Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Προεδρικά μεζεδάκια, έκδοση 2020

Posted by sarant στο 18 Ιανουαρίου, 2020


Για το καθιερωμένο σαββατιάτικο πολυσυλλεκτικό μας άρθρο δεν θα ταίριαζε αλλος τίτλος αφού προχτές ανακοινώθηκε το όνομα της κ. Κατερίνας Σακελλαροπούλου, ανώτατης δικάστριας, που μέσα στην επόμενη εβδομάδα αναμενεται ν’ αποτελέσει την πρώτη γυναίκα στην προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Όμως, αφού έβαλα τον τίτλο σκέφτηκα ότι κατά πάσαν πιθανότητα τον έχω ήδη χρησιμοποιήσει -και η υποψία μου βγήκε σωστή, αφού τον είχα βάλει στα τέλη του 2014, τότε που διεξάγονταν οι (άκαρπες τελικά) ψηφοφορίες για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Κι έτσι, πρόσθεσα τη χρονολογική σήμανση, να μη μπερδεύεται ο ιστορικός του μέλλοντος.

* Kαι ξεκινάμε. Η ελληνικούρα της εβδομάδας από την Εστία. Η γηραιά κυρία του ελληνικού τύπου (αφού ξεκίνησε να κυκλοφορεί τον προπερασμένον αιώνα) προβάλλει πεισματικά παλιομοδίτικο προφίλ και στο γλωσσικό, αφού γράφεται με πολυτονικό (θα πρέπει να είναι η μόνη καθημερινή εφημερίδα, ίσως όμως υπάρχουν και εκκλησιαστικές) και σε καθαρεύουσα -ή, πιο σωστά, κάτι σαν καθαρεύουσα.

Όμως δεν είναι εύκολο τη σήμερον ημέρα να γράψει κανείς καθαρεύουσα. Δεν αρκεί να γράφεις δημοτική και να αλλάζες τις καταλήξεις, όπως κάνει εδώ ο συντάκτης.

Αλλά και μόνο αυτό να κάνεις, θέλει προσοχή. Διότι, μπορεί η ευθύβολη να γίνεται «η ευθύβολος» στην καθαρεύουσα, αλλά η ξεκάθαρη δεν γίνεται «η ξεκάθαρος» -και εδώ που τα λέμε, ο ξεκάθαρος και η ξεκάθαρη δεν είναι λέξεις της καθαρεύουσας. Αν όμως τις βάλετε σε ένα καθαρευουσιάνικο κείμενο θα τις κλίνετε δημοτικότροπα, αλλιώς το αποτέλεσμα θα είναι κωμικό -το είχε εκμεταλλευτεί αυτό ο Ελισαίος Γιανίδης, δείτε το απόσπασμα εδώ με το πινακάκι, που δεν νομίζω να το έχω βάλει στο ιστολόγιο.

* Νέο κράτος εμφανιστηκε στον πλανήτη, μου λέει φίλος και μου στέλνει άρθρο του Χάφιποστ για τις καταστρεπτικές πυρκαγιές.

Εκεί, προς το τέλος, διαβάζουμε:

Στη Νέα Νότια Ουαλία, το κράτος που γειτνιάζει με τη Βικτόρια, οι οικολόγοι εκτιμούν ότι περίπου μισό δισεκατομμύριο ζώα ενδέχεται να έχουν πληγεί από τις πυρκαγιές….

Κράτος; Στα αγγλικά βεβαίως είναι state, και είναι ομόσπονδο κράτος η Νέα Νότια Ουαλία, αλλά κράτος δεν είναι. Πολιτεία τη λέμε, όπως και τις αμερικάνικες.

* Μια και μιλήσαμε για την Αυστραλία, διαβάζω ότι επιτέλους άρχισε να βρέχει και υπάρχει επιτέλους ελπίδα να σταματήσουν οι πυρκαγιές.

Θα θυμίσω ότι πριν από 10-12 μέρες η Ευγενία Μανωλίδου είχε καλέσει σε συλλογική προσευχή για να βρέξει στην Αυστραλία, αναφέροντας ότι «η δύναμη της συλλογικής προσευχής είναι αδιαμφισβήτητη ακόμα και από την επιστήμη».

Τότε, πολλοί την είχαν πάρει στο ψιλό.

Τώρα όμως, η κ. Μανωλίδου δικαιώθηκε.

Τι έχετε να πείτε, ολιγόπιστοι;

* Με ρωτάει φίλος, τι καταλαβαίνω διαβάζοντας αυτόν τον τίτλο είδησης:

Μετά από δέκα χρόνια οι συνταξιούχοι θα δουν αυξήσεις

Ο φίλος μου καταλαβαίνει ότι θα πρέπει να περιμένουν δέκα χρόνια (και ζήσε μαύρε μου…), αλλά το νόημα της ανακοίνωσης, όπως ξεκαθαρίζεται από τον υπότιτλο και από το κυρίως άρθρο, είναι ότι «για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια, φέτος θα γίνουν αυξήσεις.

Στην αρχή είχα συμφωνησει με τον φιλο μου ,αλλά μετά που το ξαναείδα νομίζω πως υπάρχει μια λεπτή διαφορά. Αν η πρόταση ήταν:

Μετά από δέκα χρόνια θα δουν αυξήσεις οι συνταξιούχοι

τότε θα έκλινα προς την ερμηνεία «ζήσε μαύρε μου». Έτσι που είναι διατυπωμένο, με αυτή τη σειρά των όρων,

Μετά από δέκα χρόνια οι συνταξιούχοι θα δουν αυξήσεις

είναι εξίσου πιθανή ή και πιθανότερη η ερμηνεία «για πρώτη φορά μετά δέκα χρόνια». Εσείς τι λέτε;

* Φίλος στέλνει άρθρο της ΕφΣυν για την κατάρριψη του αεροπλάνου στην Τεχεράνη, όπου υπάρχει η φράση «τα πιο ειλικρινά μου συλλυπητήρια», για την οποία διαμαρτύρεται.

Ο κανονικός τύπος είναι, βέβαια, «ειλικρινή συλλυπητήρια» αλλά βλέπω πως έχει μερικές εμφανίσεις και ο τύπος «τα ειλικρινά». Πρόκειται προφανώς για έλξη από το επίρρημα (ειλικρινά). Και το έχω ξαναπεί (αλλά δεν βρίσκω πού το είδα γραμμένο) πως ο Γ.Χατζιδάκις περί το 1920-30 διαμαρτυρόταν για το επίρρημα «ειλικρινά» και έλεγε πως είναι των αδυνάτων αδύνατο να καθιερωθεί διότι αντιστοιχεί σε τριτόκλιτο επίθετο ενώ όλα τα άλλα επιρρήματα σε -ά (απλά, σοβαρά, πειστικά, ευγενικά) αντιστοιχούν σε δευτερόκλιτα επίθετα.

Να όμως που το επίρρ. «ειλικρινά» καθιερώθηκε και τώρα πάει να κλείσει και ο κύκλος -αν και δεν θα δούμε αύριο γραμμένο «ο ειλικρινός».

* Κι ένα μη γλωσσικό, αλλά ταιριάζει με μια πρόσφατη συζήτησή μας. Λέγαμε τις προάλλες για την αφίσα κατά των εκτρώσεων στο μετρό και τον θόρυβο που προκάλεσε.

Λοιπόν, κατά σύμπτωση κάτι ανάλογο έγινε στο Παρίσι τον Δεκέμβρη.

Kολλήθηκαν στο μετρό αφίσες σαν κι αυτήν, που ο τίτλος θα πει:

«Η κοινωνία θα προοδεύσει εφόσον σέβεται τη μητρότητα/την πατρότητα» (υπήρχαν κι άλλες αφίσες με γυναίκα).

Και στο Παρίσι υπήρξαν αντιδράσεις των χρηστών του μετρό, και η εταιρεία που διαχειρίζεται τα διαφημιστικά στους σταθμούς του μετρό αποφάσισε να κατεβάσει τις αφίσες. Η οργάνωση πήγε δικαστικά και κέρδισε, αλλά η εταιρεία θα κάνει έφεση.

Δείτε όμως πόσο μεγάλη διαφορά έχει η γαλλική αφίσα από την ελληνική με το έμβρυο και με τις ψευδείς πληροφορίες.

* Παίζεται αυτές τις μέρες το Κατηγορώ! του Ρομάν Πολάνσκι, που είναι εμπνευσμένο από την υπόθεση Ντρέιφους.

Ντρέιφους έγραψα, επειδή έτσι έχει καθιερωθεί εδώ και δεκαετίες να λέγεται στα ελληνικά το όνομα του Alfred Dreyfus, του πρωταγωνιστή αυτής της πολύκροτης υπόθεσης. Αλλά εγώ είμαι πλέμπα, Μπυθουλαίος, άμοιρος της γαλλικής παιδείας και στερημένος από την παριζιάνικη φινέτσα.

Στο Αθηνόραμα, όπου την περίληψη της υπόθεσης των ταινιών τη συντάσσει προφανώς κάποιος απόγονος της μαντάμ-Σουσούς, διαβάζουμε:

Το 1894 ο εβραϊκής καταγωγής Γάλλος αξιωματικός Αλφρέντ Ντρεϊφίς καταδικάζεται για εσχάτη προδοσία, καθαιρείται και φυλακίζεται στο Νησί του Διαβόλου. Αλλά μια σειρά στοιχείων κάνει τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών αντισυνταγματάρχη Πικάρ να αμφιβάλλει για την ενοχή του.

Ο Ντρέιφους βλέπουμε ότι μασκαρεύτηκε γαλλοπρεπώς σε Ντρεϊφίς. Ωστόσο, κουτσή η γαλλοπρέπεια του συντάκτη. Ο Dreyfus στα γαλλικά δεν προφέρεται Ντρεϊφίς, αλλά, σαφώς, Ντρεφίς. Όχι ότι έχει καθοριστική σημασία το πώς προφέρεται στα γαλλικά, τη στιγμή που το όνομα έχει καθιερωθεί Ντρέιφους.

[Το οποίο «Ντρέιφους» δεν είναι και λάθος. Τα γερμανοφερμένα ονόματα δεν έχουν αυστηρό κανόνα προφοράς στα γαλλικά. Άλλα προφέρονται γαλλοπρεπώς, πχ ο Reiser – Ρεζέρ, άλλα γερμανοπρεπώς].

* Συνηθισμένο πια το λαθάκι, αλλά να το επαναλάβουμε.

Άνδρο ανομίας, λέει ο Σκάι.γρ βρέθηκε δίπλα στην ΑΣΟΕΕ. Κλασική υπερδιόρθωση, μαζί με τον νάπτη της μαντάμ Σουσούς που λέγαμε πιο πάνω.

Αλλά αν ο άντρας γίνεται ευπρεπισμένα άνδρας, και το δέντρο δένδρο, το άντρο, που είναι έτσι από τα αρχαία, δεν γίνεται άνδρο.

(Αλλά αυτό το λάθος το έχουν κάνει πολλοί: και ο Παπαγιώργης, και ο Περραιβός και ποιος ξέρει πόσοι ακόμα).

* Κι ένα αποθετικό από το in.gr, σε άρθρο για την υπόθεση της Βρετανίδας στην Κύπρο:

«Αυτή είναι μια πολύ κρίσιμη στιγμή για την Κύπρο όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών στα δικαστήριά μας» αναφέρει στον βρετανικό Guardian, η Αργεντούλα Ιωάννου, η οποία απογοητεύτηκε από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε η υπόθεση.

Είναι ίδια περίπτωση με τις μετοχές που διαπραγματεύτηκαν, που ίσως πρέπει να τους αφιερώσουμε ειδικό άρθρο κάποτε. Εφόσον λέμε «διαχειρίζομαι την υπόθεση», δεν στέκει η παθητικη φωνή «η υπόθεση διαχειρίστηκε από τους υπεύθυνους». Στην προκείμενη περίπτωση όμως υπάρχει απλούστερος τρόπος να πούμε το ίδιο πράγμα, χωρίς να καταφύγουμε στο άγαρμπο «έτυχε διαχείρισης η υπόθεση»: απογοητεύτηκε από τη διαχείριση της υπόθεσης.

* Λέγανε για τα αγγλικά του Τσίπρα, αλλά να και ο Δένδιας, που υποτίθεται πως έχει βγάλει Κολέγιο και έχει κανει μεταπτυχιακά στο Λονδίνο, και μιλάει τα αγγλικά με σωστή ίσως προφορά αλλά με χοντρά λάθη.

Όπως βλέπετε στο βίντεο εδώ, γύρω στο 00.40, λέει «why Morocco was not called in Berlin», θέλοντας να πει «γιατί το Μαρόκο δεν προσκλήθηκε στο Βερολίνο. Aλλά το ρήμα δεν είναι call, είναι invite, και η πρόθεση είναι to, οχι in!

Ευτυχώς οι υπεύθυνοι του Υπουργείου Εξωτερικών εντόπισαν το λάθος και το διόρθωσαν στο γραπτό κείμενο που μοιράστηκε στους δημοσιογράφους: we cannot understand why Morocco is not invited to Berlin

(Στο ίδιο κείμενο έγινε και άλλη κοπτοραπτική επέμβαση για θέμα ουσίας, για να απαλείψει την ελληνική δυσαρέσκεια).

* Η Επιτροπή για την Ισόρροπη Εκπροσώπηση στα Μαργαριτάρια (ΕΠ.ΙΣ.Ε.Μ.) με υποχρεώνει να βάλω κι ένα συριζέικο μαργαριτάρι, με το οποίο θα κλείσω το άρθρο.

Σε ραδιοφωνική του συνέντευξη ο Στέλιος Κούλογλου είπε στο πρώτο πρόγραμμα ότι η επιλογή της κ. Σακελλαροπούλου έγινε «διά της εις άτοπο επαγωγής» (στο 3.30 του ηχητικού που υπάρχει εδώ, εκτός αν δεν άκουσα καλά και τον αδικώ.

Στον ιστότοπο tvxs, γράφτηκε αρχικά «δια της ατόπου επαγωγής» και μετά διορθώθηκε -αλλά μόνο κατά το ήμισυ- σε «της ατόπου απαγωγής».

* Τα υπόλοιπα την άλλη βδομάδα -αν δεν έχουμε πάει να πολεμήσουμε στη Λιβύη. Καλό σαββατοκύριακο!

 

 

 

265 Σχόλια to “Προεδρικά μεζεδάκια, έκδοση 2020”

  1. Καλημέρα

    Το άνδρον είναι το ουδέτερον γνωστής νήσου των Κυκλάδων… 🙂 😀 :d

  2. Νέο Kid said

    Και γιατί είναι μεζεδάκι η επαγωγή εις άτοπον;
    Πολύ πιο συνηθισμένο βέβαια η απαγωγή, αλλά και η επαγωγή δεν είναι λαθος. Και οι δυο τύποι είναι δόκιμοι.

  3. Λευκιππος said

    Καλημέρα. Τι σημαίνει Μπυθουλαιος; Ήρεμα ρωτάω.

  4. Αὐγουστῖνος said

    Ἄχ, καὶ πόσο ἀπολαμβάνω τὶς σαββατιάτικες πιατέλες!

  5. Αὐγουστῖνος said

    #3 –> Ἡ ἐντρύφησις εἱς τὸ μνημειῶδες πονημα τοῦ Δημ. Ψαθᾶ «Ἡ μαντὰμ Σουσοῦ» θὰ σᾶς λύσῃ τὰς ἀπορίας σας, ἀγαπητέ! (Ἀλήθεια, μήπως ἔπρεπε νὰ γράφεται Μαν-δ-άμ;)

  6. Νέο Kid said

    Το «δια της ατόπου…» ναι, είναι γραμματικό λαθος. Δεν είναι η απαγωγή (ή επαγωγή) άτοπη! Αν ήταν έτσι ,δεν θα αποτελούσε παγκόσμιο εργαλείο Λογικής…
    Δια της εις άτοπον απαγωγής, ή σε απλιά δημοτικιά με α(ε)παγωγή σε άτοπο.

  7. ΣΠ said

    Καλημέρα,

    το είχε εκμεταλλευτεί αυτό ο Ελισαίος Γιανίδης, δείτε το απόσπασμα εδώ με το πινακάκι, που δεν νομίζω να το έχω βάλει στο ιστολόγιο

    Το έχεις βάλει: https://sarantakos.wordpress.com/2018/02/28/gianidis-2/

  8. atheofobos said

    Σχετικά με την δύναμη της συλλογικής προσευχής γράφω στο :
    ΤΟ ΠΟΡΝΕΙΟ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2017/04/blog-post_14.html

  9. Αὐγουστῖνος said

    Ἀπαγωγὴ καὶ ἐπαγωγὴ τὸ ἴδιο; Ἂς ἀκούσουμε λοιπὸν καὶ μία θεοδωρακικὴ Ἐπαγωγή:

  10. atheofobos said

    Υπάρχει επίσης και η θεραπευτική προσευχή! Γράφει γι΄ αυτήν, ο ιδιαίτερα αγαπητός σε μένα ,ομότιμος καθηγητής της Ψυχιατρικής και ψυχαναλυτής Θανάσης Τζαβάρας , που δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας στο βιβλίο του Ταξίδι από τα Κύθηρα Β΄Εκδ.2010 Εκδ. Συνάψεις .
    Ένα μικρό απόσπασμα εδώ:
    ΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΝΟΕΡΩΣ ΝΑ ΑΝΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΔΙΔΑΚΤΟΡΕΣ ΗΧΟΥ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΧΟΡΗΓΟΥΝ ΜΑΣΤΕΡ ΣΕ ΨΕΥΔΟΕΠΙΣΤΗΜΕΣ !
    http://atheofobos2.blogspot.com/2017/01/blog-post_30.html
    Δεν αποκλείεται η Μανωλίδου να είχε παρακολουθήσει το απίθανης σύλληψης σεμινάριο «Η Νοερά Προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης και ενδυνάμωσης στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς»!!! για το οποίο γράφω στο παραπάνω.

  11. digitalzoot said

    Καλημέρα

    Εγώ πιστεύω πως με δύο κόμματα θα γινόταν πιο σαφές:
    «Οι συνταξιούχοι, μετά από δέκα χρόνια, θα δουν αυξήσεις.»

  12. Παναγιώτης Κ. said

    Μπυθουλαίος! 🙂 🙂 🙂

  13. dryhammer said

    Εις άτοπον απαγωγή έχουμε όταν το θύμα δεν βρεθεί ούτε ζωντανό ούτε πεθαμένο. (βλέπε μαφία, καρτέλ, διάφορα καθεστώτα κλπ κλπ)

  14. Παναγιώτης Κ. said

    Διαβάζουμε στο ΛΚΝ:

    «απαγωγή η : (λογ., μαθημ.) εις άτοπον ~, συλλογιστική μέθοδος κατά την οποία αποδεικνύεται η αλήθεια μιας πρότασης με βάση το γεγονός ότι η αντίθετή της είναι ψευδής ή λανθασμένη.
    [λόγ. < αρχ. ἀπαγωγή (εἰς τό ἀδύνατον)]

    επαγωγή η [epaγojí] Ο29 : 1.(λογ.) νοητική λειτουργία, η οποία ξεκινά από το μερικό ή το ειδικό και καταλήγει στο γενικό. ANT. παραγωγή: Tέλεια / ατελής ~. Mαθηματική ~. || το σχετικό είδος συλλογισμού".

  15. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2-6 Ώστε είναι δεκτή η «εις άτοπον επαγωγή»; Αθώος ο Στέλιος λοιπόν!

    10 Που μου θυμίζεις ότι δεν προλάβαμε να βάλουμε άρθρο για την ομοιοπαθητική

    7 Α, πάλι καλά, να μην το ξαναβάλω τη Δευτέρα 🙂

    11 Ναι, αυτή είναι καλή λύση

  16. Νέο Kid said

    9. «Επαγωγή και απαγωγή το ίδιο» είναι δίκη σου γενίκευση, όχι δίκη μου! Τυπικό λογικό σφάλμα…
    Εγω μίλησα για το συγκεκριμένο περιεχόμενο και τη χρήση των λέξεων στην αποδεικτική μέθοδο.
    Η επαγωγή ,ως εργαλείο Λογικής, είναι καταρχήν η μετάβαση από το μερικό/ειδικό στο ολικό/γενικό. Ασχέτως αν η διαδικασία που ακολουθείται είναι πάντα λογικά ισχυρή ή όχι -στην περίπτωση της εις άτοπον ,είναι! – γλωσσικά είναι δόκιμη η «επαγωγή» στο συγκεκριμένο μαθημαλογικό συγκείμενο.

  17. Triant said

    Καλημέρα.

    Το πρώτο πράγμα που κάνω όταν ανοίγω το πισί είναι να διαβάσω τις επικεφαλίδες των ειδήσεων στην Ναυτεμπορική. Έπεσα λοιπόν πάνω σε αυτό!

    Γερμανία: Η Άγκυρα απέλασε μία ύποπτη για τρομοκρατία και τρία παιδιά. Αναρωτιέμαι τι ήταν αυτό που τους έκανε να την υποπτευθούν για τρία παιδιά. Τριγυρνούσε στους δρόμους αχτένιστη και παραμιλούσε;

  18. Eli Ven said

    Εγώ θα συμφωνώ με τον φίλο σας. Είναι ασαφές. Όταν διάβασα την φράση, κατάλαβα ότι οι συνταξιούχοι σε δέκα χρόνια από τώρα θα δουν αυξήσεις. Εγώ ή θα έβαζα κόμμα (Μετά από δέκα χρόνια, …) ή θα έγραφα «Δέκα χρόνια μετά…» (αλλά κι έτσι θα έβαζα κόμμα μετά, τώρα που το σκέφτομαι, οπότε αφήστε το … )

  19. Αὐγουστῖνος said

    Ἀγαπητὲ Νεοκίδιε, μακριὰ ἀπὸ μένα ἡ πρόθεση νὰ σὲ εἰρωνευτῶ ἤ, ἀκόμα χειρότερα, νὰ κάνω στὰ σοβαρὰ τὴ γενίκευση. Αὐτὸ εἶναι τὸ κακὸ μὲ τοὺς διαδικτυακοὺς διαλόγους: δὲν εἶναι διαφανής, ἀπούσης τῆς ὀπτικῆς ἐπαφῆς καὶ ἄρα τῆς μὴ λεκτικῆς ἐπικοινωνίας, ἡ πρόθεση τοῦ ὁμιλητῆ. Ἂν χαριτολογώντας καὶ «λογοπαίζοντας», ὅπως ἦταν ἡ πρόθεσή μου, σὲ ἐνόχλησα, πραγματικὰ λυπᾶμαι καὶ ζητῶ συγγνώμη.

  20. Νέο Kid said

    19. Ήθελα να αποσαφηνίσω τη θέση μου. Δεν υπάρχει θέμα. Όλα καλά.

  21. Pedis said

    Δείτε όμως πόσο μεγάλη διαφορά έχει η γαλλική αφίσα από την ελληνική με το έμβρυο και με τις ψευδείς πληροφορίες.

    καλά, αλλά θα έπρεπε να παρατηρήσεις τον διεθνή σχεδιασμό της επιχειρησης ενάντια στο δικαίωμα των γυναικών, αλλά και των ζευγαριών, στην έκτρωση.

  22. Pedis said

  23. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  24. LandS said

    Όταν γράφεις «θα δούνε» βάζεις τον άλλον να σκεφτεί σε μέλλοντα χρόνο, τον προσδιορίζεις μάλιστα με το «μετά από 10 χρόνια». Λογικό ο φίλος να τη πατήσει (που δεν νομίζω ότι την πάτησε).
    Αφού το γεγονός θα γίνει τώρα μπορείς να γράψεις «μετά από 10 χρόνια οι συνταξιούχοι βλέπουν αυξήσεις» ή να πετάξεις ένα «μέσα στο 20», «σε λίγους μήνες», «του αγίου π… ανήμερα» και να αφήσεις το «θα δουνε»

  25. Παναγιώτης Κ. said

    @9. Τι θέλεις να πεις; Εξήγησέ μας γιατί πριν από λίγο μου έβαλαν ένα προβληματάκι , έχω σε αυτό το μυαλό μου και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ για να …αποκρυπτογραφήσω τη σχέση του Μίκη με την…απαγωγή και την επαγωγή. 🙂

    ( Το προβληματάκι: Έχουμε τρία κλειστά αδιαφανή κουτιά όπου το ένα περιέχει μήλα, το άλλο πορτοκάλια και το τρίτο μήλα και πορτοκάλια. Τα κουτιά περιέχουν ψ ε υ δ ή ένδειξη επάνω τους για το περιεχόμενο.π.χ το πρώτο γράφει Π (αλλά δεν έχει πορτοκάλια) το δεύτερο Μ (αλλά δεν έχει Μ) και το τρίτο Μ+Π ( αλλά δεν έχει Μ+Π).
    (Οι παρενθέσεις διευκρινίζουν τι σημαίνει ψ ε υ δ ή ς ένδειξη).
    Το επίταγμα (όπως λέγαμε παλαιότερα στα Μαθηματικά): Επιτρέπεται να βάλεις το χέρι σου μία μόνο φορά βγάζοντας από ένα κουτί ένα μόνο φρούτο και να αποφανθείς για το περιεχόμενο όλων των κουτιών).

  26. leonicos said

    Μεζεδάκι Α

    In.gr
    Τι σηματοδοτεί η επίσκεψη Χαφτάρ στην Αθήνα;
    λόγο πως το παραδοσιακό της δόγμα «ότι δεν διεκδικούμαι και δεν παραχωρούμε τίποτα είναι παρωχημένο».

    και με με και με μαι, διαλαίγυς και πέρνις

  27. Αρειανός said

    15 (10) Μία μάλλον συνετή επιλογή, καθ’ ότι είναι καλύτερο να μην ανακατευόμαστε σε πράγματα που δεν γνωρίζουμε.

  28. leonicos said

    Μεζεδάκι Β

    Αλμυρά Λίμνη η Tuz

    Στην αρχαιότητα ονομαζόταν λίμνη Τάττα και αναφέρεται έτσι από τον Ξενοφώντα στο ιστορικό σύγγραμμά του Κύρου Ανάβασις αλλά και από τον Στράβωνα.

    από τη Βικιπαίδεια

    Ομολογώ ότι μπορει ναμκάνω και λάθος, αλλά πράμα τέτοιο δεν θυμάμαι. Θυμάται άλλος κανεις;

  29. leonicos said

    2 Κιδ

    Συμφωνώ και επαυξάνω. Λέγεται μεν ‘απαγωγή’ αλλά κατ’ ουσίαν για επαγωγή πρόκειται

  30. leonicos said

    Κρυωσε το τσάι μου, @@@@ώ το!

  31. Νέο Kid said

    25. Η αρχή του αποκλειόμενου μέσου , σιορ! ☺️
    Ανοίγουμε το κουτάκι «μηλοπορτόκαλα» και δια της ab(re)ductio ad absurdum…βουαλά!

  32. leonicos said

    Με κουρεψαν σήμερα και κρυώνει και ο σβέρκος μου

    Όταν μεγαλώσω θα γίνω μαλλιάς. Τώρα είμαι ακόμα υπό την εποπτία της συζύγου μου.

    Τζι τυχεράκια!

    Θα μένω άπλυτος, απριποίητος, αψέκαστος, ακούρευτος, αξύριστος, και με άκοπα τα νύχια! Αμέ!

    Πουκάμισο θα αλλάζω κάθε μήνα, αν έχει λερωθεί. Για φανέλα δεν το συζηταμε. Δεν φαίνεται

  33. leonicos said

    εποπτεία εννοώ. Οι θεσμοι παραμένουν. Σκετο μνημονιο γάμου

  34. LandS said

    25
    Στοιχειώδες Αν τραβήξεις Μ από το Μ+Π τότε το Μ έχει Π και το Π έχει Μ+Π. Αν τραβήξεις Π από το Μ+Π τότε το Μ έχει Μ+Π και το Π έχει Μ

  35. leonicos said

    Έχω μπλέξει με το Adam (Kryszeń 2012) Towards a Reconstruction of Hittite Geography – The Case of Šallapa. και πήζω

  36. leonicos said

    ου αγίου π… ανήμερα»

    δηλαδή; ουγκ ουγκ

  37. Triant said

    25: Όπως περιγράφεις το πρόβλημα, είναι αδύνατον να συμβεί. Εάν το Γ δεν έχει Μ+Π τότε ένα από τα Α και Β έχει Μ+Π. Αυτό λοιπόν δεν μπορεί να μην έχει Π (ή Μ). Υποθέτω λοιπόν ότι λείπει η λέξη ‘μόνο’.

  38. Dong-ho Spiros Merimanis said

    το γράμμα «u» στα γαλλικά είναι στα προφορικά κάτι ανάμεσα σε «ι» και σε «ου» και η απόδοσήτου στα ελληνικά είναι διφορούμενη :
    la purée έγινε ο πουρές, le surréalisme ο σουρεαλισμός, le documentaire λέγεται στα ελληνικά το ντοκιμαντέρ, υπάρχει όμως και και το ντοκουμέντο,

    ο Ντρέιφους δεν είναι «εβραϊκής καταγωγής» είναι γάλλος εβραίος όπως άλλοι είναι γάλλοι καθολικοί ή προτεστάντες αυτό είναι το σοβαρό λάθος στο Αθηνόραμα

  39. Παναγιώτης Κ. said

    Επαγωγή ή απαγωγή;
    Και η γνωστή ανεκδοτολογική ατάκα: «Πως το λέμε τελικά; Ιράν ή Ιράκ; Πείτε μου τι να γράψω!».

  40. leonicos said

    14 Παναγιώτης

    Σύμφωνα με τους ορισμούς σου δεν πρόκειται για επαγωγή. Αλλά δεν (μου αρέσει) το απαγωγή. Κάτι δενου πάει καλά.
    επαγωγική διαδικασία δεν είναι έτσι κι αλλιώς;

    Άλλωστε ο ορισμός σου αφορά την εις άτοπον απαγωγή, όχι την απαγωγή καθεαυτή

  41. sarant said

    38 Πράγματι γι΄αυτό κάποιοι το αποδίδουν με υ, αλλά βέβαια είναι θέμα σύμβασης.

  42. Dong-ho Spiros Merimanis said

    2
    σωστά, το λάθος είναι η έκφρασση «της ατόπου» «εις άτοπο(ν)» είναι επίρημα και δεν κλίνεται

  43. spiral architect 🇰🇵 said

    Ιδαίον Άνδρον

  44. spiral architect 🇰🇵 said

    Ιδαίον Άνδρον

  45. Παναγιώτης Κ. said

    @31,34, 37. Ωραία!
    Το ίδιο πρόβλημα να το διδάξουμε σε ένα μαθητή οπότε, νομίζω, διατηρεί το ενδιαφέρον του.

  46. P said

    (King Abdulaziz camel festival)

    τι μπορδέλ! άντε να θες να ξεπαρκάρεις …

  47. sarant said

    46 Ωραία φωτογραφία!

  48. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Σχετικά με την εις άτοπον απαγωγή, ή επαγωγή: πάντοτε πίστευα ότι και οι δύο όροι ειναι καπως… άτοποι. Νομίζω ότι θα απέδιδε καλύτερα το νόημα να πούμε «εις άτοπον αναγωγή«, δηλαδή ότι ενα επιχείρημα ανάγεται, καταλήγει, σε μια αντίφαση.

    Αυτό άλλωστε θα βρισκόταν σε συμφωνία και με το λατινικό reductio ad absurdum.

    Το να πούμε, βέβαια, «απαγωγη», σημαίνει οτι το επιχείρημα οδηγείται σε άτοπο, που δεν ειναι εντελώς λάθος. Αλλά το αναγωγή θα ηταν σαφώς προτιμότερο.

  49. leonicos said

    48 Αβονίδα

    Μπράβο! Αναγωγή πρέπει να είναι το σωστό.

    Και την Τάττα την έχει ο Στράβωνας στο 12ο κεφάλαιο. Αλλά αντί να πάρω το βιβλίο, πήρ το ψαχτήρι και στην Βικιθήκη έχει μόνο τα τρια κφαλαια του 12ου βιβλίου και ατή είναι στο 8ο.

    Είναι να μην τους εμπιστεύεσαι για τίποτα. Προφανώς το ιδιο έχω καθει και με τον Ξενοφώντα.

  50. leonicos said

    Το σταματάνε στο 3ο κεφάλαιο, χωρίς καμιά ένδειξη

  51. Ευγένιος said

    Ο αγαπητός κ. Σαραντάκος αφιέρωσε 160 λέξεις στα σημερινά μεζεδάκια για μιά ελληνικούρα της γεροντοκόρης «Εστίας» («ξεκάθαρος» αντί «ξεκάθαρη»), προκειμένου να μάς πείσει ότι τα μεταξωτά βρακιά της καθαρεύουσας θέλουν και επιδέξιους κώλους (απολύτως σωστό).

    Ξαναρωτάω τον κ. Νίκο: Ποιό είναι σημαντικότερο μεζεδάκι; Το «ξεκάθαρος» της «Εστίας» του αγράμματου εκδότη Γιάννη Φιλιππάκη ή η γκάφα του ελληνογνώστη φιλαράκου του Παντελή Μπουκάλα, που την περασμένη Τετάρτη 15/1 στην «Καθημερινή» ζήτησε από τον Κούλη να κορνιζάρει και να χαρίσει στον Άδωνι ένα ανύπαρκτο αρχαιοελληνικό ρητό;

    Ο κ. Μπουκάλας βαρέθηκε να κάνει 2-3 κλίκ για να βρεί το πραγματικό ρητό του Χίλωνος Λακεδαιμονίου, όπως το διασώζει ο Ιωάννης Στοβαίος:

    «η γλώσσα σου μή προτρεχέτω του νού»

    Την λέξη «διάνοια» την έβαλε στο ρητό ο ακροδεξιός Αθηναίος ρήτωρ Ισοκράτης 200 χρόνια αργότερα στην δημηγορία «Προς Δημόνικον». Η ακριβής φράσις του Ισοκράτους είναι:

    «πᾶν ὅ τι ἂν μέλλῃς ἐρεῖν, πρότερον ἐπισκόπει τῇ γνώμῃ· πολλοῖς γὰρ ἡ γλῶττα προτρέχει τῆς διανοίας»

    Δηλαδή, ούτε το «μή» υπάρχει, ούτε η προστακτική «προτρεχέτω», όπως επιπόλαια έγραψε ο φιλαράκος του κ. Σαραντάκου, απευθυνόμενος μάλιστα στον πρωθυπουργό της Ελλάδος…

    ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ: Με δύο μέτρα και δύο σταθμά είναι πάντοτε γραμμένα τα μεζεδάκια του Σαββάτου. Τους ιδεολογικούς εχθρούς «τους κράζουμε» ανελέητα ακόμη και για πταίσματα. Τους φιλαράκους μας τους καλύπτουμε, ακόμη και για γκάφες ολκής

  52. leonicos said

    Άρα το μεζεδάκι Β στο 28 δεν ήταν μεζεδάκι αλλά γκάφα μου

    Κάπως αλλιώς τολέμε εδώ. Θυμίστε μου

  53. Avonidas said

    Μπράβο! Αναγωγή πρέπει να είναι το σωστό

    Για να πουμε την αλήθεια, το σωστό είναι όποιο γραφεί ο Αριστοτέλης, που έχει το κοπυράιτ στη λογική 😉

  54. Νέο Kid said

    Η αναγωγή έχει άλλο περιεχόμενο στα μαθηματικά . Σημαίνει την μεταβολή μιας έκφρασης /εξίσωσης / ποσότητας σε ισοδύναμη απλούστερες μορφής. Πχ αναγωγή κλασμάτων, ριζικών κλπ.
    Ουσιαστικό το reductio είναι μεταφραστικό λάθος των βαλανιδοφάγων. Το σύγχρονο reduction σημαίνει αυτό που λέω στην αρχή, άλλωστε .
    Η απαγωγή για τους αρχαίους μαθηματικούς που είσαξαν τον όρο σημαίνει απλά «πηγαιμό» ( στο άτοπο).

  55. leonicos said

    51 Ευγένιε

    απ’ ό,τι είδες, γκάφες κάνουμε όλοι. Γράφουμε,λέμε κοκ. Οι χειρουργοι λένε ‘μονο όποιος δεν χειρουργεί δεν έχει επιπλοκές.’

    Εδώ φιλιλογούμε για να βελτιωνόμαστε οι ίδιοι. Δεν κάνουμε πόλεμο ο ένας στον άλλο,

    εκτός από μένα που χτυπάω αλύπητα τον Τζι. Όλοι οι άλλοι είναι καλοί.

  56. leonicos said

    φιλιλογούμε = ψιλιογούμε

    κερατο-πληκτρολόγιο! Δεν έχει ποτέ το σωστο πλήκτρο κάτω από το δάχτυλό μου.

  57. Νέο Kid said

    54. Τώρα βέβαια , για να μην παριστανω και τον πάνσοφο…, μπορεί το λατινικό reductio να είχε αρχικά άλλο σημασιολογικό περιεχόμενο από το εγγλέζικο reduction . Ας πει κανένας λατινομαθης

  58. leonicos said

    54 ΝεοΚιδ

    Τελικά το αφήνουμε όπως έχει, στη ησυχία του.

    Δεν κάναμε άσχημα που το ξεκουνήσαμε, για να πειστούν οι αλλοδαποί ότι οι ΑΗΠ είχαν πάντα δίκιο

  59. Παναγιώτης Κ. said

    @44. Καταπληκτικό!
    Οι υπότιτλοι σε βοηθούν να καταλάβεις τα λόγια του Ψαραντώνη!
    Η μουσική και η ερμηνεία… απογειωτικά!

  60. Georgios Bartzoudis said

    «μπορεί η ευθύβολη να γίνεται «η ευθύβολος» στην καθαρεύουσα, αλλά η ξεκάθαρη δεν γίνεται «η ξεκάθαρος»».

    # Αυτή τη γλώσσα την λέγαμε μαλλιαρή προ …δεκαετιών τινων (το ανακάτεμα δημοτικής και καθαρεύουσας-κυρίως ως προς τα «θέματα» των λέξεων). [Γρήγορα, προφανώς, η επέκταση της έννοιας μαλλιαρή γλώσσα συμπεριελάμβανε και κάθε γραφόμενη «δημοτική», που βέβαια δανείζεται στοιχεία από την «καθαρεύουσα»]

  61. Πέπε said

    > > Να όμως που το επίρρ. «ειλικρινά» καθιερώθηκε και τώρα πάει να κλείσει και ο κύκλος -αν και δεν θα δούμε αύριο γραμμένο «ο ειλικρινός».

    Σίγουρα;

    Μόλις πρωτοδιάβασα την αρχή από το μεζεδάκι με τα ειλικρινά συγχαρητήρια δε μου χτύπησε ιδιαίτερα: ναι, σκέφτηκα, αφού τον ειλικρινή τον λέμε και ειλικρινό. Όσο το σκεφτόμουν, άρχισα να διαπιστώνω ότι ούτε λέω ούτε (μάλλον) έχω ακούσει ποτέ «ο ειλικρινός, η ειλικρινή, το ειλικρινό, του ειλικρινού, τους ειλικρινούς» κλπ., απλώς έχω συνηθίσει τελείως το επίρρημα και γι’ αυτό μπερδεύτηκα. Ωστόσο, το πρώτο βήμα για ν’ αρχίσεις να λες έναν καινοφανή τύπο είναι να νομίζεις ότι γενικά υπάρχει και λέγεται. Και προς στιγμήν είχα μια τέτοια τάση.Κανένας από αυτούς τους τύπους, που τελικά δεν τους έχω ακούει ούτε πει, δε μου χτυπάει το καμπανάκι που μου χτυπάει το «διαμπερέ», ξεκάθαρο λάθος, ή ακόμα και το «του ομογενή», που δεν είναι ξεκάθαρο λάθος αλλά απλώς εμένα μ’ ενοχλεί.

    Νομίζω ότι ο ειλικρινός θα έρθει σύντομα και αθόρυβα, κι ας μην έχει άλλο ανάλογο στην ίδια κατηγορία.

  62. Αιμ said

    Καλημέρα,
    από το 14 :

    «Διαβάζουμε στο ΛΚΝ:

    «απαγωγή η : (λογ., μαθημ.) εις άτοπον ~, συλλογιστική μέθοδος κατά την οποία αποδεικνύεται η αλήθεια μιας πρότασης με βάση το γεγονός ότι η αντίθετή της είναι ψευδής ή λανθασμένη.
    [λόγ. < αρχ. ἀπαγωγή (εἰς τό ἀδύνατον)]"

    Μου φαίνεται επιεικώς ανακριβής ο ορισμός. Η εις άτοπον απαγωγή είναι η μέθοδος κατά την οποία αποκλείονται οι ΑΛΛΕΣ πιθανές προτάσεις και όχι η αντίθετη βέβαια άσε που θα είχε εφαρμογή μόνο σε διλήμματα. Κάνω λάθος ;

    Το "εις άτοπον" πάλι δεν το αντιλαμβάνομαι σαν επίρρημα αλλά σαν επίθετο, και εννοείται κάτι σαν συμπέρασμα, αποτέλεσμα κλπ. Τώρα που το 'γραψα και το βλέπω το τελευταίο, μπορεί να 'ναι και … άτοπο

  63. Παναγιώτης Κ. said

    Η μέθοδος της εις άτοπον απαγωγής. (Έμμεση απόδειξη).
    Ο Δημητράκος στο λήμμα απαγωγή ξεκινάει γράφοντας «το οδηγείν».
    Έχοντας αυτό κατά νου και στην προσπάθεια μου να διώξω την προκατάληψη των μαθητών για την μέθοδο της εις άτοπον απαγωγής μετέφραζα: Η μέθοδος που μας οδηγεί σε άτοπο όπου άτοπο είναι αυτό που αντιφάσκει είτε στις υποθέσεις του ζητήματος που μας δόθηκε είτε σε αληθείς μαθηματικές προτάσεις.
    Μια και το έφερε η κουβέντα. Η προκατάληψη των μαθητών οφείλεται στην πλημμελή διδασκαλία του θέματος από τους περισσότερους δασκάλους των Μαθηματικών. Πολύ απλά οι ίδιοι δεν έχουν ξεκαθαρίσει μέσα τους την μέθοδο οπότε αυτό που βγαίνει προς τους μαθητές είναι κάτι… τρελό γι αυτούς!

  64. Avonidas said

    Μου φαίνεται επιεικώς ανακριβής ο ορισμός. Η εις άτοπον απαγωγή είναι η μέθοδος κατά την οποία αποκλείονται οι ΑΛΛΕΣ πιθανές προτάσεις και όχι η αντίθετη βέβαια άσε που θα είχε εφαρμογή μόνο σε διλήμματα. Κάνω λάθος ;

    Φοβούμαι πως ναι 🙂

    Οι προτάσεις για τις οποίες γίνεται λόγος ειναι του τύπου ναι/όχι, που σημαίνει ότι είτε αυτές είτε η άρνησή τους αληθεύουν, κατ’ ανάγκην. Παραβλέποντας το γεγονός ότι ο ορισμός θα επρεπε να μιλά για την «άρνηση» μιας πρότασης, κι οχι την «αντίθετη» πρόταση, κι αν δεχτούμε τους ορους ως ισοδύναμους, υπάρχει μόνο μία αντίθετη πρόταση και καμία αμφισημία.

    Για παράδειγμα, μ’ αυτη την έννοια η αντίθετη της πρότασης:

    «Ο βώλος ειναι άσπρος»

    Θα ήταν η πρόταση:

    «Ο βώλος ΔΕΝ ειναι άσπρος» (Η «ο βώλος είναι μη-άσπρος»)

    Κι οχι, όπως θα υπαγόρευε η καθημερινή χρήση:

    «Ο βώλος ειναι μαύρος»

  65. Avonidas said

    Ετυμολογικά, αν δεν κάνω λάθος, το άτοπο ειναι αυτό που δεν έχει τόπο, που δεν συναντάται πουθενά, που δεν υπάρχει, όπως θα λέγαμε στη μαλλιαρή, 😋 σωστά;

    Συγγενεύει δηλαδή εννοιολογικά με την ουτοπία.

  66. Παναγιώτης Κ. said

    @62. Η αντίθετη μια πρόταση Π είναι αυτή που προκύπτει ως άρνηση της Π.
    π.χ
    Π: Ο α είναι θετικός.
    όχι Π: Ο α όχι θετικός. Δηλαδή, αρνητικός ή μηδέν.

    Οπότε σε φιλολογικό πλαίσιο μπορούμε να σχολιάσουμε: Αν δεν αγαπώ κάποιον άνθρωπο δεν σημαίνει οπωσδήποτε ότι τον μισώ. Υπάρχει και η περίπτωση να είμαι αδιάφορος απέναντί του. (Ουδέτερη κατάσταση!)

    Το ΛΚΝ δεν έκανε λάθος.

  67. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    Για εκείνη την επίθεση των χάκερς σε Ιστοσελίδες στην Ελλάδα (και μάλιστα κυβερνητικές κλπ., συμπεριλαμβανομένης τηε ΕΥΠ του Conte Leon😎) δεν είδα να γράφει κανείς κάτι….
    Τι δηλαδή, είμαστε τίποτα «…συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί…», ε; 🤔

  68. Αιμ said

    Δηλαδή με την εις άτοπον απαγωγή εξετάζουμε μία-μία τις επιμέρους προτάσεις/λύσεις και όχι όλο το πρόβλημα που μπορεί να έχει πολλές τέτοιες ;

  69. Avonidas said

    Για την ακριβεια, η μέθοδος της απαγωγής σε άτοπο αποδεικνύει την αλήθεια μιας πρότασης οχι ακριβώς με βαση το οτι η άρνησή της ειναι ψευδής (στο κατω-κατω πώς θα το γνωρίζαμε αυτό; ) αλλά εξαιτίας του ότι ΑΝ η άρνησή της ηταν αληθής, θα οδηγούσε σε αντίφαση, όπου κάποια πρόταση ΚΑΙ η άρνησή της θα αληθευαν και οι δύο.

    Σαν παράδειγμα, ας αναλύσουμε τον κλασσικό συλλογισμό του μεγάλου Tottus:

    Χτες το πρωί ειδα τον παππού μου να κραταει τους Times του Λονδίνου. Ο παππούς μου δεν ξερει αγγλικά. Αρα, πήγαινε για χέσιμο

    Ας ξεκινήσουμε υποθέτοντας το αντιθετο, ότι ο παππούς δεν πήγαινε για χέσιμο. Αυτο, σε συνδυασμό με το οτι ο παππούς κρατούσε τους Times, μας οδηγεί στο συμπέρασμα:

    «Ο παππούς θα διαβάσει τους Times»

    Επίσης, όμως, το γεγονός ότι ο παππούς δεν ξερει αγγλικά, μας οδηγεί στο συμπέρασμα:

    «Ο παππούς δεν θα διαβασει τους Times»

    Έχουμε καταλήξει, λοιπόν, ότι μια πρόταση ΚΑΙ η άρνησή της αληθεύουν και οι δύο. Κι επειδη αυτο δεν μπορει ποτέ να συμβαίνει, πρέπει καποια υπόθεση που θεωρήσαμε σωστή να μην ειναι σωστή. Η μονη υπόθεση που εισαξαμε αυθαιρετα, η μονη που μπορεί να αμφισβητηθεί, είναι οτι ο παππούς ΔΕΝ πηγαινε για χέσιμο. Κι εφόσον δεν μπορεί να αληθεύει, γιατί οδηγεί σε αντίφαση, πρέπει να αληθεύει η άρνησή της, δηλαδή:

    «Ο παππούς πήγαινε για χέσιμο»

    Ενας συλλογισμός, όπως θα ελεγε κι ο Αριστοτέλης, αναγκαίος 😜

  70. sarant said

    61 Λες; Γιά να δούμε

    62 Δίκιο έχεις για τον ορισμό, δεν είναι καλός

    69 Κι αν ο παππούς ήθελε να καθαρίσει ψάρια ή να βάψει τον τοίχο ή να τυλίξει τίποτα;

  71. voulagx said

    Ωραιος ο Tottus! Κανενα παραδειγμα με την εις ατοπον επαγωγη;

  72. Αρχίσαμε πάλι…

  73. Παναγιώτης Κ. said

    Με την εις άτοπο απαγωγή η άρνηση της αποδεικτέας (η άρνηση σε όλες της τις εκδοχές) συνδυάζεται με τις υποθέσεις που έχουν δοθεί καθώς και όποια άλλη αληθή πρόταση και οδηγούμαστε σε αντίφαση ή όπως αλλιώς λέμε, σε άτοπο.
    Κατασκευάζω ένα παράδειγμα τώρα για τις ανάγκες της συζήτησης. (Ας μου συγχωρηθεί η όποια αστοχία).
    Να αποδείξετε ότι στον πλανήτη Χ δεν υπάρχει ζωή.
    Ατόπως.
    (Πρέπει να το λέμε από την αρχή ότι θα χρησιμοποιήσουμε τη μέθοδο της εις άτοπον απαγωγής)
    Υποθέτουμε ότι υπάρχει ζωή στον Χ.
    Γνωρίζουμε ότι προϋπόθεση για να υπάρχει ζωή είναι η ατμόσφαιρα του πλανήτη να έχει οξυγόνο (όπως συμβαίνει στη Γη).
    Με κάποιο όργανο (φασματογράφος;) διαπιστώνουμε ότι η ατμόσφαιρα του πλανήτη Χ δεν έχει οξυγόνο.
    Ύπαρξη ζωής χωρίς οξυγόνο είναι αδύνατη (άτοπο).
    Πράγματι λοιπόν στον Χ δεν υπάρχει ζωή,

    Το παράδειγμα είναι απλοϊκό.
    Στα Μαθηματικά όμως η μέθοδος αυτή σε κάποιες περιπτώσεις απόδειξης μιας πρότασης, είναι…σωτήρια!

  74. Αιμ said

    Με βρήκες μικρό και με δουλεύεις Αβό 🙂

    Πάω βόλτα

  75. Παναγιώτης Κ. said

    Αν θυμάμαι καλά ο Γαλιλαίος είχε χρησιμοποιήσει την εις άτοπο απαγωγή για να αποδείξει ότι στο κενό αν ταυτοχρόνως αφήσουμε ελεύθερα δύο σώματα από το ίδιο ύψος πέσουν στο έδαφος αυτά θα φτάσουν επίσης ταυτόχρονα στο έδαφος, έστω και αν έχουν διαφορετικές μάζες.
    Μέχρι τότε πίστευαν ότι αυτό που έχει την μεγαλύτερη μάζα φτάνει πρώτο.

  76. Παναγιώτης Κ. said

    Πόσες μέρες μπορεί να λείψει κάποιος σχολιογράφος χωρίς χρειαστεί να τον…αναζητήσουμε; 🙂

  77. Conspiraki Theologist said

    Στο πρόβλημα του 25 με τα κουτάκια με μήλα και πορτοκάλια είναι απαραίτητη όντως η διευκρίνηση «δεν περιέχει ΜΟΝΟ μήλα», επειδή αλλιώς το πρόβλημα δεν ορίζεται σωστά. Πάντως λύνεται από οποιοδήποτε κουτί κι αν τραβήξεις.

  78. ΣΠ said

    Η εις άτοπον απαγωγή: ¬Β → ¬Α => Α → Β

  79. ΣΠ said

    Τι κάνει ένας τόνος!
    Επίθεση με μπόγιες στο προξενείο της Αυστραλίας

  80. Παναγιώτης Κ. said

    @77. Από οποιοδήποτε κουτί και αν τραβήξεις;
    Δηλαδή όχι από αυτό που φέρει την ένδειξη Μ+Π;

  81. ΣΠ said

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες Θανάσηδες. Έχουμε κανέναν στο ιστολόγιο;

  82. ΣΠ said

    80
    Όχι, πρέπει να τραβήξεις από το Μ+Π.

  83. ΣΠ said

    Ένα ψευδόφιλο απ’ αυτό το άρθρο: https://www.oneman.gr/pop-code/t/tileorasi/interviews/john-malkovich-interview-venice-new-pope.5670512.html

    «…μιλώντας ταυτόχρονα για το πόσο σκεπτικός είναι απέναντι στην πίστη…»

    Στα αγγλικά skeptical σημαίνει επιφυλακτιός, δύσπιστος.

  84. ΣΠ said

    Και η απαγωγή της λογικής από τον Μπογδάνο:

    Μεταφέρω τον συλλογισμό του διότι δεν είναι και τόσο εύκολο να παρακολουθησει κανείς τι λέει:

    «Ένα συλλογισμό θα κάνω εγώ. Μπορεί να είναι και λάθος ο συλλογισμός, αλλά να σας πως το συλλογισμό. Είναι όλοι οι αριστεροί σύντροφοι; Ναι. Είναι οι
    συγκεκριμένοι τρομοκράτες ακροαριστεροί; Ναι. Οι ακροαριστεροί έχουν υπάρξει αριστεροί; Ναι. Άρα είναι πρώην σύντροφοι με όλους τους αριστερούς. Ναι. Είναι ο Αλέξης Τσίπρας αριστερός; Ο ίδιος τουλάχιστον λέει πως ναι. Άρα είναι ο Αλέξης Τσίπρας πρώην σύντροφος με τους ακροαριστερούς που πήραν το δρόμο της ένοπλης βίας. Ναι ρε παιδιά».

    Και αφού οι υπόλοιποι τον κράξανε:

    «Να σας θυμίσω ότι ίσως είμαι ο μόνος στο πάνελ που έχει master στην αναλυτική φιλοσοφία. Σας λέω κάτι πάρα πολύ λογικό. Είναι όλοι οι αριστεροί σύντροφοι; Ναι. Είναι οι ακροαριστεροί πρώην αριστεροί; Ξέρετε κανέναν ακροαριστερό που να μην πέρασε πρώτα από την αριστερά; Να πήγε κατευθείαν στην άκρα αριστερά; Όχι».

  85. Avonidas said

    Κι αν ο παππούς ήθελε να καθαρίσει ψάρια ή να βάψει τον τοίχο ή να τυλίξει τίποτα;

    Να καθαρίσει ψάρια την ωρα που χ*ζοτανε, ο άνθρωπος; Ας μη γινομαστε παράλογοι! 😁

  86. Avonidas said

    Αν θυμάμαι καλά ο Γαλιλαίος είχε χρησιμοποιήσει την εις άτοπο απαγωγή για να αποδείξει ότι στο κενό αν ταυτοχρόνως αφήσουμε ελεύθερα δύο σώματα από το ίδιο ύψος πέσουν στο έδαφος αυτά θα φτάσουν επίσης ταυτόχρονα στο έδαφος, έστω και αν έχουν διαφορετικές μάζες.

    Ο Γαλιλαίος ήταν μανούλα σε κατι τετοιους συλλογισμούς, που εδειχναν την εσωτερική ασυνέπεια του αριστοτελισμού.

    Το επιχείρημα που περιγράφεις ειναι μάλλον το εξής: ο Γαλιλαίος ζητησε να φανταστούμε οτι ενωνουμε δύο τούβλα το ενα πανω στο αλλο, ενα ελαφρυ και ενα βαρυ, και τα αφηνουμε να πεσουν απο καποιο ύψος. Ανάλογα με ποια σειρα θα τα στοιβαξουμε, ειτε το βαρύτερο θα σπρωξει το ελαφρύτερο και θα το κανει να πεσει γρηγορότερα, ειτε το ελαφρύτερο θα καθυστερήσει το βαρυτερο στην πτώση του. Περιμένουμε, συνεπώς, οτι το συνονθύλευμα θα πέσει με καποια ενδιάμεση ταχυτητα σε σχεση με τα αρχικα σώματα που κολλησαμε. Αλλα το συνονθύλευμα αποτελεί ταυτοχρονα ενα σωμα βαρυτερο κι απ’ τα δύο αρχικά σώματα, και με βαση τον αριστοτελισμο θα επρεπε να πεσει ακομα γρηγοροτερα απο τα δύο. Όπερ άτοπο.

  87. venios said

    Μετά από δέκα χρόνια, θα δουν αυξήσεις οι συνταξιούχοι
    Μετά από δέκα χρόνια θα δουν αυξήσεις, οι συνταξιούχοι

  88. Prince said

    0: Κράτος; Στα αγγλικά βεβαίως είναι state, και είναι ομόσπονδο κράτος η Νέα Νότια Ουαλία, αλλά κράτος δεν είναι. Πολιτεία τη λέμε, όπως και τις αμερικάνικες.

    Ναι, αλλά οι Αμερικάνικες ΕΙΝΑΙ Πολιτείες ΚΑΙ στο όνομα της Ομοσπονδίας (η.Π.α.). Στην Αυστραλία δεν ξέρω αν τις λένε Κράτη, Πολιτείες ή Νομούς (λ.τ.). Θα μπορούσαμε δηλαδή να λέμε Πολιτεία και το Γερμανικό Bundesland; Κράτος το λέμε.

  89. ΣΠ said

    88
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B5%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%95%CF%80%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82

  90. Παναγιώτης Κ. said

    Στο κύριο άρθρο των Νέων σήμερα:
    «Ο προσανατολισμός της ελληνικής κυβέρνησης είναι αυτός μιας ε ν ε ρ γ ο ύ ς διπλωματίας».

    Στην ονομαστική δεν έχουμε «η ενεργός διπλωματία» ;

  91. Apropos Νέα Νότια Ουαλία, states.
    Καθιερώθηκε στη γλώσσα μας να λέμε τα states (των ΗΠΑ, του Καναδά, της Αυστραλίας κτλ «Πoλιτείες»), άρα τις ΗΠΑ Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κοκ
    Επίσης, καθιερώθηκε να λέμε τις Ομόσπονδες Χώρες, αποκαλούμενες και απλώς Χώρες (Bundesländer ή απλώς Länder) της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Bunderepublik Deutschland) «κρατίδια», πράγμα που εκτος των άλλων είναι και αρκετά υποτιμητικό (κάτι σαν τα άλλοτε «Σκόπια» ένα πράμα). Τη στιγμή μάλιστα που χώρες όπως η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, η Βάδη Βυρτεμβέργη ή η Βαυαρία είναι αρκετά μεγαλύτερες από την Ελλάδα σε πληθυσμό, και έχουν ξεχωριστά Συντάγματα, Βουλές, Πρωθυπουργούς, ενώ η Ομοσπονδία έχει καγκελάριο και Θεμελιώδη Νόμο (Grundgesetz), αλλά όχι Συνταγμα. Θυμίζω επίσης ότι είναι κοινός τόπος στο γερμανικό τύπο να αναφέρεται στο όλο (ομοσπονδιακό) κράτος συνοπτικά ως «Bunderepublik» (η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία) και στις συνιστώσες του ως Länder (οι Χώρες).
    Άλλο μόνιμο πρόβλημα είναι η δυσκολία να γίνει μεταφραστική διάκριση μεταξύ republic/Republik αφενός και Demokratik αφετέρου. To πρώτο απαντάται συνηθέστερα σε τίτλους κρατών και αναφέρεται αποκλειστικά και μόνον σε αβασίλευτες δημοκρατίες. Η Ελλάδα, η Γαλλία, η Γερμανία, η Τσεχία, οι ΗΠΑ είναι republics, αλλά το Βέλγιο, η Δανία, η Νορβηγια είναι democratic kingdoms ή crowned Democracies. Αυτή η δυσκολία μας μπέρδευε τόσο ώστε μετονομάσαμε την παλαιά Ανατολική Γερμανία (επίσημα και κατά λέξη Γερμανική Δημοκρατική Πολιτεία – Deutsche Demokratische Republic) σε Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία.
    Πολλές από αυτές τις (μεταφραστικές και νοηματικές) αποκλίσεις προέρχονται μάλλον εν πρώτοις από αυτό που καθιερώθηκε στη νεότερη Ελλάδα να θεωρείται ως κράτος ή χώρα, αλλά και από τη σύγχυση στην ελληνική γλώσσα μεταξύ nationality και ethnicity. Αλλού, λόγω της μακροχρόνιας ομοσπονδιακής παράδοσης είναι αυτονόητο ότι πέρα από το «κράτος» που έχουμε εμείς στο μυαλό μας (είναι αποκλειστικά το εθνικό κράτος/national state – και η ομοσπονδία των ΗΠΑ είναι υπόδειγμα national state, μολονότι είναι άκρως πολυεθνοτικό κράτος), κάλλιστα μπορεί να νοείται μη εθνικό κράτος – η Καλιφόρνια, η Νεμπράσκα, το Οντάριο, η Νέα Νότια Ουαλία.
    Ομοίως, λόγω της σύντομης ομοσπονδιακής παράδοσης και της μακροχρόνιας φεουδαρχικής, της ιστορίας εν γένει, για τους Γερμανούς είναι αυτονόητο ότι η Βάδη Βυρτεμβέργη είναι χώρα (Land, αλλά ποτέ Staat πόσο μάλλον «Kleinstaat»=κρατίδιο) και η Ομοσπονδία είναι Republik, ωστόσο Nationalstaat. Διαφωνούν μόνον αρκετοί Βαυαροί, και το εκδηλώνουν στα Βαυαρέζικα, όχι μόνον στα γήπεδα με τη θρυλική κραυγη Mia san mia = Εμείς είμαστε εμείς – δηλ. «είμαστε διαφορετικοί», «σε όσους αρέσουμε» – για την οποία οι λοιποί Γερμανοί, που το ίδιο θα το έλεγαν Wir sind wir χρειάζονται ασφαλώς μεταφραστή.
    Σε κάθε περίπτωση, αυτή η καθιερωμένη σύγχυση εννοιών, που ανάλογα με την περίπτωση μεταφράζει πολιτεία αντί κράτους ή όχι, κρατίδιο αντί χώρας ή όχι, αλλάμε μια έννοια ακόμη και δημοκρατία αντί πολιτείας ή και λαοκρατία αντί δημοκρατίας, μόνον σύγχυση ουσίας παράγει.

  92. ΣοφίαΟ said

    Το in και το to και τα λοιπά επιρρήματα τα κάνω λάθος κι εγώ όταν μιλάω- στο γράψιμο τα ελέγχω, και μεγάλωσα σε περιβάλλον που ακουγόταν πολύ η αγγλική και ζω σε αγγλόφωνη χώρα χρόνια. Ούτε καν πταίσμα δεν είναι.

    Σημ. Πάντως δεν ισχυρίζομαι ότι έχω καλή προφορά. Αυτό ας το κρίνουν οι φυσικοί ομιλητές, όχι οι άλλοι Έλληνες.

  93. sarant said

    92 Σοφία, δεν ξέρω γιατί είχε κρατηθεί το σχόλιό σου.

    88-91 Για τα γερμανικά εγώ αποφεύγω το «κρατιδιο», έχω γράψει και άρθρο, και λέω «ομόσπονδο κράτος».

  94. Αναρωτιέμαι εάν αυτή η σύγχυση δείχνει συλλογική πολιτική ανωριμότητα, ¨»ανωριμότητα περί τα κοινά», που εκδηλώνεται και γλωσσικά, σε όρους που επιλέγουμε για πολιτική χρήση και ιδίως για την «υψηλή» πολιτική (η οποία αφορά κυριαρχία, πολιτειακή υπόσταση κτλ);

  95. Prince said

    89: Ευχαριστώ πολύ! Ώστε λέγεται επίσημα «Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας», έτσι αλλάζει το πράμα.
    Πάντως, μεγάλο μπέρδεμα και ανούσιο, όπως λέει στο εκτενέστατο κι επεξηγηματικότατο σχόλιο 91 ο Aftercrisis.

  96. Avonidas said

    @ΣΠ

    Ο συλλογισμός του Bogdus ειναι ακόμη πιο αναγκαίος από του Tottus 😂

  97. Νέο Kid said

    «Ο δε Αρχιμήδης ούτω λέγει, ότι η Ζ γωνία τηι Ε ή ίσην εστίν ή ελάττων ή μείζων.Έστω πρότερον μείζων η Ζ της Ε , ελάττων άρα η Ε. υποκείσθω ουν πάλι όμμα το Δ, και από του όμματος πάλιν ανεκακλάσθω επί τω ορώμενον το Β. έσται άρα η Ε γωνία μείζων της Ζ ην δε και ελάττων, όπερ άτοπον.»
    Η πρώτη απαγωγή είς ατοπον για φυσικό νόμο. (Τις ισες γωνιές προσπτωσης και ανάκλασης του φωτός )
    Του μεγάλου Αρχιμήδους , βεβαίως βεβαίως !

  98. Μαρία said

  99. Avonidas said

    @Μαρία

    Και πού βλέπεις το παράξενο; Ειναι γνωστό σε τι προσιδιάζει καλύτερα η εξωτερική μας (κι οχι μονο) πολιτική. 🙂

  100. Avonidas said

    @ Νέο Kid

    Με δυο λόγια, ο Αρχιμήδης χρησιμοποιεί τη συμμετρία αριστερα/δεξια: αν οι γωνίες ανάκλασης και προσπτωσης δεν ηταν ίσες, το κάτοπτρο θα ειχε καποια προτιμώμενη κατεύθυνση ως προς την οποία θα ηταν μεγαλύτερη η γωνία. Αλλά το κατοπτρο ειναι συμμετρικο προς τις δύο κατευθύνσεις, ετσι οι γωνίες πρέπει να είναι ισες.

    Η μισή σύγχρονη φυσική βασίζεται σε αυτο ακριβως το ειδος επιχειρήματος 😊

  101. Κιγκέρι said

    «…Όμως δεν είναι εύκολο τη σήμερον ημέρα να γράψει κανείς καθαρεύουσα. Δεν αρκεί να γράφεις δημοτική και να αλλάζεις τις καταλήξεις, όπως κάνει εδώ ο συντάκτης.
    Αλλά και μόνο αυτό να κάνεις, θέλει προσοχή.»

    Εγώ είμαι μικρή και την καθαρεύουσα δεν την πρόλαβα, αλλά βρε παιδί μου, το «συμφώνως προς» δεν πάει με διασταυρωμένες πηγές, πάει με διασταυρωμένας πηγάς και «η απάντησις» δεν μπορεί να ήταν, παρά να ήτο, άσε που από «τον Πρωθυπουργό», όσο νά ’ναι, λείπει ένα τελικό ν.
    Ντιπ δεν ένιωθε αυτός ο συντάκτης, «η ξεκάθαρος» τον μάρανε!

  102. sarant said

    101 Πολύ σωστα!

  103. Γιάννης Ιατρού said

    97: Αυτά τα εξιστορεί ο Ήρωνας ο Αλεξανδρινός στα «Κατοπτρικά»…
    Πάντως μας αποκρύπτει(ς) τι γίνεται με τον νόμο της ανάκλασης στα μικρά μήκη κύματος… (έτσι για να ξυπνήσει το ένστικτο του φυσικού σε μερικούς εδώ μέσα 🙂 )

  104. Νέο Kid said

    100. Ναι. Μου κάνει πάντως εντύπωση αυτό που λες για τη σύγχρονη Φυσική. Elaborate a bit ,if possible.
    Είχα την εντύπωση ότι άνευ πειραματικής επιβεβαίωσης καμία απαγωγή εις άτοπο δεν αρκεί .
    Κι ο Γαλιλαίος άλλωστε , καλού κακού τα έριξε τα μπαλάκια του απ τον Πύργο 😜 γιατί στο φιναλε μπορει το βαρύ τούβλο να τραβάει υποχρεωτικά σα κάτω γρήγορα το ελαφρύ ,σε ένα spooky action… η φύσις είναι μυστήριο πράγμα …
    Κι αν δεν κάνω λάθος , κι αυτό με τις ισες γωνιές του Αρχιμηδους, για μικρού μήκους κύματα (Χμ…) φωτός δεν ισχύει απόλυτα.

  105. Triant said

    100: Δεν είναι έτσι γιατί αν με την ανάκλαση το φως έχανε λιγη από την ταχύτητά του πάντα η ανακλώμενη ακτίνα θα είχε μικρότερη γωνία ως προς την επιφάνεια. Θεωρητικά είναι πολύ απλό να δειχτεί. και πειραματικά το βλέπει κανείς στο μπιλιάρδο όπου η κρούση στην σπόντα δεν είναι απολύτως ελαστική.

  106. Triant said

    105: Προφανώς εννοώ από την κάθετη συνιστώσα της ταχύτητας.

  107. Avonidas said

    Μου κάνει πάντως εντύπωση αυτό που λες για τη σύγχρονη Φυσική. Elaborate a bit ,if possible.
    Είχα την εντύπωση ότι άνευ πειραματικής επιβεβαίωσης καμία απαγωγή εις άτοπο δεν αρκεί .

    Φυσικά, το πείραμα δινει την τελική ετυμηγορία. Αλλά ειναι επίσης σημαντικό να ξέρεις για τι να ψάξεις. Κι άλλωστε τα πειράματα δεν σχεδιάζονται από μόνα τους.

    Αυτο που εννοώ ειναι το εξής: οταν προσπαθεις να προβλέψεις τις ιδιότητες καποιων νεων σωματιδίων, ή τους νόμους που ακολουθεί π.χ. ενα συγκεκριμένο δυναμικό, το πρωτο πραγμα που κάνεις ειναι να αναρωτηθείς τι ειναι συμβατό με τις συμμετριες που ηδη ξερεις πως ισχύουν. Αυτο περιορίζει τις δυνατότητες, μερικές φορές και σε μία μόνο. Επίσης, αλλες φορες μια καινουρια συμμετρία που ανακαλυψες σου επιτρεπει να προβλέψεις την υπαρξη νεων φαινομενων ή σωματιδίων. Για παράδειγμα, η εξισωση του Ντιρακ, που την συνηγαγε για να ικανοποιήσει την ειδικη σχετικοτητα στην κβαντικη θεωρια, προεβλεπε για λογους συμμετριας εναν αντεστραμμενο «σωσια» για καθε ειδος σωματιδιου που υπαρχει. Αυτο τελικα οδηγησε στην ανακαλυψη της αντιΰλης.

    Αυτο το παιχνιδι με τις συμμετριες εχει αποδειχτει τοσο γονιμο, που σημερα οι φυσικοι επινοούν συχνα συμμετριες που *γνωριζουν* οτι δεν ισχυουν στον παρατηρουμενο κοσμο, ετσι ωστε να αντλησουν εξηγησεις απο τους μηχανισμούς που τις παραβιαζουν! Οσο διεστραμμένο κι αν ακούγεται, δουλεύει.

    Κι ο Γαλιλαίος άλλωστε , καλού κακού τα έριξε τα μπαλάκια του απ τον Πύργο 😜

    Σχεδόν σίγουρα αυτό ειναι μύθος. Ο Γαλιλαίος στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να οργανώσει μια τετοια επιδειξη για το φολκλορ, αλλα δεν θα μπορουσε πραγματικα να κάνει ενα ελεγχόμενο πειραμα. Αυτο που έκανε ηταν να χρησιμοποιεί τα κεκλιμενα επίπεδα ως υποκατάστατα της ελευθερης πτωσης, κάτι που μπορούσε ευκολοτερα να χρονομετρησει. Και φυσικά, το απλο εκκρεμές, που αν το σκεφτεις ειναι το ιδιο με το να κυλας το αναρτημενο βαρος πανω σε μια ημικυκλικη «ραγα» (απλως αντι το βαρος να συγκρατειται απο πανω με το νημα, υποστηρίζεται απο κατω απο τη ραγα).

    Κι αν δεν κάνω λάθος , κι αυτό με τις ισες γωνιές του Αρχιμηδους, για μικρού μήκους κύματα (Χμ…) φωτός δεν ισχύει απόλυτα.

    Εδω νομιζω οτι εχεις μπερδευτεί. Αυτο που συμβαίνει, βεβαιως, ειναι οτι η γεωμετρική οπτική της αρχαιότητας και του 17ου αιωνα πρεπει εν τέλει να εξηγηθεί με βαση την κυματική οπτική, αφου το φως ειναι κυμα (περίπου… ειναι μπερδεμενο). Η κυματική οπτική, παλι, μπορεί να ειναι ειτε κλασικη κυματική, οπου το διακριτό της δομης της υλης αγνοειται, ειτε κβαντική κυματικη, όπου πρεπει να λάβεις υποψη σου οτι π.χ. το κατοπτρο αποτελείται απο ατομα. Αν μεινουμε στην κλασικη κυματικη, τοτε δεν εχει σημασια το μηκος κύματος για την ανακλαση. Αλλα η ανακλαση δεν συμβαινει ποτέ μονη της: ενα μερος του κύματος ανακλαται στο συνορο δύο μεσων, ενα αλλο μερος του απορροφάται κι ενα τριτο μερος του διαπερνα το μεσον. Αλλα οσο ξερω, και παλι η γωνια ανακλασης και η γωνια προσπτωσης ειναι ισες, οπου τωρα μιλαμε για τις καθετες στα μετωπα του κυματος.

    Στην κβαντική κυματική, τέλος, πρεπει να λαβεις υποψη σου οτι αντι για ενα συμπαγες κατοπτρο εχεις ενα πλεγμα απο ατομα, το καθενα απο τα οποια αλληλεπιδρα με το φως, οπότε τα πράγματα γίνονται περιπλοκα. Οσο πιο μικρο ειναι το μηκος κυματος, τοσο περισσοτερο μπορεις να προσεγγισεις το φως ως ενα ρευμα απο φωτονια, και τοσο περισσοτερο αυτα τα φωτονια μοιάζουν με κλασικες «μπιλιες» που προσκρούουν στα ατομα του φραγματος. Επομενως, μπορουν να συμβούν αρκετα περιεργα πράγματα με την ανακλαση.

  108. LandS said

    Δεν υπάρχει σωτηρία σου λέω https://www.bbc.com/news/world-us-canada-51160547

  109. Γιάννης Ιατρού said

    103 (συνέχεια): Να βάλω και το σχετικό απόσπασμα/σχηματάκι από το «Κατοπτρικά» (Heronis Alexandrini Opera Quae Supersunt Omnia: Volumen II Mechanica et Catoprica, μετάφραση των Nix et Wilhelm Schmidt, 1900, σελ. 325):

  110. ΣΠ said

    101
    Και το «ερώτησε» πρέπει να είναι «ηρώτησε» και το «για» πρέπει να είναι «δια» κλπ. Μύλος!

  111. Avonidas said

    Δεν είναι έτσι γιατί αν με την ανάκλαση το φως έχανε λιγη από την ταχύτητά του πάντα η ανακλώμενη ακτίνα θα είχε μικρότερη γωνία ως προς την επιφάνεια. Θεωρητικά είναι πολύ απλό να δειχτεί. και πειραματικά το βλέπει κανείς στο μπιλιάρδο όπου η κρούση στην σπόντα δεν είναι απολύτως ελαστική.

    Σωστά. Αλλά αν θεωρήσει κανεις ενα απολυτα ανενδοτο κάτοπτρο, η κρουση *ειναι* απολυτως ελαστική, κι αυτη η προσέγγιση ειναι εξαιρετικά καλή. Επιπλέον, αντιθετα με τη μπαλα του μπιλιάρδου, δεν υπαρχει εδω κατι να παραμορφωθει, ή να απορροφησει τη χαμενη ενέργεια. Ο νομος αυτος επισης μεταφερεται αναλλοιωτος στην κλασικη κυματική.

  112. Η εις άτοπον απαγωγή βασίζεται στην απλή λογική ισοδυναμία

    «Α συνεπάγεται Β» ισοδύναμο με «ΟΧΙ Β συνεπάγεται ΟΧΙ Α»

    Αυτό κάνανε οι αποδείξεις της γεωμετρίας που για να αποδείξουν «αν Α τότε Β» ξεκίναγαν «έστω ΟΧΙ Β,…» και κατέληγαν στο «…ΟΧΙ Α» (άτοπον).

    Κλασική παραδρομή στην παραπάνω ισοδυναμία είναι να παραλείψει κανείς την αντιστροφή στην δεξιά πρόταση και να θεωρήσει ισοδύναμη με την αριστερή την πρόταση «ΟΧΙ Α συνεπάγεται ΟΧΙ Β» (χωρίς αντιστροφή). Συμβαίνει πολύ συχνά (και στον δημόσιο διάλογο), χωρίς να γίνεται αντιληπτό.

    Απλό παράδειγμα για θέμα που πάντα απασχολούσε τον άνθρωπο:

    «Αν ΟΧΙ ΧΡΗΜΑ τότε ΟΧΙ ΕΥΤΥΧΙΑ»
    (…με δίχως φράγκο μέσ’ στην τσέπη
    τι όνειρο άραγε να βλέπει…)

    Επομένως*
    «Αν ΧΡΗΜΑ τότε ΕΥΤΥΧΙΑ»;

    Το σωστό είναι ανάποδα:
    «Αν ΕΥΤΥΧΙΑ τότε ΧΡΗΜΑ»

    Homework:
    Αν ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΟΣ τότε Χ
    Αν ΦΟΡΟΦΥΓΑΣ τότε Ψ

    Further reading:
    Δουλεύει και με πιθανότητες, με τον νόμο του Μπέις, αλλά είναι πιο μπερδεμένο.

    _______________
    * ΟΧΙ ΟΧΙ Α = Α

  113. Pedis said

    Η ανάκλαση είναι μια από τις περιπτώσεις φαινομένων σκέδασης και η παρουσία της εξαρταται από το υλικό του ανακλώντος υλικού και τη συχνότητα. Παρόντος του φαινομένου, για κείνα τα φωτόνια που θα ανακλαστούν, ο νόμος της ανάκλασης ισχύει, ίσες γωνίες εκατέρωθεν της καθέτου και ίσες ενέργειες πριν και μετά. (Είναι κάτι σαν ταυτολογία, δοθέντος του ορισμού της ανάκλασης …)

  114. 78,
    Αχ, πάλι εκόμισα γλαύκα στο 112.
    Ας μείνουν τα παραδείγματα!

  115. Pedis said

    Τα είχε ήδη βρει κανείς άλλος;

    Συνολικά στοιχεια για εκτρώσεις-γεννήσεις (κάποιος εθελοντής, κάνα καλό παιδί, να ερευνήσει και τις πηγές …):

    http://www.johnstonsarchive.net/policy/abortion/ab-greece.html?fbclid=IwAR04MLuHmJFZadn9552RTQdbrxgRdz3enLjpjHJg_1tC6Pu1lyMsKuHW63U

  116. Konstantinos said

    Στη μετάδοση θερμότητας άλλο επαγωγή κι άλλο απαγωγή..,

  117. Την εποχή που τα γατάκια ακούγανε τους Μπιτλς του Μαστοράκη, στο μακρινό Αμέρικα έσκιζαν οι Μπιτσμπόις. Περί τα 60 χρόνια μετά, σαν μπράντυ από καλό κρασί ακούγονται σε μια επανεκτέλεση ενός από τα καλύτερα τραγούδια τους.
    Ειλικρινά…
    I feel so broke up, I want to go home…

    Για τος παλιότερους θυμίζω και στους νεότερους μαθαίνω την πρώτη εκτέλεση εδώ

  118. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μετά από δέκα χρόνια θα δουν τώρα αυξήσεις οι συνταξιούχοι
    (που λέει ο λόγος )

    Μέθοδος της απαγωγής σε άτοπο

  119. Pedis said

    https://www.efsyn.gr/node/227440

    Τάπαν και θυμηθηκαν πότε γνωρίστηκαν και είπαν τα δικά τους οι δυο αντιδικτατορικοί αγωνιστές και πολιτικοί εξόριστοι στο Παρίσι.

  120. Ευγένιος said

    1) Επειδή βλέπω ότι επί 13 ώρες δεν βρέθηκε ένας ελληνογνώστης να το επισημάνει, θα πώ κάτι σημαντικό: Η φράση «εις άτοπον απαγωγή» ισχύει για τον Ρητορικό Λόγο, τις Δίκες κλπ και πρώτος διδάξας είναι ο Δημοσθένης στον «Προς Λεπτίνην» Λόγο του. Ο Αριστοτέλης πουθενά στα συγγράμματά του δεν μιλάει για «εις άτοπον απαγωγή» αλλά για «εις αδύνατον απαγωγή».

    Τα κλασικά εδάφια του Αριστοτέλους όπου εφευρίσκει (στην κυριολεξία) την μέθοδο της «εις αδύνατον απαγωγής» υπάρχουν στα Αναλυτικά Πρότερα (1,7,4 + 2,25 κλπ.), όπου πουθενά δεν γίνεται λόγος για «εις άτοπον απαγωγή», αλλά για «εις αδύνατον απαγωγή»

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Όταν προσπαθούμε να αποδείξουμε κάτι στην Λογική και στα Μαθηματικά, το σωστό είναι να λέμε «εις αδύνατον απαγωγή», όπως δίδαξε ο Αριστοτέλης. Όταν ρητορεύουμε σε κάποιο ακροατήριο με λογικά επιχειρήματα, καλόν είναι να λέμε «εις άτοπον απαγωγή», όπως δίδαξε ο Δημοσθένης

    2) Αυτό που αναφέρει ο σχολιαστής Νεογίδιος στο σχ.2 ότι δεν είναι λάθος να λέμε και εις άτοπον Επαγωγή (βλέπε και την μπαρούφα του Αβονίδα στο σχ.48 όπου διορθώνει ο αθεόφοβος τον Αριστοτέλη προτείνοντας την λέξη… «αναγωγή», γιατί η «απαγωγή» του φαίνεται λάθος!) είναι αγραμματοσύνη ολκής: Η Απαγωγή είναι το ακριβώς αντίθετο της Επαγωγής και ουδείς ποτέ επί 25 αιώνες μίλησε για «εις άτοπον Επαγωγή». Απορώ ειλικρινά πόσο εύκολα τον πίστεψε ο κ. Σαραντάκος στο σχ.15 όπου γράφει απολογούμενος: «2-6 Ώστε είναι δεκτή η «εις άτοπον επαγωγή»; Αθώος ο Στέλιος λοιπόν!»

    Κάτι πήγε να πεί ο φουκαράς ο Παναγιώτης Κ. στο σχ.14, αλλά δεν τόλμησε να αμφισβητήσει την Αυθεντία του Νεογίδιου (σ.σ.: Για ποιά Αυθεντία μιλάμε; Εδώ ισχύει το «Μαγκιά, κλ@νιά και κ@λος φινιστρίνι»). Ο οποίος Νεογίδιος αρνείται μετά από 13 ώρες και 9 δικά του σχόλια να ζητήσει μιά απλή συγγνώμη για την παραπλάνηση του Ιστολογίου που διέπραξε στο σχ.2, είτε από καθαρή άγνοια (όπως πιστεύω εγώ), είτε για να κάνει πλάκα και να αποδείξει την άγνοια των υπολοίπων σχολιαστών, του κ. Σαραντάκου συμπεριλαμβανομένου

  121. Αγγελος said

    «Εις άτοπον απαγωγή» είναι ο καθιερωμένος όρος στα σημερινά ελληνικά , κι ας μην είναι ακριβώς ο όρος που χρησιμοποιούσε ο Αριστοτέλης. Ούτε «αναγωγή», που θα ήταν ίσως λογικό, ούτε «επαγωγή», που στη λογική είναι τελείως άλλο πράγμα.
    Στα μαθηματικά, η λέξη «απαγωγή» δεν χρησιμοποιειται ποτέ σε άλλα συμφραζόμενα.
    «Εις άτοπον απαγωγή» είναι η μέθοδος με την οποία αποδεικνύουμε κάτι αποδεικνύοντας ότι η άρνησή του θα οδηγούσε λογικά σε συμπεράσματα αντίθετα με αυτά που ήδη ξέρουμε (είτε διότι τα δεχόμαστε αξιωματικά, είτε διότι τα έχουμε ήδη αποδείξει, είτε διότι τα υποθέτουμε στη συγκεκριμένη περίσταση).
    Παράδειγμα της πρώτης περίπτωσης: δύο ευθείες κάθετες στην ίδια ευθεία είναι παράλληλες, διότι ΑΝ τέμνονταν κάπου, θα έπρεπε να τέμνονται και στο συμμετρικό του σημείου τομής ως προς την ευθεία (αυτό χρειάζεται λίγο προσεχτική απόδειξη), πράγμα αντίθετο με το αξίωμα ότι από δύο σημεία μόνο μία ευθεία περνά.
    Παράδειγμα της δεύτερης περιπτωσης: κύκλος και ευθεία τέμνονται σε δύο το πολύ σημεία, διότι ΑΝ τέμνονταν σε τρία σημεία Α, Β, Γ, τότε οι ευθείες που ενώνουν το κέντρο του κύκλου με τα μέσα των τμημάτων ΑΒ, ΒΓ, ΑΓ θα ήταν όλες κάθετες στη δεδομένη ευθεία, ενώ θα τέμνονταν στο κέντρο, και μόλις αποδείξαμε ότι αυτό δεν γίνεται.
    Παράδειγμα της τρίτης περίπτωσης: κάποιες εξισώσεις δεν έχουν ακέραιες θετικές λύσεις, διότι αν είχαν, θα υπήρχε μία λύση όπου ο χ να είναι ο μικρότερος δυνατός — αλλά υποθέτοντας ότι αυτό συμβαίνει, μπορούμε να κατασκευάσουμε μια άλλη λύση, όπου ο χ να είναι ακόμα μικρότερος, πράγμα που αντίκειται στην υπόθεση ότι ο χ ειναι η μικρότερη δυνατή θετική λύση.
    Δεν έχει λοιπόν η «εις άτοπον απαγωγή» να κάνει με αποκλεισμό εναλλακτικών δυνατοτήτων, ούτε με τη λογική ισοδυναμία των κρίσεων «αν Α, τότε Β» και «αν δεν Β, τότε ούτε και Α».

  122. mitsos said

    Απαγωγή= παραγωγή μερικής ή και ειδικής πρότασης από προκείμενες γενικότερες ( =εξαγωγή του ειδικού συμπεράσματος από προκείμενεις πρότασεις με μεγαλύτερο πλάτος = γενικότερες )

    Η επαγωγή είναι η αντίθετη διαδικασία (στο τόξο της γνωστικής διαδικασίας ) διατύπωσης γενικής πρότασης από προκείμενες μικρότερου πλάτους μερικές ή ειδικές δηλαδή.

    Η συνήθης στον μη επιστημονικό λόγο επαγωγή είναι ατελής ( εξαγωγή μερικού ή γενικού συμπεράσματος από περιορισμένα παραδείγματα προτάσεων που ήδη έχουν παρατηρηθεί να αληθεύουν)

    Στην επιστήμη υπάρχουν και τέλειες επαγωγές π.χ. παραγωγή μιας αληθούς πρότασης για όλα τα μέλη ενός πεπερσμένου συνόλου με παρατήρηση και έλεγχο της πρότασης για όλα τα μέλη του πεπερασμένου συνόλου.

    Η τέλεια επαγωγή όμως των Μαθηματικών ( που βασίζονται στο αξίωμα του Peano είναι σύνθετες μέθοδοι που εμπεριέχει επαγωγικά και παραγωγικά βήματα ( και συνήθως της εις άτοπον απαγωγής της άρνησης αληθείας της δεύτερης πρότασης )
    Η εις άτοπον απαγωγή είναι λοιπόν παραγωγική μέθοδος αφού ξεκινά με την υπόθεση ως αληθούς μιας άρνησης-Α πρότασης Α με βάση αλλες προτάσεις επαγωγικές (ειδικές ) αποδεικνύουμε ότι η άρνηση -Α της πρ΄θρασης Α είναι ψευδής ( Ατοπη ) και έτσι συμπαιρένει την αλήθεια της Α ( εντός του πεδίου που είναι η -Α ψευσής )

    Δεν ξέρω αν βοήθησα σε κάτι.

  123. … δικάστρια;

  124. sarant said

    123 Θηλυκό του δικαστή, όπως παρουσιάστρια του παρουσιαστή

  125. Αιμ said

    Γειά σου Αγγελε, από το μεσημέρι σε περιμένω με το εκλαϊκευτικό σου ύφος 🙂

    Δηλαδή λες αυτό που εξηγεί ο Αβό στο 64 και συμπεραίνω εγώ στο 68.

    Ουφ, πάει το λύσαμε κι αυτό

  126. Μαρία said

    124
    και απ’ όλα τα σε -στης αρσενικά.

  127. Μαρία said

    Κατιτίς το ορέον δημοσιεύει η εφσυν για τον πρύτανη του Δημοκρίτειου που απ’ ότι φαίνεται έμπλεξε τις βίζιτες στο Γέιλ. Του αμφισβητείται οτι υπήρξε επισκέπτης καθηγητής στο Γέιλ, λένε μάλιστα οτι «σχεδόν δεν μιλάει αγγλικά», κι οι φίλοι του, για να τον υποστηρίξουν, έστειλαν στην εφημερίδα «μια ταυτότητά του που γράφει … visitor».

  128. Αιμ said

    122. Πολύ χρήσιμο κι αυτό.

    Έχει όνομα η μέθοδος που αποκλείουμε όλες τις εναλακτικές δυνατότητες για να καταλήξουμε σε μία ;

  129. Pedis said

    Να το ψειρίσω και του λόγου μου (προειδοποιώ χωρις λόγο):

    Η μαθηματική απόδειξη είναι μια «ταυτολογική» διαδικασία όπου παράγεται μια υποχρεωτική αλληλουχία αληθών προτάσεων στη βάση αξιωμάτων και αποδεδειγμένων προτάσεων όπου οι δεύτερες έχουν παραχθεί «υποχρεωτικά» και καταρχήν λόγω της ύπαρξης των πρώτων.

    (Συμφωνεί ο πολύ πιο ειδικός που μας (αν μας) παρακολουθεί;)

    Συνεπώς ο όρος αναγωγή (ο μετασχηματισμός σε διαφορετικές αλλά ισοδύναμες προτάσεις) θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί σε γενικές γραμμές σε κάθε μαθηματική απόδειξη.

    (Συμφωνεί και πάλι;)

    Στη περίπτωση που συζητάμε η προς απόδειξη πρόταση μετατρέπεται βιαιως στην άρνησή της, κατόπιν υποκειται σε απαγωγή 🙂 και οδηγείται μέσω άλλων ορθών προτάσεων σε μια τελική πρόταση που έρχεται σε πλήρη, αναγκαστική και αναντίρρητη λογική αντίφαση με μια ήδη αληθή και αποδεκτή πρόταση. Έχουμε φτάσει δηλαδή σε μια πρόταση που δεν ισχυει, άρα δεν είναι αληθής και συνεπώς είναι αδύνατο να υπάρξει. Η έκφραση κατα συνέπεια «απόδειξη με εις ατόπον απαγωγή» είναι ορθή και ακριβής.

  130. Avonidas said

    Καμιά φορά η εις ατοπον απαγωγή, όταν αποτυγχάνει, ειναι πιο ενδιαφέρουσα κι απ’ οταν πετυχαίνει:

    Τον 17ο αιώνα, ο μαθηματικός και Ιησουίτης Τζιρολαμο Σατσέρι είχε μια λαμπρή ιδέα: επιχείρησε να αποδείξει το 5ο αίτημα του Ευκλείδη («από σημείο εκτος ευθείας διέρχεται μια και μοναδική παραλληλη προς αυτη») δια της εις άτοπον απαγωγής.

    Υπεθεσε, λοιπόν, οτι το 5ο αιτημα δεν ισχύει, κι αρχισε να βγαζει το ενα μετα το αλλο τα θεωρηματα αυτής της «παραδοξης γεωμετρίας», ελπίζοντας να καταλήξει σε άτοπο. Για κακη του τυχη, αυτό δεν επροκειτο να συμβεί, απλούστατα διοτι η μη Ευκλειδια γεωμετρια, που αθελα του εξερευνουσε, ηταν απολυτως συνεπής. Ο Σατσέρι ειχε μακαρία άγνοια της ανακαλυψης του, οσο κι ο Κολόμβος ότι ειχε βρει μια νέα ήπειρο !

    Τελικά, μετα απο αρκετο κοπο, κατεληξε σε ενα θεωρημα που το θεωρησε «ανάθεμα για τη γεωμετρια», και διακηρυξε οτι βρηκε την αντιφαση του. Πραγμα που αποδεικνύει οτι σε συμπέρασμα φτάνει κανεις οταν κουραστει να σκέφτεται. 🙂

  131. Avonidas said

    Χμμ, ισως το Saccheri να προφέρεται ορθότερα «Σακέρι». Και η δουλειά του στη μη Ευκλειδια γεωμετρία εγινε προς τα μεσα του 18ου αιωνα, οχι τον 17ο.

  132. Χαρούλα said

    Τελικά εγώ, ένα κατάλαβα. Μου άνοιξε τα μαλτια ο Ευγένιος, δηλαδή. Είστε όλοι για …προσαγωγή!😊😀😅😂

  133. Περιονουσκιας said

    Καλημέρα. Το όνομα Ντρέυφους δεν είναι γερμανόφερτο, είναι αλσατικό. Όσο για τη φράση «Εβραικης καταγωγής» οφείλεται στην ιδιαιτερότητα του όρου Εβραίος που σημαίνει τόσο εθνική καταγωγή όσο και θρησκευτική πίστη. Άλλωστε βασικό εβραϊκό ρητό ειναι η καταγωγή και η επιστροφή στην Ιερουσαλήμ.

  134. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα!
    Δεν είναι απλώς ελληνικούρα το κείμενο της ΕΣΤΙΑΣ. Πρόκειται για εξαμβλωματικό υβρίδιο (μπλιάχ!), υπόδειγμα κακοποίησης της ελληνικής γλώσσας (σκόπιμο;). Βλ. και σχ. 101, 110.
    [Μπροστά σε τέτοια φαινόμενα, η διάκριση ή όχι στη χρήση των ‘ως/σαν’ -που συζητούσαμε πριν λίγες μέρες- είναι μάλλον …παρανυχίδα].

  135. Babis said

    «τα πιο ειλικρινά μου συλλυπητήρια»

    Μου θυμίζει το «ολίγον έγκυος»

  136. Νέο Kid said

    131. 130. Ωραίος Άβο!
    Σακέρι it is. Ο Σακερι έζησε από το 1667 ως το 1733
    Δεν είναι η κούραση να σκέφτεσαι. Είναι ο φόβος του Καινούργιου!*
    Ο Σακέρι ήταν σημαντικός στην ιστορία της εξέλιξης των νέων μη ευκλειδιων γεωμετριών. Ήταν ουσιαστικά ο πρώτος που ,εμπνεόμενος. -μέσω του Clavius- από την προηγούμενη σχετική διερεύνηση του Αλχάζεν (Ibn Al-Haytham) και του Ομάρ Καγιάμ, ξέφυγε (μερικώς) από την τυπική παγίδα του «κυκλικού επιχειρήματος». Του να χρησιμοποιώ δηλαδή ως δεδομένο/ ισχύον αυτό ακριβώς που καλούμαι να δείξω.
    Έχω ασχοληθεί πολύ με το θέμα , αλλά υποθέτοντας ότι θα είναι βαρετή η πλήρης εξιστόρηση, θα πω απλά ότι ο Σακερι, με το τετράπλευρό του των δυο ορθών και δυο οξειών γωνιών ,έφτασε μια ανάσα από τη θεμελίωση της υπερβολικής γεωμετρίας ( κι αποτέλεσε έμπνευση για τους επερχόμενους Lambert και φυσικά τους Λομπατσέφσκυ και Μπόλυαη)

    * σε μια πολύ παρόμοια περίπτωση έφτασε κι ο Ηρων ο Αλεξανδρινός όταν στα Στερεομετρικά του εξέταζε αλγεβρικά την κολουρη πυραμίδα. Έπεσε πάνω σε ένα τέλειο τετράγωνο που ήταν αρνητικός αριθμός (-63) αλλά «άφησε» γεναιόδωρα το μεγάλο άλμα για έναν άλλο Τζερολάμο , τον Καρντάνο…

  137. 130 Παραλίγο να είχαμε δηλαδή σακέριο γεωμετρία αντί για λομπατσέφσκειο;

  138. Νέο Kid said

    137. Εντάξει, το «παραλίγο» είναι σχετική ποσότητα …😊
    Η βασική τροχοπέδη στις προ Λομπατσέφσκυ -Μπολυάη ( ο καημένος ο μαγυάρος σχεδόν πάντα μπαίνει σε δεύτερη μοίρα /βάθρο δόξας …και είναι άδικο , καθότι ήταν αποδεδειγμένα συν εφευρέτης παράλληλα και ανεξάρτητα του Λομπατσέφσκεως . Ωραία γενική αυτή , Δυτα. Δεν μπορείς να πεις! ) προσπάθειες , ήταν ιδεολογική!
    Δηλαδή, οι προηγούμενοι προσπαθούσαν να αποδείξουν ότι το 5ο αίτημα ήταν θεώρημα που προκύπτει με συνέπεια από το υπόλοιπο ευκλειδειο αξιωματικό οικοδόμημα, και φυσικά απέτυχαν καθώς αυτό δεν ισχύει. Οι μοντέρνοι ξεπέρασαν αυτό το ιδεολογικό ταμπού και έψαξαν για ΝΕΟ αξιωματικό σύστημα ,με φυσική συνέπεια να καταλήξουν στις ΝΕΕΣ γεωμετρίες.

  139. Pedis said

    O Γκάους στο πηγάδι κατούρησε;

  140. sarant said

    133 Γερμανική διάλεκτος δεν είναι τα αλσατικά;

  141. Pedis said

    «Όταν σε πιάνει ο ανθρωπισμός να μην πνιγεί κανείς, τελείωσε το θέμα (… ) Να μην υποκρινόμαστε (…) Αν δεν θέλουμε να πνιγεί κανείς θα έρχονται όλοι στην Ελλάδα. (…) Τι θα βάλεις ανεμιστήρες να φυσάς να φεύγει η βάρκα πίσω; (…) Δεν είπα να βουλιάζεις βάρκες αλλά από την ώρα, που δεν βουλιάζεις βάρκα…».

  142. Pedis said

  143. Νέο Kid said

    O Γκάους δούλεψε για χρόνια πολλά πάνω στο 5ο αξίωμα και όντως έγραψε ας πούμε το : «Είμαι πεπεισμένος πως η άρνηση του αξιώματος των παραλλήλων δεν οδηγει σε καμία αντίφαση, ακόμα κι αν οδηγούμαστε σε ιδιότητες που φαντάζουν παράδοξες» και είχε επίσης εκτενή επαφή και αλληλογραφία με τους Μπολυαέους (πατέρα και γιό), αλλά δεν δημοσίευσε ποτέ τη σχετική δουλειά του, μάλλον φοβούμενος κι αυτός …
    Οι πρώτοι αληθινά γενναίοι που κοίταξαν το καινούργιο τέρας στα μάτια και το δάμασαν ήταν ο Μπολυαη (γιος) και ο Λόμπα. Και μετά ο Ρήμαν στο ακόμα πιο καινούργιο.

  144. ΣΠ said

    130
    το 5ο αίτημα του Ευκλείδη («από σημείο εκτος ευθείας διέρχεται μια και μοναδική παραλληλη προς αυτη»)

    Αυτή, βέβαια, είναι η σύγχρονη, ισοδύναμη και απλούστερη σε διατύπωση εκδοχή του 5ου αιτήματος. Η εκδοχή του Ευκλείδη είναι ότι, όταν δύο ευθείες τέμνουν μια τρίτη ευθεία και οι εσωτερικές γωνίες που σχηματίζονται έχουν άθροισμα μικρότερο από δύο ορθές γωνίες, τότε οι δύο αυτές ευθείες τέμνονται από την πλευρά που βρίσκονται οι δύο γωνίες.

  145. Νέο Kid said

    144. Ναι. Η σύγχρονη και πολύ απλούστερη διατύπωση είναι του Σκοτσέζου John Playfair.
    Ο λόγος πιστεύω ( κι αυτά τα έχω ξαναγράψει παλιότερα , αλλά βαριέμαι να ψάχνω…) που το 5ο αίτημα απασχόλησε τόσο ήταν κυρίως …γλωσσικός!
    Ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο ο Ευκλείδης διατύπωσε το αξίωμα τού δίνει την όψη θεωρήματος μάλλον παρά παγκόσμιας αλήθειας. Επιπλέον, η ιδέα της παραλληλοτητας που συνδέεται με τις ευθείες που επεκτείνονται απείρως εμφανίζει την έννοια του απείρου (ταμπού και τσίζ!)
    Αλλά το βασικό που έλθει την προσοχή είναι το γλωσσικό , η διατύπωση .
    Το 5ο ξεχωρίζει αμέσως επειδή δεν είναι ούτε σαφές ούτε εύληπτο όπως τα αλλά αιτήματα.
    Διαβάζοντας το κάποιος του εγείρει ακόμα και υποψίες …
    Ο ίδιος ο Ευκλείδης στα Στοιχεία χρησιμοποιεί με τον τρόπο αυτό το 5ο αξίωμα ΜΟΝΟ ΜΕΤΑ την παρουσίαση της πρότασης 29 που λέει : «το άθροισμα των γωνιών ενός τριγώνου ισούται με δύο ορθές»
    Καθώς η πρόταση 29 αποδείχτηκε σε μεταγενέστερα χρόνια ότι ισοδυναμεί με το 5ο αίτημα , ενισχύθηκε η ιδέα πως το αξίωμα αυτό είναι μια πρόταση. Επιπλέον, το πέμπτο αξίωμα ισοδυναμεί με το περίφημο Πυθαγόρειο θεώρημα.
    Συνεχίζοντας το ψάξιμο, ανακαλύπτουμε πως οι ισοδυναμίες του 5ου αξιώματος πολλαπλασιάζονται και εμφανίζονται σε πολύ περισσότερους τόπους απ όσους θα ειχε θεωρήσει ή ευχηθεί ο Γιούκλιντ…

  146. Pedis said

    Και λόγω πραγματικής ωθόριτυ που πολλά τα βλέπει μάταια και τετριμμένα και επειδή δεν υπήρχε στην εποχή του το publish or perish είναι αρκετές δουλειές που ο Γκάους δεν δημοσίευσε αμέσως ή και καθόλου.

  147. 127: Πανεπιστημιακός, με ολόκληρη τη διαδρομή του μεταξύ Ξάνθης και Κομοτηνής (ακόμη και στο στρατό). Και μόνο που βάζει ως «εξωτερικό» τις 4 μέρες στο Λονδίνο θα έφτανε. Για να μην μετρήσουμε σε πόσες δημοσιεύσεις (ελάχιστες έτσι κι αλλιώς σε διεθνείς εκδόσεις) είναι πρώτο ή τελευταίο όνομα. http://duth.gr/DesktopModules/EasyDNNNews/DocumentDownload.ashx?portalid=0&moduleid=1568&articleid=462&documentid=127

  148. ΓΤ said

    #147 Μου θύμισες άλλο ένα τέτοιο φρούτο καθοικιτικό που είχε βάλει στο CV του ότι στο σχολείο ήταν σημαιοφόρος…

  149. Περί Πολιτείας ή Δημοκρατίας: μάλλον η χρήση του «Δημοκρατία» ως ταυτόσημου με το Republic έχει τη βάση του στο 1924. Η συντακτική συνέλευση που ίδρυσε την δεύτερη Ελληνική Δημοκρατία, μεταξύ του δημοψηφίσματος και μέχρι τις 24 Μαΐου 1924 ονόμαζε το κράτος «Ελληνική Πολιτεία» και τον ρυθμιστή του πολιτεύματος «Κυβερνήτη». Σύμφωνα με ψήφισμά της, τα άλλαξε σε Ελληνική Δημοκρατία και Πρόεδρο της Δημοκρατίας «επειδή οι ανωτέρω όροι έδωσαν αφορμήν εις παρεξηγήσεις ως προς την έννοιαν αυτών». Ήδη η Ελλάδα επί Καποδίστρια ονομαζόταν Ελληνική Πολιτεία όπως και η Επτάνησος Πολιτεία. Τελευταία χρήση του Πολιτεία έκανε το κατοχικό κράτος (ήταν αβασίλευτο αλλά όχι δημοκρατικό 😉).

  150. Μαρία said

    147

    Αξίζει να σημειωθεί πως ο άνθρωπος που φέρεται να υπογράφει αυτή τη βεβαίωση, 79 χρόνων σήμερα, κάτοικος ΗΠΑ, είναι πρώην πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Υγείας Βορείου Αιγαίου (τοποθετημένος το 2014), υπόδικος για απιστία σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου σε βαθμό κακουργήματος (σκάνδαλο τηλεϊατρικής ύψους 1,2 εκατ. ευρώ).

    https://www.emprosnet.gr/ygeia/32230-tileiatriki-konti-arpahti

  151. Μαρία said

  152. Περιονουσκιας said

    Ναι, γερμανική/τευτονική «διάλεκτος» είναι τα αλσατικά, αλλά είναι εκεί όσο και οι Φράγκοι στην υπόλοιπη σημερινή (βόρεια) Γαλλία. Δεν ήρθαν αργότερα, όπως υπαινισσεται το «γερμανόφερτοι». Επίσης οι Εβραίοι βρισκονται στην Αλσατία τουλάχιστον χίλια χρόνια (γίντις).

  153. sarant said

    152 Εγώ έγραψα για γερμανοφερμένο όνομα.

  154. Περιονουσκιας said

    ???

  155. voulagx said

    #136: ΝιουΚιντ, αν ο Καρντανο εκανε μεγαλο άλμα ο Μπομπελι τι εκανε; Αλμα εις τριπλουν;
    Αυτο που λες για τον Ηρωνα («τέλειο τετράγωνο που ήταν αρνητικός αριθμός (-63)») μπορεις να το κανεις λιγο πιο λιανα;

  156. Νέο Kid said

    155.
    http://dimitristsokakis.blogspot.com/2012/10/blog-post.html?m=0#comment-form

  157. ΓΤ said

    # 147 στο CV: «[…] Μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής της Επιστημονικής Ημερίδας […]» Βροχή πέφτουν τα πεζοκεφαλαία, σκέφτομαι ατάκα με περικεφαλαία… Αφού έχουμε Καθηγητή Χειρουργικής, λέτε να πάει βαθιά το νυστέρι της αμφισβήτησης, να δούμε και τον συνακόλουθο ίbακτ φάκτορ;
    Πάντως στο κωμικής δομής αυτό CV, στάθηκα σε ένα επώνυμο, που τώρα πρωτοσυναντώ στη ζωή μου: «Βουνοτρυπίδης».

  158. voulagx said

    #157: Θενξ, Νεοκιντ, αλλα εχει ενα λαθος:
    «Ο Cardano εφαρμόζει τη μέθοδο επίλυσης εξισώσεων 3ου βαθμού που είχε διαμορφώσει, βρίσκει τις λύσεις 5 + √−15 και 5 − √−15»
    Η εξισωση που επιλυει ο Καρντανο ειναι δευτεροβαθμια. Για τον Μπομπελι δες εδω: «Dear Mr. Fantasy», Bombelli, πώς τα κατάφερες;

  159. Νέο Kid said

    158. Ναι, όντως Γίγα. Την χ^2 -10χ +40=0 έλυνε ο Καρντάνο

  160. Pedis said

    O Bombelli χειρίστηκε για πρώτη φορά τη μιγαδική μονάδα = sqrt(-1) ξεκινώντας από τις λυσεις της τριτοβάθμιας του Καρντάνο. Τις δικές του πράξεις (στο βιβλίο ‘Αλγεβρα) ειδε καναν αιώνα αργότερα ο Λάιμπνιτζ και προχώρησε το πράγμα παραπέρα μέσω και της αλληλογραφία του με τον Χόιζενς.

    άλλο: οι λύσεις του Βιέτ δεν είναι θαυμαστές;

  161. voulagx said

    #160: Για τον Μπομπέλι δες το λικνο του #158.
    Κι επειδη εδω ενιοτε λεξιλογουμε, αυτος ο Χόιζενς πως προφερεται; Εγω το ξερω Χόυχενς (Christiaan Huygens), ετσι τοχει και η βικι.

  162. Pedis said

    # 161 – για το όνομα μπορεί να έχεις δικιο, δεν ξέρω ολλανδικά και δεν θυμάμαι πως το εχω βρει γραμμένο στα ελληνικά. Αν βρω χρόνο θα παρρακολουθήσω το βίντεο. Μερσί.

    Αναφέρεται σε κείνα που γράφω στο #160;

    (Πάντως, κι ο Μπομπέλλι προφέρεται Μπομμπέλ-λι … 🙂 )

  163. Μαρία said

    161
    Άκου https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/f5/ChristianHuygensPronunciation.ogg

    Ένα φεγγάρι εμφανίστηκε και σχολιαστής μ’ αυτό το όνομα.

  164. Pedis said

    # 163 – επομένως, δεν καλοακούγεται ούτε το υ …

    [τέλος πάντων, η ουσία εδώ είναι τα μαθηματικά (που είναι παγκόσμια, για κάποιους ύστερο/πλατωνιστές αποτελούν, ακόμη περισσότερο, υπερβατικες αλήθειες) παρά οι προφορές που έχουν τοπική χρήση και, σχεδόν πάντα δεν αποδίδονται γραπτώς, παρά δύσκολα ή και καθόλου, σε άλλες γλώσσες.] 🙂

  165. voulagx said

    #162: «Αναφέρεται σε κείνα που γράφω στο #160;» Ναι, προκειται μια ενδιαφερουσα ιστορικη αναδρομη που κλεινει με Τζιμμυ Χεντριξ.
    Οσο για τον Μπομπέλλι εληνιστι τον προφερω Bombeli, με ενα l 🙂
    Α, ναι, ποιες λυσεις του Βιετ εννοεις;

    #163: Θενκς, καπως ετσι την φανταζομουνα την προφορα του. Αυτο το χι των ολλανδων ακουγεται σα να προσπαθεις να φτυσεις μια ροχαλα, που λεει κι ενας φιλος μου ολλανδος.

  166. Pedis said

    # 165 – π.χ. δες σελ. 2 στο
    https://onlinelibrary.wiley.com/doi/pdf/10.1002/9780470516430.app5
    που μου φαίνεται οκ.

  167. Περιονουσκιας said

    «Χόυχενς» είναι η εγγυτερη μεταγραφή.

  168. Πέπε said

    @165

    > > Αυτο το χι των ολλανδων ακουγεται σα να προσπαθεις να φτυσεις μια ροχαλα, που λεει κι ενας φιλος μου ολλανδος.

    Τα σουηδικά, μου έλεγε κάποιος, είναι τόσο άσχημη γλώσσα που αν φταρνιστείς στον δρόμο θα βρεθεί κάποιος να σου απαντήσει «τρεις παρά τέταρτο».

  169. sarant said

    163 Πού τα θυμάσαι… Έχει φάει μπαν αλλά δεν θυμάμαι για ποιον ακριβώς λόγο.

  170. Αγγελος said

    Για όσους θυμούνται τη σχολική τους άλγεβρα (ώστε να μπορούν να μας παρακολουθήσουν 🙂 ) αλλά δεν ξέρουν ήδη αυτά που θα πούμε, η ιστορία έχει ως εξής:

    Ο Cardano έκλεψε και δημοσίεψε το 1545 μια μέθοδο επίλυσης τριτοβάθμιων εξισώσεων, που εξέφραζε τις λύσεις της εξίσωσης x³+px+q=0 ως εξής:

    Όταν η ποσότητα q²/4+p³/27 είναι θετική, ο τύπος δίνει μία και μόνη λύση, και όντως η εξίσωση έχει μία και μόνη λύση.
    Όταν η ποσότητα q²/4+p³/27 είναι αρνητική, με τα μέχρι τότε μαθηματικά δεν έχει τετραγωνική ρίζα, και συνεπώς ο τύπος δεν λειτουργεί. Και όμως, στην περίπτωση αυτή η εξίσωση έχει πραγματικές λύσεις, και μάλιστα όχι μία, παρά τρεις! Π.χ. για την εξίσωση x³-7x+6=0 ο τύπος δίνει ∛(-3+√(-100/27)) + ∛(-3-√(-100/27)), που στερείται νοήματος σύμφωνα με τη μέχρι τότε σχολική αριθμητική (και δυστυχώς και τη σημερινή, αν οι πληροφορίες μου ότι οι μιγαδικοί αριθμοί δεν διδάσκονται πια στα ελληνικά Λύκεια είναι σωστές 😦 ). Και όμως η εξίσωση εύκολα διαπιστώνεται ότι έχει τις τρεις λύσεις x=1, 2 και -3 !!!

    Και εδώ έκανε το σάλτο μορτάλε ο Bombelli. Παρατήρησε ότι ΑΝ ΥΠΟΘΕΤΑΜΕ πως υπάρχει κάποιο μυστήριο μαθηματικό ον που αποτελεί την τετραγωνική ρίζα του -100/27, αλλά κατά τα άλλα συμπεριφέρεται σύμφωνα με τους νόμους της αριθμητικής και επομένως, αφού -100/27 = (10/9)²∙√(-3), ισούται με 10/9 επί √-3, τότε η ποσότητα -3-√(-100/27) θα είχε κυβική ρίζα ίση προς (-9-√(-3))/6, αφού θα είχαμε [(-9-√(-3))/6]³ = (-9)³ + 3∙(-9)²√(-3) + 3∙(-9)∙√(-3)² + √(-3)³]/6³ = [-729 + 243√(-3) + 81 -3√(-3)]/216 = (-648+240√(-3))/216 = -3+10/9√(-3), και παρομοίως η ποσότητα -3-√(-100/27) θα είχε κυβική ρίζα ίση προς (-9-√(-3))/6, οπότε το άθροισμά τους θα ήταν ακριβώς 3!

    Επί αιώνες οι μαθηματικοί αντιμετώπιζαν με δυσπιστία αυτούς τους «φανταστικούς» αριθμούς, αλλά παραήταν χρήσιμοι για να απορριφθούν. Αν π.χ. μια ευθεία έτεμνε έναν κύκλο σε σημεία με «φανταστικές» συντεταγμένες, το ημιάθροισμά τους έδινε τον πόδα της καθέτου από το κέντρο του κύκλου προς την ευθεία, όπως ακριβώς όταν κύκλος και ευθεία τέμνονταν σε «πραγματικά» σημεία∙ χάρη στους «φανταστικούς» αριθμούς, οι αρνητικοί αριθμοί αποκτούσαν και λογαρίθμους, που αλλιώς δεν είχαν, και οι εκθετικές και τριγωνομετρικές συναρτήσεις αποδεικνύονταν δύο όψεις του ίδιου πράγματος∙ και το σύνολο των αθροισμάτων «πραγματικών» και «φανταστικών» αριθμών (οι ονομασίες αυτές επικράτησαν και γράφονται χωρίς εισαγωγικά σήμερα) είχε τη θαυμαστή ιδιότητα ΚΑΘΕ εξίσωση να λύνεται, και μάλιστα να έχει τόσες λύσεις όσο ο βαθμός της! Αυτό το απέδειξε αυστηρά πρώτος ο μέγας Gauss, και από την εποχή του (τέλος ΙΗ΄ αιώνα) και μετά οι «φανταστικοί» αριθμοί πολιτογραφήθηκαν πλήρως στα μαθηματικά, βρήκαν δε και πρακτικότατες εφαρμογές στην ηλεκτροτεχνία: ο πιο βολικός τρόπος παράστασης των σύνθετων αντιστάσεων στο εναλλασσόμενο ρεύμα είανι ακριβώς με αθροίσματα «πραγματικών» και «φανταστικών» αριθμών.

  171. spyridos said

    167
    Συγνώμη η εγγύτερη μεταγραφή είναι Χάουιχενς. Αν και το πρώτο χ (h) δεν ακούγεται (όπως και στα Αγγλικά) και θα μπορούσε να παραληφθεί.

    165
    Αν ο ομιλητής είναι πάνω (βόρεια) από τα μεγάλα ποτάμια το χ ακούγεται έτσι συρτό και σαν φτύσιμο.
    Αν είναι κάτω (νότια) από τα ποτάμια ακούγεται κοντύτερα στο Ελληνικό χ. Στην Μπρυζ είναι σχεδόν ίδιο με το Ελληνικό.

  172. Αγγελος said

    Το όνομα του Huyg(h)ens δεν μεταγράφεται με τίποτε στα ελληνικά. Εκτός που η δίφθογγος uy δεν αποδίδεται με κανέναν τρόπο (το πρώτο φωνήεν είναι σαν το γαλλ. eu, γερμ. ö, και το δεύτερο σαν γαλλ. u γερμ. ü), το g είναι μεν χ (ή γ, ανάλογα με τον τόπο καταγωγής του ομιλητή), αλλά ΟΧΙ ΟΥΡΑΝΩΜΕΝΟ, κάτι που για τον ελληνικό λάρυγγα είναι σχεδόν αδύνατο να βγει πριν από ε. Και βεβαίως το αρχικό Η δεν είναι ακριβώς χ, είναι πιο απαλό.
    Πάντως, Πέδη, σαφώς όχι Χόιζενς με ζ! Και φυσικά Σακκέρι.

  173. Μαρία said

    172
    Στο σχ. 163 ο ομιλητής είναι νότιος, προφέρει το g σαν το γαλλικό r και δεν προφέρει δίφθογγο.

    Στο forvo όλοι οι ομιλητές είναι βόρειοι https://forvo.com/languages/nl/

  174. nikiplos said

    151@ Μαρία τι είναι αυτό?

  175. Pedis said

    Σέβομαι την επιθυμία και το γούστο του αφεντικού και Νικοκύρη να (μετα)γράφονται τα ξένα ονόματα με ελληνικούς χαρακτήρες, μολονότι στο παρελθόν είχα την ευκαιρία να δηλώσω την αντίθεσή μου.

    Για τα ξένα ονόματα (τα ευρωπαικόγλωσσα/λατινογραμμένα), για να αποφεύγονται οι παρεξηγήσεις και να μη βγαίνουν τα μάτια εκείνων που γνωρίζουν την προφορά, θεωρώ ότι οφείλουν να είναι γραμμένα με λατινικούς χαρακτήρες (και στην αρχή στο κείμενο που χρησιμοποιούνται να προσφέρεται άπαξ μια εκδοχή της προφοράς τους, κι όχι το αντίθετο.).

    Κι ο καθένας ας κάνει το κουμάντο του όταν τα διαβάζει.

  176. ΣΠ said

    170
    Πάντως στην δημοσίευση έδωσε credit στον Tartaglia.

  177. Γιάννης Ιατρού said

    163/169: Εκείνος όμως ήταν [Constantijn_Huygens] (χωρίς _ 😎) 2014-2016 όπως είχα παρατηρήσει τότε, εδώ, όπου η κορύφωση και και το κύκνειο άσμα 🙂

  178. Μαρία said

    177
    Χα, χα, ο μπαμπάς του Χριστιανού.

  179. spiridione said

  180. Μαρία said

    179
    Ο Γιώργος Ιωάννου δηλαδή δίδασκε σε παιδιά Μανιατών; Ομολογώ οτι αυτό δεν το ήξερα.

  181. Μαρία said

  182. Γιάννης Ιατρού said

    179: Είναι εβραίως γνωστά αυτά… Turkey rapidly succeeds in taking over Libya conflict – analysis

  183. spiridione said

    180. Εγώ ξέρω ότι στην Κορσική πήγαν οι Μανιάτες

  184. sarant said

    180 Και όχι σε παιδιά μηχανικών και εργατών που έκαναν τα τεχνικά έργα, ε;

  185. Μαρία said

    183
    Κι εγώ.

    184
    Όχι υποχρεωτικά. https://world.greekreporter.gr/2011/04/07/%CE%BF%CE%B9-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%B9%CE%B2%CF%8D%CE%B7%CF%82/

  186. Μαρία said

    Παρατηρήσατε την έκταση που πήρε στα κανάλια ο ξυλοδαρμός του Γιακόμπι; Απο ακροδεξιούς λέει. Πέρσι σαν σήμερα τον είχαν ξαναδείρει αν όχι πατριώτες τουλάχιστον άγνωστοι.

    Ούτε η χα συμμετείχε πέρσι. Καταλάβαμε.

  187. Pedis said

    # 86 – Αβονίδας (ρεφ. Γαλιλαίος) …

    Αν θες κοίτα εδώ (κι όποιος άλλος) δύο ενδιαφέροντα γαι το θέμα άρθρα:

    Galileo and the fall of Aristotle: A case of historical injustice?
    https://aapt.scitation.org/doi/pdf/10.1119/1.10614

    Galileo and the Tower of Pisa experiment
    https://aapt.scitation.org/doi/pdf/10.1119/1.11165?class=pdf

  188. Avonidas said

    #187. Ενδιαφέρον…

    Είχα υπόψη μου, βέβαια, ότι οι αντιλήψεις του Γαλιλαίου για την ελεύθερη πτώση πέρασαν από αρκετά εξελικτικά στάδια (και στους Διαλόγους ο Σαλβιάτι, το «alter ego» του, αναφέρεται αρκετές φορές σε «πλάνες που έτρεφα για καιρό»), αλλά δεν γνώριζα αυτή τη συγκεκριμένη πλευρά των πρώιμων ιδεών του. Και μου κάνει εντύπωση που θεωρεί την άνωση πιο σημαντικό παράγοντα από την αντίσταση του μέσου, αν και βέβαια εκ των υστέρων είμαστε όλοι σοφοί. Στους Διαλόγους, βέβαια, ο ρόλος της άνωσης και της πυκνότητας συζητείται εκτενώς σε σχέση με σώματα εμβαπτισμένα σε υγρά, και θα ήταν απείρως ευκολότερο στον Γαλιλαίο (όπως και στον Αρχιμήδη) να μελετήσει την άνωση στο νερό, ενώ για την άνωση στον αέρα θα χρειαζόταν ζυγούς ακριβείας και αποδοτικές αντλίες κενού – κανένα από τα οποία δεν υπήρχε ακόμη.

    Άλλες σοβαρές παρανοήσεις του Γαλιλαίου ήταν π.χ. η επιμονή του να θεωρεί την κυκλική κίνηση των ουρανίων σωμάτων φυσική, δηλαδή αδρανειακή (επιχειρηματολογώντας μάλιστα ότι η φυσιολογική επέκταση ενός σώματος που κινείται αδρανειακά σε ευθεία είναι η κίνηση πάνω σ’ έναν μέγιστο κύκλο, στην επιφάνεια της Γης!) και η άρνησή του να πιστέψει ότι η βαρύτητα μπορεί να έχει διαπλανητική εμβέλεια, έτσι ώστε να αποτελεί την εξήγηση για την κίνηση των πλανητών· μάλιστα, επέκρινε τον Κέπλερ για τις «απόκρυφες δοξασίες» του ότι «η Σελήνη εξουσιάζει τα νερά».

    Ένα πολύ σημαντικό επιστημονικό βήμα προόδου, ωστόσο, είναι ότι αντιλαμβάνεται την έννοια της προσεγγιστικής ισχύος ενός νόμου, και το ότι θέτει ρεαλιστικά κριτήρια ελέγχου. Όταν λέει, π.χ., ότι μια μολύβδινη σφαίρα που πέφτει από το ύψος ενός πύργου μαζί με μια ξύλινη, φτάνοντας στο έδαφος, δεν θα προηγείται παρά μερικές ίντσες, θέτει ένα περιθώριο σφάλματος που καταρρίπτει απολύτως την αριστοτελική υπόθεση ότι η ταχύτητα της πτώσης είναι ανάλογη προς το βάρος του σώματος – καθώς τότε η διαφορά θα ήταν σημαντικά μεγαλύτερη. Δεν διευκρινίζει μόνο αν αυτό το περιθώριο οφείλεται στην προσεγγιστική ισχύ της ίδιας της θεωρίας ή στο αναπόφευκτο σφάλμα της πειραματικής εκτέλεσης· κατανοεί, ωστόσο, ότι αυτή η ακρίβεια είναι αρκετή για να καταρρίψουμε την αριστοτελική αντίληψη.

    Αυτό μπορεί να μην ακούγεται και τόσο σημαντικό, αλλά εκπληκτικά πολλοί φιλόσοφοι της επιστήμης αδυνατούν να το πιάσουν, και γράφουν ανοησίες του στυλ «αυστηρά μιλώντας, η Νευτώνεια βαρύτητα είναι μια εσφαλμένη θεωρία, εφόσον την κατέρριψε η Γενική Σχετικότητα» κλπ. Δεν μπορούν να καταλάβουν οτι ΟΛΕΣ οι επιστημονικές θεωρίες, ΟΛΑ τα μοντέλα, είναι «αυστηρά μιλώντας» εσφαλμένα έξω από τα όρια της ισχύος τους, κι ότι επομένως αυτού του τύπου η διάκριση ανάμεσα στο απολύτως σωστό και το απολύτως εσφαλμένο είναι ανούσια. (Το αν κάποτε θα βρούμε μια τελική θεωρία που να έχει απεριόριστη ισχύ είναι βέβαια ένα ερώτημα. Αλλά και σ’ αυτήν ακόμα την περίπτωση, ποτέ δεν θα μπορούμε να ελέγξουμε τη θεωρία πέρα από έναν πεπερασμένο βαθμό ακρίβειας, κι άρα το ερώτημα παραμένει ακαδημαϊκό)

  189. Avonidas said

    #187. Για όσους βρίσκουν τοίχο προσπαθώντας να διαβάζουν τα άρθρα, και δεν θέλουν να εξαρτώνται από την καλή θέληση του καλικάντζαρου 😉 , ιδού ένα πασπαρτού και καλή τύχη 🙂

  190. Avonidas said

    #189. Ας δοκιμάσουμε ξανά

  191. Avonidas said

    #187. Κάτι ακόμα που πρέπει να επισημανθεί, όταν προσπαθούμε να κρίνουμε την «αριστοτελική θεωρία» για την ελεύθερη πτώση, είναι ότι τέτοια θεωρία, με τη μαθηματική έννοια, δεν υπήρξε ποτέ – τουλάχιστον, όχι στα γραπτά του Αριστοτέλη. Ο Αριστοτέλης δεν συμμεριζόταν τη μαθηματική αντίληψη για τη φυσική· αυτή εκφράστηκε, στην αρχαιότητα, από τους πυθαγόρειους και τους πλατωνιστές – και βεβαίως, στην ελληνιστική εποχή, από πλήθος μαθηματικών και μηχανικών, όπως ο Αρχιμήδης. Η φιλοσοφία του Αριστοτέλη περιστρέφεται κυρίως γύρω από λογικές κατηγορίες, είναι μια κοσμοθεωρία ταξινόμησης κι όχι ποσοτικής μέτρησης. Είναι επομένως εξαιρετικά αμφίβολο ότι ο Αριστοτέλης θα είχε εξετάσει καν το ερώτημα του πόσο γρηγορότερα πέφτει ένα βαρύ αντικείμενο από ένα ελαφρύ – ή ότι θα το είχε θεωρήσει καν κάτι προσδιορίσιμο.

    Ασφαλώς, οι μετέπειτα αριστοτελικοί ερμήνευαν τον Αριστοτέλη μέσα από το πρίσμα της δικής τους κοσμοαντίληψης· ακόμη περισσότερο, ο Σιμπλίκιος των Διαλόγων είναι ένα δημιούργημα του Γαλιλαίου – και ο Γαλιλαίος σαφώς ασπάζεται την πυθαγορική αντίληψη ότι η φύση είναι γραμμένη στη γλώσσα των αριθμών. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που οι Διάλογοι επιδιώκουν να «εκσυγχρονίσουν» τον Αριστοτέλη, και βάζουν στο στόμα του έναν ισχυρισμό πολύ πιο ποσοτικά συγκεκριμένο από οτιδήποτε θα μπορούσε να έχει γράψει.

  192. Avonidas said

    #191. Χμ, βιάστηκα να μιλήσω πριν δω τα σχετικά αποσπάσματα 😦 Όντως φαίνεται ότι ο Αριστοτέλης διατύπωσε ποσοτικούς ισχυρισμούς, αν και όχι με τον συστηματικό τρόπο που το έκανε π.χ. ο Αρχιμήδης. Είχε επίσης χρησιμοποιήσει ένα (περίπου) ποσοτικό επιχείρημα για να καταδείξει ότι το κενό δεν μπορεί να υφίσταται στη φύση: αν ένα μέσο επιβραδύνει την κίνηση των σωμάτων που κινούνται μέσα του ανάλογα με την πυκνότητά του, στο κενό κάθε σώμα θα κινείται με άπειρη ταχύτητα, πράγμα αδύνατον. Η σύγχυση εδώ παρατηρείται ανάμεσα στην ταχύτητα με την οποία κινείται ένα σώμα και στην επιτάχυνσή του. Πράγματι, το κενό προβάλλει μηδενική αντίσταση στην κίνηση, αλλά αυτό σημαίνει απλώς ότι ένα σώμα που κινείται στο κενό υπό την επίδραση μιας προωστικής δύναμης δεν αποκτά ποτέ μια τελική ταχύτητα – επιταχύνεται συνεχώς. Επομένως, κατά μια έννοια, ο Αριστοτέλης προβλέπει σωστά ότι το σώμα θα κινηθεί με άπειρη ταχύτητα – αφού περάσει απείρως πολύς χρόνος.

  193. Pedis said

    H απόσταση μεταξύ του πρώτου σώματος που φτάνει στο έδαφος και του δεύτερου, στη βάση των δεδομένων που παρατίθενται, είναι (υπολογίζεται) τόσο μεγάλη, μακροσκοπικότατη και αναμφισβήτητη, που μπαίνουν σοβαρές αμφιβολίες αν ο Γαλιλαίος έκανε, πράγματι, το πείραμα ή αν το έκανε, το αποδόμησε στη βάση της πίστης για τη θεωρία του και της ισχύος της προσέγγισής του. Και ναι μεν είχε δίκιο για τη θεωρία του, και καλά έκανε να μην πιστεύει τυφλά το πείραμα

    (όπως, αντίθετα, θέλουν να λένε οι παπαγάλοι της ποππεριανής τριβιάλιτυ … )

    αλλά, υποθέτω ότι κάποιος θα έχει συλλέξει κάπου τα λάθη του Γαλιλαίου, ντάξει είχε τεράστια παραγωγή για την εποχή του, έκανε επανάσταση, οπότε και τα λάθη θα είναι πολλά, αλλά και ενδιαφέροντα.

    Όμως, παρόλα τα λάθη, ακόμη κι αν ήταν πενταπλάσια, μία, ίσως η σημαντικότερη, προσφορά του είναι η ανάπτυξη της μεθόδου, στη βάση της οποίας και με την εξέλιξή της στα μυαλά και στην πρακτική των άλλων ανθρώπων ανακαλύπτονται τα λάθη.

  194. Pedis said

    -> 193 … ανακαλύπτονται τα λάθη … και αποκαλύπτεται το νέο και ορθόν.

  195. Pedis said

    Π.χ. ένα λάθος του Γαλιλαίου: η καμπύλη της βραχυστοχρόνου (μολονότι έπιασε με ιντουίτιον ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της)

    http://mathshistory.st-andrews.ac.uk/HistTopics/Brachistochrone.html

  196. Μαρία said

    190
    Μας το έμαθε ο Σταύρος. Απο γυναικεία χεράκια είχα διαβάσει.

  197. Μαρία said

    Διαβάζω: «Πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα» ήταν το σύνθημα με το οποίο έκλεισε την τοποθέτησή του στη βουλή ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης.

  198. Pedis said

    # 197 – Έτσι! Να είναι άριστοι κι επιμελείς!

    Πρώτα να φροντίζουν να πληρώνουν για τα ψευτοπτυχία των κολλεγίων και μετά να πηγαίνουν στο γήπεδο για τον αγώνα! Κι όχι το αντίστροφο.

  199. Pedis said

    Τελικά, ο άλλος τι αποφάσισε να κανει; Την εκλογική του γιορτή στο υπουργείο που θα ταίσει βλακόπιτα τους πτωχοί θα την πληρώσουν οι φορολογούμενοι, βρήκε χορηγό που θα πληρωθεί από τους φορολογούμενους με έμμεσους τρόπους, τι; Γιατί για να την πληρώσει ο ίδιος αποκλείεται. Επαγγελμτίας πολιτικός της Ακρο/Δεξιάς … θα βλάψει τη φήμη του.

  200. sarant said

    197 Θα του το είπε ο Θεοδωρικάκος!

  201. Γιάννης Ιατρού said

    199: Ακολουθεί η περιφέρεια, με το ίδιο ποσό. Ταρίφα θά ΄ναι από κανένα «άριστο» κτήμα/κέτερινγκ κλπ.

    ΥΓ: Μόνο που δεν ξέρω αν έχει λαμβάνειν καμιά αποζημίωση ο περιφερειάρχης, σαν αυτή του ΥΠΑΑΤ, γιατί αλλιώς θα χρειαστεί να «πληρώσει το πρόστιμο της αλαζονείας» από άλλες πηγές εισοδήματος… (αφού ακυρώσει την απόφασή του, όπως έκανε κι ο υπουργός) 😡🤢

  202. Θα τρελαθούμε τελείως, αυτό ήταν το μότο της ΚΝΕ στα ογδόνταζ! Νομίζω του Χαρίλαου έμπνευση.

  203. Γιάννης Ιατρού said

    201: Ωωπ, το αδίκησα τον περιφεριάρχει. Μόνο 10.800€ αυτός…
    https://tinyurl.com/qobdux6

  204. mitsos said

    @191, 192
    Πράγματι ο Αριστοτέλης ασχολείται με την πτώση.
    Υπάρχει όμως μια πρώτη αλλαγή του πλαισίου μεταξύ Αριστοτέλη και Αρχιμήδη ( μάλλον και Φιλόπονου του Γραμματικού ) και μετά δεύτερη αλλαγή πλαισίου μεταξύ Γαλιλαίου και Νεύτωνα.
    α) Το βάρος στον Αριστοτέλη ( για την ακρίβεια πάντα πακέτο το ζευγάρι βαρύτητα και κουφότητα ) είναι μια εσωτερική τάση των σωμάτων να πέφτουν ή να ανεβαίνουν και εξαρτάται από το μέσον ( το ξύλο ανεβαίνει στο νερό γιατί έχει περισσότερη κουφότητα από το νερό και λιγότερη βαρύτητα ενώ το ίδιο ξύλο πέφτει εντός του αέρα αφού διαθέτει περισσότερη βαρύτητα από αυτόν και λιγότερη κουφότητα) .
    Στην πρώτη μεταβολή πλαισίου χάνεται η σύζευξη του αντιφατικού ( διαλεκτικού )ζεύγους και η εξάρτηση από το μέσον. Το βάρος ανήκει στο σώμα πάλι ως τάση πτώσης ( Αρχιμήδης ) ή ως αιτία «ρύμης» στον Φιλότιμο. Τώρα μπορεί το βάρος να μετρηθεί ως η ίσο με την δύναμη που το κρατά ακίνητο (θεωρητική / γεωμετρική τεκμηρίωση της αρχής λειτουργίας του ζυγού από τον Αρχιμήδη)

    Στην δεύτερη μεταβολή πλαισίου το βάρος απεμπλέκεται από τους νόμους της πτώσης ( Γαλιλαίος ) Η τελική αναθεώρηση του πλαισίου θα γίνει από τον Νεύτωνα όταν πλέον κάθε δύναμη ( και το βάρος ) γίνεται μέγεθος περιγραφής της αλληλεπίδρασης με ένα άλλο σώμα ( το βάρος του σώματος που πέφτει ασκείται στο σώμα από τη γη ).
    Δεν έχει αλλάξει πλέον μόνο η έννοια του βάρους αλλά και η έννοια της δύναμης. Στον Αριστοτέλη δύναμη ήταν η εσωτερική εν δυνάμει τάση ( δυνατότητα ) ενός σώματος που βρίσκεται στο Α να βρεθεί μετά από λίγο στο Β. Και αυτό ίσχυε για κάθε φυσική κίνηση ( όπως η πτώση ) , όχι όμως για τις εξαναγασμένες από το πρώτο κινούν κινήσεις όπως η κίνηση της άμαξας (που δεν ΕΙΧΕ δική της δύναμη = δυνατότητα κίνησης= εν δυνάμει κίνηση )
    Για τον λόγο αυτό αν οι μαθητές σας γράφουν «έχει δυναμη» μην κοκκινίζετε το γραπτό τσαντισμένοι. Απλά βρίσκονται ακόμα στο Αριστοτελικό πλαίσιο σκέψης. Βηθήστε τους να το αναθεωρήσουν.

  205. mitsos said

    @202
    έμπνευση Φαράκου .

  206. Μαρία said

    203
    Χωρίς το ΦΠΑ; 12 λέει η απόφαση https://luben.tv/stream/192556

    205
    Πρέπει να είχε σχέση με το αποκαλούμενο εγχειρίδιο του καλού κνίτη.

  207. Μαρία said

  208. Μαρία said

    Η αντισυμβατική survivor της Α΄ Αθηνών
    https://www.kathimerini.gr/1059417/gallery/periodiko-k/an8rwpoi/h-antisymvatikh-survivor-ths-a-a8hnwn

    Είστε η μόνη βουλευτής της ΝΔ που ορκιστήκατε με πολιτικό όρκο. Δεν φοβηθήκατε το πολιτικό κόστος;

    Να φοβηθώ για τις πεποιθήσεις μου; Άλλωστε είναι γνωστές. Διαχρονικά ήμουν υπέρ του διαχωρισμού κράτους-Εκκλησίας σε οποιονδήποτε τομέα της λειτουργίας της πολιτείας. Αυτό δεν έχει να κάνει καθόλου με τα θρησκευτικά πιστεύω. Η πλειοψηφία των βουλευτών αγανακτεί όταν μπαίνουν οι παπάδες στη Βουλή, αλλά στην πράξη δεν κοτάνε.

  209. 121,
    … κύκλος και ευθεία τέμνονται σε δύο το πολύ σημεία, διότι ΑΝ τέμνονταν σε τρία σημεία Α, Β, Γ, τότε οι ευθείες που ενώνουν το κέντρο του κύκλου με τα μέσα των τμημάτων ΑΒ, ΒΓ, ΑΓ θα ήταν όλες κάθετες στη δεδομένη ευθεία, ενώ θα τέμνονταν στο κέντρο, και μόλις αποδείξαμε ότι αυτό δεν γίνεται.

    Δεν μού φαίνεται σωστή αυτή η απόδειξη.
    Δηλαδή το ότι αποδείξαμε ότι ευθεία και κύκλος δεν τέμνονται σε τρία σημεία δεν σημαίνει πως τέμνονται το πολύ σε δύο. Μπορεί να τέμνονται σε τέσσερα ή σε 127.
    Νομίζω πως η απόδειξη με την εις άτοπον απαγωγή έπρεπε να ξεκινάει «…διότι ΑΝ τέμνονταν σε περισσότερα από δύο σημεία…», δηλαδή με την άρνηση αυτού που θέλουμε να αποδείξουμε.

    Διότι η εις άτοπον απαγωγή

    … είναι η μέθοδος με την οποία αποδεικνύουμε
    κάτι…

    ας το πούμε Χι

    …αποδεικνύοντας ότι
    η άρνησή του…

    δηλαδή ΟυΧί*

    …θα οδηγούσε λογικά σε…

    δηλαδή το ΟυΧί συνεπάγεται

    …συμπεράσματα αντίθετα με αυτά που ήδη ξέρουμε (είτε διότι τα δεχόμαστε αξιωματικά, είτε διότι τα έχουμε ήδη αποδείξει, είτε διότι τα υποθέτουμε στη συγκεκριμένη περίσταση)….

    …δηλαδή ΟυΨί.

    Και επειδή «ΟυΧί συνεπάγεται ΟυΨί», που μόλις αποδείξαμε, ισοδυναμεί με «Ψι συνεπάγεται Χι», και το Ψι ήδη το ξέρουμε, μόλις δείξαμε ότι έχει λοιπόν η «εις άτοπον απαγωγή» να κάνει … με τη λογική ισοδυναμία των κρίσεων «αν Α, τότε Β» και «αν δεν Β, τότε ούτε και Α».

    ______________________
    * σύντμηση του «ουχί Χ», προς αποφυγήν προκλήσεως γέλωτος

  210. Γιάννης Ιατρού said

    206α: Δήλωσε ο ίδιος, πως διέθεσε αρχικά 12.000 ευρώ για την εκδήλωση (1.800 άτομα οι συνδαιτυμόνες της περιφέρειας, δεν τους λες όλους και περιφερειακούς…,😂😳, δηλ. ή έχει περισσότερους από το ΥΠΑΑΤ ή το πιθανότερο πήγαν μαζί με τους οικείους τους) και τελικά, μετά την προσφορά του κεντρικού ξενοδοχείο στο οποίο έγινε η εκδήλωση, πλήρωσε το ποσό των 10.800 ευρώ. Δες το λίκνο στο «ποντίκι» στο #203.

    209: Γειά σου ρε Μιχάλη με τα ωραία σου (και τα ΟυΧi σου 👍🤗)

  211. voulagx said

    #209: Ο αγγλος μαθηματικος G.H.Hardy ειχε πει οτι η εις ατοπον απαγωγη ειναι πολυ καλυτερο τεχνασμα απο την σκακιστικη θυσια. Ο παικτης στο σκακι θυσιαζει ενα πιονι ή ενα κομματι, ενω ο μαθηματικος θυσιαζει το παιχνιδι.(= ΟυΧι)

  212. Avonidas said

    #211. Ο παικτης στο σκακι θυσιαζει ενα πιονι ή ενα κομματι, ενω ο μαθηματικος θυσιαζει το παιχνιδι

    Ναι, αλλά το θυσιάζει μόνο υποθετικά. Μια καλύτερη αναλογία από τη θυσία θα ήταν το να τα παίζεις όλα για όλα στα χαρτιά. Η εις άτοπον απαγωγή είναι τζόγος! 😀

  213. Νέο Kid said

    https://math.stackexchange.com/questions/243770/can-every-proof-by-contradiction-also-be-shown-without-contradiction

    Διά περαιτέρω εμβάθυνση στο «ποιόν» της εις άτοπον επαγωγής…
    (Εξαιρετικά και τα λινκς )

  214. Αγγελος said

    Μιχάλη (209), αν τέμνονται σε 4 ή 127 σημεία, μπορούμε να διαλέξουμε τρία και να συνεχίσουμε τον ίδιο συλλογισμό. Αυτό δεν το είπα ρητώς, όπως δεν έδωσα και την απόδειξη ότι τα μέσα των τμημάτων υπάρχουν και είναι διαφορετικά. Για το λογικό σχήμα της εις άτοπον απαγωγής έλεγα, επειδή μου φάνηκε ότι κάποια σχόλια φανέρωναν μια ελαφριά σύγχυση.
    Φυσικά, έχεις δίκιο ως προς το ότι η όλη μέθοδος εξαρτάται από την αρχή του αποκλεισμού του τρίτου και όλες τις ισοδύναμες διατυπώσεις της.

  215. voulagx said

    #212: «Η εις άτοπον απαγωγή είναι τζόγος!»
    Ναι αλλα στο ρολο της μπανκας που παντα κερδιζει.

  216. 214,
    Α, ευχαριστώ για την επεξήγηση με τα σημεία τομής κύκλου ευθείας – λογικό, τότε, και ενδιαφέρουσα απόδειξη.

  217. voulagx said

    #170:Αγγελος: Στο 6:20 του βιντεο: https://www.youtube.com/watch?v=N-KXStupwsc φαινεται το ποιημα του Ταρταλια με το οποιο εδωσε τη λυση στον Καρντανο

  218. Μαρία said

    Αλ. Κόπτσης http://users.sch.gr/akoptsi/images/7perif_docs/biografika/newbio_koptsis.pdf περιφερειακός διευθυντής εκπαίδευσης Κ. Μακεδονίας

    «έστειλα ΕΝΑ εγκύκλιο» στο 00:55:51 https://webtv.ert.gr/ert3/21ian2020-syn/

  219. Pedis said

    # 218 – Σε παρακαλώ, Μαρία, ο άνθρωπος έχει και ποστ-ντόκ!

  220. 211,
    Ενδιαφέρον το απόφθεγμα του Χάρντυ, δεν το ήξερα.

  221. Αγγελος said

    Μιχάλη (220), αυτό σημαίνει ότι δεν έχεις διαβάσει το A Mathematician’s Apology του ίδιου. Να το διαβάσεις, αξίζει!

  222. Πισμάνης said

    Χαφταρ ζείς εσύ μάς οδηγείς

  223. Νέο Kid said

    Αν ο Αισχύλος πέσει πάνω στο Χάρντι στα Ηλύσια πεδία …θα του κόψει το κεφάλι με το τιμημένο ξίφος του Μαραθώνα.

  224. voulagx said

    #218: 15 σελιδες βιογραφικο! Θεός!

  225. ΣΠ said

    218
    Είσαι σίγουρη ότι λέει «ένα εγκύκλιο»; Εγώ ακούω «μιά εγκύκλιο».

  226. Μαρία said

    225
    Σιγουρότατη. Τον άκουσα στην εκπομπή κι, επειδή δεν πίστευα στ’ αυτιά μου, ανέτρεξα στο βίντεο.

  227. ΓΤ said

    #225, 226 Και θυμήθηκα Καθηγητή Θερμοδυναμικής να επιμένει: «το κύκλο Carnot»…

    Τα ρημάδια τα ποστ-ντόκια
    μας ξεβράσανε στα ντόκια

  228. ΣΠ said

    227
    Ναι, αυτό το έλεγαν παλαιότερα για να διαφοροποιήσουν το cycle (το κύκλο) από το circle (ο κύκλος).

  229. Pedis said

    Μάλλον, πολύ παλιά θεωρούσαν σοφά ότι του οξυγόνου το θέλει το νι, του Καρνό όχι.

  230. Μαρία said

    Θα τα θυμάστε απο πέρσι. Εδώ ένα απόσπασμα.

  231. Μαρία said

    Απλά πράματα 🙂

  232. Αγγελος said

    Από το A Mathematician’s Apology είναι και οι περίφημες φράσεις «Chess problems are the hymn-tunes of mathematics» και «Archimedes will be remembered when Aeschylus is forgotten.»

  233. 221,
    Άγγελε, πράγματι, δεν το έχω διαβάσει όλ´ αυτά τα χρόνια – μπήκε πάραυτα στην λίστα.

  234. Αγγελος said

    (230) Λίγες γουστόζικες πληροφορίες για όποιον, σαν κι εμένα, δεν είχε ξανακούσει τον Μασάρου Εμότο και τα πειράματά του.

  235. Μαρία said

    Με λαμπρές σπουδές, όπως βλέπω στην υποσημείωση 1.
    Emoto’s doctorate is in Alternative Medicine, from the Open University of Mumbai. According to their website, the only requirement for this degree are one year of study and completion of one research project.

  236. Γιάννης Ιατρού said

    235: Μόλις μάθουν για τον νέο νόμο της κόρης του κεραμοποιού (αυτόν για την αναγνώριση πτυχίων κλπ.), τα ιδρύσουν κι εδώ παράρτημα. Δεν θα πέφτει καρφίτσα, μεγάλη κοσμοσυρροή προβλέπω 😎

    Το παράρτημα θα ονομαστεί όχι μόνο Οpen University of Mumbai, αλλά «Open 24/7 University …» καθότι θα στεγάζεται σε κτιριακές εγκαταστάσεις του κου Βακάκη (ιδιοκτήτη των Τζάμπο), ο οποίος θεωρεί «Πολυτέλεια» την κυριακάτικη αργία

  237. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    230 Γι αυτό πιτσιλάει η βρύση μου ρε πστ… Κι έχω ακουμπήσει ένα σκασμό φράγκα στον υδραυλικό…

  238. Γιάννης Ιατρού said

    237: 👍👍😂😂
    Φυσικό (με PhD κλπ., έχουμε κι εδώ στο μπλογκ😎🤐😉) να φωνάζεις, κλέφτες θα γίνουν αυτοί; Άκου εκεί, υδραυλικό! Άσχετοι με το νερό…, μόνο τα λεφτά του κόσμου ξέρουν να παίρνουν αυτοί 🙂

  239. ΣΠ said

    234
    Τα έχει δημοσιεύσει και σε περιοδικό της Elsevier!
    https://sci-hub.tw/10.1016/j.explore.2006.06.004

  240. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    238 Σου πω, μήπως να αλλάξω χρηστώνυμο που είναι λίγο βάρβαρο? Να λέγομαι ξερωγώ «γουτσουγουτσουγλυκούλιμου»?
    Κι άμα δε φτιάξει η βρύση τότε να θυμώσω με τον γιαπωνέζο και να με λένε Misuheso Tosifoni.

  241. ΓΤ said

    #239
    Έγινε αξέπτιντ αυτό το… πέιπερ;;;!!!

  242. https://en.wikipedia.org/wiki/Explore:_The_Journal_of_Science_%26_Healing

  243. 230,
    Κάτι λέει, λέει, στο emotionally conscious water ο Emoto;
    Πού να φτουρήσει στο λάλον ύδωρ των ΑΗΠ…

  244. ΣΠ said

    Το ξέρατε ότι οι Αμερικανοί ανακάλυψαν τον τροχό;

  245. Μαρία said

    https://www.20minutes.fr/paris/2701031-20200122-paris-statue-rene-goscinny-inauguree-jeudi-devant-fenetres-o-vivait-auteur-bd

  246. sarant said

    245 Μπράβο τους

  247. Γιάννης Ιατρού said

    Άρχισαν οι προετοιμασίες (ή να πούμε τα όργανα;😋) για τον επικείμενο εορτασμό των τριών Ιεραρχών, στις 31/1. Αλλά η κόρη του Κεραμοποιού δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι είναι εμφανές πως οι «τρεις Ιεράρχες» δεν υπερασπίζονται την αρχαιοελληνική παιδεία, την ελευθερία και τη δημοκρατία, αλλά το χριστιανικό δόγμα της μισαλλοδοξίας και της ετερονομίας.
    Γι αυτό με την «αρχαιοελληνική παιδεία» προβλέπω φαγωμάρα με το γνωστό επιτελείο των ελληνόψυχων εντός (κι εκτός) της ΝΔ 🤔😲

  248. 247 Οργισμένη παρέμβαση Μπλογκ σε 3… 2… 1…

  249. Μαρία said

    Αποσπάσματα απ’ το σχετικό βιβλίο της Γαζή http://users.sch.gr/symfo/sholio/istoria/kimena/1948-1800.2vios-3ierarxon.htm

  250. Γιάννης Ιατρού said

    Απ΄ότι φαίνεται, αυτή την ώρα, την έχουν (πέσει) πάλι μαζικά σε κυβερνητικές ιστοσελίδες/ιστότοπους.
    Σφακιανάκη θα λέτε και θα κλαίτε… 🙂 🙂 🙂 🙂

  251. Γιάννης Ιατρού said

    248: χαχα, 👍😂
    249: Και ολόκληρο, προσφορά του υπογείου 🙂

  252. Μαρία said

    250
    Μπουκώνουν τον σέρβερ. Ο Σφακ. είναι για πιο σοβαρά πεσίματα 🙂

  253. Γιάννης Ιατρού said

    252: χαχα, θα του βγάλει τα μάτια η Μαρέβα 😂😂😂

  254. sarant said

    253 Εξέχουν κιολας και είναι εύκολος στόχος

  255. mitsos said

    Με γρίφους ομιλείς γέροντα

  256. Μαρία said

    Δεν πάμε καθόλου καλά.

  257. Πέπε said

    247
    Ποσώς με νοιάζει. Ένας προστάτης άγιος (ή τρεις όπως εδώ) είναι ένα σύμβολο. Δεν το θεωρώ απαραίτητο το περιεχόμενο του συμβόλου να ταυτίζεται πλήρως με την πραγματική πολιτεία και το έργο του αγίου ως πραγματικού προσώπου. (Ντάξει, να έχει κάποια σχέση βέβαια, αλλά.) Και νομίζω ότι ένα σύμβολο δεν μπορεί παρά να είναι εξ ορισμού ιδεολογική κατασκευή. Αυτό δε συνιστά αυτόχρημα πρόβλημα.

    Επιπλέον, η τυχόν ακαταλληλότητα των συγκεκριμένων αγίων ως προστατών της παιδείας είναι άσχετη από το πώς θα γίνει η γιορτή. Δε διορίστηκαν προστάτες τώρα με Κούλη και Κεραμέως, ήταν και πριν που κάναμε αργία.

    Εμένα προσωπικά αυτή η αλλαγή στη γιορτή των 3 Ιεραρχών με βρίσκει σύμφωνο. Στο σχολειό μας κανονίσαμε ότι θα έχει 2 ώρες εορτασμό και τις υπόλοιπες 6 μάθημα. Αυτό, έτσι από μόνο του (ανεξάρτητα από το περιεχόμενο του εορτασμού, που όπως σε κάθε ανάλογο εορτασμό είναι πθανόν να κινείται σ’ όλη την κλίμακα από το εξαιρετικό μέχρι το άθλιο), το βρίσκω πολύ καλύτερο και από την αργία και, βέβαια, από τον εκκλησιασμό.

    Γενικά δεν είμαι ιδιαίτερα θερμός φαν ούτε του Κούλη ούτε της Κεραμέως, αλλά εδώ τους αναγνωρίζω ένα σωστό βήμα.

    Η άλλη επιλογή θα ήταν να μην κάναμε τίποτε, να ήταν μια κανονική σχολική ημέρα. Άρα να καταργούσαμε ντε φάκτο τους προστάτες αγίους, το σύμβολο. Γιατί ακριβώς; Επειδή προτιμάμε κάποιο άλλο σύμβολο -ποιο;- , ή επειδή δε θέλουμε γενικώς σύμβολα; Με το δεύτερο δε θα συμφωνούσα, το πρώτο θέλει πολλή σκέψη και όχι επιπολαιότητες. (Και τέλος πάντων, αν καταργηθούν εντελώς οι 3 Ιεράρχες, δεν πολυπεριμένω να γίνει επί Κούλη αυτό. Δεν έχω δει τέτοια δείγματα γραφής.)

  258. Πέπε said

    257
    αυτό δε συνιστά: δε = δεν, όχι μεν-δε

  259. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Από τη Δευτέρα, τέταρτη μέρα σήμερα που, τουλάχιστον σε δυο τετράγωνα στο κέντρο, περί την οδό Μαυρομματαίων, δεν λειτουργούν τα ΟΤΕτζίδικα τηλέφωνα και ιντερνέτια.
    Αμώ τα συστήματα της ιδιωτικοποίησης.

  260. Γιάννης Ιατρού said

    259: Γειά σου Έφη🤗

    κι απ΄αλλού ακούγονται πολλά παράπονα γι αυτόν (αλλά και γι άλλους), ένας σχολιαστής από εδώ μου έλεγε τις προάλλες πως δεν έχουν εδώ και ένα μήνα τηλέφωνο κλπ. Συνήθως όμως το φυσικό μέσο, δηλ. ο χαλκός ή η οπτ. ίνα, εξυπηρετούν ταυτόχρονα όλους τους παρόχους. Βέβαια τελευταία μερικοί πάροχοι, π.χ. η Wind, έχουν περάσει δικές τους οπτ. ίνες, αλλά το δίκτυο αυτό είναι ακόμα πολύ αραιό σε σύγκριση με εκείνο του ΟΤΕ. Επομένως αν πάθει κάτι (βλάβη), την πατάνε όλοι άσχετα, από τον πάροχο.

    Προσπαθούν να δώσουν πρόσκαιρη λύση με τα κινητά, κάτι που κάπως βολεύεται με το τηλέφωνο (κυρίως στους ιδιώτες), αλλά πολύ δυσκολότερα δίνει ικανοποιητική λύση στη σύνδεση με το διαδίκτυο (γιατί οι περισσότεροι έχουν ρούτερ που δεν έχουν δυνατότητα να συνδεθούν στην κινητή τηλεφωνία).

    Το πρόβλημα δημιουργείται επειδή ο κάτοχος του δικτύου (δηλ. ο ΟΤΕ, αλλά κι οι άλλοι δεν πάνε πίσω) όλο και περισσότερο δίνει την συντήρηση του δικτύου σε εξωτερικούς εργολάβους που αλλάζουν συχνά και κυρίως λόγω χαμηλών προσφορών/τιμών προφανώς δεν έχουν την απαιτούμενη ευχέρεια (τεχν. μέσα και ανθρ, δυναμικό) να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις όταν πέσει πολύ δουλειά… (κυρίως οι βροχές, αλλά και το κρύο και ο αέρας κλπ. φέρνουν και περισσότερες βλάβες)

    257: Πέπε,
    δεν είναι τόσο το θέμα του όποιου συμβολισμού (που κι αυτό βαραίνει) αλλά
    – η επιβολή, δηλ. ο περιορισμός της επιλογής που θα μπορούσαν να έχουν οι μαθητές (π.χ. όποιος θέλει εορτασμό/εκκλησιασμό, να πάει, όποιος όχι να μείνει για μάθημα),
    – η σύνδεση με την (όποια) θρησκεία (π.χ. το σύμβολο θα μπορούσε να ήταν μη θρησκευτικής προέλευσης) σε συνάρτηση με την μονόπλευρη (μόνο από το υπουργείο) επιλογή του συμβόλου, και
    – γενικότερα η εμφανώς συντηρητική ή όπως αλλιώς θέλεις να την πεις χροιά/τροπή που δίνουν στο θέμα (κι όχι μόνο σ΄ αυτό…).

    Γενικά τώρα η μόδα είναι πατρίς, θρησκεία, οικογένεια και νόμος & τάξη.
    Η κοινωνική αλληλεγγύη, θέματα ελευθερίας, δημοκρατικής συμμετοχής, ιστορικά αντικειμενικής ενημέρωσης, σεξουαλική κ.ά. ενημέρωση, περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση κλπ. έχουν περιπέσει σε τριτοδεύτερη μοίρα ή/και έχουν απαλειφθεί τελείως.
    Να πάνε τα παιδιά στην εκκλησία για τους 3 Ιεράρχες μας μάρανε…

  261. Γιάννης Ιατρού said

    260α (διευκρίνηση): Τα του ΟΤΕ που έγραψα, ισχύουν άσχετα από την ε΄δω κι ένα μήνα απεργία που γίνεται κλπ., κάτι που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, ειδικά αν τα προβλήματα δεν οφείλονται σε βλάβη στο φυσικό μέσο (χαλκό/ίνα), αλλά σε θέματα που π.χ. έχουν σχέση με το κέντρο κλπ.

  262. Μαρία said

  263. Μαρία said

  264. Πέπε said

    260:
    > > – η επιβολή, δηλ. ο περιορισμός της επιλογής που θα μπορούσαν να έχουν οι μαθητές (π.χ. όποιος θέλει εορτασμό/εκκλησιασμό, να πάει, όποιος όχι να μείνει για μάθημα)

    Σε επίπεδο ολόκληρων σχολείων πάντως υπάρχει κάποια επιλογή: γενικά αυτή τη μέρα θα κάνουμε μάθημα και γιορτή, από κει και πέρα κανονίστε πώς θα τα μοιράσετε, πώς θα γιορτάσετε και αν θα πάτε εκκλησία (εμείς ευτυχώς δεν πάμε). Στο μέτρο βέβαια που κάποια σχλεία θα πάνε εκκλησία και αυτό είναι υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές τους, συμφωνώ μαζί σου.

    > > Γενικά τώρα η μόδα είναι πατρίς, θρησκεία, οικογένεια και νόμος & τάξη.

    Ναι, γενικά σαφώς αυτή είναι η μόδα. Αλλά δε βρίσκω ότι το συγκεκριμένο μέτρο είναι σ’ αυτή την κατεύθυνση. Αφού δω τη δική μας γιορτή θα επανέλθω με πιο ολοκληρωμένη άποψη.

  265. Μαρία said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: