Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χθόνια Οδύσσεια (διήγημα του Δημήτρη Σαραντάκου) – 4

Posted by sarant στο 7 Ιανουαρίου, 2020


Για λίγες συνέχειες, κάθε δεύτερη Τρίτη δημοσιεύω σε συνέχειες το διήγημα «Χθόνια Οδύσσεια» του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου,  το πρώτο διήγημα από το βιβλίο του «Ο βενετσιάνικος καθρέφτης», που το είχε έτοιμο όταν αδόκητα έφυγε από τη ζωή πριν από οχτώ χρόνια και που το εκδώσαμε λίγο πριν κλείσει χρόνος από τον θάνατό του.

Η νουβέλα αυτή έχει την ιδιαιτερότητα ότι ο αφηγητής -ο πατέρας μου- μεταφέρει την αφήγηση ενός άλλου, οπότε στο βιβλίο οι δυο αφηγήσεις, που αλληλοπλέκονται, τυπώθηκαν με διαφορετική γραμματοσειρά. Εδώ βάζω με πλάγια τα λόγια του πατέρα μου ή τους διαλόγους του με τον Ηλία, τον άλλον αφηγητή, και με ίσια γράμματα την καθαυτό αφήγηση του Ηλία.

Η σημερινή συνέχεια είναι η τέταρτη. Η προηγούμενη βρίσκεται εδώ. Ολοκληρώνουμε σήμερα το δεύτερο κεφάλαιο. Ο αφηγητής, ο Ηλίας, μαζί με τον επίτροπο, τον Γρηγόρη, έχουν καταφύγει στη σπηλιά.

Βέβαια, επειδή σήμερα έχουμε και τη γιορτή του Αγιαννιού, που γιορτάζει η μισή Ελλάδα, το ιστολόγιο εύχεται χρόνια πολλά στους Γιάννηδες και τις Ιωάννες, στον Γιάννη Ιατρού και όλους τους άλλους φίλους που γιορτάζουν, με ένα παλιό άρθρο.

Σιγά σιγά οργανώσαμε τη ζωή μας μέσα στη σπηλιά. Ευτυχώς είχαμε τρόφιμα, άφθονο νερό και ζεστά ρούχα. Μονάχα φως δεν είχαμε κι αυτό στην αρχή μας κόστιζε πολύ. Ζωή τυφλοπόντικων κάναμε. Το σκοτάδι ήταν τόσο πηχτό που μόλις το διαπερνούσε το φέγγος από το ένα φανάρι και δεν τολμούσαμε να ανάψουμε τα άλλα τρία. Θα σωνότανε το πετρέλαιο κι ύστερα τι θα κάναμε;  Τα σπερματσέτα θα τέλειωναν κι αυτά πολύ γρήγορα.

«Ώρες είναι να στραβωθούμε, έτσι που ζούμε στο σκοτάδι» λέω μια μέρα του Γρηγόρη.

«Εσύ δεν έχεις ανάγκη, αφού βγαίνεις κάθε τόσο και βλέπεις ήλιο» με παρηγόρησε.

Πραγματικά, επιχείρησα άλλες τρεις κατοπτεύσεις έξω από τη σπηλιά, μόνο που στην πρώτη, όταν βγήκα, ήταν νύχτα. Βλέπεις δεν μπορούσαμε ούτε κατά προσέγγιση να υπολογίσουμε το χρόνο. Αν δεν είχαμε τα ρολόγια μας θα ήταν σα να μην κυλούσε καθόλου. Αλλά κι αυτά δε μας βοηθούσαν σε τίποτα. Δείχνανε να πούμε οχτώ, αλλά αν ήταν οχτώ το πρωί ή οχτώ το βράδυ, δεν το ξέραμε. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο οδυνηρό είναι το αίσθημα πως ο χρόνος έχει σταματήσει. Τελικά ο Γρηγόρης προσπάθησε να υπολογίσει τις μέρες που ήμασταν θαμμένοι, με βάση τη συχνότητα που μας ερχόταν η όρεξη να φάμε.

Στη δεύτερη έξοδό μου από τη σπηλιά πήρα θάρρος κι έφτασα στο τέρμα του φαραγγιού, εκεί που γινότανε κοιλάδα.  Και πάλι δεν είδα ψυχή. Έπρεπε να ανηφορήσω ώς την κορφή της πλαγιάς αλλά δεν το τόλμησα. Αυτή τη φορά εκτός από ξερόκλαδα μάζεψα και ραδίκια κι άλλα φαγώσιμα χόρτα, μήπως καταφέρουμε να τα βράσουμε για ποικιλία στο μονότονο σιτηρέσιό μας. Την τρίτη φορά όμως ανακάλυψα γόπες τσιγάρων και  πρόσφατα περιττώματα. Κάποιοι είχαν περάσει, την προηγούμενη ίσως μέρα, και τα είχαν κάνει εκεί. Και φυσικά δεν ήταν καταδιωκόμενοι, να φυλάγονται μην αφήσουν ίχνη.

Κάθε φορά που γύριζα μέσα ανάβαμε, με τα κλαδιά που κουβαλούσα, μια γερή φωτιά κι ο «υπόγειος ναός» αστραποβολούσε, όλο μεγαλοπρέπεια. Ο Γρηγόρης παρατηρούσε τους κρυστάλλους που λάμπανε, έκθαμβος. Θυμόμουνα τότε τον πατέρα μου. Τον ενημέρωσα για τα ίχνη που ανακάλυψα, αλλά αυτός με καθησύχασε.

«Δεν έχουν τσαγανό να χωθούνε σούρνοντας μέσα σε μια σκοτεινή τρύπα, όταν μάλιστα υπάρχει το ενδεχόμενο να τους περιμένουν ντουφεκιές».

Ο Γρηγόρης από την πρώτη στιγμή καθόρισε κάποιους κανόνες υγιεινής. Να πλενόμαστε ταχτικά, να ξυριζόμαστε, να αλλάζουμε ασπρόρουχα και να πλένουμε τα λερωμένα. Μόνο που αυτά αργούσαν πολύ να στεγνώσουν. Μέχρι και πού θα κατουρούσαμε ή θα αποπατούσαμε βρήκε. Ήταν σε κάποιο τυφλό κατά τα φαινόμενα λαγούμι στην άλλη άκρη της σάλας. Όσο για το φωτισμό, κανονίσαμε να ανάβουμε ένα μόνο φανάρι και μόνο όσο ήμασταν ξύπνιοι. Καλού κακού είχαμε πάνω μας ένα σπερματσέτο κι ένα κουτί σπίρτα ο καθένας. Βέβαια με τον καιρό τα μάτια μας συνήθισαν και βλέπανε με το ελάχιστο φέγγος του φαναριού μας. Το σκοτάδι δε μας ήταν πια τόσο ανυπόφορο, όσο τις πρώτες μέρες.

Να σας πω, στην αρχή κάποιοι από τους κανόνες αυτούς μου φάνηκαν υπερβολικοί. Καλά να πλενόμαστε και να αλλάζουμε φανέλες και σώβρακα, αλλά νόημα είχε να ξυριζόμαστε; Εκείνος όμως μου εξήγησε πως το ξύρισμα μας ανεβάζει το ηθικό: «Δε θα γίνουμε κατσαπλιάδες, όπως μας θέλουν» πρόσθεσε και βρήκα πως είχε δίκιο. Έτσι ξυριζόμασταν κάθε τόσο, ανάλογα με το πόσο μεγάλωναν τα γένια μας, στο φως του φαναριού. Μη διαθέτοντας καθρέφτη, ξύριζε ο ένας τον άλλον.

Δεν ξέρω πόσος καιρός πέρασε έτσι, αλλά ο Γρηγόρης με βάση κάθε πότε μας ερχόταν η όρεξη να φάμε και πόσες φορές φάγαμε λογάριασε πως πρέπει να είχε περάσει ένας μήνας από τότε που μπήκαμε στη σπηλιά. Όλον αυτό τον καιρό κουβεντιάζαμε. Του είπα την ιστορία μου, του μίλησα για τον πατέρα μου και την οικογένειά μας, το περιβόλι μας, το τρεχούμενο νερό, τα γλέντια που γίνανε στο σπίτι μας.

Αυτός πάλι μου είπε τα δικά του. Ήταν από τα Λεβέτσοβα. Πολλά παιδιά μικρός κλήρος δεν τα βγάζανε πέρα κι έτσι από μικρός είχε ανεβεί στον Πειραιά και δούλεψε στα μηχανουργεία του Βασιλειάδη, οργανώθηκε στο κόμμα, πήρε μέρος σε ένα σωρό απεργίες και διαδηλώσεις, τον έστειλαν εξορία στη Φολέγανδρο και από κει, επί Μεταξά, τον έστειλαν στην Ακροναυπλία.

«Εκεί γνώρισα τον Γληνό» μου είπε με καμάρι. «Δεν ξέρεις τι υπέροχος άνθρωπος ήταν. Γνώρισα κι άλλους σπουδαίους δασκάλους. Μας κάνανε μαθήματα, όχι μόνο κοινωνιολογίας και ιστορίας, αλλά εμάς, τους αγράμματους, μας μάθανε να γράφουμε, να διαβάζουμε, ακόμα και αριθμητική μας διδάξανε. Πανεπιστήμιο ήταν για μένα η Ακροναυπλία».

Συζητούσαμε και για άλλα θέματα. Του ζήτησα να μου πει τη γνώμη του, πώς έγινε και χάσαμε. Είχαμε τη νίκη στα χέρια μας και αντί να τη χαρούμε πέσαμε στη λούμπα. Περίμενα να μου πει αυτά που μας έλεγαν οι διαφωτιστές μας στη Σχολή, αυτός όμως μου μίλησε πολύ απλά και κάπως, πώς να σας το πω, απερίφραστα.

«Δεν πιστεύω πως μας πρόδωσαν κάποιοι από την ηγεσία, γιατί ακούστηκε κι αυτό. Νομίζω πως δεν είχαμε τη διορατικότητα που χρειαζόταν. Εμείς πήγαμε με το σταυρό στο χέρι κι αυτοί μας έσκαβαν το λάκκο. Και στο Λίβανο και στη Βάρκιζα, βασιστήκαμε πως θα κρατούσαν το λόγο τους και θα τιμούσαν την υπογραφή τους, ενώ αυτοί από την αρχή ό,τι κάνανε το κάνανε με σκοπό να μας εξοντώσουν. Είχαν αποφασίσει να μας ξεγελάσουν, πως δήθεν θα είχαμε εθνική ενότητα και ομαλές εξελίξεις. Τώρα δε λέω. Μπορεί μερικοί από τους πολιτικούς τους να ήταν έντιμοι και καλοπροαίρετοι. Ήταν όμως ταυτόχρονα και όλοι τους πειθήνια όργανα των Άγγλων. Και οι Άγγλοι δε θέλανε να ησυχάσει αυτός ο τόπος. Βλέπεις στην περιοχή αυτή της Μεσογείου, η μόνη χώρα που θα μπορούσε να τους δημιουργήσει προβλήματα ήταν η Ελλάδα. Η Τουρκία με τον καιροσκοπισμό που έδειξε στον πόλεμο, δεν ήταν αξιόπιστη. Η Ιταλία, εκτός από πρώην εχθρός, ήταν υπό κατοχήν και διαλυμένη. Η Βουλγαρία είχε συνεργαστεί με τους Γερμανούς. Είπανε λοιπόν να τους ανάψουμε στην Ελλάδα έναν εμφύλιο πόλεμο, να μας αφήσουν ήσυχους. Και το κατάφεραν. Ύστερα είχαμε πιστέψει πως θα μας βοηθούσαν οι Σοβιετικοί, που δε μας βόηθησαν καθόλου. Τι να σου πω. Ανέκαθεν περιμέναμε βοήθεια από τους άλλους. Από τον καιρό που περιμέναμε το Μόσκοβο να φέρει το σεφέρι, Μοριά και Ρούμελη. Ούτε όμως ο Μόσκοβος των προπάππων μας ούτε ο  Μόσκοβος των καιρών των δικών μας, βοηθήσανε».

Μιλήσαμε ακόμα για τον τρόπο που λειτουργήσαμε και σαν ένοπλη δύναμη και σαν πολιτική κίνηση. Διέκρινα  κάποια διάθεση αυτοκριτικής στα λεγόμενά του.

«Τι να σου πω βρε Ηλία. Κάναμε πολλά λάθη. Πρώτα πρώτα δεν υπολογίσαμε πως αυτή τη φορά δεν ήταν απελευθερωτικός ο αγώνας αλλά εμφύλιος. Ακόμα και τον καιρό που κυριαρχούσαμε σε όλη την ύπαιθρο του Μοριά, δεν είχαμε στα χωριά τις παλιές οργανώσεις, που είχαμε στην Κατοχή. Αυτές είχαν διαλυθεί από τους χίτες το ’46. Ουσιαστικά ο ίδιος ο Δημοκρατικός Στρατός και οι υπηρεσίες του ήταν και η πολιτική μας οργάνωση. Ύστερα αποδείχτηκε πως ο Γκιουζέλης, μπορεί να ήταν ψημένος αγωνιστής αλλά ήταν ακατάλληλος για τα καθήκοντα που ανέλαβε. Δεν είχε πολεμήσει βλέπεις στον ΕΛΑΣ. Δούλεψε στον συνδικαλιστικό τομέα στις πόλεις. Άλλο αυτό όμως κι άλλο ο ένοπλος αγώνας. Καλά καλά δε μπορούσε να διαβάσει τον χάρτη. Ύστερα οι άλλοι του Γενικού Στρατηγείου, βάλθηκαν να μας μετατρέψουν σε κανονικό στρατό και σε μιαν εποχή που μας έλειπαν τα στοιχειώδη, μας έστελναν εγκυκλίους, που απονέμανε βαθμούς και προβλέπανε τι διακριτικά και τι είδους επωμίδες θα φορούσαν οι αξιωματικοί που παίρνανε αυτούς τους βαθμούς!»

Εγώ πάλι, αφού του διηγήθηκα για τον πατέρα μου και την οικογένειά μας και τα όσα τραβήξαμε, του έλεγα ποιήματα. Θυμάσαι τι σου είπα για τη μεγάλη μνήμη που διαθέτω. Λοιπόν μας φάνηκε πολύ χρήσιμη. Του είπα σχεδόν όλον τον δεύτερο και τον τρίτο Λόγο από τον Δωδεκάλογο του Γύφτου του Παλαμά, τον Αστραπόγιαννο και κομμάτια από τον Αθανάσιο Διάκο του Βαλαωρίτη, ένα σωρό ποιήματα του Βάρναλη και πολλά του Καβάφη, τον οποίο –θα το πιστέψεις; – δεν τον ήξερε καθόλου.

Σε μια στιγμή μου λέει:

«Βρε Ηλία, τώρα συνειδητοποιώ τι σπουδαίο πράγμα είναι η ποίηση. Είναι η ουσία, η συμπύκνωση της ζωής. Θαρρώ πως οι μεγάλοι ποιητές είναι κάτι, πώς να το πω, κάτι σαν προφήτες. Αυτοί οι στίχοι του Παλαμά που μου απάγγειλες, λες και γράφτηκαν για μας, αυτοί που λένε

και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες
και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά
κλέφτες, απελάτες και προδότες…

αν βγάλεις αυτό το απελάτες και βάλεις συμμορίτες, σε τίποτα δε διαφέρει. Δεν ξέρεις πόσο καλό μου έκανες απαγγέλλοντας. Εσένα έπρεπε να σε είχαμε στην Ακροναυπλία, να μας λες ποιήματα. Πολύτιμος θα ήσουν εκεί,  τότε, έτσι που είσαι ζωντανή Ανθολογία».

Όταν δεν κουβεντιάζαμε, καθόταν δίπλα στο φανάρι και κάτι έγραφε σ’ ένα μικρό τεφτεράκι.

«Κρατάω ημερολόγιο» μου εξήγησε όταν τον ρώτησα τι γράφει. «Βέβαια η τελευταία εγγραφή ήταν στις 8 του Σεπτέμβρη και σε τούτη, γράφω από πάνω αχρονολόγητη, αλλά κάποτε θα το ενημερώσω με τις σωστές ημερομηνίες. Θέλω να μου υπαγορέψεις εκείνο το ποίημα του Βάρναλη, από τους Σκλάβους πολιορκημένους, το τραγούδι της καμπάνας, μου φαίνεται πως το είπες, να το γράψω, να το έχω να σε θυμάμαι».

«Αυτό που λέει:

Όλα τελειώνουνε
κι όλα περνάνε,
ιδέες βασίλισσες –κακογερνάνε .
Στις νέες ανάγκες σου
                                      –κόπος  βαρύς –
                                      σκοπούς αλάθευτους
κοίτα να βρεις».

τον ρώτησα.

«Αυτό ακριβώς. Θαρρώ πως λέει αυτό που νιώθω. Πρέπει να ξαναρχίσουμε από την αρχή. Κι αυτή τη φορά οι σκοποί μας πρέπει να είναι αλάθευτοι».

Η σιγουριά του πως όχι μόνο θα γλιτώναμε κάποτε, αλλά πως θα αρχίζανε νέο ξεκίνημα και πως θα είχαμε την πολυτέλεια να διαβάζουμε ποίηση, μου έδωσε μεγάλο κουράγιο, γιατί η παραμονή μου τόσον καιρό στα έγκατα της γης, μου είχε δημιουργήσει κατάθλιψη κι ας μην το έδειχνα.

Για να ξεδίνει ο νους μου, όταν δεν κουβεντιάζαμε, εξερεύνησα συστηματικά τον υπόγειο ναό, ανάβοντας άλλο ένα φανάρι και σπαταλώντας φυσικά πετρέλαιο. Περπάτησα μεθοδικά την περίμετρό του, ψάχνοντας όλες τις κόγχες και όσα κοιλώματα συνάντησα. Τελικά ανακάλυψα πως υπήρχαν τρία ακόμα ανοίγματα εκτός από εκείνο της μπασιάς.  Το ένα το ξέραμε ήδη. Ήταν το τυφλό λαγούμι, που χρησιμοποιούσαμε σαν αποχωρητήριο. Άλλο ένα άνοιγμα, αφού προχωρούσε λίγα μέτρα οριζόντια, κατηφόριζε απότομα σα να έβγαζε στα τάρταρα. Πετάξαμε πέτρες και δεν ακούσαμε αν έπεσαν σε νερό ή αν βρήκαν στέρεο πάτο. Ο Γρηγόρης όταν του το είπα, δε μ’ άφησε να το κατέβω, αλλά, να σας πω, κι αν ακόμα μου ’λεγε να το κάνω,  δε θα το αποκοτούσα. Το τρίτο βρισκόταν σε διαμετρικά αντίθετη θέση από το λαγούμι της μπασιάς φαινόταν σαν αρχή μιας αρκετά ευρύχωρης στοάς, με σχεδόν οριζόντια κατεύθυνσή. Η ανακάλυψή του μας έδωσε ελπίδες πως η σπηλιά είχε και άλλη έξοδο.

Ψάχνοντας στον σκοτεινό και σιωπηλό κόσμο μας, ανακάλυψα με μεγάλη έκπληξη πως είχαμε συγκάτοικους. Βρήκα κάτι σαμιαμίδια, διαφορετικά όμως από αυτά που ξέρουμε. Το σώμα τους ήταν άχρωμο, σχεδόν διαφανές και τα μάτια τους τελείως ατροφικά. Είδα επίσης σαρανταποδαρούσες καθώς και κάτι περίεργες αράχνες. Για να υπάρχουν σαμιαμίδια κι αράχνες σκέφτηκα, θα υπάρχουν και μύγες ή κουνούπια, δεν παρατήρησα όμως κανένα πετούμενο έντομο ή ζωύφιο. Κοντά στο τρίτο άνοιγμα, κάτι αναπήδησε μόλις μ’ ένιωσε να πλησιάζω κι έφυγε με απίστευτη, για το σκοτάδι που επικρατούσε, ταχύτητα. Να σας πω, τρόμαξα πολύ, περισσότερο από τον ποντικό, γιατί μάλλον ποντικός ήταν, που τον ξάφνιασε το πλησίασμά μου. Ο Γρηγόρης, που τον ενημέρωνα για τις ανακαλύψεις μου, συμφώνησε πως πρέπει να κυκλοφορούν σπηλαιόβιοι ποντικοί, γιατί καμιά φορά άκουσε κάτι περίεργα σουρσίματα.

«Να κρύβουμε τις γαλέτες μέσα στο κιβώτιο» μου συνέστησε. «Μια φορά τις κονσέρβες δεν μπορούν να τις ανοίξουν» αστειεύτηκε.

(Συνεχίζεται)

 

 

 

80 Σχόλια to “Χθόνια Οδύσσεια (διήγημα του Δημήτρη Σαραντάκου) – 4”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    ο κόκορας [κοινώς αλέκτωρ] των 45

  2. Κουνελόγατος said

    Χρόνια πολλά στους Γιάννηδες.

  3. Χρόνια πολλά στους εοράζοντες κι από εδώ.

  4. leonicos said

    Έχω το βιβλίο. Οπότε ειμαι πιο προστά από άλλους.

    Καλημέρα

    Ελπίζω ν’ αργήσω να ξαναλείψω, εκτό από καναδυό μέρες Άγκυρα – Χαττούσα (το δεύτερο θα είναι εκδρομή)

  5. Χρόνια πολλά Γιάννηδες (και Ιωάννες)!

  6. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά στους Γιάννηδες. Κουβάτσος, Μαλλιαρός, Γς, και φυσικά στον χωροφύλαξ. Και σε όποιον/α μου διαφεύγει.

  7. Πάνος με πεζά said

    Σε όλους τους εορτάζοντες, τις καλύτερες ευχές μου !

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν, Γς, Γιάννη Ιατρού, Γιάννη Μαλλιαρό, Γιάννη Κουβάτσο.

  9. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ενδιαφέρον αυτό με το συχνό ξύρισμα στο πηχτό σκοτάδι της σπηλιάς. Τα γένια των ελασιτών, εν πολλοίς καμάρι και τιμή του αντάρτη, στον ΔΣΕ θεωρούνταν απαράδεκτα και μακριά από τα πρότυπα του τακτικού στρατού στον οποίο ήθελε να μεταμορφωθεί το δεύτερο αντάρτικο.

  10. Επανέρχεται και το άλυτο θέμα της ετυμολόγησης του κατσαπλιά…

  11. ΚΩΣΤΑΣ said

    Χρόνια πολλά σε όσες/ους γιορτάζουν και ονομαστικά σε Γιάννη Κουβάτσο, Ιατρού, Γς, Μαλλιαρό… 🍷 💐

  12. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Χρόνια πολλά στους αγαπητούς Γιάννη Κουβάτσο και Γιάννη Ιατρού (και στους λοιπούς Γιάννηδες του ιστολογίου..)

  13. Παναγιώτης Κ. said

    Χρόνια πολλά στους σχετικά πολυάριθμους Γιάννηδες του ιστολογίου και τις Ιωάννες καθώς και στα παράγωγα ονόματα.

    Εξ όσων γνωρίζω, στην επίμαχη περίοδο δεν υπήρχε ο όρος Εμφύλιος. Συμμορίτες οι μεν, μοναρχοφασίστες οι δε.

    Πάντως, η έκδοση βιβλίων για τον Εμφύλιο, δεν λέει να κοπάσει.
    Σχετικά πρόσφατο το: «Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος. Μια ψυχαναλυτική προσέγγιση».
    Είναι συλλογικό. Γράφουν ψυχαναλυτές, ιστορικοί και δημοσιογράφοι.
    Έχει ενδιαφέρον διότι κατά κάποιο τρόπο σε κάνει να σκεφτείς γιατί έχεις τη στάση που έχεις απέναντι στο φαινόμενο Ελληνικός Εμφύλιος.Οι λόγοι δεν είναι μόνο πολιτικοί ή κοινωνιολογικοί.Είναι και ψυχαναλυτικοί.
    Υπάρχει σύμφωνα με τους ψυχαναλυτές, διαγενεακή «μεταφορά» της κάθε συγκεκριμένης στάσης.
    Για παράδειγμα, ένας της γενιάς μου του οποίου τη μάνα την έβαζε ο στρατός να προηγείται σε έναν πιθανά ναρκοθετημένο δρόμο δεν έχει την ίδια στάση με κάποιον άλλο που η μάνα του δεν είχε αυτή τη δοκιμασία στην επίμαχη περίοδο.

  14. Νέο Kid said

    Δυστυχώς ο Μόσκοβος διαχρονικά ήταν και είναι πουλητάρι…
    Ο Μόσκοβος -σαν να ακούω το μακαρίτη τον μπάρμπα μου να λέει λίγο πριν τον Ατιλα «δεν θα γίνει τίποτα στην Κύπρο! Οι Ρώσοι είπαν ότι επίθεση κατά της Λευκωσίας ισοδυναμεί με επίθεση κατά της Μόσχας !» – στην Κύπρο, ο Μόσκοβος πούλησε και τον Τσε στη ΣΙΑ και στις Βολιβιανές μαριονέτες της, ο Μόσκοβος ανακατεύει τώρα και τους Τούρκους …

  15. Λογικά το κατσα- (κατσαντώνης, κ.λ.π.) εκ του caccia = κυνήγι, κατσαΐτης στα κεφαλλονίτικα επίθετα ο cacciatrice

  16. leonicos said

    Το ότι δεν είπα ‘χρόνια πολλά’ δεν σημαίνει ότι δεν τους αγαπώ. (Τα σχηματάκια εξ αντιγραφής. ελπίζω να μην είναι άσχημα, διό=τι δεν καταλαβαίνω τι είναι

    🍷 💐

  17. Παναγιώτης Κ. said

    Ζητώ βοήθεια από τους πιθανούς σινεφίλ του ιστολογίου.
    Προχθές την Κυριακή βρέθηκα στην περιοχή του Καϊμακτσαλάν και το βράδυ παρακολούθησα μια ιταλική ταινία στην τηλεόραση στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό FLASH. Το θέμα της ταινίας η περίοδος Μουσολίνι, ο πόλεμος και η απελευθέρωση της Ιταλίας. Αντιφασιστική.
    Κράτησε το ενδιαφέρον μου.
    Πρωταγωνιστούσε η Κλαούντια Καρντινάλε.
    Στο έργο πατέρας της είναι ο Αντόλφο Τσέλι αν δεν κάνω λάθος. Αυτά τα ονόματα θυμάμαι από την περίοδο όπου ήμουν κινηματογραφόφιλος.
    Έψαξα να βρω τον τίτλο της αλλά δεν το κατόρθωσα.
    Σε 156 ταινίες είχε συμμετοχή η Κλαούντια!
    Ενδιαφέρομαι λοιπόν να διαβάσω σχετικές αναλύσεις και κριτικές για τη συγκεκριμένη ταινία και γιαυτό το αίτημα βοήθειας.

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ευχαριστούμε πολύ για τις ευχές, χρόνια πολλά στους συνονόματους, καλή χρονιά και υγεία να ‘χουμε όλες και όλοι.
    12: Γιατρέ, σ’ ευχαριστώ πολύ. Γιατί, όμως, δεν σχολιάζεις πια;
    13: Πράγματι, πληθώρα βιβλίων. Μόνο τσελεμεντέδες για εκείνη την περίοδο δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα: πατάτες μπλουμ αλά μοναρχοφασίστα, αντάρτικο τουρλού στην κατσαρόλα και άλλες λιχουδιές. Για να σοβαρολογήσουμε, αυτό το υπερενδιαφέρον γι’ αυτή την περίοδο σχετίζεται με την κομματολατρία των Ελλήνων και με ό,τι τους δίνει επιχειρήματα κατά των πολιτικών αντιπάλων. Από την άλλη, βέβαια, υπάρχουν πολλοί σημερινοί Έλληνες που γνωρίζουν για τον ελληνικό εμφύλιο όσα και για τον αμερικανικό. Τίποτα.

  19. leonicos said

    10 Δύτης Ν.

    Επανέρχεται και το άλυτο θέμα της ετυμολόγησης του κατσαπλιά…

    υποθέτω, βεβαίως, ότι το πρώτο συνθετικό πρέπει να αναχθεί σε ‘κακια’ με τσιτακισμό (λόγω αποτροπιασμου) σε συναλοιφή με κάποιο ‘πλια’ ίσως απόο το πλέω βλ καταπλέω με τη σημ επέρχομαι, ίσως ψευδο-ηχομιμητικό της αρπαγής.

    Κατσαπλιάς σημαίνει κυρίως άρπαγας, ληστής

  20. Γιάννης Ιατρού said

    Κι απ΄εδώ, ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και από πλευράς μου επίσης Χρόνια πολλά στους συνονόματους και στις συνονόματες, όπως και να το γράφουν τ΄όνομα, με ένα ή με δύο ν(ι)..😎).

    Και ιδιαίτερη μνεία στους Γου Σου & τους δασκάλους μας, Γιάννη Κ. & Γιάννη Μ. 🤗🤗🤗
    Και στον Γιάννη Αντετοκούνμπο👍 (που επιβεβαιώνει την λαϊκή ρήση «ομάδα χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει».
    Μιά άλλη λαϊκή ρήση που κυκλοφορεί από τους εγκάθετους λασπολόγους και τα γνωστά κέντρα παραπληροφόρησης είναι σκέτη προβοκάτσια! 🙂 )

    Παροιμίες με τ΄όνομα Γιάννης έχουμε πολλές. Αυτή πάντως η ιστορία της «Μηχανής του Χρόνου» για το «Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει», που την αναμεταδίδουν πολλοί σήμερα, ελέγχεται…

  21. 17 αυτή θα λες: https://www.imdb.com/title/tt0070308/

  22. Παναγιώτης Κ. said

    @12. Να υποθέσουμε ότι βρίσκεσαι σε περίοδο…αγρανάπαυσης; 🙂

  23. nikiplos said

    καλημέρα κι από εδώ…

    Εμδιαφέρουσα η αφήγηση και η διαδικασία και η οργάνωση της ζωής στη σπηλιά. Και τα ζητήματα καθαριότητας και του ηθικού (δεν θα γίνουμε κατσαπλιάδες). Και οι απολογισμοί…

  24. Γιάννης Κουβάτσος said

    21: Ναι. Στην Ελλάδα προβλήθηκε με τον τίτλο «Μια σφαίρα έγραψε το τέλος».

  25. Alexis said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες, Γιάννη Κουβάτσο, Γιάννη Ιατρού, Γς, Γιάννη Μαλλιαρό και όλους τους άλλους, κρυφούς και φανερούς, Γιάννηδες και Ιωάννες του ιστολογίου.

    Μ’ έπιασε μια κατάθλιψη, ομολογώ, με το σημερινό, μια κλειστοφοβία, και αναρωτιέμαι πόσο μεγάλος πρέπει να ήταν ο φόβος και η τρομάρα αυτών των ανθρώπων ώστε να αποφασίσουν να ζούνε για βδομάδες σαν τυφλοπόντικες. Οι διώκτες τους άραγε γνώριζαν τη σπηλιά, είχανε δει την είσοδό της;

  26. Πρὸς ἅπαντες τοὺς Γιάννηδες τοῦ ἱστολογίου (καὶ τὶς Ἰωάννες, ἐξυπακούεται), ἰδιαιτέρως δὲ στὸν φίλτατο Ἰατροῦ καὶ τὸν λίαν συμπαθῆ μου Γς, μαζὶ μὲ τὴν εὐχὴ γιὰ κάθε εὐτυχία καὶ μακροημέρευση:

    Χαιρετίσματα καὶ εὐχὲς καὶ ἀπὸ τὴν Ἀναστασία.
    Καὶ μία ἀκόμα ἐκτέλεση, ποὺ ἀποτέλεσε καὶ τὸ πρῶτο μου ἄκουσμα τοῦ ἐν λόγῳ τραγουδιοῦ σὲ λάιβ ἑρμηνεία (τὰ χρόνια ἐκεῖνα ποὺ τραγουδοῦσε μαζὶ μὲ τὸν Νιόνιο στὸ Κύτταρο – ἢ μήπως στὸ Ροντέο;):

  27. Παναγιώτης Κ. said

    @21,24. Ναι γιαυτή λέω και ευχαριστώ.
    Να το επαναλάβω: Θησαυρός αυτό το ιστολόγιο!
    Πράγματι η ταινία τελειώνει…αλλά να μη το γράψω για να την παρακολουθήσετε με αμείωτο ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.
    Κατά βάση είναι ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ. Σε βάζει για τα καλά στο θέμα με το οποίο καταπιάνεται.
    Ο καθένας μπορεί να πάρει πράγματα ανάλογα με την προσωπική του ερμηνευτική σκευή.

  28. spiridione said

    Χρόνια πολλά και από μένα στους Γιάννηδες του ιστολογίου. Και στις Γιάννες αν υπάρχουν.

  29. ΚΑΒ said

    Καλημέρα σε όλους. Χρόνια πολλά σε όλους τους Γιάννηδες του ιστολογίου και στους λοιπούς. Να είστε γεροί και χαρούμενοι.

    Η ανάγνωση της συνέχειας αύριο για ευνόητους λόγους.

  30. loukretia50 said

    Ένας κόσμος μακρινός … ή μήπως όχι?
    Songs From a World Apart


    Lévon Minassian & Armand Amar
    Photos by Steve McCurry

  31. BLOG_OTI_NANAI said

    Δεν ξέρω, αυτό είχε αναφερθεί;

  32. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες του ιστολογίου!
    Ιδιαιτέρως στον Ιατρού (φροντίζει να μην παρεκκλίνει όλο το ιστολόγιο!)
    στον Γς ( φροντίζει να μην παρεκκλίνουμε στον στείρο ηθικισμό!)
    στον Κουβάτσο (φροντίζει να μην παρεκκλίνουμε υπερβολικά αριστερά!)
    κάτι είχα σκεφτεί, στιγμιαία, και για τον Μαλλλιαρό αλλά το ξέχασα!

  33. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας καὶ χρόνια πολλὰ στὶς ἑορτάζουσες καὶ τοὺς ἑορτάζοντες, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς ἱστολογίου.

    Ἰδιαίτερες εὐχὲς στοὺς φίλους Γιάννη Ἰατροῦ, Γιάννη Μαλλιαρό, Γιάννη Κουβάτσο καὶ Γς.

    Κι ἐγὼ τὸ βρῆκα κλειστοφοβικὸ τὸ σημερινό.

    Πάντως δείχνει πόσα μπορεῖ ν᾿ ἀντέξει ὁ ἄνθρωπος ποὺ πιστεύει.

  34. Νέο Kid said

    31. Ο κατσαπλιάς μπορεί να οφείλεται ετυμολογικώς -τουλάχιστον μερικώς- στο θρυλικό κλέφτη Κατσαντώνη.

  35. Ινδιάνος Μπάρτελμπουθ said

    Χρόνια Πολλά από έναν άλλο εορτάζοντα, τον Τζον τον Λούρι.

  36. BLOG_OTI_NANAI said

    Χρόνια Πολλά στους Γιάννηδες της παρέας, πάντα καλότυχοι!

  37. nikiplos said

    31@, νομίζω πως το Κατσ, εκ των φτωχών αρβανίτικών μου, είναι το κατσίκι, το ερίφιο. Οι Αρβανίτες αν ήθελαν να πουν άσπρο κατσίκι, έλεγαν κατσιμπάρδι… δεν έλεγαν μπάρδκατσι… Έτσι συνεκδοχικά και κατσιμπάρδι έλεγαν τον αγνό, τον απονήρευτο άνθρωπο, τον αγαθό, με ολίγον σκώμμα… Καμία σχέση βέβαια με τον δαιμόνιο και τετραπέρατο πολιτευτή του ΠΑΣΟΚ κον. Κατσιμπάρδη…

  38. nikiplos said

    επομένως κατσαπλιάς, ο κατσικοκλέφτης… ή ο λαφυραγωγός κατσικιών… σε τελευταία ανάλυση κάτι άκρως ταπεινό ως επιτήδευμα… 🙂

  39. loukretia50 said

    …ούτε με την κατσιβέλα φαντάζομαι!

  40. mitsos said

    Καλημέρα
    Χρόνια πολλά σε όλους όσους εορτάζουν Ιωάννες, Γιάννηδες και Φωτούλες , Φώτηδες, Πρόδρομους …
    Ιδιαίτερες ευχές για υγεία και δημιουργική διάθεση στους : Ιατρού, Κουβάτσο, Γς, …

    Λυττρωτικό το σημερινό …
    Με εκπλήσσει το γεγονός πως από τότε ακόμα μπορούσαν κάποιοι σαν τον Ηλία να αναλύσουν με τέτοια διορατικότητα και διαύγεια τις αιτίες της ήττας τους .

    Αλλά για την Καμπάνα του Βάρναλη … στον επίλογο γράφει :
    Κανένας δεν κατάλαβε τί έλεγε η Καμπάνα. Γιατί καθένας άκουγε τη δική του τη σκέψη…

  41. # 37

    Τον οποίον όταν ήταν πρόεδρος του συλλόγου δικηγόρων Θήβας είχε ξυλοκοπήσει ο τότε εισαγγελέας Θήβας, κάποτε συγκάτοικος μου, όταν υπηρετουσαμε στο ναυτικό … θυμάμαι την σοφή συμβουλή του, όποτε έχεις δίκιο και σε παίρνει δείρε τον, ποτέ δεν θα βρεις άκρη στα δικαστήρια.

    # 38

    τότε θα ήτανε κατσιπλιάς όμως… ακόμα και το κατσαβίδι από το cacciavite προέρχεται, το κάτσα έχει μάλλον ιταλική προέλευση

  42. Alexis said

    Στο Κομπότι Άρτας υπάρχει η (γκουρμεδιάρικη μάλιστα!) ψησταριά-ταβέρνα «Κατσαπλιάς».
    Περισσότερα εδώ

  43. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Υπάρχει και το τρκ kaçmak, δραπετεύω/ξεφεύγω.

  44. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @18, 22. Κατά μίαν έννοια, ναι! Αγρανάπαυση 🙂 🙂 και να χαίρεσαι από κάποια απόσταση τις μετριοπαθείς και σπουδαγμένες φωνές των καλλιεργημένων, καλών διαδικτυακών φίλων.. 🙂

  45. Χαρούλα said

    Άργησα και τα χρόνια πολλά τα γράψαν άλλοι. Από μένα ευχελς να είναι ΚΑΙ καλά!
    Σε όλους/ες που γιορτάζουν αλλά κυρίως σε Γς,Ιατρού,Κουβάτσο, Μαλλιαρό, που μού κάνουν την τιμή να με διαβάζουν. Με εκτίμηση.

  46. Παναγιώτης Κ. said

    Ο Λίβανος και η Βάρκιζα δεν αποτελούν αιτίες. Είναι τα αποτελέσματα μιας συγκρουσιακής πορείας που άρχισε από τα μέσα του΄43.
    Οι Βρετανοί δεν είχαν μια ενιαία στάση στο Ελληνικό ζήτημα όσο η Ελλάδα βρισκόταν υπό κατοχή. Πότε υποστήριζαν τον ΕΛΑΣ και πότε τον ΕΔΕΣ καθώς και άλλες Εθνικιστικές οργανώσεις.
    Στο Συμμαχικό Στρατηγείο της Μ.Ανατολής υπήρχαν Βρετανοί που είχαν φιλική στάση απέναντι στο ΕΑΜ. (Οι σοσιαλιστές της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ).
    Στο Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ γίνεται λόγος για ένοπλο ταξικόν αγώνα.
    Προς το παρόν, (λέω προς το παρόν διότι…γηράσκω αεί…αναθεωρών), βρίσκω συνεπή αυτή την άποψη. Η επαναστατική θεωρία όχι μόνο δεν αποκλείει τον εμφύλιο στην πορεία κατάκτησης της εξουσίας αλλά τον θεωρεί αναγκαίο προκειμένου να συντριβούν οι δυνάμεις που αντιμάχονται την επανάσταση.
    Αφού η επανάσταση επικρατήσει θα έχουμε την εγκαθίδρυση Λαϊκής Δημοκρατίας με την κυριαρχία του προλεταριάτου, (δικτατορία του προλεταριάτου) για να περάσουμε στο επόμενο στάδιο που είναι ο Σοσιαλισμός και μετά ο Κομουνισμός.
    Η άποψη αυτή ακόμη και σήμερα βρίσκει έδαφος. Όχι μόνο στη μεριά του ΚΚΕ αλλά και σε στελέχη του Σύριζα.π.χ Ο ευρωβουλευτής Αρβανίτης ο οποίος πιστεύει στη Δικτατορία του προλεταριάτου καθώς είπε όταν ρωτήθηκε σχετικά.
    Επομένως, στους Βρετανούς να καταλογίσουμε αυτό που τους αναλογεί και το υπόλοιπο που είναι και το μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης για τον Εμφύλιο ,να το κατανείμουμε στις εγχώριες δυνάμεις.

  47. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    27 Όλα βρίσκονται, λέμε

    31 Αν θυμάμαι καλά, έχουμε αναφέρει την πρόταση του ΘΜ

  48. BLOG_OTI_NANAI said

    Από την ορεινή Πιερία, όπου μερικές λέξεις «κατσ-» έχουν αρνητικό περιεχόμενο:

  49. nikiplos said

    46@ Apropos πολύ σωστή και ισόρροπη άποψη!

  50. Capten Vilios said

    Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο οδυνηρό είναι το αίσθημα πως ο χρόνος έχει σταματήσει. Ενίοτε και ευχάριστο!

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    46: Καλά, ο Αρβανίτης ξεκίνησε από κνίτης (☺) και πιθανόν να μην έχει πάρει χαμπάρι ότι προλεταριάτο δεν υπάρχει πια («Αντίο, προλεταριάτο», το βιβλίο του μακαρίτη του Γκορζ) και ότι η δικτατορία είναι κακόσημη λέξη από κάθε άποψη. Όπως έλεγε ο Μπακούνιν τον 19ο αιώνα ακόμα:
    «Καμιά δικτατορία δεν μπορεί να έχει άλλο στόχο εκτός από το να διαιωνίσει τον εαυτό της»

  52. Capten Vilios said

    «Βρε Ηλία, τώρα συνειδητοποιώ τι σπουδαίο πράγμα είναι η ποίηση. Είναι η ουσία, η συμπύκνωση της ζωής. Θαρρώ πως οι μεγάλοι ποιητές είναι κάτι, πώς να το πω, κάτι σαν προφήτες.
    Θεός!

  53. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Σε όσες και όσους εορτάζουν σήμερα «Χρόνια πολλά». Ιδιαιτέρως στους γνωστούς/καθημερινούς (της …βασικής ενδεκάδας 🙂 ) Γιάννηδες του ιστολογίου, πολλές θερμές ευχές. Να είναι πάντα καλά, να τους απολαμβάνουμε!
    Αφιερωμένο εξαιρετικά! (αλλά χωρίς ‘απεύθυνση’ των στίχων, παρακαλώ… 🙂 ) https://youtu.be/4Gtkgh1MHts

    [Και προσέξτε ότι ο Ζαμπέτας προφέρει: Γιανάκη… 🙂 ]

  54. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να αφιερώσουμε κι ένα ποίημα του συνονόματου Ρίτσου, που θα γιόρταζε σήμερα, σε όλους τους ωραίους δραπέτες…

    Ο ΩΡΑΙΟΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ

    Φτηνό το φως, φτηνά μαγαζιά, φθηνότερα λόγια./ Άλλοι έφυγαν, άλλοι κοιμούνται, άλλοι πεθάνανε./ Κι αυτοί κι εκείνοι το ίδιο γερνάνε./ Εσύ αρνήθηκες τον γενικό κανόνα./ Άφησες πλαγιασμένο στο κρεβάτι σου το ομοίωμά σου/ μην καταλάβουν πως εσύ πλανιέσαι/ στο μέγα δάσος, άοπλος κυνηγός,/ φορώντας τις λευκές σου μπότες.

  55. Ευγένιος said

    Τελικά το ΕΑΜ ΕΛΑΣ προχώρησε στα Δεκεμβριανά χωρίς να έχει την υποστήριξη του Στάλιν; Δεν καθίσταται αυτό σαφές από τη σημερινή συνέχεια του αφηγήματος. Μήπως το αναφέρει ο συγγραφέας τις προηγούμενες συνέχειες και δεν το έχω διαβάσει;

  56. sarant said

    55 Δεν έχει αναφερθεί τίποτε, αλλά έτσι κι αλλιώς να πάρετε υπόψη σας πως πρόκειται για μυθοπλασία και πως ο συγγρ μεταφέρει τις απόψεις δυο ανταρτών του ΔΣΕ.

  57. Λοιπόν για τον κατσαπλιά γατάκια:
    Έχουμε και λέμε:

    Αγγλ. catch = αρπάζω
    Τρκ. kaçmak = δραπετεύω, διαφεύγω
    Ιταλ. caccia = κυνήγι
    Ελλ. ιδιωμ. π΄λί / π΄λιά = πουλί / πουλιά

    Ετ βοϊλά ο κλεφτοκοτάς κατσαπλιάς 😁😎😜

  58. Γιάννης Ιατρού said

    53: χαχα, ΜΙΚ_ΙΕ, ρε συ και σ΄εκείνον τον γνωστό, τον… γιό μιας Πατρινιάς κι ενός Μεσολογγίτη να ευχηθούμε 😂🍷🎵

  59. dryhammer said

    Αργά μπαίνω, να ευχηθώ σε απαξάπαντες/σες Γιάννηδες, Γιάννες κλπ (δημοκρατικές) δυνάμεις χρόνια πολλά και κυρίως καλά και ξαναβγαίνω…

  60. Αγγελος said

    Χρόνια πολλά με υγεία κι από μένα στους Γιάννηδες (της Ραφήνας και άλλων τόπων) και τις Ιωάννες (Jane?)

  61. Αιμ said

    Χρόνια Πολλά έβρι Γιάννη

  62. Georgios Bartzoudis said

    [Οι πολιτικοί] «ήταν …. όλοι τους πειθήνια όργανα των Άγγλων… [Εμείς] είχαμε πιστέψει πως θα μας βοηθούσαν οι Σοβιετικοί, που δε μας βόηθησαν καθόλου».

    # Επιλογή αφεντάδων! «Ευτυχώς που νικηθήκαμε σύντροφοι»!
    # Χρόνια Πολλά σε κάθε Γιάννη, Γιαννίκα, Γιαννούλη, Γιάγκο, Γιοβάνη-Γιοβάντσιο-Βάντσιο-Βάνια, Γιαννούλα, Ιωάννα, Γιάννα, Βάγκα, Βάνα, κλπ, κλπ

  63. Γιάννης Ιατρού said

    Πού ‘ναι ο Voulagx να του ευχηθούμε ρε παιδιά; Γιάννη, σαν τα ψηλα βουνά!

  64. sarant said

    63 Στο γειτονικό άρθρο είναι

  65. Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν

    Ντ΄ρεπομαι λιγάκι που το βάζω κατω από κέινο του δημήτρη Σαραντάκου αλλά νομίζω ρ΄πει αν απαθυνθών στη συλογική σοφία.

    Είδα πριν λίγο άνα μονόλογο του Τραμπ στην τηλεόραση. Ερώτημα: Ο Μητσοτάκης δίπλα τι έκανε;

    α) Τον Μητσάρα
    β) Ντεκόρ
    γ) Θα κάνει κλήρωη με ΈΠΑΘΛΟ μια επίθεση ή αντίποινα και θα ήταν το παιδάκι που τραβούσε τον κλήρο.
    δ) άλλο
    😉

  66. Γιάννης Ιατρού said

    65: Τι αναρωτιέσαι, το β) βέβαια, ο Τραμπ έδωσε συνέντευξη για τα δικά του με ντεκόρ τον Μητσοτάκη!!

  67. Λευκιππος said

    65 Ποιος είναι ο Μητσαρας;

  68. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Χρόνια πολλά στον εν Βίλχελμ Ράϊχ αδελφό μου Γς, στον Γιάννη Μαλλιαρό, στον αρχιφύλακα, αρχειοφύλακα και τερματοφύλακα 🙂 του ιστολογίου Γιάννη Ιατρού, στον δάσκαλο Γιάννη Κουβάτσο με την σπουδαία διδακτική του λειτουργία στην πολυεθνική του τάξη και σε όλους όσοι γιορτάζουν σήμερα.

    57 – https://www.youtube.com/watch?v=CK6Ay416N7A

  69. # 67

    Αυτός !

  70. Pedis said

    # 66 – Άστα αυτά. Να μας πεις που η Μαρεβα κατέπληξε τα πλήθη κι έχεις σκάσει από το κακό σου!

    Τέλος πάντων, να μη στα χώνω χρονιάρα μέρα …

    Χρόνια πολλά Ιωάννη, χρόνια πολλά σε όλ*ς τ*ς εορτάζ/ες.

  71. sarant said

    65 Ντεκόρ βέβαια.

  72. Γιάννης Ιατρού said

    70: Τίποτα διαφημιστικό Zeus & Dione, π.χ. στο παρκέ που παίχτηκε το ματς που είδαν, δεν είχε;

    Φχαριστώ πολύ Πέδη!

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>ακόμα μου ’λεγε να το κάνω, δε θα το αποκοτούσα
    Αποκοτιά ναι, το ουσιαστικό αλλά κοτάω το ρήμα, νόμιζα-δεν κόταγα να περάσω ή δε μου κόταγε να περάσω- κι όχι αποκοτάω. Μικρή η διαφορά αλλά οι Μοραϊτες(Κυνουριάτες) που ακούω, κοτάνε ή δεν κοτάνε 🙂

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στης σπηλιάς τα μαύρα βάθη, τη σιωπή και την υπο-χθόνια υποτυπώδη ζωή, κατατρεγμένοι από ανθρωποκυνηγούς. Αγριμάνθρωποι.
    Από την πρώτη φορά που τα διάβασα μου έμεινε στην ψυχή αυτή η σκοτεινάγρα και η ψύχρα από τα έγκατα.
    Το σφαγείο του Εμφύλιου, η φρίκη. Μαυρίλα.

  75. Ωχ !!

    https://www.ethnos.gr/kosmos/81408_iran-oykraniko-boeing-737-me-180-epibates-synetribi-meta-tin-apogeiosi-toy

    Ωχωχ !!

    https://www.ethnos.gr/kosmos/81407_flegetai-i-mesi-anatoli-iran-bombardise-amerikanikes-baseis-sto-irak

  76. nikiplos said

    Καλημέρα…
    Σήμερα, προ ολίγου, άκουσα στο μίνι μάρκετ, που είχαν την Τηλοψία στη διαπασών, τον δημοσιοκάφρο Δημήτρη Οικονόμου να διακόπτει συνεχώς έναν συνομιλητή του, που έλεγε πράγματα ουσίας όσον αφορά την Τουρκία και τον Ερντογάν με αφορμή την επίσκεψη εκεί του πρωθυπουργού. Αφήνω εκτός τις μύριες βλακείες που εκτόξευε ο δημοσιολόγος, καθώς διέκοπτε ακόμη και τον κόκκινο Πάνο, προκειμένου να ευλογήσει με σιχαμένο τρόπο, άλλη μια φορά τον πρωθυπουργό (ο Δημοσιολόγος, ουχί ο Πάνος). πχ στην αγωνία του να γλείψει πέταξε ένα » κάνετε λάθος! Διαφωνώ κάθετα! δεν περιμέναμε κάτι συγκεκριμένο από την συνάντηση με τον Τραμπ!» και άλλα τέτοια…

    Μέσα σε όλα τα άλλα ο δημοσιολόγος πέταξε κι ένα: δεδομένων των συνθηκών και με πέτυχε στο μάτι ο γλοιωδέστατος…

    Μου θύμισε έναν συμφοιτητή μου στο πάλαι ποτέ 222 στου Ζωγράφου, που ανεβαίναμε για την πολυτεχνιούπολη. Ο συμφοιτητής συχνά έκανε λεονταρισμούς και περνούσε ένα στυλ μάγκα και πολλά βαρύ άντρα, κάνοντας φυσικά τον νταή στους αδιάφορους γι’ αυτό συμφοιτητές του. Σε μια άνοδο με πολύ κόσμο και πολύ στριμωξίδι, έσμπρωξε αγενέστατα έναν νεοκούτσαβο, όστις όμως ήταν τεθωρακισμένος από μύες. Ο νεοκούτσαβος που δεν καταλάβαινε από τέτοια γύρισε και του άστραψε μέσα στο λεωφορείο ένα σκαμπίλι ηχηρό, κοιτώντας τον άγρια… Ο συμφοιτητής γύρισε αλλού. Μετά λοιπόν μας εξηγούσε πως ο άλλος από το κούνημα του λεωφορείου, δεν είχε από που να πιαστεί και κατά λάθος τον πέτυχε στο πρόσωπο… Φυσικά συναινούσαμε στωϊκά, δεν θέλαμε να του χαλάσουμε τη φενάκη του…

  77. Καλημέρα

    Ευχαριστώ για τις ευχές. Ακόμα όλες δεν τις διάβασα, αλλά έφτασα στο 29 είπα «Σωστός. Έτσι γίνονται οι δουλειές» και σταμάτησα το διάβασμα να ρίξω κι εγώ τις ευχαριστίες μου αλλά και τις ευχές μου στους συνονόματους Γιάννηδες αλλά και στις Ιωάννες και τους Πρόδρομους και λοιπούς που γιόρταζαν χτες…

  78. Γιάννης Κουβάτσος said

    76: Σύμφωνοι σε όλα για τον Οικονόμου, και λίγα λες, αλλά το δεδομένων των συνθηκών γιατί το θεωρείς κοτσάνα, Νίκιπλε;

  79. Jane said

    Ένα από τα ωραιότερα αποσπάσματα της Χθόνιας Οδύσσειας , από όσα έχω διαβάσει τουλάχιστον.
    ………………………………………………………………………..

    Τις ευχές μου στους Γιάννηδες και τις Ιωάννες.
    Ετεροχρονισμένα, διότι τραπέζωνα εντεκάμισι άτομα και δεν πρόφταινα να μπω και να γράψω.
    Χρόνια πολλά με υγεία πάνω απ’ όλα. 🙂

  80. Γιάννης Ιατρού said

    79: Αααα, Γιάννα μας βγήκε (καταχωρήθηκε😏), καλά το υποψιάστηκε πιό πάνω φιλοσοφημένος και διαβασμένος σχολιαστής😎)
    Τι τους έφτiαξες στα τραπεζώματα Jane (με ένα ν(ι)… 😜!!!), τίποτα βολιότικο;;
    Χρόνια σου πολλά λοιπόν, με υγεία!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: