Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ερυθροί και κόκκινοι

Posted by sarant στο 29 Ιανουαρίου, 2020


Την αφορμή για το σημερινό σημείωμα την παίρνω από την πρόσφατη δήλωση του πρωθυπουργού στο Άουσβιτς, που το επισκέφτηκε με την ευκαιρία των 75 χρόνων από την απελευθέρωση του ναζιστικού αυτού στρατοπέδου. Είπε λοιπόν, ανάμεσα σ’ άλλα, ο Κ. Μητσοτάκης: 75 χρόνια μετά την απελευθέρωση από τον Ερυθρό Στρατό, αυτού του χώρου, θα πρέπει όλοι μας να δώσουμε αυτή την ιερή δέσμευση να μην ξεχάσουμε ποτέ αυτό το οποίο συνέβη εδώ.

Δεν θα διαφωνούσε κανείς στο περιεχόμενο της δήλωσης, αλλά παραξένεψε η αναφορά σε «Ερυθρό Στρατό», αντί του καθιερωμένου «Κόκκινος Στρατός». Τόσο πολύ παραξένεψε, που μπέρδεψε και τον εργαζόμενο της ΕΡΤ που έφτιαχνε τα σουπεράκια και τον οδήγησε στην κωμική γκάφα να γράψει για… Ερυθρό Σταυρό που απελευθέρωσε το Άουσβιτς.

(Στο Διαδίκτυο, όπου έγινε ένα μικρό πάρτι, κυκλοφόρησαν και μιμίδια με τη γνωστή φωτογραφία του φαντάρου να υψώνει στο Ράιχσταγκ όχι τη σημαία με το σφυροδρέπανο αλλά τη σημαία του Ερυθρού Σταυρού!)

Θα μου πείτε, είναι λάθος να πούμε για «Ερυθρό Στρατό»; Όχι, τυπικά λάθος δεν είναι, απλώς είναι ασυνήθιστο, παρόλο που ερυθρός και κόκκινος είναι το ίδιο πράγμα, με διαφορά ύφους και επιπέδου λογιότητας. Λέμε Ερυθρός Σταυρός και όχι Κόκκινος Σταυρός. Στην περίπτωση του Κόκκινου Στρατού βέβαια δεν υπάρχει επίσημη ελληνική ονομασία, αφού πρόκειται για μεταφρασμένο όρο, αλλά και πάλι το Κόκκινος Στρατός είναι το συχνότερο, όπως και για τη σέρβικη ομάδα έχει επικρατήσει να τη λέμε Ερυθρός Αστέρας και όχι Κόκκινος Αστέρας ή λέγαμε για Ερυθρές Ταξιαρχίες και όχι για Κόκκινες. Για να πάμε και σε απλά δίλεκτα και όχι ονομασίες, λέμε π.χ. κόκκινες γραμμές και όχι ερυθρές γραμμές, κόκκινα δάνεια και όχι ερυθρά δάνεια.

Νομίζω πως ο κ. Μητσοτάκης κατέφυγε στη λογιότερη μορφή για ευπρεπισμό και εξουδετέρωση της οξύτητας που κουβαλάει η λέξη «κόκκινος» -ένα είδος ευφημισμού· ξέρουμε άλλωστε πως η καθαρεύουσα προσφέρεται για ευφημισμό. Αλλά, είπαμε, δεν είναι λάθος.

Όχι μόνο δεν είναι λάθος, αλλά και ο όρος «Ερυθρός Στρατός» σποραδικά χρησιμοποιείται στην εποχή μας και καταγράφεται, ως δεύτερος όρος, στο Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας.

Κάποιοι βρήκαν ότι στο ταξιδιωτικό έργο του Καζαντζάκη «Ρουσία» γίνεται αναφορά σε Ερυθρό Στρατό, αλλά στη δεκαετία του 1920 ήταν πολύ συχνότερη αυτή η ονομασία -βλέπουμε εδώ το απόσπασμα του Ριζοσπάστη:

Βλέπετε, στη δεκαετία του 1920, ο Ριζοσπάστης γραφόταν σε απλή καθαρεύουσα [το ξέρω ότι χρωστάω άρθρο για το θέμα αυτό], οπότε έγραφε για «ερυθρό στρατό» όπως έγραφε και «ηδυνήθην να λάβω πληροφορίας». Δεν είναι κριτήριο αυτό για το σήμερα.

Αλλά, όπως είπα, και σήμερα χρησιμοποιείται σποραδικά η ονομασία «Ερυθρός Στρατός» και μάλιστα όχι μόνο από συντηρητικούς αλλά και από (ιδιόρρυθμους έστω) κομμουνιστές, ή τουλάχιστον έχει χρησιμοποιηθεί από τη Λιάνα Κανέλλη, η οποία σε αγόρευσή της στη Βουλή είπε για «Ερυθρό Στρατό και Ερυθρά Πλατεία» -ενώ την πασίγνωστη πλατεία της Μόσχας οι περισσότεροι τη λέμε Κόκκινη Πλατεία. Αλλά και ο ίδιος ο Ριζοσπάστης έχει, μετρημένες στα δάχτυλα πάντως, αναφορές σε «Ερυθρό Στρατό«.

Κι έτσι, ενώ δεν είναι λάθος η αναφορά σε «Ερυθρό Στρατό», δεν παύει να ξενίζει -τόσο ώστε να σχολιαστεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να μου δώσει αφορμή να γράψω σχεδόν 500 λέξεις.

Αλλά δεν θα τελειώσω εδώ. Αφού κάναμε την αρχή, ας κοκκινολογήσουμε ή ας ερυθρολογήσουμε. Παίρνω υλικό από ένα παλιότερο άρθρο, και προσθέτω κι άλλα.

Το κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος και του κινδύνου, του πάθους και της φωτιάς, της θυσίας και του θυμού, της επανάστασης και του κομμουνισμού. Κόκκινο, σε διάφορες αποχρώσεις, φορούσαν οι αυτοκράτορες και οι άλλοι εστεμμένοι, κόκκινο είναι το χρώμα των απαγορευτικών πινακίδων της τροχαίας και των πυροσβεστικών οχημάτων, των χρεωμένων λογαριασμών και των σπιτιών του πληρωμένου έρωτα. Κόκκινη κάρτα δείχνει ο διαιτητής στους άτακτους παίχτες, κόκκινες γραμμές βάζουν όσοι διαπραγματεύονται (και ενίοτε τις πατάνε), κόκκινες είναι οι φράουλες της Μανωλάδας, κόκκινα και τα δάνεια στις τράπεζες.

Η αρχαία λέξη, ερυθρός, ήδη μυκηναϊκή, ομόρριζη με τις άλλες των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών (red, λατινικό ruber απ’ όπου γαλλ. rouge κτλ.), επιβιώνει και σήμερα, στον Ερυθρό Σταυρό, στις Ερυθρές Ταξιαρχίες, στην Ερυθρά Θάλασσα, στους ερυθρόδερμους και τους ερυθρόλευκους, στο ερύθημα (κοκκίνισμα) αλλά και στο λυθρίνι (ερυθρίνος).

Ωστόσο, συνήθως λέμε κόκκινος, που και αυτό αρχαίο είναι, αλλά ελληνιστικό, και προέρχεται από τον κόκκο· κόκκος σήμαινε κυρίως κουκούτσι, αλλά στην προκειμένη περίπτωση ήταν τα αβγά ενός εντόμου, που λέγεται κόκκος ο βαφικός, και που συσσωματωμένα πολλά μαζί σε μικρές μπαλίτσες σαν μεγάλες φακές, τις κηκίδες ή πρινοκόκκια, τα έβρισκαν κολλημένα στις βελανιδιές και σε άλλα δέντρα (και στην αρχή τα νόμιζαν καρπούς των δέντρων). Ο κόκκος από τα νεολιθικά χρόνια χρησίμευε, αφού τον ξέραιναν και τον άλεθαν, για την παρασκευή κόκκινης χρωστικής, κι έτσι η λέξη «κόκκινος» από την αρχική της σημασία (ύφασμα βαμμένο με κόκκο, π.χ. καταπέτασμα εξ υακίνθου και πορφύρας και κοκκίνου κεκλωσμένου, στη μετάφραση των Εβδομήκοντα) υποκατέστησε τελικά την παλιότερη «ερυθρός». Πάντως, η αρχαιότερη εμφάνιση της λέξης «κόκκινος» με τη σημασία του χρώματος είναι στον Μένανδρο, στον Σικυώνιο, για κάποιον που κοκκίνισε: καὶ κόκκινος γενόμενος ὑπανεδύετο.

Και το πορφυρό χρώμα είναι επισημότερη και βαθύτερη απόχρωση του κόκκινου, και οφείλει κι αυτό την ονομασία του σε ζώο: σε ένα οστρακοφόρο μαλάκιο που χρησίμευε για την παρασκευή του χρώματος, την πορφύρα, που από τον αδένα του έβγαζε τη βαθυκόκκινη χρωστική που χρησιμοποιούσαν για τα πανάκριβα ρούχα των εστεμμένων, γι’ αυτό και ονομάστηκε Πορφυρογέννητος ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ — η λέξη έχει περάσει και στο αγγλικό purple.

Έχουμε ακόμα το πυρρό (της φωτιάς το χρώμα) ή το ρούσο, το ξανθοκόκκινο, το χρώμα των Ρουσίων του βυζαντινού ιπποδρόμου, από το λατινικό russeus και άσχετο με τους Ρώσους.

Αλλά και πολλές άλλες λέξεις υπάρχουν για αποχρώσεις του κόκκινου:

  • το άλικο (ζωηρό κόκκινο, τουρκικό δάνειο από τη λέξη al και το επίθημα -ικος),
  • το κρεμεζί (δάνειο από τα τουρκικά, kιrmιzι, που ανάγεται τελικά στην περσική λέξη kirm, που είναι ακριβώς το εντομάκι που παράγει την κόκκινη χρωστική. Από εκεί και το αγγλικό crimson
  • το σκαρλάτο (που ανάγεται μέσω του βυζαντινού σιγιλλάτος στο λατινικό sigillum, σφραγίδα, στάμπα)
  • το μπορντό, απο το χρώμα του κόκκινου κρασιού· οι Γαλλοι το λένε έτσι, και είναι βεβαίως πασίγνωστα τα κρασιά της περιοχής του Μπορντό, ενώ οι Άγγλοι το λένε Burgundy, που είναι άλλη οινοπαραγωγική περιοχή της Γαλλίας.
  • το φούξια, δηλ. το χρώμα του ομώνυμου διακοσμητικού φυτού, που πήρε το όνομά του από τον βοτανολόγο Λεονάρδο Φουξ (Fuchs).

Θα υπάρχουν και άλλες αποχρώσεις του κόκκινου, ενώ πολλοί τις συνδυάζουν κατά βούληση όπως στο παροιμιώδες μπορντοροδοκόκκινο, αλλά μη με ρωτήσετε ποια διαφορά έχει το κρεμεζί από το άλικο ή από το σκαρλάτο!

 

 

288 Σχόλια to “Ερυθροί και κόκκινοι”

  1. spiral architect 🇰🇵 said

    Ο Άλικος Στρατός. 😀

    Καλημέρα.

  2. Georgios Bartzoudis said

    «το χρώμα των Ρουσίων του βυζαντινού ιπποδρόμου, από το λατινικό russeus».
    # «Μόνο μια ρούσα, μια ξανθιά, μιας χήρας θυγατέρα» (λεει ένα μακεδονικό τραγούδι).

  3. atheofobos said

    Τι εννοούν οι γυναίκες όταν λένε κόκκινο και τι οι άνδρες!

  4. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!

    Νικοκύρη, λίγες είναι οι αναγνώστριες, θα τις εκνευρίσεις με το σημερινό. Άκου κόκκινα όλα αυτά!
    Ανάμεσα στα δύο κοντινότερα, οι επαΐοντες θα βρουν 4 χρώματα και 65 αποχρώσεις…

    Για να μαθαίνουμε (Αν δεν πάει μόνο του, στο 15»)

  5. atheofobos said

    Οδηγώντας με 3 πιτσιρίκια στο πίσω κάθισμα τους έκανα και τεστ γνώσεων, οπότε ρωτώντας τι είναι οι κυανόκρανοι πήρα αμέσως την απάντηση: Αυτοί που έχουν κόκκινο κράνος!

  6. leonicos said

    Καλά, εγώ στο Άουσβιτς έμεινα απ’ έξω, και η Φωτεινή μού είπε μετά »καλά έκανες, ήταν ανυπόφορο» Εντάξει, χαζό, αλλά δεν μπήκα.

    Το έχω ξαναπεί εδώ.

    Κι επειδή ο Μητσοτάκης δεν με ενδιαφέρει, κάτι άσχετο. μαλώστε με, δεν θα είναι η πρώτη φορά

    Αλλά για τη θέση της γυναίκας στα πολύ σχετικώς πρόσφατα χρόνια. Έχουμε κάνει πολύ δρόμο

    Από τη βιογραφία της Katharine Woolley, συζύγου του Oliver Wolley που ανέσκαψαν την Ουρ. 18.000 τάφους, εκτός όλων των άλλων βρήκαν. Και… spadework, οχι παίξε-γέλασε… Αρχαιολογία εποπτική

    She met her second husband, Leonard Woolley working as a field assistant at the archaeological excavations at Ur in 1924.[8] When she first arrived at the site, as a young single woman, the presence of the widowed Mrs.Keeling stirred up controversy among Penn’s trustees.[1] Officials at the University of Pennsylvania, particularly George Gordon, the University Museum Director, were concerned that it was inappropriate for a single woman to be living at the site among unmarried men.[1] He noted, “Perhaps the presence of a lone woman with four men in camp makes a more interesting figure for some of them than the outline of ziggurats.»[5] To this Woolley responded, «…I do think that the presence of a lady [Katharine] has a good moral effect on the younger fellows in the camp & keeps them up to standard.”[5] Nonetheless, under pressure from these financial backers, and in desperate need of Katharine on the excavation, Woolley and Keeling married on April 11, 1927.[1]

    Leonard initially had a favorable opinion of his wife, writing to George Gordon. He notes, “Mrs. Keeling was at first very much hurt to think that her name could be so talked about: perhaps that is still the price which women may have to pay for cooperation in scientific work. Of course it’s all wrong.

  7. Αιμ said

    Και το κόκκινο στα τρόφιμα από ένα κακτόφιλο μεξικάνικο εντομάκι είναι και την χαλάει και στους βεγκάν

    Καλημέρα

  8. Το πώς το κόκκινο έγινε το χρώμα της επανάστασης και του κομμουνισμού έχει μια ιστορία. Νομίζω ότι προτάθηκε στην επανάσταση του 1830 (αυτή των «Αθλίων») στη Γαλλία, ως σημαία βαμμένη στο αίμα του λαού. Και αχνοθυμάμαι ένα επεισόδιο όπου ο Λαμαρτίνος αντιτίθεται σε έναν επαναστάτη που θέλει να την υψώσει στη θέση της τρικολόρ, λέγοντας ότι η τρίχρωμη είναι κληρονομιά του ένδοξου 1789.

  9. Καλημέρα

    Οι παλιότεροι θα θυμούνται και τους Ερυθρούς Χμερ…

    Η πορφύρα (το όστρακο) πάντως βγάζει ένα ωραιότατο μωβ χρώμα και ουχί ερυθρόν, όσοι την χρησιμοποιούν για δόλωμα (το καλύτερο για τσιπούρες), το ξέρουν καλά

    Αν κάποιος έχει γράψει ταίδια, ε, ας πιάσει κόκκινο !

  10. 8 Tο 1848 η ιστορία με τον Λαμαρτίνο:
    https://fr.wikipedia.org/wiki/Drapeau_rouge

  11. BLOG_OTI_NANAI said

    Καλημέρα!
    Στα 80s παραγγελναμε «ένα ρόσο αντικο κοκα». Ήταν κοκκινο το βασικό ποτο.

  12. Και επειδή η κόκκινη σημαία είναι και σύμβολο κινδύνου (για εκρηκτικά κλπ), ας θυμηθούμε και μια ωραία σκηνή του Τσάπλιν από τους «Μοντέρνους καιρούς»:

  13. leonicos said

    Δεν θα διαφωνούσε κανείς στο περιεχόμενο της δήλωσης, αλλά παραξένεψε η αναφορά σε «Ερυθρό Στρατό», αντί του καθιερωμένου «Κόκκινος Στρατός»

    Τι θα πει καθιερωμένο; Έλεος! Τα λέμε και τα δυο και είναι εξίσου κατανοητά. Δε θα με παραξένευε καθόλου αν το έβλεπα στον Ριζοσπάστη.

    Για την Κόκκινη Πλατεία έχεις δίκιο. Δεν την λέμε Ερυθρά, με τίποτα. Όπως και τα κοκκινογούλια δεν τα λέμε Ερυθρογούλια.

    Μόνο ο Τζι τα λέει έτσι για να ξεχωρίζει. Αλλά τα άλλα τα λέμε Ζαχαρότευτλα.

    Επομένως ή κοκκινογούλια ή ερυθρότευτλα, για να είμαστε σωστοί

    Πάντως, όσο περνάει η ωρα, και καθησυχάζει μεσα μου το θέμα….

    μάλλον Κόκκινος Στρατος είναι πιο στρωτό (παρήχηση του ‘στρ’

    Μόνο ο Τζι κι εγώ, οι ποιητές, τα πετυχαίνουν κάτι τέτοια

  14. LandS said

    1985 Περνάω, με πορτοκαλί, φανάρι στο Κηφισσό. Μου την είχαν όμως στημένη οι Τροχαίοι που δεν τους είχα δει (σφάλμα)
    – Παραβιάσατε τον ερυθρό σηματοδότη (ψέμματα έλεγε)
    – Ήτο πορτοκαλόχρους (αλήθεια έλεγα)
    – Μωρε ήταν κόκκινο της φωτιάς.

  15. Τώρα όσον αφορά το Burgundy… εμείς οι ντυλανικοί τόχουμε μόνο για ξεκίνημα, μετά harder stuff

  16. ΓΤ said

    Κόκκινα ήταν κάποτε τα λαθοβριθή γραπτά, κόκκινα τα μάγουλα της ντροπής, αλλά και τα ζυμομαγουλάκια των παιδιών στα χωριά παλιά, κόκκινη η παντοτινή αγαπημένη Λίβερπουλ, πάντα στη ζωή κάποιος θα βρεθεί να σ’ τη βγει με κόκκινο…
    Να μην ξεχνάμε τον… Πορφύρα Φρεαττύδος 🙂

  17. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7 Δεν το ήξερα αυτό για τους βίγκαν

    8 Είχα γράψει στο παλιό άρθρο:
    Η σύνδεση του κόκκινου με τα αριστερά κινήματα έχει τις ρίζες της στη Γαλλική Επανάσταση. Αρχικά, η Εθνοφρουρά ύψωνε την κόκκινη σημαία σαν προειδοποίηση ότι θα ανοίξει πυρ· έτσι έγινε και στη σφαγή του Πεδίου του Άρεως, στις 17 Ιουλίου 1791, όταν οι Εθνοφρουροί έπνιξαν στο αίμα μια αντιμοναρχική διαδήλωση, και από τότε οι Γιακωβίνοι υιοθέτησαν το κόκκινο σε ανάμνηση των θυμάτων της μέρας εκείνης. Η κόκκινη σημαία πρωταγωνίστησε και στην Επανάσταση του 1848, όταν παραλίγο να αντικαταστήσει την τρίχρωμη ως εθνική σημαία της Γαλλίας, και δέθηκε αδιάρρηκτα με τα σοσιαλιστικά, εργατικά και κομμουνιστικά κινήματα μετά την Κομμούνα του Παρισιού το 1871. Όπως έγραψε ο Κάρολος Μαρξ στον Εμφύλιο πόλεμο στη Γαλλία, «ο παλιός κόσμος έβγαζε αφρούς λύσσας μπροστά στην Κόκκινη Σημαία, το σύμβολο της δημοκρατίας της εργασίας, που ανέμιζε στο δημαρχείο». Και σ’ ένα ελληνικό Εγκόλπιον εργάτου του 1893 διαβάζουμε: «Η ερυθρά σημαία του σοσιαλισμού φέρει χρυσοίς γράμμασιν: Ελευθερία, όλοι ίσοι».

  18. # 14

    Ορο εικοσαετίας στρίβω με κόκκινο από κηφισσίας για Κυψέλη και με σταματάνε δυο τροχαίοι :

    – Περάσατε με κόκκινο !

    -Βαθύτατο πράσινο ήταν !!

    Γελάσανε και μούπανε να φύγω. βάζελοι θάυανε !!

  19. π2 said

    Σε ονοματολογικό επίπεδο, ενώ η λέξη ερυθρός είναι παλαιότερη από τις λέξεις που παράγονται από τον κόκκο, δεν χρησιμοποιείται στα ονόματα (έναν Ερυθραίο κι έναν Ερύθριο βρίσκω μόνο στο Lexicon of Greek Personal Names, κι αυτοί πιθανότατα ετυμολογούνται από τις Ερυθρές της Ιωνίας), σε αντίθεση με το πυρρός που δίνει πάρα πολλά διαφορετικά ονόματα (καμιά τριανταριά), ή και την πορφύρα (Πόρφυρα, Πορφυρικός, Πορφύρι(ο)ν, Πορφύρι(ο)ς, Πορφυρίς, Πορφυρίων, Πόρφυρος, Πορφυρώ).

    Προτού σπεύσει η όποια τελευταία μετενσάρκωση του Βάτμαν, να σημειώσω ότι κόκκος είναι λέξη που χρησιμοποιείται και για τον όρχι ή τo αιδοίο (λέξη unisex δηλαδή).

  20. Νέο Kid said

    Το «κόκκινο τηλέφωνο» ,η συνεχώς ανοιχτή (υποτίθεται) γραμμή επικοινωνίας μεταξύ των προέδρων ΗΠΑ και Ρωσίας . Δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα. Μπορεί στις μέρες μας απλά να στέλνει τουίτ ο Ντόναλντ στον Βλαδίμηρο…

    Και η πιο ανερυθρίαστη ερυθρά ομάδα-συμμορία του πλανήτη.
    Η Τσσκα μπυραιά

  21. Aghapi D said


    Καλημέρα με μια (έστω σχεδόν) κόκκινη, κοκκινομάλα σίγουρα παπαδιά 🙂

  22. Διάφορα αστεία γράφτηκαν με την Κοκκινιά και τη Νέα Ερυθραία με την ευκαιρία. Η πρώτη, παρότι προσφυγική, ονομάστηκε από το κόκκινο χώμα (της Παλιάς Κοκκινιάς για την ακρίβεια, η γνωστή και ως Νίκαια είναι η Νέα) ενώ η δεύτερη, φυσικά, από την χερσόνησο της Σμύρνης, τον Τσεσμέ μ’ άλλα λόγια.

  23. Κουνελόγατος said

    Δηλαδή στα γεράματα μας άλλαξες το τραγούδι. Κρεμεζί νόμιζα πως ήταν από το κρεμ. Τώρα πρέπει να το φανταστώ κόκκινο.

  24. Νέο Kid said

    Το μεγάλο δίλημμα είναι ερυθροί χμερ ή κόκκινοι χμερ?

  25. ΑΡΗΣ said

    Νέα Ερυθραία.

  26. tryfev said

    Αν και δεν έχω την παραμικρή συμπάθεια για τον Κούλη, πιστεύω ότι έγινε «πολύ κακό για το τίποτα». Προσωπικά, αν και ανήκω στο χώρο της Αριστεράς, θα μπορούσα άνετα να μιλήσω για «Ερυθρό Στρατό» και «Ερυθρά Πλατεία». ΄Ισως γιατί είμαι μεν δημοτικιστής, αλλά όχι «πλέρια»

    9. ΄Οσο για το πορφυρό, μικρός πίστευα κι εγώ ότι είναι το βαθύ κόκκινο. Αργότερα, βλέποντας κυρίως εικόνες χρωμάτων στα αγγλικά, διαπίστωσα ότι ο όρος purple αναφέρεται σε απόχρωση του μοβ.

  27. Alexis said

    #21: Μάλλον ξανθιά.
    Το τραγούδι είναι παραδοσιακό της Αιτωλοακαρνανίας και το ποτάμι εικάζεται ότι είναι ο Αχελώος. Στην Αιτωλοακαρνανία πάντως «ρούσσο» λένε τον ξανθό.

  28. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα ! Νομίζω ότι ο πιο άστοχος χαρακτηριστμός του κόκκινου είναι το «της φωτιάς» · οι περισσότεροι εννοούν κάποιο έντονο κόκκινο, αλλά η φωτιά δεν είναι κατακόκκινη, θα έλεγα μάλιστα ότι οι συνήθεις φωτιές που βλέπουμε είναι πιο πολύ πορτοκαλί ή πορτοκαλοκόκκινες, και κάποιες μπλε, από υγραέριο. Βεβαίως, δίπλα στη φωτιά, το «κόκκινο του πυροσβεστικού οχήματος» ίσως δικαιολογεί την αντιστοιχία, τουλάχιστον στις χώρες που τα πυροσβεστκά είναι κόκκινα, όπως στη δική μας.

    Από την άλλη δε, ίσως το κόκκινο του αναμμένου κάρβουνου, που αυτό πια είναι κατακόκκινο, να είναι αυτό που χαρακτήρισε την έκφραση.

    Θα ενδιέφερε ποια έκφραση βγήκε πρώτη, το «κόκκινο της φωτιάς» ή το «φωτιά στα κόκκινα»…

  29. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Στο Διαδίκτυο, όπου έγινε ένα μικρό πάρτι[…]

    Σα δε ντρέπονται, να κοροϊδεύουν έναν πρώην πολιτικό κρατούμενο! 😋

    Αφού κάναμε την αρχή, ας κοκκινολογήσουμε ή ας ερυθρολογήσουμε.

    Ανερυθρίαστα;

  30. Triant said

    Καλημέρα.

    Δύο άλλες ιδιότητες του κόκκινου:
    Το κόκκινο διαθλάται λιγότερο (εξ ου και το κόκκινο χρώμα του ήλιου στο βασίλεμα) γι αυτό και τα κόκκινα (ή πορτοκαλί που είναι πιο φωτεινό) σωσίβια, σωστικές σχεδίες, φωτοβολίδες κινδύνου κ.λ.π.
    Κόκκινες ήταν οι λάμπες στους σκοτεινούς θαλάμους γιατί τα (μαυρόασπρα) χαρτιά είναι ορθοχρωματικά και δεν είναι ευαίσθητα στο κόκκινο. Εδώ και πολλά χρόνια όμως, κόκκινες είναι οι λάμπες αυτές μόνο στις ταινίες. Στην πραγματικότητα είναι πια κιτρινοπράσινες!

  31. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι μόνοι αγαπημένοι «κόκκινοι» είναι οι Reds του Γιωργάρα του Κλοπ. Απεχθείς, βέβαια, οι ερυθρόλευκοι του Πειραιώς. ☺
    Για να σοβαρολογήσουμε, δεν ξενίζει το ερυθρός στρατός, όπως θα ξένιζε το Κόκκινος Σταυρός ή το Κόκκινος Αστέρας ή τα ερυθρά πασχαλινά αβγά. Ή, τουλάχιστον, ξενίζει πολύ λιγότερο.

    Οδυσσέας Ελύτης – ΚΟΚΚΙΝΟ

    Το στόμα που είναι δαίμονας μιλιά κρατήρας
    Φαΐ της παπαρούνας αίμα του καημού
    Που είναι μεγάλο κίμινο της άνοιξης
    Το στόμα σου μιλάει με τετρακόσια ρόδα
    Δέρνει τα δέντρα λιγώνει όλη τη γη
    Χύνει μες στο κορμί την πρώτη ανατριχίλα.

    Σπουδαία του δάχτυλου ευωδιά το πάθος μου πληθαίνει
    Το μάτι μου ανοιχτό πονάει στ’ αγκάθια
    Δεν είναι η βρύση που ποθεί των δυο στηθιών τα ορνίθια
    Όσο το βούισμα της σφήκας στους γυμνούς γοφούς.

    Δώστε μου την ουλή του αμάραντου τα μάγια
    Της κλώστρας κοπελιάς
    Το αντίο το έρχομαι το θα σου δώσω
    Σπηλιές υγείας θα το πιούνε στην υγεία του ήλιου
    Ο κόσμος θα ‘ναι ή ο χαμός ή το διπλό ταξίδι

    Εδώ στου ανέμου το σεντόνι εκεί στου απείρου τη θωριά.
    Βίτσα τουλίπα μάγουλο της έγνοιας
    Σπλάχνο δροσάτο της φωτιάς
    Θα ρίξω ανάσκελα τον Μάη θα τον σφίξω στα μπράτσα μου
    Θα τον δείρω τον Μάη θα τον σπαράξω.»

  32. dryhammer said

    Έχουμε και τα κόκκινα φανάρια (ή και φωτάκια) έξω από τους «σκοτεινούς θαλάμους» όπου εντός κυριαρχεί το dark light.

  33. ΚΑΒ said

    με κρεμεζί πουκάμισο

  34. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    23 Ωραία παρετυμολογία, τηνείχα σκεφτει αλλά δεν είχα τεκμήριο ότι έχει συμβεί.

  35. Aghapi D said

    27 Ξανθιά λοιπόν Σπανιότερη στην περιοχή της (μας)

  36. Νέο Kid said

    Κουιζακι: ποιο χημικό στοιχείο έχει πάρει το όνομα του από το κόκκινο ?

  37. Avonidas said

    #36. Το ρουβίδιο:

    https://en.wikipedia.org/wiki/Rubidium

  38. ΓιώργοςΜ said

    Μια φιλόλογός μου στο Λύκειο, μας είχε πει πως οι Ρώσοι είχαν ονομαστεί έτσι από τους Βυζαντινούς, λόγω του χρώματος των μαλλιών τους. Βλέπω πως υπήρχε κάποτε και αυτή η εκδοχή.

    https://www.etymonline.com/word/russia

  39. Περιονουσκιας said

    #1. Το άλικο ασκέρι, καρντάσι μ’.

  40. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  41. Αὐγουστῖνος said

    Καὶ τὴν παιδικὴ ἀρρώστια ποὺ πέρασα, τότε, σ’ ἐκεῖνα τὰ χρόνια ποὺ ἐπεδίωκαν οἱ οἰκογένειες νὰ περνοῦν τὰ παιδιὰ αὐτὲς τὶς ἀσθένειες ὅσο γίνεται πιὸ μικρά; Ἐρυθρὰ τὴν ἔμαθα, λέτε ὅμως νὰ ἔχει γίνει κόκκινη;
    Ἂς ἀφήσουμε καλύτερα τὸ τραγούδι τοῦ Καλδάρα ἀπὸ τὸν δίσκο «Μικρά Ἀσία» – Ἔστειλα δυὸ πουλιὰ στὴν Ἐρυθρὴ Μηλιά…

    http://www.youtube.com/watch?v=beC8yjc1Jm8

  42. ΓιώργοςΜ said

    41 > Ἔστειλα δυὸ πουλιὰ στὴν Ἐρυθρὴ Μηλιά…

    δύο πτηνά θες να πεις, σίγουρα

  43. πρώην κομπιουτεράς said

    Γράφει το άρθρο: «Πάντως, η αρχαιότερη εμφάνιση της λέξης «κόκκινος» με τη σημασία του χρώματος είναι στον Μένανδρο, στον Σικυώνιο, για κάποιον που κοκκίνισε: καὶ κόκκινος γενόμενος ὑπανεδύετο.»

    Όντως ο Μένανδρος γύρω στο 300 π.Χ. είναι ο πρώτος που καταγράφει το «κόκκινος» με τη σημασία του ερυθρού χρώματος, πράγμα που περιέργως αγνοούν τόσο ο Beekes, όσο και ο Μπαμπινιώτης. Είναι ενδιαφέρον ότι ο Μένανδρος στο σχετικό απόσπασμα περιγράφει την επ’ αυτοφώρω σύλληψη κάποιου μοιχού, ο οποίος κοκκίνησε στο πρόσωπο από την ντροπή του.

    g) [ΠΑΙΣ ὦ μ]ῆτερ, [οὕ]τ[ω] καὶ τὰ πόλλ᾿ ἀκήκοα
    τού]του λέγοντος ἄρτι πρὸς τὸν δεσπότην.
    ὁ δὲ] κόκκινος γενόμενος ὑπανεδύετο
    καὶ π]αντελῶς ἦν βδελυρός· οὐ σφόδρ᾿ ἤρεσεν
    . . ]ειν δέ, μοιχώδης δὲ μᾶλλον κατεφάνη

    που το Loeb μεταφράζει ως εξής:

    (g) Son (or Daughter).Yes, mother, it was the same with everything I heard him saying to his master just now. He turned scarlet and tried to sneak out of it. He behaved like a perfect blackguard. It disgusted . . . he seemed still more like an adulterer .

    Άρα η πρώτη καταγραφή του «κόκκινου» με τη σημασία του χρώματος στα ελληνικά ήταν ένα απαλό κοκκίνισμα στα μάγουλα κάποιου που συνελήφθη επ’ αυτοφώρω να μοιχεύει.

  44. ΓιώργοςΜ said

    Ας κάνουμε αντεπίθεση κι εμείς!
    (τρολάρισμα στο ιατρικό επιτελείο):

    ερυθρά αιμοσφαίρια>κόκκινα αιματομπαλάκια
    ερυρθοποιητίνη>κοκκινοφτιάχτρα
    ερυθροβλάστες>κοκκινοβλάσταρα (αυτό το τελευταίο μοιάζει μεζές σε τσιπουράδικο)

  45. sarant said

    41 Στην Ερυθρά Μηλιά όμως.

  46. Παναγιώτης Κ. said

    Είσοδος του Κόκκινου Στρατού στο Βερολίνο…
    Μελέτη της Ιστορίας.
    Μεγαλεία! 😦 😦
    Antony Beevor: BERLIN.Τhe Downfall:1945.
    Κάνει 30€ αλλά το έχουν και διάφορες δανειστικές βιβλιοθήκες.

  47. Για την συγκεκριμένη περίοδο, η πολεμική αεροπορία της ΕΣΣΔ αναφέρεται συνήθως ως Ερυθρά Αεροπορία.

  48. nikiplos said

    23@, 33@, 34@, κι εγώ αγνοώντας το κρεμεζί, νόμιζα πως το τραγούδι λέει: «με κρεμ εσύ πουκάμισο, … Ανάβυσσο» .
    Ραμόνι βέβαια… το κρεμεζί το έμαθα πρόσφατα πριν λίγα χρόνια..

    (Το συγκεκριμένο ραμόνι για μένα ήταν ραμόνι – καραβίδα, γιατί άκουγα και τραγούδαγα: «με κρεμ εσύ πουκάμισο, με δύναμη Ανάβυσσο»… )

  49. Της Μηχανής Ραψίματα said

    4.ΓιώργοςΜ ίσως να είμαι η μόνη που δε θα εξοργιστώ με το σχόλιο του
    Atheofobos, έτσι όπως φαίνονται στην καρτέλα από δεξιά μεριά τα βλέπω κι εγώ τα χρώματα χα,χα!! Και να φανταστείς ότι ράβω και κεντάω και ειδικά στο κέντημα τα βρίσκω μπαστούνια. Αντιθέτως ο σύζυγός μου ξέρει όλα τα χρώματα, οπότε είναι το «λυσσάρι» μου κάθε φορά που σκαλώνω.

    14.LandS ένας φίλος είχε δικαιολογηθεί με παρόμοιο τρόπο σε γυναίκα τροχονόμο, ότι είχε περάσει με βαθύ πορτοκαλί χα,χα! Δεν έπιασε η δικαιολογία πάντως, το πλήρωσε το πρόστιμο!

  50. Σοφία Ο said

    Στην ανατολική Ασία το κόκκινο είναι χρώμα της χαράς και της καλής τύχης, και θυμάμαι που διάβαζα κάπου ότι δεν το συνδέουν αυτόματα με τον κίνδυνο, όποτε χρειάζεται προσοχή στη χρήση του σε πινακίδες, ετικέτες κλπ. Υποθέτω τώρα θα έχουν πια συνηθίσει.

  51. H. Mandragoras said

    0 και 13: Δεν λέμε ερυθρά πλατεία; Πώς! Πώς! λέμε! 😀
    Τ/χης Δ. Κανιάρας aka φον Κανάρης σε επίδειξη αριστείας.

    Και μια που η κουβέντα ξεκίνησε από Κρακοβία…
    Στα Πολωνικά czerwony,-a,-e = κόκκινος,-ή, -ο αλλά czerwień το κόκκινο χρώμα. Czerwiec ο Ιούνης. Συνδέεται με το czerw που είναι οι προνύμφες συγκεκριμμένων εντόμων και μάλιστα αυτή η κατάληξη -ony είναι κατάληξη μετοχής, οπότε το επίθετο προκύπτει ως προκύπτει ως «βαμένος με προνύμφες». Το βικιλεξικό συνδέει με κάποιο πρωτοινδοευρωπαϊκό *kʷr̥mis που όπως φαίνεται συνδέεται με το κρεμεζί και το crimson που αναφέρει ο Νικοκύρης.
    Παρόμοιες λέξεις και στις άλλες δυτικές σλάβικες γλώσσες.

    Ruda η κοκκινομάλλα 🙂

  52. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    46 Αντικομμουνιστής του κερατά όμως ο Αντωνάκης.

  53. sarant said

    51 Πράγματι και στα σέρβικα ο Ερυθρός Αστέρας είναι Τσρβένα Ζβέζντα.

  54. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

  55. Καλημέρα
    45 Ερυθρά Μηλέα παρακαλώ. Τι, μισά πράγματα θα κάνουμε;

    27 Ώστε Ξανθέικα είναι τα Ρουσέικα; 🙂

    Να προσθέσω και την Ερυθρά Ημισέληνο (τον μουσουλμανικό Ερυθρό Σταυρό) που δεν αναφέρθηκε μέχρι τη μία που διαβασα.

  56. Αγγελος said

    Εμένα το τραγούδι μου έχει εντυπωθεί ως «με θαλασσί πουκάμισο, παιδί απ’ την Ανάβυσσο». Προφανώς το μπέρδεψα με «τό πουκαμισό το θάλασσί»…
    Νομίζω πως για το κρεμεζί/cramoisi/crimson και τη διαφορά του από το carmin έχει ξαναγράψει ο Νικοκύρης, ή όχι;
    To ρουβίδιο και το καίσιο (λατ. = γκριζογάλανο) έχουν ονομαστεί από το χρώμα, όχι των ίδιων ή κάποιων ενώσεων, παρά των φασματικών γραμμών τους.
    Αχρηστη πληροφορία: και στα ουγγαρέζικα, κοντά στη συνηθισμένη λέξη piros για το κόκκινο, υπάρχει και η λέξη vörös, που χρησιμοποιείται κυρίως για τα μαλλιά, τo κρασί, τη σημαία, τον Ερυθρό Σταυρό και τον Ερυθρό Αστέρα. Επίσης, τα κόκκινα φανάρια της Τροχαίας είναι piros, ενώ τα κόκκινα φανάρια των οίκων ανοχής είναι vörös 🙂

  57. ΣΠ said

    Δεν είδα να αναφέρεται το χρώμα γκρενά

  58. Αγγελος said

    (55γ) Και το Magen David Adom στο Ισραήλ, που θα δίσταζα να μεταφράσω στα ελληνικά, διότι magen David είναι βέβαια αυτό που λέμε άστρο του Δαβίδ, αλλά κυριολεκτικά σημαίνει «ασπίδα του Δαβίδ», και πάντως είτε «κόκκινο άστρο του Δαβίδ» το πεις, είτε «Ερυθρό Άστρο», σόλοικο ακούγεται, αλλά ούτε «Ερυθρός Αστέρας του Δαβίδ» μου πάει.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Magen_David_Adom#/media/File:Logo_Magen_David_Adom.svg

  59. ΣΠ said

    Από το θεατρικό «Κονσέρτο για τρομπόνι» του Ντίνου Ηλιόπουλου:

    – Λέει ότι θέλει να βάψει το φεγγάρι κόκκινο.
    – Γιατί κόκκινο; Μήπως είναι αριστερός;
    – Χειρότερο …Ολυμπιακός.

  60. loukretia50 said

    Η Λεπτή Κόκκινη Γραμμή https://youtu.be/HsPIHED2DNs?t=13 (1998)
    Καθόλου λεπτή, πάντα κόκκινη…
    Το βάθος του ουρανού είναι κόκκινο
    LE FOND DE L’ AIR EST ROUGE https://youtu.be/dO1E4GYjF1s Chris. Marker

    ———–
    Όχι παιδιά, στην Αιτωλ/νία ρούσα είναι η πυρρόξανθη,
    άντε και η ανοιχτόχρωμη, μόνο κατ΄επέκταση πιάνει και την ξανθειά.

  61. Triant said

    3 και λοιπά: Όταν άκουσα φίλο που κάνει ψηφιακές εκτυπώσεις να περιγράφει χρώμα που βλέπει ως ‘60% magenta, 25% cyan και 15% yellow’ κατάλαβα πως έχω λειτουργική δυσχρωματοψία 🙂

  62. mitsos said

    Καλημέρα
    1. Υπάρχουν κάποια που δεν αλλάζουν
    Άλλο Κοκκινινίά και άλλο Ερθυραία (Δημοτική κοινότητα )
    Και η Ερυθραία ( κράτος : Τιγκρίνια: ሃገረ ኤርትራ «Χαγκέρε Έρτρα» ) δεν βρίσκεται στην Κόκκινη Θάλασσα αλλά στην Ερυθρά θάλασσα

    2. Ασφαλώς το purple είναι ρόζ σε αντίθεση με τα violet και indigo που είναι αποχρώσεις της ιώδους ακτινοβολίας ( καθαρό μωβ χρώμα που διακρίνεται κατά Νεύτωνα σε δυο ώστε ο αριθμός 6 των καθαρών χρωμάτων να γίνει 7 – ιερός όχι μόνο για την Kabala ).

    3. Έλεγε ο ( αντιπαθέστατος ) Λεωνίδας Ρεσβάνης πως ένας Φυσικός οφείλει να μιλά με ακρίβεια όταν τον ρωτάνε για το χρώμα του πουκαμίσου που φορά. Κόκκινο δεν σημαίνει τίποτα .
    Ή είναι f=429 ΤHz (+/-2%) ( λο=700 nm ) Ή είναι f= 462e ΤΗz (+/- 2%) ( λο=650 nm )
    Ξεχνώντας ή υποτιμώντας όχι μόνο την φυσική γλώσσα αλλά και το γεγονός πως η απορρόφηση και η ανάκλαση υγρών και στερεών δεν είναι ποτέ μονοχρωματική αλλά περιλαμβάνει σύνθεση πολλών συνεχών περιοχών συχνοτήτων και άρα σύνθετα χρώματα.

    4. Κι εγώ το κρεμεζί πουκάμισο του παιδιού απ την Ανάβυσσο νόμιζα πως είναι το κρεμ… Ρετιμαθαίνεικανεις !

  63. mitsos said

    Α ναι ξέχασα.
    Νομίζω
    Για το Ρούσσος ή και Ρούσος μπορεί να είναι ο εκ της Ρωσίας ( και Ρουσ(σ)ινός )
    Ενώ ρούσος/ρούσα ( με ένα ρ πάντα ) μπορεί να είναι και αυτός που έχει πυρόξανθα μαλλιά.
    Διαφορετικής προέλευσης , ετυμολογίας και σημασίας λέξεις.

  64. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Γειά σου Λου 🙂
    Το λέει και το άσμα, ρούσα και ξανθή.

  65. sarant said

    62.4 Κι άλλος που τώρα το έμαθε

    64 Χμ… στα δημοτικά συνηθίζεται η παράθεση οιονεί συνωνύμων, δεν είναι απόδειξη αυτό.

  66. ΚΑΒ said

    >>ένα οστρακοφόρο μαλάκιο που χρησίμευε για την παρασκευή του χρώματος, την πορφύρα, που από τον αδένα του έβγαζε τη βαθυκόκκινη χρωστική που χρησιμοποιούσαν για τα πανάκριβα ρούχα των εστεμμένων, γι’ αυτό και ονομάστηκε Πορφυρογέννητος ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄

    [Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
    πορφυρογέννητος -η -ο [porfirojénitos] Ε5 : τίτλος των παιδιών των βυζαντινών αυτοκρατόρων που γεννιούνταν ενώ ήδη βασίλευαν οι γονείς τους.
    [λόγ. < μσν. πορφυρογέννητος < πορφύρ(α) -ο- + γεννη- (γεννώ) -τος]

    ΛΝΕΓ αυτός που γεννήθηκε στην Πορφύρα, δηλ. ο πατέρας του ήταν αυτοκράτορας

    ΧΛΝΓ (βυζαντινός τίτλος) που γεννήθηκε στην Πορφύρα την περίοδο της αυτοκρατορίας του πατέρα του

    Κουκκουλές Β.Β.Π. τ. Δ’. Όταν επλησίαζεν η βασίλισσα να γεννήση ηυτρεπίζετο το εν τω μεγάλω παλατίω οικοδόμημα το καλούμενον π ο ρ φ ύ ρ α και εκεί μετεφερο αύτη. ΄Ητο δε η πορφύρα τετράγωνον οικοδόμημα μετά πυραμοειδούς στέγης βλέπον προς την θάλασσαν και έχον έδαφος μαρμαρόστρωτον, επί δε των τοίχων ορθομαρμάρωσιν εκ πλακών πορφυρών μετά ψαμμοειδών στιγμάτων,άτινα έδωκαν και το όνομα εις το οκοδόμημα και εις τους π ο ρ φ υ ρ ό γ έ ν ν η τ ο υ ς.

  67. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    65 Χμ… Βαθιά νερά…Το χελιδόνι είναι συνώνυμο ή υποσύνολο του πουλιού? 🙂

  68. ΣΠ said

  69. Κουνελόγατος said

    Υπάρχει και η Ρούσσα Εκκλησιά στα μέρη της ΕΦΗΣ.

  70. Konstantinos said

    Για την κατωκοκκινη ακτινοβολια ειπαμε?
    Την ερυθρα ταινια εκεινου του ακατανομαστου σε οφσκι?
    Το ερυθρο φορεμα της Ελευθεριας (Αρβανιτακη) ?

  71. Παναγιώτης Κ. said

    @52. Ξέρω το συγκεκριμένο βιβλίο από τον τίτλο και τον όγκο του. Δεν το έχω διαβάσει. Δεν το φυλλομέτρησα καν!

  72. voulagx said

    Κόκκινοι γίγαντες άσπροι νάνοι

  73. Konstantinos said

    Και για να το χοντρυνω για τους ερυθρους φανους (οχι της τροχαιας) καμία αναφορα στο άρθρο;

  74. ΣΠ said

  75. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    62 τέλος

    Υπάρχουν και χειρότερα. Μέχρι προχτές νόμιζα πως λευκό – ερυθρό – ροζέ ήταν ψήφοι.

  76. 72 Α, το έβλεπα αυτό!

  77. voulagx said

    #76 Μηπως θυμασαι ποια ωρα μεταδιδοταν;

  78. ΣΠ said

    Δύο ελληνικές ταινίες που ήταν υποψήφιες για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας:
    Τα Κόκκινα Φανάρια (1963)
    Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο (1966)

  79. Όχι, πού να θυμάμαι… Αργά το απόγευμα μάλλον, όταν τέλειωνε σχολείο και η απογευματινή βάρδια.

  80. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    https://www.imdb.com/title/tt0114345/
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%AE_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%9A%CF%8C%CE%BA%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%BF

  81. Pedis said

    κούλης αλλά πονηρούλης!

  82. Πάνος με πεζά said

    Ποιο «κρεμεζί»; Εγώ άκουγα «Με κρεμ εσύ πουκάμισο, παιδί απ’ την Ανάβυσσο !»

    Κι ένα διπλό αδίκημα του ΚΟΚ, να περάσεις με κόκκινο και ταυτόχρονα να παραβιάσεις ερυθρό σηματοδότη… 🙂

  83. dryhammer said

    Οι native americans ελληνιστί ερυθρόδερμοι ή κοκκινομούρηδες (αυτοί που παλιά τους λέγαν ινδιάνους).

  84. BLOG_OTI_NANAI said

    «Ερυθρογράφος», υπεύθυνος για τα κόκκινα κεφαλαία γράμματα του χειρογράφου και για λοιπά στολίδια του χειρογράφου:

  85. loukretia50 said

    Kαι ξένα κόκκινα φανάρια, με άλλη – όχι τόσο άσχετη- σημασiα! – σε μια ταινία που μου άρεσε πολύ
    Raise the Red Lantern https://youtu.be/x8kwb4qFrT4 1991
    Το κόκκινο ήταν πάντα δυνατό σύμβολο στην τέχνη και τη λογοτεχνία, αναπόσπαστα συνδεδεμένο με το αίμα.
    Δε βρίσκω το νήμα που το είχαμε συζητήσει και αναφέρθηκε μεταξύ άλλων το «Κόκκινο και το μαύρο». Ακούει κανείς?

    Θυμήθηκα κι αυτό «Το κόκκινο στο φτερό του παπαγάλου» https://www.politeianet.gr/books/9789607073822-chavarria-daniel-opera-to-kokkino-sto-ftero-tou-papagalou-200889

  86. loukretia50 said

    Χχτήνος κ.ά.
    Οι κοκκινομάλλες με σκούρα υπέροχα μαλλιά ήταν πραγματικά σπάνιες κι όχι μόνο στα μέρη μου, γιαυτό τις εξυμνούσαν σαν κάτι πολύ ξεχωριστό.
    Πιο συνηθισμένες ήταν οι πυρρόξανθες σε όλη την κλίμακα των σχετικών αποχρώσεων, που λέγονταν κι εκείνες ρούσες και κέρδιζαν αρκετή δόξα στα τραγούδια.
    Οι τελευταίες βέβαια, όπως και οι ξανθές, ήταν καταδικασμένες μεγαλώνοντας να γίνονται καστανές.
    Οι «ξεπλυμένες/ χλεμπονιάρες/ λυμφατικές» ξανθές με λευκό δέρμα δεν ήταν σπάνιες, αλλά δε θεωρούνταν πρότυπο ομορφιάς, ειδικά μετά τον πόλεμο, ίσως γιατί μόνο τα κόκκινα μάγουλα ήταν ένδειξη υγείας. Και οι πληθωρικές καμπύλες βεβαίως βεβαίως!

    Μία ήταν η μοναδική Σκάρλετ! https://youtu.be/tU5bQ7W4c6k Για τους νοσταλγούς!

  87. Ερυθραί=Κριεκούκι, Ερυθρά-ασθένεια, Ερυθρά Θάλασσα, Ερυθρά αιμοσφαίρια κ.λ.π.

  88. loukretia50 said

    …για το λινκ της ταινίας στο 85.
    Δοκίμασα να το τσεκάρω και φοβήθηκα ότι έγινε redirect σε κακόβουλο και βγήκε τσόντα!
    Κατακοκκίνισα τώρα στα γεράματα, σαν τη Θεοπούλα!

  89. sarant said

    66 Ωπ, λάθος έκανα λοιπόν για την Πορφύρα!

  90. William T. Riker said

    Υπάρχει επίσης και η Κόκκινη Εκκλησιά, βυζαντινός ναός του 13ου αιώνα, στην Ήπειρο.

  91. Μια ακόμα αμερικάνικη ιδιαιτερότητα: Το κόκκινο για τους ρεπουμπλικάνους («δεξιά») και το μπλε για τους δημοκρατικούς («αριστερά»). Για παράδειγμα, είναι καθιερωμένος ο όρος Blue states / Red states.

  92. ΓιώργοςΜ said

    Τόσες κινηματογραφικές αναφορές, και να λείπει;

  93. …και παλιό σχολικό αστειάκι με τα ομόηχα red/read (στην μετοχή) – τότε που οι εφημερίδες ήταν τυπωμένες σε χαρτί:

    What is black, and white, and re(a)d all over?

  94. Την Κοκκινοσκουφίτσα την είπαμε;

  95. Ινδιάνος Μπάρτελμπουθ said

    «Πίσω απ’ το φριγκορίφικο στην άδεια προκυμαία
    έβενος, γλώσσα της φωτιάς, στο βάθος κρεμεζί»

    Ε, τώρα το κρεμεζί ταιριάζει με τη γλώσσα της φωτιάς περσότερο.

  96. ΓιώργοςΜ said

    86 τέλος: Για ρώτα και τον Ευκλείδη….

    https://lh3.googleusercontent.com/proxy/AVCI6NbY7RJOT30M_Fv5CasofN9kP4Kgh9aYc11NwM36yFgSgLfWuOqEOAd06-DzDeEOnC6zPMFW5Myq2FZESYlNKUa07N6dzdPAR1Ttl6eAw-Rz6hQBnvx5GCp4UII

  97. sarant said

    Από το ΦΒ μου θυμίζουν το γκρενά, που θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στο άρθρο -από το ρόδι, grenat

  98. spyridos said

    Κόκκινες φωτογραφίες από το Μάγκνουμ

    1 Σούζαν Μαισέλας σε ένα σεξ κλαμπ στη Νέα Υόρκη
    https://tinyurl.com/rortgxj

    2 Μάρτιν Παρ στο Άμστερνταμ
    https://tinyurl.com/wecltek

    3 Κώστας Μάνος στη Φλόριδα
    https://tinyurl.com/yx2u3z9f

    4.Ανρί Καρτιέ Μπρεσόν στη Κόκκινη Πλατεία
    https://tinyurl.com/stjur8y

  99. MA said

    Γεια σας κι από μένα

    Ο κόκκινος σταυρός της Μαρίας Γαβαλά δεν είδα να αναφέρθηκε.

    https://www.politeianet.gr/books/9789604356072-gabala-maria-polis-kokkinos-stauros-281368

  100. spyridos said

    97

    Που δεν είναι το ίδιο με το Σάπιο μήλο

  101. aerosol said

    Ένα βασικό πρόβλημα στα χρώματα είναι πως όλες οι ονομασίες δίνουν μια αίσθηση, μια γκάμα χρωμάτων. Αν γκουγκλάρουμε ακόμα και «συγκεκριμένες» αποχρώσεις, δεν θα πάρουμε κάτι απολύτως συγκεκριμένο, θα δούμε ακόμα και σημαντικές διαφορές. Πλέον με την χρήση των χρωματικών μοντέλων μπορούμε να γίνουμε όσο συγκεκριμένοι θέλουμε αλλά έχουν κι αυτά τα όριά τους. Ας πούμε το CMYK δεν μπορεί να περιγράψει κάμποσα από τα χρώματα που βλέπουμε σε μια οθόνη, ενώ το RGB περιέχει χρώματα που δεν θα βρούμε πουθενά στη φύση. Στην πράξη, βλέπουμε πως ακόμα και αυτά τα τόσο συγκεκριμένα χρώματα δεν φαίνονται απολύτως ίδια στα διαφορετικά μόνιτορ -η καθημερινότητα απαιτεί να δεχόμαστε μια σύμβαση που ικανοποιεί τα μάτια και την λογική μας χωρίς απαίτηση για εξωπραγματική ακρίβεια. Οι χρωστικές, τα μελάνια και τα αντικείμενα που βάφονται, όλα έχουν τις ιδιατερότητες και τους περιορισμούς τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το μαύρο: το απόλυτο μαύρο, όπως το βλέπουμε σε μια οθόνη, δεν υπάρχει. Όχι μόνο όλες οι επιφάνειες κάτι αντανακλούν αλλά και σε αυτό το λίγο που αντανακλούν κάποιο χρώμα κυριαρχεί. Τα μαύρα (και τα γκρι) που βλέπουμε μπλεδίζουν, κοκκινίζουν ή πρασινίζουν. Συνήθως σε μικρό βαθμό αλλά όταν ξεθωριάσουν αυτό γίνεται ορατό -όπως στα ρούχα.

    Πρόσφατη εξέλιξη είναι η δημιουργία του υλικού vantablack, του πιο σκούρου που υπάρχει. Απορροφά το 99.965% του ορατού φωτός και πραγματικά δημιουργεί μια εξωπραγματική (ως τώρα) μαυρίλα που μοιάζει με μια μαύρη τρύπα στον χώρο. Αν το γκουγκλάρετε θα εντυπωσιαστείτε! Η σχετική τεχνολογία έχει κάνει ανταγωνιστές να δημιουργήσουν και άλλες μπογιές, αντίστοιχες με αυτές που περιέχουν vantablack (Black 2.0, Singularity Black) αλλά δεν ξέρω αν το φτάνουν σε… σκοτεινιά.

    #62
    Το violet είναι το ιώδες, το τελευταίο άκρο του ορατού φάσματος. Κάπου ανάμεσα σε αυτό και το «καθαρό» μπλε βρίσκεται το indigo, το οποίο συνήθως περιγράφεται ως απόχρωση του μπλε και όχι του ιώδους -όλα σχετικά είναι σε αυτόν το ντουνιά! Αλλά σίγουρα το μωβ (purple) δεν είναι ροζ. Εξ ορισμού ροζ είναι διάφορες φωτεινές εκδοχές του κόκκινου (όπως αν βάζεις λευκό σε κόκκινη μπογιά). Το μωβ είναι συνδυασμός μπλε και κόκκινου. Όσο σκούρο και να γίνει δεν γίνεται κόκκινο. Αντιστοίχως, όσο φωτεινό και να γίνει δεν είναι ακριβώς ροζ, πάντα θα έχει μπλε μέσα.

  102. Nestanaios said

    13.
    Για το «άλικος στρατός» δεν μας λες τίποτα.

  103. Πολλάκις έχουμε κουβεντιάσει εδώ για το πώς βλέπαν τα χρώματα οι αρχαίοι και τι είναι ο οίνωψ πόντος.

  104. Jane said

    κόκκινο
    πορφυρό
    ροδί
    τριανταφυλλί
    ματζέντα
    κερασί
    άλικο
    βυσσινί
    γκρενά
    σκάρλετ
    μπορντό
    βουργουνδί
    κοραλλί
    μερτζανί
    ρουμπινί
    αιμάτινο
    ύσγινο

    Αυτά είναι τα βασικά που ζητάς σε κραγιόν.
    Οι Γάλλοι έχουν βγάλει και το ρουζ-ρουζ , δηλαδή κόκκινο πιο κόκκινο πεθαίνεις.
    Για να μη μιλήσουμε για βαφές μαλλιών σε κοκκινωπό που είναι πάνω από σαράντα. 😂 😂

  105. Τα επίσημα χρώματα των τεσσάρων πανεπιστημιακών συστημάτων του Τέξας, σε περιοχή του φάσματος γύρω απ’ το κόκκινο:

    Texas Tech (Scarlet)

    U. of Houston (Red)

    Texas A&M (Maroon)

    U. of Texas (Burnt Orange)

  106. ΣΠ said

    97
    Α, δεν είδες το 57 για το γκρενά.

  107. Τίτος Χριστοδούλου said

    Καθυστερημένος, σε μοα πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση. Οι κόκκοι, τα cochinea (όθεν κι η cochinila) δίνουν το κόκκινο με το αίμα τους. Εμείς στην Κύπρο απειλούμεθα από τον τουρκικό μπαρμπαρόσα, εκ του πειρατού του Κοκκινογένη που είχε ορισθεί ναύαρχος του οθωμανικού στόλου του Σουλτάνου. Οι κοκκινομάλλες θα διαβάσετε πολλά – εναντίον του χαρακτήρα σας – στα Φυσιογνωμικά του (ψευδο)Αριστοτέλη.

  108. sarant said

    106 Το είδα και το ξέχασα

    104 μερτζάνι είναι το κοράλλι, βέβαια

  109. 56, … για το κρεμεζί/cramoisi/crimson και τη διαφορά του από το carmin …

    Θυμήθηκα τον κ. Γαβριηλίδη του μαθήματος των τεχνικών στο γυμνάσιο που μάς έλεγε το κόκκινο να είναι καρμίνιο στις νερομπογιές, για να βγαίνει φωτεινό.

  110. Jane said

  111. 103
    https://enthemata.wordpress.com/2013/11/24/stalex/
    και μια διαφορετική άποψη https://www.academia.edu/6223659/%CE%BF%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%88_%CF%80%CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%BF%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%80%CE%B5_%CE%B2%CF%8C%CE%B5
    http://www.laphamsquarterly.org/sea/winelike-sea
    https://www.academia.edu/27832206/Perceiving_Colors

  112. ΓΤ said

    #107 Δεν ξέρω τι λέει ο ψευδοΑριστοτέλης για τις κοκκινομάλλες, αλλά μου έμεινε αξέχαστος ο καιρός που βομβούσα ασυστόλως με μια ζουζουνίτσα Σκοτσέζα, από το κηπάκι της μάζευα γύρη, της λαγνείας πανηγύρι, νεκτάρωναν οι υπάρξεις μας και πύρωναν στων κορμιών την περικοκλάδα…

  113. ΓΤ said

    To «κρεμεζί» μάλλον θα μας πάει και στο επώνυμο «Κριμιζής» (να θυμίσουμε τον ανερυθρίαστο Νίκο Παππά που οδήγησε σε παραίτηση τον Σταμάτη Κριμιζή)

  114. ΓΤ said

    («Για την κατάργηση του αντικαπνιστικού νόμου αρκεί μία απλούστατη κίνηση: να πάει ο Ιβάν σε καφετέρια και να ανάψει τσιγάρο»)…

  115. Γιάννης Ιατρού said

    46: Αυτός (Α. Beevor) έχει γράψει και για την μάχη της Κρήτης, του Στάλινγκραντ, την απόβαση στη Νορμανδία, για τον Ισπανικό Εμφύλιο κι άλλα πολλά τέτοια.
    Ναι, ναι, τό ‘χει και μιά, εδώ κοντά (δανειστική βιβλιοθήκη) 😂

  116. aerosol said

    #111
    Ενστικτωδώς είχα ήδη την άποψη για την οποία επιχειρηματολογεί η Caroline Alexander του τελευταίου λινκ αλλά σε συνδυασμό με την χρωματική λογική και του πρώτου λινκ. Μια ομηρική θάλασσα σκούρα σαν σκούρο κρασί, με μαβιές ανταύγειες όπως πριν τη δύση όπου ήδη φαίνεται σκοτεινή.

  117. Μαρία said

    41
    > Ἐρυθρὰ τὴν ἔμαθα, λέτε ὅμως νὰ ἔχει γίνει κόκκινη;

    Κοκκινίτσα την ήξερα μικρή, όταν όμως την πέρασα μεγάλη κολλώντας απο μαθητή μου, είχε γίνει ερυθρά.

  118. ΚΑΒ said

    Οι βυζαντινοί συνήθιζον να βάφωσι μάλλινα, αλλά κυρίως μεταξωτά υφάσματα δια πορφύρας του χυμού της γνωστής θαλασσίας κογχύλης, την οποίαν ηλίευον παρά τα παράλια των Φοινικικών πόλεων Τύρου και Σιδώνος, έτι δε της Λακωνικής και της Ευβοίας. Τα ούτω βαφόμενα φορέματα είναι τα θ α λ α σ σ ό β α φ α ή αι θ ά λ α σ σ α ι .

    Οι συγγραφείς ομιλούσι δια τους βαφείς των πορφυρών υφασμάτων β λ α τ τ ά δ ε ς ή κα τ α β λ α τ τ ά δε ς, οίτινες εντός λεβήτων ενεβάπτιζον το μέλλον να βαφή ὐφασμα, αφού προηγουμένως δι’ ειδικής επεξεργασίας παρεσκεύαζον το ύφασμα ίνα μη γίνη το χρώμα εξίτηλον.
    Επειδή δ’ ο χυμός της θαλασσίας πορφύρας ελέγετο βλάττα(blatta) δια τούτο β λ α τ τ ί ο ν εκαλείτο το δια τοιούτου χυμού βαφέν ύφασμα και δή το μεταξωτόν κατ ’αρχάς, ύστερον όμως και το πορφυροβαφές και μη κατ’ ανάγκην μεταξωτόν, ονομασία διασωθείσα μέχρι σήμερον ως β λ α τ τ ί ή β λ α ν τ ί και δηλούσα μεταξωτόν και πολυτελές ύφασμα.

    Ενόουν δε υπό το πορφυρούν χρώμα ή το βαθύ ερυθρόν, και τοιούτον ήτο το χρώμα της Τυρίας πορφύρας εξ ης εβάφοντο τα γνωστά Τύρεα, ή το ιόχρουν, χρώματα τα οποία δια διατάγματος του Γρατιανού του 383 εχρησιμοποιούντο δια την βασιλικήν αλουργίδα. Ας λεχθεί δε ότι το 424 απηγορεύθη να φέρωσιν οι πολίται μεταξωτά φορέματα βεβαμμένα με χυμόν αληθινής πορφύρας, απαγόρευσις ην ήρεν ο Ιουστιανός επιτρέψας να φέρωσι αι γυναίκες τοιαύτα.

    Επειδή δε τα χρώματα διεκρίνοντο εις αληθή και ψευδή, δια τούτο υπήρχε και ψευδής πορφύρα και αληθής, τα δε δια της τελευταίας βαφόμενα υφάσματα εκαλούντο α λ η θ ι ν ά ή β ή ρ ο ι ή ο λ ό β η ρ α
    .
    Κουκουλές ΒΒΠ τ. Β΄II

    H αλουργίς είναι πορφυρά εσθήτα

  119. Μαρία said

    Για την Κόκκινη πλατεία το είπαμε οτι το κόκκινη δεν αναφέρεται στο χρώμα αλλά σήμαινε στα παλιά ρωσικά ωραία;

  120. # 134

    Ο Λυσσάνδρου, νομικός εκπρόσωπος της ΑΕΚ την εποχή του ΧΑΡΤΙΝΟΥ, είχε παραδεχθεί πως αν ο ΠΑΟΚ είχε καλύτερο νμικό επιτελείο δεν θα έχανε εκείνο το πρωτάθλημα..αλλά όταν κάποιος στόκος ανακατεύεται με μουσταλευριά το αποτέλεσμα είναι πλαστελίνη, εύπλαστη για να βουλώνει τρύπες και νβα νομίζει πως αποκτά αξία- όση και η ΑΕΚ στα επόμενα πρωταθλήματα.

  121. ΚΑΒ said

    Στο Βυζάντιο στους πανεπιστημιακούς καθηγητές εδωρούντο υπό του βασιλέως φορέματα. Γνωρίζομεν επί παραδείγματι ότι ο Κωνσταντίνος ο Μονομάχος δια τον νομοφύλακα ώριζε να λαμβάνη ετησίως βλαττίον, ήτοι μεταξωτόν πορφυρούν φόρεμα.

    Κουκουλές Β.Β.Π. τ. ΣΤ’

  122. ΚΑΒ said

    Τη νόσο ερυσίπελας που είναι μικρό και σκληρό δερματικό εξάνθημα με κόκκινο χρώμα ο λαός την ονομάζει βλατί [<βλατ(τ)ίδα <λατ. blatta (πορφύρα)] και προσπαθεί να τη γιατρέψει με κατάλληλη γητειά.

  123. loukretia50 said

    Αναφορές στους Πορφυρογέννητους και την πορφύρα θυμάμαι ότι υπάρχουν σίγουρα στην Νικ.Χωνιάτη και την Άννα Κομνηνή – πιθανόν αυτό που αναφέρει ο Κουκουλές – # 66
    Μια μικρή αναφορά – Επιστολαί Μ.Ψελλού
    «…τούς δε οϋτω γεγεννημένους Πορφυρογέννητους βασιλείς οι καθ’ ημάς Ρωμαίοι κατονομάζουσι. το δέ όνομα τούτο Θειον άντικρυς τοις μετεσχηκόσι νενόμισταί’ έντεύθεν γάρ καί ή βασίλειος πορφυρίς τό έπίσημον εσχηκεν. όθεν καί ταίς κοιναίς εύφημίαις προστέθειται τή βασιλεία τό όνομα καί τον βασιλέα τις είρηκώς. προστίθησιν ευθύς, τον Πορφυρογέννητον …»
    – Μεσαιων.Βιβλιοθήκη –Ε΄τομ. Σάθας
    ——————

    111. Πολύ ενδιαφέροντα αγαπητέ Δύτη, ελπίζω να γλίτωσα τα 20 σχετικά – μα όχι εξίσου ενδιαφέροντα – λινκ που με βομβαρδίζει η ακαντέμια κάθε φορά που επιχειρώ να ψάξω κάτι! Ούτε να τα σβήσω, ούτε χρόνος να τα ξεκαθαρίσω!

  124. Χαρούλα said

  125. Γιάννης Ιατρού said

    85: Λού
    ακούει κι ακούει κι ακούει… μέχρι που θα κουφαθεί😎 στο τέλος.

  126. loukretia50 said

    Και η απiθανη
    Red Giselle https://youtu.be/K7-eMk3WkF8 Boris Eifman

    Εδώ συνδυάζεται περίεργα το red, και το right , ενώ το άσμα έγινε γνωστό στους νεότερους από τους… peaky!
    Red Right Hand https://youtu.be/RrxePKps87k Nick Cave & The Bad Seeds

    Και κάποιος ταλαντούχος – αν και όχι πολύ του γούστου μου
    Purple rain https://youtu.be/TvnYmWpD_T8 Prince

  127. Ο Υπουργός Σταϊνμάγιερ παλιότερα:

    […] εγκαταλείπεται οριστικά άλλη μια Συνθήκη του τέλους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σύμφωνα με την οποία η Γερμανία δεν μπορεί να έχει στρατιωτική δράση έξω από τα σύνορά της. Τώρα η Γερμανία μπορεί και τυπικά να διεξάγει ανοιχτά ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Βεβαίως, αυτό το ζήτημα δεν τίθεται για πρώτη φορά. Στις προγραμματικές δηλώσεις της γερμανικής κυβέρνησης το Γενάρη του 2014, ο υπουργός Εξωτερικών Φρ. Σταϊνμάγιερ, υπεραμύνθηκε της ανάγκης «η Γερμανία να αποκτήσει ενεργότερο ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις, ακόμη και εάν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να συμμετέχει με μεγαλύτερες δυνάμεις σε διάφορες στρατιωτικές επεμβάσεις», υποστηρίζοντας ότι «η Γερμανία πρέπει επιτέλους να πάρει διαζύγιο από τις «ενοχές» του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου». https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=15%2F3%2F2015&pageNo=25

    Ο Πρόεδρος Σταϊνμάγιερ τώρα: https://www.documentonews.gr/article/stainmaier-h-germanikh-eythynh-gia-to-olokaytwma-den-parerxetai

    Είδε το φώς το αληθινό ή ν’ αρχίσω τις χριστοπαναγίες και να πάω για μπάνιο?

  128. Πουλ-πουλ said

    Ας θυμηθούμε και την κόκκινη ταινία, την καλύτερη από τα τρία χρώματα του Κισλόφσκι.

  129. 128 Πειράζει να διαφωνήσω; Χάλια η τριλογία του Κισλόφσκι, μονο η άσπρη σωζόταν κάπως.

  130. plintirio said

    118. Υπάρχει χωριό Βλάτος στο νομό Χανίων

  131. Μαρία said

    130
    Απ’ το βάλτο.

  132. Πουλ-πουλ said

    129
    ΟΚ. Ας δούμε λοιπόν, αν κάποιος θεωρεί την μπλε καλύτερη, για να κλείσουμε το τρίο.

  133. 132 🙂

  134. loukretia50 said

    126. !!!
    Merci! Μα σίγουρα θέλουν κι άλλοι σχετικά νήματα!

    Η δύναμη του κόκκινου καθηλώνει Little girl in red

  135. spiridione said

    Κιρμιζή Κιόϊ στην Κοζάνη, σήμερα Κοκκιναράς
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CE%BA%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82_%CE%9A%CE%BF%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82

  136. Αιμ said

    Της Ρουσκάς, ενός χωριού πάνω από το φαράγγι Πανταβρέχει , από που να βγαίνει τ όνομα της άραγε ;

  137. 108β, … 104 μερτζάνι είναι το κοράλλι, βέβαια …

    Δεν το ήξερα – Ζωή Μερτζάνη ήταν η δασκάλα μου στην Α’ Δημοτικού, 15ο ΔΣ Θεσσαλονίκης.

  138. Νικόδημος said

    Διάβασα το άρθρο αλλά δεν κατάλαβα ποια είναι η αρχαιότερη λέξη: Το κόκκινος ή το ερυθρος;

  139. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα! Και ωραία λινκ για τον Όμηρο.

  140. sarant said

    138 Αρχαιότερη λέξη είναι ο ερυθρός, που είναι ήδη μυκηναϊκή όπως γράφει το άρθρο.

  141. Μαρία said

    137
    Και ένας απ’ τους διευθυντές του δημοτικού μας.

  142. Γιάννης Ιατρού said

    111: καλά κάνεις και ξαναβάζεις τους συνδέσμους, γιατί οι παλιές συζητήσεις εύκολα ξεχνιούνται…

  143. 142 Από κει τους ξαναβρήκα 🙂

  144. ΣΠ said

  145. Myriolis said

    108β
    Μίλιε μου μερτζανάχειλη και μη μου κάνεις νάζι,
    γιατί ο Θιός την ομορφιά σαν τον ανθό τινάζει.
    (Ross Daily, στίχοι Μήτσος Σταυρακάκης)

  146. Avonidas said

    Τον Rubeus Hagrid, τον (μισο-)γίγαντα στο Harry Potter, τον ανέφερε κανείς;

    https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn%3AANd9GcSdCoVmdQtg_t28HXrwN_w-penKlwzmvjHZNiWB2WqBAaHi-j-G

  147. sarant said

    145

    Νόμιζα πως ήταν λάθος το «μερτζανάχειλη» αλλά όχι, είναι σωστό -διότι «αχείλι»

  148. Αγγελος said

    Mitso (62), αυτά είναι εν μέρει υποκειμενικά. Το indigo, που – μην το ξεχνάμε – κυριολεκτικά σημαίνει λουλακί, εγώ το νιώθω για είδος σκούρου μπλε, και το μοβ για διαφορετικό χρώμα από το ροζ. Και έχω παραστεί, μικρό παιδί, σε διαφωνία ενηλίκων με (υποθέτω) φυσιολογική όραση, που ένα και το αυτό αυτοκίνητο το χαρακτήριζαν οι μισοί κίτρινο και οι μισοί πράσινο. Μην ξεχνάμε ότι ενώ το οπτικό φάσμα είναι μονοδιάστατο (άλλο ζήτημα ότι ο χωρισμός του σε 7 χρώματα είναι εν πολλοίς συμβατικός), η υποκειμενική αντίληψη των χρωμάτων από τον άνθρωπο είναι κατά πάσαν πιθανότητα τρισδιάστατη. Το καφέ π.χ. το αντιλαμβανόμαστε σαν διαφορετικό χρώμα, ενώ είναι απλώς πορτοκαλί σκούρο χαμηλού κορεσμού — γι’ αυτό και δεν μπορεί να υπάρξει καφέ φως!

  149. Γιάννης Κουβάτσος said

    Reds ξεροσφύρι δεν πάει…Κι εδώ ασχολούμαστε με Σαββιδομαρινάκηδες…

  150. Στον ορεινό βάλτο Αι/νίας θυμάμαι που μια θειά μου έλεγε ρούσα μια κοκκινομάλα γίδα(40 χρόνια πριν!).
    Μάλλον ρούσα την κοκκινομάλα έλεγαν.

  151. Νίκος Κ. said

    Βρίσκω (ίσως για πρώτη φορά :)) πολύ θετική τη δήλωση του πρωθυπουργού, αφού, δυστυχώς, έχουμε φθάσει στο σημείο κάποιοι στην Ευρώπη να παραχαράσσουν την ιστορία, ώστε να ξεχαστεί η καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην απελευθέρωση από τον ναζισμό. Στα πλαίσια αυτά ο Πολωνός υπουργός εξωτερικών δεν δίστασε να εμφανίσει ως απελευθερωτές του Άουσβιτς τους Ουκρανούς! https://www.skai.gr/news/world/i-polonia-ksanagrafei-tin-apeleytherosi-tou-aousvits

  152. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ε, οι Πολωνοί έχουν κάθε λόγο να ακούν για Γερμανούς και Ρώσους και να βγάζουν καντήλες. Βέβαια, το να παραχαράσσεις συνειδητά την ιστορία ξεπερνάει τα όρια της δικαιολογημένης αντιπάθειας.

  153. loukretia50 said

    H παραμυθένια κόκκινη γη στην Κίνα
    «God’s palette”
    Red Land https://youtu.be/JB3_CgsHCxM Yunnan’s Dongchuan

    Centre rouge- https://youtu.be/V5_FDVriJnQ Australia

    Ο κόκκινος πλανήτης – by Gustav Holst https://youtu.be/Jmk5frp6-3Q?t=43 Mars
    H κόκκινη έρημος του Αντονιόνι
    Moulin rouge
    Ο απεχθέστατος red code

    Κaι για λυκόπουλα ένα τραγούδι με ωραίους στίχους
    Rouge https://youtu.be/GJSbQLbgeMA?t=22 Michel Sardou
    Comme un soleil couchant de Méditerranée,
    Comme le vin de Bordeaux dans ma tête étoilée,
    Comme le sang de Rimbaud coulant sur un cahier,
    …………….
    Rouge
    Comme la pomme qui te donne le parfum du péché,
    Comme le feu du volcan qui va se réveiller,
    Comme cette étoile au cœur de ce dormeur couché.
    ………………….
    Comme un oiseau tué par un chasseur tragique,
    Comme un acteur blesse par les cris du public,
    Rouge
    Comme le feu des Tziganes quand les violons s´affolent,
    Comme les lèvres d´une femme quand l´amour la rend folle,
    Comme le front du menteur qui trahit sur parole.
    Comme la colère d´un homme quand il voit s´en aller,
    tout ce qu´il a construit tout ce qu´il a aimé

  154. Γιάννης Ιατρού said

    152: πήγε εκεί ο δικος μας και τους έμαθε την τέχνη…

  155. ΓΤ said

    #149 Ο νεαρότερος νεκρός στην τραγωδία του Χίλσμπορο, στις 15.04.1989, ήταν ένα παιδί δέκα ετών. Μερικές ώρες μετά το τραγικό συμβάν, ένας αστυνομικός πηγαίνει στο σπίτι της οικογένειας να ανακοινώσει τον θάνατό του. Ανοίγει την πόρτα ο παππούς, κι ένα μικρό παιδάκι, το εγγονάκι του, πρώτος ξάδερφος του νεκρού, που τον περίμενε για να παίξουν, νιώθει ότι κάτι άσχημο έχει συμβεί, και τυλίγεται σφιχτά γύρω από το μπούτι του παππούλη του. Ο θάνατος αυτός ατσαλώνει τον μικρούλη της ιστορίας μας, και ήταν το έναυσμα για να μάθει ποδόσφαιρο και να παίζει μπάλα «στη μνήμη του ξαδέρφου μου». Χρόνια μετά, όλοι έμαθαν τον μικρούλη της ιστορίας μας. Είναι ο Στίβεν Τζέραρντ…

  156. Γ-Κ said

    Η γιαγιά μου, από τη δυτική Αρκαδία, τραγουδούσε «Μια ρούσα, μια γαλάζια κόρη».
    Δεν έχω καταφέρει να το ξαναβρώ αυτό το τραγούδι.

  157. Afistemenaziso said

    Καλησπέρα! Μερικές συνώνυμες λέξεις του ερυθρού χρώματος.
    Μίλτος = η ερυθρά πέτρα μας δίνει και τα ονόματα Μιλτιάδης αλλά και η ιωνική Μίλητος.
    Το λιβάνισμα στην προ χριστιανική εποχή δεν ήταν το κάψιμο του γνωστού ρετσινιού αλλά το χύσιμο κρασιού ως ένδειξη αφοσίωσης και ευλογίας. Λίβα και λοιβή ονομαζόντουσαν οι σπονδές του οίνου.
    Λιβαθιάτικα, Λιβαθύ, Λίβισθα, Λιβανάτες, μέρη στην Ελλάδα που σημαίνουν το ερυθρό και έχουν αμπελοκαλλιέργειες. (ΛΙβαθηνός επώνυμο παλαίμαχου ποδοσφαιριστή)
    Λίβας ο νότιος άνεμος που μεταφέρει την κόκκινη σκόνη. Λιβύη, Λίβανος, Λεβάντε συνώνυμα μέρη της Ερυθραίας. Λιουμπιάνα(Λουβιάνα) η πόλη της Σλοβενίας με τα ονομαστά κρασιά της.
    Lieber o Λευτεράκης Διόνυσος στα λατινικά, που το άγαλμα του υπάρχει στο Βατικανό από κόκκινη πέτρα. Liberty η ελευθερία για αυτό και όλα τα επαναστατικά κινήματα έχουν το κόκκινο χρώμα.
    Life η γεμάτη αίμα ζωή και liver ο τόπος συγκέντρωσης του οίνου στο σώμα.
    Lubiti, lubo, luby,= αγάπη, γλυκύτης, ευχαρίστηση στα σλαυικά αλλά και η διεθνής λατινική λέξη libido, την ερυθρότητα από έξαψη σημαίνει.
    Υπάρχει επίσης και το κιννάβαρι από όπου έβγαινε κόκκινη χρωστική, το μίνιον (Μίνως, Μινύες)
    το κιννάμωμον η κανέλλα (τόσο συνηθισμένο όνομα στους Έλληνες σήμερα).
    Η τανίνη προϊόν επεξεργασίας καρπών βελανιδιάς στην βυρσοδεψία, για να μην σαπίζουνε τα δέρματα ( Η Κέα ήταν διάσημη για την βυρσοδεψία της με την χρήση βελανιδιών). Τανίνες επίσης βρίσκονται και στα κόκκινα κρασιά. Tanning saloon τα ινστιτούτα τεχνητού μαυρίσματος (κοκκινίσματος) και Tannenbaum το Χριστουγεννιάτικο(ερυθρό) Δέντρο στα γερμανικά από την εποχή των πάλαι ποτέ Δρυίδων.

  158. Πέπε said

    Καλησπέρα σας.

    Αν ισχύει ότι στην Αιτωλοακαρνανία ρούσσα είναι η πυρρόξανθη, τότε ίσως η αιτωλοακαρνανική γλώσσα συγγενεύει με τα ελληνικά, γιατί αυτό σημαίνει ρούσσος!

    Παρεμπιπτόντως, Ρούσσος είναι και όνομα (εκτός βέβαια από επώνυμο). Στην Κάλυμνο το έχω ακούσει.

    Και ο Μπαρμπαρόσας.

    Και η πασχαλίτσα, γαλλιστί coccinelle (κοξινέλ), υποθέτω από το ελληνικό κόκκινος (πώς όμως άραγε;)

    Και το κοκκινέλι. (Πολλή πλάκα οι ονομασίες των χρωμάτων στα κρασιά! Το κίτρινο το λέμε λευκό, το κόκκινο ροζέ, και το σχεδόν μαύρο κόκκινο.)

    Και τα «κόκκινα γυαλιά». Μια έκφραση που δεν την έχω καταλάβει ακριβώς (δεν έχω ακούσει ποτέ άλλο χρώμα γυαλιών για κάποιον που μεροληπτεί υπέρ μιας άλλου χρώματος παράταξη ή ομάδα).

    Και ο Μπροσφύρης των ακριτικών τραγουδιών.

    _______________

    Και η πανηγυρική επάνοδος του μπροσφιλούς μου κυρίου 78!

    _______________

    @86:
    > > Οι «ξεπλυμένες/ χλεμπονιάρες/ λυμφατικές» ξανθές με λευκό δέρμα δεν ήταν σπάνιες, αλλά δε θεωρούνταν πρότυπο ομορφιάς

    Αυτά είναι μόδες. Να δεις που θα ‘ρθει ένας καιρός να γίνει το «χλεμπονιάρα» έπαινος ομορφιάς! 🙂

  159. sarant said

    Ο ΤΑΚ μου στέλνει από το ΦΒ μια τουρκική παροιμία που όλες της τις λέξεις τις έχουμε στα ελληνικά

    arabın derdi kırmızı pabuç

    Ο καημός (το ντέρτι) του Αράπη τα κρεμεζιά παπούτσια.

  160. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλησπέρα, ερυθρολογώντας…

    – Εκτός από το kιrmιzι και al, οι Τούρκοι έχουν για το κόκκινο και τη λ. kizil. Στο Ηράκλειο είναι γνωστή η περιοχή «Ξύλινη Τάμπια», παραφθορά από το «Kizil Tepe» (ερυθρό πρόχωμα). Αν και υπάρχει και η άποψη ότι η προέλευση της ονομασίας έχει πράγματι σχέση με ξύλο, ξύλινη…

    – Και μερικά σύνθετα ιδιωματικά (όχι μόνο κρητικά):
    κοκκινάπιδο
    κοκκινοράδικο
    κοκκινομπέτης (=κοκκινολαίμης)
    κοκκινόσβουρος

    66, 118. ΚΑΒ: Ωραία!!

    101, τέλος:
    «Αλλά σίγουρα το μωβ (purple) δεν είναι ροζ.».
    Έτσι! Μην τα μπερδεύουμε και εντελώς…

    158, Πέπε: «Ρούσσος είναι και όνομα (εκτός βέβαια από επώνυμο). Στην Κάλυμνο το έχω ακούσει.
    Και στην Κρήτη, βέβαια, αρκετοί με όνομα Ρούσσος! Πώς και δεν έπεσες πάνω σε κάποιον! 🙂

  161. Κιγκέρι said

    158:

    Ρούσσος Κούνδουρος, ο αδερφός του σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου.
    Κι ένας φίλος του πατέρα μου στη Λάρισα είχε το όνομα Ρουσσέτος και νομίζω πως ήταν και κοκκινομάλλης.

  162. Μαρία said

    159
    Απροπό το αραβικό .qirmiz έγινε στα γαλλικά kermès https://www.cnrtl.fr/definition/kerm%C3%A8s

  163. Πέπε said

    160
    > > κοκκινομπέτης (=κοκκινολαίμης)

    Δεν το ‘χα ακούσει, αλλά ομολογουμένως πιο εύστοχο είναι το κοκκινομπέτης (δηλ. κοκκινοστήθης, ερυθρόστερνος) από το κοκκινολαίμης.

    Ερυθρομπέτης παίζει; Μπα, ε;

  164. 160 tabya είναι, όχι tepe, ο προμαχώνας (αραβικής ρίζας, λέει το ετυμολογικό https://www.nisanyansozluk.com/?k=tabya
    Για την ξύλινη (δηλ. για το αν είναι παραφθορά ή όχι), πρέπει να το ψάξω λίγο και τώρα, να, έχω πιει λίγη ρακή για το βράδυ και δεν… 🙂

  165. Μαρία said

    158
    Λατ. coccinus > coccinella

  166. Γιάννης Κουβάτσος said

    155: Δεν την ήξερα αυτή την ιστορία. Ευχαριστώ πολύ. 👍🏆

  167. Λευκιππος said

    104 Η σύζυγος, όταν την ρώτησα για το γκρενά επε ότι απλά είναι το κρεατι (ο τόνος στο ιώτα). Και ως συνήθως, έχει δίκιο.

  168. aerosol said

    #129
    Τρέφω ακόμα εντονότερα συναισθήματα: είδα το Μπλε του Κισλόφσκι, ακόμα όταν το θυμάμαι θυμώνω, και δεν υπήρχε περίπτωση να δω άλλη για να κρίνω ποια ήταν καλύτερη. Σαφώς παίζει ρόλο η δική μου υποκειμενικότητα αλλά σπάνια έχω εκνευριστεί έτσι από ταινία.

  169. 168 Ξέρεις εμένα δεν μ’ άρεσε ούτε η Βερόνικα. Δηλαδή ευχαριστήθηκα που την είδα, και την ξαναβλέπω άνετα, αλλά δεν μ’ άρεσε (το ίδιο παθαίνω με τον Ταραντίνο).
    Μου έχουν πει όμως ότι ο Δεκάλογος είναι γαμάτος, και δεν το αποκλείω καθόλου.

  170. Pedis said

    Αλλάζω θέμα – Σημαντικπο βήμα προόδου: περισσότερες γυναίκες σε δημοσιες θέσεις στην Ινδονησία

    – More women in Aceh, a conservative region on Sumatra island, are being charged under sharia law for morality crimes such as cuddling in public or premarital sex

    – This has prompted the region to recruit more female enforcement officers to punish offenders

  171. Λευκιππος said

    159 Η παροιμία αυτή σημαίνει «το κόκκινο κολάκευει (ταιριάζει,πάει, ομορφαίνει) τους μελαχροινους». Ένα κόκκινο πουκάμισο πχ «πάει» πιο πολύ σε έναν μελαχροινο απ’ ότι σε κάποιον ξανθό.

  172. sarant said

    171 Εγώ την καταλαβαίνω κάπως σαν «τι του λείπει του ψωριάρη; σκούφια με μαργαριτάρι»

  173. aerosol said

    #169
    Η Μικρή Ερωτική Ιστορία μου άρεσε αρκετά, και πιστεύω πως όλη η πολωνική του φάση ήταν καλή. Μετά έπεσε το γαλλικό και δυτικοευρωπαϊκό χρήμα και -εδώ θα γίνω αφοριστικός, το ξέρω- νομίζω πως έπιασε να κάνει αυτή την ποζάτη επίφαση που οι Γάλλοι θεωρούν Γαλλική Τέχνη. :-p
    Με τον Ταραντίνο εγώ παθαίνω το ανάποδο: ό,τι κάνει μου αρέσει. Κάτι στον τρόπο του μου ταιριάζει, είτε στα πιο δυνατά είτε στα πιο αδύναμα έργα του. Μου φτιάχνει το κέφι: αν πετύχω Ταραντίνο… θα το δω, ακόμα και για νιοστή φορά.

  174. Spyros said

    Και με αφορμή όλα αυτά:
    -Ο «οίνωψ» τι χρώμα είναι τελικά; ή μήπως δεν είναι χρώμα; Στο πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του με τίτλο «Ελληνική Λογοτεχνία – Από τον Όμηρο στον 20ο αιώνα» ο Στυλιανός Αλεξίου στέκεται επικριτικός απέναντι σε κάποιον Άγγλο φιλόλογο, που είχε αποδώσει τη λέξη «οίνωψ» ως dark, τονίζοντας ότι δεν θα ήταν σωστό η θάλασσα του Αιγαίου να αποδοθεί ως dark…
    -Στο βιβλίο του για παιδιά, που περιέχει μεταξύ άλλων την παιδική όπερα «Μερλίνος ο μάγος» και άφθονα λιμερίκια (ξεχνώ τον τίτλο του βιβλίου, θυμάμαι μόνο το χρακτηριστικό πορτοκαλί χρώμα του), ο Σεφέρης μας λέει ότι «ήταν μια κοπέλα από την Προύσα, μισή μελαχρινή και μισή ρούσα». Ως παιδί η εικόνα αυτή με είχε τρομάξει…

  175. sarant said

    174α Δείτε το σχόλιο 111

  176. 173 A, ξέρεις, σ’ αυτό για τη Γαλλική Τέχνη θα συμφωνήσω. (Για τον άλλο, πάλι, πάντα μου φαίνεται ότι μιμείται φανταχτερά τους Κοέν, που προηγήθηκαν σε όλα.)

  177. loukretia50 said

    Υπάρχουν και τα Κοκκινόγεια νομίζω όχι μόνο βόρεια.
    Να είχαν κοκκινόχωμα? – «ερυθρά γη»
    Και τραγούδι παλιό η Κοκκινογειώτισα.
    Πού είσαι νεαρέ Corto (Αmaneze) να μας φωτίσεις?

  178. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ερυθροσκουφίτσα, ερυθρά αυγά, ερυθρογούλια, ο ερυθρός Πάνος , τα ερυθρά γάντια, ερυθρή κλωστή δεμένη…
    🙂

    69 Γεια σου Κουνελό! Ναι! και Ρουσά ένα τοπωνύμιο στης μάνας μου το χωριό με κοκκινόχωμα.
    «Οι κόκκινοι φίλοι μου » του Θανάση Σκρουμπέλου, επανεκδόθηκε από το Θεμέλιο.

  179. ΚΩΣΤΑΣ said

    Βγαίνω για λίγο από το λαγούμι μου.

    Ανερυθρίαστα κόκκινος… το μότο του αείμνηστου Αλουφάνη μας!

    Ως μόνιμοι επικριτές του Μπαμπινιώτη, είναι φυσικό να αγνοείτε τους στίχους του τραγουδιού «Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς» εις την γλώσσαν των γλωσσαμυντόρων. Το παραθέτω δια να ξεστραβωθείτε… 😜, ουπς, προς αποκατάσιν εις το ορθόν.

    Έστειλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά που λένε τα γραμμένα,.. Έπεμψα δύο πτηνά εις ερυθράν μηλέαν, ως φησίν αι γραφαί…

    Συνελόντι ειπείν, ορθή η έκφραση ερυθρός στρατός.

  180. aerosol said

    #176
    Χμ, ενδιαφέρον… Αγαπώ πολύ τους Κοέν αλλά προσωπικά δεν βλέπω ομοιότητες στο ύφος.

  181. Πέπε said

    Διακόπτω την σιωπήν μου ίνα συγχαρώ τον αργόσχολον κ. Κώσταν δια το μνημειώδες σχόλιόν του 179: Έπεμψα δύο πτηνά εις ερυθράν μηλέαν, ως φησίν αι γραφαί… Εύγε νέε μου! (φασίν όμως)

    Να βγουν οι λαλίστατοι σχολιασταί Αυγουστίνος (#41) και ΓιώργοςΜ (#42) να μας πουν διατί η μηλιά δεν έγινε μηλέα. Ακόμη και ο ρέκτης κ. Σαραντάκος (#45) τηρεί σιγήν παλαιάς αρσακειάδος. Διατί άραγε; Ίσως ίνα μη δυσαρεστήσει ξέρετε ποιον;

  182. aerosol said

    Ανηρωτήθην: αι νεώτεραι αρσακειάδαι δεν τηρούν σιγήν;

  183. Πέπε said

    Αι παλιαί είν’ αλλώς!

  184. Μαρία said

    172
    Ο τάδε λέει μέγας βεζύρης ενώ ένα βράδυ βρισκόταν κατάκοπος στο γραφείο, άνοιξε η πόρτα και μπήκε μέσα η αράβισσα υπηρέτρια. Θα έβγαινε την άλλη μέρα με την ξαδέρφη του και τον ρωτούσε τι να φορέσουν. Όταν αυτή αποχώρησε, σήκωσε ψηλά τα χέρια του και αναφώνησε: Benim derdim devleti ayakta tutmak, arabın derdi kırmızı pabuç Το δικό μου το ντέρτι είναι να κρατήσω όρθιο το δοβλέτι, της αράβισσας τα κόκκινα παπούτσια.
    Άρα πιο κοντά στο εδώ ο κόσμος καίγεται ….

  185. πρώην κομπιουτεράς said

    Η λέξη «ρούσσα» (= κοκκινομάλλα) υπάρχει σε πολλά Δημοτικά Τραγούδια που κυκλοφορούσαν πρίν από το 1821. Γνωστότερο όλων είναι το «Νικόλα κάτσε φρόνιμα» που καταγράφουν τόσο ο Φωριέλ και ο Ζαμπέλιος, όσο και ο Πάσσοου στα «Τραγούδια Ρωμέικα» (Λειψία 1860). Το τραγούδι αυτό είναι αξιοσημείωτο γιατί (όπως επισημαίνει στο νέο του βιβλίο και ο βαθύς μελετητής των Δημοτικών μας Τραγουδιών κ. Παντελής Μπουκάλας) είναι το μοναδικό δημοτικό τραγούδι που καταγράφει την λέξη «πούστης» και μάλιστα πρίν από το 1800. Ως γνωστόν, μέχρι πρόσφατα οι ειδικοί θεωρούσαν ότι δεν υπάρχει καταγραφή της λέξης «πούστης» σε γραπτό κείμενο πρίν από τον 19ο αιώνα .

    Το παραθέτω από τον Arnold Passow γιατί είναι ιστορικό ντοκουμέντο και αξίζει να το πληροφορηθούν όλοι οι αναγνώστες

  186. loukretia50 said

    στο 184 – δεν άντεξα!

    Κατάκοπος και μαχμουρλής ο κραταιός βεζύρης
    μουστρούφης λίαν κι ευτραφής σουρχόταν να τον δείρεις
    ξεθύμαινε στο ναργιλέ, εντός πριβέ οντά του
    καθώς μπουκάρισ’ η Αϊσέ και έτρεξε σιμά του:
    -Αφέντη, έχω πρόβλημα, τι ρούχα να φορέσω?
    Θα βγώ με την ξαδέρφη σου και πρέπει να αρέσω.
    Το ίματζ το ημέτερον την αφεντιά σου πιάνει
    Δεν πάει να’μαι παρδαλή, με κρεμεζί φουστάνι
    Τι σόι πατούμενα φορώ? Μελιτζανί δεν κάνει.
    Ψηλά τα χέρια ο τρανός, μ΄απόγνωση φωνάζει
    Εδώ ο κόσμος χάνεται κι αυτή δε χαμπαριάζει!

  187. πρώην κομπιουτεράς said

    Η λέξη «ρούσσα» (= κοκκινομάλλα) υπάρχει σε πολλά Δημοτικά Τραγούδια που κυκλοφορούσαν πρίν από το 1821. Γνωστότερο όλων είναι το «Νικόλα κάτσε φρόνιμα» που καταγράφουν τόσο ο Φωριέλ και ο Ζαμπέλιος, όσο και ο Πάσσοου στα «Τραγούδια Ρωμέικα» (Λειψία 1860). Το τραγούδι αυτό είναι αξιοσημείωτο γιατί (όπως επισημαίνει στο νέο του βιβλίο και ο βαθύς μελετητής των Δημοτικών μας Τραγουδιών κ. Παντελής Μπουκάλας) είναι το μοναδικό δημοτικό τραγούδι που καταγράφει την λέξη «πούστης» και μάλιστα πρίν από το 1800. Ως γνωστόν, μέχρι πρόσφατα οι ειδικοί θεωρούσαν ότι δεν υπάρχει καταγραφή της λέξης «πούστης» σε γραπτό κείμενο πρίν από τον 19ο αιώνα .

    Το παραθέτω από τον Arnold Passow γιατί είναι ιστορικό ντοκουμέντο και αξίζει να το πληροφορηθούν όλοι οι αναγνώστες

  188. rogerios said

    Λίγα σκόρπια, διότι δεν προφταίνω… 😦

    1. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον ΚΑΒ για το σχόλιο 66 που βάζει τα πράγματα στη θέση τους για τη σημασία του πορφυρογέννητου. Το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι πορφυρογέννητοι και πορφυρογέννητες μπορεί να υπήρξαν και εκατοντάδες, μόνον ο Κωνσταντίνος Ζ΄ έμεινε στην Ιστορία με το συγκεκριμένο προσωνύμιο, ακριβώς επειδή είχε την ανάγκη να τονίσει την ιδιότητα αυτή μια και το κύρος του γάμου των γονιών του ήταν άκρως αμφισβητούμενο.

    2. Όχι άλλο Μπήβορ, φίλοι μου, γκώσαμε. Καλός και άγιος ως αφηγητής, γράφει ωραία και γλαφυρά, αλλά χαρακτηρίζεται από μονομέρεια, γράφει Ιστορία παλαιολιθικής μεθοδολογίας και πηγές ψάχνει μόνο για να ανασύρει κανένα ανέκδοτο που θα ενισχύει στερεότυπα. 😉

    3. Απίστευτη η μοναδικότητα της ρωσικής που διάλεξε για το κόκκινο μια παλαιοσλαβική λέξη (красьнъ) που σήμαινε τον ωραίο και υπέροχο (στη νέα ρωσική: красивый ή прекрасный). Ακόμη και τα λευκορωσικά ή τα ουκρανικά χρησιμοποιούν τη φυσική για σλαβική γλώσσα λέξη για να δηλώσουν το κόκκινο (Чырвоны και Червоний, αντιστοίχως).

    4. Πλησιάζουμε τα 200 σχόλια κι ο αγαπητός ρέκτης Μανδραγόρας δεν έχει πει τίποτε για μια ακόμη ιδιαιτερότητα της πολωνικής, τη λέξη granatowy. Ακόμη θυμάμαι το μάθημα που την πρωτακούσαμε. Ενώ όλοι περιμέναμε να ακούσουμε ότι σημαίνει «γκρενά» ή έστω κάποια απόχρωση του κόκκινου, η δασκάλα μας γυρίζει και μας λέει, «να, ο Π. (εγώ δηλαδή) φορά μπλούζα granatowy». Κι εγώ τσιμπιόμουν, γιατί φορούσα σκούρα μπλε μπλούζα. 😉

    Φαίνεται, πάντως, ότι μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα, η λέξη στα πολωνικά σήμαινε εντελώς φυσικά το γκρενά χρώμα. Πώς έγινε η μεταβολή και καταλήξαμε στο μπλε, ένας Θεός το ξέρει. Σύμφωνα με τη δεύτερη δασκάλα μας, για όλα φταίει ο Όμηρος που έλεγε «επί οίνοπι πόντω». «Για όλα φταίνε οι αρχαίοι Έλληνες που έβλεπαν τη γαλάζια θάλασσα σαν να έχει το χρώμα το βαθυκόκκινο του κρασιού»! Συγκλονιστική εξήγηση, αλλά δεν χρειάζεται να σας πω ότι κανένα λεξικό (σε χαρτί ή ηλεκτρονικό) από όλα όσα έχω δει δεν υποστηρίζει την άποψη αυτή. Κρίμα, από μιαν άποψη.

  189. mitsos said

    @187
    Ρε για δες !
    Μου τοχαν πει από παλιό Κουμιουτερά και παλιά βυζαντινολόγο να φυλάγεσαι.

  190. sarant said

    186 Mπράβο Λου -και για τον μουστρούφη!

  191. mitsos said

    Κουμπιουτεράς ( από το κουμπί δεν ετυμολογείται; 🙂

  192. loukretia50 said

    188. Μα δεν είναι παράξενη η σιωπή του Μανδραγόρα!
    Κι εσείς ακριβοθώρητος, απόδειξη η ώρα!

    Ως ευ παρέστητε!

  193. Μαρία said

    186
    Εύγε κι ας μην ξέρω τι θα πει μουστρούφης.

  194. loukretia50 said

    193. …και το ξέρει η χαμουτζού? Incredible!

  195. rogerios said

    @192: Αγαπητή Λουκρητία, ευχαριστώ πολύ κι ενώνω τη φωνή μου μαζί με τους υπόλοιπους για να συγχαρώ για το πόνημα του αριθ. 186!

  196. loukretia50 said

    193 …περίπου έτσι…

  197. πρώην κομπιουτεράς said

    Μόλις τώρα είδα ότι γράφει ο κ. Σαραντάκος και για το «πυρρός» : «Έχουμε ακόμα το πυρρό (της φωτιάς το χρώμα) ή το ρούσο, το ξανθοκόκκινο, το χρώμα των Ρουσίων του βυζαντινού ιπποδρόμου, από το λατινικό russeus και άσχετο με τους Ρώσους.»

    Υπόψιν ότι στα αρχαία ελληνικά υπάρχει το «πυρός» με ένα ρώ (= σίτος, σιτάρι) που δεν έχει καμμία σχέση με το «πύρ» αλλά με τον «πυρήνα», το ¨σπυρί» και την «πυραμίδα». Υπάρχει και το «πυρρός» με δύο ρώ (= φλογερός στο χρώμα, ερυθροκίτρινος, κοκκινομάλλης) που έχει σχέση με το «πύρ» και τον «πυρσό».

    Οι δύο αυτές λέξεις («πυρός» και «πυρρός») έχουν τεράστιο ενδιαφέρον για τα παράγωγα που δίνουν όταν συνδέονται με το ρήμα «οπιπεύω» που σημαίνει «παρακολουθώ, κάνω μπανιστήρι», εξ ού και το «παρθενοπίπης» που λέει για τον Πάρι ο Όμηρος στην Ιλιάδα, εννοώντας πως κάνει μπανιστήρι στις παρθένες, επομένως τις εκμαυλίζει κλπ..

    Το «πυρός» συνδυαζόμενο με το «οπιπεύω» δίνει το σύνθετο «πυροπίπης» (= ο επιβλέπων τον σίτο, άρα ο σιτιζόμενος στο Πρυτανείο), ενώ το «πυρρός» με το «οπιπεύω» δίνει το «πυρροπίπης» που σημαίνει αυτόν που κάνει μπανιστήρι στους ξανθούς νέους, δηλαδή τον αρσενοκοίτη, τον κωλομπαρά.

    Ο εκπληκτικός Αριστοφάνης στον στίχο 407 των «Ιππέων» γράφει: «Τὸν Οὐλίου τ’ ἂν οἴομαι, γέροντα πυροπίπην,», εννοώντας τον γέροντα που σιτίζεται στο Πρυτανείο. Ωστόσο, επειδή ο σύγχρονός του κωμικός ποιητής Κρατίνος στο απόσπασμα 340 χρησιμοποιεί την λέξι «πυρροπίπης» (με δύο ρώ) για τον Κλέωνα, εννοώντας πως είναι κωλομπαράς, οι σχολιαστές του Αριστοφάνη πιστεύουν ότι κι αυτός στο στίχο 407 των «Ιππέων» εννοεί ότι ο γέρος είναι «πυρΡοπίπης» δηλαδή λιγουρεύεται ξανθά τεκνά, αφού τον 5ο π.Χ. αιώνα δεν προφερόντουσαν τα διπλά σύμφωνα κι ας λένει ό,τι θένε οι αστοιχείωτοι Ερασμίτες. Αναρτώ τί λέει ο αρχαίος σχολιαστής για να καταλάβουν όλοι περί τίνος πρόκειται

    Επίσης, ο Σουΐδας στο λήμμα «πυροπίπας» λέει: «[Πυροπίπας:] ὁ Κλέων· διεβάλλετο γὰρ ὡς παιδεραστής. ἢ διὰ τὴν ἐν τῷ πρυτανείῳ σίτησιν. » Δηλαδή, γράφει το «πυρροπίπας» του Κρατίνου με ένα ρώ, συγχέοντάς το με το «πυροπίπης» .

    Το ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ από όλη αυτή την ιστορία με τον «πυρρό», τον «πυρό» και τα συνθετικά τους «πυρροπίπης» και «πυροπίπης» είναι το εξής: Τον Χρυσού Αιώνα του Περικλέους ΔΕΝ προφερόντουσαν τα διπλά σύμφωνα κι ας λένε ό,τι θέλουν οι Ερασμίτες.

  198. Μαρία said

    196
    Ο μουρτζούφλης δηλαδή.

    Ρε Νικοκύρη, τι θα γίνει με τον πρώην Μπάτμαν;

  199. ΓΤ said

    πολύ τρυφερό: κουκουβαγιούλα χλαπάκιασε τόσο πολύ, που δεν μπορούσε να πετάξει 🙂 https://www.huffingtonpost.gr/entry/vretania-koekoevayia-efaye-toso-pole-poe-den-mporoese-na-petaxei_gr_5e31c019c5b680b21f0a6e63?ncid=other_trending_qeesnbnu0l8&utm_campaign=trending

  200. Να θυμίσουμε κάποια πράγματα και να καταλάβουμε γιατί η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού συνεδρίασε εκτάκτως την Δευτέρα και όχι σήμερα όπως έπρεπε.

    Σήμερα ξεκινά (;) η δίκη για τα στημένα όπου Μαρινάκης, σχεδόν όλη η ΕΠΟ της εποχής και οι αρχιδιαιτητες Βούρος και Μπριάκος κατηγορούνται για σύσταση συμμορίας (πρώην εγκληματική οργάνωση) και μαζί με άλλους 27 με μπόνους την αλλοίωση αποτελεσμάτων όπου κορωνίδα το ΟΣΦΠ – Βέροια ( του Καρυπίδη βεβαίως-βεβαίως και σήμερα του Αρη * ) 3-0, με 5 μάρτυρες ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ (ακόμα)

    Μάρτυρας κατηγορίας μεταξύ άλλων και ο Μελισσανίδης που το 15 δημόσια έλεγε πως είχε στοιχεία αλλά μετά το πρωτάθλημα που πήρε το 18 με την αρωγή του ΟΣΦΠ είναι αμφίβολο αν θα τα θυμάται και ο Αλαφούζος που πιθανόν τότε να τα είχε ξεχασμένα και σήμερα να φρεσκάρησε την μνήμη του.

    * Ο επικεφαλής παγκόσμιου μηχανισμου στησίματος παιχνιδιών Ραούλ Μπράβο ήρθε στην Ελλάδα για τον ΟΣΦΠ και συνέχισε την καριέρα του στην Βέροια και μετά στον Αρη. Οταν σταμάτησε να αγωνίζεται η διοίκηση του Αρη τον επέβαλε σαν βοηθό προπονητή στον Ερέρα. Συμπτώσεις…

  201. Alexis said

    #158: Αν ισχύει ότι στην Αιτωλοακαρνανία ρούσσα είναι η πυρρόξανθη, τότε ίσως η αιτωλοακαρνανική γλώσσα συγγενεύει με τα ελληνικά, γιατί αυτό σημαίνει ρούσσος!

    Λες να συγγενεύουν; Θα το ψάξω, ίσως βρω και άλλες κοινές λέξεις! 😂

  202. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εντάξει, Τζι, ηρέμησε, η ιστορία εξελίσσεται σε άλλο ένα φιάσκο. Οι σαββιδομαρινάκηδες θα συνεχίσουν να κυβερνούν τον τόπο μέσω των φίλων τους πολιτικών και το ελληνικό ποδόσφαιρο, βιτρίνα και πλυντήριο, θα συνεχίσει να είναι ο περίγελως της Ευρώπης. Κατά τα άλλα, ο σοβαρός ελληνικός λαός είναι έτοιμος να επιδοθεί σε εμφύλιο πόλεμο (παλιά του τέχνη κόσκινο, είπαμε φταίνε οι ξένοι) για τον Μπάοκ και τον Θρύλο, αλλά για τα χάλια του δεν κουνάει το δακτυλάκι του.

  203. Alexis said

    #198: Τι σε ενόχλησε; Ιστορία διδάσκει ο άνθρωπος! Έγραψε ολόκληρο σεντόνι με κωλομπαράδες, τεκνά και μπανιστηριτζήδες για να καταλήξει στο μέγιστο συμπέρασμα ότι την εποχή του Περικλή δεν πρόφεραν τα διπλά σύμφωνα!!! 😂😂😂

  204. # 202

    Γιάννη μου εγώ ήρεμος είμαι και μπορώ να δω τις αντιφάσεις σου, πριν λίγο καιρό έγραφες χαλίφη τον Σαββίδη (που του κλέψανε ένα πρωτάθλημα) και τώρα τον βλέπεις συμχαλίφη που πάνε να του κλέψουνε άλλο ένα !!

    Και φυσικά ούτε που διανοείσαι πως έγινε και ξαφνικά ο Αλαφούζος βάζει λεφτά, κάνει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ μεταγραφές κι εμφανίζεται ο Πιλάβιος να πει πως βρέθηκε επενδυτής για τον ΠΑΟ ( να επενδ΄σει στον Χατζηγιοβάννη λες ή του έχει έτοιμο καάνα φιλέτο η Νουδούλα ; ) και κυρίως πως έχει πιθανότητες να παίξει στην Ευρώπη παρότι το κατακτά (πιθανότατα) σε διάστημα που είναι τιμωρημένος !!
    Το θεωρείς φυσιολογικό γιατί από τα 10 πράγματα που συμβαίνουν αντιλαμβάνεσαι τα 3, βολικό είναι γιατί αλλιώς θα είχες σιχαθεί την πολιτική που την θεωρείς άσχετη με το ποδόσφαιρο (όχι μόνο εσύ )

  205. # 2ο3

    Μια που κοιμούμται οι στιχοπλόκοι του ιστολογίου ας παραθέσωένα τετράστιχο από τα Ρεμπέτικα του Πετρόπουλου, Απόκριες έχουμε…

    Πούστης, τον πούστη αγαπά
    πουτάνα, την πουτάνα
    κι ο Γιώργης ο κωλομπαράς
    τους παίρνει όλους σβάρνα

  206. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    186 Γεια σου Λου με τις στιχουργικές απεικονίσεις! 🙂
    Μουντρούχος ο κρητικός μουστρούφης.

  207. π2 said

    202: Εγώ πάλι θεωρώ ότι υπερβάλλουν όσοι υπερτονίζουν τον κίνδυνο από τους ερυθρούς ή μαύρους στρατούς (για να μη μιλήσω για τους πράσινους και κίτρινους). Δεν νομίζω ότι στην πραγματικότητα είναι τόσο πολλοί πλέον αυτοί θα ήταν διατεθειμένοι να «κόψουν τη χώρα στα δύο» για την μπάλα, για να θυμηθούμε το παλιό ποδοσφαιρικό κλισέ που έγινε της μόδας το 1988 με το πρωτάθλημα της ΑΕΛ. Έχουν αλλάξει οι εποχές και ο μικρόκοσμος των κοινωνικών δικτύων δεν αντανακλά πιστά την πραγματικότητα.

    Ο λόγος που η πολιτική τάξη διαχρονικά υπερτονίζει τον κίνδυνο αυτό είναι πιο πεζός: οι σχέσεις με τα ερυθρά, μαύρα, κίτρινα, πράσινα αφεντικά παίζουν μεγαλύτερο ρόλο στο μυαλό τους από τον φόβο των αντίστοιχων στρατών.

  208. Alexis said

    #206: Μουντρούχος είναι πανελλήνιο νομίζω, το λένε παντού.

  209. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Είχατε μεταμεσονύκτιο πάρτι βλέπω 🙂
    186: Λού, ρίξε και κανένα οπτικό 😋 με τα έξοχα στιχάκια σου

  210. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    204 Ποιες ειναι οι πραγματικές μεταγραφές του Παναθηναϊκού, να ξέρω να χαρώ;

  211. Pedis said

    # 207 – εγώ πάλι βλέπω κάθε κυριακή δεκάδες χιλιάδες μαλάκες εθελοντικά να πληρώνουν για να πάνε να βρουν αφορμή να αρχίσουν μπινελίκια να εκτονωθούν και να νιώσουν την ικανοποίηση να είναι μέλη της οπαδικής αγέλης.

    Είναι ικανοί για όλα.

  212. Pedis said

    http://www.topontiki.gr/sites/default/files/styles/article_main/public/article/2020-01/aus.jpg?itok=OYrw2jeU.%CE%BE%CF%80%CE%B3

  213. # 210

    Καρλίτο

    κι αυτοί που ήρθαν κατ΄ευθείαν ενδεκαδάτοι και όχι Μολό και αν μας βγει ένας Μακέντα από δέκα Αρμενάκους

  214. Pedis said

    πάλι,

    επειδή με αυτα τα άχρηστα τα αντρόιντ ποιος ανοίγει λινκ και ξαναφορτώνει και ξαναμανά.

  215. sarant said

    213 Κάμποσοι από αυτούς είναι δανεικοί, όχι;

  216. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα!

    164, ΔτΝ.
    Σωστό, ετυμολογικά-για την «τάμπια»! Δικό ΜΟΥ λάθος. (Βρε ΜΙΚ_ΙΕ, αφού είσαι …σε φάση «δημιουργικής αβεβαιότητας», γιατί δεν το ψάχνεις λίγο παραπάνω, καημένε; 🙂 )

    – Περί «ξύλινης», δες π.χ. εδώ http://www.ntelogo.com/439219290 μετά το: «Κατά τη διάρκεια της τελευταίας φάσης της πολιορκίας του Χάνδακα,…»
    (Απόσπασμα από τον 2ο τόμο του έργου της αρχαιολόγου Λιάνας Σταρίδα ‘Υπήρχε μια πόλη…’)

    209, Ιατρού : 😆👍

  217. loukretia50 said

    209. Ό- λε! άξιος!!!

    Εσύ με τις φωτοσουπιές κι εγώ με τις λεζάντες
    Πάμε ν΄ανάψουμε φωτιές να βρίζουνε οι πάντες!

    (πάντα ήθελα να το γράψω αυτό! –
    Με τον προσήκοντα σεβασμό πάντα!)

  218. # 215

    Νίκο, οι δανεικοί έχουν οψιον αγοράς, δεν αλλάζει κάτι. Σημασία έχει πως είναι από άλλο ράφι και είναι ενδεικτικό πως κάτι πάει να αλλάξει στον χάρτη, είτε με αυτή την ιστορία με τον ΠΑΟΚ είτε αν ξεφύγουν από έλεγχο οι δίκες Μαρινάκη.
    Δυστυχώς πολλοί από τους γράφοντες εδώ παίρνουν ελαφρά την κατάσταση όπως τότε με τον Βασιλειάδη ενώ η ταύτιση Νουδούλας-Μαρινάκη τους απέδειξε πως είχαν άδικο , το ίδιο με τα παόκια που ψήφισαν Νουδούλα και δεν ήταν λίγα.
    Οσοι αδιαφορούν γι αυτά στην ουσία δέχονται πως θα μπορεί ο κάθε υφυπουργός να ορίζει μια «ανεξάρτητη» αρχή να βγάζει γνωμοδότηση και να είναι δεσμευτική για τα δικαστήρια, δηλαδή είναι σαν να καταργεί τα δικαστήρια.
    Το πως άλλαξε την ποινή η Νουδούλα φοβούμενη την γενική κατακραυγή και συγχρόνως με τις αφαιρέσεις βαθμών να κάνει πάλι χάρτινο το πρωτάθλημα- γιατί με υποβιβασμούς θα κοβόταν σίγουρα η χώρα στα δύο είναι πουστιά ανάλογη της πουστιάς Βασιλειάδη με τους αθλητικούς εισαγγελείς που ασκούσαν μονόπλευρη δίωξη ώστε να μην κρίνεται ποιός είναιυπαίτιος βάσει των κανονισμών αλλά των δηλώσεων Βασιλειάδη.
    Καλό θα ήταν να δεις την συνέντευξη Κοντονή, λίγα είπε αλλά πολλά εννοήθηκαν, η απομάκρυνση του ήταν συμβιβασμός του Τσίπρα για να αποφύγει την μετωπική με Μαρινάκη.

  219. Γς said

    119:

    Το όνομα Κόκκινη Πλατεία δεν προέρχεται ούτε από το χρώμα των τούβλων γύρω της (που στην πραγματικότητα ήταν ασπρισμένοι σε κάποια σημεία της ιστορίας) ούτε από την σύνδεση του κόκκινου χρώματος με τον κομμουνισμό. Μάλλον, το όνομα προήλθε από το Ρωσικό επίθετο красный, θηλ. краснaя που είχε τη σημασία «όμορφος, ωραίος»΅

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%8C%CE%BA%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7_%CE%A0%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1#%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B1

  220. Γς said

    Κόκκινη είναι και η πολιτεία της νήσου Ρόδου [

    Από τους πρώτους κατοίκους της, τους Ολλανδούς: “Red Island” (Roodt Eylant).

    https://caktos.blogspot.com/2014/08/rhode-island.html

  221. Πουλ-πουλ said

    Δύτη, Aerosol

    Τι γίνεται; Πιάσατε κινηματογραφική κουβέντα, ενώ εγώ βρισκόμουν σε ανύποπτο ύπνο.
    Aerosol: Πράγματι, πολλές γαλλικές ταινίες έχουν αυτή την ελιτίστικη, κάπως ενοχλητική πόζα. Αλλά να πετάς τη σκούφια σου για τον βασιλιά της brutal πόζας, τον Ταραντίνο;
    Δύτη: Έτσι είναι οι Βερόνικες της ζωής μας. Τις βλέπουμε και ξαναβλέπουμε, αλλά κατά βάθος δεν μας αρέσουν.

  222. H. Mandragoras said

    188: Καλημέρα! Πράγματι δεν μου πέρασε χθες από το μυαλό το παράδοξο του πολωνικού granatowy. Ίσως γιατί ακόμα δεν το έχω δεχτεί κι εγώ ο ίδιος :D. Ευχαριστώ για την επισήμανση! Και ευχαριστώ και τον Αβονίδα που μου είπε ότι με ψάχνετε αγαπητέ συμπάσχοντα πολωνομαθή Rogeriusze!

    H δική μου ιστορία με το granatowy είναι που το ραδιοταξί με ενημέρωσε ότι έρχεται ένα granatowy VW, εγώ περίμενα ένα κόκκινο, και εμένα με περίμενε στη γωνία ένα μπλε. Και παίζει να ξανασυμβεί 😛

    Μου φαίνεται λίγο απίθανη η ιστορία με τον οίνωπα πόντο. Δηλαδή τί, κάποιος μετέφρασε το γρενά σε «οινω…κάτι» και μετά κάποιος πίσω σε μπλε; Απίθανο. Κυρίως μετά τον 19ο αιώνα. Και αντε και έγινε. Άλλαξε τη σημασία της λέξης σε όλο τον πολωνόφωνο πληθυσμό; Τί εθνικότητας η δασκάλα;

    Granat στα πολωνικά είναι το ρόδι (και η χειροβομβίδα) αλλά και ο γρανίτης. Οι πολωνοί (συμπεριλαμβανομένης της δασκάλας) μου λένε ότι το χρώμα πάιρνει το όνομά του από το πέτρωμα. Κάπου θα δαν μπλε γρανίτη, κόλλησε. 😉

  223. Γς said

    και η Ζωή Κωνσταντοπούλου εναντίον της νέας ΠτΔ στον Σκάι τώρα.

    Για την υπόθεση του Αλεξάντερ Βίνικ [Mr. Bitcoin]

  224. Γς said

    Αυτήν την Avanti Popolo – Bandiera Rossa την βάλαμε;

    https://caktos.blogspot.com/2014/03/avanti-popolo-bandiera-rossa.html

  225. sarant said

    220 Aλλά το γράφουν με Rh λες και προέρχεται από τη Ρόδο.

  226. Γς said

    224:

    Αχ και πως κολλάει εδώ το παρτιζάνικο Bella Ciao του μακαρίτη κόκκινου παπά Don Andrea Gallo

  227. Αγγελος said

    (199) Αποκλειστικά για το θέμα της προφοράς:
    = οι συλλαβές τύπου άρρητος, έρριψα κλπ. δεν θεωρούνταν θέσει μακρές και στην κλασική μετρική; Γιατί να συνέβαινε αυτό αν τα διπλά σύμφωνα, και δη το ρρ, προφέρονταν ήδη μονά στην κλασική εποχή;
    = οι γραμματικοί, μερικούς αιώνες αργότερα, δεν δίδασκαν ότι στο ρρ το πρώτο ρ ψιλούται και το δεύτερο δασύνεται; Και οι Ρωμαίοι δεν το μετέγραφαν συστηματικά ως rrh; Τι διαστροφή θα ήταν αυτή αν ήδη στην κλασική εποχή προφερόταν όταν απλό ρ;
    Αφήνω που σε ορισμένα ιδιώματα κάποια διπλά σύμφωνα (όχι όμως, από όσο ξέρω, το ρ) προφέρονται και σημερα διπλά!

  228. H. Mandragoras said

    188-222 Λοιπόν αυτό με το γρανίτη και το granatowy που είπα, και άκυρο και κοτσάνα. Συγνώμη για την παραπληροφόρηση. Granat είναι ο ημιπολύτιμος λίθος γρανάτης που σχετίζεται επίσης με το ρόδι. Τουτέστιν καμία σχέση.

    Το έψαξα λίγο παραπάνω. Και δεν έβγαλα άκρη. Επιβεβαιώνω ότι η λέξη χρησιμοποιούνταν παλιά για το βαθύ κόκκινο, αλλά ήδη νωρίς και για το βαθύ μπλε. Πχ ήδη τον δεκατο ένατο αιώνα μιλάνε για granatowe jagode (είδος βατόμουρου που είναι μπλε προς μαύρο). Το πλησιέστερο σε εξήγηση που βλέπω (poradniajezykowa.us.edu.pl, Πανεπιστήμιο της Σιλεσίας, που αναφέρει το ετυμολογικό λεξικό του Andrzej Bańkowski) είναι ότι η σημασία «βαθύ μπλε» προέρχεται από είδος υφάσματος που ονομαζόταν επίσης granat. Κατα το ίδιο λεξικό granat είναι και μικρό πανί στο μπροστινό μέρος πλοίου… Βεβαίως ακόμα κι έτσι το πρόβλημα μετατίθεται στο «γιατί μπορεί ένα μπλε ύφασμα να λέγεται granat;». Ξύπνησε το nerd μέσα μου… Μάλλον θα επανέρθω.

  229. sarant said

    228 Όσο πάει και περιπλέκεται 🙂

  230. Γιάννης Ιατρού said

    217: … να βρίζουνε οι πάντες…
    χαχαχα, κακόψυχοι γαρ Λού 🙂 🙂

    188 και λοιπά.. 229: κουλουβάχατα θα γίνουμε, αλλά μ΄αρέσουν αυτού του είδους οι έρευνες. Συνέχισε!

  231. Triant said

    223: Φώτοσοπ ή πράγματι οι δύο αστυνομικοί που συνοδεύουν τον mr. Bitcoin είναι δίδυμοι; Ή μήπως όλοι μετά από χρόνια στην αστυνομία γίνονται έτσι;

  232. loukretia50 said

    228.
    Eσείς κάνατε την ερώτηση? http://www.poradniajezykowa.us.edu.pl/baza_archiwum.php?POZYCJA=100&AKCJA=&TEMAT=Etymologia&NZP=&WYRAZ=
    και αναλύουν αυτά που γράφετε?
    Please explain the change in the meaning of navy blue .
    As early as the 19th century, navy blue meant ‘intensely red’ and it was associated with the pomegranate fruit (its interior). How did it happen that in the 20th century this color began to mean ‘dark blue’ (and it is still true today)? Does it have anything to do with the military, the color of the uniforms, because e.g. in English navy blue is dark blue or navy blue ?

    The noun garnet and the adjective navy blue are used to denote dark blue sporadically already in the second half of the eighteenth century. Earlier – from the 16th century – the word pomegranate meant ‘southern tree and its fruit’ (in the 15th century the pomegranate was called: pomegranate apple ), from the 18th century – ‘semi-precious stone’ (a mineral so probably named after a dark red color), as while the name of the dark blue token was popularized in the nineteenth century. It is worth noting that the early works of Polish Romanticism testify to the use of the word in question in the meaning of ‘dark red’. The adjective navy comes from Middle-High German – * grān , gran meaning ‘scarlet color’. Some researchers assume that there has been a change of meaning here, consisting of the transition from naming the color of blood red by purple, dark purple to the contemporary dark blue (see Franciszek Sławski Etymological Dictionary of the Polish language ). This problem is perceived differently by Andrzej Bańkowski ( Etymological Dictionary of the Polish Language ), who gives the meaning of the lexeme grenade : 1) ‘Old Polish rapier, with a long, very narrow angular wedge (to pierce the opponent with a seatpost, i.e. push)’, XVI- Seventeenth century;
    2) ‘a type of semi-precious stone (usually bright red, but also other colors; one of the most popular decorative stones in the Middle Ages)’;
    3) ‘pomegranate’; 4) «pomegranate» – a tree, 17th century;
    5) ‘kind of former explosive missile’, used in this sense from the second half of the 17th century to the first half of the 19th century;
    6) ‘modern projectile exploding with a fuse, hand-thrown’;
    7) ‘type of colorful cloth’, 17th century; 8) ‘dark blue color’;
    9) ‘kind of small mast at the front of the ship’, 18th century; 10) ‘dark Corsican wine’. The author admits that navy blue in the meaning of ‘dark blue color’ comes from the seventh meaning – ‘a kind of colorful cloth’, because in the 17th century cloth was just that color. Similarly, in the case of the adjective navy blue – its «dark blue meaning» also has semantic justification in cloth color.

    Eνώ απλά έψαχνα για τους γνωστούς Grenadier Guards :
    Their scarlet tunics and bearskins are recognised across the world. Their motto :
    ONCE A GRENADIER, ALWAYS A GRENADIER …αυτό μάλλον κάτι μου θυμίζει…

  233. Spyros said

    175: Ευχαριστώ πολύ, δεν το είχα δει.

  234. Πέπε said

    @227:
    Ολόκληρο το δεύτερο μέρος του σχολίου, μέχρι κεραίας όμως, με εκφράζει σαν να το είχα γράψει εγώ. (Και το πρώτο είναι εξίσου σωστό, απλώς δεν το είχα σκεφτεί.)

  235. H. Mandragoras said

    232: Όχι δεν ήμουν εγώ, αλλά αυτή είναι η πηγή που αναφέρω. Ακριβώς τα ίδια λέει, μόνο που εγώ τα βρήκα στα πολωνικά. (Ή το μεταφράσατε;)
    Μιλώντας με μια συνάδελφο, μια ιδέα είναι ότι οι χρωστικές ενίοτε δίνουν άλλο χρώμα αναλόγως με την ποσότητα που χρησιμοποιεί κανείς ή με το χρόνο κλπ κλπ, οπότε η χρωστική που δίνει το σκούρο μπλε, μπορεί να έδινε και σκούρο κόκκινο με άλλη κατεργασία. Αλλά εικασίες… τίποτα βάσιμο…
    Θαρρώ πρέπει να ψάξει κανείς για κάτι μπλε που να λέγεται – λεγόταν granat, ή κάτι τέτοιο. Τίποτα στρατιώτες ξερωγώ, καληώρα οι γρεναδιέροι, που να ρίχναν χειροβομβίδες και να φορούσαν μπλε σε κάποιον στρατό.
    Όταν βγάλω άκρη θα σας πω 😀

  236. H. Mandragoras said

    229: Τελείως… και έγινε η έμμονη ιδέα της μέρας…

  237. H. Mandragoras said

    229: Επίσης αυτό με τον γρανάτη… Ήλπιζα σε κάποια πολωνική ποικιλία που να έιναι μπλε, αλλά η wikipedia ενημερώνει ότι μπορεί να πάρει όλα τα χρώματα εκτός από μπλε.

  238. rogerios said

    Φίλτατε H. Mandragoras, ευχαριστώ πάρα πολύ για τις απαντήσεις! [παρεμπ. ακόμη ένα ευχαριστώ στη Λουκρητία!] Στην ίδια πηγή έπεσα κι εγώ προ εικοσαημέρου όταν προσπαθούσα να κατανοήσω το αίνιγμα του granatowy και τη θυμάμαι ακριβώς επειδή ήταν η πιο αναλυτική από όλες. Δυστυχώς, απ’ ό,τι φαίνεται δεν υπάρχει προφανής εξήγηση για αυτήν τη σημασιολογική μεταπήδηση από το βαθυκόκκινο στο μπλε. Ποιος να ξέρει, άραγε, τι συνέβη στ’ αλήθεια!

  239. loukretia50 said

    235. grenadier!! κυκλοφορούσε και σε μπλε !!

    L’uniforme des grenadiers de France
    http://grenadiers-de-france.e-monsite.com/pages/l-uniforme-des-grenadiers-de-france.html

    Έχουμε τα εκρηκτικά από το ρόδι – το χρώμα του αίματος συνεπικουρούντος – τους Εγγλέζους σε χρώμα κόκκινο και τους Γάλλους σε μπλε /κόκκινο.

  240. loukretia50 said

    239 συνέχεια
    Oι Γάλλοι ναυτικοί όπως βλέπουμε σε γκραβούρες , από κόκκινο/μπλε έγιναν απλώς μπλε – άκρη δε βγαζω, αλλά ήταν απολαυστικό χάζεμα!
    https://historic-marine-france.com/uniforme/uniformeimagerie.htm

  241. H. Mandragoras said

    239: Λέτε; Έχει γούστο! Θα ρωτήσω πιο πολύ τριγύρω. Αλλά μοιάζει λογικό, έτσι;

    238: Ευχαρίστησή μου! Τα γουστάρω κάτι τέτοια!

  242. H. Mandragoras said

    239-240 Α! Και ευχαριστώ πολύ! 😀

  243. loukretia50 said

    ‘Αγγλος γρεναδιέρος γαλαζοαίματος ποιο χρώμα εννοεί?

  244. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἔστω καὶ καθυστερημένα, νὰ βάλω κι ἐγὼ τὸ κατιτίς μου.

    1. Πρῶτα γιὰ τὸ ἀγαπημένο μου χρῶμα, τὸ φωτεινὸ πορτοκαλοκόκκινο. Ὁ καθηγητὴς τῶν τεχνικῶν στὸ γυμνάσιο τό ᾿λεγε βερμιγιόν, ἀπὸ τὸ γαλλικό vermillon.

    Γκουγκλίζοντάς το, βρῆκα στὴν Wikipedia:

    » Etymology
    The word vermilion came from the Old French word vermeillon, which was derived from vermeil, from the Latin vermiculus, the diminutive of the Latin word vermis, or worm. The name originated because it had a similar color to the natural red dye made from an insect, the Kermes vermilio, which was widely used in Europe.
    »

    Ἡ Μαρία γράφει στὸ 162:

    » Απροπό το αραβικό .qirmiz έγινε στα γαλλικά kermès https://www.cnrtl.fr/definition/kerm%C3%A8s.

    Ἡ παραπάνω παραπομπὴ γράφει γιὰ τὴν ἐτυμολογία τοῦ kermès:

    » Étymol. et Hist. 1. Ca 1500 Kermes « cochenille » (Hortus sanitatis translaté de latin en françois cité par Sainéan, L’Hist. nat. et les branches connexes dans l’œuvre de Rabelais, p. 171); 1762 (Bonnet, Considérations sur les corps organisés, t. 2, p. 90 : le kermés […] est encore une gallinsecte); 2. 1584 bot. kermez (Du Bartas, Seconde sepmaine, Eden, 543 ds Œuvres, éd. U. T. Holmes, t. 3, p. 19); 1775 kermès (Dict. raisonné universel d’hist. nat., t. 2, p. 77 : Les Provençaux nomment ce chêne vert simplement kermès); 1808 chêne kermès (Baudrillart, Nouv. manuel forest., t. 1, p. 139); 3. 1737 pharm. (Lesage, Gil Blas, p. 1027). Empr. à l’ar.qirmiz « cochenille » (FEW t. 19, p. 95) v. alkermès, carmin, cramoisi. Le kermès, appelé graine en a. fr. et m. fr., a été considéré jusqu’au début du xixes. comme une excroissance du chêne vert, provoquée par la piqûre d’un insecte. La nature animale du kermès a été reconnue par l’Ital. Cestoni (1637-1718), cf. Batt., s.v. chèrmes, cit. de Vallisneri. Au sens 3, médicament, appelé communément poudre des Chartreux, mis en vogue en 1714 par le frère Simon (cf. Comm.). »

    Μὲ τὰ πολὺ φτωχά γαλλικά μου δὲν μπόρεσα νὰ βρῶ συσχέτιση μὲ τὸ ἀραβικὸ qirmiz στὴν παραπάνω ἐτυμολογία.

    Τί λένε γιὰ τὰ προηγούμενα οἱ εἰδικοί;

    2.Σχετικὰ μὲ τὶς ἀποχρώσεις τοῦ κόκκινου θυμήθηκα τὸν στίχο τοῦ ἀγαπημένου μου ποιητῆ Νίκου Καββαδία:

    Τὸ βυσσινὶ τοῦ Τισιανοῦ καὶ τοῦ περμαγγανάτου

    Περμαγγανᾶτο εἶναι τὸ ὑπερμαγγανικὸ κάλιο (KMnO4), ἰσχυρὸ ἀντιοξειδωτικὸ ἀντιδραστήριο· τὸ χρησιμοποιοῦσαν οἱ πόρνες γιὰ ἀπολύμανση.

    3. Σχετικὸ καὶ τὸ μυθιστόρημα Μὲ λένε Κόκκινο (Benim Adım Kırmızı), ἑνὸς ἁπὸ τοὺς ἀγαπημένους μου πεζογράφους, τοῦ Ὀρχὰν Παμούκ.

    4.Στὸ 160 ὁ ΜΙΚ_ΙΟΣ γράφει:

    » Εκτός από το kιrmιzι και al, οι Τούρκοι έχουν για το κόκκινο και τη λ. kizil »

    Θυμήθηκα τοὺς Κιζιλμπασῆδες (Qizilbash), μιὰ σιιτικὴ μειονότητα σὲ διάφορες περιοχὲς τῆς πρώην Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, ἀνάμεσά τους καὶ κάποια πομακοχώρια τῆς Θράκης. Δὲν εἶναι προσκολλημένοι στὸ αὐστηρὸ τυπικὸ τοῦ Ἰσλάμ, ἐνῶ κάποιοι φανατικοὶ δὲν τοὺς θεωροῦν μουσουλμάνους καὶ τοὺς κατηγοροῦν γιὰ ὀργιαστικὲς τελετουργίες.

  245. 244 Empr. à l’ar.qirmiz « cochenille »
    δηλ. emprunté à l’arabe

  246. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @244α. Συγγνώμην, τώρα εἶδα στὴν παραπομπὴ τῆς Μαρίας τὸ

    3. 1737 pharm. (Lesage, Gil Blas, p. 1027). Empr. à l’ar.qirmiz « cochenille »,

    ποὺ μοῦ εἶχε ξεφύγει στὴν ἀνάγνωση ἀπὸ τὸν ἱστότοπο τῆς παραπομπῆς. (Εἶχε πιὸ μικρὰ γράμματα) 😉

  247. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @245. Εὐχαριστῶ Δύτα μ᾿.

    Πάντως τὸ εἶχα δεῖ πρὶν ἐμφανιστεῖ τὸ σχόλιό σου. 🙂

  248. 🙂

  249. sarant said

    245-6 Για να μην το παρεξηγήσει κανείς που μας διαβάζει, emprunté à l’arabe θα πει, αντιαισθητικά ίσως, δάνειο ΑΠΟ τα αραβικά.

  250. Πέπε said

    249
    Αντιδιαισθητικά; 🙂

  251. αντιδιαισθητικά μάλλον 🙂

  252. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    208 Alexis >>Μουντρούχος είναι πανελλήνιο νομίζω

    Και μάλλον σωστά νομίζεις γιατί μούστρουχας ο δικός μας γκρινιαρόφατσος!
    Με αλλοίωσαν οι πανωμερίτες! 🙂 .

  253. loukretia50 said

    Γειά σου ΕΦΗ-ΕΦΗ !
    Ακριβοθώρητη έγινες κι εσύ εσχάτως!
    Εύχομαι νάσαι απλά πολυάσχολη.

    Λοιπόν, εγώ δεν ήξερα το μουντρούχο, Μαρία, πατσίσαμε!

  254. loukretia50 said

    …ξέρω όμως το μπουντρούχαλο!

  255. Μαρία said

    Για περισσότερα αντιαισθητικά να διαφημίσω το βιβλίο της Βαλτέρ https://laffont.ca/livre/l-aventure-des-mots-francais-venus-d-ailleurs-9782221140505/ που βλέπω οτι επανεκδόθηκε.

  256. loukretia50 said

    255. Ταμάμ!
    Να υποθέσω Απουσιολόγε – που τα πάντα ακούς- ότι δεν παίζει φρη κατέβασμα…

  257. rogerios said

    @256: Συναρπαστικό βιβλίο που άνετα και με μεγάλο ενδιαφέρον μπορεί να διαβάσει ο μη ειδικός σε ζητήματα γλωσσολογίας.

  258. loukretia50 said

    237. Ax! Όπως τόσα άλλα σε μια λίστα που εμπλουτίζεται συνέχεια με καινούργια βιβλία που δεν προσφέρονται δωρεάν! Γιαυτό είμαι τόσο ρετρό!
    Δυστυχώς το μόνο που μπορώ να προσφέρω είναι πρόθυμο ψάξιμο και ιδέες για κάτι που μ΄αρέσει.
    ————————-
    Αλήθεια, θυμάται κανείς μια κλασσική ταινία
    THE RED SHOES https://youtu.be/_n4CKeHHbU0?t=77 1948 σε μια πολύ χαλαρή μεταφορά του ομώνυμου παραμυθιού του Hans Christian Andersen?
    Αν και θα ταίριαζε καλύτερα ο τίτλος «obsessiοn” , και όχι μόνο για την ηρωίδα, είναι αληθινή αισθητική απόλαυση κυρίως για όσους αγαπούν το χορό.

  259. Μαρία said

    256
    Μάλλον απίθανο. Μόνο λίγο ακουστήρι https://www.youtube.com/watch?v=NJ8BOShaWXs

    257
    Αυτό που δεν κάνουν οι δικοί μας για τα ελληνικά. Όλα της τα βιβλία απευθύνονται στο πλατύ κοινό.

  260. loukretia50 said

    Τέλειο το «ακουστήρι» !! όπως λέμε μπανιστήρι!

  261. sarant said

    250-1 Ωχ ναι, αντιΔιαισθητικά!

  262. Γιάννης Ιατρού said

    256, 259: Έτσι

  263. aerosol said

    #221
    Ο Ταραντίνο έχει έντονη μανιέρα. Σαν κάθε μανιέρα, είτε σου πάει είτε όχι. Πάντως η δική του είναι σαφής, αυτοσαρκαστική, με πολύ αγάπη για τις αναφορές του, τις οποίες σέβεται και παρωδεί ταυτόχρονα. Έχει και αντικειμενικές αρετές, όπως μια σπάνια μαστοριά σε δομή σεναρίου και μοντάζ -για να μην γενικεύσω, τουλάχιστον το Pulp Fiction ορθώς διδάσκεται και αναλύεται σε σχολές κινηματογράφου ανά τον κόσμο.
    Πολλοί Γάλλοι καλλιτέχνες (συγγραφείς, σκηνοθέτες, μουσικοί, ζωγράφοι) βρίσκω πως κινούνται σε μια συλλογική επίφαση ρηχής σοβαροφάνειας. Ενίοτε ενδεδυμένη με μια ρηχή ανατρεπτικότητα που δε (με) πείθει, κατάλληλη μάλλον για να ρίχνει φιλότεχνες νεαρές παρά για να αντέξει στο χρόνο. Κάτι που δεν βλέπω στους Ιταλούς αντίστοιχους, οι οποίοι στον κινηματογράφο τουλάχιστον, μου πάνε πολύ. Τεσπα, για να μην αδικήσω μια ολόκληρη χώρα, ας το πούμε απλά προσωπική μου οπτική. Ανταλλάσσω όλη τη φιλμογραφία του Ρομέρ για ένα Φελλίνι.

  264. loukretia50 said

    263. Πώς να συγκρίνεις μια πράσινη αχτίνα με τη λάμψη του μάγου?
    Έστω κι αν δείχνουν – με τον τρόπο τους – πως η ζωή είναι ένα ρομάντζο που αξίζει να θυμάσαι!
    Το πλοίο φεύγει, αλλά ο δρόμος είναι πάντα εδώ!

  265. Πουλ-πουλ said

    264
    Δεν αντιλέγω, αλλά και οι λέξεις εκτός από την ιστορία, έχουν και τη σημασία τους. Έτσι όταν δεν μας αρέσει κάτι, το λέμε απαξιωτικά πόζα, ενώ αντίθετα όταν είναι του γούστου μας, το ανυψώνουμε σε μανιέρα. Και εγώ διασκεδάζω με τον Ταραντίνο, έχει κινηματογραφικές αρετές, αλλά ως εκεί.

    Όσο για το βάθος που λες, ας συγκρίνουμε την τελευταία του υπερπαραγωγή για το Χόλυγουντ, με τη «Γυναίκα που φλέγεται». Η πρώτη είναι αμερικανιά για τα συγκινημένα παπιγιόν στην απονομή των Όσκαρ, ενώ η δεύτερη ένα πράσινο μεταξωτό φόρεμα.

  266. loukretia50 said

    265. στον Αεροζόλ να τα πείτε!
    Εγώ δεν άντεξα τη μανιέρα στο Reservoir dogs!

  267. Πουλ-πουλ said

    Έχετε δίκιο στον Lukretia, στον Aerosol απευθυνόμουν.

  268. Πέπε said

    @265:
    > > το ανυψώνουμε σε μανιέρα

    ??
    Είχα την εντύπωση ότι η μανιέρα, αν δεν προσδιοριστεί ειδικότερα, είναι μάλλον αρνητική λέξη. Η επανάληψη, η συνταγή, η επανάπαυση…

  269. Πουλ-πουλ said

    268
    Μα την έθεσα σε αντιδιαστολή με την πόζα.

  270. loukretia50 said

    Πέπε, νομίζω ότι ισχύει γενικά, συνδέεται με το δήθεν, αλλά για ταλαντούχους καλλιτέχνες είναι ιδιαίτερα κολακευτικό, τους ξεχωρίζει από το πλήθος.
    Και για τον Ταραντίνο ισχύει αυτό που είπε ο Δύτης , περνάς καλά – ανάλογα τις αντοχές σου! – αναγνωρίζεις τη μαστοριά του και ή σου πάει πολύ ή καθόλου!

  271. aerosol said

    #269
    Δεν τα έβαλα σε αντιδιαστολή. Επίτηδες, μάλιστα, επέλεξα για χαρακτηρισμό μια λέξη που συνήθως χρησιμοποιείται αρνητικά, κάθε άλλο παρά την (ή τον) ανυψώνω. Oι μανιερίστες ή σου πάνε ή δεν σου πάνε, και για τους πιο πολλούς θεωρείται μειονέκτημα ο μανιερισμός. Οπότε κακώς μου καταλογίζεις κάποια «πονηριά» στον τρόπο, ειδικά εφόσον η ιστορία της λέξης είναι τέτοια. Εμένα ο συγκεκριμένος κύριος μου πάει, για διάφορους λόγους.

    Η πόζα δεν είναι «η μανιέρα όταν δεν μου αρέσει». Έβαλα σε αυτή την κατηγορία μια μεγάλη ομάδα καλλιτεχνών. Οι τρόποι που χρησιμοποιούν τα μέσα τους δεν είναι κατ’ ανάγκη αναγνωρίσιμοι ως ιδιοσυγκρασιακοί. Οπότε σαφώς δεν μιλάμε για σύγκριση ίδιου πράγματος. Όπως ήδη τόνισα, εκφράζω υποκειμενική άποψη -εμμονή, αν θέλεις- στο ότι βρίσκω κάποια κοινή σοβαροφανή επιπολαιότητα στον τρόπο που κινούνται πολλοί Γάλλοι δημιουργοί. ΟΛΩΝ των τεχνών. Νομίζω πως έχουν πουλήσει την Τέχνη τους καλύτερα, όπως έχουν πουλήσει την αντίστασή τους στον Β’ ΠΠ, που δεν ήταν και τίποτα ιδιαίτερο. Μπορεί να μένω πιο πολύ σε ότι δε μου αρέσει, μπορεί να γίνομαι υπερβολικά αυστηρός. Έχω κάποια επιχειρήματα αλλά δεν κουράζω μ’ αυτά: αναγνωρίζω πως στην ουσία μιλάμε για αναπόδεικτα πράγματα, μη μετρήσιμα.

    Αν έκανα όντως μια σύγκριση, αυτή μάλλον ήταν ανάμεσα σε Γαλλικό και Ιταλικό κινηματογράφο, και στην ουσία σκέφτομαι τους μεγάλους δημιουργούς των προηγούμενων δεκαετιών, αυτούς που σφράγισαν το σινεμά. Για μένα οι Ιταλοί σαφώς υπερτερούν.

  272. Πουλ-πουλ said

    271
    Καλημέρα
    Ωραία, η συζήτηση άνοιξε πολύ, και λίγο θόλωσε ο στόχος.
    Ας ξαναπιάσουμε το νήμα.
    Για να γίνει σαφής η άποψή μου, στο #265 έκανα μια νύξη συγκρίνοντας δύο ταινίες του 2019.
    Τι λες;

  273. aerosol said

    #272
    Ούτε που κατάλαβα πως έχουμε στόχο! 😀
    Θα σε απογοητεύσω, δεν έχω δει καμία από τις δύο. Τα τελευταία χρόνια είναι συχνό να μένω πίσω κινηματογραφικώς, ακόμα και στις ταινίες που θέλω πολύ να δω. Ξέρω πως αργά ή γρήγορα θα δω του Κουέντιν, δεν είμαι σίγουρος για την άλλη. Να θυμίσω πως υπάρχουν συγκινημένα κοστούμια Γάλλων σχεδιαστών και στην απονομή των Σεζάρ. Αυτό δεν σημαίνει πως οτιδήποτε βγει από τη Γαλλία θα το βρω κακό, δεν είμαι τόσο κολλημένος. Οπότε δεν ξέρω αν μας λέει τίποτα η σύγκριση οποιονδήποτε δύο συγκεκριμένων ταινιών.

  274. aerosol said

    #270
    Είναι περίεργες οι μανιέρες Λου. Για πολλούς, και δικαίως, είναι δείγμα υπερβολικής αυταναφορικότητας, περίκλειστης τέχνης, τάσης για ασφάλεια και έλλειψης ευελιξίας. Γραφικότητας σχεδόν. Εγώ είμαι πιο ανεκτικός και, εάν και εφόσον βρω αρετές που με κερδίζουν, τις αποδέχομαι και τις αποζητώ. Σε τέτοιες περιπτώσεις νιώθω πως κάποιος δημιουργός μου καλύπτει ένα συγκεκριμένο κενό που δεν θα μπορούσε να καλύψει κανείς άλλος. Και το πότε λειτουργούν ή το πότε κουράζουν βρίσκεται πάντα στην κόψη του ξυραφιού. Φυσικά δεν είναι αυτή η μόνη προσέγγιση της Τέχνης που με συγκινεί, αλοίμονο!
    Καταλαβαίνω απόλυτα γιατί να μη σου πάει ο Ταραντίνο. Αλλά χαίρομαι που αναγνωρίζεις και μια (αντικειμενική, ας πούμε…) μαστοριά σε αυτό που κάνει.

  275. loukretia50 said

    272. Με μπερδέψατε με τον τίτλο, «Portrait of a woman on fire » όντως είναι μια ταινία που θέλω πολύ να δω και την είχα ξεχάσει,

    αλλά όπως την αναφέρετε θυμίζει μια παλιά γερμανική – δεκαετία 80 – που δε μου άρεσε καθόλου.

  276. loukretia50 said

    σόρυ που βγήκε ολόκληρο, κατά λάθος!

  277. loukretia50 said

    274. Προσπαθώ να μην είμαι κολλημένη, έστω για ν΄ανακαλύπτω μια διαφορετική οπτική που θα με κερδίσει, και να απολαμβάνω το σινεμά που λατρεύω.
    Δυστυχώς δεν το καταφέρνω πάντα, γιατί παθιάζομαι τόσο μ΄αυτά που με εκφράζουν όσο και μ΄εκείνα που με απωθούν.
    Οι μεγάλοι του Ιταλικού κινηματογράφου μετέφεραν και δικά μου όνειρα στην οθόνη. Με τη γαλλική κουλτούρα η σχέση μου είναι πιο περίπλοκη!
    Τη βία όμως δεν την αντέχω καθόλου.
    Και στις ταινίες του Ταραντίνο, όσο σχηματική κι αν είναι, ακόμα και τώρα, θα κάνω «ματάκια» σε πολλές σκηνές!
    Δεν το λες ακριβώς ωριμότητα!

  278. 225, … το γράφουν με Rh …

    Το Rh αντί για σκέτο R τροφοδοτεί συχνά κλισέ με τους Rhodes Scholars που αναφέρονται ως Road Scholars (γεμάτο το γκουγκλ). Διάσημος Rhode Scholar, μεταξύ άλλων, ο Μπιλ Κλίντον.

    Το λογοπαίγνιο το είχα πρωτοδεί παλιά στην παρουσίαση ενός συναδέλφου που είχε αναπτύξει μια τεχνική για να εκτιμήσει πόσο θα αντέξει νέα επίστρωση με άσφαλτο στον δρόμο – τίτλος: Road scholars at work.
    (ΣΣ. Η εκτίμηση για την αντοχή της ασφάλτου περιλάμβανε και πειραματικό σφάλμα.)

  279. *Rhodes

  280. aerosol said

    #277
    Σε γενικές γραμμές δε με ενοχλεί η βία στην τέχνη -με εξαιρέσεις. Ίσως είναι μια συχνή αντρική οπτική, ενώ αρκετές γυναίκες τις απωθεί. Ακόμα περισσότερο δε με ενοχλεί η προσχηματική, «καρτουνίστικη» βία, η οποία είναι σχεδόν λες και ο Μπαρμπα-Γιώργος σφαλιαρίζει τον Καραγκιόζη. Κάπου εκεί εντάσσω συνήθως τον Ταραντίνο, όσο αιματηρός και να γίνεται. Ενίοτε, όπως στο Kill Bill, είναι εμφανές πως παρωδεί και αυτοπαρωδείται. Για μένα, μάλλον εξορκίζει και εκτονώνει την πίεση από την σοβαρή και πραγματική βία της ζωής. Αλλά καταλαβαίνω απόλυτα το να μην την αντέχεις, δεν αντιδρούμε ολοι με τον ίδιο τρόπο στα έντονα ερεθίσματα, ούτε το οφείλουμε σε κανέναν.
    Παραδόξως, έχω δει πως μπορεί να μου γίνει ενοχλητικό το να βλέπω κάποιον να βασανίζεται ψυχολογικά λόγω έλλειψης επικοινωνίας, όταν η λύση του «προβλήματος» είναι προφανής αλλά δεν δίνεται. Έχει τύχει να νιώσω άβολα και να μου σφιχτεί το στομάχι σε κωμωδία παρεξηγήσεων! Ενώ όταν ο καμπόης εξολοθρεύει ένα ολόκληρο χωριό, όλα είναι ήρεμα και ανάλαφρα στο σύμπαν… Διότι, όπως καταλαβαίνεις, έχω κι εγώ μια άλφα ωριμότητα!

  281. loukretia50 said

    280. Γιαυτό ανέφερα το Reservoir dogs. – υπέροχο στήσιμο by the way! Mr Orange etc!
    Nοιώθεις όμως πως η βία είναι πραγματική, σε υποβάλλει.

    (τέλος) Απόλυτα κατανοητό!
    Το πάω πιο μακριά, συνήθως δεν αντέχω καθόλου τις κωμωδίες παρεξηγήσεων! – εντάξει, δεν εννοώ Σαιξπηρική θεατρική παράσταση!
    Η φάρσα σαν είδος δε μ΄αρέσει – ούτε οι φάρσες.

  282. Πουλ-πουλ said

    Aerosol – Loukretia

    Ωραία λοιπόν, εδώ κλείνει η μικρή μας συζήτηση για τις ταινίες, που ξεκίνησε ανεπαισθήτως από τα τρία χρώματα της γαλλικής σημαίας. Και αν φάνηκα υπερασπιστής των γαλλικών ταινιών, δικό μου λάθος, δεν ισχύει. Άλλωστε δεν πιστεύω σε εθνικές σχολές.
    Loukretia, τώρα που γνωριστήκαμε, μίλα μου στον ενικό, σε παρακαλώ.
    Aerosol, καλή αντάμωση στις σκοτεινές αίθουσες (παρά λίγο να γράψω στα γουναράδικα).

  283. loukretia50 said

    282. Xαίρομαι πάντα όταν έχω την ευκαιρία να μιλήσω για θέματα που αγαπώ. Οι διαφωνίες με χιούμορ και επιχειρήματα μ΄αρέσουν πολύ!
    Και με πρόλαβες σε κάτι που ήθελα να γράψω νωρίτερα :

    Καταλαβαίνω την επιφύλαξη να μη μου δίνουν θάρρος, αρχίζω την πολυλογία, αλλά…
    Δε θέλω να μου μιλάει κα-νέ-νας στον πληθυντικό!
    Ακούει ο Rogerios κι ο Mandragoras?

    (Δεν είμαι δα και η πρεσβυτέρα του ιστολογίου.. νομίζω!)

  284. rogerios said

    @283: Słucham! Μήνυμα ελήφθη! [παρεμπ., χρησιμοποίησα εγώ πληθυντικό σε αυτό το νήμα;] 😉

  285. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @283.Loukretia50 said:

    » Δεν είμαι δα και η πρεσβυτέρα του ιστολογίου..

    Ὄχι, παπαδιά μου! 🙂

  286. loukretia50 said

    284. Το αποφύγατε με κομψό τρόπο!
    ΥΓ. Δυστυχώς δεν ξέρω Πολωνικά!

  287. loukretia50 said

    για νέους και παλιούς φίλους :
    Σ΄αυτό υπάρχουν αρκετά για χάζεμα, αν ενδιαφέρεται κανείς
    LE MEDIA DE L’ HISTOIRE
    Imaginaire médiéval
    XIXe siècle : le Moyen Âge, c’est romantique- Et Walter Scott est arrivé…
    https://www.herodote.net/XIXe_siecle_le_Moyen_Age_c_est_romantique-synthese-2557-6.php

    και μια ρούσα για τον αγαπητό Δον!
    Rusa Kosa imam https://youtu.be/-vWnpcfXhOY ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΟ ΠΟΜΑΚΙΚΟ

  288. Γιάννης Ιατρού said

    278: Μιχάλη, και σε blog υπάρχει 🙂 FAILBlog: Road Scholars at Work

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: