Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ποιοι είναι αργυραγχωμένοι;

Posted by sarant στο 24 Οκτωβρίου, 2019


Μην ψάχνετε στο γκουγκλ, η δύσκολη λέξη του τίτλου δεν γκουγκλίζεται -«τώρα γκουγκλίζεται», λέει μια σπηλαιωδης φωνή από ψηλά.

Τις προάλλες, στην ομάδα Υπογλώσσια του Φέισμπουκ, ο καθηγητής Αριστείδης Χατζής, που αυτόν τον καιρό μελετάει τις πρωτογενείς πηγές για το 1821 διότι ετοιμάζει ένα (σημαντικό, πιστεύω) βιβλίο για το θέμα, ρώτησε την ομήγυρη τι σημαίνει αυτή η λέξη, παραθέτοντας ένα απόσπασμα από την Εφημερίδα των Αθηνών, του 1825.

Όπως βλέπετε, το επίμαχο απόσπασμα είναι:

Διά όλα αυτά λοιπόν, τα μικρότατα πράγματα, οπού υψώνετε ώς τους Ουρανούς, και δια τα μεγάλα οπού σιωπαίνετε, ή πρέπει να είσθε αργυραγχωμένοι, ή πρέπει να [συμπληρώνω από την πίσω σελίδα] είσθε πολλά μικρόψυχοι και δειλοί. [Γράφει ‘δηλοί’ αλλά είναι τυπογραφικό λάθος]

Πρόκειται για απόσπασμα από επιστολή που δημοσιεύτηκε στο φ. 80 της Εφημερίδος Αθηνών (31.7.1825). Ο επιστολογράφος, που υπογράφει Σ.Φ.Ε. και στέλνει το γράμμα του από τα Μέγαρα με ημερομηνία 28 Ιουλίου 1825, κατηγορεί την εφημερίδα ότι δεν τσιγκουνεύεται επαίνους για «τα μικρότατα και τιποτένια σχεδόν έργα, καθώς το σκότωμα ενός Τούρκου και το πάρσιμον ενός αλόγου και τα τοιαύτα, χωρίς να αναφέρη μήτε γρυ δι’ όσας μεγάλας αταξίας βλέπεις να γίνωνται». Και αναφέρει στη συνέχεια της επιστολής ατασθαλίες που δεν στηλιτεύτηκαν από την εφημερίδα όπως το «να μαχαιρώνουν οι στρατιώτες τους πολίτας και να μην παιδεύονται διά τούτο».

Θα είχε ενδιαφέρον να βλέπαμε όλη την επιστολή, ίσως και την απάντηση του συντάκτη -που δεν δίνεται στο ίδιο φύλλο αλλά υπάρχει υπόσχεση οτι θα δινόταν σε επόμενο- μια και είναι γραμμένη από ολοφάνερα μορφωμένο συντάκτη, που όμως χρησιμοποιεί απλούστερη καθαρεύουσα από αυτήν που επιβλήθηκε από το σχολείο μετά την ίδρυση του κράτους, με σαφείς παραχωρήσεις στη δημοτική: το πάρσιμο ενός αλόγου και όχι η σύλληψις ενός ίππου, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας σήμερα.

Ας ειναι όμως, βάζω ακομα καναδυό προτάσεις για να δούμε πόσο οπισθοχωρήσαμε με την επιβολή της αρχαΐζουσας:

…διατί λοιπόν κάθεσθε και γελάτε τον Κόσμον με παραμύθια, εις καιρόν όπου πας ένας καρτερεί από την εφημερίδα στηλίτευσιν των κακών πράξεων, και διδασκαλίαν, και όχι τόσον επαίνους διά τα μικρά καλά, οπού γίνονται…

Διότι το ξαναλέγω πάλιν, και όχι μόνον εγώ, αλλά και όλος ο κόσμος μαζή μου, ότι εάν αι εφημερίδες δεν έχουν άλλον σκοπόν, παρά να μας κολακεύουν επαινούντες μας διά το τίποτες, εάν δεν βλέπομεν να στηλιτεύεται η κακία και να διδάσκωνται οι άνθρωποι (επειδή τα περισσότερα σφάλματα ακολουθούν από αμάθειαν), εαν αυτά δεν ιδούμεν εις τας εφημερίδας, κανείς δεν έχει πλέον σκοπόν να τας πιάση εις το χέρι του αλλά θέλομεν δοθή πάλιν εις τα παραμύθια, με τα οποία εσυνηθίζαμεν να περνούμεν τον καιρόν μας εις τα στρατόπεδα.

Μέγαρα 28 Ιουλίου 1825, ο φίλος σου Σ.Φ.Ε.

[Θα προσέξατε ίσως ότι ο Σ.Φ.Ε. δεν απέφυγε το «επαινούντες», έχοντας μάλλον στο μυαλό του τους συντάκτες και όχι τις εφημερίδες]

Αλλά ξεστράτισα. Ο επιστολογράφος λέει ότι η εφημερίδα δεν καταγγέλλει τα κακώς κείμενα, και μια εξήγηση γι’ αυτό δίνει ότι οι συντάκτες της ίσως είναι «αργυραγχωμένοι».

Τι σημαίνει η λέξη;

Θα σκεφτούμε ίσως ότι είναι οι αγχωμένοι για τα αργύρια, δηλ. για το χρήμα. Ότι σωπαίνουν επειδή έχουν άγχος για το χρήμα. Πλησιάζουμε αρκετά, κατά τύχη, αλλά δεν είναι αυτό. Την εποχή εκείνη δεν υπήρχε άλλωστε το ρήμα «αγχώνομαι» με τη σημερινή σημασία.

Η λύση βρίσκεται σε ένα επεισόδιο της ζωης του Δημοσθένη, που μας το παραδίδει ο Πλούταρχος. Όταν είχε έρθει στην Ελλάδα ο Άρπαλος, ο θησαυροφύλακας του Μεγαλέξαντρου, που απέδρασε από την Ασία κουβαλώντας μαζί του αμύθητο θησαυρό από δεν θυμάμαι πόσες χιλιάδες τάλαντα, κατάφερε να δωροδοκήσει τον Δημοσθένη για να τον φερει με τα νερά του. Λέει μάλιστα ο Πλούταρχος ότι ο Άρπαλος έδειξε στον Δημοσθένη μια βαρυτιμη κύλικα, που ο Δημοσθένης την κοίταξε άπληστα και το βράδυ του την έστειλε στο σπίτι με είκοσι τάλαντα μέσα, επειδή ήταν πολύ ικανός στο να ζυγιάζει τους ανθρώπους και να κρίνει από τα βλέμματα και τις εκφράσεις τους πόσο φιλοχρήματοι ήταν (ἦν δ’ ἄρα δεινὸς ὁ Ἅρπαλος ἐρωτικοῦ πρὸς χρυσίον ἀνδρὸς ὄψει καὶ διαχύσει καὶ βολαῖς ὀμμάτων ἐνευρεῖν
ἦθος).

Οπότε, την άλλη μέρα στην εκκλησία του δήμου ο Δημοσθένης παρουσιάστηκε μπαμπουλωμένος με μάλλινες ταινίες (καὶ μεθ’ ἡμέραν εὖ καὶ καλῶς ἐρίοις καὶ ταινίαις κατὰ τοῦ τραχήλου καθελιξάμενος εἰς τὴν ἐκκλησίαν προῆλθε -όταν εμείς φτιάχναμε τα κασκόλ εσείς τρώγατε βελανίδια, γατάκια Φραντσέζοι!) και έκανε νοήματα ότι έκλεισε ο λαιμός του και δεν μπορεί να μιλήσει.

Αλλά οι Αθηναίοι δεν ήταν χάπατα. Αμέσως άρχισαν να τον κοροϊδεύουν, ότι δεν έχει συνάγχην (συνάχι) αλλά αργυράγχην (οἱ δ’ εὐφυεῖς χλευάζοντες οὐχ ὑπὸ συνάγχης ἔφραζον, ἀλλ’ ἀργυράγχης εἰλῆφθαι νύκτωρ τὸν δημαγωγόν): άσε τα σάπια ότι έπαθες συνάχι, τα ‘πιασες και δεν μιλάς, του έλεγαν.

Ο Πλούταρχος δεν δίνει όνομα του πλακατζή, αλλά άλλες πηγές αναφέρουν ότι ήταν ο ρήτορας Δημάδης, μεγάλος αντίπαλος του Δημοσθένη, που βρήκε το καταπληκτικό λογοπαίγνιο.

Το επεισόδιο δεν το επαναλαμβάνουν πολλοί αρχαίοι, αλλά καθώς οι Βίοι του Πλουτάρχου διαβάστηκαν πάρα πολύ ήταν επόμενο να τους γνωριζει και ο μορφωμένος επιστολογράφος του 1825 (που δεν ξέρω ποιος είναι).

Εννοεί λοιπόν ότι για να σωπαινει κανείς όταν γίνονται τόσα και τόσα, πρέπει ή να έχει δωροδοκηθεί (αργυραγχωμένος) ή να είναι «πολλά μικρόψυχος και δειλός».

Έφτιαξε αυτή τη λέξη ακολουθώντας το λογοπαίγνιο των αρχαίων Αθηναιων: αργυραγχωμένος είναι ο συναχωμένος από χρήματα, που του έχει κλείσει η φωνή επειδή τον δωροδόκησαν.

Η λέξη δεν νομίζω να έχει χρησιμοποιηθεί έκτοτε, μάλλον ήταν ευκαιριακός σχηματισμός -αλλά μπορεί να πέφτω έξω

Την αργυράγχη πάντως τη θυμήθηκε πριν από μερικά χρόνια και την ανέσυρε από τη λήθη, ποιος άλλος, ο Παντελής Μπουκάλας σε επιφυλλίδα του.

Οι αρχαίοι είχαν κι άλλη μια έκφραση που τη χρησιμοποιούσαν όταν κάποιος αναγκαζόταν να σωπάσει, πολύ πιο γνωστή -είναι το «βους επί γλώσση», βόδι πάτησε τη γλώσσα μου. Έχει υποστηριχτεί ότι και αυτή παραπέμπει σε δωροδοκία, διότι κάποια νομίσματα είχαν παράσταση βοδιού χαραγμένη πάνω τους. Η άποψη αυτή, που θα τη βρείτε και στο Διαδίκτυο, δεν νομίζω ότι ευσταθεί καθώς η έκφραση «βους επί γλώσση» και πληρέστερα «βους επί γλώσση μέγας βέβηκεν» έχει χρησιμοποιηθεί για περιπτώσεις που κάποιος σωπαίνει όχι επειδή δωροδοκήθηκε αλλά επειδή φοβάται να μιλήσει ή επειδή δεσμεύεται, όπως ο φρουρός στην αρχή του Αγαμέμνονα του Αισχύλου, ο οποίος περιμένει πώς και πώς τον αφέντη του να γυρίσει από την Τροία και λέει

τὰ δ᾽ ἄλλα σιγῶ· βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ μέγας βέβηκεν·

ή, στη μετάφραση του Γρυπάρη,

πιότερα δε μιλώ· βόδι μεγάλο επάνω στη γλώσσα μου πατά

Αλλά γι’ αυτή τη σιωπή, την καταναγκασμένη, ταιριάζουν άλλες φράσεις. Όσο για τους αργυραγχωμένους, στα νεότερα χρόνια θα λέγαμε, «Όταν τρώνε, δεν μιλάνε».

 

137 Σχόλια to “Ποιοι είναι αργυραγχωμένοι;”

  1. greggan193 said

    αργυράγχη, Νίκο, όχι αργυράχη {ότι δεν έχει κυνάγχην (συνάχι) αλλά αργυράρχην] και καλημέρα. Γρηγόρης Κονδύλης

  2. Αιμ said

    Ή αλλιώς, «τον μπουκώσανε για να μη μιλάει»

    Καλημέρα σας

  3. Alexis said

    Ωραίο και ενδιαφέρον άρθρο!
    Αυτές οι αναδιφήσεις σε παλιά κιτάπια με παλιές και ξεχασμένες λέξεις έχουν μια γοητεία, όσο και να πεις…

  4. Γιάννης Ιατρού said

    πολύ ωραίο το άρθρο Νίκο, μάθαμε πάλι κάτι!

    Αλλά εκείνο το ..Όταν τρώνε, δεν μιλάνε.., δηλαδή αφού τους μπουκώνουν με χρήματα (εναλλακτικά θέσεις στο δημόσιο, διαγραφή χρεών κλπ. κλπ.) οι γνωρίζοντες κάνουν μόκο, μήπως ισχύει και αν αντιστραφεί ;;;

    Το θέμα είναι βέβαια τι λένε….. δηλ. λένε και ξελαρυγγιάζονται όλη μέρα ό,τι βολεύει τον «εργοδότη, χρυσό χορηγό κλπ.» Μέχρι και πως «γκουγκλάρει ο ΠΘ» μας λένε 🙂 🙂

  5. νεσσιμ said

    στη σύγχρονη εκδοχή: «μπουκωμένος»
    π.χ. «μπούκωσε την εφημερίδα με διαφήμιση»
    διότι ο μπουκωμένος δεν μιλάει

  6. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Τώρα που έχουμε και την τεκμηρίωση καλό θα είναι να ζητήσουμε ΠΟΠ για το κασκόλ.

  7. voulagx said

    Διόρθωση:
    …αλλά αργυρά[γ]χην (οἱ δ’ εὐφυεῖς χλευάζοντες οὐχ ὑπὸ [κ]υνάγχης ἔφραζον,…

  8. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Όταν καμμιά φορά ανοίγω συζήτηση με ειδικευόμενους περί στηθάγχης, τους ζητώ να μου δώσουν τον ορισμό. Σχεδόν πάντα, αρχίζουν ορίζοντάς την ως πόνο στο στήθος. (Επι)διορθώνω δια της αναφοράς άλλων λέξεων της ίδιας οικογένειας (αγχόνη, άγχος κλπ) και έτσι αποκαθιστούμε τον ορισμό της ως αίσθημα πνιγμονής [στο στήθος], λεπτομέρεια που ενίοτε έχει πρακτική διαφοροδιαγνωστική σημασία :-)…

  9. Λευκιππος said

    Απίθανοι οι ΑΗΠ…..

  10. sarant said

    Καλημέρα ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1-7 Το ένα το διόρθωσα αλλά το «συνάγχης» προσέχω πως το έχει έτσι ο Πλούταρχος, που εχει αρκετό ενδιαφέρον, σημαίνει πως η λέξη είχε αλλάξει από τότε από κυνάγχη σε συνάγχη.

    5 Σωστά.

  11. Αυτή η ντικατάσταση του γάμμα με το ρο λέγεται επιστημονικά αντιράλλειος μετατροπή !

  12. nikiplos said

    Καλημέρα. Αργυραγχωμένοι λοιπόν! Να προσθέσω και μια έκφραση: «είναι ταϊσμένα τα σκυλιά και δεν γαβγίζουν».

  13. Ωραία ελληνικά εν έτει 1825!

  14. Costas Papathanasiou said

    «βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ μέγας βέβηκεν»: «Σιωπή λόγω ανωτέρας βίας», δύναμης χρήματος,φόβου θεού(βόδι και άργυρος ήταν σύμβολα της Σελήνης) ή και απλώς από μεγάλη ντροπή/σεβασμό

  15. rizes said

    Ο επικήδειος
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2014/10/09/%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%84%ce%ac%cf%86%ce%bf-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%bc%cf%86%ce%af%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%bf-%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%ae%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%bf%cf%82/

  16. nikiplos said

    Καλημέρα… Επειδή μου συμβαίνει συχνά, νομίζω ότι Κυνάγχη είναι η φαρυγγίτιδα και όχι το συνάχι.

  17. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  18. Γιάννης Ιατρού said

    16: Κυνάγχη είναι όταν αγχώνεσαι με το σκύλο 🙂 🙂 🙂 🙂

  19. Γιάννης Ιατρού said

    18: (συνέχεια) 😎
    «Κυνάγχη», ονομάσθηκε η πάθηση στην οποία γλώσσα εξέρχεται από το στόμα, όπως στα σκυλιά, τους κύνες:
    «τόδε καλέσται, ήτοι τω ξυνεχέϊ πάθει τώνδε των ζώων, ή τω ξενήθεϊ της προβολής της γλώσσης και εν υγείη».
    [Αρεταίου, Περί αιτίων και σημείων οξέων παθών, Α΄, 7, 1]

  20. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα.

  21. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @ 18, 19. Όχι Ιατρού, Άπαιχτο έπρεπε να σε λένε!! 🙂

  22. Γιάννης Ιατρού said

    15: και πού ΄σαι ακόμα …. Γράψε και για τη συνέχεια! 👍👌😇

  23. Γιάννης Ιατρού said

    21: Άσε ρε Γιώργο, «ιατρικό» ήταν το θέμα 🙂

  24. sarant said

    16-18 Σωστά, συνάγχη έλεγαν οι ΑΗΠ, το διόρθωσα.

  25. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Κάποιες φορές μένω με την εντύπωση πως η γλώσσα είναι μια πολύ εκδικητική, κακιά στρίγκλα.

    Ελλ. ταΐνι = μερίδα τροφής
    Τρκ tayin = διορισμός

  26. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @16. Σωστά! (..φαρυγγοαμυγδαλίτιδα..). Το άλλο είναι συνάγχη> συνάχι

  27. Pedis said

    Άρπαλγκέιτ, λοιπόν.

    Δεν κάνει εντύπωση το όνομα Άρπαλος … είναι βέβαιον οτι δεν πρόκειται για παρωνύμιο;

  28. Μάντις said

    Καλημέρα σε όλους και πολύ χαριτωμένο και το σημερινό! Δεν θα μπορούσα να το υποθέσω. Ευχαριστούμε Νικο-κύρη, όμως το δηλοί γιατί ειναι ορθογραφικό λάθος αν είναι γραμμένο σε παλαιότερο έγγραφο; το ρημα δηλόω-ώ στο δεύτερο και τρίτο προσωπο είχε τυπο σε -οις..δηλοίς, δηλοί, στα χρόνια πριν τη γλωσσική μεταρρύθμιση …σημερα ναι, όλα τα γράφουμε με ει…χάριν ευκολίας…

  29. sarant said

    28 Είναι λάθος διότι ταιριάζει το «δειλοί»

  30. Γιάννης Ιατρού said

    24: αυτό με την μετατροπή από κυνάγχη σε συνάγχη είναι ένα θέμα, κάτι τέτοιο θά ‘γινε με εκείνο το «C» που ναι μεν το προφέρανε «σ» αλλά το γράφανε «C» που προφέρεται «κ».
    Θα γράφετε C και τα το λέτε Σ (προφητεία γέροντα 🙂 🙂 )

  31. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @29. Αυτά παθαίνουν όσοι δεν βάζουν την περισπωμένη! 🙂

  32. loukretia50 said

    «Αν αργύριον ή, πάντα θει κ’ελαύνεται/ καλαύνεται»
    Αναφέρεται και στις Εκκλησιάζουσες – αλλού σαν παροιμία

    «Τ΄άσπρα κατεβάζουν τ΄άστρα» τώρα και πάντα…

    Κυνικός έχει αργυράγχη και ο σκύλος του κυνάγχη
    Για αργύρια ο πρώτος πάσχει , του κυνός μεζέ κατάσχει.

  33. sarant said

    32τ Καλό!

  34. nikiplos said

    32@
    μάλλον
    …του κυνός μεζέ μετάσχει
    🙂

  35. loukretia50 said

    34. !! σκυλίσια ζωή! με άγχος!

  36. cυνάγχη για τους γείτονες, kυνάγχη για μας
    https://www.tovima.gr/2019/10/23/politics/o-mitsotakis-kai-i-google-edosan-lysi-sto-sima-gia-ta-makedonika-proionta/amp/

  37. loukretia50 said

    «τὰ δ᾽ ἄλλα σιγῶ· βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ μέγας βέβηκεν·»
    βόδι μεγάλο επάνω στη γλώσσα μου πατά

    Αν χωράει μέγας βους
    να πατήσει αυτή τη γλώσσα
    (λέει ο κοινός ο νους – που τα έχει τετρακόσα-
    τα αργύρια παραδούς )
    είν’ ελαστική η γλώσσα.
    Σέρνεται ως τους αγρούς
    και τυλίγει ως η κλώσσα
    αγαθούς τε και σοφούς
    ΛΟΥ
    Δε φτουρά ο ωκύς ο πους,
    μέτρα αργύρια άλλα τόσα

    Κουίζ
    Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ,
    Με πόσα βόδια τάχα σιωπώ?

  38. loukretia50 said

    Δεν εννοούσα να σωπάσετε εσείς!
    Πάντως εγώ, αργύρια ουκ έχω! Μάλλον δε θα με χάλαγε μια δελεαστική πρόταση για να χαρώ τη λιακάδα!

    «Αλλ’ ο ήλιος τυγχάνει και αργυραμοιβός. Οπόταν, ευκαιρία να προβείς σε ανταλλαγές». Ελύτης

  39. nikiplos said

    37@ chapeau Λού! Εξαιρετικό… και σκωπτικόν ολίγον… 🙂

  40. loukretia50 said

    39. Σ΄ευχαριστώ που έσπασες την εκκωφαντική σιωπή!
    Δεν είναι πάντα χρυσός, και δεν απαιτεί πάντα αργύρια!

  41. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να γιατί πρέπει να διαβάζουμε τους αρχαίους στο πρωτότυπο. Μ’ αρέσει πολύ ο Πλούταρχος, αλλά τον διαβάζω σε μετάφραση, με συνέπεια να μου ξεφεύγουν λέξεις σαν τους αργυραγχωμένους. ☺ Όντως ευφυέστατο λογοπαίγνιο.

  42. ΣΠ said

    Χθες οι ρουφιάνοι, σήμερα οι αργυραγχωμένοι. Λουλούδια όλοι τους.

  43. Θρασύμαχος said

    Το σημερινό θέμα μου θυμίζει ένα παλιό εντυπωσιακό μαργαριτάρι του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Το όργανο αυτό έχει τη συνήθεια ν’ αναπαράγει στις αποφάσεις του το πλήρες κείμενο των επιλήψιμων εκπομπών. Κατά την απομαγνητοφώνηση του προφορικού σε γραπτό παράγονται τέρατα. Έτσι, λόγου χάριν, στην απόφαση 444/2005 (δυστυχώς δεν λειτουργεί πια η ηλεκτρονική αναζήτηση στην ιστοσελίδα του) ο τηλεπαρουσιαστής φέρεται να είπε τα εξής: «Υπάρχουν όµως και κάποιοι δηµοσιογράφοι που όχι µόνο είναι λαµόγια, αλλά είναι και αργυρόνυχοι και πληρώνονται και έχουµε στοιχεία για αυτό». Αργυρώνητοι θα είχε πει ο έρμος, αλλά πού να την έχει ακουστά τη λέξη ο νεαρός και βιαστικός απομαγνητοφωνητής του ΕΣΡ, οπότε σου λέει, αρπακτικά είναι, άρα για κάτι σχετικό με τα νύχια τους θα πρόκειται.

  44. sarant said

    36 🙂

    37 Πολύ καλό!

    43 Επίσης πολύ καλό!

  45. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Είπαμε για γλώσσα
    βόδι και κλώσσα ,εύγε Λου,
    φτάσαμε και στς΄αργυρόνυχους ,τέλειο Θράσυ!

    Αυτή το φως αυτός γιαλός
    χρυσές γαλάζιες γλώσσες
    Αχ Κρόνη Κρονούλα
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/10/18/meze-139/#comment-247960

  46. Παναγιώτης Κ. said

    «Τον δωροδόκησε με χιλιάδες τάλαντα».
    Χιλιάδες; Μήπως πρέπει να το ξαναδούμε;
    Δεν θυμάμαι τίνος η περιουσία ανερχόταν σε 20 τάλαντα και θεωρείτο πολύ πλούσιος.

  47. Πέπε said

    > > Την εποχή εκείνη δεν υπήρχε άλλωστε το ρήμα «αγχώνομαι» με τη σημερινή σημασία.

    Αντίθετα, σήμερα όχι απλώς υπάρχει αλλά παραϋπάρχει:

    Δε θα αναφερθώ στο γνωστό φιλολογίστικο ζήτημα «άγχομαι – αγχώνομαι», αλλά σε μία διαπίστωση που έχω κάνει στο σχολείο εδώ και χρόνια και διαρκώς την επιβεβαιώνω. Οι μαθητές ονομάζουν «άγχος» σχεδόν κάθε δυσάρεστο συναίσθημα: φόβος, αγωνία, ανησυχία, ταραχή, βιασύνη, όλα «άγχος». (Όπως επίσης για κάθε μορφής απώλεια της ψυχραιμίας λένε «νευρίασε», παραβλέποντας τη διάκριση ανάμεσα λ.χ. στην ενόχληση που σου προκαλεί ένα μυγάκι μπροστά στη μούρη σου και στο εκδικητικό μένος όταν κάποιος σου σκοτώσει όλη την οικογένεια: «νευρίασε» και για το ένα, «νευρίασε» και για το άλλο).

    Δεν έχω καταλάβει αν οι ίδιοι έχουν τόσο άγχος ώστε να το προβάλλουν σε κάθε λογοτεχνικό χαρακτήρα (ή όποιο άλλο πρόσωπο, πραγματικό ή μη, του οποίου τα συναισθήματα καλούνται να περιγράψουν) και να τους βλέπουν όλους μόνιμα αγχωμένους, ή αν απλώς ακούνε να γίνεται συνέχεια λόγος για άγχος και το επαναλαμβάνουν κι αυτοί, σαν λέξη και όχι σαν πραγματική έννοια.

  48. sarant said

    46 Xιλιάδες τάλαντα είχε φέρει μαζί του από την Ασία. Στον Δημ. έδωσε 20 τάλαντα

    47 Ελπίζω να είναι το δεύτερο

    45 Λείπει η Κρόνη και δεν μας στέλνει ισπανικά νέα, όπως αυτό με την εκταφή που έγινε σήμερα στον Φράνκο, που το φέρετρό του το κουβάλησαν τα εγγόνια του και τα ανίψια του και πολλοί Ισπανοί γράψανε: Πρώτη φορά βλέπω τη φαμίλια Φρανκο να δουλεύει / να κουράζεται.

  49. loukretia50 said

    Αγαπητή Εφούλα μας, πώς κάνεις κομπλιμέντα!
    Βόιδι και κλώσσα στη σειρά + γάτα, τι πατέντα!

    Πέπε
    Κύριε, κύριε! Stay cool!
    Το άγχος μεταδίδεται σαν το κακό συνάχι
    Αν έχεις το μικρόβιο, κι η τάξη μύξες θάχει

  50. Παναγιώτης Κ. said

    Έχει λοιπόν γλωσσικό ενδιαφέρον το σημερινό άρθρο και όχι μόνο γλωσσικό αλλά λέει και ουσιώδη πράγματα ο αρθρογράφος πριν περίπου διακόσια χρόνια.
    Αντιγράφω:

    «…διατί λοιπόν κάθεσθε και γελάτε τον Κόσμον με παραμύθια, εις καιρόν όπου πας ένας καρτερεί από την εφημερίδα στηλίτευσιν των κακών πράξεων, και διδασκαλίαν, και όχι τόσον επαίνους διά τα μικρά καλά, οπού γίνονται…

    Διότι το ξαναλέγω πάλιν, και όχι μόνον εγώ, αλλά και όλος ο κόσμος μαζή μου, ότι εάν αι εφημερίδες δεν έχουν άλλον σκοπόν, παρά να μας κολακεύουν επαινούντες μας διά το τίποτες, εάν δεν βλέπομεν να στηλιτεύεται η κακία και να διδάσκωνται οι άνθρωποι (επειδή τα περισσότερα σφάλματα ακολουθούν από αμάθειαν), εαν αυτά δεν ιδούμεν εις τας εφημερίδας, κανείς δεν έχει πλέον σκοπόν να τας πιάση εις το χέρι του αλλά θέλομεν δοθή πάλιν εις τα παραμύθια, με τα οποία εσυνηθίζαμεν να περνούμεν τον καιρόν μας εις τα στρατόπεδα.»

    Υπογραμμίζω: «διδασκαλία» και, «τα περισσότερα σφάλματα ακολουθούν από αμάθειαν».

  51. 46,
    Ο Αλέξανδρος πολυτάλαντος με τα χιλιάδες,
    ο Δημοσθένης με τα 20 από τάλας ταλαντούχος.

  52. loukretia50 said

    ΕΦΗ – ΕΦΗ
    Κατέω το που εννοείς, έτσι για την κουβέντα!

    Ο λόγος σου είναι ποταμός, λαμπρός, αργυροδίνης
    Αν βρίσκει αργυρόηλους, αργύριο να μη δίνεις!

  53. Θυμάμαι καθηγητή μου των Αγγλικών που μού έλεγε πως ο πατέρας του – υποψήφιος δήμαρχος Καλλιθέας και φαβορί για την εκλογή – κατηγορούσε τον αντίπαλό του, γιατρό που κέρδισε τελευταία στιγμή την εκλογή, για δωροδοκία με «χρυσομυκίνη» – από την στρεπτομυκίνη, που είχε τότε γίνει γνωστή και εντυπωσιακά αποτελεσματική, ή και από παραφθορά του ομηρικού «Πολύχρυσος Μυκήνη».

  54. Pedis said

    # 48 – Δεν αναφέρεται ρητά ότι ήταν χιλιάδες ή κάνω λάθος; Μπορεί να συνάγεται από την παραστατική περιγραφή …

    Υποπτεύομα ότι ο Πλούταρχος είναι ιδιαίτερα σκληρός με τον Δημοσθένη και δέχεται ότι δωροδοκήθηκε, ίσως, επειδή στη σύγκρισή του με τον Κικέρωνα ο δεύτερος (αν και πλουσιότατος και δικτυωμένος με όλη τη Ρωμαική διαφθορά παρατηρώ εγώ) ήταν, λέει, εντιμότατος και αδιάφθορος.

  55. 53 Υπάρχει και στ’ αλήθεια χρυσομυκίνη: https://en.wikipedia.org/wiki/Chlortetracycline

  56. Costas X said

    47. Πελάτης που εξυπηρετούσα, σε ήρεμη διάθεση, μου έλεγε 10 φορές το λεπτό «μην αγχώνεσαι», μάλλον ως επιβεβαίωση για όσα του έλεγα, σαν να έλεγε «ωραία», «εντάξει», «κατάλαβα».

  57. Γιάννης Ιατρού said

    46: Αυτό ήταν προ πληθωρισμού, όταν ανακεφαλαίωσαν την τράπεζα «The Red Temple of Uruk» 😎😋

    ….There are signs that the temples acted as banks, in the sense of doing the accounting among cities and of keeping surpluses. Most of the Sumerian tablets have been found in the Red Temple of Uruk.

  58. sarant said

    50 Όντως

    54 Ο Πλούταρχος δεν δίνει αριθμό για τα τάλαντα του Άρπαλου, μπορεί όμως να έδωσαν άλλοι,

    Σε λίγο φεύγω για αεροδρόμιο, θα τα πούμε σίγουρα αύριο.

  59. Γιάννης Ιατρού said

    58 Bon voyage 🙂

  60. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Άρπαγος

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>και έκανε νοήματα ότι έκλεισε ο λαιμός του
    Ταλαντευόταν

    >> ένα επεισόδιο της ζωης του Δημοσθένη, που μας το παραδίδει ο Πλούταρχος. Όταν είχε έρθει στην Ελλάδα ο Άρπαλος, ο θησαυροφύλακας του Μεγαλέξαντρου, που απέδρασε από την Ασία κουβαλώντας μαζί του αμύθητο θησαυρό,

    ένας Πλούταρχος μόνο τα ξέρει αυτά!

  62. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ ᾿μένα.

    Θυμᾶμαι τὴν ἀργυράγχη ἀπὸ τὸ γυμνάσιο.

    Δὲν εἴχαμε διδαχτεῖ τὸ κείμενο, ἀλλὰ κάποιος καλὸς φιλόλογος μᾶς τὸ εἶχε διηγηθεῖ σὰν ἀνέκδοτο καὶ μοῦ ᾿μεινε.

    Ὅπως λέει ὁ λαός: δὲ θέλει κόπο, θέλει τρόπο

  63. loukretia50 said

    ΄Αρπαλος παρά θιν’ αλός, τον θησαυρόν φυλάξας
    ρήτορα αργυρόφερνε, το πνεύμα του ταράξας.
    Φευ! απεδείχθη άμπαλος και αργυράγχη αρπάξας
    ΛΟΥ
    «Τί κυνὶ καὶ βαλανείῳ? » – Τρικυμία εν κρανίω
    γίναν Δημοσθένους λέξεις – κατά το ρηθέν «ου μπλέξεις»

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Άρπαλος ο Άρπαλος
    αυτός ο σαρδανάπαλος!

  65. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ω Δημόσθενες μπαγάσα
    ποσ αργύρια είχε η κάσα
    κι εμφανίσθης μπουκωμένος
    και βαριά ταλαντωμένος !

  66. Πολύ ενδιαφέρον το σημερινό.

    Δημοσιεύτηκε σήμερα από το ηλεκτρονικό περιοδικό Διάστιχο, ενδιαφέρουσα (και ρέουσα) συνέντευξη του καθηγητή Χριστόφορου Χαραλαμπάκη.
    https://diastixo.gr/sinentefxeis/ellines/13018-christoforos-charalampakis-synenteyxi

    Αξίζει την προσοχή του ιστολογίου, που αρκετές φορές μας έχει δώσει άρθρα του καθηγητή.

  67. Αγγελος said

    Εκκλησιαστής Ι΄ 19 : «εἰς γέλωτα ποιοῦσιν ἄρτον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον τοῦ εὐφρανθῆναι ζῶντας, καὶ τοῦ ἀργυρίου ταπεινώσει ἐπακούσεται τὰ πάντα.»
    Δεν μοιάζει να έχει μεγάλη σχέση με το σημερινό μας θέμα, αλλά το εβραϊκό κείμενο το λέει κάπως αλλιώς: «Δι’ ευθυμίαν κάμνουσι συμπόσια, και ο οίνος ευφραίνει τους ζώντας· το δε αργύριον αποκρίνεται εις πάντα» το αποδίδει ο Βάμβας, που μετέφραζε… την αγγλική μετάφραση του εβραϊκού κειμένου.
    Τέλος, ο επόμενος στίχος ταιριάζει μάλλον στο χτεσινό άρθρο: «καί γε ἐν συνειδήσει σου βασιλέα μὴ καταράσῃ, καὶ ἐν ταμιείοις κοιτώνων σου μὴ καταράσῃ πλούσιον· ὅτι πετεινὸν τοῦ οὐρανοῦ ἀποίσει σὺν τὴν φωνήν σου, καὶ ὁ ἔχων τὰς πτέρυγας ἀπαγγελεῖ λόγον σου.»

  68. loukretia50 said

    Pedis
    Οι Βίοι Παράλληλοι βρίσκονται εύκολα.

    Όμως μπορεί να σ΄ενδιαφέρει αυτό , από το τεύχος του Παρνασσού, που αναφέρει ότι ο Πλούταρχος μεροληπτεί, γράφει για τον Ψευδοπλούταρχο και τον Απιανό, γίνεται λόγος για χρηματικά ποσά και γενικά είναι μια άποψη που αξίζει να τη διαβάσει κανείς.

    Από τη σελίδα 721 – 736
    ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ – ΤΕΥΧΟΣ 10 – 30 Οκτωβρίου 1887
    Η επί δωροδοκία καταδίωξις του Δημοσθένους
    Ι.Α.Τυπάλδος – δικηγόρος

    https://books.google.gr/books?id=fmnoHA6aOCMC&pg=PA726&dq=%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%AF+%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%85%CF%81%CE%AC%CE%B3%CF%87%CE%B7%CF%82+%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%82&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjnhtT7pLXlAhVZURUIHbaFBJgQ6AEIMjAB#v=onepage&q=%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%AF%20%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%85%CF%81%CE%AC%CE%B3%CF%87%CE%B7%CF%82%20%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%82&f=false

    (σόρυ για το λινκ – σιδηρόδρομο)

  69. mitsos said

    Από αερακι, δεν μου φάνηκες συναχωμένος.
    Δεν ήσουν γι αυτό, στα μάλλινα χωμένος.
    Μάλλον γι’ άλλο λόγο, έδειχνες τόσο αγχωμένος.
    Προφανώς από εχθρούς, αργυραγχωμένος.
    Και τώρα πια, αιώνες πολλούς, παραχωμένος.
    Πολλοί θα το θυμούνται, ενδεχομένως .
    Ω Δημόσθενες !!!… Συγχωρεμένος.

  70. loukretia50 said

    69. και το επίμαχο σημείο στο ορίτζιναλ, με τον Άρπαλο που μοστράρει την κύλικα στο Δημοσθένη
    Bioi Parallēloi, Volume 5 –
    Στη σελ. 221
    https://books.google.gr/books?id=N4A-AAAAcAAJ&pg=PA228&dq=%CE%A0%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%BF%CF%85+%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjmto7VrrXlAhXJRBUIHcQSBOwQ6AEIMjAB#v=onepage&q=%CE%A0%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%BF%CF%85%20%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82&f=false

    Μπορεί να έχω μπερδευτεί, αλλά κατάλαβα ότι έγινε έρευνα κατ΄οίκον , ότι η κατηγορία δεν αποδείχτηκε και ότι η δίκη κράτησε 6 μήνες.
    Πολύ προοδεύσαμε από τον καιρό εκείνο!

  71. loukretia50 said

    ω! Μitsos! Σε υποδέχομαι ασμένως!

  72. mitsos said

    @71
    Λου Ευχαριστώ …
    για το σχόλιο χαλαρά και δί-χως μένος 🙃

  73. Alexis said

    #20: Αυγουστίνε ωραίος ο Μάρκος αλλά στο σημερινό ταιριάζει ωραία κι αυτό:

    Μη μιλάς και κάνε μόκο
    θα σου ξηγηθώ μπαγιόκο! 😆

  74. 20 Να, ξέχασα να το γράψω το πρωί. Συναχωμένος στην αργκό (της εποχής) σημαίνει αρπαγμένος, έτοιμος για καβγά.

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    71,72
    έληξε το θέμα επομένως!

  76. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    32, 53, 60, 61, 64, 65: Ωραία!! (Κέφια βλέπω σήμερα… 😀 )

    – Αργυραγχωμένοι: Οι πάσχοντες από οξείαν (ή χρονίαν) αργυρίτιδα… 😛

    – Περί χρυσομυκίνης.

    (Είχε πάρει έγκριση από την Υπηρεσία Υγείας των ΗΠΑ στα 1949)

  77. Γιάννης Ιατρού said

    68: Το πιντιέφι υπάρχει στην βιβλιοθήκη ΠΛΕΙΑΣ στην Πάτρα, καταβιβάσατε εδώ

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Άσχημο τέλος ο καημένος
    πέθανε φαρμακωμένος!

    Το 324 π.Χ. φεύγει εξόριστος από την Αθήνα, γιατί αποδείχτηκε ότι είχε δωροδοκηθεί, με «άρπαλα χρήματα» στην πρόθεση να βοηθήσει τον μεγαλύτερο καταχραστή της αρχαιότητας του στρατηγού Αλεξάνδρου, τον Άρπαλο, να δραπετεύσει. Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι Αθηναίοι με ψήφισμά τους τον ανακάλεσαν πανηγυρικά από την εξορία, η ελευθερία του όμως αυτή δεν κράτησε για πολύ, γιατί αναγκάστηκε να φύγει ξανά ύστερα από την εμπλοκή του στην αποτυχημένη επανάσταση που έγινε τότε κατά των Μακεδόνων. Οι στρατιώτες του Αντίπατρου τον κυνήγησαν και τον βρήκαν στο ναό του Ποσειδώνα στην Καλαβρία, το πίσω ορεινό τμήμα του Πόρου. Για να μην τον πιάσουν, ήπιε δηλητήριο και πέθανε στις 12 Οκτωβρίου του 322 π.Χ.

    Αμάααν! Έχουμε κι άλλη επέτειο για το ΄22.
    1900 (;) χρόνια από το θάνατο του Δημοσθένη 🙂 Του πιο φανατικού Αθηναίου!

  79. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    78τέλος 🙂 2300!

  80. mitsos said

    @78 ΕΦΗ ΕΦΗ
    1900 με τίποτα
    Το 2022 θα είναι 2343 χρόνια από την θανή Δημοσθένους .

  81. mitsos said

    @79
    Όχι Έφη ούτε 1300
    από 12/10/322 π.κχ ως12/10/0001 μκχ= 322 έτη
    από12/10/0001μκχ.ως12/10/2022μκχ =2021 έτη Σύνολο 2343 έτη

  82. Πέπε said

    @80:
    Τέλεια! Τα 2343 χρόνια ανέκαθεν θεωρούνταν ιδανικά για μια πανηγυρική επέτειο. Επειδή δε θυμάμαι αν έχουμε κάτι άλλο (η Επανάσταση και η Σαλαμίνα είναι το 2021, ε;), προτείνω το 2022 να είναι Έτος Δημοσθένους. Αν υπάρχει κι άλλη επέτειος που την ξεχνώ, το έτος μπορεί να μοιραστεί, π.χ. οι μονοί μήνες να είναι Έτος Δημοσθένους και οι ζυγοί Έτος του αλλουνού.

    Πώς λέτε να το γιιορτάσουμε; Εδώ στην Κρήτη γενικά ακολουθείται μια φόρμουλα που έχει δοκιμαστεί με πολλή επιτυχία σε κάθε είδους εορτασμό: τρώμε αρνί ή κατσίκι, πρώτα βραστό με το πιλάφι, μετά οφτό, και χορεύουμε συρτό. Ο λυράρης κάνει και τον ηχολήπτη με το άλλο χέρι, και βάζουμε ηχεία μόνο μπροστά, αλλά σε θηριώδη (για τους μπροστινούς) ένταση ώστε να ακούν και οι πίσω. Κάνει για γάμους, βαφτίσεις, πανηγύρια, γιορτές ρακής / πατάτας / εφτάζυμου / κουνουπιδιού / σέσκουλου κλπ., παρουσιάσεις βιβλίων, τελετές αποφοίτησης, και -χωρίς τον λυράρη- και για μνημόσυνα.

    Και για Δημοσθένη μια χαρά θα είναι. Μπορώ να το προτείνω και για τα υπόλιπα διαμερίσματα της χώρας.

  83. Γιάννης Ιατρού said

    78/81/82: Εντάξει ρε σεις, βρήκαμε πάτημα για σύναξη 🙂 🙂 🙂

  84. 74 Δύτα μου, για δες εδώ https://www.slang.gr/definition/27715-sinaxis στα σχόλια. Ο χότζας του σάητος είναι πειστικός κτοκττμγ.

  85. Γιάννης Ιατρού said

    68β Ωραίο το εύρημά σου Λου 🥰

  86. Χτήνος κι εμένα πειστικό μου φαίνεται. Εγώ είχα διαβάσει μόνο τον ορισμό του Πετρόπουλου και ξέρω βέβαια και το τραγούδι του Μάρκου.

  87. loukretia50 said

    85. Ναι, αλλά το πιντέφι είναι …6 σελίδες! μόνο τα περιεχόμενα – ορεκτικόν.
    Δεν υπάρχει ολόκληρο υποθέτω, γιατί έχω διάφορα παρόμοια που δε μπορώ ούτε να αντιγράψω ούτε να τα διαβάσω άνετα.
    Τώρα διάβαζα για το»λάλον γένος των κουρέων…»
    «Αρχέλαος ερωτηθείς υπό του κουρέως : – Πώς σε κείρω, ω βασιλεύ? – Σιωπών! «

  88. Pedis said

    # 70 – κοίτα Λου, προτιμώ να το διαβάσω στο πρωτότυπο από αυτό το εξάμβλωμα γλώσσας. 🙂

    Το έχω το έργο σε τρεις στρωτές μεταφράσεις-γλώσσες. Μερσί πάντως.

  89. Pedis said

    # 68 – A σόρρυ, τώρα κατάλαβα σε ποια σελίδα θα έπρεπε να πάω και όχι να με πάει … καλά, θα σου πω αργότερα, άμα το διαβάσω … Σε μερσώ και πάλι.

  90. Γιάννης Ιατρού said

    87: Ωχ, λάθος μου, καλά έκανες και το παρατήρησες.
    Ιδού λοιπόν το «Η επί δωροδοκία καταδίωξις του Δημοσθένους» του Ι. Α.Τυπάλδου (1887), σε περιποιημένη έκδοση του υπογείου 🙂

    ΥΓ: Ο σύνδεσμος στην ΠΛΕΙΑΔΑ είναι αυτός, αλλά η ποιότητα πάσχει…

  91. loukretia50 said

    90. Μερσί!!!
    Και μόλις ανακάλυψα τυχαία – δεν ξέρω τι πάτησα! – ότι κατέβασα σε pdf τις 513 σελίδες! – το μισό δηλαδή!
    Ελπίζω να μη βλέπει ο Stazy!

  92. Γιάννης Ιατρού said

    91: 🙂 (την ένδειξη PDF πάτησες..🙄)

  93. loukretia50 said

    92. Σσσσστ! τη μαργαρίτα δίπλα στο κείμενο!
    (και μάλλον τα πρώτα μισά δεν υπάρχουν)

  94. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    81 >>ωχ ναι! 😦 🙂
    82 🙂 🙂

  95. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    68, 90:
    Δια το τυπικόν: 1887 -> 1877 🙂 🙂

    82, Πέπε:
    Τι να πεις! Δυστυχώς, τό΄χουμε παραΧΧΧΧΧσει!! (όπου Χ γράμματα από α έως ω, σε κατάλληλο πλήθος και συνδυασμούς…)

  96. Pedis said

    # 68 – σαν πολύ προσωπικά το είχε πάρει ο συγγραφεύς και δικηγόρος.

  97. loukretia50 said

    97. Δε θα ταλαιπωρήθηκε στο γυμνάσιο με το Δημοσθένη!

  98. Dimitra said

    41.Θυμιζει τα δικά μας ανέκδοτα ,πως λέμε το..Όποιος θυμάται συμπληρώνει.

  99. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @10. Λόγω εργασίας, δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω καλά αλλά νομίζω -είμαι σχεδόν σίγουρος- ότι δεν ταυτίζονταν οι λέξεις κυνάγχη και συνάγχη. Όταν επιστρέψω στο σπίτι, θα ανοίξω τα βιβλία των αρχαίων ημών προγόνων ιατρών και θα επανέλθω..

  100. gpoint said

    # 99

    Για πες μας του Ασκληπιού είσαι ή του Ιπποκράτη ;

  101. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @100. Των Ηρόφιλου, Ερασίστρατου και Γαληνού! 🙂

  102. nikiplos said

    Τι τραβάγανε και κείνοι οι έρμοι ΑΗΠ την εποχή του Δημοσθένους. Και διαβάζοντας τον Τυπάλδο-Δικηγόρο παρακαλώ – κατανοεί κανείς ότι όλη η πρεμούρα των κατηγόρων ήταν να μαζέψουν τα χρήματα που «ξόδεψε» ο Άμπαλος στην Αττική ώστε να τα επιστρέψουν στον Αλέξανδρο. Ενώ σήμερα δεν υφίστανται τέτοια προβλήματα. Τα αθροίζουμε στο χρέος: «γράφτα». Λίγοι τα χαίρονται, όλοι πληρώνουν τη νύμφη.

  103. Alexis said

    …Άμπαλος, καλό… 😊

  104. π2 said

    27: Καταλαβαίνω τον πειρασμό (από το επίθετο ἁρπαλέος, που βγαίνει από το ἁρπάζω, ετυμολογείται τ’ όνομα), αλλά είναι απολύτως υπαρκτό όνομα, από τα πιο συχνά στο μακεδονικό ονομαστικό.

  105. # 101

    από την απάντηση σε κόβω για…υπό-κρατικό !

    πάντως στην Αθήνα, Ιπποκράτους και Ασκληπιού είναι δρόμοι παράλληλοι, δεν συναντώνται (φατσούλες γελαστές )

    Εγώ σταθερά με τον Μαχάονα !!

  106. π2 said

    O Δημάδης είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες προσωπικότητες της Αθήνας την εποχή του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου. Δημοκρατικός, χωρίς καταγωγή από πολιτικό τζάκι, φιλομακεδών εν μέρει για προσωπικό όφελος, εν μέρει επειδή πίστευε ότι στις νέες συνθήκες μπορούσε έτσι να εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα της πόλης του, είναι συστηματικά απαξιωμένος από τις πηγές ως τσιράκι των Μακεδόνων (την ίδια στιγμή που ολιγαρχικοί φιλομακεδόνες όπως ο Φωκίωνας έχτιζαν προφίλ τάχα μου αδέκαστου πατριώτη). Φαίνεται να είχε την ψευδαίσθηση μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου ότι θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τους ανταγωνισμούς των Διαδόχων προς όφελος της πόλης του, καλλιεργώντας ταυτόχρονα επαφές με περισσότερους από αυτούς, και αυτός ήταν και ο λόγος που δολοφονήθηκε από τον Αντίπατρο ή τον Κάσσανδρο σε μια πρεσβεία του στην Πέλλα (όταν ανακάλυψαν ότι την ώρα που καλόπιανε τον Αντίπατρο για να ξαναπάρουν οι Αθηναίοι Λήμνο, Ίμβρο και Τένεδο, είχε κρυφές επαφές με τον Περδίκκα παρακινώντας τον να διώξει τον Αντίπατρο από τη Μακεδονία).

    Ατακαδόρος ολκής, αν κρίνει κανείς από τα αποσπάσματα των λόγων του που σώζονται.

  107. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    100, 101, 105: 🙂 🙂
    Έστι δέ μήτηρ φιλότεκνος μάλλον πατρός’ η μεν γαρ εαυτής ουδέν υιόν, ο δε οίεται.

  108. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @107. 🙂 🙂 Δαιμόνιε Γιάννη, με τους προαναφερθέντες τρεις ΚΟΡΥΦΑΙΟΥΣ (Ηρόφιλο, Ερασίστρατο και Γαληνό) έχω ασχοληθεί αρκετά (πολύ θα έλεγαν κάποιοι..)

  109. Γιάννης Ιατρού said

    Ο Ερασίστρατος ήταν καρδιολόγος💖 (κι ανατόμος) ….

  110. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @109. Τηρουμένων των αναλογιών, έκανε συναρπαστικά πράγματα στην Ιατρική του καιρού του..

  111. Γιάννης Ιατρού said

    110: το θέμα είναι αν ήταν συμβεβλημένος με τον ΕΟΠΥΥ ή τον είχαν κερδίσει οι ιδιωτικές κλινικές κλπ.

  112. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @111. Κορυφαίος, Γιάννη, σ’ όλο αυτό το πράμα που θα λέγαμε Ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, ήτοι σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο εκείνης της εποχής, (..και βέβαια, μόνο με βασιλικές αυλές είχε δώσε-πάρε 🙂 )

  113. sarant said

    106 Ακριβώς, πολύ καλές ατάκες

  114. Pedis said

    # 106 – Ενδιαφέροντα.

    Ατακαδόρος ολκής, αν κρίνει κανείς από τα αποσπάσματα των λόγων του που σώζονται.

    Για λέγε …

  115. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    «Galen distinguished κυνάγχη as an inflammation of the larynx, συνάγχη of the interior muscles of the throat, παρασυνάγχη of the exterior muscles» (..και επακολουθούν καμμιά δεκαριά παραπομπές..)

  116. π2 said

    114: Αντιγράφω βιαστικά ορισμένα τσιτάτα.

    – (Όταν κατηγορήθηκε με γραφή παρανόμων, δηλαδή ότι έφερε προς ψήφιση παράνομο ψήφισμα, και ο Λυκούργος τον κατηγόρησε ότι δεν ἐνέβλεπεν τους νόμους:) οὐκ ἐνέβλεπον, ἐπεσκότει γὰρ αὐτοὺς τὰ Μακεδόνων ὅπλα.

    – ἔοικε γὰρ ἡ Μακεδονικὴ δύναμις, ἀπολωλεκυῖα τὸν Ἀλέξανδρον, τῷ Κύκλωπι τετυφλωμένῳ (απόδειξη ότι ο φιλομακεδονισμός του ήταν καιροσκοπικός τακτικισμός)

    – παρέλαβον πόλιν, οὐ τὴν ἐπὶ τῶν προγόνων τὴν ναύμαχον, ἀλλὰ γραῦν σανδάλια ὑποδεδεμένην καὶ πτισάνην ῥοφῶσαν (πτισάνη είναι ο χυλός, οπότε, σε ελεύθερη απόδοση, «παρέλαβα πόλη που δεν ήταν η ένδοξη θαλασσοκράτειρα των προγόνων μας, αλλά μια γριά Ψωροκώσταινα που ρουφούσε το τήλιο της»)

    – δι’ αἵματος οὐ διὰ μέλανος τοὺς νόμους ὁ Δράκων ἔγραψεν

    – κρατίστη δημοκρατία, ἐν ᾗ πάντες ὡς τύραννον φοβοῦνται τὸν νόμον· τοῖς μὲν δούλοις ἡ ἀνάγκη νόμος, τοῖς δὲ ἐλευθέροις ὁ νόμος ἀνάγκη

    – (Όταν, αιχμάλωτος των Μακεδόνων μετά τη μάχη της Χαιρώνειας, είδε τον Φίλιππο να γλεντοκοπάει τύφλα στο μεθύσι και να βρίζει τους αιχμαλώτους) βασιλεῦ, τῆς τύχης σοι περιθείσης πρόσωπον Ἀγαμέμνονος αὐτὸς οὐκ αἰσχύνῃ πράττων ἔργα Θερσίτου.

    – (Όταν ρωτήθηκε ποιοι ήταν οι δάσκαλοί του) τὸ τῶν Ἀθηναίων βῆμα (εξηγώντας μετά) ὅτι ἡ διὰ τῶν πραγμάτων ἐμπειρία κρείττων πάσης σοφιστικῆς διδασκαλίας ἐστίν

    – Δημοσθένη ὅμοιον ἔφη ταῖς χελιδόσι· καὶ γὰρ ἐκεῖναι οὔτε καθεύδειν ἐῶσιν οὔτε γρηγορεῖν [δύνανται]· καὶ Δημοσθένης οὔτε ἡσυχίαν ἄγειν ἐᾷ οὔτε ἄξιον οὐδὲν τῆς πόλεως ἐπιβάλλεται.

    Το γεγονός ότι πολλά από τα αποδιδόμενα σε αυτόν αποσπάσματα είναι σίγουρα νόθα δείχνει ακριβώς ότι διατηρήθηκε επί μακρόν η εικόνα του ως δεινού ρήτορα και απολύτως κυνικού δημοσίου προσώπου, που δεν δίσταζε να παραδεχθεί ότι πλούτισε από την πολιτική και τις επαφές του, αλλά παρά ταύτα συνέχιζε να λειτουργεί με γνώμονα το συμφέρον της πόλης του.

  117. Pedis said

    # 116 – τα αγνοούσα. Όντως, πολύ καλά. Ευχαριστώ.

    που δεν δίσταζε να παραδεχθεί ότι πλούτισε από την πολιτική και τις επαφές του, αλλά παρά ταύτα συνέχιζε να λειτουργεί με γνώμονα το συμφέρον της πόλης του.

    κάτι σαν τους CEO (ΤΣΕΟ/ΣΕΟ/ΣΙΟ/ΘΕΟ) ένα πράμα. Που εργάζονατι για το καλό της εταιρείας και φυσικά της κενωνίας, ναούμ.

  118. π2 said

    117: Σε σχέση πάντως με τον Φωκίωνα, μια φιγούρα τελείως Πεταίν (στρατηγός, ακραία ολιγαρχικός, φιλομακεδών που το έκρυβε δημοσίως ενώ μια χαρά τα τσέπωνε κι αυτός από τον Φίλιππο, προδότης της πόλης στα γεράματα με την έννοια ότι ηγήθηκε της κατάλυσης του δημοκρατικού πολιτεύματος από τους Μακεδόνες) και παρά ταύτα κάποιος που συνέχιζε να χαίρει μεγάλης εκτίμησης για την υποτιθέμενη ακεραιότητα και σωφροσύνη του, ο κυνισμός του Δημάδη (που συνοδευόταν, ξαναλέω, από διπλωματία που διατηρούσε τα αθηναϊκά συμφέροντα στον πυρήνα της) μοιάζει σχεδόν ηθικός.

  119. Γιάννης Ιατρού said

    117 και προηγούμενα σχετικά:

    Μετά άντε να αμφισβητήσεις την 3000ετή αδιάκοπη συνέχεια της φυλής … 🙄🤔

  120. Pedis said

    # 118 – μπορεί αλλά, τα ακριβώς αντίθετα διαδίδει ο Κορνήλιος Νέπως για τον Φωκίωνα.

  121. loukretia50 said

    118, -120 Μήπως να βάζατε κανένα ωραίο λινκ για όλους αυτούς τους κυρίους?
    (Σε όποια γλώσσα είναι διαθέσιμο – πλην λατινικών!)

  122. π2 said

    121: Τα κείμενα από το TLG τα πήρα. Η βασική έκδοση των αποσπασμάτων είναι Vittorio De Falco, Demade Oratore. Testimonianze e frammenti (δεύτερη έκδοση Νάπολη 1954). Δεν νομίζω ότι υπάρχει ονλάιν, αλλά υπάρχουν αρμοδιότεροι εμού γι’ αυτά.

    Ο μακαρίτης ο Κουμανούδης (ο νεότερος) τον Δημάδη τον χαρακτήριζε σφουγγοκωλάριο των Μακεδόνων.

  123. loukretia50 said

    122. Ευχαριστώ!
    Είχα βρει ον λάιν μόνο λατινικά κείμενα, γιαυτό και το διευκρίνισα!

  124. leonicos said

    αργυραγχωμένος κι εγώ

  125. π2 said

    120: Δεν μου είναι σαφές αν εννοείς αντίθετα από αυτά που λέω εγώ ή αντίθετα από την κυρίαρχη εικόνα για τον Φωκίωνα, αλλά για τον Νέπωτα ισχύει ό,τι και για τον Πλούταρχο: γενικώς απρόσεκτοι συμπιλητές, απηχούν μεν σε κάποια τμήματα του βίου που συνέγραψαν την ευνοϊκή μέινστριμ εικόνα για τον στρατηγό, αλλά περιλαμβάνουν (ιδίως ο Νέπως) και ανέκδοτα που παραπέμπουν σε αρνητική εικόνα για τον ήρωά τους. Έχει βάσιμα υποτεθεί ότι κύρια πηγή για την αρνητική αυτή εικόνα είναι ο κωμωδιογράφος Δημοχάρης, ταυτόχρονα δημοκρατικός και πολέμιος της δημοκρατικής αλλά φιλομακεδονικής φράξιας του Δημάδη, οπότε αντίθετος τόσο προς τον Φωκίωνα όσο και προς τον Δημάδη. Η ειρωνεία της τύχης είναι ότι και ο Δημοχάρης αργότερα κατέληξε κι αυτός σε βασιλική αυλή (του Λυσιμάχου).

    Για να μη νομίζετε ότι μόνο η σύγχρονη πολιτική είναι πολύπλοκη και με αλλαγές πολιτικών πλεύσεων. 😛

  126. Γιάννης Ιατρού said

    122: ¨ολο και κάτι θα βρούμε 🙂
    π.χ. στο «Minor Attic Orators, Volume II: Lycurgus, Dinarchus, Demades, Hyperides», Loeb Classical Library No. 395, σε μετφρ. του J. O. Brutt (1954), εδώ

  127. Pedis said

    # 125 – να μην παρεξηγηθούμε χωρίς λόγο …

    εννοώ ότι τον Φωκίωνα ο Νέπως τον έχει περί πολλού: έντιμος, αγαπητός (αν και όχι τυχερός (ή ικανός) στα στρατιωτικά ζητήματα).

    Το αντίθετο δεν υποστήριξες;

  128. π2 said

    126: Το Περί Δωδεκαετίας είναι σχεδόν βέβαιο ότι είναι νόθο. Σώζονται πολλά αντίστοιχα έργα, ολόκληρα ή σε αποσπάσματα, από ύστερες εποχές. Φαίνεται πως ο Δημάδης ήταν αγαπημένο θέμα σε ρητορικές ασκήσεις (πείτε πως είστε ο Δημάδης, και υποστηρίξτε ότι… ενάντια στον Δημοσθένη κλπ.).

    127: Ε, όχι και να παρεξηγηθούμε για τον Φωκίωνα…

    Για τον Νέπωτα αυτή που λες είναι η μισή εικόνα. Ταυτόχρονα με αυτήν την εικόνα, ο Νέπως είναι και κύρια πηγή για τα αρνητικά του Φωκίωνα. Π.χ. ήδη στο δεύτερο κεφάλαιο, παρουσιάζει τον Φωκίωνα να προδίδει την πόλη σε συνεργασία με τον Δημάδη.

  129. Γιάννης Ιατρού said

    128α Κάτι σαν τις «Εκδόσεις Γεωργιάδη» δηλαδή 🤔

  130. sarant said

    Πολύ ωραία συζήτηση πιάσατε για Δημάδη και λοιπούς!

  131. loukretia50 said

    126. Υπόχρεη!
    (νήμα των ευχαριστιών το κάναμε!)

  132. Γιάννης Ιατρού said

    130 Ενδιαφέρον το τι πλαστό (καθαρά για …εκπαιδευτικούς σκοπούς) κυκλοφορούσε από τότε, στα ΙΕΚ ρητορίας κλπ., όπως μας λέει ο πιδύο !
    131: σιγά! (με κανά κεφτεδάκι καθάρισες 🙂 🙂 )

  133. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    122, 126:
    Μια παλιά έκδοση (OXONII-1822) με Δημάδη, Δείναρχο κ.α. κατεβαίνει από εδώ:
    https://books.google.gr/books?id=CzTgAAAAMAAJ&pg=PP10&dq=Demades&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiRyrDeh7jlAhWMgVwKHQXCCs0Q6AEIKTAA#v=onepage&q=Demades&f=false

  134. 55, 76
    Γηράσκω αεί διδασκόμενος!

  135. Spiridione said

    Για όποιον ενδιαφέρεται να ξεφυλλίσει την Εφημερίδα Αθηνών, υπάρχουν εδώ όλα τα φύλλα. Η επιστολή είναι στη σελ. 168. Απάντηση του Συντάκτη, δηλ. του Γ. Ψύλλα δεν φαίνεται να υπάρχει στα επόμενα φύλλα.
    https://srv-web1.parliament.gr/display_doc.asp?item=32740&seg=

  136. Pedis said

    # 128 β) – ΟΚ, σε πιστεύω. Θα το κοιτάξω μόλις θα ξανάχω τη δυνατότητα να συμβουλευτώ το βιβλίο με τις βιογραφίες των στρατηγών.

  137. sarant said

    135 Σε ευχαριστώ, δεν προλάβαινα να το κοιτάξω αυτό το σημείο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: