Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η μηχανή σταματά (του Όλιβερ Σακς, μια συνεργασία της Αγάπης Νταϊφά)

Posted by sarant στο 12 Ιανουαρίου, 2020


Κυριακή σήμερα, μέρα λογοτεχνίας, αλλά θα κάνουμε μιαν εξαίρεση και θα διαβάσουμε ένα δοκίμιο -από έναν πολυδιαβασμένο συγγραφέα, το οποίο επιπλέον δανείζεται τον τίτλο -και εν μέρει το θέμα- από ένα κλασικό διήγημα επιστημονικής φαντασίας και μάλιστα αρκετά παλιό για το είδος, το The Machine Stops του Ε.Μ.Φόρστερ (1909).

Η φίλη μας η Αγάπη Νταϊφά είχε την καλοσύνη να μεταφράσει το δοκίμιο του Σακς και να γράψει μια σύντομη εισαγωγή. Επαγγελματικό κουσούρι, έκανα κάποιες αλλαγές στο κείμενό της. Να πούμε ότι το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Νιου Γιόρκερ τον Φεβρουάριο του 2019, δηλαδή μετά τον θάνατο του Σακς.

Να πω ότι το δοκίμιο του Σακς έχει τον ίδιο τίτλο με το διήγημα του Φόρστερ: The Machine Stops. Το διήγημα είχε αρχικά μεταφραστεί στην Ελλάδα με τον τίτλο «Η μηχανή σταμάτησε» αλλά στη συνέχεια εκδόθηκε και ως «Η μηχανή σταματά».

(Η Αγάπη προτιμά να γράφει Σαξ, και μάλλον έχει δίκιο, εγώ για κάποιο λόγο προτίμησα το (συχνότερο, διότι αντιγράφει το αγγλικό) Σακς).

Εισαγωγή

Ο Όλιβερ Σαξ     (Oliver Sacks, 9 July 1933 – 30 August 2015), πολυπράγμων και ντροπαλός άνθρωπος, υπήρξε νευρολόγος, φυσιοδίφης, ιστορικός τών επιστημών, συγγραφέας και μουσικός.  Αν και γεννήθηκε στην Αγγλία, σπούδασε εν μέρει και έκανε καριέρα στις ΗΠΑ. Τον ξέρουμε από αρκετά βιβλία του που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα, όπου κυρίως περιγράφει και αναλύει εκλαϊκευμένα περιπτώσεις ασθενών του. Μερικά από τα έργα του διασκευάστηκαν για το θέατρο, τον κινηματογράφο, το μπαλέτο και την όπερα και η βιογραφία του έγινε ταινία – με στοιχεία από το βιβλίο του Ξυπνήματα – με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς και τον Ρόμπερτ ντε  Νίρο.

Έχει βραβευτεί αμέτρητες φορές ως νευρολόγος – ερευνητής αλλά και ως μουσικός και αθλητής.

Στη συλλογή άρθρων του που κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατό του ένα κείμενο ξεκινά – όπως τα περισσότερα που έγραψε – από μια προσωπική εμπειρεια για να φτάσει στην αγωνία του για την αγνωσία που προκαλεί η εμμονή με τις νέες τεχνολογίες.

Για να εκφράσει την ανησυχία του, ο Σαξ περνά από αρκετά κλασικά κείμενα με σαφή αφετηρία το διήγημα τού Ε.Μ. Φόρστερ «Η Μηχανή Σταμάτησε», που νομίζω πως είναι εκτός εμπορίου πλέον στην ελληνική αγορά

Από το οπισθόφυλλο τού αντίτυπου που έχω αντιγράφω: «Οι άνθρωποι ζουν σε ένα υπόγειο σύστημα ανώτερης τεχνητής νοημοσύνης, τη Μηχανή. Συμβιώνουν αρμονικά μαζί της, διάγουν έναν αυτοματοποιημένο και προσομοιωμένο βίο και αντλούν όλα τα νοήματα από αυτήν. Οι προηγούμενοι πολιτισμοί έχουν, κατά τα φαινόμενα, εκλείψει. Μοναδικός πολιτισμός, μοναδική θρησκεία, μοναδική αλήθεια είναι πλέον η Μηχανή και όσα εμπεριέχει το Βιβλίο της. Οι κάτοικοι της Μηχανής έχουν εξασφαλισμένα τα πάντα: είναι άτρωτοι από τους εξωτερικούς κινδύνους, τους παρέχεται σχεδόν ό, τι επιθυμούν, ζουν σε μια αταξική κοινωνία όντας ίσοι, δεν πονούν και, όταν πονέσουν, ζητούν και συνήθως τους χαρίζεται η ευθανασία.» Ένας νέος, όμως, ανακαλύπτει πως η Μηχανή καταρρέει, άρα ο κόσμος τους θα  διαλυθεί. Έχει καταφέρει, όμως, να ανακαλύψει πως στην επιφάνεια τής γης υπάρχουν ακόμα ελάχιστοι άνθρωποι. Προσπαθεί να πείσει τη μητέρα του – την οποία έχει να δει από τότε που γεννήθηκε: έτσι συνηθίζεται στον κόσμο τους – να ενωθούν μαζί τους αλλά δέν προλαβαίνουν: η Μηχανή και όλος ο κοσμος τους τσακίζεται.

 

Η Μηχανή Σταματά

Του Όλιβερ Σαξ

4 Φεβρουαρίου 2019

Ο νευρολόγος μιλά για ατμομηχανές, έξυπνα κινητά και για τον φόβο του σχετικά με το μέλλον

Η αγαπημένη μου θεία, η  Λεν, όταν πέρασε τα ογδόντα, μού έλεγε πως δέν είχε μεγάλη δυσκολία να προσαρμοστεί σε όσα ήταν καινούρια στη ζωή της –  τα αεροπλάνα, τα ταξίδια στο διάστημα, το πλαστικό και τα λοιπά – αλλά πως δέν μπορούσε να συνηθίσει στην εξαφάνιση τών παλιών. «Πού εξαφανίστηκαν τα άλογα;» έλεγε μερικές φορές.

Είχε γεννηθεί το 1892 και είχε μεγαλώσει σ’ ένα Λονδίνο γεμάτο άμαξες και άλογα.

Έχω κι εγώ παρόμοια αισθήματα. Πριν από μερικά χρόνια περπατούσα με την ανεψιά μου τη Λιζ στην οδό Μιλ, έναν δρόμο κοντά στο σπίτι όπου μεγάλωσα. Σταμάτησα σε μια σιδηροδρομική γέφυρα όπου, μικρός,  μού άρεσε να σκύβω στο παραπέτο. Στάθηκα και κοίταζα τα τρένα με τις ντιζελομηχανές ή τις ηλεκτρικές μηχανές να περνούν. Σε λίγο η Λιζ έχασε την υπομονή της και με ρώτησε: «Τί περιμένεις;» Είπα πως περίμενα να δω μιαν ατμομηχανή. Η Λιζ με κοίταξε σαν να είχα τρελαθεί.

«Θείε Όλιβερ», είπε, «δέν υπάρχουν ατμομηχανές εδώ και σαράντα χρόνια.»

Δέν έχω προσαρμοστεί τόσο καλά όσο η θεία μου σε μερικές πλευρές τού Καινούριου  – ίσως επειδή ο ρυθμός τής κοινωνικής μεταβολής που συνδέεται με την τεχνολογική  αλλαγή υπήρξε τόσο βαθύς και γρήγορος. Δέν μπορώ να συνηθίσω τις μυριάδες τών ανθρώπων που βλέπω στον δρόμο να κοιτούν σε κουτάκια ή να τα κρατούν  μπροστά στα πρόσωπά τους, να  περπατούν μακαριοι ανάμεσα στα αυτοκίνητα, χωρίς καμιάν επαφή με το περιβάλλον τους. Σχεδόν τρομάζω με τον περισπασμό και την έλλειψη προσοχής όταν βλέπω νεαρούς γονείς να είναι καρφωμένοι στα κινητά τους τηλέφωνα, αγνοώντας τα μωρά που κουβαλούν στα χέρια ή στο καρότσι τους.  Αυτά τα παιδιά, που δέν μπορούν να τραβήξουν την προσοχή τών γονιών τους,  σίγουρα θα νιώθουν παραμελημένα και αναμφίβολα τα αποτελέσματα θα φανούν στα ερχόμενα χρόνια.

Στο μυθιστόρημά του τού 2007  » Φεύγει το φάντασμα » (Exit Ghost), ο Φίλιπ Ροθ περιγράφει πόσο ριζικά αλλαγμένη μοιάζει η Νέα Υόρκη σε έναν ερημίτη συγγραφέα που έλειπε από την πόλη για μια δεκαετία. Είναι αναγκασμένος να ακούει συζητήσεις σε κινητά γύρω του και αναρωτιέται: «Τί συνέβη αυτά τα δέκα χρόνια και υπάρχουν ξαφνικά τόσα πολλά να ειπωθούν – τόσα πολλά και τόσο επείγοντα που δέν μπορούν να ειπωθούν αργότερα; (… ) Δέν καταλάβαινα πώς μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι συνεχίζει να ζει μιαν ανθρώπινη ζωή περιφερόμενος μιλώντας αδιάκοπα σε ένα τηλέφωνο τη μισή ενεργή ζωή του.»

Αυτά τα  μηχανηματάκια, ήδη τόσο δυσοίωνα το 2007, μάς έχουν πια βουλιάξει σε μιαν εικονική πραγματικότητα πιο πυκνή, που μάς απορροφά και μάς αποκτηνώνει ακόμα περισσότερο. Αντιμετωπίζω καθημερινά την πλήρη εξαφάνιση τού παλιού πολιτισμού. Η κοινωνική ζωή, η ζωή στον δρόμο, η προσοχή στους ανθρώπους και στα πράγματα γύρω μας έχουν σχεδόν εντελώς εξαφανιστεί, τουλάχιστον στις μεγάλες  πόλεις, όπου η πλειοψηφία τών ανθρώπων είναι πια κολλημένη σχεδόν αδιάκοπα σε τηλέφωνα ή άλλες συσκευές – φλυαρούν,  στέλνουν μηνύματα, παίζουν παιχνίδια, στρέφονται όλο και περισσότερο σε κάθε λογής εικονική πραγματικότητα.

Όλα είναι δημόσια πια: οι σκέψεις, οι φωτογραφίες, οι κινήσεις, τα ψώνια. Δέν υπάρχει ιδιωτικότητα και, προφανώς, δέν είναι και επιθυμητή σε έναν κόσμο αφοσιωμένο στην ασταμάτητη χρήση τών  κοινωνικών δικτύων.  Κάθε λεπτό,  κάθε δευτερόλεπτο, πρέπει να περνά με τη συσκευή κολλημένη στο χέρι μας. Όσοι έχουν παγιδευτεί σ’ αυτόν τον ψηφιακό κόσμο δέν είναι ποτέ μόνοι, δέν μπορούν ποτέ να συγκεντρωθούν και να απολαύσουν τον κόσμο τους και τον εαυτό τους σιωπηλά. Έχουν σε μεγάλο ποσοστό  απαρνηθεί τις ευκολίες και τα  επιτεύγματα  τού πολιτισμού: τη μοναξιά, τον ελεύθερο χρόνο, το μεγαλείο τού να είμαστε ο εαυτός μας, να βυθιζόμαστε στη θέαση ενός έργου τέχνης, στην κατανόηση μιάς επιστημονικής θεωρίας, στο ηλιοβασίλεμα, στα μάτια του αγαπημένου μας προσώπου.

Πριν από μερικά χρόνια, με κάλεσαν να συμμετάσχω σε μια συζήτηση για την Πληροφορία και την Επικοινωνία στον 21ο αιώνα. Ένας από τους συμμετέχοντες στο πάνελ είπε περήφανα πως η νεαρή κόρη του ερευνούσε το Διαδίκτυο δώδεκα ώρες την ημέρα και είχε πρόσβαση σε τόσο εύρος πληροφοριών που κανένας από καμιά προηγούμενη γενιά δέν θα μπορούσε ούτε να ονειρευτεί. Τον ρώτησα αν η κόρη του  είχε διαβάσει ένα μυθιστόρημα τής Τζέιν Ωστεν ή οποιοδήποτε κλασικό μυθιστόρημα. Όταν μού απάντησε αρνητικά, αναρωτήθηκα αν η κόρη του θα είχε στέρεη κατανόηση τής ανθρώπινης φύσης ή τής κοινωνίας  και υποστήριξα πως, έστω κι αν ήταν εφοδιασμένη με ένα πλατύ φάσμα πληροφοριών, αυτό ήταν κάτι διαφορετικό από τη γνώση. Το μισό ακροατήριο με επευφήμησε, οι υπόλοιποι με γιούχαραν.

Μεγάλο μέρος αυτής τής κατάστασης περιγράφηκε, απροσδόκητα και εκπληκτικά, στο διήγημα τού Ε. Μ. Φόρστερ «Η Μηχανή Σταματά» (1909), όπου περιέγραφε ένα μέλλον με τους ανθρώπους να ζουν κάτω από τη γη σε «κελιά» απομονωμένα, χωρίς να βλέπουν ποτέ ο ένας τον άλλον, επικοινωνώντας μόνο με ακουστικές και οπτικές συσκευές. Σε κείνον τον κόσμο η πρωτότυπη σκέψη και η άμεση παρατήρηση αποθαρρύνονται – «Μήν εμπιστεύεστε την προσωπική πείρα!», ακούς να σου λένε. Η ανθρωπότητα  ελέγχεται από τη «Μηχανή» που προσφέρει όλες τις ανέσεις και καλύπτει όλες τις ανάγκες  – εκτός από την ανθρώπινη επαφή. Ένας νέος άντρας, ο Κούνο, παρακαλεί τη μητέρα του μέσω μιας συσκευής που μοιάζει με το Σκάιπ: «Θέλω να σε δω όχι μέσω τής Μηχανής… Θέλω να σού μιλήσω όχι μέσω τής ανόητης Μηχανής.»

Λέει στη μητέρα του, που είναι βυθισμένη στην άσκοπη, ανόητη, πυρετώδη ζωή της: «Χάσαμε την αίσθηση τού χρόνου… Χάσαμε κομμάτι τού εαυτού  μας… Δέν το βλέπεις;… είμαστε σχεδόν νεκροί και εδώ κάτω το μόνο που αληθινά ζει είναι η Μηχανή.»

Έτσι νοιώθω όλο και  περισσότερο για τη μαγεμένη, αποβλακωμένη κοινωνία μας.

Καθώς πλησιάζει ο θάνατος, μπορεί κανείς να παρηγορηθεί με το  συναίσθημα ότι η ζωή θα συνεχιστεί – αν όχι για μάς, τουλάχιστον για τα παιδιά μας ή για ό,τι δημιουργήσαμε. Εδώ, τουλάχιστον, μπορεί κανείς να ελπίζει, έστω κι αν δεν υπάρχει ελπίδα για τον καθένα σωματικά και (για όσες και όσους από εμάς δεν είμαστε πιστοί) ούτε αίσθηση «πνευματικής» επιβίωσης μετά τον σωματικό θάνατο.

Ίσως, όμως, να μήν αρκεί η δημιουργία, η συνεισφορά, η επίδραση στους άλλους, αν νιώθουμε, όπως νιώθω εγώ τώρα, πως απειλείται η ίδια η κουλτούρα από την οποία τραφήκαμε και στην οποία δώσαμε, σε ανταπόδοση, ό,τι καλύτερο μπορούσαμε. Με στηρίζουν και με τρέφουν οι φίλοι μου, οι αναγνώστες σε όλον τον κόσμο, οι αναμνήσεις τής ζωής μου, και η ζωή που μού δίνει η συγγραφή, όμως αισθάνομαι, όπως αναμφίβολα και πολλοί από μας, έντονο φόβο για  την ευημερία αλλά και για την ίδια την επιβίωση τού κόσμου μας.

Αυτοί οι φόβοι έχουν εκφραστεί σε ψηλό πνευματικό και ηθικό επίπεδο. Ο Μάρτιν Ρης (Martin Rees), Βασιλικός Αστρονόμος και πρώην πρόεδρος τής Royal Society, δέν είναι άνθρωπος με μεταφυσική σκέψη αλλά το 2003 εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο «Η Τελευταία μας Ώρα» (“Our Final Hour”) και υπότιτλο «Η προειδοποίηση ενός επιστήμονα: Πώς ο τρόμος, το σφάλμα και η περιβαλλοντική καταστροφή βάζουν σε κίνδυνο το μέλλον τής ανθρωπότητας – στη γη και πέρα από αυτήν.» Πιο πρόσφατα, ο Πάπας Φραγκίσκος εξέδωσε την εντυπωσιακή του εγκύκλιο με τίτλο “Laudato Si ”, μια βαθυστόχαστη θεώρηση όχι μόνο τής κλιματικής αλλαγής και τής ευρύτατης οικολογικής καταστροφής που προκαλούνται από τον άνθρωπο, αλλά και της απελπιστικής κατάστασης τών φτωχών, καθώς και της αυξανόμενης απειλής από τον καταναλωτισμό και τη λαθεμένης χρήσης τής τεχνολογίας. Οι παραδοσιακοί πόλεμοι συνοδεύονται πλέον από τον εξτρεμισμό, την τρομοκρατία, τις γενοκτονίες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, από τη σκόπιμη καταστροφή τής ανθρώπινης κληρονομιάς μας, τής ίδιας τής ιστορίας και τού  πολιτισμού μας.

Αυτές οι απειλές φυσικά και με αφορούν, αλλά από απόσταση – ανησυχώ περισσότερο για την υποχθόνια, λεπτή, διάχυτη αποστράγγιση τής σημασίας, την απουσία οικειότητας και επαφής στην κοινωνία και στην κουλτούρα μας.  Στα δεκαοχτώ μου χρόνια διάβασα Χιουμ για πρώτη φορά και έφριξα από το όραμα που περιέγραψε στο έργο του  Πραγματεία για την ανθρώπινη φύση (A Treatise of Human Nature, 18ος αιώνας) όπου έγραφε  πως η ανθρωπότητα δέν είναι «τίποτα άλλο από μια δέσμη ή ένα σύνολο διαφορετικών αντιλήψεων, οι οποίες διαδέχονται η μια την άλλη  με ασύλληπτη  ταχύτητα και βρίσκονται σε μια διαρκή ροή και κίνηση.»

Ως νευρολόγος έχω δει πολλούς ασθενείς να παθαίνουν αμνησία λόγω τής καταστροφής τών μνημονικών συστημάτων στον εγκέφαλό τους και δέν μπορώ παρά να αισθάνομαι ότι αυτοί οι άνθρωποι, έχοντας χάσει κάθε αίσθηση παρόντος και μέλλοντος, όντας αιχμάλωτοι σε έναν αναβρασμό εφήμερων, αέναα μεταβαλλόμενων αισθήσεων, έχουν κατά κάποιο τρόπο μετατραπεί από ανθρώπινα πλάσματα σε όντα κατά Χιουμ. [εδώ υπάρχει λογοπαίγνιο που δεν μεταφράζεται: have in some way been reduced from human beings to Humean ones]

Αρκεί να βγω στους δρόμους της γειτονιάς μου, στο Γουέστ Βίλατζ, για να δω χιλιάδες τέτοιες υπάρξεις κατά Χιουμ: είναι στην πλειοψηφία τους νεαροί άνθρωποι που μεγάλωσαν στην εποχή τών κοινωνικών δικτύων, δέν έχουν προσωπική μνήμη τού πώς ήταν τα πράγματα πριν, δέν διαθέτουν ανοσία στη σαγήνη τής ψηφιακής ζωής. Αυτό που βλέπουμε – και προκαλούμε στους εαυτούς μας – μοιάζει με μια νευρολογική καταστροφή σε γιγαντιαία κλίμακα.

Ωστόσο τολμώ να ελπίζω ότι, παρ’ όλα αυτά, η ανθρώπινη ζωή και ο πλούτος τών πολιτισμών της θα επιζήσουν ακόμα και σε μια ρημαγμένη γη. Ενώ κάποιοι βλέπουν την τέχνη ως προπύργιο τής συλλογικής μας μνήμης, θεωρώ εξίσου σημαντική την επιστήμη, με τις χειροπιαστές κατακτήσεις και τις δυνατότητές της∙  και η επιστήμη, η καλή επιστήμη, ανθεί όσο ποτέ άλλοτε, αν και κινείται αργά και προσεχτικά, τα ευρήματά της ελέγχονται συνεχώς με δοκιμές και πειράματα. Τιμώ και σέβομαι την καλή συγγραφή και τις τέχνες και τη μουσική αλλά μού φαίνεται πως μόνον η επιστήμη, υποστηριγμένη από την ανθρώπινη τιμιότητα, την κοινή λογική, την προβλεπτικότητα και το ενδιαφέρον για τους δυστυχείς και τους φτωχούς, μόνον αυτή προσφέρει στον κόσμο την ελπίδα να βγει από το σημερινό του τέλμα. Αυτή η ιδέα είναι σαφής και κατηγορηματική στην εγκύκλιο τού Πάπα Φραγκίσκου και μπορεί να πραγματωθεί όχι μόνο με τεράστιες, συγκεντρωτικές τεχνολογίες, αλλά από τους εργάτες, τους τεχνίτες και τους αγρότες στα χωριά τού κόσμου.  Μαζί μπορούμε αναμφίβολα να βγάλουμε τον κόσμο από την τωρινή του κρίση και να τον οδηγήσουμε σε ευτυχισμένους καιρούς. Καθώς βρίσκομαι μπροστά στην επικείμενη αποχώρησή μου από τον κόσμο, πρέπει να το πιστέψω αυτό – ότι η ανθρωπότητα και ο πλανήτης μας θα επιζήσουν, ότι η ζωή θα συνεχιστεί και ότι αυτή δέν θα είναι η τελευταία μας ώρα.

 

143 Σχόλια to “Η μηχανή σταματά (του Όλιβερ Σακς, μια συνεργασία της Αγάπης Νταϊφά)”

  1. atheofobos said

    «Τί συνέβη αυτά τα δέκα χρόνια και υπάρχουν ξαφνικά τόσα πολλά να ειπωθούν – τόσα πολλά και τόσο επείγοντα που δέν μπορούν να ειπωθούν αργότερα; (… ) Δέν καταλάβαινα πώς μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι συνεχίζει να ζει μιαν ανθρώπινη ζωή περιφερόμενος μιλώντας αδιάκοπα σε ένα τηλέφωνο τη μισή ενεργή ζωή του.»
    Φοβερή φράση !

    Η εγκύκλιος τού Πάπα Φραγκίσκου που αναφέρει, πρέπει να είναι αυτή https://www.dw.com/el/%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AC%CF%80%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B2%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD/a-18523383-0

    Και το τρέϊλερ της ταινίας Awakenings https://www.youtube.com/watch?v=JAz-prw_W2A

  2. atheofobos said

    Γιατί το σημερινό δημοσιεύτηκε 1 ώρα νωρίτερα; Ήθελες να τους πιάσεις όλους στον ύπνο; 🙂

  3. Aghapi D said

    Ευχαριστώ πολύ

  4. Aghapi D said

    Ξαναδιαβάζοντας βλέπω μερικά λαθάκια που θα μετέφραζα σήμερα διαφορετικά

  5. Νέο Kid said

    Είναι φοβερό ότι ελάχιστοι -έως κανένας …- σύγχρονοι διανοητές αδυνατούν ή αποφεύγουν να προβληματιστούν για το μεγαλύτερο πρόβλημα της ανθρωπότητας. Τον υπερπληθυσμό, τού οποίου η κύρια γενεσιουργός αιτία είναι η ανισοκατανομή πόρων και πλούτου.

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρωτα σχόλια και ευχαριστώ την Αγάπη Ντ. για τη δουλειά που έκανε.

    2 Λάθος, λάθος μου.

    5 Ζουν πάνω στη Γη σήμερα περισσότεροι άνθρωποι απ’ όσοι έχουν ζήσει και πεθάνει σε όλους τους προηγούμενους αιώνες, διάβασα.

  7. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἐξαιρετικὸ κείμενο.

    Ἐκφράζει ἀπόλυτα αὐτὰ ποὺ σκέπτομαι καὶ νοιώθω γιὰ τὸ ποῦ πάει ὁ κόσμος.

    Πολὺ καλὴ καὶ ἡ μετάφραση. Ἁπλῆ, κατανοητὴ μὲ ρέοντα λόγο.

    Εὐχαριστοῦμε τὴν Ἀγάπη Νταϊφᾶ γιὰ τὴν μετάφραση καὶ τὸ πολὺ κατατοπιστικὸ εἰσαγωγικὸ σημείωμα καὶ τὸν Νικοκύρη γιὰ τὴ δημοσίευση.

  8. Ευγένιος said

    Κι εγώ λατρεύω τον Σάξ, μερικά βιβλία του είναι αριστουργήματα. Βρήκα θαυμάσια τη μετάφραση της κ. Νταϊφά, σε πολύ κατανοητά ελληνικά. Νομίζω ότι θα διευκόλυνε τους αναγνώστες που πρωτοακούνε το όνομά του αν λέγαμε ότι ο Σάξ ήταν Λιθουανός Εβραίος και ομοφυλόφιλος, πράγμα που έκρυβε επί 80 χρόνια. Αν δεν κάνω λάθος (η κυρία Νταϊφά σίγουρα θα το ξέρει), ο Σάξ αποκάλυψε την ομοφυλοφιλία του μόλις ένα χρόνο πριν πεθάνει

  9. Aghapi D said

    7 Ευχαριστώ για τον καλό λόγο
    και για την περισπωμένη στο επίθετο 😉

  10. Aghapi D said

    8 Φυσικά
    Και να τί λέει ο σύντροφός του https://www.theguardian.com/books/2017/mar/26/bill-hayes-insomniac-city-my-life-with-oliver-sacks-new-york

  11. ΚΑΒ said

    Πολύ ωραίο κείμενο. Ευχαριστούμε.

    Μόλις έφθασα στη φράση που απομόνωσε από το κείμενο ο atheofobos και επεσήμανε στο σχόλιό του εἰπα κι εγώ :φοβερή φράση!

  12. Georgios Bartzoudis said

    Πολύ φυσικοί οι στοχασμοί του Σαξ. Νομίζω όμως ότι κάθε γενιά θεωρεί «τα δικά της» καλλίτερα από αυτά της αμέσως νεότερης γενιάς.

  13. Σ said

    Δεν είναι μόνο στο τηλέφωνο που διοχετεύεται η σημερινή υπερπαραγωγή λόγου. Είναι βέβαια και στο διαδίκτυο, βλέπε και τα σχόλια στο παρόν ιστολόγιο  .
    Αν βέβαια πρόκειται για υπερπαραγωγή (μού ΄ρχεται για παράδειγμα στο μυαλό η φλυαρία στο Τρίτο Στεφάνι) και δεν πρόκειται απλώς για μετατόπιση (αλλαγή πεδίου).

  14. Λόγια ευχαριστίας για την μετάφραση και δημοσίευση του δοκιμίου. Θα τοποθετηθώ επί του κειμένου μετά τον σχολιασμό του Λάμπρου :-d

  15. τo :-d ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια για φατσούλα… -:d

  16. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Αποστρατεύτηκε ο λοχαγός Ζαρογιάννης και αντικαταστάθηκε, ή απλώς ήρθαν ενισχύσεις;

  17. Αιμ said

    Πολύ καλός ο Σακς, εξαιρετικό το κείμενο.

    «Μήν εμπιστεύεστε την προσωπική πείρα!», ακούς να σου λένε.
    Εδώ το εμπειρία δεν θα ταν καλύτερο ;

  18. Μαρία said

    16
    Ενισχύσεις απ’ τη Λιθουανία!

    Ευχαριστούμε, Αγάπη, για την καλή μετάφραση. Ο Σακς νομίζω οτι έγινε γνωστός στην Ελλάδα απ’ τη θεατρική μεταφορά του βιβλίου του «Ο άνθρωπος που μπέρδευε τη γυναίκα του με μια καρέκλα». Έτυχε να δω τη συνέχεια του σε σκηνοθεσία Πίτερ Μπρουκ https://fresques.ina.fr/en-scenes/fiche-media/Scenes00030/l-homme-qui-de-peter-brook-au-tnp-de-villeurbanne.html

  19. leonicos said

    Ομολογώ ότι δύσκολα θα βρω λόγια να επαινέσω ικανοποιητικά την κυρία Νταϊφᾶ.

    Τῆς ἔκανα καὶ τὸ χατιρι νὰ βάλω περισπωμένη

    Πρόκειται για έξοχο και εξαιρετικά επίκαιρο κείμενο. Ο λόγος που δεν έχω ΦΒ είναι ακριβώς αυτό που βλέπω να γίνεται γύρω μου. Μέχρι να το συνηθίσω, περπατούσα στο δρόμο και νόιζα ότι οι άνθρωποι παραμιλάνε. Μετά είδα το ματσούκι στα αφτιά τους. Το πρωτοείδα σε έναν ΩΡΛ στο Αττικό, και τον είχα βγάλει ‘ηλεκτρονικό άνθρωπο’ αλλά μετά από λίγο το ματσούκι γενικεύτηκε.

    Όταν καμιά φορά κανένας φίλος μου στείλει στο Βάιμπερ καμιά καλημέρα με καφέ και λουλούδια, του απαντώ ότι δεν θα τον ακολουθήσω, και τον παρακαλώ να μην το ξανακάει, επειδή το τηλέφωνό μου δεν χωράει. Κάποιος δεν υπάκουσε, κ τον διέγραψα.

    Θυμάμαι μια γελοιογραφία που είχε δημοσιευθεί άλλον εδώ, γιατί είναι απίθανο να την είδα αλλού, που ητν ένας τ΄πος μάλλον του Αρκά που έλεγε «Είδα στο μετρό έναν τύπο που δεν μιλούσε στο τηλέφωνο, δεν έπαιζε παιχνίδι, δεν είχε τάμπλετ δεν…. (δεν θυμάμαι άλλα)» και τελείωνε ανακράζοντας όλο αγανάκτηση «Ο Ψυχάκιας!»

    Μερικές φορές προσπαθώ να εξηγήσω σε συναδελφους πώς ήταν η Ιατρική τη δεκαετία του 70, χωρίς αξονικό, υπέρηχο, μαγνητική, ενδοσκ΄πηση…. και τώρα πλάκωσε η ρομποτική ιατρική. Δεν μπορούν να καταλάβουν, και κουνάνε το κεφάλι τους. Βέβαια, και ο Αριστοτέλης πεθαν στα 56 του με τούμπανο την κοιλιά και ξερνώντας, και πιθανότατα πέθανε από ειλεό από καρκίνο του παχέος, εκτός και αν είχε καμιά κήλη, αλλά υποθέτω πως θα το περιέγραφαν αλλιώς, επειδή η κήλη φαίνεται και την ήξερραν οι ΑΗΠ, και θα μπορούσε να σωθεί μ’ένα απλό χειρουργείο. Και πολύ πέθαναν επειδή δεν υπήρχε στην εποχή τους ένα σντιβοτικό, η δεν είχε γίνει κατανοητό ότι η κακοήθης αναιμία θα μπορούσε να θεραπευθεί με μι αέναση βιταμίνης Β12. Ασφαλώς πολλοί θα σώζονταν σήμερα από λεμφώματα που πέθαναν πριν από δέκα χρόνια, επειδή δεν είχαν εμφανιστεί ορισμένα κυτταροστατικά, και ελπίζω πολλοί ν σώζονται αύριο που πεθαίνουν σήμερα.

    Ασφαλώς ο καθενας στο τομέα του θα μπορούσε να μιλήσει για ανάλογες σημαντικές προοδους.

    Αλλά όπως δείχνουν οι Saks- Νταϊφᾶ, υπάρχουν πολλά παρεπόμενα αυτής της προόδου, που είναι μεν και επιθυμητή και μη φευκταία, αλλά δυστυχώς βρίσκεται στα χέρια αδίστακτων και άπληστων ανθρώπων που πουλάνε για να πουλάνε, όπως ένα λύκος σκοτώνει για να σκοτώνει.

    Το ότι εγώ θυμάμαι την πλατεία Μοναστηρακίου γεμάτη άμαξες με άλογα που χρησιμοποιούνταν για ταξί, όταν ήμουν 5 χρονω, και κοντά στο σπίτι μου υπήρχε αργαλειός που έφτιαχνε κουρελούσδες και εργαστήριο που έφτιαχναν τροχούς, και είδα με τα μάτια μου πώς έβαζαν το μεταλλικό στεφάνι γύρω από τον ξύλινο τροχό, βάζοντας το στεφάνι πάνω σε κάρβουνα διατεταγμένα κυκλοτερώς, έβαζαν τον ξύνο τροχό μέσα και αμέσως έσβηναν τα κάρβουνα με κρύο νερό, για να συσταλεί το στεφάνι και να σφίξει. Ωραία όλα αυτά, αλλά δεν ξανάρχονται.

    Εδώ βέβαια μπαίνει άλλο ζήτημα. Κι ευτυχώς που υπάρχει το σεξ. Αυτό (υποθέτω) δεν θα μπορέσουν να το αλώσουν.

    Κλείνα βιαστικά για με φωνάζει η Φωτεινή…. Κια μην πάει ο νούς σας στο κακό. Για βόλτα με θέλει

  20. Αιμ said

    16. Ηρρώστησεν εκ μαλαφράντζας και οικουρεί. Τον υποκαθιστά επαξίως η ορντινάτσα του 🙂

  21. Γς said

    6:

    >Ζουν πάνω στη Γη σήμερα περισσότεροι άνθρωποι απ’ όσοι έχουν ζήσει και πεθάνει σε όλους τους προηγούμενους αιώνες, διάβασα.¨

    Λάθος. Όσον αφορά τον Homo sapiens, το είδος μας, στα 50 000 χρόνια που υπάρχει στη Γη έχουν ζήσει περισσότερα από 107 δισεκατομμύρια άτομα.
    Population Reference Bureau

    Και δεδομένου ότι σήμερα ζουν περίπου επτάμισι δισεκατομμύρια, αυτοί είναι μόλις το 7 % όσων έχουν ζήσει ποτέ.

  22. Jago said

    Δε συμφωνώ με τον ισοπεδωτισμό του κατά τα άλλα πολύ αγαπητού Όλιβερ Σακς αλλά ας απαντήσω με αυτό εδώ.

  23. Jago said

    Πάαααααλι σπαμοπαγίδα;

  24. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    21 Α, σε ευχαριστώ. Τουλάχιστον δεν είμαστε περισσότεροι.

    16 🙂

  25. sarant said

    23 Δεν έχει τίποτα η παγίδα.

  26. Γς said

    21:

    Και τι να έγιναν τόσα δισεκατομμύρια; Χώμα

    Και σκέψου λέει να πεθαίναμε όλοι ξαφνικά. Σε πόσο μεγάλο τάφο θα μας έβαζαν [οι εξωγηινοι] ;

    https://caktos.blogspot.com/2015/06/blog-post_7.html

  27. ΣΠ said

  28. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ωραίο το δοκίμιο, τις ευχαριστίες μου στην κυρία Νταϊφά για την κατανοητή μετάφραση, το διάβασα πολύ εύκολα κι ευχάριστα και της συνιστώ να μην ασχολείται με το τρόλ του ιστολογίου, το άτομο είναι κλινική περίπτωση. 🙂

    Κατά τ΄άλλα, ο Σάξ όπως κι οι περισσότεροι διανοούμενοι της γενιάς του αλλά και οι ελάχιστοι σημερινοί, (είδος προς εξαφάνιση πλέον) μοιρολατρεί και ελπίζει αόριστα χωρίς να προτείνει λύσεις, o προφανής λόγος, είναι πως αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την μεγάλη ταχύτητα της τεχνολογικής εξέλιξης και η εμμονική άρνησή τους στην αλλαγή του τρόπου σκέψης τους, όταν αλλάζουν οι συνθήκες όμως, οφείλουμε να αλλάξουμε κι εμείς τον τρόπο που τις προσεγγίζουμε, αλλιώς!!!
    Είμαι από αυτούς που τους αρέσει η τεχνολογική εξέλιξη και προσαρμόζομαι εύκολα, πιστεύω ακράδαντα πως μπορεί να λύσει πολλά μεγάλα προβλήματα αλλά από μικρός έχω μια απαράβατη αρχή, η τεχνολογία πρέπει να με υπηρετεί κι όχι το αντίθετο, όλα είναι για καλό και για κακό, εξαρτάται από την χρήση, αυτός είναι κι ο λόγος που δεν έχω facebook, twiter, instagram κλπ, και στις ερωτήσεις των φίλων μου γιατί δεν έχω, απαντώ γιατί θέλω να ζώ όσο το δυνατόν αληθινά, χωρίς ικανοποίηση των αισθήσεων και ανταλλαγή συναισθημάτων πώς μπορεί να ζεί κανείς; εσείς που είστε χωμένοι όλη την ημέρα εκεί μέσα, ζείτε;

    Νομίζω πως το εργατικό αίτημα των απεργών του Σικάγου την πρωτομαγιά του 1886 πρέπει να αναθεωρηθεί-προσαρμοστεί στις σημερινές ανάγκες των εργατών, 8 ώρες δουλειά, 4 ώρες ύπνο και 16 ώρες σερφάρισμα στο διαδίκτυο (οι «σέρφερ» γνωρίζουν πως δεν υπάρχει καμία υπέρβαση του εικοσιτετραώρου 🙂 ).

    Το είχα βάλει πρόσφατα αλλά αυτή είναι μια καταπληκτική εκτέλεση, αξίζει να το ακούσει και να απλώσει την φαντασία του κανείς.

  29. Αγγελος said

    «Η Μηχανή Σταμάτησε» είχε δημοσιευτεί στη συλλογή «Φανταστικά Διηγήματα» των αλησμόνητων εκδόσεων Γαλαξία (Πώς δεν βρίσκεται κανείς να τις ανατυπώσει, αλήθεια; Ποιος έχει άραγε τα δικαιώματα, μήπως οι σημερινοί εκδότες της Καθημερινής;) Το πρωτότυπο υπάρχει στο Διαδίκτυο, π.χ. εδώ: https://www.ele.uri.edu/faculty/vetter/Other-stuff/The-Machine-Stops.pdf

  30. sarant said

    28 Γιατί 4 ώρες ύπνο; Με τη σημερινή πρόοδο της τεχνολογίας το λογικό είναι 4 ώρες δουλειά.

    Ο ύπνος χρειάζεται και τον χάνουμε όλο και περισσότερο.

    29 Από εκεί το θυμάμαι μου φαίνεται.

  31. BLOG_OTI_NANAI said

    Το όνομα με τους δύο τρόπους.:

  32. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο, ΜΑΡΜΑΓΚΑ (άσε που είμαι κι αθώος…!)

  33. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    5 – «Είναι φοβερό ότι ελάχιστοι -έως κανένας …- σύγχρονοι διανοητές αδυνατούν ή αποφεύγουν να προβληματιστούν για το μεγαλύτερο πρόβλημα της ανθρωπότητας. Τον υπερπληθυσμό, τού οποίου η κύρια γενεσιουργός αιτία είναι η ανισοκατανομή πόρων και πλούτου.»

    Δεν νομίζω πως το μεγαλύτερο πρόβλημα, είναι ο υπερπληθυσμός (συμφωνώ για την αιτία του, αλλά το 1/7 είναι υπεύθυνο για την υπερκατανάλωση και την περιβαλλοντική καταστροφή) αλλά όλα τα μέχρι τώρα εφαρμοσμένα οικονομικά συστήματα που βασίζονται στην παραγωγή και την κατανάλωση και στην ακλόνητη πίστη όλων των ανθρώπων στο πιο μεγάλο παραμύθι στην ιστορία του είδους, μεγαλύτερο κι από τις θρησκείες, το χρήμα, αυτή η συμπεριφορά, είναι καταστροφική.

  34. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Ζουν πάνω στη Γη σήμερα περισσότεροι άνθρωποι απ’ όσοι έχουν ζήσει και πεθάνει σε όλους τους προηγούμενους αιώνες, διάβασα

    Οπως επισημάνθηκε, αυτο ειναι μυθος. Αλλά ισχύει για οσο ενας πληθυσμός αυξανεται με εκθετικό ρυθμό: σε καθε γενιά, ο πληθυσμός των ζωντανών ισοφαρίζει ολες τις προηγούμενες γενιές απο την αρχή της εκθετικης αύξησης.

    Κουιζάκι: σκεφτείτε μια απλή εξήγηση γιατί συμβαίνει αυτό. Ως πιο απλή πάρτε την περιπτωση που ο πληθυσμός διπλασιάζεται σε καθε γενιά, και οι γενιές δεν επικαλύπτονται.

  35. Καλημέρα,
    Δεν πρόλαβα να το διαβάσω, άρα για το θέμα δεν μπορώ να πω τίποτα. Αλλά πήρα ένα μέιλ που παίρνει μη θέση για το θέμα του αρχίζει ή τελειώνει η δεκαετία μ’ έναν ευρηματικό τρόπο (που δείχνει πως το ψάξανε πριν το γράψουνε): «Ας κάνουμε λοιπόν τη νέα δεκαετία των ΄20, τη δεκαετία που θα τα κερδίζουμε και πάλι όλα πίσω«. Καλό;

  36. mitsos said

    Καλημέρα
    Πολύ ωραίο κείμενο
    Ευχαριστούμε την κ. ΝταΪφά και τον Σαρντάκο

    Πολύ ωραίο κείμενο μεν . Με πολύ δόση υπερβολής δε . Σχεδόν σαν αρχαία Τραγωδία. Όχι στις εκφράσεις αλλά στις εικόνες και στις μεταφορές.
    Υπερβολή δικαιολογημένη μόνο αν στοχεύει σε μια αφύπνιση ανθρώπων χωρίς συνείδηση
    του συμβιβασμού τους με ένα κόσμο σε πορία καταστροφής. Είναι όμως έτσι ;
    Είμασταν και εμείς εδώ. Φτιάξαμε τους δικούς μας μύθους και αυτοί μας καθοδήγησαν στα όνειρα για ένα καινούριο κόσμο . Και τώρα που ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε ποιον κόσμο θα κληροδοτήσουμε στους νεώτερους … γκρινιάζουμε. Έστω ότι αυτή είναι μια καλή περιγραφή : ένας κόσμος σαν τον κόσμο τον εφιαλτικό του Χιούμ. Η δική μας αντιπρόταση ποια ήταν: Να γύρισουμε στις άμαξες και τις ατμομηχανές ; Σίγουρα όχι. Δεν έδωσαν απαντησεις οι μύθοι για Εγκύκλια Παιδεία σαν αυτή που ονειρεύτηκε ο Έρασμος ; Δεν έδωσαν απαντήσεις τα συνθήματα «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» ; Και τώρα ψάχνουμε καινούριους μύθους για τους νέους ; Θα βρουν τους δικούς τους . Όσοι βρουν θα δημιουργήσουν …

    Ναι σίγουρα υπάρχει μια πολύ μεγάλη επιτάχυνση των ρολογιών. Ίσως φτάσαμε στα όρια των βιολογικών μας ρολογιών. Τα περιθώρια όμως εναλλακτικών επιλογών σε κάθε άνθρωπο δεν περιορίζονται , Ίσως μάλιστα έχουμε περισσότερες εναλλακτικές από τους παππούδες μας . Απέναντι στους νόμους όμως της κοινωνικής ανάπτυξης παραμένει όμως ο καθένας μας ένα αδύναμο «ψίχουλο που κυλά».
    Ίσως γιατί οι νόμοι της κοινωνίας είναι πιο σκληροί από τους νόμους της φύσης
    …..
    Ωραίος ο Σακς . Πρώτη ύλη για σκέψη και «συμμόρφωση» . ( Άραγε πόσοι άνθρωποι είχαν την δυνατότητα να γνωρίσουν την σκέψη του Χιούμ τον 19ο αιώνα. Μάλλον πολλοί λιγότεροι από αυτούς που θα έχουν την δυνατότητα να γνωρίσουν τον Σακς στα τέλη του 21ου αιώνα )
    ….
    @18 Μαρία
    Ναι και εγώ τον έμαθα τον Σάκς όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο » Ο άνθρωπος που μπέρδευε την γυναίκα του με ένα καπέλο» όχι καρέκλα …. περίπου ίδια εποχή όμως ( λίγο πριν ή λίγο μετά ; )που είδαμε και την ταινία Ξυπνήματα …

  37. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Εξαιρετική η επιλογή του κειμένου σήμερα! Καίριες επισημάνσεις και ενδιαφέρουσες σκέψεις, αλλά ποιοι από τους «χειριστές της Μηχανής» ανησυχούν; (ή μήπως δεν ανησυχούν ακριβώς επειδή είναι οι χειριστές;)
    ——————–
    >> νεαροί άνθρωποι που μεγάλωσαν στην εποχή τών κοινωνικών δικτύων, δέν έχουν προσωπική μνήμη τού πώς ήταν τα πράγματα πριν, δέν διαθέτουν ανοσία στη σαγήνη τής ψηφιακής ζωής.
    Εικόνα για το πώς παίζαμε πολλοί από μας, μάλλον ακατανόητη και εξωπραγματική για τα σημερινά 12χρονα.

    Τα οποία έχουν παραδοθεί – δηλαδή εμείς τα έχουμε παραδώσει; – στο έλεος της τεχνολογίας, του είδους που φοβάται ο Σακς. Που ανησυχεί «για την υποχθόνια, λεπτή, διάχυτη αποστράγγιση τής σημασίας, την απουσία οικειότητας και επαφής στην κοινωνία και στην κουλτούρα μας.»
    Με εικόνες σαν κι αυτήν, που μάς γίνεται όλο και περισσότερο οικεία…

    Και είναι μεν α-φάνταστο το πώς θα και με τι θα παίζουν τα εγγόνια των σημερινών 12χρονων (π.χ. το 2080 -αν δεν έχει εντωμεταξύ παρεμβληθεί καταστροφικά η Μηχανή…).
    Αλλά, το πιθανότερο είναι να έχουν κι εκείνα ίδιο βαθμό νοσταλγίας για τα κινητά, το διαδίκτυο, τα e-games, το ΥΤ (τους) κλπ. και παρόμοια στάση με μας ως προς την τεχνολογία του τότε…

  38. ΣΠ said

    36
    Γυρίστηκε τηλεταινία βασισμένη στο «Ο άνθρωπος που μπέρδευε την γυναίκα του με ένα καπέλο» στην οποία εμφανίζεται ο ίδιος ο Σακς:
    https://www.imdb.com/title/tt0093487/

  39. Μαρία said

    36
    Α χα, χα. Καπέλο βέβαια! Τώρα πώς μου ήρθε η καρέκλα θα πρέπει να μου το πει ο ψυχαναλυτής μου.

  40. Γιάννης Ιατρού said

    33: επανάληψη 🙂 (ποιός ξέρει που γυρνά… 🙂 🙂 🙂 )

  41. Γιάννης Ιατρού said

    χμ, μάλλον για 32 το βλέπετε εσείς…

  42. Γιάννης Ιατρού said

    37: ΜΙΚ_ΙΕ,
    η δεύτερη φωτό που έχεις βάλει (με τους μαθητές/μαθήτριες να κοιτούν τα κινητά) είναι από μάθημα με σχολείο που έχει πάει σε μουσείο και ψάχνουν για πληροφορίες κλπ. για τον πίνακα και τον ζωγράφο που έχουν δεί. Υπάρχει και σε πιό μεγάλο εύρος νομίζω, που δείχνει και το υπόλοιπο μουσείο.

  43. […] Κυριακή σήμερα, μέρα λογοτεχνίας, αλλά θα κάνουμε μιαν εξαίρεση και θα διαβάσουμε ένα δοκίμιο -από έναν πολυδιαβασμένο συγγραφέα, το οποίο επιπλέον δανείζεται τον τίτλο -και εν μέρει το θέμα- από ένα κλασικό διήγημα επιστημονικής φαντασίας και μάλιστα αρκετά παλιό για το είδος, το The Machine Stops του Ε.Μ.Φόρστερ (1909). Η φίλη μας η Αγάπη Νταϊφά… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/01/12/sacks/ […]

  44. Γιάννης Ιατρού said

    14: χαχα, δύναμη ο Λάμπρος!! Δίνει γραμμή 🙂 🙂

    16, 18α, 20: 😂🤔 Φτιάχνουμε ταυτότητες για να έχουμε στο μέλλον…
    Αιμίλιε «οικουρεί κλινήρης» ή στα όρθια;

    21: Γς, αυτό το population buro έχει βγάλει κι ένα συμμαζεμένο βιβλιαράκι με ενδιαφέροντα στοιχεία, εδώ.

    Για το άρθρο έχω να πω
    – αφ΄ενός τις ευχαριστίες μου στην Αγάπη για την επιτυχημένη συνολική προσπάθεια, την κατατοπιστικότατη εισαγωγή που έγραψε και την πολύ καλή και κατανοητή μετάφραση (όχι σαν κάτι άλλες που ψάχνεσαι μιά ‘βδομάδα να καταλάβεις τι εννοούν…), και
    – αφ’ ετέρου χαίρομαι για το θέμα που έχει σαν αντικείμενο το σημερινό άρθρο. Είναι αξιοσημείωτο/αξιοπρόσεκτο πως η εξέλιξη τείνει να φτάσει την φαντασία του συγγραφέα (Φόρστερ) το 1909.

    Ως εκ τούτου προτείνω οι αγαπητοί μας βιβλιοθηκάριοι να βγάλουν συγγραφείς σαν τυς Φόρστερ, Ο. Γουέλς και Ο. Σάκς από τον κατάλογο των συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας.😳

    Πάντως προσωπικά δεν ενστερνίζομαι τους φόβους του Όλιβερ Σακς, όσο κι αν οι σκέψεις του είναι αξιόλογες και δίνουν αφορμή για γενικότερο προβληματισμό (σαν το γνωστό «που βαδίζομεν κύριοι…», που μπορεί να εφαρμοστεί παντού!).

    ΥΓ: Γυρνώντας σε λιγότερο φιλοσοφημένα, στη δική μας καθημερινότητα, πάντα μας απασχολούσε το ερώτημα αυτό, το «που βαδίζομεν»… 🤔

  45. sarant said

    32-40-44 Συγγνώμη, λέμε!

  46. BLOG_OTI_NANAI said

    Πέρυσι πήρα για πρώτη φορά ένα smart phone. Μέχρι τότε είχα τα παλιάς τεχνολογίας, τα λεγόμενα «dumb phone». Το smart phone.σε βοηθά να περνάς την ώρα σου σε κάθε κατάσταση αναμονής. Όσο είχα «dumb phone»,γνωρίζοντας ότι θα πάω κάπου με έστω μικρή αναμονή (στάση, διαδρομές, αναμονή σε ιατρείο κ.λπ.) δεν έφευγα ποτέ από το σπίτι χωρίς βιβλίο ή κάποιο άρθρο που είχα τυπώσει για να μελετήσω, επειδή το διάβασμα με ευχαριστεί πολύ. Με το smart phone είδα ότι μπορώ να περάσω μικρές αναμονές χωρίς έντυπο, αφού διαβάζω ειδήσεις στο κινητό. Αλλά δεν μου αρέσω με το κινητό στο χέρι σαν τα παιδαρέλια. Βεβαίως, όταν ο χρόνος είναι πολύς, πάντα έχω έντυπο διότι έτσι κι αλλιώς το διάβασμα στο κινητό με κουράζει.
    Όταν είμαι με παρέα, ποτέ δεν κοιτάω το κινητό, ακόμα κι αν το κοιτούν οι άλλοι, διότι μου έρχονται στο μυαλό αυτές οι εικόνες με μεγάλες παρέες ανθρώπων που ουσιαστικά όμως υπάρχουν σαν ανεξάρτητες μονάδες στον κόσμο του κινητού τους.

    Είχα διαβάσει ότι η απομόνωση αυτή αποδυναμώνει συναισθηματικές λειτουργίες που εμπλουτίζονται κυρίως με την διαπροσωπική αλληλεπίδραση. Ίσως στο μέλλον οι άνθρωποι να λειτουργούν με μεγαλύτερη δυσκολία ή και συναισθηματική απόσταση στις διαπροσωπικές τους επαφές.

  47. Γιάννης Ιατρού said

    45: Καλά ντε, δεν φτάνει που μας ανέχεσαι, φωνάζουμε κιόλας.. 🙂 Thanks.
    ( εντύπωση μου ΄κανε γιατί το είχα γράψει μόλις 1′ μετά το δικό σου, 13:24!)

  48. Πουλ-πουλ said

    Καλογραμμένο το άρθρο, αλλά παλαιάς κοπής.
    Θα είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον να μάθουμε τι νομίζουν οι επερχόμενες γενιές για όλα αυτά.

  49. Πέπε said

    Στο #16 είπα τη χαζομαρίτσα μου αλλά θέση για το κείμενο δεν πήρα. Κι ακόμη είμαι επιφυλακτικός.

    Ας μείνω απλώς στο ότι μου άρεσαν μερικές μικρές οξυδερκείς παρατηρησούλες όπως «η προσοχή στους ανθρώπους και στα πράγματα γύρω μας έχουν σχεδόν εντελώς εξαφανιστεί».

    Σ’ένα σχολείο που ήμουν παλιότερα, η κατάχρηση κινητού είχε λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, και η σχετική απαγόρευση είχε ντε φάκτο ανασταλεί καθώς είχαμε σοβαρότερα προβλήματα παραβατικότητας να πατάξουμε, οπότε δεν μπορούσαμε να απαγορεύουμε τα πάντα. Είχε τύχει λοιπόν να δω:
    -μαθητή που περπατώντας στον διάδρομο στούκαρε στον τοίχο, επειδή κοίταγε το κινητό του και δεν τον είδε
    -κατ’ επανάληψη, μαθητή που του μιλάς και δε σ’ακούει επειδή είναι με τα ακουστικά
    -μαθητή στην τάξη που ακούει κρυφά με τ’ ακουστικά, τον σηκώνω για μάθημα, ξεχνάει να τα βγάλει, το κινητό είναι στην τσάντα ή στο θρανίο, και καθώς το παιδί σηκώνεται το καλώδιο τεντώνει και τον τραβάει πίσω. Σαν να προσπαθείς να γεννηθείς χωρίς να σου κόψουν τον ομφάλιο λώρο.

    _____________

    Όταν ήμουν δημοτικό, ήταν της μόδας τα ηλεκτρονικά ρολόγια, μερικά εκ των οποίων είχαν και διάφορες άλλες λειτουργίες εκτός από το να λένε την ώρα. Μου άρεσε λοιπόν να φαντάζομαι και να σχεδιάζω τέτοια ρολόγια με όλο και περισσότερες λειτουργίες και κουμπάκια, ίσως επηρεασμένος και από τον Τζέιμς Μποντ ή τον Ιππότη της Ασφάλτου. Αλλά βέβαια, δεν έφτανε η φαντασία μου μέχρι το πραγματικά απέραντο εύρος λειτουργιών ενός τρέχοντος σημερινού κινητού.

    Αργότερα, όταν είχαν βγει τα κινητά και η χρήση τους είχε εξαπλωθεί ευρέως αλλά τεχνολογικά ήταν ακόμη πολύ πίσω από τα σημερινά, είχα δει έναν τύπο μ’ένα υπερπροχώ μοντέλο που αντί για το κλασικό πληκτρολόγιο με τους 10 αριθμούς και μερικά ακόμη πλήκτρα είχε κανονικό πληκτρολόγιο σαν υπολογιστή (αληθινό, με κουμπάκια, δεν υπήρχαν ακόμη οθόνες επαφής). Φαντάστηκα ότι θα μπορεί να κάνει χίλια δυο με μια τέτοια συσκευή, μου εξήγησε κι ο ίδιος μερικά που δεν κατάλαβα γρυ, αλλά και πάλι δεν έφτασα να φανταστώ ούτε ένα πολλοστημόριο των σημερινών δυνατοτήτων.

  50. Πολύ απαισιόδοξος ο Σακσ (επίτηδες το κάνω) και μου θυμίζει εκθεσάρια λυκείου… Από τη μια, ναι, όλοι όσοι είμαστε άνω των 40-45 έχουμε σκεφτεί κάτι τέτοιο βλέποντας γύρω μας, και ιδίως όσοι έχουμε παιδιά στην εφηβεία ή μεγαλύτερα. Από την άλλη, αν γνωρίζουμε καλύτερα τα εν λόγω παιδιά καταλαβαίνουμε ότι δεν ζουν μέσω οθόνης, όπως δεν ζούμε ούτε εμείς που ξημεροβραδιαζόμαστε εδώ ή στο τουίτερ.

  51. Capten Vilios said

    Τί συνέβη αυτά τα δέκα χρόνια και υπάρχουν ξαφνικά τόσα πολλά να ειπωθούν – τόσα πολλά και τόσο επείγοντα που δέν μπορούν να ειπωθούν αργότερα;Τί συνέβη σε όλη μας τη ζωή?

  52. # 41 a

    συμφωνώ απολύτως και επαυξάνω με όσα ανέφερε ο Λάμπρος εκτός από το κομμάτι που αναφέρεται στο 1/7 (# 33) διότι όσες φορές προσπάθησα να ξεχωρήσω το 1/7 από ψωμί, καρπούζι και φακές δεν τα κατάφερα δεν έχω ακριβή οπτική αντίληψη του κλάσματος.

    Αντίθετα διαφωνώ κάθετα με όσα είπε ο Λεώνικος εκτός από την αγάπη του για τις άμαξες από τότε που φόραγε κοντα παντελονάκια ενώ εγώ έκανα την τελευταία μου αμαξάδα (Τζιτζιφιές-Κυψέλη) το 75 και είδα για τελευταία φορά πριν δυο καλοκαίρια όταν είχε έλθει μια για την σεζόν με 15 ευρώ την δεκάλεπτη βόλτα. Ανακάλυψα όμως πως περισότερο μου αρέσει να ακούω τα πέταλα στην άσφαλτο παρά η ίδια η βόλτα, όπωςκαι στο άσμα…

  53. sarant said

    46 Στο αεροπλάνο, όπου εκ των πραγμάτων είναι δύσκολο να έχεις επικοινωνία με τους διπλανούς σου και όπου περνάς κάμποσες ώρες, οι περισσότεροι έχουν σμαρτόφωνα ή ταμπλέτες αλλά όχι όλοι. Βλέπεις και βιβλία, βλέπεις και κάποιους (πχ εμένα) με βιβλίο και με σμαρτόφωνο ενώ κάποιοι έχουν συσκευές τύπου Κιντλ και διαβάζουν ηλεβιβλία.

  54. leonicos said

    Εγώ έκανα αμαξάδα στις Σπέτσες πρόπερσι.

    Δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.

    Αντίθετα το αερόστατο στην Καππαδοκία…. θα ξαναπάω και γι’ αυτό

  55. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    42, κ. Ιατρού.
    Πιθανότατα! Αλλά το ίδιο πιθανόν είναι (θα ήταν) να παρουσιάζει παιδιά που περιμένουν σε στάση για λεωφορείο (μάλλον σχολικό… ιδιωτικού 🙂 )

    Εμμέσως, θίξατε και το θέμα της τεράστιας βοήθειας που (μπορεί να) παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία και ειδικά των smartphones σε παιδιά/εφήβους: εκπαίδευση, διασκέδαση, άμεση επαφή με κηδεμόνες, (τηλε)επικοινωνία-πληροφόρηση κλπ. [Και στους ενήλικες, βεβαίως-βεβαίως 🙂 ]
    Από την άλλη, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και τους γνωστούς κινδύνους κατά τη χρήση τους: πρόσβαση σε πορνογραφία, βίαια παιχνίδια, αποπλάνηση, cyberbullying κλπ.

    Αλλ’ αυτό που κυρίως ήθελα να τονίσω ήταν η άλλη «βοήθεια» που (μπορεί να) προσφέρει η συγκεκριμένη τεχνολογία: «απουσία οικειότητας και επαφής», συναισθηματική (και ίσως σωματική…) αποξένωση, (μη δημιουργική) απομόνωση, απο-ευασθητοποίηση κοινωνική κ.τ.ό.

    Το διαφορετικό στις συνήθειες, στις σχέσεις, στις διαπροσωπικές επαφές και, τελικά, στον τρόπο ζωής που έφερε το ραδιόφωνο και, κυρίως, η τηλεόραση, το έχουμε βιώσει (οι κάποιας ηλικίας, βέβαια…) ή το έχουμε διαβάσει/ακούσει και καταλάβει όλοι. Ανεξάρτητα από τα όσα θετικά ή αρνητικά τους, το ότι συνέβαλαν (και συνέβαλλαν) στην «υποκοινωνικότητα» των ανθρώπων, είναι κτγμ αναμφισβήτητο. Το ίδιο όσο και η σημερινή επανάσταση των κινητών τηλεφώνων και του διαδικτύου.

  56. Ιωάννης Ζαρογιάννης said

    Δεν είμαι κακός άνθρωπος, με την έννοια ότι δεν συνηθίζω να ψάχνω τα τρωτά των συνανθρώπων μου, στέκομαι μόνο στα καλά τους. Όταν σήμερα το απόγευμα ξεκίνησα να διαβάζω ανυποψίαστος το παρόν άρθρο, ομολογώ ότι απήλαυσα τη μετάφραση της κ. Αγάπης Νταϊφά σε απολύτως κατανοητά ελληνικά. Ωστόσο με πονήρεψαν δύο πράγματα:

    Α) Δύο φορές μέσα στο μεταφρασμένο κείμενο, η αγαπητή κ. Νταϊφά μιλάει για «κοινωνικά δίκτυα» (αγγλιστί= social networks) μεταφράζοντας το «social media» (= μέσα κοινωνικής δικτύωσης)!.. Κι ο επαγγελματίας μεταφραστής κ. Σαραντάκος ΔΕΝ ΤΟ ΠΗΡΕ ΧΑΜΠΑΡΙ επί 11 ολόκληρες ώρες!.. Όπως και κανείς από τους (κατά δήλωσίν τους) τεχνολογικά επαρκείς αναγνώστες του Ιστολογίου (Avonidas, Spiridione, Ιατρού, Νεογίδιος κλπ.) !!.. Αν δεν είναι αυτό ο ορισμός της ΟΜΑΔΙΚΗΣ ΓΚΑΦΑΣ, ελάτε εσείς να μού πείτε τί είναι…

    Παρακαλώ την κ. Νταϊφά, τον κ. Σαραντάκο και τους φιλομαθείς αναγνώστες να πάνε ΕΔΩ για να αντιληφθούν τις τεράστιες διαφορές των «Κοινωνικών Δικτύων» από τα «Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης».

    Β) Το δεύτερο που με πονήρεψε είναι το εξής: Ο γνωστός για την σχολαστικότητά του κ. Σαραντάκος απέφυγε (όπως ο Διάβολος το λιβάνι) να μάς παραπέμψει στο πρωτότυπο αγγλικό κείμενο του «New Yorker», που υπάρχει φόρα – παρτίδα στο Διαδίκτυο. Το γιατί το αφήνω στην φαντασία του κάθε νοήμονος αναγνώστη…

    Αυτά τα δύο με έκαναν να ψάξω την μετάφραση της κ. Νταϊφά από το αγγλικό πρωτότυπο και μετά λύπης μου δηλώνω ότι βρήκα πάνω από 10 λάθη που βγάζουν μάτι. Καταγράφω μερικά στην τύχη. Εάν προκληθώ, θα καταγράψω και τα υπόλοιπα…

    1) Αγγλικό Κείμενο: «in a world devoted to non-stop use of social media…» + «who have grown up in our social-media era…»

    Μετάφραση κ. Νταϊφά: «σε έναν κόσμο αφοσιωμένο στην ασταμάτητη χρήση τών κοινωνικών δικτύων…» + «που μεγάλωσαν στην εποχή τών κοινωνικών δικτύων…»

    Αλλά, όπως είπαμε, άλλο τα social media (= μέσα κοινωνικής δικτύωσης) και άλλο τα social networks (= κοινωνικά δίκτυα)

    2) Αγγλικό κείμενο: «talking into a phone for half his waking life.»

    Μετάφραση κ. Νταϊφά: «μιλώντας αδιάκοπα σε ένα τηλέφωνο τη μισή ενεργή ζωή του»

    Το «αδιάκοπα» δεν υπάρχει στο πρωτότυπο, ενώ το «his waking life» δεν σημαίνει την ενεργή ζωή, αλλά τις ώρες της ημέρας που δεν κοιμόμαστε

    3) Αγγλικό κείμενο: «I am confronted every day with the complete disappearance of the old civilities…»

    Μετάφραση κ. Νταϊφά: «Αντιμετωπίζω καθημερινά την πλήρη εξαφάνιση τού παλιού πολιτισμού…»

    Πρόκειται περί μαργαριταριού, άξιου να μπεί στα μεζεδάκια του Σαββάτου: Το «old civilities» δεν σημαίνει του «παλιού πολιτισμού» αλλά… της «παλιάς πολιτισμένης συμπεριφοράς»…

    4) Αγγλικό κείμενο: «the sanction to be oneself…»

    Μετάφραση κ. Νταϊφά: «το μεγαλείο τού να είμαστε ο εαυτός μας…»

    Αλλά βέβαια, δεν υπάρχει κανένα μεγαλείο στο «προνόμιο του να είμαστε ο εαυτός μας»

    5) Αγγλικό κείμενο: «One of the panelists, an Internet pioneer, said proudly that his young daughter… »

    Μετάφραση κ. ΝταΪφά: «Ένας από τους συμμετέχοντες στο πάνελ είπε περήφανα πως η νεαρή κόρη του…»

    Εδώ ξεχάστηκε να μεταφραστεί το πολύ σημαντικό πως ο πανελίστας ήταν πιονιέρος του Ίντερνετ…

    6) Αγγλικό κείμενο: «in which he imagined a future where people live underground in isolated cells, …»

    Μετάφραση κ. Νταϊφά: «όπου περιέγραφε ένα μέλλον με τους ανθρώπους να ζουν κάτω από τη γη σε «κελιά» απομονωμένα…»

    Από πότε το «imagined» (= φαντάστηκε) σημαίνει «περιέγραφε», κύριε Σαραντάκο;

    Σταματώ εδώ για να μή στενοχωρήσω κι άλλο την αγαπητή κ. Νταϊφά και τον εξίσου αγαπητό κύριο Νίκο. Υπάρχουν τουλάχιστον άλλα 15 παρόμοιου βεληνεκούς μεταφραστικά λάθη σε ένα κείμενο 1.642 αγγλικών λέξεων…

    ΡΩΤΑΩ τον κ. Σαραντάκο: Αν είσασταν διορθωτής στις Εξετάσεις της Αγγλικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ, και σάς παρέδιδε μία τέτοια μετάφραση η κυρία Νταϊφά, τί βαθμό θα της βάζατε με άριστα το 20; Εδώ σε θέλω κάβουρα, που περπατάς στα κάρβουνα…

  57. ΓιώργοςΜ said

    Καλησπέρα, ευχαριστώ κι εγώ για το ωραίο κείμενο.
    Είναι εύκολο να παρασυρθούμε σε οποιαδήποτε από τα δύο άκρα: Από τη μία, να οικτίρουμε τη νέα γενιά για τη δεινή θέση που βρίσκεται, κι από την άλλη να τη μακαρίζουμε για τις απέραντες δυνατότητες που έχει. Νομίζω πως και οι δύο θέσεις είναι σε σημαντικό βαθμό τρόπος διαχείρισης των ενοχών μας.
    Προσωπικά βρίσκω δύσκολο να ξεχωρίσω πότε στ’ αλήθεια φιλοσοφώ γύρω από το θέμα και πότε πέφτω στη λούμπα που περιέγραψα παραπάνω.
    Παρατηρώντας τα παιδιά μου να μεγαλώνουν, καταλαβαίνω πως οι νέες τεχνολογίες είναι απλώς καινούρια μέσα, οι ανάγκες είναι οι ίδιες. Αργά ή γρήγορα, τα παιδιά αποκτούν «αντισώματα» και, όπως αφού μάθουμε ισορροπία σε ποδήλατο δεν το ξανασκεφτόμαστε πια αλλά απλώς κάνουμε ποδήλατο, έτσι και τα παιδιά απλώς επικοινωνούν. Αυτό που αλλάζει είναι η κερδοσκοπία πάνω στην επικοινωνία αυτή, και η εξάρτηση από την τεχνολογία.
    Καλό σχόλιο στο θέμα είναι και το Wall-e, μια υποτίθεται παιδική ταινία που παραδόξως (ή μήπως όχι και τόσο 🙂 ) δε βλέπω να πολυπροβάλλεται:
    https://m.imdb.com/video/imdb/vi2192703769?playlistId=tt0910970&ref_=m_tt_ov_vi

  58. ΓιώργοςΜ said

    Ωχ!
    Κινδυνεύει άραγε κανείς όταν το σχόλιό του εφάπτεται με καλικάντζάρου;
    Έλπιζα πω μετά τα Φώτα θα είχαν επιστρέψει όλοι εκεί απ’όπου ήρθαν…

  59. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Ειναι απίστευτο το πώς σχεδόν καθε ηλικιωμένος άνθρωπος, όσο μορφωμένος ή ευφυής κι αν είναι, όταν πιάσει να μιλήσει για τα νέα Μέσα (όπου νέα μέσα μπορεί να σημαίνει από το ραδιόφωνο μεχρι το τουίτερ, αναλόγως πότε έζησε) να βγάζει μόνο αυτή τη συμπυκνωμένη γρίνα, την καταστροφολογία και τη φοβική αποστροφή προς το διαφορετικό. Ειναι απίστευτο το πόσο εύκολα αρνούνται στη νεα γενιά το δικαίωμα να επιλέγουν πώς θα ζήσουν και πώς θα ψυχαγωγηθούν. Ο Σακς το πάει μάλιστα ενα βήμα παρακάτω, κι αρνείται οτι είναι «κανονικοί» άνθρωποι.

    Οι νεοι άνθρωποι σημερα διαβαζουν περισσότερα βιβλία, ακουν περισσότερη και πιο ποικίλη μουσική, δημιουργούν πιο πρωτοτυπα έργα, ακουν, συζητούν και προβαλλουν περισσότερες αποψεις, απο σχεδον καθε ανθρωπο περασμενης εποχης. Τα κάνουν ολα αυτα επειδη τους ειναι και πιο ευκολο και πιο ευχαριστο να τα κανουν. Τα κάνουν επειδή ο κοσμος τους ειναι πλατυτερος και πιο διασυνδεδεμένος απο τον κοσμο του Σακς. Ναι, υπαρχουν πολυ περισσοτερα πραγματα να πουμε σημερα, και πολυ περισσοτεροι να τους τα πουμε. Κι αν ο Σακς ειχε ενα μαγικο κουτακι που να του επέτρεπε να κρυφακουσει για λιγο την παρλα στα καφενεια του ’50, του ’60, του ’80, θα ντρεπόταν απίστευτα για τη μικρονοια των «γνησιων ανθρώπων» του χτες.

    Δεν ειμαστε «παγιδευμενοι στην εικονικη πραγματικοτητα». Ειναι η πραγματική πραγματικοτητα που εχει αλλαξει κοντρα στα γουστα του Σακς, κι ειμαστε εμεις που κινουμαστε ανετα μεσα της, κι ο Σακς που θελει ν’ ανοιξει την πορτα και να τρεξει εξω πανικοβλητος. Μπορουμε να ειμαστε οσο απομονωμενοι ή δικτυωμενοι θελουμε, οποια στιγμη θελουμε, και στο βαθμο που το θελουμε. Το γεγονός οτι δεν διαβαζουμε τα βιβλία μας πανω σε ψοφια δεντρα (ενίοτε) δεν λεει περισσότερα για τις αναγνωστικές μας συνηθειες απ’ όσο το γεγονός οτι ο Σακς δεν διαβαζε τα δικα του βιβλία πανω σε ψόφια βόδια.

    Θα μπορουσα να συνεχισω ετσι για ώρες, αλλά ας ειναι. Να πω μονο οτι ο δικος μου εκνευρισμός με τη νεα γενιά κινειται στην αντιθετη κατεύθυνση: εχουν αρχισει ηδη να εξειδικεύουν τους ανθρωπους της γενιάς μου. Και, οσο περνάει απ’ το χέρι μου, δεν σκοπευω να τους αφησω να το κανουν. Δεν περάσαμε, ρε μυξιαρικα, μια ζωή ρεμαλίσια, για να μας κανετε τωρα προτομές πριν τα τιναξουμε, το κερατο μου! 😛

  60. 56 πού τον βρίσκει τόσο χρόνο ;….

  61. Avonidas said

    Εξειδικεύουν -> εξιδανικευουν, φυσικα

  62. sarant said

    60 Στο 3 έχει δίκιο.

    61 Και είχα αρχίσει να απορώ

  63. Ιωάννης Ζαρογιάννης said

    κυρία Μαγδαληνή ((60),

    Έχετε δίκιο που εντυπωσιαστήκατε από το μνημειώδες σχόλιο 56 που αποκάλυψε ότι «ο Βασιληάς είναι Γυμνός». Προφανώς είστε νέα σχολιάστρια και αγνοείτε ότι από πίσω μου υπάρχει ολόκληρο Επιτελείο ειδικών, μπροστά στους οποίους δεν πιάνουν μπάζα οι top σχολιαστές του παρόντος Ιστολογίου κ.κ. Ιατρού, Blogotinanai, Σμερδαλέος, Spiridione, Πέπες, Άγγελος, G. Baloglou, Nick Nicholas και λοιποί…

    Δεν σάς φαίνεται ύποπτο ότι δεν έχουν ακόμη τολμήσει να απαντήσουν στο αποκαλυπτικό σχόλιο 56 τα «γκανιάν» του Ιστολογίου, Ιατρού, Blogotinanai, Πέπες, Άγγελος και οι λοιποί, που πετάγονται σαν τις πορδές μόλις αντιληφθούν κάποιο λάθος επιπέδου πταίσματος;

    Για να αντιληφθεί και ο τελευταίος κάφρος αναγνώστης πόσο μεγάλο λάθος είναι η μετάφρασις του «social media» ως (ή ωσεί…) «κοινωνικά δίκτυα» θα ανεβάσω πόσο ΣΩΣΤΑ μεταφράζει τις δύο φράσεις το συκοφαντημένο Google Translate

    ΥΓ: Μόνο στο 3 έχω δίκιο, κύριε Νίκο (61); Στα άλλα έχω άδικο;

  64. 63. Είμαι παλιά, καθημερινή αναγνώστρια και αραιά και πού σχολιάστρια.
    Να πω ότι εντυπωσιάστηκα από την ύπαρξη επιτελείου;…….

  65. # 64

    Μερικοί άνθρωποι έχουν την συνήθεια να διαστρέφουν την αλήθεια , όπως π.χ.ο (μουρλο)Σάββας θεοδωρίδης, είναι στον ψυχισμό τους.

    Ο συγκεκριμένος σχολιαστής αντί να γράψει πως 11 ώρες παιδευότανε διυλίζοντας τον κώνοπα να βρει κανένα λαθάκι γράφει με μουρλοσάββεια παραλλαγή … Κι ο επαγγελματίας μεταφραστής κ. Σαραντάκος ΔΕΝ ΤΟ ΠΗΡΕ ΧΑΜΠΑΡΙ επί 11 ολόκληρες ώρες!.. Όπως και κανείς από τους (κατά δήλωσίν τους) τεχνολογικά επαρκείς αναγνώστες του Ιστολογίου (Avonidas, Spiridione, Ιατρού, Νεογίδιος κλπ.) !!

    Οσο για επιτελείο, έχει ένα καθρέπτη στο υπόγειο…

  66. Pedis said

    # 34 (τέλος) – Φιμπονάτσιος ;!

    Μα σοβαρή σύγχρονη μελέτη (δυσκολεύομαι να δώσω το σχετικό άρθρο επειδή δεν είναι φρι-ονλάιν κι εγώ έχω το χαρντ κόπυ) σχετικά με τον παγκόσμιο πληθυσμό προβλέπει ότι σε εκατο χρόνια ο παγκόσμιος πληθυσμός θα πιάσει το πικ του στα 11 δισ ψυχές κι έπειτα θα επέλθει μείωση. Επίσης, οι μισοί άνθρωποι θα ζουν στην Αφρική (με ό,τι ενδεχόμενα αποτελέσματα μπορεί να φανταστεί κανείς …)

  67. Ιωάννης Ζαρογιάννης said

    Να μάς πεί ο γηραιός Παοκτζής κ. Gpoint (65) γιατί αποκρύπτει από τους αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου ότι ο Σβιντέρσκι έκανε ΚΑΘΑΡΟ ΦΑΟΥΛΤ στον Βράνιες, στην φάση του καταλογισμού του πέναλτυ που μετέτρεψε σε γκόλ ο Βιεϊρίνια (ΠΑΟΚ – ΑΕΚ 1-0).

    Σε 3 λεπτά από τώρα στην «Αθλητική Κυριακή» (ΕΡΤ-1) ο διαπρεπής καθηγητής διαιτησίας Παναγιώτης Βαρούχας θα παρουσιάζει τις επίμαχες φάσεις και θα αποδείξει την αλλοίωση αποτελέσματος στο αποψινό ντέρμπυ της Τούμπας. Μέχρι τότε, ας δεί και ο τελευταίος κάφρος αναγνώστης την επίμαχη φάση ΕΔΩ

  68. loukretia50 said

    Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια!
    Eντυπωσιακό το κείμενο του Φόρστερ για την εποχή που γράφτηκε (1909), αλλά όχι το σημερινό του Σακς.
    Με κάλυψαν όσοι αναφέρθηκαν σε ισοπεδωτική γκρίνια και ιδιαίτερα ο Λάμπρος, ο ΓιώργοςΜ και ο Αβονίδας,
    btw
    Oι νέοι όχι μόνο δε μας εξειδανικεύουν, αλλά αμφισβητούν την εμπειρία και την κρίση μας, όπως οφείλει κάθε νέα γενιά.

    Υποθέτω ότι θα σκεφτείτε ότι δεν αξίζει τον κόπο να εμφανιστώ μετά από μέρες μόνο για να γκρινιάξω με τους γκρινιάζοντες, αλλά… δεν κόβεται το χούι!
    Βρήκα ίντερνετ και μπήκα – τα καλά της εποχής μας!

    Ας προσπαθήσω να τα εκφράσω με μια λογική σειρά:

    Πολύ στρωτή η μετάφραση της Αγάπης, ρέει αβίαστα, κατατοπιστική η εισαγωγή, ενδεικτική προσεγμένης δουλειάς, αξιόλογος γενικά ο Σακς, αλλά …το συγκεκριμένο κείμενό του… σακς! – που λένε και οι νέοι!

    Αγαπούσα πολύ τη σειρά του Γαλαξία, εκτιμώ τον Φ.Ροθ, με εντυπωσίασε και με συγκίνησε η ταινία Awakenings και ήταν συμπαθέστατος ο Wall-e.

  69. sarant said

    66 Ε, θα περιμένουμε να δούμε σε 100 χρόνια αν θα επαληθευτεί η πρόβλεψη

  70. loukretia50 said

    … εξιδανικεύουν – με μπέρδεψες!

  71. Avonidas said

    #70. εξιδανικεύουν – με μπέρδεψες!

    Είπα να υμνήσω την τεχνολογία και μου γύρισε OK Boomerang 😉

  72. loukretia50 said

    71. …κι εγώ έπαθα ό,τι παθαίνουν οι… followers!
    Τι να γίνει, στην εποχή μου υπήρχαν μόνο groopie!
    (όχι, δεν ήμουν! – ήταν μακριά ο Jim Morisson!)

  73. Γιάννης Ιατρού said

    χαχα, [56] το σχόλιο του μήνα🤣, τουλάχιστον:
    …Δεν είμαι κακός άνθρωπος, με την έννοια ότι δεν συνηθίζω να ψάχνω τα τρωτά των συνανθρώπων μου..

    55: MIK_IE, έχεις δίκιο, μπέρδεψα τις φωτογραφίες.
    Η φωτό στο σχόλιό σου [#37] είναι του 2016, από το προαύλιο σε σχολείο στη Γερμανία, και βρίσκεται σ΄ ένα άρθρο του 2017 σχετικό με την απαγόρευση της χρήσης κινητών στα σχολεία εκεί (εν προκειμένω στη Βαυαρία), αλλά και για την βοήθεια που μπορεί να προσφέρουν (τα κινητά) στους μαθητές σχετικά με την γρήγορη ανεύρεση μιάς πληροφορίας κλπ.
    (Η φωτό που ανέφερα στο #42 -με το μουσείο- είναι αυτή😏)

  74. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    30 – «Γιατί 4 ώρες ύπνο; Με τη σημερινή πρόοδο της τεχνολογίας το λογικό είναι 4 ώρες δουλειά.
    Ο ύπνος χρειάζεται και τον χάνουμε όλο και περισσότερο.»

    H μισθωτή δουλειά δεν είναι λογική κατάσταση, ο ορισμός του παραλογισμού είναι και με την σημερινή πρόοδο της τεχνολογίας δεν θα έπρεπε να υφίσταται, το ότι έχουμε γεννηθεί και μεγαλώσει μέσα σ΄αυτή την κατάσταση και την θεωρούμε αυτονόητη, δεν σημαίνει πως είναι και λογική, η σκλαβιά για τον ελεύθερο, δεν είναι ποτέ λογική.
    Όσο για τον ύπνο, σκέψου, αφού χρειάζεται γιατί τον χάνετε όλο και περισσότερο; (εγώ δεν τον χάνω πάντως 🙂 ) και θα απαντηθεί η απορία σου. 🙂

    Είναι καιρός να κατανοήσουμε και να μας γίνει συνείδηση πως οι άνθρωποι δεν γεννήθηκαν για να είναι παραγωγικοί, ούτε καν τα ζώα δεν είναι, παραγωγικές είναι οι μηχανές, οι άνθρωποι είναι δημιουργικά και ελεύθερα σκεπτόμενα όντα και το δημοκρατικό διακυβερνητικό σύστημα, είναι δημιουργικό αποτέλεσμα τέτοιων ανθρώπων και σε τέτοιους απευθύνεται κι όχι σε μισθωτούς σκλάβους, γι αυτό μέχρι τώρα δεν έχει επικρατήσει. Όλα τα μέχρι τώρα εφαρμοσμένα συστήματα, εκλαμβάνουν τους ανθρώπους ως άβουλους σκλάβους ή μηχανικά σκεπτόμενους «ανθρώπους» ευθύνη δική σου των επιστημόνων και λοιπών διανοουμένων, είναι η δημιουργία ενός απελευθερωτικού δημιουργικού οικονομικού συστήματος που θα λειτουργεί μέσα στο πλαίσιο της άμεσης δημοκρατίας και θα προάγει την αποκλίνουσα, δημιουργική, και κριτική σκέψη κι όχι να αναλώνεστε σε ανούσιες φαντασιακές ιδεολογικές διαμάχες και στην καταστροφική κερδοσκοπική παραγωγικότητα προς όφελος μιάς μικρής αλλά ισχυρής μειοψηφίας, της οικονομικής ελίτ. Το πράγμα είναι απλό, χωρίς λεφτά η ισχύς της δεν υπάρχει άρα προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθείτε, τα άστρα είναι υπαρκτά και μας περιμένουν, χρειαζόμαστε ανάλογες υπαρκτές ιδέες κι όχι άλλες καταστροφικές αντιανθρώπινες φανταστικές δογματικές ιστορίες – ιδεολογίες.

    51 – «Τί συνέβη αυτά τα δέκα χρόνια και υπάρχουν ξαφνικά τόσα πολλά να ειπωθούν – τόσα πολλά και τόσο επείγοντα που δέν μπορούν να ειπωθούν αργότερα;Τί συνέβη σε όλη μας τη ζωή?»

    Μια μεγάλη απουσία, κι όταν απουσιάζεις τον περισσότερο χρόνο, ανακαλύπτεις ξαφνικά πως δεν έζησες κι ο θάνατος είναι κοντά (πάντα δίπλα μας είναι αλλά δεν του δίνουμε την πρέπουσα σημασία) αν μη τι άλλο, είναι επείγον να μιλήσεις να τα πείς κάπου, πάντα ήθελαν να μιλήσουν οι άνθρωποι αλλά δεν είχαν την δυνατότητα, τώρα την έχουν σχεδόν δωρεάν, τι έχουμε να πούμε όμως για την ζωή; πόσοι είναι αιμύλοι και σπουδαιόμυθοι; γι αυτό κι ο θάνατος μας φαίνεται φοβερός και τρομακτικός.

    52 – Gee, το 1/7 είναι το προνομιούχο 1 δις από τα 7 του συνολικού πληθυσμού της Γής, μπορεί να μην είναι απολύτως ακριβές αλλά κι ακόμη 500,000,000 να βάλεις δεν αλλάζει κάτι.

    54 – Έχει κι εδώ αερόστατο, στο 90χιλ μετά την Θήβα, (και σε πολλά άλλα μέρη της χώρας) είναι πολύ όμορφη η βόλτα στην Υλίκη και στην Κωπαϊδα, αν θέλεις μπορείς να κάνεις και πτώση με εκπαιδευτή, πολύ δυνατή εμπειρία.

  75. Avonidas said

    Και το μεμέ που κανείς δεν ζήτησε:

    https://ibb.co/T2FgXy7

  76. Pedis said

    # 69 – για την ώρα, όμως, δεν περιμένουμε πολύ να βγάλουμε συμπεράσματα από τις προβλέψεις των νεομαλθουσιανών …

  77. Γιάννης Ιατρού said

    66: Σιγά ρε Πέδη που δυσκολεύεσαι να δώσεις την μελέτη ..γιατί δεν είναι φρι-ονλάιν😳😂😂.
    Δες εδώ

  78. Avonidas said

    #73. Δεν είμαι κακός άνθρωπος, με την έννοια ότι δεν συνηθίζω να ψάχνω τα τρωτά των συνανθρώπων μου

    Μπορεί να μην ψάχνει τα τρωτά, αλλά αδερφάκι μου, σίγουρα το ‘χει συνήθειο να τρώει τα ψαχνά των συνανθρώπων του, ο Πολύφημος!

  79. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Άμεσα κατανοητό, στρωτό κείμενο, «κουβεντιαστό». Ευχαριστούμε την κυρία Νταϊφά!
    Σκέψεις/διαπιστώσεις που μες τη φρενίτιδα της τεχνολογίας όλοι έχουμε κάνει ακόμη κι αν δεν καταλήγουμε σε απαισιόδοξα, καν σε μελαγχολικά, συμπεράσματα.Μένουμε στη διαπίστωση της ομορφιάς και της αξίας της ζωής, όπως κι ο σπουδαίος συγγραφέας.
    Βεβαίως όπως ισχύει για κάθε έκφανση του βίου, η υπερβολή έχει παρενέργειες, παθολογικές πολλές φορές.

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Όταν η υπερβολική χρήση, καταλήγει σε εξάρτηση,
    «Μια μέρα χωρίς», μια παράσταση για έφηβους

  81. Γιάννης Ιατρού said

    77: (συνέχεια) κι εδώ το πιντιΕΦΗ (για την ομοικαταληξία, μιας και μόλις σχολιάσε 😂) με τα Highlights

  82. Avonidas said

    #37. Εικόνα για το πώς παίζαμε πολλοί από μας, μάλλον ακατανόητη και εξωπραγματική για τα σημερινά 12χρονα.

    Ναι, είναι γνωστό ότι τα σημερινά 12χρονα δεν έχουν μάθει να κινούν τα χέρια και τα πόδια τους 😆

    (Τα θέτε και τα γράφετε; )

  83. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    73, κ. Ιατρού. ΟΚ! Ευχαριστώ! 🙂

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    81. 🙂 ιτς τρου, κυρ Ιατρού! 🙂
    Έπαιρνα ήλιους με χιόνι εις Πεντελικόν και άργησα

  85. Pedis said

    # 77 – Μπράβο Ιωάννη, το ρεπορτ των ΗΕ, άλλωστε, είναι στις πηγές του (διπλού) άρθρου που έχω υπόψην μου (δημοσιευμενου σε τέυχος του περιοδικού Internazionale του δεκ 13/19, 2019).

    Και επειδή το κοίταξα πάλι να σιγουρευτώ για τον πληθυσμό της Αφρικής, διορθώνω, δεν θα είναι ο μισός του παγκομιου πληθυσμού αλλά 4 δισ στα 11 δισ (-> 36% λίγο παραπάνω από το 1/3). Σήμερα ανέρχεται σε 1.2 δισ, σε πενηντα χρόνια θα διπλασιαστεί και σε εκατό θα πιάσει το ανωτέρω νούμερο.

  86. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    78 – Εγώ δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί του δίνεται σημασία, έστω έχετε κάποιοι την διαστροφή να διαβάζετε (μετά το πρώτο 🙂 ) τα σχόλιά του, για ποιό λόγο τα σχολιάζετε μετά και του δίνετε οντότητα του στερημένου ανθρωπάκου; τι αξία μπορούν να έχουν όσα λέει, σωστά ή λάθος, καλά ή άσχημα, ένα ελεεινό ανθρωπάκι που δεν σέβεται τίποτε, ούτε καν τον ίδιο του τον εαυτό;
    Είναι σαν ένα σπυράκι, όσο το ξύνεις το τροφοδοτείς με αίμα και δεν κλείνει η πληγή, αν αφήσεις τον υγιή οργανισμό να κάνει την δουλειά του, μετά από λίγο καιρό θα χαθεί, το ίδιο θα συμβεί κι μ΄αυτό το κακό σπυράκι, αν δεν ασχοληθείτε μαζί του θα χαθεί από το υγιές σώμα του ιστολογίου. 🙂

    Καλή σας νύχτα

  87. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    86 Γεια σου υπέρΛαμπρο άστρο! 🙂

  88. Πέπε said

    Έχω μια δευτερεύουσα απορία για τα εισαγωγικά του άρθρου:

    > > Ο Όλιβερ Σαξ (Oliver Sacks, 9 July 1933 – 30 August 2015), πολυπράγμων και ντροπαλός άνθρωπος, υπήρξε νευρολόγος, φυσιοδίφης, ιστορικός τών επιστημών, συγγραφέας και μουσικός. […] Έχει βραβευτεί αμέτρητες φορές ως νευρολόγος – ερευνητής αλλά και ως μουσικός και αθλητής.

    Αφού έχει βραβευτεί ως αθλητής, γιατί παραλείπεται αυτή του η ιδιότητα από τη λίστα της πρώτης πρότασης;

  89. sarant said

    74 Λάμπρο, πού είναι αυτό το αερόστατο;

  90. loukretia50 said

    Ωωω! Τώρα θα βάλουμε κουϊζ :
    Πόσοι σοφοί χωράνε σ΄ένα αερόστατο!
    Ελπίζω να μας γνωστοποιήσουν το μέρος για να κάνουμε κερκίδα!

  91. # 74

    Μπράβο Λάμπρο, ξέρεις διαίρεση αλλά αν σου πω χωρίς να μετρήσεις να μου καθορίσεις το 1/7 του κήπου σου δεν θα τα καταφέρεις παρά μόνο από τύχη. Γενικά οι άνθρωποι καταλαβαίνουνε το μισό (1/2), το μισό του μισού (1/4) και με λίγο ζόρι το 1/3 και στην πραγματικότητα δύσκολα άνθρωπος καταλαβαίνει το νόημα ενός αριθμού μεγαλύτερο του επτά. Πράξεις μπορεί να κάνει με εκατομμύρια και με χιλιοστά αλλά το νόημα που έχει γι αυτούς τους αριθμούς είναι μεγάλοι ή ελάχιστοι
    Πήγαινε στον χασάπη σου και πέστου να σου βάλει το 1/7 του κιλού κιμά και μετά σκύψε να αποφύγεις ό,τι σου πετάξει !

  92. ΣΠ said

    88
    https://lithub.com/on-oliver-sacks-obsession-with-weightlifting/

  93. Γιάννης Ιατρού said

    89: Ακούγεται πως οι άλλοι δεν γύρισαν ποτέ! 🙂 🙂 Εδώ

  94. Γιάννης Ιατρού said

    84: Αυτή τη φορά είχαν φτάσει αρκετά χαμηλά στη νότια πλευρά! Κανένα παϊδάκι έφαγες στην πλατεία (μετά βέβαια 🙂 );

  95. Capten Vilios said

    Μια μεγάλη απουσία, κι όταν απουσιάζεις τον περισσότερο χρόνο, ανακαλύπτεις ξαφνικά πως δεν έζησες κι ο θάνατος είναι κοντά (πάντα δίπλα μας είναι αλλά δεν του δίνουμε την πρέπουσα σημασία). 74
    Τι άλλο!

  96. ΓΤ said

    #37 Γιατί υπάρχει ταινία στα πρόσωπα;

  97. Γιάννης Ιατρού said

    85: Πέδη, και το internationale διαθέτουμε άμα λάχει να’ούμ, μετάφραση από γερμανικό κείμενο στην εφημερίδα DIE ZEIT No 47 της 14/11/2019, (σελ 15: «Titelthema Weltbevölkerung») είναι…😏

  98. Pedis said

    # 97 – σου βγάζω το καπέλο!

  99. Alexis said

    Καλημέρα.

    Μου άρεσε το άρθρο, απλή και στρωτή γραφή, όπως είπε και η Έφη «κουβεντιαστή», σα να σου μιλάει ένας φίλος.
    Γενικά είμαι κατά της γκρίνιας των παλιότερων γενιών για το πώς κατάντησαν οι νέοι, η κοινωνία και ο κόσμος, αλλά το συγκεκριμένο κείμενο μπορώ να πω ότι δεν μου αφήνει την αίσθηση της γκρίνιας, αντίθετα δίνει και τόνους αισιοδοξίας στο τέλος του.
    Όπως είπαν και άλλοι σχολιαστές παραπάνω, υπάρχει καλή και κακή χρήση της τεχνολογίας, στο χέρι μας είναι η επιλογή. Με τη σωστή χρήση η ίδια η τεχνολογία και η επιστήμη θα αποτελέσουν τα «κλειδιά» για να επιλυθούν κάποτε τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο κόσμος, περιβαλλοντικά, κατανομής πόρων, πληθυσμού κλπ.

    Έχοντας ζήσει πια μεγάλο μέρος της ζωής μου μακριά από το κλεινόν άστυ, έχω να πω ότι η εικόνα της νέας γενιάς δεν είναι ακριβώς αυτή που έχουν κάποιοι στο μυαλό τους από την Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις. Υπάρχουν νέα παιδιά με δεξιότητες και ικανότητες απίστευτες και είναι κρίμα να τσουβαλιάζονται σωρηδόν ως η «γενιά του κινητού και του τάμπλετ»

    #82: Αβονίδα μη ρίχνεις το επίπεδο 😊 κανείς δεν είπε αυτό που λες, άλλο λέει το σχόλιο 37 και είναι εύστοχο νομίζω.

  100. Aghapi D said

    88 Για οικονομία και επειδή δέν πρόκειται για τη βασική του δραστηριότητα Ίσως έκανα λάθος πάντως

  101. Alexis said

    #100: Υποπέσατε σε τέτοιο θανάσιμο σφάλμα κ. Νταϊφά; Προσέξτε γιατί καραδοκεί το Επιτελείον! 😂

  102. Spook said

  103. Aghapi D said

    101 Θα φαρμακωθώ πριν με σκοτώσουν 🙂

  104. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    82, Avonidas

    Αν θεωρήσατε –έστω και με υπερβολή– ότι η φωτο μπήκε για να υποστηρίξει κάτι τέτοιο, πάω πάσο! 😉

    Βέβαια, θέλω και τα γράφω!
    Έχω 5 εγγόνια. Τα 3 από αυτά (8 έως 13 χρονών) τα είχαμε χθες μέχρι το μεσημέρι στο σπίτι μου.
    Είχα διαβάσει το άρθρο και είχα ξεκινήσει να γράφω το σχόλιο, αλλά -φυσικά- σταμάτησα. Αφού ‘κουνήσανε λίγο τα χέρια και τα πόδια τους’ 🙂 , άφησα στους δύο το PC μου, να παίξουν κάποια παιχνίδια και κατόπιν στη μεγάλη να βρει κάποιο αγαπημένο της στο ΥΤ (δεν έχουν κινητά…).
    Σκέφτηκα μετά –με τσίγκλισμα από το περιεχόμενο του άρθρου- να τους κάνω ένα τεστάκι για να δω αν και πόσο γνωρίζουν ή/και παίζουν τα παλιά παιδικά παιχνίδια.
    Τους έδειξα καμιά δεκαριά φωτο με τέτοια. Τα περισσότερα τα αναγνώρισαν και μου είπαν ότι τα παίζουν στο σχολείο (μόνο). 3-4 παιχνίδια όμως τους ήταν άγνωστα. Ένα από αυτά ήταν και της φωτογραφίας.
    Έχετε δει πολλά παιδιά να παίζουν στις μέρες μας, σε σπίτι ή στο σχολείο (για δρόμο –και μάλιστα πόλεων- δεν το συζητάμε…) το συγκεκριμένο ομαδικό παιχνίδι, το «μπιζ»;
    Την πόσταρα, λοιπόν, για να τονίσω τις τότε προϋποθέσεις/δυνατότητες των παιδιών για κοινωνικοποίηση μέσω των απλών και αυθόρμητων ομαδικών παιχνιδιών, και μάλιστα σε δρόμους, αυλές και αλάνες. Και, κατόπιν, την άλλη φωτο ως (σαν 🙂 ) αντίθεση με τις κατά πολύ μειωμένες τέτοιες προϋποθέσεις σήμερα, με κύριο αίτιο –κτγμ– τη γενικευμένη χρήση των κινητών (και όχι μόνο σε ότι αφορά τα παιδιά…)

    ΥΓ. Για τη γενική μου τοποθέτηση, ίσως πρέπει να διαβάσετε προσεκτικότερα το σχόλιο και ειδικά το τέλος. (Alexis-99, θενκς… 🙂 )

  105. nikiplos said

    Καλημέρα σε όλους… εξαιρετικό το άρθρο του Όλιβερ Σακς και ευχαριστούμε την Αγάπη που το μετέφρασε. ( Όποιος εργάζεται κάνει λάθη… )

    Ο Όλιβερ Σακς είναι ένας από τους μεγαλύτερους νευρολόγους αλλά και νευροεπιστήμονες. Στην πίστη του για την προσαρμοστικότητα και την ανάληψη νέων ευθυνών για τους νευρώνες που έκαναν άλλα πράγματα αλλά τώρα καλούνται να υποκαταστήσουν νεκρούς συναδέλφους τους, έκανε θαύματα τόσο σε κλινική μελέτη (ξυπνήματα), όσο και στην αντίληψη του γνωστικού μας κόσμου (μουσικολογία).

    Υπήρξε ο ίδιος μια όαση απέναντι στους φροϋδιστές, τους εμπόρους ακόλουθούς τους, όπως ο Γιάλομ, βάζοντας την μπακαλική τους «επιστήμη» στη θέση που της αρμόζει, μετά την θεοποίησή τους στα 70ς…

    34@ Avo εικάζω ότι εννοείς το άθροισμα μιας γεωμετρικής σειράς. Ν ο πληθυσμός, ν η γενιά, τότε ξεκινώντας από το 2 (το πρώτο ζευγάρι, ο Αδάμ και η Εύα), φθάνουμε στη ν-στή γενιά με πληθυσμό Ν = 2^ν
    Το άθροισμα είναι Σν = 2 + 4 + 8 + … 2^ν. Αποτελώντας γεωμετρική σειρά: Σν = 2*(2^ν-1)/(2-1) = 2^(ν+1) – 2.
    Αλλά 2^(ν+1) είναι ο πληθυσμός της επόμενης γενιάς..
    Επομένως έχουμε Ν(ν+1), δλδ ο πληθυσμός της επόμενης γενιάς = Σν + 2. Δλδ ο πληθυσμός της επόμενης γενιάς να ξεπερνάει το άθροισμα των προηγούμενων…

    (Βέβαια ευτυχώς ο πληθυσμός των ανθρώπων ακολουθεί περίπου τη λογιστική απεικόνιση… )

  106. O[liver Sacks] often said he had no knowledge of popular culture after 1955, and this was not an exaggeration. He did not know popular music, rarely watched anything on TV but the news, did not enjoy contemporary fiction, and had zero interest in celebrities or fame (including his own). He didn’t possess a computer, had never used email or texted; he wrote with a fountain pen. This wasn’t pretentiousness; he wasn’t proud of it; indeed, this feeling of “not being with it” contributed to his extreme shyness. But there was no denying that his tastes, his habits, his ways – all were irreversibly, fixedly, not of our time.
    Συγχωρήστε με, αλλά δεν μπορώ να πάρω καθόλου στα σοβαρά έναν τέτοιον άνθρωπο να μιλά για την εποχή μας και το μέλλον μας. Ούτε επίσης ως επιστήμονα ή γιατρό .-

  107. Alexis said

    #105: Ε, καλά, αυτό το ξέρουν καλά και οι απανταχού τζογαδόροι της ρουλέτας. Ξεκινάς ποντάροντας ένα x ποσό στο κόκκινο ή στο μαύρο και όσο χάνεις συνεχίζεις να ποντάρεις διπλασιάζοντας κάθε φορά.
    Στο τέλος (αν και όταν κερδίσεις) θα έχεις κερδίσει τα x ευρώ που ξεκίνησες. 😊

  108. sarant said

    Ωραία συζήτηση έγινε και εδώ.

  109. Οι μαθηματικοί στο μπαρ του συνεδρίου που ο πρώτος ζητάει μια μπύρα, κι οι επόμενοι τη μισή από τον προηγούμενο, κι ο μπάρμαν τους πάει 2 μπύρες και τους λέει «κάντε το κουμάντο σας».

  110. 109 «Μην ξεπερνάτε τα όριά σας»

  111. nikiplos said

    106@ με την ίδια λογική δεν θα πρέπει να διαβάσεις ποτέ και να λάβεις στα σοβαρά Κώστα Ταχτσή, Μένη Κουμανταρέα, Γιάννη Ρίτσο και αρκετούς άλλους…

    Ευτυχώς πάντως και ως Γιατρός και ως επιστήμονας ήταν well manifested από τους ασθενείς του και τη βιβλιογραφία με τα επιτεύγματά του… Και ποιός δεν έχει κουσούρια άλλωστε?

  112. ΓΤ said

    #107
    Φαντάζομαι γνωρίζεις το ωραιότατο σενάριο που γέννησε η ρουλέτα στο Μόντε Κάρλο στις 18.08.1913… (https://io9.gizmodo.com/the-night-the-gamblers-fallacy-lost-people-millions-1496890660)

  113. 111: Θα τους διαβάσω ως λογοτεχνία και μόνο. Γουέλ, ξεγουέλ μανιφέστιντ, ως ασθενής θα έψαχνα κάποιον γιατρό που ζει τον 21ο αιώνα. Ως νευροεπιστήμονα, τον κρίνει το σινάφι του -σε μεγάλο βαθμό μαθηματικοί που δεν ξέρουν βιολογία και βιολόγοι που δεν ξέρουν μαθηματικά (υπερβάλλω προβοκατόρικα).

  114. 111: Επίσης, Ταχτσής και Κουμανταρέας σαφώς και ζούσαν στην εποχή τους. Το ίδιο κι ο Ρίτσος. Καμία αναλογία δεν υπάρχει.

  115. Θεοδώρα said

    Συγκλονιστικό κείμενο και νιώθω και ‘γω τα ίδια συναισθήματα παρατηρώντας τον κόσμο μας…Ευχαριστούμε για τη μετάφραση και την ευκαιρία να διαβάσουμε κάτι τόσο επίκαιρο και διεισδυτικό.
    Το μυθιστόρημα του 1909 το έχω διαβάσει και μου άρεσε πολύ και επιπλέον επιβεβαιώνει πόσο κοντά στην πραγματικότητα είναι η καλή επιστημονική φαντασία. Μακάρι να άρεσε σε περισσότερους ανθρώπους, προσφέρει μερικές φορές μια απρόσμενη αποτύπωση της ουσίας της ζωής μας.
    Επίσης ένα παρόμοιο μυθιστόρημα είναι και «Ο κύκλος» του Dave Eggers, μέτριο βέβαια αλλά με πολύ σύγχρονους προβληματισμούς για τη ζωή που πάμε να δημιουργήσουμε.

  116. Triant said

    107,112: Το «μυστικό» είναι ένα: το ζάρι δεν θυμάται! Δεν είναι μυστικό βέβαια, αλλά από το πόσοι το αγνοούν θα έλεγε κανείς ότι είναι.

  117. # 116

    Μαρκοβιανές ανελίξεις, το παρελθόν δεν επιδρά στο μέλλον

  118. sarant said

    116 Το ζάρι δεν θυμάται αλλά η ρουλέτα μπορεί να έχει έναν απειροελάχιστο τζόγο που δίνει ένα απειροελάχιστο πλεονέκτημα σε κάποια νούμερα. (Οπότε βέβαια πρέπει να παίζεις εκείνα που βγαίνουν, όχι το αντίστροφο)

  119. Triant said

    118: Πράγματι, γι αυτό υποτίθεται ότι κάθε βράδυ το καζίνο αλλάζει θέση στις ρουλέτες. Οπότε το δείγμα που έχεις είναι μικρό.
    Από την άλλη, το καζίνο ξέρει ότι ο κόσμος το παίζει αυτό και τον σιγοντάρει. Το 1980 στο Φάλκενμπουργκ το καζίνο σου έδινε όλα τα νούμερα εκείνης της ημέρας ανά ρουλέτα. Όπερ σημαίνει ότι η περίφημη ρεπετισιόν δεν φέρνει λεφτά.
    Άλλωστε ένας φίλος που ήταν κρουπιέρης στην Πάρνηθα και μετά θεός στο Λουτράκι, με διαβεβαίωνε πως ο χειριστής μπορεί να φέρει το τόξο που θέλει με μεγάλο ποσοστό επιτυχίας (νομίζω 9 φορές στις 10). Άρα, τι να λέμε τώρα… Ο πίνων μεθά και ο παίζων χάνει, μάθαμε στο Μετσόβιο.

  120. ΣΠ said

    118
    Κάποιοι προσπάθησαν να το εκμεταλλευτούν αυτό.
    https://en.wikipedia.org/wiki/J._Doyne_Farmer#Beating_roulette

  121. Pedis said

    # 118 – για ποιο λόγο;

  122. ΣΠ said

    105β
    Ας το γενικεύσουμε. Ας υποθέσουμε ότι κάθε γενιά είναι a φορές η προηγούμενη, όπου a θετικός αλλά όχι κατ’ ανάγκη ακέραιος. Ποια είναι η ελάχιστη τιμή του a ώστε κάθε γενιά να είναι μεγαλύτερη ή ίση του συνόλου όλων των προηγούμενων.

  123. Αγγελος said

    (118) Εννοεί ότι αν η ρουλέτα δεν είναι τελείως ισοζυγισμένη, μπορεί κάποια νούμερα να έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να έρθουν, και βέβαια ο μόνος τρόπος να τα μαντέψουμε είναι να δούμε ποια έρχονται συχνότερα.

  124. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    89 – » Λάμπρο, πού είναι αυτό το αερόστατο;»

    Αφού γράφω βρε Νίκο, το συγκεκριμένο είναι λίγο έξω από την Θήβα για την ακρίβεια 91 χιλ Αθηνών Λαμίας στην αερολέσχη της, είναι και η λέσχη πιο πάνω στο Κάστρο του άλλου φίλου μου του Σάκη Φιτσώρου (εγώ τον είχα προτρέψει να ασχοληθεί με τον αεραθλητισμό το 1984 κι έγινε από τους κορυφαίους, κοινός μας δάσκαλος στα αιωρόπτερα,ο συγχωρεμένος Πλάτων Κουρουβακάλης) αλλά υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα, εγώ μπορεί να μη τα πήγα ποτέ καλά με τις λέσχες όλα αυτά τα χρόνια (δεν είναι του παρόντος το γιατί) αλλά εσείς να πάτε να δείτε, να πάρετε δωρεάν «τζούρα» (πτήση εθισμού λέγεται 🙂 ) κι σε όποιον αρέσει μπορεί να ασχοληθεί σοβαρά, ή απλά να γίνει μέλος και μια στο τόσο να πηγαίνει να κάνει βόλτες ή πτώσεις με εκπαιδευτή, ο αεραθλητισμός είναι ένα ΥΠΕΡΟΧΟ πολυδιάστατο χόμπι, πολύ πιο φθηνό και ΑΠΕΙΡΩΣ πιο ακίνδυνο από το κάπνισμα (και σίγουρα πολύ πιο ακίνδυνο από την οδήγηση σε ελληνικούς δρόμους) ενώ οι συγκινήσεις που προσφέρει, είναι απεριόριστες.

    Ο δικός μου κύκλος στον αέρα, ουσιαστικά έκλεισε πρόπερσι μετά την μεγάλη πτώση, πλέον από το 1983 τα έχω κάνει όλα στον αέρα, μένει μόνο το διάστημα για να εκπληρωθούν όλες οι παιδικές μου επιθυμίες που το 1970-71 αλλά και το 80 που φάνταζαν απίθανες.
    Τώρα, από τον Οκτώβριο του 18 έχω στραφεί στην αντίθετη πλευρά του πλανήτη 🙂 στα μεγάλα βάθη κι έχω πάθει την πλάκα της ζωής μου. Aν κι έχω πιο πολύχρονη εμπειρία στον βυθό από τον αέρα, τα μεγάλα βάθη είναι ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ εμπειρία, στο μεγάλο ύψος αισθάνεσαι κυρίαρχος του κόσμου, στο μεγάλο βάθος (300++++ 🙂 με βαθυσκάφος) και στο ΑΠΟΛΥΤΟ σκοτάδι, αισθάνεσαι ευάλωτος κι ασήμαντος αλλά ταυτόχρονα και σημαντικός, ειδικά την πρώτη φορά τα μάτια σου πονάνε από το πηχτό σκοτάδι, (μπορείς να το πιάσεις και να το γευθείς 🙂 ) η αδρεναλίνη σε πλημμυρίζει κι οι καρωτίδες σου πάνε να σπάσουν από το πολύ αίμα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που γράφεται τώρα. 🙂

    https://www.visitthiva.gr/i-magia-ton-etheron/

  125. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    119 τέλος – Πολύ σωστά μάθατε στο Μέτσοβο και μπράβο στους δασκάλους σας, αλλά αυτό είναι το ένα σκέλος της γνώσης για το κέρδος, το άλλο που είναι εξίσου σημαντικό δεν το μάθατε, μισή γνώση; γιατί; 🙂 Η ημιμάθεια είναι πιο επικίνδυνη από την αμάθεια. 🙂

  126. Αγγελος said

    Για a=2 ισχύει, αφού 1+2+4+…+2^n = 2^(n+1)-1, και προφανώς ισχύει και για κάθε μεγαλύτερο a. Για a<2 μπορεί ν ισχύει για μερικές γενιές, αλλά όχι εσαεί. Για a=1.9 π.χ. ήδη η τέταρτη γενιά είναι μικρότερη από το άθροισμα των τριών προηγούμενων (1,9^4 = 13,0321 < 1+1,9+1,9²+1,9³ = 13,369. Για a=1,99 πρέπει να φτάσουμε στην όγδοη γενιά, αλλά και πάλι.

  127. Pedis said

    # 123 – ψύλλοι στ’ άχυρα.

  128. ΣΠ said

    126
    Άγγελε, προφανώς εννοείς 1<a<2.

  129. Jane said

    Ο Σακς γράφει ωραία αλλά δε μου άρεσε αυτή η δαιμονοποίηση της τεχνολογίας.

    Μου θυμίζει λίγο εκείνο το κείμενο του Πλάτωνα που βάζει τον Σωκράτη να καταδικάζει τον γραπτό λόγο
    και να ισχυρίζεται πως η γραφή θα προκαλέσει λήθη στους ανθρώπους που θα τη μάθουν γιατί δεν θα
    εξασκούν τη μνήμη τους.

  130. Avonidas said

    #99. Αβονίδα μη ρίχνεις το επίπεδο 😊 κανείς δεν είπε αυτό που λες, άλλο λέει το σχόλιο 37 και είναι εύστοχο νομίζω.

    Δεν ρίχνω το επίπεδο. Το να λες ότι τα σημερινά παιδιά έχουν πρόβλημα επειδή δεν αναγνωρίζουν το μπιζ (!) σε μια φωτογραφία, ΑΥΤΟ ρίχνει το επίπεδο. Όταν όχι μόνο παίζουν ομαδικά παιχνίδια αλλά έχουν σκαρώσει και κάμποσα καινούρια από μόνα τους.

    Όπως είπαν και άλλοι σχολιαστές παραπάνω, υπάρχει καλή και κακή χρήση της τεχνολογίας, στο χέρι μας είναι η επιλογή.

    Η ένστασή μου είναι στο να καθορίσουν οι περασμένες γενιές τη σωστή και ενδεδειγμένη χρήση της νέας τεχνολογίας, τη στιγμή που (ανεμενόμενα) δεν την κατανοούν καν. Τη σωστή χρήση ενός εργαλείου την αποφασίζει αυτός που είναι εξοικειωμένος με τη χρήση του.

    Όπως μας θύμισε η Jane, ο Σωκράτης (κατά τον Πλάτωνα) είχε την άποψη ότι η γραφή αποκοιμίζει το μνημονικό, αποβλακώνει τους νέους και τους κάνει ξερόλες. Αφήνεις μήπως τον Σωκράτη να κουμαντάρει το πόσα και ποια βιβλία διαβάζεις; Αν όχι, τότε γιατί θα πρέπει εγώ να επιτρέψω στον Σακς να καθορίσει ποιες οθόνες θα κοιτάζω και για πόση ώρα;

  131. Avonidas said

    Μια σύντομη ιστορία του «θανάτου του πολιτισμού»

  132. ΣΠ said

    Είναι και κάπως αντιφατικό από την μια να δαιμονοποιεί την τεχνολογία και από την άλλη να γράφει για την επιστήμη: «Ενώ κάποιοι βλέπουν την τέχνη ως προπύργιο τής συλλογικής μας μνήμης, θεωρώ εξίσου σημαντική την επιστήμη, με τις χειροπιαστές κατακτήσεις και τις δυνατότητές της∙ και η επιστήμη, η καλή επιστήμη, ανθεί όσο ποτέ άλλοτε, αν και κινείται αργά και προσεχτικά, τα ευρήματά της ελέγχονται συνεχώς με δοκιμές και πειράματα».

  133. Νέο Kid said

    Είναι γεγονός -εντελώς στα σοβαρά, και επιστημονικά τεκμηριωμένο- ότι το γκουγκλ εξασθενεί τη μνήμη όλο και περισσότερο .
    Όταν πέφτει το ρεύμα , η μνήμη σας αναστέλλεται…
    ( φυσικά , ουδολως είναι αυτό επιχείρημα για να κόψουμε τι γκουγκλ! Έτερον εκατερον…)

  134. nikiplos said

    Καλά όλα αυτά, αλλά ο Σακς δεν δαιμονοποιεί καμία τεχνολογία. Πουθενά δεν είδα κάτι τέτοιο… απλά καταδεικνύει κινδύνους μη προβλέψιμους και μη αποτιμήσιμους σήμερα. Καταδεικνύει τον κίνδυνο να ξεφύγουμε ακόμη περισσότερο μακριά από τη φύση μας και να εγκαταλείψουμε συνήθειες.

    Ωραίο όλο αυτό περί τεχνοφοβίας που άκουσα. Δεν άκουσα τίποτε όμως για το 30% των παχύσαρκων και των 50-60% couch potatos της Δύσης. Βολική η πολυκατοικία, μήπως όμως να σκεφτούμε να υπάρχουν ενδιάμεσα ελεύθεροι χώροι, πάρκα και πεζόδρομοι προφυλαγμένοι από το φρενιασμένο αυτοκίνητο, τον ανάγωγο οδηγό δικύκλου κλπ…

  135. Αγγελος said

    ΣΠ (128), φυσικά. Αν a<1, κάθε γενιά είναι μικρότερη από την προηγούμενη, πολλώ δε μάλλον από το άθροισμα των προηγούμενων! Αν a<1,618…, κάθε γενιά είναι μικρότερη από το άθροισμα των δύο προηγούμενων, κλπ.

  136. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    134 – Το λυπηρό για μένα, είναι πως δεν προτείνει τίποτε κι αυτό είναι γενικός διανοουμενίστικος κανόνας παγκοσμίως, όλοι λένε τι και γιατί αλλά κανείς τι και πώς, εδώ και μισό αιώνα έχει βραχυκυκλώσει η διανόηση. Τελικα, τουλάχιστον εν μέρει, δικαιώνεται ο Σωκράτης. ☺

  137. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    130, Avonidas

    Αφήστε και μερικούς να ρίχνουμε το επίπεδο! Έτσι θα έχετε εσείς την ευκαιρία –και την ικανοποίηση…- να το ανεβάζετε!
    (Βρίσκω πως δεν υπάρχει νόημα να συνεχίσω τέτοια συζήτηση. Άντε γεια.-.-)

  138. nestanaios said

    136.
    Το «πώς» το ξέρουν πολλοί αλλά δεν το προτείνουν επειδή δεν είναι προσβάσιμο εν χρόνω. Βλέπεις, μετράει ο δικός μας χρόνος και όχι ο χρόνος των παιδιών μας των εγγονών μας και όλων αυτών που θα έλθουν και εδώ δεν δικαιώνεται ο Αισχύλος “θνητούς ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.”

  139. Alexis said

    #134: Ούτε κι εγώ βλέπω «δαιμονοποίηση» της τεχνολογίας από το κείμενο του Σακς. Τώρα, πώς και γιατί ο Αβονίδας παραπάνω βλέπει προσπάθεια του Σακς να του καθορίσει πόσες ώρες θα χρησιμοποιεί το τάμπλετ και το σμαρτφόνι του ημερησίως, ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω.

  140. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τον ιδρυτή του Facebook, μέχρι το τέλος της δεκαετίας οι άνθρωποι θα έχουν εγκαταλείψει το κινητό τηλέφωνο, αντικαθιστώντας το με γυαλιά επαυξημένης πραγματικότητας και θα έχουν ευρέως πρόσβαση στην εικονική πραγματικότητα.

    «Φανταστείτε ότι θα μπορείτε να ζείτε στο μέρος της επιλογής σας και να εργάζεσθε εύκολα σε ένα άλλο μέρος…»
    https://www.kathimerini.gr/1059576/article/epikairothta/kosmos/telos-toy-kinhtoy-thlefwnoy-eyreia-prosvash-sthn-eikonikh-pragmatikothta-o-zoykermpergk-gia-thn-koinwnia-toy-2030

  141. sarant said

    140 Κι ο Μπιλ Γκέιτς είχε κάνει μερικές προβλέψεις που δεν επαληθεύτηκαν.

  142. nikiplos said

    140, 141 Αυτή η (συνήθως πεπλανημένη) μελλοντολογία βασίζεται κυρίως στην αυταπάτη, ότι ο κόσμος μας είναι αιτιοκρατικός σε έναν μεγάλο βαθμό του.

  143. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    138 – Όχι δεν το ξέρουν πολλοί, ίσως μερικοί αλλά άντε βρές τους στον γενικό ισοπεδωτικό «ενημερωτικό» χαμό, και δεν έχει να κάνει με τον χρόνο αλλά με την εξαφάνιση της κριτικής σκέψης και κατ΄επέκτασιν της αληθινής διανόησης, δεν είναι τυχαίο που δεν προτείνει ΚΑΝΕΙΣ εφικτή λύση (δηλαδή ούτε ανέφικτη προτείνουν αλλά….!) και μένουν στις διαπιστώσεις των κακώς κειμένων, ιδέα δεν έχουν.
    Βολεύτηκαν κι οι διανοούμενοι. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: