Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Συμποσιακά, ο τρίτος τόμος χρονογραφημάτων του Κώστα Βάρναλη!

Posted by sarant στο 4 Δεκεμβρίου, 2019


Μόλις κυκλοφόρησε, πάντοτε από τις εκδόσεις Αρχείο και σε δική μου επιμέλεια, ο τόμος Συμποσιακά, με 154 χρονογραφήματα του Κώστα Βάρναλη, εμπνευσμένα από το καφενείο και την ταβέρνα, τον καφέ και το τσιγάρο, το πιοτό και το φαΐ, από τις παρέες και από τη συλλογική ευωχία.

Είναι ο τρίτος τόμος με χρονογραφήματα του Βάρναλη που εκδίδω, πάντοτε από τις εκδόσεις Αρχείο. Προηγήθηκαν, το 2016 τα «Αττικά», με χρονογραφήματα για την Αθήνα και την Αττική, και το 2017 τα «Αστυνομικά«, με χρονογραφήματα από γεγονότα του αστυνομικού δελτίου, ενώ από τις ίδιες εκδόσεις έχω παρουσιάσει παλιότερα δύο άλλους τόμους με δημοσιογραφικά κείμενα του Βάρναλη: τα Γράμματα από το Παρίσι και το Τι είδα εις  την Ρωσσίαν των Σοβιέτ.

Σκοπός μας είναι, όσο αντέχουμε, να βγάλουμε κι άλλους τόμους με χρονογραφήματα του Βάρναλη, πάντοτε σε θεματική κατάταξη. Αν όλα πάνε καλά, του χρόνου θα βγουν τα Πολεμικά, γραμμένα με την ευκαιρία του ελληνοϊταλικού πολέμου.

Εδώ μπορείτε να δείτε τους τίτλους των 154 χρονογραφημάτων -και να παραγγείλετε το βιβλίο αν θέλετε 🙂

Τα χρονογραφήματα που περιλαμβάνονται στον τόμο Συμποσιακά δημοσιεύτηκαν σε πέντε εφημερίδες της Αθήνας από το 1939 έως το 1957, τις εξής:

Πρωία, 1939-1944

Ηνωμένος Τύπος, 1944
Προοδευτικός Φιλελεύθερος, 1950-1953
Προοδευτική Αλλαγή 1953
Αυγή 1953-1957

Χρειάζεται να πω δυο λόγια για τη δεύτερη από τις εφημερίδες αυτές. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1944, όλες οι αθηναϊκές εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, λόγω έλλειψης στο δημοσιογραφικό χαρτί και στη θέση τους εκδόθηκαν δύο μόνο εφημερίδες, μία πρωινή και μία απογευματινή, ο Ηνωμένος Τύπος και τα Βραδυνά Νέα. Ο Βάρναλης ανέλαβε το χρονογράφημα στον Ηνωμένο Τύπο, ένδειξη του κύρους του. Δεν έχω βρει πουθενά πλήρες σώμα της βραχύβιας άλλωστε αυτής έκδοσης αλλά στο αρχείο Βάρναλη σώζονται 2-3 χρονογραφήματα, ένα από τα οποία περιλαμβάνονται στον ανά χείρας τόμο. Βέβαια, αυτή η λύση ανάγκης δεν κράτησε πάνω από 2-3 εβδομάδες.

Η μερίδα του λέοντος των χρονογραφημάτων του τόμου ανήκουν στη περίοδο της Κατοχής. Εκ πρώτης όψεως αυτό φαίνεται περίεργο, αφού στην Κατοχή ο κόσμος πέθαινε από την πείνα. Ωστόσο, εξηγείται: Αφενός, εξαιτίας της λογοκρισίας μια σειρά από θέματα απαγορεύονταν, με αποτέλεσμα τα χρονογραφήματα να προτιμούν θέματα εκ πρώτης όψεως ανώδυνα όπως οι ταβέρνες  ή το κάπνισμα. Αφετέρου, λειτουργεί κάποιο αίσθημα αναπλήρωσης. Ακριβώς επειδή οι Αθηναίοι περνούσαν περίοδο ακραίων στερήσεων και δοκιμασιών, η τέχνη ανέλαβε να αναπληρώσει όσα δεν μπορούσε να δώσει η ζωή -κι έτσι, σε κάποια από τα χρονογραφήματα του Βάρναλη που θα διαβάσετε σε αυτόν τον τόμο θα βρείτε να περιγράφονται γενναία τραπεζώματα, ακόμα και λουκούλλεια γεύματα.

Δεν λείπουν πάντως οι αναφορές στις δυσκολίες της περιόδου: στη μαγειρική των περιστάσεων, στην έλλειψη γνήσιου καφέ (“ο βαρύς γλυκός έχει γίνει ελαφρός σκέτος”), στην επιβολή περιορισμών στην πώληση τσιγάρων, στη μετατροπή της παραδοσιακής ταβέρνας σε “κέντρο πολυτελείας” και βέβαια στη μαύρη αγορά, τόσο στα τσιγάρα όσο και στα τρόφιμα. Υπάρχει κι ένας “άφρων μαυραγορίτης” που σκάει από το πολύ φαΐ όταν γιορτάζει την απόκτηση της πρώτης του πολυκατοικίας.

Με τη μικρή πείρα που έχω αποκτήσει μελετώντας τη ζωή και το έργο του Βάρναλη, υποστηρίζω πως ο τόμος που κρατάτε στα χέρια σας είναι εκείνος που θα τον αγαπούσε περισσότερο και ο ίδιος ο Βάρναλης αν μπορούσε να τον δει -ή, τουλάχιστον, εκείνος που εκφράζει περισσότερο την ιδιοσυγκρασία του και την φιλοσοφία της ζωής του.

Στην Αθήνα του μεσοπολέμου, στον κόσμο του Βάρναλη, το καφενείο είναι ο ένας πόλος της κοινωνικής ζωής πολλών ανδρών, με ρόλο αρκετά διαφορετικό από τον σημερινό. Όπως λέει και ο ίδιος: Το καφενείο για τους σημερινούς Αθηναίους είναι ό,τι για τους αρχαίους η αγορά: τόπος συναντήσεων, συναλλαγών και μορφώσεως.

Ο δεύτερος πόλος είναι η ταβέρνα, που την επισκέπτεται ο εργαζόμενος στο τέλος της ημέρας για να πιει και να ξεχάσει τα βάσανά του διότι “Με ολίγη καλή θέληση και με πολύ κρασί η φαντασία και η πραγματικότητα δεν διαφέρουν”.

Το καφενείο και η ταβέρνα κατείχαν πολύ σημαντική θέση και στην πραγματική ζωή του Βάρναλη -όχι μόνο και όχι τόσο ως χώροι κατανάλωσης ποτών και τροφής αλλά ως χώροι συναντήσεων, ανταλλαγής απόψεων, επικοινωνίας. Όχι μόνο το γνωστότερο ποίημα του Βάρναλη ξεκινάει με τον στίχο “Μες στην υπόγεια την ταβέρνα” αλλά και ο ίδιος ήταν γνωστός για την αγάπη του σε αυτούς τους χώρους. Σε μεγάλη ηλικία, εκμυστηρεύτηκε στον Μανώλη Μαθιουδάκη ότι τα καλύτερα ιδανικά της ζωής είναι “Οι γυναίκες, η θάλασσα, η φασουλάδα και να κάθεσαι να βλέπεις να παίζουν τάβλι στο ‘Βυζάντιο” ενώ και οι ομότεχνοί του συχνά αναφέρονταν στην αγάπη του αυτή· άλλοτε με ζήλεια, όπως ο Παπανούτσος ο οποίος έλεγε πως είχε μετανιώσει που δεν είχε καλλιεργήσει τη συνήθεια να πηγαίνει και σε καμιά ταβέρνα “όπως ο Βάρναλης”, και άλλοτε για να τον προσβάλουν, όπως ο Ανδρέας Καραντώνης, ο οποίος στα δύσκολα χρόνια του μεταπολεμικού κυνηγητού των αριστερών έγραψε ότι “Ο Βάρναλης δε συνεχίζει το δημιουργικό του έργο, δεν τον εμποδίζει η λευκή τρομοκρατία· απλούστατα, από τη λογοτεχνία προτιμάει το τάβλι και από την ποίηση τη ρετσίνα”.

Κοντά στο κρασί και στον καφέ, έρχεται το τσιγάρο, στο οποίο ο Βάρναλης αφιερώνει πολλά χρονογραφήματα. Αυτά τα τρία μάλιστα τα θεωρεί “Τρία πάθη, επομένως πράγματα που δεν κόβονται· αλλά και τρεις ευτυχίες, επομένως αγαθά που πρέπει κανείς να τα φυλάει με τα δόντια!” και τα κατατάσσει στην κατηγορία των “δυναμογόνων” παθών αφού προκαλούν οργανική και ψυχολογική ευφορία.

Παρά το γεγονός ότι την εποχή εκείνη δεν ήταν αναντίρρητα αποδεδειγμένες οι βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος (προπολεμικά ο ακαδημαϊκός Γρηγ. Ξενόπουλος σε διαφημιστικές καταχωρίσεις εμφανιζόταν να επαινεί την ευεργετική δράση των τσιγάρων συγκεκριμένης μάρκας στη φαρυγγίτιδά του!) οι ήρωες των χρονογραφημάτων του Βάρναλη συνεχώς βασανίζονται από το αιώνιο δίλημμα του καπνιστή: “να το κόψω ή όχι;”, κάποτε για λόγους υγείας και άλλοτε για οικονομικούς λόγους. Ο Βάρναλης διηγείται τα βάσανα και τις παλινωδιες του “φυγόκαπνου” και προσφέρει πλήρεις οδηγίες “πώς να μην το κόψετε” -κάποια φορά θα το αναδημοσιεύσω στο ιστολόγιο το χρονογράφημα αυτό, που έχει αποκτήσει πλέον επικαιρότητα.

Αλλά δεν συμβουλεύει μόνο τους καπνιστές. Δίνει συμβουλές, ο ίδιος ή τα άλτερ έγκο του, για το καλό κρασί, για τους σωστούς μεζέδες, για τη συμποτική συμπεριφορά. Γενικά, τα χρονογραφήματα του τόμου αυτού συγκροτούν μια πρώτης τάξεως χρηστομάθεια του καφενόβιου, του μπεκρή, του καπνιστή και του συμποσιαστή -αλλά και του καλοφαγά, διότι, όπως είπα και πιο πριν, κατά παράδοξο τρόπο, προφανώς για αναπλήρωση, πολλά από τα χρονογραφήματα περιγράφουν μνημειώδη φαγοπότια.

Ανεξάρτητα από το αν ο αναγνώστης θ’ ακολουθήσει τις συμβουλές του Βάρναλη, το βέβαιο είναι πως θα μάθει πολλά για τον ποιητή από τούτα τα χρονογραφήματα, τα συμποσιακά, πολύ περισσότερο από τα πολιτικά του χρονογραφήματα ή τις επιφυλλίδες του. Μαθαίνουμε τις συνήθειες του Βάρναλη, τις συμπάθειες και τις αντιπάθειές του. Ενώ λατρεύει την ταβέρνα, αντιπαθεί τον θόρυβο και θα τον δείτε να παραπονιέται όταν ο ταβερνιάρης ανοίγει το ραδιόφωνο. Το κρασί το θέλει “αγνό”, σπιτικό ή βαρελίσιο, και πάνω από μια φορά κατηγορεί τα εμφιαλωμένα που τα θεωρεί “μποτιλιαρισμένες αηδίες”. Αντιπαθεί σφόδρα όσους και κυρίως όσες μασάνε τσίχλα, ενώ τρέμει την παλάντζα του πλανόδιου έμπορου. Και βέβαια, κάπνιζε.

Εβδομήντα χρόνια μετά, πολλά έχουν αλλάξει στα θέματα που θίγει ο Βάρναλης σε αυτόν τον τόμο. Έχει αλλάξει άρδην το διαιτολόγιό μας, άλλαξε και η στάση μας απέναντι στο κάπνισμα και το ποτό, το κρασί το πίνουμε συνήθως εμφιαλωμένο -και βέβαια έχει αλλάξει και η πόλη, αφού ο Βάρναλης έγραφε σε μιαν εποχή που, ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας, στο Κολωνάκι, υπήρχαν μονοκατοικίες με αυλές, με χήνες και με κότες και με κουνέλια στις ταράτσες. Ωστόσο, ορισμένα βασικά παραμένουν αναλλοίωτα -και στις παρέες που τραγουδούν στις ταβέρνες, οι φωνές εξακολουθούν ν’ αναδίδουν “κρασίλα κι αιωνιότητα”.

Στο ιστολόγιο έχουμε ήδη παρουσιάσει χρονογραφήματα του τόμου αυτού. Σχετικά πρόσφατα Το τάβλι (είχα τότε αναγγείλει ότι ετοιμάζεται ο τόμος που κυκλοφόρησε σήμερα) και πρόπερσι την Αθώα περιστερά. Έχετε λοιπόν ήδη πάρει μια πρώτη γεύση, ενώ πριν από τις γιορτές θα βάλω κι ένα ακόμα κομμάτι -προβληματίζομαι ποιο να διαλέξω, είναι πολλά τα πολύ καλά.

Το βιβλίο υπάρχει προς το παρόν στην Πολιτεία και ίσως σε μερικά άλλα κεντρικά βιβλιοπωλεία ενώ μέσα στις επόμενες μέρες θα φτάσει και σε άλλα βιβλιοπωλεία. Σε κάθε περίπτωση μπορείτε να το βρίσκετε στη Ζαλόγγου 6, Εξάρχεια, στο βιβλιοπωλείο Συμμετρία, που έχει και τη διακίνηση.

Νομίζω πως θα το χαρείτε το βιβλίο αυτό!

124 Σχόλια προς “Συμποσιακά, ο τρίτος τόμος χρονογραφημάτων του Κώστα Βάρναλη!”

  1. leonicos said

    και τα κατατάσσει στην κατηγορία των “δυναμογόνων” παθών αφού προκαλούν οργανική και ψυχολογική ευφορία.

  2. leonicos said

    και τα κατατάσσει στην κατηγορία των “δυναμογόνων” παθών αφού προκαλούν οργανική και ψυχολογική ευφορία.

    Ππρόσεχε, ο νόμος δεν αστειεύεται. Θα θεωρηθείς προπαγανδιστής ή υποκινητής σε πράξεις παρανομίας

    Πάντως αυτό θα είναι και το πιο διασκεδαστικό βιβλίο του Βάρναλη

    Φοβάμαι όμως ότι ο τίτλος δεν είναι πολύ ελκυστικός για το πολύ κοινό.

    Ένας άλλος πιο πιασάρικος τίτλος θ το έκανε πο ευπουλητο. Όταν διαβάζει ο κάθε μάπας ‘Συμ[οσιακά’ σκέπτεται Πλάτωνα, όχι Βάρναλη

  3. atheofobos said


    Εύχομαι να μπει στα ευπώλητα!
    Δεν ήταν μόνο ο Ξενόπουλος που διαφήμιζε τα τσιγάρα Καραβασίλη. Το ίδιο έκαναν και η Μαρίκα Κοτοπούλη και η Κατερίνα Ανδρεάδη όπως γράφω στο ποστ:
    ΠΑΛΙΕΣ, ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΡΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΣΙΓΑΡΩΝ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2014/01/blog-post_5.html

  4. Νέο Kid said

    Αυτό το «αίσθημα αναπλήρωσης» λειτουργεί μάλλον θαυμάσια και στην εποχή μας.
    Για αυτό ,με τον μισό ελλαδικό πληθυσμό να μην έχει να φάει, κυριαρχούν τηλεοπτικά πεντακόσιοι ψευδοσέφ που “μαγειρεύουν» ο,τι πανάκριβη αηδία μπορεί να φανταστεί κανείς…

  5. Νέο Kid said

    3. Τα σιγαρέτα Καραβασίλη ήτο τω όντι εκλεκτά και αποδεδειγμένα αντιφαρυγγώδη!

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Συμποσιακά έγραψε ο Πλούταρχος πάντως 🙂

    3 Α μπράβο, κάπου έχω κι εγώ αυτές τις διαφημίσεις

    4 Φοβάμαι πως έχεις δίκιο

  7. Παναγιώτης Κ. said

    @4. Κιντ, αν δεν κάνω λάθος, τις περισσότερες φορές, μακαρόνια φτιάχνουν! 🙂
    Φτιάχνουν και ρύζι και το λένε ρΙζότο! 🙂

  8. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Το συμπόσιον του Βάρναλη ή περί φασολάδος!
    Εναλλακτικός τίτλος.

  9. ΚΑΒ said

    Αν και δεν είμαι τακτικός σχολιογράφος, θα γράφω καθημερινά από τούδε «καλημέρα σε όλους σας». Μια οφθαλμική πάθηση εδώ και καιρό δε μου επιτρέπει συχνή χρήση του κομπιούτερ.

    Εύχομαι καλοτάξιδο το νέο βιβλίο που σε λίγες μέρες μαζί με άλλα θα αγοραστούν.

  10. ΚΑΒ said

    θα αγοραστεί.

  11. Καλημέρα

    Σχετικά με τους «σεφ» ρώτησα μια μέρα κάποιον από αυτούς -σαν λάτρης των φύλλων σκόρδου αντί κρεμμυδόφυλλων στην σαλάτα- γιατί επιμένουν τόσο στις σκελίδες σκόρδο χωρίς την ουρίτσα. Για να μη χαλάει το χρώμα η πρασινάδα ήταν η απάντησή του !

    Ο μακαρίτης άντρας της πεθεράς μιας τηλεοπτικής μαγείρισσας ένα καλοκαίρι που άνοιξε ένα μεζεδοπωλείο έδινε ρέστα σε όλους, πιο μπροστά ήταν ψαράς από την Σκόπελο. Τον κέρναγα γιαλιστερές και κυδώνια και τα πίναμε μαζί κάτι μέρες για δυο καλοκαίρια, δεν άντεξε πιο πολύ.

  12. Όντως πολύ ωραίο φαίνεται το βιβλίο.

  13. Παναγιώτης Κ. said

    Έχω τη γνώμη ότι οι εκπομπές αυτές απελευθέρωσαν κατά κάποιο τρόπο την μαγειρική.
    Έπεισαν πολλούς ανθρώπους ότι με απλά υλικά μπορείς να φτιάξεις ένα νόστιμο φαγητό.

  14. antonislaw said

    Καλημέρα σας! Πολλά συγχαρητήρια για το νέο σας βιβλίο! Εύχομαι να είναι καλοπούλητο!
    Για τον πολιτισμό των καφενείων εν γένει έχουν αναφερθεί πολλοί, για το ρόλο που έπαιξε για τη γενιά του ’30, μέχρι και σε εκπομπή τελευταία έχει αναφερθεί σχετικά και ο Σαββόπουλος. Είναι μια συνήθεια που φθίνει, καθώς η καφετέρια δεν έχει αυτό το όλοι μια παρέα και το δικαίωμα να σχολιάσεις ουσιαστικά το ό,τι ακούγεται, τηρώντας βέβαια σεβασμό στους μεγαλύτερους.
    Υπάρχει σχετική κοινωνιολογική μελέτη για το καφενείο στην Ελλάδα;

    Και επειδή εδώ λεξιλογούμε ακόμα και στις ευχές, η λέξη «ευπώλητος» μου φαίνεται πως μυρίζει ναφθαλίνη και μπαμπινιωτίζει πολύ, μη σας πω ότι εγώ τη λέξη την άκουσα πρώτα από το γνωστό βιβλιοπώλη-τηλεπωλητή, διάβασα και σχετικά σχόλια στη λεξιλογία

    https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?4702-bestselling-bestsellers-%CE%B5%CF%85%CF%80%CF%8E%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%82-(%CF%84%CE%B1)-%CE%B5%CF%85%CF%80%CF%8E%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%B1

    Επίσης η έκφραση «καλοτάξιδο» όσον αφορά βιβλίο μου κάνει γλυκερή και πολύ του συρμού, κάτι σαν την ευχή «καλή συνέχεια» που με εκνευρίζει αφάνταστα (καλή συνέχεια, δηλαδή αν είμαι κλέφτης με το καλό να συνεχίζω να κλέβω κλπ).

    Καλορίζικο και καλοπούλητο λοιπόν κ.Σαραντάκο! Σας ευχαριστούμε πολύ για όλα όσα μας προσφέρετε!

  15. ΚΩΣΤΑΣ said

    Εξαιρετικότατο και αγαπητότατος ο Κ. Βάρναλης, ευχαριστούμε Νικοκύρη. Στις προτεραιότητες για αγορά, το βιβλίο, καθότι μπορώ να διαβάζω ανά διαστήματα μερικά χρονογραφήματα. Δεν υπάρχει ανάγκη να το διαβάσω μονορούφι.

  16. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κάποια από αυτά-λίγα-περιλαμβάνονται και στα «Φέιγ βολάν της κατοχής». Εννοείται πως, ως λάτρης των χρονογραφημάτων και θαυμαστής του ωραίου Βάρναλη, θα το προμηθευτώ αυθωρεί και παραχρήμα. ☺

  17. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καφενείο, τσιγάρο, τσίπουρα, ταβέρνες και κρασοκατανύξεις, συμπόσια, ατέλειωτες πολιτικοφιλοσοφίες, μεράκι για τον ποδόγυρο, αλλά οι ρουφιάνες… 😜 όλο με απέρριπταν, ρε μπας και είμαι η μετεμψύχωση του Βάρναλη; Μπα! Σοσιαλιστικών ιδεών εγώ; φτου, φτου, φτου … 😂 και από ποιητικό ταλέντο, ούτε δυο στίχους δεν μπορώ να σκαρώσω, αχ! τι κρίμα! 😢

  18. Γς said

    2:

    >πρόσεχε, ο νόμος δεν αστειεύεται. Θα θεωρηθείς προπαγανδιστής ή υποκινητής σε πράξεις παρανομίας

    στα όρια της διευκόλυνσης αλλότριας ακολασίας

    σιγά!

  19. dryhammer said

    Καλημέρα!
    11. Η απάντηση που πήρα από μάγειρα, με μαγαζί 25 πετυχημένα χρόνια, σχετικά με το φύτρο του σκόρδου (κυρίως και του κρεμμυδιού λιγότερο) είναι πως κάνει το φαγητό πιο βαρυστόμαχο και με μια χειρονομία μου έδειξε και κάτι σχετικό με το ρέψιμο μετά (που είναι η υστεροφημία του φαγητού θα συμπλήρωνα). Αυτό μου το επιβεβαίωσε σε ανύποπτο χρόνο από τηλεόρασης και ο Μποτρίνης (καραwow λέμε!).

  20. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και για τις ευχές σας!

    9 Περαστικά, αγαπητέ!

    16 Ναι, καμιά δεκαριά ίσως. Ο φίλος Γιώργος Ζεβελάκης έκανε επιλογή από χρονογρ. του 1942-43.

  21. Θεοδόσης Βολκώφ said

    Και τρίτος τόμος! Λαμπρά νέα για τους απανταχού λάτρεις του Δασκάλου.

  22. Γς said

    11:

    Κι ήταν [πιθανόν να είναι ακόμα] κι εκείνοι οι σεφ της Υγείας-Οικολογίας και τέτοια με βίνεγκαρ εστιατόρια και τηλεοπτικές εκπομπές, Ενας τέτοιος ήταν κι ένας ξερακιανός κολλητός του Παπανικόλα

    Τον γνώρισα:

    https://caktos.blogspot.com/2014/05/blog-post_1360.html

  23. Ινδιάνος Μπάρτελμπουθ said

    Καλοτάξιδο, κύριε Νίκο.

    Πάλι μεθυσμένος εἶσαι, δυόμιση ὥρα τῆς νυχτός.
    Κι ἂν τὰ γονατά σου τρέμαν, ἐκρατιόσουνα στητὸς
    μπρὸς στὸ κάθε τραπεζάκι.«-Γειά σου Κωσταντὴ βαρβᾶτε!»
    «-Καλησπερούδια, ἀφεντικά, πῶς τὰ καλοπερνᾶτε;»

    Ἕνας σοὔδινε ποτήρι κι ἄλλος σοὔδινεν ἐλιά.
    Ἔτσι πέρασες γραμμὴ τῆς γειτονιᾶς τὰ καπελιά.
    Κι ἂν σὲ πείραζε κανένας – ἂχ ἐκεῖνος ὁ Τριβέλας!-
    ἔκανες πὼς δὲν ἔνιωθες καὶ πάντα ἐγλυκογέλας.

    Χτὲς καὶ σήμερα ἴδια κι ὅμοια, χρόνος μπρός, χρόνια μετά…
    Ἡ ὕπαρξή σου σὲ σκοτάδια ὅλο πηχτότερα βουτᾷ.
    Τάχα ἡ θελησή σου λίγη, τάχα ὁ πόνος σου μεγάλος;
    Ἄχ, ποὖσαι νιότη, ποὔδειχνες πῶς θὰ γινόμουν ἄλλος!

  24. nikiplos said

    Τα παλαιά καφενεία και οι σύγχρονες καφετέρειες και η τηλεοπτική εκδοχή τους τα τηλεπαράθυρα. Σημεία αποθέωσης του ξερόλα!
    Ευτυχώς υπάρχει πλέον ο validator τουπίκλην γούγκλης…

    Από χαρακτήρες μπορώ να βρω σε αυτά ως χειρότερο, τον ντουντουκόφωνο… Κάποιος που δήθεν μιλούσε στους δικούς του, αλλά μεγαφώνως, ώστε να ακούν όλοι… Συνήθως σταμάταγε με ένα ήπιο «πές τα!» ή «πες μας κι άλλα!» που έδειχνε τη δυσφορία κάποιου θαμμώνα…

    Φυσικά ήταν μέρος που επιδίδοντο οι ψεύσται, κυρίως οι αδίστακτοι…

  25. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  26. ΓιώργοςΜ said

    Καλημερα, καλοτάξιδο Νικοκύρη!
    Θα το ψάξω στις γιορτές, καλή κι η ανάγνωση της ευωχίας άλλων, βοηθάει και στις τωρινές μέρες.

    Για τους τηλεμάγειρες, υπάρχουν πολλές κατηγορίες.
    Ξεκίνησαν πριν από την κρίση, προπαγανδίζοντας το μαγείρεμα απέναντι στο ετοιματζήδικο, με προπομπό τον Όλιβερ και τα εδώ αντίγραφα. Ευγενής στόχος και μπράβο τους.
    Παράλληλα, κάποιες άλλες άρχισαν να λειτουργούν ως διαφήμιση για διάφορες γκουρμεδιές, όπου σε ένα πιάτο μισού στρέμματος βάζουν ένα μισοψημένο αρνίσιο παϊδάκι, ένα φύλλο δυόσμο και τέσσερις κόκκους κάπαρης, αιτιολογώντας γιατί αυτό το πράγμα είναι υπέροχο και πρέπει να το πληρώσει κανείς 30-100€.
    Λίγο αργότερα, εν μέσω κρίσης, βγήκε κι ένας κακομοίρης που έλεγε κάθε μέρα πώς μπορείς να μαγειρέψεις για 4 άτομα οικονομικά, υπολογίζοντας πόσο έρχεται η μερίδα στο κεφάλι· η συνεισφορά της ιδιωτικής τηλεόρασης στο χρύσωμα του χαπιού, κάτι σαν «εντάξει, μπορείς να τη βγάλεις και με λιγότερα, μη στεναχωριέσαι που σου κουτσούρεψαν το μισθό». Τελείωνε πάντα με το επικό «καλή σας απόλαυση».

    Ο συνδυασμός των παραπάνω με τις διάφορες εκπομπές για μοντέλες, οδήγησε στο εύλογο συμπέρασμα πως ο επαγγελματικός προσανατολισμός μέσω τηλεόρασης λέει στους μεν άντρες να γίνουν μάγειρες, στις δε γυναίκες να γίνουν πουτ… εεε….. μοντέλα…

  27. ΓιώργοςΜ said

    *κάποιες άλλες
    κάποιες άλλες εκπομπές

  28. ΣΠ said

    Τσιγαρουφιάνοι, Λεξιλογικά του καπνίσματος, και σήμερα ταβέρνες και τσιγάρα. Έχουν αρχίσει να μυρίζουν τα ρούχα μου τσιγαρίλα. 🙂

  29. Χαίρετε κι οι εδώ 🙂

    28 🙂

    Για τον Βάρναλη τι να πω; Μόνο για το βιβλίο: καλοτάξιδο.
    Όμως θα πω για τα καφενεία και το πώς τα έβλεπαν παλιά. Τον καιρό εκείνον, σηκώνονταν για τις ελιές αχάραγα. Ετοιμάζονταν οι ίδιοι και τα ζώα τους και ξεκίναγαν με το πρώτο φως (ή και λίγο νωρίτερα). Με το που σηκωνόταν ο πατέρας μου ντυνόταν και έφευγε για το καφενείο. Χειμώνας, 6, 6:30 το πρωί. Του γκρίνιαζε η μάνα μου: «Κάτσε να σου φτιάξω εγώ καφέ, να προχωράνε οι ετοιμασίες». Εκείνος αμετάπειστος. Κι εξηγούσε πως δεν πήγαινε για τον καφέ αλλά για να ενημερωθεί για τα νέα της νύχτας!!!

  30. sarant said

    28 🙂

    29 Έτσι είναι

  31. ΓΤ said

    Τις πρώτες 58 σελίδες του βιβλίου μπορούμε να τις απολαύσουμε στο https://simplebooklet.com/varnalis_symposium#page=0

    Δεν γνωρίζω εάν αυτό το κείμενο του λινκ είναι το τελικό, εύχομαι όχι. Δεν διέλαθαν την προσοχή μας κάποια ζητηματάκια σε υποσέλιδες σημειώσεις, και αλλού. Ο Νίκος γνωρίζει τι ωραίο πράγμα είναι η αυστηρότης σε αυτού του είδους τις σημειώσεις, και δη η ομοιομορφία τους. Ενώ λοιπόν για παραπομπή σε συγκεκριμένη σελίδα χρησιμοποιείται το «σελ.», έχουμε: στη σελ. 15, σημ. 10, παραπομπή σε Νίκο Δήμου με «σελ.», και στην ίδια σελίδα, σημ. 11, παραπομπή σε Ζεβελάκη με «σ.». (Κάτι που ξανασυμβαίνει στη σελ. 19, σημ. 22, έχοντας ήδη συμβεί στη σελ. 11, σημ. 7). Αλλού ο τίτλος περιοδικού χωρίζεται με κόμμα από το τεύχος του, αλλού όχι (π.χ. σελ. 17, σημ. 14, αλλά όχι κόμμα στη σελ. 17, σημ. 16, αλλά και στη σελ. 16, σημ. 12).

    Η παραπομπή στο 2.16 της Γενέσεως (σελ. 43, σημ. 44) θέλει ασφαλώς άνω τελεία μετά το «λέγων», και προφανέστατα γράμμα πεζό μετά…

    Στην προτελευταία αράδα της σελ. 12 διαβάζουμε ότι «[…] οι εφημερίδες […] συγχωνεύθηκαν «Ηνωμένο Τύπο» […]»…

    Στη σελ. 14, αράδα 21 διαβάζουμε «τη Θεανώ», αλλά στη σελ. 17, υπερδείκτης 16, «τηΝ Μαρία»
    Και αφού η ορθογραφία έχει προσαρμοστεί στο σήμερα, δεν μπορούμε να διαβάζουμε «φΥτίλι» (σελ. 35, αράδα 16).

    Έχω πειστεί πια ότι στο συγκεκριμένο λινκ δεν έχουμε το τελικό έκδοχο, που μας περιμένει στους πάγκους να μας καλοταξιδέψει.

  32. Παναγιώτης Κ. said

    Κάποιοι «ταγοί» εκείνα τα χρόνια βάλθηκαν να απαξιώσουν το καφενείο, αυτή την… «μεγάλη ιδέα» που συμβάλλει στην κοινωνικότητα των ανθρώπων, και το αποκάλεσε «κηφηνείο».
    Οπωσδήποτε υπάρχουν άνθρωποι που δεν πηγαίνουν στο καφενείο και αυτοί ενστερνίστηκαν την άποψη των «ταγών».

    Έχω υπόψη μου αρκετά περιστατικά που φανερώνουν τη ζημιά που έγινε στην κοινωνικότητα των θαμώνων εκείνου του καφενείου-στεκιού όταν αυτό έκλεισε γιατί αυτοί που το δούλευαν, βγήκαν στη σύνταξη.
    Στην εποχή μας και στις πόλεις, τα παραδοσιακά καφενεία φθίνουν. Αυτά που υπάρχουν εκτός από καφέ, χαρτιά και απλό ούζο διεύρυναν τη δραστηριότητά τους και έγιναν κάτι σαν ουζερί.Δεν είναι άσχημο.
    Οι συνταξιούχοι, ως επί το πλείστον συχνάζουν σε μοντέρνες καφετέριες οι οποίες έχουν ειδικό τιμολόγιο (χαμηλό) μέχρι τις 11 το πρωί. Κατά μία έννοια επιτελούν κοινωνικό έργο.
    Στην Καλαμαριά υπάρχει ένας πεζόδρομος όπου κανείς διαπιστώνει τη σύναξη των συνταξιούχων!
    «Ξέρεις να μου πεις που είναι η οδός της παρακμής» αστειεύτηκα μια μέρα ρωτώντας ένα φίλο Καλαμαριώτη.
    Τους πρωινούς θαμώνες τους λέμε και…»δολοφόνους του χρόνου». (Από την έκφραση «σκοτώνω την ώρα μου»).

    F.Πόσο ωραία θα έγραφε ο Βάρναλης αυτά που εγώ προσπάθησα να θίξω.(Υποθέτοντας βεβαίως ότι συμφωνεί με αυτά ή έστω μερικά από αυτά).

  33. Πέπε said

    @14:
    > > Υπάρχει σχετική κοινωνιολογική μελέτη για το καφενείο στην Ελλάδα;

    Δεν είναι ακριβώς κοινωνιολογική μελέτη, αλλά πάντως υπάρχει αυτό: http://www.biblionet.gr/book/190459/%CE%A0%CE%AF%CF%84%CF%84%CE%B1%CF%82,_%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82,_1954-/%CE%A4%CE%B1_%CE%BA%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82

  34. Aghapi D said

    Γράφεις για έλλειψη στο χαρτί.
    Ξέρουμε περισσότερα;

  35. Capten Vilios said

    “Με ολίγη καλή θέληση και με πολύ κρασί η φαντασία και η πραγματικότητα δεν διαφέρουν”

  36. ΚΑΒ said

    33. Γράφει και για το καφενείο του χωριού μου.

  37. sarant said

    34 Κάτι πρέπει να γράφουν οι εφημερίδες της εποχής και ο Μάγιερ στην Ιστορία του ελληνικού τύπου

    31 Δυστυχώς κάποια από τα λάθη αυτά μπήκαν και στο βιβλίο, η διόρθωση αυτού του τόμου είχε κάποια προβλήματα.

  38. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Εύχομαι καλές πωλήσεις στο νέο σου βιβλίο Νικοκύρη.

    «Το κρασί το θέλει “αγνό”, σπιτικό ή βαρελίσιο, και πάνω από μια φορά κατηγορεί τα εμφιαλωμένα που τα θεωρεί “μποτιλιαρισμένες αηδίες”.»

    Ότι συνηθίσει κανείς από μικρός, το θεωρεί καλό και αγνό, στην πραγματικότητα, ως επι το πλείστον τα σπιτικά ή βαρελίσια κρασιά μόνο αγνά δεν είναι ενώ είναι από χαμηλής έως κακής ποιότητας, (και μόνο πως τα περισσότερα βαρέλια είναι από 5 μέχρι και 30+χρονών τα λέει όλα) παρ΄όλα αυτά οι περισσότεροι λένε πως έχουν κρασί διαμάντι. 🙂

  39. Χαρούλα said

    Της αγιαΒαρβάρας σήμερα και τ’αντέτι(το έθιμο) στην Θράκη, προστάζει την παρασκευή και μοίρασμα «βαρβάρας» (βρασμένο στάρι και άλλοι καρποί ξηροί, με ζάχαρη)
    Από τον παγωμένο Βορρά, και του χρόνου!

  40. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι αν ήθελες καφενείο με πιο εκλεπτυσμένη πελατεία, χωρίς να έχεις πάνω απ’ το κεφάλι σου τον κάθε ενοχλητικό να σώζει την Ελλάδα εντός εικοσιτετραώρου, αυτό:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789601602936-papakostas-giannis-patakis-filologika-salonia-kai-kafeneia-tis-athinas-170709&ved=2ahUKEwjhl_T4nJzmAhXPblAKHSdPBeQQFjAIegQIAhAB&usg=AOvVaw34wrv94mY511vPGDhVDBBf

  41. Πέπε said

    34, 37:

    Πάντως θυμάμαι κάτι τόμους Διαπλάσεως από τα χρόνια του πολέμου (ότε ήμην νέος 🙂 ), που αναφέρουν ότι λόγω της ελλείψεως χαρτιού το περιοδικό θα περιορίσει την ύλη του σ’ ένα τετρασέλιδο, το οποίο ήταν και άθλιας ποιότητας και αυτή τη στιγμή που μιλάμε είναι στα όρια της αποσύνθεσης.

    (Να σημειώσω ότι αυτό μου δίνει την εντύπωση πως η ίδια η έλλειψη χαρτιού πρέπει να ήταν τόσο γνωστό γεγονός ώστε δεν ξέρω αν θα το βρεις εύκολα να ανακοινώνεται. Πιο συχνά ανακοινώνονταν καινούργια γεγονότα που οφείλονταν στην έλλειψη χαρτιού. Όχι πως το ‘χω ψάξει κιόλας…)

  42. ΓΤ said

    37β Δεν θέλω να επεκταθώ, είμαι του χώρου άλλωστε. Αλλά, με το χέρι στην καρδιά, θα ήθελα να πω ότι ο μόχθος σου άξιζε μια πολύ καλύτερη φιλοξενία, σε οίκο που θα έδειχνε μεγαλύτερο σεβασμό στη φιλοπονία σου.

  43. Νίκος Κ. said

    Πότε άρχισε ο κόσμος να συνειδητοποιεί τους κίνδυνους από το κάπνισμα; Στα ιατρικά περιοδικά οι πρώτες σχετικές έρευνες εμφανίζονται στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ενώ η κοινωνία (ΗΠΑ) το συνειδητοποιεί μετά το 1964:

    The Changing Public Image of Smoking in the United States: 1964-2014, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3894634/

    Η δεκαετία του 40 φαίνεται να βρίσκεται ακόμη μέσα στην αθωότητα της άγνοιας:
    “Φρέσκο σαν τον αέρα του βουνού”, Old Gold, 1946:

  44. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    43 Να και το φρέσκο μήλο!

  45. Γς said

    39:

    >Της αγιαΒαρβάρας σήμερα

    Σάντα Μπάρμπαρα Καλιφορνίας [Καλιφόρνιας] και
    Αγία Βαρβάρα Αιγαλέου [Αιγάλεου]

    Ηταν κι η Βαρβάρα Στρέιζαντ, που δεν της άρεσε το Barbara και το έκανε Barba όταν άρχισε την καριέρα της τραγουδώντας στο Lion ένα γκέι νάιτκλαμπ στο Greenwich Village του Μανχάτταν.
    Δεν της άρεσε το Βαρβάρα.

    Λένε ότι είναι άσχημη εμένα όμως μου άρεσε

    Τελος πάντων. Γιορτάζει σήμερα κι αυτή η Βαρβάρα:

    Για εκείνον τον τύπο λέω που έβρισκε το φαγητό της ημέρας μυρίζοντας τα μαχαιροπήρουνα.

    Οπότε δεν άντεξε ο σερβιτόρος μια μέρα και πριν του τα πάει τα τρίβει στα άνω μπούτια της Βαρβάρα; στη λάτζα.
    Τα μυρίζει και…

    -Μπα! Εδώ δουλεύει τώρα η Βαρβάρα;

  46. Κουτρούφι said

    Καλή επιτυχία!

    #23. Το «Πάλι μεθυσμένος είσαι» θυμίζει κάποια αδέσποτα στιχάκια. Δεν είναι μόνο η φράση αλλά και το μέτρο των δύο πρώτων στίχων κάθε στροφής του ποιήματος: Τα αδέσποτα είναι
    Πάλι μεθυσμένος είσαι, πάλι πίνεις το κρασί
    θα το πω στον καπετάνιο να πας στη φυλακή
    και

    Πάλι μεθυσμένος είσαι πάλι τα ποτήρια σπας
    και τον κουτσαβάκο κάνεις το ξύλο που θα φας.
    Εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=u8SRjdBrZRo& μια ηχογράφηση του αδέσποτου αυτού από το 1906. Τα εν λόγω στιχάκια ακούγονται στο τέλος:

    Η μουσική αυτή και τα αδέσποτα (ιδιαίτερα το δεύτερο) έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα σε διαφορες μουσικές παραδόσεις.
    Δεν ξέρω απολύτως τίποτα για τις επιρροές του Βάρναλη αλλά αναρωτιέμαι αν υπήρχε περίπτωση να τα ήξερε τα αδέσποτα αυτά στιχάκια (είτε σε αυτήν την μουσική παραλλαγή είτε σε άλλη).
    Το ποίημα, ο Βάρναλης το απαγγέλλει εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=x7k_u8pTrNU

  47. sarant said

    46 Χμ… εύστοχη παρατήρηση

  48. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ωραία νέα! Έχω να χαρώ και να χαρίσω 🙂 . Καλή επιτυχία και σε τούτο Νικοκύρη!

    Από τη σειρά ντοκιμαντέρ ΤΑ ΣΤΕΚΙΑ του εξαιρετικού, αείμνηστου, Νίκου Τριανταφυλλίδη

    Ιστορίες Αγοραίου Πολιτισμού
    «Το καφενείο»
    «Από τα μπρίκια του βγαλμένη, η σύγχρονη ιστορία του ελληνικού έθνους»(Παύλος Παλαιολόγος, δημοσιογράφος)…
    Οι «κοινωνικές μικρογραφίες» του ελληνισμού διατρέχουν αδιαλείπτως την ιστορία του λειτουργώντας ως «παρατηρητήρια» και ως «αναβατήρες» που μερικές φορές υψώνουν και κατέβαζουν κυβερνήσεις αλλά και ως οι πλέον ταυτόσημοι χώροι με την έννοια της παρέας. Ήχοι, μυρωδιές και συναισθήματα κατακλύζουν αυτά τα «ζωντανά κέντρα» που δεσπόζουν επιβλητικά σε κάθε γειτονιά της Αθήνας και της επαρχίας.
    Ο καφές είναι μεράκι, ο καφετζής ο πιο φιλόξενος οικοδεσπότης, ενώ το τάβλι και η τράπουλα τα απαραίτητα «συνοδευτικά» μαζί με το τσίπουρο και τον μερακλίδικο μεζέ. Από αυτήν την «κοινωνική στέγη» παρελαύνουν καθημερινά φοιτητές, συνταξιούχοι, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, ένα πλούσιο και ετερόκλητο χαρμάνι ανθρώπων που μετατρέπει το καφενείο σε έναν ζωντανό χώρο διαλόγου, άμεσα συνδεδεμένο με την καθημερινότητα και τις αναφορές του Νεοέλληνα.
    Εδώ θα ακούσει κανείς συζητήσεις για τα πολιτικά, τα οικονομικά, τα αθλητικά, τα πολιτιστικά. Στο καφενείο η κοινωνική ψαλίδα μικραίνει ενώ ο καφές καταφέρνει να αμβλύνει τις όποιες διαφορές. Από τα ιστορικά καφενεία του 19ου αιώνα όπως ο «Ζαχαράτος», η «ωραία Ελλάς» και το «Νέον» μέχρι τα σημερινά απλά και λαϊκά, ο ιδιαίτερος αυτός χώρος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής πολιτιστικής ταυτότητας.
    Αυτή η φιλόξενη «φωλιά» έχει δικαιολογημένα υπάρξει καλλιτεχνικός πόλος έμπνευσης «στεγαζόμενη» σε ζωγραφικούς και φωτογραφικούς πίνακες, σε ποιήματα και πεζά.
    Για όλα τα παραπάνω, το καφενείο ορίζει ένα ζωντανό και εξελισσόμενο κοινωνικό κύτταρο, το αδιαμφισβήτητο κέντρο των δημόσιων γεγονότων και θεαμάτων.
    https://webtv.ert.gr/docs/ellinika-docs/ta-stekia-ert/22sep2019-ta-stekia/

  49. Πέπε said

    @46, 47:
    Αυτά τα δίστιχα είναι σε μέτρο μοναδικό για παραδοσιακά. Κατ’ αρχήν κάθε παραδοσιακό δίστιχο είναι πάνω σε ένα από 4-5, άντε να ‘ναι 7-8, όχι παραπάνω, μετρικά καλούπια. Επομένως για κάθε μετρικό καλούπι υπάρχουν πολλές μελωδίες, κι έτσι το κάθε δίστιχο μπορεί να ταξιδεύει από τη μία στην άλλη, εφόσον ταιριάζει με το μέτρο του.

    Τούτα δω όμως δεν ανήκουν σ’ αυτά τα καλούπια. Επομένως δεν είναι πιθανόν να λέγονταν σε πολλές μελωδίες. Προσωπικά μόνο σ’ αυτήν τα έχω ακούσει.

    Επιπλέον όμως, το μέτρο τους είναι και κάπως πολύ «πονηρό» για παραδοσιακό: ανισοσύλλαβο δίστιχο, με έναν τόνο να λείπει (μαζί με τη συλλαβή του!) καταμεσής του δεύτερου στίχου, ξεφεύγει από το πνεύμα απλότητας και αντι-πρωτοτυπίας του παραδοσιακού. Το αναφέρω αυτό χωρίς να βγάζω κάποιο συμπέρασμα…

    Αν παρατηρήσετε πάντως αυτή τη λεπτομέρεια, αν δηλαδή τα διαβάσετε δυνατά χωρίς μελωδία, θα δείτε ότι του Βάρναλη δεν είναι ίδια, είναι κανονικά και συντηρητικά τροχαϊκά 15σύλλαβα (στον τρίτο και τον τέταρτο στίχο αλλάζει, αλλά για τους δύο πρώτους είναι το θέμα).

  50. loukretia50 said

    48. Με κάλυψαν όσα ανέφερες!
    Πολύ καλή ιδέα για δώρο!
    Ακόμη δυσανασχετούν μερικοί όταν κάποιοι θεωρούμε το ιστολόγιο καφενείο?

  51. Λάμπρος said

    50 – Ναί εγώ δυσανασχετώ πολύ, ποτέ δεν μου άρεσαν τα καφενεία πόσο μάλλον οι καφενέδες, τα θεωρώ χαμηλού πολιτιστικού επιπέδου, πατριαρχικά, άκρως συντηρητικά και με μηδαμινή προσφορά στην κοινωνία.

  52. loukretia50 said

    51. Εδώ σε βρίσκω πολύ ρετρό!
    ΔΕ ΒΑΡΙΕΣΑΙ ΑΔΕΡΦΕ https://youtu.be/X-EP0UQI_kM ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ
    Αλλάξαν οι καιροί – κι οι καφενέδες!

  53. Γιάννης Κουβάτσος said

    Υπερτιμημένα τα καφενεία, είχαν και τη σκοτεινή τους πλευρά. Εκεί μέσα κουτσομπόλευαν ό,τι κι όποιον ξέφευγε από τα καλούπια του χωριού ή της γειτονιάς, εκεί σκάρωναν φάρσες στον τρελό του χωριού, προπύργια πολιτικού φανατισμού, ανακυκλωτήρια αποβλακωτικών στερεότυπων. Τα θετικά τους τα είπαν προλαλήσαντες σχολιαστές. ☺

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    51>>χαμηλού πολιτιστικού επιπέδου
    Χαμηλού να πα να πεις το Μέγαρο που είναι 40 οργιές κάτω οι αίθουσές του 😦

  55. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  56. Τελευταίο παραδοσιακό καφενείο που θυμάμαι ( και με πινακίδα Αδελφότης Καφεπωλών, παρακαλώ ! ) ήταν Αγίου Μελετίου και Πατησίων γωνία και η είσοδος απ ΄την γωνιά των δρόμων. Απίστευτοι τύπο τα γκαρσόνια, λες κι ήτανε βγαλμένοι από ταινίες κι ο τρόπος που λειτουργούσε το μαγαζί. Αντεξε μέχρι την δεκαετία του 80

  57. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Χμ, δεν το θυμάμαι καθόλου, πάει…, αυτός ο γερμανός γιατρός θα φταίει…
    Σε πιά πλευρά ρε Γιώργο; Εκεί που τώρα είναι ένα ταχυφαγείο; Εκεί ήταν ένα μαγαζί με ηλεκτρικά είδη.

  58. Γιάννης Ιατρού said

    54: Έφη, ο Λαμπρούκος τα λέει αυτά γιατί τον πετάγανε έξω κάθε φορά που πήγαινε εκεί και τους αράδιαζε τις θεωρίες του περί χρηματιστηρίου κλπ. 🙂 🙂

  59. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα!
    – Πάντα ευπρόσδεκτος ο Βάρναλης. Πότε θα προλάβουμε να τον διαβάσουμε είναι το θέμα…

    – Σε ‘διασταυρούμενα πυρά’ οι σχολιαστές (χθες και προχθές) με …πυρομαχικά Αθεόφοβου. Δεν είχα δει το δικό του σχ. 3, και πόσταρα και ‘γω το δικό μου (του) στο προηγούμενο νήμα!

    – Για παραδοσιακά καφενεία υπάρχει (;) κι αυτό, με φωτογραφικό κυρίως υλικό.
    https://www.politeianet.gr/books/9789608613362-sullogiko-tupokreta-kafeneia-stin-kriti-179778
    Και μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση εδώ:
    http://www.karmanor.gr/el/article/kafeneia-stin-kriti

  60. sarant said

    55 Α μπράβο

  61. Γιάννης Σεραφειμίδης said

    Εξαιρετικό βιβλίο, αριστουργηματικός ο πρόλογος του κ. Σαραντάκου. Όσο για τις υποσημειώσεις του επιμελητή, είναι το κάτι άλλο και του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Τα συμποσιακά χρονογραφήματα του Βάρναλη είναι γεμάτα απίστευτες πληροφορίες και διαβάζονται άνετα και ευχάριστα απο το σημερινό αναγνώστη, ενώ π.χ.. του Παύλου Νιρβάνα δεν διαβάζονται με τίποτα. Είναι γεμάτα με λογοτεχνίζουσες περικοκλάδες που δημιουργούν απέχθεια και δεν σε μαθαίνουν το παραμικρό. Κι αν ισχύει αυτό που γράφει στη σελ. 21 του προλόγου του ο κ. Σαραντάκος ότι ο Νιρβάνας διέπρεψε στο χρονογράφημα, αυτό και μόνο δείχνει πόσο χαμηλού επιπέδου ήταν τα γούστα των τότε αναγνωστών.

    Μία μόνο ένσταση: Στη σελ. 31 (χρονογράφημα «Το θαυματουργό κρασί» 30 Απριλίου 1941), ο Βάρναλης γράφει πως «ήδη ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός ξέρανε πως στο κρασί οφείλεται η κίρρωση του ήπατος». Αυτό δεν προκύπτει από πουθενά, είμαι ηπατολόγος και τυχαίνει να το γνωρίζω. ΑΝ ίσχυε ότι ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός γνώριζαν τη σχέση αλκοόλ και κίρρωσης, θα το αναφέρανε πρώτο τραπέζι πίστα όλα τα συγγράμματα Ηπατολογίας. Νομίζω ότι θα ήταν απαραίτητη εδώ μία υποσημείωση του κ. Σαραντάκου, για να μήν εκτίθεται άδικα ο Βάρναλης του 1941. Ο κόσμος εκείνη την εποχή δεν ήξερε κάν ότι το τσιγάρο βλάπτει

  62. Alexis said

    #58: 😂😂😂

    #53: Τι πα να πεί «υπερτιμημένα» βρε Γιάννη; Χώρος συνάντησης, συζήτησης, χαλάρωσης και (γιατί όχι;) χαβαλέ ήταν και είναι τα καφενεία. Λογικό δεν είναι να αποτελούν αντανάκλαση της κοινωνίας και της εποχής τους;

  63. nikiplos said

    39@ Χαρούλα, νομίζω ότι το έθιμο της βαρβάρας είναι μικρασιάτικο και γίνεται από κολυβόζουμο… Το έχουν και οι μικρασιάτες στον συνοικισμό που ήταν το πατρικό της μητέρας μου… και το κρατούν ακόμη…

  64. Χαρούλα said

    #63 nikiplos ίσως να έχεις δίκιο για την προέλευση. Εμείς δεν έχουμε ρίζα μικρασιάτικη, αλλά είχαμε λίγους και εδώ.
    Η διαφορά με το κολυβόζουμο είναι πως έχει κα άλλους καρπούς(φασόλια, ρεβίθια) και ξηρά φρούτα(σύκα, δαμασκηνα). Περισσότερο με αζ(σ)ουρέ μοιάζει.
    Μάλιστα εδώ έχουμε και την έκφραση «ντύθηκε σαν την βαρβάρα» για κάποιον που φοράει πολλά αξεσουάρ.

  65. Triant said

    Εξαιρετικό, ένσταση, ηπατολόγος, εκτίθεται χμμμ…

  66. # 57

    Ανεβαίνοντας την Αγίου Μελετίου αριστερά πριν την Πατησίων, απέναντι από το-την «Ατθίς», νυν στοά του…Μπρόντγουεη… Δεν ξέρω τι είναι σήμερα, δεν περνάω μηβιαστικός από κει.

  67. nikiplos said

    64@ και το μικρασιάτικο έχει όλα τα στολίδια… εξού και το «βαρβάρα στολισμένη» για κάποια που ντύθηκε με πολλά στολίδια…

  68. loukretia50 said

    Απουσιολόγε, δε σύχναζα, αλλά το θυμάμαι
    https://www.kathimerini.gr/934997/article/politismos/polh/rekviem-gia-ena-palio-kafeneio-pathsiwn-kai-agioy-meletioy

  69. Γιάννης Ιατρού said

    61:b 🙂 Καλώς ήλθατε!
    ΥΓ: PhD Μοριακός Βιολόγος (Cambridge), είδα να γράφετε.

    66/68: Α, ευχαριστώ σας, στο παλιό το κτίριο, μάλιστα.
    Γιώργο. η «γωνία με Πατησίων» δεν είναι ακριβώς απέναντι από το Μπρόντγουεη, αλλά με τα φώτα της Λου φωτίστηκα 🙂

  70. Ευχαριστώ. Του Βάρναλη μόνο διάβασα την Αληθινή απολογία του Σωκράτη και χαίρομαι τη δυνατότητα να διαβάσω περισσότερα του κείμενα.

  71. Ρε παιδιά, το ίδιο λέτε; Άλλο Αγίου Μελετίου, απέναντι απ’ το Μπρόντγουεη, άλλο Πατησίων γωνία.

  72. loukretia50 said

    Δύτη, σπούδασες Θεσ/νίκη και δε βολτάριζες στην Πατησίων! Θα το θυμόσουν οπωσδήποτε!
    Πατησίων 153 & Αγίου Μελετίου 54, Πλατεία Αμερικής

  73. loukretia50 said

    Σόρυ που βγήκε η φωτό, με κλικ δείχνει και τις άλλες πλευρές.

  74. κατάλαβα, στη Σαλονίκη είχαμε το Ματζέστικ. Αλλά η στοά Μπρόντγουεη είναι πιο κάτω στην Αγίου Μελετίου.

  75. Λάμπρος said

    52 – Ούτε οι καιροί άλλαξαν ούτε οι καφενέδες που εξακολουθούν να πηγαίνουν του ιδίου τύπου θαμώνες, κατά κύριο λόγο αρτηριοσκληρωτικοί ψευτόμαγκες, μεσόκοποι άνεργοι, συνταξιούχοι και απόμαχοι της ζωής που αναμασούν τα περασμένα κι όλοι μαζί φιλοσοφούν μετά μαλακίας για τα κόμματα, την πολιτική που δεν έχουν ιδέα τι είναι και φυσικά το ποδόσφαιρο και πάντα δογματικά, κανείς δεν κάνει πίσω ούτε εκατοστό από την αλήθεια του για την οποία δεν δέχεται καμία αμφισβήτηση.
    Μήδεν φιλοδοξία, μηδέν δημιουργικότητα, μηδέν δημιουργία προοπτικής για την νέα γενιά που απουσιάζει επιδεικτικά από εκεί όπως και οι γυναίκες στην πλειονότητά τους, δηλαδή περίπου ότι συμβαίνει σε επικίνδυνο βαθμό και σ’ αυτό το ιστολόγιο που κάποιοι το βλέπετε και εν πολλοίς το έχετε κάνει καφενέ.
    Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω.

    54 – Μπορεί να είναι 40 οργιές κάτω αλλά τα πολιτιστικά δρώμενα σ’ αυτές, σε ανεβάζουν στον έβδομο ουρανό.☺

    58 – Όχι Γιάννη μου, για την σεξουαλικότητα και την λειτουργία του οργασμού είχα μιλήσει κάνα δυό φορές πρίν 35 χρόνια, τότε που μαζευόμασταν εκεί τι πρωΐ για να φύγουμε μετά για την οικοδομή και μόνο που δεν με πυροβόλησαν.☺

  76. loukretia50 said

    Λάμπρο, τώρα ποιός γίνεται δογματικός?
    Η σύνθεση στο καφενείο δεν είναι σταθερή.
    Αυτό δεν είναι απαραίτητα καλό ή κακό, απλά διαφοροποιεί την ατμόσφαιρα κάθε μέρα.
    Δεν παύει όμως να είναι αγαπημένο στέκι για να συναντήσεις φίλους, ένα σημείο αναφοράς.

    Ακόμα κι οι τακτικοί θαμώνες δε δίνουν τον τόνο, ναι, συχνά γίνονται παραφωνίες.
    Τι να γίνει? Είμαστε όλοι απλά περαστικοί

  77. Γιάννης Κουβάτσος said

    62: Ναι, δεν διαφωνώ, αλλά επειδή διάβασα πολλά εκθειαστικά σχόλια, είπα να γράψω και τα αρνητικά τους. Ένας χώρος συγκέντρωσης είναι, σαν τις παμπ των Βρετανών και τις μπυραρίες των Γερμανών, τίποτα το ιδιαίτερο.

  78. # 69, 71

    Αμάν ρε παιδιά, μήπως δεν έγραψα πως η πόρτα ήταν από την γωνία ; το Μπροντγουέη το έγραψα για να καταλάβεις από μια μεριά του δρόμου !

    # 75

    Λάμπρο ΟΝΤΩΣ οι καιροί αλλάζουν και τέτοιο καφενείο δεν ξαναβρίσκεις. Δεν είχε καμμιά σχέση με αυτά που λες, είχε τα τραπέζια του πολύ αραιά τοποθετημένα για τους πρεφαδόρους και χώρο για τα τραπεζάκια με τους μεζέδες και τα ποτά και τα μικρά μαρμάρινα τραπέζια με μια ή δυο θέσεις κολητά στις τζαμαρίες -που φαίνονται σκεπασμένες με διαφημιστικά χαρτιά όταν έκλεισε- για όσους πίνανε τον καφέ τους να βλέπουν έξω την κίνηση. Δεν συζητάγανε χαβροειδώς πελάτες από άλλα τραπέζια μεταξύ τους ούτε πολιτικά ούτε αθλητικά. Μόνο ψιθυριστά μιλούσαν μεταξύ τους οι πελάτες, το επέβαλλε η αύρα του χώρου, οι περισσότεροι διαβάζανε την εφημερίδα τους ή κάποια από αυτές που είχε το καφενείο. Οι ίδιοι άνθρωποι- όσοι απέμειναν- διαβάζουν την εφημερίδα τους πλέον στις καφετέριες της Φωκίονος τπ πρωί -που εξακολουθεί να είναι παράδεισος εν αντιθέσει με το βράδυ που γίνεται μπουρδέλο όπως έλεγε ο Ελίτ. Κι όπως ξανάπα όλα τα γκαρσόνια της βάρδιας ήτανε λες και βγήκανε από θεατρικό έργο !!
    Είναι κρίμα σε κουβέντα γι αυτό το καφενείο να πετάς τους αφορισμούς σου που μόνο άγνοια του συγκεκριμένου δείχνουν. Είναι- για να καταλάβεις αν πήγες ποτέ- σαν να συγκρίνεις το 100-200 μέτρα προς την Ομόνοια παρακείμενο μπαράκι Ωρεβουάρ με τα γνωστά μπαράκια της κονσομασιόν, (αυτό νομίζω έκλεισε και ξανάνοιξε)

  79. Ναι, έτσι ήταν το Ματζέστικ. Και στην Αθήνα, κάπως έτσι (στο πιο αριστοκρατικόν) το Ζώναρς το παλιό.

  80. Γιάννης Κουβάτσος said

    Απέναντι από το «σπίτι του Μεταξά» και στο ισόγειο του μυστηριώδους εγκαταλελειμμένου. Πόσα χρόνια στέκει αυτό έτσι…Είναι η αντίληψη που έχουμε για τα διατηρητέα στην Ελλάδα.

  81. Εντάξει, ισχύει. Όσο τα κάπνιζα μ’ άρεσαν, οι άλλοι είναι που δεν με πλησίαζαν. Είχε και ωραίο πακέτο.

  82. Παρντόν, λάθος νήμα, στα Κιρέτσιλερ πήγαινε.
    78 Το Ωρεβουάρ είχε την ατυχία να γίνει διάσημο τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι για να πάει κανείς τώρα, να στριμωχτεί με όλους τους χίπστερ.

  83. loukretia50 said

    82. Δυστυχώς τα στέκια εκείνα με την ξεχωριστή ατμόσφαιρα , αν δε γίνουν γνωστά, κλείνουν αργά ή γρήγορα.
    Αν όχι, οι νέοι θαμώνες κυριολεκτικά διώχνουν τους παλιούς.
    Ευτυχώς το Au revoir το γνώρισα σε καλές εποχές.
    Τελευταία φορά πέρασα για λίγο το Γενάρη, αλλά τίποτε δε φαίνονταν οικείο.
    Btw…. πολύ μικρός ο κόσμος λέμε…

  84. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μπαρ Ω Ρεβουάρ μπαρ Μπαρίνο μπαρ Μπον
    Σουάρ Μπαρ Τετ α Τετ μπαρ μπαρ μπαρ
    ολονύχτια ψιλή βροχή ταξί γνωστοί ουίσκυ και
    εγγλέζικα τσιγάρα.
    ―ΘΩΜΑΣ ΓΚΟΡΠΑΣ

  85. Λάμπρος said

    76 – Γιατί γίνομαι δογματικός Λου; τα καφενεία από τέτοιο κόσμο απαρτίζονταν κι απαρτίζονται, κάποιοι περαστικοί δεν αλλάζουν την δομική σύνθεση των θαμώνων, κάνε μιά περαντζάδα σε είκοσι καφενεία και αν βρείς ένα με διαφορετική σύνθεση θα είναι ευτύχημα.
    Για τα υπόλοιπα που λές συμφωνώ, απλα εμένα δεν μου αρέσει αυτή η ατμόσφαιρα, δυσανασχετώ για τους λόγους που είπα, γι’ αυτό και την αποφεύγω δεν κατηγορώ αυτούς που πάνε, διπίστωση της καφενειακής λειτουργίας έκανα.

    78 – Γιώργο τι λές; δές πρώτα για ποιό «καφενείο» ξεκίνησε η κουβέντα με την Λου και μετά πές ό,τι θές. Για την ακρίβεια δεν είχα διαβάσει το σχόλιό σου για το καφενείο που λές, τώρα το διάβασα γιατί με παραξένεψε το ύφος σου.
    Θα συμφωνήσεις φαντάζομαι πως είναι η εξαίρεση του κανόνα των καφενείων στην Ελλάδα.

  86. Βρε Λάμπρο ποστάρω στις 1 και γράφεις στις 5, πριν γράψεις πρέπει νάχεις διαβάσει τα σχόλια των άλλων νομίζω. Ηταν το μοναδικό καφενείο που πήγαινα

  87. ΚΩΣΤΑΣ said

    75 –> … εξακολουθούν να πηγαίνουν του ιδίου τύπου θαμώνες, κατά κύριο λόγο αρτηριοσκληρωτικοί ψευτόμαγκες, μεσόκοποι άνεργοι, συνταξιούχοι και απόμαχοι της ζωής που αναμασούν τα περασμένα κι όλοι μαζί φιλοσοφούν μετά μαλακίας για τα κόμματα, την πολιτική που δεν έχουν ιδέα τι είναι και φυσικά το ποδόσφαιρο…

    Εμείς, Λάμπρο, ανήκουμε και είμαστε με την πλέμπα, την αφόρητη λαϊκάντζα, ήτις αποτελεί σε ποσοστό άνω του 51% του ελληνικού λαού. Οι άλλοι είναι οι άριστοι…, 😜 με αυτούς είσαι; Μη σε πάρει πρέφα κάποιος που μαζεύει γύρω του αυτούς τους «άριστους!!!» 🤣 😎 😨

  88. Λάμπρος said

    86 – Ρε φίλε με την Λου είχα αυτή την κουβέντα από χθές και σήμερα μπήκα το απόγευμα, εκτός του ότι δεν διαβάζω όλα τα σχόλια της ημέρας, τι σχέση έχει το δικό σου καφενείο με αυτά που συζητάω με την Λου;
    Τέλος πάντων πάμε παρακάτω, συμφωνείς ότι είναι η εξαίρεση το δικό σου καφενείο;

  89. Γιάννης Ιατρού said

    75γ: «για την σεξουαλικότητα και την λειτουργία του οργασμού είχα μιλήσει…. και μόνο που δεν με πυροβόλησαν»…
    Λάμπρο, πάλι καλά που με τέτοιο θέμα που είχες διαλέξει να αναπτύξεις στο καφενείο, δεν σου έκαναν τίποτα άλλα…:) 🙂 🙂

    ΥΓ: για το τέλος του 75α δεν σχολιάζω, ούτε θα επανέλθω. Πως λένε σε κάτι αστυνομικά ρεπορτάζ οι γειτόνισσες: «αααα, …πέσαμε απ΄τα σύννεφα… δεν είχε δώσει δικαιώματα στη γειτονιά το παιδί…», έτσι 😲

    71: Αυτό είπα κι εγώ αλλά το διευκρίνισε ο Τζί στο 78α

  90. Λάμπρος said

    87 – Όχι Κώστα, ούτε με τους άριστους είμαι αλλά ούτε και με την λαϊκάντζα, είμαι με τους αδογμάτιστους που κρατούν με κάθε κόστος το μυαλό τους ανοιχτό μέχρι το τέλος της ζωής τους, όσοι και όποιοι κι αν είναι αυτοί.

  91. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    75β >>σε ανεβάζουν στον έβδομο ουρανό
    Η εργατική τάξη (είναι που) πάει στον παράδεισο (και στα καφενεία) 🙂

    89.Στο Μέγαρο πάλι έγινε καλά ανεκτός 🙂

  92. Λάμπρος said

    91 – Δεν υπάρχει καμία εργατική τάξη, μόνο οικονομικοί σκλάβοι που δεν ξέρουν πώς να βγάλουν πολλά χρήματα και τα ονειρεύονται βολευόμενοι με τα ψίχουλα που τους πετάνε τα αφεντικά τους και ψηφίζουν τους πολιτικάντηδες που τους διορίζουν σε καμιά «σίγουρη» δουλίτσα. Αυτή η τάξη των σκλάβων, λογικό είναι να πηγαίνει στον παράδεισο και στα καφενεία αφού η ζωή τους είναι κόλαση, 10 ώρες δουλειά, 7 ώρες ύπνο κι 7 ώρες τηλεόραση και σερφάρισμα στο διαδίκτυο, τι άλλο να ζητήσει κανείς από τον πανάγαθο.☺

  93. Γιάννης Ιατρού said

    91α Η έφοδος στον ουρανό που λένε 🙂

  94. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    92 Να δεις τον τρέχοντα Λόουτς 🙂

  95. # 89 α

    κρύβε λόγια !! 🙂

    # 91

    Λάμπρο γράφεις σαν να είσαι ο Απόστολος Παύλος των χρηματιστηρίων και των μετατροπών συναλλάγματος, στην Πρώτη προς Σαραντακολεξιλογούντας επιστολή

  96. Το # 95 —> # 92 γμτ

  97. Γιάννης Ιατρού said

    95: ειδοποία ρε! ακόμα γελάω και δεν κάνει να τραντάζομαι και πολύ ρε συ! 🙂

  98. Λάμπρος said

    95 – Δεν ξέρω σαν ποιόν γράφω Gee κι ούτε με νοιάζει, απλώς γράφω αυτά που διαπιστώνω πσρατηρώντας τον κόσμο, αν κάνω λάθος, αντί να με παρομοιάζετε με αποστόλους και διαόλους, πείτε μου το σωστό. Έχεις δεί εσύ ή όποιος άλλος καμιά εργατική ταξική συνείδηση τα τελευταία 100 χρόνια; γιατί εγώ δεν είδα, οπότε για ποιά εργατική τάξη μιλούμε;
    Πέρα από αυτές τις ασυναρτησίες των δήθεν κομουνιστικών και λοιπών «εργατικών» κομμάτων, το λυπηρό; τραγικό; ηλίθιο; είναι που δεν έχουν αντιληφθεί πως σε λίγα χρόνια, ακόμη και οι οικονομικοί σκλάβοι που αποτελούν κατά κύριο λόγο την πελατεία που τα στηρίζει, θα είναι εντελώς άχρηστοι για την οικονομική ελίτ, να δούμε τότε πώς θα επιβιώσουν τα κομματόσκυλα (γενικώς) αλλά και η πελατεία που τα ταΐζει.
    Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ.☺

  99. Γιάννης Ιατρού said

    98: Ο καιρός γαρ εγγύς
    – Ναι ρε ο κωλόκαιρος, δεν ξέρεις τι να βάλεις 🙂

  100. Λάμπρος said

    99 – Βάλε πρόβατο με λουρί, αν κάνει κρύο το φοράς στους ώμους να σε ζεσταίνει και δένεις το λουρί στην ζώνη σου, αν μετά βγεί ο ήλιος, το κατεβάζεις και το βολτάρεις με το λουράκι του σπάζοντας παράλληλα το κατεστημένο των σκύλων.☺

  101. Γιάννης Ιατρού said

    100: περίπου δέκα κιλά (το λιγότερο), και τόσο ψηλά βαλμένα ρε Λάμπρο, όπως ξέρεις, δεν ενδείκνυνται για την περίπτωσή μου. Τίποτα ελαφρότερο δεν είχες να προτείνεις, ε;

    ΥΓ: Εκτός κι αν εννοείς το «πρόβατο» με την έννοια που χρησιμοποιεί ο Όμηρος την λέξη 😉🤔

  102. # 100

    Γιατί εσύ που είδες…

    …πως σε λίγα χρόνια, ακόμη και οι οικονομικοί σκλάβοι που αποτελούν κατά κύριο λόγο την πελατεία που τα στηρίζει, θα είναι εντελώς άχρηστοι για την οικονομική ελίτ, να δούμε τότε πώς θα επιβιώσουν τα κομματόσκυλα (γενικώς) αλλά και η πελατεία που τα ταΐζει.
    Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ.☺…

    Ενορατικός σαν την Ζαν Ντ’ Αρκ έγινες ή διαβάζεις σημάδια στο κορμί σου σαν την 3Α ;

    Ασε να επιβεβαιωθείς πρώτα και μας κουνάς το δάχτυλο μετά, γιατί εκείνον τον ΓΠΠ που μας τσαμπούναγες πριν τόοοσα χρόνια πως θα γίνει ΟΣΟΝΟΥΠΩ κι έλεγες να κάνουμε το βιος μας χρυσες λίρες ή ελβετικά φράγκα για να σωθούμε από την κατρακύλα ευρώ και δολλαρίου ακόμα τον περιμένουμε.

  103. Λάμπρος said

    101 – Ελαφρύτερο και αξιόπιστο όσο το πρόβατο δεν έχω, έχω όμως κάτι διαφορετικό και έξυπνο, θα πάρεις αρκούδα, στο κρύο θα μπαίνεις στην αγκαλιά της και δεν θα έχεις πρόβλημα, στην ζέστη θα κάνεις τον αρκουδιάρη και θα κονομάς κάνα φράγκο να συπληρώνεις την πετσοκομένη σου σύνταξη από τις δεξιές κι αριστερές κυβερνήσεις (αλλά μόνο τις δεξιές κατηγορείς ☺) το τερπνόν μετά του ωφελίμου.☺

  104. spyridos said

    Μια γενική ερώτηση για τον Νικοκύρη και άλλους που ίσως γνωρίζουν.
    Για πρακτικούς λόγους, πολύ ευκολότερα στην μεταφορά κ.α., χρησιμοποιώ έναν e-reader.
    Αγοράζω βιβλία και τα διαβάζω εκεί. Δεκάδες ταυτόχρονα και ζυγίζουν μόνο 200 γραμμάρια.
    Θα με εξυπηρετούσε αν μπορούσα να βρω και Ελληνικά βιβλία με αυτό τον τρόπο αλλά δεν βγαίνουν συνήθως.
    Καταλαβαίνω ότι υπάρχει ο φόβος της κλοπής αλλά τώρα πια τα ασφαλίζουν όλα με Adobe DRM και απο όσο γνωρίζω δεν υπάρχει λόγος να μην κυκλοφορούν ηλεκτρονικά.
    Κι όμως δεν βγαίνουν εκτός ίσως κάποια σε pdf που είναι δύσκολο να διαβαστούν σε τέτοιες συσκευές.
    Ξέρει κάποιος αν υπάρχει προοπτική να βγουν βιβλία σε epub?
    Εψαξα πχ στις εκδόσεις αρχείο αλλά δεν υπάρχει το βιβλίο σε ηλεκτρονική έκδοση.

  105. sarant said

    104 Όχι, δεν έχει εκδοθεί σε ηλεκτρονική μορφή. Και γενικά τα ηλεβιβλία (αν και αυτό είναι άλλη συζήτηση) δεν έχουν κερδίσει την απήχηση που περίμεναν πολλοί.

  106. Λάμπρος said

    102 α – Τα ρομπότ έχουν ήδη καταργήσει εκατομμύρια θέσεις εργασίας χωρίς να δημιουργηθούν ούτε στο ελάχιστο αντίστοιχες νέες (αποδεικνύοντας πως ο Κάρολος είχε λάθος κι ότι οι πιστοί δεν βλέπουν τίποτε πέρα από την πίστη τους) και με τον εκθετικό ρυθμό που αυξάνονται οι παραγγελίες για καινούρια από τις παραγωγικές και μη εταιρείες, συν ότι η τρισδιάστατη εκτύπωση και η τεχνητή νοημοσύνη έρχονται επελαύνοντας, σε 10-20 χρόνια θα είναι απελπιστική η κατάσταση για τους οικονομικούς σκλάβους ανεξαρτήτως ειδικότητας.
    Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ενορατικός ή να διαβάζει σημάδια στο κορμί του, είναι αρκετό να έχει ανοιχτό μυαλό, να μην ενημερώνεται από τα ΜΜΑ και να βλέπει γύρω του τις εξελίξεις, τόσο απλά.

    Β – Δεν κουνάω σε κανέναν το δάχτυλο, για τον γ’ ππ ισχύουν αυτά που έχω πεί, οι ενδείξεις αυτό δείχνουν και μακάρι να μην επιβεβαιωθώ ποτέ, αν ήξερα όμως ημερομηνία και ώρα έναρξης, να είσαι βέβαιος πως δεν θα συζητούσαμε μαζί τώρα.☺
    Όσο για τις λίρες και τα ελβετικά φράγκα, όσοι τυχόν με άκουσαν, τώρα έχουν υπερδιπλάσιο και διπλάσιο βιός, οι υπόλοιποι πληρώνουν τόκο στις τράπεζες για να τους κρατάνε τα λεφτά και να κερδοσκοπούν εν αγνοία τους μ’ αυτά, δεν το λές κι ότι πιο έξυπνο.☺

    Αν θαυμάζω κάτι σ’ αυτό το σύστημα, είναι που έχει καταφέρει να βλέπουν οι άνθρωποι το φανταστικό για πραγματικό και να μη βλέπουν την ολοφάνερη πραγματικότητα, ΤΕΛΕΙΟ!!!

  107. Λάμπρος said

    105 – Όταν θα την κάνει η γενιά μας από τον μάταιο ετούτο κόσμο☺ θα επικρατήσουν τα ηλεβιβλία και η ηλεανάγνωση αν και αυτή θα ελαχιστοποιηθεί, ποιός θα θέλει ή θα μπορεί να διαβάσει; Ο θαυμαστός καινούριος κόσμος που τώρα είναι στα νηπιακά του βήματα, τότε θα είναι γεγονός.

  108. odinmac said

    Βγαίνουν και σε epub
    Εδώ έχει έναν κατάλογο από 1900 βιβλία:

    https://www.ebooks.gr/gr/ebooks

  109. spyridos said

    108
    Ευχαριστώ πολύ.
    Έψαξα αρκετές φορές τον τελευταίο μήνα αλλά δεν το είχα βρει αυτό.
    Βλέπω ότι το τελευταίο του Νικοκύρη δεν το έχει ακόμα, αλλά έχει τα προηγούμενα των τελευταίων χρόνων.
    Μάλλον μπαίνουν με καθυστέρηση μερικών εβδομάδων.
    Το τελευταίο του Μακριδάκη έχει μπει στη λίστα βλέπω.
    Εστειλα μόνο ένα μέηλ να επιβεβαιώσω αν είναι σε epub και όχι μόνο σε pdf.

    107.
    Βλέπω προς το παρόν σε νέους να υπάρχει παράλληλα το ηλεκτρονικό και το χάρτινο βιβλίο.

  110. odinmac said

    109
    Μακριδάκη δε νομίζω, απ’ ότι βλέπω έχει 1600 βιβλία από τον Ψυχογιό και 308 από Καστανιώτη.
    Μάλλον αυτοί οι δύο εκδίδουν σε epub

  111. # 106 β

    Βρε παραμυθατζή το 2010 η τιμή του χρυσού ήταν 1200 $ η ουγγιά, το 2012 που μίλαγες για ΓΠΠ ήταν κοντά στα 1700 $ και χθες έκλεισε στα 1476 $

    Που είδες πως διπλασίασαν το βιός τους όσοι σε άκουσαν ; Παραισθήσεις έχεις ή από αριθμητική σκράπας ; Η γράφεις κάτι κι ελπίζεις ο άλλος να μην διαβάσει την απάντηση ;

    Οσον αφορά το 106 α, να μην βλέπεις μόνο πόσες θέσεις χάνονται αλλά και πόσες δημιουργούνται από νέες δουλειές. Μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο υπερπληθυσμός παρά η απώλεια θέσεων εργασίας, αυτό εκμεταλλεύονται οι πολυεθνικές και μεταφέρουν την παραγωγή τους όπου υπάρχει άφθονο εργατικό δυναμικό (κυρίως Ασία ) και όχι άφθονα ρομπότ τα οποία χρησιμοποιούνται σε προϊόντα που απαιτούν υψηλή ακρίβεια και κάνουν την δουλειά καλύτερα από τεχνίτες.

  112. # 111 συνέχεια

    και δεν χρειάζεται φιλοσοφία για το πότε θα ανέβη η τιμή του χρυσού, το πρώτο που θα δεις είναι να κλείνουν τα καταστήματα που σήμερα ακόμα αγοράζουν τα κοσμήματα του κόσμου. Ακριβώς το ίδιο που γίνεται με τα σκόρδα και τα φρέσκα φασολάκια, ακόμα και με τα σπίτια, προσφορά και (φυσική ή τεχνητή) ζήτηση.

  113. Γς said

    112:

    Και νέες περιπέτειες για τον ενεχυροδανειστή Ριχάρδο, ο οποίος καλείται και πάλι από τη δικαιοσύνη για να εξεταστεί για την υπόθεση λαθρεμπορίας χρυσού, για την οποία, όμως, πριν από μερικούς μήνες είχε απαλλαχθεί.

  114. Triant said

    Ρε Λάμπρο, εσύ από που έμαθες για τις θέσεις που χάθηκαν και για την AI και τα 3D printing; Από την κρυστάλλινη σφαίρα σου; Όχι από τις εφημερίδες (ΜΜΑ);
    Επίσης δεν ξέρω αν το έχεις μυριστεί αλλά αν γίνουμε όλοι επενδυτές ποιοί θα ανοίγουν το χρηματιστήριο; Για να μην πω ποιός θα πατάει το κουμπί του ρομπότ που θα κάνει όλες τις υπόλοιπες δουλειές. Για τώρα μιλάμε, έ;

  115. Γιάννης Ιατρού said

    104: ..τώρα πια τα ασφαλίζουν όλα με Adobe DRM..
    Αυτό ξεπερνιέται στο τσακ-μπουμ… 🙂
    Άσε που γενικά ο διαμοιρασμός μεταξύ «φίλων» του ηλεκτρονικού βιβλίου δεν αποφεύγεται.

  116. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    111 – Επειδή τον χαρακτηρισμό παραμυθατζή δεν τον θεωρώ αθώο αστείο, όχι ότι μ΄ενοχλεί όμως, για να φανεί ποιός από τους δυό μας είναι ο παραμυθατζής, βρές το σχόλιο του 2012 (ή πές στον Γιάννη να το ανασύρει από το υπόγειο 🙂 ) που μίλαγα για Γ΄ΠΠ και προέτρεπα να πάρετε χρυσές λίρες (κι όχι χρυσό, έχει διαφορά). Το 2012 έτσι; όχι το 13 ούτε το 14, αυτό κι αν έχει διαφορά.

    Έχω παραδεχθεί δημόσια πως είμαι σκράπας στην αριθμητική, ούτε διαίρεση δεν ξέρω να κάνω, όπως και στην γραμματική, ανάθεμα κι αν ξέρω κάποιο κανόνα, από μνήμης γράφω κι απ΄ότι έχω μάθει εδώ τα τελευταία χρόνια, παρ΄όλα αυτά θα προσπαθήσω να σε βοηθήσω στο ψάξιμο. Όταν έκανα το σχετικό σχόλιο, η τιμή του χρυσού ήταν στα 1200+ δολάρια, τώρα που γράφω είναι στα 1476,78, η τιμή της χρυσής αγγλικής λίρας ήταν στα 215 ευρώ σήμερα είναι στα 364 ευρώ (ενώ το 2012 με τον χρυσό στα 1800 περίπου ήταν στα 300 ευρώ) επίσης η ισοτιμία EURO – USD ήταν στο 1,40 ενώ τώρα, είναι στο 1,11. Εσύ που είσαι καθηγητής μαθηματικών κάνε τις προσθαφαιρέσεις και εκ του αποτελέσματος θα φανεί ο παραμυθατζής. Μέσα σ΄αυτές τις ισοτιμίες, υπάρχει μιά λεπτομέρια που δεν κάνει την ΜΕΓΑΛΗ διαφορά αλλά στρογγυλεύει αρκετά το τελικό αποτέλεσμα. Δεν στην λέω γιατί αφού την αντιλήφθηκα εγώ που είμαι σκράπας, είναι βέβαιο πως θα την αντιληφθείς εύκολα εσύ που είσαι καθηγητής.

    «Οσον αφορά το 106 α, να μην βλέπεις μόνο πόσες θέσεις χάνονται αλλά και πόσες δημιουργούνται από νέες δουλειές.» Κι εσύ αν βλέπεις τι γράφω -Τα ρομπότ έχουν ήδη καταργήσει εκατομμύρια θέσεις εργασίας χωρίς να δημιουργηθούν ούτε στο ελάχιστο αντίστοιχες νέες- κι όχι ό,τι θέλεις. Για τα υπόλοιπα δεν επιμένω, ΟΤΙ ΠΕΙΣ!

    114 α – Όχι Τriant, ούτε από κρυστάλινη σφαίρα ούτε από ΜΜΑ, πληρώνω 100 ευρώ το μήνα για την ενημέρωσή μου. Από τον μεγάλο Μάνο Χατζιδάκι, διδάχθηκα μικρός να αποφεύγω το δωρεάν γενικώς κι από την ζωή πως δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα.

    β – Μα δεν θα γίνουμε όλοι επενδυτές, απ΄όσο ξέρω, κανείς σας δεν θέλει να γίνει ούτε επενδυτής ούτε πλούσιος, όσους έχω ρωτήσει μου απαντήσατε πως δεν θέλετε πολλά, λίγα μόνο, τόσα όσα για να περνάτε καλά, (δεν μου είπε κανείς σας, πού και πώς θα τα βρείτε αυτά τα λίγα) δεν θέλετε να πονοκεφαλιάζετε με τα εκατομμύρια, όποτε δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ τέτοιος κίνδυνος, το σύστημα, ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΟ!!!

    «Για να μην πω ποιός θα πατάει το κουμπί του ρομπότ που θα κάνει όλες τις υπόλοιπες δουλειές. Για τώρα μιλάμε, έ;» Εγώ όμως μιλάω για 10-20 χρόνια μετά, τώρα γιατί σχεδόν όλοι επιμένετε να μη διαβάζετε τι γράφω αλλά ό,τι σας αρέσει, να βγάζετε αυθαίρετα συμπεράσματα και να θέλετε μετά να σας απαντήσω σε κάτι που δεν είπα, ειλικρινά δεν μπορώ να το κατανοήσω. 🙂

  117. Αγγελος said

    Ηραίο δεν λεγόταν το καφενείο που λέτε, γωνία Αγ. Μελετίου 54 και Πατησίων;
    Δεν είχα μπει ποτέ μέσα, καθότι μικρός τότε, αλλά είχα περάσει πλήθος ευχάριστες ώρες στον 2ο όροφο του ίδιου κτιρίου (εγκαταλελειμμένου σήμερα), όπου στεγαζόταν από το 1966 ως το 1982 (;) ο Ελληνικός Εσπεραντικός Σύνδεσμος. Δεν φαντάζομαι να μας διαβάζει ο Σπύρος Σαραφιάν, αλλά ας μνημονέψω την πεθερά του τη Ρωξάνη Μανούσου, που μου έμαθε Εσπεράντο, και τον πατέρα της τον Ανακρέοντα Σταματιάδη, που παρά λίγο να τον γνωρίσω (πέθανε 96 ετών το 1964).

  118. Γιάννης Ιατρού said

    Όπως πληροφορούμαι, ο Λάμπρος μας θα μας λείψει μερικές μέρες, γιατί έμαθαν στην Αγγλία για την εξειδίκευσή του σε Λίρες κλπ. και τον φώναξαν να πάει εκεί να τους βοηθήσει λίγο να ξελασπώσουν….

  119. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    118 – Γιάννης Ιατρού, τίποτε άλλο!!! 🙂

    Για σένα και την Γιούλη.

  120. Γιάννης Ιατρού said

    119: Ευχαριστούμε πολύ 🙂

  121. # 116

    Λαμπρούκο η χρυσή λίρα έχει περίπου 8 γραμμάρια χρυσό και η τιμή της δεν μπορεί να έχει ποτέ τόσο μεγάλη διαφορά από την τιμήτου χρυσού εκτός αν πάρεις την μέση τιμή του χρυσού το 2012 και ΟΧΙ την μέση τιμή της λίρας αλλά κάποια ελάχιστη μέσα στην χρονιά- είναι γνωστό πως οι διακυμάνσεις των τιμών του χρυσού είναι μεγαλύτερες των τιμών των νομισμάτων. Επίσης άλλη είναι η τιμή αγορά της χρυσής λίρας και άλλη η της πώλησης με σημαντική απόκλιση, ιδού οι σημερινές τιμές :

    Είδος συναλλαγής ΑΓΟΡΑ ΠΩΛΗΣΗ
    Α. ΧΡΥΣΟΣ
    99 ΧΡΥΣΟΣ ΤΙΤΛΟΥ * 0,995 – 1,000 ΤΟ ΓΡΑΜΜΑΡΙΟ** 40,85 46,15
    Β. ΛΙΡΑ ΑΓΓΛΙΑΣ ΤΙΤΛΟΥ 0,9166 (ΓΡΑΜ. 7,940 – 7.988)
    01 ΠΑΛΑΙΑΣ ΚΟΠΗΣ 302,10 364,30
    02 ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1973 & ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΩΝ ΕΤΩΝ 302,10 364,30
    03 ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1974 & ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΩΝ ΕΤΩΝ 302,10 360,99
    04 ΛΙΡΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΟΨΗ 293,03 353,38
    Γ. ΛΙΡΑ ΑΓΓΛΙΑΣ ΛΙΠΟΒΑΡΗΣ ή ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥ ΤΙΤΛΟΥ
    05 ΛΙΡΑ ΤΙΤΛΟΥ 0,9166 ΛΙΠΟΒΑΡΗΣ (ΓΡΑΜ. 7,900-7,939) 288,37 325,88
    06 ΛΙΡΑ ΤΙΤΛΟΥ 0,9166 ΛΙΠΟΒΑΡΗΣ (ΓΡΑΜ. 7,500-7,899) 273,77 309,38
    07 ΛΙΡΑ ΤΙΤΛΟΥ 0,9166 (ΓΡΑΜ. 7,000-7,499)

    Οπως βλέπεις η διαφορά αγοράς πώλησης 364,30 – 302,10 = 62, 20 υπερβαίνει το 20 % οπότε αν προσθέσεις στο 215 το 10% γίνεται 236,5 και αν αφαιρέσεις το 10% από το 364 γίνεται 327,5 και η αύξηση 91 είναι λίγο λιγότερη από 40%
    Η ισοτιμία το 2012 ήταν 1,32 και σήμερα 1,11 υπάρχει μια διαφορά περίπου 20% που αν την βάλεις στο 40% το κάνει 48%, για σένα γενναιόδωρα 50%, οπότε είναι ακριβώς στο μισό του διπλασιασμού και με δικαιώνει που ισχυρίζομαι πως απ’ όσα ακούω πιστεύω μόνο τα ΜΙΣΑ !!
    Αρα…άνθρακες ο θησαυρός περί διπλασιασμού

    Από την άλλη εύκολα φαίνεται πως όταν το γραμμάριο αγοράζεται 40,85 και λίρα 302,10 (αντί περίπου 314) πως η λίρα αγοράζεται φθηνότερα από τον χρυσό, γιατί λίρες έχει πολύς κόσμος ενώ πλάκες χρυσού ελάχιστοι αλλά λογικά το ποσοστό της διαφοράς δεν μπορεί να έχει μεγάλες διακυμάνσεις γιατί τότε όλοι θα έλιωναν τις λίρες να τις κάνουν πλάκες.
    Για τις θέσεις εργασίας σου τάπαν κι άλλοι αλλά θέλεις και κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις και επιμένεις.

    Νάσαι καλά και χαιρετίσματα στον Μελισσανίδη, κάτι κοινό έχετε.

  122. Πάντως από μια μεριά ήθελα να μπορούσα να πεισθώ απ’ όσα λες και να πάω στον Πορτοκάλογλου να του πω να ηχογραφήσει το » Είμαστε πια επενδυτές» στα γνωστά πρότυπα !!

  123. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    121 – Γιώργη μου, έχω πάγια αρχή να μη συνεχίζω αδιέξοδες συζητήσεις αλλά αυτή τη φορά θα την παραβώ κι αν χρειασθεί θα το πάω μέχρι τέρμα.
    Είναι φανερό με την πρώτη ματιά σ΄αυτά που λές και παρέθεσες πως έχεις ΠΛΗΡΗ ΑΓΝΟΙΑ του αντικειμένου, βέβαια στην εποχή του Google όλοι έχουν γίνει παντογνώστες αλλά το Google δεν λέει πάντα την αλήθεια ενώ εύκολα παρερμηνεύονται τα «αποδεικτικά» στοιχεία ειδικά όταν δεν ξέρει κάποιος το αντικείμενο που ψάχνει.
    Μου βάζεις τον πίνακα τιμών της ΤτΕ για να μου αποδείξεις τι; Άμα σου βάλω το αρχείο που έχω (που είναι μεγαλύτερο από το αρχείο του κακόψυχου 🙂 ) θα χάσεις τον μπούσουλα.

    «είναι γνωστό πως οι διακυμάνσεις των τιμών του χρυσού είναι μεγαλύτερες των τιμών των νομισμάτων.» Πού το είδες γραμμένο αυτό; εγώ δεν σε παρεξηγώ αλλά μη το πείς παραέξω 🙂 άλλο τα φασολάκια και τα σκόρδα Gee κι άλλο η νομισματική ισοτιμία του χρυσού. 🙂

    » Επίσης άλλη είναι η τιμή αγορά της χρυσής λίρας και άλλη η της πώλησης με σημαντική απόκλιση, ιδού οι σημερινές τιμές :» Είδες που δεν ξέρεις τι σου γίνεται; Και ποιός πάει να πουλήσει στην ΤτΕ; μόνο κάνας βλάκας. 🙂

    «Οπως βλέπεις η διαφορά αγοράς πώλησης 364,30 – 302,10 = 62, 20 υπερβαίνει το 20 % οπότε αν προσθέσεις στο 215 το 10% γίνεται 236,5 και αν αφαιρέσεις το 10% από το 364 γίνεται 327,5 και η αύξηση 91 είναι λίγο λιγότερη από 40%
    Η ισοτιμία το 2012 ήταν 1,32 και σήμερα 1,11 υπάρχει μια διαφορά περίπου 20% που αν την βάλεις στο 40% το κάνει 48%, για σένα γενναιόδωρα 50%, οπότε είναι ακριβώς στο μισό του διπλασιασμού και με δικαιώνει που ισχυρίζομαι πως απ’ όσα ακούω πιστεύω μόνο τα ΜΙΣΑ !!
    Αρα…άνθρακες ο θησαυρός περί διπλασιασμού»

    Δεν ισχύει αυτό που λές στην πράξη αλλά το προσπερνάω και λέω πως ισχύει, για να δικαιωθείς όμως πως είμαι παραμυθατζής, αφού επιμένεις να βάζεις στοιχεία του 2012, βάλε και το επίμαχο σχόλιό μου του 2012, αλλιώς θα είσαι εσύ ο παραμυθατζής, εγώ για να σε βοηθήσω πού να ψάξεις σου έβαλα τις ισοτιμίες αλλά εσύ βλέπεις ό,τι θέλεις, όταν βρείς το σχόλιό μου και την χρονιά που το έκανα, θα δείς πως υπερδιπλασιάστηκε το βιός όποιου με άκουσε. Άρα, ΘΗΣΑΥΡΟΣ ο θησαυρός περί διπλασιασμού.

    «Από την άλλη εύκολα φαίνεται πως όταν το γραμμάριο αγοράζεται 40,85 και λίρα 302,10 (αντί περίπου 314) πως η λίρα αγοράζεται φθηνότερα από τον χρυσό, γιατί λίρες έχει πολύς κόσμος ενώ πλάκες χρυσού ελάχιστοι αλλά λογικά το ποσοστό της διαφοράς δεν μπορεί να έχει μεγάλες διακυμάνσεις γιατί τότε όλοι θα έλιωναν τις λίρες να τις κάνουν πλάκες.»
    Επειδή είσαι φίλος, σε πληροφορώ πως ο χρηματιστηριακός χρυσός δεν είναι πλάκες αλλά Gold paper, αλλά όταν μπλέκει κανείς τα φασολάκια και τα σκόρδα με την ισοτιμία του χρυσού αυτά παθαίνει. 🙂

    «Για τις θέσεις εργασίας σου τάπαν κι άλλοι αλλά θέλεις και κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις και επιμένεις.»
    Τι μου είπαν δηλαδή οι άλλοι; εγώ μιλάω ΞΕΚΑΘΑΡΑ για τα επόμενα 10-20 χρόνια, για βρές μου ΕΝΑΝ (1) που αν μου είπε κάτι επ΄αυτού, ΕΝΑΝ.!!!

    Νάσαι καλά και χαιρετίσματα στον Σαββίδη που δεν έχετε κανένα κοινό, ούτε καν τον ΠΑΟΚ.

  124. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    122 – «Πάντως από μια μεριά ήθελα να μπορούσα να πεισθώ απ’ όσα λες και να πάω στον Πορτοκάλογλου να του πω να ηχογραφήσει το » Είμαστε πια επενδυτές» στα γνωστά πρότυπα !!»

    Και να πεισθείς (πράγμα απίθανο 🙂 ) ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να γίνεις επενδυτής ό,τι κι αν τραγουδήσει ο Πορτοκάλογλου. Γαλουχήθηκες, δρομολογήθηκες και μεγάλωσες για να γίνεις υπάλληλος, άντε στην καλύτερη περίπτωση αυτοαπασχολούμενος, αυτό σε ώθησαν να κάνεις, αυτό επιδίωξες κι αυτό πέτυχες. Το σύστημα δεν παίζει για να χάσει ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΑΝΕΙ, δεν είναι ποδόσφαιρο για να χάνει ο Μαρινάκης από κάποιον Σαββίδη. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: