Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πώς έγραφε ο Μακρυγιάννης

Posted by sarant στο 22 Ιανουαρίου, 2020


Καθώς πλησιάζει η επέτειος των 200 χρόνων από την επανάσταση του 1821 είναι επόμενο να αναζωπυρώνεται το ενδιαφέρον για κείμενα της εποχής -και ανάμεσά τους αναγκαστικά ξεχωριστή θέση έχουν τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, που είναι ίσως το μοναδικό εκτενές δείγμα κειμένου αγωνιστή του 1821 που μας έχει έρθει χωρίς να περάσει από το φίλτρο κάποιου εγγράμματου διαμεσολαβητή, όπως του Κολοκοτρώνη από τον Τερτσέτη.

Στο Διαδίκτυο μπορούμε να βρούμε το κείμενο του Μακρυγιάννη, ας πούμε στη Βικιθήκη. μπορούμε να μελετήσουμε τη γλώσσα του και να θαυμάσουμε το ύφος του. Αλλά για τη γλώσσα και για την προσωπικότητα του Μακρυγιάννη έχουν γραφτεί εκατοντάδες άρθρα και δεκάδες βιβλία, οπότε δεν θα έχει νόημα να πούμε κάτι ακόμα στο ιστολόγιο. Στο σημερινό άρθρο θα εστιαστούμε σε μια πτυχή που μάλλον είναι λιγότερο γνωστή, δηλαδή στο πώς από το χειρόγραφο του Μακρυγιάννη φτάσαμε στο κείμενο που έχουμε σήμερα και διαβάζουμε στην οθόνη μας.

Τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη τα χρωστάμε ολοκληρωτικά στον Γιάννη Βλαχογιάννη, τον ακαταπόνητο λόγιο που έβαλε σκοπό ζωής να σώσει από την αφάνεια και τη φθορά κάθε λογής αρχειακό υλικό, αλλά κυρίως υλικό σχετικό με το 1821. Ο Βλαχογιάννης έφερε στην επιφάνεια και εξέδωσε πάρα πολλά κείμενα, αλλά το διαμάντι του στέμματος, μπορούμε να πούμε, είναι τα γραφτά του Μακρυγιάννη.

Όπως έγραψε ο ίδιος, από τις έρευνές του σε παλιές εφημερίδες της εποχής του Όθωνα, είχε σχηματίσει την εντύπωση ότι ο Μακρυγιάννης, άνθρωπος που επιδίωκε επίμονα να εκφράζει τη γνώμη του στον Τύπο, ήταν πολύ πιθανό να είχε γράψει και κάποιου είδους απομνημονεύματα. Οπότε, ο Βλαχογιάννης άρχισε να επισκέπτεται ταχτικά τον γιο τού αγωνιστή, τον συνταγματάρχη του Μηχανικού Κίτσο Μακρυγιάννη, ο οποίος έμενε στο ίδιο σπίτι, και να τον πιέζει να ψάξει σε υπόγεια και σε κασέλες μήπως βρει γραφτά του πατέρα του. Και πράγματι, μια μέρα ο Κίτσος Μακρυγιάννης του ανάγγειλε με κραυγές χαράς πως μέσα σε έναν τενεκέ, χωμένο κάτω από παλιοκάσονα, είχε βρει μισοσαπισμένο ένα χειρόγραφο του στρατηγού.

Ο Βλαχογιάννης αφιέρωσε δεκαεφτά μήνες στην ανάγνωση και τη μεταγραφή του χειρογράφου. Τα απομνημονεύματα εκδόθηκαν αρχικά με έξοδα του Κίτσου Μακρυγιάννη και της αδελφής του.

Το χειρόγραφο του Μακρυγιάννη ίσως να το έχετε δει σε κάποιο οπισθόφυλλο. Ο στρατηγός γράφει με πολύ κόπο, στρογγυλά μεγάλα γράμματα, αλλά χωρίς τόνους και στίξη. Να μια σελίδα:

Τα βγάζετε τα γράμματα;

Ιδού η πιστή μεταγραφή που έκανε ο Βλαχογιάννης, πριν ακόμα διορθωσει τίποτε:

κε τιν βασιλιατο κε τος οδιγισα εις τις πορτες κι αλες θεσες οπουτε μας ριχτονε να πεθανομεν) εισος μοτος εστιλες εσι λεονιδα οτι μιναν οταν σκοτοθις οτι ειγε(νει) αυτι καθαρι απογονισου κε σι κε ει σιτροφισου επερ τις πατριδοσου σκοτοθικειτε κε τις θρισκιασας κεμις αυτο ετιμαζομαςτε) ει αγαθοτι το θεο εινι αβισος τις θαλασις τος μορος κανι σουφος τος σουφος μορος τος αντριος διλος τος διλος αντριος δια να δοξάζετε ο πιλαστις το παντος εκει οπου τελιοσαμεν αυτα κι ετιμαζομαστε να πεθανομεν ετεκα ο θεος στελνι κε τον αγαθον κε γενεον πατριοτι τον γιανι κοςτα μαλος πετε κε απουμεσα απου αυτος τος στραβονι ο θεος κε δεν τος βιλεπουν κε τος αννιγο κε πενον κε αυτα τα πετε λιονταρια σε ολίγον μορχετε κι ο γενεος κειργιακος αργιροκαστριτις μ αλος οχτο πατριοτες το απου τον περεα οτι τοννιχα εις τον ορκον κε το παρακιλα κε το ειδιον στραβοσε τος απατεονες ο θεος πικαν κε αυτινι ει γενεει ατρες αυλαβι ει απουγονι τοπιρο σε καναδιο ορες ερχοτε κι ειγενει κι αγαθι πατριοτες ο γιανακει σουλιος με τον αδελφοντο διμιτρακει κι γαπροτο κειζα κε ο μελετις παπαδαμι κοντοργιοτις με εικοσιετε ανθρωπος κε με μεγαλον κειντινον τις ζοεις τος αυτινι ολι σουθικαν μεσα οτι τος είδαν τα στρατεματα αυτος τοτε αρχισε το τοφεκι απου τος αννατιος κιαυτινι ει γενεει κιαγαθι πατριοτες ολι ει 25 απουμεσα απουλος τος αννατιος ριχτικαν ος λιοταριγα τος ριχτικαν απανοτος ει ανατιει ολι ριξαν κε σκοτοσαν μονον εναν νοματαρχι αυτός μονον εσκοτοθι εις το σινταμα οτι οσα νεργαγι ει θια προνια ετζι γενοτε τοτε πικαν ολι μεσα κι ανναψαμεν το τοφεκι κε ει μεσα κε ει εξο ομος εμις δεν θελαμεν να ριξομεν εις το κρεας οτι ειτον αδελφι μας κι εκεινι τοτε τοφεκεισμος εμις κι εκεινι κι αρχισαμεν εμις ζιτο το σινταμα κι εθνικει σιννελεψι(ν) αρχισαν απου το κάστρο εκείνοι οπουχα οδιγισι κε ει φοτιες απο τα βυνα τις καπανες πιγε ο διμαρχος προδοτις ανναργιρος πετρακεις κι ο αςτινομος μιμικος μισαραλιοτις κε ει οπαδιτος κε δεν αφισαν να βαρεσον μαλιστα ειρθαν εις το σπιτιμο εις τον καφενεμο κε γιρεβαν με προδοσία ος φιλι να με βιγαλον εξο να μιλισουμεν να με πιασουν μαπιστια να με δοσον εις τος φίλος τος αυτο το σικειδιον ταπετιχαν τοτε κεινιθι κε ταχτικον κε ειπικον με τον καλερι κε σκαριβελι ακογοτας τος τοφεκεισμος μας κε πιγαν εις το παλατι ευτις κι εγο αφισα τιν αννακεια φρορα κεπιγα κιεγο βιγενοτας εξο μακολοθισαν ολι ει πουλιτες ειρθαν κε απου τα χορια οποτος ειχα παρακειλι κε μας πιραν εις τα χέρια ολος ο λαος χαλεβαν να πουνε απουταπαλεθιρια εις το παλατι τοτε τος μιλισα ναχον τιν μεγαλιτερα αρετι κε πατριοτισμον εμις θελομεν να μας δοσι ο βα…

Δεν είναι και πολύ κατανοητό, έτσι;

Μερικές παρατηρήσεις του Βλαχογιάννη για τον τρόπο που γράφει ο Μακρυγιάννης:

Ο Μακρυγιάννης γεμίζει ολόκληρες τις σελίδες με πυκνότατο γράψιμο, με μάλλον μεγάλα γράμματα, στρογγυλά. Αυτό έχει αποτέλεσμα πολλά γράμματα να μοιάζουν με άλλα. Δεν βάζει τόνους και δεν χρησιμοποιεί σημεία στίξης.

Ο Μακρυγιάννης δεν ξέρει ορθογραφία. Γράφει όπως ακούει. Χωρίζει τις λέξεις αλλά ενώνει άρθρα με ονόματα ή συνδέσμους με ρήματα ή εγκλιτικά: ταλαθι (τα λάθη), οπουγραφο (οπού γράφω), ναιδι (να ιδεί), πεθαμοτου (πεθαμό του).

Χρησιμοποιεί τις «διφθόγγους» ου, αυ και ει αλλά όχι άλλες. Γράφει εβροπι, εβεργετι, λεμος, πινα. Το άτονο ου το ακούει ρουμελιώτικα ο και το γράφει έτσι: τοφεκι, βονα (βουνά), σκλαβοσον, σουροπομα. Άλλες όμως φορές γράφει με ο και το τονιζόμενο ου: τορκος (τούρκους), βαστοσαν, αφο.

Συχνά παρεμβάλλει το γ ανάμεσα στα φωνήεντα των διφθόγγων: νεγος (νέος), αθινεγι (Αθηναίοι), γονεγι (γοναίοι), αγιμνιστος (αείμνηστος). Επίσης παρεμβάλλει ένα ι ανάμεσα σε ορισμένα συμφωνικά συμπλέγματα: βιλαβον (βλάβουν), αναπιλι (Ανάπλι), γιμινος (γυμνός), τιπιτι (τύπτει).

Δυσκολεύεται να γράψει μπ, γκ, ντ και σχεδόν πάντα προτιμά, αντ’ αυτών, τα π, κ, τ: τιθικα (ντύθηκα), πατο (παντού), ακλια (Αγγλία), κιτι (γκιντί, τούρκικη λέξη), πενου (μπαίνω), λαπρός (λαμπρός).

Όσο κι αν οι «κανόνες» αυτοί βοηθάνε, καταλαβαίνει κανείς το ηράκλειο έργο που είχε να κάνει ο Βλαχογιάννης. Και ιδού το απόσπασμα της παραπάνω χειρόγραφης σελίδας, που το είδαμε και σε αρχική, ανεπιμέλητη μεταγραφή, πώς έγινε αφού το επιμεληθηκε ο Βλαχογιάννης (και πολύ λιγότερο οι μεταγενέστεροι):

και την βασιλεία του και τους οδήγησα εις τις πόρτες κι άλλες θέσες, όποτε μας ριχτούνε να πεθάνομεν.

Ίσως μου τους έστειλες εσύ, Λεωνίδα, ότι μείναν όταν σκοτώθης· ότι οι γενναίοι αυτοί καθαροί απογόνοι σου – κι εσύ και οι συντρόφοι σου υπέρ της πατρίδος σας σκοτωθήκετε και της θρησκείας σας – κι εμείς σ’ αυτό ετοιμαζόμαστε. Η αγαθότη του Θεού είναι άβυσσος της θαλάσσης, τους μωρούς κάνει σοφούς, τους σοφούς μωρούς, τους αντρείους δειλούς, τους δειλούς αντρείους, διά να δοξάζεται ο πλάστης του παντός. Εκεί οπού τελειώσαμεν αυτά κι ετοιμαζόμαστε να πεθάνομεν έντεκα, ο Θεός στέλνει και τον αγαθόν και γενναίον πατριώτη τον Γιάννη Κώστα μ’ άλλους πέντε· κι από μέσα από αυτούς – τους στραβώνει ο Θεός και δεν τους βλέπουν. Και τους ανοίγω και μπαίνουν αυτά τα έξι λιοντάρια. Σε ολίγον μο ’ρχεται κι ο γενναίος Κυργιάκος Αργυροκαστρίτης μ’ άλλους οχτώ πατριώτες του από τον Περαία· ότι τον είχα εις τον όρκον και του παράγγειλα· και το ίδιον στράβωσε τους απατεώνες ο Θεός – μπήκαν κι αυτείνοι οι γενναίοι άντρες άβλαβοι, οι απόγονοι του Πύρρου. Σε κάνα δυο ώρες έρχονται και οι γενναίοι κι αγαθοί πατριώτες ο Γιαννάκη Σούλης με τον αδελφόν του Δημητράκη και γαμπρό του Γκίτζα κι ο Μελέτης Παπαδάμη Κουντουργιώτης με εικοσιπέντε ανθρώπους, και με μεγάλον κίντυνον της ζωής τους αυτείνοι όλοι σώθηκαν μέσα, ότι τους είδαν τα στρατέματα αυτούς· τότε άρχισε το ντουφέκι από τους αναντίους, κι’ αυτείνοι οι γενναίοι κι’ αγαθοί πατριώτες όλοι, οι εικοσιπέντε, από μέσα απ’ ούλους τους αναντίους ρίχτηκαν ως λιοντάργια· τους ρίχτηκαν απάνου τους οι αναντίοι όλοι. Ρίξαν και σκότωσαν μόνον έναν νωματάρχη. Αυτός μόνον εσκοτώθη εις το Σύνταμα· ότι όσα ’νεργάγει η Θεία Πρόνοια έτσι γένονται. Τότε μπήκαν όλοι μέσα κι ανάψαμεν το ντουφέκι και οι μέσα και οι έξω. Όμως εμείς δεν θέλαμεν να ρίξομεν εις το κρέας, ότι ήτον αδελφοί μας κι εκείνοι. Τότε ντουφεκισμούς εμείς κι εκείνοι, κι’ αρχίσαμεν εμείς· «Ζήτω το Σύνταμα κι η Εθνική Συνέλεψη!» Άρχισαν από το κάστρο εκείνοι οπού ’χα οδηγήσει και οι φωτιές από τα βουνά. Τις καμπάνες πήγε ο προδότης δήμαρχος Ανάργυρος Πετράκης κι ο αστυνόμος Μιμίκος Μισαραλιώτης και οι οπαδοί τους και δεν άφησαν να βαρέσουν. Μάλιστα ήρθαν εις το σπίτι μου, εις τον καφενέ μου, και γύρευαν με προδοσιά, ως φίλοι, να με βγάλουν έξω να μιλήσομεν, να με πιάσουν μ’ απιστιά να με δώσουν εις τους φίλους τους. Αυτό το σκέδιον τ’ απέτυχαν. Τότε κινήθη και το Ταχτικόν και ιππικόν με τον Καλλέργη και Σκαρβέλη, ακούγοντας τους ντουφεκισμούς μας, και πήγαν εις το Παλάτι. Ευτύς κι εγώ άφησα την αναγκαία φρουρά και πήγα κι εγώ. Βγαίνοντας έξω μ’ ακολούθησαν όλοι οι πολίτες. Ήρθαν κι από τα χωριά, οπού τους είχα παραγγείλει. Και μας πήραν εις τα χέρια όλους ο λαός. Χάλευαν να μπούνε από τα παλεθύρια εις το Παλάτι. Τότε τους μίλησα να ’χουν την μεγαλύτερη αρετή και πατριωτισμόν· «Εμείς θέλομεν να μας δώση ο Βα…

Αν βάλετε πλάι-πλάι τις δυο εκδοχές θα δείτε μία προς μία τις επεμβάσεις που χρειάστηκε να κάνει ο Βλαχογιάννης σε μία μόνο σελίδα κειμένου.

Δεν θα έκανε και λάθη ο Βλαχογιάννης στη μεταγραφή; Ανθρωπίνως αδύνατο να μην έκανε. Και πώς δεν ξαναείδε κανείς το χειρόγραφο από το 1945 (που πέθανε ο Βλαχογιάννης) και μετά; Και πού βρίσκεται το χειρόγραφο σήμερα;

Τα χειρόγραφα του Μακρυγιάννη ποτέ δεν αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας. Ο Βλαχογιάννης ήταν πολύ φειδωλός με το εύρημά του. Πήγε στα γραφεία της Ακρόπολης και έδειξε τα χειρόγραφα στους συντάκτες, και η Ακρόπολις δημοσίευσε ομοιότυπα τριών σελίδων (η μία είναι αυτή που βλέπετε πιο πάνω). Κάποια στιγμή, γύρω στο 1910, επέστρεψε τα χειρόγραφα στον Κίτσο Μακρυγιάννη.

Και μετά;

Στο βιβλίο απ’ όπου άντλησα υλικό για το σημερινό άρθρο (αυτή την τρίτομη έκδοση) στον τρίτο τόμο, υπάρχει η εισαγωγή του Σπύρου Ασδραχά στην έκδοση του 1957, όπου αναφέρεται ότι μετά τον θάνατο του Βλαχογιάννη κάποιοι έγραψαν στις εφημερίδες ότι το χειρόγραφο του Μακρυγιάννη το είχε καταστρέψει ο Βλαχογιάννης για να μην δουν οι επόμενες γενεές τις επεμβάσεις που είχε κάνει στο κείμενο. Ωστόσο, αυτό αποκλείεται από διάφορες μαρτυρίες (πχ του Φ. Κουκουλέ) με βάση τις οποίες ο Κίτσος Μακρυγιάννης κληροδότησε τα χειρόγραφα στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία. Το 1957, γράφει ο Ασδραχάς, τα χειρόγραφα βρίσκονταν ακόμη εγκιβωτισμένα στα γραφεία της Εταιρείας.

Ο Ασδραχάς πειστικά απορρίπτει την ιδέα ότι ο Βλαχογιάννης έκανε ριζικές και αυθαίρετες επεμβάσεις στο κείμενο του Μακρυγιάννη, φέρνοντας σαν επιχείρημα ότι ξέρουμε πώς δούλεψε στην έκδοση των απομνημονευμάτων του Κασομούλη (όπου δηλώνει τις διορθώσεις του) και του Σπυρομίλιου. Άλλοι όμως υποθέτουν ριζικές επεμβάσεις και κάποιοι φτάνουν στο σημείο να υποθέσουν ότι ο Βλαχογιάννης είναι ο πραγματικός συγγραφέας! -εδώ βλέπουμε μια ανασκόπηση που έχει και αυτές τις εκδοχές.

Να πούμε ότι ο Βλαχογιάννης το 1936 αγόρασε από τον παλαιοβιβλιοπώλη Σπανό το χειρόγραφο του άλλου έργου του Μακρυγιάννη, το Οράματα και θάματα, αλλά δεν θέλησε να το εκδώσει -αφενός είχε γεράσει και αφετέρου το θεωρούσε παραληρηματικό έργο που θα διέσυρε τη φήμη του στρατηγού. Το έδωσε όμως στον συνεργάτη του Άγγελο Παπακώστα. Αυτό το χειρόγραφο υπάρχει, είναι κατατεθειμένο στη Γεννάδειο και έχει εκδοθεί και σε πανομοιότυπη έκδοση -πέρα από την κανονική έκδοση σε επιμέλεια Άγγελου Παπακώστα.

Ομολογώ πως δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια νεότερη έγκυρη άποψη για το χειρόγραφο των Απομνημονευμάτων. Περιμένω από τα σχόλιά σας να με διαφωτίσετε. Σκέφτομαι πάντως δεν θα υπάρχει καλύτερος τρόπος να γιορταστούν τα 200 χρόνια του ξεσηκωμού από το να γίνει προσπάθεια να βρεθεί το χειρόγραφο. Αυτή θα είναι εθνική προσπάθεια, σε αντίθεση με τις κοσμικές φιεστες.

164 Σχόλια to “Πώς έγραφε ο Μακρυγιάννης”

  1. rizes said

    ΤΟ ΓΡΑΦΤΟ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2013/10/07/%cf%87%ce%bb%ce%bf%ce%b5%cf%81%cf%8c%cf%82-%cf%84%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%82/

  2. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    Ενδιαφέρον το σημερινό. Και πολύ πετυχημένη η παρατήρηση στο τέλος, περί τρόπων εορτασμού επετείου/τίμησις κλπ. του 1821, εκτός των γνωστών κοσμικών 😂😏🤐 (προφανώς των Αγγελοπούλειων…) ενεργειών.

    …πως μέσα σε έναν τενεκέ … είχε βρει μισοσαπισμένο ένα χειρόγραφο του στρατηγού…
    Αυτό κι άν ήταν «κονσέρβα».. 👍

    Επίσης Χρόνια Πολλά στους Ανέστηδες, Τασίες, Νατάσες κλπ. που γιορτάζουν σήμερα (εκ του υπογείου ημερολογίου) 🤗😍🙄😊😎

  3. nikiplos1 said

    Μόνο που οι φιέστες και το γκλάμορους, είναι που ενδιαφέρει το δίκτυο των αφεντάδων μας που μας κυβερνάει από το παρασκήνιο και μη…Ποιός δίνει δεκάρα τώρα στο τι έλεγε ένας ημιπαράφρων στρατηγός? Άσε που εκεί μπορείς να κόψεις και πίτα (τη κοπή τη πίτα) με 12.000€ λάρζικα… και από τα δημόσια ταμεία πάντοτε…

  4. […] Καθώς πλησιάζει η επέτειος των 200 χρόνων από την επανάσταση του 1821 είναι επόμενο να αναζωπυρώνεται το ενδιαφέρον για κείμενα της εποχής -και ανάμεσά τους αναγκαστικά ξεχωριστή θέση έχουν τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, που είναι ίσως το μοναδικό εκτενές δείγμα κειμένου αγωνιστή του 1821 που μας έχει έρθει χωρίς να περάσει από το φίλτρο κάποιου… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/01/22/makrygiannis-2/ […]

  5. Νέο Kid said

    Ενδιαφέρον! Η δυσκολία για τα μπ, γκ, ντ είναι πολύ χαρακτηριστική της κυπριακής. Ακόμα και σε επίσημες επιγραφές υπάρχει η τάση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στη Λεμεσό η περίφημη αμμώδης πλαζ lady’s mile στο έδαφος των βρετανικών βάσεων ( ο μύθος/αλήθεια λέει ότι ήταν ένας Εγγλέζος φιλιππος που είχε μια φοράδα ονόματι Ladie και η Λέιτι έτρεχε ένα μίλι για προπόνηση) που όλοι τηνε λένε Λέιτις μάιλ και μάλιστα έτσι είναι γραμμένο και στην επίσημη οδοπινακίδα που σε κατευθύνει προς τα κει. Λέιτις μάιλ!

  6. Νέο Kid said

    Εγώ πάντως αν είχα τα χειρόγραφα του Μακρυγιάννη θα τα έβγαζα σε ώκσιον στην Αγκλαιτέρα! Τρελό κονόμι! ( ενώ σε μουσείο, ποιος τσομπανος θα τα προβάλει και σε ποιον τσομπάνη στο Ελλαδιστάν; Πφφ…)

  7. Καλημέρα

    Με τα 200 χρόνια πολλά θα έρθουν στην επικαιρότητα, ίσως και οι επιστολές των ευρωπαίων φιλελλήνων που πολέμησαν εδώ, του Σονιέρου σίγουρα, είχα παρακολουθήσει μια παρουσίαση τους στην έδρα Γαλλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

    Δεν είδα να σχολιάζεται η ενεργοποίηση της εισαγγελέως Σακελλαροπούλου κατά Τσίπρα βασιζόμενη στην συνέντευξη Κοντονή στο Open

    # 2

    Βρε Γιάννη σήμερα γιορτάζουν στα κρυφά όσοι Αναστάσιοι δεν θέλουν να κεράσουν το Πάσχα. Το ίδιο κόλπο κάνουνε οι Διονύσηδες, λίγες Μαρίες και ελάχιστοι Γιάννηδες που το παίζουνε θεολόγοι ( 26 Σεπτεμβρίου)

  8. Aghapi D said

    Όσο «παρηγορητικά» είναι τα Απομνημονεύματα, τόσο ανησυχητικά είναι τα Οράματα και Θάματα: αγγίζουν όσα δέν ομολογούμε αλλά μας κινούν, μέσα στην σεμνότυφη πατριδολατρία μας (που συχνά αγγίζει την πατριδοκαπηλία, με τα τόσα μας ψέμματα και τις τόσες αποκρύψεις) σε ελληνοφθόρους χειρισμούς
    Δέν ξέρω – δέν το έχω διαβάσει με προσοχή αλλά και δέν έχω/δέν υπάρχει επαρκές υλικό – κατά πόσο τα Οράματα… είναι προϊόν τραυμάτων στο κεφάλι, όπως έχω δει να υποστηρίζουν κάποιοι – αλλά έχω την εντύπωση πως τα, ας τα πούμε έτσι, εθνικά μας τραύματα βρίσκονται εκεί μέσα πλάι σε ανομολόγητες πεποιθήσεις μας

  9. LandS said

    2
    Βρε αμαρτωλέ σήμερα εορτάζει ο Τιμόθεος ο Απόστολος. Κάπου 400 άλλοι άγιοι και μάρτυρες, εκ των οποίων οι 377 αναφέρονται συλλογικά ως «και 377 άλλοι μάρτυρες» και όχι ονομαστικά, απλώς τιμώνται.
    Μεταξύ των ονομαστικά αναφερομένων είναι και ο Αναστάσιος ο Διάκονος.

    Είναι τοις πάσιν γνωστόν ότι οι Αναστάσιοι εορτάζουν ανήμερα του Πάσχα και οι Αναστασίες την 22 Δεκεμβρίου (Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας)

  10. Παναγιώτης Κ. said

    Νικοκύρη, πολύ επιτυχημένη η ιδέα σου να τιμήσουμε τον ξεσηκωμό.
    Συμβατή με το παρόν λεξιλόγιο που ασχολείται με τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και όλα τα άλλα.
    Η σημερινή ανάρτηση τα έχει όλα και τα σχόλια που θα ακολουθήσουν ελπίζω να την…απογειώσουν ως προς την πληρότητα.
    Τιτάνιο το έργο του Βλαχογιάννη!

  11. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Από τα πολύ ενδιαφέροντα που περνάνε ντούκου, η δουλειά που χρειάζεται για να γίνει το χειρόγραφο αναγνώσιμο. Ακόμη και για ένα καινούριο βιβλίο είναι (ήταν, ποιος γράφει με το χέρι πια) πολλές φορές άθλος, πόσο μάλλον για ένα φθαρμένο, δυσανάγνωστο* (για τους αμύητους τουλάχιστον) και ανορθόγραφο κείμενο.

    *Βρέθηκα κάποτε σε μια παρουσίαση ενός πολύ καλού παλαιογράφου, που παρουσίαζε σαν «ξεκάθαρα» κάτι σκουλίκια ενός παλαιοβυζαντινού χειρογράφου, που με δυσκολία καταλάβαινα πως ήταν γράμματα.

    6 Κι αν βρεθεί κάποιος, στο διαρκώς απαξιούμενο ΕΙΕ πχ, θα έχει τη δυσκολία του σε μέσα και πόρους, θα τον λένε και τσομπάνη….

  12. Περιονουσκιας said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά στους Ανέστηδες από την Περσία! Θα ήθελα απλώς να καταθέσω την άποψή μου ότι ο Μακρυγιάννης δυσκολευόταν με την καταγραφή των δίψηφων είτε φωνηέντων είτε συμφώνων. Γι’αυτό έγραφε μόνο το «βασικό» ψηφίο του συμπλέγματος, ήτοι:
    ου > ο
    μπ, ντ, γκ/γγ > π, τ, κ
    Φυσικά, υπήρχε μεγάλη ασυνέπεια στην γραφή του. Αντιθέτως δεν είχε πρόβλημα με τα διπλά σύμφωνα ξ και ψ που, θεωρώ, είναι ευκολότερο για έναν όχι γραμματιζούμενο να συγκρατήσει.
    Από την άλλη, δεν ξέρω καλά κυπριακά, αλλά είμαι της γνώμης ότι στη γλώσσα της Μεγαλονήσου υπάρχει άλλη σχέση μεταξύ π/μπ και λοιπών από ό,τι στα ελλαδικά. Τα κυπριακά π, κ, τ διαφέρουν φωνητικά από το ελλαδικό, νομίζω. Ας μας πουν όσοι γνωρίζουν.

  13. Λεύκιππος said

    Την τοποθετηση του γ ανάμεσα σε δυο φωνήεντα την ειχα εντοπίσει, και μου έκανε εντύπωση, σε μια θεια μου θρακιωτισσα, γεννηθείσα στις αρχες του 1900.
    Ετσι έλεγε αγερόπλανο, αγεροπόρος, φυσικά αγερας, και τα παρομοια.

  14. Κουνελόγατος said

    Υπάρχει άνθρωπος που δε μπορεί να διαβάσει το χειρόγραφο; :mrgreen:

  15. Γιώργος Τσιριδης said

    Θαυμάσιες πληροφορίες κι ενδιαφέρουσα πρόταση.
    [Αν έλειπε, μάλιστα, αυτό με τον Λεωνίδα και την θρησκεία του θα είχε περισσότερες βρει στήριξη από την Κεραμέως]
    Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε πως ξεκίνησε αυτή η σημερινή γλώσσα. Δεν ήταν μόνο Κοραής και Ρήγας, ήταν και Μακρυγιάννης και Κασομούλης.

  16. ΑΡΗΣ said

    «…να γίνει προσπάθεια να βρεθεί το χειρόγραφο»

    Τον… Βελόπουλο τον ρωτήσατε;

  17. Γιάννης Κουβάτσος said

    ᾨδὴ στὸ Μακρυγιάννη (του Άγγελου Σικελιανού)

    Χαρὰ σὲ κειὸν ποὺ πρωτοσήκωσε
    Ἀπ᾿ τὶς σκόνες σκεπασμένο, τὸ δίστομο σπαθὶ τοῦ λόγου σου
    στὸν ἥλιο Μακρυγιάννη.
    Κι᾿ ἀπάνω καὶ στὶς δυὸ πλευρὲς γραφή

    Ἀπ᾿ τὴ μιά, τὰ λόγια αὐτά Σου χαραγμένα, στρατηγέ μας:
    «Τὴ λευτεριά μας τούτη δὲν τὴν ἥβραμε στὸ δρόμο,
    καὶ δὲ θὰ μποῦμε εὔκολα στοῦ αὐγοῦ τὸ τσόφλι,
    γιατὶ δὲν εἴμαστε κλωσόπουλα, σ᾿ αὐτὸ νὰ ξαναμποῦμε πίσω,
    μὰ ἐγίναμε πουλιὰ καὶ τώρα πιὰ στὸ τσόφλι δὲ χωροῦμε».

    Κι᾿ ἀπ᾿ τὴ δεύτερη πλευρά, γραφὴ ἄλλη χαραγμένη:
    «Ἀπάνω στὴν ἀλήθεια μου ἀκόμα καὶ τὸ θάνατο τὸν δέχομαι
    τὶς τόσες φορὲς τὸν θάνατο ἐζύγωσα, ἀδερφοί μου καὶ δὲ μὲ πῆρε,
    ποὺ γιὰ τοῦτο τὸ θάνατο καταφρονῶ,
    κι ἀπάνω στὴν ἀλήθεια μου πεθαίνω».

    Χαρὰ σὲ κειὸν ποὺ πρωτοσήκωσε ἀπ᾿ τὸ χῶμα αὐτὴν τὴ σπάθα
    καὶ τέτοια διάβασε ἐπάνω της βαγγέλια.

  18. Λοζετσινός said

    Καλημέρα.
    άσχετο με το ωραιότατο σημερινό αυτό που θέλω να σας ρωτήσω:
    κοροναϊός ή κορονοϊός;
    Το Λεξικό της κοινής νεοελληνικής δεν επiστρέφει κανένα αποτέλεσμα.

  19. LandS said

    Επίσης παρεμβάλλει ένα ι ανάμεσα σε ορισμένα συμφωνικά συμπλέγματα: βιλαβον (βλάβουν), αναπιλι (Ανάπλι), γιμινος (γυμνός), τιπιτι (τύπτει)

    Αυτό ακουγόταν και στη Δ. Πελοπόννησο.
    Πινίγηκε
    Καπινίζει

  20. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    18 Είχα σκοπό να το συζητήσουμε, μεταξύ άλλων, το Σάββατο.

  21. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  22. LandS said

    Τι να συζητήσουμε; Κορόνα+ιός (corona+virus)

  23. Γιάννης Ιατρού said

    9: Για τους προτρέχοντες άπιστους (σαν τον Lands κλπ.😂): ρίξτε μια ματιά στον σύνδεσμο στο #2, γιορτάζουν και παραγιορτάζουν, αλλά δεν προσέχετε στο μάθημα (…Είναι τοις πάσιν γνωστόν…: κι απουσιάζατε, έστω και δικαιολογημένα, στα προηγούμενα μαθήματα «κατηχητικού»..).
    Για κάτι άλλους (που δίνουν βάση στο κέρασμα, 7β), το κέρασμα είναι κέρασμα, όποτε κι αν γίνει (άλλοι έχουν τ΄όνομα του κακόψυχου κι άλλοι την χάρη, ε;😂😂).

    Μαλώνετε ρε σεις; Αν μαλώνετε, η συνέχεια στα μεζεδάκια της εβδομάδας, όχι εδώ😎, να μην το κάψουμε το ωραίο νήμα…

  24. ΓιώργοςΜ said

    22 Κολυμπήθρα+ξύλο = κολυμπηθράξυλο;

  25. Γιώργος said

    σχόλιο 18: https://www.flash.gr/world/1569953/koronoios-i-koronaios

  26. Νέο Kid said

    Φυσικά κορονοϊός!
    Μήπως από το λεβέντης+μαλάκας βγαίνει λεβεντημαλάκας;;
    Όχι βέβαια! Λεβεντομαλάκας.
    Παρομοίως, μαλάκας+πίτουρας= μαλακΟπίτουρας κι όχι μαλακαπίτουρας

  27. leonicos said

    τιθικα (ντύθηκα), πατο (παντού)

    Προφανώς είχε μελετήσει Γραμμική Β Μυκηναϊκές επιγραφές

  28. leonicos said

    e-ko-to Ἕκτωρ

  29. leonicos said

    Έφτιαξα και τη Γραμμική Β του Έκτορα στο Paint αλλά δεν ξέρω πώς να την αναρτήσω εδώ. Και στο βιβλίο που θα τη βάλω φαίνεται πολύ αχνά. Από το paint πρεπει να μικράνει πολύ για να μπει στην αράδα. Δεν ξέρω πώς έχουν φτιάξει τα σφηνογράμματα, και τα σουμερικά μπαίνουν ωραιότατα

  30. sarant said

    25 Κάπως έτσι

  31. leonicos said

    200 χρόνια!

    Νομιζω οτι αναφέρεστε στο 2021, εκτός κι αν κάνου φέτος την ίδια πατάτα με τις δεκαετίες και τους αιώνες, της πρωτοχρονιάς του 2.000.

    Άσε να δούμε τι θα δούμε μέχρι τότε. Γιά να δούμε τι θα γιορτάζουμε σε 14 μήνες ακριβώς.

    Εγώ πάντως, αν ζω, Μάης-Ιούνης 2020 Πόλη Οκτώβρης-Νοέμβρης 2020 Άγκυρα, Μάρτης Απρίλης 2021 Πόλη, Μάης -Ιούνης 2021 Αττάλεια.

    Να γίνει πρώτα, και μετά θα σας πω το γιατί

  32. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Ο στρατηγός γράφει με πολύ κόπο, στρογγυλά μεγάλα γράμματα, αλλά χωρίς τόνους και στίξη.

    Χαμένα πήγαν τα ταλέντα του, έτσι και υπήρχε το διαδίκτυο στην εποχή του… 😉

    Δεν είναι και πολύ κατανοητό, έτσι;

    Έχει μια δική του γοητεία 🙂

    (Πίσω στο διαδίκτυο: πολλοί που γράφουν την αποψάρα τους χύμα, με ορθογραφικά και χωρίς στίξη, και τους κράζουν μετά, ‘μάθε ορθογραφία, ρε, μας έβγαλες το μάτι!‘, απαντούν τσατισμένοι ‘σόρυ που δεν πρόλαβα να μορφωθώ φίλος, εγώ δούλευα!‘. Ε λοιπόν, ίσως μόνο ο Μακρυγιάννης θα μπορούσε να το πει αυτό και να ‘χει δίκιο 🙂 )

  33. leonicos said

    25 και 26

    κοροναϊός

    Αν σας έπαιρνε χαμπάρι ο Σμερδαλαίος, θα σας έλεγε κάτι για το ΙΕ συνδετικό – ο – π.χ. Ελληνο-τουρκική φιλία, παραγοντο-κατάσταση

    Εντούτοις, οι παλιοί χειρουργοί, αυτού που πρόλαβα εγώ μεγάλους, όχι εγώ που πάλιωσα επίσης, έλεγαν εμφαντικά Λαπαρατομία κρατώντας το -α- της λαπάρας και το αρχαϊζον τομία < to-mi-ya. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αν και πάντα αναρωτιόμουν σιωπηλά. Το θεωρούσαμε κατεστημένο ή κατακτημένο δικαίωμα Σήμερα λέμε λαπαροτομή

    ΥΓ Το τομία < to-mi-ya το έγραψα για πλάκα

  34. leonicos said

    24 Γιώργο

    Περιλαμβάνεσαι στο 33

  35. leonicos said

    Μόνο που οι φιέστες και το γκλάμορους, είναι που ενδιαφέρει το δίκτυο των αφεντάδων

    Γιά να δούμε πού θα βρίσκονται την 25.3.2021

  36. leonicos said

    Μπήκα μια στιγμή και φύγατε;

    Μπα!

  37. sarant said

    31 Ετσι μπράβο!

  38. # 23

    Ανεξεταστέος στην πρακτική αριθμητική, τον Σεπτέμβρη με τον (την ) κηδεμόνα σου !!

    Για να κεράσει κάποιος πρέπει να του πούνε χρόνια πολλά, ποιός θα πει σήμερα χρόνια πολλά σε Αναστάση πλην μεριμνόντων και τυρβαζόντων εις υπόγεια ημερολόγια ;;; Ασε πόσα κεράσματα γλυτώνει πασχαλιάτικα όταν του λένε χρόνια πολλά κι αυτός τους λέει πως γιορτάζει μαζί με τον Μαγουνδάν τον Πέρση και παραπέμπει σε υπόγεια !!!

    Εντάξει, το πιασα(με) το υπονοούμενο

    τραγουδάκι ;

  39. ΓΤ said

    (Αν είναι δυνατόν!… https://www.sport24.gr/genika/stoiximan/poios-tha-fugei-prwtos-ta-stoixhmata-gia-toys-big-4.5672740.html)

  40. Spook said

    Για όσες και όσους τυχόν επιθυμούν να εμβαθύνουν, θα συνιστούσα και το βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου: «Η γλώσσα και το εικοσιένα – Λογιώτατοι, φαναριώτες, κοτζαμπάσηδες, τίτλοι, αξιώματα και προσαγορεύσεις».

  41. Pedis said

    Τεράστια προσπάθεια του Βλαχογιάννη. Είχε βοηθούς, τίιμ πώς το λετε;

    Από μια ματιά, ωραία η λαικιά δημοτικιά του Μακρυγιάννη, ωραία και η δημοτική του Βλαχογιάννη, αλλά πολύ διαφορετικές. Νομίζω;

  42. # 39

    Δεν θα φύγει κανείς το πιθανότερο, θα υποσχεθούν πράγματα που φυσικά δεν θα τηρήσουν. Πιο πολλή σημασία έχει η αυριανή σύσκεψη με τους μικρούς που αποκλείσθηκαν από την σημερινή για να υπάρχει πλειοψηφία 3-1 κι αν βάλεις και τον Αυγενάκη στην εξίσωση 4-1
    Κι επειδή μερικοί (κάνουν πως) δεν καταλαβαίνουν να το αναλύσουμε :

    Ο τίγρης ξέρει πως είναι η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ του χρονιά που μπορεί να παίξει προκριματικά τσουλου σαν δεύτερος- από του χρόνου μόνο ο πρωταθλητής και οι άλλοι ούτε καν στο Γιουρόπαλιγκ αλλά σε τρίτη οργάνωση της πλάκας, κάτι σαν το τσουλου του…μπάσκετ (εκεί που η ΑΕΚ όχι μόνο το πήρε, πήρε και….Διηπειροτικό, τρομάρα της !!) Το πως ο Μέντες θέλει να πάρει τον Ολιβέϊρα με 6,5 εκ. και να τους δώσει τον Αραούχο με 3 να το θυμηθείτε σε λίγες μέρες που θα παίξουν ΑΕΚ-ΟΣΦΠ σε συνδυασμό με την υπόθεση Ξάνθης-ΠΑΟΚ
    Λογικά προσεγγίζει Μαρινάκη ευχόμενος αφαίρεση βαθμών του ΠΑΟΚ γιατί στο γήπεδο πολύ δύσκολα να τα καταφέρει. Αν τεθεί θέμα αφαίρεσης βαθμών από ΟΣΦΠ θα θυμηθεί την ποντιακή καταγωγή του και θα πάει αμέσως με τον ΠΑΟΚ !!
    Ο Αλαφούζος είναι ελεγχόμενος από την ΝουΔούλα η οποία ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από τον Βαγγέλα.
    Ο Αυγενάκης προτιμά τον υπαλληλικό του ρόλο από τον υφυπουργικό…
    Ο Σαββίδης τα ξέρει αλλά δεν θα τους δώσει πάτημα με το να μην έρθει ή να φύγει, οι συμφωνίες για να μην τηρούνται γίνονται και το έχει μάθει από τότε που «πήγαν μαζί του» οι Αλαφούζος-Μελισσανίδης μέχρι τα μισά του δρόμου …
    Ο Μαρινάκης κάνει μεταγραφικές προτάσεις σε όποιον τον αντιμετωπίζει εκτός έδρας (επισήμως ψάχνεται για εξτρεμ του ΟΦΗ για αντιΠοτένσε), και μέσω Μέντες για τον Ολβέιρα. Τυχαίο ;; Δεν νομίζω, ο καλύτερος τρόπος συνλλαγής και νόμιμος είναι οι μεταγραφές σε απίστευτες τιμές π.χ. το καλοκαίρι ο ΟΣΦΠ αγόρασε με 300 000 ευρώ έναν παίκτη από τον Αρη τον οποίον καμιά ομάδα Β και Γ εθνικής δεν θεώρησε πως της είναι χρήσιμος για τζάμπα δανεικός και κατέληξε κάπου στην Ικαρία !! Νομίζω πως κι ο ΠΑΟΚ πήρε κάποιον αναλόγων προσόντων από την Ξάνθη αλλά μπορεί να ήταν για να ρίξουν λίγο τις τιμές στις μεταγραφές Μελιόπουλου και Ζίφκοβιτς

  43. Georgios Bartzoudis said

    Διάβασα (ή μάλλον μελέτησα) τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη προ πάρα πολλών ετών. Είναι ένα πραγματικό λογοτεχνικό κείμενο, φυσικά όπως το διαμόρφωσε ο Βλαχογιάννης. Κάπου πρέπει να έχω το βιβλίο. Από το διαδίκτυο έχω κατεβάσει και μια έκδοση του 1947 σε δυο τόμους. Θα δω και το λινκ που βάζει ο Νοικοκύρης και ίσως το κατεβάσω.
    Σε ότι αφορά τα αναφερθέντα «ενθυμήματα» του Κασομούλη, μολονότι περιέχουν πολύτιμες ιστορικέε πληροφορίες είναι εξαιρετικά δυσκολοδιάβαστα. Τα έχει γράψει σε μια «λόγια γλώσσα»-μη χειρότερα. Καλλίτερα να διαβάσεις τον Μακρυγιάννη από το πρωτότυπο (που μας χάθηκε;;). Αναρωτιέμαι γιατί συμπατριώτης μου Κασομούλης έγραψε σε τέτοια δυσνόητη-δυσκολοδιάβαστη γλώσσα και όχι στα Μακεδονικά, που υποθέτω ότι τα ήξερε καλλίτερα από μένα!

  44. mitsos said

    Ποιος το περίμενε από έναν «τσομπάνη» ;!

    https://drive.google.com/open?id=14GVMtv17QxNzN86mz47af1TP8G6Ks-0F

    και όπως λέει ο Βλαχογιάννης , μήπως το περίμενε κανείς από τον Καραϊσκάκη που δεν τον ήξερε μητε η μάνα και τόσους άλλους παντελώς άγνωστους μέχρι το 1821 …. που γίναν στρατηγοί !
    Ρε σηκωθήκαν σου λέω τα ποδάρια να βαρέσουν το κεφάλι, ήρθαν τα πάνω κάτω. Επαναστατικά πράγματα . Επικίνδυνα. Θα σας τα πει και η Αγγελοπούλου. Τι όχι ; Δεν μπορεί ! 🙂

  45. Konstantinos said

    Πριν 25 χρόνια Πελοπόννησια κουμπαρα μας τσακωνόταν και διόρθωνε το γιο της ( τότε δημοτικό) «όχι Πέμπτη, Πέμιτη»

  46. Konstantinos said

    Στα «ψιλά γράμματα της ιστορίας» και στο «όλα στο φως» ο συγγραφέας βασισμένος σε πηγές παρουσιάζει το Μακρυγιαννη τοκογλύφο οικοπεδοφάγο καταπατητή καταχραστή κλπ κλπ. Επίσης εικάζει ότι τα οράματα κλπ προς το τέλος (και τα γραμμένα αλλά και η συμπεριφορά όπως μαρτυρείται από τρίτους) ήταν κόλπο για να γλιτώσει από την εξουσια(έκανε τον παλαβό,δεν ήταν)

  47. Καλησπέρα,
    41α Άμα είχε επιτελείο, το πράγμα θα άλλαζε 🙂

  48. BLOG_OTI_NANAI said

    Πρωτοσέλιδο, «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ», 28/6/1904

    Δείγμα του χειρογράφου των «Οραμάτων»:

  49. spiridione said

    Το 1926 παραχώρησε ο Κίτσος Μακρυγιάννης στην Εθνολογική Εταιρεία διάφορα αντικείμενα, μεταξύ άλλων τον ταμπουρά του Μακρυγιάννη, και τις 8 εικόνες του Παναγιώτη Ζωγράφου. Είναι δυνατόν για 100 κοντά χρόνια να υπάρχει στα αρχεία της Εταιρείας το χειρόγραφο του Μακρυγιάννη και να μην έχει βρεθεί και να μην το έχει αναζητήσει κανείς;

    Ο Αλέξιος Πολίτης γράφει σκόπευε να δώσει το κείμενο του σε κάποιον, προφανώς μορφωμένο, για να του το διορθώσει προτού εκδοθεί,παραπέμποντας στην έκδοση του απομνημονευμάτων του που αναφέρει και ο Νικοκύρης στο άρθρο, αλλά για άγνωστους λόγους δεν το έκανε ή δεν πρόλαβε να το κάνει.

    Click to access C11_Makrygiannis.pdf

  50. BLOG_OTI_NANAI said

    Για το παλαιοβιβλιοπωλείο Σπανού:

  51. Divolos said

    #40 Spook : Νομίζω πως για όσους θέλουν να εμβαθύνουν, πολύ σημαντικό είναι και το άλλο βιβλίο του Σιμόπουλου, που αναφέρεται μόνο στον Μακρυγιάννη «Ιδεολογία και αξιοπιστία του Μακρυγιάννη»

    https://www.politeianet.gr/books/9789608032415-simopoulos-kuriakos-stachu-ideologia-kai-axiopistia-tou-makrugianni-167174

  52. ΣΠ said

    Για το ποιοι γιορτάζουν σήμερα: https://www.eortologio.net/

    Για τον ιό, το καλύτερο είναι να τον λέμε κορονιό. Ούτε α, ούτε ο.

  53. Σωτήρς said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά, έστω και αργά.

    Με φωνητική γραφή και η μαρτυρία του Μήτσου Καρατζά. Αγράμματος κι αυτός από τα ίδια μέρη περίπου με τον Μακρυγιάννη αλλά έναν αιώνα αργότερα.

    φωτιά – φωτγιά
    βαθιά – βαθχιά
    γιαούρτη – διαούρτη
    λόγγος – λόνκος
    Γκιώνα – Νκιόνα
    απάγκειο – απάνκιο
    ξανά – κσανά

    Τα μπ, γκ, ντ είναι τα δύσκολα τελικά. Όπως και το ξ και ψ.

  54. BLOG_OTI_NANAI said

    46: Τα συγκεκριμένα βιβλία, απευθύνονται σε ψεκασμένους. Ούτε ο Λιακόπουλος δεν θα τα διάβαζε και φυσικά ουδεμία σχέση με τις πηγές έχει ο ουφολόγος συγγραφέας. Όσα γράφει μόνο στο «freeinquiry.gr» θα μπορούσαν να δημοσιευτούν.

    Ξαναείπαμε εδώ ότι τίποτα στη ζωή του Μακρυγιάννη δεν συνάδει με την εικόνα που δημιουργεί ο όρος «τοκογλύφος». Ούτε τα τραύματα του ταιριάζουν σε εικόνα «τοκογλύφου», ούτε οι μάχες που έδωσε, ούτε το γεγονός ότι πλήρωνε μόνος τους μισθούς των πολεμιστών του και ούτε φυσικά το ότι πέθανε πάμφτωχος με πολυμελή οικογένεια, ζώντας με ελεημοσύνες, αρνούμενος μάλιστα μέσα στη Βουλή προσφορά αποζημίωσης.

    Ο φαιδρός συγγραφέας των βιβλίων αυτών που η μοναδική τους χρησιμότητα είναι να τα βάλουμε για να ισορροπήσουμε κανένα τραπεζάκι που γέρνει, ζήλεψε τη δόξα του Σιμόπουλου με τα γνωστά του βιβλία του στιλ, «πάμε να αφοδεύσουμε σε ότι βρούμε». Τουλάχιστον όμως ο Σιμόπουλος μας άφησε και έργο μοναδικό και αξιοσέβαστο, το «Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα», που είναι και το μοναδικό φυσικά που θα δει κάποιος να αναφέρεται σε κάποια βιβλιογραφία. Τα υπόλοιπα βιβλία, όπου απλώς συλλέγει ανθρώπινες αδυναμίες, ή κάνει αναχρονισμούς αξιολογώντας πολιτισμούς και συμπεριφορές σύμφωνα με το σημερινό προσωπικό του γούστο όπως τα ήθη της Αρχαίας Ελλάδας κ.λπ., κανείς δεν τα πήρε ποτέ στα σοβαρά.

    Ως γνωστόν, κάτι τέτοιο θέλησε να κάνει και ο Γεράσιμος Κακλαμάνης και γι’ αυτό έμεινε στην ιστορία ως γραφικός.

    Καλό είναι οι μπάρμπηδες, όταν έχουν νεύρα, να πίνουν κανένα τίλιο και να μην γράφουν βιβλία, καθώς ο καθένας άμα δώσει λεφτά μπορεί να κάνει εκδόσεις και παρασέρνει κόσμο όπως ο Αρτέμης Σώρρας.

  55. dryhammer said

    54. >…με τα γνωστά του βιβλία του στιλ, «πάμε να αφοδεύσουμε σε ό,τι βρούμε»

    Ο πολυώνυμος γράφει και βιβλία; (πλήν της γνωστής βιογραφίας)

  56. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    50 Ο ισχυρισμός του Σπανού, που τον έχεις κιτρινίσει, είναι προφανώς αστήρικτος αφού τα Απομνημ. είχαν βρεθεί και εκδοθεί πολύ νωρίτερα, στις αρχές του αιώνα. Ο Σπανός βρήκε και πούλησε στον Βλαχογιάννη τα Οράματα και θάματα.

  57. Σχολιαστής said

    Πρόσφατα διάβασα τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη και μπορώ να πω ότι αυτά που γράφει είναι απίστευτα. Οι απανωτοί εμφύλιοι, οι διχασμοί πριν και μετά την απελευθέρωση, η δράση των πρωταγωνιστών της επανάστασης και οι περιπέτειες των πρώτων χρόνων του νέου ελληνικού κράτους περιγράφονται με τρόπο άμεσο και γλαφυρό. Έμαθα πολλά που δεν τα ήξερα από όσα μας διδάσκανε στο σχολείο…

    Δεν ξέρω πόσοι από σας τα έχετε διαβάσει αλλά ίσως λόγω της επετείου των 200 χρόνων είναι «επίκαιρα».

    Για τη γλώσσα του Μακρυγιάννη αξιοσημείωτη είναι η ομιλία του Σεφέρη που περιλαμβάνεται και στον πρώτο τόμο των Δοκιμών του και το κείμενό της μπορείτε να το διαβάσετε και εδώ:

    http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/seferis_makrygiannis.html

  58. Σχολιαστής said

    Για να έχετε μια εικόνα διαβάστε το ακόλουθο απόσπασμα:

    «Έγινα ως δεκατέσσερων χρονών και πήγα σ’έναν πατριώτη μου εις Ντεσφίνα […]. Ήταν γιορτή και παγγύρι τ’Αγιαννιού. Πήγαμε στο παγγύρι. Μόδωσε το ντουφέκι του να το βαστώ. Εγώ θέλησα να το ρίξω. Ετσακίσθη. Τότε μι’έπιασε σ’όλο τον κόσμον ομπρός και με πέθανε στο ξύλο. Δε μ’έβλαβε το ξύλο τόσο· περισσότερον η ντροπή του κόσμου.Τότε όλοι τρώγαν και πίναν κι εγώ έκλαιγα. Αυτό το παράπονο δεν ήβρα άλλον κριτή να το ειπώ να με δικιώσει. Έκρινα εύλογο να προστρέξω στον Αϊγιάννη, ότι στο σπίτι του μόγινε αυτήνη η ζημιά και η ατιμία. Μπαίνω τη νύχτα μέσα στην εκκλησιά του και κλειώ την πόρτα κι αρχινώ τα κλάματα με μεγάλες φωνές και μετάνοιες: καί τον περικαλώ να μου δώσει άρματα καλά κι ασημένια και δεκαπέντε πουγγιά χρήματα, κι εγώ θα του φκιάσω ένα μεγάλο καντήλι ασημένιο. Με τις πολλές φωνές κάμαμε τις συμφωνίες με τον άγιο»(Β΄ 13-14).

    «Κάναμε τις συμφωνίες με τον άγιο». Ωστόσο ο χριστιανός άγιος κρατά τις συμφωνίες πιο πιστά από τον Απόλλωνα. Γιατί ο Μακρυγιάννης πηγαίνει στην Άρτα σ’ενός Θανάση Λιδορίκη. Δουλεύει κοντά του και εμπορεύεται μόνος του τόσο καλά που στις παραμονές της επανάστασης «είχε καζαντίσει του Θεoύ τα ελέη». «Τότε έφκιασα» σημειώνει «ντουφέκι ασημένιο, πιστόλες κι άρματα, κι ένα καντήλι καλό. Και αρματωμένος καλά και συγυρισμένος το πήρα και πήγα στον προστάτη μου και ευεργέτη μου κι αληθινό φίλο, τον Αϊγιάννη, που σώζεται ως το σήμερο […]. Kαι τον προσκύνησα με δάκρυα από μέσα από τα σπλάχνα μου, ότι θυμήθηκα όλες μου τις ταλαιπωρίες που δοκίμασα» (Β’ 15).

  59. Σχολιαστής said

    Ακόμα μια ιστορία που όμως αυτή την κάναμε και στο σχολείο:

    «Είχα δυο αγάλματα» σημειώνει ακόμα «περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια -φαίνονταν οι φλέβες, τόση εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο, τά ‘χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ’Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν […]. Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα:

    ‘Αυτά, και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μην το καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι’αυτά πολεμήσαμε’» (Β΄ 303).

  60. ΓΤ said

    #0, #50 Διαβάζουμε ότι ο Βλαχογιάννης αγόρασε το 1936 από τον Σπανό το «Οράματα και θάματα», αλλά και ότι ο «Σπανός» της Μαυρομιχάλη εμφανίστηκε το 1937. Ο Βλαχογιάννης αγόρασε από τον Σπανό (ως πρόσωπο) λοιπόν; Ήταν αλλού παλαιότερα; (O «Σπανός» δίνει έτος ίδρυσης το 1929). Πάντως, στο λήμμα «Μακρυγιάννης» της ΠLB, το οποίο υπογράφει ο Βασίλης Σφυρόερας, διαβάζουμε ότι το ανεπίγραφο «Οράματα και θάματα» αποκτήθηκε από τον Βλαχογιάννη «το 1936 ή 1937».

  61. Πέπε said

    50
    Εντυπωσιάστηκα διαβάζοντας ότι τα Οράματα βρέθηκαν μέσω του Σπανού.

    Είχα δουλέψει ένα φεγγάρι εκεί, επί Κώστα Σπανού – ο Χαράλαμπος ήταν μακαρίτης, δεν τον έχω γνωρίσει. Το σημαντικότερο αντικείμενο που πέρασε από τις δημοπρασίες όσο ήμουν εκεί ήταν ένα αντίτυπο της Χάρτας του Ρήγα. Βέβαια δεν τίθεται σύγκριση, η ύπαρξη της Χάρτας ήταν απολύτως γνωστή τότε, δεν ήταν ανακάλυψη όπως με τα Οράματα.

    Τέλος πάντων το θέμα είναι ότι, προκειμένου να μπορέσει να γίνει μια κάπως αντικειμενική εκτίμηση της χρηματικής αξίας της Χάρτας, μου ανατέθηκε να μάθω ποια άλλα αντίτυπα σώζονται και έχουν εντοπιστεί και, ει δυνατόν, να κάνω αυτοψία και να περιγράψω την κατάστασή τους, ώστε να υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Ήμουν φοιτητής, δεν είχα ξανακάνει τέτοιου είδους έρευνα, και αναδρομικά δεν έχω ιδέα πώς την έκανα σε εποχές προ ίντερνετ. Πάντως τελικά την παρουσίασα και στο πρώτο μου συνέδριο (στο Βελεστίνο φυσικά).

    (Ο κύριος όγκος του τιράζ της Χάρτας είχε κατασχεθεί από τις αυστριακές αρχές πριν κυκλοφορήσει ολωσδιόλου και, τουλάχιστον τότε που σας λέω, η τύχη του αγνοούνταν. Ένας μικρός αλλά απροσδιόριστος αριθμός αντιτύπων είχε προλάβει να κυκλοφορήσει.)

    Γενικά όσον καιρό έκατσα στα Σπάνια Βιβλία Σπανός είδα πολλά συναρπαστικά. Πράγματα και ανθρώπους.

    Μετά τον υιό Κώστα ανέλαβε ο εγγονός Γιώργος. Δυστυχώς δεν ξέρω αν ο οίκος συνεχίζει ακόμη (μια φορά που το ‘ψαξα, όχι πολύ πρόσφατα, κατάλαβα ότι μάλλον δεν έχουν σάιτ).

  62. ΓΤ said

    #61 https://www.spanosrarebooks.gr/el/

  63. Πέπε said

    @50, 56:

    Αν ο οίκος Σπανού δούλευε τότε όπως όταν τον πρόλαβα, τότε δεν τίθεται θέμα να είχαν ανακαλύψει οτιδήποτε. Ο Σπανός δημοπρατούσε βιβλία για λογαριασμό των κτητόρων: πεθαίνει ο παππούς μου, δεν έχω πού να βάλω τα βιβλία του, πηγαίνω στον Σπανό, κι εκείνος τα δημοπρατεί μαζί με άλλα, με τα κέρδη να μοιράζονται ανάμεσά μας σύμφωνα με κάποια πάγια πολιτική.

    Φυσικά, όταν είσαι μια ζωή μέσα στο παλιό βιβλίο, ξέρεις τα κατατόπια. Ξέρεις να ψάχνεις και να βρίσκεις. Αλλά ο Σπανός (τουλάχιστον ο Κώστας) δεν ήταν ερευνητής, άλλη δουλειά έκανε.

    Κατά τα άλλα, προφανώς στο άρθρο μπέρδεψαν τα Οράματα με τα Απομνημονεύματα.

  64. Πέπε said

    62
    Α, χαίρομαι.

  65. BLOG_OTI_NANAI said

    56: Κι εγώ κακώς το επισήμανα, αφού αναφέρεις πώς βρέθηκε το χειρόγραφο. Φαντάζομαι θα μπερδεύτηκε ο συντάκτης του ΔΙΑΒΑΖΩ και έγραψε «Απομνημονεύματα» ή θα διάβασε κι αυτός, αυτό που αναφέρεται στον Πρόλογο και στην Εισαγωγή των «Οραμάτων», όπου γίνεται και λόγος για λάθος του Σπανού:

  66. sarant said

    65 Αυτό ακριβώς.

  67. BLOG_OTI_NANAI said

    Επειδή αυτές οι ιστορίες είναι οι πιο ωραίες, βάζω και τις 4 σελίδες τις σχετικές με το χειρόγραφο των «Οραμάτων:

  68. BLOG_OTI_NANAI said

    Άλλες δύο:

  69. BLOG_OTI_NANAI said

    Ελπίζω να μην έμπλεξα τον κόσμο… Για το χειρόγραφο των «Απομνημονευμάτων»…

  70. Δεν έχω ασχοληθεί και δεν ξέρω κατά πόσο υπήρξε τοκογλύφος και, ξερωγώ, οικοπεδοφάγος ο Μακρυγιάννης (ξέρω ότι το έχουν υποστηρίξει άνθρωποι σοβαρότεροι του Καμπουράκη [αυτός δεν είναι που λέτε στο #46]). Θυμάμαι πάντως ότι όταν διάβασα τα Απομνημονεύματα, το δεύτερο μέρος κάπως μου φάνηκε να βγάζει μια κάποια μικροπρέπεια κατά τόπους. Το πρώτο μέρος, αντίθετα, είναι συναρπαστικό ανάγνωσμα.

  71. Κιγκέρι said

  72. Pedis said

    # 70 – το έργο (το ύφος και οι προοπτικές του συγγραφέα) δεν θα έπρεπε να κριθεί στη βάση (και δεν έχω την παραμικρή ιδέα ποια θα μπορούσε να είναι αυτή) ότι δεν προοριζόταν για δημοσίευση και ήταν κάτι σαν αρχικό ντραφτ αν δεν επρόκειτο για προσωπικές σημειώσεις;

  73. spiridione said

    Πιο αναλυτικά εδώ ο τρόπος γραψίματος του Μακρυγιάννη σύμφωνα με τον Βλαχογιάννη
    https://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/5/7/3/metadata-1394176867-63395-27787.tkl&do=198680_02_w.pdf&pageno=47&width=425&height=692&maxpage=654&lang=en

  74. Νταίζη Κ. said

    Ευχαριστούμε για το αποκαλυπτικό άρθρο. Το ότι ήταν τόσο μεγάλος απατεώνας ο Βλαχογιάννης (έφτασε στο σημείο να καταστρέψει το χειρόγραφο των Απομνημονευμάτων για να μή βρούν οι επόμενες γενιές τις πλαστογραφίες του) το είχα υποψιαστεί από την «Ιστορική Ανθολογία» του, όπου βάζει σε εισαγωγικά τα λόγια του Καραϊσκάκη και των άλλων αγωνιστών, λές και είχε μαγνητόφωνο και τα μαγνητοφωνούσε. Πολλές από τις «ατάκες» των Αγωνιστών του 21 που βλέπουμε σε ακροδεξιές ιστοσελίδες προέρχονται από την «Ιστορική Ανθολογία» του Βλαχογιάννη, είναι δηλαδή πλαστογραφημένες από τον ιστοριοδίφη.

    Γενικά πιστεύω ότι ο Ρουμελιώτης Βλαχογιάννης πλαστογράφησε τα «Απομνημονεύματα» του Μακρυγιάννη για να συκοφαντήσει τους Πελοποννήσιους Αγωνιστές, στα πλαίσια του γνωστού εμφύλιου πόλεμου Ρουμελιωτών και Πελοποννησίων. Για παράδειγμα, τα δύο πιό ωραία που γράφει ο Μακρυγιάννης για τον απόλεμο χασάπη Θεόδωρο Κολοκοτρώνη είναι τα εξής:

    1) «…και είπαν αυτά του αρχηγού Κολοκοτρώνη και διόρισε τα φουσάτα του αναντίον μας, και τους
    είπε με θέλει ζωντανό να με γδάρη σαν πρόβατο. (Ότ’ ήταν χασάπης εις την Ζάκυθο και γνώριζε την τέχνη αυτείνη, κι’ αφού ήρθε γυμνός εις την Ελλάδα και πλούτηναν κ’ έγιναν Κιαμιλμπέηδες αυτός και οι συντρόφοι του, καθημερινώς δουλεύουν την πατρίδα μ’ εφύλιους πολέμους και νέες φατρίες.)…»

    2) «…Ήταν ο άγιος Φλέσιας εκεί και οι συντρόφοι, τους είπα όσα τους τύχαιναν, και δια νυχτός
    αναχωρήσαμε από ’κεί, από τα Σαμπάσικα μέσα των βουνών τον δρόμον, και πέσαμε εις τα Καλύβια της Τροπολιτζάς. Εκεί άφησα τους ανθρώπους μου, ήταν ο Βάσιος εκεί. Θέλησε να τους πολεμήση ο Πάνος ο Κολοκοτρώνης και τον σκότωσαν. Αυτό είναι το αίμα οπού χύθηκε Κολοκοτρωναίικον δια την λευτεριά της Ελλάδος…»

  75. Βατ αλέρτ 🙂

  76. Μανούσος said

    Από πλευράς γραφικού χαρακτήρα, η γραφή του είναι μία κανονικότατη καθημερινή γραφή του 19ου αι.
    Αν εξαιρέσει κανείς το ότι είναι ανορθόγραφος και δεν τα πάει καλά με τον συλλαβισμό των λέξεων, η γραφή του αυτή καθ εαυτήν είναι ομαλή και κανονική, ούτε κόπο δείχνει ούτε αδεξιότητα, αλλά ξεκάθαρα κάποιον με ασκημένο γραφικό χαρακτήρα. Σίγουρα δεν είναι καλλιγράφος, όμως τα γράμματα έχουν τα απολύτως κανονικά σχήματα του ductus της εποχής

  77. constantin irodotou said

    Αν δεν φυλάσσεται ακόμη στα κιβώτια, είναι πιθανό το χειρόγραφο να βρίσκεται σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Πρέπει να υπάρχουν πολύ σημαντικές ιδιωτικές συλλογές, οι οποίες παραμένουν και ίσως παραμείνουν άγνωστες. Αυτό τουλάχιστον μπορεί να υποθέσει κανείς αν λάβει υπόψη του τους καταλόγους των κατά καιρούς δημοπρασιών. Κάπου-κάπου εμφανίζονται ιδιαίτερα σημαντικά τεκμήρια, τα οποία βρίσκονταν σε χέρια ιδιωτών και συχνά καταλήγουν πάλι σε χέρια ιδιωτών.

  78. sarant said

    72 Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι δεν προοριζόταν για δημοσίευση, το αντίθετο. Και μέσα στο κείμενο έχει μερικά σημεία όπου απευθύνεται σε αναγνώστες, αν θυμάμαι καλά.

    74 Μπαν, μπαν.

  79. Pedis said

    # 78 α – πάσο.

  80. Μαρία said

    78
    Ολόκληρο προλογικό σημείωμα υπάρχει προς τους Αδελφούς αναγνώστες που τελειώνει ως εξής: Όταν λοιπόν βγει το χειρόγραφον εις φως, διαβάζοντάς το όλο οι τίμιοι αναγνώστες, αρχή και τέλος, τότες έχουν το δικαίωμα να κάμει ο καθείς των την κρίση του είτε υπέρ είτε κατά.

  81. BLOG_OTI_NANAI said

    70: Ξέρουμε ότι εκτός άλλων, αγόραζε φόρους για να τους εισπράττει με τόκο, το αναφέρει και ο Μακρυγιάννης. Όμως, όπως είδαμε εδώ σε επιστολές που έστελναν τρίτοι υπέρ του Μακρυγιάννη, αναφερόταν ότι ήταν πολύτεκνος και δεν είχε χρήματα να μεγαλώσει τα παιδιά του.

    Άλλο πράγμα ο τοκογλύφος και άλλο πράγμα αυτός που ασκεί μια μορφή οικονομικής συναλλαγής της εποχής. Ο Μακρυγιάννης αναφέρει πολλές φορές άμεσα ή έμμεσα τις οικονομικές του συναλλαγές. Δεν ντρεπόταν γι’ αυτές και ταυτόχρονα πολλές φορές κατηγορούσε το παράνομο κέρδος.

    Ο χαρακτηρισμός όμως «τοκογλύφος» σήμερα είναι ιδιαιτέρως φορτισμένος διότι αναφέρεται σε παράνομη συναλλαγή. Οι συναλλαγές όμως του Μακρυγιάννη ήταν νόμιμες.
    Εκτός αυτού όμως, δεν δείχνει πουθενά τον χαρακτήρα ενός «τοκογλύφου». Παίζει διαρκώς τη ζωή του κορώνα γράμματα, και ενώ ο ίδιος αναφέρει πολλές φορές ότι μάζευε χαρτιά για όσα δαπανούσε, όμως δεν περίμενε να πάρει τα λεφτά του για να παίξει τη ζωή του κορώνα-γράμματα. Αυτό, δείχνει τον πατριώτη και όχι τον «τοκογλύφο». Άλλωστε και οι πολεμιστές που εγκατέλειπαν οικογένειες, περίμεναν χρήματα για να τις ζήσουν και παρ’ όλο που πέθαιναν σε μάχες συχνά αδιέξοδες,με τους αριθμούς των εχθρών να είναι πάντα πολλαπλάσιοι, ταυτόχρονα μάλωναν με τους οπλαρχηγούς για τα χρήματα τους.

    Ξέρουμε καλά τι σημαίνει αναχρονισμός στην ιστορία και το παιχνίδι με την αξιολόγηση ηθών και πρακτικών με σημερινά δεδομένα. Αλλά για το γεγονός ότι ο δάσκαλος στην Αρχαία Ελλάδα είχε στη διάθεση του δούλο για να κρατάει το παιδί όταν το χτυπούσε, δεν θα αξιολογηθεί με τα σημερινά δεδομένα.

  82. BLOG_OTI_NANAI said

    81: Λάθος, δεν είμαι σίγουρος αν αγόραζε φόρους. Δάνειζε πάντως τους αγρότες τα αναγκαία για να βγάλουν την παραγωγή και πληρωνόταν μετά με τον νόμιμο τόκο.

  83. Οπωσδήποτε αν είχε κεφάλαιο να αγοράσει φόρους ή να δανείσει τους αγρότες, κάπως υπερβολικός φαίνεται ο ισχυρισμός ότι δεν είχε να μεγαλώσει τα παιδιά του.

  84. ΓΤ said

    Μεζεκλίκι για Σάββατο: στο λινκ που ακολουθεί (https://www.protothema.gr/sports/article/967390/sunadisi-big-4-gia-fiasko-milaei-o-olubiakos-eipothikan-pragmata-prosvlitika-apokalupse-o-houbel/), βλέπουμε στις φωτό τις ιδιόχειρες σημειώσεις Αλαφούζου και Σαββίδη, στην BIG4 μάζωξη (όπως λέμε G7). Παρατηρήστε την αράδα 2 στο αλαφουζόχαρτο. Διαβάζουμε «επικΗρωση»… Φέρτε μώλυ να αντέξουμε…

  85. sarant said

    80 Α μπράβο!

  86. sarant said

    84 Να δούμε τι λέει και το VAR, μήπως είναι κακογραμμένο ύψιλον 🙂

  87. Μαρία said

    82
    Για το «νόμιμο τόκο» μέχρι το 1821. Αρχεία της ελληνικής παλιγγενεσίας, τόμος Δ, σ. 260. https://paligenesia.parliament.gr/anazitisi.php#

    83
    Τα έχουμε συζητήσει αυτά και παλιότερα. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει το βιβλίο του Νίκου Θεοτοκά, Ο βίος του στρατηγού Μακρυγιάννη, Βιβλιόραμα 2012. Εκεί είδα μεταξύ άλλων και την παραπάνω παραπομπή.

  88. Μαρία said

    87
    https://paligenesia.parliament.gr/page.php?id=2275

  89. Γιάννης Ιατρού said

    75,78β: Έτσι, παλαιόθεν… γνωστός. Προσπάθησε πάλι να ρίξει με τον γνωστό ανεμιστήρα του λάσπη του… για τον δημοτικιστή Βλαχογιάννη😎, του οποίου οι προσπάθειες για τη διάσωση αρχείων, εγγραφων για την επανάσταση του ’21 και απομνημονευμάτων αγωνιστών στηρίχθηκαν οικονομικά (π.χ. μέσω συνδρομών για τις εκδόσεις ‘αρχείων Βλαχογιάννη’) από την οικογένεια Μπενάκη, αλλά κι από άλλους οικονομικά ισχυρούς παράγοντες (εμπόρους κλπ., πάντως όχι εφοπλιστές 🤔🙄)

    Ο Νίκος Καραπιδάκης, καθηγητής Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και Διευθυντής και μετά Πρόεδρος της Εφορίας των Γενικών Αρχείων του Κράτους, γράφει για τον Βλαχογιάννη:
    «…Τον (Βλαχογιάννη) κυριαρχούν άνδρες και γυναίκες της Ιστορίας, που τον γοητεύουν από το χαρακτήρα τους, όσο αυτός δεν υπακούει σε στενές κομματικές αντιλήψεις, σε μικροσυμφέροντα, σε ψέματα. Τον απασχολεί πολύ και την αναδεικνύει διαρκώς με τα έργα του, η πλευρά εκείνη των ανθρώπων, που από απλούς και καθημερινούς μπορεί να τους μετατρέψει σε ήρωες ξεχωριστούς, γοητευτικούς αλλά και μαρτυρικούς, αφού συχνά τους περιμένει ο θάνατος ή η προδοσία. Φαίνεται να είναι πεισμένος πως σ’ αυτές τις εξαιρετικές συμπεριφορές κρύβεται η παράδοση και η αλήθεια, η ουσία της ελληνικής Ιστορίας, η ταυτότητα του πραγματικού Έλληνα. Η απόσταση δε κυρίως της καθημερινής ζωής από τέτοιες εξαιρετικές στιγμές, που του επεφύλασσαν οι εθνικοί μας άγιοι, έκαναν τον Βλαχογιάννη πιο μελαγχολικό αλλά ταυτόχρονα και πιο υπερήφανο στο πείσμα του να διαφυλάξει αξίες που η καθημερινότητα φαινόταν να απορρίπτει…»

  90. ΓΤ said

    #86 Γραφή VARβαρη, ξεκάθαρος ο ακρέμονας του Η, παραδίπλα γράφει βιαστικά «σΥμβαση», πού να βρουν χρόνο οι άνθρωποι κύρους να μάθουν να σπελάρουν… 🙂
    Άσε που σίγουρα δεν αντιλαμβάνεται την «κήρωση» (έλξη από την «κλήρωση»)

  91. 87 Εδώ τα κουβεντιάζαμε: https://sarantakos.wordpress.com/2016/03/24/1821-6/ (κάντε ctrl+F και αναζητήστε Μακρυγιάννη). Τα ίδια Παντελάκη μου. Εγώ θα επαναλάβω αυτό που είδα ότι είχα πει εκεί:

    Προνομιακό πεδίο ο Μακρυγιάννης για να προβάλλουμε οποιαδήποτε άποψη θέλουμε για το σήμερα! Άμα θες, καταγγέλλει την «καλπάζουσα αναξιοκρατία και «ημετεροκρατία»»[…] · τελευταία επικρατεί αυτή η ξερωγώ «αιρετική» άποψη […] ότι είναι χαρακτηριστικό προϊόν της «προ-νεωτερικής κατακερματισμένης κοινωνίας, η οποία λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά, εχθρεύεται κάθε φορέα νεωτερισμού και εκσυγχρονισμού» και πάει λέγοντας […] Θέλω να πω, καλό να τον χρησιμοποιούμε για να μελετήσουμε την εποχή του, όχι για να καταλάβουμε τη δική μας.

    Και θα προσθέσω ότι δεν έχει και νόημα να τον εξετάσουμε με όρους καλού/κακού. Πριν βιαστεί ο Μπλογκ να πει, το βιβλίο του Θεοτοκά ΔΕΝ έχει τέτοια προσέγγιση. Κάποιες γεύσεις εδώ:
    http://avgi-anagnoseis.blogspot.com/2011/03/blog-post_9744.html
    http://www.chronosmag.eu/index.php/pg-sths-ps-s-g-th.html
    http://avgi-anagnoseis.blogspot.com/2013/03/blog-post_5378.html#more

  92. Πέπε said

    84

    Από χαρτί όμως, ε;

    (Το η πάντως μου φαίνεται ακριβώς ίδιο με το επόμενο η της ίδιας λέξης.)

  93. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  94. ΓΤ said

    #92 Πρόκειται όντως για… luxury collection, και ελπίζουμε ότι, στο μέλλον, όταν το αλαφούζειο ιδιόγραφο θα έχει στερρή αξία, οι αναδιφηταί να σκύψουν με σεβασμό απέναντι σε αυτό το γλωσσικό αγλάισμα.

  95. Πέπε said

    94
    Δηλαδή εσύ τι απαιτείς από έναν Αλαφούζο; Να ξέρει καλή ορθογραφία ή να μένει στη Μεγάλη Βρετανία; Για φαντάσου να το έγραφε με υ πάνω σε χαρτί με λογότυπο «Γιουθ Χόστελ Ο Τσίπης»;

  96. Pedis said

    # 80 – και τόχε κρυμμένο σε ντενεκέ που ούτε ο γιος του ήξερε που ήταν και τον βρήκε τυχαία;

    Τέλος πάντων. Δεν είναι σημαντικό ζήτημα.

    Επιτρέπεται να τρολλάρω;

    Πόση βάση ιν πρίνσιπλ θα μπορούσε να δώσει κάποιος στις ιστορικές λεπτομέρειες χειρόγραφου λ.χ του 1960, που δεν είναι και στην τελική μορφή του για δημοσίευση, αναφέρεται, δε, σε γεγονότα του 1920 και δημοσιεύεται για πρώτη φορά το 2010 από επιμελητή που το μεταγράφει ολόκληρο και με το πρωτότυπο χαμένο;

  97. Μάριος Π said

    70. Οχι Ο Παναγοπουλος ειναι.
    Μπρεδεψατε και εσεις «τα ψιλα γραμματα της Ιστορίας» με το «Μια σταγονα Ιστορία» του Καμπουράκη.

  98. ΓΤ said

    #95 🙂 🙂 🙂

  99. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο Μακρυγιάννης πάντως στην έκδοση του Φωτιάδη (σελ. 427) το 3% το λέει «τοκολγυφία» και το κατηγορεί. Στη σελίδα 343 επικαλείται τους «ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ» (άρα προοριζόταν να διαβαστεί) για το γεγονός ότι ποτέ δεν αδίκησε
    κανέναν. Γνωρίζουμε επίσης ότι δεν δέχτηκε να κλέψει κτήματα από τους Αθηναίους παρά τις προτροπές συναγωνιστών του, δεν δέχτηκε να δωροδοκηθεί στον εμφύλιο.

    Ξέρουμε ότι και ο Βλαχογιάννης έκανε προσπάθεια να υπολογίσει την περιουσία του. Μόνο που μεσολάβησε η Επανάσταση και τα πράγματα ήταν ρευστά. Το γεγονός ότι διέσωσε χρεόγραφα, δεν μας βεβαιώνουν για τίποτα στο μέλλον, αφού ο ίδιος λέει καθαρά ότι δεν έχει ελπίδα να πάρει τίποτα από αυτά.

    Ζητώντας βοήθεια από τον Καποδίστρια, λέει ότι λεηλατήθηκε η περιουσία του από τους Τούρκους και για την φτώχεια του υπογράφει και ο Επίτροπος Αρκαδίας με συνοδευτική επιστολή. Επίσης και σε εφημερίδες της εποχής αναφέρεται η δύσκολη οικονομική του κατάσταση που δεν του αξίζει. Το λέει και ο ίδιος ο Μακρυγιάννης στην έκδοση του Φωτιάδη (σελ. 454) όπου ένας Γάλλος περιηγητής τον βρήκε σε «τούτη την αχλιότη».

    Το γεγονός ότι ο Θεοτοκάς κάνει οικονομικές προσθαφαιρέσεις, δεν εξηγεί τον λόγο για τον οποίο δεν τεκμηριώνεται ο Μακρυγιάννης ως άτιμος, κλέφτης, παλιάνθρωπος κ.λπ., σε αντίθεση με άλλους, και η ιστορία κανέναν δεν «λυπάται».

    Και πώς συνάδουν δημοσιοποιημένες αναφορές στον τύπο, είτε του ίδιου του Μακρυγιάννη, είτε συντακτών, ότι δεν έχει περιουσία; Και να λέει δημοσίως τόσο χοντρά ψέματα ο Μακρυγιάννης σε ανοιχτές δημοσιεύσεις, την ώρα που ο ένας γνωρίζει τον άλλον αν είναι πλούσιος ή όχι; Να λέει ψέματα στο κοινό του ο Τύπος; Και αν δεχτούμε ότι υπερβάλλει στην έκθεση του προς τον Καποδίστρια, να λέει ψέματα και ο Επίτροπος; Και ταυτόχρονα η ιστορία να μην έχει διασώσει το προφίλ του αιμοβόρου τοκογλύφου και να πάει εκ των υστέρων ο καθένας να κάνει βαφτίσεις;

    Παραείναι πολλές οι κοινοποιημένες ομολογίες για την οικονομική του κατάσταση, για να ισχυρισθεί κάποιος ότι όλα είναι ψέματα. Κι αν δεχτούμε ότι υπερέβαλλε, θα ήταν όμως τρελό να μιλήσουμε για έναν πάμπλουτο άνθρωπο που απευθύνεται ανοιχτά σε δημόσια ομολογία ότι δεν έχει περιουσία.

    Δηλαδή, ακόμα κι αν δεχτούμε ότι ο Μακρυγιάννης κλαιγόταν επειδή πίστευε πως αξίζει να λάβει περισσότερα, δεν μπορεί να είχε την τεράστια περιουσία που υποθέτουν κάποιοι και να μην είχε κανείς γύρω του συναίσθηση ότι ο Μακρυγιάννης είχε πάρα πολλά λεφτά, και κανείς γύρω του να να μην ήξερε ότι ζούσε σαν πάμπλουτος, στέλνοντας με τόση ευκολία υπόμνημα στον Καποδίστρια με την υπογραφή του Επιτρόπου.

    Όσο για το «τοκογλύφος», ακούγεται γελοίο διότι παραπέμπει τον αναγνώστη σε έναν χυδαίο χαρακτήρα με κύριο γνώρισμα του την δολιότητα και την αισχροκέρδεια. Τίποτα τέτοιο όμως δεν προκύπτει από την ιστορία του Μακρυγιάννη. Πόσο μάλλον που αρνήθηκε τις μεγάλες δωροδοκίες στον εμφύλιο ή τις κλοπές ξένων κτημάτων που άλλοι αγωνιστές ήταν πρόθυμοι να κάνουν.

  100. ΓΤ said

    #70 Μπορεί και γράφει ο Καμπουράκης ή παίζει κάνας γκοστ ράιτερ;!

  101. sarant said

    100 Έχει εκδώσει δυο-τρία «ιστορικά» βιβλία. Αυτό για τον Παπουλάκο το είχα διαβάσει, δεν λεει και τίποτα.

  102. ΓΤ said

    #101 Ναι, βρε 🙂 , το ξέρω, αλλά εδώ η καλτίλα ταβανοβαρεί. Μου θυμίζει τον ΓΛ, στον «Λιβάνη», γκώσαμε απ’ την ιστορίλα…

  103. ΓΤ said

    (Αλλά επειδή εδώ λεξιλογούμε), πάμε στα φρέσκα κουλούρια…
    Κι αφού πορεύομαι αγριοτρύφερο καλτ ρεμάλι, είπα να ξηγηθώ Πλατεία Αϊ-Γιώργη, ξημερώματα απόψε, ώρα 01:42 (τάιμτεϊμπλ αεροδρομίου, για απογείωση γεύσης)

    Και μπαίνω, για συνειδητά ολλανδοκρέατα, τα οποία, για όσους γνωρίζουν, σφάζονται σε νομικά κατοχυρωμένες πλατφόρμες-πλοία όξω από την… υφαλοκρηπίδα του Κιμ Γιονγκ Ουν, για να προωθούνται στας Ευρώπας, και ζητάω και μια «παγωμένη». Το γατόνι ντιλιβέρι, που με ακούει, και που με πάει, αγνώστω λόγω, μου εξηγεί ότι «εμείς στο Αγρίνιο τη ζητάμε ‘τσαφωτή'». Και δεν το πιάνω με την πρώ(τη), ρε μπρο(thers), και, όπως μισοκρεμάω σαγόνι, ενεός να ‘ούμ’, γυρίζει και μου εξηγεί: «H μπἰρα πρέπει να βρίσκεται στο ‘τσαφ’, λίγο πριν γίνει κρύσταλλο, λίγο πριν, όχι λίγο μετά, αυτή είναι η ‘τσαφωτή'». Και καταθέτω τη χαρά μου που πολύ δυνατά πλαστουργήματα, λεκτικά ευρήματα, έχουν μήτρα τα λίγα γράμματα, ενώ, όταν περνάς σε περισσότερα γράμματα, παίζουν κλισέδια καθωσπρεπίλας. Αλλά επειδή «εδωμέσα» έχουμε και mathkids (τι φωλιά έχεις φτιάξει, ρε Σαραντάκο 🙂 ), δεν μπορώ παρά να ωμο_λογήσω ότι, με βάση το αγρινιώτικο θερμοκρασιακό κριτήριο, βίωσα νυχτιάτικα «οριακές συνθήκες» συνάρτησης, κι ότι αυτό που παραγγέλλω πρέπει να είναι σε «σαγματικό σημείο», το προϊόν να κάθηται οριακά (όχι επί πώλον όνου βεβαίως βεβαίως), και τι ωραία είναι να βλέπουμε τα μαθηματικά πίσω από τη γλώσσα, και τι ωραία είναι να βλέπουμε τη γλώσσα πίσω από τα μαθηματικά, αλλά ας βάλω μια τελεία τέτοια ώρα που είναι.

  104. Παναγιώτης Κ. said

    Έχω μπροστά μου ένα αντίγραφο μηνιαίου λογαριασμού και πάνω-πάνω προς ενημέρωσή μας; για να μας προειδοποιήσει; για να μας προφυλάξει από απερισκεψίες; γράφει: Συμβατικό επιτόκιο 17,5%. Επιτόκιο ανάληψης μετρητών 17,5%. Μεταφοράς υπολοίπου 9%. Υπερημερίας 2,5%.
    Το 17,5% είναι νόμιμο. Οπότε μπαίνει το ερώτημα: Πότε ένα επιτόκιο θεωρείται τοκογλυφικό;
    Πολλές φορές η στάση που έχουμε απέναντι σε διάφορα κοινωνικά φαινόμενα ακολουθεί κάποιον δημοσιογραφικό ή πολιτικό συρμό και στον καιρό μας, διαδικτυακό.
    Μέσα λοιπόν στην ασάφεια του τι είναι τοκογλυφία και τι όχι η λέξη αποτελεί έκφραση αρνητικών συναισθημάτων απέναντι στον κάθε…Μακρυγιάννη, παρόλο που βοούν οι αριθμοί όπως οι παραπάνω.

  105. Alexis said

    #103: Το «τσαφ» είναι όντως «αγρινιώτικη» λέξη για τον ελαφρύ παγετό, την πάχνη που λέμε στα …ελληνικά 😊

  106. Οταν το μήκος της γραβάτας υπολείπεται της γεωδοσιακής γραμμής, προτιμοτέρα η σαλιάρα !!

    ( Yves Saint Laurent )

  107. Νέο Kid said

    Ε, όχι κι αγρινιωτικο το τσαφ! Πανρουμελιακό!
    Για μπύρες όμως είναι γεγονός ότι δεν το είχα ξανακούσει .
    Το αντίστοιχο κυπριακό για το μπούζι είναι: μια μπύρα τσακρί!

  108. Νέο Kid said

    106. Ε όχι και γεωδοσιακή! Γεωδαισιακή

  109. Alexis said

    #107: Οκ, είπα να μην επεκταθώ εκτός των …χωρικών μου υδάτων και γίνει κανένα θερμό επεισόδιο! 😊

  110. # 107

    Πριν τον καφέ αυτά συμβαίνουν…το σωστό πάντως για το δέσιμο της γραβάτας είναι γεωδεσιακή

  111. Divolos said

    #54 BLOG_OTI_NANAI (λίγο καθυστερημένη αντίδραση αλλά τώρα το είδα)
    «Τουλάχιστον όμως ο Σιμόπουλος μας άφησε και έργο μοναδικό και αξιοσέβαστο, το «Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα», που είναι και το μοναδικό φυσικά που θα δει κάποιος να αναφέρεται σε κάποια βιβλιογραφία. Τα υπόλοιπα βιβλία, όπου απλώς συλλέγει ανθρώπινες αδυναμίες, ή κάνει αναχρονισμούς αξιολογώντας πολιτισμούς και συμπεριφορές σύμφωνα με το σημερινό προσωπικό του γούστο όπως τα ήθη της Αρχαίας Ελλάδας κ.λπ., κανείς δεν τα πήρε ποτέ στα σοβαρά.»

    Δεν γνωρίζω το σύνολο του έργου του Σιμόπουλου, παρά μόνο τους «Ξένους ταξιδιώτες» και το “Ιδεολογία και αξιοπιστία του Μακρυγιάννη”. Ούτε είχε πέσει ποτέ στην αντίληψή μου ότι σαν συγγραφέας είναι απαξιωμένος και θεωρείται ότι ανήκει στην κατηγορία Λιακόπουλου. Αυτό είναι γενικότερη άποψη ή προσωπική; Για το συγκεκριμμένο βιβλίο θεωρείται ότι είναι αναξιόπιστο και ότι δεν έχει καμία αξία; Δεν μπόρεσα να εντοπίσω στο διαδίκτυο κάτι σχετικό λίγο που το έψαξα, ίσως το αντίθετο θα έλεγα. Θα μπορούσατε ίσως να βοηθήσετε, ή ο Νικοκύρης ή όποιος άλλος γνωρίζει, δεν το γράφω ειρωνικά, για να ανασκευάσω την άποψή μου για τον Σιμόπουλο με κάποια παραπομπή ή οτιδήποτε (βέβαια σήμερα που το γράφω δεν έχει και πολλές πιθανότητες να το δουν πολλοί).

  112. sarant said

    111 Ούτε ο Μπλογκ είπε πως είναι απαξιωμένος. Κάποια από τα ελάσσονα (και νεότερα) έργα του είναι πάντως εντυπωσιοθηρικά.

  113. Παναγιώτης Κ. said

    @105,107.
    Έκφραση στην περιοχή της Κόνιτσας:
    «Τα (κραμβο)λάχανα πρέπει να τσαφιστούν για να νοστιμέψουν».
    Το τσάφισμα το προκαλεί η πρωινή πάχνη.

  114. Triant said

    Καλημέρα

    #99 ‘Ο Μακρυγιάννης πάντως στην έκδοση του Φωτιάδη (σελ. 427) το 3% το λέει «τοκολγυφία» και το κατηγορεί
    Λάβε υπ’ όψιν σου πως στα δάνεια τέτοιου τύπου το επιτόκιο που αναφέρεται είναι μηνιαίο (στην καλή περίπτωση). Όπου πράγματι το 3% είναι τοκογλυφικό, ιδίως αν ο τόκος κεφαλοποιείται (τόκος στον τόκο που λένε).

  115. Παναγιώτης Κ. said

    Έχω στη βιβλιοθήκη μου το βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου » Η διαφθορά της εξουσίας». Ως φιλαναγνώστης και βλέποντας την τεκμηρίωση των όσων παραθέτει δεν σχημάτισα την εντύπωση ότι πρόκειται για ήσσονος σημασίας συγγραφέα. Το αντίθετο θα μπορούσα να πω.

    Και επειδή μιλάμε για τον Μακρυγιάννη ας αναφέρουμε και το βιβλίο του Γιώργου Γιαννουλόπουλου με τίτλο «διαβάζοντας Μακρυγιάννη».

  116. BLOG_OTI_NANAI said

    114: «το 3% είναι τοκογλυφικό»

    Ναι, αυτό λέει και ο Μακρυγιάννης που γνώριζε το οικονομικό σύστημα της εποχής και διαχωρίζει τη θέση του.

    Εγώ το παρέθεσα διότι η παραπομπή στο σχ. 87 αφήνει να εννοηθεί ότι ο Μακρυγιάννης πιθανόν να ζητούσε 10% τόκο.

  117. BLOG_OTI_NANAI said

    111: Μελετώντας τα ειδικά έργα, υπάρχουν δύο τρόποι να διαπιστώσει κάποιος την απαξίωση κάποιου έργου. Είτε να συναντήσει βιβλιοπαρουσίαση ή βιβλιοκριτική που αναφέρει τα προβλήματα του έργου, είτε να μην το συναντάει… πουθενά, σε έργα που άπτονται του αντικειμένου και θα έπρεπε πιθανώς να το συναντήσει.

    Στα επιστημονικά έργα υπάρχει συχνά το επιθετικό επιχείρημα ενάντια στις απόψεις κάποιου: «ποιες είναι οι ερευνητικές εργασίες του τάδε που λέει αυτό;»
    Αλλά ακόμα πιο συχνά παρουσιάζεται η βιβλιογραφία ως μια σειρά συνεκτική στον τρόπο έρευνας: παίρνεις το βασικό εγχειρίδιο, αυτό σε στέλνει σε κάποια βιβλιογραφία, αυτή με τη σειρά της σε στέλνει αλλού κ.λπ.

    Όποιος λοιπόν θέλει να μάθει για τον Μακρυγιάννη, θα ξεκινήσει από τα σχόλια του Βλαχογιάννη. Δεν νομίζω να υπάρχει έργο σχετικό που να μην επικαλείται πρωτίστως αυτόν. Βεβαίως και ο Θεοτόκας έχει σημαντική θέση στη βιβλιογραφία. Όχι όμως το έργο του Σιμόπουλου για τον Μακρυγιάννη. Εάν κατείχε σεβαστή θέση, δεν θα ήταν κρυμμένο.

    Αντιθέτως, κυρίως το «Ξένοι ταξιδιώτες» του Σιμόπουλου, αλλά και το «Πως είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του ’21», έχουν μια σημαντική θέση στη βιβλιογραφία. Αλλά τα υπόλοιπα έργα του δεν έχουν την ίδια τύχη σε καμία περίπτωση. Προφανώς, στα περισσότερα εξ αυτών το παράκανε με τον μηδενιστικό λαϊκισμό. Άλλο πράγμα οι εντάσεις με λαϊκισμούς σε ένα φόρουμ, και άλλο πράγμα όταν αυτά μπαίνουν σε βιβλία. Δηλαδή όταν ο Σιμόπουλος βάζει 10 απαξιωτικά θαυμαστικά στον Μέγα Αλέξανδρο που δέχτηκε να τον θεοποιήσουν ή βρίζει την «κτηνωδία» σε κάποια αγωνίσματα στους ολυμπιακούς αγώνες κ.λπ., κ.λπ., αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα για να μπαίνουν με αναχρονισμούς και λαϊκισμούς σε σοβαρά βιβλία.

    Στα Απομνημονεύματα του ο Μακρυγιάννης αναφέρει τη συνήθεια μετά από μια νικηφόρα μάχη, οι νικητές έπαιρναν μαζί τους τα κεφάλια των αντίπαλων πολεμιστών που είχαν κόψει για να τα δείξουν στον αρχηγό τους και αυτός τους έδινε δώρα για τη γενναιότητα τους.
    Φυσικά, αυτό με τα σημερινά δεδομένα είναι κτηνωδία, αλλά δεν πάει έτσι το πράγμα.

    Να αναφέρω παρενθετικά ότι ο Μακρυγιάννης αναφέρει ότι οι Ευρωπαίοι στρατιωτικοί θεωρούσαν «βάρβαρο» το έθιμο αυτό, αλλά το «αστείο» αυτής της αφ’ υψηλού αντιμετώπισης είναι ότι όλοι οι Ευρωπαίοι ανήκαν σε αποικιοκρατικούς στρατούς και είχαν εξολοθρεύσει στρατιές «αθώων» και «αμάχων», μην αναφέρουμε και το δουλεμπόριο.

    Τέλος πάντων, δεν νομίζω ότι με έναν τέτοιο μηδενιστικό αναχρονισμό κατάφερε να γράψει κάτι σοβαρό ο Σιμόπουλος και αυτό φαίνεται από τα δύο πολύτομα έργα του που έχουν αναδειχθεί πάνω απ’ όλα.
    Να προσθέσω ότι ειδικά το βιβλίο του για τον Μακρυγιάννη δεν γνωρίζω αν ανήκει στην κατηγορία της πλήρους απαξίωσης, αλλά ισχύει ότι δεν έχει λάβει κάποια ουσιαστική θέση στη βιβλιογραφία.

    ΥΓ
    Από την παραμορφωτική ιδεολογία, κανείς δεν γλυτώνει εύκολα. Και ο χαρακτηρισμός «τοκογλύφος» είναι τέτοιο προϊόν, αλλά και η απαξίωση του Βλαχογιάννη για τα «Οράματα». Όποιος διαβάσει το έργο αυτό του Μακρυγιάννη, θα δει εκεί πολύ γνώριμα σχήματα που υπάρχουν σε όλη την χριστιανική παράδοση 2.000 χρόνων. Το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τον χριστιανισμό είναι άλλο ζήτημα, και είναι άλλο ζήτημα να ισχυρίζεσαι έμμεσα ότι ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο Χρυσόστομος, ο Γρηγόριος Νύσσης, ο Μάξιμος Ομολογητής, ο Ιωάννης Δαμασκηνός, ο Μέγας Φώτιος και τόσα άλλα εξέχοντα πνεύματα της ιστορίας, έγραφαν ή αποδέχονταν διηγήσεις με θαύματα σαν αυτά που διηγείται ο Μακρυγιάννης επειδή… είχαν τραυματιστεί στις μάχες.

  118. Divolos said

    112, 117: Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις.

  119. loukretia50 said

    Πολύ ενδιαφέρον άρθρο και σχόλια.
    Δεν έχω να προσθέσω κάτι σημαντικό, γράφω απλά για τη χαρά της συμμετοχής!

    – σχ. 65- 67 και σχετικά , ιδιαίτερα το σχ. 73
    Θαυμάσια η παράθεση κειμένων και πηγών.

    Αξίζει να διαβάσει κανείς την εκτενέστατη εισαγωγή του Βλαχογιάννη (στην Ανέμη – σχόλιο 73)
    Απίστευτη η προσπάθειά του , έργο ζωής θα τόλεγε κανείς, αν και δεν ήταν το μόνο.
    Και ένας τόσο αξιόλογος ερευνητής μοιάζει απίθανο να κατέστρεψε το χειρόγραφο, την αναμφισβήτητη απόδειξη της δυσκολίας και του εύρους της έρευνάς του, ακόμα κι αν δεν ήθελε να εντοπίσουν οι επικριτές του αναπόφευκτες αυθαιρεσίες.

    Μια μικρή προσωπική συμπλήρωση:
    –Στη σελ. 50 /93 αναφέρεται και η οικογένεια του Στρατηγού :
    «…Και παρά ταύτα όμως και αν έτι ο εκδότης εξ αυστηράς επιστημονικής ακριβείας επεθύμει να παραδώσει αυτούσιον το χειρόγραφον του έργου του Στρατηγού Μακρυγιάννη εις το κοινόν, δε θα ηδύνατο να πράξη τούτο και δια την σεβαστήν επιθυμίαν και αξίωσιν της οικογενείας αυτού, προς ήν άλλως και η ιδία αυτού γνώμη συνεφώνει ως ανωτέρω είρηται…»

    (Ζήλεψα την παράθεση ντοκουμέντων! – κρίμα που δε μπορώ να ποστάρω εικόνα κειμένου!)

    Εκτός όμως από την περιπέτεια του χειρόγραφου, έχει πολύ ενδιαφέρον το κομμάτι που αναφέρεται στη γλώσσα του Μακρυγιάννη, αναλύοντας την παραφθορά λέξεων, την προφορά, τη λεξιπλασία, την ετυμολογία και την ορθογραφία – π.χ. συναντάμε λέξεις όπως : Πρωτοϋπουργός, πολυτίμητες στιμές, πολυψηφία κλπ ( σελ. 45 περίπου).

  120. loukretia50 said

    Όπως αναφέρθηκε και στο άρθρο, πραγματικά η αφοσίωση του Βλαχογιάννη , η έρευνα σε βάθος, η μεθοδικότητα ,
    η αναλυτική παράθεση και διασταύρωση πηγών , η σημασία στην ακρίβεια λεπτομερειών , φαίνονται πολύ καθαρά στις εκτενέστατες σημειώσεις του (συχνά καταλαμβάνουν τα 2/3 της σελίδας) στα «Ενθυμήματα» του Κασομούλη..
    Προσωπικά τις απολάμβανα σε πολλά σημεία περισσότερο από το κείμενο, έχει δίκιο ο κ.Μπαρτζούδης, η γλώσσα του Κασομούλη δυσκολεύει τον αναγνώστη.
    Ακόμα και στους διαλόγους που παραθέτει φαίνεται καθαρά ρετουσαρισμένη πχ όταν ο Καραϊσκάκης υπαγορεύει τη διαθήκη του :
    «-Τας θυγατέρας μου αι οποίαι είναι ανήλικαι και αδύναται να κυβερνηθούν…»
    (Β΄τόμος Στρ.Ενθυμήματα –σελ. 508, Σημ. Νο 2 :
    « Ο συγγρ.φαντάζεται πώς έγραψε τα κορίτσια, ο Καραϊσκάκης υπαγόρεψε ( sic Sir!!) «ταις τσούπαις μου».

    Στη συνέχεια – σελ. 509, ο Καραϊσκάκης συνεχίζει με τις τελευταίες του επιθυμίες. Στο κείμενο γράφει :
    « …εις τους Δημητρίους» ενώ στη σημείωση Νο 3
    ο Βλαχογιάννης το σχολιάζει διακριτικά ! :
    » Μήτρηδες, όπως ο ίδιος ο ΚαραΪσκάκης τους ονομάζει στη διαθήκη του. Για το συγγραφέα θα ήταν ιεροσυλία να μη βάλη κι εδώ την άνοστην ελληνικούρα του.»

  121. Γ-Κ said

    Να προσθέσω μερικά ακόμα παραδείγματα στον προβληματισμό σας:
    Μπουζικλειδί ή μπουζόκλειδο;
    Σταφιδαψωμί ή σταφιδόψωμο;

    Πλάκα-πλάκα, πιο σωστό είναι «κορονόιος», με τον σχετικό αναβιβασμό του τόνου. (Ίσως και κορωνόιος.)

    Βέβαια, το να μιλάς σωστά Ελληνικά δεν είναι αρκετά χαϊλίδικο. Κάτι σε στυλ «σόρρυ φίλος, εγώ σπούδαζα στο Κολάμπια και δεν είχα καιρό να μάθω καλά ελληνικά».

    ———————-

    Τιμής ένεκεν, να αναφέρω και μια φίλη μου Ουκρανορουμάνα (και όχι Ουκρανηρουμάνα) που μου είπε μια μέρα σαν κι αυτή(!) «κάνει πεντάκρυο». Ναι μεν δε λέγεται, αλλά είναι απόλυτα σωστό. Αυτή το είχε πιάσει ότι ο τόνος ανεβαίνει στη σύνθεση. Οι άλλοι… σπούδαζαν στο Κολάμπια…

    (Γιατί ο τόνος δεν ανεβαίνει πάντα και γιατί λέμε πεντάμορφος και όχι πεντόμορφος, στο επόμενο μάθημα.)

  122. loukretia50 said

    Ήταν τυχαία η επιλογή ξεφυλλίζοντας το βιβλίο – τούβλο, οι περισσότερες σημειώσεις του Βλαχογιάννη έχουν ουσιαστικές επεξηγήσεις και σημαντικές λεπτομέρειες , ενώ συνεχώς γίνεται αναφορά άλλων πηγών.
    – ενδ. σελ.502 – 503 που αναφέρει τους «Ταλλαρίσιους» και το διάλογο με το Μακρυγιάννη,
    ή όταν σχολιάζει τα λόγια του ΚαραΪσκάκη :
    Στο κείμενο :» Η πατρίς είναι μία, παντού είναι ο αυτός αγών. Ή Ρούμελη, ή Πελοπόννησος το ίδιον (κάμνει)»
    Σημείωση Βλαχ. : «Αυτά τα λόγια, κρινόμενα με το εμπαθέστατο πνεύμα της εποχής, φαίνονται σήμερα τεράστια.»
    Σελ 510 – σημ. 3
    «Πέθανε, αφού τ’ ανήσυχο πέλαγο της ζωής του το πέρασε παλεύοντας με του κακού τ΄ανήμερα θεριά, ως που να βγη, να ξενερώση στην κορφή, να δείξη περίλαμπρο το πνεύμα του, καθάρια την ψυχή του, την καρδιά του ηρωική ανάμεσα στις καρδιές τις πιο φλογισμένες από τη θεία πνοή του ηρωισμού. Ας είναι αχάλαστος ο ύπνος του μες΄την αμάραντη γαλήνη που τα έργα του την ψηλώσανε, ναό θεμελιωμένο στον αιθέρα, κάστρο της δόξας άπαρτο από το Φθόνο το μικρόχαρο, το Μίσος τ’ άναντρο, το Δόλο τον ανήμερο, εχθρούς που στάχτη γίνονται μπροστά στο Θάνατο το δυνατό. Ας είναι αχάλαστος ο ύπνος του αδικημένου, κατατρεγμένου, δικαιωμένου ‘Ηρωα.
    Η Ιστορία φυλάει τον τάφο του, παραστάτης άγρυπνος, αλάθευτος κριτής. »

    Ειλικρινά θαυμάζω τη δουλειά του.
    Και κάνω μια αιρετική σκέψη :
    Αναρωτιέμαι τι είναι πιο πολύ θαυμαστό :
    ένας χαρισματικός ολιγογράμματος να αφήσει τόσο σημαντικό έργο ή ένας χαρισματικός ιστοριοδίφης να δημιουργήσει έναν εθνικό μύθο?
    Κι αν τα παραληρηματικά οράματα και θάματα είναι το πραγματικό έργο του Μακρυγιάννη κι υπάρχουν εκτενέστατες σημειώσεις – «τα ‘στορικά» , μια βάση που ο Βλαχογιάννης ανέπτυξε ?

  123. Μαρία said

    116
    Το έγγραφο στο 87 απαντάει στον ισχυρισμό σου για νόμιμο τόκο. Όπως θα διάβασες, ο τούρκικος νόμος απαγόρευε τον τόκο και επέτρεπε ένα 10% μόνο αν το κεφάλαιο ανήκε σε ορφανά. Αναφέρεται και στα κόλπα των δανειστών για να ξεφύγουν απ’ τους δικαστές.

  124. sarant said

    120 Έτσι ακριβώς

  125. loukretia50 said

    Divolos, Blog

    Εκτός από τους Ξένους Ταξιδιώτες στην Ελλάδα του Κ.Σιμόπουλου και το «Πώς είδαν οι ξένοι την Ελλάδα», που πραγματικά μου άρεσαν, έχω το «Βασανιστήρια και εξουσία» – άλλο δικό του δε διάβασα.
    Σ΄αυτά λοιπόν βρίσκω ότι έχει κάνει ενδιαφέρουσα έρευνα και παραθέτει πολλές αξιοπρόσεκτες πηγές.
    Βέβαια δεν είμαι ειδική, αλλά είμαι φαν των σημειώσεων σε βαθμό λόξας.

  126. BLOG_OTI_NANAI said

    123: Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Θεοτοκάς δεν γνώριζε ότι υπήρχε και εθιμικό δίκαιο το οποίο φαίνεται στα εκατοντάδες συμβόλαια επί Τουρκοκρατίας που γνωρίζουμε, όπου οι τόκοι κυμαίνονται σε διάφορα ύψη. Επίσης δεν γνώριζε ότι υπήρχαν τουρκικά δάνεια με τόκο αλλά και φιρμάνια που προσδιορίζουν το ύψος του τόκου;

    Όσο δε για το πιθανό υπονοούμενο του Θεοτοκά ή οποιουδήποτε άλλου, ότι προκύπτει κάποια «σεβαστή νομιμότητα» από το Οθωμανικό δίκαιο που όσοι δεν την ακολουθούν είναι οι… «παράνομοι», το αφήνουμε στην κρίση της κοινής λογικής, καθώς ακόμα κι αν προέβλεπε το δίκαιο αυτό κάποιες διατάξεις, ακόμα κι αν αυτές γίνονταν σεβαστές κατά καιρούς και κατά περιοχές, εντούτοις τα παραδείγματα των αυθαιρεσιών κατά της ζωής και της περιουσίας των υπόδουλων από τους Οθωμανούς είναι αμέτρητα και αναφέρονται ξεκάθαρα και στα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας αλλά και σε χιλιάδες άλλα τεκμήρια…

  127. BLOG_OTI_NANAI said

    126: Αν και εντελώς περιττό, απορώ τι είδους συλλογιστική είναι αυτή του Θεοτοκά, αν είναι δική του, που τον ενδιαφέρει η «νομιμότητα» του τόκου, τη στιγμή που οι έκτακτοι φόροι των Οθωμανών ρουφούσαν το αίμα των χριστιανών σε τέτοιο βαθμό που ολόκληρες οικογένειες υποχρεώνονταν να απαρνηθούν την ίδια τους τη θρησκευτική ταυτότητα και να ασπαστούν το Ισλάμ(!) , μη μπορώντας να αντέξουν την πείνα και την εξαθλίωση!
    Αυτό, δεν τον ενόχλησε τον Θεοτοκά;!

  128. Μη φωνάζεις, δεν ενδιαφέρονται όλοι (σίγουρα όχι ο Θεοτοκάς) να βγάλουν ντε και καλά καλό ή κακό τον Μακρυγιάννη όπως εσύ. Η ιστορία είναι η επιστήμη του γκρίζου (δεν ακούγεται πολύ ωραίο αυτό, αλλά με πιάνετε ελπίζω).

  129. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σε τελευταία ανάλυση, τι σημασία έχει αν ο Μακρυγιάννης ήταν ή δεν ήταν τοκογλύφος; Δεν τον τιμούμε σαν άγιο αλλά σαν έναν από τους απελευθερωτές μας. Ισχύει αυτό που είπε ο Καζαντζάκης: Οι ήρωες του ’21 δεν ήταν καθαρές ψυχές, ήταν μεγάλες ψυχές.

  130. Pedis said

    Santo subito!

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%B1

  131. ΓιώργοςΜ said

    129 Όχι δα! Έχει τη σημασία του, η ιστορική αλήθεια πρέπει να είναι ακέραιη, και η κρίση του καθενός να βασίζεται στα κατά το δυνατόν τεκμηριωμένα γεγονότα.
    Δεν αναφέρομαι στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν και η άποψη που έχω ακούσει από σχετικούς και σεβαστούς ανθρώπους ταιριάζει με όσα αναφέρονται εδώ, αλλά άλλο να έχει πολεμήσει κανένας για την ελευθερία της πατρίδας για να κάνει τον κόσμο καλύτερο, άλλο για να έχει το περιθώριο να κονομήσει ο ίδιος, κι άλλο να ακολουθεί το πνεύμα της εποχής του στην οικονομική δραστηριότητα.

    Η νηφάλια κρίση, όπως το καταλαβαίνω εγώ, βάζει σε τάξη τα γεγονότα, και βγάζει συμπεράσματα.
    Η πολωτική στάση, εν προκειμένω με τους μακρυγιαννικούς από τη μία και τους αντιμακρυγιαννικούς από την άλλη, περισότερο με συναισθηματικά παρά με άλλα κριτήρια, κάνει την αντιπαράθεση λίγο ποδοσφαιρική.

    Ας δούμε προσωπικότητες (γιατί όχι και τον εαυτό μας) και τον τρόπο σκέψης ή τα έργα τους στα 20, στα 30 και στα 60. Αλλού θα δούμε συνέπεια, αλλού όχι· αλλού θα δούμε εξέλιξη κι αλλού κόλλημα. Τις ταμπέλες μπορεί να τις βάλει ο καθένας και να τις υποστηρίξει.

    Όταν η αντιπαράθεση δε διδάσκει κάτι, είναι κτγμ άχρηστη, αντιπαραγωγική (πρβ «κι εσείς βαράτε τους μαύρους»)

  132. Γιάννης Κουβάτσος said

    129: Δεν μίλησα για την ιστορική αλήθεια, που πρέπει να διερευνάται εμπεριστατωμένα και όσο το επιτρέπουν τα υπάρχοντα ντοκουμέντα. Μίλησα (ή, μάλλον, υπονόησα) για το γιατί πρέπει να υποστηρίζουμε ή να απεχθανόμαστε τις ιστορικές μορφές δίκην ποδοσφαιρικών οπαδών. Το βλέπουμε να συμβαίνει συνέχεια σε ανάλογες συζητήσεις.

  133. BLOG_OTI_NANAI said

    128: Δύτη:

    1) Δεν έχει υπάρξει ποτέ πλήρως αποϊδεολογικοποιημένος ιστορικός, διότι δεν υπάρχουν ακόμα ιστορικοί ρομπότ. Υπάρχουν δε μερικοί που δεν κρύβουν καν την ασθένεια τους αυτή, όπως ο Λιάκος με τους «κατασκευασμένους» Έλληνες.

    2) Εμένα δεν με ενδιαφέρει να βγάλω λάδι κανέναν. Όταν όμως πάρω χαμπάρι πονηριές και τάχαμου-τάχαμου «αμεροληψίες» από άτομα που έχουν εκδηλώσει τις ιδεολογικές τους προτιμήσεις, ξέρω πολύ καλά να τους αντιμετωπίζω θέλουν δεν θέλουν κάποιοι. Οι επαναστάτες ήταν σκληροί, ήταν πλιατσικολόγοι, έκλεβαν και από Έλληνες, έδιναν δάνεια, έπαιρναν τόκους, έπαιρναν και κεφάλια. Εμένα δεν με απασχολεί ουδόλως κάποιου τύπου τυποποιημένη ηθική για τους επαναστάτες. Όταν όμως βλέπω πονηριές, μηδενισμούς, μονόπλευρες αναφορές που υπονοούν μηδενισμούς, τότε δεν θα κάτσω να ακούω αλλά θα απαντήσω.

    ΥΓ γενικώς:
    Ξέρουμε καλά που πατάνε πολλοί από τους διαλόγους που γίνονται εδώ. Γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και οι συζητήσεις με λαϊκισμούς είναι αμέτρητες. Όταν λοιπόν θα μου φέρει κάποιος λαϊκιστής π.χ. τον Θέμο Κορνάρο σαν κριτή του ορθόδοξου μοναχισμού, θα σου εξηγήσω εγώ ποιος ήταν ο Κορνάρος και ποια ήταν η ιδεολογία του και τι έπραξαν στην ιστορία όσοι την ασπάζονταν, που μου παριστάνει τον τιμητή των πάντων.

    Όταν λοιπόν σου επιτίθεται ο ιδεοληψίας σαν τον δολοφόνο με το πριόνι, δηλ. με λαϊκισμό, αναχρονισμούς, μηδενισμούς και ισοπεδώσεις, δεν τον αντιμετωπίζεις με το σαβουάρ βίβρ αλλά τον καταχερίζεις ανάλογα και τεκμηριωμένα για να του φύγουν οι ψευδαισθήσεις…

  134. Νέο Kid said

    Ένας μόνο (από τις φίρμες, δηλαδή ) αγνός αγωνιστής του 21 υπήρξε. Ο Θανάσης ο Διάκος. Και δεύτερος σε αγνότητα ο Νικηταράς.

  135. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ο Μάρκος Μπότσαρης.

  136. BLOG_OTI_NANAI said

    131: Μόνο που στην περίπτωση του Μακρυγιάννη υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα: μόνο σε μια άρρωστη ιδεολογικά χώρα, θα μπορούσε να χαρακτηρίζεται με τόση μιζέρια ως «τοκογλύφος» ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές που σταμάτησαν τον Ιμπραήμ στους Μύλους, σε μια μάχη που όσες φορές και να διαβάσεις γι’ αυτή, νομίζεις ότι μόνο σε μυθιστόρημα θα μπορούσε να βρεθεί τέτοιο φρόνημα.

    Είναι μια μορφή ιδεολογικής κτηνωδίας να υπονοεί κάποιος ότι ο ένας πεποιθήσεως τοκογλύφος πετάει τη ζωή του με έναν τέτοιο τρόπο. Με άλλους όρους είναι απλώς στρατευμένη ιστοριογραφία να λέει κάποιος ότι ο Μακρυγιάννης μπήκε στην επανάσταση για να πλουτίσει όταν ξέρουμε ότι θα μπορούσε να είχε πεθάνει όχι μία, αλλά 10 φορές στις μάχες που συμμετείχε.

    Αλλά μια που τελικά έζησε, βγαίνει… αναδρομικά «τοκογλύφος». Αυτό λοιπόν, είναι κατάντια, είναι μια ελληνική ιδεολογική αρρώστια.

  137. Αλήθεια, Μπλογκ, έχεις διαβάσει το βιβλίο του Θεοτοκά; Αν ναι, αυτή την εντύπωση αποκόμισες;

  138. BLOG_OTI_NANAI said

    137: Ξέρω την ιδεολογία σου, κι εσύ τη δικιά μου. Ο Θεοτοκάς μόνος του δηλώνει τον σκοπό του να αποδομήσει «εθνικούς μύθους» που κατασκεύασαν οι «εθνικιστές» και καταφέρεται με ειρωνείες κατά όσων έγραψαν πριν από αυτόν και δημιούργησαν τον «μύθο του Μακρυγιάννη», υπονοώντας εκτός άλλων ότι απέκρυψαν τις «τοκογλυφικές του δραστηριότητες». Δεν μπορώ να βλέπω πανεπιστημιακό να ειρωνεύεται το «παραλήρημα» του Μακρυγιάννη στα «Οράματα», κουράζομαι από το υπεροπτικό ύφος και το λεξιλόγιο σαν αυτά που συναντάμε σε φυλλάδια που τυπώνουν αναρχικές συλλογικότητες για τους «μύθους του 1821». Δεν μπορώ να διαβάζω τέτοια από μια γενιά αριστερών διανοούμενων που σακάτεψαν την ελληνική ιστορία λόγω ιδεολογικής εθνοφοβίας.

    Γι’ αυτό σου λέω, δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε.

  139. Γιάννης Ιατρού said

    138: Τι δεν πρόκειται να συμφωνήσετε, ε;
    Δύτα, γι αυτό σου λέω.. 🙂 .

  140. Jago said

    @138 Πολύ λιγόψυχο το σχόλιο σου τσουβαλιάζοντας κόσμο και κοσμάκη. Άκου να συγκρίνεται ο Θεοτοκάς με τους «αναρχικούς» και ότι «οι αριστεροί διανοούμενοι σακάτεψαν την ελληνική ιστορία λόγω ιδεολογικής εθνοφοβίας»!! Μπορεί τον κάθε «διανοούμενο» να αγαπάς τόσο να μισείς (μόνο ένα συγκεκριμένο πολιτικό χώρο ξέρουμε όλοι ότι τους μισεί τόσο ανερυθρίαστα) αλλά σε είχα για πιο έξυπνο και πιο προσεκτικό ομιλητή και σχολιαστή. Εν τω μεταξύ τόσα χρόνια που παίζεις τον «σκαφτιά των πηγών» έχω διαπιστώσει πως είσαι αποσπασματικός χρήστης των πηγών, στην ουσία ό,τι καθήσει από το Google Books, μόνο διαδικτυακά αρχεία εφημερίδων, άντε και καμιά Ανέμη. Αυτά είναι όλα και όλα τα εφόδια σου; Δική σου βιβλιοθήκη δεν έχεις να αναδιφείς σε πηγές, απόψεις, αναλύσεις και συμπεράσματα, μόνο παρουσιάζεις μια εικόνα τουρλού τουρλού μόνο από γκούγκλισμα και όποιον πάρει ο χάρος γιατί οι άλλοι είναι «αριστεροί διανοούμενοι που σακάτεψαν την ελληνική ιστορία λόγω ιδεολογικής εθνοφοβίας»!! Κακομοίρη, αν είχες ιδέα πχ από Κορδάτο ή ακόμα καλύτερα από Γιάννη Ζέβγο (έχω την πρώτη δίτομη έκδοση της «Σύντομης μελέτης της νεοελληνικής ιστορίας») μόνο για «εθνοφοβία» δεν θα τους κατηγορούσες ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς με τα πορίσματά τους διότι ανήκουν στην εποχή τους και τις αντιλήψεις τους. Καλά σε ρώτησε πιο πάνω ο Δύτης, όντως έχεις διαβάσει Θεοτοκά; Για ψάξε στο Google Books μπας και μας βρεις «τεκμήρια» που να «επιβεβαιώνουν» την «άποψή» σου. Κούρασες.

  141. Jago said

    ΥΓ. Και μην μου αρχίσει αρχίσει κανείς την υβριστική κόντρα μεταξύ Κορδάτου – Ζέβγου για το ποιος είναι ο πιο «πατριώτης», είναι πολύ γνωστή. Την έχω από το κλασικό τεύχος του ΑΝΤΙ.

  142. Γιάννης Ιατρού said

    140: περί πηγών/τεκμηρίων
    Κατ΄εμέ διαθέτει και αρκετές φορές παρουσιάζει και εκτός google books τεκμήρια. Κι αυτά των γουγλοβιβλίων (κα9ι γενικά) σε πολύ καλή, προφανώς επεξεργασμένη μορφή. Αποσπασματικά βέβαια, κανένα ολόκληρο, με σύνδεσμο κλπ., δεν θυμάμαι νά ΄βαλε.
    Αυτό 🙂

  143. Jago said

    @142 Μα αυτό είναι το βασικό πρόβλημα. ΔΕΝ ξέρει τι γράφουν ΟΛΟΚΛΗΡΑ βιβλία, μόνο εντοπίζει αποσπάσματα που κι εμείς δεν βλέπουμε τη γενική εικόνα γιατί τόσο επιτρέπουν από περιορισμένη προεπισκόπηση τα google books. Για μένα αυτό είναι μεγάλο ατόπημα. Υπάρχουν και οι δημόσιες βιβλιοθήκες γμτ…

  144. Aghapi D said

    Τρωγόμαστε για τις πηγές και τις ερμηνείες τους και συμβαίνουν αυτά ακριβώς δίπλα μας
    https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/5931423/orgi-gia-to-akraio-peristatiko-me-mathitria-poy-tin-evalan-na-gleipsei-toyaleta-dimotikoy-scholeioy?utm_medium=onesignal&utm_source=notification&utm_campaign=alert&utm_content=post&fbclid=IwAR0cv7_VgkIZnCotGrFYtkvtfu7hQvtUCYL1JpmFUnRUrH7d9g2DbGfGqMI

  145. Jago said

    @144 Δεν το καταλαβαίνω αυτό το σχόλιο. Δηλαδή που εξόχως μας μετέφρασες τις προάλλες τον Όλιβερ Σκας θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο.

  146. Γιάννης Κουβάτσος said

    144, 145: Όντως έτερον-εκάτερον. Εμείς δεν μπορούμε, εξάλλου, να κάνουμε τίποτα για τον εν λόγω συμβάν. Μόνο οι άμεσα εμπλεκόμενοι και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι μαθητές και εκπαιδευτικοί του σχολείου καθώς και οι γονείς μπορούν να δώσουν (ή, τουλάχιστον, να προσπαθήσουν) να βρουν λύση και να εμποδίσουν την επανάληψη παρόμοιων αποτρόπαιων γεγονότων. Όταν η ευθύνη διαχέεται σε όλη την κοινωνία, πρακτικά σε εκατομμύρια ανθρώπους, λύση δεν μπορεί να βρεθεί, αφού η αυτονόητη και γενικόλογη καταδίκη δεν συνιστά λύση. Ως εκπαιδευτικός ξέρω ότι τέτοια ακραίας βαναυσότητας γεγονότα δεν συμβαίνουν σε όλα τα σχολεία, ούτε καν σε πολλά, και επιβάλλεται οι αρμόδιοι να επιληφθούν.

  147. Γιάννης Ιατρού said

    143: …ΔΕΝ ξέρει τι γράφουν ΟΛΟΚΛΗΡΑ βιβλία, μόνο εντοπίζει αποσπάσματα που κι εμείς δεν βλέπουμε τη γενική εικόνα…

    Γιάγκο, δεν ξέρω αν γνωρίζει ο Μπλογκ_Ο_Ν το πλήρες περιεχόμενο των βιβλίων ή όχι, ή αν τα έχει ολόκληρα τα βιβλία (και δεν μας τα προσφέρει, δηλ. πρόκειται περί κλασσικής περίπτωσης μοναχοφάη 😋) ή έχει μόνο περιορισμένες γνώσεις επί του περιεχομένου τους ή.και κάποια αποσπάσματα μόμο που τον ενδιαφέρουν και τα έχει ευπρεπίσει, είτε προερχόμενα από τον γούγλη είτε από άλλες πηγές

    Πάντως δηλώνω πως δεν προτίθεμαι να αναλάβω την υπεράσπιση κανενός ή να κάνω τον εισαγγελέα για κανένα. Ούτε και μου ζητήθηκε κάτι τέτοιο 🙂 🙂

    Θέλω μόνο να παρατηρήσω γενικά δυό πράγματα επί του θέματος (προσωπική γνώμη):

    Η προσφορά των γουγλοβιβλίων, (δυστυχώς 🙄) δεν αποσκοπεί στην διάθεση ολόκληρων των βιβλίων σ΄εμάς. Αφ΄ενός είναι ένας τρόπος διαφήμισης με σκοπό να σου κινήσει το ενδιαφέρον και να το αγοράσεις, αφ΄ ετέρου, αν έχεις τύχη, μπορεί να βρεις π,χ, μιά αναφορά, μια παραπομπή, ένα όνομα ή μια υποσημείωση κλπ., εν ολίγοις ένα απόσπασμα που σε ενδιαφέρει, χωρίς να ξοδευτείς να αγοράσεις ολόκληρο το βιβλίο, οπότε όντως είναι μια βοήθεια για πολλούς.
    Επίσης σημειωτέον πως πολλά (κυρίως παλαιά, δυσεύρετα πλέον) έργα, βιβλία, τεκμήρια που έχει σκανάρει ο γούγλης βρίσκονται σε βιβλιοθήκες πανεπιστημίων ή άλλων ιδρυμάτων/οργανισμών (π.χ. Κογκρέσου ΗΠΑ) κλπ. και δεν έχεις πρακτικά (τουλάχιστον εύκολη) πρόσβαση και που συνήθως δεν δανείζονται ή αιτιολογημένη πρόσβαση έχουν μόνο οι επιστήμονες/ερευνητές κλπ. Επομένως η δημοσίευσή τους, έστω με περιορισμένη πρόσβαση, από τον γούγλη ή άλλους, είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη…
    Ολόκληρα βιβλία/έργα σε ηλεκτρονική μορφή για θέματα που τον ενδιαφέρουν το καθένα, βρίσκει/αγοράζει κανείς από αλλού (συνήθως παραπέμπει ο γούγλης σε συνεργαζόμενα βιβλιοπωλεία ή στο μαγαζί του Μπέζου 😉) ή τα έχει δημιουργήσει ο καθένας και τά ‘χει σε μια προσωπική βιβλιοθήκη σε κανένα υπόγειο 😂😂.

  148. spiridione said

    Αυτό που κάνει ο Μακρυγιάννης στα 1815-1816 είναι το λεγόμενο προστίχι ή σελέμι, που ο Ασδραχάς το χαρακτηρίζει ιδιοποίηση της αγροτικής παραγωγής. Αλλιώς θα το λέγαμε και αισχροκέρδεια και κερδοσκοπία. Εδώ άρθρο, και σχόλια.
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/11/24/selem/

    Από το άρθρο αυτό και σχόλιο για τον τόκο και τους Οθωμανούς στην Κρήτη, που φαντάζομαι παρόμοια θα γίνονταν και αλλού:
    «.. Τα προηγούμενα δείχνουν ότι ο δανεισμός, δεν αντιμετωπιζόταν απλώς με ανοχή από το εξουσιαστικό μόρφωμα, αλλά, ακόμη περισσότερο, οι κυριότεροι εκπρόσωποι του -τεμένη, δεφτεράρηδες, γενίτσαροι- συμμετεί­χαν ενεργά σε αυτόν. Τούτο παρά την εντολή του κορανίου, που απαγορεύει τον έντοκο δανεισμό, όπως απαγορεύει επίσης και οποιαδήποτε εμπορική πράξη, στην οποία η αξία των προϊόντων που ανταλλάσσονταν δεν ήταν απο­λύτως ίση. Η χανεφίτικη ερμηνευτική άποψη του ιερού νόμου όμως, την οποία ακολουθούσε η Αυτοκρατορία νομιμοποιώντας τον δανεισμό με τόκο, το riha, είχε φθάσει μέχρι του σημείου να δηλώσει ότι «η ανάγκη νομιμοποιεί ακόμη και ότι, αυστηρά μιλώντας, ήταν απαγορευμένο». Κάποτε βέβαια εμφανί­ζονται και καδήδες που, εφαρμόζοντας με αυστηρότητα τον ιερό νόμο, το seriyat, υποχρεώνουν το δανειστή να αρκεστεί στην επιστροφή του κεφαλαίου του και μόνο. Πρόκειται όμως, κυριολεκτικά, για σπάνιες αποφάσεις, που συναντάμε δύο μόνο φορές ανάμεσα στα 2.800 έγγραφα του Αρχείου που εξέδωσε ο Σταυρινίδης».

  149. Jago said

    Δηλαδή το έργο του Θεοτοκά είναι προσβάσιμο πχ από τη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ. Έχετε ώρες ώρες πλάκα μερικοί.

  150. 148 Μπα! Πού ήμουν εγώ σ’ αυτή τη συζήτηση;
    Είναι όμως riba ο τόκος και όχι riha.

  151. spiridione said

    150. Ναι, έγινε λάθος κατά την κοπυπάστωση. Από εδώ
    Γιώργος Προγουλάκης «Οικονομία και φόβος: από την αφορία στην καταχρέωση»
    https://www.academia.edu/3341280/The_Fear_of_Punishment_in_Byzantine_and_Post_-_Byzantine_art

  152. Μαρία said

    148
    Ναι, είναι γνωστό οτι ήταν πρόστυχος. Ο ίδιος γράφει:
    «Την άλλη χρονιά τον χειμώνα τα πιάνω αραποσίτι απο έντεκα γρόσια το ξάι (1/5 δράμι), το συνάζω εις τ’ αλώνια, το πουλώ εις την Άρτα τριάντα τρία. Ότ’ ήταν πανούκλα εις την Άρτα και ήταν έλλειψη το ψωμί.»

    Ασδραχάς για προστύχι: Καθρεφτίζει την οριακότητα της αυτάρκειας, την οριακότητα του εγχρηματισμού και της εμπορευματοποίησης που είναι η προϋπόθεσή του. Με απλές φράσεις ο Μακρ. μας εισάγει σε ένα πάγιο μηχανισμό της αγροτικής οικονομίας.

  153. Pedis said

    # 152 – πού είναι το παράξενο;

    Που το μολογάει;

  154. BLOG_OTI_NANAI said

    Ευτυχώς που είχα γράψει το σχόλιο 136 και δεν χρειάζεται να γράψω κάτι άλλο για τα νήπια που πείσμωσαν και… βρίζουν τον πεθαμένο.

  155. Μαρία said

    153
    Πουθενά.

  156. Pedis said

    # 155 – E, τότε, καλά.

    Αγίους θέλουν οι χριστιανοί (και οι) στόκοι.

  157. BLOG_OTI_NANAI said

    140: Ενώ παριστάνεις τον πονηρό, σε περίπου 200 συζητήσεις που έχω κάνει εδώ, προφανώς κοιμόσουν, ή αυτά που έλεγα δεν τα έγραφε το.. δίτομο του Κορδάτου, γιατί δεν σε θυμάμαι!
    Αλλά ξέρουμε ότι μόνο ένας παντελώς άσχετος, θα ερχόταν να μου μιλήσει με τον Κορδάτο παραμάσχαλα. Δεν έχω δει στη ζωή μου πιο κωμικό επιχείρημα από αυτό.

    Αλλά η ασχετοσύνη σου φαίνεται από το γεγονός ότι δεν μπορείς να καταλάβεις καν αν οι παραθέσεις μου είναι από βιβλία στο Google Books. Ποιος άνθρωπος που έχει σχέση είτε με το βιβλίο, είτε με το Google Books, δεν θα ήξερε να ξεχωρίσει από που προέρχεται το κάθε τι που παρατίθεται;!

    Και τα αντικείμενα με τα οποία ασχολούμαι, δεν είναι ο… Κορδάτος! Γι’ αυτό είναι μερικές χιλιάδες τα βιβλία που έχω, και θα έλεγα ότι πολλές εκατοντάδες από αυτά δεν θα τα βρεις πουθενά στο διαδίκτυο.

    Αλλά ξέρεις ότι άσχετους σαν κι εσένα έχω συναντήσει πολλούς.
    Και να προσθέσω για να δείξω ακόμα περισσότερο πόσο ασόβαρα είναι όσα γράφεις, ότι εγώ είμαι αυτός που έχω αναφέρει τα φυλλάδια του ΕΑΜ με τις ελληνικές σημαίες και τα φέρνω ως παράδειγμα προς μίμηση στους σημερινούς αριστερούς που έχουν γίνει εθνοφοβικοί.

    Άρα, και ο πιο άσχετος, κατάλαβε ότι αναφέρομαι στους αριστερούς μετά την μεταπολίτευση, τους Λιάκους και ΣΙΑ όπως λέω συνήθως.

    Όχι βεβαίως ότι και οι παλιοί αριστεροί δεν έγραψαν κουταμάρες. Εδώ συζητάγαμε για τα περί… «εκατοντάδων χιλιάδων προδοτών μοναχών» στο Βυζάντιο που δεν το προστάτεψαν από τους Τούρκους, την εποχή που Βυζάντιο ήταν πια μόνο η Κων/πολη με μερικές δεκάδες χιλιάδες κατοίκους και όπως ξέρουμε οι ελάχιστοι μοναχοί που ήταν μέσα πήραν μέρος στην άμυνα.

    Και ο Κορδάτος βέβαια, αν και έχει μια άποψη για το έθνος που δεν δημιουργεί προβλήματα στο γεγονός ότι τα υλικά που δημιούργησαν το έθνος υπήρχαν ήδη στην Τουρκοκρατία, εντούτοις έχει γράψει κοτσάνες, όπως π.χ. για τον ιμπεριαλιστή Ρήγα ή χωρίς να κάνει καν λόγο για Ζάλογγο και Κούγκι, δοξολογεί τον Αλή Πασά που απάλλαξε τον τόπο από τους Σουλιώτες(!) αντί να λάβει τουλάχιστον υπόψη είτε τη συμμετοχή τους στο ναυτικό με τον Κατσώνη είτε ότι στις επαφές τους με την Αικατερίνη δήλωναν ξεκάθαρα μέρος ενός κοινού αγώνα για την ελευθερία των ορθοδόξων. Βεβαίως, για τον Ρήγα μετά από καμιά 20ρια χρόνια άλλαξε θέση, πιθανόν κατά πώς τα έλεγε και το κόμμα.

  158. BLOG_OTI_NANAI said

    143: Γράφει ο ανεκδιήγητος:

    «μόνο εντοπίζει αποσπάσματα που κι εμείς δεν βλέπουμε τη γενική εικόνα γιατί τόσο επιτρέπουν από περιορισμένη προεπισκόπηση τα google books»

    Εάν δεν τα βλέπεις εσύ άνθρωπε, τότε εγώ πώς τα βλέπω;! Θες να πεις δηλ. ότι σε όλες τις συζητήσεις εντοπίζω αποσπάσματα των δύο προτάσεων που ανήκουν σε ευρύτερες ενότητες που ούτε καν εγώ δεν μπορώ να δω;! Και πώς καταλαβαίνω για τι πράγμα μιλάνε αφού δεν μπορεί κανείς να τα δει ολοκληρωμένα; Και γιατί δεν ζητάς να δεις ολόκληρο το απόσπασμα για να σου φύγει η απορία;

    Πρώτον λοιπόν και κύριον, εκατοντάδες είναι οι φορές που δηλώνω την πηγή και την σελίδα ακόμα, είτε χωριστά, είτε μέσα στην εικόνα. Και πολλές άλλες φορές δεν το κάνω είτε γιατί βαριέμαι, είτε γιατί πιστεύω ότι δεν έχει σημασία (επισημαίνω μια λέξη ή μια ερμηνεία της). Αλλά πολλές φορές π.χ. με ρωτάει ο Νίκος, «από που είναι αυτό» και του λέω.

    Εσύ γιατί δεν ρωτάς; Για να παριστάνεις τον πονηρό κατόπιν εορτής;

    Και φυσικά, οι ψηφιακές πηγές που συλλέγω ασταμάτητα με έχουν γλυτώσει από τεράστια ποσά, και στις μέρες μας μόνο οι αναλφάβητοι δεν συλλέγουν ψηφιακές πηγές. Γι’ αυτό δεν υπάρχει σοβαρό ακαδημαϊκό ίδρυμα χωρίς ψηφιακή βιβλιοθήκη.

    Αλλά εσύ νομίζεις ότι θα βάλεις λεξούλες στα πιντιέφια (που έλεγε κάποιος) και θα πέσει το Μάννα εξ ουρανού; Αν δεν στρωθείς να διαβάσεις, επί ώρες, ημέρες, και χρόνια, κρατώντας σημειώσεις για χιλιάδες γεγονότα που συναντάς, δεν πρόκειται να σε σώσουν οι ψηφιακές πηγές. θα τις έχεις εκεί να κάθονται και να σε κοιτάνε. Οι ψηφιακές πηγές δίνουν πληροφορίες επειδή τις μελετάω.

    Γενικά, η μελέτη είναι για μένα μια απόλαυση, οπότε αν με προκαλείς να ξεκινήσουμε κάποια συζήτηση για τον Κορδάτο ή για οτιδήποτε άλλο θες, ακόμα και ο ύπνος μου είναι αδιάφορος. Έτσι κι αλλιώς, τώρα με τα Google Books, εσύ τουλάχιστον δεν θα έχεις πρόβλημα.

  159. BLOG_OTI_NANAI said

    140: Τώρα παρατήρησα πιο ξεκάθαρα ότι έγραψες ψέματα διότι η διατύπωση μου στο σχ. 138 δεν επέτρεπε παρεξήγηση.

    Έγραψα:

    «διαβάζω τέτοια από μια γενιά αριστερών διανοούμενων»

    Κι εσύ γράφεις ψέματα μέσα σε εισαγωγικά σαν να το είπα εγώ:

    «οι αριστεροί διανοούμενοι σακάτεψαν την ελληνική ιστορία»

    Για να βλέπουμε περί τίνος πρόκειται.

  160. Jago said

    Ξαναδιάβασε τον εαυτό σου στο σχόλιο 138 να (ξανα)δεις πόσο προσβλητικός είσαι. Δεν προσδιόρισες τη «γενιά διανοούμενων», άφησες τις σαφείς ακροδεξιάς προέλευσης αιχμές σου και άφησες εμάς τους υπόλοιπους να υποθέσουμε ό,τι θέλουμε για το ποιον σου. Αντίο κι ευχαριστώ για τα ψάρια, Πρετεντέρη τη κακιάς ώρας.

  161. BLOG_OTI_NANAI said

    «ακροδεξιάς προέλευσης αιχμές σου»

    Ευτυχώς που το έγραψες αυτό και καταλάβαμε πόσο μικροσκοπικός είσαι, ανύπαρκτος, σχεδόν ένα τίποτα.

  162. Γιάννης Ιατρού said

    Τι θα γίνει; Αργούε; Έχουμε πάρει πατατάκια, ξηρούς καρπούς, ποπ κορν κλπ. και περιμένουμε… 😎😇😏🤩😂

  163. Nestanaios said

    129.
    Ποιος Έλληνας πιστεύει ότι ο Μακρυγιάννης, ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Παπαφλέσσας και όλοι οι υπόλοιποι ήσαν απελευθερωτές μας; Τι διδάσκονται τα παιδιά σε ξένες χώρες για την ελληνική επανάσταση; Όχι πολλά. «Οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφάσισαν να ελευθερώσουν την Ελλάδα». Μόνο αυτό διδάσκονται.
    Μεγάλες ψυχές και καθαρές ψυχές υπήρχαν καθ’ όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, αλλά «Ο Ζευς δεν είχε κατανεύσει».

  164. Της Μηχανής Ραψίματα said

    9. LandS
    Στη Θράκη οι Αναστασίες γιορτάζουμε ανήμερα του Πάσχα πάντως.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: