Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χαράλαμπος Κανόνης (Δημ. Σαραντάκος) 15 – Το τέλος

Posted by sarant στο 29 Οκτώβριος, 2019


Εδώ και κάμποσο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, το βιβλίο του πατέρα μου «Χαράλαμπος Κανόνης. Η ζωή και ο θάνατος ενός Ανθρώπου», το πρώτο μη επιστημονικό βιβλίο του.

Ο Κανόνης ήταν Μυτιληνιός, γεωπόνος, υπάλληλος της ΑΤΕ, συνάδελφος και επιστήθιος φίλος του παππού μου, στέλεχος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο τον Μάρτιο του 1948 στη Χίο, στον εμφύλιο.

Κανονικά οι δημοσιεύσεις γίνονται κάθε δεύτερη Τρίτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Η σημερινή δέκατη πέμπτη συνέχεια είναι η προτελευταία -ουσιαστικά μάλιστα είναι η τελευταία, αφού θα δούμε τον βραχύβιο εμφύλιο πόλεμο στη Χίο και το μοιραίο τέλος της ζωής του Κανόνη και θα απομένει απλώς ο επίλογος του βιβλίου.

Στις 14 του Φλεβάρη 1948 δεκατέσσερις από τους συλληφθέντες εκτοπίζονται στον Αη Στράτη, ενώ οχτώ άλλοι παραπέμπονται στο έκτακτο στρατοδικείο της Αθήνας με την κατηγορία ότι περιέθαλπαν τους «συμμορίτες». Μόνο που οι «συμμορίτες» είναι άφαντοι. Τα αποσπάσματα της Χωροφυλακής, που αλωνίζουν το νησί πάνω σε φορτηγά αυτοκίνητα και τζιπ δε μπορούν να τους εντοπίσουν. Άλλωστε όλοι μαζί δεν ξεπερνούν τους πενήντα.

Έχουν συγκροτηθεί σε δυο ομάδες, του Μιχάλη Βορριά, που κινείται βόρεια της Χίου και του Γιώργου Μαυράκη, που βρίσκεται στο κέντρο του νησιού. Ο Κανόνης, που κρύβεται συνήθως στο Βροντάδο, για να είναι κοντά στο τυπογραφείο, ενώνεται συχνά με την ομάδα του Βορριά, στις εξορμήσεις της στα χωριά ανάμεσα στη Χίο και στα Καρδάμυλα.

Η ομάδα του Μαυράκη στις 29 του Φλεβάρη 1948 μπήκε στη Λαγκάδα, με σκοπό να συγκεντρώσει τους κατοίκους και να τους μιλήσει για τον αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού. Οι ένοπλοι περικύκλωσαν το σταθμό της Χωροφυλακής του χωριού και κάλεσαν τους χωροφύλακες να παραδοθούν. Στη συμπλοκή που ακολούθησε σκοτώθηκε ένας χωροφύλακας και οι ένοπλοι αφού πήραν τρόφιμα και άλλα εφόδια κινήθηκαν προς τα Βορειόχωρα.

Οι αρχές σ’ απάντηση της επίθεσης των ανταρτών στη Λαγκάδα έπιασαν πολλούς αριστερούς, που τους εκτόπισαν στον ‘Αη Στράτη. Ταυτόχρονα ο νομάρχης Σβώκος μπαίνει επικεφαλής των «επιχειρήσεων». Θέλει να αποχτήσει και στρατιωτικές περγαμηνές. Με τις δυνάμεις της Χωροφυλακής συνεκστρατεύουν και χιώτες αξιωματικοί του Στρατού, που βρίσκονται με άδεια στη Χίο και δε βρίσκουν καλύτερο τρόπο να περάσουν τις διακοπές τους από το ανθρωποκυνηγητό συμπολιτών τους.

Ο Μάρτης του 1948 είναι πολύ σκληρός μήνας για τους αριστερούς στην Ελλάδα. Για τους αριστερούς της Χίου θα είναι μοιραίος μήνας. Σ’ όλη την Ελλάδα ο Εμφύλιος Πόλεμος παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις. Στη Μακρόνησο στις 29 Φεβρουαρίου 1948 έγινε η φοβερή σφαγή των κρατούμενων στρατιωτών του Α’ Ειδικού Τάγματος Οπλιτών (ΑΕΤΟ), που βαφτίστηκε από τις αρχές «στάση». Στη Χίο εγκαινιάζεται το «Στρατόπεδον Πειθαρχημένης Διαβιώσεως Κομμουνιστριών» με ογδόντα στην αρχή εξόριστες, που μετάγονται εκεί. Γρήγορα θα φτάσουν τις εκατοντάδες.

Στη γειτονική Λέσβο ο Εμφύλιος έχει αγριέψει. Η δράση των ανταρτών είναι τέτοια, που διαψεύδει το μύθο του «ξενοκίνητου συμμοριτισμού». Στο νησί οι ισχυρές δυνάμεις της Χωροφυλακής, έχουν ενισχυθεί με τους «άνευ θητείας» χωροφύλακες και τους παρακρατικούς, που έχουν βαφτιστεί «Μονάδες Αυτοαμύνης Υπαίθρου», (τους γνωστούς «Μάϋδες»), ενώ πολεμικά πλοία περιπολούν συνεχώς γύρω από τη Λέσβο μη τυχόν φτάσουν ως εκεί εφόδια από την ηπειρωτική Ελλάδα. Παρ’ όλα αυτά οι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού δεν εκμηδενίζονται, παρά τα θριαμβολογούντα ανακοινωθέντα, που δημοσιεύονται στις τοπικές αλλά και στις αθηναϊκές εφημερίδες.

Στο παράνομο τυπογραφείο του Βροντάδου φτάνουν κανονικά τόσο οι αθηναϊκές όσο και οι τοπικές εφημερίδες της Χίου, της Σάμου και της Λέσβου. Έτσι ο Κανόνης είναι ενήμερος για τα όσα συμβαίνουν στο νησί του. Και οι τελευταίες ειδήσεις που μαθαίνει τον γεμίζουν πίκρα. Στις 21 του μήνα που πέρασε, μαθαίνει πως σε ολοήμερη μάχη, που έγινε στη Λέσβο στη θέση «Αράπη Πέτρες», σκοτώθηκε ο Πάνος Παρασκευαΐδης, άλλοτε ανθυπολοχαγός του Στρατού της Μέσης Ανατολής, αδερφός του παιδικού του φίλου, Μίλτη. Στις 4 Μαρτίου εκτελέστηκαν στην Αθήνα πέντε μυτιληνιοί κομμουνιστές που είχαν δικαστεί στις 26 του Φλεβάρη στο στρατοδικείο της Αθήνας με την κατηγορία του «αυτοαμυνίτη». Ήταν απλοί άνθρωποι, εργάτες γης οι περισσότεροι, που αρνήθηκαν να αποκηρύξουν τις ιδέες τους. Τα ονόματά τους: Μανώλης Σκούρτσος, Ηλίας Κρητικός, Χρήστος Αποσπόρης, Κώστας Αποσπόρης και Βασίλης Καχαλάς.

Στις 2 του Μάρτη του 1948 έγινε άλλη μια δίκη μυτιληνιών αγωνιστών στο ίδιο Στρατοδικείο. Δικάστηκαν με την κατηγορία πάλι του «αυτοαμυνίτη» εικοσιτέσσερα στελέχη της αριστεράς στη Λέσβο, που είχαν πιαστεί τον περασμένο Ιούλιο και από τότε ταλαιπωρούνταν σε διάφορες φυλακές της χώρας. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς είχαν ξαναδικαστεί μαζύ με τον Κανόνη και άλλους στο κακουργοδικείο της Σύρου, ένα χρόνο πιο πριν και είχαν ουσιαστικά αθωωθεί. Ο Κανόνης είχε ήδη εκτοπιστεί στην Ικαρία όταν έγιναν οι συλλήψεις του Ιουλίου και έτσι δε συμμερίστηκε την τύχη των συναγωνιστών του.

Σ’ αντίθεση με τη δίκη της Σύρου, που έγινε σε κανονικό δικαστήριο, αυτή η δίκη σε στρατοδικείο σκοπιμότητας κάτω από την πίεση των παραγόντων της εθνικοφροσύνης στη Λέσβο, είχε σκοπό τη φυσική ή την ηθική εξόντωση της ηγεσίας της λεσβιακής αριστεράς. Πραγματικά από τους εικοσιτέσσερις οι έξι καταδικάστηκαν σε θάνατο [τελικά οι ποινές δεν εκτελέστηκαν], τέσσερις σε ισόβια, οχτώ σε πρόσκαιρα δεσμά και οι έξη αθωώθηκαν.

Στη Χίο η ομάδα του Μαυράκη, μετά τη συμπλοκή της Λαγκάδας κινήθηκε στα βορεινά χωριά του νησιού. Στις 6 του Μάρτη οι χωριάτες τούς ειδοποίησαν πως ο σταθμός της Χωροφυλακής στα Κουρούνια ήταν αφύλαχτος, γιατί ολόκληρη η φρουρά του είχε ενωθεί με απόσπασμα που έψαχνε να εντοπίσει τους αντάρτες. Οι τελευταίοι δεν άφησαν την ευκαιρία. Μπήκαν στο χωριό, πήραν από το Σταθμό όλα τα όπλα και πυρομαχικά που βρήκαν, και σε συγκέντρωση των κατοίκων εξήγησαν το νόημα του αγώνα τους. Οι κάτοικοι μ’ επικεφαλής τον παπά του χωριού τους άκουσαν με ευνοϊκή διάθεση και τους έδωσαν όταν έφευγαν αρκετά τρόφιμα.

Μετά τα Κουρούνια οι αντάρτες κινήθηκαν προς την Παρπαριά, όπου επίσης τους δέχτηκαν καλά και πολλοί νέοι του χωριού προσφέρθηκαν να φυλάξουν εκείνοι, τη νύχτα, σκοποί, ώστε να ξεκουραστούν οι ταλαιπωρημένοι από τις συνεχείς πεζοπορίες αντάρτες. Οι αυτοσχέδιοι όμως σκοποί αποκοιμήθηκαν με τη σειρά τους χωρίς να αντιληφθούν ότι μέσα στη νύχτα έφτασε στο χωριό απόσπασμα χωροφυλακής, που έψαχνε να βρει τους αντάρτες. Έτσι το πρωί στο ίδιο μικρό χωριό βρέθηκαν καταυλισμένοι και χωροφύλακες και αντάρτες. Οι τελευταίοι χωρίστηκαν σε τρία τμήματα, από τα οποία τα δύο πρώτα έφυγαν αμέσως από την Παρπαριά, ενώ το τρίτο ανέλαβε να καθυστερήσει τους χωροφύλακες. Στη συμπλοκή που ακολούθησε σκοτώθηκε ο αντάρτης Κουλελές και τραυματίστηκε ο Αντώνης Ξυλάς. Οι υπόλοιποι συνενώθηκαν με τα άλλα τμήματα της ομάδας και με ολονύκτια πορεία ξημερώθηκαν στην Καμπιά. Από κει πέρασαν στο Μοναστήρι, στα Διευχά, όπου ένας καλόγερος τους έδωσε τρόφιμα. Από τα Διευχά πορεύτηκαν στον Άγιο Σίδερο όπου έμαθαν για τη μάχη της Αχλάδας, κατά την οποία διαλύθηκε η ομάδα του Βορριά.

Η μάχη αυτή έγινε στις 8 του μηνός, όταν η ομάδα των ανταρτών, συνολικά δεκαπέντε άτομα, μαζί τους και ο Κανόνης, προσπάθησε να στήσει ενέδρα στις στροφές του αυτοκινητόδρομου, που από τη Χίο οδηγεί στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού. Η θέση Αχλάδα βρίσκεται σε απόσταση 14 χιλιομέτρων από την πόλη. Από στρατιωτικής άποψης είναι ακατάλληλη για ενέδρα, καθώς είναι ορατή από μακρυά και δε διαθέτει φυσική κάλυψη από δέντρα ή θάμνους. Είναι ένα γυμνό, σχεδόν σεληνιακό, τοπίο. Το χειρότερο ήταν πως αντί για το αναμενόμενο ένα φορτηγό αυτοκίνητο με χωροφύλακες, ήρθαν και μάλιστα πριν της ώρας τους, τρία. Έτσι η ομάδα των ανταρτών πριν προφτάσει να αναπτυχθεί κατάλληλα έγινε αντιληπτή και χτυπήθηκε. Η μάχη κράτησε δυο ώρες, ώσπου εξαντλήθηκαν τα πυρομαχικά των ανταρτών. Τραυματίστηκαν ο Γιάννης Οργέττας και δύο άλλοι και πιάστηκαν αιχμάλωτοι έξι αντάρτες, οι Σ. Στείρης, Κ. Μωράκης, Δ. Πλούμης, Δ. Τοκαΐνης, Μ. Τζιώπης και Μ. Μανάρας.

Ο Μιχάλης ο Βορριάς με τον Κανόνη τους υπόλοιπους πέντε αντάρτες της ομάδας του και τους τρεις τραυματίες κατάφεραν να διαφύγουν. Η ομάδα όμως από τότε διαλύθηκε σαν συγκροτημένη δύναμη.

Όταν η ομάδα του Μαυράκη έμαθε στον Άγιο Σίδερο τα νέα από τη μάχη της Αχλάδας, κινήθηκε προς την Κυδιάντα, προσπαθώντας να πάρει επαφή με τους διασωθέντες. Δεν έγινε κατορθωτή τέτοια επαφή και γι ’ αυτό ο Γιώργος ο Μαυράκης με άλλους δύο μπήκαν κρυφά στο Βροντάδο και συναντήθηκαν με τον Κανόνη και το Βορριά, που είχαν κα- ταφύγει εκεί. Ο Κανόνης τους ανάλυσε την κατάσταση και τους συμβούλεψε να χωριστούν σε μικρές ομάδες των δύο ή τριών ατόμων και να κρυφτούν σε φιλικά σπίτια.

Ο Μαυράκης, ο Βορριάς και οι άλλοι, φύγαν από το Βροντάδο και συνενώθηκαν με την υπόλοιπη ομάδα, που τους περίμενε κοντά στην Κυδιάντα. Ως τις 11 Μαρτίου η ομάδα περιπλανήθηκε ψάχνοντας μάταια να βρει καταλύματα. Στο τέλος καταλήξανε στο από παλιά φιλόξενο χτήμα του Λυκιαρδόπουλου στον Κάμπο. Είχανε μείνει δεκατέσσερις, μαζί με το Βορριά. Ο επιστάτης του χτήματος Ξύδας, μολονότι μοναρχικός στα φρονήματα, δέχτηκε όχι μόνο να τους φιλοξενήσει, αλλά και να τους φέρνει τρόφιμα από το χωριό.

Τελικά η Χωροφυλακή εντόπισε την ομάδα και στις 18 του μήνα περικύκλωσε το χτήμα. Η θέση των ανταρτών ήταν απελπιστική. Η τοποθεσία δεν προσφερόταν για άμυνα, καθώς η περιοχή είναι τελείως επίπεδη, γεμάτη φράχτες και δέντρα, χωρίς ορατότητα για τους αμυνόμενους.

Παρ’ όλα αυτά η μάχη κράτησε τέσσερις ώρες, ώσπου εξαντλήθηκαν τα πυρομαχικά των αμυνομένων. Στη μάχη σκοτώθηκαν ο Μιχάλης Βορριάς, ο Γ. Λεοντάρης και ο I. Πήττας. Κατά ανεξακρίβωτη πληροφορία το Βορριά τον έ- πιασαν ζωντανό, αλλά τον στραγγάλισαν. Το βέβαιο είναι πως τον Μ. Καμπανέλλα, που τον είχαν πιάσει αιχμάλωτο, τον εκτέλεσαν δεμένο μέσα σε ένα αυτοκίνητο της Χωροφυλακής. Εκτέλεσαν επίσης και τον τραυματισμένο στη συμπλοκή στην Παρπαριά Αντώνη Ξυλά. Πιάστηκαν τέλος αιχμάλωτοι οι Δημήτρης και Γιάννης Τράτσης, (αδελφοί του σκοτωμένου στην Κυδιάντα Σπύρου Τράτση), οι Διαμαντής και Παντελής Γεωργούλης, ο Ισίδωρος Πλακωτάρης, ο Π. Ντούρος, ο Κ. Ζερβός και ο επιστάτης του χτήματος Ξύδας. Από τους χωροφύλακες σκοτώθηκε ένας και τραυματίστηκαν τέσσερις. Από το χτήμα του Λυκιαρδόπουλου κατάφεραν να ξεφύγουν ο Γιώργος ο Μαυράκης κι ο Δημήτρης ο Αρβανιτάκης. Ο τελευταίος ήταν βαριά τραυματισμένος και πέθανε από τα τραύματά του, ενώ ο Μαυράκης μπόρεσε, ξεφεύγοντας με μεγάλες περιπέτειες, μπλόκα και ενέδρες, να κρυφτεί.

Μετά τη μάχη στο χτήμα του Λυκιαρδόπουλου παύει να υπάρχει οργανωμένος ένοπλος αγώνας στο νησί. Τα αποσπάσματα της χωροφυλακής όμως εξακολουθούν να διατρέχουν το νησί, εξοντώνοντας όσους αριστερούς ήταν ακόμα ζωντανοί. Την επομένη της μάχης στο χτήμα του Λυκιαρδόπουλου, στις 19 του μηνός περικυκλώνεται ο παπά-Ξενάκης, που είχε γλιτώσει από τη μάχη της Αχλάδας και είχε καταφύγει στο σπίτι του Δ. Λεμάνη. Ο ατρόμητος αγωνιστής, μολονότι τραυματίστηκε και στα δυο πόδια, αρνείται να παραδοθεί και πολεμά ώσπου του τέλειωσαν οι σφαίρες. Τότε πιάστηκε αιχμάλωτος. Μαζί του πιάστηκαν ο Δ. Λεμάνης κι η κόρη του.

Ταυτόχρονα σ’ ολόκληρη τη Χίο έγιναν εκτεταμένες συλλήψεις αριστερών. Στις 22 Μαρτίου 1948 πιάνονται και εκτοπίζονται στον Αη Στράτη, σαν ύποπτοι για οικονομική ενίσχυση των ανταρτών, ο υποδιευθυντής της Τράπεζας Χίου, Παντελίδης, ο μπακάλης του Κάμπου Κουρουνιώτης και άλλοι πολίτες.

Την άλλη μέρα, στις 23 Μαρτίου, ισχυρή δύναμη Χωροφυλακής περικύκλωσε ένα ακατοίκητο καλύβι στον Κάμπο, όπου κατά πληροφορίες κρυβόταν ο Δημήτρης Ευαγγελινός. Χωρίς καμιά προειδοποίηση άρχισαν πυκνούς πυροβολισμούς με τουφέκια και οπλοπολυβόλα. Δε σταμάτησαν παρά μόνον όταν τα πορτοπαράθυρα της καλύβας διαλύθηκαν κυριολεχτικά. Τότε βρήκαν τον Ευαγγελινό κατατρυπημένο από τις σφαίρες. Ήταν άοπλος.

Ο Δημήτρης Ευαγγελινός ήταν γεωπόνος, άνθρωπος με εξαιρετική μόρφωση και μακρόχρονη δράση στο συνεταιριστικό κίνημα. Ήταν ο πρωτοπόρος της κίνησης για την οργάνωση των μαστιχοπαραγωγών του Νότου σε συνεταιρισμό. Οι φονείς του έριξαν το πτώμα του έτσι καθημαγμένο σ’ ένα ανοιχτό φορτηγό και το περιφέραν, «για παραδειγματισμό» στα γειτονικά χωριά. Σήμερα ένας δρόμος στον Κάμπο έχει το όνομά του.

Εκείνες τις μέρες η Χωροφυλακή ανακρίνοντας κάποιους συλληφθέντες, έμαθε για τη μυστική κρύπτη του τυπογραφείου. Ισχυρό απόσπασμα χωροφυλάκων έφτασε μπροστά στη δεξαμενή του Βροντάδου. Μη μπορώντας να εισχωρήσουν στο εσωτερικό της από το λαγούμι, οι χωροφύλακες γκρέμισαν τον μπροστινό τοίχο της δεξαμενής, πιάσαν τους έγκλειστους σ’ αυτήν και κατασχέσαν το τυπογραφείο.

Μετά την ανακάλυψη του τυπογραφείου, στις 25 Μαρτίου, ο Κανόνης απομένει ολομόναχος. Όλοι οι συναγωνιστές του έχουν σκοτωθεί ή πιαστεί. Δεν έχει καν πού να μείνει. Στο τελευταίο σπίτι, όπου τον φιλοξενούσαν, του έδειξαν καθαρά πως πρέπει να φύγει. Ο Κανόνης αποφασίζει να κρυφτεί στο δάσος κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου, όπου ήξερε πως υπήρχε απομονωμένο ένα καλύβι κάποιου βοσκού. Εκεί κατάφυγε τη νύχτα της 27 προς 28 Μαρτίου. Τη μεθεπόμενη αυτοί που τον έδιωξαν του στέλνουν μ’ ένα μικρό παιδί λίγα τρόφιμα. Το παιδί βρήκε τον Κανόνη νηστικό από δυο μέρες και πολύ λυπημένο. Πήρε τα τρόφιμα και όταν το παιδί κίνησε να φύγει του είπε:

— Έλα παιδί μου να σε φιλήσω, γιατί είσαι ο τελευταίος άνθρωπος, που με βλέπει ζωντανό. Χωρίς να το θέλεις έφερες πίσω σου τους χωροφύλακες.

Πραγματικά οι χωροφύλακες παρακολουθούσαν από καιρό το σπίτι, όπου κρυβόταν τελευταία ο Κανόνης και πήραν από πίσω το παιδί με τα τρόφιμα. Τώρα βρίσκονταν ακροβολισμένοι γύρω από το καλύβι περιμένοντάς το να φύγει. Κατόπιν τον κάλεσαν να παραδοθεί. Φαίνεται πως ο Κανόνης θέλησε να κάψει ό,τι χαρτιά είχε πάνω του, ώστε να μην πέσουν στα χέρια των αρχών, γιατί οι χωροφύλακες αντιλήφθηκαν να βγαίνει από την καλύβα καπνός. Αποφάσισαν να δράσουν αμέσως. Μη ξέροντας αν ο Κανόνης ήταν οπλισμένος, άρχισαν πυκνούς πυροβολισμούς πριν εξορμήσουν. Ο Κανόνης άνοιξε την πόρτα και όρμησε προς τον κατήφορο, που άρχιζε εκεί μπροστά. Δεν πρόφτασε να κάνει λίγα βήματα και μια σφαίρα τον βρίσκει στο πόδι. Πέφτει. Οι χωροφύλακες ορμούν και τον πιάνουν. Είναι άοπλος. Τον σέρνουν με αδιάκοπα χτυπήματα στο δασικό δρόμο, που κατηφορίζει από το μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου προς τη ρεματιά, που βρίσκεται βορεινά του. Εκεί στο γεφυράκι τον σκότωσαν στις 29.3.1948, σε ηλικία 39 χρονών.

Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα της Μυτιλήνης «Δημοκράτης» στο φύλλο της 1ης Απριλίου 1948 γνωστοποιεί: «Κατά τηλεγράφημα εκ Χίου, εφονεύθη ο αρχισυμμορίτης Χαρ. Κανόνης, πρώην γεωπόνος της ενταύθα Αγροτικής Τραπέζης».

 

195 Σχόλια to “Χαράλαμπος Κανόνης (Δημ. Σαραντάκος) 15 – Το τέλος”

  1. Alexis said

    Συγκλονιστικό το τέλος, αν και αναμενόμενο…

    Σκόνταψα άθελά μου σ’ αυτό το τελευταίο «ανακοινωθέν»:
    «αρχισυμμορίτης και πρώην γεωπόνος» λοιπόν…
    Κάποτε ήταν γεωπόνος, τώρα είναι αρχισυμμορίτης.
    Γιατί όχι και «πρώην Έλληνας» ή ακόμα-ακόμα και «πρώην άνθρωπος»;
    Τώρα αυτό που έχει σημασία είναι το «αρχισυμμορίτης».
    Όλα τ’ άλλα διαγράφονται ως μη γενόμενα…

    Καλημέρα…

  2. atheofobos said

    ..για τη μυστική κρύπτη του τυπογραφείου.

    Αυτό το μυστικό τυπογραφείο μου θύμισε το αντίστοιχο, αλλά πολύ πιο απίθανης σύλληψης, που είδα σε πρόπλασμα στο μουσείο Στάλιν στο Γκόρι.
    8-ΓΕΩΡΓΙΑ Γκόρι-Το Μουσείο του Στάλιν και το παράνομο τυπογραφείο του.
    https://atheofobos2.blogspot.com/2019/06/8.html

  3. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Έτσι…

  4. Γς said

    1, 3:

    >«αρχισυμμορίτης και πρώην γεωπόνος»

    [Ο Alexis είναι νυν (και αεί) γεωπόνος]

  5. nikiplos said

    Ο Μάρτης του 1948 είναι πολύ σκληρός μήνας για τους αριστερούς στην Ελλάδα.
    Δεδομένου του ιστορικά τεκμηριωμένου τότε τετελεσμένου των μαζικών διώξεων, των στημμένων – ας υποθέσουμε – στρατοδικείων, των δεδομένων και διαδεδομένων εκτελέσεων ανέκαθεν είχα το εξής ερώτημα:
    Γιατί δεν δόθηκε τότε κάποια οδηγία για φυγάδευση των πρωταιτίων? Εντάξει το 1945 και 1946. Το 1947 ας πούμε τα πράγματα παίζονταν. Γιατί άραγε το 1948, που ούτε ηθική βοήθεια δεν είχαν δεν έφυγαν? Τι ήταν εκείνο που κρατούσε τους αρχηγούς στα μέρη τους για «δουλειά» και «οργάνωση»? Σε ποιά ακριβώς οργάνωση και ποιόν αγώνα?

    Καταννοώ τα ηθικά προσκόμματα αλλά εδώ τίθενται και ζητήματα βιολογικής εξαφάνισης, ειδικά στην επαρχία που λίγο πολύ πολλά πράγματα ήταν γνωστά.

  6. nikiplos said

    4@ και αν το δει κανείς οικολογικά με τα gramoxone κλπ, ίσως και ολίγον:
    γεωΦόνος… 🙂

  7. nikiplos said

    https://ibb.co/bbvr7xg

  8. Costas Papathanasiou said

    Αποτολμώντας μία ευρύτερη σημειολογική προσέγγιση (διότι έκανα -δυστυχώς- μόνον μία πρώτη, πρόχειρη ανάγνωση των προηγούμενων επεισοδίων) του Βίου και Πολιτείας Χαραλάμπου Κανόνη, ελπίζοντας ως εκ τούτου ότι θα μου συγχωρεθεί και η όποια αδεξιότητα ή υποκειμενική κρίση, εκτιμώ τα εξής
    ▪ Ο Κανόνης ήταν άνθρωπος κανονικός που υπερέβη εαυτόν (έγινε και «αντι-κανονικός») εν ονόματι της Πίστης σε αυτό που εκείνος(τουλάχιστον) έβλεπε ως πανανθρώπινο Ιδεώδες.
    ▪ Η προάσπιση Ανθρωπίνων Ιδεών, όταν δεν γίνεται σε γλώσσα Κοινή αλλά σε Γλώσσα άλλη(:ξένων συμφερόντων), ελλείψει αμερόληπτου διερμηνέα, οδηγεί πάντα στην εσφαλμένη «λύση» της απ-άνθρωπης Βίας και στην (εξίσου κακή) επικράτηση του δίκιου του Ισχυρότερου: Όταν αυτό προκύπτει ως τραγικό αποτέλεσμα Εμφυλίου, θα πρέπει ΟΛΟΙ (ανεξαρτήτως Ιδεολογίας και Ιδιοσυγκρασίας), ως και οι «λάμποντες από ευτυχία»(ίσως αυτοί ακόμη περισσότερο αν συναισθανθούν τι έχασαν ή τι μπορεί να χάσουν) να γινόμαστε συνονόματοι του Κανόνη και να ομολογούμε το «κοινώς» λεγόμενο «Κλάφ’τα Χαράλαμπε» με την εντελώς θρηνητική και ουδόλως σκωπτική σημασία της φράσης.
    ▪ Η Σαραντάκεια περιγραφή έχει σαφείς Θουκυδίδειες επιρροές και κατά έναν (όμορφα διαφορετικό) τρόπο φαίνεται να τεκμαίρει-και αυτή-ότι στην μεσοπρόθεσμη διαπάλη Πνευματικής,Οικονομικής και Οπλικής Ισχύος, επικρατεί τελικώς η τελευταία, κάτι το οποίο γνώριζαν οι πάλαι «λαλίστατοι» με τα όπλα Λάκωνες και υιοθετούν επιχαίροντες οι νυν ιθύνοντες των Μεγάλων Δυνάμεων(:χαρακτηριστικά αηδείς οι δηλώσεις του «πλανητάρχη» για το θάνατο του εχθρού του, ό,τι πρέπει για να οξυνθεί το κλίμα, η α-νοησία και ο φανατισμός του αντίπαλου δέους).
    ▪ Μακροπρόθεσμα, απ’ ό,τι και πάλι η Ιστορία και η Βιολογία διδάσκουν (όταν διδάσκονται σωστά), τα ανθρώπινα ιδεώδη είναι βέβαιο ότι θα επικρατήσουν,αν όχι, το ανθρώπινο είδος θα έχει την τύχη των δεινοσαύρων. Συνεπώς, διασώζοντας αυτή τη μνήμη και αλληλεγγύη στον φίλο-σύντροφο, ο βιογράφος του προάγει, νομίζω, αυτή την πανανθρώπινη Πίστη για την επιβίωση του Είδους.
    ▪ Ο δικεφαλισμός της Ελλάδας (ανήκομεν εις την Δύση ή Όχι, είμαστε Δεξιοί-Αριστεροί κλπ), έχει «νικηφόρα» αποτελέσματα όταν μετατρέπεται σε ομόψυχο διφυές σύνολο-ομάδα(οι ποδοσφαιρόφιλοι, ίσως, θα μπορούσαν να το εξηγήσουν καλύτερα)
    ▪Ο χαρακτηρισμός «αρχισυμμορίτης» στην εφημερίδα της Μυτιλήνης «Δημοκράτης» στο φύλλο της 1ης Απριλίου 1948, όσον αφορά τουλάχιστον τον Χ.Κανόνη (δίοτι σε κάθε πόλεμο τα κακοποιά στοιχεία είναι δεδομένα ένθεν κακείθεν) θεωρώ ότι είναι…σωστός: Ο συντάκτης εννοούσε «αρχισημορείτης»=ορεσίβιος ηγέτης-ορόσημο(συγγενής των αγιορειτών, αφού κι αυτός τρεφόταν πιο πολύ από πνεύμα παρά από ύλη), αλλά, ελλείψει Παιδείας. η εφημερίδα διέπραξε ανορθογραφία για την οποία θα πρέπει να συγχωρηθεί.
    ▪Σε Ανθρώπους που θυσιάζονται για Ιδεώδη πιστεύοντας-έστω απατώμενοι- ότι το κάνουν για τον συνάθρωπο, το μόνον που αξίζει είναι ο αμέριστος σεβασμός και -παράλληλα-καταδικη κάθε απόπειρας σπίλωσης μνήμης, με ανάρτησή τους στο υψηλότερο δυνατό(=δυσπρόσιτο) σημείο, σύμφωνα με τις οδηγίες του δημοτικού άσματος:
    Τ’ αντρειωμένου τ’ άρματα δεν πρέπει να πουλιώνται,
    μόν’ πρέπει τους στην εκκλησιά κι εκεί να λειτουργιώνται.
    Πρέπει να κρέμοντ’ αψηλά σε πύργο αραχνιασμένο,
    να τρώει η σκουριά το σίδερο κι η γης τον αντρειωμένο…

  9. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @8. Μὲ συγκινήσατε.

  10. sarant said

    8 Κι εμένα, να είστε καλά!

  11. nikiplos said

    Για τον Χαράλαμπο Κανόνη: Αναμφισβήτητα ήταν ένας προικισμένος άνθρωπος. Ένα άτομο με μόρφωση, σπουδές και με επαγγελματική εξασφάλιση, καλοβαλμένον θα τον λέγαμε σήμερα. Πραγματολογικά, αντάλλαξε αυτήν την ασφαλή έδρα του καθώς και τις ανέσεις που παρέχονταν απο αυτήν, για άβολες πλαγιές και ραχούλες που σφύριζαν σφαίρες. Αντάλλαξε την ασφάλεια του αναπαυτικού ερεισίνωτου, με την παρανομία, τον κακόν ύπνο, την άβολη φιλοξενία σε όχι και τόσο άνετα γιατάκια και φυσικά το συγγνωστό ρίσκο του θανάτου και των βασανιστηρίων. Όλα αυτά φυσικά για τα πιστεύω του, για το ηθικό του χρέος, για την αειφορία ενός καλύτερου και δικαιότερου κόσμου, με τον τρόπο που αυτός ο ίδιος τον αντιλαμβανόταν. Οι όποιες διαφωνίες με τις ιδέες του, ή τις πρακτικές εφαρμογες τους, δεν ήταν παρά λεπτομέρειες ενός καμβά έτσι κι αλλιώς αφηρημένου, όπως αυτός απλωνόταν μέσα στη δίνη του πολέμου, την πείνα, την αδικία και την ξετσιπωσιά της κάστας των βολεμένων. Επομένως συμφωνώ με το χαρακτηρισμό μαρτυρικός που δίνεται στον θάνατό του…

  12. Γιάννης Ιατρού said

    8: το δημοτικό στο τέλος μου άρεσε ιδιαίτερα! 👍👌

  13. mitsos said

    Διαβάζοντας το τέλος που ήδη ήξερα ξαφνιάστηκα και παλι με την θλίψη και την ταραχή μου … ακόμα και εκεί που ο νους μου σταματά …

    @8 !!
    Δεν μπορώ παρά να σιωπήσω με θαυμασμό στο πνεύμα και το γράμμα του σχολίου σας.

  14. gbaloglou said

    «Χωρίς να το θέλεις έφερες πίσω σου τους χωροφύλακες» ……

  15. sarant said

    11 Ακόμα και προς το τέλος, θα μπορούσε να χαθεί στην ανωνυμία στην Αθήνα.

    14 Τραγικό δεν είναι;

  16. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πόσο θλιβερές είναι οι ιστορίες απ’ τον εμφύλιο…Πόσοι άνθρωποι υψηλής ποιότητας πήγαν χαμένοι, για ένα κιβώτιο αδειανό…

  17. Γιάννης Κουβάτσος said

    ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ (Από τη συλλογή του 2000 «Η αντίσταση των γεγονότων», του Τίτου Πατρίκιου)

    Όσο με κατοικεί η μνήμη επανέρχομαι

    σ΄αυτά που έγιναν, σ’ αυτά που είδα

    είτε σ’ αυτά που ξέρω από πρώτο χέρι

    έχοντας κάθε φορά να διαπεράσω

    κι άλλα στεγανά που μένουν μέσα μου.

    Επανέρχομαι στο αίμα, στους τόσους σκοτωμούς

    και ξέρετε δεν πρόκειται για σχήμα λόγου

    μιλάω για αίμα αληθινό που δεν έλεγε να στερέψει

    γι’ αληθινούς ανθρώπους που ώσπου να ξεψυχήσουν

    σπαρταρούσαν για ώρες – δευτερόλεπτα ήσαν

    το πολύ λεπτά, μα φαίνονταν σαν ώρες –

    σπαρταρούσαν πάνω στην άσφαλτο ή στο χώμα.

    Μιλάω για τους σκοτωμένους των μαχών με μάτια που δεν έκλειναν

    τους τραυματίες πρόχειρων νοσοκομείων που μύριζαν γάγγραινα

    τους πεθαμένους απ’ την πείνα στα σκαλοπάτια του σχολείου μου

    τους χτυπημένους των διαδηλώσεων με μώλωπες και πληγές

    τα διαμελισμένα πτώματα απ’ τους βομβαρδισμούς του Πειραιά.

    Μιλάω για τον θείο Παύλο, τραυματίστηκε

    έξω από την Κλεισούρα, στο Χάνι Μπαλαμπάνη,

    για τον θείο Γιώργο, τον δολοφόνησαν στην Χαλκίδα

    παρακρατικοί, στην πόρτα του, μπρος στη μάνα του,

    για τον πατέρα μου, με το κεφάλι του ανοιγμένο

    από τα χτυπήματα υποκόπανου, στο θέατρο «Ερμής»,

    για τον Χαρίλαο, τον έπιασαν Έλληνες, τον βασάνισαν

    τον παραδώσανε στους Γερμανούς για εκτέλεση,

    μιλάω πρώτη φορά για τον συμμαθητή μου Ρέρα

    σκοτώθηκε πολεμώντας τους δικούς μας στο Θησείο,

    για τον Μενέλαο, παιδί εργολάβου, τον σκότωσαν

    οι δικοί μας χωρίς λόγο, και ξεχάστηκε,

    μιλάω για τον Άγγελο, τον Λάζαρο, τον Βασίλη

    που τους γαζώσανε τα πολυβόλα,

    μιλάω για μένα – κι όποιος θέλει το πιστεύει –

    που μ’ άγγιξαν οι σφαίρες τρεις φορές.

    Για κάθε εκπλήρωση εντολών των ανωτέρων

    κάθε φανταστική πλειοδοσία μεσαίων στελεχών

    κάθε προσπάθεια πειθούς ή αναγκασμού

    πόσες ζωές,πόσοι νεκροί πιο πίσω

    κι αποφάσεις των ενδόξων τότε αρχηγών

    τώρα να φαίνονται από μακριά

    σαν αποτυχημένες κινήσεις του σκακιού,

    τ’ άσπρα πιόνια εμείς, οι αντίπαλοι τα μαύρα

    κι όλοι μαζί στρατιώτες στην αχανή σκακιέρα

    για μια παρτίδα που άλλοι την αποφάσιζαν, αλλού.

    Τ’ άψυχα σώματα των απλών φαντάρων

    πλέουν για λίγο, όπως γινόταν από τα παλιά,

    στο πέλαγος της μνήμης, όσο να βυθιστούν στη λήθη,

    στην επιφάνεια πλανιούνται σαν αδέσποτες σημαδούρες

    μορφές των ηγετών, με κατορθώματα,

    έρωτες, λήθη, εγκλήματα.

    Κι από μένα τι άραγε να ‘χει μείνει

    αν είχα τότε σκοτωθεί; Απολύτως τίποτα.

    Ή το πολύ κάποιος ακόμα να θυμότανε

    το αόριστο πρόσωπο ενός παιδιού

    που χάθηκε στις μάχες του Δεκέμβρη.

    Όμως το ξέρουμε, καμιά δύναμη δεν μπορεί

    να καταργήσει αυτό που έγινε.

    Όλο το παιχνίδι πάντα παίζεται

    σ’ αυτό που ετοιμάζεται να συμβεί.

  18. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Διάβασα με ενδιαφέρον όλες τις συνέχειες. Χαράλαμπος Κανόνης, δεν θα το ξεχάσω αυτό το όνομα.

  19. takis#13 said

    Διάβασα και εγώ όλες τις συνέχειες. Χάθηκαν τόσο ωραίοι άνθρωποι….

  20. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    8 – «Σε Ανθρώπους που θυσιάζονται για Ιδεώδη πιστεύοντας-έστω απατώμενοι- ότι το κάνουν για τον συνάθρωπο, το μόνον που αξίζει είναι ο αμέριστος σεβασμός και -παράλληλα-καταδικη κάθε απόπειρας σπίλωσης μνήμης, με ανάρτησή τους στο υψηλότερο δυνατό(=δυσπρόσιτο) σημείο, σύμφωνα με τις οδηγίες του δημοτικού άσματος:»
    Δεν με βρίσκει σύμφωνο αυτή η άποψη, προσωπικά έμαθα να είμαι τουλάχιστον επιφυλακτικός απέναντι σε τέτοιους ανθρώπους. Η ιστορία έχει αποδείξει πως οι άνθρωποι που δεν διστάζουν να θυσιασθούν για τις ιδεολογίες τους, κατά κανόνα γίνονται ανελέητοι και δεν διστάζουν να θυσιάσουν τις ζωές των άλλων όταν αποκτούν εξουσία για την ορθότητα της οποίας, δεν δέχονται καμία αμφισβήτηση από κανέναν.
    Το βασικό μου μέτρο, είναι η συμπεριφορά τους απέναντι στους αντιφρονούντες.

  21. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @20. Εκπληκτικό σχόλιο Λάμπρο. Συγχαρητήρια! (Ανεξάρτητα από τον ιστορούμενο Κανόνη, σε πολιτείες θυσιαζομένων για ΟΛΗ την γκάμα των ιδεών, συχνά συναντάμε σκληρότητα και απανθρωπιά έναντι αντιφρονούντων. Κι αν συχνά «κάνουμε γαργάρα» τα στοιχεία των σκοτεινών πλευρών τους, όταν προσκείμεθα ιδεολογικά σ’ αυτούς, αυτό δεν αναιρεί την σπουδαιότητα της παρατήρησής σου).

  22. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>όπου ήξερε πως υπήρχε απομονωμένο ένα καλύβι κάποιου βοσκού

    Μνημείο Χαράλαμπου Κανόνη
    http://kleidou.weebly.com/munuetamuepsilon943omicron-chi-kappaalphanu972nueta.html

  23. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Η ιστορία έχει αποδείξει πως οι άνθρωποι που δεν διστάζουν να θυσιασθούν για τις ιδεολογίες τους, κατά κανόνα γίνονται ανελέητοι και δεν διστάζουν να θυσιάσουν τις ζωές των άλλων όταν αποκτούν εξουσία για την ορθότητα της οποίας, δεν δέχονται καμία αμφισβήτηση από κανέναν.»
    Μεγάλη και πικρή αλήθεια αυτή, με λίγες εξαιρέσεις.

  24. Χαραλάμπης said

    21 – Συμφωνώ και επαυξάνω Κε Κατσέα.
    Μπράβο και στον Λάμπρο που πρώτος έθεσε αυτήν την παράμετρο βλέποντας τέτοιες καταστάσεις χωρίς τους θολούς φακούς του απατηλά άκριτου συναισθηματισμού των οπαδών/ομοϊδεατών.

  25. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    20. Πάλι τα θύματα δικάζουμε με υποθέσεις;
    Αυτούς που φτάνουν κι ως τη δική τους θυσία για πανανθρώπινες αξίες κι όχι για το τομάρι τους και για τις τσέπες της πλουτοκρατίας, στην πατρίδα μου τους λένε παληκάρια.

  26. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    20 Πάρε τα εύσημα κι απ΄τον ασβό τώρα 🙂

  27. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τ’ ΑΔΕΡΦΟΥ ΜΟΥ ΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ

    Θα ‘πρεπε βρε Χαράλαμπε, να γράψω και για σένα
    καμπόσους στίχους. Δε μπορεί να λείπεις από δω…
    Όμως τα πράματα είναι κάπως μπερδεμένα.
    Βλέπεις, δεν έμαθα ποτέ σπαραχτικά να τραγουδώ.

    Φίλος του γέλιου, Χαραλάμπη, όπως εσύ
    και γεννηθείς καθώς εσύ σ’ εύθυμο αστέρα
    είμαι κάπως αδέξιος με τα λυπητερά.
    Θυμάσαι, τότε που ‘ρθανε οι Ναζήδες στο νησί
    είπαμε: θ’ αντιτάξουμε το γέλιο στη φοβέρα.
    (Οι θρήνοι κι οι οδυρμοί δεν είναι λύση)
    Κι όπου το γέλιο μόνο, δε φτουρά,
    ας ορθωθούν, έστω κι ανήμπορα, τα μίση.

    Έτσι μες το στρατόπεδο μάλλον τη βγάλαμε καλή
    διώχνοντας με το γέλιο μας τη θλίψη.
    Κι όταν δυο τρεις ψοφοδεείς στην κώχη είχανε σκύψει
    εσύ, που’χες φωνή κι ο Λιας ο πόντος
    (πιστός της άποψής μας οπαδός)
    το ρίχνατε στην κοροϊδία
    και ψέλνατε, σα να ήτανε κηδεία,
    εμνήσθην του προφήτου βοώντος
    τα πάντα γη και σποδός!…

    Κι όταν στης Ορτς Κομμαντατούρ μάς πήγαν την κατώγα
    -εκεί, που μες σε λίγες ώρες άσπρισαν μαλλιά!
    Έρμαια του τρόμου… δεν ακούγονταν μιλιά
    είπες καμπόσα λόγια με άγια φλόγα:
    – Έλληνες κι άντρες θα σταθούμε στα πυρά τους
    κι όχι δειλά σερνάμενα σκυλιά!
    Οι ψυχωμένοι δεν φοβούνται τους θανάτους!

    Ατσίγαροι κι αμίλητοι… Κι οι ώρες πώς περνάνε;
    Κι όταν μάς έστειλε με κείνον τον πιτσιρικά,
    έναν κουβά φασόλια ο μπαρμπ’ Αντώνης
    κι οι πιο πολλοί δε θέλανε να φάνε,
    τέθηκε στον καθένα παστρικά:
    – Φίλε, θα φας το μερδικό σου. Δε γλιτώνεις.

    Μ’ άδεια στομάχια δεν κρατάνε οι κνήμες
    κι έπρεπε στην εκτέλεση να’ μαστ’ ορθοί.
    Το ‘χαμε πάρει απόφαση: Σ’ ό,τι να ρθει
    η φήμη μας να λέει για μας άμες ποκ ήμες.

    Θυμάσαι κείνο το μονάκριβο τσιγάρο:
    τσαλακωμένο, το ‘χα στο τσεπάκι
    «θαν το φουμάρουμε αύριο μισαδάκι,
    σπονδή, πριν την εκτέλεση, στο χάρο!»

    ……………………

    Εντάξει Λάμπη μέχρι εδώ. Μα πώς ν’ ανιστορήσω,
    πώς σ’ έφαγαν μπαμπέσικα κι όσα κατόπι εγίναν….
    Που από τα πόδια σ’ έδεσαν σε κάποιο κάρο πίσω
    και σέρναν το κουφάρι σου στους δρόμους και το φτύναν…;
    Άχθος Αρούρης
    (Νίκος Σαραντάκος-παππούς του Νικοκύρη)
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/03/30/kanonis/

  28. mitsos said

    Κάποιος που θεωρεί αντικανονικούς όσους εργάζονται χωρίς κίνητρο το Χρήμα

    -Λάμπρο για σένα λέω (σχόλιο 20 )-

    είναι λογικό να θεωρεί πως το σύνηθες είναι να γίνονται ανελέητοι απέναντι στους «αντιφρονούντες».

    Δεν έχω κάνει κάποια στατιστική σε επιλεγμένο δειγματικό χώρο αντιπροσωπευτικό και δεν μπορώ να αποδείξω πως δεν είναι σωστό ότι είναι λίγες οι εξαιρέσεις που αναφέρεται ο Γιάννης ( σχόλιο 23 )

    Η δική μου εμπειρία πάντως σε κομματικές οργανώσεις συνδικαλιστικές και άλλες συλλογικότητες( π.χ. Ειρήνης, ομίλους μελέτης κ.λ.π ) όργανα και κινήσεις δεν δείχνουν αυτό. Αντίθετα χωρίς να ξέρω ή να μπορώ να βρω τις βαθύτερες προθέσεις καθενός έχω γνωρίσει εκατοντάδες αξιόλογους ανθρώπους που προσέφεραν κόπο και κατέθεταν δημιουργικά , δική τους εργασία, χωρίς κανένα ίδιον όφελος πιστεύοντας π.χ. «Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα είναι καλό για όλους» το μότο του ylikonet.gr

    Δεν γνώρισα πολλούς που ήταν διατεθειμένοι να γίνουν ανελέητοι. Ίσως γιατί έζησα σε εποχή που ο πόλεμος που εξαγριώνει τον άνθρωπο είχε περάσει ανεπιστρεπτι ( έτσι νομίζαμε )

    Ναι έχω γνωρίσει και ανθρώπους που απέδειξαν πως το μόνο που τους ενδιέφερε πάντα ήταν η μελλοντική εξαργύρωση της συμμετοχής τους σε συλλογικότητες. Τουλάχιστον τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιωνα αυτές ήταν οι λίγες εξαιρέσεις και όχι οι το αντίστροφο. Ναι ίσωςαυτοί οι λίγοι να ήταν διατεθιμένοι σε ανάλογες συνθήκες να πατήσουν και επί πτωμάτων … Πάντως εγώ ελάχιστους τέτοιους γνώρισα στην ζωή μου. Στα δάκτυλα του ενός χεριού θα έλεγα μετριώνται … και γνώρισα πολλούς πιστέψτε με.

    Ίσωςπάλι να είχαμε διαφορετικές εμπειρίες γιατί είχαμε επιλέξει άλλους μικρόκοσμους να μας περιβάλλουν ή ίσως να διαφωνούμε απλά γιατί άλλα τα μάτια του λαγού κι αλλά της κουκουβάγιας

    Ελπίζω Λάμπρο και Γιάννη πως δεν προσβάλλω κάποιον με την κατάθεση της διαφωνίας μου.

  29. sarant said

    22-27 Μπράβο Έφη, έπρεπε να τα βάλω εγώ αλλά αφού εσύ το φρόντισες κάλυψες το κενό.

  30. Georgios Bartzoudis said

    «από τους εικοσιτέσσερις οι έξι καταδικάστηκαν σε θάνατο [τελικά οι ποινές δεν εκτελέστηκαν]»

    # Πρόσφατα το «Κόμμα» (…ένα είναι) ανάρτησε στην πλατεία της πόλης που ζω έναν κατάλογο των καταδικασθέντων σε θάνατο από το τοπικό στρατοδικείο εκείνης της εποής. Έρριξα μια ματιά και είδα ότι μεταξύ αυτών ήταν δυο τουλάχιστον που δεν εκτελέστηκαν: Είχαν πάει στην Επιτροπή του ΟΗΕ, στη Θεσσαλονίκη και κατέθεσαν σε βάρος του «Κόμματος» και του αγώνα του! (Τί να κάνω; Φταίω εγώ που βρήκα τα αρχεία της Επιτροπής;;;). Φυσικά μπορεί να υπήρχαν και άλλοι τοιούτοι που δεν τους ξέρω.
    Διερωτώμαι λοιπόν μήπως και οι ανωτέρω έξη ανήκουν στην ίδια ομοταξία;;;
    Και διερωτώμαι διότι παρ’ ημίν (στη Μακεδονία, ντε!) πλείστοι όσοι ήταν οι Εαμίτες και Ελασίτες που ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ με τίποτα να συνεχίσουν «τον αγώνα». Ήθελαν να πάνε στα σπίτια τους και να συνεχίσουν ομαλά τη ζωή τους. Όμως, η θέση αυτών των ανθρώπων ήταν δεινή: Οι δεξιοί τους κατηγορούσαν ως Εαμοβουλγάρους κλπ. Οι αριστεροί τους κατηγορούσαν ως …ριψάσπιδες και προδότες του αγώνα διότι δεν ανέβαιναν στο βουνό για να επανδρώσουν τον «Δημοκρατικό Στρατό». Μόνο από το χωριό μου γνωρίζω πάνω από δέκα που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και έφυγαν οικογενειακώς στις πλησιέστερες μεγάλες πόλεις (Θεσσαλονίκη κλπ). Τέλος, σε μια (τουλάχιστον) περίπτωση οι αντάρτες κατέβηκαν μια βραδιά, το καλοκαίρι του 1947 και λιάνισαν τις οικογένειες των ομοϊδεατών τους που, αντί να στελεχώσουν τον «Δημοκρατικό Στρατό», κατέφυγαν στις πόλεις. [Οι …δύσπιστοι μπορούν να δουν δυο σχετικές δημοσιεύσεις μου στο academia.edu].
    Για το ανάγνωσμα του πατρός Σαραντάκου έχω να πω επιπλέον ότι παρουσιάζει μονόπλευρα την «κομματική» πλευρά, έχει όμως την αξία του ως αφήγηση αυτόπτη ή αυτήκοου μάρτυρα. Γενικότερα ειπείν, τα …πεπραγμένα εκείνης της εποχής είναι «και διηγώντας τα να κλαις», όπως λέει και ο Εθνικός μας ποιητής. [Εντάξει. Ζητώ συγγνώμη από …τυχόν διεθνιστές που απεκάλεσα τον ποιητή «εθνικό»] .

  31. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο χειρότερος τρόπος για να σκεφτόμαστε πολιτικά είναι ο συναισθηματικός. Π.χ. δεν υποστηρίζουμε, όσοι την υποστηρίζουμε, τη δημοκρατία, επειδή κάποιοι έχυσαν το αίμα τους γι’ αυτήν, αλλά γιατί είναι ο πιο ορθολογικός και αποτελεσματικός τρόπος διακυβέρνησης από όσους έχουν δοκιμαστεί. Το μαρτυρολόγιο της κομμουνιστικής αριστεράς σεβαστό, όπως κάθε μαρτυρολόγιο, αλλά αν είχε επικρατήσει αυτή στον εμφύλιο, τα θύματα θα είχαν εξελιχτεί σε θύτες. Το είδαμε αυτό και στην ΕΣΣΔ και στους δορυφόρους της. Εκεί κολλάει και το πικρό, πικρότατο, «καλά που δεν νικήσαμε, σύντροφοι» του Μίσσιου. Άντεξε ο μακαρίτης την κατάσταση του θύματος, αλλά δεν θα άντεχε να δει τους συντρόφους του να μεταλλάσσονται σε θύτες και δημίους. Σέβομαι, λοιπόν, τους Πλουμπίδηδες και τους Μπελογιάννηδες, πιστεύω ότι, αυτοί συγκεκριμένα, είχαν τις καλύτερες προθέσεις, αλλά θα με τρόμαζε το ενδεχόμενο να βρεθούν με εξουσία σοβιετικού τύπου στα χέρια τους. Γι’ αυτό προσυπογράφω το σχόλιο του Λάμπρου, το έχει διατυπώσει άψογα.

  32. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    21 – «σε πολιτείες θυσιαζομένων για ΟΛΗ την γκάμα των ιδεών, συχνά συναντάμε σκληρότητα και απανθρωπιά έναντι αντιφρονούντων» Αυτό αποδεικνύει και η δολοφονία του Κανόνη.

    25 – Ποιά είναι τα θύματα ΕΦΗ ΕΦΗ και ποιός τα δικάζει; Υποθέσεις είναι τα εκατομμύρια των αντιφρονούντων θυμάτων στον κόσμο; Υποθέσεις είναι η δολοφονία του Κανόνη και των άλλων αντιφρονούντων σ΄αυτή την διήγηση του Δημήτρη Σαραντάκου; Υποθέσεις είναι η δολοφονία του θείου μου στην Τασκένδη; Τι σχέση έχει αυτό που λές μ΄αυτό που λέω;
    Αν έχεις έρθει αντιμέτωπη με την εξουσία, θα έπρεπε να έχεις μάθει πως δεν υπάρχει καλή και κακή, παρά μόνο κακή και πρέπει ΠΑΝΤΑ να την αμφισβητείς. Η εξουσία δεν έχει καμία σχέση με την δημοκρατία, ανεξαρτήτως χρώματος, είναι καθαρός φασισμός και δεν θέλει αυτεξούσιους και υπεύθυνους ανθρώπους παρά άβουλους οπαδούς για να επιβληθεί.

    Υ.Γ – Εκτός που δεν διαβάζω όλα τα σχόλια παρά μόνο όσων έχω επιλέξει, ξέρεις πως δεν μ΄ενδιαφέρουν τα εύσημα και τα μη εύσημα από αγνώστους στο διαδίκτυο.

    Στο μικρό μου Παπάκι, πάντοτε τ΄όνομά της συλλαβίζω, σημαδεύω την ματιά της, και αφήνομαι.

  33. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και για να συμπληρώσω το σχόλιο 31, όσοι από τα θύματα αρνούνταν να μετατραπούν σε θύτες, θα περιθωριοποιούνταν, θα ήταν «ύποπτοι» και, κάποια στιγμή, θα «εξαφανίζονταν». Όπως έγραψε ο Νίκος Παππάς σε ένα ποίημά του «οι κόκκινοι με σκότωσαν, γιατί ήμουν πιο κόκκινος απ’ αυτούς». Τα ‘χουμε δει όλα αυτά, τα ‘χει γράψει η ιστορία, ξέρουμε τι έπαθαν οι αναρχικοί, οι τροτσκιστές, εν γένει οι «αποκλίνοντες», όπου οι σταλινικοί είχαν το πάνω χέρι.

  34. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @32. Το σχόλιό μου, Λάμπρο, ΔΕΝ είχε ιδεολογικό πρόσημο, όπως -είμαι βέβαιος- και το δικό σου. (Υποθέτω πως θα ακούσεις πολλά σήμερα 🙂 )

  35. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    28 – «Κάποιος που θεωρεί αντικανονικούς όσους εργάζονται χωρίς κίνητρο το Χρήμα -Λάμπρο για σένα λέω (σχόλιο 20 )- » Δεν καταλαβαίνω από πού έβγαλες αυτό το συμπέρασμα για μένα, μάλλον δεν κατάλαβες ή δεν άκουσες ή δεν ήθελες να καταλάβεις και να ακούσεις τίποτε από αυτά που σου είπα, εσύ πάντως μη φοβάσαι, (όπως και όλοι όσοι δουλεύουν και πληρώνονται με χρήμα) δεν είσαι αντικανονικός,

    «είναι λογικό να θεωρεί πως το σύνηθες είναι να γίνονται ανελέητοι απέναντι στους «αντιφρονούντες». – «Δεν γνώρισα πολλούς που ήταν διατεθειμένοι να γίνουν ανελέητοι.» Το ξέρω πως η ιστορία δεν διδάσκει τίποτε αλλά ρίξε μια ματιά με ανοιχτό μυαλό, δεν κάνει κακό κι αν δεν βαριέσαι, ξανακοίτα το σχόλιό μου στο 20 με αποστασιοποιημένη σκέψη αυτή την φορά.

  36. Νίκος Κ. said

    Είναι τελείως άδικο να προβλέπουμε ένα μέλλον θύτη-εξουσιαστή για ανθρώπους σαν τον αείμνηστο Κανόνη, έτσι όπως τον γνωρίσαμε μέσα από τα γραπτά του παππού-Σαραντάκου.

    Άποψή μου είναι -με όλο τον σεβασμό στη μνήμη του και το δέος μπροστά στη θυσία του- πως κάτω από τις συνθήκες που είχαν δημιουργηθεί θα είχε να προσφέρει πολύ περισσότερα αν είχε «χαθεί στην ανωνυμία στην Αθήνα».

  37. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    34 – Ναί το κατάλαβα, φαίνεται εύκολα όταν έχει. 🙂 Μη το πάρεις προσωπικά αλλά είναι βασική μου αρχή να μη δίνω σημασία στα καλά και τα άσχημα λόγια από αγνώστους στο διαδίκτυο, μ΄ενδιαφέρει η επικοινωνία και η ανταλλαγή απόψεων με επιχειρήματα στο πλαίσιο ενός δημοκρατικού διαλόγου κι όχι οι όποιοι έπαινοι στα σχόλιά μου.

  38. Γιάννης Κουβάτσος said

    36: Δεν μιλάμε για τον Κανόνη, ας μην το προσωποποιούμε, γιατί χάνουμε την ουσία. Και η ουσία «τα θύματα μετατρέπονται σε θύτες στα ολοκληρωτικά καθεστώτα» είναι ιστορικά επιβεβαιωμένη.

  39. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @33. Και όχι μόνο οι αναρχικοί και οι τροτσκιστές, Γιάννη. Το καταστατικό της ΕΚΚΑ του Ψαρρού ήταν πολύ πιό «αριστερό» από το πολιτικό πρόγραμμα λ.χ. του ΣΥΡΙΖΑ και ίσως κάποιες θέσεις του να μην τολμά να τις υιοθετήσει ούτε καν το σημερινό ΚΚΕ..

  40. Παναγιώτης Κ. said

    Από τη μια είναι οι μεγάλες στιγμές των ανθρώπων που αγωνίζονταν. Δεν πρέπει όμως ούτε για μια στιγμή να μας διαφεύγει η αγριότητα που λέγεται Εμφύλιος. (Αν μας παρηγορεί, ο Ελληνικός Εμφύλιος από άποψη αγριοτήτων ήταν…πταίσμα μπροστά στην αγριότητα του Ισπανικού Εμφυλίου).
    Το καλοκαίρι που μας πέρασε και στο πλαίσιο του ενδιαφέροντός μου για την συγκεκριμένη περίοδο, κατέγραψα την παρακάτω αφήγηση του 85-χρονου φίλου μου (παιδί του «παιδομαζώματος») για εκείνη την περίοδο. Χρόνια της θύελλας τα λέει ο ίδιος.

    «Μια μέρα, δυο αντάρτες έφεραν έναν άνθρωπο με τα χέρια δεμένα. Ο φίλος μου και εγώ, δεκατριάχρονα παιδιά, είμαστε στο δεύτερο πάτωμα του σπιτιού που ήταν το Φρουραρχείο των ανταρτών. Εκεί συζητούσαμε με έναν φρουρό αντάρτη και στο διπλανό δωμάτιο κοιμόταν ο αρχηγός.
    Δυο αντάρτες ήρθαν απέξω, χτύπησαν την πόρτα του αρχηγού και εκείνος από μέσα τους ρώτησε: «Τον πιάσατε;» Στην καταφατική τους απάντηση τους διέταξε: «Φέρτε μου την κλούτσα» ( μαγκούρα). Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στο δωμάτιο.
    Άρχισε να του φωνάζει και να τον ρωτάει που πέταξε το όπλο του και γιατί ήρθε από την Κόνιτσα σε εκείνα τα μέρη. Για να κατασκοπεύσει; Τον χτυπούσε τόσο άγρια που νομίζαμε ότι κουνιούνται τα μεσοτοίχια του σπιτιού!
    Ο φρουρός μας απομάκρυνε και εμείς πήγαμε στο σπίτι μου. O φρουρός ανέβηκε πάλι επάνω και μετά από λίγο ξανακατέβηκε, ζητώντας ένα κομμάτι τριχιά από τη μάνα μου.
    Κατεβάσανε τον άνθρωπο κάτω δεμένο και τον οδήγησαν στο σχολείο για περαιτέρω ανάκριση. Από κοντά και εμείς για να δούμε.. Έπειτα από λίγο πρόβαλε ο κρατούμενος στην πόρτα του σχολείου και ο φρουρός τον κλώτσησε τόσο δυνατά που βρέθηκε στο έδαφος πηδώντας όλα τα σκαλοπάτια! Οι αντάρτες και οι ανταρτίνες (sic) που χόρευαν αντάρτικα τραγούδια στον πλάτανο, σταμάτησαν το χορό, έφτιαξαν δυο αράδες και ο κρατούμενος υποχρεώθηκε να περάσει ανάμεσα. Τον έφτυναν, τον έλεγαν προδότη και τσιράκι της Φρειδερίκης. Είπαν, ήταν ΜΑΥς .(ΜΑΥ: Μονάδες Ασφαλείας Υπαίθρου).
    Τον πήραν πάλι στο Αρχηγείο. Δεν επέζησε».

  41. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    32β Πάνω στο νήμα του φριχτού αυτού θανάτου (πάνω στο μνήμα του κατα κάποιον τρόπο) κανοναρχούμε το γνωστό σενάριο «πώς θα ήταν αν…»
    πώς θα ήταν αν -ο αριστερός, το θύμα -αν ζούσε κι έπαιρνε εξουσία με ανθυπονοούμενο ότι είναι και εν δυνάμει ύποπτος για παρόμοια με το θάνατο του θειου σου. Κυριελέησο δηλαδή.
    Ωραίο «προς τιμήν», μαχιαλά! 😦

    Το οποίον σκουλήκι…

  42. Γιάννης Κουβάτσος said

    41: Με τα αν δεν γράφεται η ιστορία, αλλά δεν έχουμε κανέναν λόγο να πιστεύουμε ότι ένα καθεστώς υπό τον απόλυτο έλεγχο του ΚΚΕ θα ήταν καλύτερο από τα καθεστώτα του ανατολικού μπλοκ. Εκτός αν τα θεωρούμε καλά αυτά τα καθεστώτα, οπότε πάω πάσο.

  43. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ως άνθρωπος, βλέποντας το τέλος του Χ. Κανόνη, νιώθω θλίψη. Ήταν ένας ιδεαλιστής, θυσίασε τον εαυτό του για τις ιδέες του και τα όνειρά του για έναν, κατά τη γνώμη του, καλύτερο κόσμο. Αξίζει σε τέτοιους ανθρώπους να τιμάται η μνήμη τους.

    Για την επιλογή του να επιβάλλει με τα όπλα, τον δικό του ονειρικό κόσμο, το αφήνω για σκέψη, περισυλλογή και προβληματισμό των αναγνωστών και σχολιαστών του ιστολογίου.

    Θα πρέπει παράλληλα να αναγνωρίσουμε την ίδια τιμή στη μνήμη τους και το ίδιο σεβασμό στη δράση τους και σε άλλους νεκρούς που από το δικό τους ιδεολογικό μετερίζι, προσπάθησαν να φτιάξουν έναν άλλο κόσμο. Αν και έχω άποψη, δεν παίρνω δημόσια θέση για το ποιοι είχαν δίκιο ή άδικο. Δεν έχει και τόσο σημασία και δεν συμβάλλει στην κατεύθυνση να κλείσουν οριστικά ο πληγές του εμφυλίου.

    Για τον Δημήτρη Σαραντάκο, του αξίζει τιμή που διασώζει τη μνήμη ενός συναγωνιστή και φίλου του και αναγνώριση του λογοτεχνικού του ταλέντου. Ο λόγος του στρωτός, με ροή και συνεχές ενδιαφέρον. Εγώ το διάβασα όλο μονορούφι, από την δημοσίευση του πρώτου μέρους. Το ενδιαφέρον μου ήταν τόσο, που δεν μπορούσα να περιμένω τις Τρίτες!!!

    Ευχαριστώ και τον Νιικοκύρη για τις ευκαιρίες που μας δίνει για καλά αναγνώσματα.

  44. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    41 – Πάει πολύς καιρός που βλέπεις πολύ διαφορετικά τα πράγματα από μένα ΕΦΗ – ΕΦΗ, ούτε καν βλέπεις τι λέω, όπως και τώρα δεν βλέπεις πως δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση με τον φριχτό θάνατο του Κανόνη αλλά ΜΟΝΟ με την εξουσία, όποιας ιδεολογίας κι αν είναι.
    Πάνω σ΄αυτό ΚΥΡΙΩΣ σχολίασα – «Σε Ανθρώπους που θυσιάζονται για Ιδεώδη πιστεύοντας-ΕΣΤΩ ΑΠΑΤΩΜΕΝΟΙ- ότι το κάνουν για τον συνάθρωπο, το μόνον που αξίζει είναι ο αμέριστος σεβασμός» ε δεν συμφωνώ, και εξήγησα τον λόγο, εσύ προφανώς συμφωνείς αλλά δεν εξηγείς τον λόγο.

    Σε καληνυχτώ γιατί εγώ αντίθετα από τον Mitsos κι όλους σας εδώ, πρέπει να σηκωθώ πρωϊ να πάω να δουλέψω με μόνο κίνητρο το χρήμα αλλιώς δεν θα το έκανα, άλλωστε έχω τόσα πολλά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να κάνω από το να δουλεύω σαν υποχρεωμένο ζώο.

    Το τραγουδάκι για σένα και την αγαπημένη μου Κρόνη, ό,τι κι αν λές, εγώ θα σ΄έχω στο μυαλό μου όπως σε φαντάστηκα πρίν 7-8 χρόνια, σαν θεότρελο Κρί Κρί με το μαγικό μυαλό.

  45. Γιάννης Ιατρού said

    44: …εγώ αντίθετα από τον Mitsos κι όλους σας εδώ, πρέπει να σηκωθώ πρωϊ να πάω να δουλέψω…

    Κόψε κάτι ρε Λάμπρο!

  46. antonislaw said

    41 Εφη τα ειπες ολα και με το απαραμιλο υφος σου!
    Θυμούμαι ακομη τον παππού οταν τον ρωτηξα γιατι – εαμιτης μη κομμουνιστης- δεν ανεβηκε στο βουνο μου ειπε: γιατι ειχα τη θεια σου μωρο και αν εσκοτωνόμουνε ήντα θελε ‘ πογινει. Τοσο εφτανε. Ουτε θεωρητικουρες ουτε αναλυσεις. Οσοι μπορουσαν, οσων αντεχαν τα νεφρα κι η καρδια, ανεβηκανε! Τιμη και δοξα τωνε πρεπει! Κι εγω δε θα ξεχασω ποτε το Χαράλαμπο Κανόνη!

  47. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Πιστεύω πως μέσα τους βαθιά οι συνειδητοποιημένοι αγωνιστές σαν τον Κανόνη, ήξεραν ότι δεν μπορούσαν με τα όπλα να νικήσουν το «θηρίο». Τα όπλα είναι τα νύχια του «θηρίου» και όταν τα χρησιμοποιείς γίνεσαι μέρος του «θηρίου», αλλά τότε δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Αν ανατρέψεις με τη βία την αδικία, με τη βία πρέπει να υπερασπιστείς την δικαιοσύνη, αλλά η βία γεννάει αδικία. Ο Κανόνης δεν ήταν τύπος για αιμοσταγής κομισάριος, μάλλον γι αυτό δεν χάθηκε στην Αθήνα και προτίμησε να κρύβεται σε καλύβες από ξερολιθιές.

  48. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    25, ΕΦΗ

    >>…κι όχι για το τομάρι τους και για τις τσέπες της πλουτοκρατίας…

    Και για τις δικές τους τσέπες;!

    Είναι γνωστό (διαπιστωμένο με μαρτυρίες, ντοκουμέντα κλπ) ότι αρκετοί από όσους υπηρέτησαν ως ’’χωροφύλακες άνευ θητείας’’ (που αναφέρει ο Δημ. Σαραντάκος) ήταν αποβράσματα τυχοδιώκτες και καθάρματα του υποκόσμου, που κατατάσσονταν ’’άνευ ουδεμίας διατυπώσεως’’. Κύριο σκοπό και κίνητρο είχαν το προσωπικό όφελος, με πλιάτσικο, μαύρη αγορά, εκβιασμούς, χρηματισμούς για ευνοϊκή μεταχείριση συλληφθέντων κ.τ.ο.
    Για τους συγκεκριμένους, με την ιδεολογία της «πάρτης», η πατρίδα ήταν το τελευταίο που τους ενδιέφερε.

  49. spyridos said

    Η μάχη που έδωσαν οι έντιμοι αγωνιστές του ΕΑΜ εναντίον των ταγματαλητών και των ράληδων που είχαν μετονομασθεί κρατικός μηχανισμός ήταν το μόνο που μπορούσαν να κάνουν.
    Έτσι κι αλλιώς ξεγραμμένοι ήταν.
    Οι εθνοπροδότες ταγματαλήτες δεν δίστασαν να εκτελέσουν μαζικά ανάπηρους του Αλβανικού πολέμου. Γιατί να μην σκότωναν εκείνους που ήθελαν να σταματήσουν τις κλεψιές τους.

    30 Νοεμβρίου 1943: Το πογκρόμ των ταγμάτων ασφαλείας σε ανάπηρους πολέμου της Αλβανίας
    https://left.gr/news/71-hronia-apo-pogkrom-ton-tagmaton-asfaleias-enantia-stoys-anapiroys-polemoy-tis-alvanias

    Είναι γελοίο να μιλάμε για τα εγκλήματα που ΘΑ έκανε κάθε τίμιος αγωνιστής της αριστεράς και να τα συγκρίνουμε με τα εγκλήματα που ΕΚΑΝΑΝ οι ταγματαλήτες μάυδες και λοιπά σαπάκια της κοινωνίας.
    Ο ανάποδος κόσμος που έχω ξαναπεί.

  50. spyridos said

    Με την καθοδήγηση του Γονατά οι ταγματαλήτες έλαμψαν με τον ηρωισμό τους εναντίον άοπλων και σακατεμένων.
    Δυόμιση χρόνια αργότερα ο Γονατάς (Απρ 1946) ήταν υπουργός Δημοσίων Έργων.

    «Η αγριότητα των γερμανοτσολιάδων ξεπέρασε κάθε όριο. Έσερναν ανάπηρους με κομμένα και τα δυο άκρα στο χώμα μέχρι που μάτωναν. Δεν άφηναν τις νοσοκόμες να τους βοηθήσουν. Αρπαζαν από τα χέρια τους ή από τα χέρια των αναπήρων τα τεχνητά μέλη και τα έσπαζαν για να μην τα χρησιμοποιήσουν και τους χτύπαγαν με αυτά στο κεφάλι. Μεγαλύτερη αγριότητα και μίσος έδειχναν στα μέλη των νοσοκομειακών επιτροπών, τα οποία υποδείκνυαν οι πράκτορές τους μέσα σε κάθε νοσοκομείο.»

  51. Pedis said

    # 25 – Ναι, Έφη!

    Για άλλη μια φορά είτε από μαλακία είτε από κόμπλεξ είτε από κόντρα-ξερολίαση είτε, βέβαια, υπό την επιρροή του ακρο/δεξιού μισανθρωπισμού

    αντί για τους εγκληματίες

    (δοσίλογους, κομφορμιστές και πουλημένους στον κάθε φορά πιο ισχυρό κατακτητή της χώρας)

    στους οποίους οφείλεται το έκτρωμα του ελληνικού μεταπολεμικού κράτους

    είναι τα θύματα, οι αγωνιστές, που δικάζονται και καταδικάζονται.

  52. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  53. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    «… το λυμαινόμενον την νήσον συμμοριακόν συγκρότημα» !

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>στις 19 του μηνός περικυκλώνεται ο παπά-Ξενάκης,

    48 ΜΙΚ>>»για το τομάρι τους»
    για λογαριασμό τους, εννοούσα, για την πάρτη τους.

  55. # 44, 45

    τι να παίξω στο στοίχημα πως θα γίνει πρώτο ς ο ΓΠΠ ή ο Λάμπρος εκατομμυριούχος και δεν θα ξυπνάει πρωί να πάει στην δουλειά ; (μεσ’τη βροχή και μέσα στο λιοπύρι … )

  56. Ασχετο- παράλληλο όμως- σχόλιο

    Εν τάξει ΟΣΦΠ και ΑΕΚ έχουν περισσότερους τίτλους και είναι -κατά Κουβάτσον- «μεγαλύτεροι» σύλλογοι από τον ΠΑΟΚ. Αλλά :

    Ο Μαρινάκης εκφράζοντας το πνεύμα του συλλόγου του, μετά από κάποιες ήττες, επιτέθηκε-απείλησε τα 18χρονα πως θα τα διώξει γιατί ρεζιλεύουν τον σύλλογο !
    https://www.sdna.gr/podosfairo/653370_omilia-sok-marinaki-se-18hronoys-ehete-xeftilisei-ton-syllogo-tha-sas-dioxo-oloys

    Το βρώμικο πάρτυ του Βράνιες έγινε την προηγούμενη βδομάδα κι ο Μελισσανίδης περίμενε πρώτα να παίξει στο ντέρμπυ με τον ΟΣΦΠ – μήπως και δεν χάσει- και μετά να αποκλείσει τον ποδοσφαιριστή για ένα μήνα…

    Ισως αυτά εξηγούν γιατί ο ΠΑΟΚ είναι μόνιμα πρωταθλητής στα τμήματα υποδομών και η Κ19 του συκοφαντημένου Πάμπλο Γκαρσία αήττητη εδώ και δυο χρόνια

  57. Γς said

    Οχι Κύριε δεν κινδυνεύουμε πια απο τους ταγματασφαλίτες ούτε από τους συμμορίτες. Ούτε από πατριώτες no 1 και no 2. Τέτοια καθάρματα ήσαν ή τόσο μειωμένης κρίσης που παρασύρθηκαν και έκαναν τέτοιες ζημιές στα κορμιά μας στο Λαό σου.

    Οχι δεν κινδυνεύουμε από δαύτους κι ούτε θέλουμε να θυμόμαστε τις πομπές τους και τις κακουχίες τους.
    Πρόβλημα έχουν οι νοσταλγοί τους. Οι απ εδώ κι οι από κει.
    Νισάφι πια. Μόκο. Παίξτε μπάλα ρε, τίμια.

    Γι αυτό σου λέω Κύριε. Συ που κόσμους κυβερνάς άκου τούτη τη στιγμή των παιδιών σου τη φωνή.
    Πατέρα ρίξε σπλαχνικά στα πλάσματα σου ΕΦΗ ΕΦΗ, Pedis, Spyridos κουλουπού μια ματιά και φώτισέ τους τη ψυχή, στο καλό, την αρετή.
    Για να ζούμε εδώ στη γη,
    με γαλήνη, με τιμή,

    Αντε! Μπορείς! Τι Πάνσοφος Δημιουργός είσαι;

  58. Γ-Κ said

    Συγγνώμη που γράφω βιαστικά…

    Ας μην γενικεύουμε από μια περίπτωση.
    Πράγματι, κάποιοι σαν τον Κανόνη αγωνίστηκαν για ένα καλύτερο αύριο, αλλά αποδείχτηκε ότι η δικτατορία του προλεταριάτου δεν είναι αυτό το καλύτερο αύριο.

    Ας δούμε και άλλα, διαφορετικά, παραδείγματα. Π.χ. τον αγώνα για τη χειραφέτηση των μαύρων.
    Στη Ροδεσία>Ζιμπάμπουε προέκυψε ένα καθεστώς πολύ πιο αυταρχικό από το προηγούμενο. Στη Νότια Αφρική προέκυψε περισσότερη δημοκρατία για όλους και (θα τολμήσω να πω) ένα παράδειγμα προς μίμηση όσο αφορά την εθνική συμφιλίωση.
    Είμιαι σίγουρος ότι και στη Ροδεσία>Ζιμπάμπουε υπήρξαν παλλικάρια σαν τον Κανόνη που θυσιάστηκαν για ένα καλύτερο αύριο, αλλά αντί για το καλύτερο αύριο ήρθε ο Μουγκάμπε…

    Ας δούμε και τον Αμερικανικό Εμφύλιο (ή Ενφύλιο). Κάποιοι μπορούν να τον δουν σαν αγώνα την βιομηχανικής πλουτοκρατίας του βορρά εναντίον της πλουτοκρατίας των γαιοκτημόνων του νότου. Κάποιοι μπορεί να τον δουν σαν αγώνα βίαιης επιβολής της χειραφέτησης των μαύρων (και κάτι άλλων ψιλών).
    (Εδώ οι πρώτοι θα σχολιάσουν ότι η δουλεία καταργήθηκε μόνο στα χαρτιά και αυτό που έμεινε ήταν ο αγώνας της μιας πλουτοκρατίας εναντίον της άλλης.)

    Ξανά συγγνώμη για τη βιασύνη….

  59. Γ-Κ said

    Βέβαια, ας μην ξεχνάμε ότι, αν υπήρχε από τότε Σαββίδης στον ΠΑΟΚ, ούτε εμφύλιο θα είχαμε, ούτε μετεμφυλιακό αυταρχισμό… :-))))))))))))))))))

  60. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μ’ αυτά και μ’ αυτά, πάντα τα ίδια, ζωντάνεψε ένα νήμα που σερνόταν και σερνόταν με ένα τυπικό σχόλιο ανά ώρα…☺

  61. Alexis said

    #38: Όχι Γιάννη, για τον Κανόνη μιλάμε, τουλάχιστον σ’ αυτόν αναφερόταν το σχόλιο #8. Και είναι πολύ περίεργο (για να χρησιμοποιήσω την πιο επιεική έκφραση που μπορώ) να μπαίνει στη μια μεριά της ζυγαριάς ο πραγματικός αγώνας και ο μαρτυρικός θάνατος ενός ανθρώπου και στην άλλη τα φανταστικά και υποθετικά σενάρια του τι θα συνέβαινε αν…

  62. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @60. Θα έρθει κάποτε ο καιρός, Γιάννη, ίσως μετά από 2-3 γενιές -όταν η συζήτηση για τους ιστορικούς διχασμούς δεν θα υποκρύπτει προσωπικά πάθη (αίματος, βολέματος, ιδεολογίας, ψυχιατρικής κλπ), φανατισμούς και προκαταλήψεις- που αυτού του περιεχομένου τα νήματα θα είναι μακρά και ευθέα, και θα τελειώνουν με μιά αίσθηση εμπλουτισμού της γνώσης μας. (Όπως όταν συζητάμε για τον Καραϊσκάκη και τον Μαυροκορδάτο, τον Μπακόλα, τον Στορνάρη και τα καπάκια τους 🙂 . Μέχρι τότε, ας φροντίζουμε, όσοι θέλουμε και μπορούμε, να αφήνουμε συχνότερα τα μαύρα γυαλιά μας στην μπάντα και να στήνουμε αυτί για να καταλάβουμε καλύτερα το δίκιο του απέναντι..

  63. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @53. ΜΙΚ_ΙE μπράβο σου! Επειδή τέτοια πράγματα μου φαίνονται βουνό, χαίρομαι ιδιαίτερα τις -τέτοιου είδους!- αναρτήσεις σου και ελπίζω να ξαναφανεί ο BLOG που μας πλούτιζε ομοίως με αναδρομές σε παλιότερα έντυπα..

  64. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    54, ΕΦΗ.
    ΟΚ, το κατάλαβα. Απλώς το ανάλυσα λίγο (πολύ λίγο)…


    Βάσω Κατράκη – ΜΝΗΜΗ ΙΙ

    Καλημέρα!

  65. nikiplos said

    58@ Πας στην καρδιά του προβλήματος…
    Στην Νότια Αφρική υπήρχε ο Μαντέλα, ένα από τα μεγαλύτερα μυαλά του 20ού αιώνα. Όταν εξελέγη, τι ευκολότερο υπήρχε από το να ξεκινούσε ένα πογκρόμ εναντίον της παντοδυναμίας των λευκών? (με τη δυναμική που είχε τότε, με την 30χρονη εξόντωση των μαύρων αγωνιστών κλπ).
    Ο Μαντέλα όμως ήταν ευφυής: Ποιός θα χειριζόταν το χρηματιστήριο? Τις τράπεζες? Τις κρίσιμες υποδομές? Τα ντηλ με τα άλλα κράτη? ποιός θα αγόραζε πετρέλαιο? Πρώτες ύλες? Ποιός θα δανειζόταν για να μην κατρακυλήσει το ραντ και γίνει κουρελόχαρτο?
    Θες παραδείγματα πογκρόμ? Λιβερία, Μοζαμβίκη, Κογκό κα
    Τι είναι αυτά σήμερα παρά περιοχές με άγρια βιαιότητα, εμφύλιους φυλάρχων κλπ?

    Ο Μαντίμπα όμως ήξερε πως η Νότια Αφρική ήταν μια άλλη χώρα πλέον και έπρεπε να επιβάλει τη συμφιλίωση. Κόντρα:
    -στους πρώην συντρόφους του που τον είχαν στηρίξει με τον αγώνα τους, που είχαν δώσει τη ζωή τους στα κρατητήρια, σε απεργίες πείνας, σε καταλήψεις που είχαν αντιμετωπιστεί με γάζωμα στο ψαχνό, σε εκατόμβες άγριων «αστυνομικών επεμβάσεων» κλπ
    -στο χρώμα του, στα πιστεύω του, στην άγρια κοινωνική ανισότητα που θέλει τις υδάτινες πηγές και το πόσιμο νερό να ανήκει μόλις στο 2% του πληθυσμού.
    -στις ιδέες που μέχρι τότε εκπροσωπούσε.

    Κάποιοι λεν πως ο Μαντίμπα απλά ήθελε να φτιάξει μια νέα τάξη πλουσίων μαύρων. Κάποιοι άλλοι πως ήταν απλά ένας ξεπουλημένος μπαρμπαθωμάς.
    (λησμονούν όλοι αυτοί πως ο Μαντέλα έμεινε 30 χρόνια σε ένα τσιμεντένιο κελί 2×1,5 με μόνη έξοδο μια φορά την ημέρα που τον έβαζαν να σπάζει πέτρες στο λιοπύρι. 30 ολόκληρα χρόνια)

    Όπως είπε ο ίδιος κάποτε: Στη φυλακή είχα χρόνο να σκεφτώ διάφορα σενάρια και που θα οδηγούσαν μολις παίρναμε την εξουσία… Κάθε εβδομάδα με σάπιζαν στο ξύλο με πήγαιναν για εικονική εκτέλεση, με ενημέρωναν με επίσημα χαρτιά πως η οικογένειά μου είναι νεκροί πλέον κι εγώ φαντασιωνόμουν τι θα κάνουμε όταν κερδίσουμε την εξουσία και πως θα ζήσουμε.

  66. sarant said

    53-54 Α μπράβο!

    63 Κι εγώ ελπίζω να είναι παροδική η απουσία του BlogOtinanai

    58 Βέβαια, στη Ροδεσία οι λευκοί πριν δώσουν την εξουσία έδωσαν τεράστιες εκτάσεις σε λευκούς γαιοκτήμονες, όχι;

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    51: Καθόλου υποθετικά, Αλέξη, δυστυχώς. Η πραγματικότητα των καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης δεν είναι καθόλου υποθετική. Εκτός αν εθελοτυφλούμε πιστεύοντας ότι εδώ θα εξελίσσονταν διαφορετικά τα πράγματα. Αν εξελίσσονταν διαφορετικά πάντως, θα ήταν προς το χειρότερο, αφού θα παρεισέφρεαν στην εφιαλτική πραγματικότητα τα μίση και τα πάθη του εμφυλίου.

  68. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 67 στο 61.

  69. Costas Papathanasiou said

    20 ΛΑΜΠΡΟΣ
    Εφ’όσον επιδεχέται παρερμηνεία η συγκεκριμένη εκτίμηση που έκανα και σας «στενοχώρησε», συμφωνώ ότι ήταν ατυχής και αδέξια (εάν ήταν να διεκδικεί κανείς το αλάθητο δεν υπήρχε λόγος να εκθέτει τις σκέψεις του για κοινό προβληματισμό). Εν τούτοις, επί της ουσίας, η δική μου άποψη, μέχρι πειστικής επιχειρηματολογίας για το αντίθετο, εξακολουθεί να παραμένει ότι:
    Η προσφυγή στη βία για την επίλυση διαφορών είναι λάθος και θα’πρεπε είτε να αποκλείεται, είτε να συνιστά την τελευταία λύση(αναγκαίο κακό;). Εφ’όσον αυτό το λάθος γίνεται, εκείνος που εν καιρώ πολέμω εξακολουθεί να διέπεται από ανθρώπινα ιδεώδη, εξακολουθεί να βλέπει τον αντίπαλο ως συνάνθρωπο (παρόλα τα στραβά που βλέπει πάνω του) και είναι πρόθυμος να δώσει ακόμα και τη ζωή του για τον Άλλο, είναι ‘Ηρωας και άξιος καθολικού σεβασμού.
    Το ζήτημα λοιπόν τίθεται σε επίπεδο (εναπομένουσας) Ανθρωπιάς στους αντιμαχόμενους και όχι σε επίπεδο «Ιδεολογίας» που μπορεί να σημαίνει Ιδεοληψία,Φανατισμό, αποκτήνωση, ηλιθιότητα για τα οποία, νομίζω, δεν θα πρέπει να είμαστε απλώς επιφυλακτικοί, αλλά κάθετα αρνητικοί.
    Όποια άλλη διαφωνία επ’αυτού σεβαστή και συζητητέα…
    Χαιρετώ και ευχαριστώ για τις αναγκαίες διευκρινήσεις.

  70. voulagx said

    #31 @Κουβατσος: «Π.χ. δεν υποστηρίζουμε, όσοι την υποστηρίζουμε, τη δημοκρατία, επειδή κάποιοι έχυσαν το αίμα τους γι’ αυτήν, αλλά γιατί είναι ο πιο ορθολογικός και αποτελεσματικός τρόπος διακυβέρνησης από όσους έχουν δοκιμαστεί.»
    Γι’ αυτο – καθολου υποθετικα – η δημοκρατια ανεθεσε την προάσπισή της στους δημοκρατες ταγματασφαλιτες.

  71. spyridos said

    65

    Η καρδιά του προβλήματος είναι η έλλειψη Δικαιοσύνης. Εφόσον η δικαιοσύνη δεν λειτούργησε ποτέ δεν υπήρξε γιατρειά.
    Η πληγή κακοφόρμισε και υπάρχει εκεί από κάτω βρωμάει και ζέχνει.
    Δεν μπορεί να υπάρξει λήθη (που επικαλείσαι συχνά πυκνά) αν δεν υπάρξει δικαιοσύνη.
    Πάντα θα είναι εκεί η γάγγραινα και θα ξαναβγαίνει στην επιφάνεια είτε είναι 48 , 67 ή 2015.
    Δεν στα είπανε καλά τα Αφρικάνικα.
    Η πλειοψηφία των δικαστών είναι πλέον μαύροι στη Ν.Α.
    Αυτό με το χρώμα είναι κι εύκολο να το ελέγξεις.
    Και δίκες έγιναν για τα εγκλήματα.

    Στο εντωμεταξύ η Ελλάδα βάζει τα παιδιά της να παρελαύνουν με στρατιωτικό βήμα μπροστά σε ανώμαλους, κατευθείαν προς το 19ο αιώνα.

  72. nikiplos said

    Αγαπητέ Σπυριδέ, προφανώς αναφέρεσαι στο «περί δικαίου αίσθημα». Σε έναν εμφύλιο αυτό αναπόδραστα διαρρηγνύεται ανεπανόρθωτα. Ακόμη και σήμερα είναι δύσκολο να μιλήσουμε γι’ αυτό χωρίς επί τοις ουσίας να ψάχνουμε γεγονότα για να δικαιολογήσουμε την αρχική μας θέση, την οποία καθόλου δεν είμαστε διατεθειμένοι να αποχωριστούμε.
    Μιας και αναφέρεσαι σε μένα δεν προκρίνω τη λήθη, αλλά την προτιμώ από την επιλεκτική μνήμη.

    Στα της νοτιου Αφρικής μετά από 20 χρόνια διακυβέρνησης του δόγματος Μαντίμπα, επετράπη μεταξυ πολλών άλλων και η ανάδειξη μαύρων δικαστών. Έχω μελετήσει αρκετά πάνω σε αυτό το ζήτημα. Αν δεν είχε υπάρξει ο Μαντίμπα, η ΝΑ θα είχε μεν μαύρους δικαστές, αλλά στα χαρτιά: ιδές Μοζαμβίκη, Λιβερία κλπ. Δεν έγινε επανάσταση στη ΝΑ. Έγινε ειρηνική μετάβαση/επανένταξη αλλά πρωτίστως κατάργηση του απαρτχάϊντ. Επομένως οικονομικά και κοινωνικά δεν θα άλλαζε ριζικά κάτι εκεί κάτω. Αυτό ήταν το σημαντικό στο μήνυμα του Μαντέλα: Όχι ρεβανσισμός, αλλά συνύπαρξη, συνδημιουργία. Νέα Αρχή.

    Η Λήθη λοιπόν έρχεται για να σβήσει τα πάθη, το μίσος, την αντιπαλότητα, την προσκόλληση σε «βεβαιότητες» με θεολογικό τρόπο.

    Άλλωστε ας μην ξεχνάμε πως η μνήμη και η ιστορία είναι δύο διαφορετικά πράγματα, η γεφύρωση των οποίων κρύβει συχνά κινδύνους.

  73. nikiplos said

    Περί των παρελάσεων: Εικάζω πως είναι προαιρετικές, αν και δεν αποκλείω τον έμμεση υποχρέωση κάποιων παιδιών να παρίστανται, είτε για λόγους βαθμοθηρίας, για ικανοποίηση των αισθημάτων της οικογένειας, του ιδεολογικού προσανατολισμού κλπ.

    Το αν πρέπει να γίνονται είναι μια συζήτηση. Η γνώμη μου είναι πως πρέπει να γίνονται με τη προσήκουσα γυμναστική πειθαρχία, προσήλωση και φρόνημα των μαθητών: «Η παιδεία μας, είναι οι χώρα μας, είναι το σπίτι μας, είναι η πατρίδα μας και τιμάμε τους αγώνες της. Εμείς οι χθεσινοί παρίες, οι χθεσινοί σκλάβοι, οι χθεσινοί ξυπόλητοι». Δεν πάνε άλλωστε και πολλά χρόνια από τότε που ακόμη και οι πλούσιοι πρόγονοί μας, φιλούσαν σκλαβικά το ποδάρι του εκάστοτε Τούρκου επιτηρητή.

    Και δεν είναι και εύκολο να ξεφύγεις από τη ραγιάδικη πολιτισμική κατάσταση σε μια πιο ευρωπαϊκή μια πιο πεφωτισμένη, μια λιγότερο ψυχαναγκαστική ας πούμε. Κι ο επαναστατισμός κι ο βολονταρισμός καλά είναι βοηθάνε στο φρόνημα αλλά δεν αρκούν.

    Για την παράσταση στη Νέα Φιλαδέλφεια: Η παντομίμα στη Ν. Φιλαδέλφια δεν με κέρδισε. Δεν την βρήκα προσβλητική, ούτε ρηξικέλευθη. Ούτε δα επαναστατική πράξη. Ήταν μια παρέμβαση αυτό είναι όλο. Τεχνικά μου φάνηκε θλιβερή, αλλά είναι προσωπική άποψη. Η ακατάσχετη μπουρδολογία που τη συνοδεύει ένθεν κακείθεν όμως είναι ο πραγματικός οχετός που ζούμε…

  74. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    72

    Νίκιπλε, η Λήθη όντως κάνει αυτά που λες μα έλα που πχ η σημερινή κυβέρνηση βρίθει βοριδοσκαλουμπακοπλευροαδώνιδων, μα έλα που τα σημερινά ΜΑΤ ψηφίζουν ΧΑ σε τεράστιο ποσοστό και αποδεδειγμένα καλύπτουν/συνεργάζονται με τους φασίστες. Πώς να έρθει η φουκαριάρα η Λήθη από τέτοιο κακοτράχαλο μονοπάτι?

  75. nikiplos said

    Δήμαρχος Νέας Φιλαδέλφειας, Νέας Χαλκηδώνας, Πολιτών, Πολιτείας:
    «Δυστυχώς τη χθεσινή μεγαλειώδη επέτειο της 28ης Οκτωβρίου στον Δήμο μας, της Ν. Φιλαδέλφειας- Ν. Χαλκηδόνας στιγμάτισε μια μικρή μερίδα γελοίων υποκειμένων χλευάζοντας και προσβάλλοντας τη μνήμη των πεσόντων στο έπος του ’40 και μάλιστα υπό τη σκέπη της ελληνικής σημαίας. Τα άτομα αυτά φορώντας στολή παρέλασης παρεισέφρησαν από κάποιο στενό της Λεωφόρου Δεκελείας ανάμεσα στα σχολεία της πόλης που παρήλαυναν κανονικά. Η ταυτοποίηση αυτών των αξιολύπητων νεαρών κοριτσιών έχει ξεκινήσει καθώς ο Δήμος υποχρεούται να υπερασπιστεί στο ακέραιο την αξιοπρέπειά του».

    Και ένα σχόλιο κάποιου από την Τουΐτα: Είναι δυνατόν?????????Μπήκαν άπλυτες από άλλο σχολείο στη Παρέλαση στη Νέα Χαλκηδόνα,και χλευάζανε την Παρέλαση περπατώντας και χορεύοντας σαν αμέα???????Ρε είναι δυνατόν γαμώ τα σπίτια σας????Δεν βρέθηκε ένας να τα αρχίσει στα κλωτσομπουνίδια??????

    Μετά που μαθεύτηκε πως πρόκειται για παρείσφρυση στην παρέλαση, άρχισαν τα ρατσιστικά σχόλια για χοντρές κι αγάμητες 35ρες, όμοια με εκείνα τα χθεσινά για το ύψος του Κ. Μπογδάνου.

  76. spyridos said

    72

    » προφανώς αναφέρεσαι στο «περί δικαίου αίσθημα»»

    Οχι.

    Αναφέρομαι απλώς στην ΥΠΑΡΞΗ μιας κοινής αστικής δικαιοσύνης όπως στα άλλα κράτη της ΕΕ για παράδειγμα.
    Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο.

    Αν αυτή υπήρχε θα γιατρευόταν και η πληγή του εμφυλίου.
    Αλλά αν ΣΗΜΕΡΑ η Ελλάδα αποφασίσει να εφαρμόσει ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο όπως αυτό του Μαντέλα είναι σίγουρο ότι σε 20 χρόνια δεν θα έχει φτάσει στο σημερινό επίπεδο της Ν.Α. σε ότι αφορά τη δικαιοσύνη.

    Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά δεν είναι απλώς τρόπος του λέγειν στο Ελλαδιστάν είναι η καθημερινότητα που βιώνουν οι παντέρμοι δουλοπάροικοι που νομίζουν ότι είναι πολίτες αυτής της χώρας.

    74
    Ναι το μονοπάτι είναι κακοτράχαλο.

    Οι εσκουμπάροι δολοφονούν γύρω μας και η λεγόμενη αστική δικαιοσύνη έχει ακόμα μέσα έναν που έκλεψε σε διαμαρτυρία μια μπρίζα αξίας 17 ερώ.
    Τα παιδιά που τόλμησαν να πουν κάτι για τη χυδαιότητα της παρέλασης θα κατατρεχτούν εφόρου ζωής (η τεχνική θλιβερότητα είναι ότι δεν βλέπεις το θάρρος τους) και αυτά που φωνάζουν υπέρ ενός ναρκωδολοφόνου με καλάσνικοφ θα πάρουν επαίνους. Αλλά εσύ δεν βλέπεις την καθημερινή συνέχεια του εμφύλιου. Τι να πω. Μια απόσταση χρειάζεται τελικά.

  77. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    76 Με μπερδεύει λίγο το β’ ενικό που χρησιμοποίησες σχολιάζοντας το δικό μου 74 αλλά δε μπορεί, λέω, να απευθύνεται σε μένα, δεν είπα τέτοια πράματα 🙂
    Ή τέλος πάντων δεν κατάλαβα καλά.

  78. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ανόητα χάπενινγκ είναι αυτά, Νίκιπλε, από άτομα που δεν μπορούν να επιβάλουν την αποψάρα τους στην πλειονότητα μέσω της επιχειρηματολογίας τους και επιδιώκουν να το κάνουν με αυτά τα καραγκιοζιλίκια.

  79. 78 Σοβαρά; Θέλει πολλά κότσια να το κάνεις αυτό δημοσίως και να το υποστηρίξεις και με κείμενο (την επιχειρηματολογία που λέγαμε) για να βγαίνεις μετά να το λες καραγκιοζιλίκια.

  80. Pedis said

    # 79 – Πολύ σωστά, Δύτη! Θέλει κότσια και άποψη.

    Φαντάζομαι ότι θα μπορούσε κάλλιστα να έχει γράψει και τ’ ανάποδο αν είχαν προηγηθεί δύο-τρια σχόλια που έλεγαν αυτά που γράφει στο # 78.

  81. Γιάννης Ιατρού said

    78: Τώρα έτσι που το γράφεις, δεν ξέρω αν εννοείς τις μαθήτριες ή αυτούς που σχολίασαν ρατσιστικά (#75 τέλος).
    Γιατί δεν βλέπω και καμία αναφορά σε θετικές εκδηλώσεις, όπως αυτές των σουλουπωμένων και σε άψογο 🙄🤔 (εμ, με τέτοιον οδηγητή…) βηματισμό/συγχρονισμό μαθητών στην Κατερίνη .
    Ή αυτές δεν κατατάσσονται στα καραγκιοζιλίκια, ή έχουν επιχειρηματολογία πίσω τους;

  82. 81 πριν από σας για σας:

  83. Γιάννης Ιατρού said

    Μερικοί δεν χρειάζεται καν να παρελαύνουν…

  84. Γιάννης Ιατρού said

    83 => 82

  85. Μαρία said

    79
    Σε άλλο νήμα έγραψα «Μπράβο στα κορίτσια».

    Ας προσθέσω εδώ το υστερόγραφο του κειμένου τους.
    Υ.Γ.
    Επιλέξαμε να πάμε στο δήμο της Ν. Φιλαδέλφειας- Ν. Χαλκηδόνας σε μια γειτονιά χτισμένη από πρόσφυγες, τους κατεξοχήν περιττούς και απόβλητους της ελληνικής κοινωνίας και τότε και τώρα.
    10 «στρατιωτάκια» της υπο-κριτικής τέχνης https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/216810_manifesto-ton-10-koritsion-tis-parelasis

    Ο Βούρος μπορεί να κοιμάται ήσυχος 🙂

  86. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Δὲν νομίζω πὼς θέλει πολλὰ κότσια αὐτὸ ποὺ ἔκαναν τὰ κορίτσια.

    Μιὰ σχολικὴ παρέλαση ἦταν.

    Δὲν ἦταν ἐκδήλωση τοῦ ΚΚΕ. 🙂

  87. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    45 – «εγώ αντίθετα από τον Mitsos κι όλους σας εδώ, πρέπει να σηκωθώ πρωϊ να πάω να δουλέψω.. – Κόψε κάτι ρε Λάμπρο!» Τι να κόψω, εσύ έκοψες αυτό από το σχόλιο – «με μόνο κίνητρο το χρήμα αλλιώς δεν θα το έκανα,» και βγήκε εντελώς διαφορετικό νόημα και δεν κατάλαβα γιατί το έκανες, μάλλον κάποιος από τους δυό μας, έχει χάσει το χιούμορ του.

    55 – «τι να παίξω στο στοίχημα πως θα γίνει πρώτο ς ο ΓΠΠ ή ο Λάμπρος εκατομμυριούχος και δεν θα ξυπνάει πρωί να πάει στην δουλειά ; (μεσ’τη βροχή και μέσα στο λιοπύρι … )»
    Μη παίξεις τίποτε, ότι και να παίξεις θα χάσεις, αν και παοκτζής, ακόμη να μάθεις πως οι επενδυτές (σαν τον Σαββίδη) κερδίζουν και οι παίχτες χάνουν. 🙂

    61 – Λυπάμαι Αλέξη που βλέπεις κι εσύ δογματικά τα πράγματα, όπως μερικοί φίλοι και μη, σχολιαστές. Όντως, γενικά το σχόλιο 8 αναφέρεται στον Κανόνη αλλά αυτή η παράγραφος (τα κεφαλαία δικά μου) «Σε Ανθρώπους που θυσιάζονται για Ιδεώδη πιστεύοντας-ΕΣΤΩ ΑΠΑΤΩΜΕΝΟΙ- ότι το κάνουν για τον συνάθρωπο, το μόνον που αξίζει είναι ο αμέριστος σεβασμός » που θεώρησα λάθος και δεν συμφωνώ μαζί της, δεν αναφέρεται στον Κανόνη και είναι πολλαπλά ερμηνεύσιμη εξ ου και επικίνδυνη, τόσο δύσκολο είναι να το αντιληφθείτε; Ακόμη κι ο ίδιος ο σχολιαστής Costas Papathanasiou παραδέχεται στο σχόλιο 69 πως είναι «ατυχής και αδέξια» η εκτίμηση που έκανε, αλλά τι να φτουρήσει ο Μάρξ μπροστά στους μαρξιστές.
    Όσο για την ιστορική και νυν πραγματικότητα που την κάνεις – κάνετε φανταστικά σενάρια, σηκώνω ψηλά τα χέρια. Δεν ελπίζω σε κατανόηση, έτσι για την τιμή των όπλων το λέω, σκέψου πώς συμπεριφέρθηκε σχετικά πρόσφατα η εξουσία στην «δημοκρατική» Ελλάδα, στους αντιφρονούντες, Περικλή και Ηριάννα, θα μπορούσα να παραθέσω χιλιάδες παραδείγματα του 21ου αιώνα, αλλά δεν έχει νόημα.

    69 – Δεν με στενοχώρησε καθόλου απλώς δεν συμφωνώ μ΄αυτή την διατύπωση και χαίρομαι ιδιαίτερα που το αντιληφθήκατε (εν αντιθέση με μερικούς σχολιαστές) πως είναι ατυχής, με την νέα σας διατύπωση φυσικά και είμαι απολύτως σύμφωνος.

    Σ΄αυτό όμως διαφωνώ, » Μακροπρόθεσμα, απ’ ό,τι και πάλι η Ιστορία και η Βιολογία διδάσκουν (όταν διδάσκονται σωστά), τα ανθρώπινα ιδεώδη είναι βέβαιο ότι θα επικρατήσουν,αν όχι, το ανθρώπινο είδος θα έχει την τύχη των δεινοσαύρων.» ούτε η ιστορία και πολύ περισσότερο η βιολογία διδάσκουν κάτι τέτοιο. Τα όποια ιδεώδη είναι φανταστικά ανθρώπινα εφευρήματα και δεν υφίστανται στην φύση, αν μας διδάσκουν κάτι σχετικό η ιστορία και η βιολογία, είναι πως η οποιαδήποτε ανθρώπινη απομάκρυνση από την φυσική λειτουργία της ζωής, δημιουργεί ψυχασθένεια και παραλογισμό.

    Σας ευχαριστώ κι εγώ για τον διάλογο.

  88. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η πολιτική ανυπακοή είναι γνωστός τρόπος αγώνα, αλλά έχει ηθική αξία όταν ο «ανυπάκουος» ρισκάρει συνέπειες, όπως π.χ. η Pussy Riot στη Ρωσία του Πούτιν . Αν η ουσιαστική ατιμωρησία είναι δεδομένη, τότε δεν μιλάμε για πολιτική ανυπακοή αλλά για σαχλαμάρα και φιγούρα αλλά και ελιτίστικη περιφρόνηση της θέλησης της πλειονότητας των πολιτών. Κάπως έτσι ξεκίνησε το τσίρκο των Εξαρχείων και, με την αφασία της πολιτείας, κατάντησε πραγματική μάστιγα. Άλλο πολιτική ανυπακοή, λοιπόν, άλλο τζάμπα μαγκιά. Αν κάναν αυτά τα κοριτσόπουλα τέτοιες τσαχπινιές σε καμιά παρέλαση στη Β. Κορέα, τότε ναι, θα ήταν πραγματικές αγωνίστριες, αφού οι συνέπειες θα ήταν κυριολεκτικά πύρινες. Αλλά εδώ; Αστεία πράγματα.

  89. 86, 88 Σοβαρά το λέτε; Φαντάζομαι πόσο θα σέβεστε τον Κουφοντίνα και τον Ξηρό (ή, για να μην προβοκάρω τόσο, τους Πυρήνες της Φωτιάς) που ρίσκαραν και κέρδισαν πολύχρονη φυλάκιση.

  90. έχω κέφια σήμερα…

    … αν μας διδάσκουν κάτι σχετικό η ιστορία και η βιολογία, είναι πως η οποιαδήποτε ανθρώπινη απομάκρυνση από την φυσική λειτουργία της ζωής, δημιουργεί ψυχασθένεια και παραλογισμό…

    Θεωρείς φυσική λειτουργία της ζωής να πέφτεις με το αλεξίπτωτο από τα κάποιες χιλιάδες μέτρα ή να βουτάς στα 50 μέσα στη θάλασσα ενω δεν έχεις φτερά και σπάραχνα ;

  91. Γ-Κ said

    66.
    «58 Βέβαια, στη Ροδεσία οι λευκοί πριν δώσουν την εξουσία έδωσαν τεράστιες εκτάσεις σε λευκούς γαιοκτήμονες, όχι;»

    Όπως συνήθως, δεν κατάλαβα το σχόλιο. Δηλαδή, αν δεν είχαν δοθεί αυτές οι εκτάσεις, το καθεστώς Μουγκάμπε θα ήταν πιο δημοκρατικό;

    ————————-

    Βασικά…. ξεχάσαμε όλοι ότι οι ΑΗΠ το είπαν ξεκάθαρα, αρχή άνδρα δείκνυσι. Τζάμπα γράφουμε εμείς.

  92. Pedis said

    # 89 – Δεν το ξέρεις, Δύτη, από γκερίλια και κάτω όλα είναι σαν τουρνουά τσικό. Κοροιδία. Δεν υπάρχει θέαμα, συγκινήσεις …

  93. 91 Μετάφραση: δεν έχει σημασία αν κληρονόμησαν με το έτσι θέλω ένα τεράστιο κοινωνικό και πολιτικό (διεθνείς σχέσεις included) πρόβλημα, σημασία έχει ότι ήσαν μαύροι ή τέλος πάντων ότι η εξουσία διαφθείρει οπότε καλύτερα να είχαν κάτσει στ’ αυγά τους περιμένοντας κάποια συμπαθητική αγγλική κυβέρνηση.

  94. spyridos said

    88

    Βέβαια όσοι ρισκάρουν από εκτέλεση και κάτω δεν αξίζουν. Αίμα να βλέπει το φιλοθεάμων κΕνό.
    Λες και δεν έφαγε τόσος κόσμος την ζωή του επειδή και μόνο τον κυνήγησαν (χωρίς καμιά απόδειξη) τα ρεμάλια της εξουσίας.
    πχ Της Ηριάννας της κατέστρεψαν 7 χρόνια από τη ζωή της και η ξεφτιλισμένη δικαστικός (οθντκ) είχε στο τέλος σαν μόνο επιχείρημα ότι πήγε στη Βαρκελώνη.
    Δεν έτρεξε αίμα και γιαυτό είμαστε αστική δημοκρατία. Το Ελλαδιστάν με τόνομα.
    Στο εντωμεταξύ οι ρουφιάνοι της εξουσίας πιάσανε δουλειά.

    https://www.efsyn.gr/stiles/ypografoyn/216861_stin-pyra-ta-koritsia-kai-manifesto-toys
    Στην πυρά τα κορίτσια και το μανιφέστο τους

    «Πρώτος απ’ όλους ο θλιβερός δήμαρχος Γιάννης Βούρος, που δήλωσε ότι «η ταυτοποίηση αυτών των αξιολύπητων νεαρών κοριτσιών έχει ξεκινήσει καθώς ο Δήμος υποχρεούται να υπερασπιστεί στο ακέραιο την αξιοπρέπειά του».»

    Ούτε καν την εμφυλιοπολεμική γλώσσα δεν έχουν αλλάξει.

  95. spyridos said

    93

    Ακριβώς αυτό.
    Δεν είμαστε εμείς ρατσιστές, αυτοί είναι μαύροι.

  96. spyridos said

    Θυμήθηκα και τον έρμο τον Παστίτσιο που τόλμησε να γράψει με χιουμοριστικό τρόπο τις απόψεις του και κόντεψαν να τον καταργήσουν σαν άνθρωπο και επιστήμονα εκεί στο Ιράν.
    Τι δεν ήταν στο Ιράν?

  97. Γ-Κ said

    93. Ναι, ίσως.
    (Άλλη φορά θα ρωτάω μόνο για τον Σαββίδη και τον ΠΑΟΚ, το’ πιασα το υποννοούμεο.)

  98. Μια επεξήγηση είναι πάντα καλύτερη από ένα υπονοούμενο, εκτός αν δεν εκτιμούμε τόσο τον διάλογο όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Αλλιώς ειρωνικές υπεκφυγές ξέρουμε να γράφουμε όλοι.

  99. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἀγαπητὲ Δύτη, εἶμαι κάθετα ἀντίθετος μὲ τὴν πρακτικὴ τῆς βίας ποὺ πρεσβεύουν οἱ ὀργανώσεις ποὺ ἀναφέρεις, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ παραδεχτῶ πὼς ὅσοι συμμετέχουν σ᾿ αὐτὲς παίρνουν μεγάλα ρίσκα.

    Δὲν τοὺς σέβομαι ὅμως, ἐπειδὴ δὲν σέβονται τὴν ἀνθρώπινη ζωὴ καὶ δίνουν δικαιολογία γιὰ ἐπιβολὴ περιορισμῶν στὶς ἐλευθερίες καὶ δυνάμωμα τῶν κατασταλτικῶν μηχανισμῶν.

    Τὸ προηγούμενο (#86) σχόλιό μου, πάντως. εἶχε φιλοπαίγμονα διάθεση. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἡ γελαστὴ φατσούλα.

    Ἄσε ποὺ ἦταν κι ἕνας ἔμμεσος ἔπαινος γιὰ τὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς περιφρούρησης στὶς ἐκδηλώσεις τοῦ ΚΚΕ. 🙂

  100. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    99=>89

  101. spyridos said

    89

    Χαίρομαι τέλος πάντων που οι συνάδελφοι μελισσοκόμοι αλλά και σκαπανείς αποκτούν σιγά σιγά τον σεβασμό που τους ταιριάζει και στο εδώ ιστολόγιο.

  102. 99 Όχι, λυπάμαι, δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό είναι απάντηση. Εγώ που μόνον όταν τσαντίζομαι έχω κάποια κότσια, θα δυσκολευόμουν πολύ να συμμετάσχω σε μια τέτοια γενναία «παρέλαση». Αν πετάγανε ντομάτες στον μητροπολίτη, που θα είχε κάποια ποινική συνέπεια ως περιύβριση αρχής, θα ήταν ρίσκο άξιο σεβασμού ή τότε θα μιλάγαμε για αδικαιολόγητη βία απ’όπου-κι-αν-προέρχεται;

  103. sarant said

    93-97 Κι εγώ κάτι τέτοιο όπως το 93 θα έλεγα αν είχα προλάβει

  104. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @102.Ἀγαπητὲ Δύτη, δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ κάνω κατάχρηση τῆς φιλοξενίας τοῦ ἱστολογίου μέ ἀτέρμονες συζητήσεις.

    Συμφωνῶ ὅτι διαφωνοῦμε στὸ συγκεκριμένο θέμα καὶ σταματῶ ἐδῶ.

    Ἡ ἐκτίμησή μου στὸ πρόσωπό σου παραμένει.

  105. Συνήθως η εκτίμηση είναι προϋπόθεση του διαλόγου 🙂 Το ερώτημά μου για τις ντομάτες παραμένει.

  106. ΚΩΣΤΑΣ said

    Εντάξει, ψιλομ@λ@κιούλ@ έκαναν τα κορίτσια στην παρέλαση, αλλά ας είμαστε και λίγο επιεικείς. Είναι νέα παιδιά, δικαιούνται την κατανόησή μας. Ιδιαίτερα εκτιμώ ότι δεν άσκησαν καμία βία, ήταν μια καθαρά συμβολική πράξη με την οποία θέλησαν να δώσουν ένα δικό τους μήνυμα. Σιγά-σιγά θα ωριμάσουν κι αυτά…

  107. Pedis said

    Είναι για πολλές ντομάτες οι επίσημοι σε αυτές τις εκδηλώσεις της πατριδοκάπηλης αγυρτείας

    αλλά είναι πανάκριβες να της αγοράσεις για να τις πετάξεις

    και δεν είναι καιρός για αγωνες με κόστος και πράξεις αυτοθυσίας.

    Από παρτιτζανάτο και πάνω να υπάρξει και η συμπαράσταση και γιατί όχι και η ενεργός συμμετοχή σχολιαστών από το ιστολόγιο που μόνο σοβαρά παίζουν ενάντια στο σύστημα, άμα λάχει ναόυμ, και όχι τζάμπα μαγκιές.

    Καλά, πολύ δεν αργεί να δοθεί εισαγγελική εντολή για διερεύνηση αδικήματος; Ή θα προηγηθεί μήνυση προσβεβλημένου γονέα εθελοντή;

  108. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εξασφάλισαν και μεγάλη δημοσιότητα στο ίνσταγκραμ οι κοπελιές, δεν είναι και μικρό πράγμα, Κώστα. Πόσα ντακφέις να κάνουν πια; Χρειάζεται και κάτι πιο προχώ, πιο ουάου. ☺

  109. 108 Μάλιστα. Συγγνώμη, πιο άκυρο σχόλιο δεν μπορούσα να φανταστώ. Ούτε ο Μπογδάνος δεν ξέρει ποιες είναι.

  110. Μαρία said

    102
    Εγώ δεν θα δυσκολευόμουν καθόλου.
    Ντομάτες όχι στον μητροπολίτη αλλά στον Τομπούρογλου που καμάρωνε στο πάλκο.

    Στο μεταξύ το ποστ του Βούρου στο φουμπού έχει μαζέψει πάνω απο χίλια σχόλια.

  111. Δεν αμφισβήτησα ποτέ ότι είσαι πιο θαρραλέα από μένα 🙂

  112. Μαρία said

  113. sarant said

    112 Όμως αυτό είναι φέικ λογαριασμός

  114. Γιάννης Ιατρού said

    Ό,τι και να σκέφτεται κάποιος για τα δέκα νέα κορίτσια/μαθήτριες, γεγονός είναι πως με ένα χάπενινγκ (ή όπως αλλιώς θέλετε να πείτε την ενέργειά τους), σηκώσανε περισσότερη «σκόνη» ενάντια στις μαθητικές παρελάσεις στις εθνικές εορτές, απ΄ όση σήκωσαν εδώ και πολύ καιρό οι διάφορες «καθιερωμένες/προοδευτικές» παρατάξεις, συλλογικότητες κλπ. κλπ. με τις δεκάδες αναλύσεις, δημοσιεύσεις και γενικά ενέργειες τους 👍👌😊🥰

  115. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    90 – «Θεωρείς φυσική λειτουργία της ζωής να πέφτεις με το αλεξίπτωτο από τα κάποιες χιλιάδες μέτρα ή να βουτάς στα 50 μέσα στη θάλασσα ενω δεν έχεις φτερά και σπάραχνα ;»
    Φυσικότατη, και η πτώση με αλεξίπτωτο και η κατάδυση, βασίζονται στην λογική που είναι φυσική ανθρώπινη λειτουργία, στην πρώτη περίπτωση το αλεξίπτωτο αντικαθιστά τα φτερά και στην δεύτερη οι μπουκάλες οξυγόνου τα βράγχια, (ακόμη και η ελεύθερη κατάδυση, μας είναι γνώριμη από την κοιλιά της μαμάς μας 🙂 ) και στις δύο περιπτώσεις όμως, όποιος παραβιάσει τις φυσικές αρχές τους, το πληρώνει πανάκριβα, όπως και στις άλλες περιπτώσεις που εννοώ στο σχόλιο και κάνεις πως δεν κατάλαβες. 🙂

  116. Ειχε γίνει κάτι παρόμοιο και το ’12: https://dytistonniptiron.wordpress.com/2012/11/01/sxoleia/

  117. Το 116 στο 114

  118. Μαρία said

    113
    Πώς την πάτησα έτσι! Εμπιστεύτηκα την κονελ.

    116
    Δεν το λες και παρόμοιο. Εκείνη είχαν αποδεχτεί την παράτα, οι κοπέλες τη διακωμώδησαν.
    Θυμήθηκα τώρα γνωστό μου κνίτη αριστούχο που περι το ’80 αρνήθηκε να σηκώσει τη σημαία και να παρελάσει. Δεν ξέρω αν υπήρχε σχετική γραμμή ή αν ήταν ατομική πρωτοβουλία του νέου.

    Παρόμοιο είναι αυτό https://pbs.twimg.com/media/EIIWxzgXYAA_CRg.jpg 🙂

  119. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    114 – Πάντα όμως η σκόνη κατακάθεται και μετά ή την σκουπίζουν οπότε επανέρχεται η προηγούμενη τάξη ή την αφήνουν εκεί που έκατσε και την προσπερνούν όλοι, ποιός δίνει σημασία σε σκονισμένα πράγματα. Σίγουρα τα κορίτσια έχουν ΜΕΓΑΛΑ «κότσια» και μπράβο τους αλλά πέρα από την εφήμερη δημοσιότητα, δεν θα πετύχουν να αλλάξουν απολύτως τίποτα στην κοινωνία, δεν αλλάζουν ριζωμένες κοινωνικές αντιλήψεις με τέτοιες ενέργειες, η πρωτοβάθμια εκπαίδευση δεν είναι παίξε γέλασε.

  120. Παρόμοιο είπα, όχι ίδιο. Για το άλλο ρώτα το Νικοκύρη 😉

  121. Γιάννης Ιατρού said

    116: Από το 2012 η «αριστεία» έχει κάνει άλματα και ως εκ τούτου έπεσε απείρως πιο βαρύ το τωρινό…
    (Άσε την τσαντίλα επειδή δεν είχαν έγκαιρα σχετική πληροφόρηση! Εμ, αυτά γίνονται όταν βάζεις δερβέναγες χωρίς πτυχίο σε καίρια πόστα … 🙂 🙂 Για το άλλο στην Κατερίνη ούτε το 1/100 δεν έγραψαν/ανέφεραν τα ΜΜΑ, TV κλπ.

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    Παιδιά με αντιναζιστικά περιβραχιόνια δεν είναι καθόλου ανάλογο με το τσίρκο της Φιλαδέλφειας.

  123. Έχω γράψει αρκετά για το «τσίρκο» πιο πάνω, χωρίς να πάρω απάντηση.

  124. Και επειδή μ’ αυτά και μ’ εκείνα είδα και την «κανονική» παρέλαση, ε αυτή κι αν μου φαίνεται τσίρκο: σημαιοφόροι και παραστάτες, χαιρετισμός στους επισήμους, οι ψηλοί μπροστά και οι κοντοί πίσω, σφυρίχτρες και εμβατήρια. Έχουν περάσει τόσα χρόνια και μου φαίνεται πάντα αδιανόητο.

  125. voulagx said

    «Γιατί δίπλα τους θα βρεθούμε όλες οι σατανομπαχαλίστριες μάγισσες!!!»
    https://tvxs.gr/news/blogarontas/einai-prosboli-mia-pantomima-koritsion-alla-den-einai-prosboli-paidia-na-parelaynoy

  126. Μαρία said

    Η πραγματικότητα ξεπέρασε

    τη φαντασία

  127. Μαρία said

  128. Γ-Κ said

    98.
    «Μια επεξήγηση είναι πάντα καλύτερη από ένα υπονοούμενο, εκτός αν δεν εκτιμούμε τόσο τον διάλογο όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Αλλιώς ειρωνικές υπεκφυγές ξέρουμε να γράφουμε όλοι.»

    Συμφωνώ απόλυτα. Θα μου επιτρέψετε να προσθέσω ότι μια επεξήγηση έχει νόημα όταν την καταλαβαίνει αυτός που τη διαβάζει (ή την ακούει).

    Σύγκρινα τη Νότια Αφρική με τη Ροδεσία>Ζιμπάμπουε, τον Μαντέλα με τον Μουγκάμπε. Ασφαλώς δεν θέλετε να πείτε και εσείς και ο κ. Σαραντάκος ότι ο Μαντέλα βρήκε τον δρόμο του στρωμένο με ροδοπέταλα. Θέλετε να πείτε ίσως ότι στη Ροδεσία οι μαύροι καταπιέστηκαν περισσότερο (ή πιο οργανωμένα) και για αυτό η Ζιμπάμπουε έγινε αυταρχικό κράτος; (Θέλω να πιστεύω ότι δεν εννοεί κανένας ότι η περισσότερη καταπίεση από το καθεστώς Ίαν Σμιθ δικαιολογεί τον αυταρχισμό που ακολούθησε.)

    Αν θέλετε, μου εξηγείτε με κατανοητό τρόπο. Αν δεν θέλετε, δεν χάνω και τίποτα.

  129. ΚΩΣΤΑΣ said

    Το σημερινό τώρα το διάβασα. Δέχομαι ως αληθές ιστορικό γεγονός ότι η Ελλάδα και άντεξε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στην επίθεση Ιταλών – Γερμανών σε σύγκριση με άλλες χώρες και αναλογικά είχε τον μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων.

    Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α ! ! !

  130. Pedis said

    # 124 – Προφανέστατα πρόκειται για γελοίο θέαμα.

    Τουλάχιστον να παρείχε η υπηρεσία άρβυλα, φούστα και πανταλόνι χακί, σακίδιο ασορτί να είχε και κάποιο όφελος η οικογένεια από αυτό το καραγκιοζιλίκι.

  131. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ωχ! σε λάθος νήμα έβαλα το @129 σχόλιό μου, είναι για το πόσο πολέμησε το Λουξεμβούργο…, συγνώμη

  132. sarant said

    128 H Ροδεσία ήταν χώρα αγροτική. Το 1980 όλη σχεδόν η καλλιεργησιμη γη ήταν στα χέρια 4.000 λευκών γαιοκτημόνων.

  133. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Παρελάσεις

  134. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    110α Μαρία, το όνομα δεν έχει ρο και διαβάζεται σε δύο δόσεις 🙂
    Και ντομάτες κι αυγά και λεμόνια! Πόσο γρήγορα ξεχνάνε όμως!
    https://www.thebest.gr/article/239244-

  135. Γ-Κ said

    Αν πραγματικά θέλετε να με κάνετε να καταλάβω, εξηγήστε μου:

    α. Εννοείτε ότι επειδή η Ροδεσία ήταν αγροτική χώρα κλπ ήταν αδύνατο να λειτουργήσει η δημοκρατία και επομένως ο αυταρχισμός ήταν αναπόφευκτος (σε αντίθεση με τη Νότια Αφρική, που πράγματι ήταν πιο ανεπτυγμένη και αυτή η ανάπτυξη έκανε εφικτή τη δημοκρατική πρόοδο); Ότι οι Νοτιοαφρικανοί, πιο αστικοποιημένοι και κοσμοπολίτες, συμφιλιώθηκαν πιο εύκολα και αυτό διευκόλυνε τη δημοκρατική πρόοδο;

    β. Εννοείτε ότι το καθεστώς Ίαν Σμιθ είχε ναρκοθετήσει τη μετάβαση σε τέτοιο βαθμό που ήταν αδύνατο να υπάρξει δημοκρατία στη Ζιμπάμπουε (και επομένως η διαφορά που παρατηρούμε μεταξύ Ζιμπάμπουε και Νότιας Αφρικής οφείλεται κυρίως στο καθεστώς ντε Κλερκ που διευκόλυνε κάπως τη μετάβαση);

    γ. Ο διεθνής παράγοντας έπαιξε και αυτός τον ρόλο του στη διαφορά ανάμεσα σε αυτές τις δύο χώρες, όσο να ‘ναι. Σχετίζεται κάπως αυτό με το είδος της οικονομίας των δύο χωρών;

    Εγώ πιστεύω ότι η ιδιαίτερη σημασία που έδωσε το καθεστώς Μαντέλα στην συμφιλίωση ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που τη δημοκρατική πρόοδο.

  136. Γ-Κ said

    Να βάλω κι εγώ λίγη παρέλαση ακόμα:

    (Αυτές δεν «ξεκουρδίζονται»; )

  137. Μαρία said

    135
    -Λογλου λοιπόν.

  138. Μαρία said

    131
    Άμα ξαναπεράσεις απο δω, να μας πεις αν είχες πάει σ’ αυτή την πρωτοποριακή παρέλαση του δήμου σας.

  139. ΚΩΣΤΑΣ said

    138
    Μαρία, θα σας πω την ιστορία, την έζησα έντονα.

    Εκείνη την ημέρα πήγα στην παρέλαση, οργανωμένος με μέσα καταγραφής, αλλά για άλλο σκοπό. Στο δήμο Αμπελοκήπων ήταν πάντα πρώτο τμήμα παρέλασης οι εκπρόσωποι της εθνικής αντίστασης, παπούδες ανάπηροι κλπ. Λόγω ενασχόλησής μου και με την τοπική ιστορία, πήγα με την κάμερα να καταγράψω τους εναπομείναντες παρελευάνοντες, απλά να υπάρχει στο αρχείο ως καταγραφή. Κι εκεί που ανέμενα, ξαφνικά βλέπω μπροστά μου σκουπιδιάρες. Παρά το ξάφνιασμα, τράβηξα μερικές εικόνες. Μετά τις σκουπιδιάρες, δυστυχώς για μένα, δεν παρέλασε τμήμα εθνικής αντίστασης, ακολούθησαν διάφορα πεζοφόρα τμήματα.

    Από τη μια η στεναχώρια γιατί δεν πέτυχα αυτό που ήθελα, από την άλλη προβληματισμός για τις σκουπιδιάρες, τι δουλειά είχαν εκεί; και από την άλλη και μια φαεινή ιδέα. Να πουλήσω το βίντεο στα κανάλια και να τα κονομήσω!

    Πάω στην καφετέρια που με περίμεναν η σύζυγος και και η φιλική μας παρέα, τους λέω εγώ θα πιω γρήγορα τον καφέ και θα πάω να τηλεφωνήσω στα κανάλια… Φυσικά και στην παρέα μας το θέμα συζήτησης ήταν οι σκουπιδιάρες. Τέλος… όταν πήγα σπίτι μου, βλέπω στην τηλεόραση πλήρη προβολή των οχημάτων καθαριότητας να παρελαύνουν. Τζίφος και από εκεί.

    Τελικά τί είχε γίνει. Οι σκουπιδιάρες είχαν παρελάσει πρώτα στη δημοτική κοινότητα Μενεμένης. Μόλις το είδαν αυτό οι σύμβουλοι της δημοτικής αντιπολίτευσης, ειδοποίησαν κανάλια και αυτά την έστησαν στην άλλη παρέλαση που ακολούθησε στη δημοτική κοινότητα Αμπελοκήπων.

    Ο δήμαρχος είναι και φίλος μου, αλλά αυτά τα αποφασίζει μόνος του. Έδωσε και εξηγήσεις στα κανάλια τότε, αλλά εμείς πάντα σκωπτικά αντιμετωπίζουμε αυτό το γεγονός, όταν τυχαίνει γίνει κουβέντα γι΄αυτό.

    Αυτά…

  140. # 115

    Θάχεις ακούσει πως η τρέλλα είναι η λογιική των ολίγων…

    Γράφεις … Φυσικότατη, και η πτώση με αλεξίπτωτο και η κατάδυση, βασίζονται στην λογική που είναι φυσική ανθρώπινη λειτουργία…

    Ρε Λάμπρο ξέρεις κάποιο τεχνητό που αντικαθιστά το φυσικό που να μην βασίζεται η κατασκευή του στην λογική ;

    Τότε ποιά η διαφορά φυσικού και τεχνητού ;

    Καλά, μην το παραδέχεσαι,αλλά πρόσεξε μην το κόψεις όπως το δαγκώνεις

  141. Pedis said

    # 138 – Σκουπιδιάρικα και μπουλντόζες, αν είναι και στο τέλος της παρέλασης, δεν είναι κάτι σαν αυτοτρολλάρισμα της κρατικά οργανωμένης πατριδοκαπηλείας;

  142. Μαρία said

    139
    Α χα, χα. Ωραίο. Φοβήθηκε ο Κυρίζογλου οτι του κλέβει τη δόξα η Μενεμένη!
    Ίσως αν δεν υπήρχαν τα σχόλια της κυρίας για την αγορά των απορριμματοφόρων, το γεγονός να περνούσε απαρατήρητο.

  143. 135 Η Νότια Αφρική έχει περ. 10% μη-Αφρικανούς πληθυσμό, και ο Μαντέλα πολύ σωστά επέλεξε ένα είδος συγκυβέρνησης αντί να τους πετάξει έξω. Οι φοβερές ανισότητες παραμένουν και θα ταλαιπωρούν τη χώρα για πολύ ακόμα.
    Η Ζιμπάμπουε έχει λιγότερο από 1% ευρωζιμπαμπουανούς, Άγγλους κυρίως, οι οποίοι κατείχαν το 70% της αρόσιμης γης. Εγγυημένο κοινωνικό πρόβλημα για πολύ μεγαλύτερο διάστημα.
    Και ναι, το β και το γ. Και το αντιαποικιακό κίνημα της Ν.Α. ήταν βέβαια πολύ πιο ανεπτυγμένο.
    Εν πάση περιπτώσει, λίγο πιο πολύπλοκο από το απλουστευτικό «αρχή άνδρα δείκνυσι».

  144. ΚΩΣΤΑΣ said

    142. Όχι, λάθος καταλάβατε ή δεν το διατύπωσα εγώ σωστά. Η Μενεμένη τον ίδιο δήμαρχο έχει. Γίνονται όμως ξεχωριστές παρελάσεις σε κάθε δημοτική κοινότητα. Έτυχε να γίνει πρώτα η παρέλαση στη Μενεμένη με παρόντα εκεί και του δημάρχου. Απλά δεν υπήρχαν κανάλια εκεί. Επειδή όμως από το πρόγραμμα ήταν γνωστό ότι θα ακολουθήσει παρέλαση και στους Αμπελόκηπους, τα κανάλια πρόλαβαν και ήρθαν.

    141 Πέδη, δεν ξέρω για πατριδοκαπηλεία που λες … σου εύχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ 🤣

  145. Μαρία said

    144
    Ξέρω οτι πρόκειται για τον ίδιο δήμο. Αλίμονο. Αυτό που δεν είχα καταλάβει ήταν η παρουσία Κυριζ. και στη Μενεμένη και η απουσία των καναλιών εκεί.

  146. Νέο Kid said

    Μη- Αφρικανούς ? Δηλαδή οι αφρικάανερς δεν είναι αφρικανοί? (Όσο κωλόπαιδα και ρατσιστοκαθίκια και να είναι…)

    Σε λίγο Δύτη θα μας πεις ότι κι ο Αντετοκούνμπο δεν είναι έλληνας…

  147. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο γαμπρός μου που είναι μακεδόνας, το «χρόνια πολλά» το ΄χει ψωμοτύρι, περίπου όπως λέμε «καλά κρασιά», φέξε μου και γλίστρησα, δεν πήρα/ες/ε χαμπάρι κλπ
    Χθες πχ του είπα για μια προθεσμία που έχει περάσει εδώ και δυο μήνες και μονολόγησε «χρόνια πολλά» .

    Εδώ, για το δήμο που προέκυψε από την ένωση: Φιλοθέη, Ψυχικό κ Ν.Ψυχικό, η παρέλαση γίνεται εναλλάξ στους πρώην δήμους.
    Έχει πλάκα ότι προσέχουν πώς θα πουν το όνομα του Δήμου τους οι προεστοί εκεί πέρα (Ψ-Φ, με αλφαβητική σειρά,είναι). Έγκλημα καθοσιώσεως αν ειπωθεί λάθος!
    Έχουν κι οι πλούσοι προβλήματα! 🙂

  148. Κιντ έχεις ένα δίκιο, εννοούσα βέβαια όχι μαύρους (γιατί το 10% δεν είναι μόνο λευκοί, περιλαμβάνει και Ινδούς κλπ)

  149. sarant said

    135 Πάλι με πρόλαβε ο Δύτης με το 143. Οι παράγοντες είναι πολλοί.

  150. Γιάννης Ιατρού said

    140 (115): Ρε Γιώργο, γιατί αποκρύπτεις πως ο Λάμπρος έχει τα χόμπυ του που ξεπερνούν τα όρια του γήινου κόσμου σου;

  151. Pedis said

    https://www.efsyn.gr/node/216885

    Πέρα όμως από την πολιτική διαμάχη για το αν πρέπει να καταργηθεί επιτέλους ένας θεσμός που μεσουράνησε επί δικτατορίας του Μεταξά και που δεν υπάρχει σε κανένα άλλο κράτος της Ευρώπης, η πράξη των κοριτσιών ανέδειξε και κάτι άλλο: Τα σεξιστικά και οπισθοδρομικά ανακλαστικά μιας μερίδας της κοινωνίας, όπως εκφράστηκαν κυρίως μέσα από το διαδίκτυο, με ανώνυμα αλλά και επώνυμα χυδαία σχόλια, που δεν εκφράζουν τόσο πολιτική κριτική, όσο υποτίμηση των γυναικών, ακριβώς για το ότι είναι γυναίκες, που τολμάνε να αντιδρούν με αυτό τον τρόπο που επέλεξαν.

    Τα μισά σχεδόν αρνητικά σχόλια αφορούσαν την εξωτερική εμφάνιση των κοριτσιών – ή έστω μίας από αυτές: «Αν θέλετε να τις ταυτοποιήσετε ξεκινήσετε από τη χοντρή», «Αν η χοντρή έπεφτε και έσπαγε τον κώλο της θα έπρεπε να την πληρώσουμε», «Είναι άσχημες και το κάνουν γιατί αλλιώς δεν θα τους έδινε κανείς σημασία», «Είναι μοσχάρες μέσα και έξω», γράφουν διάφοροι κάτω από δημοσιεύματα ηλεκτρονικών ΜΜΕ ή σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ε, βέβαια έτσι εξηγείται. Γιατί δέκα νέες γυναίκες να σατιρίζουν τις παρελάσεις, ρισκάροντας να τραβήξουν πάνω τους όχι μόνο την πηχτή κακία του διαδικτυακού πλήθους, αλλά και διώξεις, όπως τις απειλούν;

    Κόντρα σε αυτήν τη αηδία, το σχολείο του μιλιταρισμού με τις μαθητικές παρελάσεις, και μόνο που ήταν κοπέλες που κάνανε την πρόκληση, η σφήνα μπήκε πιο βαθειά στο μάτι του κάθε μισογύνη και πατριδοκάπηλου.

  152. Γ-Κ said

    Πρώτα από όλα, θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη για τη χρήση κεφαλαίων στα παρακάτω. Η χρήση εντόνων είναι πολύ περίπλοκη εδώ και θα σας ζητήσω να μου επιτρέψετε την εύκολη λύση.

    —————————–(Τραβάω γραμμή για να δείξω ότι προχωρώ σε άλλο θέμα.)

    Σχετικά με τη Νότια Αφρική και τη Ζιμπάμπουε:

    Προφανώς οι παράγοντες είναι πολλοί. Αυτό, φαντάζομαι, το καταλαβαίνουμε όλοι μας.

    Στη συγκεκριμένη περίπτωση εγώ διάλεξα ΕΝΑΝ παράγοντα, την ιδιαίτερη σημασία που δόθηκε από το καθεστώς Μαντέλα (διευκρινίζω: από όλο το καθεστώς, όχι μόνο από τον Μαντέλα προσωπικά) στη συμφιλίωση.

    Ο λόγος που εστίασα στον συγκεκριμένο παράγοντα είναι ότι γράφτηκε σε αρκετά σχόλια ότι τα θύματα γίνονται θύτες όταν πάρουν την εξουσία (το γράφω έτσι απλουστευτικά για οικονομία πληκτρολόγησης). Ανάφερα λοιπόν αυτό το παράδειγμα θέλοντας να αντιλέξω (sic) ότι, όταν υπάρχει πολιτική βούληση από τους νικητές, τότε μπορούν να γίνουν βήματα εκδημοκρατισμού και δεν είναι ιστορικά (ή και μαθηματικά) αναγκαίο οι νικητές να φερθούν αυταρχικά, βίαια (και γενικώς αντιδημοκρατικά) στους νικημένους.
    Εννοείται και πάλι (και πιστεύω ότι το καταλαβαίνουμε όλοι μας) ότι και λάθη και πισογυρίσματα είναι δυτυχώς αναμενόμενο να υπάρξουν σε κάθε προσπάθεια εκδημοκρατισμού. Και μεμονωμένες περιπτώσεις αντεκδίκησης κλπ, κλπ, κλπ (δεν τα περιγράφω αναλυτικά, για οικονομία πληκτρολόγησης).

    Αν καταλαβαίνω καλά, εσείς θεωρείτε ότι κάτω από ορισμένες συνθήκες, όπως στην περίπτωση της Ροδεσίας > Ζιμπάμπουε, είναι αδύνατο να υπάρξει εκδημοκρατισμός. Ή κάτι τέτοιο. Μπορεί να έχετε δίκιο, δέχομαι την άποψή σας. Θα σας ζητήσω μόνο να με αφήσετε να ονειρεύομαι ότι η δημοκρατία μπορεί να ευδοκιμήσει παντού. Τουλάχιστον όπου μπορεί να υπάρξει οργανωμένο κράτος.
    Δημοκρατία που μπορεί να είναι πρωτόγονη, λειψή, προβληματική, εύθραυστη, (αυτό που λέγεται στα αγγλικά token of), αλλά πάντως δημοκρατία.

  153. Έτσι συνεννοούμαστε καλύτερα. Προφανώς και είναι πολυπαραγοντικό το θέμα. Ούτε εγώ ούτε (φαντάζομαι) ο Νικοκύρης είπαμε ότι είναι «αδύνατο» να υπάρξει δημοκρατία σε χ συνθήκες. Είναι περισσότερο ή λιγότερο δύσκολο κλπ.

  154. # 150

    Γιάννη όπως έγραψα στο πρώτο μου σχόλιο στην προς Λάμπρον επιστολής το ανάγνωσμα, είχα κέφια και παρεσύρθην (σικ) εκτός ορίων της περιορισμένης γήινης πραγματικότητάς μου. Μετανοώ.

  155. Γ-Κ said

    ΑΛΛΑΖΩ ΘΕΜΑ, το γράφω με κεφαλαία, αντί για έντονα.

    Σχετικά με τη φράση «αρχή άνδρα δείκνυσι»:

    Στο σχόλιο 91, ξεκίνησα ζητώντας από τον κ. Σαραντάκο να μου διευκρινήσει τι εννοούσε. Στη συνέχεια τράβηξα γραμμή για να δείξω ότι ΑΛΛΑΖΩ ΘΕΜΑ και ανάφερα τη φράση αυτή. Δεν είχα πρόθεση να συσχετίσω τη φράση «αρχή άνδρα δείκνυσι» μόνο / ειδικά / αποκλειστικά με το σχόλιό μου για τη Νότια Αφρική και τη Ζιμπάμπουε. Αν δεν ήμουν σαφής, ζητώ συγγνώμη. Στο μέλλον θα προσπαθώ να καθιστώ όσο πιο σαφές μπορώ το πότε αλλάζω θέμα.

    —————————–(Τραβάω γραμμή για να δείξω ότι προχωρώ σε άλλο θέμα.)

    Επεκτείνομαι σχετικά με τη φράση «αρχή άνδρα δείκνυσι»:

    Έγραψα τη φράση αυτή ως γενική συμβολή στη συζήτηση. Είναι αλήθεια ότι σε ένα δημοκρατικό καθεστώς τα πρόσωπα παίζουν μικρότερο ρόλο, από ότι σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς. (Δεν είναι όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα «προσωποκεντρικά», αλλά συνήθως είναι. Και μόνο ολοκληρωτικά καθεστώτα μπορεί να είναι «προσωποκεντρικά»).

    Η φράση αυτή δεν αναφέρεται ειδικά στον αρχηγό του κάθε καθεστώτος, αλλά ουσιαστικά στον καθένα μας. Υπέθεσα ότι είναι ευνόητο στον καθένα μας. Μπορεί να αναφέρεται στον δημόσιο υπάλληλο (διοικητικό, αστυνομικό) και πώς αντιμετωπίζει τους πολίτες, στον καραβανά και στον κάθε προϊστάμενο και πώς αντιμετωπίζει τους υφισταμένους του, ακόμα και στον δάσκαλο και πώς αντιμετωπίζει τους μαθητές του. Και σε πολλά άλλα ακόμα.

    Ειδικότερα μπορεί να ανφέρεται στο οποιοδήποτε «θύμα» που, με την αλλαγή του καθεστώτος, αισθάνεται να έχει αποκτήσει εξουσία και την εκμεταλλεύται για να γίνει «θύτης». Μπορεί πράγματι να έχει αποκτήσει κάποια μικρή εξουσία (π.χ. εργοδηγός, προϊστάμενος βάρδιας) ή μπορεί να αυθαιρετεί και να προχωρεί σε πράξεις αντεκδίκησης ως ιδιώτης. Επειδή τώρα αισθάνεται ότι εξουσιάζει τον πρώην δυνάστη του.
    Και όλα αυτά σε αντίθεση με την καθεστωτική πολιτική επιλογή. (Αυτό που λέμε «μεμονωμένες πράξεις».)

  156. Γ-Κ said

    Ήθελα να γράψω και κάποια ακόμα, αλλά με πρόλαβε ο κ. Δύτης με το 153.

    Ελπίζω να μου επιτρέπει να του θέσω την εξής ευθεία ερώτηση: Ήταν ανάγκη να γράψω όλα αυτά τα σεντόνια με όλες αυτές τις διευκρινήσεις; Εξαρχής θεώρησα ότι είναι «ευκόλως εννοούμενα» και μπορούν να παραληφθούν.

    Με την ευκαιρία, θα ζητήσω από όλους συγγνώμη, αλλά τέτοια σεντόνια με «ευκόλως εννοούμενα» δεν πρόκειται να ξαναγράψω. Αν κάποιος παρεξηγηθεί που δεν απάντησα στο σχόλιο του… τι να κάνω…

    (Χρειάζομαι κι άλλον καφέ…)

  157. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    140 – Ρε Γιώργο μη γίνεσαι βάταλλος που ψάχνει τρύπες στις δεκάρες, κατάλαβες πολύ καλά τι ήθελα να πώ, αν όχι πές μου δεν κατάλαβα να στο διατυπώσω διαφορετικά κι όχι είπες αυτό και το άλλο αλλά δεν είναι έτσι, καταντάει κουραστικό και είναι αδιέξοδο.
    Ο κ. Παπαθανασίου έκανε μια διατύπωση – «Μακροπρόθεσμα, απ’ ό,τι και πάλι η Ιστορία και η Βιολογία διδάσκουν (όταν διδάσκονται σωστά), τα ανθρώπινα ιδεώδη είναι βέβαιο ότι θα επικρατήσουν,αν όχι, το ανθρώπινο είδος θα έχει την τύχη των δεινοσαύρων.» για την οποία έχω αντιρρήσεις, ούτε η ιστορία και πολύ περισσότερο η βιολογία διδάσκουν κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα που να το αποδεικνύει. Τα ιδεώδη, είναι ανθρώπινα φανταστικά κατασκευάσματα, είναι ορισμένα αυθαίρετα, δεν είναι αποδεκτά από όλους και δεν υπάρχουν στην φύση αλλά ούτε και στην οποιαδήποτε ανθρώπινη κοινωνία, και είπα πως η οποιαδήποτε ανθρώπινη απομάκρυνση από την φυσική λειτουργία της ζωής, δημιουργεί ψυχασθένεια και παραλογισμό. Το να πετάς ή να καταδύεσαι με τεχνητά μέσα, δεν αντιβαίνει την φυσική λειτουργία της ζωής, δεν γίνεσαι ούτε πουλί ούτε ψάρι, γι΄αυτό όταν ακολουθούμε τους δικούς τους φυσικούς περιορισμούς, δεν δημιουργούν παρενέργειες αλλά ψυχική και πνευματική ανάταση.

    149α – Λούκυ Νίκ, πιο αργός κι απ΄την σκιά του. 🙂

    150 – 🙂 🙂 🙂

  158. 156 Στο 96 η δική μου απάντηση είναι ότι σίγουρα θα ήταν διαφορετική η πολιτική της Ζιμπάμπουε αν δεν είχε κληρονομήσει αυτή την αποικιακή εξωφρενική ανισότητα. Οπότε ναι, θαρρώ είχε κάποιο νόημα η συνέχιση της κουβέντας.

  159. Γ-Κ said

    Νόημα έχει, αν κάποιος υποστηρίζει ότι στη Ζιμπάμπουε (ή σε όποιαδήποτε άλλη περίπτωση) ο στόχος του εκδημοκρατισμού θα έπρεπε να εγκαταλειφθεί και ότι ο αυταρχισμός (και οι αντεκδικήσεις κλπ) θα ήταν ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΗ επιλογή στον συγκεκριμένο τόπο και στον συγκεκριμένο χρόνο. Ή ιστορικά αναγκαία. Ή και τα δύο.

    Όλα τα υπόλοιπα εννοείται ότι θα είναι διαφορετικά.

    Εκτός αν παρανόησα και τα σχόλια σας, καθώς και του κ. Σαραντάκου, είναι προς επίρρωση της άποψής μου και όχι προς αντίκρουση.

  160. https://www.dw.com/el/%CE%B4-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CF%84%CE%BF-85-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%83%CE%B5%CF%89%CE%BD-%CE%B4%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D/av-45966208

  161. spiridione said

    Χρήσιμο για τις παρελάσεις
    Σε ποιες χώρες του κόσμου γίνονται μαθητικές παρελάσεις στρατιωτικού τύπου;

    https://jodi.graphics/2620

  162. Γς said

    85:

    >Σε άλλο νήμα έγραψα «Μπράβο στα κορίτσια».

    και κάποιος το σχολίασε

    ευτυχώς που η Πατρίς δικαιώνεται
    σε ταβέρνες πλατείες κι αλάνες
    κλπ κλπ

    κι απ το «μανιφέστο» τους:

    Στρατιωτάκια ακούνητα, μέρα ή νύχτα;
    Στρατιωτάκια ακούρδιστα, μέρα ή νύχτα;

    στο πορτμπαγκάζ της ιστορίας:

    https://caktos.blogspot.com/2015/03/blog-post_77.html

  163. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ας καταργηθούν οι μαθητικές παρελάσεις. Έχω χάσει πολλές αργίες βλαστημώντας, αφού έπρεπε να σηκωθώ πρωί-πρωί για να συνοδεύσω την τάξη μου στην παρέλαση. Αλλά ο ισχυρισμός ότι συντελούν στη στρατιωτικοποίηση της νεολαίας είναι τουλάχιστον κωμικός. Βλέπετε εσείς καμιά στρατιωτικοποιημένη ελληνική νεολαία;

  164. Pedis said

    Ε, άμα δεν έχει αποτέλεσμα ένας λόγος παραπάνω να αντικατασταθούν με υποχρεωτικό κοιτωνισμό κάθε δεύτερη βδομάδα, αναφορά και πρωινή επιθεώρηση, πρόβες ορκομωσίας κατά το πρώτο εικοσαήμερο καθε τριμήνου κά. για να μάθουν τα κωλόπαιδα που δεν βγαίνουν στοιχισμένα και με βήμα με το σχόλασμα!.

    Να σε αντικαταστήσουν τη μισή σχολική χρονιά τριτοετείς ευέλπιδες, να γλυτώσεις κι εσύ τη αβαρία αφού γι αυτό το σκοπό σωστή δουλειά δεν γίνεται από δάσκαλο και πάνε τζαμπα οι χαμενες ώρες διδασκαλίας.

    Κι όμως έχει αποτέλεσμα. Κοίτα πόσοι είναι αντίθετοι με την κατάργηση αυτής της μιλιταριστικής γελοιότητας.

  165. Γιάννης Ιατρού said

    Μάλιστα ….

  166. Μαρία said

    πηγή: το ακροδεξιό σάιτ amazonios!

  167. Μαρία said

    165
    Το είδα πριν απο λίγο. Το τι της σούρνουν τα αδωνόπουλα δε λέγεται.

  168. # 157

    Λάμπρο ξεφεύγεις !!

    Το να επαναλαμβάνεις προτάσεις από κείμενα του άλλου και να απαντάς σ’ αυτές είναι κάτι που εσύ κάνεις κατά κόρον και τώρα που στο κάνανε μια φορά μιλάς για βαταλισμούς ; Παραπάει .

    Σου έγραψα την πρώτη φορά πως είχα κέφια, δεν έχω πάντοτε.

  169. sarant said

    157β Ο Δύτης παραδοσιακά με προλαβαίνει…

  170. Γιάννης Ιατρού said

    167: Ψαχνόμουν, μπας κι είναι τίποτα από το κουλούρι … 🙂 🙂

  171. Γιάννης Ιατρού said

    170 (συνέχεια): κάτι ψυλλιάστηκα τις προάλλες … 🙂

  172. Είναι εξωφρενικό: δεχόμαστε μόνο υγιείς και μορφωμένους. Και το διαφημίζει κιόλας.

  173. Γιάννης Ιατρού said

    172: Νομίζω πως λέει πως «υγιείς και μορφωμένοι» (αύριο –> αφού τους δεχθούμε και τους δώσουμε άσυλο κλπ.) «να ενταχθούν..»

  174. Λες ε; Μάλλον έχεις δίκιο, δεν τον έχω και για Βορίδη. Αλλά και πάλι, αν δηλαδή είναι άρρωστος ο άλλος…

  175. Μαρία said

    172
    Νεοφιλελεύθερη ευγονική. Και πού είσαι ακόμα.
    Παρακολούθησα προχτές την ακρόαση των φορέων στη βουλή κι ούτε ένας δεν είπε καλή κουβέντα για το νομοσχέδιο.

  176. Γς said

    164:

    Φώτιζε του τη ψυχή,
    στο καλό, την αρετή.

    Για να ζούμε εδώ στη γη,
    με γαλήνη, με τιμή,

  177. Μαρία said

    173
    Γι’ αυτό τους στερούν τον ΑΜΚΑ και έδιωξαν τα παιδάκια απ’ τα σχολεία.
    174
    Ή αν είναι αμόρφωτος όπως χιλιάδες έλληνες πολίτες και ψηφοφόροι;

  178. Γιάννης Ιατρού said

    177: Όσους δεχθούν και τους δώσουν άσυλο (προτού πεθάνουν στα camp), θα τους δώσουν ΑΜΚΑ κλπ.

  179. Γιάννης Ιατρού said

    176: Γου Σου, σαν να μου έγινες πολύ θρήσκος κλπ. Θα φταίνε οι μακαρονάδες…. 😎😋

  180. Γς said

    172:

    Πάει και τελείωσε!

  181. Αγγελος said

    Γ-Κ, η χρήση εντόνων ή πλάγιων στοιχείων δεν είναι και τόσο περίπλοκη εδώ. Απλώς βάζεις <b> ή <i> αμέσως πριν από το κομμάτι που θέλεις να τονίσεις και αντιστοίχως </b> ή </i> στο τέλος του.

  182. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    172 δονημένα

  183. Pedis said

    # 172 –

    At present there exists one State which manifests at least some modest attempts that show a better appreciation of how things ought to be done in this matter. It is not, however, in our model … but in the U.S.A that efforts are made to conform at least partly to the counsels of commonsense.

    By refusing immigrants to enter there if they are in a bad state of health, and by excluding certain races from the right to become naturalized as citizens, they have begun to introduce principles similar to those on which we wish to ground [our] … State.

  184. Pedis said

    # 175 –

    https://edition.cnn.com/2019/10/30/us/white-supremacist-woman-reeve/index.html

  185. Μαρία said

    Κανένα δεν μπορεί να εξεταστεί νόμιμα από τους παιδιάτρους του νοσοκομείου, οι οποίοι λένε ‘δεν έχετε ΑΜΚΑ’. Σε κανένα δεν μπορεί να συνταγογραφηθούν φάρμακα, ούτε οι καθετήρες, γιατί δεν έχει ΑΚΜΑ και κανένα δεν μπορεί να έχει κάποιον εργαστηριακό έλεγχο γιατί δεν έχει ΑΜΚΑ. Το φαρμακείο του ΚΥΤ ήταν άδειο. Αυτή τη στιγμή επιτελείται ένα έγκλημα».
    https://tvxs.gr/news/ellada/ayti-ti-stigmi-epiteleitai-ena-egklima-i-martyria-ethelontrias-paidiatroy-apo-kyt-leroy

  186. Μαρία said

    184
    Κάτι είχες ρωτήσει.

    Τρέμουν ακόμη και στην ιδέα να αναφέρουν τη λέξη «ΕΛΑΣ» οι επίσημοι –σε ισχύ ακόμη, 75 χρόνια μετά, ο στίχος «οι αστοί τρομάξανε»– που μίλησαν χθες στη Θεσσαλονίκη για την επίτηδες αποσιωπημένη επέτειο απελευθέρωσης της πόλης στις 30 Οκτωβρίου 1944 από τα ναζιστικά στρατεύματα.
    Και ο βουλευτής Θεσσαλονίκης της Ν.Δ. Στράτος Σιμόπουλος ζήτησε ανοιχτά «ανασχεδιασμό των εκδηλώσεων», ώστε «να σταματήσουμε να δίνουμε τροφή στο σιωπητήριο το οποίο μας έχει επιβληθεί από την Αριστερά» (!) διότι η αναθηματική πλάκα «αναφέρει μόνο το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ».
    https://www.efsyn.gr/node/216925

  187. sarant said

    185 Αυτό είναι το χειρότερο.

  188. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δυστυχώς, η Ελλάδα, παρά την άτυπη αναστολή του Δουβλίνου ΙΙ και III ως προς αυτήν, παραμένει ουσιαστικά εγκλωβισμένη σε ευρωπαϊκούς κανονισμούς που υπέγραψε πριν μερικά χρόνια, χωρίς να εξασφαλίσει τα κατάλληλα ανταλλάγματα.
    Ετσι, είναι υποχρεωμένη να διαχειριστεί ένα τεράστιο πρόβλημα -ευρωπαϊκό κατ’ ουσίαν- που θα διαρκέσει επί μακρόν και με δεδομένη τη δυσχερή οικονομική της κατάσταση. Και θα κατηγορείται κιόλας ότι κσταπατάει τα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων και ότι βουλιάζει τις βάρκες τους. Δίχως κέρδος κέρατα.

  189. Pedis said

    Δεν βάζω κουιζάκι για το #183 επειδή είναι πανεύκολο.

    Πάντως, όχι, δεν πρόκειται για παρόμοια δήλωση του Κούλη στα Αγγλικά, αν και μοιάζει.

    # 186 – Ρητορική ερώτηση ήταν …

    σιγά μην δώσουν εντολή στο ποπολίνο να ανταλλάξει χρόνια πολλά για την απελευθέρωση της πόλης από το ελας οι παρεκκλησιαστικοί ακρο/δεξιοί φασιστόκυκλοι που νέμονται την συμπρωτεύουσα από την απελευθέρωση και δώθε …

  190. Παναγιώτης Κ. said

    δοκιμή για τα bold
    δοκιμή για τα πλάγια

  191. Παναγιώτης Κ. said

    Πολύ ωραία!
    Άγγελε ευχαριστούμε!

  192. Γ-Κ said

    Αγαπητέ ¨αγγελε, είναι η πρώτη φορά που θα διαφωνήσω μαζί σου (αν θυμάμαι καλά).
    Στην εποχή μας να μην υπάρχει ένα κουμπί ή ένα dropdown list, αλλά να χρειάζεται να γράφεις «χειρωνακτικά» τους τελεστές της HTML… το θεωρώ περίπλοκο…

    Όταν προσπαθείς να καταλάβεις «τι εννοεί ο ποιητής» και σπας το κεφάλι σου να διαλέξεις τη σωστή λέξη…
    Όταν χρειάζεσαι ένα τέταρτο για να συντάξεις μια παράγραφο…
    Όταν την έχεις ξαναγράψει τουλάχιστον πέντε φορές…
    Όταν έχεις διορθώσει καμιά δεκαριά lapsua plectrologii του τύπου «διακιολογώ»..
    όπως στην περίπτωση εδώ…

    … ε, δε θα σπάσεις τα νεύρα σου με τα έντονα…

    (Ελπίζω να μην παρεξηγείς το ύφος μου. Ο χρόνος ανάμεσα στα σχόλια 152 και 155 είναι 32 λεπτά, παρόλο που εγώ τα έγραψα «καπάκι». Που σημαίνει ότι το 155 έκανα 32 λεπτά για να το γράψω.)

  193. Γ-Κ said

    Βλεπεις; Έγραψα ¨αγγελε. Αν είχα κανει λάθος τους τελεστές, ποιος ξέρει τι θα είχα γράψει…

    Με όλη μου την εκτίμηση για την καλή σου διάθεση.

  194. Μαρία said

    192
    Έγραψες και τη λατινικούρα lapsua! Αρσενικό είναι κι όχι ουδέτερο το lapsus.

  195. Γ-Κ said

    Το ξεσκόνισα μετά από τόσα χρόνια! Lapsus και στην αιτιατική πληθυντικού…
    Ουδέτερα, λέει, τα cornu*, genu* και veru.
    Αρσενικά τα fructus*, sensus*, senatus*, impetus*, exercitus, equitatus, peditatus, τώρα και το lapsus.
    Θηλυκά τα acus*, manus*.

    * Τα παράγωγά τους τα βλάπουμε κάθε μέρα.
    Το impetus δεν το κοκκινίζει ο κορέκτορας!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: