Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πού είναι οι γυναίκες;

Posted by sarant στο 14 Ιανουαρίου, 2020


Τις πρώτες μέρες του χρόνου, η εφημερίδα «Τα Νέα» είχε την ιδέα να κάνει ένα αφιέρωμα και να ζητήσει από 22 προσωπικότητες της δημόσιας ζωής τη γνώμη τους για την «Ελλάδα του 2020».

Εδώ βλέπετε τα ονόματα όσων κλήθηκαν να απαντήσουν -αλλά επειδή η ανάλυση δεν είναι και πολύ καλή τα αντιγράφω εδώ:

Βασίλης Βαμβακάς – Γιάνης Βαρουφάκης – Νίκος Βέττας – Νίκος Βούτσης – Φώφη Γεννηματά – Νικόλας Γιατρομανωλάκης – Άδωνις Γεωργιάδης – Νίκος Δένδιας – Χρήστος Ζερεφός – Κωνσταντίνος Καρτάλης – Νίκος Κοτζιάς – Δημήτρης Κουτσούμπας – Στέλιος Κυμπουρόπουλος – Ευθύμης Λέκκας – Κώστας Μποτόπουλος – Δημήτρης Παπαστεργίου – Χρήστος Ροζάκης – Χρήστος Σταϊκούρας – Γιάννης Στουρνάρας – Γιώργος Σωτηρέλης – Κώστας Τασούλας – Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Τα περισσότερα από τα 22 ονόματα είναι πολύ γνωστά, αν και δεν περιμένω όλοι να τα ξέρουν όλα· καναδυό τα αγνοούσα κι εγώ ή δεν ήμουν βέβαιος για την ιδιότητά τους.

Όμως, θέλω να σας ρωτήσω: Βλέπετε κάτι περίεργο σε αυτόν τον κατάλογο των 22 ονομάτων; Και αν ναι, τι;

Προφανώς όμως, με τον εύγλωττο τίτλο που διάλεξα για το σημερινό άρθρο θα καταλάβατε πού το πάω, ποιο περίεργο βρίσκω στον κατάλογο αυτόν.

Από τις 22 προσωπικότητες της δημόσιας ζωής που κλήθηκαν από τα Νέα να γράψουν για την Ελλάδα του 2020, μία μόνο είναι γυναίκα, η Φώφη Γεννηματά.

Και βέβαια οι περισσότεροι και οι περισσότερες που θα δούμε την είδηση θα την προσπεράσουμε χωρίς καν να επισημάνουμε το άτοπο.

Διότι και στην κυβέρνηση έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε ανάλογα ποσοστά γυναικών, κάτω του 10%, και στη Βουλή μετά βίας φτάνουν το 22% οι βουλεύτριες (66 στις 300).

Το επισήμανα αυτό στο Φέισμπουκ και κάποιος φίλος δεν το βρήκε περίεργο, ούτε έψεξε την εφημερίδα για τη μονόπαντη επιλογή της. Εφοσον, είπε, η εφημερίδα θέλησε να καλέσει πρόσωπα που να έχουν σχέση με την πολιτική, και εφόσον η πολιτική στην Ελλάδα ανδροκρατείται (μόλις είδαμε τους αριθμούς) η επιλογή της εφημερίδας είναι η αναμενόμενη.

Φυσικά, ακόμα κι αν ισχύει το επιχείρημα (που δεν ισχύει: η εφημερίδα προσκάλεσε κατά 4,5% γυναίκες, το μισό από το ποσοστό των γυναικών στην κυβερνηση και πολύ μικρότερο από το ποσοστό στη Βουλή) μάς οδηγεί σε φαύλο κύκλο. Όσο οι γυναίκες υποεκπροσωπούνται αγρίως και όσο είναι οικτρή μειοψηφία στις θέσεις ευθύνης τόσο περισσότερο οι εφημερίδες και τα κανάλια θα καλούν σχεδόν μόνο άνδρες να πουν τη γνώμη τους, κάτι που θα συμβάλλει στη διαιώνιση της άγριας υπερεκπροσώπησης του ανδρικού φύλου και της περιθωριοποίησης των γυναικών.

Σημειώστε ακόμα πως αυτή η υποεκπροσώπηση των γυναικών είναι ακόμα μεγαλύτερη στις κορυφαίες θέσεις ευθύνης και εξουσίας. Ας πούμε, μπορεί οι βουλεύτριες να είναι έστω 22% αλλά στο Προεδρείο της Βουλής (πρόεδρος και αντιπρόεδροι) έχουμε μία μόνο γυναίκα σε 8 θέσεις.Στη σημερινή κυβέρνηση δεν υπάρχει γυναικα σε κορυφαίο υπουργείο (μόλις στην 6η θέση είναι η κυρία Κεραμέως με βάση τη σειρά τάξης των υπουργείων).

Δεν μας ενδιαφέρει αν είναι άνδρας ή γυναίκα, λένε κάποιοι, αρκεί να είναι το καταλληλότερο πρόσωπο για τη θέση. Και ρωτούν ρητορικά: Τι θα αλλάξει αν προταθεί γυναίκα για Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Να χαρούμε αν προταθεί γυναίκα, ας πούμε η κ. Δαμανάκη; Προφανώς, σε μια θέση διακοσμητικού χαρακτήρα δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία ποιο πρόσωπο θα εκλεγεί -αλλά και πάλι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μια γυναίκα από αυτές που έχουν αναφερθεί ως πιθανές υποψήφιες είναι απείρως καλύτερη υποψηφιότητα από τον κ. Βενιζέλο ή τον κ. Σαμαρά -και όχι μόνο επειδή είναι γυναίκα.

Ο φαύλος κύκλος της αντρικής υπερεκπροσώπησης δεν θα σπάσει μόνος του. Χρειάζεται να κουνήσουμε κι εμείς το χέρι μας -και ο μόνος τρόπος είναι η καθιέρωση ποσόστωσης. Σε κάθε θέση ευθύνης πρέπει να υπάρχει ελάχιστη εκπροσώπηση του κάθε φύλου στο 1/3 του συνόλου -αυτό, αν ο πληθυσμός είναι 50-50. Σε ορισμένες περιπτώσεις π.χ. στα διευθυντικά σώματα του ΤΕΕ όπου στον γενικό πληθυσμό των μηχανικών υπάρχουν περισσότεροι άντρες ή στο δικαστικό σώμα όπου υπάρχουν περισσότερες γυναίκες, το ελάχιστο όριο θα προσαρμόζεται αναλογικά.

Η ΕΕ συζητάει να επιβάλει ελάχιστο όριο εκπροσώπησης γυναικών στα ΔΣ των εισηγμένων εταιρειών, ενώ η φετινή Κομισιόν είχε απόλυτη ισορροπία από πλευράς φύλου. Θα συμφωνήσω ότι αυτά τα μέτρα κάθε άλλο παρά αμφισβητούν το ισχύον κοινωνικό σύστημα -αλλά δεν παύουν να αποτελούν ένα μικρό βήμα προόδου.

Και η ποσόστωση θα φτάνει έως τα μέσα ενημέρωσης. Το γελοίο φαινόμενο της Κυπριακής τηλεόρασης όπου σε πάνελ για τις εκτρώσεις είχαν κληθεί έξι-εφτά άντρες και καμία γυναίκα είναι ίσως ακραίο, αλλά θα έπρεπε να επισύρει πρόστιμο από το ΕΣΡ ή από μιαν ανεξάρτητη αρχή ισότητας. Βέβαια, αν υπήρχε μια ανεξάρτητη αρχή κι έβαζε πρόστιμο ή έκανε συστάσεις στον τηλεοπτικό σταθμό που κάλεσε 6 άντρες και καμία γυναίκα ή στα Νέα που ζήτησαν τη γνώμη από 21 άντρες και μία γυναίκα, οι περισσότεροι θα φωνάζαμε για φίμωση της ελευθεροτυπίας και για Σοβιετία -που και στη Σοβιετία υπήρξαν μόνο τέσσερις γυναίκες μέλη του πολιτικού γραφείου της ΚΕ του ΚΚΣΕ σε όλη την ιστορία του κόμματος! (Αν και στο Ανώτατο και στα τοπικά Σοβιέτ τα ποσοστά των γυναικών ήταν μεγαλύτερα απ’ ό,τι στα δυτικά κοινοβούλια της εποχής).

Και να, απρόσμενα, ένα άλλο ζήτημα στο οποίο υπεισέρχεται η ποσόστωση έμμεσα.

Στη δίκη της Ελένης Τοπαλούδη, που άρχισε χτες, είχαν κληρωθεί 10 άντρες και 2 γυναίκες ένορκοι. Η υπεράσπιση ζήτησε την εξαίρεση των 2 γυναικών, προφανώς από το φόβο ότι, ως γυναίκες, θα ήταν αυστηρότερες. Ζήτησε και την πέτυχε, διότι κάθε πλευρά έχει το δικαίωμα να ζητήσει την εξαίρεση έως 2 ενόρκων χωρίς να το αιτιολογήσει. Η πολιτική αγωγή δεν νομίζω να ανταπέδωσε ζητώντας να εξαιρεθούν δύο άνδρες.

Κάθε συνήγορος έχει δικαίωμα να μετέλθει και τα πιο ταπεινά, εφόσον είναι νόμιμα, μέσα προκειμένου να βελτιώσει την τύχη του πελάτη του, αλλά το σκεπτικό του συνηγόρου που ζήτησε την εξαίρεση είναι εξοργιστικό -θεωρεί τις γυναίκες ύποπτες για αυστηρή στάση απέναντι στους κατηγορούμενους βιαστές και δολοφόνους, λόγω του φύλου τους, αλλά δεν έχει ανάλογους ενδοιασμούς για τους άνδρες. Να υποθέσουμε πως οι άνδρες, λόγω φύλου, είναι ακριβοδίκαιοι και ανεπηρέαστοι -ή απλώς ότι αυτό συμφέρει τους κατηγορουμένους;

Η εντύπωσή μου είναι πως έτσι όπως καταρτίζονται οι κατάλογοι των ενόρκων οι άντρες πλειοψηφούν, αν και όχι σε ποσοστό 83% (τόσο είναι το 10 στα 12). Ωστόσο, σε κάθε δίκη στην οποία υπεισέρχεται η διάσταση του φύλου (και πρώτιστα σε υποθέσεις βιασμού και γυναικοκτονίας) θα έπρεπε να θεσπιστεί η ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων στο σώμα των ενόρκων: 6 και 6. Τεχνικά είναι πολύ εύκολο αυτό -και σε περίπτωση εξαίρεσης, η αναπλήρωση να γίνεται από το ίδιο φύλο.

Αλλά  να μη σταματήσουμε εκεί.

Και εδώ θα θυμίσω τον τίτλο του άρθρου: Πού είναι οι γυναίκες;

Πού είναι οι γυναίκες στο πάνελ των Νέων; Πού είναι οι γυναίκες στο σώμα των ενόρκων της δίκης Τοπαλούδη;

Αλλά και γενικότερα: Πού είναι οι γυναίκες, κάθε φορά που θα περίμενε κανείς να βλέπει σημαντική γυναικεία παρουσία κι όμως αντικρίζει μια θάλασσα από άντρες και ναυαγισμένες μέσα της ελάχιστες γυναίκες.

Πολύ θα χαιρόμουν αν αναπτυσσόταν ένα κίνημα πολιτών, με αυτό το όνομα ή με κάποιο άλλο, που θα έλεγχε συστηματικά την υποεκπροσώπηση των γυναικών σε κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής και θα χρησιμοποιούσε τόσο τις νόμιμες οδούς όσο και την ακτιβιστική δράση για να διαμαρτυρηθεί και να αναστρέψει το ντε φάκτο απαρτχάιντ κατά των γυναικών, που είναι εξίσου προσβλητικό και για τους άντρες.

Και παράλληλα θα περίμενα από τους άντρες που καλούνται σε πάνελ όπου δεν υπάρχει γυναίκα, τουλάχιστον από τους αριστερούς (όσοι καλούνται…) να διαμαρτυρηθούν για την εκπροσώπηση αυτή. Κι αν του χρόνου τα Νέα ζητήσουν πάλι από 22 πρόσωπα εκ των οποίων 21 άντρες να γράψουν τη γνώμη τους για το 2021, ελπίζω ότι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, αφού ρωτήσει ποιοι άλλοι θα συμμετέχουν και διαπιστώσει την κραυγαλέα έλλειψη ισορροπίας, θα τους πει: Δεν με τιμά και δεν σας τιμά τόσο μονόπλευρη συνθεση. Σας προτείνω αντί για εμένα να καλέσετε την Έφη Αχτσιόγλου!

 

 

143 Σχόλια to “Πού είναι οι γυναίκες;”

  1. rizes said

    Η ΠΛΑΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2018/08/25/%ce%b7-%cf%80%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%85/

  2. Μπετατζής said

    Μια απάντηση στο ερώτημα του τίτλου θα μπορούσε να είναι : εδώ https://www.lifo.gr/now/greece/266049/i-magda-fyssa-agkalia-me-tin-mitera-tis-elenis-topaloydi-orgi-ton-gonion-sti-diki

  3. nikiplos said

    Καλημέρα… Θεωρώ την υποεκπροσώπηση σε καίριες θέσεις των γυναικών, αποτέλεσμα του στερεότυπου που θεωρεί τη γυναίκα αδύναμη.

    Πριν την οποιαδήποτε εκπροσώπηση, θα έλεγα πως είναι εξίσου σημαντικό να εισέλθει και η ανάλογη κουλτούρα στην κοινωνική μας ζωή. Η κουλτούρα της συνύπαρξης με την altera pars, η κουλτούρα της αναγνώρισης σε έναν πιο αδύναμο από εμάς (οικονομικά, σωματικά, πνευματικά) τα ίδια δικαιώματα με εμάς. Η κουλτούρα της ομάδας, της κοινωνίας ως σύνολο, της συνύπαρξης η οποία από αναγκαστική να αποκτήσει πλεονεκτήματα.

    Αυτό δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει κατορθωτό, αν δεν αποθαρρύνεται η αντικοινωνική συμπεριφορά. Η οποία είναι εγγενής, γεννιόμαστε έτσι, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει και να ζούμε έτσι. Αυτή η κουλτούρα διδάσκεται δυστυχώς μόνο από μικρές ηλικίες και στα σχολεία. Πουθενά αλλού. Απούσης της οποιαδήποτε διδασκαλίας της – και πως αυτή να γίνει δεν μπορείς να διδάξεις κάτι πέρα από αυτό που είσαι, δεν ευελπιστώ για το άμεσο μέλλον.

  4. Καλημέρα

    ναι μεν το ποσοστό στην βουλή είναι μικρό, μήπως όμως οφείλεται στο πως και το ποσοστό των υποψηφίων γυναικών είναι μικρό που πιθανόν να οφείλεται στο πως το ποσοστό στις βάσεις που προτείνουν είναι μικρό που μπορεί και να οφείλεται στο πως λίγες ανακατεύονται με τα κοινά ;

    Το μόνο σίγουρο είναι πως αποκλείεται να τα καταφέρουν χειρότερα από κάτι αντρικά δείγματα όπως Βενιζέλος και Σαμαράς που αναφέρθηκαν ή ο Πάγκαλος που τον ξεχάσαμε… οι γυναίκες αξίζουν ό,τι το καλύτερον

  5. Ανταλκίδας said

    Όλα σωστά.

    Εκπλήσσομαι για τους 4 ενόρκους στο Μικτό Ορκωτό. Νόμιζα ότι ήταν, υποχρεωτικά, 2 γυναίκες και 2 άνδρες.
    Όσον αφορά την πολιτική, δεν θεωρώ σωστή την ποσόστωση διότι κανείς δεν μπορεί να ασχοληθεί με το ζόρι. Όσον αφορά τους ένορκους, είναι διαφορετικό· θα έπρεπε να είναι ίσος αριθμός (ίση εκπροσώπηση).
    Και μη νομίζουν οι Δικηγόροι υπεράσπισης ότι υπάρχει, πάντα, γυναικεία αλληλεγγύη. Έχω δει Δικάστριες και καθηγήτριες ΑΕΙ να είναι εχθρικές κατά των γυναικών (ιδίως όταν είναι εμφανίσιμες), ενώ οι συνάδελφοί τους δεικνύουν απαράδεκτη επιείκεια.

    Και μία ερώτηση: υποεκπροσωπούνται ή υπεκπροσωπούνται;

  6. Aghapi D said

    4 «Το μόνο σίγουρο είναι πως αποκλείεται να τα καταφέρουν χειρότερα από κάτι αντρικά δείγματα όπως Βενιζέλος και Σαμαράς που αναφέρθηκαν ή ο Πάγκαλος που τον ξεχάσαμε… οι γυναίκες αξίζουν ό,τι το καλύτερον»

    Βενιζέλος, Σαμαράς, Πάγκαλος: «πρότυπα» προς πλήρη αποφυγήν
    Αντιαισθητικότατοι

    Πώς ακριβώς είναι η πασίγνωστη ρήση που συνδέει την αισθητική με την ηθική;

  7. Παναγιώτης Κ. said

    Οι γυναίκες στην εποχή μας έχουν ισχύ διότι έχουν εισόδημα. Όσοι από μας μετράμε κάμποσα χρόνια βίου μπορούμε να συγκρίνουμε τη γυναίκα π.χ της δεκαετίας του ΄60 και της δεκαετίας του ΄70 με τη γυναίκα της τελευταίας 20-ετίας και πιο πίσω.
    Όπως σωστά επισημάνθηκε και στο σημερινό άρθρο , η συμμετοχή των γυναικών στη Δικαιοσύνη, στην Εκπαίδευση, στην Υγεία, και δεν ξέρω και που αλλού ακόμη, είναι πλειοψηφική. Διαισθητικά μιλώντας, ίσως και στην τηλεόραση υπερτερούν αριθμητικά οι γυναίκες.
    Κατά συνέπεια δεν κατανοώ γιατί οι άνδρες πρέπει να εκφράζουν…ενοχές για την υποτιθέμενη υποεκπροσώπηση των γυναικών.
    Προσωπικώς, ποτέ δεν ένιωσα ενοχλημένος γιατί οι γυναίκες αριθμητικά υπερτερούν στους παραπάνω τομείς που ανάφερα.
    Ότι δεν θέλουν αυτούς τους ρόλους οι γυναίκες το έχουμε σκεφτεί;
    Το είπαμε και άλλοτε. Ναι μεν η γυναίκα μπήκε στην παραγωγή και έχει εισόδημα αλλά εξακολουθεί να διατηρεί και τους παραδοσιακούς ρόλους. Κατά μία λοιπόν έννοια, θεωρείται…κορόιδο!
    Δεν χρειάζεται να ανεβάσω την Μαίρη Παναγιωταρά… Είναι πολύ έντονη στο μυαλό τόσο των γυναικών όσο και των ανδρών αυτό το τραγούδι…

  8. ΚΑΒ said

    6. Καλημέρα

    υποεκπροσώπηση, υποεκτίμηση, υποεκτιμώ, υποενότητα, υποεπιτροπή, υποερώτημα

    αλλα: υπεκφεύγω, υπεκμισθώνω, υπενθυμίζω

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5 Στους νεότερους σχηματισμούς η τάση είναι να διατηρούνται ακέραια τα συνθετικά για λόγους ίσως ετυμ. διαφάνειας. Έτσι, εγώ και οι περισσότεροι γράφουμε «υποεκπροσώπηση».

  10. Παναγιώτης K. said

    @6. Μήπως,
    «πιο σημαντικό από την ηθική είναι η αισθητική»…

  11. μήτσκος said

    Υποθέτω ότι αυτή η αηδία που λέγεται «Πολιτική» απωθεί περισσότερο τις γυναίκες. Για τους άντρες φαίνεται να μετράει περισσότερο η πιθανή επιβράβευση, η επιβεβαίωση του εγώ, η αίσθηση ισχύος και εξουσίας, κτλ. Εκτός αυτού για τη γυναίκα η δημοσιότητα έχει μεγαλύτερο προσωπικό κόστος, αφού ξέρουν ότι θα σχολιαστεί πρώτα το φόρεμα, ο κώλος, ο γκόμενος, και μετά τα λόγια και τα έργα.

    Οπότε μάλλον ο Gpoint (4) έχει δίκιο, μάλλον οι γυναίκες ασχολούνται λιγότερο. Όχι επειδή δεν ενδιαφέρονται ή δεν μπορούν, αλλά επειδή σιχαίνονται. (4: για το für elise δεν θα ταίριαζε πιο πολύ μια εκτέλεση από πιανίστρια;)

    Με αυτή την έννοια, αν με κάποιο τρόπο διορθωθεί η ανισορροπία, πιθανότατα θα βελτιωθεί και το επίπεδο της πολιτικής.

  12. atheofobos said

    Το σημερινό άρθρο έχει μερικές σωστές επισημάνσεις και μερικές σημαντικές ανακρίβειες.
    Ξεκινώ από τοις δεύτερες.
    -Γράφεις-.. να ζητήσει από 22 προσωπικότητες της δημόσιας ζωής.. στην πρώτη σελίδα όμως της εφημερίδας και στο τμήμα που είναι εκτός της δημοσιευμένης φωτοτυπίας, γράφει κάλεσε 22 ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ να γράψουν γι΄ αυτό το θέμα και όχι απλά προσωπικότητες. Πράγματι λοιπόν διαβάζοντας τα βιογραφικά των παραπάνω βλέπω πως μόνο 2 αναλυτές δεν έχουν εμφανή σχέση με την πολιτική. Θα μπορούσε ανάμεσα σε αυτούς να έχει την άποψη και της Ντόρας, ώστε να έχεις και την ακριβή ποσόστωση ανδρών/γυναικών πολιτικών ανάλογη με της Βουλής, αλλά αν διάβαζες τα ΝΕΑ θα ήξερες ότι ακριβώς την προηγούμενη μέρα είχαν την άποψη της !
    -Γράφεις-θα περίμενα από τους άντρες που καλούνται σε πάνελ όπου δεν υπάρχει γυναίκα, τουλάχιστον από τους αριστερούς (όσοι καλούνται…) να διαμαρτυρηθούν για την εκπροσώπηση αυτή. Η φράση αυτή μάλλον έχει θέση στα μεζεδάκια της εβδομάδας! Οι συμμετέχοντες δεν εκλήθησαν σε ΠΑΝΕΛ! Πότε και που ζητήθηκε από κάποιον από εφημερίδα η γνώμη του και ρώτησε αν θα υπάρχει ποσόστωση στους συμμετέχοντες;
    -Δεν καταλαβαίνεις ότι ένα έντυπο έχει αναφαίρετο δικαίωμα να ζητά την γνώμη όποιων θέλει και πως αν υποχρεωνόταν να εφαρμόσει ποσόστωση αυτό θα ήταν ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ;
    -Το ποιους, ένα έντυπο θεωρεί αξιόλογους να δημοσιεύσει την άποψη τους, τελικά κρίνεται από το κοινό που το εμπιστεύεται και πληρώνει για να το αγοράσει.
    Στις σωστές :
    – Θα υπερθεμάτιζα για να υπάρχει 50/50 είναι στην εκλογή των ενόρκων.
    -Επίσης είναι απαράδεκτο για ένα θέμα όπως οι εκτρώσεις, που αφορά κυρίως τις γυναίκες, να μιλούν μόνο άνδρες και παπάδες!
    -Θεωρώ και εγώ θεμιτό να υπάρχει κάποια ποσόστωση στην Βουλή, σε συνδικαλιστικά σωματεία κτλ

  13. Που είναι οι γυναίκες…

    την πρώτη φορά που κάθησα στο ίδιο τραπέζι με τον Ικο, τέλη των 60’ς, τον άκουσα να λέει πως είχε μια γκόμενα αλλά πήγε φαντάρος και δεν γέλασα όπως οι άλλοι. Οταν μετά μας ρώτησε από που βγαίνει το όνομά του έρριξα μια άδεια αλλά βγήκε γεμάτη » Σολομών». Ηταν το μόνο εβραϊκό όνομα που μου ήρθε εκείνη την στιγμή

  14. nikiplos said

    Η αισθητική νύξη στους ΘΠάγκαλο και ΕΒενιζέλο, πέρα από την όποια πολιτική διαφωνία, μήπως ενέχει στοιχεία διαπόμπευσης? Και οι δύο έχουν δηλώσει πως είναι παχύσαρκοι, ένεκα προβλημάτων υγείας.

  15. nikiplos said

    Να μην παρεξηγηθώ το 14@ αφορά τα σχόλια κι όχι την ανάρτηση καθεαυτή

  16. nikiplos said

    12β.Εγώ κατάλαβα από το άρθρο, πως εδώ γενικεύει και μιλάει για ξεχωριστό θέμα από αυτό της εφημερίδας. τα τηλεοπτικά πάνελ

    12γδ. Σωστά, αλλά αυτό ταυτόχρονα το καθιστά υποκείμενο στην όποια κριτική.

  17. Παναγιώτης Κ. said

    Κάτι λεξιλογικό.
    Αναφέρθηκε ο όρος «πολιτική αγωγή».
    Βρέθηκα λοιπόν σε ένα δικαστήριο (με κάλεσε φίλος δικηγόρος για να ακούσω την αγόρευσή του. Ήταν συνήγορος υπεράσπισης) και κάθε φορά που ξεκινούσαν να λένε » η πολιτική αγωγή» αμέσως το διόρθωναν λέγοντας «η υπεράσπιση της κατηγορίας».
    Είναι πράγματι έτσι; Ας μας το πουν οι δικηγόροι που γράφουν στο ιστολόγιο.
    Και κάτι ακόμη από την εμπειρία της παρακολούθησης της δίκης.
    Είναι κάτι σαν μάθημα περί του πρακτικού βίου των ανθρώπων. Ως μαθητές είχαμε το συνήθειο να παρακολουθούμε δίκες. Η ωριμότητα όμως της τωρινής ηλικίας επιτρέπει να δεις πτυχές και αποχρώσεις της ζωής οι οποίες τότε περνούσαν απαρατήρητες.
    Και κάτι ακόμα:
    Μπορώ να πω ότι οι παράγοντες της δίκης είναι αρκούντως ευαίσθητοι γλωσσικά.

  18. ΙΝ said

    Μερικές διευκρινίσεις για τους ενόρκους, γιατί φοβάμαι ότι η ανάρτηση περιέχει ανακρίβειες, προφανώς χωρίς πρόθεση και ίσως αντιγράφοντας προβληματικές πληροφορίες από αλλού.

    1. «Η πολιτική αγωγή δεν νομίζω να ανταπέδωσε ζητώντας να εξαιρεθούν δύο άνδρες.» Η πολιτική αγωγή δεν δικαιούται να εξαιρέσει αναιτιολόγητα ενόρκους. Το δικαίωμα αυτό ανήκει αφενός στον Εισαγγελέα και αφετέρου στην υπεράσπιση. Άρθρο 396, παρ. 2, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (Ν. 4620/2019).

    2. «είχαν κληρωθεί 10 άντρες και 2 γυναίκες ένορκοι. Η υπεράσπιση ζήτησε την εξαίρεση των 2 γυναικών, προφανώς από το φόβο ότι, ως γυναίκες, θα ήταν αυστηρότερες.» Εδώ κάτι δεν πάει καλά. Παραθέτω τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας

    Άρθρο 394: Πριν αρχίσει να συζητείται κάθε υπόθεση, διαβάζεται σε δημόσια συνεδρίαση με την παρουσία του εισαγγελέα και του κατηγορουμένου ο κατάλογος των ενόρκων της δωδεκαήμερης περιόδου, για την οποία προσδιορίστηκε η υπόθεση. Τα ονόματα που υπάρχουν στον κατάλογο διαβάζονται δυνατά με τη σειρά που είναι γραμμένα, ωσότου συμπληρωθεί από τους παρόντες ενόρκους ο αριθμός δέκα (10). Τα ονόματα αυτών των δέκα (10) ενόρκων μπαίνουν στην κληρωτίδα για να κληρωθούν οι τέσσερις (4) που μετέχουν με τους τακτικούς δικαστές στη σύνθεση του μικτού ορκωτού δικαστηρίου που θα δικάσει την υπόθεση.

    Άρθρο 396, παράγραφος 1: Αφού τεθούν στην κληρωτίδα σύμφωνα με τα άρθρα 394 και 395 [αφορά την εξαίρεση ενόρκων γιατί έχουν εμπλακεί στην υπόθεση, π.χ. ως δικηγόροι ή ανακριτικοί υπάλληλοι ή είναι συγγενείς των μερών κλπ.] τα ονόματα των δέκα (10) ενόρκων, ο πρόεδρος του μικτού ορκωτού δικαστηρίου εξάγει κάθε φορά ένα όνομα. Το όνομα αυτό το διαβάζει δυνατά ο πρόεδρος και το γνωστοποιεί ιδιαίτερα στον εισαγγελέα και στον κατηγορούμενο, για να ασκήσουν το δικαίωμα εξαίρεσης κατά την επόμενη παράγραφο, ωσότου, και αφού εξαντληθεί το δικαίωμα αυτό, συμπληρωθεί ο αριθμός των τεσσάρων (4) ενόρκων που απαιτούνται για την σύνθεση του δικαστηρίου.

    Επομένως και εκτός από την περίπτωση να μην τηρήθηκε η σωστή διαδικασία, ισχύουν τα εξής: α) Δεν μπορεί να «είχαν κληρωθεί 10 άντρες και 2 γυναίκες ένορκοι». Τέσσερις κληρόνονται. Δέκα ονόματα ενόρκων μπήκαν στην κληρωτίδα κι αυτοί επιλέγονται τυχαία, δηλαδή οι 10 πρώτοι στη σειρά του καταλόγου που άκουσαν το όνομά τους και είπαν «παρών». β) Το δικαίωμα εξαίρεσης ασκείται με το πού βγαίνει το όνομα κάποιου ενόρκου από την κληρωτίδα. Άρα, μπορεί ένας συνήγορος να εξαιρέσει μία γυναίκα, αλλά δεν ξέρει αν στην θέση της θα κληρωθεί και πάλι γυναίκα. Οπότε δεν είναι καθόλου εύκολο για έναν κατηγορούμενο να σιγουρευτεί ότι δεν θα έχει γυναίκες (ή άνδρες) μεταξύ των ενόρκων.

    3. «Η εντύπωσή μου είναι πως έτσι όπως καταρτίζονται οι κατάλογοι των ενόρκων οι άντρες πλειοψηφούν». Πού βασίζεται αυτή η εντύπωση; Οι κατάλογοι ενόρκων καταρτίζονται σε δύο στάδια: α) Σε ένα πρώτο στάδιο καταρτίζεται ετήσιος γενικός κατάλογος ενόρκων, με μεγάλο αριθμό ονομάτων: Για την Αθήνα έως 1.200, όχι όμως λιγότερα από 800 ονόματα, για τη Θεσσαλονίκη, Πειραιά και Πάτρα έως 1.000, όχι όμως λιγότερα από 600 ονόματα και για τις υπόλοιπες πόλεις έως 750, όχι όμως λιγότερα από 150 ονόματα. Σ’ αυτό στάδιο ο νόμος (άρθρο 383, παράγραφος 4, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας) προβλέπει ρητά: «Ο κατάλογος αποτελείται, όσο είναι δυνατό, από ίσο αριθμό ονομάτων αντρών και γυναικών.» Το «όσο είναι δυνατό» νομίζω πρέπει να θεωρηθεί ότι σημαίνει ότι αν τύχει, λ.χ. να είναι 650 οι άντρες και 550 οι γυναίκες (ή αντίστροφα) δεν υπάρχει πρόβλημα, δεν μπορεί όμως να έχεις λ.χ. 1.000 άντρες και 200 γυναίκες (ή αντίστροφα) εκτός αν είναι απολύτως αδύνατο να βρεις περισσότερες γυναίκες (και, προφανώς, δεν θα είναι). Σε ένα δεύτερο στάδιο, για κάθε μηνιαία «σύνοδο» του δικαστηρίου, το Συμβούλιο των (επαγγελματιών) δικαστών «εκλέγει» (επιλέγει) ένα μέρος από τους ενόρκους του ετησίου καταλόγου (100 για την Αθήνα), κι ανάμεσα σ’ αυτούς κάνει κλήρωση για να δει ποιοι είναι οι ένορκοι της συνόδου αυτής (άρθρο 385 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας). Εδώ δεν υπάρχει ρητή πρόβλεψη ότι θα υπάρχει ισορροπία ανδρών – γυναικών στους επιλεγέντες άρα, θεωρητικά τουλάχιστον, μπορεί να επιλεγούν πολύ περισσότεροι άνδρες και, με βάση τη θεωρία των πιθανοτήτων, να κληρωθούν πιο πολλοί άντρες από γυναίκες για τον κατάλογο της κάθε συνόδου. Δεν ξέρω αν όντως συμβαίνει αυτό και, αν ναι, γιατί. Οι ένορκοι της συνόδου που κληρώνονται καλούνται σε κάθε δικάσιμο του αντιστοίχου δικαστηρίου (δεν είναι και πολλές, στην επαρχία ιδίως), εμφανίζονται, αν ακούσουν το όνομά τους και πουν «παρών» μπαίνουν στην κληρωτίδα, κι αν είναι τυχεροί (ή άτυχοι, όπως το πάρει κανείς) θα είναι ανάμεσα στους τέσσερις που θα δικάσουν τις υποθέσεις της δικασίμου εκείνης.

    4. Πέραν τον ανωτέρω, να σημειώσω, από προσωπική πείρα, ότι συμβαίνει η άσκηση του δικαιώματος εξαίρεσης ενός ενόρκου από την υπεράσπιση να μην έχει καμία σχέση με σκοπιμότητες του τύπου «δεν θέλω γυναίκα/άντρα/δάσκαλο/καθηγητή/φαρμακοποιό κλπ» μεταξύ των ενόρκων αλλά να είναι απλό «ρουσφέτι» του δικηγόρου προς έναν ένορκο που το τελευταίο πράγμα που θέλει είναι να χάσει κάποιες μέρες από την ζωή του ανεβασμένος στην έδρα να δικάζει μία υπόθεση που δεν τον αφορά ούτε τον πολυενδιαφέρει, χωρίς μάλιστα ουσιαστικά αμοιβή.

    5. Η ιδέα ότι «σε κάθε δίκη στην οποία υπεισέρχεται η διάσταση του φύλου (και πρώτιστα σε υποθέσεις βιασμού και γυναικοκτονίας) θα έπρεπε να θεσπιστεί η ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων» ακούγεται ωραία αλλά είναι τουλάχιστον αφελής. Καταρχήν, με δεδομένο ότι στην Ελλάδα, πλέον, οι γυναίκες είναι περισσότερες από τους άντρες στο δικαστικό σώμα, ιδίως στους κατώτερους βαθμούς, θα μετράμε και τους τακτικούς δικαστές στην ποσόστωση ή μόνον τους ενόρκους; Διευκρινίζω εδώ ότι η Ελλάδα δεν είναι ΗΠΑ, όπου άλλη δουλειά κάνει ο δικαστής κι άλλη οι ένορκοι. Στο ισχύον Ελληνικό σύστημα, τα ορκωτά δικαστήρια συγκροτούνται από τέσσερις ενόρκους και τρεις τακτικούς δικαστές (με πρόεδρο τακτικό δικαστή), που όλοι έχουν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα (πλην, εννοείται, του πρόεδρου που, επιπλέον, προεδρεύει). Ύστερα, αν αρχίσουμε τέτοιου είδους λεπτές διακρίσεις μήπως θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν κι άλλα κριτήρια π.χ. σε υποθέσεις με κάποια θρησκευτική διάσταση μήπως πρέπει να σιγουρευτούμε ότι οι ένορκοι θα είναι (ή δεν θα είναι) ομόθρησκοι με τον κατηγορούμενο; Ή, αν έχουμε καμιά υπόθεση με χούλιγκανς, μήπως θα πρέπει να βεβαιωθούμε για την ίση εκπροσώπηση των Ολυμπιακών, των Παναθηναϊκών, τον ΑΕΚτζήδων και των ΠΑΟΚτζήδων (για να μην μιλήσουμε και για άλλες ομάδες) στο σώμα των ενόρκων; Αν αρχίσουμε έτσι, φοβάμαι ότι δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Και, τέλος, πώς ακριβώς θα προσδιορίζονται οι υποθέσεις στις οποίες «υπεισέρχεται η διάσταση του φύλου» (ή της θρησκείας, ή των πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων ή ακόμη και των ποδοσφαιρικών προτιμήσεων);

  19. Παναγιώτης Κ. said

    @14. Νίκιπλε, ο κάθε βουλιμικός αυτό βγαίνει και λέει!
    Άκουσα τον Πάγκαλο , μεταξύ σοβαρού και αστείου να λέει: Εγώ είμαι καλοφαγάς ενώ ο Βενιζέλος είναι βουλιμικός!

  20. 6, 10: «Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος». Γκόρκι (αν και έχει αποδοθεί σε διάφορους)

  21. atheofobos said

    16
    12β Μιλάει σαφώς για την δημοσίευση των ΝΕΩΝ γιατί ο Τσακαλώτος είναι μεταξύ των 22 που ζητήθηκε η γνώμη τους.
    Σύμφωνα με τα γραφόμενα ο Τσακαλώτος θα έπρεπε να ρωτήσει ποιοι άλλοι θα συμμετέχουν και να έχει διαπιστώσει την κραυγαλέα έλλειψη ισορροπίας, θα έπρεπε τους πει: Δεν με τιμά και δεν σας τιμά τόσο μονόπλευρη συνθεση. Σας προτείνω αντί για εμένα να καλέσετε την Έφη Αχτσιόγλου!!(το δεύτερο θαυμαστικό δικό μου!)
    12γ,δ Σαφώς και κάθε δημοσίευση υπόκειται σε κριτική. Μόνο που εδώ δεν έγινε, η απόλυτα θεμιτή κριτική για τα κείμενα, αλλά για την ποσόστωση των συμμετεχόντων!

  22. # 11

    για το für elise δεν θα ταίριαζε πιο πολύ μια εκτέλεση από πιανίστρια;

    Πιστεύω πως όχι, η εκτέλεση του ΛανγκΛανγκ είναι σαν δώρο προς την γυναίκα και σίγουρα οι γυναίκες το εκτιμούν περισσότερο από ένα δώρο «εντός των τειχών»

  23. Λεύκιππος said

    Οι γυναίκες αξιζουν πολλλά περισσότερα σε όλους τους τομείς, προσωπική εμπειρία.

  24. Μαρία said

    20
    Τι μου θύμισες! Τον Ηλεφού στη σχετική συζήτηση στο μπλογκ σου να αναζητά πηγές στα ρωσικά.

  25. […] Τις πρώτες μέρες του χρόνου, η εφημερίδα “Τα Νέα” είχε την ιδέα να κάνει ένα αφιέρωμα και να ζητήσει από 22 προσωπικότητες της δημόσιας ζωής τη γνώμη τους για την “Ελλάδα του 2020”. Εδώ βλέπετε τα ονόματα όσων κλήθηκαν να απαντήσουν -αλλά επειδή η ανάλυση δεν είναι και πολύ καλή τα αντιγράφω εδώ: Βασίλης Βαμβακάς… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/01/14/women-4/ […]

  26. Εντολοδόχος said

    Στην υποχρεωτική στράτευση επίσης όχι απλά υποεκπροσωπείται η γυναίκα αλλά απουσιάζει παντελώς. Προτείνω το κίνημα για την υποεκπροσώπηση των γυναικών να συμπεριλάβει και το συγκεκριμένο ζήτημα. Όχι δύο μέτρα και σταθμά.

    Επίσης το να αναθέτεις ένα αξίωμα σε μια γυναίκα μόνον επειδή είναι γυναίκα, αδιαφορώντας πρακτικά για τα προσόντα της, είναι ίσως το πιο υποτιμητικό που μπορείς να κάνεις σε μια γυναίκα.

  27. 24 Ναι βέβαια, εδώ: https://dytistonniptiron.wordpress.com/2011/05/04/skorpia/

  28. sarant said

    18 Ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις. Άρα ο νομοθέτης έχει προβλέψει.

    26 Επίσης, θα θεσπιστεί υποχρεωτική κυοφορία των αντρών.

  29. Triant said

    Καλημέρα.

    28β: Βεβαίως, μαζί με την υποχρεωτική των γυναικών. Έλα μωρέ Νίκο, άλλο επιχείρημα.

  30. IN said

    Για να λύσω την απορία του σχολιαστή στο 17 και να νομικο-λεξιλογήσουμε και λίγο, με δεδομένη και την φύση του ιστολογίου.

    Ο όρος «πολιτικός» στα νομικά δεν έχει καμία σχέση με αυτό που λέμε, πλέον, «πολιτική» στην κοινή γλώσσα, αλλά είναι μετάφραση του Αγγλικού/Γαλλικού/Γερμανικού όρου «civil/civil/zivil». Εννοεί τον κλάδο εκείνο του δικαίου που αφορά τις σχέσεις ιδιωτών μεταξύ τους (κατ’ αντιπαράθεση με τους κλάδους που αφορούν την τιμωρία των πολιτών από την πολιτεία για εγκλήματα που διαπράττουν – ποινικό δίκαιο ή την οργάνωση της πολιτείας και της διοίκησης καθώς και την σχέση της με τους πολίτες – δημόσιο δίκαιο και διοικητικό δίκαιο).

    Ο όρος «πολιτικός» είναι πεπαλαιωμένος και διασώζεται σήμερα σε κάποιες στάνταρ εκφράσεις όπως «πολιτική αγωγή» ή «πολιτική δικονομία» ή ακόμη «πολιτικά δικαστήρια». Για την ίδια έννοια χρησιμοποιείται σήμερα από τους Έλληνες νομικούς ο όρος «αστικός» π.χ. αστικό δίκαιο αλλά και «Αστικός Κώδικας». Διευκρινίζοντας ακόμη περισσότερο, θα λέγαμε ότι το «αστικό δίκαιο» είναι το σύνολο εκείνων των κανόνων που ρυθμίζει τις σχέσεις των ιδιωτών χωρίς να αναφέρεται σε συγκεκριμένες επαγγελματικές ιδιότητές τους, δηλαδή ρυθμίζει τις βασικές σχέσεις κάθε ιδιώτη. Υπάρχουν και ιδιαίτεροι κλάδοι του ιδιωτικού δικαίου (που ξεκίνησαν ως κομμάτια του αστικού δικαίου και αυτονομήθηκαν) όπως το εμπορικό δίκαιο, το εργατικό δίκαιο κ.α.

    Τι σχέση έχουν, όμως, όλ’ αυτά, με μία ποινική δίκη, στην οποία εμφανίζεται η «πολιτική αγωγή»; Η απάντηση είναι ότι, καταρχήν, η ποινική δίκη είναι ανάμεσα στην πολιτεία, που την εκπροσωπεί ο εισαγγελέας και τον κατηγορούμενο. Το θύμα του εγκλήματος δεν έχει, καταρχήν, ρόλο διαδίκου σ’ αυτή την δίκη, έχει μόνο ρόλο μάρτυρα, για να καταθέσει τι του έκανε ο κατηγορούμενος. Με άλλα λόγια, δεν είναι το θύμα που ζητεί την τιμωρία του κατηγορουμένου γι’ αυτό που έκανε, αλλά η κατηγορούσα αρχή (που εκπροσωπεί την πολιτεία), δηλαδή ο Εισαγγελέας.

    Βεβαίως, το θύμα μπορεί να ζητήσει και αποζημίωση γι’ αυτό που του έκανε ο κατηγορούμενος. Αν λ.χ. ο Σαραντάκος, μου έσπασε επίτηδες την πολύτιμη συλλογή δίσκων από βινύλιο που (δεν) έχω για να με εκδικηθεί για τα σεντόνια που ποστάρω στο ιστολόγιό του, αφενός θα του κάνω μήνυση και θα πάει κατηγορούμενος στο ποινικό δικαστήριο για «φθορά ξένης ιδιοκτησίας», αφετέρου μπορώ να του ζητήσω και την αξία των δίσκων που κατέστρεψε, ως αποζημίωση. Για την δεύτερη απαίτηση, όμως, κανονικά θα γίνει χωριστή δίκη, ανάμεσα σε μένα (το θύμα) και τον δράστη, στα πολιτικά (ή αστικά) δικαστήρια, και όχι στα ποινικά.

    Θέλοντας όμως ο νομοθέτης να διευκολύνει την γρήγορη και αποτελεσματική αποζημίωση του θύματος, προέβλεψε ότι μπορεί το θύμα, αντί να κάνει χωριστή «αγωγή» στο αστικό δικαστήριο, να φέρει την «πολιτική [δηλαδή αστική] αγωγή» του απευθείας στο ποινικό δικαστήριο. Για λόγους που έχουν να κάνουν με τους διαδικαστικούς κανόνες, στην πράξη αυτή η ευχέρεια χρησιμοποιείται μόνον για να δώσει το δικαίωμα στο θύμα, με «πάτημα» μια απαίτησή του για συμβολική αποζημίωση (π.χ. 15 ευρώ ή ακόμη και 1 ευρώ) για την «ηθική βλάβη» που έπαθε από το έγκλημα που έγινε εις βάρος του, να εκπροσωπηθεί με δικηγόρο και να συμμετάσχει σαν διάδικος και στην ποινική δίκη. Εξ ου και ο όρος «πολιτική αγωγή» που έφτασε καταχρηστικά, στην καθημερινή γλώσσα, να προσδιορίζει το θύμα στην ποινική δίκη, σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο.

    Και η «υπεράσπιση της κατηγορίας;». Σε κάποιες περιπτώσεις, για λόγους τεχνικούς, δεν υπάρχει δυνατότητα να ασκηθεί πολιτική αγωγή και να ζητηθεί αποζημίωση από τον δράστη του εγκλήματος. Π.χ. αν ο δράστης είναι δημόσιος υπάλληλος και το έγκλημα που διέπραξε ανάγεται στην άσκηση των καθηκόντων του. Στην περίπτωση αυτή αποζημίωση οφείλει μόνον το Ελληνικό Δημόσιο, ο εργοδότης του υπαλλήλου και όχι ο ίδιος ο υπάλληλος (αυτός ο τελευταίος θα αποζημιώσει, ενδεχομένως, μόνο το Δημόσιο). Σε μία τέτοια περίπτωση, δεν υπάρχει, τεχνικά, η δυνατότητα για πολιτική αγωγή. Ακριβώς όμως για να δώσει και σ’ αυτή την περίπτωση στο θύμα το δικαίωμα να εκπροσωπηθεί με δικηγόρο, ο νόμος προβλέπει συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις δικαίωμα του θύματος να εκπροσωπηθεί με δικηγόρο, όχι για να ζητήσει αποζημίωση, που δεν δικαιούται, αλλά «προς υποστήριξιν της κατηγορίας». Μάλλον για τέτοια περίπτωση επρόκειτο στην δίκη που παρέστη ο σχολιαστής του 17 και γι’ αυτό γινόταν αυτή η διόρθωση στην ορολογία.

  31. Εντολοδόχος said

    28. Η κυοφορία προφανώς δεν είναι υποχρεωτική ούτε για τις γυναίκες. Η λογική πάντως ότι δεν είναι ικανές προς υποχρεωτική στράτευση είναι ξεκάθαρα σεξιστική.

    Κάποια στιγμή τα «προοδευτικά» κινήματα που σέβονται τον εαυτό τους και θέλουν πράγματι να πάνε την κοινωνία ένα βήμα μπροστά πρέπει να δώσουν ανάλογη σημασία και στις ευθύνες πέρα από τα δικαιώματα της ομάδας που διατείνονται ότι υπερασπίζονται.

  32. steliosZ said

    ->18
    Πάντως, και αν υποθέσουμε ότι οι άντρες είναι το 60% του αρχικού καταλόγου, η πιθανότητα να επιλεγούν μόνο άντρες (όταν επιλέγουμε 10 ενόρκους) είναι περίπου 6 στα 1000 – περίπου σαν να πετυχαίνεις 2 φορές στη σειρά τον νικητήριο αριθμό στη ρουλέτα! Δεν νομίζω να συμβαίνει και πολύ συχνά…

  33. sarant said

    31 Αφού βλέπετε το μέλλον, θα έχετε δει ότι σε ολοένα και περισσότερες χώρες καταργείται η στράτευση γενικά -πχ στη Γαλλία- και ο στρατός είναι επαγγελματικός.

    30 Μερσί κι ας μην έχεις συλλογή δίσκων βινυλίου.

  34. nikiplos said

    Αν δεν είναι τρολιά, πάντως αφήνω αυτό εδώ:
    http://newpost.gr/ellada/5e1d8bebb4c29c557e6437ae/aytoktonise-i-18hroni-vretanida-poy-eihe-viastei-ton-aygoysto-sti-zakyntho-ti-eipe-i-mitera-tis?preview=true&original=true

  35. Χρηστάρας said

    Έτυχε και ήμουν ένορκος σε μικτό ορκωτό. Ευτύχησα να είμαι ο μόνος αρσενικός, αφού στην έδρα ανέβηκαν η προεδρίνα, δύο δικαστίνες, η εισαγγελίνα και τρεις ένορκες. Την κατηγορούμενη, μάλιστα, υπεράσπιζε συνηγορίνα. Πιστεύω πως η πρωτοβουλία για την ισοδύναμη εκπροσώπηση ανήκει στην Εισαγγελία, αφού η τελευταία στέλνει τις προσκλήσεις στις υποψήφιες ένορκες και υποψήφιους ενόρκους, ώστε να κληρωθούν για τη δίκη.

  36. Μαρία said

    26
    Όταν το καλοκαίρι του 1977 κατατέθηκε στη βουλή το νομοσχέδιο για τη στράτευση των γυναικών, το οποίο απαλλάσσει μητέρες, καλόγριες, προστάτριες κλπ, κάποια απ’ τα συνθήματά μας ήταν «όχι ισότητα στην καταπίεση», «όχι στη στρατιωτικοποίηση της ζωής», «όχι στο δίλημμα μητέρες ή στρατιωτίνες».

  37. Μαρία, τι απέγινε αυτό το νομοσχέδιο;

  38. spiridione said

    17 και 30. Συνάδελφε, πολύ ωραία σχόλια. Μόνο μια παρατήρηση: με τον νέο κώδικα ποινικής δικονομίας καταργήθηκε πλέον η παράσταση πολιτικής αγωγής λόγω ηθικής βλάβης κλπ και τώρα δηλώνουμε παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας. Κάποιοι από κεκτημένη ταχύτητα λένε ακόμη για πολιτική αγωγή.
    Άρθρο 63 ΚΠΔ
    https://www.lawspot.gr/sites/default/files/images/nea/kpd-final_rev3.pdf

  39. Νέο Kid said

    32. 0,0047 για την ακρίβεια. Περίπου 5 στις 1000.
    Ακόμα και με 90% δηλαδή 9 άντρες στους 10 σύνολο, η πιθανότητα για 10 άντρες είναι πολύ μικρή.
    (9/10)*(8/9)*(7/8)*…*(1/2)= 0,1.
    Μόλις 10% πιθανότητα να είναι και οι 10 άντρες.

  40. 37 Α το βρήκα, ψηφίστηκε και είναι εν ισχύ:
    Ο νόμος 705/1977 Περί στρατεύσεως των Ελληνίδων[10] ρυθμίζει τα ζητήματα στράτευσης των γυναικών, ορίζοντας ότι η εκπλήρωση της υποχρεωτικής τους στράτευσης επιβάλλεται μόνο σε περίοδο πολέμου ή επιστράτευσης. Σε κάθε περίπτωση, προβλέπονται αρκετές περιπτώσεις απαλλαγής από την υποχρέωση αυτή, όπως για τις μητέρες και τις μοναχές. Επίσης προβλέπεται και η δυνατότητα εθελοντικής κατάταξης για εκπλήρωση θητείας σε καιρό ειρήνης, της οποίας δε φαίνεται στην πράξη να γίνεται χρήση. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1

  41. Georgios Bartzoudis said

    Κατατοπιστικά όσα παρατίθενται στο σχόλιο 18 (ΙΝ), όπως και κάποιοι άλλοι σχολιαστές.
    Γενικά θα πω ότι η ποσόστωση χρειάζεται προσοχή για το πού και πώς θα εφαρμοστεί. Και βέβαια, δεν μπορούμε να μοιράζουμε ασυλλόγιστα τις «θέσεις ευθύνης». Κινδυνεύουμε να τις κάνουμε a priori θέσεις …ανευθυνότητας!
    Θα αναφέρω όμως μια πραγματική περίπτωση στρέβλωσης από ποσόστωση: Ίσχυε (και νομίζω ότι ισχύει ακόμα) ποσόστωση για τις γυναίκες υποψήφιες στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Λοιπόν, σε ένα μικρό μέρος, όπου υπήρχε γενική στενότητα εξεύρεσης υποψηφίων, «εποσοστούτο» για σειρά εκλογικών περιόδων μια πολύ γνωστή μου. Και λόγω της «στενότητας» εκλέγονταν πάντοτε, μολονότι (η ήδη μακαρίτισσα) διέπονταν από ΠΛΗΡΗ αδιαφορία για τα κοινά!

  42. Μαρία said

    34
    Αλήθεια είναι. Δημοσιεύεται και σ’ άλλες εφημερίδες π.χ. https://www.independent.ie/irish-news/parents-warning-as-daughter-takes-life-after-sex-attack-38852323.html
    https://www.dublinlive.ie/news/teen-who-died-suicide-spent-17548676

    37
    Είναι ο Ν.705/1977 http://www.et.gr/idocs-nph/search/lawForm.html

  43. IN said

    38 Α, μάλιστα, ευχαριστώ, δεν το είχα πάρει χαμπάρι αυτό μια και είμαι σε αναστολή. Ενδιαφέρουσα και σημαντική εξέλιξη. Τώρα εξηγείται και το «για την υποστήριξη της κατηγορίας» που έλεγε ο σχολιαστής στο 17.

  44. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Παράσταση πολιτικής αγωγής

    Σε μια από τις δικογραφίες, αστυνομικοί- οι οποίοι υποστηρίζουν ότι τραυματίστηκαν κατά τις συμπλοκές με τους καταληψίες-, δήλωσαν παράσταση πολιτικής αγωγής.
    https://www.efsyn.gr/ellada/dikaiosyni/226661_oristike-nea-dikasimos-kai-afethikan-eleytheroi-oi-syllifthentes-sto

  45. Μαρία said

    40
    >της οποίας δε φαίνεται στην πράξη να γίνεται χρήση
    Φαίνεται στις παρελάσεις και στα ρεπορτάζ επαινούνται για τι άλλο, μα για την εμφάνισή τους: σέξι, καλλίγραμμες κλπ.

  46. Είναι όμως φανταρίνες θητείας, ή μονιμούδες/πενταετούς υποχρέωσης;

  47. ΑΡΗΣ said

    Φοβάμαι ότι το ίδιο ισχύει με την εκπροσώπηση των γυναικών στους σχολιαστές του ιστολογίου σου, Νίκο, χωρίς, βέβαια, να φταις εσύ για αυτό.

  48. Μαρία said

    46
    Δεν ξέρω αλλά σύμφωνα με το νόμο του ’77 ξεκίνησαν απο φανταρίνες.

  49. Εντολοδόχος said

    46. μονιμούδες/πενταετούς υποχρέωσης. Δεν υπάρχουν φανταρίνες θητείας. Μόνο στο Ισραήλ υπάρχει υποχρεωτική στράτευση γυναικών από όσο ξέρω.

  50. Βλ. 37 τέλος για φανταρίνες (εθελοντικής) θητείας

  51. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Νομίζω ότι οι γυναίκες δεν χρειάζονται ποσοστώσεις, κερδίζουν ότι τους ανήκει αγωνιζόμενες (και θυσιαζόμενενες).
    Δεν γίνεται κι αλλιώς, όσοι έχουν βολευτεί στη πλάτη των άλλων δεν παραχωρούν οικειοθελώς τίποτα.

  52. Alexis said

    #18: Πολύ ωραία και χρήσιμα όλα αυτά αλλά νομίζω ότι αυτό που έχει πραγματική σημασία είναι τα κριτήρια με τα οποία καθορίζονται οι λίστες των ενόρκων.
    Ζω σε μια μικρή πόλη όπου οι περισσότεροι γνωριζόμαστε μεταξύ μας και έχω δει κατά καιρούς να καλούνται ως ένορκοι απίθανα (από κάθε άποψη) άτομα.
    Πράγμα που από μόνο του ανοίγει ένα άλλο πολύ μεγάλο θέμα, της χρησιμότητας ή μη του θεσμού των ενόρκων και των μικτών δικαστηρίων.

  53. LandS said

    41 Η ποσόστωση στις εκλογές της ΤΑ αφορά τις υποψηφιότητες κάθε συνδυασμού, όχι τις επιτυχίες. Θεωρητικά είναι δυνατόν να τηρηθεί η ποσόστωση στα ψηφοδέλτια και το Συμβούλιο που θα εκλεγεί να απαρτίζεται από εκπροσώπους αμιγώς ενός φύλλου.
    Μέχρι πρότινος η ποσόστωση γυναικών στα ψηφοδέλτια, τα οποία απαρτίζοντο υποχρεωτικά από περισσότερους υποψηφίους από τον αριθμό συμβούλων, ήταν στο 1/3 (ανέβηκε στο 40% στις τελευταίες εκλογές) και ο πρώτος συνδυασμός, έστω της δεύτερης Κυριακής, λάμβανε τα 2/3 των εδρών (καταργήθηκε με τη καθιέρωση της απλής αναλογικής).
    Αυτό σημαίνει ότι η πολύ γνωστή σας παρά την αδιαφορία που έδειχνε για τα κοινά ήταν τόσο πολύ δημοφιλής ώστε να εκτοπίζει από τους εκλεγέντες αρκετούς άντρες και αρκετές γυναίκες επειδή σταυρονώταν περισσότερο και μπράβο της.
    Για παράδειγμα. Σε μικρό συμβούλιο των 15 εδρών, κάθε συνδυασμός παρουσίαζε 20 τουλάχιστον υποψηφιότητες εκ των οποίων οι 7 υποχρεωτικά γυναίκες. Από τον πρώτο συνδυασμό εκλέγοντο 9 ( +1 ο Δήμαρχος) άρα οι γυναίκες που εκλέγοντο καταλάμβαναν το χειρότερο την 9 θέση. Ανάλογα με τον αριθμό των συνδυασμών που μοιράζονταν τις 5 έδρες της αντιπολίτευσης οι γυναίκες που εκλέγονταν καταλάμβαναν την 4η μέχρι και την 2η θέση ακόμα.
    Για γυναίκα με ΠΛΗΡΗ αδιαφορία στα κοινά η πολύ γνωστή σας είχε υπερβολικά θαυμαστές εκλογικές επιδόσεις.

  54. ΓΤ said

    #49 https://en.wikipedia.org/wiki/Military_service#Compulsory_military_service_for_both_genders

  55. Capten Vilios said

    Που είναι εξίσου προσβλητικό και για τους άντρες.Λαμπρό!

  56. Triant said

    Δυστυχώς, και μέχρι να αλλάξει ριζικά

  57. spyridos said

    Khadija Arib

    από το 2015 προεδρίνα του Ολλανδικού κοινοβουλίου.
    Γεννημένη στο Μαρόκο μετανάστευσε 15 χρονών στην Ολλανδία.

  58. nikiplos said

    54@ 10 χρόνια υποχρεωτικής θητείας για τους άνδρες… αυτό είναι… ξεχνάς τι είσαι, ποιός είσαι, τι ήσουν, ποιός ήσουν, τι ήθελες να γίνεις… Κανονικός σύγχρονος Παρθενώνας…

  59. Πού είναι οι γυναίκες;
    Αναμενόμενη η απουσία. Η Ελλάδα – όπως και μερικές άλλες χώρες του ευρωπαικού Νότου – έχει διατηρήσει τις νοοτροπίες της σκληρά ανδροκρατικής κοινωνίας δίνοντάς τους νέα μορφή, μορφή ακραίου «εκμοντερνισμού» παρακμιακού τύπου, για να το περιγράψω αφαιρετικά. Εχει τυπικά «ανατολίτικα» (= κυρίως «μοντέρνα αραβο-ινδικά») χαρακτηριστικά: Έντονη ανισότητα στην επαγγελματική ζωή, ανατολίτικες νοοτροπίες στους τομείς που έρχονται σε τριβή τα 2 φύλα, υπερτίμηση του σεξ (με υποτίμηση των δεσμών αγάπης), υψηλή κοινωνική αποδοχή και κοινωνικό κύρος του «μοντέρνου» και machο άνδρα και αντίστοιχα υψηλή κοινωνική αποδοχή και κύρος της «μοντέρνας γλάστρας»-γυναίκας κτλ .
    Προστίθενται και δυσμορφίες της μακράς διάρκειας που αποτυπώθηκαν ακόμη και στη γλώσσα που μιλάμε. Είναι παράπλευρο θέμα, ωστόσο χαρακτηριστικό, ότι η ελληνική γλώσσα είναι η μόνη (τουλάχιστον από τις ινδοευρωπαικές) που έχει ως διαφορετικές λέξεις «αγάπη» και «έρωτας». Σε όλες τις άλλες γλώσσες οι δεσμοί αγάπης που προσιδιάζουν μόνον στον ιδιααίτερο δεσμό των δύο φύλων περιγράφονται με την ίδια λέξη που περιγράφει άλλες μορφές αγάπης, π.χ. μεταξύ γονέων και παιδιών, μεταξύ αδελφών, μεταξύ φίλων κτλ: Love, amour, liebe, ljubav, любовь, amore κλπ Η λέξη eros, erotic κτλ σε ευρωπαικές γλώσσε έχει πολύ διαφορετικό νόημα από αυτό που εννοούμε εμείς με τη λέξη «έρωτας» (=love).
    Δυστυχώς, για ότι αφορά την Ελλάδα, δεν διακρίνω σοβαρές αντίρροπες δυνάμεις για το ορατό μέλλον. Σε επιδραστικά κοινωνικά πεδία, ο «μοντέρνος» machο και η «μοντέρνα γλάστρα» διατηρούν τεράστια περιθώρια κοινωνικής αποδοχής

  60. ΓΤ said

    #58 Σπάρτα και ξερό ψωμί…

  61. ΣοφίαΟ said

    Εγώ θα ακολουθήσω το καθένας με τον πόνο του πάντως: πότε επιτέλους θα δούμε στην τηλεόραση τις εκφωνήτριες ειδήσεων να μοιάζουν με κανονικές γυναίκες και να μην είναι θαμμένες κάτω από τόνους μακιγιάζ; Γιατί ξένοι τηλεοπτικοί σταθμοί βάζουν γυναίκες που δείχνουν σοβαρές και μοιάζουν φυσικές;
    Πότε θα μπω σε αεροπλάνο ελληνικής αεροπορικής εταιρίας και δεν θα με καλωσορίζει ένας λόχος πανομοιότυπα ρομπότ, όλες με το ίδιο βάψιμο και χτένισμα;
    Γιατί άλλες αεροπορικές εταιρίες το έχουν λύσει αυτό το πρόβλημα;
    Προφανώς δεν λέω ότι θα πρέπει όσοι βρίσκονται σε θέσεις που τους βλέπει ο κόσμος να είναι αντιαισθητικοί. Αλλά αυτό που περιγράφω είναι εξίσου αντιαισθητικο.
    (Θυμάμαι τώρα που μια άρτι αφιχθείσα Ελληνίδα μακιγιέζ στο ΗΒ η οποία πίστευε ότι επειδή εδώ έχουμε λεφτά θα έβγαζε κι αυτή λεφτά ασκώντας το επάγγελμα της όπως στην Ελλάδα, είχε εκφράσει την απορία και απογοήτευση της για το ότι οι γυναίκες εδώ δεν βάφονται. Της είχα απαντήσει ότι δεν έχουμε ανάγκη να συμμορφωθούμε σε κάποιους τυχαίους κανόνες εμφάνισης και δεν φοβόμαστε να δείξουμε πως είμαστε γιατί η θέση μας στην κοινωνία δεν εξαρτάται από το χρώμα των ματιών μας. Εντάξει δεν είναι 100% έτσι, αλλά είναι περισσότερο από την Ελλάδα έτσι).
    Τέλος σημειώματος της κατηγορίας καθένας με τον πόνο του.

  62. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Για την οποιαδήποτε γυναικεία υποεκπροσώπηση εν έτει 2020, σε χώρα της Ευρωζώνης, η ευθύνη είνσι αποκλειστικά των γυναικών.

  63. ΣοφίαΟ said

    Ξέρω ότι δεν θα αρέσει η απάντηση μου. Φυσικά και είμαι υπέρ της μεγαλύτερης δημόσιας παρουσίας γυναικών. Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα ακριβώς λόγω της απαξίωσης των γυναικών πολύ φοβάμαι ότι δεν έχουμε αρκετές πρόθυμες να εκτεθούν στην κριτική της δημόσιας παρουσίας. Πόσες γυναίκες άνω των 45 ετών μπορούμε να ονομάσουμε οι οποίες είναι γνωστές για κάποια σοβαρή δημόσια παρουσία (όχι από το χώρο του θεάματος) που να μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι αποκλείονται; Πόσες είναι αρκετά παχύδερμες να αντέξουν αυτό που θα εισπράξουν;
    Δεν ζω στην Ελλάδα όποτε προφανώς δεν έχω πλήρη ενημέρωση.

  64. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    47 Ισχύει, δυστυχώς…

  65. Εκτός πολιτικής, εγώ πάλι βλέπω μόνο γυναίκες. Στο θέατρο και στο σινεμά, σε σεμινάρια επαγγελματικής και προσωπικής ανάπτυξης, σε ομάδες αλληλεγγύης (είτε από θρησκευτικό ζήλο είτε όχι), σε ομάδες ανάπτυξης προσωπικών ενδιαφερόντων, σε συνδικαλιστικές ομάδες αρκετά, κ.λ.π. Πάντα αναρωτιέμαι, την ίδια ώρα πού είναι οι άντρες; Με τι ασχολούνται στον ελεύθερό τους χρόνο;
    Όσο για την ποσόστωση παρόλο που με ενοχλεί προσωπικά, νομίζω ότι θα συμφωνήσω με τον Νικοκύρη και θα πω ότι έτσι γίνεται μια κάποια αρχή για να ασχοληθούν περισσότερο γυναίκες με την πολιτική από αυτές που ενδιαφέρονται.

  66. Nestanaios said

    58.
    Μια δεκάχρονη ή μόνιμη προαιρετική θητεία για άνδρες ή γυναίκες θα επέφερε πολλά καλά στην πατρίδα από ανθρώπους που δεν έχουν να δώσουν τίποτα άλλο αλλά αυτό αλλάζει τα σχέδια….

  67. ConspiRaki Theologist said

    @54, 58, 60: [ Αναφορά στα 10 χρόνια υποχρεωτικής σταρτιωτικής θητείας για τους άνδρες στην Β. Κορέα ]

    Τελικά 10 είναι ή 11? Βάλτε τωρα που γυρίζει!
    Γιατί στην ίδια σελίδα της wiki, λίγο παρακάτω , λέει άλλα, και με άλλες παραπομπές ( τις οποίες δεν τσέκαρα, αλλά έφεραν ενδεικτικά αμερόληπτους τίτλους ) .

    Δε λέω ότι δεν είναι έτσι, αλλά ας κρατάμε και μια πισινή στα της Β.Κορέας όταν προέρχονται από δυτικά μέσα.
    Δεν είναι λίγες οι φορές που η σχετική δυτική προπαγάνδα διαδίδει αδιανόητους δράκους. Και άνθρωποι οι οποίοι, κατα τ’ άλλα, μια χαρά θα εντοπίσουν το παράλογο σε αντίστοιχη προπαγάνδα – πχ κατά των μεταναστών – στην περίπτωση της Β. Κορέας χάνουν το κριτήριο της κοινής λογικής.

  68. Παναγιώτης Κ. said

    @62. Βεβαίως!
    Και το ερώτημα: Ποιος εμποδίζει τις γυναίκες να ψηφίζουν γυναίκες υποψηφίους;

    Πάντως, ένα ζήτημα να ορίσουμε τι είναι προοδευτικό και τι όχι νομίζω ότι τίθεται από τα πράγματα.

  69. leonicos said

    49
    στο Ισραήλ υπάρχει υποχρεωτική στράτευση γυναικών από όσο ξέρω.

    στο Ισραήλ ΔΕΝ υπάρχει υποχρεωτική στράτευση γυναικών, αλλα υποχρεωτική στράτευση πολιτών.

  70. leonicos said

    Στο σπίτι μου δεν ρωτάει κανείς πού είναι οι γυναίκες

    τη βλέπει

    η Φωτεινή

    αν ρωτησει πόυ ειναι οι άντρες

    αν το επιτρέψει η Φωτεινή

    θα πω: Ιδού εγώ!

  71. leonicos said

    Ευτυχως η Φτεινή δεν διαβάζει Σαραντάκο

  72. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  73. leonicos said

    Το απόλυτο ‘κατά το νοούμενον’

    Έγω στο αμάξι πλάι μου, δεμένο βέβαια,έναν μπόμπιρα (δανεικό) 8 ετών.

    Βλέπουμε μια πινακίδα απαγόρευσης στάθμευσης που γράφει ΕΞ/ΝΤΑΙ ΟΙΧ

    Ρωτάει: Τι θα πει ΟΙΧ; Εννοεί όχι;

    Απαντώ: Οχήματα Ιδιωτικής Χρήσης

    Επιμένει: Τι θα πει ΕΞ/ΝΤΑΙ

    Απαντώ: Εξαιρούνται. Τα ΟΙΧ μπορούν να παρκάρουν.

    Ξαναρωτάει: Γιατί το ΕΞ/ΝΤΑΙ σημαίνει Εξαιρούνται;

    Ρωτάω εγώ: Τι άλλο θα μπορούσε να σημαίνει;

    Απανταει: Εξαντλούνται

    Οπότε του αξήγησα τι σημαινει »κατάτο νοούμενον

  74. Νέο Kid said

    69. Λάθος. Ισραηλινοί πολίτες αραβικής καταγωγής δεν υπόκεινται σε υποχρεωτική στράτευση.

  75. Μαρία said

    74
    Ούτε κι αυτοί.

  76. aerosol said

    Το βλέπω και στο ιστολόγιο. Οι γυναίκες μπορεί να έχουν άποψη, να έχουν πείρα, αλλά έχουν μάθει να κουνάν με πίκρα το κεφάλι και να σιωπούν. Εδώ βέβαια οι περισσότεροι δεν είμαστε κάτω των 30, μάλλον η νέα γενιά είναι πιο έντονη στον δημόσιο λόγο της, αλλά όσες έχουν ζήσει πιο σκοτεινές εποχές επιλέγουν να μην πολυ-εκφράζονται για θέματα που τις αφορούν κατεξοχήν.

    Η έντονη παρουσία γυναικών σε 20 από τα 200 (ας πούμε) επαγγέλματα σαφώς δεν ισοφαρίζει την μειωμένη παρουσία τους στα υπόλοιπα 180. Εκπαίδευση και υγεία είναι σχεδόν οι μόνοι τομείς που από τα τέλη του 19ο αιώνα τους επιτρέπονταν: δασκάλες και νοσοκόμες. Μαζί με κάποιες φάμπρικες. Εν έτει 2019 να αναφέρονται σαν λαμπρό παράδειγμα… ε, δεν δείχνει κάτι.

    #7
    «Ότι δεν θέλουν αυτούς τους ρόλους οι γυναίκες το έχουμε σκεφτεί;»
    Ναι, 120 χρόνια έντονης κοινωνικής εξέλιξης των γυναικών, και το σκεφτήκαμε, και το μελετήσαμε, και πλέον το γνωρίζουμε: τους περισσότερους ρόλους πολλές τους θέλουν. Όταν δεν βρίσκουν κλειστές πόρτες, όταν δεν μαθαίνουν από κοριτσάκια πως «αυτά είναι για άντρες», όταν δεν τρώνε φάπα… τους θέλουν. Θα υπάρχουν πάντα και ρόλοι που στατιστικά το κάθε φύλο θα προτιμά περισσότερο αλλά προκύπτει πως είναι όλο και λιγότεροι από όσους νόμιζε η εκάστοτε προηγούμενη γενιά.

  77. 59: Για τη διάκριση μεταξύ αγάπης και έρωτα στη γερμανική γλώσσα δείτε εδώ.

  78. sarant said

    77 Καλά που το θυμίζεις

    67 Νομίζω ότι και το βιβλίο της Φραγκίσκας Μεγαλούδη μιλάει για τη δεκάχρονη θητεία

  79. mitsos said

    Καλησπέρα
    Νομίζω ότι έχετε εξαντλήσει το θέμα. Ας πάρω και εγώ θέση με σαφήνεια και οξύτητα ως προς τις λεπτομέρεις που ίσως με διακρίνουν από τις θέσεις άλλων σχολιαστών.

    Ναι χρειάζονται ποσοστώσεις για γυναίκες σε κάθε επιλογή εκπροσώπησης ή αξιώματος (με ψήφιση ή κλήρωση ) . Αλλά :

    α) με αίσθηση πως δεν αρκεί μια ποσόστωση ακόμα και αν αυτή θέτει τον πήχη της συμμετοχής γυναικών σε υπερδεκαπλασιασμό της σημερινής συμμετοχής τους. Δεν είναι το ζητούμενο να αναδειχθεί το πρόβλημα αλλά η σταδιακή βελτίωση με άλλα μέτρα ώστε να μην είναι αναγκαία η ποσόστωση.

    β) Χρειάζεται ένα μέτρο στην ποσόστωση ώστε να μην μπλοκάρει την διαδικασία. Αν για παράδειγμα η ποσόστωση 50% είναι εφικτή στην εκλογή συνδικαλιστικού οργάνου καθηγητών Μέσης Εκπαίδευσης , θα ήταν παρλογισμός για εκλογή συνδικαλιστών του πυροσβεστικού σώματος.

    και γ) και σπουδιότερο πρέπει να συνοδευτεί με μέτρα για την αλλαγή των διακρίσεων στην στο παιχνίδι , στην ανατροφή , στα οικογενειακά πρότυπα πατέρα -μητέρας, στα αισθητικά πρότυπα …κ.λπ.

    Ας ιεραρχήσουμε πρώτο όσοι και όσες έχουν γυιούς να ξερουν να φτιάχνουν πρωΪνό , να πλένουν πιάτα και να τακτοποιούν τα δωμάτιά τους .
    Ας συμφωνήσουμε ότι οι κούκλες-μωρά δεν είναι για να παίζουν μόνο τα κορίτσια μας και ότι δεν κινδυνεύουν τα αγόρια μας αν παίξουν με κούκλες περισσότερο απ΄’ ότι κινδυνεύουν παίζοντας με πολυβόλα και …
    … και μετά συζητάμε για την στρατιωτική θητεία .
    Διότι τα περί στρατιωτικής θητείας είναι μια σχετική μεν, άλλη δε συζήτηση.

    Συγνώμη . Έβγαλα πάλι σεντόνι

  80. Γιάννης Ιατρού said

    Καλησπέρα,

    18/30: Κατανοητά και ενδιαφέροντα αυτά που μας γράφεις. Ως συνήθως 👍
    Γιατί αν περιμένει κανείς από τις ειδήσεις.τύπο κλπ., πιθανότατα δεν θα σχηματίσει σωστή εικόνα. Αναρωτιέμαι, δεν ρωτούν έναν που ξέρει, να καταλάβουν κι οι ίδιοι και να μας το μεταλαμπαδεύσουν κι εμάς; Αλλά τι ρωτάω τώρα…

    61: Σωστή. Με την εμφάνιση των γλαστρών που βλέπουμε, θα μπορούσε να μιλήσει κανείς και για τοποθέτηση προϊόντων 🙂 .
    ΥΓ1: Να πάει στη Θεσσαλονίκη η μακιγιέζ που ήλθε στο ΗΒ…

    Για το θέμα το ίδιο (εκπροσώπηση/συμμετοχή γυναικών κλπ.):
    Έχουμε ακόμα δρόμο αρκετό για να μπορεί να πει κανείς πως υπάρχει μια κάποια ισορροπία. Αλλά σαν χώρα/σαν κοινωνία δεν είμαστε και τελείως πίσω, μάλιστα η νεώτεροι όλο και περισσότερο βαδίζουν προς την σωστή κατεύθυνση. Χρειάζονται και κάποια μέτρα (π.χ. ποσοστώσεις όπου δεν γίνεται αλλιώς) αλλά και η βούληση των γυναικών να λάβουν ενεργά μέρος σε όλους τους τομείς και η ενεργή καθημερινή υποστήριξη τους από τους άνδρες, για να μπορούν κι αυτές να έχουν τον χρόνο να ασχοληθούν με ό,τι τις ενδιαφέρει.

    ΥΓ2: Αναμένω και την παρέμβαση του Λάμπρου 🙂

  81. Kostas Pitsonis said

    Κύριε Σαραντάκο , μονόπαντη ή μονόμπαντη ;

  82. sarant said

    81 Και τα δύο

    Το ΛΚΝ έχει και τους δύο τύπους αλλά λημματογραφεί ως κύριο τύπο το μονομπ-
    Το ΜΗΛΝΕΓ έχει και τους δύο τύπους αλλά λημματογραφεί ως κύριο τύπο το μονοπ-

  83. # 76

    Πολλές γυναίκες δεν επιθυμούν να εκφράζονται οι ίδιες αλλά μέσω του συζύγου, του υιού, του επίσημου φίλου, οι οποίιοι είναι στην κυριολεξία φερέφων αυτών. Μια διεισδυτική ματιά στον κοινωνικό μας περίγυρο θα βρει άφθονα παραδείγματα.
    Εκ άλλου το ίδιο συμβαίνει και στην πολιτική, οι πραγματικοί κυβερνήτες είναι σχεδόν πάντοτε πίσω από την κουρτίνα.
    Ισως γιαυτό υπήρχε πιο παλιά και ο χαρακτηρισμός πολιτικές για κάποιες γυναίκες.

    Απορία μου στην μουσική γιατί ενώ έχουμε αρκετές γυναίκες σολίστ δεν έχουμε γυναίκες μαέστρους

  84. Γιάννης Ιατρού said

    80: (συνέχεια) Κάνουν κι άλλοι σφυγμομετρήσεις και ψηφοφορίες… 🙂

  85. # 80

    Γιατί ξύνεις πληγές τώρα ; 😀

    Σίδερα μασάει…

  86. Σ said

    (Με αφορμή την απορία 83β). Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος (δευετερεύουσα) που ίσως εξηγεί κάποια πράγματα: ότι οι γυναίκες μπορεί να είναι λιγότερο ανταγωνιστικές, επιθετικές, διεκδικητικές (μιλώ γενικά, διότι βέβαια υπάρχουν αντίθετα παραδείγματα) και γι΄αυτό να μην διακρίνονται για παράδειγμα ως μαέστροι, ενώ διακρίνονται ως μουσικοί. Ως μαέστρος ή ακόμη και ως συνθέτης δεν αρκεί να είσαι καλός, πρέπει και να επιβάλεις τον εαυτό σου, να πολεμήσεις για την επικράτησή σου.

  87. Ευγένιος said

    Ο αξιότιμος σχολιαστής κ. Gpointofview (83) καλά θα κάνει να περιορίζεται στα ποδοσφαιρικά σχόλια, γιατί έχει μαύρα μεσάνυχτα από Βυζάντιο και καλά θα κάνει να ξεφυλλίσει το μνημειώδες 6τομο έργο του Φαίδωνος Κουκουλέ «Βυζαντινών Βίος και Πολιτισμός», για να μάθει τί σήμαινε η λέξη «πολιτική» στην Ελληνική Μεσαιωνική Γλώσσα. Στο εν λόγω σύγγραμμα, ο αλησμόνητος Κουκουλές (τον πρόλαβα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο) ασχολήθηκε και με σόκιν θέματα όπως οι βρισιές των Βυζαντινών και η πορνεία. Στον δεύτερο τόμο του έργου υπάρχει μελέτη με τίτλο «Αι πάνδημοι γυναίκες».

    Ο Κουκουλές, λοιπόν, μας πληροφορεί ότι η λέξη πόρνη στο Βυζάντιο σήμαινε κυρίως την ξετσίπωτη και δεν αναφερόταν μόνο στις επαγγελματίες. Αυτή που σήμερα αποκαλούμε πόρνη, οι Βυζαντινοί την ονόμαζαν πολιτική, προεστώσα, προϊσταμένη, κούρβα, πουτάνα. «Πολιτικές»(δηλαδή πουτάνες) αποκαλούσαν οι χριστιανές μεγαλοκυρίες και τις δούλες τους, χωρίς να ενοχλείται η Εκκλησία, μάς βεβαιώνει ο Κουκουλές!.. «Πολιτικούς» αποκαλούσαν οι Βυζαντινοί τους μίμους.

    Πάντα κατά τον Κουκουλέ, τα πορνεία οι Βυζαντινοί τα λέγανε εργαστήρια, καταγώγια, πολιτικαρεία και, αργότερα, μπουρδέλα. Τα πορνεία δεν ήταν μόνο ιδιωτικά, υπήρχαν και δημόσια, αλλά κατά καιρούς διάφοροι σεμνοί αυτοκράτορες τα έκλειναν. Έτσι, το πορνείο που ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνος το μετέτρεψε ο αυτοκράτορας Θεόφιλος σε νοσοκομείο, ενώ άλλα πορνεία κατέληξαν γηροκομεία ή γυναικεία μοναστήρια.

    Είναι αξιοσημείωτο (Κουκουλές έφα…) ότι οι βυζαντινοί νόμοι (τους οποίους υπαγόρευε σε μεγάλο ποσοστό η Ορθόδοξη Εκκλησία) δεν απαγόρευαν την Πορνεία, μια που τη θεωρούσαν «ευκολίαν». Από την άλλη, διά νόμου απαγορευόταν να ζητήσει κάποιος πίσω το δώρο που είχε προσφέρει σε πόρνη. Αν παρ’ όλα αυτά κάποιος πελάτης επέμενε όσα είχε προσφέρει στην πόρνη να τα πάρει πίσω, έπρεπε πρώτα να υποστεί «οπισθογέμιση» («να εισδεχθή εκ των όπισθεν», γράφει ο Κουκουλές), «ξύλινον πόσθης ομοίωμα» (πόσθη= το ανδρικό μόριο) και μάλιστα τόσες φορές, όσες, κατά τη μαρτυρία της ίδιας της πόρνης, ο πελάτης είχε συνευρεθεί μαζί της.

  88. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    68 – «Και το ερώτημα: Ποιος εμποδίζει τις γυναίκες να ψηφίζουν γυναίκες υποψηφίους;»

    Το σωστό ερώτημα είναι, ποιός εμποδίζει τις γυναίκες να είναι γυναίκες;

    «Πάντως, ένα ζήτημα να ορίσουμε τι είναι προοδευτικό και τι όχι νομίζω ότι τίθεται από τα πράγματα.»

    Μπορούμε να ορίσουμε τι είναι οπισθοδρομικό, η πατριαρχία και οι πατριαρχικές θρησκείες. Στην ορθοδοξία π.χ η «αγία» τριάδα, είναι πατήρ, υιός και «άγιο» πνεύμα, λείπει κάτι από το κάδρο; 🙂
    Μ΄αυτή την αρρωστημένη κατάσταση, πώς να πάμε μπροστά, εμπρός, πίσω στις ρίζες μας. 🙂

    80 – Έλα ρε αφήστε τις αηδίες, μεγάλοι άνθρωποι. 🙂

  89. Αιμ said

    Το οποίο σκουλήκι … οπισθογεμάται πρωτίστως

  90. Georgios Bartzoudis said

    53, LandS said…..
    # Δεν κατάλαβες καλά: Οι συνδυασμοί δεν έβρισκαν ΚΑΜΙΑ γυναίκα για να βάλουν στο συνδυασμό τους. Ένας και μόνο συνδυασμός ήταν τυχερός που κατάφερνε να …εγκολπωθεί την μοναδική πρόθυμη (για υποψήφια) γυναίκα. Πάντως έβγαινε πάντοτε. Δεν θυμάμαι καλά αλλά νομίζω ότι υπήρχε ποσόστωση (και;) για την εκλογή. Και έκανε την πλάκα της!

  91. Jane said

    Θυμάμαι, όταν μια Αγγλίδα δημοσιογράφος ρώτησε τον Μητσοτάκη, γιατί επέλεξε τόσες λίγες γυναίκες υπουργούς, απάντησε πως ζήτησε από πολλές να μπουν στην κυβέρνηση αλλά δεν έβρισκε γιατί δίσταζαν.
    Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε ή αλλιώς παπάρια μάντολες.

    Η Ελλάδα είναι ένα από τα χειρότερα μέρη για να ζει και να εργάζεται μια γυναίκα. Είναι η τελευταία χώρα στους δείκτες ισότητας της ευρωπαϊκής ένωσης. Στις περισσότερες περιπτώσεις όταν η Ελληνίδα είναι εργαζόμενη και μάνα, ανεβαίνει κάθε μέρα έναν Γολγοθά. Υπάρχει ένα γυάλινο ταβάνι που λέει « εσύ είσαι γυναίκα , μέχρι εδώ θα φτάσεις». Υπάρχει ένα κράτος , που αδιαφορεί για τις ανάγκες της εργαζόμενης και φαίνεται αυτό με την έλλειψη κοινωνικών δομών για την υποστήριξη της μητρότητας , την φροντίδα του παιδιού, δωρεάν πρόσβαση σε υπηρεσίες ,κλπ.

    Γι΄ αυτό είναι ελάχιστες όσες καταφέρνουν να δραστηριοποιούνται ταυτόχρονα στον συνδικαλιστικό τομέα, στην πολιτική ή άλλους κοινωνικούς τομείς. Θα πρέπει να κάνουν διπλάσια δουλειά απ΄ τους άντρες. Δεν θα βρουν στο σπίτι πλυμένα , σιδερωμένα ρούχα , έτοιμο φαγητό και διαβασμένα παιδιά, εκτός αν είναι πλούσιες. Ακόμη και στο λεγόμενο «επιχειρείν» οι γυναίκες σπάνια ξεκινούν μόνες τους μια δουλειά και συνήθως , όταν ηγούνται, είναι επειδή κληρονόμησαν την οικογενειακή επιχείρηση. Πουθενά ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας με προγράμματα όπως σε άλλες χώρες.

    Τέλος, ζούμε σε μία κοινωνία που κυριαρχούν σχεδόν μεσαιωνικές αντιλήψεις για πολλά θέματα. Βλέπουμε πρόσφατα- κι εδώ στο μπλογκ- τη συζήτηση για το , αν η γυναίκα έχει το δικαίωμα να αποφασίζει η ίδια για το σώμα της στο άρθρο για τις εκτρώσεις .
    Η συζήτηση μεταξύ αντρών σχολιαστών είχε απ΄όλα τα φρούτα. Από … ησυχαστές μέχρι το τι έλεγε ο ημίτρελος ακροδεξιός μοναχός που η εκκλησία ανακήρυξε άγιο.
    Κυριολεχτικά για γέλια.
    Έ, τι να πούμε κι εμείς μετά.. Αφού ζούμε στην Ελλάδα της πατριαρχίας και της καλύτερης κυβέρνησης που χρηματοδοτεί με 2 εκατ. μια θεολογική σχολή του κώλου.

    Πολλά είπα και θα πεταχτεί πάλι κανας συνταξιούχος να με ρωτήσει , αν ..ξεθύμανα.
    ………………………………………………………………………….
    Συγχαρητήρια για το άρθρο, κ. Σαραντάκο.

  92. sarant said

    91 Γυάλινο ταβάνι, ακριβώς.

    Και από τη μία γυναικα που θα φτάσει σε ψηλή θέση στο αντροκρατούμενο περιβάλλον, θα απαιτούμε να είναι άψογη σε όλα. Ο άντρας ομοιόβαθμός της μπορεί να ξύνει τ’ αρχίδια του.

  93. Jane said

    Υπάρχει και κάτι άλλο , που αποτυπώνει την ψυχολογία των γυναικών και νομίζω μια μαρτυρία που είχα διαβάσει στο τουήτερ σκιαγραφεί το γιατί οι περισσότερες γυναίκες δεν μιλούν.
    ……………………………………………………………………………………………

    Είμαστε σχεδόν 2 μήνες μαζί με τον τότε γκόμενο, νυν σύζυγο και κανονίζουμε να πάμε χειμερινή εκδρομή στα Καλάβρυτα.
    Αναχωρούμε αργά το απόγευμα από Αθήνα & στον επαρχιακό δρόμο λίγο πριν φτάσουμε κι ενώ έχουμε πιάσει συζήτηση
    για σκοτάδια, κάνει το αυτοκίνητο δεξιά, σταματάει και σβήνει τα φώτα.
    Έξω επικρατεί νεκρική σιγή, δεν περνάει ψυχή κι είναι θεοσκότεινα. Το δευτερόλεπτο που μεσολάβησε μέχρι να μου πει «να, για τέτοιο σκοτάδι μιλάω» και να ξαναβάλει μπρος, νόμισα ότι ήταν το τελευταίο μου.
    Είκοσι χρόνια μετά κι ακόμα θυμάμαι τη σκέψη μου, ότι «αυτό είναι, τελείωσα, δεν πρόκειται να με βρουν ζωντανή».
    Δεν είχα κανέναν λόγο να τον φοβάμαι κι όμως εκείνη τη στιγμή ένιωσα ότι ήταν η τελευταία μου.
    Όποιος δεν έχει ιδέα για τι πράγμα μιλάω, ας μη λέει μεγάλα λόγια, ούτε να βγάζει εύκολα συμπεράσματα. Στις γυναίκες υπάρχει πάντα
    στο πίσω μέρος του μυαλού μας η σκέψη ότι ενόσω βρισκόμαστε μόνες με έναν άντρα που δεν γνωρίζουμε καλά η κατάσταση μπορεί να στραβώσει. Όταν δούμε κάποια σημάδια που μας κάνουν να νιώσουμε άβολα, η σκέψη αυτή γίνεται έντονη κι ενεργοποιείται ένα είδος συναγερμού μέσα μας. Εκείνη τη στιγμή ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ. Μπορεί τελικά να ήταν λάθος ο συναγερμός και να μην διατρέξαμε κανέναν κίνδυνο. Όμως ο φόβος που νιώθουμε είναι πραγματικός.
    Αυτή είναι μία κατάσταση που νομίζω πως οι άντρες δεν την βιώνουν γι’ αυτό και ίσως να μην μας κατανοούν.

    To είπε ωραιότατα η Margaret Atwood. «Men are afraid that women will laugh at them. Women are afraid that men will kill them.”

  94. Yiannis KYRiakides said

    Ευχαριστω – απο αυτο το αρθρο αλλά και απο τα σχολια εμαθα πολλα.
    -Εχω μια μικρη διορθωση… Ευκλείδης Τσακαλώτος θα τους πει: «Σας προτείνω αντί για εμένα να καλέσετε την Σκαρλετ Γιοχανσον!»

  95. Ο κύριος Αυγενάκης παρακολούθησε τον αγώνα Αρη- Ξάνθης
    Η Ξάνθη προηγήθηκε με γκολ οφφσάιντ
    Στο ημίχρονο ο πρόεδρος του Αρη έκανε ντου στον διαιτητή
    Αγνωστον αν υπέπεσε στην αντίληψη του αθλητικού εισαγγελέα Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οδηγία του εισαγγελέα Αρείου (τραγική σύμπτωση) Πάγου !
    Στο δεύτερο ημίχρονο κατακυρώθηκε γκολ οφφσάιντ του Αρη
    Μετά την λήξη του αγώνα ο Αρης ανακοίνωσε πως οι δυο βασικοί του παίκτες θα εκτίσουν την τιμωρία τους στο ματς με τον ΟΣΦΠ παρότι είχαν δικαίωμα να την εκτίσουν εναντίον ασθενέστερων ομάδων όπως ο Πανιώνιος και Παναιτωλικός, οι δυο ουραγοί του πρωταθλήματος

    Στην φωτό τα παιδιά με τα μαλλιά και με τα μαύρα ρούχα πάνε γήπεδο…

  96. Αὐγουστῖνος said

    Δηλαδὴ στὸ ἑπόμενο μπανάρισμα θὰ ἀδυνατοῦμε νὰ ἀναφερόμαστε στὸν ἀγαπητό μου Εὐγένιο Τριβιζᾶ λόγῳ μαρμάγκας;

  97. aerosol said

    #93
    Χρειάστηκε να μεγαλώσω πολύ για να καταλάβω αυτό που περιγράφεις, αν και όλα τα δεδομένα ήταν μπροστά μου. Δεν ήταν από αδιαφορία, είναι πως κάτι τέτοιο δεν βρίσκεται στην καθημερινή εμπειρία ενός άντρα. Παραδόξως, το κατάλαβα με μια απότομη έκλαμψη και με άσχετη αφορμή: συνάντησα το θέμα στον αγαπημένο μου standup άντρα κωμικό. Δεν έπαιζε ρόλο το ότι είναι άντρας στο να αποδεχτώ τι ελεγε. Έπαιξε, όμως, ρόλο που δεν το είχα κατανοήσει στην ολότητά του το ότι μεγάλωσα χωρίς να το έχω ακούσει έτσι ξεκάθαρα από κάποια γυναίκα ως τότε -ακόμα και την ατάκα της Άτγουντ την πέτυχα αργότερα. Γι αυτό είναι σημαντικό για όλους μας να έχετε εντονότερο δημόσιο λόγο.

    Πάντως οφείλω να πω πως ναι μεν οι γυναίκες δεν εκφράζεστε πολύ δημόσια για τα θέματα του φύλου σας στην Ελλάδα αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν μιλάτε συνολικά -όπως ίσως κάποιος θα καταλάβαινε από την ιστορία με το αυτοκίνητο. Δεν σιωπάτε για άλλα θέματα, μέσα στη σχέση, την οικογένεια (εκτός αν αντιμετωπίζετε τρομοκρατία…) ή την παρέα.

  98. LandS said

    90 Πάντοτε θα υπάρχουν επί μέρους περιπτώσεις όπου ο κανόνας της γενικής περίπτωσης δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Αυτό ισχύει όχι μόνο στη πολιτική ή στην κοινωνία αλλά και στην ίδια τη φύση.
    Η μόνη ποσόστωση εκλογής που γνωρίζω είναι για συνέδρους και μέλη της ΚΠΕ του ΣΥΝ που κληρονομήθηκε και στον ΣΥΡΙΖΑ. Σίγουρα υπάρχει και αλλού, το βλέπω απίθανο να υπήρξε ποτέ για την Αυτοδιοίκηση.

  99. Nestanaios said

    93.
    Τα πράγματα είναι και έτσι αλλά όχι πάντοτε. Η τύχη μίας γυναίκα με τους άνδρες εξαρτάται από την συμπεριφορά του πατέρα της στην οικογένεια. Σε όλη την οικογένεια.

  100. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    99 – Όχι, από την συμπεριφορά της μητέρας εξαρτάται η τύχη και των δύο φύλων, κι αν οι μητέρες όσων είναι από 50 και πάνω είχαν πολλές δικαιολογίες, οι νεώτερες και ειδικά μετά το 90 έχουν από ελάχιστες έως καμία, ας αναλάβουν επιτέλους τις ΜΕΓΑΛΕΣ ευθύνες τους γιατί οι περισσότερες, είναι για τα πανηγύρια.

  101. nikiplos said

    93@ και @97… Δυστυχώς είχα μια εκ διηγήσεως μαρτυρία την οποία είχα καταθέσει εδώ
    https://panosz.wordpress.com/2010/06/22/nikiplos-2/
    πέρα για πέρα αληθινή…

  102. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Εγώ πάντως αν ένας που δεν τον γνώριζα καλά σταματούσε νύχτα, μες την ερημιά, στην άκρη του δρόμου κι έσβηνε τα φώτα, χωρίς προειδοποίηση, θα «έκλανα μέντες» κι ας είμαι άντρας!

  103. Nestanaios said

    100.
    Δεν πρόσεξες μια λεπτομέρεια. «Η τύχη μιας γυναίκας με τους άνδρες». Η μητέρα σίγουρα συμβάλει αλλά σε αυτόν τον τομέα συμβάλει πολύ λίγο. Όταν μια γυναίκα εξυβρίζει έναν άνδρα, είναι επειδή τον βλέπει στην θέση του πατέρα της και η καλλίτερη ανταπόκριση αυτού το άνδρα είναι να της πει ότι δεν είναι αυτός ο πατέρας της. Αλλά δεν έχει και πολύ νόημα για συνέχεια.
    Κακός πατέρας κακοί άνδρες. Καλός πατέρας καλοί άνδρες. Καλή μητέρα καλές γυναίκες. Κακές μητέρες κακές γυναίκες. Όλα αυτά ισχύουν για άνδρες και γυναίκες.

    Έχεις προσέξει ότι σχεδόν όλοι οι άνδρες ομοφυλόφιλοι έχουν παράπονο από τους πατεράδες τους?
    Έχεις προσέξει ότι σχεδόν όλες οι γυναίκες ομοφυλόφιλες έχουν παράπονο από τις μητέρες τους?
    Έχεις προσέξει ότι σχεδόν όλες οι γυναίκες που έχουν παράπονο από τους πατεράδες τους θα χωρίσουν τουλάχιστον μια φορά στην ζωή τους?
    Έχεις προσέξει ότι σχεδόν όλοι οι άνδρες που έχουν παράπονο από τις μητέρες τους θα χωρίσουν τουλάχιστον μια φορά στην ζωή τους?

  104. # 102

    Εγώ πάντως όταν νυχτοπερπατούσα φοιτητής περισσότερο φοβόμουνα όταν έβλεπα γυναίκα να περπατάει μόνη παρά άντρα, γιατί οι ελάχιστες που το έκαναν δεν μάσαγαν ταραμά …

  105. nikiplos said

    102@. Δεν έχει σημασία η αίσθηση του ατρόμητου που μπορεί κανείς να αισθάνεται. Ο κίνδυνος, όπως ο μινώταυρος στον λαβύρινθο, σε αιφνιδιάζει, εμφανίζεται από εκεί που δεν τον περιμένεις,αναπάντεχα… Κι αυτό, γιατί κινδυνεύουμε πραγματικά κι όχι φανταστικά, συνήθως από κάτι που δεν το έχουμε προβλέψει…

    Εδώ άλλο ένα πραγματικό περιστατικό…
    http://nikiplos.blogspot.com/2012/10/blog-post.html

    συγνώμη και για την πρώτη και για τη δεύτερη αυτοαναφορά…

  106. sarant said

    94 🙂

    96 Έλα ντε

    103 Δεν ισχύει. Ο Λαπαθιώτης υπεραγαπούσε τον πατέρα του, χώρια όσους γκέι ξέρω προσωπικά.

  107. 77.
    Verliebtheit είναι λέξη που δεν χρησιμοποιείται πολύ συχνά στην καθομιλουμένη γερμανική και ε’ιναι συγγενής αλλά όχι ταυτόσημη με την λέξη «έρωτας» (όπως στην χρησιμοποιούμε εμεις στην καθημερινή νεοελληνική).
    Όταν τη χρησιμοποιούν, τις περισσότερες φορές επικεντρώνεται κυρίως στο σαρκικό μέρος της έλξης ατόμων των δύο φύλων (ή και του ίδιου φύλου σε περίπτωση ομοφυλοφιλίας). Δύσκολα αποδίδεται μονολεκτικά στα ελληνικά – ίσως «ερωτοληψία», άν θέλουμε, να την «πλησιάσουμε» κοντά στη νεοελλημική λέξη «έρωτας».
    Ιδού και μια πιο επιστημονική διάκριση μεταξύ Liebe και Verliebtheit από τον ψυχολόγο Ulrich Mees του Πανεπιστημίου του Oldenburg:
    […] Dagegen hat ein Verliebter kein «Vertrauen» in die geliebte Person, ist zu ihr nicht «offen und ehrlich» und will keine «Verantwortung» für sie übernehmen. Gerade diese Merkmale sind nun aber zentrale Bestandteile der Liebe. Zusätzlich ist diese noch gekennzeichnet durch die unverzichtbaren Merkmale: Wertschätzung des Partners, Trauer bei Ende der Liebe, Mitfreude, sehr gutes Verständnis, enge Verbundenheit und Akzeptieren von Schwächen.
    https://uol.de/einblicke/25/liebe-und-verliebtsein.

    Ωστόσο, το πιο σημαντικό γι αυτο που επισήμανα, είναι το εξής: Οι λέξεις verlieben, Verliebtheit, Verliebsein κτλ όχι μόνον για νοηματικά συγγενείς λέξεις με τις lieben, Liebe, αλλά από ετυμολογικη άποψη είναι απευθείας παράγωγα του ρήματος lieben = αγαπώ (βλ.και κροατο/σερβικα κτλ σλαβικά / Αγγλικά ljubav/love κτλ.
    Αντίθετα, οι λέξεις αγάπη και έρωτας από ετυμολογικη άποψη, δεν έχουν απολύτως καμια σχέση μεταξύ τους.

  108. aerosol said

    #103
    Δεν ισχύουν, όχι γιατί είναι παράλογα αλλά διότι περιγράφουν ως άσπρο-μαύρο καταστάσεις που είναι πολύ πιο πολύπλοκες.
    Το «καλός/κακός» και το «έχουν παράπονα» σηκώνουν πολύ νερό. Υπάρχει ένα τεράστιο φάσμα από την αμιγώς εγκληματική συμπεριφορά κάποιου γονέα έως υπογείως προβληματικές ψυχολογικές τάσεις που μπορεί να καθορίσουν κάτι στο παιδί. Όσο μεγαλώνω βλέπω πως όλοι (όταν σπάνε τα ταμπού και είναι ειλικρινείς) έχουν «παράπονα» από τους γονείς τους. Ομοφυλόφιλοι και ετεροφυλόφιλοι. Οι οικογενειακές εμπειρίες παίζουν ρόλο στην ποιότητα των σχέσεων, αλλά με αρκετά σύνθετο τρόπο.

    Έχοντας κατά νου πως το ποσοστό διαζυγίων στην Ελλάδα έφτασε τα τελευταία χρόνια ακόμα και στο 31% (από το 13% που ήταν πριν 25 χρόνια), είναι προφανές πως αυτό που άλλαξε δεν είναι το ποσοστό των «κακών» γονιών. Οι πιθανότητες να χωρίσει ο οποιοσδήποτε είναι πολλές, και ακολουθούν άλλες κοινωνικές τάσεις και συνθήκες.

    Οι αφορισμοί γίνονται ακόμα πιο άχρηστοι στο θέμα της ομοφυλοφιλίας. Παράδειγμα: Άνδρες ομοφυλόφιλοι μπορεί να έχουν «παράπονο» από τους πατεράδες τους επειδή
    1. Είχαν εξ αρχής κακή/αποξενωτική συμπεριφορά απέναντί τους (και εγείρεται το ερώτημα αν αυτό έπαιξε ρόλο στην ομοφυλοφιλία)
    2. Είχαν κακή/ αποξενωτική συμπεριφορά επειδή η αισθητή από τα πρώτα χρόνια διαφορετική σεξουαλική τάση του παιδιού τους ήταν κάτι που δεν μπορούσαν να αποδεχτούν και να χειριστούν.
    Η διαφορά στα συμπεράσματα ανάμεσα στο (1) και (2) είναι η μέρα με τη νύχτα. Αν προστεθεί σε αυτό πως η επικρατούσα επιστημονική εξήγηση για την ομοφυλοφιλία βάζει σαν κύριο παράγοντα την έμφυτη, γενετική, προδιάθεση, τότε καταλαβαίνουμε πως οι γενικεύσεις περί οικογένειας καταλήγουν να μην περιγράφουν επαρκώς τίποτα. Ή, τουλάχιστον, να έχουν ελάχιστη στατιστική βαρύτητα και να μην μπορούν να προβλέψουν τίποτα.

  109. Για τη πιθανή καταγωγή του (μή ινδοευρωπαικού) ἀγάπη / ἀγαπέω (δωρικ.) από δάνειο σημιτικών γλωσσών (Εβραική ʾaháḇ, κλασική Αραβκή aḥabba, στη νέα Αραβική χαμπίμπ = αγάπη, Ουγκαριτική ảhb) ή από Καυκασιανές γλώσσες (Αμπχαζική ā-g°āpxā-rā) υπάρχει μεγάλη γλωσσολογική συζήτηση
    Η ινδοευρωπαική καταγωγή της λέξης έρως δύσκολα αμφισβητείται, το ίδιο και οι συγγένειές της ρίζας της (π.χ. στη Σανσκριτική ram = αγγλ. to couple , rama = αγγλ..Rāma = αγγλ. lovely)

  110. Αλέκος81 said

    Να τες!

  111. Triant said

    @59:
    η ελληνική γλώσσα είναι η μόνη (τουλάχιστον από τις ινδοευρωπαικές) που έχει ως διαφορετικές λέξεις «αγάπη» και «έρωτας».

    That’s not a bug! That’s a feature!

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    χαχα! η δικαστΗΣ κα Αικ. Σακελλαροπούλου είπε!

  113. spiridione said

    Ο πολίτης είναι γένους αρσενικού!

  114. ΚΑΒ said

    .ΠΑΚΕΧΙΤ

    kathimerini.gr/1059689/sketch/epikairothta/politikh/skitso-toy-andrea-petroylakh-120120

  115. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η μέλλουσα ΠτΔ, έχει σύζυγο;
    Θα έχουμε να λέμε Πρώτο Κύριο της χώρας; 🙂

  116. ΚΑΒ said

    Είναι διαζευγμένη.

  117. Nestanaios said

    106.
    Τα παιδιά που έχουν στερηθεί την πατρική ή μητρική στοργή έστω για λίγο σε πολύ μικρή ηλικία (0-5) θα την αναζητάει η ψυχή τους ανεπιτυχώς σε όλη τους τη ζωή. Και όταν η ψυχή δε συνάδει με τον νου, ο οποίος μπορεί να λέει «υπεραγαπώ τον πατέρα μου», αυτό λέγεται ανωμαλία, δυστυχώς. Και το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι την πληρώνει το σώμα, δυστυχώς.
    103.
    Περιγράφουν μία άσπρη, μία μαύρη και πολλές χιλιάδες άλλες καταστάσεις με αποχρώσεις του γκρι. Δεν τίθεται θέμα καλού και κακού. Είναι θέμα ψυχής. Απατάς την/τον σύζυγό σου, θα το πληρώσεις με το πιο βαρύ τίμημα και ο γονιός θα μάθει ποιο είναι αυτό, αλλά θα το μάθει πολύ αργά.

  118. Μαρία said

    5/11/2019 Την Αικατερίνη Σακελλαροπούλου προτείνουν στον Κυριάκο για την Προεδρία της Δημοκρατίας
    https://www.news247.gr/sthles/paichnidia-exousias/tin-aikaterini-sakellaropoyloy-proteinoyn-ston-kyriako-gia-tin-proedria-tis-dimokratias.7527104.html

  119. ΣΠ said

  120. sarant said

    119 Μας διαβάζει 🙂

    118 Το είχε αναφέρει προ καιρού η Βίβιαν Ευθ. στο ΦΒ

  121. Μαρία said

    Μιας και θα αποκτήσουμε προεδρίνα ευκαιρία να αναστηθεί το παλιό άρθρο, που απ’ ότι είδα δεν σταμάτησε να τροφοδοτείται.
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/06/10/politria/

  122. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    103 – «Δεν πρόσεξες μια λεπτομέρεια. «Η τύχη μιας γυναίκας με τους άνδρες». Η μητέρα σίγουρα συμβάλει αλλά σε αυτόν τον τομέα συμβάλει πολύ λίγο.»
    Την πρόσεξα πολύ καλά, άλλωστε αυτήν ακριβώς την λεπτομέρεια στηλίτευσα και επαναλαμβάνω, από την συμπεριφορά της μητέρας εξαρτάται η τύχη και των δύο φύλων ως προς την μετέπειτα συμπεριφορά τους με ότι άλλο συνεπάγεται αυτό.
    Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι επειδή από την φύση, τα παιδιά είναι άμεσα εξαρτημένα από την μητέρα στα πρώτα τους χρόνια και παίρνουν όλες τις πληροφορίες άμεσα ή έμμεσα μέσω αυτής, ο πατέρας όσο κι αν δεν θέλουν να το παραδεχθούν οι περισσότεροι, στην πρώιμη ηλικία, είναι εντελώς αχρείαστος για το παιδί και στην πράξη, αποτελεί διακοσμητικό στοιχείο και εξαρτάται από τον χρόνο συμμετοχής του στο μεγάλωμα το κατά πόσο θα γίνει αποδεκτός από τα παιδιά, μετά τα τρία πρώτα χρόνια υπεισέρχονται κι άλλοι παράγοντες στην διαμόρφωση του χαρακτήρα τους αλλά η γραμμή της πληροφόρησης δεν αλλάζει, οπότε κατά βάσιν όλα κρίνονται από την στάση της μητέρας, από το τι και πώς δέχεται κάτι από την συμπεριφορά του πατέρα, τα ανάλογα μηνύματα θα πάρουν και τα παιδιά που θα τα ακολουθούν στο υπόλοιπο της ζωής τους σχεδόν νομοτελειακά, μόνο από κάποιες σπάνιες συγκυρίες (ευτυχείς ή δυστυχείς) υπάρχει πιθανότητα να αλλάξουν για καλό ή κακό.

    «Κακός πατέρας κακοί άνδρες. Καλός πατέρας καλοί άνδρες. Καλή μητέρα καλές γυναίκες. Κακές μητέρες κακές γυναίκες. Όλα αυτά ισχύουν για άνδρες και γυναίκες.»
    Τι σημαίνει καλός και κακός, καλή και κακή; ποιό είναι το κριτήριο;

    «Έχεις προσέξει ότι σχεδόν όλοι οι άνδρες ομοφυλόφιλοι έχουν παράπονο από τους πατεράδες τους?
    Έχεις προσέξει ότι σχεδόν όλες οι γυναίκες ομοφυλόφιλες έχουν παράπονο από τις μητέρες τους?»

    Δεν ισχύει αυτό, είχα και έχω αρκετούς φίλους και φίλες ομοφυλόφιλους, κατά βάσιν το πρόβλημά τους, είναι η αρρωστημένη πατριαρχική κοινωνική προκατάληψη, οι γονείς που γέννησαν παιδιά γιατί το ήθελαν κι όχι για τους άλλους, για το όνομα ή τα ανεκπλήρωτα απωθημένα τους, τα αγαπούν, τους το δείχνουν και κυρίως τα αποδέχονται χωρίς προκαταλήψεις, οι άλλοι είναι ηλίθιοι και υποκριτές όπως οι γονείς της «φίλης» μου Σού Έλεν που γνωριζόμασταν από την πρώτη δημοτικού και στην εφηβεία του τον πέταξαν από το σπίτι όταν τους είπε πως είναι ομοφυλόφιλος κι όταν αυτοκτόνησε, έκλαιγαν πάνω στο φέρετρό του και τα δύο τα κτήνη.

    «Έχεις προσέξει ότι σχεδόν όλες οι γυναίκες που έχουν παράπονο από τους πατεράδες τους θα χωρίσουν τουλάχιστον μια φορά στην ζωή τους?
    Έχεις προσέξει ότι σχεδόν όλοι οι άνδρες που έχουν παράπονο από τις μητέρες τους θα χωρίσουν τουλάχιστον μια φορά στην ζωή τους?»

    Ούτε αυτό ισχύει, οι βασικοί λόγοι που χωρίζουν τα ζευγάρια είναι δύο, ο πρώτος πως βρίσκουν αυτό που ψάχνουν έχοντας πρότυπο την οικογένειά τους (δηλαδή την στάση της μητέρας τους) κι ο δεύτερος επίσης βασικός, (ο κυριότερος κατά την γνώμη μου) είναι η σεξουαλική τους ανισορροπία για διαφόρους λόγους και αιτίες. Σεξουαλικά ευχαριστημένο ζευγάρι (με τα δικά μου μέτρα 🙂 ) μόνο ο θάνατος το χωρίζει.

  123. Μαρία said

  124. voulagx said

    #124: Διαβασες το σχολιο απο κατω;
    «Τόν Παυλόπουλο δέν τόν ήθελε αλλά κ δέν τόν ψήφισε ούτε τό 2015,διότι σέ ανύποπτο χρόνο ό Παυλόπουος τόν είχε χαρακτηρίσει ΗΛΙΘΙΟ!!!»
    Τωρα εξηγουνται ολα.

  125. Μαρία said

    125
    Ναι, το διάβασα.Οτι δεν τον είχε ψηφίσει το ξέρουμε. Οτι τον είχε πει ηλίθιο δεν το ήξερα.

  126. Πάντως, έτσι ο Μητσοτάκης πετυχαίνει μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια:Και εμφανίζεται πως δίνει θέση στις γυναίκες και απαλλάσσεται απ’ την σημερινή προεδρίνα του ΣτΕ και ξεκινάει η διαδικασία αντικατάστασης (που ναι, είναι ακομμάτιστη και δεν ξέρουμε την πολιτική της οικογένεια που λέει ο Κατρούγκαλος, αλλά…)

  127. Jane said

  128. ΚΑΒ said

    Οι 3 λόγοι

    //www.protothema.gr/politics/article/452715/dilosi-sok-kur-mitsotaki-oi-tre

    Αλήθεια, από τον Ιούλιο που βγήκε πότε επισκέφτηκε τον Π.τ.Δ.;

  129. ΚΑΒ said

    https://www.protothema.gr/politics/article/452715/dilosi-sok-kur-mitsotaki-oi-treis-logoi-pou-den-tha-psifiso-paulopoulo-gia-proedro/

  130. Μαρία said

    127
    Ακριβώς.

  131. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πάντως αν καταλήγουμε να μην είναι πολιτικό πρόσωπο ο ΠτΔ, δεν είναι φαίνεται και τόσο δύσκολο να βρεθεί υποψήφιος/α.

    Πόσοι να ήσαν οι μη πολιτικοί ΠτΔ ίσαμε τώρα;

  132. Μαρία said

    132
    Ο Στασινόπουλος για ένα εξάμηνο και ο Σαρτζ.

  133. Μαρία said

    121

  134. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    133 Μερσί
    Α, μάλιστα, δυο μόνο! Ο ένας για λίγο και με μονή θητεία ο έτερος.

    Καλημέρα

  135. Επειδή δεν κοιμάμαι τα βράδια από την αγωνία, μπορείτε να με πληροφορήσετε αν η κυρία Σακελλαροπούλου αποδέχθηκε την υποψηφιότητά της ;

  136. nikiplos said

    Πρόεδρος Δημοκρατίας η Έντνα!

  137. 107: Το ότι δεν υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ έρωτα και Verliebtheit, αναφέρεται και στο σχόλιο στο οποίο παρέπεμψα. Έχουμε, ωστόσο, κάλυψη πολλών πτυχών σε υψηλό βαθμό, και δη όταν η ελληνική λέξη αναφέρεται στην κατάσταση «ερωτευμένος». Το ότι το Liebe και το Verliebtheit ανάγονται σε κοινή ρίζα, ενώ η αγάπη και ο έρωτας σε διαφορετικές, εμπίπτει σε διαφορετική συζήτηση. Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε εδώ είναι ότι και τα γερμανικά γνωρίζουν ανάλογη διάκριση με τη δική μας. Άλλωστε, αν το ζητούμενο ήταν η αναγωγή σε διαφορετικές ρίζες, θα μπορούσε κανείς να αντιπαρατηρήσει ότι ενώ λ.χ. το νευριάζω και το εκνευρίζω συγγενεύουν ετυμολογικά, τα αντίστοιχα γερμανικά ärgern και aufregen ανάγονται σε διαφορετικές ρίζες.

  138. ΣΠ said

    Ο Βαρουφάκης προτείνει τη Μάγδα Φύσσα για Πρόεδρο της Δημοκρατίας

  139. sarant said

    139 Δεν ξέρω αν τη ρώτησε πρώτα αν δέχεται.

  140. Μαρία said

  141. nwjsj said

    Η ποσόστωση είναι ένας τρόπος να συνειδητοποιήσουν οι ιθύνοντες ότι πρέπει να λαμβάνουν υπόψη και τις γυναίκες όταν πρόκειται για αξιώματα και θέσεις ευθύνης. Βέβαια, το ότι το αυτονόητο χρειάζεται να επιβληθεί από το νόμο είναι κάπως θλιβερό, δεδομένου ότι σε κοινωνικό επίπεδο βρισκόμαστε ακόμα τόσο πίσω ώστε να καταφεύγουμε σε επιβολή μέτρων, οπότε δεν αρκεί να θεσπίζεται η ποσόστωση κι έπειτα να εφησυχάζουμε. Πρέπει παράλληλα να γίνει σοβαρός και εξαιρετικά μακροχρόνιος αγώνας για να ξεριζωθούν ή έστω να αποδυναμωθούν οι πατριαρχικές αντιλήψεις σε άντρες και γυναίκες, οι οποίες συχνότατα είναι ασυνείδητες και υποβόσκουσες. Η πατριαρχία είναι καλά εδραιωμένη στην καθημερινότητά μας και χρησιμοποιεί πολλά εργαλεία για να ανανεώσει το μήνυμά της, οπότε για ν’ αρχίσει ν’ αλλάζει σιγά σιγά ο τρόπος σκέψης πρέπει να εκφράζονται και οι γυναίκες, όντας συνειδητοποιημένες ότι κατά πάσα πιθανότητα θ’ ακούσουν τα σχολιανά τους, αλλά και οι άντρες που κατανοούν και ασπάζονται τις ίδιες αντιλήψεις, διότι η πατριαρχία αποδυναμώνει και τα δυο φύλα.

    Ζούμε σε μία χώρα όπου ο πρωθυπουργός, λίγες ώρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, δίνει αποκλειστική συνέντευξη στο BBC και έχει το θράσος να απαντά προκλητικά χαμογελαστός ότι δυστυχώς δεν υπήρξαν τόσο πολλές γυναίκες που να ενδιαφέρονταν για την ενασχόληση με την πολιτική όταν η μαύρη δημοσιογράφος Zeinab Badawi τον ρωτά το λόγο για τον οποίο μόνο 2 στους 22 υπουργούς είναι γυναίκες, αλλά αυτό που με προβληματίζει περισσότερο είναι πως όταν η Badawi εξανίσταται, ο πρωθυπουργός (ο οποίος στη Σταματίνα Τσιμτσιλή αναγνώρισε ότι για τις δουλειές του σπιτιού ευθύνεται η νοικοκυρά) χρησιμοποιεί το επιχείρημα της ποσόστωσης που εφάρμοσε στα ψηφοδέλτια ως επιχείρημα για να μας πείσει ότι είναι υπέρ της ισότητας των δυο φύλων. Θέλω να πω μ’ αυτό ότι η ποσόστωση είναι κάπως δίκοπη και ότι από μόνη της δεν λέει και πολλά, χρειάζονται ευρύτερες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις σε πολλά επίπεδα.

    Τα μυαλά αλλάζουν δύσκολα, με επίπονες και επίμονες διαδικασίες. Μερικές φορές, υπάρχουν αντιλήψεις που θεωρούμε αυτονόητες και κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να τις αμφισβητήσει. Δεν είναι εύκολο να ξεριζώσεις π.χ. την αντίληψη ότι ένα παιδί χρειάζεται μόνο τη μητέρα του για να μεγαλώσει κατά τα 3 πρώτα χρόνια της ζωής του, λες και ο πατέρας δεν είναι ικανός να το ταΐσει, να το αλλάξει, να το πλύνει, να το παρηγορήσει και γενικώς να του δίνει την αγάπη που χρειάζεται για να μεγαλώσει με σωματική και ψυχική υγεία.

    Και κάτι τελευταίο: τα σχόλια που εμπεριέχουν διακρίσεις ανθρώπων με βάση φυσικά χαρακτηριστικά επίκτητα ή εκ γενετής νομίζω ότι σιγά σιγά πρέπει να εκλείψουν από το ρεπερτόριό μας. Ειδικά οι πολιτικοί έχουν η καθεμιά και ο καθένας πάμπολλα δείγματα γραφής και έργο για να τους κρίνουμε με βάση αυτά. Το να γίνεται κουβέντα για το πόσα κιλά είναι ο ένας και για το τι μάρκα γόβες φοράει η άλλη, μας απομακρύνει από την ουσία των πραγμάτων και δεν προσφέρει τίποτα χρήσιμο πέρα από το να καλλιεργεί τα κατώτατα ένστικτα που οφείλουμε να περιορίσουμε για να προοδεύσουμε σαν κοινωνία.

  142. sarant said

    142 Προσυπογράφω

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: