Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χαράλαμπος Κανόνης (Δημ. Σαραντάκος) 16 – Επίλογος

Posted by sarant στο 12 Νοεμβρίου, 2019


Εδώ και κάμποσο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, το βιβλίο του πατέρα μου «Χαράλαμπος Κανόνης. Η ζωή και ο θάνατος ενός Ανθρώπου», το πρώτο μη επιστημονικό βιβλίο του.

Ο Κανόνης ήταν Μυτιληνιός, γεωπόνος, υπάλληλος της ΑΤΕ, συνάδελφος και επιστήθιος φίλος του παππού μου, στέλεχος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο τον Μάρτιο του 1948 στη Χίο, στον εμφύλιο.

Κανονικά οι δημοσιεύσεις γίνονται κάθε δεύτερη Τρίτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Η σημερινή δέκατη έκτη συνέχεια είναι και η τελευταία, ο επίλογος του βιβλίου.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ω γενναία της Ελλάδος
τέκνα, ψυχαί που επέσατε
εις τον αγώνα ανδρείως.

Ανδρέας Κάλβος

Η τελευταία πράξη της τραγωδίας γράφτηκε τέσσερις μήνες αργότερα, στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών, ένα από τα πιο ματοβαμμένα δικαστήρια σκοπιμότητας της εποχής του Εμφυλίου Πολέμου.

Στις 29 Ιουλίου πενηνταέξι αριστεροί της Χίου δικάστηκαν «για συμμετοχή τους στην ανταρσία». Η δίκη κράτησε πολλές μέρες. Τελικά από τους κατηγορούμενους δεκατέσσερις κα-ταδικάστηκαν σε θάνατο. Είναι οι I. Τράτσης, Κ. Ζερβός, Π. Γεωργούλης, Δ. Ψιακής, I. Πλακωτάρης, Κ. Καραμανλής, Μ. Τζιώτης, παπά-Ξενάκης, Λ. Κουκούλης, Π. Ανδριώτης, (όλοι αυτοί δικάστηκαν παμψηφεί), Γ. Τσουκαλάς, Κ. Ξύδας, Μ. Βατάκης, (με ψήφους 4 προς 1) και Μ. Πανέρης, (με ψήφους 3 προς 2).

Καταδικάστηκαν επίσης δώδεκα σε ισόβια και δέκα σε πρόσκαιρα δεσμά. Ανάμεσα σ’ αυτούς κι ο ποιητής Φώτης Αγγουλές. Οι υπόλοιποι είκοσι αθωώθηκαν.

Οι μάρτυρες κατηγορίας προσπάθησαν με τις καταθέσεις τους να δημιουργήσουν την εικόνα ευρύτερης συνωμοσίας, στα πλαίσια της «έξωθεν επιβουλής». Εξετάζοντας όμως τα πραχτικά της δίκης, βλέπουμε τόσο χοντροκομμένες ανακρίβειες, που καταστρέφουν την προσπάθεια αυτή. Για παράδειγμα η συνδιάσκεψη, που έγινε στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1947, και στην οποία αποφασίστηκε η ανασυγκρότηση των οργανώσεων της αριστερός στη Χίο, για ν’ αντιμετωπίσουν την τρομοκρατία, από τους αστυνομικούς βαφτίστηκε «αχτίφ» στο οποίο αποφασίστηκε η ένοπλη «ανταρσία», «κατόπιν εντολής των παρευρεθέντων στο αχτίφ στελεχών του ΚΚΕ, Βασίλη Μπαρτζώτα, Κώστα Θέου και Γιάννη Βασάλου». Οι μάρτυρες κατηγορίας, μολονότι ειδικοί στη δίωξη του κομμουνισμού, αγνοούσαν ότι στα «αχτίφ» γίνεται μόνο ενημέρωση και ανταλλαγή γνωμών, αλλά ποτέ δεν παίρνονται αποφάσεις, που είναι αρμοδιότητα άλλων οργάνων ή σωμάτων του Κόμματος. Και σ’ άλλες τέτοιες λεπτομέρειες οι μάρτυρες είπαν ανακρίβειες. Τον Κανόνη τον βάφτισαν «Γραμματέα Περιοχής Αιγαίου του ΚΚΕ», πόστο που ποτέ δεν είχε. Άλλωστε η έδρα του Γραμματέα Περιοχής ήταν (και εξακολουθεί να είναι) η Μυτιλήνη και το κυριότερο, από τις αρχές του 1947 (και ως το 1974), το Γραφείο Περιοχής Αιγαίου του ΚΚΕ δε λειτουργούσε. Οι Οργανώσεις των νησιών είχαν αποκοπεί και δούλευαν ανεξάρτητα η μια από την άλλη. Όσο για τα πρόσωπα, που όπως κατάθεσαν οι μάρτυρες ήρθαν επί τούτο στη Χίο για να «οργανώσουν την ανταρσία» εξακριβωμένα ποτέ τους δεν πάτησαν το πόδι τους στο νησί. Ο Κώστας Θέος ήταν παράνομος στην Αθήνα, ο Βασίλης Μπαρτζώτας είχε ήδη βγει στο βουνό, στην ηπειρωτική Ελλάδα κι ο Γιάννης Βασάλος ποτέ του δεν έφυγε από τη Μυτιλήνη. Έμεινε και πολέμησε εκεί, πιάστηκε το Μάη του 1948, δικάστηκε και ε- κτελέστηκε το 1949. Ιδιαίτερη προσπάθεια έκαναν με τις κα-ταθέσεις τους οι μάρτυρες κατηγορίας για να ενοχοποιήσουν τον Πέτρο Ανδριώτη. Παρά το αδιαφιλονίκητο γεγονός ότι από το Νοέμβρη ήταν εξόριστος στον Αη Στράτη, εμφανίστηκε σαν πρωταγωνιστής της «ανταρσίας» την οποία καθοδηγούσε με γράμματα, που έστελνε από εκεί. Τέτοια γράμματα δεν παρουσιάστηκαν στη δίκη. Παρ’ όλα αυτά ο Ανδριώτης καταδικάστηκε παμψηφεί σε θάνατο, γιατί ήταν από τους ηγέτες του κινήματος της Μέσης Ανατολής και οι αγγλικές Μυστικές Υπηρεσίες τον είχαν προγράψει. Έτσι γίνονταν τότε οι δίκες που έστειλαν στο θάνατο χιλιάδες ανθρώπους.

Όταν όλα τα ένδικα μέσα, τα ελάχιστα που άφηνε η ισχύουσα τότε δικονομία εξαντλήθηκαν, οι καταδικασμένοι σε θάνατο κλείστηκαν στο «μελλοθανατείο» την ειδική για τους θανατοποινίτες πτέρυγα των φυλακών, περιμένοντας την ώρα της εκτέλεσής τους. Και πριν τη δίκη και κατά τη διάρκειά της αλλά και μετά, όλοι τους έδειξαν αξιοπρέπεια και θάρρος. Αρνήθηκαν να αποκηρύξουν την ιδεολογία τους και να καταδικάσουν το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, μόλο που ξέραν ότι κάτι τέτοιο ισοδυναμούσε με χάρη. Εντύπωση προκάλεσε η συμπεριφορά του Ψιακή, που ήταν τότε εικοσιπέντε χρονών. Οι δεσμοφύλακες είχαν να λένε πως τέτοιος λεβέντης είχε χρόνια να περάσει από τις φυλακές.

Την παραμονή της εκτέλεσης, όσοι από τους καταδικασμένους σε θάνατο ήταν μέλη του Κομμουνιστικού κόμματος συνεδρίασαν για να αποκαταστήσουν έναν από τους συντρόφους τους, που στη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας είχε κάνει δήλωση μετανοίας κι από τότε βρισκόταν εκτός κόμματος. Αγωνίστηκε όμως δίπλα τους, δικάστηκε μαζύ τους και καθώς αρνήθηκε να αποκηρύξει τις ιδέες του καταδικάστηκε κι αυτός σε θάνατο. Τώρα αντιμετώπιζε με καρτερία την κοινή μοίρα. Στη συνεδρίαση έγινε η κατάλληλη εισήγηση, ακούστηκαν ομιλίες και ακολούθησε ψηφοφορία. Βρέθηκε τρόπος, μαζί με τα τελευταία γράμματα προς τους συγγενείς τους να βγει κρυφά από το μελλοθανατείο σημείωμα με την κομματική αυτή απόφαση.

Ο παπα – Ξενάκης έδειξε κι αυτός μεγάλο θάρρος. Για τους στρατοδίκες η παρουσία και η στάση του αποτελούσαν ήδη πρόβλημα. Αναιρούσε από μόνη της όλη τη φλυαρία περί σφαγών ιερωμένων από τους «κομμουνιστοσυμμορίτες». Τώρα έπρεπε να δικάσουν οι εθνικόφρονες έναν παπά. Πριν από τη δίκη οι δεσμοφύλακες εκτελώντας άνωθεν εντολές προσπάθησαν να του πάρουν τα ράσα και να τον ξυρίσουν. Δεν τα κατάφεραν. Ο διάκος ήταν χειροδύναμος και οι σύντροφοί του του συμπαραστάθηκαν με αποφασιστικότητα. Έτσι ο παπα-Ξενάκης δικάστηκε με το σχήμα του και καταδικάστηκε σε θάνατο παμψηφεί.

Στις 20 Αυγούστου 1948 οι καταδικασμένοι σε θάνατο εκτός από τον Πανέρη, που είχε δικαστεί με ψήφους 3:2, ο- δηγήθηκαν «στον συνήθη τόπο των εκτελέσεων» στο Γουδί. ‘ Ολοι τους αντιμετώπισαν το θάνατο με θάρρος και αξιοπρέπεια. Ο παπα-Ξενάκης δε θανατώθηκε μαζί με τους άλλους. Του ζητήθηκε πιεστικά να αποκηρύξει τις αρχές του. Και πάλι αρνήθηκε. Η εκτέλεσή του αναβλήθηκε για λίγες μέρες. Στο μεταξύ συνήλθε η Ιερά Σύνοδος και αποφάσισε την καθαίρεσή του. Σ’ εκτέλεση της απόφασης στάλθηκαν στη φυλακή δυο αρχιμανδρίτες και τον αποσχημάτισαν κανονικά και νόμιμα. Αυτή τη φορά το παλικάρι δεν πρόβαλε αντίσταση. Μετά τον αποσχηματισμό φαινόταν σα νάχει χάσει τα νερά του. Παρ ’ όλα αυτά το κουράγιο του δεν τον εγκατάλειψε. Στάθηκε ευθυτενής μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα χωρίς να δεχτεί να του δέσουν τα μάτια.

Σ’ αντίθεση με τη Λέσβο και τη Σάμο, όπου ο ένοπλος αγώνας κράτησε χρόνια, στη Χίο όλα τέλειωσαν σε λίγες βδομάδες. Είτε γιατί εδώ το κίνημα ήταν πιο αδύνατο, είτε γιατί οι αρχές δράσανε ταχύτατα εξωθώντας με κάθε μέσο τους αριστερούς να βγουν στο βουνό πριν ολοκληρώσουν την απαραίτητη υποδομή, το αντάρτικο της Χίου δεν κράτησε. Αυτό δε μειώνει σε τίποτα την παλληκαριά και την αυτοθυσία όλων των μαχητών. Άνθρωποι της πόλης οι περισσότεροι, αμάθητοι στη σκληρή ζωή του βουνού, δε δίστασαν να αντιμετωπίσουν εκατονταπλάσισυς αντίπαλους, που διάθεταν βαρύ οπλισμό, μεταφορικά μέσα και διαβιβάσεις.

‘ Ηθελε το Κομμουνιστικό Κόμμα να προκαλέσει ένοπλη αναμέτρηση; Στην ερώτηση αυτή πολλοί δώσαν κατηγορηματικά καταφατική απάντηση, και ορισμένοι υιοθέτησαν άκριτα την άποψη πως το Κόμμα έστειλε στη Χίο τον Χαράλαμπο τον Κανόνη «για να τους βγάλει στο βουνό». Αυτό δεν είναι αλήθεια. Το ΚΚΕ είχε δώσει όλη του την προσοχή στην υπογραφή πρωτόκολλου συμφιλίωσης, που τη ματαίωσαν οι αθρόες συλλήψεις των ηγετών της Αριστερός. Ακόμα κι όταν όλα έσπρωχναν στη βία η ηγεσία του ΕΑΜ και του ΚΚΕ δίσταζε. Προσπάθησε να εφαρμόσει συνδυασμό πολιτικής δράσης και ένοπλης αυτοάμυνας. Δεν το πέτυχε γιατί την πρόλαβαν τα γεγονότα.

Στη γειτονική Λέσβο ακόμα κι όταν όλα μέσα στην πόλη της Μυτιλήνης είχαν διαλυθεί από τις συλλήψεις και τις ε-κτοπίσεις, η ηγεσία του Κόμματος στο βουνό έστειλε ορισμένους αγωνιστές να μπουν άοπλοι στην πόλη και να ξαναστή- σουν τις κομματικές οργανώσεις. Στις εκλογές του Μάρτη του 1950 κι ενώ στα βουνά της Λέσβου υπήρχαν ακόμα ένοπλοι αντάρτες, η τότε νόμιμη παράταξη της Αριστερός η «Δημοκρατική Παράταξη» πήρε 21,83% των ψήφων κι έβγαλε 2 βουλευτές (σε σύνολο 8 που έβγαζε τότε ο Νομός Λέσβου). Υψηλό επίσης ποσοστό συγκέντρωσε η Αριστερά και στο Νομό Σάμου.

Οι μετεμφυλιακές κυβερνήσεις δεν ξέχασαν και δε συγχώρησαν ποτέ τη στάση αυτή των πληθυσμών των νησιών. Οι δυνατότητές τους για ανάπτυξη, γεωργική, βιομηχανική ή τουριστική, αγνοήθηκαν. Οι λίγες βιομηχανίες της Λέσβου και της Σάμου, που λειτουργούσαν προπολεμικά έκλεισαν. Η οδοποιία για δεκάδες χρόνια έμεινε όπως ήταν προπολεμικά. Αεροδρόμιο η Σάμος απόχτησε μόλις το 1970 και της Λέσβου εξακολουθεί να είναι μικρό και ακατάλληλο. Αποτέλεσμα της εγκατάλειψης αυτής είναι η σημαντική μείωση του πληθυσμού των νησιών των δύο νομών που από 214 χιλιάδες που ήταν το 1951 έπεσαν στις 144 χιλιάδες το 1981.

Η πολιτική αυτή από οποιαδήποτε σκοπιά κι αν εξεταστεί ισοδυναμεί με εθνικό έγκλημα, γιατί προκάλεσε την ερήμωση των πιο ευαίσθητων και πιο εκτεθειμένων περιοχών της πατρίδας μας.

Σε όσους μελετούν την περίοδο του 1945-1950 στα νησιά του Αιγαίου εντυπωσιάζει η αγριότητα με την οποία η Δεξιά σαν κράτος και σαν παρακράτος αντιμετώπισε την Αριστερά. Αγριότητα δυσανάλογη προς το μέγεθος και το χαρακτήρα των ενόπλων συγκρούσεων και τελείως ασυμβίβαστη με το ειρηνικό παρελθόν των νησιών και τον φιλήσυχο χαρακτήρα των κατοίκων του. Άλλωστε τόσο κατά τη διάρκεια της Κατοχής όσο και κατά την περίοδο της «Εαμοκρατίας», όπου υπήρξε τέτοια περίοδος, δεν ασκήθηκε από την Αριστερά βία, δε δημιουργήθηκε εμφυλιοπολεμική κατάσταση και δε προκλήθηκε διχασμός του λαού, ώστε να δικαιολογούνται αντεκδικήσεις κατά τη μεταβαρκιζιανή περίοδο.

Γεννιέται λοιπόν το ερώτημα. Γιατί τόση αγριότητα; Προς τι οι χιλιάδες συλλήψεις, οι εκατοντάδες ξυλοδαρμοί και κα-κοποιήσεις, οι δεκάδες δολοφονίες αόπλων, οι εκατοντάδες θανατικές καταδίκες και εκτελέσεις, η περιφορά κομμένων κεφαλιών και η διαπόμπευση νεκρών; Γιατί τόση βία, τόσο αίμα και τόση βαρβαρότητα;

Πιστεύω πως η βαθύτερη αιτία πρέπει ν ’ αναζητηθεί στον πανικό, που προκάλεσε στην άρχουσα τάξη η εμφάνιση κατά τη διάρκεια της Κατοχής ενός νέου τύπου πολίτη, ενός καινούριου Έλληνα, γεμάτου περηφάνεια, αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια. Η Δεξιά, η κάθε είδους δεξιά, ανεξάρτητα από κομματικά προσωπεία και παραπλανητικές ονομασίες, δε θέλει πολίτες, θέλει υπήκοους. Έπρεπε λοιπόν με κάθε μέσο να μεταβληθεί και πάλι ο εαμικός πολίτης στον προπολεμικό ραγιά, να γεμίσει η ψυχή του με φόβο, ώστε να σκύβει αδιαμαρτύρητα το κεφάλι μπροστά σε κάθε αυθαιρεσία.

Ο Χαράλαμπος ο Κανόνης υπήρξε τέτοιος ακριβώς πολίτης. Και κάτι παραπάνω. Στάθηκε επίσης υπόδειγμα αγωνιστή. Σεμνός, μετρημένος, πράος, αλλά ταυτόχρονα αδιάλλακτος στις αρχές του, ατρόμητος στους κινδύνους, πειθαρχικός στις αποφάσεις του κόμματός του, ήταν διαποτισμένος με βαθύ πατριωτισμό και απέραντη αγάπη για τον άνθρωπο. ‘ Ηταν κι αυτός ένα από εκείνα τα λαμπρά παλικάρια, που πότισαν με το πολύτιμο αίμα τους το χώμα των νησιών του Αρχιπελάγους.

129 Σχόλια to “Χαράλαμπος Κανόνης (Δημ. Σαραντάκος) 16 – Επίλογος”

  1. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    μου άρεσε ιδιαίτερα η φράση
    …πανικό, που προκάλεσε στην άρχουσα τάξη η εμφάνιση…. ενός νέου τύπου πολίτη, ενός καινούριου Έλληνα, γεμάτου περηφάνεια, αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια. Η Δεξιά, η κάθε είδους δεξιά, ανεξάρτητα από κομματικά προσωπεία και παραπλανητικές ονομασίες, δε θέλει πολίτες, θέλει υπήκοους….
    στην κατακλείδα 👍

  2. Γς said

    Καλημέρα

    Φρίκη. Και γιατί όλα αυτά;

    >Πιστεύω πως η βαθύτερη αιτία πρέπει ν ’ αναζητηθεί στον πανικό, που προκάλεσε στην άρχουσα τάξη η εμφάνιση κατά τη διάρκεια της Κατοχής ενός νέου τύπου πολίτη, ενός καινούριου Έλληνα, γεμάτου περηφάνεια, αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια

    Μια καλύτερη εξήγηση;

  3. Γς said

    Και μέσα σ όλη αυτή την ατμόσφαιρα, ξαφνικά ένα ήρεμο ζεστό χάδι από την Τηλεόραση δίπλα μου. Η πρώτη Χριστουγεννιάτικη διαφήμιση. Το Αγια Νύχτα

  4. Costas Papathanasiou said

    ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΚΑΝΟΝΗ(:Σκέψεις κατόπιν δευτέρας εφόδου στο Χρονικό του)
    «Σε όσους μελετούν την περίοδο του 1945-1950 στα νησιά του Αιγαίου εντυπωσιάζει η αγριότητα με την οποία η Δεξιά σαν κράτος και σαν παρακράτος αντιμετώπισε την Αριστερά. Αγριότητα δυσανάλογη προς το μέγεθος και το χαρακτήρα των ενόπλων συγκρούσεων και τελείως ασυμβίβαστη με το ειρηνικό παρελθόν των νησιών και τον φιλήσυχο χαρακτήρα των κατοίκων του. (Δ.Σαραντάκος)»

    Ο Δημήτρης Σαραντάκος βιογραφεί έναν Άνθρωπο, ζητώντας εκ προοιμίου να κριθεί και ο ίδιος ως τέτοιος. Δεν διεκδικεί δάφνες «άσφαλτου» Ιστορικού (: δεν μιμείται την Ιστορία που συνεχώς ψάχνεται–και καλά κάνει– ώσπου να κατορθώσει τελικά να ανακοινώσει και επισήμως το αληθές, π.χ.Γενοκτονία των Αρμενίων).
    Θέλει να λιτανεύσει Ψυχές Φίλων, να κοινωνήσει Μνήμες Ανθρώπων ξέροντας ότι κάποιες απ’αυτές μπορεί να είναι ως ένα βαθμό απατηλές, είναι όμως βιωματικές και αφτιασίδωτες –τίμιες και ειλικρινείς– και ως τέτοιες αξίζει να προσμετρηθούν ευλόγως υπέρ ζητουμένης Α-λήθειας και ευψύχως υπέρ αναγνώρισης της Αλ(λ)ήθειας του Άλλου.
    Ο σκοπός του νομίζω ότι επιτυγχάνεται πλήρως αφού η βιογραφία του Χαράλαμπου Κανόνη μυρίζει ανθρωπίλα: Πράξεις μεγαλειώδεις, όπως η μοιρασιά του κληροδοτήματος(ιπποτροφία το λέμε σήμερα;) με τον Φίλο ή ο ασπασμός του Θανάσιμα Αθώου Παιδιού, εμφανίζονται σαν κάτι τόσο συνηθισμένο, όσο συνηθισμένη ή και αναξιόλογη μπορεί να βλέπουμε –πίσω απ’τον φράχτη του Εγώ– τη ζωή των πέριξ ημών πλανητών, μη αντιλαμβανόμενοι την Τραγικότητα και το Μεγαλείο που μπορεί να κρύβει και η πλέον ανούσια ή απεχθής –φαινομενικά– «Ετέρα Ψυχή».
    Μεγάλα σχετικά ερωτήματα δεν φαίνεται να τίθενται ούτε να απαντιένται άμεσα, διασταλάζονται όμως ψιχαλιστά μέσα απ’ το γραφτό, όπου ως πλέον νοτερά νιώθονται τρία: «τ’ είναι θεός; τι μη θεός; και τι τ΄ανάμεσό τους;», «τι είναι η ανανδρία;» και «τι είναι μάρτυρας;».
    Το πρώτο, από εποχής Ευριπίδη τεθέν, θα απαντηθεί νομίζω μόνον όταν όλοι οι άνθρωποι θα έχουν να προσφέρουν πρώτα απ’όλα Αγάπη και Συμφιλίωση (δηλαδή, Μπορεί και ποτέ;–Υπάρχει σ’όλους σπίθα ανθρωπιάς και πώς θα την ανάψουμε;–Θεριεύει κι άλλο το Κακό από το Μίσος που γεννά και τ’ Ονομα που παίρνει;).
    Ως προς το δεύτερο, από “ιστορικής” απόψεως, πρωτόπλαστη ανανδρία είναι να μην αναγνωρίζεις λάθη, να μην αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου και να λες «ἡ γυνή, ἣν ἔδωκας μετ᾿ ἐμοῦ, αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου, καὶ ἔφαγον»[όθεν, κάποτε, θα πρέπει οι του «ισχυρού φύλου», να καταπιούμε το «καρύδι» της γνώσης μας, για να δούμε και να πούμε και την αλήθεια της συμβίας (από την οποία, συχνότατα, εξακολουθούμε «να τρώμε ξύλο»)].
    Ανδρεία, αντιστρόφως είναι ο φόρος τιμής των «βαρβάρων» Περσών στον γενναίο αντίπαλο Πυθέα Ισχομάχου, τον Αιγινήτη που «δι᾽ ἀρετὴν τὴν ἐκείνου(…)ἐπεδείκνυσαν ἐκπαγλεόμενοι πάσῃ τῇ στρατιῇ περιέποντες εὖ» [Ιστορίαι Ηροδότου/Πολύμνια-7.181.1-3] και ανανδρία ως προς τούτο (υπό την πρόσθετη έννοια «Αρχή άνδρα δείκνυσι») θα ήταν και αυτή του νικητή των Περσών εάν και εφ’όσον ευσταθούν οι αναφορές ότι εκδικήθηκε ακρίτως λόγω αλαζονείας και παραζάλης από κρασί και γυναίκες [βλ. Πλούταρχος, «Αλέξανδρος», 37.3 , 38.1-8, επίσης, το «Alexander’s Feast,or, the Power of Music» (1904) του John Dryden, ο στίχος του οποίου “None but the brave deserves the fair”, είχε κινηματογραφικό κληρονόμο και την ταινία «None but the Brave, ή Yūsha nomi» του 1965, πρόδρομη της «Hell in the Pacific» (1968) και επόμενων Ε.Φ. ιδίου μοτίβου].
    “Aνδρεία” και Γενναιότητα, οπωσδήποτε, ήταν και η αντιστρατοκρατική παρέλαση των δέκα “κορασίδων”[ορθότερον: Fair(y)Ladies] της 28ης Οκτ 2019, εφ’όσον ιδωθεί ακριβώς έτσι: ως αίτημα ενός αντιπολεμικού τρόπου εορτασμού της μνήμης των πεσόντων, ενάντιο στην αιτία θανάτου τους, και -επ’ουδενί- ως απόπειρα προσβολής τους. Αντίθετα, ανανδρία είναι να λές ότι για όλα έφταιξε η Ελένη και όχι η άδεια χακί πουκαμίσα σου ή αυτό «που θα ‘λεγες αλλιώς, νέμεση μοίρα ή μοναχά κακές συνήθειες, δόλο και απάτη, ή ακόμη ιδιοτέλεια να καρπωθείς το αίμα των άλλων».
    Ανανδρία και κτηνωδία μαζί, είναι, τέλος, να εκτελείς εν ψυχρώ τον άοπλο και τραυματία αντίπαλό σου δηλώνοντας λόγω και/ή έργω «τον σκότωσα σαν σκυλί», ομολογώντας έτσι, εμμέσως πλην σαφώς, ότι φθονείς τα σκυλιά γιατί έχουν πλιότερη Ανθρωπιά από σένα.
    Οπότε, δεν χρειάζεται να αναρωτιέσαι «προς τι η εξύβριση και σκύλευση νεκρού;» ή «γιατί δεν δόθηκε στον νικημένο εχθρό μια ευκαιρία να εξηγηθεί, να εκφράσει έστω μία τελευταία επιθυμία;».
    Το Κτήνος (το μυγοφόρο γουρουνοκέφαλο του Γκόλντινγκ), αποστρέφεται και φοβάται την μυιοσόβη του Λόγου.
    Ξέρει, ενστικτωδώς, ότι αν άφηνε τον «σκύλο» Χαράλαμπο Κανόνη, να αποΛογηθεί, να του “γαβγίσει” τη δικιά του Γνώμη, εκείνος θα ξεκίναγε, φαντάζομαι, κάνοντας πρώτα την αυτοκριτική του, ως Άνθρωπος Τίμιος, κάπως έτσι:
    «Πού είν’ η αλήθεια;/ Ήμουν κι εγώ στον πόλεμο τοξότης/ το ριζικό μου, ενός ανθρώπου που ξαστόχησε….»
    και στο τέλος θα τους έκανε όλους να κλαφουνίζουν θλιμμένα, ξορκίζοντας το Κακό από μέσα τους, όπως οι «Αντίπαλοι» στην ταινία «Το κανόνι και τ’ αηδόνι» των αδελφών Καμπανέλλη (όπου έχει τη σημασία του και το ότι το σενάριό της το’γραψε “περαστικός” του Μαουτχάουζεν ).
    Διότι ο Κανόνης δεν ήταν παρά κανόνι κι αηδόνι μαζί, απ’αυτά που «δε σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες».
    Άνθρωπος που διήγε βίον «ανδρός αρίστου(=κατ’αυτόν αριστερού)» και ο οποίος, ακριβώς γι’αυτό, θα’θελε θαρρώ, να’δινε και τ’όνομά του σαν όρο περιληπτικό και για όλους τους ”ανώνυμους” ήρωες εν πολέμω και ειρήνη (ιδίως κατ’αυτήν), γενναίους ανθρώπους που όσο και να τους σκεπάζει η σκόνη ή και η λάσπη -ενίοτε- του χρόνου, εν τέλει μέσα της η Συνανθρωποσύνη τους θα αναφύεται και θα Λάμπει και θ’ αντι-λαλεί, ξανά και ξανά, όπως όλα τα κανόνια, τ’ αηδόνια και τα “Καμπανάκια” μαζί, Αθάνατη, σημαίνοντας ότι:
    «Οι Κανόνηδες δεν πεθαίνουν, ό,τι και να κάνει στο σώμα τους το Κτήνος».
    Κι αυτό τους κάνει και Μάρτυρες.

  5. Γς said

    4:

    Εύγε!

  6. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια. Όπως μπορείτε να υποθέσετε, επέστρεψα στην Εσπερία κι έτσι τα μπέρδεψα πάλι και ανέβασα το άρθρο μια ώρα νωρίτερα.

    4 Εξοχο!

  7. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Η Δεξιά, η κάθε είδους δεξιά, ανεξάρτητα από κομματικά προσωπεία και παραπλανητικές ονομασίες, δε θέλει πολίτες, θέλει υπήκοους….»
    Εγώ θα το διόρθωνα επί το ιστορικώς ακριβέστερον: Η Εξουσία, η κάθε είδους Εξουσία, ανεξάρτητα από κομματικά προσωπεία και παραπλανητικές ονομασίες, δε θέλει πολίτες, θέλει υπήκοους….Κι όποια εξουσία δοκιμάσει να παραβιάσει αυτόν τον κανόνα, ανατρέπεται…Όπως ο Αλιέντε, όπως ο Ντούμπτσεκ…

  8. ΚΑΒ said

    4. >>η βιογραφία του Χαράλαμπου Κανόνη μυρίζει ανθρωπίλα

    Σας παρακαλώ διορθώστε: ανθρωπιά

    Το υπόλοιπο εξαιρετικό

  9. Λευκιππος said

    Πολύ αίμα χύθηκε εντελως αδικα, και αναιτιολογητα και χωρίς κανενα αποτέλεσμα, που δεν μπορεί να είναι το ζητούμενο βέβαια. Κρίμα, έτσι απλά.

  10. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    2 Πρόσφατα (ξανα)δήλωσες πως δεν σου αρέσει το ΕΑΜ και το έργο του, οπότε περιμένουμε από σένα την καλύτερη εξήγηση.

    4 Ωραίος αγαπητέ, αλλά δεν θα κλαφούνιζαν θλιμμένα αν τους ξεβράκωνε ο όποιος Κανόνης. Την απάντηση στο λαϊκό αίτημα για Δικαιοσύνη την είχε δώσει ωμά εκείνος ο πλούσιος από τη Σιδερένια Φτέρνα του Λόντον. Είναι το κροτάλισμα του πολυβόλου.
    Ακόμα τρέμουν το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, πρόσφατη η βεβήλωση της αναμνηστικής πλακέτας.

  11. Γς said

    10 β:

    Κάλμα!

  12. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    11 Ήρεμος είμαι.

  13. spiral architect 🇰🇵 said

    «Ευτυχώς θε μου, γλυτώσαμε από τους κομμουνιστάς!»
    (όχι εγώ, ένας συνδαιτυμόνας μας)

    Καλημέρα σας και υγιαίνετε.

  14. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Μια καλύτερη εξήγηση;»
    Ο Νίτσε έλεγε ότι δεν υπάρχουν γεγονότα, υπάρχουν ερμηνείες. Φυσικά, αυτό δεν ισχύει, τα γεγονότα είναι γεγονότα, αλλά σαφώς και επιδέχονται πολλές ερμηνείες, ανάλογα με τις αντιλήψεις, τις εμμονές, τις προκαταλήψεις και τη διανοητική εντιμότητα των μελετητών της εκάστοτε ιστορικής περιόδου. Ο χειρότερος τρόπος πάντως γισ να ενημερωθεί σχετικά κάποιος, είναι να περιοριστεί στη μελέτη «αγιογραφιών» της μιας ή της άλλης πλευράς.

  15. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @14. Αυτό του Νίτσε, Γιάννη, ισχύει ΑΠΟΛΥΤΑ για τους νεοέλληνες, ιδίως για τις παθιασμένες φάσεις της Ιστορίας τους! Σε ένα περί Εμφυλίου βιβλίο (δεν έχει σημασία, ποιό..) με βιωματικό περιεχόμενο, περιγράφεται ένα πρόσωπο της άλλης πλευράς, όχι πάντως από τα κορυφαία (ούτε κι αυτού το όνομα έχει σημασία..) με τους πιό μαύρους χαρακτηρισμούς, εμπλεκόμενο μάλιστα σε ένα άνανδρο και άτιμο έγκλημα και σε σειρά άλλων εγκλημάτων. Σε ένα άλλο βιβλίο, άλλου συγγραφέα, ιστορικού θα το έλεγα περιεχομένου, περιγράφεται το ίδιο πρόσωπο, σχεδόν αγιογραφικά (..ο καλός, ο δίκαιος κλπ). Άντε τώρα να μιλήσεις αντικειμενικά για γεγονότα!

  16. Costas Papathanasiou said

    8 ΚΑΒ
    Έχετε δίκιο, ζητώ συγγνώμη:
    Ως προς τον Χ.Κ. σαφώς ΔΥΝΑΤΗ οσμή ανθρωπιάς και μόνο ανθρωπιάς.
    Ως προς το κείμενο, ειδικά με τον συγκλονιστικό του επίλογο, ανάμικτη με την βαριά οσμή αυτών που την απώλεσαν και εύχομαι να την ξαναβρήκαν(ψευδομάρυρες, «δικαστές» , εκτελεστές ανθρώπων κλπ). Εξ ού επέλεξα το μάλλον ατυχές «ανθρωπίλα»(ίσως αν του φορούσα εισαγωγικά να γινόταν τελικά πιο ξεκάθαρο)

  17. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    https://www.slang.gr/definition/27166-anthropila

  18. spyridos said

    Τι να κάνουν και οι δεξιοί ισαποστκήδες, τα παιδιά των Γιοσμάδων που έγιναν γιοσμάδες.
    Οτι μπορούν για να δικαιολογήσουν την κακεντρέχειά τους.

    Προχθές έβαλαν στην ίδια μοίρα την κυβέρνηση της ΠΕΕΑ με αυτή των δωσιλόγων. Ετυχαν λέει της εύνοιας των γερμανών.
    Επίσης οι καλλιτέχνες που βγήκαν στο βουνό και πολέμησαν ΄ηταν ίδιοι με αυτούς που αγκάλιαζαν τους γερμανούς και τους δωσίλογους.
    Και τελικά αυτοί που πληρωνόντουσαν από τους γερμανούς και ορκίστηκαν στον Χίτλερ ήταν ίδιοι με εκείνους που ήταν στο Νταχάου.

    Αυτά έγραψε πριν 2-3 μέρες σχολιαστής σε τούτο δω το ιστολόγιο και δεν βρέθηκε κανείς να του απαντήσει.
    Και ουτε το σημερινό σεβεται να σωπάσει.
    Ας πάει τέλος πάντων να μπουκωθεί κανένα χοιρινό στα μπάρμπεκιου που κάνουν οι όμοιοί του.

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πάλι γέμισε αίματα και ιαχές το ιστολόγιο από τους επαναστάτες του πληκτρολογίου. Λίγο ήρεμα με τα πλήκτρα, μη χυθεί ο παρακείμενος φρέντο.

  20. spyridos said

    Πάλι γέμισε βλήματα αηδίας από επιφανειακούς ημιμαθείς αναγνώστες τσιτάτων του Νίτσε το ιστολόγιο.

    Ο Νίτσε συμβουλεύει να μην επιλέγουμε δηλαδή, μάλιστα κύριε Ζαρατούστρα μου ότι πείτε.

    Ετσι είναι «ο Ζαχαριάδης έτυχε της εύνοιας των χιτλερικών στο Νταχάου».

  21. spyridos said

    19

    Γιατί τόση ανάαγκη να πετάγεσαι σαν πούτσα μες στα λάχανα να υπερασπίζεσαι τους χίτες του πληκτρολογίου ???

  22. sarant said

    19-20 Λίγη συγκράτηση στους χαρακτηρισμούς συσχολιαστών δεν θα έβλαπτε.

  23. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σπυράκο, λέγε την άποψή σου κι άσε με να λέω τη δικιά μου. Σ’ αρέσει δε σ’ αρέσει, έτσι έχουν τα πράγματα. Δεν μπορείς να με φιμώσεις, όσο κι αν το θες. Σε άλλες χώρες, άλλες εποχές, θα μπορούσες. Εδώ, τώρα, όχι. Κοπάνα, λοιπόν, τα πλήκτρα σου και προσπέρνα τα σχόλιά μου ή σχολίαζέ τα σαν άνθρωπος, η επιλογή δική σου. Φιλάκια και αγάπη από μένα.

  24. spyridos said

    23

    Ευχαριστώ, επίσης.

    Το παρακάτω δεν αποτελεί προσπάθεια φίμωσης και περικλείει βαθύτατα νοήματα και λογικότατα επιχειρήματα.
    «Πάλι γέμισε αίματα και ιαχές το ιστολόγιο από τους επαναστάτες του πληκτρολογίου. Λίγο ήρεμα με τα πλήκτρα, μη χυθεί ο παρακείμενος φρέντο.»

  25. Pedis said

    Σωστός και διδακτικός ο επίλογος!

    Και οι δοσίλογοι των κατακτητών, των Γερμανών και των ΑγγλοΑμερικάνων, ξανάστησαν στα πόδια του το εγκληματικό μεταπολεμικό κράτος της Δεξιάς. Και οι απόγονοί τους ακόμη στην καβάλα. Αυτά και εις άλλα με υγεία.

  26. Pedis said

    Νικοκύρη, το κείμενο έχει αρκετά τυπογραφικά. Αν βρεις χρόνο, επειδή το σημερινό κείμενο είναι για να μείνει και να διαβάζεται, κάνε έναν κόπο και put the dot the i’s and cross the t’s …

  27. sarant said

    26 Οι παύλες του συλλαβισμού είναι από το OCR και διαφέρουν ανάλογα με τον μπράουζα.

  28. Alexis said

    #18: Προχθές έβαλαν στην ίδια μοίρα την κυβέρνηση της ΠΕΕΑ με αυτή των δωσιλόγων. Ετυχαν λέει της εύνοιας των γερμανών.
    Επίσης οι καλλιτέχνες που βγήκαν στο βουνό και πολέμησαν ΄ηταν ίδιοι με αυτούς που αγκάλιαζαν τους γερμανούς και τους δωσίλογους.
    Και τελικά αυτοί που πληρωνόντουσαν από τους γερμανούς και ορκίστηκαν στον Χίτλερ ήταν ίδιοι με εκείνους που ήταν στο Νταχάου.

    Πού και από ποιους ειπώθηκαν (ή μάλλον γράφτηκαν) όλα αυτά;
    Για δώσε καμιά παραπομπή…

  29. Pedis said

    # 27 – Καλώς. Τότε αυτά:

    … η ανασυγκρότηση των οργανώσεων της αριστερός στη Χίο …

    … η τότε νόμιμη παράταξη της Αριστερός …

  30. Γς said

    24:

    >>«Πάλι γέμισε αίματα και ιαχές το ιστολόγιο από τους επαναστάτες του πληκτρολογίου. Λίγο ήρεμα με τα πλήκτρα, μη χυθεί ο παρακείμενος φρέντο.»

    https://caktos.blogspot.com/2014/06/blog-post_25.html

  31. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Τὰ λέει ὅλα τὸ ὁ Κώστας Παπαθανασίου στὸ #4.

    Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω κάτι.

    Μόνο εὐχαριστίες στὸν Νικοκύρη γιὰ τὴ δημοσίευση.

  32. Σηλισάβ said

    Το πρώτο πράγμα που φοβάται η κάθε εξουσία είναι τον ένοπλο λαό. Γελάω με κάτι γραφικούς δεξιούς που ισχυρίζονται ότι «οι ελασίτισες βιάζονταν από τους ελασίτες». Ναι, εύκολα βιάζεις γυναίκα που κρατάει οπλοπολυβόλο!
    Δεξιοί και αριστεροί σε αυτή τη χώρα αγνοούν ότι στην Ελλάδα δοκιμάστηκαν πολλές συνταγές: από τις βόμβες ναπάλμ και την -πρωτοφανή στην Ιστορία- συμφωνημένη ανταλλαγή πληθυσμών μέχρι τον Εμφύλιο πόλεμο. Στην Ιταλία που υπήρχε επίσης ισχυρό ΚΚ και ένοπλοι αντάρτες δεν έγινε εμφύλιος, στην Ελλάδα έγινε.
    Και από το ’45 όπου ξεκίνησε η ανοικοδόμηση της Ευρώπης, στην Ελλάδα είχαμε πόλεμο έως το ’50. Και μέχρι το 1981 είχαμε το μισό πληθυσμό της χώρας σε έναν ιδιότυπο αποκλεισμό από την κοινωνική και οικονομική ζωή. Κι αν στον εμφύλιο μπορούμε να αναζητήσουμε ευθύνες και στις δύο πλευρές, για το μετεμφυλιακό κράτος οι ευθύνες γέρνουν προς τη μία πλευρά μόνο

  33. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ένα γενικότερο σχόλιο.

    Οι σημερινοί «αριστεροί» έχουν πολύ μικρή σχέση με τους αριστερους της περιόδου που περιγράφεται από τον Δ. Σαραντάκο. Το είχε εντοπίσει εγκαίρως ο – καταγόμενος από ευγενή οικογένεια της Σαρδηνίας – Ενρίκο Μπερλινγκουέρ:

    ΥΓ Ενρίκο Μπερλινγκουέρ (1922 – 11 Ιουνίου 1984): Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής
    Οι κλασικές επισημάνσεις για την πολιτική κρίση του Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, σε μιά ιστορική συνέντευξη που δόθηκε στον Εουτζένιο Σκάλφαρι της εφημερίδας Ρεπούμπλικα (28 Ιουλίου 1981). Aλήθεια, δεν μοιάζει σαν να δόθηκε χθές;

    […] Τα κόμματα έχουν καταλάβει το κράτος και τους θεσμούς του, ξεκινώντας από την κυβέρνηση. Έχουν καταλάβει τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τους οργανισμούς προνοίας, το Πανεπιστήμιο, τη Ραδιοτηλεόραση, κάποιες μεγάλες εφημερίδες… Εντέλει, όλα έχουν πια διαμοιρασθεί, ή θα ήθελαν να τα διαμοιράσουν. Η κατάσταση είναι δραματική. Οτιδήποτε καλούνται να διαχειριστούν ή να διεκπεραιώσουν οι ποικίλοι θεσμοί και οι σημερινοί διοικητές τους, αντιμετωπίζεται κυρίως σε συνάρτηση με τα συμφέροντα του κόμματος ή του ρεύματος ή της φατρίας η οποία διεκδικεί το αξίωμα. Ένα τραπεζικό δάνειο παραχωρείται αν εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό, αν είναι επωφελές και καλλιεργεί τις πελατειακές σχέσεις. Μια διοικητική έγκριση δίνεται, μια εργολαβία κατακυρώνεται, μια πανεπιστημιακή έδρα εκχωρείται, ένας εργαστηριακός εξοπλισμός χρηματοδοτείται, εάν οι ευεργετούμενοι κάνουν δήλωση πίστης στο κόμμα που τους εξασφαλίζει αυτά τα οφέλη, ακόμα και όταν απλώς δικαιούνται τη θέση, την αναγνώριση, την έγκριση […]

    Υπέρ της εγκράτειας, κατά του άκρατου ατομικού καταναλωτισμού
    Εμείς ήδη από το 1977 υποστηρίξαμε ότι ο άκρατος ατομικός καταναλωτισμός παράγει μόνον διασπάθιση πλούτου και στρεβλώσεις της παραγωγής, αλλά, πέραν αυτών, και δυσφορία, αποπροσανατολισμό, δυστυχία. Υποστηρίζουμε επίσης ότι – καθώς η απόσταση, εντός των βιομηχανικών χωρών, ανάμεσα σε ζώνες ανεπτυγμένες και καθυστερημένες μεγάλωνε, και παράλληλα, οι πρώην αποικίες αφυπνίζονταν, εξελίσσονταν και ανεξαρτητοποιούνταν – η οικονομική κατάσταση στις εν λόγω βιομηχανικές χώρες δεν εξασφάλιζε πια την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, διατηρούσε τον «πολιτισμό της κατανάλωσης», με όλες τις εγγενείς επιβλαβείς επιπτώσεις, ακόμα και ηθικές. Η διάδοση των ναρκωτικών στους νέους, λόγου χάρη, είναι ένα από τα σοβαρά σημάδια αυτών των επιπτώσεων, και στην πραγματικότητα, κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη […]

  34. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    33. Πηγή http://aftercrisisblog.blogspot.com/2013/06/1922-11-1984.html

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Οι σημερινοί «αριστεροί» έχουν πολύ μικρή σχέση με τους αριστερους της περιόδου που περιγράφεται από τον Δ. Σαραντάκο.»
    Δεν είχε πληκτρολόγια τότε, οι άνθρωποι έπρεπε να σκεφτούν άλλες μορφές αγώνα.

  36. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Αντίσταση κατά της Αρχής και Εξύβριση» είναι οι κατηγορίες που ακούω ότι απαγγέλθηκαν κατά φοιτητή ιατρικής που συλλάβανε εξω από την ΑΣΟΕ.
    Το νου σας ρεμάλια.

  37. Σηλισάβ said

    35. Υπάρχει κατάχρηση του όρου «αριστερός». Ο Κανόνης και οι σύντροφοί του ήταν κομμουνιστές, όχι «αριστεροί»

  38. Pedis said

    # 33 – καλά-καλά … και έτοιμος να πάρει την κουτάλα μαζί με τους δεινόσαυρους της διαφθοράς …

  39. Pedis said

    https://thepressproject.gr/sta-prothyra-emfyliou-i-volivia-sto-mexiko-o-evo-morales/

    Ο ακροδεξιός Λουίς Φερνάντο Καμάτσο, που είναι ο ένας βασικός ηγέτης των πραξικοπηματιών, εισέβαλε, λίγο μετά την αποχώρηση Έβο, στο προεδρικό μέγαρο και, σε μια αποκαλυπτική των προθέσεων των πραξικοπηματιών στιγμή, κρατώντας τη Βίβλο στο ένα χέρι και την εθνική σημαία (την μη ινδιάνικη) στο άλλο, δήλωσε ότι «είναι εκεί για να ξαναπαραδώσει στο Θεό το πυρπολημένο μέγαρο», υποσχόμενος ότι «η Πατσαμάμα [η θεότητα των ινδιάνων] δε θα επιστρέψει ποτέ ξανά εδώ, γιατί η Βολιβία ανήκει στο Χριστό».

    https://thepressproject.gr/pente-mathimata-pou-mas-dini-i-volivia/
    «Πέντε μαθήματα που μας δίνει η Βολιβία»
    Από το εγχειρίδιο, όλα από το εγχειρίδιο. Θα μάθουμε ποτέ αυτά τα μαθήματα;

  40. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Θερμὴ παράκληση.

    Ἂς σεβαστοῦμε τὸ σημερινὸ νῆμα, ἀποφεύγοντας θέματα τῆς τρέχουσας ἐπικαιρότητας.

    Μποροῦμε νὰ τὰ βάλουμε σὲ ἄλλα νήματα.

  41. leonicos said

    Η βρομιά του κράτους. του κάθε κράτους

    πρέπει ν’ αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας,και αν θέλουν το πιστεύουν

    Όχι! Αφού έχεις αφτιά, ελέφαντας είσαι!
    Μα κι εσύ έχεις αφτιά!
    Τα δικά μου αφτιά κοιτανε αλλού. είναι διαφορετικά

  42. Pedis said

    # 40 – για το # 39; Σχετικότατο με το θέμα: Η εγκληματική (πολιτικά/κοινωνικά/ηθικά και αισθητικά) Δεξιά και οι κατά ιστορική περίοδο πάτρωνές της.

  43. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    1 – «μου άρεσε ιδιαίτερα η φράση
    …πανικό, που προκάλεσε στην άρχουσα τάξη η εμφάνιση…. ενός νέου τύπου πολίτη, ενός καινούριου Έλληνα, γεμάτου περηφάνεια, αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια. Η Δεξιά, η κάθε είδους δεξιά, ανεξάρτητα από κομματικά προσωπεία και παραπλανητικές ονομασίες, δε θέλει πολίτες, θέλει υπήκοους….
    στην κατακλείδα» Ωραία είναι η φράση δε λεώ, μόνο που λέει την μισή αλήθεια, η άλλη μισή, είναι πως και η «άλλη» εξουσία δεν θέλει πολίτες αλλά υπηκόους, το είδαμε στην εφαρμοσμένη πράξη, αντί για εκκλησία το κόμμα, αντί για θεό, τον πατερούλη, τον τιμονιέρη ή τον σημερινό ομορφάντρα της άπω ανατολής 🙂 αυτά δεν δημιουργούν αυτόνομους και υπεύθυνους πολίτες και η απόδειξη βρίσκεται σ΄αυτή την παράγραφο (τα κεφαλαία δικά μου).

    «Ο Χαράλαμπος ο Κανόνης υπήρξε τέτοιος ακριβώς πολίτης. Και κάτι παραπάνω. Στάθηκε επίσης υπόδειγμα αγωνιστή. Σεμνός, μετρημένος, πράος, αλλά ταυτόχρονα ΑΔΙΑΛΛΑΚΤΟΣ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ, ατρόμητος στους κινδύνους, ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟΣ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ, ήταν διαποτισμένος με βαθύ πατριωτισμό και απέραντη αγάπη για τον άνθρωπο.»
    Δεν μπορώ να ξέρω τι ακριβώς ήταν ο Κανόνης, αλλά αυτά τα κεφαλαία με κάνουν να αμφισβητώ τα δύο τελευταία.
    Η όποια εξουσία που δεν δέχεται αμφισβήτηση, είναι δικτατορία – φασισμός, όποιος δεν αμφισβητεί την όποια εξουσία, είναι άβουλος υπήκοος, ουσιαστικά σκλάβος.

    2 – >Πιστεύω πως η βαθύτερη αιτία πρέπει ν ’ αναζητηθεί στον πανικό, που προκάλεσε στην άρχουσα τάξη η εμφάνιση κατά τη διάρκεια της Κατοχής ενός νέου τύπου πολίτη, ενός καινούριου Έλληνα, γεμάτου περηφάνεια, αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια

    Μια καλύτερη εξήγηση;»
    Το εγγλέζικο διαίρει και βασίλευε, χωρίς αγριότητες δεν θα μπορούσε να επιβληθεί, όπως βλέπεις, 70 χρόνια μετά ισχύει ακόμη σε μεγάλο βαθμό.

  44. ΚΩΣΤΑΣ said

    Για μένα το σημερινό αποτελεί το τέλος ενός μνημόσυνου για τον συγγραφέα του παρόντος διηγήματος, τον αείμνηστο Δημήτρη Σαραντάκο, αιωνία η μνήμη του.

    Αιωνία η μνήμη και του μάρτυρα του διηγήματος, Χαράλαμπου Κανόνη.

    Αιωνία η μνήμη και των χιλιάδων άλλων επώνυμων και ανώνυμων μαρτύρων, ένθεν – κακείθεν, με την ευχή να μην ξανάρθουν τέτοια χρόνια.

    Τις απόψεις μας για τον εμφύλιο είχαμε και θα έχουμε στο μέλλον και άλλες ευκαιρίες να τα συζητήσουμε. Ας μη χαλάσουμε αυτή τη στιγμή απότισης φόρου τιμής, μνήμης και περισυλλογής.

  45. Pedis said

    Ναι, ευκαιρία να κάνουμε στους δήμιους και στα θύματα μνημόσυνο.

  46. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η αντιστασιακή δράση του πρόσφυγα Πέτρου Ανδριώτη στα χρόνια της κατοχής
    https://www.ert.gr/eidiseis/antistasiaki-drasi-tou-prosfyga-petrou-andrioti-sta-chronia-tis-katochis/

  47. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    15 – «Άντε τώρα να μιλήσεις αντικειμενικά για γεγονότα!»
    Εξαρτάται με ποιόν θα μιλήσει κανείς και τι ακριβώς ψάχνει, αν ενδιαφέρεται πραγματικά για την αντικειμενικότητα των γεγονότων ή απλώς να ισομοιράσει την ευθύνη και στην τελική να την αποδώσει στην μία πλευρά.
    Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε δύο πλευρές που διατείνονται για τον πατριωτισμό τους και αλληλοκατηγορούνται για σφαγές και αντιπατριωτισμό. Αν πάρουμε ως δεδομένο πως δεκάδες χιλιάδες συνεργάστηκαν με τους κατακτητές άρα ήταν εναντίον της πατρίδας και άλλες τόσες τους πολέμησαν (βάζω μόνο τους κομουνιστές) αλλά είχαν κατά νού μιά άλλη πατρίδα, άρα κι αυτοί ήταν κατά της πατρίδας, τα ιστορικά γεγονότα, δείχνουν πως η μία πλευρά που πολέμησε τους κατακτητές, οι κομουνιστές, διώχθηκαν αγρίως, κατά χιλιάδες φυλακίσθηκαν, βασανίσθηκαν και εκτελέσθηκαν από τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις κάτι που δεν συνέβει ούτε κατ΄ελάχιστο με τους συνεργάτες του κατακτητή κι όχι μόνο αυτό, αλλά τους δόθηκαν και κυβερνητικά αξιώματα και εξουσίες. Τα αντικειμενικά γεγονότα είναι αυτά, τα συμπεράσματα εξαρτώνται κατά κύριο λόγο από το χρώμα των γυαλιών που φοράει ο καθένας, λίγοι είναι πάντως αυτοί που δεν φοράνε γυαλιά.

  48. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @42. Πέδη, ὅταν ἔγραφα τὸ #40, δὲν εἶχα διαβάσει τὸ δικό σου #39. Ὅπως μπορεῖς νὰ δεῖς, γράφαμε ταυτόχρονα. Τὸ #39 ἀνέβηκε στὶς 14.39 καὶ τὸ #40 στὶς 14.40.

    Ἀναφερόμουνα στὴν τρέχουσα μικροκομματικὴ ἐπικαιρότητα, π.χ. ΑΣΟΕΕ κλπ.

    @43. Λάμπρο, συμφωνῶ ἀπολύτως.

  49. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    37 – ΑΚΡΙΒΩΣ! Επίσης το ίδιο και χειρότερα συμβαίνει και με την δημοκρατία, η πιο βιασμένη λέξη ίσως μετά την ελευθερία.

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    22: Ειρωνικοί είνσι οι χαρακτηρισμοί στο 19,Νικοκύρη, όχι υβριστικοί. Κι αυτό γιατί βαρέθηκα να διαβάζω σχόλια αμετροεπή και προσβλητικά, κοινώς χοντράδες, από τους ίδιους πάντα σχολιαστές εναντίον όσων έχουν άλλη, αντίθετη, άποψη. Δεν έχει σημασία αν απευθύνονται σ’ εμένα ή σε άλλους σχολιαστές, το πράγμα έχει καταντήσει αηδία.

  52. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    51 Ειρωνικοί είναι πράγματι, αλλά καλό είναι να δείχνουμε συγκράτηση προκειμένου για συσχολιαστές.

  53. spyridos said

    Η ρόδα είναι στρογγυλή
    Η γη δεν είναι επίπεδη
    Οι χίτες και ταγματασφαλίτες ήταν συνεργάτες των γερμανών
    οι κομμουνιστές αντιστάθηκαν στους γερμανούς
    το νταχάου δεν ήταν ξενοδοχείο
    Η Σελήνη είναι δορυφόρος της Γης
    Η Γη είναι δορυφόρος του Ηλιου.
    Στις 23 04 1948 χωροφύλακες σκότωσαν τον Κανόνη.

    Τα παραπάνω δεν είναι απόψεις. Είναι γεγονότα. Είναι αλήθειες. Ετσι σκόρπιες και τυχαίες.
    Δεν έχω πρόβλημα με οποιαδήποτε διαφορετική άποψη. Οταν όμως αρχίζουν κάποιοι ότι η γη είναι επίπεδη, οι σφαλιάρες θα πέφτουν σαν το χαλάζι.
    Σε όποιον αρέσει.

  54. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    33. Πιερ Πάολο Παζολίνι

    «….«Φαντάσου Νινέττο… Αν ανέβαινες σ’ ένα μπαλκόνι θα παρατηρούσες να περνούν από κάτω διαφορετικές κοινωνικές τάξεις- εργάτες, αγρότες, μικροαστοί, μεγαλοαστοί. Σήμερα τι βλέπεις; όλοι ίδιοι, όλοι ισοπεδωμένοι, στρατιωτάκια του καταναλωτισμού που θα γίνουν στρατός. Ένα σύστημα εν εξελίξει που μάς μετατρέπει σε ρομπότ. Αν θέλουμε να γίνουμε απλοί άνθρωποι και ειλικρινείς πρέπει να ξεκινήσουμε από το μηδέν, να αρχίσουμε να οργώνουμε την γη μας όπως γινόταν παλιά» είχε πει κάποτε ο Πιερ Πάολο Παζολίνι στον Νινέττο Ντάβολι, ηθοποιό του και μεγάλο του έρωτα . Και μ ‘ αυτά τα λόγια, ο Ντάβολι απάντησε σε ερώτηση για το ποιο κατά τη γνώμη του θα ήταν το βλέμμα του Παζολίνι στην ιταλική κοινωνία στις μέρες μας. Ο Παζολίνι, ανάμεσα σ’ άλλα, παρέμεινε πολέμιος του πλήρους καταναλωτισμού και της συνεπακόλουθης πολιτισμικής ομογενοποίησης. …»

    https://www.in.gr/2018/09/14/entertainment/cinema/ntavoli-o-pazolini-ypirkse-enas-megaleiodis-anthropos/

  55. Aghapi D said

    Τρωγόμαστε για γεγονότα περασμένα, μελετημένα, ξεκάθαρα;
    Ἄς μᾶς ἀφήσουν ἐπιτέλους / στὸ σεπτό σεβάσμιο πένθος μας, στὸ θάνατό μας, / στὴν περηφάνειά μας νὰ μή δειλιάζουμε μπροστά στὶς σκιές τῶν πραγμάτων νὰ μᾶς ἀφήσουν

  56. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «…Έβλεπα τώρα
    Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
    Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες…»

  57. Pedis said

    # 48 – το δικό σου ανέβηκε νωρίτερα, τουλάχιστον, στο δικό μου σύστημα αναφοράς … 🙂 οπότε παρεξήγησα.

    Τέλος πάντων, δόθηκε μια ακόμη ευκαιρία να δηλωθεί η προφανής αλήθεια για την αστική τάξη και τη Δεξιά της

    ως εντολοδόχος κατ’ αποκοπή του μονίμως κηρυγμένου εμφυλίου παντού στην υφήλιο

    είτε με τα όπλα είτε πριν κι έπειτα με παρλαπίπες από τους φορείς της από πάνω-πάνω μέχρι κάτω.

  58. Pedis said

    # 57 : το δικό σου * σχόλιο* ανέβηκε νωρίτερα … κλπ κλπ

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Τρωγόμαστε για γεγονότα περασμένα, μελετημένα, ξεκάθαρα;»
    Δεν τρωγόμαστε, αλλά τα ιστορικά γεγονότα πρέπει να φωτίζονται από όλες τις πλευρές. Αυτό κάποιοι πρέπει να το αποδεχτούν.

  60. Aghapi D said

    59 όμως ένοιωσα μιαν αποξένωση 🙂

  61. Pedis said

    # 59 – καλά να μην έχεις βαρεθεί με τις κοινοτυπίες αλλά κειό το δάκτυλο που κουνάς κάθε μέρα να μην σούχει πιαστεί;!

    Άλλο να φωτίζονται όλες οι πλευρές,

    άλλο να χάνεται η προοπτική,

    άλλο το φλου που θύτες και θύματα δεν ξεχωρίζουν

    κι αλλο το μαύρο που γίνεται άσπρο ως τάχα μου το αρνητικό της πολύχρωμης πραγματικότητας των απολογητών των δημίων του εμφυλίου.

  62. Γιάννης Κουβάτσος said

    60: Καλά, αυτή είναι δεδομένη, αλλά δεν είναι αναγκαστικά κακό. Ας βάλω άλλο ένα τσιτάτο 😉, του Ηράκλειτου αυτή τη φορά:
    «Το αντίξουν συμφέρον και εκ των διαφερόντων καλλίστην αρμονίαν και πάντα κατ’ έριν γίνεσθαι.»
    (Αυτό που δεν είναι ευνοϊκό, μας φέρνει πιο κοντά. Ως εκ τούτου μας συμφέρει. Ακόμα όμως κι όταν ερχόμαστε κοντά, δεν είναι σίγουρο ότι θα «δέσουμε» αρμονικά. Προύπόθεση για να υπάρξει αρμονικό δέσιμο και αρμονική συνεργασία, είναι να συνεισφέρει ο καθένας τη διαφορετικότητά του. Όλα γύρω μας είναι δημιουργημένα από αντιμαχόμενα στοιχεία -κι όμως, κοίτα τι δημιούργησαν τα αντιμαχόμενα στοιχεία, πόση αρμονία δημιούργησε η ένωση που προέκυψε από τη διαμάχη τους, πόση ισχύ έχει η ένωση του αρνητικού με το θετικό.)

  63. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ 53.Πέφτουν οἱσφαλιάρ σφαῖρες σὰν τὸ χαλάζι. 🙂

  64. Peter Stroggylos said

    Παρακαλώ τον δημοδιδάσκαλο σχολιαστή κ. Κουβάτσο (62) να μή μεταφράζει Ηράκλειτο με τις πενιχρές αρχαιοελληνικές του γνώσεις διότι διαστρέφεται πλήρως το νόημα και ξεκαρδίζονται στα γέλια οι ελληνογνώστες. Τη φράση του Ηρακλείτου που θυμήθηκε ο κ. Κουβάτσος καταγράφει ο Αριστοτέλης στα Ηθικά ΝΙκομάχεια (1155 a). ΙΔΟΥ η σωστή μετάφραση από τον αείμνηστο Δ. Λυπουρλή:

    ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: «καὶ Ἡράκλειτος τὸ ἀντίξουν συμφέρον καὶ ἐκ τῶν διαφερόντων καλλίστην ἁρμονίαν καὶ πάντα κατ᾽ ἔριν γίνεσθαι·»

    ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Δ. Λυπουρλή: «Το ίδιο και ο Ηράκλειτος, όταν λέει: «τα αντίθετα πάνε μαζί μαζί» και: «από διαφορετικούς μεταξύ τους τόνους γεννιέται η πιο ωραία αρμονία», και ακόμη ότι τα πάντα γεννιούνται από μια πάλη, »

    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek//library/browse.html?text_id=78&page=86&hi=127904

  65. Georgios Bartzoudis said

    «Από τους κατηγορούμενους δεκατέσσερις καταδικάστηκαν σε θάνατο… επίσης δώδεκα σε ισόβια και δέκα σε πρόσκαιρα δεσμά… Οι υπόλοιποι είκοσι αθωώθηκαν….στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών, ένα από τα πιο ματοβαμμένα δικαστήρια σκοπιμότητας της εποχής του Εμφυλίου Πολέμου….. Έτσι γίνονταν τότε οι δίκες που έστειλαν στο θάνατο χιλιάδες ανθρώπους….
    Τόσο κατά τη διάρκεια της Κατοχής όσο και κατά την περίοδο της «Εαμοκρατίας», όπου υπήρξε τέτοια περίοδος, δεν ασκήθηκε από την Αριστερά βία, δε δημιουργήθηκε εμφυλιοπολεμική κατάσταση και δε προκλήθηκε διχασμός του λαού».

    # Και διηγώντας τα να κλαις. Μα, όσο και να κλαις, είναι ακατανόητο να κλείνεις αυτιά και μάτια για να είσαι ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ. Εντάξει, μονομερής δεν ήταν μόνο ο πατήρ Σαραντάκος. Όμως, αφού πέρασε τόσα και τόσα, και ήξερε κι άλλα τόσα, ασφαλώς κάτι θα πήραν τ’ αυτιά του ότι σε κάποια μέρη της Μακεδονίας η αριστερή βία ξεπέρασε κατά πολύ την περιγραφή που κάνει για τα αίσχη της δεξιάς στη Χίο. Ότι ΧΙΛΙΑΔΕΣ άνθρωποι ΣΦΑΧΤΗΚΑΝ χωρίς καμία απολύτως δίκη. Δεν ξέρω αν είναι λυπηρό ή παρηγορητικό ότι κάποιους «δεξιούς»(;;;) τους έσωσαν οι Βούλγαροι συνεργάτες ΕΑΜιτών (τα θύματα μεταφέρονταν στον τόπο της σφαγής με βουλγαρικά αυτοκίνητα, με οδηγό Βούλγαρο και συνοδηγό Βούλγαρο υπαξιωματικό). Βέβαια, επί ΕΑΜοκρατίας εφαρμόζονταν το «δίκαιο» και η «δικονομία» η καθιερωμένη (ψηφισμένη) από την ΠΕΕΑ. Για δείτε πως εφαρμόζονταν (απόσπασμα από δημοσίευση στο Φ/Β):
    «Οι εκτελέσεις (με μαχαίρι για να …μην ξοδεύονται πυρομαχικά) έγιναν κατά το δεύτερο 15/ήμερο του Οκτωβρίου του 1944… Σχετικά με τη σφαγή των 7 κατοίκων [συγκεκριμένου χωριού] υπήρξε η εξής συνέχεια: Το 1947 δικάστηκαν από το στρατοδικείο οι θεωρούμενοι υπεύθυνοι των εκτελέσεων (αυτοί δηλαδή που έδιναν τις εντολές στους σφάχτες), και κατά κύριο λόγο οι πρωτοκλασάτοι του ΕΑΜ στην πρωτεύουσα του Νομού. Αυτοί όμως, απεκδυόμενοι των ευθυνών τους, ισχυρίστηκαν ότι τις εντολές του θανάτου έδιναν τα κατά τόπους δικαστικά συμβούλια του ΕΑΜ. Έτσι, στην περίπτωση των συγκεκριμένων θυμάτων κάρφωναν ως υπεύθυνους τους τρεις αγρότες που είχαν απαρτίσει το «Δικαστικό Συμβούλιο» του ΕΑΜ στο υπόψη χωριό. Αθωώθηκαν όμως και οι τρεις διότι αποδείχτηκε ότι οι ΕΑΜικές αρχές εγκαταστάθηκαν στο χωριό μετά την 28 Οκτωβρίου 1944, ενώ οι σφαγές είχαν γίνει πριν από την 25 Οκτωβρίου. Τη σωτήρια μαρτυρία, για την ακριβή ημερομηνία εγκατάστασης των Εαμικών αρχών στο χωριό, έδωσαν, προς τιμήν τους, τέσσερεις «εθνικόφρονες» μάρτυρες, συγχωριανοί και άσπονδοι εχθροί των κατηγορηθέντων!
    Ας ελπίσουμε ότι ο τόπος δεν θα ξαναπεράσει τέτοια φρίκη! Ας ελπίσουμε ότι οι «μορφωμένοι», της σήμερον και της αύριον, θα αρθούν στο ύψος των αγράμματων χωρικών του υπόψη χωριού!

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    54: Δεν είναι μετάφραση, ρε Βάτμαν, απόπειρα ερμηνείας του νοήματος είναι και όχι από εμένα φυσικά, αφού, εν αντιθέσει με σένα, ξέρω τα όριά μου. 😜

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    64 όχι 54, διορθώνω, Βατμανάκο.

  68. Jane said

    Σ΄ εκείνους τους ανθρώπους που σήκωσαν στους ώμους τους το όνειρο για έναν δίκαιο κόσμο,
    που δε λύγισαν μπροστά σε εξορίες και βασανιστήρια, ένα μεγάλο ευχαριστώ.
    Δεν τους ξεχνάμε.
    Σπουδαίο έργο του πατρός Σαραντάκου η καταγραφή της ιστορίας του αγωνιστή Χαράλαμπου Κανόνη.

  69. Μαρία said

    Και κάπως έτσι φωτίζονται όλες οι πλευρές.

  70. Αυτό παίζει να είναι το πιο χυδαίο σκίτσο που έχει δημοσιεύσει ποτέ.

  71. Pedis said

    # 71 – ναι, ξεπέρασε τον εαυτό του.

  72. Γιάννης Ιατρού said

    69: Δεν υπάρχει πάτος για τον Χατζόπουλο

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    69: Ευφάνταστο μες στην ξεφτίλα του…Ευφάνταστη ξεφτίλα, σπατάλη ταλέντου, κρίμα.

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    Χαραμίζεται πάντως εδώ ο Χατζόπουλος, θα μπορούσε να κάνει διεθνή καριέρα στο Charlie Hebdo.

  75. sarant said

    70-71 Μάλλον

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Μνημείο αφιερωμένο στις οργανώσεις του ΕΑΜ στον εγκαταλειμμένο οικισμό της Κυδιάντας από όπου ξεκίνησαν οι πρώτες πράξεις του ολιγοήμερου Εμφυλίου της Χίου.
    https://phdtheses.ekt.gr/eadd/handle/10442/34900

  77. Jane said

    Οι ξεφτιλισμένοι ΑΡΔ επί το έργον.

  78. ΣΠ said

    77
    Δεν το έβαλες μαζί με το βίντεο.

  79. ΣΠ said

    Αυτό.

  80. Γς said

    Ρε παιδιά βλέπω Blue Sky

    και βλέπω [ακούω] τον Αδ. Γεωργιάδη που γαβγίζει…

    Σε καλό του. Α,πα πα. Τον κλείνω

  81. sarant said

    76 Και εκεί το 1948 υπήρχαν σπίτια και κάτοικοι.

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    81
    Κυδιάντα, ερημωμένη/ ερειπωμένη από πολλώ λογιώ αιτίες

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Επιτάφιος της Κυδιάντας
    «Γιε μου, που είναι τα κάλλη σου,
    και πουν η λεβεντιά σου,
    και τα σγουρά σου τα μαλλιά και η παλικαριά σου;
    Δεν μου μιλείς μιλίτσα μου, δεν μου μιλείς μιλιά μου;»

    «Πάρτο μάνα απόφαση σαν που το πήραν κι άλλες,
    το πήραν μάνες για παιδιά, και τα παιδιά για μάνες.
    Το πήραν κι οι καλόπαντρες, για τους καλούς τους άντρες !
    Άντε μάνα στο σπίτι σου και στο νοικοκυριό σου, στρώσε τραπέζι θλιβερό μαφράτο παξιμάδι, και πίνε και γλυκό κρασί, να σου περνά η ζάλη .
    http://www.katiousa.gr/koinonia/dichos-papa-kai-psaltades-enas-alliotikos-epitafios-stin-kydianta-chiou/

  84. mitsos said

    Δόξα και τιμή στον Χαράλαμπο Κανόνη

    Αιωνία η μνήμη στον Δημήτρη Σαραντάκο που με την πέννα του κυρίως – αλλά όχι μόνο -βοήθησε τόσο πολύ να διασωθεί η μνήμη στιγμών ιστορικών που ο λαός μας μεγαλούργησε

    Ευχαριστώ τον Νίκο Σαραντάκο
    διότι και χαριν σε αυτόν ποτέ δεν θα ξεχάσουμε την διαστρέβλωση της Ιστπρίας από όσους πάντα αγωνίζονται για την πάρτη τους

    Ναι θα μένει να μας χωρίζει σαν λαό το άγος του εμφυλίου και της δικτατορίας
    α)οσο οι ιδεολογικοί και πολιτικοί απόγονοι και κληρονόμοι
    του Ι. Ράλλη, Πάγκαλου, Θεοτόκη, του Τσαλδάρη και του Γονατά, του Π. Κανελόπουλου και του Σοφούλη( των κύριων υπέυθυνων δηλαδή )
    δεν καταδικάζουν τις αντικομουνιστικές διώξεις ως ανήθκες, βάρβαρες , εγκληματικές και καταστροφικές και δεν στιγματίζουν τις φασιστικές πρακτικές Μεταξά, Ζέρβα, Τουρκοβασίλη, Παπαδόπουλου , Παττακού και Ιωαννίδη

    β) όσο και η ηγεσία τυ ΚΚΕ αποφεύγει να αναγνωρίσει πως παρά τις όποιες προθέσεις η τότε ηγεσία του με τα λάθη της κατέστησε το ΚκΕ συνένοχο με παλινωδίες και αλλοπρόσαλες ανόητες αποφάσεις όπως
    -να καθυστερήσει το 44 την είσοδο τους ΕΛΑΣ στην Αθήνα και να παραδώσει τμήμα του στην διοίκηση Σκόμπυ.
    -να καλέσει σε εποχή από τις εκλογές του 46 3 μήνες ήδη πριν τις εκλογές
    -να χαρακτηρίζειι προδότες όσους υπέγραφαν
    – να καλεί ξανά στα όπλα και στα βουνά … 3 χρόνια μετά την Βάρκιζα … χωρίς καμιά διεθνή στήριξη, χωρίς βαρύ οπλισμό και οργανωμένες στρατιωτικές δυνάμεις …με αποδυναμωμένους ή και διαλυμένους τους περισσοτερους κομματικούς μηχανισμούς !!! Ακατανόητο !!! Τρελλό!!! Έγκλημα.

    Και όσο θα συνεχίζονται οι ατέρμονες αντιθέσεις μας πάνω σε παρελθόντες τραγωδίες … η εξουσία θα κατασκευάζει έναν νέο Χρύσανθο ή ένα νέο Λαβδά, Βραχνό ή Καραχάλιο ( για όσους δεν ξέρουν ήταν τα ονόματα της ηγεσίας της οργάνωσης Χ …σκοπίμως απέκρυψα το όνομα Γρίβα Γεώργιου του εμφανιζόμενου ως αρχηγού )

  85. sarant said

    82-83 Μπράβο

  86. spyridos said

    Σε μερικά χρόνια θα εμφανιστούν κάποιοι ανθρωποφάγοι και θα ζητούν να φωτιστεί και η άλλη πλευρά της παρακάτω ιστορίας.
    Δυσκολεύομαι να δω την άλλη πλευρά και σίγουρα είμαι ταγμένος με την μία μεριά.
    Επομένως να βρεθεί κάποιος άλλος τώρα να φωτίσει την άλλη πλευρά.

  87. 86 Έχουν ήδη εμφανιστεί.

  88. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    25. Πεδης
    ‘Και οι δοσίλογοι των κατακτητών, των Γερμανών και των ΑγγλοΑμερικάνων, ξανάστησαν στα πόδια του το εγκληματικό μεταπολεμικό κράτος της Δεξιάς. Και οι απόγονοί τους ακόμη στην καβάλα.’
    Θα είχε ενδιαφέρον να γίνει μια συστηματική καταγραφή των προγόνων-συγγενών των σημερινών σημαντικών πολιτικών προσώπων, επιχειρηματιών κλπ, όλων των πλευρών. Και της δράσης τους, από το 1936 και μετά, τεκμηριωμένη κατά το δυνατόν.
    Παρά το ότι τα αποτελέσματα δεν μπορούν να έχουν υψηλό βαθμό βεβαιότητας των συσχετίσεων*, εν τούτοις κάποια συμπεράσματα, στατιστικά έστω, θα προέκυπταν. Περίπου όπως αυτό του Πεδή… (Κι ας μη συμφωνώ εντελώς με το υπερ-μαχητικό και ζωηρό του ύφος 🙂 )

    * Στενότατος συγγενής πρώην υφυπουργού της Ν.Δ. υπήρξε –την ίδια εποχή- στέλεχος του ΚΚΕ. Και, αντίστροφα, απόγονος σημαντικού τοπικού ΕΑΜίτη συμπλέει σήμερα με την «πεφωτισμένη» Δεξιά…

  89. spyridos said

    55
    «Τρωγόμαστε για γεγονότα περασμένα, μελετημένα, ξεκάθαρα»

    στον πρώτο χαρακτηρισμό συμφωνούμε όλοι
    στο δεύτερο και τρίτο οι απόψεις διαφέρουν και καλό είναι να ακούγονται όλες οι απόψεις.

    Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχουν όλες οι απόψεις καταγεγραμμένες και γιαυτό σίγουρα δεν φταίνε οι κομμουνιστές.
    Δεν ήταν αυτοί οι ιδιοκτήτες του κρατικού μηχανισμού. Και μόνο αυτός μπορεί να κρατήσει αρχεία.
    Και αυτοί που ήταν ιδιοκτήτες φρόντισαν να εξαφανιστούν τα αρχεία και προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια ανύπαρκτη ιστορία με
    Κουκίδηδες και σταυρωμένους παπάδες μιας και η πραγματική ήταν ντροπιαστική για τους ίδιους.
    Και τώρα έρχονται να φωνάξουν ότι οι κομμουνιστές παραποίησαν την ιστορία. Μόνο το ΚΡΑΤΟΣ παραποιεί ιστορία.
    Ενα διεφθαρμένο κράτος χωρίς διαφανείς διαδικασίες.
    Που έκαψε τα αρχεία του.

    Στην Δυτική Γερμανία υπάρχει ένα Bundesarchiv που κρατάει όλα τα αρχεία του πολέμου. Όσα σώθηκαν.
    Όσο ντροπιαστικά κι ας είναι για τους Γερμανούς. Υπάρχουν υπεύθυνοι και ενσυνείδητοι ιστορικοί εκεί μέσα που κοπιάζουν για το μέλλον.

    Εχω δει ιστορικά αρχεία της Μεγάλης Βρετανίας που κι αυτά δεν διαγράφονται έστω κι αν αργούν να παρουσιαστούν σε ιστορικούς.

    Οταν πρωτοπήγα στην Ολλανδία το 1988, πιτσιρικάς, αρκετά απολιτίκ θα έλεγα έτυχε να δω στην τηλεόραση ένα ηλικιωμένο κύριο
    που παρουσίαζε το χειρόγραφο του 12ου (και τελευταίου) μέρους του βιβλίου του λέει. Το τυπωμένο θα εκδιδόταν μήνες αργότερα.
    «Το βασίλειο των Κάτω Χωρών στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο»
    Πάει τρελάθηκαν εδώ σκέφτηκα. Μου φάνηκε εντελώς αστείο.
    Ενας γεράκος που το 1988 ασχολιόταν ακόμα με τον πόλεμο
    και ολόκληρη η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία καθόταν και τον άκουγε σε μια αίθουσα λες και δεν είχαν χώρα να κυβερνήσουν.

    Πέρασαν χρόνια για να καταλάβω τι γινόταν.
    Το 1945 αμέσως μετά τον πόλεμο οι Ολλανδοί έφτιαξαν ένα ίδρυμα και κρατικό αρχείο για την καταγραφή του πολέμου.
    Κάθε έγγραφο, κάθε μαρτυρία έμπαινε εκεί. Και για τους Ολλανδούς ο πόλεμος κράτησε ως το 50 μαζί με τον αποικιοκρατικό τους πόλεμο που ήταν σε μεγάλο μέρος εμφύλιος.
    Το 1955 πλησίασαν τον ιστορικό και δημοσιογράφο Loe (Lou) de Jong που ήταν τότε 41 χρονών και του ζήτησαν να γράψει να συρράψει κατά κάποιο τρόπο
    όλο αυτό το αρχειακό υλικό.
    Το δέχτηκε. «Η πιό όμορφη ανάθεση» είπε λιγο αργότερα.
    Ξεκίνησε να μελετάει το υλικό και 12 χρόνια αργότερα (1966) άρχισε να γράφει.
    Το 1988 παρέδωσε το 12ο μέρος τον 26ο τόμο.
    Ηταν πια 74 χρονών.
    Το αναλυτικό ευρετήριο (13ο μέρος) και τις κριτικές επισημάνσεις 10ων ιστορικών (14ο μέρος) τα έγραψαν άλλοι.
    33 χρόνια αργότερα.
    15.000 σελίδες ιστοριογραφίας.
    Περίπου 200 αναγνώστες ιστορικοί νομικοί και άλλοι που διάβαζαν μαζί του όλα αυτά τα χρόνια και βοηθούσαν στη συγγραφή.
    100.000 παρατηρήσεις επί των κειμένων από εξωτερικούς ιστορικούς, μάρτυρες.
    20.000 αλλαγές στο κείμενο μετά από τις 100.000 παρατηρήσεις.

    Τι είχε να δηλώσει μετά από αυτό? Ακόμα και τώρα βλέπω τις δηλώσεις του του 1988 (που μου φάνηκαν αστείες τότε) και αγαλλιάζω.
    «Η δουλειά των ιστορικών τώρα αρχίζει»

    Πριν μερικούς μήνες είχα μια διαφωνία με κάποιον για ένα γεγονός του 1941 στο Άμστερνταμ.
    Άνοιξα το βιβλίο του ντε Γιονγκ έκανα παράθεση των στοιχείων του, ο συνομιλητής μου τα παρατήρησε και συμφωνήσαμε για τα συμβάντα τουλάχιστον.
    Δούλεψε βέβαια ανεξάρτητα και έβαλε όλες τις πλευρές μέσα και όλες τις απόψεις. Όλων των πολιτικών αποχρώσεων.

    Το ότι δεν υπάρχει μια πλήρης ιστοριογραφία στην Ελλάδα για την ιστορία μας δεν είναι παράλειψη και σφάλμα των κομμουνιστών.
    Για όλα έχουν κατηγορηθεί, ώρα είναι το αστικό κράτος να τους κατηγορήσει ότι δεν έκαναν τη δουλειά που έπρεπε να κάνει εκείνο.

  90. 87 Για πες, Δύτη.

  91. Μαρία said

  92. Μαρία said

  93. 87 Όχι για τη συγκεκριμένη εικόνα, για το πραξικόπημα εν γένει. Νοθευμένες εκλογές κλπ.

  94. Μαρία said

  95. Pedis said

    # 88 – Τα επιχειρηματικά και πολιτικά τζάκια έχουν συνέχεια …

    Αλλά εγώ εννοούσα το ιδεολογικό πεντιγκρί της Ακρο/Δεξιάς.

    Και το κράτος και τα κόμματά του, άλλωστε, έχουν συνέχεια. (Δεν έγινε καμιά επανάστση στο μεταξύ και δεν το κατάλαβα.)

  96. Costas Papathanasiou said

    51,65
    Στο χτεσινό βιβλίο μπαίνει για πρώτη φορά, νομίζω, τόσο ξεκάθαρα η μελανή περίοδος του εμφυλίου στο πρωτεύον επίπεδο της Ανθρωπιάς, κι αυτό δεν συνιστά μονομερή αντίληψη γεγονότων, αλλά πρωτοτυπία η οποία και «παρέσυρε», εμένα τουλάχιστον, στο να το ξαναδιαβάσω και να δω ως εκ τούτου τον προδιαγραφόμενο Επίλογό του, ως ένα ξόδι και ξεπροβόδισμα ανθρώπου καλού, εν συνεχεία, να χαρώ ότι έτσι το είδαν και τόσοι πολλοί άλλοι καλοί, στους οποίους αναμφίβολα κατατάσσεστε και εσείς αν κρίνει κανείς από το Θάρρος της Γνώμης σας και την υπεύθυνη επιμονή σας για Φως σε κάθε σχετική σκοτεινή γωνιά.
    Η οσμή των «ζώων που μυρίζουν τελείως ιδιόμορφα» που αναγνωρίζει «ο Φτωχός Bertolt Brecht» πάνω του και στους Φίλους του, είναι σαφές ότι δεν είναι ούτε δεξιά ούτε αριστερή, όπως δεν ήταν ούτε δεξιός ούτε αριστερός ο Γιάννης Αγιάννης που έγινε από αγρίμι Άνθρωπος όχι από ένα σακκί ασημικά, αλλά από τον καλό Λόγο ενός ιερωμένου.
    Συνεπώς, το ότι έχετε δίκιο να επιμένετε στην αχρωμάτιστη ιστορική αλήθεια είναι αυτονόητο, αρκεί να μην ξεχνάμε ότι η ανεύρεσή της δεν προκύπτει ως λύση προβλήματος με απλή ποδοσφορική ή αριθμητική λογική όπως «νεκροί εσείς, νεκροί κι εμείς, σημειώσατε Χι» ή «μπαίνει ένας λύκος στο μαντρί και πόσα αρνιά θα φάει δεξιά ή αριστερά;».
    Στη δίνη του μίσους που είναι ένας πόλεμος, το πρώτο που τίθεται εν κινδύνω είναι η ανθρωπιά μας διότι το μίσος την κατατρώει (είναι ο κρυπτονίτης της θα έλεγε η νεολαία των κόμικ), φαίνεται δε ότι κατατρώει ευκολότερα εκείνους που μάχονται για να διατηρήσουν περίσσευμα υλικών αγαθών ή εκείνους που τους φθονούν και θέλουν να πάρουν τη θέση τους, παρά εκείνους που μάχονται για πράγματα που δεν τρώγονται όπως είναι, επί παραδείγματι τα «Ελευθερία, Ισότης, Αδελφότης».
    Το πιο φριχτό, για μένα, μετά από μία τέτοια δίνη εχθρότητας δεν είναι το να πεθάνεις αλλά το να ζήσεις έχοντας χάσει για πάντα την ανθρωπιά σου, μολύνοντας στο εξής τον κόσμο με το μίσος που απόμεινε στη θέση της, γι’αυτό και θέλω να πιστεύω, ανοήτως ίσως, ότι έστω και μία σπίθα ανθρωπιάς θα μένει πάντα στον καθένα μας.
    Αν συμφωνούμε σ’αυτά δεν νομίζω ότι υπάρχει θέμα αντιδικίας ή διαφορετικής άποψης.

  97. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

  98. Georgios Bartzoudis said

    96 Costas Papathanasiou said….
    # Απόλυτα σύμφωνος, με μόνη διαφωνία ότι εξακολουθώ θεωρώ «μονομερή» την αφήγηση του πατρός Σαραντάκου. Άλλο πράγμα αν η μονομέρεια είναι κατανοητή. Σίγουρα πάντως είναι χρήσιμη.

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    96: «αρκεί να μην ξεχνάμε ότι η ανεύρεσή της δεν προκύπτει ως λύση προβλήματος με απλή ποδοσφορική ή αριθμητική λογική όπως «νεκροί εσείς, νεκροί κι εμείς, σημειώσατε Χι» ή «μπαίνει ένας λύκος στο μαντρί και πόσα αρνιά θα φάει δεξιά ή αριστερά;».

    Σαφώς όχι. Η λογική του συμψηφισμού είναι ό,τι ακριβώς απεχθάνομαι. 1000 δεξιοί νεκροί δεν αντισταθμίζουν 1000 αριστερούς νεκρούς, είναι 2.000 σκοτωμένοι άνθρωποι. Ούτε πιστεύω ότι είναι δυνατόν να μην επηρεαζόμαστε καθόλου από τις ιδεολογικές ή άλλες προτιμήσεις, όταν μελετάμε ή συζητάμε για γεγονότα του παρελθόντος ή του παρόντος. Κατανοητό και ανθρώπινο. Αυτό που είναι ακατανόητο είναι η εσκεμμένη μεροληψία και η κραυγαλέα παραποίηση της πραγματικότητας, το οπαδιλίκι που δυναμιτίζει κάθε συζήτηση. Απαράδεκτες δε είναι οι ύβρεις και οι προσβολές προς όσους έχουν αντίθετες απόψεις.

  100. Γιάννης Ιατρού said

    86, 91..94 (περί Βολιβίας): Μία ανάλυση του Kevin Cashman (11/11/2019) με στοιχεία για τις εκλογες κλπ. (The situation in Bolivia)

  101. spyridos said

    96 , 99

    αχρωμάτιστη ιστορία δεν υπάρχει, είναι μια ουτοπία. Η καλύτερη λύση πιστεύω είναι μια πανχρωματική ιστορία. Και να μην ξεχνάμε ότι η λύση δεν βρίσκεται κατ ανάγκη στη μέση.
    Το βάρος των διαφόρων στοιχείων πρέπει να μας οδηγεί στο σημείο που βρίσκεται κοντύτερα στην παργματικότητα.
    Αυτά λέγοντας. Φυσικά και είναι «μονομερής» η διήγηση του Δημήτρη Σαραντάκου.
    Οχι μόνο γιατί είναι πεντακάθαρα γραμμένη από το δικό του ιδεολογικό σημείο αναφοράς, ούτε γιατί σε κανένα σημείο δεν αξιώνει δάφνες ιστορικού.
    Αλλά γιατί κυρίως μιλάει για ένα καλό φίλο του πατέρα του. Τα γεγονότα και οι άνθρωποι είναι πολύ κοντά του συναισθηματικά.
    Ο ίδιος αναφέρει στον πρόλογο ότι η βιβλιογραφία για την αντίσταση και τον εμφύλιο στα νησιά του Αιγαίου είναι πολύ φτωχή και κυρίως με τη μορφή αναμνήσεων.
    Μιλάει όμως για ανάγκη για καταγραφή της ιστορίας και αναφέρει την υποκειμενικότητα μαρτυριών που χρειάζονται διασταύρωση.
    Παρά τις αντιξοότητες καταφέρνει να θέσει ένα ιστορικό αρχείο μια πηγή που μέσα στην φτωχή μας πραγματικότητα είναι αναγκαία.
    Οσοι διαφωνούν εμπρός πεδίο λαμπρό να μαζέψουν στοιχεία και να προσθέσουν τη δική τους χρωματική πινελιά στον πίνακα της ιστορικής αλήθειας.
    Ως τότε θα πορευτούμε με αυτά που έχουμε.

    Για μένα αυτό που κάνει εδώ ο συγγραφέας και είναι ακόμα σημαντικότερο είναι ότι μέσω της υποκειμενικότητάς του βάζει είναι λιθαράκι στο μνημείο του αριστερού ανθρωπισμού.
    Αυτό το πολύ απλό. Πέρα από συγκεκριμένους ιδεολογικούς προσανατολισμούς. Ο ορισμός του αριστερού, εκείνου που είναι ερωτευμένος με όλο τον κόσμο
    σε αντιπαράθεση με τον δεξιό που είναι ερωτευμένος με τον εαυτό του. Σαν δυο ιδεατά σημεία αναφοράς μιλάω και όχι ορισμούς ακριβείας.

    99
    Η απρόκλητη ειρωνεία είναι για μένα ότι χειρότερο έχεις παρουσιάσει και πρέπει να το κοιτάξεις αυτό. Δεν συνεχίζω επί προσωπικού, αυτά αλλού.
    Οσο για την μελανοσουπιά που συνεχίζεις να υπερασπίζεσαι έχει παρουσιάσει ενα λιγδερότατο έργο από τα πρώτα επεισόδια της παρουσίασης ετούτου του βιβλίου.
    Ερχεται αφήνει ακροδεξιές απόψεις και μαγαρίζει. Αυτό θα το δεχόμουν, δεν με ενοχλεί. Είναι μπόλικοι αυτοί που μπορούν να του απαντήσουν,
    οι περισσότεροι καλύτερα από εμένα.
    Αλλά αμέσως μετά ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ προσθέτει ότι ΔΕΝ θα δεχτεί συζήτηση για τις απόψεις του.
    Αυτό που λες εδώ
    «Αυτό που είναι ακατανόητο είναι η εσκεμμένη μεροληψία και η κραυγαλέα παραποίηση της πραγματικότητας, το οπαδιλίκι που δυναμιτίζει κάθε συζήτηση. Απαράδεκτες δε είναι οι ύβρεις και οι προσβολές προς όσους έχουν αντίθετες απόψεις.»
    να το πεις στο φιλαράκο σου και να σταματήσεις να μου τα ζαλίζεις κάθε φορά με την αποτυχημένη ειρωνεία σου.
    Όποιος έρχεται με την άποψη ότι η γη είναι επίπεδη και αμέσως μετά δηλώνει ότι δεν το συζητά θα αρπάζει αυτό που του αξίζει.
    Οχι τίποτα άλλο, θυμάμαι πολύ καλά ότι είναι ο μόνος που απείλησε συσχολιαστή και είναι ο μόνος που το έχει κάνει από όσο θυμάμαι.

  102. Μαρία said

    Και γλωσσοπλάστης ο Μαυρουδής.

  103. Costas Papathanasiou said

    98,99,101
    Οπότε, δεν έχω παρά να διαπιστώσω το προφανές: Ευτυχώς που διατηρούμε την ιδιομορφία μας για τον τρόπο με τον οποίο εκφράζουμε την ανθρωπιά μας, ειδάλλως θα ζούσαμε σε μία γκρίζα, καφκική, απάνθρωπη μονομέρεια.
    Να’στε πάντα καλά!

  104. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, κύριε Παπαθανασίου, έτσι είναι. Ευτυχώς, η χώρα μας συγκαταλέγεται στις λίγες ανοικτές κοινωνίες του πλανήτη κι έτσι μπορούμε και να διατηρούμε και να εκφράζουμε την ιδιομορφία μας.

  105. Pedis said

    ωραίος ορισμός: lo occurido …

    La Eurocámara elude calificar de golpe de Estado lo ocurrido en Bolivia
    https://elpais.com/internacional/2019/11/13/actualidad/1573667985_462459.html

    Τα διεθνή media έχουν φτάσει στο σημείο να αποκρύπτουν αποσπάσματα από το τελευταίο διάγγελμα του Μοράλες, στο οποίο καταγγέλλει το πραξικόπημα, προκειμένου να προβάλλουν μια εικόνα κανονικότητας και συνταγματικής νομιμότητας. Οι εξελίξεις, όμως, έχουν όλα τα χαρακτηριστικά ενός πραξικοπήματος, το οποίο εξυφαίνονταν για χρόνια, με ενεργή παρέμβαση των ΗΠΑ.

    https://info-war.gr/volivia-praxikopima-ayti-i-apagoreymeni-lexi/

  106. Pedis said

    το συμβάν, το γεγονός, lo ocurrido … χοδέ!

  107. Μαρία said

  108. Pedis said

    τα βαμπιρ του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού δεν ονειρεύονται αλλά έχουν στο χέρι και πάλι μια Bolivia free of public resources.

  109. Pedis said

    και φυσικά η μεγαλύτερη … δημοκρατία του πλανήτη αναγνώρισε τη μεταβατική πρόεδρο μετά το ocurrido χωρίς όνομα, ταυτότητα, πολιτική αναφορά, ετσι έτυχε, έκατσε, συνέβη.

  110. Γιάννης Ιατρού said

    108: ..Free of public resources…. => Bolivia’s Lithium and the urgency of a coup του Vijay Prashad ☹

  111. Pedis said

    # 110 – ωρέ μάνα μου, θα ξαναπάρει μπροστά το φαγοπότι …

  112. Γιάννης Ιατρού said

    111: εμ, τι, θα άφηναν οι Αμερικάνοι να τα νέμονται οι Κινέζοι (περίπου 50-50 με τους ντόπιους); Μπροστά στην πόρτα τους;
    Και πως θα είχες εσύ ρε Πέδη φτηνή μπαταρία η-Λιθίου για το ηλεκτρικό (πλέον) αυτοκίνητό σου της Tesla; Και για τους οικιακούς συσσωρευτές σου για τα φωτοβολταϊκά σου; Και για την παντόφλα-κινητό που το θέλεις και με 5000mAh μπαταρία γιατί είσαι συνέχεια στο WiFi για να σχολιάζεις εδώ μέσα;

  113. Pedis said

    # 112 – ε καλά Ιωάννη δεν με ρώτησε κανείς όταν ήταν να τα φτιάξουν, αλλά άμα τα αποκτήσω όλα αυτά τα καλά που αραδιάζεις, τότε σου υπόσχομαι ότι χωρίς τυψεις και με πληρη συνείδηση θα πάρω τη ζωή από τον ίντιο που μου αναλογεί ως καταναλωτή συνεισφέροντας το κατα δύναμην στην επιχειρηματικότητα, την οικονομία και την τεχνολογία που είναι πάντα προς όφελος της ανθρωπότητας, του κοινού καλού και της προόδου.

  114. Πέπε said

    Μας απεστάλη, στα σχολεία, το μήνυμα της Υπουργού Παιδείας για την ημέρα του Πολυτεχνείου (που πέφτει Κυριακή και επομένως γιορτάζεται αύριο Παρασκευή).

    Διάλεξα ένα σημείο που μου άρεσε. Δείτε μόνο τα μαυρισμένα, για να μοιραστείτε τη δική μου οπτική, ή όλο το απόσπασμα για μια πληρέστερη εικόνα:

    > > Η εξέγερση του Πολυτεχνείου κατά της δικτατορίας παραμένει, 46 χρόνια μετά, κορυφαίο σύμβολο αντίστασης και αγώνα. Και διαρκής υπενθύμιση ότι τίποτα από όσα έχουν κερδηθεί, με κόπο και θυσίες, δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.

    Ντάξει, το πιάσαμε το μήνυμα. Η κυβέρνηση μάς προειδοποιεί να μη θεωρούμε δεδομένο κανένα κεκτημένο/κατακτημένο δικαίωμα.

  115. Γιάννης Ιατρού said

    114: Δεν μας είπες όμως ότι έβαλε και Ρίτσο στο προοίμιο… 🙄

  116. Πέπε said

    115
    Το απέκρυψα ίνα μη στενοχωρήσω …ξέρεις ποιον. 🙂

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    114: Καλό είναι το μήνυμα, δεδομένου του βερμπαλιστικού εθιμοτυπικού χαρακτήρα αυτών των μηνυμάτων. Τώρα, τι κάθεται και διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές ο κάθε πονηρός…☺ Εγώ το βρίσκω επαναστατικό για μήνυμα Κεραμέως: προτρέπει σε εξέγερση ανάλογη του Πολυτεχνείου, αν τολμήσει οποιαδήποτε κυβέρνηση να θίξει κεκτημένα δικαιώματα. Παιδιά, σηκωθείτε να βγούμε σε δρόμους, είναι ο ανείπωτος αλλά ευκόλως εννοούμενος επίλογός της. 😎

  118. Γιάννης Κουβάτσος said

    117: στους δρόμους, διορθώνω.

  119. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η «εξέγερση» για το Πολυτεχνείο έχει γραφτεί από τον Κανελλόπουλο.

  120. π said

    117
    Εγώ Γιάννη, διαβάζοντας το μήνυμα, δεν την ένιωσα και τόσο έντονα την προτροπή να εξεγερθώ, αλλά τέλος πάντων, ο καθένας είναι ελεύθερος να καταλάβει ό,τι θέλει, δις ιζ ε φρι κάντρι που λέγαμε και τις προέτερες.

    Αν και δεν ξέρω αν αυτό το φρι κάντρι θα μπορούσε να εκληφθεί και ως πικρό χιούμορ…

    Τέλος πάντων, αν κανείς άλλος ενδιαφέρεται να μορφώσει ιδίαν άποψη, το μήνυμα λέει:

    «Όσοι έπεσαν στο χώρο ετούτο, εγείρονται και προχωρούν στην ιστορία, κι ο λαός μαζί τους, εκεί που σμίγουν φως και χώμα κι όνειρο, εκεί που λευτεριά κι Ελλάδα είν’ ένα.»

    Γιάννης Ρίτσος

    Αγαπητές μαθήτριες, αγαπητοί μαθητές και εκπαιδευτικοί,

    Σήμερα είναι ημέρα απόδοσης τιμής σε εκείνους που αγωνίστηκαν για όνειρα και αξίες, όραμα και ελπίδα. Ημέρα μνήμης για όλους εκείνους που θυσιάστηκαν για τη Δημοκρατία. Όλους εκείνους που προχώρησαν την Ιστορία, σηκώνοντας στους ώμους τους έναν ολόκληρο λαό.

    Τρεις απλές λέξεις – «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» – κατάφεραν να συμπυκνώσουν ό,τι, διαχρονικά, έχει ανάγκη μια κοινωνία για να μπορεί να προοδεύει. Γι’ αυτό και το μήνυμα του Πολυτεχνείου είναι διαχρονικό, συνεχίζει να μας διδάσκει και να μας εμπνέει.

    Η εξέγερση του Πολυτεχνείου κατά της δικτατορίας παραμένει, 46 χρόνια μετά, κορυφαίο σύμβολο αντίστασης και αγώνα. Και διαρκής υπενθύμιση ότι τίποτα από όσα έχουν κερδηθεί, με κόπο και θυσίες, δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.

    Με τη μνήμη και την κληρονομιά του χθες, αλλά και το βλέμμα στραμμένο στο αύριο, είναι χρέος και ευθύνη μας, ενωμένοι, να δουλέψουμε συλλογικά για την προαγωγή της Παιδείας στη χώρα μας. Γιατί η Παιδεία είναι ακρογωνιαίος λίθος της Δημοκρατίας και της Προόδου. Και η καλύτερη επένδυση για το μέλλον των παιδιών και της πατρίδας μας.

    Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ
    ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
    ΝΙΚΗ ΚΕΡΑΜΕΩΣ

  121. Πέπε said

    Ο σχολιαστής Π είμαι εγώ, είναι ένα λάθος που το κάνω καμιά φορά

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    120: Αστειεύομαι, βέβαια, δεν γίνεται η Κεραμέως να προτρέπει σε εξεγέρσεις. ☺ Θέλει να πει ότι η δημοκρατία και η ελευθερία δεν είναι δεδομένα αγαθά, ότι, τσουπ!, πετάγεται μια χούντα και μας τα στερεί, οπότε πρέπει να επαγρυπνούμε και να αγωνιζόμαστε κλπ κλπ και όλα αυτά τα ωραία κονσερβαρισμένα επετειακά. Αλλά, όπως ένα μοντέρνο ποίημα, έτσι και ένα επετειακό μήνυμα επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Αν π.χ. προσπαθήσουν να περάσουν μιαν αξιολόγηση σαν την αλήστου μνήμης μητσοτάκεια του 2013, σου λέει, ακούσια, η γυναίκα να αγωνιστείς εναντίον της. ☺

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    122.Ναι! Σε σχέση με το «ο,τινάναι» μνμ της την 28η Οκτ. ετούτο ήταν πολύ προχω, έστω και τσιταριστό, αλλά χρησιμοποίησε «ασφαλείς» εκφράσεις ήθελα να επισημάνω.

  124. Γιάννης Ιατρού said

    123: Σχολείο το τουίτα … (για το εδώ ιστολόγιο δεν το συζητώ! 🙂 )

  125. με το έτσι, με το θέλω
    την παιδεία μας την κάνατε μπουρδέλλο

    15ο γυμνάσιο.Κυψέλης και Παξών, χθες

  126. # 125

    Λάθος, το 60 ο είναι εκεί, το 15 είναι στο ίδιο τετράγωνο αλλά από την Ρηνείας

  127. Πέπε said

    @122
    Πάντως δε βρίσκω κάτι που να μου απαγορεύει να καταλάβω ότι αν μέχρι χτες θεωρούσες δικαίωμά σου

    -να πάρεις το 15χρονο παιδί σου σινεμά στον Τζόκερ
    -να κάνεις κινέζικο διαλογισμό στο πάρκο Βενιζέλου
    -να πας για κλάμπινγκ
    -να πας για αφισοκόλληση
    -και διάφορα άλλα,

    …αυτό δεν αποτελεί εγγύηση ότι και αύριο θα έχεις αυτά τα δικαιώματα.

  128. Γιάννης Κουβάτσος said

    127: Ε, αυτό σου λέει η γυναίκα: Κύριε, αυτά τα δικαιώματα, και άλλα «αυτονόητα» ακόμα, κάποια κακή κυβέρνηση, δεν την ξέρεις, είναι απ’ το χωριό, μπορεί και να σου τα στερήσει. Μην εφησυχάζεις, λοιπόν. Αγωνίσου για να τα διατηρήσεις. Θα της ζητήσουμε τον λόγο, επειδή μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου; 😉

  129. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ένα πολύ διαφωτιστικό βιβλίο για την τύχη των πολιτικών προσφύγων στις χώρες του «υπαρκτού». Πληροφορήθηκα την ύπαρξή του από τη στήλη του Νανούρη, το πήρα, το διάβασα μονορούφι και συγκλονίστηκα, παρόλο που είναι γνωστό πια το τι έγινε εκεί πάνω:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789602218327-tenta-latifi-katina-alexandreia-makrus-o-dromos-gia-tin-ithaki-303428&ved=2ahUKEwi0s4fo4e7lAhWKZVAKHasbC7kQFjALegQIARAB&usg=AOvVaw2dvkHKakoTjMovue1LJpuD

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: