Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Με μια μπάλα κι ένα ρόπαλο (μια συνεργασία του Σταύρου Παύλου)

Posted by sarant στο 8 Νοέμβριος, 2019


Πριν από καμιά εικοσαριά μέρες είχαμε δημοσιεύσει ένα άρθρο για το ράγκμπι (Με μια μπάλα σαν πεπόνι), ένα άθλημα πολυ αγαπητό στη Μεγ. Βρετανία και τις χώρες της Κοινοπολιτείας αλλά μάλλον άγνωστο στα μέρη μας. Αρκετοί φίλοι εκδήλωσαν την επιθυμία να δημοσιευτούν και άλλα ανάλογα άρθρα για αθλήματα άγνωστα στην Ελλάδα αλλά δημοφιλή αλλού. Ωστόσο, εγώ δεν θα μπορούσα να γράψω τέτοιο άρθρο γιατι δεν ξέρω καλά κανένα άλλο άθλημα.

Ο φίλος μας ο Σταύρος, γνωστός και ως ΣΠ, φιλοτιμήθηκε να γράψει για το μπέιζμπολ και το θαυμάσιο άρθρο του θα το διαβάσουμε σήμερα. Η πρόσκληση μένει ανοιχτή για όποιον θέλει να γράψει για αμέρικαν φούτμπολ, για σνούκερ ή για κρίκετ ή για όποιο άλλο ανάλογο άθλημα.

Καθώς εγώ δεν ξέρω τίποτε από μπέιζμπολ, πετάω το μπαλάκι στον ΣΠ:

Με μια μπάλα κι ένα ρόπαλο

Ο τίτλος ίσως φαίνεται κάπως αινιγματικός, θα μπορούσε να είναι τίτλος διηγήματος ή κινηματογραφικής ταινίας. Όμως αφορά απλώς ένα παιχνίδι που παίζεται με αυτά τα αντικείμενα. Τα γνωστότερα τέτοια παιχνίδια είναι το μπέιζμπολ (και το αδερφάκι του το σόφτμπολ, παιχνίδι με παρόμοιους κανόνες, που παίζεται κυρίως από ομάδες γυναικών) και το κρίκετ, αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα, μάλλον άγνωστα. Για το πώς παίζεται το κρίκετ γνωρίζω πολύ λίγα, οπότε στην συνέχεια θα ασχοληθώ με το μπέιζμπολ, που το γνωρίζω αρκετά καλά.

Το μπέιζμπολ γεννήθηκε στις ΗΠΑ ως εξέλιξη άλλων παλαιότερων παιχνιδιών που παίζονταν με μπάλα και ρόπαλο και απέκτησε περίπου τους σημερινούς κανόνες περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Είναι βέβαια πολύ δημοφιλές στις ΗΠΑ, αλλά είναι επίσης δημοφιλές και σε άλλες χώρες όπως ο Καναδάς, το Μεξικό, η Κούβα και άλλες χώρες της Κεντρικής Αμερικής και της Καραϊβικής, η Ιαπωνία, η Ν. Κορέα κ.ά. Στην Ευρώπη δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλές αν και κάποιες χώρες, όπως η Ολλανδία και η Ιταλία έχουν καλά οργανωμένα πρωταθλήματα.

Στην Ελλάδα το 1997, όταν η χώρα μας ανέλαβε την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ιδρύθηκε η Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Μπέιζμπολ και η Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Σόφτμπολ με βασικό στόχο την δημιουργία εθνικών ομάδων για να μας εκπροσωπήσουν στους αγώνες της Αθήνας. Βέβαια αυτό έγινε, όχι μέσω της ανάπτυξης των αγωνισμάτων στην χώρα μας, αλλά μέσω της στρατολόγησης ομογενών εξ Αμερικής. Η Ελλάδα, που ως διοργανώτρια συμμετέσχε αυτοδίκαια στους αγώνες, κατέλαβε την 7η θέση επί οκτώ ομάδων και στους άνδρες (μπέιζμπολ) και στις γυναίκες (σόφτμπολ). Έτσι, οι παίκτες και παίκτριες των δύο εθνικών ομάδων απέκτησαν το δικαίωμα να αποκαλούνται Ολυμπιονίκες (!) με βάση το καταστατικό του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών, σύμφωνα με το οποίο Έλληνες αθλητές, που καταλαμβάνουν μία από τις οκτώ πρώτες θέσεις ενός αγωνίσματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες, έχουν το δικαίωμα να εγγραφούν στον σύλλογο.

Οι νεοσύστατες Ομοσπονδίες διοργάνωσαν το Πρωτάθλημα Ελλάδος Μπέιζμπολ, το οποίο ξεκίνησε το 2000 και το Πρωτάθλημα Ελλάδος Σόφτμπολ (γυναικών), το οποίο ξεκίνησε το 2001. Τα πρωταθλήματα αυτά καταργήθηκαν το 2014 μαζί με τις Ομοσπονδίες, και τα αγωνίσματα μπέιζμπολ και σόφτμπολ εντάχθηκαν στην Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Το 2016 η Ε.Γ.Ο. αποφάσισε την αποδέσμευση του μπέιζμπολ και του σόφτμπολ. Δεν έχω καταφέρει να βρω τι ισχύει από τότε στην χώρα μας για αυτά τα αγωνίσματα. Βλέπω ότι υπάρχει ενεργός ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Σόφτμπολ, αλλά η συγκεκριμένη Ομοσπονδία δεν φαίνεται να υπάγεται στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Το βέβαιο πάντως είναι ότι η Ελλάδα διαθέτει ακόμα εθνικές ομάδες στο μπέιζμπολ ανδρών και στο σόφτμπολ γυναικών, οι οποίες βρίσκονται σε αρκετά καλές θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη. Στο τέλος του 2018 η ομάδα μπέιζμπολ ανδρών ήταν στην 47η θέση και η ομάδα σόφτμπολ γυναικών στην 21η θέση. Για σύγκριση, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των ανδρών είναι στην 58η θέση και των γυναικών στην 66η θέση στην κατάταξη της FIFA.

Στην κατάταξη των εθνικών ομάδων μπέιζμπολ μπορεί να παρατηρήσει κανείς, ίσως με κάποια έκπληξη, ότι στην πρώτη θέση δεν είναι η ΗΠΑ, αλλά η Ιαπωνία. Αυτό συμβαίνει επειδή η αμερικανική ομάδα δεν στελεχώνεται με παίκτες του επαγγελματικού πρωταθλήματος, αλλά με παίκτες από τα κολλέγια και τα πανεπιστήμια. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις πέντε Ολυμπιάδες (1992-2008), που το μπέιζμπολ περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων, οι ΗΠΑ κέρδισαν μόνο ένα χρυσό μετάλλιο (2000) και δύο χάλκινα (1996, 2008), ενώ το 2004 δεν προκρίθηκαν καν. Την καλύτερη παρουσία στους Ολυμπιακούς Αγώνες την είχε η Κούβα με τρία χρυσά και δύο ασημένια μετάλλια. Στο σόφτμπολ γυναικών οι ΗΠΑ κυριαρχούν, αν και στην Ολυμπιάδα του 2008 έγινε η μεγάλη έκπληξη και έχασαν το χρυσό μετάλλιο από την Ιαπωνία. Το μπέιζμπολ και το σόφτμπολ θα ξαναμπούν στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων το 2020 στο Τόκιο, αφού είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στην Ιαπωνία.

Το παλαιότερο και ισχυρότερο πρωτάθλημα μπέιζμπολ είναι βέβαια το επαγγελματικό πρωτάθλημα των ΗΠΑ, το MLB (Major League Baseball), του οποίου η ιστορία ξεκίνησε το 1903. Συμμετέχουν 30 ομάδες ενταγμένες σε δύο λίγκες, AL (American League) και NL (National League). Κάθε λίγκα αποτελείται από τρεις ομίλους των πέντε ομάδων. Για να είμαι ακριβής, δεν είναι ακριβώς πρωτάθλημα αποκλειστικά των ΗΠΑ, αφού μία από τις 30 ομάδες είναι καναδέζικη, οι Τορόντο Μπλου Τζέις. Ένα αξιοσημείωτο στοιχείο είναι ότι από το 1992 επιτρέπεται να παίζουν στις ομάδες του MLB και γυναίκες, χωρίς πάντως να έχει συμβεί μέχρι τώρα κάτι τέτοιο. Η κανονική περίοδος του MLB διαρκεί από τον Μάρτιο μέχρι τον Σεπτέμβριο, ενώ τον Οκτώβριο διεξάγονται τα πλέι-οφς. Το μπέιζμπολ είναι για τις ΗΠΑ το σπορ του καλοκαιριού. Από τα τέσσερα δημοφιλέστερα σπορ στις ΗΠΑ, αμερικανικό φούτμπολ, μπάσκετ (NBA), χόκεϊ επί πάγου και μπέιζμπολ, μόνο το τελευταίο παίζεται το καλοκαίρι. Μετά την κανονική περίοδο του πρωταθλήματος προκρίνονται πέντε ομάδες από κάθε λίγκα, AL και NL, και μετά από πλέι-οφς αναδεικνύεται ο πρωταθλητής κάθε λίγκας. Αυτές οι δύο ομάδες παίζουν μεταξύ τους σειρά αγώνων best-of-seven (δηλαδή στις 4 νίκες) και ο νικητής αναδεικνύεται πρωταθλητής του MLB. Αυτή η σειρά των αγώνων ονομάζεται World Series. Δηλαδή, για τους Αμερικανούς ο πρωταθλητής τους είναι παγκόσμιος πρωταθλητής, περίπου όπως ο πρόεδρός τους είναι πλανητάρχης. Φέτος πρωταθλητές αναδείχθηκαν οι Ουάσιγκτον Νάσιοναλς με 4-3 νίκες απέναντι στους Χιούστον Άστρος (σόρι, Μιχάλη). Αξιοσημείωτο γεγονός, που συνέβη για πρώτη φορά, είναι ότι και στα εφτά ματς νικήτρια ήταν η φιλοξενούμενη ομάδα.

Όμως δεν έχω γράψει τίποτα μέχρι τώρα για το πώς παίζεται το μπέιζμπολ. Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να εξηγήσει κανείς τους κανόνες του μπέιζμπολ σε κάποιον τελείως άσχετο με το σπορ. Θυμήθηκα ένα ευθυμογράφημα του Φρέντυ Γερμανού, που υπάρχει σε ένα από τα βιβλία του, νομίζω στο πρώτο βιβλίο του, το «Με συγχωρείτε, λάθος», και στο οποίο ένας ξεναγός προσπαθεί να εξηγήσει τους κανόνες του μπέιζμπολ σε μια ομάδα τουριστών από διάφορες χώρες, που επισκέπτονται τις ΗΠΑ. Οι ερωτήσεις που του κάνουν οι τουρίστες προκαλούν απελπισία στον ξεναγό. Ελπίζω εγώ να τα καταφέρω καλύτερα.

Το μπέιζμπολ, λοιπόν, παίζεται σε γήπεδο που το σχήμα του μοιάζει με τεταρτημόριο, όπως φαίνεται στην εικόνα. Στην κορυφή του γηπέδου υπάρχει ένα τετράγωνο στις τέσσερις γωνίες του οποίου υπάρχουν οι λεγόμενες βάσεις. Μάλλον λόγω του προσανατολισμού του το τετράγωνο αυτό συνηθίζεται να το λένε ρόμβο (diamond). Η βάση στην κορυφή ονομάζεται αρχική βάση (home plate), ενώ οι υπόλοιπες βάσεις είναι, αριστερόστροφα, η 1η, η 2η και η 3η.

Ένας αγώνας μπέιζμπολ παίζεται σε εννέα περιόδους, που ονομάζονται innings. Κάθε περίοδος αποτελείται από δύο ημιπεριόδους. Στην μία ημιπερίοδο η μια ομάδα είναι στην επίθεση και η άλλη στην άμυνα και στην άλλη ημιπερίοδο αντιστρέφονται οι ρόλοι. Μπορεί να σκοράρει μόνο η ομάδα που είναι στην επίθεση, ενώ η αμυνόμενη προσπαθεί να αποτρέψει το σκοράρισμα.

Η αμυνόμενη ομάδα έχει εννέα παίκτες στο γήπεδο. Στην μέση του τετραγώνου είναι ο πίτσερ (pitcher), που πετάει την μπάλα. Πίσω από την αρχική βάση είναι ο κάτσερ (catcher), που πιάνει την μπάλα. Υπάρχει ένας παίκτης σε κάθε μία από τις άλλες βάσεις, και οι υπόλοιποι τέσσερις είναι διασκορπισμένοι στο γήπεδο για να μαζεύουν τις μακρινές μπαλιές. Όλοι οι παίκτες της ομάδας φοράνε στο ένα χέρι ένα μεγάλο γάντι για να πιάνουν εύκολα την μπάλα. Η επιτιθέμενη ομάδα ξεκινάει με έναν μόνο παίκτη στο γήπεδο, τον μπάτερ (batter). Είναι ο παίκτης με το ρόπαλο που στέκεται στην περιοχή της αρχικής βάσης, μπροστά από τον κάτσερ και προσπαθεί να κτυπήσει την μπάλα που πετάει ο πίτσερ. Στόχος του μπάτερ είναι να προωθηθεί διαδοχικά προς την 1η, 2η, 3η βάση και να φτάσει πάλι στην αρχική βάση όπου σκοράρει έναν πόντο (run). Στόχος της αμυνόμενης ομάδας είναι να το αποτρέψει αυτό και να βγάλει τον παίκτη εκτός (out), δηλαδή να τον στείλει στον πάγκο. Όταν τρεις παίκτες της επιτιθέμενης ομάδας βγουν εκτός, ολοκληρώνεται η ημιπερίοδος. Να δούμε τώρα την διαδικασία.

Yπάρχει ένα νοητό ορθογώνιο περίπου ανάμεσα στο στήθος και τα γόνατα του μπάτερ που είναι η ζώνη ρίψης (strike zone). Ο πίτσερ ρίχνει την μπάλα προς την κατεύθυνση του μπάτερ και, αν αυτή περάσει μέσα από την ζώνη ρίψης, ο μπάτερ είναι υποχρεωμένος να την κτυπήσει, αλλιώς χρεώνεται με ένα στράικ (strike). Το αν η μπάλα πέρασε μέσα από την ζώνη ρίψης ή όχι το κρίνει ένας διαιτητής που στέκεται πίσω από τον μπάτερ και τον κάτσερ. Στα τρία στράικ ο μπάτερ βγαίνει εκτός. Στράικ καταγράφεται σε βάρος του και όταν επιχειρήσει να κτυπήσει την μπάλα και αποτύχει (βρει αέρα), είτε η μπάλα έχει περάσει μέσα από την ζώνη ρίψης είτε όχι. Επίσης χρεώνεται με στράικ αν χτυπήσει την μπάλα και αυτή φύγει έξω από τις δύο ευθείες του γηπέδου (foul ball), αλλά μόνο αν πρόκειται για πρώτο ή δεύτερο στράικ. Δηλαδή, αν ο μπάτερ έχει ήδη δύο στράικ, το φάουλ δεν χρεώνεται για στράικ. Από την άλλη, αν ο πίτσερ πετάξει την μπάλα εκτός της περιοχής ρίψης και ο μπάτερ δεν επιχειρήσει να την κτυπήσει, τότε ο πίτσερ χρεώνεται με μία μπάλα (ball). Αν ο πίτσερ συμπληρώσει τέσσερις μπάλες, ο μπάτερ προωθείται αυτόματα στην 1η βάση και μπαίνει στον αγώνα ο επόμενος μπάτερ. Καμιά φορά συμβαίνει ο πίτσερ να χτυπήσει κατά λάθος τον μπάτερ με την μπάλα. Τότε ο μπάτερ παρατάει το ρόπαλο και τρέχει προς τον πίτσερ για μια κουβέντα στα γαλλικά. Οι υπόλοιποι παίκτες ζηλεύουν και τρέχουν κι αυτοί να συμμετάσχουν στην κουβέντα, ενώ οι διαιτητές, που θέλουν να τελειώσει το ματς για να πάνε στα σπίτια τους, προσπαθούν να διακόψουν την κουβέντα.

Ας δούμε τώρα τι γίνεται όταν ο μπάτερ καταφέρει να χτυπήσει την μπάλα με το ρόπαλο. Προσπαθεί να την στείλει όσο το δυνατόν μακρύτερα ώστε να προλάβει να προωθηθεί στην 1η (ή παραπάνω) βάση προτού οι παίκτες της αμυνόμενης ομάδας επιστρέψουν την μπάλα στους συμπαίκτες τους που φυλάγουν τις βάσεις. Αν δεν προλάβει, βγαίνει εκτός. Αν προλάβει να φτάσει σε μια βάση, τότε είναι ασφαλής και περιμένει να χτυπήσει ο επόμενος μπάτερ την μπάλα, ώστε να προωθηθεί περαιτέρω με τελικό στόχο να φτάσει στην αρχική βάση και να σκοράρει. Εδώ να διευκρινίσω ότι, για να συμβούν όλα αυτά, πρέπει η μπάλα μετά το χτύπημα του μπάτερ να πέσει στο έδαφος. Αν καταφέρει ένας αμυνόμενος να πιάσει την μπάλα προτού αυτή πέσει στο έδαφος (fly ball), τότε ο μπάτερ βγαίνει εκτός. Υπάρχει και η περίπτωση το χτύπημα να είναι τόσο δυνατό που να στείλει την μπάλα στην εξέδρα πίσω από το κυκλικό τμήμα του γηπέδου. Σε αυτή την περίπτωση οι αμυνόμενοι προφανώς δεν έχουν την δυνατότητα να επιστρέψουν την μπάλα και ο μπάτερ κάνει τον γύρο των βάσεων και σκοράρει ανενόχλητος. Αυτό είναι το λεγόμενο home run. Ταυτόχρονα σκοράρουν και όλοι οι παίκτες που τυχαίνει να βρίσκονται σε κάποια βάση. Αν υπάρχουν παίκτες και στις τρεις βάσεις, έχουμε το περίφημο grand-slam home run και η ομάδα σκοράρει τέσσερις μαζεμένους πόντους. Βλέπουμε λοιπόν ότι εδώ το να στείλει κανείς την μπάλα στην εξέδρα είναι επιθετική ενέργεια, ενώ στο ποδόσφαιρο είναι αμυντική που έχει στόχο να κερδίσει χρόνο. Όπως ανέφερα ήδη, το ματς ολοκληρώνεται σε εννέα περιόδους. Όμως στο μπέιζμπολ δεν υπάρχει ισοπαλία. Αν το σκορ είναι ισόπαλο μετά από τις εννέα περιόδους, παίζονται έξτρα περίοδοι μέχρι μια ομάδα να νικήσει.

Το σόφτμπολ έχει παρόμοιους κανόνες. Οι κυριότερες διαφορές είναι ότι το γήπεδο είναι μικρότερο, η μπάλα ελαφρότερη, η πίτσερ ρίχνει την μπάλα με διαφορετικό τρόπο και παίζονται εφτά αντί εννέα περίοδοι.

Οι Αμερικανοί, ως γνωστόν, λατρεύουν τις στατιστικές και τα ρεκόρ. Έτσι, για κάθε ματς μπέιζμπολ και για κάθε παίκτη καταγράφουν ένα σωρό αριθμούς και την ιστορία κάθε επίδοσης. Παίκτες όπως ο Μπέιμπ Ρουθ και ο Τζο Ντιμάτζιο θεωρούνται θρύλοι του αθλήματος, αφού πέτυχαν ρεκόρ που μερικά δεν έχουν καταρριφθεί μέχρι σήμερα. Για τον Μπέιμπ Ρουθ έχει γυριστεί η ταινία The Babe (1992 – ελληνικός τίτλος «Μπέιμπ») του Άρθουρ Χίλερ με τον Τζον Γούντμαν στον κεντρικό ρόλο, ενώ ο Τζο Ντιμάτζιο είναι γνωστός και ως σύζυγος της Μέριλιν Μονρό.

Μερικές αρκετά καλές ταινίες με θέμα το μπέιζμπολ, όλες αμερικάνικες βέβαια, είναι: The natural (1984 – ελληνικός τίτλος «Ο καλύτερος») του Μπάρι Λέβινσον, Bull Durham (1988 – ανυπόφορα ανόητος ελληνικός τίτλος «Η κυρία και ο ταύρος») του Ρον Σέλτον, For the love of the game (1999 – ελληνικός τίτλος «Στον έρωτα του παιχνιδιού») του Σαμ Ράιμι, και Moneyball (2011 – ελληνικός τίτλος «Μάνεϊμπολ») του Μπένετ Μίλερ. Για το σόφτμπολ υπάρχει η ταινία A league of their own (1992 – ελληνικός τίτλος «Το δικό τους παιχνίδι») της Πένι Μάρσαλ. Από τραγούδια σχετικά με το μπέιζμπολ θα αναφέρω το Centerfield του Τζον Φόγκερτυ. Στο παρακάτω βίντεο του τραγουδιού έχει σκηνές από παλιούς αγώνες μπέιζμπολ.

 

Θα τελειώσω με το θέμα της μετάφρασης της ορολογίας του μπέιζμπολ στα ελληνικά. Δεν βρήκα να υπάρχει κάτι επίσημο ή έστω καθιερωμένο και έτσι αρκετούς όρους τους άφησα αμετάφραστους. Θα παραθέσω κάποιες αποδόσεις όρων, που βρήκα στην Βικιπαίδεια, αλλά δεν τις υιοθέτησα:
baseball – βασεοσφαίριση
softball – ελαφροσφαίριση (το «μαλακοσφαίριση» μάλλον δεν πάει)
diamond – διαμάντι (αντί για ρόμβος, θα μπορούσε να μπει στα μεζεδάκια)
home plate – αρχική πλάκα (προτίμησα «αρχική βάση», που επίσης προτείνεται)
pitcher – ρίπτης
catcher – λήπτης
batter – ροπαλοφόρος (απειλητικό ακούγεται)
Ίσως το μπέιζμπολ να γίνει κάποτε δημοφιλές στην Ελλάδα και να βρεθούν δόκιμες αποδόσεις των όρων. Μέχρι τότε θα έχουμε ως υποκατάστατο το ξυλίκι.

Nομίζω πως το άρθρο του ΣΠ είναι όχι μόνο πλήρες αλλά και πολύ καλογραμμένο. Εγώ δεν έχω να προσθέσω τίποτα -ή μάλλον, ας πω κάτι ημιάσχετο, παίρνοντας αφορμή από τη μανία των Αμερικανών για τα στατιστικά στοιχεία. Κάποιος, λέει, ήθελε να κάνει μια μελέτη για τη θνησιμότητα των αριστερόχειρων -όμως δεν υπήρχαν στατιστικές όπου να δηλώνεται η αριστεροχειρία. Ή μάλλον υπήρχαν: στο μπέιζμπολ!

138 Σχόλια to “Με μια μπάλα κι ένα ρόπαλο (μια συνεργασία του Σταύρου Παύλου)”

  1. Αυτά θα έχουμε τώρα τις Παρασκευές που δεν έχει κίνηση; Επόμενο άρθρο για το σκουώς. :mrgreen:

  2. Χαχά, το κομμάτι με τα γαλλικά όμως ήταν καλό 🙂

  3. ndmushroom said

    Ωραιότατο και αναλυτικότατο το άρθρο. Ευτυχώς δεν αναλύθηκαν οι διαφορετικές μπαλιές (πώς διάολο θα το πούμε το pitch στα ελληνικά; Ρίψη; Ριξιά;) γιατί θα χρειαζόταν και δεύτερη εβδομάδα. 🙂

  4. spiridione said

    Έχουν μήπως καμιά έκφραση οι Αμερικανοί ‘πέταξα τη μπάλα στην εξέδρα’, σε έσκισα; Ωραίο άρθρο όντως.

  5. μήτσκος said

    Κάτι δεν κατάλαβα.
    Αν ο μπάτερ φτάσει στην 1η βάση είναι μεν ασφαλής, αλλά προφανώς μπορεί και να συνεχίσει το τρέξιμο αν νομίζει ότι προλαβαίνει να σκοράρει. Οπότε τι γίνεται αν τον προλάβει η μπάλα πχ ανάμεσα στη 2η και στην 3η βάση; Γυρίζει στην τελευταία βάση που πρόλαβε (δηλαδή τη 2η), ή τελειώνει και γυρίζει στον πάγκο;

  6. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    μπράβο ρε Σταύρο που έκανες τον κόπο να μας τα εξηγήσεις, μόνο να πεις και κάτι για κάτι «χειριστές» του ρόπαλου του μπέιζμπολ (θά ‘πρεπε να έχεις άδεια για οπλοφορία γι αυτό το μαραφέτι…) δεν μας είπες … 🙂

  7. spiridione said

    Και χρόνια πολλά στον Μιχάλη Νικολάου, Άγγελο, και σε όσους άλλους γιορτάζουν.

  8. Το άρθρο κατατοπιστικό, το παίγνιον δεν κάνει για θερμόαιμους βαλκάνιους… να μετακινούνται από μια βάση στην άλλη…κουτσό παίζουνε ;

    Εμ το άλλο ; μαζεύονται σε κάτι σταδιάρες χιλιάδες κόσμος και το μπαλλάκι τόσο μικρό που σχεδόν δεν φαίνεται από την κερκίδα, ήθελα νάξερα τι βλέπουν οι θεατές.

    Απορίες έχω πολλές αλλά οι απαντήσεις θα μου είναι άχρηστες, οπότε…στον καιρό !!

  9. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Το καλογραμμένο άρθρο σου (συγχαρητήρια!) δεν αλλάζει την γνώμη μου γι αυτά τα διαολεμένα αγγλοαμερικανικά παιγνίδια και δεν έχω καμιά αμφιβολία για το πως θα χρησιμοποιούσαν το ρόπαλο οι δικοί μας, αν ποτέ αυτά διαδίδονταν στην Ελλάδα! 🙂

  10. Σωτήρς said

    Ωραίο άρθρο! Κι όμως στα επαρχιώτικα χώματα της Φωκίδας παίζαμε μπέιζμπολ το 1996. Οικογενειακοί φίλοι αμερικάνοι εκ Μινεσότας μας είχαν δωρήσει μπαστούνι, μπάλες και αυτοκόλλητα από ομάδες. Μαζί με μια συμμαθήτρια που είχε συγγενείς στις ΗΠΑ είχαμε δυο μπαστούνια οπότε έβγαιναν δύο ομάδες. Οι κανόνες βέβαια ήταν τρέχα γύρευε, δέκα χρονών ήμασταν ό,τι βλέπαμε από τις ταινίες κάναμε.

    Θέλει προσοχή η άτιμη η μπάλα, πονάει!

  11. takis#13 said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν. Πολύ καλό το άρθρο . Στην γειτονιά μου , στα χρόνια του δημοτικού , όταν υπήρχαν ακόμα αλάνες παίζαμε μπαιηζμπολ ! Αιτία δυο αδέρφια που είχαν έρθει από τον Καναδά και έφεραν ρόπαλο (μπαλάκι χρησιμοποιούσαμε ένα του τένις ) και ήξεραν κάπως τους κανόνες. Και λέω κάπως γιατί δεν ήξεραν καλά τους κανόνες του στραικ με αποτέλεσμα αυτός που χτύπαγε να περιμένει την καλή μπαλιά για ώρες! Σήμερα δεν μπορώ να καθίσω να το παρακολουθήσω γιατί το βαριέμαι (πολλές ώρες με αργή εξέλιξη). Μία ερώτηση στον ΣΠ . Ετυχε να δω τον τελευταίο παιχνίδι των τελικών και είχε μια φάση που προκάλεσε αντιδράσεις (κομψή έκφραση) . Μετά από χτύπημα ο παίκτης των Νάσιοναλς έτρεχε στην πρώτη βάση . Λίγο πριν πατήσει την πρώτη βάση χτύπησε με το σώμα του το γάντι του πρώτου μπαιηζμαν ενώ ο τελευταίος ήταν έτοιμος να πιάσει την μπάλα . Και ακυρώθηκε . Γιατί;

  12. Νέο Kid said

    Δεν κατάλαβα τίποτα! Μάλλον δεν τοχω μ αυτά τα ροπαλοφόρα “σπορ”…
    Ο Σταύρος μια χαρά τα είπε και γειασάν τού μάγκα!

  13. nikiplos said

    Καλημέρα… Θυμήθηκα το 2004 που είχαμε πάει να δούμε στο Ελληνικό το Κούβα-Καναδάς, που νίκησε η Κούβα.

    Το τραγελαφικό ήταν πως μαζευόμασταν γύρω από Αχεπάνους – που κάτι σκάμπαζαν και έλεγαν φωναχτά τι έγινε προτού το ανακοινώσουν στα επίσημα.

    Οι Αχεπάνοι ήταν εμφανώς ενάντια στην Κούβα, αλλά εμείς – το κοινό τους – ήμασταν σαφώς υπέρ. Έτσι κι αυτοί γλύκαιναν λίγο τη φωνή στα φάκ και στα ντάμετ, ώστε να μας ευχαριστήσουν όποτε σκοράριζε η Κούβα… Ήταν οι μόνοι με καπελάκι Τζόκεϋ. Εμείς έχοντες περαιώσει εντός της 10ετίας το στρατιωτικό μας το μισούσαμε ως αξεσουάρ, αφού μας θύμιζε το «νέος!».

    Υπήρχε και η μουσική υπόκρουση, ήμασταν και στο απόγειο της Ευρωπαϊκής μας δόξας, είχαμε και τα Ευρώ άφθονα στην τσέπη μας, είχαν πέσει αβέρτα χρήματα ενόψει Αθήνα2004 και μπουκωμένοι, φρενήρεις, μεθούσαμε στο μεγαλείο μας.
    (μετά πέσαμε σε ντουβάρι).

  14. Παναγιώτης Κ. said

    Αρχές δεκαετίας του ΄60 και πιτσιρικάς εγώ βρίσκομαι στο προαύλιο του σχολείου να παρακολουθώ τους μεγαλύτερους μαθητές να παίζουν το παιχνίδι αυτό που, πολύ αργότερα έμαθα ότι λέγεται μπέιζμπολ.
    Προφανώς κάποιος μετανάστης από τις ΗΠΑ είχε την ιδέα να στήσει το σκηνικό.
    Ματαίως προσπάθησα να καταλάβω ποιος είναι ο αντικειμενικός στόχος του παιχνιδιού.
    Μάλλον το ίδιο πρέπει να συνέβη και με τους μεγαλύτερους, κρίνοντας από το γεγονός ότι το το παιχνίδι αυτό δεν μακροημέρευσε. Διευκρινιστικές ερωτήσεις έμειναν αναπάντητες. Συμβαίνει πολλές φορές ενώ ρωτάς γιατί κάνουμε το τάδε, αντί απάντησης σου λένε πως θα το κάνεις. Η διδασκαλία τελικά, δεν είναι παίξε γέλασε!
    Όλα αυτά στο υψόμετρο 930 στην Κόνιτσα!

    Πηγαίνω τώρα να ξαναμελετήσω το άρθρο μπας και λύσω τις πριν από πενήντα και πλέον χρόνια απορίες. 🙂

  15. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες κι από μένα !

  16. Παναγιώτης Κ. said

    😦 Μόνο το ΓΙΑΤΙ ήθελα να μαυρίσω και…πήρε η μπάλα από το γιατί και κάτω…

  17. Νέο Kid said

    14. Πραγματικά έτσι είναι. Το πιο ακατανόητο σε αυτά τα σπορ δεν είναι το πώς παίζονται. Αλλά το ΓΙΑΤΙ παίζονται… 😊
    Μπέη δε γουεη το σνουκερ είναι γαμάτο, και οι σνουκεράδες πρωταθλητές θεοί!
    Οποίος δεν έχει δει το Σάλιβαν να κάνει όχι απλά century αλλά το τέλειο 147άρι σε όση ώρα χρειάζεται ο Χατζηνικολαου να πει μια μετρίου μήκους πρόταση… δεν ξέρει τι χάνει!

  18. Γιάννης Ιατρού said

    Κι απ’ εδώ τα Χρόνια Πολλά σε όσες κι όσους γιορτάζουν, ειδικά μάλιστα στον υπερπόντιο Μιχάλη και στον Άγγελο!

  19. loukretia50 said

    Πολλές ευχές στους εορτάζοντες, ειδικά στους Μιχ.Νικολάου και Άγγελο!
    ———————————————————————-

    Όσο για το άρθρο, κατατοπιστικό και καλογραμμένο, παίρνουν μια ιδέα όσοι ενδιαφέρονται.
    Τα προγνωστικά μου είναι ότι όλα τα σχόλια θα είναι σχετικά με το σπορ, όπως υποθέτω θάλεγε κάποιος άλλος
    (έχει το όνομα, εγώ έκανα βουτιά σε άγνωστα νερά).

    …της ασχετοσύνης :
    – Φίλε κολλητέ,
    ας μη γίνει συ -νήθεια σπαστική
    Όχι κάθε Παρασκευή
    μη παρακαλώ σας μη
    σπαταλάτε την ώρα μου
    ΛΟΥ
    Είν΄πολλά τα σπορ, δε μπορώ
    τους καλούς μου φίλους να βρω

    όχι, σε παρακαλώ
    ας μη στηθεί γήπεδο εδώ
    στου ιστού το στερέωμα

    ΥΓ Είν΄υπερβολή φυσικά
    όλα βαίνουν κανονικά,
    Εμ!
    Τόσες μέρες και θέματα

    Και για να το απαλύνω, κάτι για χάζεμα
    Babe Ruth breaks all time home run record
    THE NEW YORK TIMES, July 19, 1921

    http://www.rarenewspapers.com/view/648024?list_url=%2Flist%2Fsports%3Fpage%3D8

    Σιγά που θα έφευγα!

  20. ΓΤ said

    Πραγματικά το World Series άξιζε ακριβώς για αυτό τον λόγο (https://thehooksite.com/instagram-models-banned-from-baseball-after-flashing-during-game-laughs/)

  21. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα. Σύντομη εἴσοδο-βουτιὰ στὰ νερὰ τοῦ ἱστολογίου, ἴσα γιὰ τὰ χρόνια πολλὰ σὲ ἑορτάζοντες καὶ ἑορτάζουσες, ἰδιαιτέρως δὲ στὰ ξενιτεμένα μας. Κανονικὴ βουτιά, ἂν βοηθήσει καὶ ὁ καιρὸς φυσικά, θὰ γίνει στὰ νερὰ τοῦ «Ζέφυρος» στὴ Ρόδο τὴν Κυριακή.

  22. giorgos said

    Καλημέρα καί χρόνια πολλά σέ όσους γιορτάζουν , καί ειδικά στόν κύριο Μιχάλη Νικολάου στόν οποίο αισθάνομαι υπόχρεος πού μέ βοήθησε νά μάθω τόν τρόπο νά κερδίζω στήν «Δηλωτή «

  23. mitsos said

    Καλημέρα

    Το διάβασα από περιέργεια ( όντως πολύ καλογραμμένο. Μπράβο στον Σταύρο )
    και με ακόμα μεγαλύτερη περιέργεια διάβασα τα σχόλια.
    Για χρόνια απορούσα για το τι βρίσκουν κάποιοι να συζητάνε τις στατιστικές των διάφορων σπόρ και τις επιδόσεις κάποιων πρωταθλητών. Σαν αυτούς που κάθονται και συζητάνε πόσες φορές παντρεύτηκε ο τέταρτος σύζυγος της τάδε όμορφης του σόου μπιζ ;!
    Ακατανόητο.
    Μου λύθηκε σε ένα βαθμό η απορία όταν μια πρώην μαθήτριά μου με πλησίασε και με ρώτησε : «Εσείς δηλαδή θεωρείτε ότι το να την βρίσκει κάποιος λύνοντας ασκήσεις φυσικής, δεν είναι διαστροφή ; …»

    Α! ξέρω και μια ωραία άσκηση φυσικής σχετική:
    Αποδείξτε ότι στο ρόπαλο του μπέϊζμπολ υπάρχει ένα σημείο ( στα 2/3 περίπου της απόστασης από την λαβή αν θεωρήσουμε ισοκατεμημένη την μάζα ) που το ονομάζουμε κέντρο κρούσης και έχει εκπληκτικές ιδιότητες. Μια απο αυτές είναι πως αν κτυπήσεις την μπάλα ακριβώς με εκείνο το σημείο του ρόπαλου δεν δέχεσαι τράνταγμα στην λαβή . Δυστυχώς η μεγαλύτερη ταχύτητα στο μπαλάκι επιτυγχάνεται αν το κτυπήσεις με το άκρο του ρόπαλου.
    Ξέρω ότι δεν σας συγκίνησα αλλά … κόλλαγε

  24. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα καὶ χρόνια πολλὰ στὶς ἑορτάζουσες καὶ στοὺς ἑορτάζοντες καὶ ἰδιαιτέρως στὸν Μιχάλη Νικολάου καὶ στὸν Ἄγγελο.

    Εὐχαριστοῦμε τὸν Σταῦρο γιὰ τὴν ἐμπεριστατωμένη παρουσίαση καὶ τὸν Νικοκύρη γιὰ τὴ δημοσίευση.

    Where have you gone, Joe DiMaggio? τραγουδοῦν ὁ Σάιμον καὶ ὁ Γκαρφάνκελ στὸ τραγοῦδι Mrs Robinson ἀπὸ τὴν ταινία The graduate.

    Ἀπὸ τὴν ταινία αὐτὴ τοὺς μάθαμε, ὅπως καὶ τὸν Ντάστιν Χόφμαν, πρὶν ἀπὸ μισὸν αἰώνα.

    Ἦταν μιὰ ὅαση μέσα στὴν μαυρίλα τῆς δικτατορίας.

  25. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Kαλημέρα και χρόνια πολλά στον Μιχάλη, τον Άγγελο και σε όσους άλλους γιορτάζουν.

    Πολύ καλογραμμένο και επεξηγηματικό το άρθρο από τον ΣΠ, δεν φταίει αυτός που δεν κατάλαβα τίποτε. 🙂

    17 – Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ, και στο πρώτο μέρος και ειδικά στο δεύτερο, μια κατηγορία μόνος του ο άνθρωπος, κατά τ΄άλλα, παίζαμε κι εμείς μπιλιάρδο στα νιάτα μας. 🙂

  26. Jago said

    Κι εγώ θέλω άρθρο για το σνούκερ, το λατρεύω. Είχε ένα μπιλιαρδάδικο στο Πασαλιμάνι κι ένα τραπέζι σνούκερ αλλά θεόρατα δύσκολο και πάντοτε κατειλημμένο καθώς στα πρώτα βήματα της ιδιωτικής τηλεόρασης, τα μικρά κανάλια – νομίζω το New Channel – πρόβαλαν συχνά αγώνες σνούκερ. Ευτυχώς σήμερα υπάρχει και το Youtube, βλέπω και από κει αγώνες.

  27. mitsos said

    Ναι
    Χρόνια Πολλά και Καλά
    στον Μιχάλη Νικολάου
    στον Άγγελο
    και …
    σε όλους τους εορτάζοντες
    (ακόμα και στον Χρυσοχοϊδη ;🤔 )

  28. spyridos said

    Los Barbudos (Οι Μουσάτοι)

    https://i2.wp.com/mopupduty.com/wp-content/uploads/2010/02/castro-baseball-1.jpg?resize=770%2C580

  29. Babis said

    Καθόλου κατατοπιστικό το άρθρο, λυπάμαι για την πτώση του επιπέδου των άρθρων.
    Ευτηχώς όμως εγώ είμαι εδώ, διαβάστε αυτό και θα τα καταλάβεται όλα.

    https://rebrandedinsanity.wordpress.com/2010/01/21/baseball-explained-to-a-foreigner/

  30. spyridos said

    Το δημοφιλέστερο άθλημα στην Κούβα , Δομινικανή Δημοκρατία και μάλλον και στην Βενεζουέλα

  31. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Χρόνια σας πολλά, Άγγελε (-οι) και Μιχάλη (-δες)!

  32. 29 😀

  33. steliosZ said

    Ενημερωτική και καλογραμμένη εισαγωγή στους κανόνες του baseball, αλλά έμεινα με μια απορία: Ο catcher τι ρόλο έχει στο παιχνίδι; (αναφέρεται στην αρχή, αλλά μετά μάλλον εξαφανίζεται…)

  34. William T. Riker said

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!

    Ίσως η πιο αστεία σκηνή baseball στον κινηματογράφο:

  35. ΣΠ said

    Καλημέρα. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και ιδιαίτερα στους Μιχάλη Νικολάου και Άγγελο. Τις ευχές μου και στον Νικοκύρη για την μητέρα του και την κόρη του.

    Ευχαριστώ τον Νικοκύρη για την δημοσίευση και τους σχολιαστές για τα καλά τους λόγια. Ζητώ συγνώμη από όσους βρίσκουν αδιάφορο το σημερινό θέμα, όπως ο Δύτης και η Λουκρητία. Όμως νομίζω ότι και αυτοί κάτι θα μπορούσαν να βρουν ενδιαφέρον στις ταινίες που αναφέρω ή στα μεταφραστικά θέματα στο τέλος

    Ήξερα ότι είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς περιγραφικά τους κανόνες, όχι μόνο του μπέιζμπολ, αλλά οποιουδήποτε παιχνιδιού. Ο καλύτερος τρόπος είναι να παρακολουθείς ένα ματς με κάποιον και να του εξηγείς τι συμβαίνει σε κάθε φάση. Άλλωστε άφησα έξω πολλές λεπτομέρεις των κανόνων, κάποιες από τις οποίες δεν τις ξέρω ούτε εγώ, ενώ δεν έγραψα τίποτα για την στρατηγική του παιχνιδιού, όπως επεσήμανε ο ndmushroom στο 3. Θα απαντήσω σε ό,τι απορίες σχετικά με τους κανόνες ή άλλες ερωτήσεις έχετε.

    4 Χρησιμοποιούν το home run μεταφορικά για την ολοκλήρωση σεξουαλικών σχέσεων. Πιθανόν να το έχεις ακούσει σε ταινίες.

    5 Όχι, δεν υπάρχει κατοχύρωση βάσης. Αν ο παίκτης συλληφθεί εκτός βάσης βγαίνει έξω. Κάτι που δεν έγραψα είναι ότι μπορεί κάποιος παίκτης, εκμεταλλευόμενος κάποιο λάθος ή ασυνεννοησία, να προσπαθήσει να κλέψει την επόμενη βάση. Η αμυνόμενη ομάδα πρέπει να είναι σε εγρήγορση να τον πιάσει στα πράσα και να τον βγάλει έξω.

    6 Αυτός είναι κανονικός ροπαλοφόρος.

    10 Η μπάλα πράγματι πονάει. Γι’ αυτό ο κάτσερ και ο διαιτητής που στέκεται πίσω του φοράνε προστατευτικά του προσώπου και του κορμού.

    11τέλος. Πρέπει να δόθηκε interference. Δεν επιτρέπεται οι παίκτες να παρεμβάλλονται στην πορεία του άλλου.

    23 Πράγματι οι παίκτες συνήθως κτυπάνε την μπάλα με την άκρη του ροπάλου.

    24 Τον Τζο Ντιμάτζιο τον αναφέρει και στο τραγούδι που έβαλα στο άρθρο και μάλιστα φαίνεται ταυτόχρονα στο βίντεο.

  36. ΚΩΣΤΑΣ said

    Σταύρο, θέλω να σε συγχαρώ για το πολύ καλό, κατανοητό και κατατοπιστικό κείμενό σου. Προσωπικά δεν γνωρίζω πολλά πράγματα ούτε από το πιο διαδεδομένο λαϊκό άθλημα, το ποδόσφαιρο, πόσο μάλλον τα ροπαλοφόρα αυτά αμερικάνικα αθλήματα. Για όσους όμως ενδιαφέρονται, το σημερινό άρθρο σου είναι πολύ ωφέλιμο και απολύτως ενημερωτικό.

    Χρόνια πολλά σε Άγγελο και Μιχάλη και σε όσους-ες γιορτάζουν σήμερα.

  37. Φώτης said

    Καλησπέρα σας!!
    Ομολογώ πως όταν επισκέφτηκα την Νέα Υόρκη μου άρεσε πολύ η εμπειρία του να παρακολουθήσω έναν αγώνα.
    Μου έκανε εντύπωση η συνεχής χαλαρότητα με λίγες εντάσεις. Πας στο «γήπεδο», παίρνεις το χοτ-ντογκ σου και κάααθεσαι gia 3-4 ώρες. Ότι πρέπει για μια ξεκούραστη Κυριακή με το παιδί σου.

    Μία μικρή σημείωση πάντως.
    Στην (πολύ καλή) ταινία «A league of their own» έπαιζαν Baseball και όχι Softball. Οι άντρες αθλητές έπρεπε να φύγουν για τον πόλεμο και βρήκαν γυναικείες παίκτριες ώστε να φτιάξουν ένα πρωτάθλημα γιατί υπήρχε ανάγκη να ψυχαγωγηθεί ο κόσμάκης.

    Πολύ καλή ταινία για μένα ήταν και η ταινία «Major League» με τον Τσάρλυ Σην και τον Τομ Μπέρεντζερ.

    Η ταινία «For the Love of the Game» που αναφέρατε νομίζω πως αφορά και το αποκαλούμενο «perfect game» (τέλειο παιχνίδι). Για να επιτευχθεί ένα τέλειο παιχνίδι λοιπόν πρέπει η άμυνα της μιας ομάδας να μην επιτρέψει στην άλλην να «κλέψει» ούτε μιά βάση.

  38. 35 Δεν πειράζει, να δουλέψουμε και λίγο 🙂

  39. Νέο Kid said

    26. Get out a hea! 😊👍

  40. ΣΠ said

    33
    Ο κάτσερ πιάνει την μπάλα που πετάει ο πίτσερ, αν δεν την κτυπήσει ο μπάτερ. Αλλιώς η μπάλα θα έφευγε και ο μπάτερ θα μπορούσε να τρέξει στην 1η βάση. Επίσης είναι ο φύλακας της αρχικής βάσης.

  41. Νέο Kid said

    Παρντον, στο 29. πήγαινε το 39.

  42. Peter Stroggylos said

    Αξίζει ένα μπράβο στο συγγραφέα του άρθρου όχι τόσο για το πολύ καλό χρονογράφημα όσο για το ότι ομολογεί πως γράφει για το baseball χωρίς να ξέρει τους κανόνες του (σχόλιο 25).
    Εαν όντως ορισμένοι αναγνώστες ενδιαφέρονται πώς παίζεται το baseball, υπάρχει ειδικό βιβλίο baseball για αρχάριους (dummies)
    Και κάτι που λέμε εδώ στη Γερμανία: τι σχέση έχει το baseball με τους μάρτυρες του Ιεχωβά; Απάντηση: Και τα δύο ήρθαν στη Γερμανία από τους ομογενείς εξ Αμερικής Νομίζω ότι αυτό ισχύει και για την Ελλάδα: Οι ελληνοαμερικανοί έφεραν στη χώρα τη θρησκεία των μαρτύρων του Ιεχωβά και το baseball

  43. Αμ καλά το κατάλαβε ο Καλόψυχος 😉

  44. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!

    Κάτι περισσότερο από πριν καταλαβαίνω μετά από το σημερινό, αλλά αισθάνομαι σαν να έχω διανύσει τα πρώτα 200 μέτρα ενός μαραθωνίου που δεν έχω διάθεση να τρέξω.

    Συνειρμικό: Ξέρει κανείς από τους παλιότερους τους κανόνες για το τσιλίκι; Ξυλαράκι αντί για μπάλλα, χτύπημα με αυτοσχέδιο ρόπαλο, μέχρι εκεί οι ομοιότητες και μέχρι εκεί ξέρω. Τσομάκ(ι), τσιλίκ(ι), τσιλικόβεργα τα σύνεργα, δε θυμάμαι με ποια αφορμή τα έλεγε, έτσι στη σειρά, η μάνα μου παλιά. Θα τη ρωτήσω.

    35/4 Για τις μεταφορές στις ερωτικές σχέσεις, first base είναι το φιλί, κι από εκεί και πέρα δεν ξέρω, μάλλον second base είναι το μπαλαμούτιασμα, third base το φάσωμα και home run το… σκοράρισμα. Πλούτος οι αμερικάνικες ταινίες/σειρές… 🙂

  45. ΣΠ said

    17, 25, 26
    Παρακολουθώ σνούκερ από τότε που ο νεαρός Στίβεν Χέντρι κέρδιζε τα παγκόσμια πρωταθλήματα. Αυτός και ο μεγάλος Ρόνι Ο’Σάλιβαν υπήρξαν οι αγαπημένοι μου παίκτες για το επιθετικό τους παιχνίδι. Αντίθετα, αντιπαθούσα τον Στιβ Ντέιβις και αντιπαθώ τον Μαρκ Σέλμπι για το παιχνίδι τακτικής.

  46. ΓιώργοςΜ said

    44 δεν είχα δει το λίκνο του 35, άκυρη η απορία…

  47. ΣΠ said

    44
    Στο λινκ που δίνω το εξηγεί: To accelerate through first base (french kissing), onto second base («heavy petting») to third base (oral sex) and finally coming around to home plate (sexual intercourse).

  48. ΣΠ said

    45
    Θα μπορούσα να γράψω για το σνούκερ, αλλά μη το κάνουμε ιστολόγιο των σπορ.

  49. loukretia50 said

    29. !!! – σαν κάτι να μου θυμίζει…

    ΣΠ Το 29 είναι η απόδειξη ότι θα έχουμε ενδιαφέροντα σχόλια!

    Δημοφιλές σπορ από παλιά

    Το έμαθα από τα Μίκυ Μάους

    BASEBALL CARTOONS WORTH MUCH MORE THAN A THOUSAND WORDS https://baseballhall.org/discover-more/stories/short-stops/baseball-cartoons-in-pastime

    Στις ταινίες πιάστηκα αδιάβαστη, αλλά έχω δει μια άλλη με θέμα τη δημιουργία diamond με κάπως …μεταφυσική διάσταση!
    Δεν την πολυθυμάμαι, σε γλυκανάλατη έφερνε λίγο, αλλά έχω μια αδυναμία στον Μπαρτ Λάνκαστερ – αυτή η καρδιά η αγκινάρα! – και τον ακολούθησα μέχρι το
    Field of dreams https://youtu.be/Y9yrupye7B0?t=64 το 1989

  50. Λου δεν το άνοιξες το λινκ του #29, έχει πλάκα. Ο πολυώνυμος είναι στο #42.

  51. Σηλισάβ said

    -Δεν ειπώθηκε ότι πριν από κάθε ματς γίνεται ανάκρουση του εθνικού ύμνου των ΗΠΑ.
    -Στις Ολυμπιάδες δεν συμμετέχουν επαγγελματίες παίχτες διότι είναι φοβερά ντοπαρισμένοι. Συμμετέχουν ποδοσφαιριστές και μπασκετμπολίστες, με την απειλή των Ομοσπονδιών ότι αν γίνει ντόπινγκ κοντρόλ θα αποσύρουν τους παίχτες τους από την Ολυμπιάδα (FIFA και FIBA).
    -Η έρευνα του εισαγγελέα της Καλιφόρνια για το ντόπινγκ στον αμερικανικό αθλητισμό με την λεγόμενη ΅καθαρή΅, (αυτήν που έφερνε ο Τζέκος στην Ελλάδα, ο γνωστός ΅Άμα ανοίξω το στόμα μου θα δείτε πού θα πάνε τα μετάλλια της χώρας΅), σταμάτησε με εντολή του Προέδρου Μπους του νεώτερου. Ο Πρόεδρος της χώρας, έδωσε εντολή στον Εισαγγελέα να σταματήσει την έρευνα, διότι κινδύνευε όλο το επαγγελματικό αθλητικό κατεστημένο της χώρας! Και ιδιαίτερα το εθνικό άθλημα του μπέηζμπολ.
    -Ας θυμηθούμε και το σύνθημα «Κεντέρη κατούρα, να γίνουμε μαστούρα»!!

  52. loukretia50 said

    Δύτη, αυτό άνοιξα και γέλασα πολύ!

  53. Πάνος με πεζά said

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες του ιστολογίου, Μιχάλη Νικολάου, Άγγελο, και όσους πιθανώς υπάρχουν ακόμα !
    Το άρθρο φαίνεται πολύ ωραίο για τους παντελώς αδαείς, οπότε θα το διαβάσω κάποια στιγμή με ησυχία…

  54. ΣΠ said

    37 Έχετε δίκιο, έπαιζαν μπέιζμπολ. Φαίνεται από το πώς πετάει η πίτσερ την μπάλα (στο 0:54 του βίντεο):

    Νομίζω στην αρχή της ταινίας κάποιοι παίζουν ερασιτεχνικά σόφτπολ.

    49 Την ξέρω την ταινία, αλλά δεν την ανέφερα αφού δεν δείχνει παιχνίδι μπέιζμπολ.

    51 Πράγματι, το ντόπιγκ είναι πολύ εκτεταμένο στα επαγγελματικά σπορ των ΗΠΑ.

  55. Jago said

    45 & 48 Γράψε! Γράψε! Ναι, Σάλιβαν και Χέντρι κορυφαίοι.

  56. Jago said

    Παρεμπιπτόντως μόλις βρίσκω πως χτες αναρτήθηκε τιτανομαχία μεταξύ Σάλιβαν και Χίγκινς. Να τι θα δω το βράδυ!

  57. loukretia50 said

    ΣΠ Επανορθώνω! – ελπίζω!
    Αυτή νομίζω δείχνει αγώνα
    Hate Breeds Hate – https://youtu.be/HrHYlJQAYTA «Maybe Tomorrow We’ll All Wear 42»

  58. ΣΠ said

    57
    Λουκρητία, δεν την ήξερα την ταινία. Ο τίτλος είναι 42 και αφορά τον Τζάκι Ρόμπινσον, τον πρώτο μαύρο παίκτη που έπαιξε στο επαγγελματικό πρωτάθλημα των ΗΠΑ, και τον ρατσισμό που αντιμετώπισε. Φαίνεται ενδιαφέρουσα.

  59. loukretia50 said

    Υπάρχει και η πιο παλιά
    The Jackie Robinson Story (1950) https://youtu.be/Qtztv-KmYBM – Full Movie – Described
    Δεν την έχω δει, απλώς ενημερωτικά την αναφέρω.

  60. Costas Papathanasiou said

    Ευσύνοπτη, πολύ καλή παρουσίαση ενός παράδοξου (κατ’εμέ) αθλήματος, αφού αφορά σε ομάδες που όμως δεν παίζουν και τόσο ομαδικά, δοθέντος ότι το παιχνίδι διασπάται σε μία σειρά μονομαχιών (στυλ:Φαρ Ουέστ), οπότε–βάσει της ελάσσονος γνώσης από ταινίες και μόνο– ως καλύτερες στιγμές του αθλήματος μου φαίνονται τα «πισώπλατα» νοήματα του «πιασάκια» προς τον συμπαίκτη «ριξάκια» για το είδος της ριξιάς που πρέπει να κάνει ώστε να περάσει τον ενδιάμεσό τους «ματσουκάτο» αντίπαλο, νοηματική που χρησιμοποιεί και ο προπονητής προς τους παίκτες του και η οποία διακωμωδείται περιστασιακά σε προσφυείς ψυχαγωγικές ταινίες.
    Γενικότερα, βέβαια, δεν πολυσυμπαθώ τα «αθλήματα» ένας εναντίον ενός–π.χ. τένις, πινγκ πονγκ, πυγμαχία κλπ– καθώς η αντιπαράθεση δύο Εγώ (ή , σήμερα, Ενός εναντίον ενός παιγνιότροπου Λογισμικού), οδηγούν μάλλον σε στείρο Ατομισμό (μοναξιά της Υπεροχής το λένε οι Υπέροχοι), θεωρώ εν ολίγοις ότι το σκάκι θα ήταν το καλύτερο παιχνίδι εάν και τα πιόνια ήταν σκεπτόμενα.
    Για να επανέλθω εις την τάξη και το θέμα, η τελευταία φορά που «εντρύφησα» στο άθλημα ήταν με αφορμή την καλή περιπετειώδη ταινία «Death Hunt(1981)», όπου ο Carl Weathers (γνωστός από τα Rocky), πολύ πριν «ριψιβολίσει» μία χειροβομβίδα στην καμινάδα της καλύβας όπου είχε οχυρωθεί ο Μπρόνσον δηλώνει:
    (00:26:55- 00:27:13)They didn’t want to let me in the majors and you know why.[…]Because I was too damn good. That’s why. Hell, I’d have pitched that ball down Ty Cobb’s throat, and made George Sisler look like a damn electric fan. They’ll never let a Negro do that to a white fellow. Never.
    Οι Ty Cobb και George Sisler είχα βρεί ότι ήταν διαπρεπείς ροπαλοφόροι(μετέπειτα προπονητές), αντίστοιχους των οποίων (με την ευρύτερη έννοια), κατέληξα ότι θα χαιρόμουν πολύ να βλέπω να καταπίνουν τη γλώσσα τους, όπως ο Χίτλερ από τον Τζέσε Όουενς, σε κάθε είδους αναμέτρηση(ακόμη και στο πιο «βαρετό» παιχνίδι).

  61. LandS said

    8
    Μη το λες. Στη Κέρκυρα παίζουν κρίκετ.

    Βαρετό κι αυτό

  62. ΣΠ said

    44
    Για το τσιλίκι κάτι έχει εδώ στην 2η σελίδα:

  63. ΣΠ said

    Συμφωνώ με όσους λένε πόσο βαρετό παιχνίδι είναι το μπέιζμπολ. Είναι το μόνο που μπορούσα να παρακολουθώ στην τηλεόραση κάνοντας ταυτόχρονα διάφορες δουλειές.

  64. nikiplos said

    60@ Χτίζουν όμως (αυτές οι αναμετρήσεις του υπερΕΓΩ) θρύλους και μύθους προτιμητέους για αφήγηση παραμύθας στους πλαστούς παραδείσους (για λίγους μόνο) του Γλυκοδάσους.

    Όπως παλιά στα ιπποτικά μυθιστορήματα τύπου Ιβάν τρομερού ή Ιβανόη, που καίτοι οι έμπροσθεν σακατεύονταν με μπαλτάδες και ξίφη, ο Βασιλεύς στα μετόπισθεν έδρεπε τη νίκη.

    Όπως και στην παραμυθιακή αφήγηση της επιστήμης που πολλοί πιστεύουν ακόμη και σήμερα, πως πχ το μεγάλο και ξεχωριστό κοφτερό μυαλό αλά Αϊνστάϊν θα κάνει τη διαφορά. Και παράγονται παγώνια από τύπου Βαρώτσου (αυτός άφησε μουστακάκι και μαλλί ίδιος με τον Αλβέρτο) έως την προσφάτως αναδειχθείσα ποικιλώνυμη και ασύδοτη Ελένη Αντωνιάδου (τουπίκλην μιά Ελληνίδα στη Νάσα, πως λέμε «Μιά Ελληνίδα στο Χαρέμι»).

    Από τα ομαδικά παιχνίδια το πιο ομαδικό είναι φυσικά το ποδόσφαιρο. Και το πιο διδακτικό γιατί ανά πάσα στιγμή μπορεί να κερδίσει ο χειρότερος. Βέβαια με τόση VARβατίλα που έχει πέσει τελευταία, αυτό αμφισβητείται…

  65. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Κάτι κάνουνε αυτοί οι τύποι με το ρόπαλο και τα υπερμεγέθη χειρόκτια αλλά δε νογάω οπότε ας ευχηθώ στους εορτάζοντες.

    28/30 Αν θυμάμαι καλά ο Χεμινγουέι στο Ο Γέρος και η Θάλασσα βάζει τον ταλαίπωρο Σαντιάγκο στις ατέλειωτες ώρες της μοναξιάς και της πάλης με το ψάρι να ονειρεύεται ένα ραδιοφωνάκι για ν’ ακούει το ματς. Κάνει και αναφορά στον Ντι Μάτζιο.

  66. Costas X said

    61. Βαρετό ίσως το κρίκετ, περιπετειώδες όμως για τους μεταφραστές !

    «Μεταφράζοντας το κρίκετ» (βλ.σελ.4)
    https://docplayer.gr/8455164-34-metafrazontas-to-kriket-translating-cricket-0-eisagogi-panagiota-karagiannidi-dimitra-maria-mpotonaki.html

  67. LandS said

    Το οποίο κρίκετ…
    Πρώτες μέρες στο Λονδίνο, πριν 46 χρονια. Δεν είχα και πολλά να κάνω και μια και η τηλεόραση έδειχνε απο τις 10 το πρωί μέχρι το απόγευμα το τεστ ματς (μη ρωτάτε δεν θυμάμαι) Αγγλίας – Δ.Ινδιων, είπα να κάτσω να δω τι ειναι αυτή η μαλακια. Αφού έχασα κάπου δέκα με έντεκα ώρες συνολικά σε ένα πενθήμερο μέσα, πήρα μια καλή ιδέα του πως παίζεται και του τι επιδιώκεται.
    Απο τότε έχω να ξαναδώ κρίκετ.

  68. loukretia50 said

    -«Life is a game, boy. Life is a game that one plays by the rules.»
    -“Yes, sir. I know it is. I know it.”
    Game, my ass. Some game. If you get on the side where all the hot-shots are, then it’s a game, all right—I’ll admit that. But if you get on the other side, where there aren’t any hot-shots, then what’s a game about it? Nothing. No game.
    Holden Caulfield – The catcher in the rye

    Δεν είναι ο πιο διάσημος κάτσερ? – τι να πω, «πιάστης»? Δεν…

    44. ΓιώργοΜ Το παιχνίδι που αναφέρεις το έπαιζα μικρή – αρχαία χρόνια!- και το λέγαμε «λέγκα – λεγκόξυλο».
    Σχετικά βρήκα αυτό
    Παραδοσιακά παιχνίδια από τα Δωδεκάνησα
    – σελ. 5 https://issuu.com/fotist/docs/publication

    Αν και παίζαμε και κάτι άλλο – πολύ επικίνδυνο – με το ίδιο όνομα, που ταιριάζει στην περιγραφή για την τσουλέγκα που έπαιζαν στην Καστοριά – σελ. 51.
    Παιδικά παραδοσιακά παιχνίδια από τη Χρυσή Καστοριάς
    https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/makedonika/article/viewFile/6568/6302.pdf

    Νομίζω ότι αυτή η εργασία έχει μεγάλο γλωσσολογικό ενδιαφέρον.

  69. Έχω ταυτίσει το ρόπαλο του μπέϊζ μπολ με φονικό όργανο σε ταινίες θρίλερ.

  70. LandS said

    Επειδή σεβαστήκατε την ηλικία μου και δεν ρωτήσατε, έψαξα στη Βικι
    The term Test stems from the fact that the long, gruelling matches are mentally and physically testing. Two teams of 11 players each play a four-innings match, which may last up to five days
    Ναι ρε π@@στη μου. Λέει mentally testing.

  71. leonicos said

    Ωραιότατο άρθρο για όσους ξερουν από μπάλα

    Ακριβώς στα ενδιαφέροντά μου

    Ο ΠΑΟΚ έχει τέτοια ομάδα;

  72. loukretia50 said

    72. … για ξυλίκι?

  73. ΣΠ said

    71
    Όχι, αλλά είχε ο Παναθηναϊκός για ένα χρόνο.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C%CF%82_(%CE%BC%CF%80%CE%AD%CE%B9%CE%B6%CE%BC%CF%80%CE%BF%CE%BB)
    http://www.gazzetta.gr/other-sports/article/797696/diplo-htypima-gia-mpeizmpol-toy-panathinaikoy

  74. ΓιώργοςΜ said

    62, 68 ευχαριστώ για τις απαντήσεις.

    Καθωσφαίνεται, και το μπέιζμπολ από εμάς το πήρανε… 😛 😛 😛 😛
    Μόνο που το εκβιομηχάνισαν λίγο (μπάλα, γάντια κλπ)

  75. sarant said

    Kαλημέρα και καλησπέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια, χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν (Άγγελο, Μιχάλη ετ αλ).

    Να με συμπαθάτε που έλειπα σήμερα, είχα ένα συνέδριο από το πρωί.

  76. sarant said

    Και μια δική μου ερώτηση που δεν είδα να απαντιέται:

    Το ματς του μπέιζμπολ έχει συγκεκριμένη, προκαθορισμένη διάρκεια; Μάλλον όχι, απ’ όσα κατάλαβα -αλλά πόσο διαρκεί ένα τυπικό ματς;

  77. ΣΠ said

    76
    Το μπέιζμπολ δεν παίζεται με χρονόμετρο, άρα ένα ματς δεν έχει προκαθορισμένη διάρκεια. Η διάρκεια ενός τυπικού ματς είναι γύρω στις 3 ώρες. Έψαξα να βρω τα ρεκόρ για το αμερικανικό πρωτάθλημα και είναι τα εξής:
    Ματς μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας: Σικάγο-Μιλγουόκι 7-6, 8h 6m (8-5-1984).
    Ματς μικρότερης χρονικής διάρκειας: Ν. Υόρκη-Φιλαδέλφια 6-1, 51m (28-9-1919).

  78. Σαν το τελευταίο με τον ΠΑΟΚ ένα πράμα 🙂

  79. Ας τα πάρουμε με την σειρά…

    # 24

    Δημήτρη, εγώ τον έμαθα από τον γέρο και την θάλασσα αλλά με πρόλαβε ο Χτήνος στο # 65

    # 25

    Λάμπρο μπιλιάρδο έπαιζα και γω μέχρι τα 19-20. Μετά στα 45 ξανάπαιξα κόντρα σ’ ένα μαθητή μου (μεγάλο από το νυκτερινό στον Ταύρο)κι ενώ ήξερα καλύτερα η αποχή μετρούσα και θα έχανα. Τότε θυμήθηκα την ψυχολογία, έβγαλα μια καραμπόλα με πικέ και τον ψάρωσα. Δεν ξανάπαιξα από τότε. Στην Μπολόνια οι τζογαδόροι έπαιζαν με το χέρι αντι για στέκα και στην Φωκίονος κι αλλού παίζαμε πιατάκι

    # 33

    κάτι παίζει με την σίκαλη…

  80. # 78

    Δεν μιλάνε για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου. Μόλις στο προηγούμενο ματς του ΠΑΟ με την Λάρισσα ο διαιτητής έδειξε 6 λεπτά καθυστέρηση και κράτησε επτά. Αλλά η αντικειμενικότητα των πικραμένων έχει χαθεί εδώ και καιρό, να μην πω τι έμεινε μόνο.

  81. Μπα, ούτε πικραμένος ούτε Πικραμμένος ούτε (ελπίζω) κρεμασμένος. Καλά-καλά δεν θυμάμαι τι ομάδα είμαι, μιας και ο Μελισσανίδης δεν μου είναι λιγότερο αντιπαθής από τους άλλους.

  82. Ίνα επιβεβαιωθή το ρηθέν: για μπέιζμπολ θα γράφετε και θα είναι σα να γράφετε για ποδόσφαιρο 🙂
    (εντάξει, για μια φορά εγώ το ξεκίνησα)

  83. Theo said

    Χρόνια πολλά στον Άγγελο, τον Μιχάλη Νικολάου κι όλους τους εορτάζοντες/σες του ιστολογίου.

    Ευχαριστώ τον Σταύρο για τις πληροφορίες γι’ αυτό το βαρετό παιχνίδι. Τόσες αναφορές γι’ αυτό έχω διαβάσει σε βιβλία ή έχω δει σε ταινίες και δεν καταλάβαινα τίποτα· τώρα νομίζω πως κατάλαβα, τα βασικά τουλάχιστον 🙂

  84. Costas Papathanasiou said

    64.Σωστός.
    68.
    Όντως ο «πιάστης» της Κας Μαστοράκη είναι τολμηρή και αρκούντως ξενίζουσα πρόταση, εν σχέσει με τον «Φύλακα» που συνηθίσαμε, ο οποίος πάλι ίσα που αγγίζει τις μεταφορικές σημασίες του Τερματο- Σωματο-“φύλακα” και Ιδεο-λήπτη της αποδιδόμενης λέξης.
    Από την άλλη ένας «κάτσερ», μεταγραμμένος από το άθλημα και μόνο, στερείται δημιουργικού συμβολισμού, δοθέντος ότι o συγκεκριμένος τίτλος του βιβλίου παραπέμπει πρωτίστως στο ποίημα του Robert Burns (υπονοώντας καταρχήν «συνεύρεση/αντάμωμα») και δευτερευόντως στο αριστερόχειρο γάντι (=αντισυμβατικότητα και ποιητικές συλλήψεις) ή στο κόκκινο κυνηγετικό καπέλο (=νενική ορμή,ανησυχία και πάθος).
    Οπότε: «Κάτσερ» για τους «βασιβολίστες» και όσους πιάσουμε το λαχείο(αν μας κάτσει). «Φύλακας» για τους παραδοσιακούς. «Πιάστης» ή «Ανταμωτής/Συνευρετής» ή «Αντιληψίας» ή κάτι καλύτερο(:όσα μυαλά τόσες ιδέες) για νυν και μέλλοντες τολμηρούς μεταφραστές.
    (Και μακάρι να βρω χρόνο να διαβάσω και τη νέα μεταφραστική πρόταση της κας Τζ.Μ.)

  85. sarant said

    77 Μάλιστα, ενδιαφέρον

    83 Βρε καλώστον!

  86. ΣΠ said

    8
    Ένα παιχνίδι στο οποίο δεν μπορείς να δεις την μπάλα (που δεν είναι μπάλα αλλά ένας πλαστικός κύλινδρος) είναι το χόκεϊ επί πάγου. Ένα πραγματάκι λίγων εκατοστών που το χτυπάνε και φεύγει με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Μπαίνει γκολ και εσύ προσπαθείς να καταλάβεις τι έγινε.

  87. Νέο Kid said

    82. 🤪😛😎 ΕΥΛΟΓΗCON!

  88. Νέο Kid said

    86. Ναι πραγματικά. Απ την τιβι τουλάχιστον δε φαίνεται η μπάλα όταν πάει γρήγορα. Δεν ξέρω λαιβ πώς είναι. Δεν έχω δει.
    Έχει ωραία μπουκέτα όμως το χόκεϊ ! 😊

  89. Triant said

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες Μιχάλη, Άγγελο και υπολοίπους 🙂

    Για το σνούκερ αγόρασα τηλεόραση το ενενήντακάτι. Ήταν η τελευταία συσκευή που μπήκε στο σπίτι (αλήθεια). Έβαζα το ουισκάκι μου και το παρακολουθούσα στο eurosport που ήταν τότε ελεύθερο. Ακόμα και τώρα εάν δεν έχω άλλο τρόπο παίρνω μια μηνιαία συνδρομή και βλέπω τα βασικότερα (Masters, UK championship και Crucible). Σταμάτησα όμως το στοίχημα γιατί δεν ευχαριστιόμουνα την παρακολούθηση.
    Δεν συμφωνώ για τον Hendry. Μεγάλο παιχτρόνι βέβαια αλλά έκανε την πρώτη του γκριμάτσα αφού είχε τελειώσει η κυριαρχία του. Για τον Ronnie τι να πει κανείς. Είναι απόλαυση ακόμα και στις κακές του μέρες. Η μεγάλη μου αντιπάθεια είναι ο Ding γιατί όταν ξεκίναγε, σε ένα παιχνίδι με τον Steve Davis χρειαζόταν 3 σνούκερ και σηκώθηκε να παίξει μη δείχνοντας κανένα σεβασμό (και είναι και αντιπαθητικός γενικά). Σταματάω εδώ γιατί μπορώ να γράφω μέρες 🙂

  90. loukretia50 said

    Θυμάμαι μια έκφραση σε ταινίες : «μπαλιά ψηλοκρεμαστή».
    Μια και βρέθηκα από περιέργεια στη σλανγκ ορολογία, τα μοιράζομαι – για όσους ενδιαφέρονται
    COMMON BASEBALL TERMS
    https://www.baseballmonkey.com/baseball-terms-slang-defined
    Baseball Vocabulary
    https://www.englishclub.com/vocabulary/sports-baseball.htm

    για όσους δεν… υπάρχει κι αυτή η πρωτόγονη βερσιόν https://youtu.be/bD4lzGsPEuo του αθλήματος

    ΓιώργοΜ : οι Αιγύπτιοι άλλα λένε!

    ΣΠ just in case…
    From Jim Crow to Jackie Robinson Baseball and Race in the United States
    https://slideplayer.com/slide/10591136/
    Δε θα με πείραζε κι άλλο καλογραμμένο άρθρο, μην αποθαρρύνεσαι λοιπόν! Πείραγμα ήταν!

  91. ΣΠ said

    Απ’ ό,τι βλέπω από κάποια σχόλια, ίσως πρέπει να γράψω τελικά για το σνούκερ. Εκτός αν προσφερθεί κάποιος άλλος, αφού βλέπω ότι υπάρχουν αρκετοί γνώστες εδώ μέσα.

  92. sarant said

    84 Είναι και ο παλαιστής του κατς, που παλιά τον έλεγαν κατσέρ, όχι;

  93. loukretia50 said

    92. Καλή ιδέα!

    69. Πόσο δίκιο έχετε! Φονικό όπλο σίγουρα.
    Μπορεί να είναι και αμυντικό – λέμε τώρα!
    The Shining – Bat Scene https://youtu.be/LtI0uG6tjew?t=228 Jack Nicholson

    Ο ντε Νίρο /Καπόνε εξηγεί – και εφαρμόζει τους κανόνες του παιχνιδιού
    Blood Bat (HD) – https://youtu.be/Xy3MtznDeqg?t=65 The Untouchables (1987)
    Στο Καζίνο – χρόνια μετά, έχει εξασκηθεί αρκετά.
    Στους Inglourious Basterds – Baseball Bat Scene – «I Respectfully Refuse, Sir!»
    Υποθέτω πως υπάρχουν ενστάσεις για τη χρήση που δε συνάδει με το αθλητικό πνεύμα, αλλά αποδίδεται δικαιοσύνη – δε βάζω λινκ, παραείναι βίαιες οι σκηνές για κάποια που κάνει ματάκια στο σινεμά για να τις αποφύγει αξιοπρεπώς, αν δε θέλει να χάσει την ταινία.
    By the way,
    γιατί οι άνδρες βρίσκουν τόσο σπαστικό να τους ρωτάς
    «τι έγινε?»
    Ευτυχώς οι φίλοι μου δεν κρατάνε ρόπαλο.

    Καλό βράδυ!

  94. loukretia50 said

    στο 91 πήγαινε! Bye!

  95. Theo said

    @85:
    Εδώ ήμουν, Νικοκύρη, και χθες (https://sarantakos.wordpress.com/2019/11/06/barbecue/#comment-614475) και προ ημερών (https://sarantakos.wordpress.com/2019/11/02/meze-399/#comment-613678) 🙂

  96. ΣΠ said

    Μήπως έχει κανένας το βιβλίο του Φρέντυ Γερμανού «Με συγχωρείτε, λάθος» για να δει αν έχει το ευθυμογράφημα για το μπέιζμπολ;

  97. Χαρούλα said

    Χρόνια πολλά, καλά, ευτυχισμένα! Σε όλους και όλες!

    ΣΠ ευχαριστούμε, αν και δεν τα κατάλαβα και όλα. Εγώ χρειάζομαι και παρακολούθηση. Ευτυχώς μου θύμισες τις ταινίες.

    Βρήκα αυτό, για το #96

    Αμερική β΄
    Οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να καταλάβουν τι βρίσκουν οι Αμερικανοί στο μπαίηζ-μπωλ. Οι Αμερικανοί δεν μπορούν να καταλάβουν τι βρίσκουν οι Ευρωπαίοι στα άλλα σπορ. Εδώ και μερικές ημέρες, ένας Αμερικανός συνταγματάρχης θέλησε να γεφυρώσει το χάσμα και κάλεσε δυο Ιταλούς δημοσιογράφους, δυο Τούρκους, έναν Άγγλο και έναν Έλληνα για να παρακολουθήσουν το ματς μπαίηζ-μπωλ μεταξύ των «Καρδιναλίων» του Σαιν Λιούις και των «Γερουσιαστών» της Ουάσινγκτων.
    Ο συνταγματάρχης κάθησε στη μέση και άρχισε να εξηγεί τα μυστικά του παιχνιδιού.
    — Το μπαίηζ-μπωλ είναι πολύ απλό και ευχάριστο παιχνίδι, είπε. «Αν το καταλάβετε, θα σας αρέσει τόσο, ώστε θα θέλετε να μείνετε για πάντα στην Αμερική.
    — Τότε να μη το καταλάβουμε, καλύτερα, είπε ο Άγγλος συνάδελφος και ετοιμάστηκε να φύγει.
    — Κάθησε κάτω, Γκόντφρεϋ, είπε αυστηρά ο συνταγματάρχης. Έτσι κι αλλιώς εσύ δεν έχεις φόβο, γιατί δεν πρόκειται να καταλάβεις τίποτε.
    Το γήπεδο είχε γεμίσει κόσμο που έπινε κόκα-κόλα και χτυπούσε ανυπόμονα με τις γροθιές του και τα πόδια του, τα ξύλινα καθίσματα, ενώ το μεγάφωνο μετέδιδε τον ύμνο των «Γερουσιαστών».
    — Σε λίγο θα αρχίσει το παιχνίδι, είπε ο συνταγματάρχης. Αυτός εκεί που βλέπετε με το μπαστούνι είναι ο μπάτερ. Προσπαθεί να χτυπήσει τη μπάλα που θα ρίξει ο πίτσερ, πριν την πιάσει ο κάτσερ.
    — Ποιος είναι ο πίτσερ και ποιος ο κάτσερ; ρώτησε ο Αλπαρασλάν.
    Ο Αλπαρασλάν ήταν ένας από τους δυο Τούρκους συναδέλφους.
    Ο συνταγματάρχης έσκυψε να δει, γιατί το κεφάλι του Αλπαρασλάν του έκρυβε το μισό περίπου γήπεδο.
    — Ο πίτσερ είναι αυτός στην άκρη που ρίχνει τη μπάλα, είπε μετά. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι πίτσερ.
    — Δεν βλέπω τίποτε το δύσκολο, είπε ο Γκόντφρεϋ. Έχει μια μπάλα στα χέρια του και την πετά στην τύχη. Αυτό εμείς το παίζαμε στο νηπιαγωγείο, όταν δεν είχαμε να κάνουμε κάτι καλύτερο.
    — Παιδί μου, είπε ο συνταγματάρχης, που είχε αρχίσει να ερεθίζεται, πρόσεξε πρώτα και μετά βγάζεις τα συμπεράσματά σου. Αν είναι τόσο εύκολο, γιατί νομίζεις ότι μαζεύεται τόσος κόσμος;
    Το παιχνίδι άρχισε. Ένας «Γερουσιαστής» χτύπησε τη μπάλα με το ξύλο και άρχισε να τρέχει καταδιωκόμενος κατά πόδας από έναν Καρδινάλιο, που τελικά έκανε ένα απελπισμένο πήδημα και τον συνέλαβε. Το πλήθος μούγκρισε θυμωμένο. Η ιστορία αυτή επαναλήφθηκε αρκετές φορές.
    — Οι «Καρδινάλιοι» είναι ορμητικότεροι, αλλά οι «Γερουσιαστές» παίζουν με περισσότερο μυαλό, εξήγησε ο συνταγματάρχης.
    Ο ήλιος έκαιγε κι η συντροφιά παρακολουθούσε το παιχνίδι αποβλακωμένη. Πέρασε μία ώρα χωρίς να συμβεί τίποτε το αξιοπρόσεκτο. Κανείς δεν είχε καταλάβει τίποτε, αλλά ο Αλπαρασλάν το έδειχνε περισσότερο από όλους.
    — Ο μπάτερ ποιος είναι; ρώτησε ξαφνικά.
    Κάποιος τον σκούντησε με τον αγκώνα του, να μην κάνει ανόητες ερωτήσεις, αλλά ο Αλπαρασλάν επέμενε:
    — Ο μπάτερ είναι με το μέρος του κάτσερ ή του πίτσερ;
    Ο συνταγματάρχης έβγαλε το μαντίλι του και σκούπισε τον ιδρώτα του.
    — Παιδί μου, Αλπαρασλάν, είπε, μερικές φορές με κάνεις και τα χάνω. Δεν κατάλαβες λοιπόν λέξη απ’ όσα είπα;
    — Λέξη, παραδέχτηκε ο Αλπαρασλάν.
    Ο Γκόντφρεϋ, που νόμιζε ότι είχε καταλάβει περισσότερα, έκανε μια προσπάθεια για να σώσει το γόητρο τα συντροφιάς στα μάτια του συνταγματάρχη.
    — Ο κάτσερ και ο πίτσερ είναι στην ίδια ομάδα, είπε, και προσπαθούν να ξεγελάσουν τον μπάτερ.
    — Για το Θεό, σταματήστε, βόγκηξε ο συνταγματάρχης.
    Ο Αλπαρασλάν ψιθύρισε θυμωμένος:
    — Κάτσερ, πίτσερ, μπάτερ. Τι μπερδεμένα ονόματα είναι αυτά; Ούτε κατάλαβα, ούτε θέλω να καταλάβω τίποτε.
    — Καλύτερα, είπε ο συνταγματάρχης και σηκώθηκε. Αυτές οι πρωτοβουλίες θα μας καταστρέψουν εμάς τους Αμερικανούς. Πήγα να σας μάθω μπαίηζ-μπωλ και μου φαίνεται ότι κοντεύω να ξεχάσω κι αυτά που ήξερα.

    — Γιατί σηκωθήκατε; τον ρώτησε ο Γκόντφρεϋ, που ήθελε να τον πείσει ότι μόνον αυτός είχε χωνέψει το μπαίηζ-μπωλ. Τώρα είναι το πιο κρίσιμο σημείο. Δεν θα περιμένουμε να τελειώσει το ματς;
    Ο συνταγματάρχης γύρισε και τον κοίταξε θλιμμένα.
    — Παιδί μου, Γκόντφρεϋ, είπε αργά, το ματς τελείωσε εδώ και τρία λεπτά.

    του Φρέντυ Γερμανού, από τη συλλογή Με συγχωρείτε, λάθος! (Εκδόσεις Γαλαξία, 1964, σ. 181-183).

  98. Κιγκέρι said

    Ένα πολύ γνωστό και δημοφιλές ποίημα για το μπέιζμπολ είναι αυτό:

    https://en.wikipedia.org/wiki/Casey_at_the_Bat

  99. Konstantinos said

    Ο συντακτης κατέβαλε κάθε προσπάθεια να τα γράψει απλά και κατανοητά.. Να παρατηρήσω όμως ότι τα εξειδικευμένα επιστημονικά άρθρα του κ. Νικολάου πιο εύκολα τα καταλαβαίνεις από το μπέιζμπολ. Τόσο πονοκέφαλο από ένα κείμενο είχα να πάθω από την σχολή, με τις μερικές διαφορικες εξισώσεις…

  100. Θερμές ευχαριστίες σε όλους για τις ευχές, και εύφημο μνεία στον ΣΠ που ανέφερε τους Χιούστον Άστρος, πρωταθλητές πρόπερσι και φιναλίστ φέτος!

  101. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @96. Μου έδωσες την ευκαιρία να το ξαναξεφυλλίσω! Τί γέλια κάναμε, μαθητές Γυμνασίου, όταν πρωτοανακαλύπταμε το χιούμορ του Γερμανού και του ΚΥΡ! 🙂
    Η αρχή του: «Οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να καταλάβουν τί βρίσκουν οι Αμερικανοί στο μπαίηζ-μπώλ» [Πάντως, νομίζω πως αυτό για το «μπαίηζ-μώπλ» -τίτλος: Αμερική Β’- δεν είναι από τα αστειότερα της συλλογής]

  102. dryhammer said

    97. — Ο κάτσερ

    και ο πίτσερ

    είναι στην ίδια ομάδα, είπε, και προσπαθούν να ξεγελάσουν τον μπάτερ.

    Το κατανόησα πλήρως το άθλημα….

    ————————
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σ΄όσους κι όσες γιορτάζουν

  103. Νέο Kid said

    102 😀😀😅

    100. Χιουστον Άστρος Κυνουρίας 🤪

  104. Καλησπέρα,
    Γράφω μόνο για να ευχηθώ σε Μιχάληδες, και Άγγελους του ιστολογίου καθώς και στα μέλη των οικογενειών των λοιπών συμπεριλαμβανομένων των Σταμάτηδων και των Στρατήδων και των Γαβρίληδων αλλά και των αντίστοιχων ονομάτων στο θηλυκό:
    χρόνια καλά, χρόνια πολλά, μ’ ό,τι θέλει και γουστάρει ο καθένας να τόχει.

    Αλλά για να μην τ’ αφήσω σκέτο να σχολιάσω και για το άρθρο (όχι, από το παιχνίδι δεν έχω ιδέα, αλλά από το γράψιμο):
    «Τότε ο μπάτερ παρατάει το ρόπαλο και τρέχει προς τον πίτσερ για μια κουβέντα στα γαλλικά. Οι υπόλοιποι παίκτες ζηλεύουν και τρέχουν κι αυτοί να συμμετάσχουν στην κουβέντα, ενώ οι διαιτητές, που θέλουν να τελειώσει το ματς για να πάνε στα σπίτια τους, προσπαθούν να διακόψουν την κουβέντα.» Θεϊκό!

  105. mitsos said

    Περίμενα πως κάποιος μέχρι τώρα θα μας είχε πει δυο λόγια και για την ‘νοηματική γλώσσα του μπέιζμπολ»
    Παλιά νόμιζα πως ήταν χειρονομίες που θεωρούσαν γουρλίδικες ( όπως στο τένις ) κατόπιν κατάλαβα πως είναι σήματα σαν αυτά που είχα μάθει στην μιλητή πρέφα.

  106. ΣΠ said

    97 Μπράβο Χαρούλα! Αυτό είναι. Από μαθητής είχα να το διαβάσω. Πάντως το παρακάτω σημείο του ευθυμογραφήματος έχει μιαν αστοχία:

    — Ο κάτσερ και ο πίτσερ είναι στην ίδια ομάδα, είπε, και προσπαθούν να ξεγελάσουν τον μπάτερ.
    — Για το Θεό, σταματήστε, βόγκηξε ο συνταγματάρχης.

    Δεδομένου ότι πράγματι «ο κάτσερ και ο πίτσερ είναι στην ίδια ομάδα και προσπαθούν να ξεγελάσουν τον μπάτερ» δεν δικαιολογείται η αντίδραση του συνταγματάρχη.

    99 Δεν σας αδικώ. Και η περιγραφή των κανόνων που έκανα ήταν περιληπτική, πού να είχα μπει και σε λεπτομέρειες.

    102 😀 😀 😀

  107. ΣΠ said

    Βλέπω τώρα ότι στην Λεξιλογία έχουν συζητήσει την ορολογία του μπέιζμπολ:
    https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?7320-%CE%9F%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%AD%CE%B9%CE%B6%CE%BC%CF%80%CE%BF%CE%BB&s=01e0408cfbec405833dd32c1ed8047e9

  108. 99,
    🙂

    Λοιπόν, την ίδια εμπειρία είχα με το μπέιζμπολ από το πρώτο φθινόπωρο του ’84 που έφτασα στις ΗΠΑ. Ένας συγκάτοικός μου προσφέρθηκε να μού το εξηγήσει, αλλά δεν κατάλαβα τίποτα, μέχρι που πρόπερσι το Χιούστον έφτασε στον τελικό και έβαλα τον γιο μου να μού το εξηγήσει για να μπορώ να παρακολουθώ λίγο τα παιχνίδια!

    Ο ΣΠ έκανε πολύ καλή περιγραφή, οπότε ας προσπαθήσω την περίληψη:

    Ενώ στο ποδόσφαιρο μια ομάδα σκοράρει αν η μπάλα περάσει την γραμμή ή στο μπάσκετ αν μπει στο καλάθι μέσα στην διάρκεια του παιχνιδιού, στο μπέιζμπολ σκοράρισμα γίνεται αν ένας παίχτης που κράταγε το μπαστούνι για να βαρέσει την μπάλα βρει την ευκαιρία να περάσει «με ασφάλεια» από τις τρεις άλλες βάσεις στο «διαμάντι» και να γυρίσει στην αρχική βάση.

    Η κάθε ομάδα έχει εννέα περιόδους (innings) για να σκοράρει, δηλαδή να έχει όσο περισσότερους παίχτες που συμπλήρωσαν το πέρασμα από τις βάσεις 1, 2, 3, και επέστρεψαν στην αρχική. Κάθε περίοδος (από τις 9) διαρκεί όχι χρονικά, αλλά μέχρι ο batter (ο ένας με το μπαστούνι εναντίον όλων) να συμπληρώσει τρία «out»*. Και κάθε προσπάθεια ξεκινάει με τον pitcher να πετάει την μπάλλα στον catcher και ο batter ανάμεσα στους άλλους δύο να προσπαθεί να την χτυπήσει.

    Όλο το μπέρδεμα, τώρα, είναι οι πολλοί κανόνες για το πότε ο batter είναι out, πώς και πότε o batter (ή runner) μπορεί να τρέξει προς την επόμενη βάση και πώς η αντίπαλη ομάδα – μ’ αυτόν που ρίχνει την μπαλιά, μ’ αυτόν που προσπαθεί να πιάσει την μπάλλα πίσω από τον batter, και με τους υπόλοιπους – προσπαθούν να εμποδίσουν την συμπλήρωση της περιοδείας 1-2-3-αρχική βάση. Πώς γίνονται όλα αυτά τα περιέγραψε ήδη ωραία ο ΣΠ.

    __________________
    * Οι κανονισμοί για το out και μόνο είναι πονοκέφαλος, αν και ο κλασικός κανόνας «three strikes and you’re out» χρησιμοποιείται ευρέως μεταφορικά στο καθημερινό λεξιλόγιο.

  109. Μαρία said

    108
    Χρόνια πολλά, Μιχάλη.

  110. Αγγελος said

    Ευχαριστώ για τις ευχές.
    Τόσο δύσκολο το μπέιζμπολ δεν πρέπει να είναι, αφού το παίζουν και μικρά παιδιά 🙂 Αλλά κι εγώ, στα οχτώ χρόνια που έζησα στις ΗΠΑ, ποτέ μου δεν το κατάλαβα. Η αλήθεια είναι πως δεν έκανα και μεγάλη προσπάθεια τότε, κι ακόμα και το σημερινό άρθρο διαγώνια το διάβασα. Η απώλεια της διανοητικής περιέργειας είναι σίγουρο σημάδι γερατιών…

  111. sarant said

    91 Να γράψεις, θα έλεγα, αν βέβαια είναι εύκολο

    95 Δεν σε είδα χτες -και ειχαμε αναρωτηθεί.

    96 Στην Αίγινα το έχω… και όχι σίγουρα

    97 Α μπραβο!

    107 Όλα τα έχουν συζητήσει στη Λεξιλογία 🙂

  112. Δεν διάβασα όλα τα σχόλια και πιθανώς να με έχουν προλάβει, αλλά οι κανόνες , που πραγματικά ισχύοθν είναι αυτοί

    https://www.socomic.gr/2019/09/kourafelkithra-pos-paizetai-to-baseball/?fbclid=IwAR2VTQcP8glIzAYxKWDl4MRODF0hg42-cAYx8KjMn1ucsf8BUq3ys1wB1Pk

  113. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Πολύχρονοι(-ες), χαιράμενοι(-ες), απίκραντοι(-ες) και γλυκοσαλισμένοι(-ες) οι εορτάζοντες(-ουσες) σήμερα!

    – Περί μπέιζμπολ… πλήρη μεσάνυχτα! Οπότε το άρθρο το διάβασα βιαστικά (συγνώμη ΣΠ… 🙂 ) και στάθηκα σε μερικά επιμέρους σχόλια, όπως π.χ.

    -Ξυλίκι ή τσιλίκι: Στο Ηράκλειο το λέγαμε «ντελί». Ξυλίκι ήταν το μακρύ ξύλο-βέργα που χτυπούσαμε το ντελί, για να το στείλουμε όσο το δυνατόν μακρύτερα. Μια περιγραφή βρήκα στο http://www.kritipoliskaihoria.gr/2013/03/blog-post_2740.html, από το οποίο αντιγράφω:
    ’’ Παίζεται από δύο αντίπαλες ομάδες παιδιών με δύο – τρεις παίχτες η κάθε μία.
    Βρίσκανε δύο καλά ξύλα (βίτσες συνήθως από μουριά) ένα μικρό, το Ντελή ή Λιμά και ένα μεγάλο τη Ντελόβεργα ή ξυλίκι. Μετά βρίσκανε δυο τετραγωνισμένες πέτρες (τη Μάνα) τις τοποθετούσαν έτσι ώστε να έχουν απόσταση μεταξύ τους δύο παλάμες και πάνω τους έβαζαν το Ντελή. Μετά ένας παίχτης έβαζε τη Ντελόβεργα ανάμεσα στις δύο πέτρες της Μάνας και ανασήκωνε κάπως το Ντελή και στη συνέχεια τον χτυπούσε δυνατά οριζόντια για να πάει όσο πιο μακριά μπορούσε. Οι παίχτες της άλλης ομάδας προσπαθούσαν να πιάσουν το Ντελή στον αέρα. Αν τα κατάφερναν , αντάλλασαν ρόλους.’’

    Δεν νομίζω ότι είναι πλήρης και ακριβής η περιγραφή αυτή. Θυμάμαι π.χ. ότι κάποια απόσταση μετρούσαμε, χρησιμοποιώντας ως μονάδα μήκους το ξυλίκι. Επίσης, ότι το αρχικό χτύπημα, όσο προχωρούσε το παιχνίδι, γινόταν με διαφορετικές κάθε φορά στάσεις (βαθμούς δυσκολίας).

    Η ετυμολογία του υπάρχει το ΛΚΝ. http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%BA%CE%B9&dq=
    Οπότε, το «ξυλίκι» είναι μάλλον παραφθορά, με επίδραση του «ξύλου».

  114. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ευχαριστούμε για την ενδελεχή παρουσίαση του αθλήματος. Ο,τι μάθουμε καλό είναι 🙂 .
    Ο,τι σε κοντινότερο έπαιξα ήταν οι σβώλοι απ΄ το φρεσκοοργωμένο χωράφι που τις πετούσαμε κι έσκαγαν κατά την «απόκρουση» στη βρισκούμενη τάβλα-ρόπαλο του απέναντι και μας έκανε «κοφτά» στο χώμα όλα τα παιχτο-πουλα ένα γύρο 🙂

    Πολλές ευχές στα εορτάζοντα αγόρια και κορίτσια μας. Τα μακρινά και τα κοντινότερα.
    Επίσης στην Αγγελοκρατία του Νικοκύρη 🙂

  115. Peter Stroggylos said

    Κάλλιο αργά παρά ποτέ Μετά από ένα ολόκληρο χρονογράφημα και 17 δικά του σχόλια, ο κ. Σταύρος Παύλου αντελήφθη ότι η Λεξιλογία έχει συζητήσει από το 2010 την ελληνική ορολογία του Baseball. Μια σημαντική παράλειψη του ενδιαφέροντος χρονογραφήματός του είναι ότι δεν ανεφέρθη στην περίφημη ιστορία της Κατάρας του Τράγου

    Αφορά τον Αρκάδα ομογενή Μπίλυ Σιάνη (1895 – 1970), ιδιοκτήτη της γνωστής αλυσίδας ταβερνών στο Σικάγο, που στις 6 Οκτωβρίου 1945 καταράστηκε τους Chicago Cubs να πάνε κατά διαβόλου, πράγμα που συνέβη επί 71 ολόκληρα χρόνια (1945 – 2016). Ο Σιάνης εξαπέλυσε την κατάρα όταν ο αγαπημένος του τράγος κόπρισε στην εξέδρα κατά τη διάρκεια του μεγάλου ντέρμπι με τους Detroit Tigers και οι υπεύθυνοι των Chicago Cubs διέταξαν την αποβολή του από το γήπεδο

    Επειδή έχω παίξει baseball στα νιάτα μου εδώ στη Γερμανία και κατέχω το άθλημα, θα προσπαθήσω να απαντήσω στη βασική απορία που εξέφρασαν οι σχολιαστές: Γιατί οι Αμερικανοί και οι λοιποί κάτοικοι της Αμερικανικής Ηπείρου έχουν τέτοια ΤΡΕΛΑ για το Baseball; Θα εκφραστώ στα αγγλικά, γιατί τα ελληνικά μου είναι κάπως αδύναμα, μετά από τόσα χρόνια απουσίας στο εξωτερικό:

    1. The odds of doing something remarkable in a game of Baseball are against you, but it is always possible. I imagine it is akin to scoring a goal in ποδόσφαιρο There’s a whole lot of failure that takes place in between the successes. And, it makes the success taste that much better.

    2. I believe this is also what makes baseball so intriguing for fans to follow. The ups and downs, the tension, the failures and the great successes. Your team can get the tar beat out of them for 90% of the game, yet they still have an opportunity to do the unthinkable. There is no time limit. Even down to the last out, a team can explode for many runs and erase a huge deficit, and even win the game. Earl Weaver, the legend of Baseball managers, once said… “because you can’t just take a knee, or dribble around with the ball until the clock runs out…….you MUST give your opponent his fair opportunity to beat you….that’s what makes baseball great.”

    3. In a game where failure is a necessary component, you learn to come to terms with failure. You learn to continually look forward. To never give up. You learn to put failure behind you, recognize that it’s merely a part of life, and that success is still achievable. You learn that there can BE NO SUCCESS without failure.

    Of course, you learn to work with others. You learn to understand your personal skillset and to make the most of it, while leaving certain responsibilities to others. You learn that without understanding this, your team can not be successful. These are the lessons you try to impart through baseball. This is, from my personal perspective, why people who are crazy about baseball, are.

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Αντίπαλοι» στο γήπεδο του μπεϊζμπολ, ο Τσε επικεφαλής της «Occidente» και ο Ραούλ της «Oriente».

    https://guevaristas.org/1967/10/09/che-with-raul-castro/

  117. spyridos said

    Β@τ@λε

    Είναι πολύ απλό να πας στο quora και να αντιγράψεις 3-4 απαντήσεις που δίνονται εκεί. Έστω και με ελάχιστη κοπτοραπτική.
    Αλλά να σηκώνεις και το δάχτυλο σαν δάσκαλος πάει πολύ.

  118. ΣΠ said

    116
    Κύριε Κυκλικέ, το αγγλικό κείμενο το αντιγράψατε από εδώ:
    https://www.quora.com/Why-are-Americans-so-crazy-about-baseball

  119. Pedis said

    Αυτός που πετάει την μπάλα μαζί με τους συμπαίχτες του γύρω-γύρω σε θέση περικύκλωσης ορίζονται ως αμυνόμενοι ενώ ο ένας που προσπαθεί είτε να τη αποφύγει είτε να την αποκρούσει είναι ο επιτιθέμενος …

    Μπράβο Σπύρο για την διεξοδική περιγραφή των κανόνων και την γενικότερη παρουσίαση του αθλήματος.

  120. Μαρία said

    110
    Χρόνια πολλά και σε σένα, Άγγελε. Απ’ τις αγαπημένες γιορτές των μαθητικών μου χρόνων καθότι αργία 🙂

  121. Γιάννης Ιατρού said

    Ειχαμαν 🙂 κι άλλες επείγουσες δουλειές σήμερα και δεν πρόκανα να σχολιάσω, από μιά φευγαλέα ματιά στα σχόλια, δεν θα είχα να συνεισφέρω και κάτι, ωραία σχόλια πάντως έγιναν, γενικά, γιατί όπως εγκαίρως έχω παρατηρήσει, έχουμε πάλι κάτι ιούς εδώ μέσα…

    115: …Επειδή έχω παίξει ……….. και κατέχω το άθλημα…
    Ναι, ναι, το έχουμε εμπεδώσει, μην κουράζεσαι!

  122. Γ-Κ said

    Στον Μοριά το ξέρουμε ως «κλίτσικα». (Πώς ορθγραφείται, τρέχα γύρευε.)
    Το «ξυλίκι» το πρωτάκουσα σε τραγούδι του Κοινούση(!!!!)
    Ιστορική έμεινε και η ερώτηση του Στεφανόπουλου σε κάτι πιτσιρίκια «αν παίζουν τον κλίτσικα»…

  123. spyridos said

    118
    Ταυτόχρονα το στείλαμε

    Πολύ καλή περιγραφή και από εμένα ευχαριστώ ΣΠ. Είχα προσπαθήσει να αρπάξω μερικά πράγματα, μέχρι και σε αγώνες έχω πάει αλλά καλό είναι να υπάρχει υπόβαθρο και δεν το είχα καθόλου.

    Αυτό που είναι ενδιαφέρον για μένα είναι οι κοινωνικές πτυχές κάθε αθλήματος.
    Και το μπέιζμπολ είναι από τα πιο ενδιαφέροντα για να κάνουμε συγκρίσεις.

    Ετσι για αρχή μου αρέσουν τα πολύ απλά τα μικρά πραγματάκια που συμβαίνουν μέσα και έξω από το γήπεδο.
    Οι μικρές προκαταλήψεις, οι συνήθειες και οι κοινωνικές συναναστροφές.
    Αν δεν τα καταλάβεις αυτά δεν καταλαβαίνεις και την αγάπη για το άθλημα.
    Μικρό παράδειγμα.
    Εκεί στο 2004 δούλευα με 3 Αντιλλιάνους και ένα Κουβανό στη δουλειά μου.
    Άνθρωποι που γνωρίζουν το μπέιζμπολ και το ζουν καθημερινά.
    Μετά τους Ολυμπιακούς της Αθήνας μου έκαναν τρομερή πλάκα για μια μπάλα που βγήκε έξω στην κερκίδα.
    Οι άσχετοι θεατές ευγενικότατα την πέταξαν πίσω. Τότε ούτε εγώ είχα καταλάβει την καζούρα.
    Δεν ήξερα ότι η μπάλα γίνεται ιδιοκτησία εκείνου που τη βρίσκει και είναι μάλιστα συλλεκτική αν έχει σφραγίδα των αγώνων. Οτι αυτό είναι παράδοση.

    Οι Αμερικάνοι έχουν φτιάξει δύο ομαδικά σπορ που απόκτησαν παγκόσμια εμβέλεια και έγιναν και Ολυμπιακά. (Επιστρέφει σίγουρα το 2020 το μπέιζμπολ)
    Αυτό λέει κάτι για τον αθλητικό πολιτισμό τους. Επίσης η συμπεριφορά των Αμερικάνων θεατών μέσα στα γήπεδα είναι σε γενικές γραμμές πολύ καλύτερη και αθλητικότερη από των Ευρωπαίων.
    Εχουν μια κουλτούρα αθλητική που είναι βασισμένη στο σεβασμό.
    (Είδα μερικές φορές πέρυσι τον Πιτίνο και τον χάρηκα και δεν είμαι οπαδός του Παναθηναϊκού.
    Φυσικά η μεγάλη πλειοψηφία ούτε καν κατάλαβε τι δάσκαλος είναι ο άνθρωπος και τι σεβασμό έχει για ΚΑΘΕ άθλημα και αντίπαλο.
    Η αθλητική κουλτούρα μας είναι ανύπαρκτη δυστυχώς)
    Ενα τέτοιο άθλημα όπως το μπέιζμπολ που βασίζεται στην κοινωνικότητα, σεβασμό και υπομονή (σχεδιασμό) περισσότερο από το μπάσκετ δεν έπιασε πολύ στην Ευρώπη.
    Με τον ίδιο δρόμο ήρθε, μέσω των YMCA (ΧΑΝ , ΧΑΝΘ στην Ελλάδα), όπου στις καλοκαιρινές κατασκηνώσεις τους μάθαιναν μπέιζμπολ και μπάσκετ και στην Ελλάδα και στην Λιθουανία και στην Ασία.
    Στην Ασία όπου ο σεβασμός στον αντίπαλο είναι σημαντικός έπιασε το μπέιζμπολ. Εδώ όχι.
    Οι λαοί της Αμερικής που ίσως είναι βαθύτερα Ευρωπαϊκοί στον πολιτισμό τους απ ότι οι Ευρωπαίοι το αγάπησαν αυτό το σπορ.
    Μπορεί να είναι πολλοί περισσότεροι οι λόγοι τη επικράτησης του μπάσκετ αλλά δεν μπορώ τώρα να σκεφτώ τίποτα άλλο.

    Στην Κούβα και την υπόλοιπη καραϊβική (εκτός αγγλόφωνης, όπου κρίκετ) η στροφή στο μπέιζμπολ ενισχύθηκε μέσω της αποστροφής σε οτιδήποτε Ισπανικό.
    Η αποποίηση της αποικιοκρατίας πέρασε και μέσα από την επιλογή αμερικάνικων σπορ. Η αμερικανοποίηση ήταν πολύ σημαντική για τη δημιουργία εθνικής συνείδησης.

  124. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>ιδιαίτερα δημοφιλή στην Ιαπωνία

  125. Γ-Κ said

    «Οι Αμερικάνοι έχουν φτιάξει δύο ομαδικά σπορ που απόκτησαν παγκόσμια εμβέλεια και έγιναν και Ολυμπιακά.»

    Και το βόλεϊ αμερικάνικο είναι.
    (Το μπάσκετ και το βόλεϊ έχουν συγκεκριμένους εφευρέτες.)

    Και… να μην ξεχνάμε και τα διάφορα beech-τέτοια…

    ———————–

    Από τις αθλοπαιδιές, σχεδόν μόνο το χάντμπολ ΔΕΝ προέρχεται από τον αγγλοσαξωνικό κόσμο (αλλά από τη βόρεια Ευρώπη).

    Από την άλλη, ακόμα και ο στίβος έχει κωδικοποιηθεί από τους Βρετανούς.

  126. 103, … 100. Χιουστον Άστρος Κυνουρίας 🤪…

    😀 😀

  127. dryhammer said

    ΠΡΟΣΕΧΩΣ:

    Προγνωστικά baseball από το επιτελείο του Herr Petr Rund.

    ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ – ΣΙΓΟΥΡΑΚΙΑ για να τσοντάρετε στην πενιχρή σύνταξη!!

    Οι επιτυχίες μας στο ποδόσφαιρο το εγγυώνται!!!

    …ρωτήστε και την Καιτούλα…

  128. 127

    Να εκφράζεσαι αγγλιστί γιατί τα ελληνικά του είναι κάπως αδύναμα…

  129. dryhammer said

    Να υποθέσω πως τα γερμανικά του θα είναι παχύτερα…

  130. sarant said

    127 Προσεχώς μπάνιο ολοστρόγγυλο

    123 Αυτό με τη μπάλα που την παίρνει όποιος θεατής την πιάσει, το ήξερα ακόμα κι εγώ 🙂

  131. konstantinos said

    Το ότι το αγαπησαν οι αμερικάνοι επειδή προσφέρει άπειρες ευκαιρίες για στοιχήματα παίζει; Το παιχνίδι είναι φτιαγμένο σε κομματάκια, έτοιμα για στοίχημα. Ατέλειωτα πονταρίσματα… Τότε δεν είχαν σκεφτεί να βάλουν στο στοίχημα τις κίτρινες ή τα κόρνερ

  132. ΣΠ said

    123, 130
    Ναι, γίνεται χαμός μεταξύ των θεατών για το ποιος θα πιάσει την μπάλα.

  133. ΣΠ said

    123
    Πολύ καλή ανάλυση. Έπρεπε να γράψεις εσύ το άρθρο για να βάλεις και την κονωνική διάσταση.

  134. Peter Stroggylos said

    Εκτός από την κατάρα του τράγου, υπάρχει και η κατάρα του Αγίου Νεκταρίου στην ισπανική ομάδα Σεβίλλη από την εποχή που την προπονούσε ο αλησμόνητος Νταν Γεωργιάδης

    https://www.dogma.gr/diafora/i-katara-tou-agiou-nektariou-stin-podosfairiki-omada-tis-sevillis/108047/

  135. dryhammer said

  136. Jane said

    Δεν είχα πάρει χαμπάρι το άρθρο του Ζαμπούκα.
    Ώστε για τα ξίγκια και την τσίκνα ματώσαμε;
    Τι μαθαίνει κανείς από τους ά(χ)ριστους!

    Σχετικά με τα τηλεσκουπίδια επιπέδου Λιάγκα. Μα γι΄ αυτό πληρώνονται!
    Οι ντεμέκ απολιτίκ εκπομπές τους είναι μία από τις αιτίες του ρατσισμού και του εθνικισμού που σήκωσε κεφάλι και τον αξιοποιούν
    όποτε χρειάζεται. Αυτό το κοινό κατασκεύασαν. Αυτός ήταν ο στόχος τους.
    Εκπομπές με σούργελα που ύψωσαν την πιο μεγάλη σημαία, με τον Σφακιανάκη που ισχυριζόταν πως τον Παρθενώνα
    τον έχτισαν εξωγήινοι , με τις ημίγυμνες του Θέμου κι από ανάμεσα τούρκικες και βραζιλιάνικες σαπουνόπερες,
    που αποθέωναν τη βλακεία και τη ρηχότητα.
    Το καλοκαίρι του 2012 σε μεσημεριανή εκπομπή έδειχναν το ναζίδιο στη θάλασσα κι από κάτω η λεζάντα έγραφε
    «Κασιδιάρης-Τι λέει για τη σχέση του». Κι η παρουσιάστρια να σχολιάζει , «ωραίο παιδί όμως ο Ηλίας ,ε;»

    Έτσι καταντήσαμε να έχουμε σήμερα 10 χρόνια μετά τη χρεοκοπία, υπουργό ανάπτυξης την ακροδεξιά καρικατούρα που διαφήμιζε νανογιλέκα και βουλευτή τον εθνικοψεκασμένο που πουλούσε επιστολές του Ιησού.
    Ζήτω η ιδιωτεία της «αριστείας»!

  137. 109,
    Μαρία, ευχαριστώ!

  138. Αποτεφρωσόμενος said

    Προφέρεται μπέισμπολ και όχι μπέιζμπολ.
    Μήπως να γράφεται μπέισσμπολ, μπέισ-μπολ, μπέις-μπολ ή μπέις μπολ;

    Στα ελληνικά, το σ πριν από β, μ και μπ προφέρεται ζ. Αυτό δεν συμβαίνει στα αγγλικά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: