Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τρεις χώρες σε τρεις ώρες

Posted by sarant στο 17 Φεβρουαρίου, 2020


Χτες πέρασα από τρεις χώρες μέσα σε τρεις ώρες. Θα μου πείτε, εδώ στο Λουξεμβούργο, που είναι σε μέγεθος λίγο μικρότερο από τον νομό Ηλείας, κάτι τέτοιο δεν είναι και μεγάλο κατόρθωμα -λίγο να αφαιρεθείς ενώ οδηγείς, βγήκες από τα σύνορα που λέει ο λόγος. Ωστόσο, εγώ δεν οδηγούσα, περπατούσα -με τα πόδια πέρασα από τρεις χώρες σε τρεις ώρες.

Για να το καταφέρει κανείς αυτό, βέβαια, πρέπει να βρεθεί κοντά σε τριεθνές σημείο. Τριεθνές είναι το σημείο όπου συναντιούνται τα σύνορα τριών χωρών. Πριν από πέντε χρόνια είχα κάνει σύντομα λογο για τα τριεθνή σημεία, με αφορμή κάποιο μεταφραστικό λάθος σε άρθρο, και είχα υποσχεθεί κάποτε να γράψω άρθρο για τα τριεθνή -ε, ήρθε η ώρα.

Η Ελλάδα έχει τρία τριεθνή σημεία -για τους φαντάρους, βεβαια, το διάσημο είναι το τριεθνές του Έβρου, με Βουλγαρία και Τουρκία, που το λέγαμε παλιά «η πινέζα στον χάρτη» επειδή (υποτίθεται ότι) είναι τόσο ψηλά που να το σκεπάζει η μία από τις πινέζες που συγκρατούν τον χάρτη στον τοίχο και που ήταν και τόπος δυσμενούς μετάθεσης παλιά (και ακόμα θα είναι, ίσως). Το άλλο τριεθνές είναι μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας, λίγο πιο πάνω από τα Άνω Πορόια στο νομό Σερρών, και το τρίτο τριεθνές είναι μεταξύ Αλβανίας, Ελλάδας και Βόρειας Μακεδονίας, μέσα στη λίμνη Πρέσπα. Όταν είχα πάει στους Ψαράδες, είχαμε πάρει βάρκα και είχαμε πάει κοντά στο τριεθνές -ή, τέλος πάντων, έτσι έλεγε ο βαρκάρης.

Ο αριθμός των τριεθνών σημείων κάθε χώρας είναι συνάρτηση όχι μόνο της έκτασής αλλά και του αριθμού των χωρών με τις οποίες συνορεύει. Η τεράστια Κίνα έχει 16 τριεθνή, τα περισσότερα στον κόσμο, αλλά οι ΗΠΑ δεν έχουν κανενα. Το μικρό Λουξεμβούργο έχει τρία τριεθνή ενώ η Ισπανία έχει δύο όλα κι όλα κι αυτά χάρη στη μικροσκοπική Ανδόρρα. Η Αυστρία δεν είναι πολύ μεγάλη αλλά ως περίκλειστη χώρα και με πολλές όμορες έχει εννιά τριεθνή.

Τετραεθνές σημείο δεν υπάρχει. Κάποιοι θεωρούν τετραεθνές το σημείο ανάμεσα σε Μποτσβάνα-Ναμίμπια-Ζάμπια και Ζιμπάμπουε, όμως δεν είναι γνήσιο τετραεθνές αλλά δύο τριεθνή σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Αν πάλι κατέβουμε σε υποεθνικές οντότητες (άλα τις) ένα τετρασημείο βρίσκουμε στις ΗΠΑ, στο σημείο όπου συναντιούνται τα σύνορα ανάμεσα σε Αριζόνα, Κολοράντο, Νέο Μεξικό και Γιούτα, όπου, άμα δείτε στον χάρτη τα σύνορα είναι σαν να τα έχεις χαράξει με τον χάρακα (διότι, μάλλον, τα χάραξαν με τον χάρακα).

Υπάρχει όμως κι ένα άλλο πρώην τετραεθνές σημείο, που τώρα έχει υποβιβαστεί σε τριεθνές. Κοντά στο Άαχεν βρίσκεται το τριεθνές σημείο Γερμανίας-Ολλανδίας και Βελγίου -και ταυτόχρονα, στην ολλανδική πλευρά, η κορυφή με το μεγαλύτερο υψόμετρο της Ολλανδίας, στο δυσθεώρητο ύψος των 321 μέτρων. Είχα λοιπόν πάει εκεί, έχουν κι ένα μιραδόρ, παρατηρητήριο, που ανεβαίνεις και βλέπεις ολόγυρα τις τρεις χώρες, και είδα ότι μιλούσαν για «τέσσερις χώρες». Και πράγματι, όπως έμαθα, από το 1816 ως το 1920 υπήρχε η Ουδέτερη περιοχή του Moresnet, ένα κομματάκι γης με έκταση 1,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα, 1400 στρέμματα δηλαδή, που ανήκε από κοινού σε Πρωσία και Ολλανδία. Το Μορεσνέτ, ή όπως προφέρεται, είχε σύνορα, οπότε τότε υπήρχε τετραεθνές σε εκείνο το σημείο.

Από τα τριεθνή του Λουξεμβούργου, το πιο διάσημο είναι εκείνο που βρίσκεται κοντά στο Σένγκεν, τη διάσημη κωμόπολη του Λουξεμβούργου όπου υπογράφτηκε το 1985 η φερώνυμη συμφωνία που καταργεί τα εσωτερικά σύνορα ανάμεσα στα συμβαλλόμενα μέρη (περισσότερα εδώ). Το τριεθνές βέβαια είναι μέσα στο νερό του ποταμού Μοζέλα και δεν μπορεί κανείς να το επισκεφθεί.

Το πιο όμορφο τριεθνές, πάλι, είναι στον μακρινό Βορρά του Λουξεμβούργου, ανάμεσα σε Γερμανία και Βέλγιο σε μια περιοχή με εξαιρετικό φυσικό κάλλος (βορείου τύπου: ποτάμια, δάση, τέτοια). Και αυτό βρίσκεται μέσα στο νερό, αλλά είναι πιο προσιτό: ανεβαίνεις στη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Ουρ, που είναι το σύνορο Γερμανίας-Λουξεμβούργου, και βλέπεις το ρυάκι (δεν θυμάμαι το όνομά του) που είναι το σύνορο Λουξεμβούργου-Βελγίου. Εκεί που τέμνονται οι δυο γραμμές είναι το τριεθνές -έχω πάει κάμποσες φορές, μου αρέσει πολύ ο απώτατος Βορράς, κι έχω περπατήσει και «τρεις χώρες σε τρεις ώρες» και εκεί.

Το τρίτο τριεθνές, αυτό που πήγα χτες, είναι το πιο περιφρονημένο, διότι βρίσκεται σε (πρώην, έστω) βιομηχανική περιοχή, στην ανθρακοφόρο λεκάνη ανάμεσα σε Βέλγιο-Γαλλία και Λουξεμβούργο. Χτες η μέρα ξημέρωσε με βροχή, αλλά στις 10 το πρωί σταμάτησε και βγήκε κάτι σαν ηλιος, οπότε άρπαξα την ευκαιρία και πήγα για περίπατο, διότι στα μέρη τα δικά μας αν περιμένεις να έχεις απόλυτη ηλιοφάνεια για να ξεμυτίσεις θα βγεις από το σπίτι σου δυο μέρες τον Ιούνιο κι άλλες τρεις τον Αύγουστο. Τη διαδρομή την είχα χαράξει από τα πριν, και ήταν 13,5 χιλιόμετρα αλλά την τροποποίησα στην πορεία και βγήκε σχεδόν 15 (14,960 για την ακρίβεια)

Ο χάρτης:

Ξεκίνησα από την κεντρική πλατεία του Ροντάνζ, στο Λουξεμβούργο. Κατηφόρισα και σε ένα σχεδόν χιλιόμετρο έφτασα στα σύνορα με το Βελγιο.

Βέβαια, τα σύνορα σε αυτά τα μέρη είναι εντελώς ανύπαρκτα.

Εδώ τα καταλαβαίνεις από μια πινακίδα που λέει Βέλγιο κι άλλη μία πιο πίσω που αναφέρει τα όρια ταχύτητας στους διάφορους βελγικούς δρόμους (διαφέρουν: Λουξ και Γαλλία έχουν μέγιστο 130, οι Βέλγοι 120).

Περνάμε λοιπόν στο Βέλγιο και στην κωμόπολη Αthus. Στο σημείο που κάνει ένα δοντάκι η διαδρομή ο δρόμος ήταν κλειστός λόγω έργων και αναγκάστηκα να πάω από αλλού -είναι ένα ποταμάκι εκεί και δεν μπορείς να το περάσεις από οπουδήποτε, πρέπει να έχει γέφυρα.

Πέρασα επάνω από τον μεγάλο αυτοκινητόδρομο Ε411, και έφτασα στην Aubange, και πήρα τον δρόμο για Γαλλία. Όλη τη διαδρομή την έκανα από το πεζοδρόμιο διάφορων δρόμων εκτός από ένα μικρό κομμάτι που πέρασα μέσα από ένα πάρκο. Ο λόγος είναι ότι δεν βρήκα χαραγμένα πεζοπορικά μονοπάτια και δεν ήθελα να αυτοσχεδιάσω. Βέβαια, καθώς ηταν Κυριακή πρωί ελάχιστος κόσμος υπήρχε.

Κάπου στο 7ο χιλιόμετρο φτάνουμε στα γαλλικά σύνορα.

O δρόμος ανηφορίζει λιγάκι εδώ -όχι τυχαία, το πρώτο γαλλικό χωριό λέγεται Mont-Saint-Martin, και βρίσκεται σε ύψωμα. Χωριό ανθρακωρύχων, μεταναστών από την Ιταλία, όπως και το επόμενο χωριό που διέσχισα, που λέγεται Longlaville.

Tώρα βέβαια ο άνθρακας και η χαλυβουργία έχουν εκλείψει και όλες αυτές οι περιοχές έχουν παρακμάσει. Το εργατικό τους παρελθόν φαίνεται από το ότι εξακολουθούν να βγάζουν δήμαρχο κομμουνιστή ή αριστερό, και φαίνεται και στα ονόματα των δρόμων ή των κτιρίων. Η μικρή Λονγκλαβίλ έχει πνευματικό κέντρο Έλσα Τριολέ, βιβλιοθήκη Πωλ Ελυάρ, Σπίτι του Λαού (Maison du Peuple) και έχει και δημοτικό πάρκο με το όνομα του Ζακ Ντυκλό, παλιού Γ.Γ. του ΚΚΓαλλίας (σαν να είχαμε εδώ Πάρκο Νίκου Ζαχαριάδη π.χ. στη Νίκαια) το οποίο πάρκο είχα σχεδιάσει να το περάσω αλλά βρήκα την πόρτα του κλειστή «λόγω πτώσεως δέντρων» -πράγματι, φυσούσε πολύ σε όλη τη διαδρομή και όλες τις προηγούμενες μέρες. (Και στο Λουξεμβούργο τέτοιον καιρό βλέπεις στα δάση παντού δέντρα πεσμένα, κάποια θρυμματισμένα σχεδόν από τον αέρα). Επίσης παρέκκλινα λίγο από τη σχεδιασμένη διαδρομή για να περπατήσω πλάι στο ποταμάκι, που λέγεται Chiers και σχεδόν θα το λέγαμε άξιο του ονόματός του (chier στα γαλλικά δεν είναι καλό πράγμα, σημαίνει χέζω) γιατί ήταν θολό και βρώμικο.

Τα σύνορα του Λουξεμβούργου, κάπου στο 13ο χιλιόμετρο της διαδρομής, ήταν επίσης αόρατα. Πινακίδα με το όνομα της χώρας δεν είδα, μόνο την πινακίδα που ορίζει ότι μπαίνουμε στο (λουξεμβουργιανό) χωριό Ροντάνζ. (Τα λέω χωριά όλα αυτά, αλλά έχουν πάνω από 2000 πληθυσμό το καθένα).

Μετά τα λίγα πρώτα σπίτια του Ροντάνζ, που είναι μαγαζιά που πουλάνε τσιγάρα, μεσολαβεί μια σειρά από τεράστια βενζινάδικα, για κανα χιλιόμετρο, όπως σε όλα τα συνοριακά χωριά του Λουξεμβούργου, διότι η διαφορά της τιμής των καυσίμων είναι κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητη (όπως και των ποτών και τσιγάρων) κι έτσι όλοι έρχονται και φουλάρουν στο Λουξεμβούργο. Βενζινάδικο από τη γαλλική και τη βελγική πλευρά δεν βρίσκεις.

Μετά τα βενζινάδικα μπαίνουμε στο καθεαυτού χωριό (ή κωμόπολη) και εκεί είναι και η δεύτερη κάπως σημαντική ανηφόρα της διαδρομής που με οδηγεί στην αφετηρία.

Ανηφόρες δεν είχε πολλές η διαδρομή -195 μέτρα ανέβασμα για 15 χλμ. δεν είναι τίποτα- γι’ αυτό και βγήκε και με καλό τέμπο, περίπου 2 ώρες και 55, παρά τις διάφορες στάσεις για φωτογραφίες, για να γράψω κάτι στο Φέισμπουκ ή για άλλο λόγο. Ούτε ήταν όμορφη διαδρομή -αν ήθελα να περάσω από δάση κτλ. θα έπρεπε να απλώσω περισσότερο τον κύκλο, αλλά τότε θα ήθελε πολύ περισσότερες ώρες. Στο ίδιο το τριεθνές δεν πλησίασα (μπορείτε να δείτε μια φωτογραφία εδώ) γιατί είναι σε πολύ άβολο μέρος, μέσα στους αυτοκινητόδρομους και στο ποταμάκι.

Θα μπορούσα βέβαια να μικρύνω τη διαδρομή -αν δείτε τον χάρτη παραπάνω υπάρχει τρόπος να περάσεις «από τρεις χώρες» διανύοντας πολύ λιγότερο από 15 χλμ, αλλά μόνο στον χάρτη είναι εύκολο αυτό -διότι για παράδειγμα η Ν804 είναι εθνική οδός χωρίς πεζοδρόμιο. Επίσης, ήθελα να κάνω περίπου τρεις ώρες γιατί μ’ άρεσε ο τίτλος «τρεις χώρες σε τρεις ώρες».

Και βέβαια, δεν μπορείς να πας περπατώντας γυρω από όλα τα τριεθνή διότι δεν μπορείς σε όλες τις χώρες να περνάς τα σύνορα περπατώντας από όπου θέλεις -συνηθως υπάρχουν προκαθορισμένα σημεία διέλευσης κι έτσι δεν νομίζω (αλλά πείτε μου αν κάνω λάθος) να μπορεί κανείς να κάνει με πεζοπορία τον γύρο γύρω από το τριεθνές στα Πορόια ανάμεσα σε Ελλάδα, Β.Μακεδονία και Βουλγαρία ή, πολύ περισσότερο, γύρω από τη θρυλική πινέζα στον Έβρο.

Αλλά κάποτε θα αλλάξει κι αυτό.

 

 

152 Σχόλια προς “Τρεις χώρες σε τρεις ώρες”

  1. […] Χτες πέρασα από τρεις χώρες μέσα σε τρεις ώρες. Θα μου πείτε, εδώ στο Λουξεμβούργο, που είναι σε μέγεθος λίγο μικρότερο από τον νομό Ηλείας, κάτι τέτοιο δεν είναι και μεγάλο κατόρθωμα -λίγο να αφαιρεθείς ενώ οδηγείς, βγήκες από τα σύνορα που λέει ο λόγος. Ωστόσο, εγώ δεν οδηγούσα, περπατούσα -με τα πόδια πέρασα από… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/02/17/tripoint/ […]

  2. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Χτες είχαμε γενέθλια, σήμεα κάνουμε βόλτες, να δούμε πότε θα δουλέψουμε εδώ μέσα!

  3. ndmushroom said

    Καλημέρα!
    Για το τριεθνές Ελλάδας-Τουρκίας-Λιβύης, που φτηνά τη γλιτώσαμε και δεν πέφτει πάνω σε στεριά (είδες που τελικά είχε δίκιο ο Κούλης που μιλούσε για την ακριτική Κάσο;), υποθέτω θα μιλήσουμε άλλη φορά…

  4. leonicos said

    Τη γλιτώσατε για την ώρα.

    Θα έρθω πάλι αργά, αν μπορε΄σω σήμερα να επανέλθω

    Για μια καλημέρα μπήκα!

  5. leonicos said

    2

    Π’εσ’ το ψέματα! Δεν είναι όλοι σαν κι εμάς που δεν προλαβαίνουμε

  6. Νέο Kid said

    Άκου με τα πόδια! Μου φαίνεται έχει δίκιο ο Τζης γι αυτά τα μεταστρατιωτικά σύνδρομα εδώ μέσα…🥴
    Αφού δεν σε μπουζούριασαν κυριακάτικο ως λαθρομετανάστη που επιχειρείς να εισβάλεις στην καρδιά της Ευρώπης… να λες κι ευχαριστώ!

  7. atheofobos said

    Το ωραιότερο ίσως τριεθνές σημείο είναι στα σύνορα Παραγουάης, Αργεντινής και Βραζιλίας όπου συγκλίνουν οι ποταμοί Ιγκουασού και Παρανά.

  8. Καλημέρα

    αυτή η τελευταία πρόταση για το τριεθνές του Εβρου… Αλλά κάποτε θα αλλάξει κι αυτό… αισιόδοξο σε βρίσκω, μάλλον πρώτα θα βρει επενδυτή ο ΠΑΟ !!

  9. Παναγιώτης Κ. said

    Έχουμε τριεθνή σημεία μόνο.
    Θεωρητικά όμως μπορεί να υπάρξουν και ν-εθνή.
    Μου ήρθε τώρα στο νου και το πρόβλημα των 4 χρωμάτων. Ένα θέμα που έχει να κάνει με τη σχεδίαση χαρτών.

  10. π2 said

    Προτού σε επιπλήξει η Μαρία, Νίκο, τα Άνω Πορόια είναι στον νομό Σερρών και όχι Κιλκίς.

    Πολύ ωραίο μέρος, αχνά το θυμάμαι γιατί ήμουν μικρός, η Κερκίνη είναι μια από τις εκδρομές που θέλω να κάνω το συντομότερο.

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    10 Ωχ, να διορθώσω!

    7 Α, για τις συμβολές των ποταμών θα γράψουμε άλλο άρθρο κάποτε.

  12. Πουλ-πουλ said

    5χλμ/ώρα. Μπράβο!
    Αυτό ήταν το ατομικό μου ρεκόρ πάλαι ποτέ, σ’ εκείνα περίπου τα μέρη, φορτωμένος όμως με ένα σακίδιο 10 κιλών (από το ημερολόγιο ενός οτοστοπίστα).

  13. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    >Ανηφόρες δεν είχε πολλές η διαδρομή -195 μέτρα ανέβασμα για 15 χλμ. δεν είναι τίποτα
    Αυτό με το ίσωμα στην Κ. Ευρώπη, όποιος δεν το έχει δει δύσκολα το καταλαβαίνει.
    Στην Ολλανδία έχει τόσα ποδήλατα, μεταξύ άλλων επειδή μπορεί κανείς με τρεις πεταλιές να διασχίσει τη χώρα, αν δε βρει μπροστά του κίνηση ώστε να χρειαστεί να πατήσει φρένο.
    Εκεί λένε επίσης πως το ψηλότερο σημείο της χώρας είναι μια γελάδα όρθια 🙂

    Όταν πρωτοβρέθηκα στη Γερμανία, νεαρός, και ταξίδεψα με το τρένο για κάμποσο, νόμιζα πως είχα κλειστεί σε μια χωροχρονική λούπα: Ίσιωμα όσο φτάνει το μάτι, φυτεμένες απέραντες εκτάσεις με σιτάρι ή κάτι παρόμοιο, ράγες τρένου και σήματα του σιδηροδρόμου, για ώρες.

    Βαρετά, ρε αδερφέ. Και πεζόδρομοι, και μονοπάτια… Εδώ, και μέχρι το πάρκο να πας (αν υπάρχει, όπου υπάρχει), κάποιον θα βρεις να σιχτιρίσεις που άφησε το αυτοκίνητό του / το μηχανάκι του / τα σκουπίδια / τα μπάζα στο πεζοδρόμιο, θα πατήσεις 5-6 νάρκες που άφησαν πίσω τα αδέσποτα και δεσποζόμενα κατοικίδια, θα σκοντάψεις στις πλάκες του πεζοδρομίου, θα τσακωθείς με τους οδηγούς που θα σε βρίσουν επειδή πας να χρησιμοποιήσεις την προτεραιότητά σου στη διάβαση πεζών…
    Έτσι, για να ανεβάσεις σφυγμούς ώστε να κάνεις καλή άσκηση, αναγκάζεσαι να περπατάς με τις ώρες στας Ευρώπας, εδώ, σε δύο τετράγωνα τόπο, θα έχεις ανεβάσει 150 σφύξεις και πίεση 180/100 χωρίς να προσπαθήσεις καθόλου.
    Κουτόφραγκοι…

  14. sarant said

    13 Ισιάδα και τοπίο χωρίς πολλές εναλλαγές.

  15. Αχ αυτό το…Killkiss !! Αλήθεια κλίνεται και πως ; ποιά η ετυμολογία του ; μήπως θελει άρθρο ;

  16. Afistemenaziso said

    Καλημέρα και από εδώ.

    «Η τεράστια Κίνα έχει 16 τριεθνή, τα περισσότερα στον κόσμο, αλλά οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα.»

    Οι ΗΠΑ έχουν τα tri-state areas και τα tripoints https://en.wikipedia.org/wiki/Tri-state_area

    Φυσικά όλα αυτά συμβολικά προέρχονται από την λατρεία του Ερμή και της Εκάτης (Trivia για τους Ρωμαίους) για όσους έχουν ασχοληθεί με την αρχαία ελληνική θρησκεία.

    Η βελγική κωμόπολη Athus είναι σλαυικής ετυμολογίας κι αυτή; ( Που είναι ο ακατανόμαστος!)

  17. Πάνος με πεζά said

    Με βάρκα στη μεγάλη Πρέσπα, πρέπει να είναι το ρεκόρ διέλευσης τριών χωρών, μια μανούβρα όλη κι όλη… Καλημέρα !

  18. Πουλ-πουλ said

    10, 11
    Και όμως, τους χωματόδρομους την παλιά εποχή στα Πορόια συντηρούσε το 706 τάγμα μηχανικού, που είχε την έδρα του στο Κιλκίς. Σκηνάκια στο δάσος, σε μια περιοχή που όχι βόλτες στο τριεθνές, αλλά ούτε στο ελληνικό Μπέλες μπορούσες να περπατήσεις, γιατί εθεωρείτο δεσμευμένη στρατιωτική περιοχή.

  19. ΓιώργοςΜ said

    9 ν-εθνή μόνο στα μαθηματικά, ε;
    Ακόμη κι έτσι, στο σημείο που ενώνονται οι συνοριακές γραμμές, ένα κράτος μπορεί να συνορεύει με άλλα 2 μόνο. Άντε με 3, αν βάλουμε και την τρίτη διάσταση· αν ιδρύσω κράτος πάνω σε ένα αερόστατο δεμένο στην πινέζα, ή σε έναν υποβρύχιο θόλο στις Πρέσπες 🙂

  20. Πάνος με πεζά said

    Και θα μπορούσε να είναι ένα καλό κουϊζάκι για σήμερα (όσοι έχουν χρόνο βέβαια), μα γράψουν «τρίστρατα χωρών», δηλαδή σημεία όπου συναντιούνται σύνορα τριών και παραπάνω χωρών. Π.χ. στην Αφρική Κογκό-Τανζανία-Ζάμπια.

  21. π2 said

    15: Υποτίθεται ότι είναι σλάβικη παραφθορά του Καλλικού / Γαλλικού (σταθμός της υστερορρωμαϊκής οδού Θεσσαλονίκης – Στόβων), που ορισμένοι ταυτίζουν με τον αρχαίο οικισμό στο Ακτσέ Κιλισέ (σήμ. Κολχίδα), πολύ κοντά στο Κιλκίς. Η ταύτιση της Κολχίδας με το Καλλικό / Γαλλικό δεν είναι πολύ πειστική, αν όμως ο Γαλλικός ποταμός (Εχέδωρος στην αρχαιότητα) πήρε το όνομά του από τον υστερορρωμαϊκό σταθμό, τότε δεν αποκλείεται το όνομα του Κιλκίς να σχετίζεται με το όνομα του ποταμού.

  22. LandS said

    Στο τριεθνές του Έβρου δεν μπορείς να πας. Είναι είναι στη κορυφή ενός πολύ μικρού τριγώνου εκεί που τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα τέμνουν τα Ελληνοτουρκικά. Η άλλη πλευρά του τριγώνου είναι ο Έβρος ο οποίος, για κάποιο πολύ περίεργο λόγο, από σύνορο Ελλάδας-Βουλγαρίας εκεί που λέω βρίσκεται πλήρως μέσα στην Ελλάδα για κάνα χιλιόμετρο ( ; ) για να ξαναγίνει σύνορο – με τη Τουρκία πια από κει και κάτω.
    Πριν πολλά χρόνια με είχαν πάει σε ένα λοφάκι έξω από τα Δίκαια όπου βορειοανατολικά έβλεπες το Καπετάναντρέγιεβο και Νότιοανατολικά, σε λίγο μεγαλύτερη απόσταση, το Κεμάλ.
    Θα βρεθώ σε αυτόν τον πανέμορφο τόπο, για δεύτερη φορά, στα τέλη Μαρτίου και θα εξετάσω το ζήτημα του περίεργου τριγώνου πιο αναλυτικά. Μου λένε ότι τώρα είναι πιο όμορφα από τις αρχές της δεκαετίας του 80.
    Φωτογραφίες από κει δεν υπόσχομαι.

  23. Παναγιώτης Κ. said

    @13. Ωραία τα έγραψες! 🙂
    @15. Αν κρίνω από αυτό που διάβασα κάποτε (Ιερά Μητρόπολης Πολυανής και Κιλκισίου) μπορούμε να έχουμε μια πρώτη ιδέα για την κλίση του Killkiss. 🙂

  24. sarant said

    22 Ωραία, πες μας

    20 Κάτι έχει η Βικιπαίδεια
    https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_tripoints

  25. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    …το γνωστό και ως «τετραεθνές» (Φθιώτιδα – Ευρυτανία – Φωκίδα – Αιτωλοακαρνανία).
    http://www.lamiareport.gr/index.php/topika/item/146671-fthiotida-anoixtos-o-dromos-sto-tetraethnes-vinteo

  26. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    13 > Αυτό με το ίσωμα στην Κ. Ευρώπη, όποιος δεν το έχει δει δύσκολα το καταλαβαίνει.

    Και πού να δεις τη Μογγολία, που είναι σαν τη μισή Δ. Ευρώπη 🙂
    Για τη ρώσικη στέπα ρώτα τους φρίτσηδες που αφήσαν εκεί τις κοκάλες τους.

  27. sarant said

    25 Καλό!

  28. Πάνος με πεζά said

    @ 24 : Η Wikipedia γράφει για ένα και μοναδικό «τετραεθνές» στον κόσμο, αμφισβητούμενο μάλιστα, χωρίς να λέει πού είναι. Κια επίσης, ότι δεν υπάρχει «πενταεθνές» πουθενά.

  29. π2 said

    Παρεμπιπτόντως, επειδή πάντοτε δυσκολευόμουν να βρω χάρτες με καλά απεικονισμένα τα όρια των νομών, βλέπω ότι το geodata.gov.gr έχει πλέον αρκετά γεωγραφικά καλούδια, αλλά θέλει αρκετό ψάξιμο.

    Αν μου βρει κανείς και καλό χάρτη με τα όρια των προκαποδιστριακών επαρχιών θα του είμαι ευγνώμων.

  30. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  31. Avonidas said

    Καλημέρα.

    #19. Ακόμη κι έτσι, στο σημείο που ενώνονται οι συνοριακές γραμμές, ένα κράτος μπορεί να συνορεύει με άλλα 2 μόνο. Άντε με 3, αν βάλουμε και την τρίτη διάσταση

    Όχι, μια χαρά μπορούν να υπάρξουν ν-εθνή και στις 2 διαστάσεις. Για παράδειγμα, φαντάσου ότι κάθε φέτα μιας πίτσας είναι και ένα κράτος· τότε, στο κέντρο της πίτσας, έχουμε ένα ν-εθνές σημείο όπου ν=8, ή 16, ή όσες είναι οι φέτες της πίτσας, δεν υπάρχει όριο.

    Αυστηρά μιλώντας, πάντως, ένα απομονωμένο σημείο δεν θεωρείται σύνορο – ας πούμε, στο θεώρημα των 4 χρωμάτων, δυο χώρες θεωρείται ότι συνορεύουν μόνο αν μοιράζονται μια συνοριακή γραμμή πεπερασμένου μήκους. Στο παράδειγμα της πίτσας, θα μπορούσαμε να τη χρωματίσουμε με 2 μόνο χρώματα αν έχει άρτιο αριθμό από φέτες, και με 3 αν έχει περιττό.

  32. Corto said

    Καλημέρα! Πολλά ενδιαφέροντα φέρει το σημερινό άρθρο!

    Μία απορία:
    Γιατί το δεύτερο τριεθνές το προσδιορίζεις σε σχέση με τα Άνω Πορόια; Το σημείο βρίσκεται επί της κορυφογραμμής του Μπέλλες (όπως και συχνά αναφέρεται) και κείται επί των ορίων της παλιάς κοινότητας Πλατανακίων, το δε χωριό Πλατανάκια απέχει από το τριεθνές περίπου 5,5 km, ενώ τα Άνω Πορόια απέχουν περίπου 10 km.

  33. spyridos said

    Οκνηρότεροι τύποι κάνουν δυο χώρες από τον καναπέ στην πολυθρόνα.

  34. LandS said

    19
    Οι τρεις διαστάσεις αρκούν για ύπαρξη «ν-εθνών» (να τα πούμε πολυεθνή να συνονογιόμαστε; ) αρκεί στη περιοχή γύρω από σημείο να μπορούμε να σχεδιάσουμε ένα κανονικό πολύγωνο με τις διαγώνιες σύνορα των χωρών.
    Η έμφαση είναι στο να μπορούμε 😊

  35. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    31 Καλό το παράδειγμα με την πίτσα. Ο ΟΗΕ είναι ένα τέτοιο ν-εθνές σημείο. Και την πίτσα (φορ νάου) την τρώει όλη ο Αμερικάνος.

  36. Πάνος με πεζά said

    Σε μια π.χ. οκταόρωφη πολυκατοικία με 8 οροφοδαμερίσματα, τα όρια ιδιοκτησίας είναι «οκταεθνή» (+2ν γειτόνους, σε συνεχές σύστημα), αλλά σε κράτη δεν ξέρω πώς μπορεί να υπάρξει η τρίτη διάσταση !

  37. sarant said

    32 Καλά λες, αλλά τα Πορόια είναι πιο γνωστά.

  38. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Κάποιος να βάλει και εκείνο από τον Αστερίξ (η Διχόνοια) που υπήρχε σπίτι χωρισμένο στα δύο από το ποτάμι.

  39. LandS said

    34 το κανονικό γιατί το έγραψα;

  40. Corto said

    37 (Sarant):

    Εύλογος τότε ο προσδιορισμός. Ευχαριστώ για την άμεση απάντηση!

  41. ΓιώργοςΜ said

    31 δεν το έγραψα καλά, εννοούσα την ύπαρξη συνοριακής γραμμής (ή επιφάνειας. στην περίπτωση των τριών διαστάσεων), όχι (μαθηματικού) σημείου.
    Αυτό που περιγράφεις έχω καταλάβει κι εγώ.

  42. π2 said

    32: Νομίζω και το μονοπάτι για να φτάσει κανείς στο τριεθνές από τα Πλατανάκια αρχίζει, αλλά όπως λέει κι ο Νίκος τα Πορόια είναι μεγαλύτερο χωριό και πιο γνωστός τουριστικός προορισμός.

  43. Πάνος με πεζά said

    Ο πραγματικός λόγος που αναγράφηκαν τα Πορόια είναι ότι επανήλθε στο προσκήνιο η Φαίη Σκορδά, με το νέο της αμόρε. 🙂

  44. π2 said

    H γραμμή Μεταξά στο Μπέλες πάντως δεν φτάνει ως το τριεθνές. Μόλις το έψαξα γιατί θυμόμουν (λόγω ονόματος) ότι το δυτικότερο οχυρό ήταν το οχυρό Ποποτλίβιτσα (ΒΔ του Νέου Πετριτσίου).

  45. sarant said

    44 Τελικά τα ονόματα των οχυρών δεν εξελληνίστηκαν 🙂

  46. Στο ντεμέκ τετραεθνές στην Αφρική συμμετέχουν Ζιμπάμπουε – Μποτσουάνα – Ναμίμπια – Ζάμπια, όχι η Γκάνα.

  47. Corto said

    42:
    Κατάλαβα, από τουριστικής απόψεως είναι εύστοχος ο προσδιορισμός. Με παραξένεψε από την γεωγραφική του άποψη, αλλά προφανώς η παρατήρηση είναι επουσιώδης.

  48. ΓιώργοςΜ said

    36 Η πολυκατοικία είναι ένα καλό παράδειγμα. Αν κάθε διαμέρισμα είναι κύβος, από την κάθε κορυφή ξεκινούν 3 ακμές που το χωρίζουν από τις άλλες ιδιοκτησίες. Στην ίδια ακμή μπορούν να καταλήγουν κι άλλα πολύγωνα, σημειακά, αλλά οριακή γραμμή υπάρχει για 3 γείτονες γύρω από κάθε ακμή

  49. sarant said

    46 Προφανώς, διορθώνω!

  50. loukretia50 said

    Χαρά στο κουράγιο σου Νικοκύρη! Η πεζοπορία δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου!
    Προτιμώ κάτι πιο ελκυστικό, ας πούμε ένα σημείο δίπλα σε θαυμάσια αξιοθέατα ονειρικής πόλης και απίθανα μικρά καφέ,

    Το ξέρατε αυτό το σημείο? Εγώ όχι!
    The very center of Paris is surrounded by a bevy of strange good luck rituals.

    https://www.atlasobscura.com/places/paris-point-zero

  51. loukretia50 said

    και μου θυμίσατε αυτό στον Ισημερινό – όχι, δεν έχω πάει!

    World’s Center https://youtu.be/ISB8PC_uwkc

    (Zero Point)

  52. sarant said

    50 Τώρα δεν μπορεί να πάει κανείς εκεί, διότι είναι κοντά στη Νοτρ Νταμ.

  53. loukretia50 said

    52. Κι εγώ που κοιτάζω πάντα ψηλά, όταν βολτάριζα παλιά στην περιοχή δεν το είχα δει!

  54. Avonidas said

    #41. δεν το έγραψα καλά, εννοούσα την ύπαρξη συνοριακής γραμμής (ή επιφάνειας. στην περίπτωση των τριών διαστάσεων), όχι (μαθηματικού) σημείου.
    Αυτό που περιγράφεις έχω καταλάβει κι εγώ.

    Ένα λεπτό: είναι σαφές ότι συνοριακή γραμμή στις 2 διαστάσεις μπορεί να υπάρξει μόνο μεταξύ 2 κρατών· τα ν-εθνή δεν είναι συνοριακές γραμμές, αλλά κορυφές.

    Στις 3 διαστάσεις, τώρα, μπορείς να έχεις ν-εθνείς γραμμές – απλά πάχυνε την πίτσα (κάντην deep dish pizza του Σικάγου 😉 ) και οι φέτες της γίνονται τριγωνικά πρίσματα, οπότε η κεντρική κατακόρυφη ακμή είναι κοινή σε όλες τις φέτες. Τα σύνορα, τώρα, γίνονται επιφάνειες (έδρες) – οπότε πάλι ένα σύνορο, ένας τοίχος, μπορεί να είναι κοινός μόνο μεταξύ 2 διαμερισμάτων (με πολύ κωμικές συνέπειες καμιά φορά 😛 ).

    Και ομοίως, ανεβαίνοντας τις διαστάσεις: τα σύνορα γίνονται όγκοι (στις 4 διαστάσεις) κλπ.

  55. Corto said

    Μία αξιοσημείωτη περίπτωση απαντάται στο Λιχτενστάιν, το οποίο έχει δύο τριεθνή σημεία με τις ίδιες χώρες (Ελβετία-Αυστρία).

  56. Corto said

    55 (συμπλήρωση): Και η Ανδόρρα επίσης (Ισπανία-Γαλλία).

  57. loukretia50 said

    Αβονίδα, έχεις δει αυτό?
    Ένας τοίχος που χωρίζει και ενώνει!
    Un peu, beaucoup, aveuglément (2015) https://youtu.be/WZK8cOTQcnM Blind date (2015)- αγγλικός τίτλος που μπερδεύει
    Μόνο για χάζεμα με ποπ κορν, μη βαράτε οι σοβαροί, για ξεθόλωμα δεν είναι κακό!

  58. Avonidas said

    #57. Το συγκεκριμένο δεν το ‘χω δει. Αλλά η άβολη συγκατοίκηση οι εντάσεις στα σύνορα είναι σενάριο που δεν γνωρίζει σύνορα 🙂

    Από ελληνικές σειρές έχουμε π.χ. το Κωνσταντίνου και Ελένης, τις Στενές Επαφές Τρύπιου τοίχου που ανέφερα, το Εξ αδιαιρέτου (λιγότερο γνωστό, επίσης της Χατζησοφία, κάτι σαν πρώιμο Κωνσταντίνου και Ελένης).

    #38. Κάποιος να βάλει και εκείνο από τον Αστερίξ (η Διχόνοια) που υπήρχε σπίτι χωρισμένο στα δύο από το ποτάμι.

    Αυτό ήταν στη Μεγάλη Τάφρο:

  59. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    58 τέλος
    Γερνάω μάστορα 🙂

  60. Αὐγουστῖνος said

    38: Ἀπὸ τὴ «Μεγάλη Τάφρο» εἶναι, ὄχι ἀπὸ τὴ «Διχόνοια». Ἂν δὲν μὲ ἀπατᾶ ἡ μνήμη μου, ἡ Μεγάλη Τάφρος εἶναι τὸ πρῶτο (ἢ ἔστω ἕνα ἀπὸ τὰ πρῶτα) Ἀστερὶξ μ.Γ. (μετὰ Γκοσινύ), μὲ τὸν Ὑντερζὸ νὰ κάνει ὅλη τὴ δουλειά.

  61. Αὐγουστῖνος said

    Μὲ πρόλαβε ὁ Ἄβο (58).

  62. TNS said

    Ενα ενδιαφερον τριεθνες ειναι στη Βασιλεια της Ελβετιας, οπου μπορεις να εχεις ενα γειτονα στη Γαλλια και ενα αλλο στη Γερμανια…
    https://www.google.it/maps/@47.5649011,7.5770788,11z

  63. # 61

    Αργησες, γερνάς κι εσύ -:) -:) 🙂 🙂

  64. Πάνος με πεζά said

    @ 48 : Αν, υποθετικά, η διπλανή πολυκατοικία χωρίζει τους ορόφους της ΑΚΡΙΒΩΣ στην ιδια στάθμη, τότε η κάθε (κατά το βάθος) ακμή, δεν ανήκει σε τέσσερις συνιδιοκτήτες, ανά δύο εκατέρωθεν και ανά δύο στον ίδο όροφο;

  65. loukretia50 said

    Περπατώ τρεις ώρες και περνώ τρεις χώρες!
    Αληθώς!
    Κρύο και ξεροβόρι, βαρύ πανωφόρι
    Στέκω ορθός!
    Στων χωρών το τρίο – κομβικό σημείο,
    Ακριβώς
    Γλώσσες κι αν λαλώ, φαν διατελώ
    Γενικώς
    Λέξεων αρχαίων που κατέχω πλέον
    Επαρκώς
    Ψάχνω αντιφάσεις σε εξτρήμ εκφράσεις
    Ειδικώς!
    Στον κυβερνοχώρο πάντα βρίσκω χώρο
    τελικώς!

    Είναι ποιος?

  66. Aghapi D said

    Και μερικές ωραίες εικόνες από ένα δικό μας τριεθνές
    Και με ασκηταριά μάλιστα και βυζαντινές βραχογραφίες

    http://www.greek-crossroads.gr/%CF%88%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%83%CF%80%CE%B1-%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B7%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%AC/

  67. tryfev said

    Νίκο μου είσαι απίθανος!!! Κι εγώ που άρχισα πρόσφατα να ξαναπερπατάω και καμαρώνω για τα 2 χιλιόμετρα που διανύω!!! Θυμάμαι τον Jacques Duclos, από όσα μου είχε πει ο αιωνόβιος πια φίλος μου (στις 6.11.19 έκλεισε τα 100) Georges Dascalopoulos, παλιό μέλος του ΚΚΓ από τα πρώτα που ενστερνίσθηκαν τον Ευρωκομμουνισμό. ΄Ηταν κοντούλης, παχουλός, φαλακρός με μουστακάκι και μάλλον σκληροπυρηνικός.

  68. ΓιώργοςΜ said

    64 Η ακμή ανήκει και στους τέσσερις (πέντε, εκατό· σε ένα κυλινδρικό κτίριο ή στην πίτσα το Αβό 🙂 μπορεί να υπάρχουν πολλά διαμερίσματα με κοινή ακμή στον ίδιο όροφο). Όμως διαχωριστική επιφάνεια υπάρχει μόνο ανά τρεις.
    Δε χρειάζεται διπλανή πολυκατοικία, έστω Α1, Α2 και Β1, Β2 τα διαμερίσματα δύο ορόφων, το Α1 συνορεύει με το Α2 και το Β1. Το Β2 μπορεί να μην υπάρχει, χωρίς να επηρεάζεται το Α1. Στις διαστάσεις, εννοείται, όχι στα κοινόχρηστα 😛

  69. Avonidas said

    #68. Όμως διαχωριστική επιφάνεια υπάρχει μόνο ανά τρεις.

    Αυτό το διευκρινίζεις λίγο, γιατι με μπερδεύει; Όπως το αντιλαμβάνομαι, διαχωριστική επιφάνεια – δηλαδή ταβάνι, πάτωμα ή μεσοτοιχία – μπορεί να υπάρχει μόνο μεταξύ ΔΥΟ διαμερισμάτων, ένα σε κάθε πλευρά της επιφάνειας. Φυσικά, ένα διαμέρισμα μπορεί να μοιράζεται διαχωριστική επιφάνεια με ένα, δύο, δέκα, εκατό… άλλα διαμερίσματα, αλλά κάθε μεμονωμένη επιφάνεια είναι κοινή μόνο σε δύο από αυτά.

    (Όταν λέω «κάθε επιφάνεια», εννοώ ότι και κομμάτια του ίδιου τοίχου πρέπει να ειδωθούν ξεχωριστά· δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν γωνίες ή κόχες μεταξύ τους. Για παράδειγμα, φαντάσου ένα κυκλικό δωμάτιο που περιβάλλεται από έναν κυλινδρικό τοίχο, και έναν «δακτύλιο» γύρω του χωρισμένο σε 4-5 κουβούκλια. Κάθε τμήμα του κυλινδρικού τοίχου που συνορεύει με το εκάστοτε κουβούκλιο πρέπει να θεωρηθεί ξεχωριστός τοίχος, έστω κι αν από μέσα φαίνεται ενιαίος).

  70. Πέπε said

    Υπάρχουν χώρες που να είναι εξολοκλήρου περικυκλωμένες από άλλη χώρα και να έχουν σύνορα μόνο με αυτήν;

    Το Βατικανό σίγουρα. Άλλες πιο κανονικές;

  71. Capten Vilios said

    Που το λέγαμε παλιά «η πινέζα στον χάρτη» επειδή (υποτίθεται ότι) είναι τόσο ψηλά που να το σκεπάζει η μία από τις πινέζες που συγκρατούν τον χάρτη στον τοίχο.
    Θεός!!!

  72. voulagx said

    #70: Το Λεσότο. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B5%CF%83%CF%8C%CF%84%CE%BF

  73. Γιώργος said

    (σχόλιο 70) αν βγάλει 4ετία ο Κούλης, και ολοκληρωθεί η κανονικότητα. παίζει και η Ελλάδα.

  74. ΣΠ said

    70
    Το Σαν Μαρίνο, το Μονακό…

  75. Χαίρετε
    Είναι γεγονός πως τα τριεθνή είναι πολλές φορές μέσα στο νερό αφού τα νερά επιλέγονται συχνά για σύνορα. Δεν είναι μόνο ο Έβρος που ξέρουμε. Που κι αυτός δεν είναι παντού σύνορο, στην περιοχή Καστανιές – Βύσσα είναι χερσαία τα σύνορα, η αυλή της Αδριανούπολης (τότε που χαράχτηκαν τα σύνορα, τα πήγαν πιο πέρα για να μην την φτάνουν τα κανόνια!!!). Και περιέργως βλέπω στο γκουγκλοχάρτη πως και στο τριεθνές απομακρύνονται λίγο από το ποτάμι. Όταν κυκλοφορούσα στην περιοχή εκεί δεν είχα πάει.

    Ποτάμι το σύνορο και ανάμεσα στη Γερμανία και την Πολωνία στην περιοχή της Φρανκφούρτης. Όχι της μεγάλης και γνωστής που είναι η Αμ Μάιν (στον Μάιν πάνω δηλαδή) αλλά μια άλλη, η Όντερ (αυτό είναι το ποταμού – συνόρου, υπάρχουν πάνω από 20 πόλεις με το ίδιο όνομα). Δίπλα η πολωνέζικη πόλη Σλόμπιτσε. Βρέθηκα εκεί τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων. Περπατήσαμε από το σιδηροδρομική σταθμό της Φρανκφούρτης μέχρι το ποτάμι, περάσαμε τη γέφυρα και βρεθήκαμε στην Πολωνία. Επειδή εγώ δεν είμαι της περιπατητικής σχολής πολύ, στην επιστροφή πήραμε το αστικό λεωφορείο και επιστρέψαμε (γερμανικό το λεωφορείο, εισιτήριο είχαμε το ημερήσιο της περιοχής του Μαγδεμβούργου, μια χαρά μας βόλευε). Οι δυο πόλεις συνεργάζονται και τα βρίσκουν στα τουριστικά.

    51 Παρόμοια και στο Γκρίνουιτς πουλάνε ανατολικό – δυτικό ημισφαίριο 🙂

  76. sarant said

    65 Νάσαι καλά

    70-72-74 Tρεις είναι : Βατικανό, Αγιος Μαρίνος και Λεσότο. Το Μονακό δεν θεωρείται διότι έχει τη θάλασσα.

  77. sarant said

    75 Α, και το είχα απορία αν εύκολα περνάς τη γέφυρα. Όχι για την Φρανκφούρτη αλλά με ενδιαφέρει το Γκέρλιτς.

  78. loukretia50 said

    Για νορμάλ συνθήκες αμφιβάλλω λίγο, σίγουρα όμως η Βόρνεο αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση με το σουλτανάτο του Μπρουνέι .
    https://borneoproject.org/borneo-2
    οne island – three nations
    https://www.cntraveler.com/stories/2015-04-13/maphead-ken-jennings-borneo-one-island-three-nations

  79. Γιώργος said

    Το Ιούλη του καλοκαιριού που μας πέρασε, έψαχνα για κάνα μονοπάτι για τα ερείπια των ενετικών οχυρώσεων στις βόρειες πλαγιές των Ονείων Ορέων, νοτιοανατολικά της Ξυλοκέριζας. Κάποια στιγμή, μες στο πευκοδάσος, πετυχαίνω ένα βοσκό, κάπου 17-18 χρονώ με το κοπάδι του (κατσίκια). Με σπασμένα ελληνικά, αλβανικής καταγωγής, πολύ φιλότιμο παιδί, άφησε για λίγο στα σκυλιά το κοπάδι και με πήγε μέχρι που ξεκινούσε το μονοπάτι. Νωρίτερα πιάσαμε κάνα 20λεπτο κουβέντα. Τη χάρηκε την κουβέντα. Το ίδιο κι εγώ. Τα βουνά αυτά τα ξέρει όσο κανένας και μου εξήγησε αρκετά πράγματα. Στο κοπάδι καθόταν 48 ώρες αυτός και 48 ένας άλλος. Το βράδυ το φυλούσε σε μαντρί κάτω προς ένα οικισμό. Κάτω επίσης είχε και αρραβωνιαστικιά. Για λίγο αισθάνθηκα ότι ήμουν σε αεθνή περιοχή. Τόσο ωραία!

  80. 77 Εκεί κάτω δεν φτάσαμε 🙂 Πάντως σου λέω πως εκεί που πήγαμε περνάς είτε με τα πόδια είτε με αστική συγκοινωνία (το αυτοκίνητο δεν το συζητώ – εννοείται).

    Και να ξαναβάλω τη φωτογραφία:
    https://i.postimg.cc/cJPp71TH/IMG-4332.jpg

    Να πω επίσης και σε άλλα μέρη που τα σύνορα δεν καλύπτονται από τη Σέγκεν (π.χ. Σλοβενία – Κροατία) μου έτυχε χωριό χωρισμένο από ποτάμι που έγινε σύνορο, αλλά το γεφυράκι έχει εμπόδια και ΔΕΝ επιτρέπεται να το περάσει κανείς.

  81. ΣΠ said

    70
    https://en.wikipedia.org/wiki/Enclave_and_exclave

  82. Πάνος με πεζά said

    «Ένθετη» χώρα, εκτός από το Σαν Μαρίνο, είναι και το Λεσότο. Γύρω-γύρω Νότια Αφρική, και στη μέση Λεσότο. Και άλλες, ίσως.

  83. Πάνος με πεζά said

    Δηλαδή είναι από τις χώρες που…»αν ξεχαστείς λίγο στην οδήγηση, μπαίνεις στο Λεσότο, αλλά αν παραξεχαστείς, επανέρχεσαι στη Ν.Αφρική !» 🙂

  84. Μαρία said

    10
    🙂
    Κερκίνη και μετά Πορόια για βουβαλινά εδέσματα. Στην κεντρική ταβέρνα περιφερόταν παλιά μια αλεπουδίτσα. Σε μια επίσκεψη στις αρχές της δεκαετίας του 90 δεν την είδα κι έμαθα οτι κάποιος κακεντρεχής, ίσως ανταγωνιστής, την φαρμάκωσε.

    Αλλά δεν πρόκειται για τριεθνές. Πριν απο πεντέξι χρόνια με το μπήκαμε στα Πορόια δέχτηκα σήμα στο κινητό απο μακεδόνικη εταιρία. 🙂

  85. spiridione said

    Το τριεθνές στον Έβρο είναι βλέπω σε νησίδα – νησίσα Άλφα ή Καβάκ – που ανήκει και στα τρία κράτη.
    https://elthraki.gr/2016/11/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b4%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ad%ce%b2%cf%81%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%bf%ce%b9%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7/

    Δεν είναι προσβάσιμο, αλλά υπήρχαν διάφορα σχέδια παλιότερα
    https://www.kathimerini.gr/201514/article/epikairothta/ellada/kentro-eirhnhs-h-nhsida-sto-trie8nes-evroy

    Η νησίδα αυτή, και άλλες, δεν υπάρχαν όταν χαράχτηκαν τα σύνορα πριν τον πόλεμο. Το 1947 είχε γίνει επεισόδιο στη νησίδα Άλφα, και πιο σοβαρό το 1952 στη νησίδα Γάμμα με του Βούλγαρους. Το 1953 γι’ αυτό το λόγο υπογράψαμε συμφωνία οριοθέτησης των συνόρων με τους Βούλγαρους
    http://emo.gr/2018/03/trigwno-i-mesopotamia-tou-evrou/

  86. sarant said

    79 Ωραία πεζοπορία θα είναι κι αυτή!

  87. Πέπε said

    Αμυδρά θυμάμαι κάποτε, σε μια περιοχή στα σύνορα Γερμανίας-Ελβετίας, να επιβαίνω σε αυτοκίνητο και να έχουμε μπει και βγει κάμποσες φορές στα σύνορα. Ή ο δρόμος είναι ίσιος και η συνοριακή γραμμή σαν βελονιές, ή το αντίστροφο.

  88. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ζηλεύω τον Νικοκύρη! Είμαι της πεζοπορίας γενικά, αλλά τον τελευταίο καιρό, για διάφορους λόγους, την έχω (έχουμε) περιορίσει…

    >> … διότι η διαφορά της τιμής των καυσίμων είναι κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητη (όπως και των ποτών και τσιγάρων) κι έτσι όλοι έρχονται και φουλάρουν στο Λουξεμβούργο.

    Κάπου στα μέσα δεκαετίας ‘90, βρέθηκα στο Άαχεν της Γερμανίας. Πολύ κοντά (4-5 km) βρίσκεται το τριεθνές σημείο Vaalserberg, σύνορα με Βέλγιο και Ολλανδία. Ο Ελληνο-γερμανός συνοδός μας ήθελε να το επισκεφτούμε, αλλά δεν προλαβαίναμε. Μας έλεγε όμως ότι, πολλοί Γερμανοί της περιοχής «πετάγονταν» και φούλαραν στην Ολλανδία, λόγω σημαντικής διαφοράς στην τιμή της βενζίνης (προφανώς ευνοούσε η τότε ισοτιμία μάρκου/φιορίνι).
    Σήμερα βλέπω ότι η Ολλανδία έχει από τις πιο ακριβές τιμές βενζίνης στην Ευρώπη!
    (Βρε παιδιά, μήπως το θυμάμαι ανάποδα;; 🙂 )

    16.
    >> Η βελγική κωμόπολη Athus είναι σλαυικής ετυμολογίας κι αυτή;

    Αα! Όλα κι όλα, παρακαλώ! Το Athus ουδεμίαν σχέσιν έχει με σλαυικήν γλώσσαν!
    Η ονομασία της κωμόπολης προέρχεται απευθείας από την αρχαίαν ελληνικήν:
    Αφού η περιοχή είχε ανθρακοφόρα κοιτάσματα και χαλυβουργία, επόμενο είναι ότι θα ήταν γεμάτη στάχτες, δηλ. άθους (από το ρήμα αίθω=καίω των ΑΗΠ).
    Ως γνωστόν, όλα από μας τα πήρανε… 🙂

  89. ΓιώργοςΜ said

    69 Τα έχω κάνει σαλάτα από την αρχή με την περιγραφή. Λέω κάτι τόσο προφανές που μάλλον δεν αξίζει τόση κουβέντα, και μάλλον κάνω και λάθος στον αρχικό μου συλλογισμό 🙂 , οπότε ας το αφήσουμε.

  90. Γς said

    >Τρεις χώρες σε τρεις ώρες

    Ολους τους μεσημβρινούς [του Μεσημβρινού του Γκρίνουιτς, συμπεριλαμβανομένου] σε χρόνο t>0. Σε μια ημέρα, μία ώρα ή ένα λεπτό

    Περπατώντας.

    Στο Βόρειο [ή Νότιο] Πόλο

    Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/news/221746/i-grammi-toy-mesimvrinoy-toy-gkrinoyits-ehei-harahtei-lathos-vrisketai-101-metra

  91. loukretia50 said

    89. Όχι δα! εγώ ενθουσιάστηκα https://assets.blog.foodnetwork.ca/imageserve/wp-content/uploads/2019/04/24095156/caramel-whipped-cream-chocolate-cake/x.jpg με τις περιγραφές σας

  92. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Η Πορτογαλία έχει σύνορα μόνο με την Ισπανία (εντάξει και με τη θάλασσα). Φαντάζομαι θα υπάρχουν κάμποσες ακόμα τέτοιες.

  93. sarant said

    88 Mπορεί να το θυμάσαι ανάποδα. Οι Ολλανδοί πράγματι έχουν πανάκριβη βενζίνη και νομίζω πως ανέκαθεν ήταν ακριβότερη από τις άλλες χώρες, με τη δικαιολογία ότι δεν έχουν διόδια -βέβαια διόδια δεν έχει ούτε το Βελγολούξ ούτε η Γερμανία.

  94. Νέο Kid said

    92. Πφφ…! Τα καλύτερα σύνορα , μοναδικά! τα έχει η Κύπρος!
    Παρότι είναι νησί έχει σύνορα με άλλο νησί! ( την Αγγλία) αλλά και με …ψευδοχώρα!
    Beat that if you can, pussies!

  95. ΣΠ said

    92
    https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_that_border_only_one_other_country

  96. sarant said

    94 Είπαμε, στον κατάλογο των τριεθνών σημείων υπάρχει και ένα της Κύπρου: με Δεκέλεια και «ψευδοκράτος»

  97. Γ-Κ said

    «Κανονικές» χώρες με δύο τριεθνή με τις ίδιες χώρες μου έρχονται πρόχειρα στον νου η Δημοκρατία της Μολδαβίας και η Μογγολία.

    Περίπτωση «σχεδόν περικυκλωμένης» χώρας είναι και η Γκάμπια.

  98. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ,

    καλά ξεκίνησε η εβδομάδα, τα πρώτα σχόλια (π.χ., ας πάρω τα ζυγά: 2, 4, 6, 8, 10 κλπ.) έχουν πολύ πλάκα! Εύγε 🙂
    Πάω να διαβάσω και τα υπόλοιπα…

  99. Γ-Κ said

    96.
    Ερώτηση που σκοτώνει: Οι «κυρίαρχες βρετανικές βάσεις» στην Κύπρο έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ;;;

  100. Γ-Κ said

    94.
    «Πφφ…! Τα καλύτερα σύνορα , μοναδικά! τα έχει η Κύπρος!
    Παρότι είναι νησί έχει σύνορα με άλλο νησί! ( την Αγγλία) αλλά και με …ψευδοχώρα!
    Beat that if you can, pussies!»

    Ιδέα για κουίζ: Πού έχουν στεριανά σύνορα η Ολλανδία και η Γαλλία.

  101. Νέο Kid said

    100.Χα! Στον Άγιο Μαρτίνο. Και μάλιστα οι Γάλλοι είναι στο βορά και οι Ολλανδοί στο νότο.

  102. Κιγκέρι said

    Πινέζα στο χάρτη:
    Τρύπα στη γεωγραφία, Διδυμότειχο μπλουζ…

    (Μα, 100 σχόλια χωρίς τραγούδι;)

  103. Νέο Kid said

    99.No.

  104. Κιγκέρι said

    ….Επίσης παρέκκλινα λίγο από τη σχεδιασμένη διαδρομή για να περπατήσω πλάι στο ποταμάκι, που λέγεται Chiers και σχεδόν θα το λέγαμε άξιο του ονόματός του (chier στα γαλλικά δεν είναι καλό πράγμα, σημαίνει χέζω) γιατί ήταν θολό και βρώμικο.

    Και τον Ελασσονίτικο ποταμό οι ντόπιοι τον λένε Κουραδιάρη! Παντού ίδιος είναι ο κόσμος…

  105. # 104

    Οχι μωρέ, από μας τα πήρανε όλα οι… ακόμα και το … και το

    Παρόλες τις διαταγές (και παραφράζοντας τον Σουρή)

    απαγόρεψε ο Κασσάνδρας
    το ουρείν στας μάνδρας
    και κακά να κάμει
    μέσα στο ποτάμι

  106. Corto said

    97 (Γ-Κ ):
    Η Κίνα είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή περίπτωση. Τρεις φορές από δύο τριεθνή με τις ίδιες χώρες:
    Κίνα-Ρωσία-Μογγολία (Χ2)
    Κίνα-Νεπάλ-Ινδία (Χ2)
    Κίνα-Μπουτάν-Ινδία (Χ2)

  107. Γ-Κ said

    101.
    Τόσο εύκολο ήταν;

    103.
    Γνωστό, αλλά το έγραψα μπας και γίνει χαβαλές.

    106.
    Το ερώτημα ξεκίνησε από Λιχτενστάιν και Ανδόρρα (55-56).

    (Τρολάρισμα: Μήπως πρέπει να βάλουμε και το Θιβέτ;;; )

  108. Jane said

    Πολύ ωραίο το σημερινό αλλά πόνεσαν τα πόδια μου και μόνο που το διάβαζα.
    Τρεις ώρες περπάτημα;
    👣 👣 👣 👣 👣

  109. Corto said

    107γ:

    Ακριβώς. Στην Ευρώπη απαντάται το φαινόμενο στο Λιχτενστάιν και στην Ανδόρρα, όπως και στην περίπτωση κράτος της Μολδαβίας – Ρουμανία – Ουκρανία.
    Στην περίπτωση της Κίνας νομίζω (αν και είναι ασαφή τα όρια) ότι αν «αυτονομήσουμε» το Θιβέτ θα χάσουμε τα τριεθνή με Μπουτάν ή Νεπάλ (ή και τα δύο).
    Σε μία αντίστροφη υπόθεση τώρα, στην Ευρώπη πάλι, αν δεν είχε ανεξαρτητοποιηθεί το Μαυροβούνιο από την Σερβία, θα είχαμε δύο τριεθνή Σερβία-Βοσνία-Κροατία.

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πολύ είναι τρεις ώρες περπάτημα και μάλιστα σε τόσο ωραίες εξοχές; Αύριο, λόγω απεργίας των ΜΜΜ, να δείτε πόσες ώρες περπάτημα έχουν να ρίξουν οι εργαζόμενοι και από πόσα …πολυεθνή έχουν να περάσουν μες στην Αθήνα. Και από κάποιες εμπόλεμες ζώνες τύπου Μενάνδρου.

  111. Jane said

    «Αύριο, λόγω απεργίας των ΜΜΜ, να δείτε πόσες ώρες περπάτημα έχουν να ρίξουν οι εργαζόμενοι…»

    Αύριο ΑΠΕΡΓΟΥΝ οι εργαζόμενοι , νομίζω. 🤔

  112. Για να πάει κάποιος από το Ίνσμπρουκ της Αυστρίας στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας περνάς μέσα από τη Γερμανία (Βαυαρία)!

    Αμ το ξέχασα πούθελα να γράψω για τα βενζινάδικα. Θυμάμαι πως μπαίνοντας απ’ την Τριρ στο Λουξεμβούργο το βενζινάδικο είναι ακριβώς πάνω στα σύνορα κι έχει καμιά 25αριά – 30 αντλίες. Το θυμάμαι απ’ την πρώτη φορά που πέρναγα! Αλλά και 20 – 30 λεπτά διαφορά στο λίτρο, είναι υπόθεση. Κι η Αυστρία είναι φτηνή, αλλά κοντά στα σύνορα είναι πιο τσιμπημένη (και ειδικά στον αυτοκινητόδρομο είναι περίπου ίδια με τη Γερμανία).

    Επίσης, σχετικά με την κινητή τηλεφωνία: όταν είσαι κοντά σε σύνορα, το κινητό σου συνδέεται με το δίκτυο που κοστίζει περισσότερο.! Θυμάμαι την εντύπωση που μου είχε κάνει πως μόλις κατέβηκα απ’ το τρένο στο Λίνταου (δίπλα στο τριεθνές Αυστρία – Γερμανία – Ελβετία, στη λίμνη της Κωνστάντιας) ήρθε μήνυμα πως συνδέθηκα με Ελβετία (εκτός ΕΕ).

  113. ΣΠ said

  114. sarant said

    104 Δεν ξέρω όμως αν ο γαλλικός Chiers προέρχεται ετυμολογικά από το χέσιμο ή αν είναι σύμπτωση

    112 Έρχονται από αρκετά μακριά για να φουλάρουν. Αμα πάρεις και τσιγάρα, ακόμα καλύτερα (εφόσον καπνίζεις βέβαια)

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Αύριο ΑΠΕΡΓΟΥΝ οι εργαζόμενοι , νομίζω»
    Ναι, όσους τους παίρνει…😯

  116. leonicos said

    Καλά!

    Χρωστάς 60 μέτρα! Ποια 3 χιλιόμετρα σε τρεις ώρες;

    Κοροϊδευομαστε νομίζω;

  117. leonicos said

    Επίσης εκεί γύρω υπάρχουνθυάμαι κάτι ένθετα.

    π.χ. ένα χωριό γαλλικό σε βελγικό έδαφος;

  118. leonicos said

    υπερόρια εδάφη

  119. leonicos said

    Για παράδειγμα, το Ομάν έχει υπερόριο έδαφος στο ακρωτήριο

  120. 51,
    Το κτίριο κτήριο οίκημα στο βάθος απορεί και ανθίσταται!

  121. Πέπε said

    > > η διαφορά της τιμής των καυσίμων είναι κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητη (όπως και των ποτών και τσιγάρων) κι έτσι όλοι έρχονται και φουλάρουν στο Λουξεμβούργο. Βενζινάδικο από τη γαλλική και τη βελγική πλευρά δεν βρίσκεις.

    Όταν στις δύο από τις τρεις μεριές δεν υπάρχουν βενζινάδικα, κι εγώ θα διάλεγα την τρίτη που έχει, ανεξαρτήτως τιμής. Όπως προτιμώ και τα ανοιχτά βενζινάδικα από τα κλειστά.

  122. Αγγελος said

    Νικοκύρη, νομίζω πως η Ουδέτερη περιοχή του Moresnet αποτελούσε μεν αρχικά πράγματι αμφισβητούμενο έδαφος μεταξύ Πρωσίας και Κάτω Χωρών, αλλά αφότου αποσχίστηκε το Βέλγιο το 1830, διαδέχτηκε τις Κάτω Χώρες στα οποία δικαιώματά τους επί του εδάφους αυτού, οπότε για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ήταν υπό βελγοπρωσική συγκυριαρχία. Αναρωτιέμαι γιατί δεν επωφελήθηκε η Πρωσία από την απόσχιση του Βελγίου για να το προσαρτήσει. (Είχε κάποια οικονομική σημασία, λόγω πλουσίων κοιτασμάτων ψευδαργύρου.) Αναρωτιέμαι επίσης γιατί η Ολλανδία δεν κράτησε ολόκληρο το Baerle-Hertog μετά την απόσχιση του Βελγίου.
    Ο μόνος λόγος που ξέρω κάτι για το Moresnet είναι ότι υπήρξε κάποια στιγμή σχέδιο να γίνει …εσπεραντική πολιτική οντότητα!

  123. Αγγελος said

    Λεώνικε (117), βελγικό χωριό σε γαλλικό έδαφος δεν υπάρχει, ούτε το αντίστροφο. Υπάρχει η μυστήρια περίπτωση του Baarle-Hertog, που περιγράφεται ωραιότατα στο φιλμάκι του 113, και υπάρχει κι ένα ισπανικό χωριό, η Llivia, σε γαλλικό έδαφος στα Πυρηναία (λένε ότι απλώς ξεχάστηκε στην απαρίθμηση των χωριών που κατακυρώθηκαν στη Γαλλία με τη Συνθήκη του 1688, με την οποία χαράχτηκαν οριστικά τα γαλλοϊσπανικά σύνορα.)

  124. Γ-Κ said

    109.

    Ξανακοιτάζοντας τον χάρτη, παρατηρεί κανείς πολλά και διάφορα με την Κίνα. Έχει έξι τριεθνή με την Ινδία (!!!) και από δύο τριεθνή με αρκετά άλλα κράτη. Από την Κορέα (την όποια Κορέα) μέχρι το Αφγανιστάν.

    Όλα τα μεγάλα σε έκταση κράτη θα έχουν πολλά διπλά τριεθνή, οπότε θα πρέπει να ψάχνουμε για τετράδες και πάνω.

  125. Αγγελος said

    Λόγω ψυχικών τραυμάτων από παλιότερες εποχές, πολύ με γαργαλούσαν, όταν βρέθηκα στην Εσπερία, τα ορθάνοιχτα σύνορα, ιδίως όταν περνούσαν μέσα από οικισμούς και μπορούσες να τα διασχίσεις με τα πόδια, ακόμα και πριν από το Σένγκεν. Mouscron – Tourcoing, Commines – Comines, Putte (B) – Putte (NL), Aachen – Vaals, Kekrade – Herzogenrath, και φυσικά Στρασβούργο – Kehl. Και στα μέρη του Νικοκύρη, το υπέροχο Echternach με το γεφυράκι που σε πάει απέναντι στη Γερμανία, το Μondorf-les-bains κολλητά με το Μondorff της Γαλλίας, και τόσα άλλα…

  126. Πέπε said

    123

    Διάφορες τέτοιες περιπτώσεις εξηγούνται αναλυτικά εδώ: https://en.wikipedia.org/wiki/Enclave_and_exclave

    Οι βασικές έννοιες (όπως τις διάβασα στο πολύ συνοπτικότερο αντίστοιχο άρθρο της ελληνίδος Βίκης) είναι: περίκλειστο έδαφος, μια χώρα που ολόκληρο το περίγραμμά της αποτελεί σύνορο με μία μόνο άλλη, και αποσπασμένο έδαφος, μια περιοχή που ανήκει σε χώρα με την οποία δε συγκοινωνεί άμεσα γιατί είναι περικυκλωμένη από ξένα εδάφη.

    Αλλά, όπως φαντάζεστε, δεν υπάρχουν μόνο αυτά τα δύο, υπάρχουν χίλιοι μύριοι συνδυασμοί και υποπεριπτώσεις.

  127. Πέπε said

    125

    Εμένα πάλι, με βάση την ελληνική εμπειρία, η ιδέα ενός συνόρου που το περνάς χωρίς διατυπώσεις όποια ώρα σου καπνίσει με ξεπερνάει. Το γεγονός ότι το έχω δει και το έχω κάνει ο ίδιος, στα γερμανοελβετικά σύνορα, δεν ήταν αρκετό για να με εξοικειώσει με το …φυσιολογικό!

  128. leonicos said

    127

    Πού να δεις τις Βαλτικές χώρες. Σαν να περνάς από τις Κουκουβόυνες στη Ν. Φιλαδέλφεια.

    Κάποτε από τη Γενεύη περνουσε κάθε έρα στη Γαλλία με λεωφορείο.
    δείχναμε το διαβατήριό μοας κάθε φορά. Καποτε δεν ξέρω πως, το ξέχασα. Του είπα πως περνάω κάθε μέρα, γιτί μένω στη Γαλλία, σ’ ένα χωριό με 100 γαλλικά φράγκα το βράδυ αντό 100 ελβετικών στη Γενεύη, και έχω κάποια δουλειά (συνέδριο μιας εβδομάδας ήταν) στη Γενεύη.

    Καλά, μου το δείχενις αυριο δυο φορές, μου είπε.

  129. leonicos said

    128

    δεκαετία του 70; όχι 80

  130. leonicos said

    125 Άγγελε

    Κάτι περίεργο υπάρχει, αλλά δεν θυμάμαι τι ακριβως. Υπάρχουν απομονωμένα χωριά πουα πέχουν δυο τρία χιλιόμετρα από τα σύνορα της χώρας στην οποία ανήκουν.

    Τώρα… να θυμάμαι τόσο λάθος;

  131. sarant said

    121 Στις άλλες δύο χώρες δεν έχει βενζινάδικα λόγω της διαφοράς της τιμής

    125 Απέναντι από το Εχτερναχ στη Γερμανία το χωριό λέγεται Echternacherbrucke, γέφυρα του Έχτερναχ και έχει ελληνικό εστιατόριο. Θαρρώ Corfu.

  132. ΣΠ said

    Αυτό το νησάκι ανήκει έξι μήνες στην Γαλλία και έξι μήνες στην Ισπανία: https://en.wikipedia.org/wiki/Pheasant_Island

  133. MA said

    Καλησπέρα,

    Το νεκροταφείο της λουξεμβουργέζικης κωμόπολης Lasauvage βρίσκεται στη Γαλλία:
    https://www.lequotidien.lu/luxembourg/cote-francais-le-repos-des-luxembourgeois/

  134. Corto said

    124:
    Πράγματι η Κίνα έχει 6 τριεθνή με την Ινδία! Είναι αξιοσημείωτο.

    Γενικότερα έχω την εντύπωση ότι επειδή η εμφάνιση «διπλών τριεθνών» προϋποθέτει μία διάταξη τύπου «σάντουιτς», κατά πάσα πιθανότητα δύο χώρες μεγάλης ή μεσαίας έκτασης περικλείουν μία τρίτη χώρα αισθητά μικρότερη. Το αντίθετο δεν φαντάζομαι να συμβαίνει πουθενά (δηλαδή έστω και η μία από τις δύο περικλείουσες χώρες να είναι μικρότερου εμβαδού από την περικλειόμενη).
    Αν ισχύει το παραπάνω, μου φαίνεται ότι η μεγαλύτερη από τις περικλειόμενες χώρες είναι η Μογγολία.

  135. Πέπε said

    Άρα η έκταση των δύο χωρών αλλάζει κάθε έξι μήνες!

  136. Αιμ said

    Το βίντεο του 113 λέει κάτι για απομονωμένα χωριά που θυμάται ο Λεό πλην όμως μεταξύ Βελγίου και Γερμανίας

  137. Μαρία said

    131
    Mykonos
    https://restaurantguru.com/Mykonos-Echternacherbruck

  138. spyridos said

    122

    Το Moresnet ήταν πάντα αναγνωρισμένο έδαφος των 17 επαρχιών και αυτό υπερίσχυσε με τις εγγυήσεις ότι η γερμανόφωνη μειονότητα θα διατηρούσε πολιτικά και πολιτιστικά δικαιώματα.

    Σε αυτές τις περιοχές τα όρια των ιδιοκτησιών των φεουδαρχών ήταν ισχυρότερα και πρότερα από όποια εθνικά σύνορα.
    Το Baarle-Hertog όπως λέει και το όνομά του (Hertog = Δούκας) ήταν ιδιοκτησία του δούκα στο Μπάαρλε.
    Αυτός αποφάσισε ότι ήταν προτιμότερο να ενταχθεί στη Βραβάνδη του Βελγίου. Έτσι έμεινε αυτή η εκκρεμότητα για αιώνες.
    Με κάποιες περίεργες καταστάσεις. Όπως αυτή στον 1ο παγκόσμιο πόλεμου όπου το Βέλγιο ήταν κατεχόμενο από τους Γερμανούς
    οι οποίοι δεν μπορούσαν να επιβάλουν την κατοχή τους στο Χέρτοχ γιατί θα έπρεπε να περάσουν από ουδέτερο Ολλανδικό έδαφος.
    Πριν 35 χρόνια περίπου κατάφεραν να φτιάξουν μετά από ενώσεις τμημάτων γης και ανταλλαγής άλλων μόνο 30 κομμάτια εδάφους που αποτελούν τους δήμους του Μπάαρλε Χέρτοχ και Μπάαρλε Νασσάου.
    Αλλά και πάλι με πολλά προβλήματα εδαφικά, νομικά, φοροτεχνικά,εργασιακά, συνταξιοδοτικά κτλ.
    Το μισό σπίτι στη φωτο του 33 είναι σε Ολλανδικό έδαφος το οποίο είναι θύλακας μέσα σε Βέλγικο έδαφος που είναι θύλακας σε Ολλανδικό έδαφος.
    Εχει επίσης δύο διευθύνσεις. Η οδός παραμένει ίδια αλλά για τους Ολλανδούς είναι το νούμερο 19 και για τους Βέλγους 2. Και για κάθε διεύθυνση έχει άλλο ταχυδρ. κώδικα.
    Οι δυό δήμοι πλέον συνεργάζονται έχουν μάλιστα το ίδιο λογότυπο (με σχηματικό χάρτη των δύο δήμων) στον οποίο είναι γραμμένο σκουρότερο το όνομα του δήμου που το χρησιμοποιεί σε κάθε περίπτωση.

    Ενδιαφέρουσα είναι και η περίπτωση του Castelré το οποίο είναι Ολλανδικό έδαφος αλλά τα σχολεία ακολουθούν το Βέλγικο σύστημα εκπαίδευσης
    γιατί τα παιδιά συνεχίζουν συνήθως μέση ή ανώτερη, ανώτατη εκπαίδευση στο Βέλγιο.

    Ακόμα μεγαλύτερη πλάκα έχει το Γερμανικό Büsingen που βρίσκεται μέσα στην Ελβετία. Οι 1.500 κάτοικοι υποφέρουν διάφορα λόγω άλλων φορολογικών κανόνων, άλλου νομίσματος με την περιβάλλοντα χώρα κτλ.
    Μετά τον 1ο ΠΠ ψήφισαν σε δημοψήφισμα υπέρ της προσχώρησης (96%) στην Ελβετία αλλά τελικά το ναι έγινε όχι, με την άρνηση της Γερμανίας.

    Το Jungholz είναι ανάλογη περίπτωση Αυστριακού εδάφους μέσα στη Γερμανία.

  139. 127 Κι εμένα, γι’ αυτό κι έγραψα στο 75 για το πέρασμα από Γερμανία σε Πολωνία με τα πόδια.

    125 Παρόμοια είναι η κατάσταση και με τα ομόσπονδα κράτη της Γερμανίας. Αλλά εκεί είναι πιο εύκολα γιατί μιας και πρόκειται για το ίδιο κράτος, τα χωρίζει σε δυο δήμους και καθαρίζει. Η Ουλμ για παράδειγμα είναι χωρισμένη από τον Δούναβη στην Ουλμ και στη Νέα Ουλμ που η πρώτη ανήκει στη Βάδη – Βυρτεμβέργη ενώ η δεύτερη στη Βαυαρία. Αλλά και το Μάνχαϊμ (που πάλι ανήκει στη Βάδη κλπ) με το Λούντβιγκσχαφεν που ανήκει στη Ρηνανία – Παλατινάτο και χωρίζονται από τον Ρήνο.

  140. Γς said

    Στο μεγάλο κανάλι, τώρα:

    -Το στενομπούκαλο της κυκλοφορίας στο κέντρο της Αθήνας

    [μαμά μου!]

  141. Γς said

    140:

    -Κι ο πρόεδρος της Ρωσίας. Τραμπ

    Τώρα. Στο ίδιο κανάλι

  142. Γς said

    -Ευκαιρία για γνωριμίες. Ανοίξτε το παράθυρο [κλπ]

    [Στο στενομπούκαλο της κυκλοφορίας]

    Τώρα. Στο ίδιο κανάλι

  143. Γς said

    -Μπουκώνουν συνέχεια οι δρόμοι

    Τώρα. Στο ίδιο κανάλι

  144. leonicos said

    Ακόμα;

    Σε λίγο νυχτώνει

  145. Λευκιππος said

    Αυτό που θυμάμαι από παρόμοιες βόλτες στην περιοχή της Βόρειας Ευρώπης. Δεν υπάρχουν μυρωδιές λουλουδιών, ρίγανης, μούρων κλπ. Ενώ εδώ στην Ελλάδα η φύση κάτι θα μυριζει και θα κόψεις να μυρίζεις ένα άνθος, λουλούδι κλπ εκεί δεν σε τραβάει τίποτε τέτοιο.

  146. sarant said

    133 Ακριβώς!

    137 Ωχ ναι, έκανα λάθος στο νησί.

  147. Alexis said

    Καλημέρα.
    Πολύ ωραίο άρθρο περπατήσαμε και μεις μαζί σου στη βόλτα σου!

    Ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι και ο Καναδάς που έχει σύνορα μόνο με τις ΗΠΑ από δύο διαφορετικές πλευρές, χωρίς να είναι περίκλειστη.

  148. Alexis said

    Οι ΗΠΑ πάλι είναι περίπτωση κράτους που έχει ένα χερσαίο τμήμα του (Αλάσκα) «ξεκομμένο» από την υπόλοιπη επικράτειά του.
    Πιθανόν να υπάρχουν και άλλα τέτοια κράτη, αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι.
    Στην Ελλάδα αντίστοιχη περίπτωση είναι ο Νομός Πρέβεζας που έχει την περιοχή της Πάργας «ξεκομμένη» από τον υπόλοιπο νομό. Για να πας από την Πρέβεζα στην Πάργα περνάς υποχρεωτικά από τη Θεσπρωτία.

  149. Καλημέρα

    Χθες για πρώτη φορά (μάλλον) εκπρόσωποι των δυο μεγάλων κομμάτων παραδέχθηκαν πως δεν συγκινεί τόσο μια κόντρα σε συζήτηση των δυο κομμάτων όσο μια αντίστοιχη μεταξύ ΠΑΟΚ και ΟΣΦΠ.

    Θυμίζω πως η θέση μου ότι το ποδόσφαιρο είναι πιο σοβαρό από την πολιτική είναι παμπάλαια και πως ο ΣύΡιζΑ δεν το κατάλαβε με τον Βασιλειάδη και τις αηδίες του και τώρα τρέχει και δεν φτάνει

  150. ΣΠ said

  151. 148 Ρωσία και θύλακας του Καλίνινγκραντ, Κροατία και Ντουμπρόβνικ, δυο πρόχειρα παραδείγματα από τη γειτονιά μας 🙂

  152. ΣΠ said

    149
    Το γεγονός ότι η πολιτική είναι πιο κάτω από το ποδόσφαιρο στην κλίμακα της σοβαρότητας δεν σημαίνει ότι το ποδόσφαρο είναι σοβαρό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: