Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αυτός που το ξανάρχισε (χρονογράφημα του Κώστα Βάρναλη)

Posted by sarant στο 15 Δεκεμβρίου, 2019


Θα βάλω σήμερα ένα χρονογράφημα από τον τόμο Συμποσιακά, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τον εκδοτικό οίκο Αρχείο σε δική μου επιμέλεια, και που περιέχει 154 χρονογραφήματα, της περιόδου 1939-1957, με θέμα το καφενείο και την ταβέρνα, τον καφέ και το τσιγάρο, το ποτό, το φαγητό και τα συμπόσια των φίλων.

Από τον τόμο αυτό διάλεξα σήμερα ένα χρονογράφημα που αναφέρεται σε ένα θέμα που βρίσκεται τον τελευταίο καιρό στην επικαιρότητα, και εννοώ το κάπνισμα. Στην εποχή που γράφτηκε το χρονογράφημα (το 1941) δεν υπήρχαν φυσικά αντικαπνιστικοί νόμοι και δεν απαγορευόταν το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους, αλλά υπήρχε και πάλι το αιώνιο δίλημμα που βασανίζει τους περισσότερους καπνιστές: να το κόψω ή όχι;

Μάλιστα, το βασικό κίνητρο για να κόψει κανείς το κάπνισμα μέσα στην Κατοχή δεν ήταν λόγοι υγείας, όπως σήμερα, αφού δεν είχε γίνει συνείδηση ότι το τσιγάρο βλάφτει αναπόδραστα, όσο οικονομικοί λόγοι.

Στο αιώνιο αυτό καπνιστικό δίλημμα, ο ήρωας του Βάρναλη επιλέγει μια πρωτότυπη μέση λύση, που παρουσιάζεται ιδανική. Ωστόσο, από την προσωπική μου πείρα ως καπνιστή, ευκολότερο είναι να το αναλύεις το διακοπτόμενο αυτό σύστημα παρά να το εφαρμόζεις στην πράξη.

Το χρονογράφημα δημοσιεύτηκε στην Πρωία στις 29 Ιουλίου 1941.

Αυτός που το ξανάρχισε

Κυρίως δεν είναι «αυτός που το ξανάρχισε», αλλ’ «αυτός που το ξαναρχίζει και πάλι». Γιατί ως τώρα το έχει κόψει δέκα φορές (εννοώ το κάπνισμα) κι άλλες δέκα το έχει ξαναρχίσει. Κι αυτού είναι το μεγαλείο. Οι επισημότερες στιγμές της ζωής του, οι γεμάτες το υψηλότερο νόημα, σαν τον τρίσβαθο ουρανό, είναι (τώρα που στερέψανε όλες οι πηγές της χαράς μέσα του) η μια όταν πατάει μαχαίρι στο «απαίσιο» συνήθειο και «πέρα πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησή του»*, κι η άλλη, όταν ξαναγυρίζει στο πάθος του, όχι σαν άσωτος υιός, που μετανιώνει, παρά σαν θριαμβευτής σταυροφόρος στη σιδεροζωσμένη «Κυρά» του, ύστερα από πολλά χρόνια, με το κλειδί στην τσέπη. Ανάμεσα σ’ αυτά τα δυο τέρματα, που υψώνονται στον ορίζοντά του σαν δυο στήλες πυρός, η άλλη ζωή είναι γούβα από ατελείωτην άμμο, χωρίς αέρα κι ανάσα, ένας φοβερός εφιάλτης.

Όποιος κόβει το κάπνισμα είναι ήρως.  Όποιος το ξαναρχίζει είναι θεός. Τη μια φορά είναι ο ανδρείος της άρνησης, την άλλη είναι ο ανδρείος του «ναι».

Οι αρχαίοι πιστεύανε πως οι θεοί βγάζανε μιαν ιδιαίτερη μυρωδιά: «θείαν οσμήν»**. Τι μυρωδιά ήτανε αυτή δεν μας την είπανε. Η παρουσία όμως θεού ανάμεσα σε ανθρώπους γινότανε «ορατή» με την… μύτη! Αν σήμερα ζούσανε ακόμα οι θεοί του Ολύμπου, των δασών και των υδάτων, η «θεία οσμή» θα ήτανε η μυρωδιά του καπνού! Είναι η θεϊκότερη μυρωδιά που υπάρχει.

Λοιπόν, ο φίλος το κόβει το κάπνισμα όταν του γίνεται τύραννος και πάθος και το ξαναρχίζει όταν το είναι του, ύστερα από μακριάν άσκηση, είναι έτοιμο να υποστεί τη θεϊκή μεταμόρφωση. Έτσι διατηρεί τον εαυτό του σε διαρκή νεότητα. Γιατί μονάχα όταν αλλάζει κανείς γυναίκα ή ξαναρχίζει το κάπνισμα, διατηρεί ακμαίες τις σωματικές και τις ψυχικές του δυνάμεις μέχρι τελευταίας πνοής του… τσιγάρου. Η ζωή του είναι μια διαδοχή από νιάτα και η πορεία της μια διαδοχή από «σκαρδαμύσσοντα» φώτα.

Αλλά συγχρόνως κάνει και μια γυμναστική της θέλησής του.  Όταν το κόβει, έχει τη χαρά πως γλίτωσε και το συναίσθημα πως είναι λεύτερος· όταν ξαναρχίζει έχει τη χαρά πως μπορεί και πάλι να το κόψει.

—«Να καπνίζεις γιατί το θες κι όχι γιατί σε θέλει. Κι όπως είναι αδύνατο να το κόψεις, αν δεν το έχεις ξανακόψει και άλλοτε, έτσι είναι βλακεία να το κόψεις, αν δεν πρόκειται να το ξαναρχίσεις ποτές πια! Το να το κόβεις είναι μια ηδονή μεγάλη, το να το ξαναρχίζεις είναι μια ηδονή μεγαλύτερη. Είναι Δευτέρα Παρουσία. Κι εγώ ως τώρα έχω αναστηθεί δέκα φορές. Κι αν η πείρα δε μας δίνει κανένα άλλο ανώτερο αγαθό στη ζωή, η ίδια η πείρα μας λέγει, πως μονάχα η «ηδονή» κάνει τη ζωή ν’ αξίζει: από ποσότητα την κάνει ποιότητα…»

Αυτά λέγει και κηρύσσει κι όταν καπνίζει μακάρια κι όταν κοιτάζει, επίσης μακάρια, τους άλλους να καπνίζουν. Είναι δυο μέρες τώρα που το ξανάρχισε. Κι έχει το συναίσθημα πως είναι… νιόγαμπρος. Νιόγαμπρος όμως της στιγμής, χωρίς «κουλούρα»! Νιόγαμπρος, που αλλού κοιμάται σήμερα, αλλού θα ξυπνήσει αύριο. Είναι χαρούμενος για λίγον καιρό. Οι αγάπες που περνούν, αυτές μας μένουν! Δεν πατάει στη γης. Τα νεύρα του, το αίμα του, η καρδιά του, η σκέψη του κελαηδούνε σαν αηδόνια.  Ξυπνάει πρωί πρωί γιατί δεν τον περιμένουν οι παλιές του λύπες να τον αρπάξουν, μόλις ανοίξει τα μάτια, παρά οι καινούργιες ευτυχίες —και βιάζεται να τρέξει να τις συναντήσει. Πηγαίνει πεταχτός στο γραφείο του, παραγγέλλει ένα διπλόν καφέ και πριν ανάψει το πρώτο τσιγάρο, χώνει τη μύτη μέσα στο πακέτο και ρουφάει βαθιά την «θείαν οσμήν». Όσο είναι ακόμα καιρός. Γιατί αύριο θα του γίνει πάθος. Τότε θα το μισήσει το τσιγάρο και ύστερα από λίγων ημερών ταλαντεύσεις, θα το πνίξει με τα νύχια, όπως τα παιδιά πνίγουνε τα σπουργίτια. Δηλαδή θα πνίξει τον εαυτό του. Θα μουδιάσει για τέσσερις πέντε μέρες η ζωή του, για να ξαναπάρει απάνω της κατόπι, όταν θα φύγουν από μέσα του ξορκισμένα όλα τα κακά δαιμόνια. Και τότε θα ξαναγίνει ευτυχής σαν ένας που γλίτωσε από μια στρίγκλα γυναίκα!

Μ’ αυτήν την ταχτική, μια στο καρφί και μια στο πέταλο, κατορθώνει ένα μεγάλο πράγμα. Να ξεχνάει όλες τις άλλες σοβαρές, θεμελιώδεις, ακατάλυτες μιζέριες της ζωής του. Δεν έχει καιρό να τις συλλογίζεται. Γιατί η ζωή του μοιράζεται ανάμεσα στη στέρηση και στην απόλαυση του τσιγάρου. Η στέρηση, όταν υπερνικηθεί, γίνεται απόλαυση· κι η απόλαυση, όταν νικήσει, γίνεται βάσανο. Κι έτσι με το να τρώγεται με τον εαυτό του, δεν τον τρώνε οι άλλες του κακομοιριές. Πολύ καλά το είδε αυτό ο ποιητής του Ερωτόκριτου, όταν λέγει κάπου, πως ο αψύτερος πόνος «σχολάζει» τον ολιγότερον αψύν***. Κι αυτός λοιπόν μετατοπίζει το πρόβλημά του (πρόβλημα ζωής ή θανάτου) και το κάμνει πρόβλημα καπνίσματος ή όχι.

Για τώρα όμως γεμίζει τα μάγουλά του με καπνό, όπως οι μαϊμούδες με φουντούκια, ξεφυσάει τα γαλανά δαχτυλιδάκια προς το ταβάνι («η ευτυχία μου, σκέπτομαι, θα ’ναι ζήτημα ύψους»!)**** δεν ακούει το χαλασμό του κόσμου, δεν σκέπτεται τι είναι αλήθεια και τι είναι το «όντως όν» των φιλοσόφων —και λέγει αποφασιστικά:

—Αύριο θα το ξανακόψω.

Δηλαδή: το μέλλον μού ανήκει και το διευθύνω ο ίδιος, όπως θέλω.

 

Στη μεταφορά χαθήκανε οι υποσημειώσεις, οπότε μεταφέρω εδώ τις πιο σημαντικές με αστερίσκους για δείκτες:

* : Στίχος από το ποίημα του Κ.Π.Καβάφη “Che fece… il gran rifiuto”.
**: ὦ θεῖον ὀσμῆς πνεῦμα, Ευριπίδης, Ιππόλυτος 1392.
***: Ο πόνος ο βαρύτερος τον αλαφρόν σκολάζει, Ερωτόκριτος Γ1286.
****: Στίχος από το “Εμβατήριο πένθιμο και κατακόρυφο” του Κώστα Καρυωτάκη.

 

 

151 Σχόλια to “Αυτός που το ξανάρχισε (χρονογράφημα του Κώστα Βάρναλη)”

  1. Καλημέρα

    Καλογραμμένο αλλά πολύ «επαγγελματικό» άρθρο. μου θύμισε έμτονα κάποια του Φρέντυ Γερμανού όταν έγραφε στην Μεσημβρινή π.χ. (προ χούντας)

  2. Γς said

    Καλημέρα

    Πολύ όμορφο

    αλλά
    «σκαρδαμύσσοντα» φώτα;

    >Στη μεταφορά χαθήκανε οι υποσημειώσεις [;]
    >

  3. atheofobos said

    παρά σαν θριαμβευτής σταυροφόρος στη σιδεροζωσμένη «Κυρά» του, ύστερα από πολλά χρόνια, με το κλειδί στην τσέπη.

    Φαίνεται όμως πως η πραγματικότητα ήταν άλλη!
    Κείμενα του 15ου και 16ου αιώνα αναφέρουν τα μεταλλικά εσώρουχα που εμπόδιζαν τη σεξουαλική επαφή των γυναικών, αλλά σύγχρονοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι οι περιγραφές ήταν περισσότερο χιουμοριστικές και δεν μιλούσαν για πραγματικές καταστάσεις. Πολύ πιθανόν όμως να συνέβαινε και αυτό σε κάποιες περιοχές της πολιτισμένης Ευρώπης.
    Πολλές ζώνες αγνότητας που χρονολογούνταν από το Μεσαίωνα, επανεξετάστηκαν και αποδείχθηκε ότι κατασκευάστηκαν τον 19ο αιώνα. Οι γυναίκες του 19ου αιώνα φορούσαν τις ζώνες για ορισμένες ώρες κάθε μέρα, κυρίως για να προφυλαχθούν απ’ τους βιασμούς.Ήταν η εποχή της βιομηχανικής επανάστασης και πολλές γυναίκες βρίσκονταν μόνες τους σε εργοστάσιο, ανάμεσα σε δεκάδες άντρες. Η ζώνη χρησιμοποιούνταν και για να αποτρέπει αγόρια και κορίτσια από το να αυνανιστούν, καθώς η πουριτανική κοινωνία του 19ου αιώνα θεωρούσε τον αυνανισμό ανήθικο.
    https://www.aftodioikisi.gr/diethni/poios-einai-o-alithinos-logos-pou-forousan-oi-ginaikes-zoni-agnotitas/

  4. voulagx said

    Κοιτάω ασκαρδαμυκτί τα «σκαρδαμύσσοντα» φώτα.

  5. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια.

    Σκαρδαμύσσοντα είναι τα φώτα που αναβοσβήνουν. Και αυτό το έχω σε υποσημείωση στο βιβλίο, εδώ δεν το έβαλα.

  6. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γερμανική κατοχή στην Αθήνα και ο καημός σου να είναι το τσιγάρο. Μιλάμε για φοβερή εξάρτηση.

  7. dryhammer said

    2,5
    https://en.slang.gr/definition/11321-askardamykti#comment-96258

  8. leonicos said

    Να κόψεις το κάπνισμα; Το ευκολότερο πράγμα. Εχώ μέχρι τώρα το έχω κόψει 200 φορές.

    Το άκουσα. Δεν είναι δικό μου. Για μένα… είναι ….. (δεν λέω τη λέξη με τα @@@ διότι υπάρχουν και καπνιστές, που δεν έχω λόγο νατους βρίσω διαδικτυακά, είναι… επαναλαμβάνω μη τυχόν και ξεχάσατε πού ήτανε η φράση, είναι…… το λέω για τρίτη φορά, είναι …… να το αρχίσεις.
    Επομένως, δεν ξέρω πώς το κόβουνε.

    Κρίνοντας ομως τον εαυτό μου από άλλα,

    ομολογώ

    ότι δύσκολα θα το έκοβα.

    ΕΥΤΥΧΩΣ δεν το έβαλα στο στόμα μου.

  9. leonicos said

    Κοτολογίς

    ήρωας δεν είμαι

  10. leonicos said

    Έχω όμως περιθώρια βελτίωσης.

  11. dryhammer said

    6. Ο πατέρας μου διηγότανε, πως στην κατοχή, πέρα από τα πειράματα με διάφορα φύλλα (μελιτζάνας κλπ κλπ), όταν κάποτε αντάλλαξε εργασία σε παπούτσια, με καπνό που έφερε κάποιος με καΐκι από Καβάλα, το πρόβλημα ήταν το τσιγαρόχαρτο. Και τότε ήταν που ρήμαξαν τα ξωκλήσια γιατί τα εκκλησιαστικά βιβλία ήταν τυπωμένα σε τσιγαρόχαρτο (ψιλό ριζόχαρτο).

  12. Γς said

    3:

    >η πουριτανική κοινωνία του 19ου αιώνα θεωρούσε τον αυνανισμό ανήθικο.

    Ηταν κι ο Τζον Χάρβεϊ Κέλογκ που ανέπτυξε μια θεωρία ότι το κρέας, η ζάχαρη και ο καφές αυξάνουν την ερωtική διάθεση, ενώ τα δημητριακά και οι ξηροί καρποί μειώνουν τη λίμπιντο.

    Ηταν όμως κι ο αδελφός του Τζον που είδε τα δημητριακά με ζάχαρη, σαν μια έξυπνη εμπορική ιδέα και
    δημιούργησε το γνωστό κολοσσός Kellogg’s, βγάζοντας εκατομμύρια δολάρια, με τα δύο αδέλφια να οδηγούνται σε δικαστική διαμάχη και τον επιστήμονα Τζον Χάρβεϊ Κέλογκ, να μην κερδίζει τίποτα.

    https://www.e-daily.gr/themata/137898/ti-sxesi-exoun-ta-dimitriaka-me-ton-aunanismo-pics

  13. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  14. sarant said

    11 H Aθήνα είχε τσιγάρα, αν και με προβλήματα στον εφοδιασμό. Σε άλλο χρονογράφημα αφηγείται τις ουρές των καπνιστών στα περίπτερα.

  15. dryhammer said

    14. Στη Χίο, υπήρχαν προπολεμικά και καπνοχώραφα και κάποιες φίρμες τσιγάρων, αλλά στην κατοχή καλλιεργούσαν βρώσιμα φυτά.

  16. Γς said

    5:

    >Σκαρδαμύσσοντα είναι τα φώτα που αναβοσβήνουν

    και όταν δεν αναβοσβήνουν;
    Ασκαρδαμύσσοντα;

    Τέλος πάντων για τα βλέφαρα και μεταφορικώς για τα φώτα

    https://caktos.blogspot.com/2013/08/blog-post_24.html

  17. νεσσίμ said

    14. Στην ουρά για την αγορά τσιγάρων στο περίπτερο στη συμβολή της οδού Πανδρόσου με την πλατεία Μοναστηρακίου.

  18. sarant said

    17 Α μπράβο!

  19. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Τελικά δεν κατάλαβα, είναι ειρωνικό το κείμενο ή σοβαρό; Γιατί κάπου το παρακάνει με τα ηρωικά και τα θεϊκά.

    Και πάντως, αφού είχα διαβάσει το περισσότερο, κάποια προχωρημένη στιγμή αντιλαμβάνομαι ότι δεν αναφέρεται -όπως υπέθετα- σε κάποιον που το έχει κόψει για ένα υποστατό διάστημα, τουλάχιστον χρόνο ή έστω πολλούς μήνες, αλλά σε κάποιον που μερικές μέρες καπνίζει και μερικές μέρες δεν καπνίζει. Ε σόρι, πολλή φασαρία για το τίποτα!

    ________________

    #6: > > Γερμανική κατοχή στην Αθήνα και ο καημός σου να είναι το τσιγάρο. Μιλάμε για φοβερή εξάρτηση.

    Ίσως η εξάρτηση να είναι μια άλλη λέξη γι’ αυτό που ο Βάρναλης περιγράφει πιο στρόγγυλα ως εξής: «Να ξεχνάει όλες τις άλλες σοβαρές, θεμελιώδεις, ακατάλυτες μιζέριες της ζωής του. Δεν έχει καιρό να τις συλλογίζεται. Γιατί η ζωή του μοιράζεται ανάμεσα στη στέρηση και στην απόλαυση του τσιγάρου.»

    ________________

    Πάντως μοι προξενεί κατάπληξιν η τόση προτίμησις του ιστολογίου, τον τελευταίο καιρό, στην καπνιστική θεματολογία. Την πρώτη φορά είπαμε «είναι γνωστό ότι αυτό το θέμα εγείρει πάθη», τη δεύτερη αποδείξαμε (με αγώνα βέβαια) ότι εμείς εδώ που λεξιλογούμε είμαστε και γαμώ τους πολιτισμένους και μπορούμε να περιορίσουμε τα πάθη μας μέσα στα όρια της ευπρεπούς συζήτησης, την τρίτη τι θα βγάλουμε;

    _________________

    @11: > > …το πρόβλημα ήταν το τσιγαρόχαρτο. Και τότε ήταν που ρήμαξαν τα ξωκλήσια γιατί τα εκκλησιαστικά βιβλία ήταν τυπωμένα σε τσιγαρόχαρτο (ψιλό ριζόχαρτο)

    Είναι σαν το ανέκδοτο με τον χασικλή στην κόλαση, που βρίσκει όλα τα χρειαζούμενα εκτός από αναπτήρα – αλλιώς θα ήταν παράδεισος! Ωστόσο, από κάποιον που εν μέσω Κατοχής αντιμετωπίζει την έλλειψη καπνού ως ύψιστο βιοτικό πρόβλημα και ξαφνικά βρίσκει καπνό, αλλά όχι χαρτάκια, θα περίμενε κανείς να τον βάλει σε πίπα.

  20. Γς said

    19:

    γκρινιάρη…

  21. # 16

    Μου θύμiσες ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια cajun, la valse d’ amitie, τόμαθε από τον μεγάλο Μπομπ ! (δεν βρήκα καλύτερη εκτέλεση)

  22. Aghapi D said

    https://www.google.com/search?q=%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BD%CF%8C%CF%82%2B%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82&rlz=1C1GCEA_enGR831GR831&sxsrf=ACYBGNScdi49g6_l-6yzeQCMy5_7i40D7w:1576405766204&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwjLn92NubfmAhXRRBUIHUN8C9sQ_AUoAXoECAsQAw&biw=1360&bih=625#imgrc=9c9TNyo7_r1zfM:

  23. Γιάννης Κουβάτσος said

    19β) Θα δεχόμουν αυτή την εξήγηση-να ξεχνάνε τους καημούς και τους αναστεναγμούς-αν δεν συναναστρεφόμουν καπνιστές. Ο πανικός στα λεγόμενα τους και στο βλέμμα τους εξαιτίας του αντικαπνιστικού νόμου δεν συγκρίνεται με την ανησυχία που τους είχε προκαλέσει η είσοδος στην εποχή των μνημονίων και ο Αρμαγεδδών που την ακολούθησε.

  24. Costas-X said

    Υπέροχο χρονογράφημα, λογοτεχνικότατο, μάλλον θα γράφτηκε «Mες την υπόγεια την ταβέρνα, μες σε καπνούς και σε βρισές». Οι καπνιστές νιώθουμε καλύτερα τι θέλει να πει ο ποιητής.

  25. Χαρούλα said

    Αυτό δεν είναι κάπνισμα, «ο σταμάτης κι ο γρηγόρης» είναι!
    Καλημέρα!
    Ας με συγχωρήσει ο μεγάλος Βάρναλης, …αλλά δεν μ’άρεσε.

  26. leonicos said

    Επί του πιεστηρίου Ντισκλέιμερ: Άσχετο

    Βρήκα το τραβούσε με υ σε βιβλίο του 1946

    ή άνοιξις τούς έτραυουσεν έξω ,

    Γεωργίου Μέγα: Έχουν οι Βούλγαροι Εθνικόν Έπος; Σ΄΄υλλογος προς διάδοσιν των ελληνικών γραμάτων

  27. atheofobos said

    12
    Για τον Κέλογκ και τις θεραπείες του έχω γράψει στο
    ΤΑ ΚΟΡΝΦΛΕΪΚΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΥ!
    http://atheofobos2.blogspot.com/2018/09/blog-post_11.html

  28. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    26 Ο Μέγας είναι από την ίδια φράξια της οποίας σημερινός εκφραστής είναι ο Μπαμπινιώτης, οπότε το εύρημα, αν και πολύ ενδιαφέρον, είναι σχεδόν αναμενόμενο.

  29. dryhammer said

    Να εξηγήσω κάποια πράματα. Αναφέρομαι σε χωριό και μάλιστα ναυτικών. Από το φθινόπωρο του ’40 και μέχρι το τέλος του πολέμου, μόνιμη λειψανδρία. Ο εναπομείνας πληθυσμός είχε τον τρόπο να κάνει τα κουμάντα του στο θέμα διατροφή (χωράφια και οικόσιτα). Οι ελλείψεις παρατηρούνται στα «εισαγόμενα». Στις πόλεις όλα είναι «εισαγόμενα» γι αυτό και βίωσαν τόσο έντονα την πείνα.
    Στη νότια Χίο (που το κάθε χωριό είχε κάμπο) έβαζαν και καπνά πριν τον πόλεμο. Το τσιγαρόχαρτο ήταν τρόπος φορολόγησης και ήταν ελεγχόμενο γι αυτό κι έφερναν λαθραίο από Τουρκία. [πρβλ «Είμαστεν (Μ)Πυργούσοι ξακουσμένοι και στα τζιαρόχαρτα γραμμένοι»]. Στην Κατοχή, μετά τον πρώτο χειμώνα που οι άντρες έλειπαν στον πόλεμο κι η καλλιέργεια περιορίστηκε στο ελάχιστο, τα χωράφια σπάρθηκαν με φαγώσιμα που ήταν και εμπορεύσιμα. Ο καπνός πήγε στα «είδη πολυτελείας». Ο καπνιστής, αν είχε εξασφαλίσει τα αναγκαία της επιβίωσης, έψαχνε και το παραπάνω.
    Γιατί όχι;
    Και ναί! είμαι μανιώδης καπνιστής, πληχθείς υπό της κρίσης, αλλ’ αμετανόητος. [tobacco jumkie]

    Παρεμπίπτουσλι, ο Βάρναλης κάπνιζε;

  30. Χαρούλα said

    #29
    Ντράι, συμπηρωματικά για ην πείνα,
    Η μητέρα μου ήρθαν λόγω καταγωγής Χίο στην Κατοχή, νομίζοντας πως θα έχουν φαγώσιμα. Νότια μεν(Καλλιμαςιά), Αλλά δεν είχαν πιά γη, οι συγγενείς που είχαν, έπρεπε να επιβιώσουν οι ίδιοι, αποκλεισμένοι από «εισαγόμενα» πείνασαν. Θυμόταν μόνο(9-10 χρονών τότε) το Νταρί(κεχρί;) και τον Φροκαλόσπορο(σκουπόφυττο;) που άλεθαν και ζύμωναν ψωμί μαύρο. Μετά, πέραςαν αν απέναντι.
    Για τον καπνό δεν έλεγε φυσικά ιστορίες. Σιγά μην την ένοιαζε πιτσιρίκι ακόμη!

  31. Πέπε said

    31
    Νταρί είναι το καλαμπόκι, άρα όχι και τόσο κατάντια. Ουτε και το κεχρί άλλωστε θα ήταν κατάντια, στην Ελλάδα το ‘χουμε για τα καναρίνια αλλά άλλοι λαοί το ‘χουν όπως εμείς το στάρι.

    Όσο για το σκουπόχορτο, είναι καλό κυρίως αφού έχεις λύσει το άμεσο πρόβλημα της διατροφής; κάνει εξαιρετικές οδοντογλυφίδες. Τρως πρώτα την καλαμποκόπιττα και μετά καθαρίζεις τα δόντια.

  32. dryhammer said

    30. Το καλαμπόκι δεν το είχαν στα φαγώσιμα στη Χίο μέχρι την κατοχή. Το ήξεραν μόνο ως ζωοτροφή. Μού ‘ λεγε η μάνα μου πως όταν τους πρωτόδωσαν καλαμπόκι το κοίταζαν με απέχθεια και χρειάστηκε να τους εξηγήσει ο παππούς (εγγράμματος και σχετικά ταξιδεμένος) πως αλλού είναι βασική τροφή. Θυμάται πόσο φουσκωτό γινόταν το ψωμί από καλαμποκάλευρο (μπομπότα). Νομίζω πάντως πως νταρί έλεγαν εδώ το κεχρί, που κι απ΄αυτό έφαγαν στην κατοχή καθώς και το σπόρο από το σκουπόχορτο, το φροκαλόσπορο, αλλά πρηζονταν. Αυτά όλα ήρθαν στην κατοχή ως επισιτιστική βοήθεια. Εκείνοι βλέπεις, σαν πρόσφυγες από καρσί που ήταν, έμεναν στην πόλη της Χίου.

  33. Πέπε said

    Περιέργως εδώ (βίκη) βρίσκω ότι νταρί δεν είναι ούτε το καλαμπόκι, που νόμιζα, ούτε το κεχρί, που νομίζατε, αλλά το ίδιο το σκουπόχορτο!

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%AF, https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%8C%CF%81%CE%B3%CE%BF

  34. dryhammer said

    Πάντως όλα τούτα καθώς και άλλα μόνο κατ’ ανάγκη φαγώσιμα, βασιλεύουν στις διάφορες digestive bars σε βάρος ντόπιων και ουσιαστικότερων σπορων, πχ σουσάμι. Σε τί είναι ανώτερη η βρώμη του κριθαριού; Πάλι καλά που οι γκουρμεδιαρέοι (ξανα)ανακάλυψαν κάποια όσπρια…

  35. Γς said

    27:

    Για όλα έχεις γράψει γιατρέ μου

    Κι ωραία

  36. Costas X said

    @ 30 – 31 – 32 – 33

    «Πέρα μέσα στα χρυσά νταριά κοιμούνται αγοροκόριτσα.»

    Το νταρί δεν το ξέρω, το φροκάλι είναι σίγουρα το σκουπόχορτο.
    «Φροκάλι» στην Κέρκυρα η σκούπα και «φροκαλίζω» το σκουπίζω.
    «Αστάκι» το καλαμπόκι, «μπαρμπαρό» και «μπαρμπαράλευρο» για τους παλιούς ο σπόρος του καλαμποκιού και το αλεύρι του.

  37. Capten Vilios said

    Όποιος κόβει το κάπνισμα είναι ήρως. Όποιος το ξαναρχίζει είναι θεός. Τη μια φορά είναι ο ανδρείος της άρνησης, την άλλη είναι ο ανδρείος του «ναι».Τελικά ήρωες των καιρών εμείς που το μπορέσαμε. Ήρωες που δε γινήκαμε και θεοί…

  38. Georgios Bartzoudis said

    Εν αρχή ην ο Λόγος. Και ο Βάρναλης είναι καλός τεχνίτης του λόγου. Αυτό φαίνεται και στο σημερινό …τσιγαρογράφημα!
    Περί τσιγάρου ολίγα τινά: Το έκοψα άπαξ και δις και τρις. Η τελευταία και επιτυχής προσπάθεια (τρίτη και φαρμακερή, που λέμε) έλαβε χώραν προ δεκαετιών τινων. Οι προηγούμενες εγένοντο …προ Χριστού! (B.C.A, όπως λέμε …συντροφιστί).
    Το κόλπο της επιτυχίας δεν το λέω διότι είναι …πασίγνωστο. Πάντως, για να το κάνω λιανά, θα πω ένα πραγματικό γεγονός: Μια ατυχής γειτόνισσα, με αλτσχάιμερ, έπαθε κάταγμα στο ισχίο [παν’ στην πληγή κι κουκουδ(ι), που λέμε εν Μακεδονία!]. Την σήκωσαν, την πήγαν στο νοσοκομείο, έγινε εγχείριση, επέστρεψε στο σπίτι και την άλλη μέρα σηκώθηκε και περπάτησε! Μια άλλη γειτόνισσα, πιο κοντινή και χωρίς αλτσχάιμερ, που έκανε την ίδια ακριβώς εγχείριση εδώ και έξη μήνες, σέρνεται ακόμα, ανήμπορη να περπατήσει χωρίς υποστηρίγματα!
    Συμπέρασμα: Τα πάντα είναι μέσα στον εγκέφαλο!

  39. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  40. sarant said

    29 Ο Βάρναλης κάπνιζε. Τελευταία, 22 Αντινικότ (από την κόρη του).

    Το νταρί εγώ ξέρω πως είναι το καλαμπόκι.

    38 Ωραία ιστορία. Αλλά BCE λένε για το προ Χριστού.

  41. dryhammer said

    40α. Τότε ήταν (το μαλακό πακέτο) το τσιγάρο των οικοδόμων, την εποχή που έβαζαν στο κεφάλι μαντήλι με δυο κόμπους, ένα μπρος κι ένα πίσω ή εναλλακτικά εφημερίδα διπλωμένη τρίγωνο.

  42. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    30 >> φροκαλόσπορος* /σκουπάλευρο (από το σπόρο του φυτού)
    >>Το ψωμί μοιραζόταν με το δελτίο -τριάντα δράμια ανά άτομο- κι ήταν σαν λάσπη, φτιαγμένο από καλαμποκάλευρο, χαρουπάλευρο, έως και σκουπάλευρο!
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=164832

    *για το φρόκαλο/φινόκαλο σ΄εμάς, εδω στο ιστολόγιο:
    φιλοκαλώ > φλοκαλώ > φροκαλώ, νάσου το το φρόκαλο. Στην Κρήτη λένε «φινοκαλώ» και «φινοκαλίδα» τη σκούπα,

    32 >>όταν τους πρωτόδωσαν καλαμπόκι το κοίταζαν με απέχθεια
    Γι αυτό και οι στίχοι του τραγουδιού
    Πριν τριάντα χρόνια τέτοια εποχή
    τρώγαμε μπομπότα, ήταν Κατοχή
    κι εσύ Δημητράκη δεν τρως το φαϊ σου…

  43. Γς said

    36:

    >«μπαρμπαράλευρο» για τους παλιούς ο σπόρος του καλαμποκιού και το αλεύρι του.

    Και μέσα στ άγρια τα μεσάνυχτα μ έπιασε μια τρομερή πείνα.
    Ανοίγω τον καταψύκτη και μέσα στα ψάρια τις αγκινάρες και τους αρακάδες του Μπάρμπα Στάθη μου γυάλισαν κάτι nuggets, κοτολέτες.

    ΔΕν είχα παρα να φτιάξω κουρκούτι με ;αλεύρι και τριμμένη φρυγανιά.
    Αλλά που αλεύρι γαμώτο;` Κρίμα
    Και βρήκα Corn Flower. Καλαμποκάλευρο.

    Ανθος Αραβοσίτου Γιώτης, έγραφε το φακελάκι. Το άνοιξα και φτού!
    Δεν ήταν άσπρο σαν αλεύρι αλλά σαν κακάο.

    Δεν είχα προσέξει στο φακελάκι που έγραφε «Με γεύση σοκολάτας»

    Δεν βαριέσαι. Εφτιαξα το κουρκούτι, έριξα και τριμμένη φρυγανιά, βουτιξα και τα nuggets μέσα και τα τηγάνισα.

    Αλίμονο, δεν τρωγόντουσαν. Σκέτοι λουκουμάδες!

    Είχε και μπόλικη ζάχαρη το φακελάκι…

  44. dryhammer said

    43. Αυτά πάντως της φωτό, για γαλέο τα κόβω…

  45. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ΦΒ Περιπτερο Κώστα Βάρναλη

  46. Πέπε said

    @40-41:

    Τέτοια εποχή, μάλλον αυτό το 22 θα κάπνιζε:

  47. Γς said

    44:

    Δεν ξέρω, την πήρα από το γκουγκλ ψάχνοντας για »
    nuggets κοτολέτες»

    Τα δικά μου πάντως ήταν σοκολατί λουκουμάδες!

  48. sarant said

    46 E, ναι.

  49. Γς said

    38:

    >B.C.A, όπως λέμε …συντροφιστί

    B.C.A ;

    40 γ:

    BCE:
    Before the Common Era or Before the Current Era

  50. Γιάννης Ιατρού said

    41: μόνο δύο;

  51. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οι ‘Ελληνες για πρώτη φορά, μετά από πολλές δεκαετίες, ένιωσαν το έδαφος να υποχωρεί.Το στριφτό, εκτός των άλλων, έγινε και σύμβολο αντίστασης σε κάτι που τρόμαζε. Τότε μπήκε στη ζωή όσων κατοικούσαν πέριξ του Αμβρακικού -και όχι μόνο- ο καπνός του Αγρινίου.
    https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/187789_ti-kapno-foymareis

  52. mitsos said

    Καλησπέρα
    @45
    Το 75 ή 76 αγόραζα χύμα τα Σέρτικα Λαμίας από το Περίπτερο Φωκίονος Νέγρη και Επτανήσου.

    Και
    Θυμάμαι τον Κ. Βάρναλη … μου μίλησε μάλιστα.
    Γωνία Α, Μεταξά και Θεμιστοκλέους. Μου είπε πως με βλέπει χλωμό και αδύναμο… Ήταν κάτι που όλοι μου έλεγαν και με στεναχωρούσε. Αργότερα τον αγάπησα … ιδίως από τότε που τιμωρήθηκα με διήμερη αποβολή για ποιήμα του (1975 νομίζω στην πρώτη επαίτειο του Πολυτεχνείου ήταν που διάβασα τον Οδηγητή και είπαν πως ήταν η όλη εμφανισή μου προκλητική)

    Τέλος πάντων … σαν παιδί ποτέ δεν έπνιξα σπουργίτια. Ίσως τα έπνιγαν στην Κατοχή. Η πείνα μπορεί να εξηγήσει πολλά

    Από τα 16 ως τα 55 κάπνισα , συνεχώς , όλα τα προϊόντα καπνού. Το κοψα εντελώς για 2 περίπου χρόνια . Τώρα μπορεί να ανάψω ένα- δυο πουράκια ( την εβδομάδα) αν βγω με κατάλληλη παρέα σε κατάλληλο χώρο και αν έχω. Δεν αισθάνομαι μήτε ήρωας , μήτε ημίθεος . Ήταν θέμα απόφασης . ( Κατάφερα τόσα – είπα – δεν θα κατάφερνα αυτό ; )Το ελέγχω απολύτως χωρίς να μου λείπει όταν πίνω καφέ ή ποτό. Απλά ανάβω ένα αραιά και που και το απολαμβάνω.

    Α ! Και νομίζω η Σώτη 30φύλλου ήταν εκείνη που έλεγε πως καπνίζει μερικές ημέρες πολλά πακέτα μέχρι να την χαλάσει και να το κόψει για μερικές εβδομάδες και φτου από την αρχή . Ίσως και να ήταν κάποιος άλλος.

  53. Costas X said

    43. Κοτολέτες με άνθος αραβοσίτου και μάλιστα κακάο; Με αυτό που φτιάχνουν κρέμες για τα μωρά; «Μπλιαχ» και «ewww» που λένε τα πιτσιρίκια ! 🙂

  54. loukretia50 said

    Στου καπνού τα βήματα ξεχνάω άλλα κρίματα…
    -«Έλα, έστω για ένα τσιγάρο!»
    συνήθιζες να λες, με το χαμόγελο που διώχνει τις σκιές
    πριν έρθει η καταιγίδα

    Το ξέραμε, ποτέ δεν ήταν μόνο ένα.
    Μα είχε γίνει συνθηματικό μας
    Κάλεσμα, συμφιλίωση, απόδραση, παγίδα,
    Παιχνίδι ή υπόσχεση , λίγης χαράς αχτίδα
    Άλλαζε μόνο η χροιά με το σκοπό μας
    όταν το χρόνο λογαριάζαμε δικό μας
    Κι αντέξαμε και μείναμε μαζί,
    κι όταν ακόμα χάσαμε τον κωδικό μας

    Κοινή η πορεία μας στα όνειρα και στα δύσκολα
    Αναρωτιέμαι όμως αν τέλειωσε η ιστορία μας
    Πολλά τσιγάρα δρόμος …

    Μα σταθερή απόλαυση, ένα βαρύ τσιγάρο
    με χαρακτηριστικό άρωμα
    Μια αμαρτία μοιρασμένη, καταλυτική
    Όταν όλα σκοτεινιάζουν,
    Η φλόγα, μια υπόσχεση,
    Μια ψευδαίσθηση θαλπωρής σε μαγνητίζει επικίνδυνα
    Δε μπορείς, δε θέλεις να την αγνοήσεις
    Μια ανάσα μεθυστική σε καθησυχάζει ή σ΄αναστατώνει
    Σου χαρίζει χρόνο για να σκεφτείς
    Έμπνευση, διαύγεια, αντοχή – δύναμη θέλεις να λες
    αυτή την εγρήγορση κι όχι ανάγκη για στήριγμα,
    το τσιγάρο είναι απλά ένα πάθος που νομίζεις ότι ελέγχεις.
    Δεν εξαρτάσαι από μια απόλαυση,
    Κι αυτή η επίγνωση – αληθινή ή όχι
    δίνει ικανοποίηση τόσο μεγάλη.
    που επανέρχεσαι χωρίς τύψεις
    όταν ζητάς διέξοδο στην αμηχανία,
    στο άγχος, στην ταραχή
    Γλυκαίνει στιγμιαία τη λύπη, ξεγελάει το φόβο
    Σε συντροφεύει στην αναμονή

    Ο καπνός θολώνει το βλέμμα
    Σ΄απομακρύνει απ΄την ασχήμια γύρω σου
    Και μπορείς να φαντάζεσαι την κρυμμένη ομορφιά
    Πίσω απ΄τις γκρίζες εικόνες και τα θαμπά πρόσωπα
    Σε προστατεύει απ΄την αδιάκριτη ματιά τους
    Σηματοδοτεί τα δικά σου όρια
    Την άρνησή σου να ταυτιστείς μαζί τους
    Γιατί δεν αντέχεις το δικό τους χαρμάνι

    Κάποτε δίνει άλλοθι στα δάκρυα που δεν επιτρέπεις να κυλήσουν
    Εκτονώνει ανώδυνα την οργή για το άδικο που σε πνίγει
    και θέλεις να νικήσεις με άλλο δηλητήριο
    Κρυμμένο σε πικρά σύννεφα που διώχνεις με μανία
    Κι αποκτάς την ανοχή που σου δίνει η ενοχή
    της επικίνδυνης προσωπικής σου ευχαρίστησης

    Ένα τσιγάρο συμπληρώνει αρμονικά μια μοναδική στιγμή
    Με αντάλλαγμα την ανάσα σου
    Κι η απειλή που δεν ξορκίζεις, πάντα παρούσα
    Γελάει με την αδυναμία σου
    κρυμμένη στο συννεφένιο παραπέτασμα
    Σου θυμίζει πόσο φευγαλέα είναι η χαρά σου
    και πόσο αξίζει να ρουφάς άπληστα κάθε στιγμή,
    πριν διαλυθεί σαν τον καπνό σου
    Το τίμημα δεν αξίζει, το ξέρεις, αλλά συνεχίζεις
    Άλλωστε το δηλητήριο είναι πια δικό σου
    Δε μπορείς ν΄απαλλαγείς, μαζί θα γίνετε στάχτη

    Κάθε φορά, η ίδια βελούδινη αίσθηση στα χείλη,
    σαν αέρινο φιλί ,
    θαρρείς από κείνον που χάριζε απλόχερα αγάπη, στιγμές και τσιγάρα
    Μακάρι να μπορούσα να μοιραστώ μαζί σου ακόμα μια ανάσα
    Αναζητάω ένα μήνυμα στο χάρτινο άγγιγμα
    Θέλω αυτό το τσιγάρο να πλάσει πριν καεί
    μια ακόμα ανάμνηση μέσα απ΄τα σχήματα του καπνού
    και ένα άρωμα τόσο γνώριμο.
    Δηλώνει την παρουσία σου
    Τονίζει την απουσία σου
    Αυτό έχω μονάχα από σένα

    Κάποτε σου υποσχέθηκα πως θα περνάω
    έστω για ένα τσιγάρο
    Δε χρειάστηκε να το ζητήσεις
    Όμως δε μπορώ
    Είναι τόσο απωθητικά ψυχρό το μάρμαρο
    Η μικρή φλόγα δεν αντέχει το κενό
    Δε μας τυλίγει πια ο καπνός σ΄ένα συνωμοτικό σύννεφο
    Αναγκάστηκα να παραδεχτώ ότι δεν έχει κανένα νόημα πια
    ΛΟΥ
    Πώς να κατηγορήσω το τσιγάρο?
    Δε σκότωσε την αγάπη μας, ούτε και σένα
    Δημιουργώ νέες αναμνήσεις μέσα από σχήματα καπνού
    Δε θ΄αφήσω το δικό μου κόσμο να σκοτεινιάσει
    θα κρατήσω τη μικρή φλόγα έστω κι αν καίει μόνο εμένα

    ΥΓ κι αδιαφορώ αν κάποιοι λένε ότι γράφω φούμαρα!

    Eυχαριστώ για τη φιλοξενία

  55. leonicos said

    Γειά σου μεγάλη Λου.

    ΓΡΑΦ’ ΤΟΥΣ ΚΙ ΑΣ’ ΤΟΥΣ

  56. loukretia50 said

    Λεώνικε,
    Pobrecito Mi Cigarro https://youtu.be/412Diu7cUgg Atahualapa Yupanqui

  57. mitsos said

    @54
    Λου !
    Αυτό είναι τέχνη καλή
    Ευχαριστούμε

  58. Πέπε said

    #51 (λινκ):

    > > Δημιουργήθηκε ένα δίκτυο προμήθειας καπνού από παραγωγούς. Βαρύ χόρτο, λέγανε. Αλλά και φτηνό. Χωρίς το πανωπροίκι των φόρων.

    Το κειμενάκι, πέρα από το να ανακοινώνει την έκδοση ενός βιβλίου για τον καπνό στο Αγρίνιο, λέει πώς η οικονομική κρίση έστρεψε πολλούς από το τσιγάρο στο στριφτό και εν συνεχεία στον λαθραίο χωραφίσιο καπνό. Το απόσπασμα όμως που απομόνωσα δεν είναι ακριβές.

    Ο καπνός είναι πολύ φτηνό πράγμα. Από το κάθε ευρώ που δίνουμε στο περίπτερο, ο καπνοπαραγωγός θα πάρει ένα έως δύο λεπτά, από τα οποία θα βγάλει τα έξοδά του και το κέρδος του. Τα υπόλοιπα 98-99 λεπτά είναι φόροι και νταβατζηλίκια (και μεταφορικά, συσκευασίες κλπ.). Επομένως, όταν αγοράζεις χωραφίσιο στο μισό ή στο 1/4 της τιμής του συσκευασμένου καπνού, έστω κι αν δεν πληρώνεις μόνο τον καπνό αλλά και μεταφορικά, και κάτι για το ρίσκο της παράνομης διακίνησης, και κάτι για το καθένα απ’ όλα τα χέρια που έχει αλλάξει (παραγωγός > μεγαλοδιακινητής > μεσαιοδιακινητής > μικροδιακινητής…), και πάλι τον έχεις πληρώσει υπερβολικά φουσκωμένο.

  59. loukretia50 said

    Mitsos
    Σκέφτηκα να σου αφιερώσω τη φουμαδόρικη » Καλημέρα» του Παπάζογλου που ταιριάζει με το νήμα,
    «Τι νόημα έχουν όλα αυτά; Τι τρέχω να προλάβω; Πέρασε η μισή ζωή δίχως να καταλάβω….»

    αλλά σε σένα ταιριάζει περισσότερο αυτό :
    Νίκος Παπάζογλου https://youtu.be/DxNCDx00mTg Είναι κάτι στιγμές

  60. Καλησπέρα,
    Πάντως, στο χωριό μου λέγαν και λένε νταρί το καλαμπόκι. Τίποτα άλλο. Αν τους πεις για καλαμπόκι, θα καταλάβει μάλλον για ποπ κορν 🙂

    Το άνθος αραβοσίτου = κορν φλάουρ (κανονική μετάφραση!!!) = νισιστές δεν είναι καλαμποκάλευρο όπως συνήθως νομίζουν πολλοί, αλλά το καλοτριμμένο εσωτερικό του σπόρου. Α! και άμυλο αραβοσίτου το λένε. Ανάλογα το όνομα είναι και η τιμή του στο σουπερμάρκετ (όχι και πολύ μεγάλη, 1,3 – 6€ το κιλό).

  61. ΣΠ said

    54
    Λου, καταπληκτικό! Παραλίγο να με κάνεις να αρχίσω το κάπνισμα. 🙂

  62. loukretia50 said

    Δε με γοήτευσε το κείμενο του αγαπημένου Βάρναλη, αλλά καταλαβαίνω πολύ καλά τι εννοεί –ή έτσι νομίζω!
    Έκοψα το τσιγάρο με το μαχαίρι δύο φορές για μεγάλο χρονικό διάστημα, τη μια φορά όταν ανακάλυψα ότι θα γίνω μαμά και την άλλη μετά από ατύχημα, με την ακλόνητη όμως πεποίθηση ότι θα το ξαναρχίσω όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.
    Και αυτό έκανα, κόντρα στη λογική, όμως μου έδωσε την αίσθηση- ψευδαίσθηση του ελέγχου και την απόλυτη απόλαυση του πρώτου τσιγάρου που επέτρεψα στον εαυτό μου μετά από πολύ καιρό.
    Μαζί βέβαια με την επίγνωση ότι μπορώ να το ξανακόψω όταν και αν χρειαστεί.

  63. sarant said

    54 Κι εμένα μού άρεσε πολύ, αλλά δεν θα το ξαναρχίσω 🙂

  64. Ιωάννης Ζαρογιάννης said

    Ο Βάρναλης αγαπούσε πολύ τον Ευριπίδη και τον «τσιτάρει» συνεχώς στα γραφτά του, ακόμη και στα ποιήματά του. Χαρακτηριστική περίπτωση το σατιρικό του ποίημα «Ο Ιδεαλιστής, ήτοι η παιδική αθωότητα» (περιοδικό «Πολιτισμός και Αριστερά» Μάρτιος 1928) όπου ο Βάρναλης ενσωματώνει και μερικά στοιχεία από την τραγωδία του ερωτικού πάθους του Ευριπίδη για να γεμίσει κάπως το θέμα του, μια και το ευρύ αρχαιογνωστικό του πεδίο τού παρείχε αυτή τη δυνατότητα. Η εικόνα στον πρόλογο του αρχαίου έργου, όπου ο Ιππόλυτος, ο αγαπημένος της θεάς Άρτεμης, εμφανίζεται να κυνηγάει μαζί της και με συνοδεία σκυλιών, όπως αφηγείται η θεα Αφροδίτη, άπηχείται στην αντίστοιχη εικόνα του ποιήματος του Βάρναλη, που αναφέρεται στον Ιδεαλιστή:

    «με λαγωνικά και δίχτυα
    και με σωθικά ζεστά,
    μεσημέρια ,μεσανύχτια
    τη ζητάει πίσου-μπροστα»

    Επίσης, η μνεία της χρήσης «διχτυών» συσχετίζεται με το επίθετο <> της τραγωδίας «Ιππόλυτος», το οποίο χαράκτηρίζει την Αρτεμη

    Για τους αναγνώστες που τυχόν αγνοούν το σατιρικό αυτό ποίημα του Βάρναλη, το αναρτώ από την πρώτη δημοσίεψή του στο περιοδικό του 1928

  65. sarant said

    64 Αν βάλατε κάτι μέσα σε γωνιώδεις αγκύλες, αυτό με τον Ιππόλυτο, χάθηκε. Να προτιμάτε εισαγωγικά.

    Ως προς το περιοδικό, δεν λέγεται «Πολιτισμός και αριστερά». Αυτός είναι ο τίτλος της ενότητας που παρουσιάζει αυτά τα αποκόμματα. Το περιοδικό είναι η Νέα Επιθεώρηση, που την έβγαζε ο τότε τροτσκιστής Μίλιος Χουρμούζιος, μετέπειτα στυλοβάτης του κατεστημένου πολιτισμού.

  66. Ιωάννης Ζαρογιάννης said

    65: Σας ευχαριστώ πολύ, έχετε απόλυτο δίκιο, μπερδεύτηκα. Το περιοδικό είναι η «Νέα Επιθεώρηση» του Χουρμούζιου της «Καθημερινής» . Είμαι άμαθος σε αυτά, ως και τον «Ιδεαλιστή» λάθος τον ανέβασα, επανέλαβα κάποιες στροφές και παρέλειψα άλλες. Όσοι θέλουν να δούν το σωστό ποίημα ας πατήσουν πάνω στο μπλέ της παραπομπής του σχ. 64. Όσο για τη λέξη του «Ιππόλυτου» που χάθηκε μέσα στις αγκύλες, είναι το επίθετο «Δίκτυννα» που συνοδεύει την Άρτεμη

    Παρεμπιπτόντως, κ. Σαραντάκο, έβλεπα σήμερα στις 10 το πρωΐ στο «Σκάϊ» τον «Μια σταγόνα Ιστορία», Δημήτρη Καμπουράκη, να αναφέρεται στην επέτειο θανάτου του Βάρναλη (σ.σ.: 16 Δεκ. 1974) που τάχα είναι σήμερα (15 Δεκ.)!.. Κι αμέσως μετά έκανε και δεύτερο τραγικό λάθος, λέγοντας ότι ο Βάρναλης γεννήθηκε στην Βάρνα της Βουλγαρίας, γι’ αυτό και ονομάστηκε Βάρναλης!.. Ενώ είναι πασίγνωστο ότι ο Βάρναλης γεννήθηκε στο Μπουργκάς (Πύργος) και ο πατέρας του ο Γιάννης λεγόταν Μπουμπούς. Κι απ’ ότι βλέπω εσείς ο ειδήμων έχετε γράψει στο παρελθόν για τον αγώνα που έδωσε η μάνα του η κόνα Αλισάβα (Ελισάβετ) να τονε γράψουν στο σχολείο Βάρναλη αντί για «Βαρναίο» που θέλανε οι καθαρευουσιάνοι.

    Δείτε ΕΔΩ το βίντεο με τον Καμπουράκη (από το 5:00 έως το 6:35), αξίζει τον κόπο. Δύο χοντρά λάθη σε ένα αφιέρωμα 90 δευτερολέπτων για τον Βάρναλη. Ίσως τα θεωρήσετε άξια να περιληφθούν στα μεζεδάκια σας

  67. mitsos said

    Και να τι δεις τι θυμήθηκα ξαφνικά χωρίς αφορμή.
    Στρογγυλό

  68. Γς said

    64 66:

    Επί η επανακάμψη σας

  69. Γς said

    68:

    >Επί η επανακάμψη σας

    Επί τη επανακάμψη σας

  70. Georgios Bartzoudis said

    40, sarant said: ….

    # Ναι, ευχαριστώ. Before Common Era, BCE βεβαίως

  71. Πέπε said

    Έτσι: καλή η σιωπή, μα να τη διακόπτουμε πού και πού.

    (Πάντως είχα έναν λοχαγό μ’ αυτό το όνομα.)

  72. Γς said

    70:

    και το

    38:

    >B.C.A, όπως λέμε …συντροφιστί

    B.C.A ;

  73. sarant said

    67-71 Όπως το τσιγάρο ο ήρωας του Βάρναλη. Το ξέρω αλλά…

  74. loukretia50 said

    ΣΠ ευχαριστώ!
    Στάχτη https://youtu.be/vbDoBffEEuw Φ.Βελεσιώτου

    Σας αρέσει ο Ιππόλυτος? κι εμένα!

    -Τα άλογα λύστε τα! Η βία σκοτώνει!
    Λέει ο Ιππόλυτος και φανερώνει
    Σπάνιο ήθος και αγωγή
    Για βασιλόπουλο που οδηγεί
    Άρμα στα δάση και τους αγρούς
    για να ξεχάσει άλλους καημούς
    Πρόταση ανήθικη του είχε σερβίρει
    Η μητριά του- τον κακομοίρη!

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    54 Λου, πολύ ωραίο και μελαγχολικό.
    Την «Ιστορία Γάμου» θύμισε. Η ταινία δεν έχει τσιγάρο (νομίζω) αλλά σίγουρα τη μελαγχολία του αδιέξοδου, που σηκώνει τσιγάρο -για τους καπνίζοντες, και για τους «μη», εσωτερικά δάκρυα.
    Καταλαβαίνω εντελώς την προβολή στη διαδικασία, το βαθύ ντέρτι, το γλυκοβάσανο, σαν παιχνίδι σπουδαίας αμαρτίας, το αποτύπωμα στο μυαλό, που μένει πύρινο ακόμη και σ΄εμένα που κάπνισα λιγάκι μόνο (την Πλειόκαινο εποχή) και που από χρόνια πια δεν τ΄αντέχω διόλου-μέχρι λιποθυμίας.
    Στο όμορφο ποίημα σου, στη μυθιστορία ενός άλλου, μπορεί να είναι ατέλειωτα βραστάρια (αν τα πω τσάγια,πάει αλλού), με δίκταμο (έρωντα στα δικά μας) σκέτο ή με λουίζα κι ένα φυλλάκι μέντα ή τρίμα θύμου. Χειμώνα καλοκαίρι, ζεστό και κρύο ήταν το ίδιο απόλαυση και αιτία κι αφορμή για πρόσκληση κι αυτοπρόσκληση «αχ αυτά τα ανατολίτικα αφεψήματά σου», τότε τον άχρονο καιρό.
    Μια από τις κούπες είναι αφημένη χρόνια σ΄ένα κρύο μάρμαρο.
    Σε φιλώ, για τη μνήμη.

    74 Λου >>Πρόταση ανήθικη του είχε σερβίρει
    Η μητριά του- τον κακομοίρη!
    Τον Ιππόλυτο μου θύμισε μ΄έναν τρόπο η (τρέχουσα επίσης) Δανέζικη ταινία «Βασίλισσα της καρδιάς».

  76. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Αυτά παθαίνεις όταν ξεχνάς τις … απαγορευμένες λέξεις, γτκμ (και να μην πω ποιόν άλλον…) 🙂
    Πάχυνα λίγο τη μαρμάγκα…
    Ξανα-αναρτώ, λοιπόν.

    60 (και πριν)
    Από Λεξικό Δημητράκου: νταρί, το |τουρκ.| δηλ. το φυτόν σόργον, η δούρρα, το κεχρί.

    Και τα «Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Α Γυμνασίου», σε επεξήγηση για τα νταριά του Ελύτη (Κάτω στης μαργαρίτας το αλωνάκι) δίνουν παρόμοια: *νταριά (το νταρί): κοινή ονομασία του κεχριού, ο καρπός του οποίου χρησιμοποιείται ως τροφή ωδικών πτηνών.

    Ωστόσο, ο Ελύτης πιθανότατα εννοούσε τα ψηλά φυτά καλαμποκιού, που παίρνουν κίτρινο χρώμα όταν είναι έτοιμα να θεριστούν. Και που μέσα τους μπορούν να «κοιμούνται αγοροκόριτσα».
    Ίσως και οι κεχριές να δίνουν τέτοια εικόνα… Δεν ξέρω.

    Ο Κοσμάς Πολίτης, όμως, «Στου Χατζηφράγκου» νταρί εννοεί σαφώς το καλαμπόκι, όταν γράφει:
    ’…ο Η#eiρwt*s που καψάλιζε και πούλαγε φρέσκα νταριά. Βγήκε στη γύρα κι αυτός που διαλαλούσε το κιντίρ κιντίρ, νταρί σκασμένο στη φωτιά, με ξέχειλη την ψύχα του. Να το ‘τρωγες μέσα σ’ ένα βαθύ πιάτο με φρεσκοαρμεγμένο, χλιαρό ακόμα, κατσικίσιο γάλα, είτανε δώρο Θεού’. Δηλ. ποπ-κορν, ελληνιστί…

    Στην Κρήτη η λ. νταρί είναι μάλλον άγνωστη. Ξενικόσταρο / ξενικοσταριά λέγονταν το καλαμπόκι και το φυτό, αντίστοιχα. Τα καλαμπόκια, ειδικά τα ψημένα στη σχάρα ή βρασμένα, τα διαλαλούσε ο πλανόδιος πουλητής ως ’’ξενικά’’. «Άαααλλος στα ξενικάάά!!» φώναζε, με κάποια μουσικότητα στη φωνή, απαραιτήτως. Και τα πειραχτήρια εμείς του αντιλέγαμε: «Αφού ο ίδιος τα λες άνοστα, γιάντα να τ’ αγοράσομε;» 🙂

  77. loukretia50 said

    EΦΗ – ΕΦΗ
    Παιχνίδια παίζει πάντοτε η μνήμη η πλανεύτρα
    Ακόμα κι αν δεν είσαι ο Προυστ με τη μαντλέν την ψεύτρα
    αναζητάς μ΄ό,τι μπορείς κάποιο χαμένο χρόνο
    κι αρκείσαι σ΄αφεψήματα που ξεγελούν τον πόνο
    Μα κάποιοι αμετανόητοι που ζουν επικινδύνως
    φουμάρουνε ασύστολα και δεν τους πάει ο θρήνος
    Δε λέω πως είναι καλό, φαρμάκι το ντουμάνι,
    Μα μήπως και ο κόσμος μας δεν είναι ένα χαρμάνι?
    Ας μην είναι οι λύπες μας μονάχα μοιρολόϊ.
    Να γίνουν χάντρες θαλασσιές σ΄ωραίο κομπολόϊ

    Hold on to you https://youtu.be/4hYJFDzHz1o Madrugada

    «…No, they will never respect you
    The way you want them to respect you
    I think it’s very well understood…»
    Δε βαριέσαι! καλή καρδιά!

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Το χρονογράφημα δημοσιεύτηκε στην Πρωία στις 29 Ιουλίου 1941.

    Στο πρωτοσέλιδο της Πρωίας της 20ης Ιουλίου 1941, έχει δίστηλο άρθρο με τίτλο: Μετά το νέον σύστημα και υπότιτλο: Το πρόβλημα των σιγαρέττων-Μια ενδιαφέρουσα έρευνα
    και αναφέρει ότι δέκα μέρες μετά την εφαρμογή του νέου συστήματος «λιανικής διαθέσεως των σιγαρέττων από τα περίπτερα» αυτό δεν απέδωσε (δεν μπορούν να περιμένουν στις ουρές, βλ.και σχ.17, κλπ) και πολλοί στρέφονται στη μαύρη αγορά κλπ
    Δεν ξέρω να ποστάρω φωτό της σελίδας.Βάνω το λινκ της ψηφιακής βιβλιοθήκης της Βουλής
    https://srv-web1.parliament.gr/display_doc.asp?item=38883&seg=6178

  79. atheofobos said

    41,46,48
    Ο Βάρναλης πρέπει να κάπνιζε το 22 της φωτογραφίας 46, που ήταν άφιλτρο. ¨Όμως το 1969 -70 κυκλοφόρησε το 22 με φίλτρο της φωτογραφίας 41. Δεν αποκλείεται λοιπόν ο Βάρναλης τα τελευταία 5 χρόνια της ζωής του να κάπνιζε το 22 με φίλτρο.
    Η κυκλοφορία του 22 με φίλτρο ήταν μια μεγάλη επιτυχία και η παραγωγή του δεν προλάβαινε την ζήτηση καθώς ο Γεωργιάδης ήταν μικρή καπνοβιομηχανία. Επειδή το κάπνιζα καταβαίνοντας στην Κρήτη που υπηρετούσα, έπαιρνα και μερικές κούτες μαζί μου γιατί τον πρώτο καιρό δεν έφτανε εκεί. Δυστυχώς, όπως γράφω και στο παρακάτω ποστ μου ο Γεωργιάδης έχει πλέον κλείσει λόγω πτώχευσης.
    ΠΑΛΙΕΣ, ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΡΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΣΙΓΑΡΩΝ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2014/01/blog-post_5.html

  80. Μαρία said

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    78 Φτου, το λινκ είναι το πρωτοσέλιδο της Πρωτοχρονιάς 1941! Εμ τα ξέρω γω αυτά. Δη, ξέρω ότι δεν τα ξέρω 😦
    Ο φύλαξ άγγελος- Γιάννης Ι. θα το φτιάξει όταν το δει. Τώρα δοκιμάζει το αγουρόλαδο κ είναι απησχολημένος μου είπανε 🙂 . (Ευχαριστώ εκ των προτέρων).

    Κάτι άλλο είδα:
    23 loυvίου 1941 Πρόσληψη του Κ.Β. στην Πρωία
    7 Σεπτεμβρίου 1941, υβριστική επιστολή στην εφημερίδα για τα χρονογραφήματά του Κ.Β.

    Την πληροφορία τη βρήκα εδώ
    https://www.ascsa.edu.gr/uploads/media/Griffon_Varnalis.pdf

    αλλά δεν μπορώ να βρω τη σχετική σελίδα στο φύλλο της 7-9-1941 της Πρωίας, (μάλλον μισή η εφημερίδα της ημέρας; ), να δούμε τί είχε να πει ο αναγνώστης εκείνος μάνι μάνι για τα χρονογραφήματα του φρεσκοπροσληφθέντα Βάρναλη.

    77 Λου
    👍

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    80 χαχα!
    το Εθνος τα γράφει αυτά;
    Άμα λέω Έθνος

  83. 80, … πελάτες βγαίνουν έξω από τα μαγαζιά δήθεν για να καπνίσουν
    κι εξαφανίζονται…

    … και γίνονται μπουχός

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    80

  85. Πέπε said

    79:

    Αυτό http://syllogi-apo-paketa-tsigaron.blogspot.com/2012/10/22.html ως αγωνιστικό χαιρετισμό στον Αθεόφοβο.

    (Αλλά πρέπει φίλε να κάνεις κάτι μ’ αυτό το λινκ «Join us on Facebook» στην πάνω γωνία δεξιά του μπλογκ σου, που πιάνει όχι μόνο το σημείο όπου φαίνεται αλλά όλη την πάνω μεριά της σελίδας, ακόμη κι αν πας να πατήσεις ΟΚ στο Μάθετε περισσότερα.)

  86. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα!

    79 (και πριν)
    >>Ο Βάρναλης πρέπει να κάπνιζε το 22 της φωτογραφίας 46, που ήταν άφιλτρο. Όμως το 1969 -70 κυκλοφόρησε το 22 με φίλτρο της φωτογραφίας 41.

    Έτσι είναι. Το 22 σκέτο κυκλοφορούσε, βέβαια, παράλληλα. Δεν μπορώ να εντοπίσω πότε διακόπηκε η κυκλοφορία του, αλλά εγώ θυμάμαι να το καπνίζω σίγουρα μέχρι το 1985 (τουλάχιστον…)

    – Δεν ακούσαμε όμως μέχρι τώρα αυτό το ωραιότατο:
    ’’Μ’ ένα εικοσιδύο μπλε
    τρυπάω του χρόνου το φιλέ
    τρυπάω τα δίχτυα,
    καπνούς ανάσες και φιλιά
    τη νύχτα παίρνω αγκαλιά
    κερνάω ξενύχτια.’’ https://youtu.be/90YuPoY_6ak

    54,
    Συγχαρητήρια στη Λου! Από τα καλύτερά της, κτγμ!

  87. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    78/81α Ρε ΕΦΗ, αφού ξέρεις πως μπορείς να επικοινωνήσεις απ΄ευθείας,…. μην περιμένει η πελατεία 🙂 🙂
    Εδώ το απόκομα τηε ΠΡΩΪΑΣ τηε 20ης Ιουλίου 1941 🙂

    Σημ. Πολύ περίπλοκο (και δυσκολόχρηστη η ανεύρεση φύλλου με συγκεκριμένη ημερομηνία) στην βιβλ. της Βουλής. Μα τόοοοσο αποκομμένοι από την καθημερινότητα είναι οι σχεδιαστές εκεί; Τέλος πάντων, η ΠΡΩΪΑ της 20/7/1941 είναι στη σελ. 431 του συνδέσμου που έδωσε η Έφη.

  88. Γιάννης Ιατρού said

    81: …Τώρα δοκιμάζει το αγουρόλαδο κ είναι απησχολημένος μου είπανε 🙂..

    Χαχα, καλά σου είπανε, αλλά περισσότερο με την σχετική συνεισφορά (διασωθέντων) αντικειμένων για την σημερινή (16/1) παρουσίαση της ιστορίας κλπ. των ορυχείων λιγνίτη στο Ν. Ηράκλειο και στην Καλογρέζα. Αν θυμάμαι καλά και ο Κώστας, το …Σπαθόλουρο, (και κάποιος άλλος) από εδώ μέσα είχε ασχοληθεί με το θέμα αυτό.

  89. # 88

    Δεύτερη παραπομπή…το κάρβουνον, του καρβούνου !!!!! αχ αυτή η γλώσσα των λογίων

  90. sarant said

    78-87 Η υβριστική επιστολή του αναγνώστη δεν είχε αφορμή συγκεκριμένο χρονογράφημα αλλά πολλά. Την έχω δει (μάλιστα είναι 3-4, σε ειδικό φάκελο στο αρχείο Βάρναλη) και κάτι έχω γράψει στον πρόλογο του βιβλίου. Λέει «Κρίμα που δεν ξέρουν ελληνικά οι Γερμανοι να σε περιλάβουν» ή κάτι τέτοιο!

    76 Αυτό με το μπανάρισμα του Ηππειρώτη θα μας στοιχίσει 🙂

    Στον στίχο του Ελύτη θεωρώ πως τα χρυσά νταριά είναι καλαμπόκια.

  91. Γιάννης Ιατρού said

    89: Αφού έτσι το έγραφε ο τίτλος της φωτό, τι, φωτοσοπιές θα κάνω;

  92. Γιάννης Ιατρού said

    90: Έ όχι δα, Υπάρχει και έμπνευση κλπ. π.χ. Hπειρώτης 🙂

  93. Πέπε said

    @86:
    > > Το 22 σκέτο κυκλοφορούσε, βέβαια, παράλληλα. Δεν μπορώ να εντοπίσω πότε διακόπηκε η κυκλοφορία του, αλλά εγώ θυμάμαι να το καπνίζω σίγουρα μέχρι το 1985 (τουλάχιστον…)

    Υπήρχε 22 άφιλτρο μέχρι και που έκλεισε ο Γεωργιάδης, τώρα ψιλοπρόσφατα δηλαδή, αν και ήταν εξαιρετικά δυσεύρετο, ούτε με ντετέκτιβ και φανουρόπιττα μαζί δεν το ‘βρισκες. Τελείως άλλο πακέτο, και επίσης άλλο μέγεθος (κινγκσάιζ, δηλαδή όσο ένα τσιγάρο με φίλτρο), αλλά λογικά ήταν η εξέλιξη του ίδιου. Βλ. λινλ στο #85.

  94. Γιάννης Ιατρού said

    54: 🙂 Τελικά….

  95. atheofobos said

    85
    Αφ΄ότου κατσικώθηκε στο μπλόγκ η μπάντα της Google για τα cookies το μόνο που καλύπτει είναι το όνομα του μπλογκ. Το τρίγωνο του Facebook καλύπτει μόνο αυτή την μπάντα.

  96. Χαρούλα said

    Προσπαθώ, προσπαθώ, κατάφερα να περιοριστώ στις 6 λέξεις. Μπορώ να ψηφίσω δυό φορές; 3+3 ; Ή ειναι άδικο και αλλοίωση αποτελέσματος;

    (…που καντάντησα!!! Θρακιώτισσα από το ιλ-ιν-όι όι οί μάνα μου!😂)

  97. Πέπε said

    95
    Δεν ξέρω αν κατάλαβα… Μπάντα είναι η γκρίζα ταινία, έτσι; Κανονικά, αν πατήσω «ΟΚ», θα έπρεπε να φύγει και να αποκαλύψει το όνομα του μπλογκ. Αντ’ αυτού όμως, πατάω και είναι σαν να πάτησα στο τρίγωνο του φβ. Υποθέτω ότι η λύση είναι να βάλεις το λινκ για το φβ κάπου αλλού ή σε άλλη μορφή.

    Επ’ ευκαιρία, μια ερώτηση όχι ειδικά για τον Αθεόφοβο αλλά για όποιον ξέρει:

    Η ειδοποίηση «εδώ χρησιμοποιούμε κούκις», 9,5 στις 10 φορές προσφέρει μόνο τις επιλογές «οκ» και «μάθετε περισσότερα». Πού και πού όμως πετυχαίνω και κάποια σάιτ που προσφέρουν και την επιλογή «δεν αποδέχομαι». Άμα την επιλέξεις, το μόνο που γίνεται είναι ότι φεύγει από τη μέση η μπάντα (σωστά το είπα;), και συνεχίζεις την ανάγνωση κανονικά. Αφού υπάρχει αυτή η επιλογή,. γιατί συνήθως δεν προσφέρεται; Μπορώ να τη βρω κρυμμένη κάπου αλλού, π.χ. μέσα στο «μάθετε περισσότερα»;

    Ευχαριστώ.

  98. Μαρία said

    Θα μας τρελάνουν. Στην έρευνα ανεξάρτητη μεταβλητή το άτμισμα κι εξαρτημένη η κατάθλιψη. https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2756260

  99. sarant said

    96 Κανονικά δεν μπορείς. Βεβαια δεν έχουμε έλεγχο στις διπλοψηφίες, αλλά δεν κάνει. Βάλε κλήρο να διαλέξεις τις 3.

  100. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Με όσα γίνονται είμαι πυρ και μανία. Ας βάλω του Βάρναλη, σήμερα μέρα θανής του,17.12.1974 ένα απ΄τα τελευταία του

    Να μασάει ο χοντρός είναι δουλειά του,
    γουργουρίζει η πατρίδα στην κοιλιά του!
    Νόμος: ο που προδίνει κι απατά,
    όλο και πιο ψηλότερα πατά!
    Και συ, Λαέ, με την καμένη ανάσα
    πότε θα κόψεις του χοντρού τη μάσα;

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    100 διόρθωση Όχι 17 αλλά 16.12.74, αλλάξαμε μέρα, αφηρημένη!
    Κι έχω και προσωπική μνήμη:
    Θα πηγαίναμε από το σχολείο να τον συναντήσουμε (μια άλλη ομάδα πήγε στην Ελένη Καζαντζάκη) αλλά αρρώστησε μπήκε νοσοκομείο, βγήκε, μας ειδοποίησαν, είπαμε για μετά τις διακοπές, αλλά ξανακύλησε κι αιφνιδιαστήκαμε άσχημα με το θάνατό του.

  102. Γιάννης Ιατρού said

    100: ΕΦΗ: και άλλοι πολλοί…

    Να βάλουμε κι αυτό, το «Πρωτοχρονιάτικο» του ίδίου

    Σαράντα σβέρκοι βωδινοι μὲ λαδωμένες μποῦκλες
    σκεμπέδες, σταβροθόλωτοι καὶ βρώμιες ποδαροῦκλες
    ξετσίπωτοι, ἀκαμάτηδες, τσιμπούρια καὶ κορέοι
    ντυμένοι στὰ μαλάματα κ᾿ ἐπίσημοι κι ὡραῖοι.

    Σαράντα λύκοι μὲ προβιὰ (γι᾿ αὐτοὺς χτυπᾷ ἡ καμπάνα)
    καθένας γουρουνόπουλο, καθένας νταμιτζάνα!
    Κι ἀπὲ ρεβάμενοι βαθιὰ ξαπλώσανε στὸ τζάκι,
    κι ἀβάσταγες ἐνιώσανε φαγοῦρες στὸ μπατζάκι.

    Ὄξ᾿ ὁ κοσμάκης φώναζε: «Πεινᾶμε τέτοιες μέρες»
    γερόντοι καὶ γερόντισσες, παιδάκια καὶ μητέρες
    κ᾿ οἱ τῶν ἐπίγειων ἀγαθῶν σφιχτοὶ νοικοκυρέοι
    ἀνοῖξαν τὰ παράθυρα καὶ κράξαν: «Εἶστε ἀθέοι»

  103. Καππαδόκης said

    Κύριε Ιατρού (102), σάς αξίζουν συγχαρητήρια που θυμηθήκατε το αριστούργημα αυτό του Βάρναλη για τους τραγόπαπες που θησαυρίζουν εις βάρος μας, πόυλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλλες.

    Ακόμα καλύτερος είναι ο Βάρναλης στο ποίημα «Τα Μουνάκια» που έγραψε το καλοκαίρι του 1974 στην Αίγινα, 5 μήνες πρίν πεθάνει κι ενώ ήταν ήδη 91 ετών. Το αριστούργημα αυτό το έχει πρωτοπαρουσιάσει ο κ. Σαραντάκος στις 7 Φλεβάρη του 2010 και το αναρτώ για τους νεώτερους αναγνώστες του Ιστολογίου (Πέπες, Λεώνικος, κύρ Γιάννης Κουβάτσος κλπ), που σίγουρα το αγνοούν

    ΤΑ ΜΟΥΝΑΚΙΑ

    Μουνάκια φλογισμένα σαν τα ρόδα
    Σαν του νεοφούρνιστου ψωμιού τη θραψερή ζεστοβολιά
    Μες τα τρεμόπαχα μεριά σας
    που ονειρεύεστε νυχτιές οργιακές
    Παρθενικά μουνάκια!
    αργοσαλεύουν τα χειλάκια
    τα χνουδωτά!
    Σαν γαρούφαλλων ανεμόσειστα φυλλάκια
    Σαν στοματάκια διψασμένα
    από ποια δίψα;
    Και κάπου κάπου αργοκυλά
    στων διακαμένων σας χειλιών την άκρη
    της βαρβατίλας καβλομύριστο ένα δάκρυ!

    ΥΓ: Κι όμως: Κανένα από τα δύο αυτά αριστουργήματα δεν μπορεί να διδάξει ο κάθε κύριος Κουβάτσος στα σκολιαρόπαιδά του, διότι το απαγορεύει το υπουργείο Παιδείας. Ήμαρτον

  104. Γς said

    103:

    Εκσπερμάτωσες;

  105. Νταρί ξέρω ότι *δεν* είναι το καλαμπόκι. Δεν ξέρω τι είναι, ο σπόρος του είναι σαν μικρά χρυσοκίτρινα (;) μπαλάκια.

  106. sarant said

    Βρε καλώς τον!

  107. voulagx said

    Απαγορεύεται το κάπνισμα

  108. voulagx said

    «Να τονιστεί ότι αν κάποιος θέλει να καίει ξύλα στο τζάκι του, δεν είναι δικαίωμα του να το κάνει, γιατί με την πράξη του αυτή, όπως έχουν δείξει οι μελέτες, θέτει σε κίνδυνο και όσους κατοικούν σε γειτονικά σπίτια και ακόμα μακρύτερα. Αν η απαγόρευση του καπνίσματος ορθώς προωθήθηκε για να προστατεύσει τους πολίτες από το παθητικό κάπνισμα, γεννάται η απορία -που θα μετατραπεί σε αγανάκτηση- πώς η Πολιτεία αδιαφορεί γι’ αυτήν την μεγαλύτερη σε ένταση και έκταση παθητική έκθεση τόσων πολλών πολιτών στους ρύπους από την καύση ξύλων».

  109. Γιάννης Ιατρού said

    108: Α εδώ είσαι; Χρόνια Πολλά ρε συ, να σε χαιρόμαστε!

  110. sarant said

    108 Χρόνια πολλά Βουλάγξ!

    (Τι θα γίνει αν κάποιος καπνίζει μπροστά στο τζάκι;)

  111. 108 Ωρέ Βουλάγξ! Γιάννης είσαι? Πολύχρονος και καλόχρονος!

    110 τέλος
    Εκτέλεση με συνοπτικές.

  112. Γιάννης Ιατρού said

    111: Όλα εγώ πχιά 😉🙄😂

  113. loukretia50 said

    110. – τέλος

    Οι γείτονες – ευσυνείδητοι πολίτες – θα καλέσουν το ρουφιανονούμερο για να καταγγείλουν ότι στο δίπλα
    σπίτι καπνίζουν αιθαλομίχλη.

  114. Γιάννης Ιατρού said

    113: Έχεις αρχίσει να ανησυχείς, ε; 🙂 🙂

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Στην πυρά οι καπνιστές και οι τζακιστές! Πάσσαλος πασσάλω εκκρούεται!»
    Σύλλογος Αντικαπνιστών-Αντιατμιστών-Αντιτζακιστών «Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα»

  116. loukretia50 said

    114. Mπαα! δεν έχουμε τζάκι !
    Δε θα με κάνουν τζακωτή!

  117. voulagx said

    #109,110,111 κλπ. Φχαριστω! Και σε σενα Χρονια Πολλα, ρε κακοψυχε! 🙂

    #110: Ερωτηση:Τι θα γίνει αν κάποιος καπνίζει μπροστά στο τζάκι;
    Απαντηση: Ντουμάνι.

  118. Και δεν μπορείς ούτε να μειώσεις την τοξικότητα της κάπνας ψήνοντας κάνα λουκάνικο στο τζάκι γιατί θα σου την πέσουν οι αντισπισιτέτοιοι. Ώρα είναι να μας κεράσουνε καμιά χειροβομβίδα απ’ την καμινάδα.

    Ερώτηση αφελούς: Αυτά τα παληκάρια του 108 αυτοκίνητα δεν έχουνε? Ή μπας και τα δικά τους καίνε αγίασμα?
    (καλά ρε, μη βαράτε).

  119. voulagx said

    #118: Ιχτήνε, μη το γελας, ειναι προβλημα. Το βραδυ οταν βγαινω εξω μου κοβεται η ανασα απο την καπνα.

  120. loukretia50 said

    Voulagx
    Πίσω από σύννεφα καπνού
    Κρύβεται ένας Γιάννης!
    Ω!!
    Με τη βοήθεια του κοινού
    – Κακόψυχου και ικανού –
    πόσο μυστήριο χάνεις!!

    Χρόνια πολλά, anyway! Μη χάνεσαι!
    ————-

    115. έτερος Γιάννης – σαν πολλοί μαζευτήκατε!

    Αυτοί σίγουρα δεν είναι από τζάκι?

    Γειτονάκι – ρουφιανάκι
    Σ΄ενοχλεί ο καπνός?
    Μην ανάβεις τότε τζάκι
    Ανασαίνουμε φαρμάκι
    Μαύρος ουρανός
    ώπα!
    Κι η αγάπη το βραδάκι
    Γίνεται καπνός

    ΥΓ όταν Γιάννηδες κερνάνε
    τα φαρμάκια κάτω πάνε!
    ελάλησα!

  121. Νέο Kid said

    Χρόνια πολλά Γίγαντα!
    Μαλλί βαμβάκι ψωλή φαρμάκι!

  122. loukretia50 said

    Xιόνια καλύπτουν τη σκεπή
    Η παγωνιά φαρμάκι
    Μα πάντα καίει η φωτιά
    Στο ωραίο μας το τζάκι!

    N’est-ce pas , lykopoula?

  123. sarant said

    Ήρθε ο Βουλάγξ και αναστήθηκε το νήμα!

  124. Γιάννης Ιατρού said

    108: Πάντως από καταβολής οι άνθρωποι με ξύλα για την φωτιά ζεσταίνονταν στο κρύο. Τώρα βέβαια ούτε τόσο πυκνοκατοικημένοι ήσαν οι τόποι που ζούσαν, ούτε είχαμε την σημερινή ατμοσφαιρική ρύπανση ούτε ο πληθυσμός ήταν τόσο μεγάλος. Αυτό όμως δεν έκανε την διαφορά στον επηρεασμό του γείτονα από τον καπνό… Ο γείτονας πάντα δίπλα είναι, είτε στη σπηλιά, είτε στην καλύβα, είτε στο σπίτι κλπ.

    ΥΓ: Το χαμηλό σε σχέση με σήμερα προσδόκιμο ζωής τότε, σκεπάζει πολλές συνέπειες που εκδηλώνονται κυρίως μετά από πολλά χρόνια / μακροχρόνια έκθεση κλπ.

  125. Γιάννης Ιατρού said

    123: Αφορμή ζητάγαμε 🙂

  126. loukretia50 said

    Με όλο το σεβασμό Sir, αλλά πολλοί αδιόρθωτοι είμαστε ακόμα σε πνεύμα εορταστικόν και εύθυμον!
    Η κανονικότητα μπορεί να περιμένει στη γωνία!

  127. Μαρία said

    Μούλτσε αν, Βλάχε.

  128. voulagx said

    #127: Μουλτσουμέσκ! Νόου λου άνου κου γκινέτς!

  129. loukretia50 said

    Δηλαδή έχει και στολή?

    Φουστανέλα δίχως Γιάννη,
    Τι φιγούρα λες να κάνει?

    …εκτός αν προτιμάει βρακοζώνα…

  130. Γιάννης Ιατρού said

    127: μόλτι άνι => το πιάσμε το πονοούμενο 🙂

  131. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    127 – 128 – Τι λένε παιδάκι μου; κάτσε ρε μάνα, γαλλικά μιλάνε οι άνθρωποι. ☺
    Χρόνια πολλά Voulagx.

  132. voulagx said

    #121: Ακομα στην Αραπια εισαι; Καλη χρονια!

    #130: Το ξερουμε οτι εισαι γλωσσομαθής. 🙂

  133. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η πολύκαπνος Μελβούρνη /6.1.2020

  134. Γς said

    127:

    >Μούλτσε αν [Βλάχε]

    κου χαράου σι σενετάτι λα τους αρμένλι σι λα τουτε ντουνιάου!

  135. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πωπώ εκλεκτούς μουσαφίρηδες και εορτάζοντες!
    Να καπνίσομε μιαν αρμαθιά απάκια για πάρτη τους (ή για το πάρτι τους) ! 🙂

  136. Γιάννης Ιατρού said

    132: Από αρωμουνική λίγο, πολύ λίγο σκαμπάζω 🙂

  137. loukretia50 said

    Γουσου, νομίζω σ΄αρέσουν τα νοσταλγικά

    la Complainte de la Butte https://youtu.be/mz-4ab9i16Q Claire Vicaire
    La lune trop pâle – Caresse l’opale
    De tes yeux blasés
    Princesse de la rue Soit la bienvenue
    Dans mon coeur blessé

    και αυτό :
    La tendresse https://youtu.be/wEhw9AMYOoA Βourvil
    Quelle douce faiblesse , Quel joli sentiment
    Ce besoin de tendresse, Qui nous vient en naissant

  138. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    136 Τα αρωμουνιστικά είναι το πρώτο που πρέπει να μαζώξεις (το κριάς το βρίσκομε και το καλύβι ν΄ανάψομε τη φωθιά)

  139. Γς said

    137:

    Μ έστειλες.

    Βαθιά μέχρι το γαλλικό νοσταλγικό βυθό.
    Κι άρχισα να πιάνομαι από τραγούδι σε τραγούδι για να βγω μέχρι που έφτασα στην εποχή μας

    Την είχα ερωτευτεί. Κοτζάμ μαντράχαλος 22 χρονών. Μιλάμε για πολύ πάθος. Αυτό το περίεργο μουτράκι.

    Κι ο θεός τα έφερε έτσι ώστε μετά από χρόνια να την έχω. Το ίδιο νέα το ίδιο «ωραία». Γλυκιά.

    Εμπαινε ξαφνικά και κλείδωνε το γραφείο από μέσα.

    -Μην πλησιάζεις!

    -Μα εχω νέα.

    Κι άνοιγα το ντουλάπι και έβγαζα δυο ποτηράκια και το μπουκάλι.

    Η Βίκυ, η δικιά μου η Βίκυ.

    Εζησα

  140. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    138: Καλά, έτσι χλωρά; Για να πάρει άρωμα το κριάς στο τσικάλι τα θέμε;

  141. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    138 >> το κριάς το βρίσκομε 🙂

    https://www.zarpanews.gr/tag/%CE%96%CE%A9%CE%9F%CE%9A%CE%9B%CE%9F%CE%A0%CE%97/

  142. Γιάννης Ιατρού said

    141: χαχα, πρώτα η ψυχή… 🙂

  143. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    και το καλύβι

    https://www.cretalive.gr/business/orgio-katapathseon-sthn-krhth-apo-paralies-mechri-archaiologikoys-choroys

    Για τα σπίρτα που θ’ ανάψομε τη φωθιά δεν παίρνω όρκο 🙂

  144. # 143

    Τι ποσοστό στους καταπατητές είναι οι δημοτικές αρχές, ξέρουμε ;

  145. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    140 Γιάννης Ι.Χλωρά πρέπει για το απάκι, να κάνουνε καπνό(κι ασθενική φλόγα) μπρε! 🙂
    Βλέπεις τί είναι; Φασκομηλιές, θρίμπα, θυμάρι, σκίνα, δάφνη, αγριορίγανη, αγριοφιστικιά.

    141 ΑΤΔΧ 🙂
    ελα μωρέ, αμανίτους θα καπνίσομε 😉

    144 Τζη
    Για να πούμε/αναγνωρίσουμε/μετρήσουμε «καταπατήσεις», άσε πρώτα να ολοκληρωθεί το χτηματολόγιο κείθε κάτω…

  146. Γιάννης Ιατρού said

    145: Την αγριοφιστικιά όχι, τ΄άλλα τα είδα. Μα πως πιάνουν φωτιά; Θά ΄χουν από κάτω ξερά, ε;
    Με τη δάφνη θα τρως απάκι και θα λές μετά και χρησμούς… 🙂
    Και με πορτοκαλιά, λεμονιά, βερικοκιά και κυπαρίσσι γίνεται κάπνισμα, θέλεις καμιά 10αρία ώρες, μόνο καπνό, χωρίς φλόγα. Κάνεις κόλπα για να το πετύχεις. Κάποτε είχα εμβαθύνει…, που ΄ναι οι καλοί καιροί Έφη, πάνε….

  147. Όχι δάφνη γιατρέμ, άλλο έπαιρνε η κυρά.
    Να δοκιμάσουμε να καπνίσουμε απάκι με δαύτο, δε θα προφταίνουμε τις πωλήσεις 🙂

  148. Γιάννης Ιατρού said

    Εγώ απ’ εδώ το πήρα 🙂 🙂 🙂
    …οὐκέτι Φοῖβος ἔχει καλύβην, οὐ μάντιδα δάφνην

  149. loukretia50 said

    148. Α, εννοείς το Δεληβοριά!

  150. Γιάννης Ιατρού said

    149Q Αυτόν; Τον άλλο δεεεν, ούτε καλημέρα 🙂

  151. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    146α Βέβαια, ξερά από κάτω. Ξύλα ελιάς.
    (Και τα λουκάνικα ομοίως)

    149,150 Οόι! τον Ανωγειαναάτση! μάλλον 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: