σήμερα είναι η Frappe Day;

  55. aerosol said

    #48 & 49
    Είναι πολλές οι λέξεις, κάποιες φορές με υπόγειες αποχρώσεις.
    Το pussy προς άντρα σημαίνει κότα, δειλέ (αρκετά ενδεικτικό του πολύχρονου μυσογυνισμού). Το cunt στο ΗΒ είναι ακόμα σχετικά ταμπού αλλά έχει υιοθετηθεί από κάποια στρώματα πληθυσμού ως το μαλάκας, με τεράστιο εύρος χρήσης από το απολύτως υβριστικό έως παιχνιδιάρικη προσφώνηση προς φίλο. Το dick έχει την έννοια του κωλόπαιδου, του μαλάκα, του αντιπαθητικού -τουλάχιστον στις ΗΠΑ.
    Ακόμα και ευφημισμοί για το μουνί είναι ταμπού -ή ήταν ως πρόσφατα. Στις ΗΠΑ το pussy είναι οριακά ανεκτό, μόνο σε ανάλογη παρέα και συγκείμενο και όχι ευρύτερα. Αλλά το beaver είναι (ή ήταν) πιο έντονο και μειωτικό, πιο χυδαίο. Μια σπάνια χρήση ήταν στην ταινία Naked Gun, όταν ο Λέσλυ Νίλσεν χαζεύει την Πρισίλα Πρίσλεϋ που είναι ψηλά σε μια σκάλα και αναφωνεί «Nice beaver!». Αυτή κατεβαίνει κρατώντας ένα βαλσαμωμένο κάστορα (beaver). Λογικά πρέπει να ήταν ιδιαίτερα πιπεράτο αστείο για το αμερικάνικο κοινό.

    Έχω πάντως την αίσθηση πως το αγγλικό vagina είναι κάπως πιο κοινής χρήσης, λιγότερο κλινικό από το δικό μας αιδοίο. Δε μου κάνει καθόλου εντύπωση που μια ελληνίδα θα χρησιμοποιήσει την λέξη αιδοίο μόνο σε ιατρικό/επιστημονικό πλαίσιο. Επίσης, μου προξενεί (αλγεινήν!) εντύπωση που στην Ελλάδα δεν υπάρχουν καν διαδεδομένοι ευφημισμοί κοινής χρήσης. Μιλώντας για γλώσσα και φύλο, νομίζω πως είναι περίπτωση που σηκώνει βιβλίο ολόκληρο, και το κατεξοχήν παράδειγμα πλήρους απουσίας ενός βασικότατου όρου από την ευπρεπή καθομιλουμένη. Ίσως έχω ξαναγράψει για όλα αυτά γιατί μου έχει κολλήσει εδώ και χρόνια το πόσο έντονο αντίκτυπο έχει η λέξη μουνί στα ελληνικά αλλά και η απουσία εναλλακτικών για να μιλήσουν και τα δυο φύλα για κάτι τόσο βασικό.

    [Άλλο ενδεικτικό: σε σχετικές συζητήσεις οι γυναίκες συνήθως σιωπούν… Κρίμα. Δικό τους είναι, αυτή η «ευπρέπεια» κάνει κακό σε αυτές πρώτα.]

  56. spyridos said

    Το αγαπημένο μας Σάιμποργκ
    Η «7 από τις 9» (γεννημένη Αννικα Χάνσεν)

  57. Νέο Kid said

    Τι λέτε τώρα ρε παιδιά! Ποια Ανίκα και Πάνια να πούμε! Σαιμποργκ ήταν είναι και θα είναι μόνο ένα! Ο Άρνυ ο τελειωματής ο θεός! I’ll be back!

  58. 46

    Δεν αναγνωρίζω κάποιο αντρικό μονοπώλιο στο υβρεολόγιο, ούτε περιμένω -και ούτε θα ήθελα- από τις γυναίκες να εκφράζονται σαν δεσποσύνες. Όμως, όπως είπες, η οπτική είναι αντρική. Και λέω πως είναι άξια σχολιασμού η χρήση από γυναίκες όρων μειωτικών για το φύλο τους, φορτισμένων, όπως σωστά γράφεις, με ακραία δόση υποτίμησης και επιθετικότητας. Προσωπικά δεν χρησιμοποιώ τη λέξη ως υβριστικό χαρακτηρισμό ποτέ μα ποτέ. (Δες το 25). Αρχίδι θα αποκαλέσω κάποιον υβριστικά. Επειδή ακριβώς η σεξουαλική καθυπόταξη δεν αφορά αποκλειστικά τις γυναίκες έγραψα «κατ’ εξοχήν» (κάτι πρέπει να κάνω με τα επίπεδα αφαίρεσης στη γενικότερη έκφρασή μου 🙂 Αλλά βαριέμαι αφόρητα και τα σεντόνια. Αδιέξοδο γμτ ).

    Δεν διαφωνούμε γενικά, αλλά οι λεπτές αποχρώσεις θέλουν κουβέντα δια ζώσης (κάνω και ρίμες και θα με διαβάσει η Λου γμτ).

    Για την έλλειψη ουδέτερης λέξης στην καθομιλουμένη μας, κάπου είχε γίνει κάποιος σχολιασμός στο σλανγκρ αλλά τρέχα γύρευε. Άμα το βρω θα σε παραπέμψω.

  59. Pedis said

    # 52 – 11 Σάιμποργκ, τεχνητό πλάσμα, υβρίδιο ανθρώπου-μηχανής

    καλά, αλλά πού κολλάει αυτό στη συγκεκρ. περίπτωση; Επαναλαμβάνω το ερώτημα, δηλαδή.

  60. ΓιώργοςΜ said

    59 υποθέτω αναφέρεται κυνικά στον τρόπο ομιλίας της, που ίσως λόγω Άσπεργκερ είναι κάπως μηχανικός (όχι το engineer, το άλλο) 😛 ).

  61. Γς said

    Και το γιαπωνέζικο μ@υνί

    Μπορείς άνετα στην Ιαπωνία να πεις σε κάποιον:

    -Της μάνας σου το μ@υνί

    Εδώ θα σφαζόμασταν. Εκεί δεν τρέχει τίποτα. Είναι σαν να του είπες “Της μητρός σου η κνήμη, η πλάτη ή ο αγκώνας ”.

    Μακριά όμως από τον αφαλό!

    There are explicit terms for sex and for body parts, crude as well as clinical, but they are descriptive rather than insulting.

    Oh, one exception. One of the meanest things one Japanese child can say to another is: «Omaeno kaa-chan debeso.» That means: «Your mom’s belly button sticks out.»

  62. sarant said

    60 Και στην υποτιθέμενη ψυχρότητα, είναι ρομπότ λέει.

  63. Jorge said

    https://www.merriam-webster.com/dictionary/climax
    : orgasm
    : menopause

  64. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἀρκετὰ ἀπὸ τὰ προηγούμενα σχόλια ἀναφέρονται σὲ ἀπαξιωτικές ἐκφράσεις ποὺ σχετίζονται μὲ τὰ γεννητικὰ ὄργανα σὲ διάφορες γλῶσσες.

    Σιγὰ-σιγὰ μαζεύεται τὸ ὑλικὸ γιὰ τὸ ἄρθρο ποὺ εἶχα προτείνει στὸν Νικοκύρη πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες. 🙂

    https://sarantakos.wordpress.com/2019/10/02/patokos/#comment-608594

  65. loukretia50 said

    Αerosol και λοιποί
    Δεν είναι απλά θέμα «ευπρέπειας» , συνήθειας, ταμπού, είναι και θέμα αισθητικής.
    Ανεξάρτητα από την αρνητική ή όχι φόρτιση, είναι απαίσια λέξη, όπως τα λέει ο Μπρασσένς. Ούτε η καθαρευουσιάνικη προσφέρεται για κάθε χρήση.

    Πολλές επιλέγουν να μη βρίζουν και δεν καταπιέζονται.
    Και αν τύχει να ξεπεράσουν τα όρια, δε χρειάζονται συγκεκριμένο λεξιλόγιο.
    Γιατί απλούστατα από κάποια που γενικά δε βρίζει, ακόμα και οι πιο απλές εκφράσεις μια χαρά περνάνε το μήνυμα, πιστέψτε με. Και η δική μου εμπειρία με δίδαξε ότι το παγερό, απαξιωτικό ύφος , χωρίς καν να υψώνεις τη φωνή, τσούζει περισσότερο.

    ‘Οσο για την κακόηχη λέξη, όταν – δυστυχώς συχνά – ακούγεται σε δημόσιο χώρο από νέες γυναίκες, δε δείχνει πόσο απελευθερωμένες είναι, ούτε νομίζω σκέφτεται κανείς ότι είναι δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση που κατακτήθηκε με αγώνες.
    Μοιάζει βεβιασμένο, απλά για να προκαλέσει και γυρνάει μπούμεραγκ δίνοντας λάθος εντύπωση.
    Και ειδικά όταν εκτοξεύεται θυμωμένα σε ψηλή οκτάβα, φαίνεται ελαφρώς υστερικό. Όπως και όλες οι βρισιές.

    ΥΓ Έχετε απορία πώς θα δείξω ότι τα έχω όλα γραμμένα?
    ΄Υφος ειρωνικά ανέμελο/μούρη αν προτιμάτε!
    Και ελαφρό σφύριγμα με μικρή κίνηση του χεριού προς τα κάτω. Αμέ!

  66. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    > ’’και το κεκλιμένο επίπεδο που είχαμε εμείς οι παλιότεροι στα προβλήματα της φυσικής…’’

    Γιατί μόνο οι παλιότεροι; Και οι … νεότατοι επίσης «παιδεύονται» μ’ αυτό! Δεν ισοπεδώθηκε ακόμη! 🙂

    >’’… η κλιματική αλλαγή, πρωτοεμφανίστηκε στη δεκαετία του 1980, το 1983, στα αγγλικά: climate change.’’

    Και θυμήθηκα που μια γνωστή αμερικάνικη εταιρεία ειδών κλιματισμού είχε ονομάσει την κεντρική κλιματιστική μονάδα επεξεργασίας αέρα που κατασκεύαζε, ευφάνταστα και προφητικά 🙂 , τουλάχιστον από το 1941: Climate Changer. (Αργότερα κατοχύρωσε εμπορικά το όνομα και το χρησιμοποιεί ως σήμερα)

  67. Κιγκέρι said

    55 Aerosol said:
    …Έχω πάντως την αίσθηση πως το αγγλικό vagina είναι κάπως πιο κοινής χρήσης, λιγότερο κλινικό από το δικό μας αιδοίο.

    Όμως Αεροζόλ, vagina είναι ο κόλπος.
    Το αιδοίο είναι vulva.

  68. aerosol said

    #58
    Αγαπητό… Χτήνος (!), δεν υπάρχει ένδειξη πως διαφωνούμε ούτε γενικά, ούτε ειδικά. Πιάστηκα από το σχόλιό σου για να σεντονοποιήσω δικές μου παρατηρήσεις.

    #61
    Καλό το άρθρο!
    Όταν γράφεις μ@υνί, είναι ξεκάθαρο ποια λέξη χρησιμοποιείς, ποια ακριβώς λέξη βάζεις στο μυαλό του αναγνώστη. Αυτός ο ευπρεπισμός δεν είναι καν ευφημισμός, είναι κάτι απατηλό. Δεν είναι καν ίδιο με το να το ψιθυρίσεις (για να μην το ακούσει μια δίπλα παρέα, ας πούμε). Ας λέμε σαφώς αυτό που λέμε.

  69. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @54. Triant said:

    » …Το ξέρατε ότι σήμερα είναι η Frappe Day;

    Προσοχή! Μὴν τὸ μπερδέψετε μὲ τὴν σλανγκικὴ ἔννοια τῆς λέξης φραπέ. 🙂

  70. BLOG_OTI_NANAI said

    Αν και είναι βρισιές, εντούτοις μια που μιλάμε για κλίμα(κα), αν γραφτεί σχετικό άρθρο, έχει μια θέση τουλάχιστον στα σχόλια και η περίεργη κλίμακα του σχετικού υβρεολογίου στην καθομιλουμένη.

    Για παράδειγμα:

    «Ρε το @ουνάκι» ή «αυτός είναι πολύ @ουνάκι»: για κάποιον που ενεργεί κρυφά, ύπουλα

    «Ρε το @ρχίδι»: για κάποιον που ενήργησε αθέμιτα, είχε άσχημη συμπεριφορά

    Άλλες εκφράσεις που έχουν και αυτές κλίμακα:

    «Τι είπες / που πας / φεύγεις τώρα ρε -νί;», «Τι είπες / που πας / φεύγεις τώρα ρε -ίδι;»,

    Υπάρχουν και αισχρά σχόλια που γίνονται μεταξύ αντρών για κάποια γυναίκα/κοπέλα τα οποία σχηματίζουν μια κλίμακα ανάλογα με την ηλικία της, την εμφάνιση της, το παρελθόν της κ.λπ. «Ωραίο -νάκι» «Καλό -νί», και άλλα χονδροειδέστερα και αισχρότερα.

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    «‘Οσο για την κακόηχη λέξη, όταν – δυστυχώς συχνά – ακούγεται σε δημόσιο χώρο από νέες γυναίκες, δε δείχνει πόσο απελευθερωμένες είναι, ούτε νομίζω σκέφτεται κανείς ότι είναι δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση που κατακτήθηκε με αγώνες.»
    Πες τα, βρε Λουκρητία, έτσι ακριβώς είναι. Και οι άντρες που βρίζουν δημοσίως έτσι, είναι απλώς κάφροι, όση «μόρφωση» κι αν κουβαλάνε. Ακόμη χειρότεροι είναι όσοι θεωρούν κεκτημένο δημοκρατικό δικαίωμα και ράπισμα στη σεμνοτυφία το να ανακατεύουν συνεχώς βωμολοχίες στις κουβέντες τους. Μάστιγα δε πραγματική είναι όσοι, ιδίως στους επαγγελματικούς χώρους, λένε σόκιν ανέκδοτα και αφηγούνται τις ερωτικές τους περιπέτειες, με το ανάλογο λεξιλόγιο, μπροστά σε γυναίκες συναδέλφους τους, σαν να είναι κολλητάρια απ’ τον στρατό.

  72. loukretia50 said

    Koιτάξτε τι βρήκα!
    New Word Suggestion
    https://www.collinsdictionary.com/submission/8969/Vagination

    Υποθέτω διαδικτυακά… e-vagination

  73. ΣΠ said

    67
    Έχεις δίκιο, αλλά στα αμερικανικά αγγλικά χρησιμοποιείται πλέον ως ένας ευπρεπής όρος για το αιδοίο. Π.χ. η Μαρία Μενούνος στο 5:25 του βίντεο.

  74. loukretia50 said

    Αerosol και πάλι !
    Δε μ΄ενοχλεί το αστεράκι, κι ας λένε πως είναι υποκριτικό, όπως τα αυτοκόλλητα στα περιοδικά που κρεμούσαν στα περίπτερα.
    Είναι πιο έντονη και δυσάρεστη η εντύπωση συγκεκριμένων λέξεων στο γραπτό λόγο, δεν το απαλύνει ένα χαμόγελο.
    Αν πρέπει οπωσδήποτε να το γράψεις, γιατί όχι λίγο παιχνιδιάρικα, δείχνοντας πως σκέφτεσαι ότι κάποιοι – καλώς ή κακώς – ενοχλούνται?

  75. spiridione said

    Μερικές βασικές πληροφορίες για το ‘κλίμα’ και την αρχαία γεωγραφία (πρόχειρη μετάφραση δική μου):

    To ‘κλίμα’ ως γεωγραφικός όρος εμφανίζεται για πρώτη φορά στον «Αναφορικό» του Υψικλή και στο βιβλίο του Ιππάρχου «Των Αράτου και Ευδόξου φαινομένων εξηγήσεως». Αργότερα, χρησιμοποιείται ευρέως από πολλούς συγγραφείς, κυρίως από τον Στράβωνα, τον Γεμίνο τον Ρόδιο, τον Κλεομήδη, τον Πτολεμαίο. Στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να μεταφραστεί ως «γεωγραφικό πλάτος».

    Ο όρος ‘κλίμα’ προέρχεται από το ρήμα ‘κλίνω’ και σήμαινε (στην αστρονομία και στη γεωγραφία) τη γωνία κλίσης της ουράνιας σφαίρας σε σχέση με το επίπεδο του τοπικού ορίζοντα, που μπορεί να εκφραστεί από έναν ακριβή αριθμό, καθώς και το γεωγραφικό πλάτος επί του εδάφους που εκφράζεται από αυτή τη γωνία.

    Αυτός ο ορισμός καταδεικνύει τη θεμελιώδη διαφορά που υπήρχε αρχικά μεταξύ των όρων «κλίμα» και «παράλληλος». Στη σύγχρονη γεωγραφία, «παράλληλος» θεωρείται ένα στοιχείο του δικτύου συντεταγμένων που σχετίζεται στενά με την έννοια του «γεωγραφικού πλάτους». Στην αρχαιότητα, ο όρος «παράλληλος» εμφανίστηκε πολύ πριν από τον πλέγμα συντεταγμένων και τον όρο «πλάτος». Ο Ίππαρχος ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε γεωγραφικό πλέγμα συντεταγμένων, ενώ οι όροι «(γεωγραφικό) πλάτος» και «(γεωγραφικό) μήκος» εμφανίστηκαν στη γεωγραφία μόνο με τον Πτολεμαίο. Ο Ίππαρχος, για να ορίσει το γεωγραφικό πλάτος σε βαθμούς, χρησιμοποίησε την έκφραση «εξάρματα του πόλου».  Αρχικά, ο όρος «παράλληλος» δεν αναφερόταν στη μετρησιμότητα του πλάτους, αλλά είχε αφηρημένο γεωμετρικό χαρακτήρα: σήμαινε έναν κυκλικό παράλληλο του ισημερινού που περνούσε από ένα οποιοδήποτε τυχαία επιλεγμένο σημείο.

    Πριν από την ανακάλυψη του συστήματος των συντεταγμένων με βάση τη διαίρεση του κύκλου σε 360°, υπήρχαν μόνο δύο τρόποι να εκφραστεί το γεωγραφικό πλάτος (φ) αριθμητικά: (1) με τον λόγο του μήκους του γνώμονα προς τη σκιά του κατά την ισημερία (= tan φ) και (2) με το μήκος της μακρύτερης (Μ) ή της συντομότερης (m) ημέρας (ή νύχτας) στο ηλιοστάσιο ή από τον λόγο αυτών (M: m). Κάθε αποτέλεσμα που προέκυπτε από τη μια μέθοδο, θα μπορούσε να μετατραπεί στο αντίστοιχο αποτέλεσμα που εκφραζόταν από την άλλη μέθοδο.
    Η σημασία αυτών των μεθόδων και η σχέση τους με την έννοια του ‘κλίματος’ αποτυπώνονται καθαρά στα παρακάτω δύο αποσπάσματα του Ιππάρχου που παρατίθενται από τον Στράβωνα:
    – » τὸ μὲν οὖν κατὰ Μερόην κλίμα Φίλωνά τε τὸν συγγράψαντα τὸν εἰς Αἰθιοπίαν πλοῦν ἱστορεῖν͵ ὅτι πρὸ πέντε καὶ τετταράκοντα ἡμερῶν τῆς θερινῆς τροπῆς κατὰ κορυφὴν γίνεται ὁ ἥλιος͵ λέγειν δὲ καὶ τοὺς λόγους τοῦ γνώμονος πρός τε τὰς τροπικὰς σκιὰς καὶ τὰς ἰσημερινάς͵ αὐτόν τε Ἐρατοσθένη συμφωνεῖν ἔγγιστα τῶι Φίλωνι »

    ͵- » τό ἐπειδὴ οὐκ ἔχομεν λέγειν οὔθ᾽ ἡμέρας μεγίστης πρὸς τὴν βραχυτάτην λόγον οὔτε γνώμονος πρὸς σκιὰν ἐπὶ τῆι παρωρείαι τῆι ἀπὸ Κιλικίας μέχρι Ἰνδῶν͵ οὐδ᾽ εἰ ἐπὶ παραλλήλου γραμμῆς ἐστιν ἡ λόξωσις ἔχομεν εἰπεῖν͵ ἀλλ᾽ ἐᾶν ἀδιόρθωτον͵ λοξὴν φυλάξαντες͵ ὡς οἱ ἀρχαῖοι πίνακες παρέχουσι».

    Το πλεονέκτημα της πρώτης μεθόδου ήταν η μεγαλύτερη ευκολία στη χρήση της και η ακρίβεια των μετρήσεων. Όμως, η δεύτερη μέθοδος, όντας περισσότερο παραστατική, είχε ένα σημαντικό πλεονέκτημα για την εισαγωγή του συστήματος των ‘κλιμάτων’: μόνο οι μετρήσεις του Μ μπορούσαν να δημιουργήσουν μία ομοιόμορφη κλίμακα για τον καθορισμό του γεωγραφικού πλάτους οποιασδήποτε τοποθεσίας ως υποκατάστατο του πλέγματος συντεταγμένων (που δεν είχε ακόμη εφευρεθεί).

     Ως εκ τούτου, από την αρχικά ευρεία σημασία του ‘κλίματος’, μπορούμε να συναγάγουμε έναν πιο στενό ορισμό της έννοιας της λέξης αυτής, που αποτελούσε και τη βάση στα συστήματα ‘κλιμάτων’ στην αρχαία γεωγραφία: ‘Κλίμα’ είναι το γεωγραφικό πλάτος ενός τόπου που εκφράζεται ειδικότερα από το μήκος της μακρύτερης ημέρας σ’ αυτό το πλάτος [φ = f (Mh)]. Είναι αξιοσημείωτο ότι ήδη ο Ιψικλής και ο Ίππαρχος χρησιμοποίησαν τον όρο ‘κλίμα’ με αυτή την έννοια. Αυτά τα ‘κλίματα’ αποτελούσαν έναν πίνακα από γεωγραφικά πλάτη με σταθερές χρονικές διαβαθμίσεις (συνήθως ½ ή ¼ της ώρας), που ήταν το βασικό εργαλείο που διέθετε η αρχαία επιστημονική γεωγραφία για να κατασκευάσει το μαθηματικό πλαίσιο ενός χάρτη.

    Θα πρέπει να επισημανθεί όμως ότι ο παραπάνω ορισμός του ‘κλίματος’ δεν προέρχεται ευθέως από αρχαίες πηγές, αλλά μάλλον έρχεται σε αντίθεση με τη χρήση του σε πολλές απ’ αυτές, καθώς η εφεύρεση των συστημάτων ‘κλίματος’ δεν άλλαξε την αρχική ευρεία έννοια αυτού του όρου. Οι συγγραφείς που ασχολούνται με συστήματα ‘κλίματος’ (Στράβων, Γεμίνος, Κλεομήδης), συχνά εφαρμόζουν τον όρο αυτό σε αυθαίρετα επιλεγμένα γεωγραφικά πλάτη, που δεν σχετίζονται με αυτά τα συστήματα και δεν έχουν προσαρμοσθεί στον τύπο φ = f (Mh).

    Εν συντομία: Η εμφάνιση της έννοιας του ‘κλίματος’ συσχετίζεται συχνά με τον Εύδοξο τον Κνίδιο. Σύμφωνα με την υπόθεση του Ernst Honigmann, το σύστημα των ‘επτά κλιμάτων’, που χρησιμοποιήθηκε από τον Μαρίνο τον Τύριο και τον Πτολεμαίο, έχει τις ρίζες του στον Ερατοσθένη. Ο Ίππαρχος ήταν αυτός που συνέθεσε τον πρώτο «λεπτομερή» πίνακα ‘κλίματος’, που συχνά θεωρείται ως το πρότυπο για τον πίνακα σκιάς του Πτολεμαίου. Ο Μαρίνος ο Τύριος και ο Πτολεμαίος χρησιμοποίησαν το σύστημα των 39 παραλλήλων, επιλέγοντες επτά απ’ αυτές και ονομάζοντάς τες ‘κλίματα’.

    Από την άλλη πλευρά, ο Πτολεμαίος στην Γεωγραφία του ήταν ο πρώτος που απέρριψε το σύστημα των ‘κλιμάτων’ και καθιέρωσε το πλέγμα συντεταγμένων ως τη μόνη καθολική μέθοδο για τον προσδιορισμό γεωγραφικών θέσεων.

    Μόνο τρεις πίνακες ‘κλίματος’ αξίζει να αναφερθούν ιδιαίτερα, καθώς δίνουν τις αναλογίες σκιάς-προς-γνώμονα για κάθε παράλληλο και περιλαμβάνουν πολλά γεωγραφικά δεδομένα: εκείνοι του Ιππάρχου, του Πλίνιου και του Πτολεμαίου. Ο πίνακας σκιάς από την Αλμαγέστη του Πτολεμαίου μπορεί να θεωρηθεί ως ο χρυσός κανόνας του συστήματος ‘κλίματος’, η πιο προηγμένη μορφή αυτού του συστήματος. Ο πίνακας αποτελείται από 39 παράλληλους από τον ισημερινό στον πόλο, πρώτα σε διαστήματα ΔΜ = ¼ h, στη συνέχεια σε διαστήματα ½ h από τις 18 h (58º ώρες) και διαστήματα 1h από τις 20 h (63º ώρες ). Για κάθε παράλληλο, ο Πτολεμαίος δίνει: (1) το μακρύτερο φως της ημέρας M, (2) τα γεωγραφικά πλάτη σε μοίρες, (3) τις σχέσεις σκιά-προς-γνώμονα στην ισημερία και το ηλιοστάσιο, (4) τα ονόματα των αντίστοιχων θέσεων για 29 παραλλήλους από τον Ισημερινό προς την Θούλη (20 h, 63 °) 5) για τους τόπους νότια του τροπικού η διάρκεια της περιόδου των σκιών που πέφτουν προς τα νότια.
    https://www.academia.edu/191064/Ptolemy_s_System_of_Seven_Climata_and_Eratosthenes_Geography

  76. Pedis said

    # 60, 62 – ΟΚ, κατάλαβα, πρόκειται για μικροπρεπείς παπαρίτσες.

  77. loukretia50 said

    76. όχι, πρόκειται για απαράδεκτες μεγάλες χοντράδες.

  78. Γς said

    [μπιπ] και βρωμο[μπιπ]

    https://caktos.blogspot.com/2015/09/blog-post_5.html

  79. BLOG_OTI_NANAI said

    Έχουμε το «γεννητικά όργανα» και για άντρες και για γυναίκες. Και στην τηλεόραση θα μπορούσε να αναφερθεί οποιαδήποτε ώρα. Δεν είναι ευπρεπής όρος; Και αν πάμε στον γιατρό ή αν μιλάμε με φίλο/φίλη λέμε την πόσθη, το πέος, τους όρχεις, το αιδοίο, τον κόλπο, τα εξωτερικά χείλη.
    Για ποια χρήση να έχουμε άλλη λέξη; Έτσι κι αλλιώς αν έχουμε ένα πρόβλημα στα γεννητικά όργανα δεν θέλουμε να το συζητήσουμε εκεί που πάμε για καφέ ή φαγητό με απλούς γνωστούς ή μπροστά σε αγνώστους.

  80. 75 Μπράβο! Θα ήσουν πιο ελληνίζων αν έκανες το tan φ εφαπτομένη: εφ(φ)

  81. sarant said

    66 Δεν ηξερα αν χρησιμοποιείται ακόμα ο όρος

    75 Μπράβο, πολύ χρήσιμο.

  82. 61 Φριχτό υβρεολόγιο οι ανατολίτες. Ούτε εγώ δεν άντεξα να το διαβάσω 🙂

  83. BLOG_OTI_NANAI said

    Πολύ άδικο να γίνονται τόσο χοντρά σχόλια για ένα παιδί 15-16 ετών. Ακόμα κι αν κάποιος δεν πιστεύει τις προθέσεις της προσπάθειας ή υποπτεύεται διάφορα κ.λπ., δεν επιτρέπεται να μιλά σε αυτό τον ειρωνικό ή χλευαστικό τόνο για ένα παιδί. Πρωτίστως προσβάλλει τον εαυτό του.

  84. Γς said

    … το αεροπλανοφόρο Τσάρλ ντε Γκωλ

    στις ειδήσεις του Σκάι τώρα

  85. Γιάννης Κουβάτσος said

    83: Ιδίως όταν είναι μεγαλοφιλόσοφος, πρώτη επικοινωνιακή μούρη, που αποδομεί για πλάκα και δικαίως τον Σαντ, επειδή εκλογίκευε και εξιδανίκευε το «δικαίωμά»του να αποπλανεί κοριτσάκια. Αυτός δεν τα αποπλανεί, τα ξεφτιλίζει δημοσίως με χοντρά απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Έχει μπει σε πολλά ρουθούνια το Γκρετάκι, τρώει το ψωμί των κενολόγων σούπερ σταρ της σύγχρονης διανόησης, που μόνον αυτοί δικαιούνται να ξεκινούν ή να σταματούν κοινωνικούς αγώνες. Συνήθως, να σταματούν, μέσω της απαξίωσης από τα τηλεοπτικά πάνελ, όπου έχουν μόνιμο στασίδι.

  86. gpoint said

    # 84
    Κάπουτ ο 60 φεύγα που είχε έρθει το Enterprise στο Φάλληρο, δεν θυμάμαι πόσες φορές το επισκεφθήκαμε με τον τότε άντρα της αδερφής μου γα να το φιάξει πρώτη φορά σε μικροκλίμακα μοντέλο .Απ’ ότι βλέπω, συνεχίζει ακόμα τις κατασκευές….

  87. Jorge said

    Eύχομαι. Nα μην εμφανιστεί εδω μέσα κάποιος με σύνδρομο Tourette , και τα κάνει πουτάνα(ανω τελεία) όλα.

  88. dryhammer said

    87. Κάτι τέτοιο εννοείς…

    https://en.wikipedia.org/wiki/Kolo_Touré

  89. Αιμ said

    Σπανίζει ο Ζυλ ντε λα Τουρέτ αλλά ποτέ δεν ξέρεις …

  90. ΣΠ said

    Το ανάκλιντρο που είδα στο άρθρο μου θύμισε την υπερδιόρθωση ανάκλινδρο. Το γκουγκλ δίνει 41.900 αποτελέσματα.

  91. Jorge said

    οχι 88 , ξεροσφύρη, αυτον εννοω https://en.wikipedia.org/wiki/Martín_Chambi

  92. Πέπε said

    Το ότι η λέξη «αιδοίο» (=αυτό που προκαλεί ντροπή) χρησιμοποιείται όχι απλώς σε χώρους όπου επιβάλλεται ευπρέπεια αλλά και σε ιατρικά συμφραζόμενα είναι, νομίζω, ένα πρόβλημα του γλωσσικού μας πολιτισμού.

    Εντάξει, η χρήση έχει ωθήσει την «ετυμολογική» σημασία στη λήθη, αλλά …και πάλι.

    Παρεμπιπτόντως, ιστορικά «αιδοίον» εσήμαινε το κάθε γεννητικό όργανο, και των δύο φύλων.

    @71:

    > > λένε σόκιν ανέκδοτα και αφηγούνται τις ερωτικές τους περιπέτειες, με το ανάλογο λεξιλόγιο, μπροστά σε γυναίκες συναδέλφους τους, σαν να είναι κολλητάρια απ’ τον στρατό

    Πολύ εύστοχη παρατήρηση! Πουθενά εκτός από τον στρατό δεν έχω δει (α) να βωμολοχούν όλοι, συνέχεια, ακόμη κι αν στην πολιτική τους ζωή δεν το ‘χαν χούι, και (β) να μιλάνε τόσο πολύ για τον πούτσο τους, ο οποίος μπορεί να κολλήσει σε κάθε πιθανό και απίθανο συμφραζόμενο. Κι έχω και μια ψυχολογική ερμηνεία γι’ αυτό:

    Ο άντρας έχει ανάγκη να είναι άντρας, αλλά αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη γυναικών για να γίνεται η αντιδιαστολή. Ελλείψει γυναικών, όλοι εξισωνόμαστε. Μεταξύ αντρών κανένας δεν είναι «πιο» άντρας. Αποτέλεσμα: η ανάγκη να είσαι άντρας μένει ανικανοποίητη. Έτσι, καταφεύγουμε σε φραστικά υποκατάστατα, δηλαδή θυμίζουμε σε όλους (είτε μας ρώτησαν είτε όχι) ότι διαθέτουμε κι εμείς έναν.

    (Πάντως και γυναίκες έχω ακούσει να λένε «στον πούτσο μου» και «μη μου σπας τον πούτσο», και όχι βέβαια στον στρατό. Δεν μπορώ να πω ότι το βρίσκω ιδιαίτερα κομψό, όπως ούτε και στους άντρες άλλωστε. [Κομψό είναι το «μη μου σπάτε τον πούτσο, μητέρα».])

  93. sarant said

    90 Ναι, είναι συχνό.

  94. BLOG_OTI_NANAI said

    71: Η πράξη όπου οι άντρες «λένε σόκιν ανέκδοτα και αφηγούνται τις ερωτικές τους περιπέτειες μπροστά σε γυναίκες συναδέλφους τους» είναι 100% μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης. Οι γυναίκες ειδικά με τις χοντροκομμένες περιγραφές έχω δει ξεκάθαρα ότι ενοχλούνται. Ακόμα περισσότερο όταν ο τύπος που λέει τις ιστορίες είναι ενοχλητικός και με εμφάνιση και ύφος αποκρουστικό, προκαλεί τον εμετό και όλοι καταλαβαίνουν ότι πάει και τα λέει επίτηδες σε γυναίκες επειδή στο ανώμαλο μυαλό του ερεθίζεται με την σκέψη ότι λέει τέτοια «πονηρά» σε γυναίκες. Και φυσικά όλοι τον σιχαίνονται και καλά κάνουν.

    Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει λόγος να πει κάποιος σε μια γυναίκα τέτοια πράγματα, ο μόνος τρόπος να μην τον σιχαθούν είναι να έχει τον τρόπο να περιγράψει την ιστορία του χωρίς βωμολοχίες, χωρίς χυδαιότητες, χωρίς σιχαμερές κινήσεις του σώματος. Γενικά θεωρώ αυτούς τους τύπους για φάπες.

  95. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πολλή βωμολοχία ρε παιδάκι μου στα σχόλια. Θα συνεχίσω να παρακολουθώ υπό μία προϋπόθεση, να αποδεχθείτε την παρακάτω πρόταση.

    Πρόταση ονομασίας, για τα κακόηχα γεννητικά όργανα.

    Για τον άνδρα: πέμπτο άκρο. 😨
    Για τη γυναίκα: τσεκουριά ανάμεσα στα σκέλια. 😱

  96. 95 To «λαγουδάκι» και το «ποταμάκι» είναι αρκούντως σεμνά, καθομιλούμενα και συντομότερα.

  97. mitsos said

    Καλησπέρα
    1. » … η σημερινή σημασία της λέξης, δηλ. το σύνολο των ατμοσφαιρικών και μετεωρολογικών συνθηκών που επικρατούν σε έναν τόπο (θερμοκρασία, βροχοπτώσεις, κτλ.)»

    Θα ήταν πιο σωστό να μην αναφερθουμε συνολικά σε ατμοσφαιρικές συνθήκες ( μόνο στο επιφανειακό στρώμα της τροπόσφαιρας ) … αλλά το σημαντικότερο λείπει ο περιορισμός μέσης τιμής εντός μεγάλης χρονικής περιόδου που διαφοροποιεί το «κλίμα» από τον «καιρό»

    Ας πούμε : Climate means the usual condition of the temperature, humidity, atmospheric pressure, wind, rainfall, and other meteorological elements in an area of the Earth’s surface for a long time. In simple terms climate is the average condition for about thirty years

    Για να μιλήσουμε για κλιματική αλλαγή πρέπει να υπάρχει εμφανής τάση μεταβολής – προς μια ορισμένη κατεύθυνση – των καιρικών παραγόντων εντός χρονικού διαστήματος τριακονταετίας κατ’ ελάχιστον. Παρά ταύτα υπήρξαν επιστήμονες ( π.χ.κ, Ζερεφός ) που ρίσκαραν ήδη από την λειψυδρία 1990-92 να κινδυνολογώντας για ερημοποίηση του κλίματος … Δεν αμφισβητώ πως υπάρχουν σήμερα σαφείς ενδείξεις κλιματικής μεταβολής αλλά η αμετροέπεια δεν συνάδει του επιστημονικού λόγου

    Και για την Γκρέτα μόνο αυτό:

  98. ΚΩΣΤΑΣ said

    Νικοκύρη, συγνώμη για το #95 σχόλιό μου, προσπάθησα να αλλάξω το κλίμα της συζήτησης. 🙂

  99. ΚΩΣΤΑΣ said

    96 Αποσύρω την πρότασή μου για τη γυναίκα, υιοθετώ τα: «λαγουδάκι» και «ποταμάκι» 😉

  100. loukretia50 said

    Πέπε, τουλάχιστον ο πληθυντικός κόβει αρκετά τη φόρα για «κανονικό» βρίσιμο! (ναι, θέλω εισαγωγικά!)

    ΚΩΣΤΑ, μην επιχειρήσεις να το πεις σε γυναίκα!
    Εντάξει, δε χρειάζεται να λέτε κοιλάδα τ΄ουρανού, αλλά όχι και κάτι τόσο ανατριχιαστικό!

  101. ΚΩΣΤΑΣ said

    100 Λου, ήμαρτον, σόρι από όλες τις κυρίες, τελική πρόταση: κοιλάδα τ΄ουρανού 🙂

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    96 Ιχτήνος >>…ποταμάκι… λαγουδάκι
    Ε και τί μ΄έβαλες να θυμηθώ !
    ‘Ποκάτω από τα γόνατα
    είναι μια βρυσοπούλα
    που βγάνει απόχλιο το νερό
    κι έχει και μαύρα βούρλα

    Πεταλούδα το έλεγε μια αρβανίτισσα μάνα φίλης.

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    96 ή
    Περιβολάκι, μπαξεδάκι, κηπούλι;
    Στο ανέκδοτο η κοπελιά φοράει κλαρωτή φούστα που σηκώνεται ψηλά καθώς σκύβει στο μποστάνι της κι ο περαστικός την πειράζει «ωραία τον περίφραξες τον κήπο σου» , κι εκείνη απαντά : ναι ,για να μην μπαίνουν τα γαϊδούρια.

  104. leonicos said

    διάβασα

  105. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ας αφήσουμε μια γυναίκα, την αφροαμερικανίδα ποιήτρια Λουσίλ Κλίφτον, να μιλήσει για το γυναικείο σώμα…

    Αφιέρωμα στους γοφούς μου

    αυτοί οι γοφοί είναι μεγάλοι γοφοί

    χρειάζονται χώρο για να

    μετακινηθούν.

    δεν ταιριάζουν σε μικρά

    ασήμαντα μέρη, αυτοί οι γοφοί

    είναι ελεύθεροι γοφοί.

    δεν θέλουν να κρατιούνται από πίσω.

    αυτοί οι γοφοί δεν υποδουλώθηκαν ποτέ,

    πάνε όπου θέλουν να πάνε

    κάνουν ό,τι θέλουν να κάνουν.

    αυτοί οι γοφοί είναι πανίσχυροι γοφοί.

    αυτοί οι γοφοί είναι μαγικοί γοφοί.

    τους έχω γνωρίσει

    να τους βάζω για λίγο σ’ έναν άντρα και

    να τον φέρνω γύρω σα σβούρα

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κλιματικές εκφράσεις:
    Το κλίμα των ημερών.
    Ευνοϊκό /αρνητικό κλίμα
    Εκτός κλίματος.
    «Και το λέγει ορθώς ο στίχος, ότι εις τα θερμά κλίματα τα κέρατα γίνονται όγλίγωρα«

  107. sarant said

    105 τελος: Χαχά!

  108. mitsos said

  109. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    95 τέλος ΚΩΣΤΑΣ , το απέσυρες αλλά (πάρε καλό δικηγόρο) να πούμε ότι ήσουν επηρεασμένος από σχετική μαντινάδα στο σερί για το πώς ο θεός έπλασε/πελέκαγε τη γυναίκα «κι εκειά που την πελέκαγε κι έφτιαχνε το κορμί τζη, του ξέφυγε μια πελεκιά κι έφτιαξε το αρνί τζη» 🙂

  110. Πέπε said

    102

    Πιο πάνω από τα γόνατα
    πιο κάτω από το ‘φάλι
    έχει μια καβουρότρυπα
    που κρύβονται οι κεφάλοι.

  111. loukretia50 said

    Αν κανείς ενδιαφέρεται για το σύνδρομο Τοurette , που συγχέεται με άλλες διαταραχές ή συνδυάζεται – δεν είμαι ειδικός.
    https://www.ninds.nih.gov/disorders/patient-caregiver-education/fact-sheets/tourette-syndrome-fact-sheet#targetText=Tourette%20syndrome%20(TS)%20is%20a,%2Dyear%2Dold%20French%20noblewoman.

    Xαρακτηριστικά συμπτώματα είναι : πολύ έντονα τικ ( σε τρίτους φαίνονται κωμικά) και ανεξέλεγκτα ξεσπάσματα. Επίσης η επανάληψη φράσεων, συχνά βωμολοχιών – μια που το έφερε η κουβέντα!

    Μια ταινία που βασίζεται σε πραγματικό πρόσωπο / και σχετικό βιβλίο

    Front of The Class https://youtu.be/hJDidwZ2_Wo Trailer
    Και άλλη μία Τhe Road Within https://youtu.be/-MYzi2TPRcM (2015)

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    110 Πέπε, ναι! (κι έλεγα είναι κι άλλες,είναι κι άλλες σχετικές 🙂 ), αλλά
    ….
    είναι μια αρκαλότρυπα
    που χώνουντ΄οι αρκάλοι *

    *οι ασβοί!

  113. Πέπε said

    Από τσοντολογοτεχνικούς ευφημισμούς για το πέος, τύπου «ο παλλόμενος ανδρισμός», έχει μαζέψει/φανταστεί διάφορους ο Λένος Χρηστίδης σ’ ένα κείμενο. Τους παραθέτει κλιμακωτά, κι έχω συγκρατήσει μόνο δύο: το σάρκινο σπαθί και (μετά από μερικές βαθμίδες προοδευτικής λογοτεχνικής καΐλας) ο πέτσινος μαρκαδόρος. Τελικά του αρέσει το τελευταίο, και το ξαναχρησιμοποιεί στο υπόλοιπο κείμενο.

  114. ΚΩΣΤΑΣ said

    109 ΕΦΗ ποιος νοιάζεται για το τί έκανε Θεός, τώρα;

    Εγώ επιμένω, κοιλάδα τ΄ουρανού ή ονείρων τόπος! 🙂

  115. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    114 Κώστα, γελάω. Στο τουίτερ γράφουνε για κάτι τέτοια «είναι καλή ατάκα για πέσιμο;»
    Βρε λες αυτό να είχε στο νου ο Ρος Ντέιλι όταν έγραφε το ωραίο «Ονείρου Τόποι» του;

  116. loukretia50 said

    Μετά το σχόλιο με πέταξε έξω το ίντερνετ!
    Μάλλον δε με σηκώνει το κλίμα!
    Μα τι είπα /είπατε ? μήπως ξεπερνάει… ξέρετε ποιόν?

  117. Πέπε said

    Εδώ μια ξεκαρδιστική πραγματεία για το τσοντολογοτεχνικό λεξιλόγιο, από την εξαίρετη, αδικοεξαφανισμένη παλιά μπλογκερού Κουρούνα.

    http://kourouna.blogspot.com/2005/03/here-is-no-business-like-show-business.html

  118. Πέπε said

  119. ConspiRaki Theologist said

    @113 , Πέπε

    Καταρχάς να δηλώσω το θαυμασμό μου για το Λένο Χρηστίδη. Σπάνιο να σκάς στα γέλια, κυριολεκτικά, κι όχι απλώς να μειδιάσεις, με κάτι που διαβάσες. Αυτό πρέπει να είναι από μια συλλογή διηγημάτων «Ο μυστικός αριθμός του δόκτορος Μπου και άλλα παραμύθια», ή κάπως έτσι. Που, νομίζω, είχε μέσα 4 διηγήματα· αυτό με τους ευφημισμούς για το πέος πρέπει να είναι από το διήγημα με ένα φαντάρο σε κάποιο νησί, πάνε και κάτι δεκαετίες. Και μένα το «σάρκινο σπαθί» μου ‘χε μείνει. Σε ευχαριστώ ειλικρινά που μου θύμισες τον πέτσινο μαρκαδόρο. [και μόνο που το γράφω κόβομαι στα γέλια… Κοίτα να δείς! Ούτε που θα το υποψιαζόμουν ότι τελικά έχει δίκιο η λουκρητία. Και φυσικά και το αεροζόλ.]

  120. loukretia50 said

    119. τώρα να κολακευτώ ή να θιχτώ που ούτε καν το φανταζόσασταν πως έχω δίκιο?
    Νάξερα και γιατί…

  121. Γς said

    105:

    >Ας αφήσουμε μια γυναίκα, την αφροαμερικανίδα ποιήτρια Λουσίλ Κλίφτον, να μιλήσει για το γυναικείο σώμα…
    Αφιέρωμα στους γοφούς μου

    Συμφωνώ εν πολλοίς για τους γοφούς της αφρικανοαμερικάνας

    Χμ, και θυμήθηκα την κόρη μου όταν είδε για πρώτη φορά την αφρικανα μακαρίτισσα [Νο 2] γυναίκα μου.

    -Ρε μπαμπά τι είναι αυτή; Εκεί που είναι κοιλιά σου είναι ο κώλος της!

    Και μετά έχεις τις άλλες που λένε τις δικές μας χαμηλοκώλες.

    Χαμηλοκώλες οι ελληνίδες; Καλέ τι μας λέτε;
    Ακους εκεί. Οι ζηλιάρες.

    Είχανε βγάλει και ανέκδοτο μάλιστα στη Βουλγαρία, Σκοπία, Σερβία, Μαυροβουνία και βάλε. Σε όλα τα Βαλκάνια. Μέχρι τις παρυφές της Βιεννός

    Και έλεγε το ανέκδοτο:

    Γιατί στην Αθήνα δεν υπάρχουν πεζοδρόμια;

    Απάντηση: Για να μην χτυπάνε τον πωπό τους οι Αθηναίες.
    Φαίνεται ότι οι βορειοελλαδίτισσες εξαιρούνται.

    Δεν έχω κάνει μετρήσεις

    Και θυμήθηκα και τον Καλούση. Εκείνον τον δικαστή με τη μεζούρα, για τις ουκρανές, που έπαιζε και σκάκι με τον Νικοκύρη

  122. ConspiRaki Theologist said

    @120 , Λουκρητία: Ναι, σωστά, και πάλι δίκιο. Λίγο δύσκολο να φανταστείτε τους εσωτερικούς μου μονολόγους και να υπόθεσετε τι ακριβώς δίκιο έχετε. Με τα δίκια σας…

    Δεν ήθελα και να εμπλακώ στη συζήτηση, αλλά φαίνεται με τρώει ο πωπός μου, αν και δεν έχω κάτι πραγματικά ενδιαφέρον να πω, πέρα απ την αποψάρα μου.
    (Και μόλις απεμπλάκηκα! )

    Ο λόγος που έγραψα ότι έχετε δίκιο είναι ότι διαβάζοντας τα σχόλια σχετικά με τη γραφή ή όχι των «κακών»(εδώ κι αν χρειάζονται εισαγωγικά) λέξεων, ενώ συμφώνησα σε όλα με το αεροζόλ (και σχεδόν ζήλεψα τον πολύ εύστοχο σχολιασμό του), και διαφώνησα με το δικό σας σχόλιο, διότι ουσιαστικά ενστερνιζόταν αυτόν ακριβώς τον γλωσσικό συντηρητισμό που επισήμανε το αεροζόλ· τελικά, αποδείχτηκε ότι όντως κάτι σου κάνει το να το γράφεις. Όπως, καλή ώρα, εγώ έσκασα στα γέλια γράφοντας πέτσινος μαρκαδόρος (μα, σοβαρά τώρα? Πέτσινος μαρκαδόρος? Ούτε ο Μπάρκς, ούτε καν ο Ροσα τέτοια λογοπαίγνια), αντίστοιχα κάποιος που ντρέπεται για τα σεξουαλικά, λογικό είναι να αισθάνεται άβολα διαβάζοντας ή γράφοντας «μουνί». Οπότε, όπως ακριβώς δεν θα χρησιμοποιήσεις τη λέξη καν στον προφορικό λόγο, θα αποφύγεις και να τη γράψεις. Αυτό ήταν κάποιου είδους αποκάλυψη για μένα, εξ ου και το δίκιο που σας έδωσα στο αρχικό μου σχόλιο.
    Σε αυτό δε το σχόλιο, μόλις πήγα να γράψω «με τρώει ο κώλος μου», επειδή ακριβώς απευθυνόταν σε σας, αυθόρμητα, το λογόκρινα σε «με τρώει ο πωπός μου». Και μάλλον καλά έκανα. Από τη μια λοιπόν έχουμε τους κατεστημένους κανόνες ευγένειας και ευπρέπειας, που όμως δεν είναι καθόλου αθώοι και δεν θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητοι, οπότε ορθά πράττει και σωστά όσα γράφει και όπως ακριβώς τα γράφει το αεροζόλ. Απ την άλλη όμως έχουμε μία γυναίκα που δηλώνει όσα λέτε εσείς. Το ζήτημα προφανώς και άπτεται της γυναικείας σεξουαλικής απελευθέρωσης, και για αυτό δεν ήθελα να εμπλακώ στην συζήτηση. Οπότε, αφού η απελευθέρωση είναι γυναικεία, αρμόδιες για αυτήν είναι οι γυναίκες και όσο και να χτυπιόμαστε οι άντρες που θεωρούμε(* πλυθηντικός μεγαλομανίας) ότι οι ίδιες οι γυναίκες δεν είναι ικανές να απελευθερωθούν από μόνες τους (πχ γιατί είναι φορείς της προπαγάνδας), δυστυχώς δεν είναι δική μας δουλειά να τους υποδείξουμε τι θα τις απελευθερώσει καλύτερα. Αυτή είναι η ανάρχική θεώρηση, τουλάχιστον.
    Τώρα βέβαια, αν κανείς είναι λενινιστής…Ε, εκεί αλλάζει το πράμα!
    (πλάκα κάνω, σε περίπτωση που δεν είναι εμφανής η απόπειρα χιούμορ. Σε καμία περίπτωση δε θεωρώ λενινιστικές τις απόψεις του αεροζόλ, αλλά κι αν ακομα είναι, δε πειράζει , μου αρέσουν και πάλι)

    ΥΓ> Γενικά, εγώ, δε θα κολακευόμουν αν μου έδινε δίκιο ένας τυχαίος καραγκιόζης, εκτός κι αν τύχαινε να θαύμαζα τον συγκεκριμενο καραγκιόζη. Απ την άλλη όμως, θα θιγόμουν κάπως, αν αναγκαζόμουν, έστω έμμεσα (πχ επειδή απευθύνθηκε σε μένα συγκεκριμένα – τυχαίο παράδειγμα), να διαβάσω τις ανούσιες φλυαρίες ενός τυχαίου καραγκιόζη, ειδικά αν τυχαίνει να είναι πολύ ανούσιες ή πολύ φλυαρίες ή πολύ κακογραμμένες ή κάποιος συνδυασμός των τριών. Οπότε εδώ δεν ξέρω τι να σας πω να κάνετε. Αλλά αφού αναφέρθηκα ονομαστικά και το όνομα με ρώτησε, ένιωσα μια -τραβάτε με κι ας κλαίω- υποχρεώση να απαντήσω.

  123. Από δεύτερο χέρι, το «σάρκινο σπαθί» ήταν δημοφιλής όρος για τον ήρωα του Ζεράρ ντε Βιλιέ, τον πρίγκηπα Μάλκο, τον ίδιο που τραγούδησε και η Αφροδίτη Μάνου (από πρώτο χέρι αυτό – από τους τελευταίους δίσκους που είχα αγοράσει πριν αποδημήσω).

  124. spyridos said

    Γκρέτα Τούνμπεργκ, το σουηδικό σάιμποργκ – Μισέλ Ονφρέ (μετάφραση Αλέξανδρος Μπριασούλης)

    http://www.respublica.gr/2019/08/post/greta_thunberg-michel_onfray/

    Το άρθρο θα ήταν πάρα πολύ καλό αν δεν κατανάλωνε μέρος του σε προσωπική επίθεση στη Γκρέτα. Τώρα είναι απλώς πολύ καλό.
    Χρησιμοποιεί επιχείρημα γι αυτή την επίθεση ότι το κορίτσι αυτό («η εγγαστρίμυθη σκέψη») είναι μέρος μιας προσπάθειας για την αποφυγή του διαλόγου.
    Αν τα έλεγε αυτά οποιοσδήποτε ενήλικας θα έπρεπε να υπ΄ρξει αυτός ο διάλογος. Δεν επιτρέπεται όμως να αντιμιλήσουμε στη μικρούλα Γκρέτα. Ας φωνάζει κι ας μαστιγώνει όσο θέλει τη σκέψη μας με ανακρίβειες,
    μισές αλήθειες ακόμα και ψευτιές.

    Στην ουσία του το άρθρο επικεντρώνεται σε αυτό που ο συγγραφέας ονομάζει «επανάσταση του πράσινου καπιταλισμού». (ΕΠΚ)
    Αυτή η ΕΠΚ είναι το νέο κολπάκι που βρήκαν οι (πανικόβλητες) οικονομικές ελίτ για να δικαιολογήσουν την ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγους,
    την μεγαλύτερη κοινωνική και οικονομική ανισότητα που εδραιώθηκε μετά την τελευταία καπιταλιστική κρίση.

    Βρε κουτά η ψαλίδα ανάμεσα στους πλούσιους και εσάς άνοιξε περισσότερο αλλά δεν το κάνουμε για εμάς, για το κλίμα (όχι για το περιβάλλον) το κάνουμε που το χαλάσατε εσείς οι φτωχοί.
    Εμείς θα χρειαζόμαστε 30 εισιτήρια το άτομο για να πάμε Νέα Υόρκη και για να μην χαλάσουμε το κλίμα (όχι το περιβάλλον) όλοι εσείς δεν θα πηγαίνετε.
    Εμείς θα κυκλοφορούμε με τα νέα ηλεκτρικά υπεραυτοκίνητα που έχουν συνολικά 5 φορές μεγαλύτερο ενεργειακό αποτύπωμα από μια μερσέντα του 1975 ή 40 φορές μεγαλύτερο από ένα φιατάκι 500 του 70
    και εσείς θα κυκλοφορείτε με τα ποδήλατα (οι μισοί εργάτες στη μερσεντές δεν μπορούν να πάρουν πλέον αυτοκίνητο) για να μην χαλάσουμε το κλίμα (όχι το περιβάλλον).
    Απλό δεν είναι?
    Δεν είναι κρεμμύδι βρε χαζούλια, λουκούμι είναι.

    Το χειρότερο δεν είναι που έχει καεί το μουνί μας ( είπα να παραμείνω στο κλίμα) με αυτά που μας κάνουν, αλλά ότι μας λένε και ηλίθιους από πάνω και μάλλον έχουν δίκιο.

  125. gpoint said

    Μερικές φορές – όχι όλες τις φορές – δεν ξέρω αν η σωστή έκφραση είναι » έχασα επεισόδια» ή «γλύτωσα επεισόδια»

  126. Γς said

    Η ουσία είναι ότι
    You can keep both feet on the ground
    you can follow the path, you can read the signs
    Stay right with it when the road unwinds
    most of the time

  127. gpoint said

    Και για όσους δεν συμπαθούν την φωνή του Μπομπ- γειά σου Λάμπρο- μια πολύ καλή διασκευή του τραγουδιού :

  128. Alexis said

    #95: Κώστα μειονέκτημα της πρότασής σου είναι ότι οι όροι είναι περιφραστικοί. Δεν βολεύουν για συχνή και επαναλαμβανόμενη χρήση!

    Σκέψου εκφράσεις και κάνε την αντικατάσταση, π.χ. «στο πέμπτο άκρο μου!» 😂

  129. Pedis said

    # 124 – με τα νέα ηλεκτρικά υπεραυτοκίνητα που έχουν συνολικά 5 φορές μεγαλύτερο ενεργειακό αποτύπωμα από μια μερσέντα του 1975 ή 40 φορές μεγαλύτερο από ένα φιατάκι 500 του 70

    Δίνεις ρεφερενσιζ; Μερσί.

  130. Alexis said

    Ωραία η χτεσινοβραδινή συζήτηση, κρίμα που δεν μπόρεσα να συμμετάσχω!

    Νομίζω ότι το καθοριστικό για την χρήση «κακών/άσεμνων/κακόηχων/χυδαίων» λέξεων και φράσεων είναι το να έχεις την αίσθηση πού και πώς θα τις χρησιμοποιήσεις.
    Άμα δεν την έχεις απλά γίνεσαι γελοίος…

  131. nikiplos said

    124@ Αγαπητέ Σπυριδέ,

    Ο καπιταλισμός είναι ένα άθλιο οικονομικό σύστημα. Το ίδιο και η Δημοκρατία είναι ένα άθλιο πολίτευμα. Για την ώρα όμως με αυτά πρέπει να πορευτούμε γιατί είναι τα καλύτερα που διαθέτουμε… Για όσους θέλουν να ψαχτούν, υπάρχει η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η ΛΔ Κίνας ακόμη…

    Όσον αφορά το περιβόητο «ενεργειακό αποτύπωμα». Πάρα πολλά κάργκο πλοίων ταξιδεύουν άδεια πλέον στη θάλασσα, αν έχετε οικογένεια ναυτικών ή εφοπλιστών αυτό είναι γνωστό. Είναι γνωστά και ως «λαγοί». Επίσης οι αερομεταφορές ποτέ δεν είχαν 100% πληρότητα και ο λόγος είναι το κυμαινόμενο κόστος τους – για τα εμπορεύματα πάντοτε. Τέλος πάρα πολλά εμπορεύματα θα ταξιδέψουν έτσι κι αλλιώς, γιατί έτσι έχει προαποφασιστεί και θα στοκαριστούν σε αποθήκες.

    Επομένως το να διαλύσω ένα αυτοκίνητο σε επιμέρους υλικά και να ξεκινήσω να διαιρώ και να αθροίζω για να υπολογίσω ένα ενεργειακό αποτύπωμα, είναι συγνώμη για την έκφραση bullshits. Πέρα από τη μπακαλίστικη λογιστική, θα μπορούσε να θεσπιστεί υποχρεωτικό μέρισμα στις πράσινες μεταφορές αγαθών. Αφού ένα πλοίο θα ξεκινήσει έτσι κι αλλιώς από τη Σαγκάη και θα έρθει στον Πειραιά, υποχρεωτικά μέρος του cargo του να είναι πράσινα υλικά… Οπότε με έναν δημιουργικά λογιστικό τρόπο λύνει κανείς το ζήτημα του ενεργειακού αποτυπώματος.

    Επιπλέον αφόταν αυτό δομηθεί σε μια εμπορική γραμμή, θα είναι απείρως μικρότερο το κόστος του σε ένα μελλοντικό εμπορικό πλάνο σε σχέση με το σήμερα. Το βασικό όμως είναι ότι το αυτοκίνητο αυτό δεν θα ξερνάει καρκίνο από την εξάτμισή του στους πολίτες στις πόλεις. Και αυτό για μένα είναι σημαντικό. Προτιμώ κεντρική καύση στη Μεγαλόπολη και ηλεκτρική ενέργεια για την κίνηση στις πόλεις.

  132. nikiplos said

    Apropos ωραίο το άρθρο του Ονφρέ… Αν και θα έπρεπε να διευκρινήσει ότι αναφέρεται στην Γκρέτα ως εικόνα στα Μήδεια…

  133. Νέο Kid said

    124. 129. Προφανώς και παίζει ρόλο ο τρόπος παραργωγής της ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά γενικά πρόκειται για urban legend. Οι αμερικάνοι -που είναι σοβαροί ανθρώποι – λένε ότι ακόμα κι από κάρβουνο να προέρχεται η ηλεκτρική του ενέργεια ,ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο έχει τουλάχιστον το μισό ενεργειακό αποτύπωμα από ένα βενζινοντιζελοκίνητο.

    https://cleantechnica.com/2018/02/19/electric-car-well-to-wheel-emissions-myth/

  134. sarant said

    124 Kαλά κάνεις και το βάζεις.

  135. Pedis said

    πολύ κακό (από πολλές απόψεις) άρθρο.

    Αν, δηλαδή, το φαινόμενο της Γκρέτα(ς) είναι καλά στημένο για κακό, (δεν έχω τεκμηριωμένη αποψη επειδή δεν το εχω ψαξει) κατι τέτοια εγωπαθή και μικροπρεπή ξεδώματα γραφής σαν του Ονφρέ για την Γκρέτα την κάνουν συμπαθή και της κάνουν διαφημιση.

  136. Παναγιώτης Κ. said

    @131.
    «Όσον αφορά το περιβόητο «ενεργειακό αποτύπωμα». Πάρα πολλά κάργκο πλοίων ταξιδεύουν άδεια πλέον στη θάλασσα, αν έχετε οικογένεια ναυτικών ή εφοπλιστών αυτό είναι γνωστό. Είναι γνωστά και ως «λαγοί». Επίσης οι αερομεταφορές ποτέ δεν είχαν 100% πληρότητα και ο λόγος είναι το κυμαινόμενο κόστος τους – για τα εμπορεύματα πάντοτε. Τέλος πάρα πολλά εμπορεύματα θα ταξιδέψουν έτσι κι αλλιώς, γιατί έτσι έχει προαποφασιστεί και θα στοκαριστούν σε αποθήκες».

    Φαίνεται ενδιαφέρον αυτό που έγραψες. Αξίζει να το διευκρινίσεις για μας που δεν έχουμε καταλάβει.(Δεν έχουμε γνωστούς ναυτικούς ή εφοπλιστές).

  137. nikiplos said

    «Λαγοί» λέγονται τα πλοία που γράφονται σε νηολόγια και προγραμματίζουν ταξίδια για πολλούς λόγους. Κάποιοι από τους οποίους γνωρίζω είναι οι:

    α. Για να τηρήσουν ένα πρόγραμμα προσυμφωνημένης παραγωγής (πχ κοιλιές γουρουνιών που δεν θα φύγουν ποτέ από τη Ν. Ζηλανδία, αλλά τις έχει αγοράσει εταιρία από τον Καναδά, η οποία σκοπευει βέβαια να τις μεταπωλήσει, για να ισχύσουν όμως τα ασφάλιστρα πρέπει να γραφεί πλοίο παραλαβής στο νηολόγιο μετά την τρίτη αγοραπωλησία, ανάλογα το συμβόλαιο)

    β. Πλοίο που παραλαμβάνει και μεταφέρει εμπόρευμα που δεν θα διατεθεί άμεσα στην αγορά, αλλά περιέχεται μόνο σαν μοχλός πίεσης απέναντι σε ένα ολιγοπώλιο, προκειμένου να υπογραφεί και να διευθετηθεί μια συμφωνία.

    γ. Πλοίο που κάνει ένα ταξίδι προκειμένου να δείξει την πραγματική πρόθεση μιας εμπορικής συναλλαγής, η οποία όμως δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί. Πριν φθάσει το πλοίο στον προορισμό του η εταιρία που το ναύλωσε θα μεταπωλήσει τη συναλλαγή με ευνοϊκούς για αυτήν όρους. Θα φαίνεται όμως ότι ενδιαφέρεται για το προϊόν αφού θα υφίσταται νηολόγιο+ασφάλιστρα. Έτσι μεγάλο μέρος της συμφωνίας θα πραγματοποιηθεί χωρίς η εταιρία να βάλει χρήματα. Με τη μεταπώληση θα βγουν τα έξοδα και της συμφωνίας αλλά και του «λαγού» ο οποίος δεν είναι απαραίτητο να φθάσει στον τελικό του προορισμό. Μπορεί να σταματήσει στη μέση του ταξιδιού.

    Πολλές φορές οι «λαγοί» δεν φθάνουν στον προορισμό τους και η υπεργολαβική εταιρία δεν πληρώνεται αλλά βρίσκει σε δεύτερο χρόνο τα χρήματά της μετά από δικαστική διαμάχη. Συνήθως είναι εταιρίες υπεργολάβοι, φθηνών υπηρεσιών με χαμηλής ποιότητας καράβια που κινούνται στα όρια της νομιμότητας, όσον αφορά τις εμπορικές προδιαγραφές. Αρκετές φορές μένουν στα αζήτητα…

  138. Παναγιώτης Κ. said

    Το λάπτοπ από το οποίο γράφω (ΗP) αγοράστηκε το 2007.
    Το πήγα δυο-τρεις στο εργαστήριο για σέρβις και αντικατάσταση του σκληρού με SSD και κάνω μια χαρά τη δουλειά μου.Τα 12 αυτά χρόνια επιβαρύνθηκα γύρω στα 100 €.
    Οι προτροπές και πιέσεις από τις γυναίκες της οικογένειάς μου να αγοράσω καινούργιο λάπτοπ αντί να συντηρώ το παλιό είναι μόνιμες.
    Είναι φανερό ότι έχουμε διαπαιδαγωγηθεί στη λογική του «χάλασε;το πετάμε και αγοράζουμε καινούργιο». Κατά τα άλλα οι…γυναίκες της οικογένειάς μου είναι της οικολογίας…
    Με το προσωπικό μου περιστατικό θέλω να πω ότι πρέπει να αλλάξει και η φιλοσοφία που μας διέπει ως καταναλωτές.
    Νομίζω ότι οι κυβερνήσεις των κρατών, κυρίως των αναπτυγμένων, ενδεχομένως με ένα σύστημα επιδοτήσεων πρέπει να στρέψουν τις βιομηχανίες στην παραγωγή προϊόντων μακράς διαρκείας και επισκευάσιμων, κατά τρόπο που να συμφέρει η επισκευή από την αντικατάσταση του προϊόντος. Αυτά μπορεί να είναι…αφελή αλλά δεν είναι αφελές το να θέσουμε επιτακτικά το οικολογικό πρόβλημα.
    Η εύκολη παρατήρηση είναι: Και μετά τι θα κάνουν οι βιομηχανίες;
    Μα πως αλλιώς μπορεί να γίνει; Δεν μπορεί να θέλουμε και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολάκερη.
    Δεν είμαι ειδικός αλλά έχω την εντύπωση ότι η λειτουργία των διαφόρων βιομηχανιών δηλαδή η πραγματική οικονομία, ενδιαφέρει τους μετόχους όχι τόσο για τα κέρδη που αυτές πετυχαίνουν και θέλουν να είναι όσο το δυνατόν περισσότερα, αλλά για τις υπεραξίες των μετοχών που κατέχουν στο χρηματιστηριακό αλισβερίσι. Από εκεί προέρχονται τα σούπερ κέρδη ( όπως και οι σούπερ ζημίες όταν κάνουν βουτιά τα χρηματιστήρια) και διαβάζουμε ειδήσεις του τύπου το 1% κατέχει το 90% του παγκόσμιου πλούτου κ.λπ.
    Και κάτι ακόμη που πρέπει να προβληματίσει:
    Πάρα πολύ συχνά γεμίζουν οι δύο σάκοι που υπάρχουν στο σπίτι και το περιεχόμενό τους θα το αδειάσω στους μπλε κάδους, από τις συσκευασίες των διαφόρων προϊόντων που αγοράζουμε. Μια εξωφρενική για το δικό κριτήριο, κατάσταση.

  139. gpoint said

    Αυτό βέβαια αναφέρεται δυο δάχτυλα πιο πέρα (και κάτι) αλλά είναι ενδεικτικό της λεκτικής απελευθέρωσης και του γούστου της εταιρίας που αλλού το βάζει σαν παγίδα σε άρθρα για να δείξει το ρεπερτόριό της.

    https://www.politeianet.gr/books/9789605372415-almpatis-michalis-apopeira-o-kolos-tis-annas-281710?gclid=EAIaIQobChMIpLGN9KGM5QIVDL93Ch0qzQ5vEAEYASADEgIsePD_BwE

  140. Alexis said

    Απαίσιο!!!
    Τα σάιμποργκ, εξορκιστής, ρομπότ ήταν πολύ ήπια τελικά.

  141. mitsos said

    @138 .
    Αληθώς λέγεις

  142. loukretia50 said

    122. …και η γιαγιά του απάντησε :
    -Να μη σε ξεγελάνε
    αυτοί που λεν πως γενικά
    οι λέξεις δε μετράνε.
    Απ΄το μυαλό ως την καρδιά
    τα λόγια ξεγλιστράνε
    Και όταν ενοχλούν τ΄αυτιά
    πιο κάτω δε θα πάνε!
    ΛΟΥ
    Σε σχέση απλά κοινωνική
    χοντράδες δε χωράνε

    Βρήκα πετυχημένη την απεύθυνση – με τον προσήκοντα σεβασμό! – σα να ήμουν η γιαγιά σας! Το τερματίσατε!
    Όσο για το σχ. 120, κι εγώ πλάκα έκανα!
    Ούτε κολακεύομαι, ούτε θίγομαι εύκολα από αγνώστους.

    Και μια διευκρίνιση ακόμα – νάτο πάλι το σεντόνι!

    Δε μίλησα για ντροπή, σ΄ό,τι με αφορά βέβαια, αλλά για ενόχληση. Όπως μ΄ενοχλεί η παραφωνία στη μουσική, το τραβηγμένο «-ξου» στο εξάξω , οι τεράστιες τρύπες στα τζην και το δυνατό ρέψιμο.
    Έτσι και οι κακόηχες λέξεις, ειδικά αν ο τόπος και η στιγμή δεν το σηκώνει.
    Όμως με απωθούν οι βρισιές γενικά, απ΄όπου κι αν προέρχονται.
    Και πιστεύω ότι είναι λάθος να αντιγράφουν οι γυναίκες την ίδια επιθετική συμπεριφορά.
    Αν παίζουν μόνο με ανδρικούς κανόνες δεν αλλάζει τίποτε. Συχνά μπερδεύονται οι έννοιες «ισότητα» και « ταύτιση ρόλων», ενώ η διαφορετικότητα έχει άλλη δυναμική.
    Και οι βασικοί κανόνες καλής συμπεριφοράς δεν είναι μόνο τυπικοί. Χωρίς υπερβολές και δηθενιές. Στοιχειώδης ευγένεια. Ειδικά όταν δεν υπάρχει οικειότητα, είναι νομίζω αυτονόητο να υπάρχουν κάποια όρια.
    Δε θα μιλήσεις στη συνάδελφο όπως στην ερωμένη σου, ούτε όπως στο γήπεδο. Πόσο μάλλον σε μια ξένη.
    Άλλωστε όλοι, σε συζήτηση με ανθρώπους που εκτιμάμε και ξέρουμε ότι ενοχλούνται, προσαρμόζουμε αυτόματα κάποια φίλτρα στο απύλωτο συνήθως στόμα μας. Ναι?
    Δεν είναι συντηρητισμός, απλά σεβασμός.
    Στο διαδίκτυο σίγουρα χρειάζεται Netiquette!
    Άλλωστε… noblesse oblige!

    Και η άχρηστη πληροφορία της ημέρας – επειδή μπορεί κάποιοι να αναρωτιούνται :
    Όχι, στην πραγματική μου ζωή, με εξαίρεση κάποια γαλλικά σε παρκαρίσματα – τι σύμπτωση! κυρίως από γυναίκες! – δε με έβρισε ποτέ κανείς, ακόμα κι αν είχε λόγο να θυμώσει μαζί μου.
    Και δεν ανέχομαι να μου μιλάνε σα να ήμασταν μαζί φαντάροι.
    Αν αυτό με καθιστά συντηρητική, ένοχη.
    Btw,
    Δε νομίζω ότι εκπροσωπώ την πλειοψηφία των γυναικών του ιστολογίου, όμως τι έγιναν οι λιγότερο συντηρητικές φωνές?

  143. aerosol said

    Κι εκεί που χτες είχα γράψει μια καλή απάντηση… επεμβαίνει η μοίρα και τα χάνω όλα. Σ’ε λα βι! Ξαναπροσπαθώ:

    Ευχαριστώ την Λου για το σχόλιο. Διαφωνώ στο εξής: Η λέξη (που δεν θα χρησιμοποιήσω εφόσον ενοχλεί, ακριβώς διότι…) ΕΙΝΑΙ ταμπού -κτγμ το μεγαλύτερο της ελληνικής γλώσσας. Δεν έχει τίποτα αντιαισθητικό (ακουστικά, αισθητικά, εννοιολογικά) ούτε το σημαίνον ούτε το σημαινόμενο. Η ενόχληση προκύπτει από τους κοινωνικούς κανόνες γλωσικής συμπεριφοράς με τους οποίους μεγαλώνουμε. Οι οποίοι αντανακλούν βαθύτατο μισογυνισμό και εξευτελίζουν το ανθρώπινο. Ειδικό σε θέματα γυναικείου ενδιαφέροντος επιβάλλουν την ντροπή, την αίσθηση υποδεέστερου, απεχθούς, ακατονόμαστου. Σίγουρα παθητικού, καθώς οι γυναίκες δεν νοούνται να «προκαλούν» (πολλά τα εισαγωγικά στην λέξη). Οπότε έχει γίνει δεύτερη φύση οι γυναίκες να συμμορφώνονται σε αυτά, σαν καλά παιδιά, όπως διδάχθηκαν. Να περιγράφουν το σώμα τους και τις φυσιολογικές του λειτουργίες αποδεχόμενες πως είναι ντροπιαστικό θέμα.

    Προς αγαπητό ConspiRaki Theologist:
    Δεν είμαι κάποια ελίτ που θα απελευθερώσει αθώα θύματα. Αυτό το παιχνίδι επηρεάζει την κοινωνία ολόκληρη, είναι και οι άντρες θύματα. Δεν θεωρώ πως είμαι στην απέξω, εφόσον και τα δικά μου κριτήρια έχουν διαμορφωθεί από αυτούς τους κανόνες, και η δικιά μου πραγματικότητα έχει διαστρεβλωθεί. Εξάλλου… σε ποιον άλλο τομέα θα λέγαμε στους πιο καταπιεσμένους «βγάλτε τα πέρα μόνοι σας»;
    Πάντως παρότι το vagina είναι γενικότερης χρήσης από κάθε σχετική ελληνική λέξη, οι αγγλόφωνες γυναίκες φέρνουν τέτοια θέματα στον δημόσιο λόγο. Δεν το σκαρφίστηκα μόνος μου, ούτε από κάποιο αντρικό κλαμπ. Στην ελληνική γλώσσα η σχετικός γλωσικός εξοστρακισμός είναι εντονότερος αλλά δεν βλέπω να εγείρεται το θέμα. Αν και είμαστε σε ένα κυρίως γλωσικό μπλογκ νομίζω αρνούμαστε να δούμε το γλωσικό κομμάτι του φαινομένου. Απασχολεί περισσότερο το (πραγματικό ή φαντασιακό) ποιόν κάποιων που προκαλούν και γίνονται αντιπαθείς ή και γλοιώδεις στις παρέες. Αλλά έτσι πιστεύω πως στεκόμαστε σε κάποιο αποτέλεσμα και όχι στο αίτιο.

    Μένω στη λέξη «προκαλούν». Στη γενιά των γονιών μου (τουλάχιστον, αλλά συμβαίνει ακόμα) οι πιο προχωρημένοι ήταν πρόθυμοι να κάνουν τα στραβά μάτια για τους ομοφυλόφιλους, αρκεί να «μην προκαλούν». Τουτέστιν, να προσαρμόσουν πλήρως την συμπεριφορά τους ώστε να μη δείχνουν με κανένα τρόπο πως ανήκουν σε μια περιφρονητέα μειοψηφία. Ενώ το θίγομαι ή το ενοχλούμαι βάζει εμένα στο επίκεντρο, το προκαλούν βάζει εξ ορισμού τον άλλο. Το γιατί θίγομαι ή ενοχλούμαι το αντιμετωπίζουμε σαν φυσικό φαινόμενο: συμβαίνει άρα δεν αμφισβητείται με κανένα τρόπο.

    ΥΓ: #142 Λου, καταλαβαίνω, δεν γεννήθηκα σε κοινόβιο. Αλλά, προσθέτω, στην εποχή της γιαγιάς σου μια γυναίκα μπορεί να έτρωγε της μάπες της ζωής της από τον σύζυγο και μπορεί απλά να του έλεγε «χα, βάρα π’τσαρά μ!». Το οποίο, δυστυχώς, είναι πραγματικό γεγονός από την αγνή ελληνική ύπαιθρο κι όχι εξυπναδούλα μου. Διότι δεν είχε πού αλλού να πάει άρα ούτε και διανοούνταν πως θα μπορούσε να φύγει μακριά από τον βιασμό, το ξύλο, τον εξευτελισμό. Η μόνη υποψία άμυνας ήταν να προσπαθεί να αναγνωρίσει από τις λέξεις ένα πιθανό αρπακτικό. Ειλικρινά τώρα, σε ένα σύμπαν όπου θα υπήρχε μια κοινή λέξη, μη ντροπιαστική, για το γυναικείο γεννητικό όργανο… δεν θα ήξερες ποιος είναι σιχαμένος και ποιος όχι;

  144. Aghapi D said

    Θα ήθελα γνώμες γι’ αυτό

    https://www.cleanocean.org/news/who-is-boyan-slat?fbclid=IwAR1_7VRgaWAb7b-lChrC_PVvgl6Opy0Ql2ywKGwTenmkrf4bKWpkj0YLffs

  145. loukretia50 said

    Aerosol
    Πάντα θα ήταν αναγνωρίσιμος.
    Όμως η συγκεκριμένη λέξη έχει φορτισθεί πολύ αρνητικά και είναι αργά για να τη δούμε διαφορετικά.
    Kαι τη ντροπή που για αιώνες βάραινε το σημαινόμενο, ίσως οι νεότερες τη μεταφέραμε απλά στη λέξη.
    Δε θα είχα πρόβλημα με μια νέα, και ξέρουμε ότι οι τύποι που ανέφερες πάντα θα τη χρωμάτιζαν αρνητικά.

  146. loukretia50 said

    145. Τι απέγινε με τη μέθοδό του?
    Ξανακούστηκε κάτι σήμερα γι αυτόν?

  147. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Το οποίο, δυστυχώς, είναι πραγματικό γεγονός από την αγνή ελληνική ύπαιθρο κι όχι εξυπναδούλα μου.»
    Καθημερινή πραγματικότητα ήταν για πλήθος γυναικών και όχι μόνο στην ύπαιθρο αλλά και στα αστικά κέντρα και στην Αθήνα. Οι βάναυσοι σύζυγοι έδερναν τις γυναίκες τους κι αυτές το ανέχονταν, αφού δεν είχαν πού αλλού την κεφαλή κλίναι. Ανεπάγγελτες, αμόρφωτες, δεν εύρισκαν συμπαράσταση ούτε απ’ τους γονείς τους, οπότε ανέχονταν την κακοποίηση και συχνά, εκλογικεύοντας, τη θεωρούσαν ένδειξη αγάπης και ερωτικής επιθυμίας. Τα παλιά καλά χρόνια είναι αυτά…

  148. loukretia50 said

    Γιάννη και Aerosol
    Οι γυναίκες που αναφέρατε συνήθως δεν είχαν επιλογή. Δυστυχώς έχω γνωρίσει μορφωμένες , ανεξάρτητες οικονομικά, που ανέχονται απαράδεκτα μειωτική συμπεριφορά, ακόμα και κακοποίηση.
    «- Με ζηλεύει!» μου είπε σχεδόν θριαμβευτικά μια συνάδελφος που ερχόταν συχνά με μελανιές. «Και μετά είναι απίστευτα τρυφερός!».
    Τι να της πεις ? Έτυχε ν΄ακούσω το λεβεντομαλάκα να της λέει μπροστά σε όλους «Άντε μωρή, τι ξέρεις εσύ!».
    Έτος 2017. Mακάρι να ήταν μεμονωμένη περίπτωση.
    Και είναι κάποιες που θεωρούν εντελώς φυσιολογικό το βρίσιμο «ε, άντρες είναι… σιγά! Εκτονώνονται!» , συχνά βρίζουν χυδαία και οι ίδιες, και κάποτε αποδεικνύεται ότι έχουν υποστεί και πολλά άλλα, τα οποία προσπαθούν να εκλογικεύσουν.
    Και είναι μητέρες.

  149. Κιγκέρι said

    Μιας που η συζήτηση συνεχίζεται, αυτό μπορεί να σας ενδιαφέρει
    (αγνοήστε τα κεφαλαία, δε φωνάζω, έτσι είναι ο τίτλος):

    ΟΙ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΣΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΔΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥΣ
    Βραχιονίδου Μαρία
    ΚΕΝΔΙ – ΙΛΝΕ, Ακαδημία Αθηνών, Ελλάδα

    http://www.icgl.gr/files/greek/68-725-732.pdf

    Κι αυτό:
    https://www.greekbooks.gr/catalog/product/view/_ignore_category/1/id/221503/s/edion-onomata/

  150. Γιάννης Κουβάτσος said

    148: Σ’ αυτές τις δυστυχώς διόλου σπάνιες περιπτώσεις μιλάμε για ψυχολογικό θέμα, για σύνδρομο Στοκχόλμης…Δύσκολα μπορείς να κατανοήσεις και να συμπαθήσεις μια σύγχρονη, μορφωμένη και ανεξάρτητη οικονομικά γυναίκα που ανέχεται να την κακομεταχειρίζεται και να την εξευτελίζει ο κάθε συμπλεγματικός Νεάντερταλ…Όντως είναι διαφορετικές περιπτώσεις από τις εγκλωβισμένες γυναίκες παλαιότερων εποχών, ισόβια θύματα αρσενικών ανθρωποειδών.

  151. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    131 – «Ο καπιταλισμός είναι ένα άθλιο οικονομικό σύστημα. Το ίδιο και η Δημοκρατία είναι ένα άθλιο πολίτευμα.» H δημοκρατία είναι το τέλειο πολίτευμα γιατί δεν είναι δογματικό άρα ανοιχτό και προσαρμοστικό στις κοινωνικές εξελίξεις, απλά απευθύνεται σε ελεύθερους υπεύθυνους συνειδητούς πολίτες κι όχι στο περίεργο είδος που διεκδικεί το δικαίωμα στην δουλειά – σκλαβιά, μένει να βρεθούν για να λειτουργήσει.

    138 – «Το λάπτοπ από το οποίο γράφω (ΗP) αγοράστηκε το 2007.» O υπολογιστής που γράφω τώρα, αγοράστηκε το 2004 και συνεχίζει ακάθεκτος.

    «Από εκεί προέρχονται τα σούπερ κέρδη ( όπως και οι σούπερ ζημίες όταν κάνουν βουτιά τα χρηματιστήρια)» Οι σούπερ ζημιές στο χρηματιστήριο, είναι για τους σούπερ ηλίθιους, οι λογικοί έχουν ενίοτε λογικές ζημιές, το stop loose γι΄αυτό υπάρχει.

  152. mitsos said

    Και είναι ακτιβισμός ( ενάντια στον ακτιβισμό , αντιακτιβισμός δηλαδή ) να κρεμάς ένα ομοίωμα της Γκρέτας από Γέφυρα ;
    https://tvxs.gr/news/eyropi-eop/italia-kremasan-apo-gefyra-omoioma-tis-gkreta-toynmpergk

  153. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «το stop loose γι΄αυτό υπάρχει.» Ωχ τώρα το είδα, stop loss φυσικά, γεράματα. 🙂 🙂

    152 – Όχι, ψυχασθένεια είναι, το ίδιο είναι και να το παίζεις ανήσυχος οικολόγος χρησιμοποιώντας κατά το δοκούν τα «καλούδια» του καπιταλισμού που καταστρέφουν το περιβάλλον, αραδιάζοντας ταυτόχρονα διάφορες αστήρικτες ασυναρτησίες για την κλιματική αλλαγή και την αντιστροφή της.
    Πολύ φοβάμαι πως δεν θα έχει καλό τέλος αυτή η ιστορία για το κοριτσάκι, μάλλον θα σαλέψει τελείως όταν σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας.

  154. ΚΩΣΤΑΣ said

    Όταν έγραψα το 95 σχόλιο (και τα υπόλοιπα), για ευπρεπή ονομασία των γεννητικών οργάνων, προφανώς το έκανα για λόγους αστεϊσμού, γιατί δεν είχα να γράψω κάτι για την Γκρέτα.

    Μιας και η συζήτηση πήρε σοβαρή διάσταση, ας πω κι εγώ τώρα σοβαρά δυο κουβέντες. Δεν ανήκω ούτε στους βωμολόχους, ούτε στους σεμνότυφους. Όταν βρίσκομαι σε χώρους αναγκαστικής συνύπαρξης – συμβίωσης (δουλειά, αίθουσα αναμονής, ουρά σε στάση… ), τηρώ σχεδόν αυστηρά την αποκαλούμενη αστική ευγένεια. Όταν όμως βρίσκομαι σε στενότερο φιλικό περιβάλλον, όπου με επιλογή μας μαζευόμαστε, μικτή παρέα, και κυρίως για διασκέδαση, τότε το πρωτόκολλο χαλαρώνει αρκετά. Μάλιστα πολλές φορές οι κυρίες της παρέας τυχαίνει να πρωτοστατούν με τις αθυροστομίες, χωρίς διάκριση ίχνους προστυχιάς στα λεγόμενά τους, μόνο γέλιο.

    Νομίζω, δεν ξέρω ποιας καινοφανούς αντίληψης, ίσως της πολιτικής ορθότητας, έχουμε ποινικοποιήσει πολλές χαρούμενες στιγμές της ζωή μας. Θα καταντήσουμε άοσμοι, άγευστοι, άνοστοι και ανάλατοι.*

    * Περιστατικά βίας… εναντίον γυναικών, στα οποία γίνεται λόγος σε κάποια σχόλια, είναι άλλο θέμα, καταδικαστέο μεν, μη έχον σχέση όμως με το θέμα αθυροστομίες ή ευπρεπείς εκφράσεις για το γεννητικά όργανα.

  155. […] Το σημερινό άρθρο δημοσιεύτηκε χτες, πρώτη Κυριακή του μήνα, στα Ενθέματα της κυριακάτικης Αυγής, στη μηνιαία στήλη μου “Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία”. Για τη Γκρέτα Τούνμπεργκ έχουμε γράψει πρόσφατα στο ιστολόγιο αλλά ελάχιστη αλληλοκάλυψη υπάρχει με τούτο το άρθρο, το οποίο λεξιλογεί για το κλίμα. Η Γκρέτα και το κλίμα Οι σύνοδοι κορυφής… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2019/10/07/greta-3/ […]

  156. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μην τα φορτώνουμε όλα στην πολιτική ορθότητα, Κώστα, ούτε μιλήσαμε για παρεΐστικες συνάξεις, όπου η ελευθεροστομία είναι καθιερωμένη και αποδεκτή. Μιλήσαμε για τους χοντράνθρωπους, που εκδηλώνουν τα σεξουαλικά τους απωθημένα λέγοντας σόκιν ανέκδοτα και χυδαιότητες σε εργασιακούς και άλλους χώρους, όπου παρευρίσκονται άνθρωποι, ανεξαρτήτως φύλου, που δεν τους έχουν δώσει δικαίωμα για τέτοια θάρρητα. Έτερον εκάτερον.

  157. spyridos said

    147

    Ελπίζω να έχεις δίκιο (ότι ήταν ….) αλλά οι περιπτώσεις βίας και στις μέρες μας είναι πάρα πολλές.
    Ιδίως ενάντια στα παιδιά και στις γυναίκες.

  158. Γιάννης Κουβάτσος said

    157: Δυστυχώς, έτσι είναι. Και δεν καταγγέλλονται.

  159. ΚΩΣΤΑΣ said

    156 Ως ένα σημείο συμφωνούμε, Γιάννη, κι εγώ αυτό είπα, σε χώρους αναγκαστικής συνύπαρξης…. σχεδόν αυστηρά την αποκαλούμενη αστική ευγένεια.

    Όταν όμως προσπαθούμε να θεωρήσουμε συνολικά λέξεις, εκφράσεις η συζητήσεις ως απαράδεκτο να λέγονται εν παντί τόπω και χρόνο ή τα χαρακτηρίζουμε ως φαινόμενα ρατσισμού, μισογυνισμού ή αναιδούς συμπεριφοράς, το βρίσκω υπερβολικό και ανελεύθερο.

    Ο σοφός λαός, στα χρόνια της αθωότητάς του, έπλασε για όλες τις περιστάσεις τις ανάλογες λέξεις, εκφράσεις, αλληγορίες. Να μας λείπουν οι νέοι εισαγγελείς με τις γενικές απαγορεύσεις τους. Κάθε πράγμα στην ώρα του, στον τόπο του και στην κατάλληλη παρέα.

  160. spyridos said

    131

    Το πυραμιδικό μετα-καπιταλιστικό σύστημα δεν έχει σχέση με τον καπιταλισμό.
    Τα χρεώγραφα της τράπεζας της Γερμανίας μόνο είναι ψηλότερα σε αξία από το άθροισμα των προϋπολογισμών όλων των κρατών της γης.
    Αν βάλουμε και τα χρέη των υπόλοιπων κρατών μαζί αρχίζει το γέλιο.
    Ο Ονφρέ υπερασπίζεται την αστική δημοκρατία και λέει μάλιστα ότι το τέχνασμα με την Γκρέτα ξεθεμελιώνει τη βάση της,
    Την ανταλλαγή απόψεων.
    Οι αντιδράσεις εδώ μέσα το αποδεικνύουν.
    Η απόλυτη απόδειξη είναι η αντίδραση στην Αυγή από κάποιον Αλμυράντη ερευνητή στο Δημόκριτο που μιλάει ΜΟΝΟ για οργή.
    Ολη αυτή η ενέργεια που καταναλώνουν οι Γκρέτες θα ήταν καλύτερα να επικεντρωνόταν σε μια απόδειξη ότι η κλιματική αλλαγή είναι πράγματι ανθρωπογενής.
    Οσο κι αν έχω ψάξει δεν έχω βρει ένα συγκεντρωτικό πίνακα στοιχείων που να το αποδεικνύει. Ενα αρθρο, κάτι.

    129
    Εχω διαβάσει στο παρελθόν τις εκθέσεις περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων που έβγαλε η Καλιφόρνια. Πολύ εκτεταμένες.
    Εκεί προσπαθούσαν να αποδείξουν ότι τα υβριδικά ΄και ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι όντως καλύτερα για το περιβάλλον.
    Αλλα τους έβγαινε πολύ δύσκολα. Μόνο αν τα ηλεκτρικά έκαναν τουλάχιστον 260.000 (δεν φτανει κανένα τα 200.000) χλμ και ΜΟΝΟ αν τα οδηγούσαν προσεκτικά και πάντα μέσα στα όρια ταχύτητας και ΜΟΝΟ αν η ηλεκτρική ενέργεια προερχόταν από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (το 2-3% ???). Και πάντα σύγκριση με τα βαριά συμβατικά. Καμία σύγκριση με Τουίγκο και Φιατάκια.
    Επιπλέον η μεγάλη κατανάλωση ενέργειας στα ηλεκτρικά γίνεται κατά τη διάρκεια της παραγωγής τους.
    Πριν μερικά χρόνια η Τογιότα έβαλε να φυτεύουν λουλούδια γύρω από το εργοστάσιο των Πρίους για να αντισταθμίσει λέει τη μόλυνση της παραγωγής.
    Αυτό μέσα στο πλαίσιο του βλάκες είναι ότι χαζομάρα τους πούμε την πιστεύουν
    https://en.wikipedia.org/wiki/Toyota_flower
    https://gizmodo.com/toyota-engineers-unique-flower-species-to-absorb-prius-5392822

    Τα τελευταία χρόνια άρχισαν να υπολογίζουν και την ενέργεια για την παραγωγή αλλά υποβαθμισμένα.
    Αυτό που δεν έχουν κοιτάξει ακόμα είναι η ενέργεια που χρειάζεται για να πεταχτούν οικολογικά και τα απόβλητα που είναι πολύ χειρότερα για το περιβάλλον απ ότι των συμβατικών αυτοκινήτων.

    Δεν θα ψάξω αυτή τη στιγμή βιβλιογραφία δεν έχω χρόνο για κάτι τέτοιο αλλά θυμάμαι ότι στις Αμερικάνικες έρευνες στη βιβλιογραφία αναφέρεται πάντα αυτός.
    https://www.researchgate.net/profile/Zissis_Samaras

    133
    Αυτό το σάιτ είναι επιδοτούμενο από το ηλεκτρολόμπι μόνο σοβαρό δεν το λες. Η ανεξάρτητη αρχή της Καλιφόρνιας λέει άλλα.

  161. Πέπε said

    154
    Μια φορά στην τάξη ένας μαθητής μίλαγε στον διπλανό του, όχι πολύ διακριτικά, και όταν τον είπε «ρε μαλάκα» ακούστηκε σ’ όλη την τάξη. Του έκανα σχετικά δριμεία επίπληξη. Ο μαθητής ήταν μάγκας, και μου απάντησε «ε καλά τώρα κύριε, εσείς δεν τα λέτε αυτά με την παρέα σας;» υπονοώντας ότι παριστάνω πως μ’ ενοχλούν αυτά που στην πραγματικότητα δε μ’ ενοχλούν, επειδή απλώς μ’ αρέσει να κάνω παρατηρήσεις.

    Η απάντηση εδώ είναι: δεν ξέρεις και δε σε αφορά πώς μιλάω στις παρέες μου, γιατί όταν μιλάω στις παρέες μου δεν είσαι εκεί. Στις παρέες μου μιλάω με οποιονδήποτε κώδικα έχουμε συναποφασίσει ότι θεωρούμε αποδεκτό. Εδώ είσαι σε μια τάξη, και ο εδώ αποδεκτός κώδικας δε δέχεται το «ρε μαλάκα». Όχι γιατί είναι χυδαίο ή σόκιν (ούτε γιατί δεν είναι – δεν μπαίνουμε καν σ’ αυτό το ζήτημα), αλλά γιατί δεν ταιριάζει εδώ. Όπως ακριβώς δεν είναι χυδαίο να φοράς μαγιό και βατραχοπέδιλα, αλλά δε θα το κάνεις στην τάξη.

    Μιλάς έτσι στον φίλο σου γιατί προφανώς δεν τον ενοχλεί, οπότε δε θα μπω εγώ να κάνω τον Ζορό και να τον υπερασπιστώ κατά επίθεσης που ποτέ δεν του έκανες. Αλλά μιλάς στον φίλο σου σαν να ήσασταν οι δυο σας κάπου αλλού, και όχι σε τάξη.

    Αυτό είναι το θέμα: προσαρμοζόμενοι στους εκάστοτε κώδικες δε θα γίνουμε ούτε χυδαίοι ούτε ενοχλητικοί.

    Από κει και πέρα, ένας άνθρωπος που να είναι χυδαίος από μόνος του θα βρει πάντα τρόπο να το εκδηλώσει, ακόμη και μέσω τυπικής αστικής ευγένειας.

    (Δεν του τα είπα όλα αυτά βέβαια. Δε χρειαζόταν άλλωστε, τα ξέρει κι από μόνος του.)

  162. nikiplos said

    Περί της χυδαιότητας, νομίζω το είπε πολύ σωστά ο Πέπε στο 161@… Κάθε μέρος έχει τους δικούς του κωδικούς και κανόνες συμπεριφοράς…

    Επί του πρακτέου, ακόμη και στις παρέες δεν μπορεί ο καθένας να χρησιμοποιήσει τις ίδιες εκφράσεις και να δώσει το ίδιο αποτέλεσμα…

    Ο πλακατζής της παρέας, που συνήθως αυτοσαρκάζεται, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει λίγο πιο πιπεράτες λέξεις, ενώ ο σφιγμένος αν το κάνει, είτε θα τον παρεξηγήσουν, είτε θα ακουστεί γελοίος.

    Θυμάμαι έντονα έναν Καισαριανιώτη, τον Καλλίμαχο, ο οποίος είχε πολύ ωραία άρθρωση του λόγου και μπορούσε να μιλάει τόσο σαλονάτα, όσο και λιμανίσια. Τα «γαλλικά» του τα ανακάτευε πάντοτε και ακόμη και μεγαλόσχημες κυρίες που τότε στις μπίζνες συναντούσε κανείς στην Κιφησιά, δεν παρεξηγούνταν, όταν μιλούσε. Δεν μιλούσε ποτέ χυδαία όμως. Αυτό ίσως να είναι ένα ταλέντο.

    Προσωπικά δεν βρίζω, ούτε μου ταίριαζε ποτέ, ούτε μου ταιριάζει, προσπαθώ να βρίσκω ισοδύναμες λόγιες λέξεις ή παραδείγματα από τον κινηματογράφο.

  163. nikiplos said

    151@ Αγαπητέ Λάπρο, η Δημοκρατία είναι ένα πολύ ωραίο πολιτικό σύστημα, αλλά εφευρέθηκε και λειτουργεί σε μικρές κλίμακες, πχ πόλη, χωριό.

    Σε μεγαλύτερες κλίμακες αναγκαστικά πρέπει να πάει κανείς είτε σε πιο ολοκληρωτικά καθεστώτα (πχ πρωθυπουργικές ή προεδρικές δικτατορίες, ή Λαϊκές δικτατορίες της Διανόησης), ή οπως ο σοφός προτεσταντισμός ανακάλυψε, σε ομοσπονδίες federations.

    Σε πιο καθυστερημένες κοινωνίες όπως η δική μας, περιμένουμε έναν Αη Γιώργη να μας σώσει…

  164. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    163 – Νίκιπλε, επαναλμβάνω πως η Δημοκρατία απευθύνεται σε ελεύθερους υπεύθυνους συνειδητούς πολίτες, δηλαδή σε ανθρώπους, μένει να βρεθούν για να λειτουργήσει ή να εξελιχθούμε εμείς σε τέτοιους. Είναι το μόνο σύστημα διακυβέρνησης που δεν βασίζεται στην παραγωγή και ο άνθρωπος δεν είναι παραγωγικό ον αλλά Δημιουργικό, όλα τα άλλα συστήματα τον βλέπουν σαν παραγωγική μονάδα και φυσικά, μια παραγωγική μονάδα δεν μπορεί να έχει λόγο και άποψη για το οτιδήποτε, οφείλει μόνο να παράγει υπάκουα. Η διαφορά των σημερινών παραγωγικών μονάδων από τα ζώα, είναι πως τα ζώα πρέπει να τα υποχρεώσει κανείς για να παράξουν οτιδήποτε και επί πλέον πρέπει να τα στεγάσει και και να τα ταΐσει, ενώ οι οικονομικοί σκλάβοι το κάνουν εθελοντικά για μερικά ζωγραφιστά χαρτάκια κι οχι μόνο είναι ευχαριστημένοι αλλά διεκδικούν οργανωμένα και με αγώνες το δικαίωμα στην σκλαβιά, εννοείτει πως σε τέτοια όντα ταιριάζουν τα συστήματα που αναφέρεις, γι’ αυτό και δεν υπάρχει πουθενά δημοκρατική κοινωνία.

    Υ.Γ – Μιά ματιά στην λειτουργία των κυτάρων της κοινωνίας, τις οικογένειες,, είναι αρκετή για να αντιληφθούμε γιατί δεν έχει επικρατήσει η Δημοκρατία. αλλά τα ολοκληρωτικα συστήματα.σ

    Το πιο άχρηστο πράγμα σ’ αυτό τον κόσμο, είναι η λογική, χρισημοποιειται ελάχιστα και ποτέ δεν υπερτερεί του παραλογισμού.

  165. aerosol said

    Μια τελευταία αναφορά από εμένα για τους ευφημισμούς γενν. οργάνων:
    Ξεκίνησε ως καθαρά γλωσσική παρατήρηση.
    «Όλα τα μέρη του σώματος που έχουν σχέση με το σεξ χρησιμοποιούνται και με απαξιωτική/υβριστική σημασία.»
    «Είναι παράλογο που στην ουσία δεν υπάρχει εύχρηστη λέξη για ένα τόσο σημαντικό σημείο της γυναικείας ανατομίας. »

    Παρά τις (δικές μου, τουλάχιστον) προσπάθειες, η σχετική κουβέντα μεταστράφηκε ταχύτατα σε σχόλια για τις αρετές της αστικής ευγένειας, σε υπενθύμηση της σχετικής ετικέτας, στην διαβάθμιση της αήθειας σε όσους χρησιμοποιούν «κακές» λέξεις. Τις οποίες ακόμα και σε γραπτό λόγο, σε δημοφιλές γλωσικό μπλογκ, μεταξύ ενηλίκων γενικά μορφωμένων και με ενδιαφέρον για τα γλωσικά φαινόμενα, κρίθηκε φρονιμότερο να εμφανίζονται οπτικά αλλοιωμένες -υπό τον κίνδυνο να θεωρηθούμε πως ανήκουμε στους ανθρώπους που όλοι αποφεύγουν στις συναναστροφές. Εν ολίγοις, δεν έγινε εφικτό να συζητηθεί καν ευρύτερα το πραγματικό ζήτημα, αυτό που τέθηκε αρχικά.
    Χρήσιμη εμπειρία, ίσως όχι με τον τρόπο που περίμενα.

    Ευχαριστώ πολύ το Κιγκέρι (#149) για το pdf με τη μελέτη της Μαρίας Βραχιονίδου. Η οποία παρατηρεί εξαρχής το προφανές (και με καθυσηχάζει πως δεν είμαι εμμονικός):
    «Η κοινή νεοελληνική λοιπόν διακρίνεται από ένα ταμπού όταν πρόκειται
    να ονοματίσει τα μέρη του σώματος που σχετίζονται με τη γενετήσια λειτουργία. Η αμηχανία γύρω
    από τις ονομασίες των γεννητικών οργάνων γίνεται φανερή όχι μόνο στη φειδώ της λεξικογραφικής
    αποτύπωσής τους στα λεξικά της κοινής νεοελληνικής, στην οποία θα αναφερθούμε στη συνέχεια,
    αλλά και στις περισσότερες προφορικές περιστάσεις που κάποιος θα θελήσει να ονομάσει αυτά τα
    μέρη του σώματος με όρους που δεν θα θεωρούνται άσεμνοι ή χυδαίοι.»

    Στη συνέχεια παρατηρεί πως στα διάφορα νεοελληνικά ιδιώματα υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ποικιλία ουδέτερων (δηλαδή που μπορεί να χρησιμοποιηθούν χωρίς να προσβληθεί η αιδώς του συνομιλητή) όρων για τα γεννητικά όργανα. Είχα μια υποψία αλλά δεν το γνώριζα.

  166. ΚΩΣΤΑΣ said

    165 –> Παρά τις (δικές μου, τουλάχιστον) προσπάθειες, η σχετική κουβέντα μεταστράφηκε ταχύτατα σε σχόλια για τις αρετές της αστικής ευγένειας,…

    Αγαπητέ aerosol, επειδή κι εγώ επικαλέστηκα την αστική ευγένεια, θέλω να καταθέσω κάποιες απόψεις μου επ’ αυτού.

    Γλωσσολογικά ανήκω σε αυτούς που ακολουθούν τον γλωσσοπλάστη ανώνυμο λαό και δεν είμαι του δόγματος να του επιβάλλω τις δικές μου απόψεις. Αν θέλω κάτι να κάνω, δημιουργώ κι εγώ μια καινούρια λέξη και αν πιάσει και επικρατήσει καλώς, από εκεί και πέρα ουδέν.

    Ναι, υπάρχει ταμπού στην κοινή νεοελληνική όταν πρόκειται να ονοματίσει τα μέρη του σώματος που σχετίζονται με την γενετήσια λειτουργία. Δεν μπορώ όμως να αναλύσω τους λόγους που προέκυψε αυτό, απλά το αποδέχομαι ως γεγονός. Πάνω σε αυτή τη γλωσσική τάση του λαού, κολλάει και η δική μου λεγόμενη αστική ευγένεια.

    Έριξα κι εγώ μια γρήγορη ματιά στην εργασία της Μαρίας Βραχιονίδου, – που μας έδωσε η φίλη μας το Κιγκέρι, – καλή είναι, δεν την θεωρώ όμως πλήρη. Λείπουν για παράδειγμα πάγκοινες μεταφορικές λαϊκές λέξεις που αναφέρονται στα γεννητικά όργανα, όπως πχ πουλάκι, αγγούρι, παπάρι…

    Με τα παραπάνω που έγραψα, δεν σημαίνει ότι απορρίπτω συλλήβδην και αθρόα τις δικές σου αιτιάσεις, απλά επισημαίνω κάποιες δικές διαφορετικές απόψεις. Με σεβασμό και στις δικές σου απόψεις, ο διάλογος δεν βλάπτει.

  167. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    165 – «Εν ολίγοις, δεν έγινε εφικτό να συζητηθεί καν ευρύτερα το πραγματικό ζήτημα, αυτό που τέθηκε αρχικά.»

    Έχεις δεί πολλές φορές να γίνεται εφικτό κάτι τέτοιο με τα μεγάλα κοινωνικά ταμπού, είτε εδώ μέσα είτε έξω;
    Μετά από αρκετές δεκαετίες, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως τρία είναι τα μεγάλα κοινωνικά ταμπού, το σέξ και τα παράγωγά του, η υποχρεωτική εκπαίδευση, και το δημοκρατικό μεγάλωμα των παιδιών, οτιδήποτε άλλο μπορεί να συζητηθεί αρκετά ικανοποιητικά, όσες φορές επιχείρησα να ανοίξω συζήτηση γι΄αυτά τα τρία θέματα, συνάντησα τρομερή αντίδραση ακόμη κι από αυτοαποκαλούμενους προοδευτικούς, είτε εδώ μέσα είτε στον στενό και
    ευρύτερο κοινωνικό μου περίγυρο.
    Αν ήταν να τα ιεραρχήσω, θα έλεγα πως στην κορυφή βρίσκεται το μεγάλωμα των παιδιών, μετά η υποχρεωτική εκπαίδευση και τρίτο το σέξ με τα παράγωγά του π.χ παιδική σεξουαλικότητα, σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, ανεμπόδιστη οργασμική ικανότητα, ονομασία των γεννητικών οργάνων κλπ.
    Τόλμησε να πείς σε γονιό πως μεγαλώνει λάθος τα παιδιά του, π.χ να μην ασκεί σωματική και ψυχολογική βία επάνω τους και θ΄αποκτήσεις σίγουρο εχθρό, αν δε το πείς σε μητέρα προνηπίου ΚΑΗΚΕΣ. Δεν φαντάζεσαι πόσες χιλιάδες «μανούλες» υπάρχουν που λένε – δεν χρειάζεται να διαβάσω το τάδε βιβλίο, εγώ θα το μεγαλώσω (ή το μεγαλώνω) με το ένστικτό μου – κι όμως, εξακολουθούν να κυκλοφορούν ελεύθερες.

    Ως γνωστόν, τρία πράγματα δεν διδασκόμαστε στην εκπαίδευση, σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, οικονομική διαχείριση και πώς να μεγαλώνουμε παιδιά, παραδόξως, όλοι πιστεύουν πως τα γνωρίζουν καλά και τα τρία.

  168. Alexis said

    #165: Όντως έτσι ξεκίνησε η κουβέντα αλλά στην πορεία τέθηκαν πολλά ζητήματα:
    α)Αν τα γυναικεία γεννητικά όργανα αποτελούν μεγαλύτερο γλωσσικό ταμπού από τα ανδρικά και αν χρησιμοποιούνται περισσότερο υβριστικά από αυτά.
    β)Κατά πόσο είναι χειραφέτηση για τις γυναίκες να βρίζουν και να βωμολοχούν ισοδύναμα με τους άνδρες.
    γ)Σε ποια περιβάλλοντα θεωρείται αποδεκτό να βρίζουμε, να χυδαιολογούμε ή να χρησιμοποιούμε «κακές» λέξεις…

    …και άλλα…

    «Είναι παράλογο που στην ουσία δεν υπάρχει εύχρηστη λέξη για ένα τόσο σημαντικό σημείο της γυναικείας ανατομίας. »

    Κατά τη γνώμη μου ούτε για το αντίστοιχο αντρικό όργανο υπάρχει εύχρηστη ευπρεπής λέξη.

  169. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τι το κακό έχουν τα ταμπού, βρε παιδιά; Κάθε εποχή και κάθε κοινωνία είχε, έχει και θα έχει τα δικά της. Κάποιοι καλοί λόγοι θα υπάρχουν γι’ αυτό. Όσο και να τα καταδικάζουμε, όλοι τα σεβόμαστε στην καθημερινή μας ζωή, στον άλφα ή βήτα βαθμό. Και καλά κάνουμε, μας γλιτώνουν από άσκοπες και ανούσιες παρεξηγήσεις και προστριβές. Όσο για το πώς πρέπει να ονοματίζουμε τα γεννητικά όργανα, ε, λέξεις υπάρχουν πολλές και σε όλα τα επίπεδα του λόγου, από το πιο χυδαίο μέχρι το πιο λόγιο και επίσημο. Οι πεπαιδευμένοι άνθρωποι ξέρουν ποια ονομασία να χρησιμοποιήσουν και πότε, αλίμονο. Η αμόρφωτη γιαγιά μου, πάντως, στην καθομιλουμένη της γλώσσα έλεγε μνι, στην επίσημή της πράμα. ☺

  170. ΚΩΣΤΑΣ said

    169 –> … στην επίσημή της πράμα. ☺

    Τεστ κάνω, έφυγαν όλοι ή κόλλησε το πράμα; 😜

  171. aerosol said

    #166
    Δεν ήταν ειρωνική η αναφορά μου στην αστική ευγείνεια. Είναι χρήσιμος και θεμιτός όρος για ένα γενικά καλό πράγμα. Πάντα καλός ο διάλογος -εξάλλου τρέφω εκτίμηση για όσους πήραν μέρος και σ’αυτόν.

    #167
    Συμφωνώ για το μεγάλωμα των παιδιών, συμφωνώ για το σεξ, μου κάνει εντύπωση που βάζεις στο νο2 την εκπαίδευση. Ίσως δεν έχω ίδια βιώματα ή κύκλο.

    #168
    «ούτε για το αντίστοιχο αντρικό όργανο υπάρχει εύχρηστη ευπρεπής λέξη»
    Περίμενα να είναι κάτι που θα ειπωθεί άμεσα. Αν και το πέος ίσως χρησιμοποιείται λίγο πιο άνετα από το αιδοίο.

    #169
    «Τι το κακό έχουν τα ταμπού, βρε παιδιά;»
    Καλή ερώτηση, ζουμερή.
    Ως σχετικά πεπαιδευμένος δηλώνω πως ΔΕΝ έχω λέξη που να καλύπτει πραγματικά τις ανάγκες μου. Το «πράμα» της γιαγιάς το βρίσκω καλύτερο από το αιδοίο για καθημερινή χρήση. Επίσης ενδιαφέρον το αν μίλαγε για «μνι» χωρίς ντροπή. Αυτό σημαίνει πως ο «γλωσσοπλάστης ανώνυμος λαός» του Κώστα ίσως είχε λύσεις που κάποιος άλλος, λιγότερο δημοκράτης στα πιστεύω του, πίεσε για να τους στερηθεί. Ίσως ευπρεπίζοντας βιαίως το λαϊκό γλωσικό ένστικτο; Αλλά αυτά ανήκουν στην κουβέντα που δεν έγινε.

  172. Γς said

    47:

    >«αλλά δεν έχω ακούσει να λέει «στο μουνί μου»

    «στο @@ μου» όμως;

    https://caktos.blogspot.com/2015/09/love-is.html

    https://www.urbandictionary.com/define.php?term=arxidia

  173. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    171 τέλος

    Ενδιαφέρουσα παρατήρηση, ανάλογα πράγματα είχαν επισημανθεί σε κείνη τη συζήτηση στο σλανγκρ (που δεν τη βρήκα τελικά). Ωστόσο, το «πράμα» είναι μια λέξη πασπαρτού, ενώ κτγμ θα έπρεπε να είναι απολύτως στοχευμένη και να περιγράφει αποκλειστικά το γυναικείο γ.ο. Ακόμα πιό ενδιαφέρουσα η ερώτηση περί «μνι» και ντροπής.
    Δεν είμαι σίγουρος αν ο γλωσσοπλάστης ανώνυμος λαός είχε όντως μια αποχρωματισμένη, ουδέτερη λέξη για το συγκεκριμένο. Ούτε επιστημονική ούτε «απρεπή».
    Πάντως ξέρουμε πως η καθαρεύουσα πχ χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο πίεσης για τον ευπρεπισμό που γράφεις.
    Συνειρμικά, κάπου διάβαζα παλιότερα (ίσως στη Γέννηση του Νεοφασισμού στην Ελλάδα, Γιάννης Κάτρης) ένα διάταγμα της χούντας που έλεγε πως μέχρι την τάδε τάξη του Δημοτικού οι μαθητές θα διδάσκονται στη μητρική τους γλώσσα και από κει και πέρα στην καθαρεύουσα. Δλδ αναγνώριζε τη δημοτική ως μητρική γλώσσα αλλά απαγόρευε τη διδασκαλία της).

  174. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    167 – «Συμφωνώ για το μεγάλωμα των παιδιών, συμφωνώ για το σεξ, μου κάνει εντύπωση που βάζεις στο νο2 την εκπαίδευση. Ίσως δεν έχω ίδια βιώματα ή κύκλο.»
    Δεν ξέρω τι εννοείς με τα βιώματα αλλά ο κύκλος δεν παίζει κανένα ρόλο, σε όλους τους κύκλους η άποψη είναι ίδια, εξαρτάται πώς διατυπώνεις την γνώμη σου για την εκπαίδευση, αν πείς πως χρειάζεται αναβάθμιση και διάφορα τέτοια χαριτωμένα που τα ακούμε από μικρά παιδιά (και αναβάθμιση δεν βλέπουμε) και τα λένε κι όλοι οι εκπαιδευτικοί εδώ μέσα, τότε ΟΛΟΙ θα συμφωνήσουν μαζί σου, αν όμως πείς πώς η εκπαίδευση είναι μια οργανωμένη απάτη της οικονομικής ελίτ με στόχο την δημιουργία βολικών συνειδήσεων, εξειδικευμένων παραγωγικών στελεχών και αυτοελεγχόμενων ανθρώπων ως προς τα οικονομικά τους θέλω – όνειρα, θα στραφούν ΟΛΟΙ εναντίον σου.
    Έχει περάσει στην λαϊκή συνείδηση πως το σχολείο – εκπαιδευτήριο, είναι καλό και πρέπει οπωσδήποτε να πάνε τα παιδιά για να μάθουν γράμματα και να ξυπνήσει το μυαλό τους, όσες χιλιάδες ή και εκατομμύρια αποδείξεις κι αν φέρεις (είναι πολλές παραπάνω) δεν θα ληφθούν υπόψιν, είναι σαν την όποια θρησκεία ή το όποιο κομματικό δόγμα, απλά μπροστά σ΄αυτό, όλοι θα συμμαχήσουν εναντίον σου. 🙂

    » Επίσης ενδιαφέρον το αν μίλαγε για «μνι» χωρίς ντροπή.»

    «Αυτό σημαίνει πως ο «γλωσσοπλάστης ανώνυμος λαός» του Κώστα ίσως είχε λύσεις που κάποιος άλλος, λιγότερο δημοκράτης στα πιστεύω του, πίεσε για να τους στερηθεί. Ίσως ευπρεπίζοντας βιαίως το λαϊκό γλωσικό ένστικτο;»
    Έχει αναλυθεί κι απαντηθεί αυτό στο βιβλίο του Ράϊχ, Η εισβολή της σεξουαλικής ηθικής, είναι η συγκινησιακή πανούκλα της ανθρωπότητας.

  175. aerosol said

    Το πράμα είναι γιούνισεξ αλλά καλύτερο από το τίποτα. Πολύ ενδιαφέρον αυτό με τη χούντα (και πάντα είχε ενδιαφέρον ο Κάτρης).
    Δεν έχω ψάξει στοιχεία για την ελευθερία χρήσης των σχετικών λέξεων στις ντοπιολαλιές, προ ευπρεπισμού. Εϊμαι σίγουρος πως η καθαρεύουσα έπαιξε τέτοιο ρόλο. Στα γαμοτράγουδα ήταν παρούσες αλλά αυτό θα μπορούσε να είναι η εξαίρεση σε ολόκληρη την χρονιά.

  176. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    175 Ακριβώς. Στα ελληνικά δεν έχουμε το καθομιλούμενο vagina. Μόνο το αργκοτικό cunt και το επιστημονικό αιδοίο.
    Άμα το απόγευμα βρω το Κάτρειον χωρίον θα το παραθέσω.

  177. Γιάννης Κουβάτσος said

    171: Η γιαγιά μου δεν είναι, δεν ήταν, αντιπροσωπευτικό δείγμα της γιαγιάς με τα παραμύθια. Ήταν θηλυκός Ζορμπάς, του ποτού και του τσιγάρου αλλά και της βιοπάλης και της εξορίας, στοργική, φιλάλληλη και αθυρόστομη, οπότε ναι, μιλούσε φόρα παρτίδα και δεν δίσταζε να συναξάρει με τολμηρά λογοπαίγνια ακόμη και απρόσιτους δημοσίους υπαλλήλους. Μεγάλη ιστορία η μακαρίτισσα. ☺

  178. BLOG_OTI_NANAI said

    177: «Λογοπαίγνια»
    Συμφωνώ.

    Προσωπικά έχω ζήσει γιαγιάδες αθυρόστομες. Όμως, όταν λέμε αθυρόστομες, εννοούμε σε σχέση με τις συγκρατημένες γιαγιάδες της γενιάς τους. Η αθυροστομία τους βασιζόταν κατά 90% σε υπονοούμενα που οι άλλες δεν τολμούσαν ούτε καν να τα προσεγγίσουν. Και ακριβώς λόγω των υπονοούμενων έβγαζαν γέλιο αυτές οι τρελογιαγιάδες.

    Και γενικά, δεν θυμάμαι στη ζωή μου να άκουσα διήγηση, ιστορία, ανέκδοτο που να βασιζόταν εξολοκλήρου σε συνεχείς βωμολοχίες και να ήταν αστείο. Αυτά στα οποία ξεκαρδίζονταν όλοι βασίζονται κυρίως στο έξυπνο υπονοούμενο.

    Το ανέκδοτο π.χ. με τον κλέφτη τον ανεβασμένο στο δέντρο, που του πιάνει ο δασοφύλακας τα @ρχίδια και τον ρωτάει «ποιος είσαι;» και αυτός ενώ αρχικά μουγκρίζει, τελικά φωνάζει,
    – «ο Γιάννης είμαι»,
    – «ποιος Γιάννης;»,
    – «ο μουγκός»,

    μπορεί να πεις την βωμολοχία μια φορά, αλλά μπορείς και να πεις «απλώνει το χέρι, του τα πιάνει, κι αρχίζει να τα τραβάει». Και μόνο ο συνειρμός είναι αστείος.

    Δηλαδή νομίζω ότι έτσι κι αλλιώς, το συνεχές υβρεολόγιο, σαν τις κακές βιντεοταινίες ή τις κακές επιθεωρήσεις, προκαλεί τελικά πνευματικό εμετό.

  179. 175/176

    Aerosol, είναι όντως Κάτρης, σε υποσημείωση της σελ. 324 (εκδ. Παπαζήση 1974).

    Το νομοθετικό διάταγμα της 25 Σεπτεμβρίου 1967 ορίζει: «Κατά τα τρία πρώτα έτη οι μαθηταί θα χρησιμοποιούν την μητρικήν των γλώσσαν, ενώ από το τέταρτον έτος η καθαρεύουσα θ’ αποβή το προφορικόν και γραπτόν όργανον εκφράσεως διδασκόντων και μαθητών».

  180. aerosol said

    #179
    Αλήθεια είναι αγαπητέ Blog, «το συνεχές υβρεολόγιο, σαν τις κακές βιντεοταινίες ή τις κακές επιθεωρήσεις, προκαλεί τελικά πνευματικό εμετό.»
    Αυτό που τελικά αδυνατώ παντελώς να καταλάβω είναι το πώς γίνεται να λέμε πως υπάρχει συγκεκριμένο πρόβλημα με μια λέξη (ή κάποιες λέξεις) και η απάντηση να είναι το πόσο κακό είναι το συνεχές υβρεολόγιο (λες και θέλουμε υπενθύμιση πως είναι κακό, δεν το μάθαμε από τα 10 μας), τι γίνεται με την σεξουαλική παρενόχληση (λες και την βγάλαμε λάδι), πώς οφείλουμε να είμαστε ευγενείς (λες και το ρίξαμε στο βρισίδι).
    Εν τέλει με πάει πίσω στα παιδικάτα μου, όπου αν κάποιος έλεγε για Βιετνάμ η απάντηση «των άλλων» ήταν ναι αλλά και οι Ρώσοι στο Αφγανιστάν (και τούμπαλιν).
    Το συνεχές οτιδήποτε κακό είναι, το πολύ το κυριελέησον το βαριέται κι ο παπάς, αλλά τελικά αυτό σε ΤΙ απαντάει;
    Δόξα σοι ο Κύριος που πιστευουμε όλοι τόσο στην ευγένεια και οι Έλληνες είναι τόσο υπέροχα κύριοι που οι γυναίκες μας νιώθουν αυτή την υπέροχη ασφάλεια όπου και να βρίσκονται και με όποιον να μιλήσουν! Διότι αν είχαμε καμιά ανθρώπινη λέξη για τα απαυτά μας μπορεί να είμασταν χυδαίοι… Χαίρομαι που οι περισσότεροι είναι καλυμμένοι από τον πλούτο της ελληνικής γλώσας για το θέμα.

    Άρα το ότι πάει ο κόσμος σωρηδόν στις «κακές» επιθεωρήσεις, μπας και γαργαληθούν από καμιά πονηρή λεξούλα δεν δείχνει καταπίεση, υποκριτικό συντηρητισμό και απωθημένα. Η κοινωνική και σωματική καταπίεση των γυναικών δεν έχουν καμία σύνδεση με τους τρόπους της γλώσας μας. Εξάλλου δεν είμαι και γυναίκα, οπότε τι χαλάω κι εγώ τη ζαχαρένια μου; Ας νουθετήσουμε και τον Νικοκύρη, διότι ενώ διαβάζει και η μαμά του, αυτός κάθεται και γράφει «γαμώ» σε αναρτήσεις. Πιπέρι!

    Πάω να παίξω κάπου αλλού, να ηρεμήσει και το νήμα. 🙂

  181. aerosol said

    #179 Ευχαριστώ πολύ Χτήνος! Επίσης: κάτι έγινε με τα νούμερα πριν.

    Το αποπάνω δικό μου περιείχε μια αναφορά στον Blog και το σχόλιο #178, αλλά είδα λάθος αρίθμηση.

  182. 181->179 φτου γμτ: Το νομοθετικό διάταγμα 129 κλπ

    Σαφές το του 180/181.

  183. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο λαός, και η γιαγιά μου, τα ‘χουν λύσει αυτά τα θέματα από καιρό. Στο παρακάτω λινκ υπάρχει μια πλούσια παράθεση λαϊκών ονομασιών για τα γεννητικά όργανα. Κι εμείς κάποιες απ’ αυτές χρησιμοποιούμε, αλλά όταν θέλουμε να μιλήσουμε μπροστά σε σεβάσμια, για οποιονδήποτε λόγο, πρόσωπα, θα χρησιμοποιήσουμε τις λέξεις αιδοίο, πέος και γεννητικά όργανα. Πότε έχουμε πρόβλημα; Όταν το σεβάσμιο πρόσωπο είναι ολιγογράμματο και δεν γνωρίζει τις λόγιες ονομασίες.
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.icgl.gr/files/greek/68-725-732.pdf&ved=2ahUKEwjU4oWxmJLlAhVSqHEKHau_DUkQFjABegQIAhAB&usg=AOvVaw0vIhtr0DRHg46ffGbpYHnS

  184. BLOG_OTI_NANAI said

    180: Αυτά που γράφω δεν αποτελούν τοποθέτηση σε σχόλια σου. Αναφέρθηκαν πράγματα σχετικά με υβρεολόγια και γι’ αυτό το έγραψα. Μύγα σε τσίμπησε;

    Από εκεί και πέρα, «καθώς πρέπει» λέξη/λέξεις ανέφερα στο σχόλιο 79. Γιατί δεν το σχολίασες;

    Λες: «στην ουσία δεν υπάρχει εύχρηστη λέξη για ένα τόσο σημαντικό σημείο της γυναικείας ανατομίας»

    Όμως το «γεννητικά όργανα» είναι και εύχρηστο και ταιριάζει παντού και πάντα χωρίς να ενοχλεί ποτέ. Γιατί να υπάρχει κάποια άλλη λέξη;
    Κι οι άλλες λέξεις που έγραψα ταιριάζουν μια χαρά όταν κάποιος θα μιλήσει σε γιατρό ή σε φίλο. Διότι όπως είπα ποιος θα ανοίξει κουβέντα για τα γεννητικά του όργανα την ώρα που πίνει καφέ με κάποιους απλούς γνωστούς;

    Επίσης, για την κοινωνική και σωματική καταπίεση των γυναικών έχω αναφερθεί πάμπολλες φορές. Είμαι πολύ συχνά -και σε αυτό το νήμα- κατήγορος των αντρών για τις βίαιες και σεξιστικές τους συμπεριφορές. Ο νόμος της ζούγκλας, δηλ. ο νόμος του ισχυρού ως προς την φυσική δύναμη οφείλει να υποχωρήσει εις όφελος του πολιτισμού της συνύπαρξης και της ισονομίας.

    Τα υπόλοιπα που γράφεις είναι ακατανόητα: πρεσβεύεις μια ανθρωπότητα κλωνοποιημένων; Διότι από που κι ως που θα πρέπει όλοι να έχουν τις ίδιες αντιλήψεις για την έννοια της χυδαιότητας; Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και μπορεί να αντιμετωπίζει με μια διαφορετική φιλοσοφία την βωμολοχία.

    Πιστεύεις ότι μιλώντας για καταπίεση και απωθημένα ανακαλύπτεις τον τροχό; Οι Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι αλλά και οι χριστιανοί φιλόσοφοι μίλησαν για τον διαρκή πόλεμο που συνεπάγεται το τριμερές της ψυχής: Ο Λόγος από τη μία και ο Θυμός με την Επιθυμία από την άλλη.

    Σε αυτόν τον πόλεμο πότε νικάει ο πολιτισμός και πότε η ζούγκλα και μάλιστα ο Θυμός ενίοτε λειτουργεί υποστηρικτικά προς τον Λόγο και βοηθά στη νίκη κατά της άλογης επιθυμίας.

    Άρα, Koyaanisqatsi. Αυτή είναι η κατάσταση.

    Αυτή τη στιγμή υπάρχουν συμπεριφορές της γυναίκας που πηγάζουν από προαιώνιες άμυνες σε προαιώνιες αντρικές επιθέσεις.

    Σε μερικές χιλιάδες χρόνια θα δούμε αν η τάση της ανθρωπότητας μπόρεσε να βρει την ισορροπία ανάμεσα στο Λογικό και το Άλογο.

  185. Costas Papathanasiou said

    Υμήν Ω(1) και Ουαί Ημίν
    [ (1)’Ἥρᾳ ποτ᾽ Ὀλυμπίᾳ / τὸν ἠλιβάτων θρόνων
    ἄρχοντα θεαὶ μέγαν/ Μοῖραι ξυνεκοίμισαν
    ἐν τοιῷδ᾽ ὑμεναίῳ./ Ὑμὴν ὤ, Ὑμέναι᾽ ὤ. («Ω χαρές, Υμέναιε ω!»,Υμήν=Θεός του Γάμου)
    (Αριστοφάνης «Όρνιθες(2)», Έξοδος, στ.1731-1736, μτφ Θρασ.Σταύρου 2000)
    (2) «Έλλειψη έχει ως φαίνεται από ζωντανούς ο Θεός και σ’ ένα
    μοναστήρι(*) μικρό
    Σαν σε ορνιθώνα μας έχει κλείσει μην και του φύγουμε. Αλλ’
    Εμείς φεύγουμε.»(Οδ.Ελύτης “Εκ του πλησίον”1998)
    (*)εκ του “μονή” απ’όπου “μονιά=φωλιά” κλπ ]
    Πώς μπορείς γενικά να μιλήσεις(είτε είσαι άντρας, είτε γυναίκα, είτε ό,τι άλλο γουστάρεις) γι’αυτό από το οποίο γεννιέσαι, δείχνοντας τον ίδιο σεβασμό και αγάπη που –υποτίθεται– έχεις και για τη ζωή που σου χάρισε;
    Πώς, ειδικότερα, να μη φανείς πως πετάγεσαι και του λόγου σου σαν αυτό που χαρακτηρίζει το φύλο σου, αφού ακριβώς γι’αυτό το λόγο, λόγος δε σου πέφτει και στο κάτω-κάτω «στ’αποτέτοια σου», «δικό τους το πρόβλημα»;
    Τι να πεις γι’αυτούς(και γι’αυτές) που ενοχοποιούν τη γυναικεία φύση, τη μαχόμενη σάρκα για τη συνέχεια του Είδους που πληρώνει μηνιάτικο αίματος ως οδυνηρή υπενθύμιση για τον χρόνο-κρόνο που κλιμακούται και τρώει τα παιδιά του, τι να πεις για τις χιλιάδες μειωτικές λέξεις, εκφράσεις, εξυπνάδες και ύβρεις, τις επιδείξεις συμπλεγματικού ανδρισμού και σκέψης με λάθος κεφάλι που αναφέρονται σε αυτήν ανά τον κόσμο και oι οποίες για να συγκεντρωθούν σε Βιβλίο με ενδεικτικό τίτλο Γλώσσαι Αυνάνος, θα’πρεπε, πρώτα-πρώτα, να εφευρεθεί και ειδικό ΠεηΠαλλ για τα έξοδα, τι να πεις γι’αυτή τη φαινομενικά αθώα λεξούλα, το pink, τo ωχρορόδινο τoυ Δίανθου, το στερεότυπο δέρματος και θήλεος κατά την Κυρία Φυλή, το γαρυφαλλάκι που σε πάει στο Carnation κι εκείνο στο κρέας/Carne, στην ωμοφαγία στον κανιβαλισμό, στο εμπόριο «λευκής» σαρκός, στα «ροζ» κυκλώματα και βίντεο, ένα τόσο δα μονοσύλλαβο, ένα τόσο μυρωμένο κι αθώο λουλούδινο χρώμα, κι όμως ποτισμένο με τόση ύπουλη φυλετική και έμφυλη δυσοσμία και κακοήθεια, τι να πεις γι’αυτούς που ακρωτηριάζουν −εν ονόματι ποιας θρησκείας;− τα γυναικεία γεννητικά όργανα από φόβο μην αυτά διεγερθούν και τους τα φορέσει η κυρά τους λες και δεν τά’χουν ήδη βαλμένα αφού βόδια γεννήθηκαν και ως τέτοια, χειρότερα ακόμη, λοβοτομημένα κι ανεγκέφαλα ζωντόβολα ή αζώβια, θα περιφέρουν τη μαύρη τους τύφλα;
    Να ξεκινήσεις προκαταβάλλοντας στη μάνα σου, στην κάθε μάνα, ένα συγγνώμη, ως εγγύηση φτηνή, ίσα-ίσα για να αφεθείς ελεύθερος υπό όρους να υπεισέλθεις στα άδυτα της μητρότητας και να ορκιστείς «να μου την κόψεις τη γλώσσα (κι ό,τι άλλο) μαμά, αν ξαστοχήσει και γίνει αχρεία», ευελπιστώντας ότι δεν θα καταστείς υπαίτιος για τυχόν διολίσθηση διαλογικού κλίματος σε ανδρουλάκειο μι εις την νι κεκλιμμένο επίπεδο.
    ▪Να αντιπαραβάλλεις βάσει Δικαίου και Λόγου, την αρχετυπική κληρονομιά της Μάνας Γης/ Μητέρας Φύσης ή το τρισυπόστατο Παρθένος-Μητέρα-Γριά κατά τον Γιουνγκ (https://el.wikipedia.org/wiki/Μεγάλη_Μητέρα), με την πατριαρχική βιαιότητα του κωδικέλλου «Αὐξάνεσθε, καὶ πληθύνεσθε, καὶ πληρώσατε τὴν γῆν, καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς, καὶ ὁ φόβος ὑμῶν, καὶ ὁ τρόμος ἔσται ἐπὶ πᾶσι(Γένεσις, Κεφ.9§§1,2)», χρονολογούμενου αμέσως μετά τον κατακλυσμό, τον καιρό του Δευκαλίωνα, τη δεύτερη φορά που τα κάναμε μούσκεμα για τα καλά στην Ελλάδα και το καταγράψαμε.
    ▪ Να ξανακοιτάξεις το γλυπτό σώμα της Μάνας στα λεγόμενα ειδώλια της Αφροδίτης (https://en.wikipedia.org/wiki/Venus_figurineshttps://en.wikipedia.org/wiki/Venus_figurines), με πιο παλιό εύρημα αυτό του Λατρευτή (The Adorant – The Worshipper) το σκαλιστό πλακίδιο με τις 88 βούλες στην πλάτη όσες περίπου κι οι ημέρες που κρατούσε εκείνη την εποχή (~33000 χρόνια πριν) σ’εκείνα τα μέρη (σπήλαιο του Geißenklösterle) η Δύση του Βετελγόζη(:δύο βδομάδες πριν την εαρινή ισημερία) και μαζί του η τρίμηνη βουτιά του Ωρίωνα, ο οποίος, 19 μέρες πριν το θερινό ηλιοστάσιο, ξανασήκωνε τον γιγαντιαίο Βραχίονά του(τον Betelgeuse), για να ξαναλάμψει άλλους 9 μήνες όσο κρατάει και η ανθρώπινη εγκυμοσύνη (https://www.donsmaps.com/adorant.html)
    ▪Να μιλήσεις γι’αστέρια κι ουρανούς, για τον κύκλο του φεγγαριού, πλημμυρίδα και άμπωτη, την Αστάρτη, την Ισιδα με το κέρας της σελήνης στο κεφάλι, την νορβηγίδα Auðumbla, την αγελάδα ως ιερό ζώο στις μακρινές Ινδίες, την βοώπι Ήρα, τον ετερογάλακτο Δία που ξεβράστηκε από τη ρέουσα Ρέα και κρύφτηκε στο απόκρυφο Ιδαίον Άντρον της Γης, μακριά από τον κανίβαλο πατέρα, απογαλακτισμένος από μητρική νουθεσία, γαλουχούμενος στην αθανασία από την ασχημωραία Αμάλθεια, μέχρις ότου μυημένος για τα καλά στο κέρας της αφθονίας, του’κανε κούκου, έγινε κούκος κι έπεσε στα πόδια της αδελφής ψυχής για να τον βάλει στον κόρφο της, να την ρίξει τάζοντας γάμο και να την υποβιβάσει σε ρόλο ζηλόφθονης συζύγου, σηματοδοτώντας έτσι, σε τούτα τα μέρη, το τέλος της μητριαρχίας και την έναρξη καθεστώτος Πατέρα -μπερμπάντη-Δυνάστη.
    ▪Να στρέψεις την προσοχή στον Γαλαξία μας, τον ποταμό Ιορδάνη που χύθηκε απ’το μαστό της Ηρας όταν ο Ζευς έβαλε τον κανακάρη του να την μεταλάβει κοιμάμενη και να δεις την μία και μόνη στάλα-γάλα που έπεσε στη γή κι έγινε κρίνος λευκός, το fleur-de-lis αρχόντων κι αγίων, χάρισμα του Γαβριήλ στην Μαρία την Καθολική, την δάμαλιν τον μόσχον τεκούσα των Ορθοδόξων, την ‘Ισιδα,Ήρα,Δήμητρα,Κόρη,Αθηνά,Άρτεμη και Μάνα μαζι ενός άλλου ‘Ηλιου για τους Ελληνες, που «πρῶτοι, θαρρῶ, αὐτοί, στόν κόσμον ἐδῶ κάτω, ἔκαμαν οἶστρο τῆς ζωῆς τόν φόβο τοῦ θανάτου» και είδαν την Κοίμησή της σαν γιορτή μεσαυγουστιάτικη, πανηγύρι μηνός αφθονίας που τρέφει τους έντεκα, χαρά μιας Πανσελήνου που σαν «ηλιος της ημέρας μοιάζει»: Σαν ίση προς ίσον.
    ▪Να κοιτάς το φεγγάρι προς στη χάση του –ασημόχρυση ζεύξη δυο κυρτών «κεράτων βοδιού»– και να σκέφτεσαι, ακόμα κι εκεί να κρυφτείς ή βαθιά μες στη μάνα του Γη που το απόκοψε, πάλι κάποιος Γιγάντιος Armstrong θα βρεθεί να σε ξετρυπώσει για να κριθείς, κι ευθύς αμέσως να λές «Α-μπα, όχι: άμα βγάλει το μυρμήγκι φτερά να πετάξει ως εκεί σαν τον Ίκαρο» πάει χαμένο ”μέχρι να βγάλει ο ήλιος κέρατα“(=να γίνει σελήνη)».Για πάντα.
    ▪Να θυμάσαι πως τον γαλαξία οι Φινλανδοί τον λένε Linnunrata, Πετούμενων-Στράτα, γιατί αυτό το δρόμο παίρνουν τα πουλιά όταν φεύγουν απ’ τη χώρα τους και να λες άμα ρωτάνε τα παιδιά πως κι εκείνα έχουν ένα πουλάκι ή μια φωλίτσα που πρέπει να τα φυλάνε ώσπου μετά από χρόνια πολλά να καταλάβουν πόσο ανάγκη έχει το ένα το άλλο.
    ▪Να πεις στα μεγάλα παιδιά πως αν σμίξουν θα πρέπει να κλωσσάνε (χωρίς να κλωτσάνε) καί τα δύο μαζί, σαν πουλί και φωλιά, σαν ένα άλογο με φάτνης παρέα, ζεστή αγκαλιά που το περιβάλλει το ταΐζει και το μερεύει ή σαν λεπίδι στομωμένο στην κύλικα που λέει κι η Riane Eisler στο βιβλίο της «The Chalice and The Blade: Our History, Our Future,1987». Σαν αντρόγυνο.
    ▪Να ταξιδέψεις με την κόρη της Αμοργός που «δίνει σαράντα δυο φλουριά ναύλο του κεφαλιού της/ κι άλλα σαράντα τέσσερα να πάει με την τιμή της» μα «εποδιαντράπη ο ναύκληρος κι ήπλωσε προς την κόρη/ κι η κόρη από την εντροπή ήπεσε λιγωμένη». Να την ξαναβρίσκεις αθάνατη κι ανέγγιχτη, ως σώμα ποιητικό, όλο μαγεία λαϊκή, «κορίτσι αμάραντο κι αγάπη τρυφερή», να «κοιμάται ολόγυμνη μέσα στις άσπρες κερασιές[…] Με το κεφάλι στον αγκώνα της γερτό και την παλάμη πάνω στο φλουρί της».
    ▪Να βλέπεις ότι αυτό το φλουρί(<φιορίνι) είναι άνθος ακριβό, με fleur-de-lis της Φλωρεντίας πάνω του, κι αυτό το χέρι πάνω του είναι το φοινικικό γράμμα Γιοδ, μία γραμμούλα απλή σαν μια σχισμάδα βράχου με κυκλάμινο και να νογάς πως ο Λαός στα κέφια του, τότε που η σάρκα του ξυπνά και κουζουλαίνονται κι οι γριές, οι καίριες και ακέραιες, δίνει κι αυτός σ’ ετούτο το φλουρί το όνομα «γιώτα». Γιώτα όπως Ιδιαίτερος. Ιδιωτικός. Όπως Ιόχρους ρύση. Όπως Ίση προς Ίσον Ίσιδα. Και «Ι», ξενικώς, όπως Idiot για όποιον δε το σέβεται, της κατόχου του περιλαμβανομένης.
    ▪Να το προφέρεις [-ί ], όπως «τα κάναμε [-ί ]», τα κάναμε χάλια, μούσκεμα, όπως κάνει την ακτογραμμή η σεληνιακή παλίρροια της θάλασσας όταν ξερνάει στα μούτρα μας ό,τι βρώμικο έχουμε πετάξει μέσα της, ή ακόμα χειρότερα «τα κάναμε [-ί ]–καπέλο» διαλύσαμε το σύμπαν, χαλάσαμε το κλίμα και χαλαστήκαμε , αφήσαμε πίσω μας τοπίο σαν αυτό που ζωγραφίζει το “γιώτα” στο ύφασμα που το καλύπτει τις μέρες της έμμηνης μάχης, είμαστε εμείς το το σεντόνι που την σκεπάζει κι ο Εφιάλτης που βλέπει η αιμορροούσα Περσεφόνη στον ύπνο της(βλ. Japanese Flag- Urban Dictionary )
    Να επισημαίνεις ότι αυτό το «Ι» έχει την μυστηριακή ελευσίνια δύναμη αλός που αλώνει και πυρός που “πηρώνει” κι ότι μπορεί να σύρει καράβι και να διασύρει Ηγέτες που θέλουν να λέγονται Σοφοί ή Μεγάλοι.
    Ότι μπορεί να σε κάνει να δηλώσεις Γιωτάς, (απο)λωλός, σακάτης, φυγόμαχος, Ικανότητας βαθμού πέντε, με τα πέντε στραμμένα στη μούρη σου σαν μούντζα βυζαντινή και μουτζό καλλιαρντό.
    ▪Και μετά, να ξαναδιαβάζεις όλα τούτα που γράφεις, μια φροκαλιά λέξεις, ένα σάρωμα σκούπας από δω κι από ‘κεί, στις γωνιές μιας φωτεινής οθόνης και να ομολογείς: Ξεράδια ξέρω. Και να ξαναζητάς συγ-γνώμη όχι για να συγχωρεθείς, αυτό θα γίνει έτσι κι αλλιώς κάποτε, αλλά ελπίζοντας να προστεθεί το απολειφάδι της γνώμης σου σ’εκείνη απ’όσες κι όσους ξέρουν περισσότερα, μπας και προκύψει μια Γνώση πλέρια.
    Και μέχρι τότε να επιμένεις –χωρίς αποδείξεις– πως δεν υπάρχουν βρώμικες λέξεις και κακοί άνθρωποι, μόνο στόματα που δεν μπορούν να πούνε αλήθεια και μυαλά που δεν σκέφτονται. Και να ξαναδιαβάζεις τη σπαραχτική «Ραψάνη» του Σωτήρη Παστάκα για να μην το ξεχνάς αυτό, για να θυμάσαι ότι έρχεται κι η ώρα που τα πάντα, άσπρα και μαύρα, ευπρεπή ή χυδαία, ευφυή και χαζά, όμορφα-άσχημα, σιγοσβήνουν, διαλύονται και τότε ξοπίσω τους το μόνο που μένει, κραταιό ως θάνατος, μυγάκι Λαμπρής στη μύτη σου, αναλλοίωτο στον αιώνα τον άπαντα, είναι ο ακροτελεύτιος ελύτειος στίχος «Ανθ’ημών η αγάπη». Ανθεί μόν’ η Αγάπη. Μαραίνεται και βρωμάει μόνον ό,τι του λείπει η Αγάπη.
    Και να ξαναγίνεσαι μπροστά σ’αυτό το Μέγα Έτυμον της Ζωής, μικρός πολύ μικρός, σαν και τότε που ζάλιζες τον παππούκα με ερωτήσεις ώσπου εκείνος δεν άντεχε άλλο και σού’λεγε γελώντας:
    –Τι άλλο χαλεύ-ς Κωτσαρίκο μ’ ; –Δεν υπάρχει τίποτα ντιπ…

    Κώστας Παπαθανασίου, Καρδίτσα 10 Οκτωβρίου 2019

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: