Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η Νίτσα, η μανιόλια και τα χόρτα της (διήγημα του gpointofview)

Posted by sarant στο 23 Φεβρουαρίου, 2020


Κι άλλες φορές έχουμε φιλοξενήσει στο ιστολόγιο διηγήματα του φίλου μας του Τζι. Το τελευταίο ήταν πέρσι τον Νοέμβριο, και εκεί θα βρείτε λινκ προς τα προηγούμενα. Στο σημερινό διήγημα η δράση εκτυλίσσεται στη δεκαετία του 1970, οπότε έτσι εξηγείται που η ηρωίδα επιμένει να απαντά «Νίτσα με λένε» -σήμερα, όλα αυτά τα γυναικεία υποκοριστικά, τα θεωρούμενα λαϊκά, όπως Λίτσα, Νίτσα, Ρούλα και τα λοιπά έχουν υποχωρήσει αισθητά.

Επίσης, επειδή λεξιλογούμε, να πω ότι το λουλούδι εγώ το ξέρω μανόλια, έστω κι αν το διεθνές του όνομα είναι magnolia (από τον βοτανολόγο Pierre Magnol). Αλλά, a rose by any other name…

Το όνομά της ήταν Νίτσα χωρίς να διευκρινισθεί η προέλευσή του. Το Ελένη και Ουρανία ήταν τα πιο πιθανά αλλά σε κάθε ερώτηση των νεαρών αξιωματικών η απάντηση ήταν κοφτή «Νίτσα με λένε».

Ηταν κάθε μέρα καθισμένη μπροστά στη γραφομηχανή της, μέσα στο άσπρο κεντητό πουκάμισό της, με τον κλασσικό κότσο στα μαλλιά και τον χρυσό σταυρό να κρέμεται στο στήθος της, που φυσικά «νικούσε κι όλα τα κακά σκορπούσε». Φούστα φαρδειά και μακριά, τσάντα μεγάλη κι ούτε κραγιόν από καλλυντικά. Υφος ψυχρό κι ενοχλημένο, βλέμμα απόμακρο αλλά με κάποιες σπιθίτσες αμφιβολίας για τους προσεκτικούς παρατηρητές. Η μιλιά της, τυπική.

Μοιραζότανε με τους τρεις νεοφερμένους αξιωματικούς θητείας, την αίθουσα καθηγητών της σχολής που ήταν φανερά διακοσμημένη στο γούστο της, με εικόνες του Χριστού και αγίων και σεμνά αγριολούλουδα στα βάζα. Το κέντρο εκπαίδευσης μονίμων υπαξιωματικών ναυτικού χρησιμοποιούσε για τα μαθήματα κλασσικής παιδείας στρατεύσιμους πτυχιούχους, κατα προτίμηση βαθμοφόρους γιατί οι μαθητές, οι ναυτόπαιδες, ήταν ζόρικοι. Ενα μεγάλο ποσοστό από αυτούς ήταν ανεπιθύμητα παιδιά από διαλυμένες οικογένειες που τα «παρκάρανε» δωρεάν στις στρατιωτικές σχολές. Το καταλάβαινε κάποιος όταν είχαν εξόδου κι έβλεπε πολλά παιδιά να μην βγαίνουν γιατί δεν είχαν πού να πάνε. Τον καθηγητή δεν τον φοβότουσαν αλλά τους βαθμοφόρους τούς έτρεμαν μην τους ρίξουν φυλακή. Ενας φρέσκος στρατεύσιμος αξιωματικός κάποτε ρώτησε ένα από αυτά τα παιδιά:

– Εχεις μητέρα ;

– Οχι, απάντησε το παιδί, έχει πεθάνει.

– Κι ο πατέρας σου ; ξαναρώτησε.

– Είναι φυλακή.

– Γιατί ;

– Γιατί σκότωσε τη μάνα μου !

Οι τρεις διδάσκοντες στρατεύσιμοι αξιωματικοί είχαν τα γραφεία τους μαζί με την δακτυλογράφο, οι  διδάσκοντες στρατεύσιμοι υπαξιωματικοί και ναύτες δεν είχαν τέτοιες πολυτέλειες, ανήκαν αλλού.

Η Νίτσα κοκκίνιζε μέχρι τ’ αυτιά της όταν οι νεαροί μιλώντες ελεύθερα χρησιμοποιούσαν τις καθημερινές «κακές» λέξεις όπως διάολε, μαλάκα, γαμώτο και σταματούσε το κτύπημα στη μηχανή της. Η Νίτσα δεν είχε συναντήσει ποτέ αυτές τις λέξεις στην Καινή Διαθήκη και διαμαρτυρήθηκε στον Διευθυντή Σπουδών (Δ.Σ.). Ο Δ.Σ. , πρώην δάσκαλος που προτίμησε την σιγουριά του στρατού από τις μεταθέσεις και το καθημερινό μάθημα στα δημοτικά, φώναξε τους νεαρούς στο γραφείο του :

– Ρε παιδιά, μην την τσιγκλάτε την αραχνιασμένη και μας κάνει καμιά κασκαρίκα. Υπάρχει καλύτερο βόλεμα από δω ;  Δευτέρα στις 11 έρχεστε, Παρασκευή στις 11 φεύγετε, 12 διδακτικές ώρες όλες κι όλες, κάθε μέρα εξόδου κι ο μισθός να πέφτει, σε σχολείο διπλάσια θα δουλεύατε και δεν θάχατε το Σάββατο ελεύθερο ! Κάντε μια προσπάθεια να μην την ενοχλείτε, μη μας καρφώσει και χάσουμε την βολή μας.

Η στρατιωτική σχολή ήταν μέσα στην νησιώτικη πόλη. Εποχές προ έητζ, με τριακόσους ενεργούς άντρες και χίλιες πεντακόσιες τουρίστριες να αλλάζουν κάθε Πέμπτη στη σεζόν που άνοιγε τον Μάρτη κι έκλεινε τον Δεκέμβρη. Ολη η πόλη επαγγελματικά είχε προσαρμοσθεί σ’ αυτήν την κατάσταση, ο τουρισμός είχε χαλάσει τα πατροπαράδοτα αρβανίτικα ήθη. Οι έχοντες την οικονομική άνεση έστελναν τα κορίτσια σχολείο στην Αθήνα. Η θέση της ντόπιας γυναίκας ήταν εξαιρετικά δύσκολη γιατί γινότανε άμεση σύγκριση με τις ξένες που ερχότουσαν για την «εβδομάδα του σεξ». Επρεπε ή να λειτουργήσουν σαν τις ξένες ή να σηκώσουν απόρθητα τείχη σαν την Νίτσα, η εκκλησία ήταν απαραίτητο βοήθημα στην δεύτερη επιλογή.

Από τους τρεις νεαρούς μόνο ο ένας κατάφερνε να μην λέει τις λέξεις που ενοχλούσαν την Νίτσα κι έτσι σιγά-σιγά άρχισε να τον ξεχωρίζει. Αυτός προσπαθούσε να δικαιολογήσει τους συναδέλφους του λέγοντας πως ναι μεν είναι κακές λέξεις αλλά δεν τις εννοούν, όταν κάποιος λέει γαμώτο, δεν υπονοεί την σεξουαλική πράξη και τέτοια. Μετά προθυμοποιήθηκε να της υπαγορεύει τα κείμενα που αντέγραφε για να τελειώνει πιο γρήγορα την δουλειά της. Αρχισε έτσι να κερδίζει την εμπιστοσύνη της, στο λέγε-λέγε ο νεαρός την είδε να κρυφοχαμογελά μια φορά που του ξέφυγε ένα γαμώτο και την άλλη μέρα του πρόσφερε ένα λουλούδι μανιόλιας !!

Εντυπωσιάσθηκε ο νεαρός, δεν είχε ξαναδεί ούτε ξαναμυρίσει τόσο μεγάλο και τόσο ωραίο λουλούδι. Το δούλεμα από τους άλλους δυο νεαρούς πήγαινε σύννεφο αλλά τότε ήταν που είδαν το πρώτο σημάδι της μεταμόρφωσης της Νίτσας. Ηταν ένα πρωΐ που η Νίτσα έλειπε κι ένας νεαρός αξιωματικός είχε την φαεινή ιδέα να πάρει  τηλέφωνο από το γραφείο του την Γενική Επιστασία και να ρωτήσει με άγριο ύφος :

– Ηρθαν  οι  ναυτοπρόσκοποι ;

Φυσικά το έκλεισε αμέσως  σκασμένος στα γέλια που πάγωσαν όταν είδε την Νίτσα στην πόρτα μ’ ένα ερωτηματικό στο βλέμμα. Εν τω μεταξύ ένας χαμός επικρατούσε στο στρατόπεδο που έπρεπε να ευπρεπισθεί στα γρήγορα, να αγορασθούν αναψυκτικά για το κέρασμα και να βρεθούν στρατεύσιμοι ομιλούντες την γαλλικήν γιατί μέσα στο χαμό κάποιος είπε κάτι για γάλλους ναυτοπρόσκοπους και έγινε πιστευτός. Έκείνη την ώρα κανένας δεν έψαχνε ποιός έκανε το πρώτο τηλεφώνημα αλλά μετά από δυο ώρες που κατάλαβαν πως δεν θα ερχότουσαν οι ναυτοπρόσκοποι άρχισε το ψάξιμο. Οταν το τηλέφωνο κτύπησε στο γραφείο καθηγητών το σήκωσε η Νίτσα και κοιτάζοντας έντονα στα μάτια τον νεαρό σημαιοφόρο, διαβεβαίωσε τον διοικητή πως κανένας δεν τηλεφώνησε από εκεί. Μετά από αυτό, κι αφού ο δράστης ενημέρωσε τους άλλους δυο για την γενναία πράξη της Νίτσας, οι τέσσερις τους γίνανε μια παρέα στο γραφείο κι όταν ο Δ.Σ. άκουσε την Νίτσα να  λέει «ασ’το διάλο» σταυροκοπήθηκε και ρώτησε με τρόπο αν την είχανε μεθύσει.

Η Νίτσα, σαν αγαθή και φιλεύσπλαχνη χριστιανή, προθυμοποίηθηκε να πλένει και να σιδερώνει την στολή του «δικού της» αξιωματικού, γιατί «στο στεγνοκαθαριστήριο δεν κάνουνε σωστή δουλειά» ενώ σε καθημερινή βάση στο διάλειμμα, κατά τις 10, έβγαζε ένα ταπεράκι με πίτες και μεζεδάκια για …μπρέκφαστ, κι από τότε που προσκλήθηκε κι ο Δ.Σ., φιλοτιμήθηκε να φέρνει αυτός  το κρασί ή το τσίπουρο. Οι συζητήσεις είχαν ανοίξει αρκετά πλέον, σε θέματα αδιανόητα πριν λίγους μήνες, εκείνο που δεν άνοιξε ποτέ ήταν το πρώτο κουμπί του πουκαμίσου που της ζητούσε ο Δ.Σ. Το οχυρό του κότσου είχε πέσει  όταν της το ζήτησε ο νεαρός που ξεκίνησε την μεταμόρφωσή της πάνω στο τσούγγρισμα των ποτηριών. Το όνομά της το ψιθύρισε στο αυτί του κι αυτός, τάφος σκέτος, δεν το μοιράστηκε ποτέ του με κανένα από τους συμπότες του.

Οταν τελείωσε την θητεία του η Νίτσα του είπε πως θα του κάνει ένα δώρο. Το δώρο ήταν μια τσάντα χόρτα που τα μάζεψε η ίδια ακολουθώντας μια παμπάλαια μυστική συνταγή. Δεν ήταν από ένα είδος, ήταν από πολλά είδη αλλά σε ορισμένη αναλογία το καθένα. Τα έβρασε η μάνα του που κι αυτή έμεινε έκπληκτη από το αποτέλεσμα, δεν είχε φάει ποτέ νοστιμότερα χόρτα. Το ίδιο κι ο κάποτε αξιωματικός που δεν θυμότανε πια ούτε το πρόσωπο ούτε το όνομα της δακτυλογράφου, αλλά τα χόρτα της δεν τα ξέχασε ποτέ. Αγόρασε όμως ένα δενδρύλιο μανιόλιας και τόβαλε στον κήπο του νάχει τα άνθη της στις αρχές του Ιούνη, να τα μυρίζει και να τα θαυμάζει.

171 Σχόλια to “Η Νίτσα, η μανιόλια και τα χόρτα της (διήγημα του gpointofview)”

  1. Aghapi D said

    Πολύ γλυκό

    Έχετε πιει ποτέ σαλέπι;
    Στην Ελλάδα το φτιάχνουμε από ένα είδος ορχιδέας
    Υπάρχει και ο σχετικός μύθος:
    Στην λαϊκή παράδοση το φυτό αυτό ονομάζεται σερνικοβότανο, γιατί πίστευαν πως αν ο μέλλων πατέρας έτρωγε μεγάλους βολβούς σαλεπιού θα γεννιόνταν αρσενικό παιδί. Σύμφωνα με την μυθολογία ο Όρχις ήταν γιος μιας νύμφης και ενός σάτυρου και καταδικάστηκε να γίνει φυτό γιατί είχε βιάσει μια ιέρεια κατά τη διάρκεια των βακχικών μυστηρίων

  2. Χαρούλα said

    Καλημέρα! Όμορφη και σπάνια σαν μανόλια!
    Υποβόσκων λυρισμός σε ένα κείμενο στρατιωτικής καθημερινότητας.
    Μπράβο Τζι!

    Στίχοι: Κωστής Σκαλιώρας
    Μουσική: Χρήστος Λεοντής
    1. Μανώλης Μητσιάς & Τάνια Τσανακλίδου
    …………………
    Λευκή, λευκότερη κι απ’ την αυγή
    Η Λεωνόρα, ινφάντη απ’ την Καστίλη
    Το δέρμα της λουλούδι της μανόλιας
    τ’ αυτάκι της σαν το κοχύλι
    στα δίχτυα πιάστηκε κι αυτή του έρωτα
    στα δίχτυα πιάστηκε κι αυτή του έρωτά του,
    του νιού από το Τούνεζι,
    μαύρου σαν του βυθού το στρείδι
    ………………..

  3. Λευκιππος said

    Διαβάζεται πολύ ευχάριστα. Μπράβο.

  4. Καλημέρα κι ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια

    Ιδιαίτερα ευχαριστώ την Χαρούλα για το υπέροχο τραγούδι που ανέβασε που το είχα ακούσει μεταξύ ύπνου και ξύπνιου κάπου την εποχή που εκτυλίσσεται το δίηγημα και δεν μπορούσα να το βρω γιατί δεν ήξερα τίττλο και συντελεστές. Μου έδωσε απίστευτη χαρά, όπως ένα άλλο που το βρήκα μετά από 37 χρόνια !! Δεν υπάρχει τρίτο τραγούδι που ψάχνω για να τριτώσει !

    Εξυπακούονται οι ευχαριστίες στον Νικοκύρη που εκτός των άλλων που μας προσφέρει καθημερινά, δανίζει απλόχερα τον χώρο του στους σχολιαστές δίνοντας τους την ευκαιρία να νοιώσουν ένα ενεργό κομμάτι της παρέας του ιστολογίου.

  5. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Εξαιρετικό.

  6. Πέπε said

    3:

    Ναι, πραγματικά διαβάζεται πολύ ευχάριστα. Μοιάζει σαν εντελώς τυπικό σχόλιο, κι όμως:

    Ανοίγω, και από τις πρώτες λέξεις της σελίδας λέω «ωχ, Κυριακή, λογοτεχνία!». Έχω ιδιαίτερη δυσκολία να διαβάσω λογοτεχνία στον υπολγιστή, και οι πιο πολλές αναρτήσεις που έχω παρακάμψει είναι κυριακάτικες. Ποιος ξέρει τι έχω χάσει…

    Αλλά πριν τα παρατήσω αμαχητί, είπα να του δώσω μια ευκαιρία.

    Ε, δεν ξέρω, κάτι στην πρώτη φράση («Το όνομά της ήταν Νίτσα χωρίς να διευκρινισθεί η προέλευσή του» – ουδέτερη και άδηλη φράση, και όμως!) μου ‘πε «προχώρα, το ‘χεις»!

    Ευχαριστούμε Τζι. Και Νίκο βέβαια.

    Καλημέρα.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και ευχαριστώ και τον Τζι για το διήγημα!

    1 Ίσως αξίζει άρθρο για τα λεξιλογικά της ορχιδέας.

  8. Costas X said

    Καλό διήγημα, διαβάζεται ευχάριστα. Έχει καλή ατμόσφαιρα, αλλά μου έλειψε κάποια ένταση στο τέλος.

    «Το όνομά της ήταν Νίτσα χωρίς να διευκρινισθεί η προέλευσή του.»
    Είχα συναντήσει μια κυρία με βαπτιστικό όνομα Νίτσα, από την Αλβανία, Βορειοηπειρώτισσα. Οι Βορειοηπειρώτες συνήθιζαν να δίνουν τα παιδιά τους υποκοριστικά ονόματα, Κώστα, Κωστάκη, Νίκο, συνήθως άκλιτα. Κάποιος μου είπε ότι το έκαναν για να μην ακούγονται και πολύ χριστιανικά.

    «Οι τρεις διδάσκοντες στρατεύσιμοι αξιωματικοί…»
    Μήπως θα ήταν σωστότερο το «στρατευμένοι» ;

  9. atheofobos said

    Πολύ τρυφερό και ανθρώπινο διήγημα!
    Την μάνα μου την φώναζαν Νίτσα, από το Θεώνη, που προσωπικά μου άρεσε καλύτερα και έτσι την αποκαλούσα όταν μεγάλωσα γιατί το μαμά μου φαινόταν ξενέρωτο.

  10. leonicos said

    Ο Τζι είναι ποιητής ακόμα και όταν έχει την εντύπωση ότι γράφει πεζά.

    Υπεροχο διήγημα

  11. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τζη, θαυμασιότατο! Μικρό,τρυφερό, ανθρώπινο, εύγε. Πρωινός γλυκός καφές (μέτριος-έχει και δυο στάλες μελαγχολίας η «συνταγή») *

    «Αγάπη μου, Μανόολιαα» θάναι μάλλον το πρώτο από την τριάδα-Μανωλι-ά-δα σου.
    Το τραγούδι που έβαλε η Χαρούλα, ήταν το πρώτο που σκέφτηκα με τον τίτλο. Τα κορίτσια τα προσέχουν αυτά τα τρυφερά όμορφα/σπουδαία άσματα 🙂

    «Επιχείρηση Μανόλια» η ταινία

    *Η ιστορία σου, μου θύμισε το στίχο:
    Πόσες καρδιές που γίνανε αναλαμπή κι αθάλη
    μας κάνανε μεγάλη κάποια μικρή στιγμή
    κι αθόρυβα διαβήκανε απ΄ της ζωής την άκρη
    χωρίς ν΄αφήσει δάκρυ
    σε μάγουλο γραμμή
    Χαϊνηδες-Συνταγές μαγειρικής

  12. ΚΑΒ said

    Γλυκιά η Νίτσα, ευωδιαστή η μανόλια, ωραίο το διήγημα.

  13. Κιγκέρι said

    Μου άρεσε. Σπαρακτική η φράση με τα παιδιά που δεν έβγαιναν επειδή δεν είχαν πού να πάνε.

    Και μια μανόλια αραμπέσκ:

  14. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ανθισμένες Μανόλιες
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CE%B8%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82_%CE%9C%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B5%CF%82

  15. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ξέχασα το γλωσσικό που ΄θελα πρώτο πρώτο να πω :
    Μαγνόλια αποδίδεται λατινοπρεπώς
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1

  16. Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια

    # 8

    στο ναυτικό έτσι ξεχώριζαν τους αξιωματικούς θητείας από τους μόνιμους. Λογικά έχεις δίκιο αλλά σ’ ένα μέρος όπου υπήρχαν επιγραφές του στυλ » να εισέρχεσθε με άνευ πηλίκιον μάλλον ζητάς απίθανα πράγματα από συγκεκριμένο μέρος του σώματος της συζύγου του μυλωνά…

    # 6

    Πέπε, αν είναι εντυπωσιακή η πρώτη φράση πιθανόν θα ατονίσει κάπου το ενδιαφέρον στην συνέχεια

    Αυτό που λες για τυπικό σχόλιο νομίζω πως βγαίνει από το τρίτο πρόσωπο που χρησιμοποιώ στην αφήγηση γιατί το πρώτο δείχνει μια προσπάθεια επιβολής της γνώμης του γράφοντος και το δεύτερο έχει εύκολα το νόημα της διαταγής, της ανοχής δεύτερης γνώμης κ.λ.π.

  17. Σχετικά με το μανιόλια… την πρωτοάκουσα μανιόλα κι έτσι την λέγανε στα φυτώρια ίσως γιατί ο πολύ κόσμος την έλεγε μανόλια. Μανιόλα την έλεγε και η Νίτσα οπότε τελικά προτίμησα την πιο πιστή ακουστικά στο ιταλικό πρότυπο.

    Να το κάνουμε κουίζ το όνομα της Νίτσας ; σαν βοήθεια θυμίζει κάπως ανατολή…

  18. Georgios Bartzoudis said

    «το λουλούδι εγώ το ξέρω μανόλια, έστω κι αν το διεθνές του όνομα είναι magnolia»
    # Το «λουλούδι» μανόλια είναι …δεντράρα μανόλια. Που βέβαια κάνει πολύ ωραία και πολύ εύοσμα λουλούδια, τα οποία σχεδόν εξαφανίζονται μέσα στο πανέμορφο, πλούσιο και γυαλιστερό φύλλωμα του δέντρου.
    Και νομίζω ότι τη magnolia την προφέρουν μανόλια, εκεί πέρα κατά τη δύση.

    # Σε ότι αφορά το διήγημα, δεν με πολυάρεσε. Δεν είναι ανάγκη σε ένα διήγημα να εξαντλούμε το …ιδεολογικό μας υπόβαθρο, αδιακρίτως αν το …βάθρο είναι ή δεν είναι ισχυρό. Ας θυμηθούμε τον σύντροφο Βάρναλη που έντεχνα διασπείρει μερικές ιδεολογικές αχτίδες!

  19. Κουτρούφι said

    Καλημέρα,
    Ευχάριστο ανάγνωσμα.

    Ήξερα μια Νίτσα από το Σουλτάνα

  20. leonicos said

    Μόλις το τσίμπησα, από πολυπαραγοντικό (τρομάρα τους) βιβλίο που επιμελούμαι γι να εκδοθεί

    Κακώσεις Άνου Άκρου Και Χεριού
    Όσον αφορά το χέρι, κρίσιμης σημασίας είναι η θέση στην οποία θα ακινητοποιηθεί. Χρειάζεται να βρίσκεται σε μία ανατομικά λειτουργική θέση, παρουσιάζοντας πηχεοκαρπική και ραχιαία έκταση, με παράλληλη κάμψη στα δάκτυλα. Προκειμένου να εντοπιστεί πιο εύκολα η εν λόγω θέση μπορούμε να τοποθετήσουμε μέσα στην παλάμη του τραυματία μία

    Το όλο κείμενο ήταν μια αρλούμπα και μισή και ξαναγράφτηκε

    Αλλά το άνω άκρο να έχει γενική άνου άκρου

    δεν το είχε πιο πάνω

    Και ρπόκειται για ορθοπαιδικό, που εμμένει στο ορθοπεδικός, πολλών καρατίων

    Έχει και άποψη για το ορθοπαιδικός, ο απίθανος

  21. leonicos said

    Τι συμβαίνει και δεινοπαθούν τα σχόλιά μου να εκμφανιστούν;

    Τα ψιλοπιάνει μαρμάγκα

    ή φταίει το ίντερνέτ μου;

  22. # 19

    Κουτρούφι με την πρώτη !!

  23. leonicos said

    13 Κίγκερι

    Τι ωραίο τραγούδι! Θα ψάξω τα λόγια. Θα βάλ και τον Αντάκ να ψάξει

  24. # 21

    Λεώνικε τα σχόλια μας συνήθως εμφανίζονται μετά από λίγα λεπτά

    Περί…κάτου άκρου δεν έχει τίποτις ;

  25. Σωτήρς said

    Καλημέρα. Ωραίο πρωινό διήγημα.
    Τη μαμά μου την λένε Νίτσα οπότε δεν παίζω στο κουίζ…

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νίτσα φώναζαν τη γιαγιά μου, από το Αντωνία.
    Καλογραμμένο και ευχάριστο το αφήγημα, αλλά έχω κάποιες απορίες. Τι θα πει εξόδου; Στον στρατό ξηράς δεν υπάρχει αυτή η έκφραση. Τι διάρκεια έχει; Αν είναι όπως στον στρατό απογευματινή έξοδος με δίωρη παράταση, γιατί δεν έβγαιναν να κάνουν καμιά βόλτα να ξεσκάσουν οι ναυτόπαιδες; Ούτως ή άλλως, αφού η σχολή ήταν σε νησί, στα σπίτια τους δεν προλάβαιναν να πάνε, άρα από πού συνάγεται ότι ήταν ανεπιθύμητοι σ’ αυτά;

  27. leonicos said

    13 Kr;ikeri

    Βρήκα ένα άλλο Μανόλια, μετάφραση από τα αγγλικά, άσχετο.

    Θα το στείλω κτά Τουρκιά μεριά να το βρουν

    Θα πάω άλλωστε το πενθήμερο Πέμπτη-Δευτέρα

    Ευτυχ’ως θα προλάβω να δω τον νοικοκύρη την Τετάρτη

  28. Γιάννης Κουβάτσος said

    6:Συμφωνώ για την ανάγνωση λογοτεχνίας σε οθόνη, αλλά από τότε που αποθήκευσα στο σμαρτφόνι τα άπαντα του Παπαδιαμάντη, του Καβάφη, του Σολωμού και του Κάλβου, σώθηκα από ώρες ανίας και αναμονής εκτός σπιτιού.

  29. # 26

    Στο ναυτικό εξόδου σήμαινε ελεύθερος από την λήξη της υπηρεσίας μέχρι την πρωινή κλήση της επόμενης εργάσιμης για τους στρατεύσιμους. Οι ναυτόπαιδες και οι ναύτες έφευγαν Παρασκευή μεσημέρι και γύριζαν βράδυ Σαββάτου με το πλοίο, όσοι είχαν δικό τους μέσο, Δευτέρα πρωί στην κλήση και οι υπαξιωματικοί και αξιωματικοί με το πρώτο πλοίο της Δευτέρας κατα τις 10.30

  30. dryhammer said

    Καλημέρα!
    Εμένα μ΄άρεσε πάντως μ΄αυτό τον «στεγνό λυρισμό» που αναδίδει.

    ——————-
    Άμα θέτε το προσπερνάτε:

    Ο Τζή(ς) όταν γράφει αυτά που μας χάρισε τις Κυριακές είναι ένας Δρ. Τζέκιλ που πίνει το «φάρμακο μΠάοκ» και γίνεται ο Μίστερ Χάιντ των σχολίων του.

    Όπως και νάναι τον αγαπάμε…

  31. Costas X said

    16. # 8 🙂 🙂 🙂 Και μόνο για την κόσμια διατύπωση περί της μυλωνούς, σας βγάζω το πηλίκιον και μένω …άνευ !

  32. ΚΑΒ said

    Κι όποιος δεν το βγάζει παίρνει μηδέν εις το πηλίκιο!

  33. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Όμορφο το διήγημα. Ό,τι πρέπει για ένα ηλιόλουστο κυριακάτικο πρωινό.

    13
    ΚαΙ η ελληνική εκδοχή.

  34. Κιγκέρι said

    23, 27: Λεώνικε, βρήκα αυτά τα λόγια:

    uzun yıllar bekledim
    hakikat oldu rüyam
    koklamaya kıyamam
    benim güzel manolyam

    nazlı çiçeğimsin sen
    sevdana dayanamam
    koklamaya kıyamam
    benim güzel manolyam

  35. ΚΑΒ said

    και για να μην ξεχνάμε:

  36. ΣΠ said

    13
    Η πρώτη εκτέλεση (1955) είναι αυτή:

  37. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αντιστάθηκα στο να φυτέψω μανόλια στον κήπο. Μου έκανε λίγο δηθενιά αλλά και δύσκολο δέντρο μου φαίνεται. Φυτέψαμε πριν χρόνια στον κήπο της θείας μου, στην Αγ. Παρασκευή κι ενώ μεγάλωσε, φύλλωσε, ψήλωσε, όλο καχεκτικά άνθη έβγανε. Λίγα και αρρωστιάρικα ενώ αυτή ήταν θερία. Έτσι την αντικατέστησε με μια βερικοκιά και πάει.
    Είναι, αντίθετα, εδώ κοντά σε ημιδημόσιο παρτέρι (εμπορικό κέντρο) μία που είναι πανήψιλη,τόσο που περνάς από κάτω κι αν δεν ξέρεις, δεν παίρνεις χαμπάρι το λουλούδισμά της και κάνει μεγάλα βελούδινα άνθη. Από κάτω, όταν σπόριασαν κι έπεσαν, είχα μαζέψει ένα φθινόπωρο τους εντυπωσιακούς κατακόκκινους σκληρούς κόκκους (περίπου σαν σε μικρή κούκλα καλαμποκιού εξελίσσονται) και διακοσμίσαμε ευκαιριακά κάτι χειροτεχνίες που έκανε με τον πηλό τότε ο μικρός.

  38. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η ΜΑΝΟΛΙΑ ΤΟΥ ΚΉΠΟΥ, του Ηρακλή Κακαβάνη

    Η μανόλια του κήπου άνθισε
    καμία αναμονή δεν έδειξε
    σίγα μην άφηνε την ευκαιρία
    για καλύτερες εποχές

    Όρμησε και έφτασε μέχρι το μπαλκόνι
    δεν θα μ’ άφηνε πια να φύγω
    το άρωμα της θα με τυλίγει
    πνίγοντας ελπίδες για διέξοδο

    Η ανυπόμονη αγάπη ας περιμένει
    με την ελπίδα ότι θα είναι σύντομη
    η διάρκεια αιχμαλωσίας
    από τη μυρωδιά της.

  39. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στην Κρήτη,στον τοπικό Ρ/Σ, στην εκπομπή «Αφιερώσεις» θυμάμαι να χαρίζουν πάμπολλες φορές το τραγούδι «Μανόλια»(με Αγγελόπουλο ή Καζαντζίδη) σε συγκεκριμένες Εμμανουέλες και Μανωλίες!

    31Costas X >>σας βγάζω το πηλίκιον και μένω …άνευ !
    μένει! («μένετε») 🙂

    Δηλαδή η Νίτσα δεν ήταν Μανόλια; Είπα κι εγώ γιατί όχι Λίτσα 🙂

  40. ΓΤ said

    «Έφαγα κοκορέτσι σαράντα λεπτά πριν, πού να τραγουδήσω;» Νότης Σφακιανάκης έφα.

  41. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τζη, μια λογοτεχνική συνέχεια της μανιόλιας σου ,αυτής που φύτεψε ο ήρωας (60 χρόνια μετά ,ας πούμε) :

    » το παιδί που όλοι κρύβουμε μέσα μας, παραμένει έως το τέλος αθώο και ντροπαλό σαν το λουλούδι της μανόλιας.»
    https://www.efsyn.gr/stiles/triti-matia/140014_ntropaloi-san-manolies

  42. Αγγελος said

    Σεπτέμβριο του 1971, ένιωσα την περιέργεια να δω κι εγώ μια ταινία με τη Χούλια Κοτσγιγιτ, που ήταν τότε πολύ της μόδας — και είδα. Από την ταινία δεν θυμάμαι τίποτα, εκτός από το τραγούδι με τη μανόλια. Υπέθεσα ότι είχε γραφτεί για την ταινία. Τώρα μαθαίνω πως είναι 15 τουλάχιστον χρόνια παλιότερο…

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ένα νανούρισμα με μανόλιες (έχω το βινύλιο*)

    Έλα, έλα, αποσπερίτη,
    τώρα που’ χει κοιμηθεί.
    Φέρε μανόλιες τ’ ουρανού σου
    κι όνειρο τριανταφυλλί.

    Στίχοι: Ανδρέας Αγγελάκης / Μουσική: Γιώργος Κουρουπός
    Διασκευή: Νίκος Κυπουργός / Ερμηνεία: Σαβίνα Γιαννάτου
    *Δίσκος: Νανουρίσματα

  44. Κιγκέρι said

    Όμως βρε παιδιά, το λουλούδι στην εικόνα είναι σίγουρα μανόλια; Γιατί εμένα σα γαρδένια μου φαίνεται.

  45. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    43 Ωχ! αλλο και τούτο. Τί διάολο…
    Συγγνώμη
    Αυτό βέβαια ήθελα (καλού κακού αφήνω ένα κεν’ο διάστημα μην επαναληφθεί η λαμακία)
    Νανούρισμα -Σαββίνα Γιαννάτου
    h ttps://www.youtube.com/watch?time_continue=20&v=Ek3Ko55UVvU&feature=emb_logo

  46. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Πολὺ μοῦ ἄρεσε τὸ σημερινό.

    Χαμηλῶν τόνων, βγάζει μιὰ τρυφερότητα καὶ μιὰ γλύκα.

    Μπράβο Τζῆ, εὐχαριστοῦμε Νικοκύρη.

  47. Πέπε said

    @16:
    Η πρώτη φράση δεν ήταν εντυπωσιακή. Ήταν φιλική! (προς τον αναγνώστη εννοώ. Θελκτική.)

  48. Costas X said

    39. —> 31. Το έγραψα με την έννοια «σας βγάζω το καπέλο», «δηλώνω σεβασμό».

  49. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γιῶργο, μόλις τὸ διάβασα στὴ Δέσποινα καὶ σοῦ στέλνει τὰ συγχαρητήριά της.

    Καὶ μιὰν ἐρώτηση. Πότε τό ᾿γραψες; Πρόσφατα ἢ πιὸ παλιά;

    Σὲ ρωτάω, ἐπειδὴ αὐτές τὶς μέρες ἔγραψα κι ἐγὼ κάτι σχετικὸ μὲ τὸ τραγούδι «Μανώλια», ποὺ ἀναφέρεται σὲ ἀρκετὰ ἀπὸ τὰ σημερινὰ σχόλια.

  50. nikiplos said

    καλημέρα! πολύ ωραίο διήγημα… Μαζί με το άλλο από τη μεγαλοκοπέλα άλλοτε υπάρξασα μοιραία, από την Κυψέλη, μου άρεσε περισσότερο… Ίσως γιατί προβάλει την προσέγγιση των ανθρώπων, ίσως γιατί ο σεβασμός στα θέλω ή χούγια του άλλου, είναι ένα είδος θωπείας, σαν χάδι που πράγματι αγγίζει, όταν γίνει με τον σωστό τρόπο…

    Κρίμα που δεν ευόδωσε κάτι περισσότερο, αλλά αφού δεν έκατσε, δεν θα το ήθελε κανείς τους…

  51. Capten Vilios said

    και σεμνά αγριολούλουδα στα βάζα.Όμορφο!

  52. Aghapi D said

    Βοήθεια παρακαλώ
    Δέν ήξερα πού αλλού να ρωτήσω
    Υπάρχει συνώνυμο ή/και ρήμα για τον υδραυλικό;

  53. Aghapi D said

    Τής αγίας Γοργονίας σήμερα, 23/2
    Μήπως από εκεί το Νίτσα; 🙂 🙂

  54. Πέπε said

    52:
    Σχολική άσκηση είναι;

    (Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει.)

  55. Aghapi D said

    54 μετάφραση ενός στίχου που λέει plumbing distant clouds for echoes

  56. ΓΤ said

    #55 Abdul Rasheed Na’ Allah από Routledge;

  57. Aghapi D said

    56 από αλλού είναι – πάλι νιγηριανού ποιητή, δυσκολώτατο για μένα στη μετάφραση Το έχω γεμίσει λάθη αλλά με έχει πιάσει και το πείσμα

  58. ΓΤ said

    #55 Ο οποίος στίχος (ημιτελής) φτάνει έτσι στα αγγλικά ξεκινώντας από γιορούμπα;…

  59. Aghapi D said

    Όχι, πιστεύω πως γράφτηκε κατ’ ευθείαν στα αγγλικά

  60. Aghapi D said

    58 ολόκληρος ο στίχος:
    I see the Word
    plumbing distant clouds for echoes of golden idioms

  61. ΓΤ said

    #57 Ακριβώς… (Osundare, 2000) «[…] / plumbing distant clouds for echoes of golden idioms»
    Πολύ σφιχτή φάση, γιατί έχουμε δρόμο να διανύσουμε από τα γιορούμπα μέχρι τα αγγλικά…

  62. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @55. Τὸ ρῆμα plumb σημαίνει καὶ βυθομετρῶ:

    https://www.wordreference.com/engr/plumb

    Προφανῶς ἀπὸ τὸ βαρίδι ποὺ ἦταν ἀπὸ μόλυβδο (λατ. plumbum).

    Θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ ἀποδώσουμε:
    βουλιάζοντας (ἢ βουτώντας) γιὰ ἢχους στὰ μακρινὰ σύννεφα.

    Ἂς μᾶς ποῦν καὶ οἱ εἰδικοὶ τὴ γνώμη τους.

  63. Aghapi D said

    61 Μπράβο 🙂

    62 Αυτό πρέπει να είναι αν και…. 🙂

  64. Aghapi D said

    61 και όμως νομίζω πως αρχικά γράφτηκε στα αγγλικά

  65. ΓΤ said

    (δεν είχα δει το #59), έχεις δίκιο

  66. Aghapi D said

    65 Εδώ https://www.lyrikline.org/en/poems/invocations-word-12573 δίνει ως πρώτη γλώσσα τα αγγλικά

  67. ΓΤ said

    #63 Ασφαλώς θα το δεις στην ολότητά του, Αγάπη, αλλά αυτό που είναι δυνατό (παρενθετικά), όπως βρίσκουμε, είναι ότι στην ποίησή του συνδυάζει όλες τις παραδόσεις των Γιορούμπα προσεγγίζοντάς τες μέσα από το πρίσμα του μαρξισμού. Αλλά βλέπω ότι στο (Osundare, 2000) υπάρχει ο δείκτης παραπομπής 10. Οπότε είσαι δίπλα στην πηγή 🙂

  68. Aghapi D said

    67 Σε Ευχαριστώ πάρα πολύ
    Με μερικά πολύπλοκα ποιήματα, που κουβαλούν τόσα από παραδόσεις που δέν μάς είναι οικείες, τα πράγματα δυσκολεύουν όπως καταλαβαίνεις

  69. ΓΤ said

    #66 Οπότε είσαι μακριά από τους Διευθυντές Σιφονικής και τα τουμποφλό τους 😉
    Παίζεις με την Υδραυλική Λέξεων και την ύδραυλιν του πνεύματος…

  70. ΓΤ said

    #68 Πού μπλέκεις, ρε κουπέλα μ’; (Κι εμείς νομίζαμε ότι ο μόνος «Νιγηριανός» που εργάζεται είναι ο Αντετοκούνμπο 🙂 )

  71. Aghapi D said

    69, 70 Μακάρι να έπαιζα και την ύδραυλι 🙂
    Δέν συμφωνήσαμε πως από τη στιγμή που ο Αντετοκούνμπο έγινε «διεθνής» βαφτίστηκε και Έλλην για να μή χάσουμε τα μετάλλια;

  72. ΓΤ said

    #71 Γι’ αυτό έβαλα τις… προστατευτικές μπαριέρες στο «Νιγηριανός», φόρμουλα η ζωή 🙂

  73. ΑΡΗΣ said

    Γνωρίζω μια Νία από το Δημοσθενία. Θα μπορούσε να είναι και Νίτσα, όπως η περί ής ο λόγος.

  74. ΓΤ said

    #73 Κι εγώ! Σύζυγος του βιομήχανου ΤΧ με έδρα τη Σπάρτη

  75. Πέπε said

    Πάντως αν δεν είναι εδώ βυθομέτρηση η σημασία αλλά υδραυλικά, αυτό που «κάνει» (ρήμα) ο υδραυλικός είναι να μαστορεύει. Όσο μπορώ να σκεφτώ, δεν έχουμε στα ελληνικά ρήματα που να διακρίνουν το μαστόρεμα του υδραυλικού από εκείνα διάφορων άλλων τεχνιτών.

    Αγάπη, κοίταξες αν υπάρχουν άλλες μεταφράσεις του ποιήματος σε κάποια γλώσσα που να γνωρίζεις;

  76. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @74. Σὲ τί τελειώνει τὸ κινητό της; 🙂

  77. ΓΤ said

    #76 🙂 Πάντως, του φίλου βιομήχανου σε 020

  78. Aghapi D said

    75 καλή ιδέα Ευχαριστώ

  79. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @77. Ἀνπαίκταμπλ! 🙂

  80. Νέο Kid said

    Τι μου θυμίσατε!… Σ’ενα φόρουμ με expatάξια (σορυ Νικοκύρη!,αλλά αν έγραφα εξπατάκια , δεν θα καταλάβαιναν πολλοί…) κάποτε , ένας Εγγλέζος έγραψε περίπου: “I am a plumber and looking for a position in UAE . …”
    Όποτε ένας άλλος ψαγμένος εγγλεζάς τού απαντάει.
    «Mate, in order to stand a chance ,forget being a plumber! you should change your title to “ fluid dynamics specialist “ or something like this! 🤪
    Σωστόοος!

    P.S. Κανα καλό πειρατικό λινκ ,που να μην κολαει παρά πολύ, για το ΠΑΟΚ- ΕΟ παίζει;

  81. aerosol said

    Πολύ όμορφο το σημερινό του Τζι!

    Αναπόφευκτα θυμήθηκα μια πραγματική ιστορία:
    Γερμανία, τέλη ’60 – αρχές ’70. Ελληνικό σκυλάδικο, όχι λουστραρισμένο -αν το έλεγες κακόφημο δεν θά’χες άδικο. Ο ιδιοκτήτης είχε μια σαφή οδηγία προς τους μουσικούς: όσο και να τους ζητηθεί, να μην παίξουν ποτέ το Αγάπη μου, Μανόλια. Η αιτία έγινε ξακάθαρη μια φορά που δεν αντιστάθηκαν στην έντονη πίεση και παραγγελιά κάποιου κιμπάρη θαμώνα. Ο εν λόγω συχνός και καλός πελάτης είχε συνδέσει βαρύ σεκλέτι με το τραγούδι. Μεθυσμένος, τα έσπασε όλα στο μαγαζί σε ένα εκρηκτικό κρεσέντο. Πλήρωσε τα σπασμένα του μέχρι δεκάρα αλλά τέτοια πράγματα ήταν πάντα μεγάλος μπελάς για ένα κέντρο. Το όνομα, το λουλούδι και το τραγούδι πάντα μου φέρνουν στο νου αυτό το ενσταντανέ, αν και απλά το άκουσα δεύτερο χέρι από μάρτυρα.
    [Εις μνήμη του ΓΠ, που το έζησε]

    Νομίζω η κορυφαία ερμηνεία από Έλληνα είναι του Μανώλη Αγγελόπουλου. Λένε πως ο ίδιος ο Ζεκίμ Μουρέν ήρθε στην Ελλάδα για να τον γνωρίσει και να τον συγχαρεί.

  82. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Να με συμπαθάτε για την πολύωρη απουσία, είχα πάει βόλτα

    19-22 Ώστε Σουλτάνα!; Ε, δεν το περίμενα.

    39και πριν: Δεν την ήξερα την τουρκάλα Μανόλια, μερσί

    75 και πριν: Kαι το «βυθομετρώ μακρινά σύννεφα» πάντως δεν είναι κακό, λέω.

  83. Ευχαριστώ σας για τα νεότερα σχόλια

    #44 Κιγκέρι

    είν;αι φωτογραφία από το δλεντρο μου κι αν προσέξεις φαίνεται ο πήχυς του χεριού μου. Το άνθος είναι τεράστιο , όρσο οι δυο παλάμες μου δίπλα-δίπλα

    # 49 Δημήτρη

    πρόσφατο είναι, ευχαριστίες και χαιρετίσματα στην Δέσποινα (πειμένουμε κάτι κι από σένα, καιρό έχεις)

    # 53 και αλλού

    στο σχόλιο 22 έγραψα Κουτρούφι με την πρώτη γιατί το όνμα ήταν Σουλτάνα και το βρήκε !!!

  84. nikiplos said

    Συγνώμη για την παρέμβαση, αλλά στην πληροφορική υπάρχει ο όρος plumbing clouds, που αποδίδει τη διασύνδεση μακρινών «σύννεφων». Στην ουσία την παροχή, των δεδομένων, των υπηρεσιών και των μοντέλων που έχουν ανάγκη κάποιοι μακρινοί χρήστες.
    Εγώ θα το μετέφραζα:
    Συνδέοντας κλειστούς κύκλους ανθρώπων μεταξύ τους, για να αντηχούν το θησαυρό των σλόγκαν τους.
    Πάντως περίπου έτσι είναι το νόημα που θέλει να αποδώσει…

  85. #37 Εφη-έφη

    Απ’ όσα θυμάμαι όταν έψαχνα στα φυτώρια, η μανιόλια είναι σαν τα καρπούζια δεν ξέρεις τι θα σου βγεί. Γι αυτό τις μεγαλυτερες ανθισμένες τις πουλούσαν πανάκριβα ενώ τις μικρές που δεν είχαν ανθίσε απλά ακριβά. Εχοντας εμπιστοσύνη σο άστρο μου- γιατί ό,τι φυτεύω με σπόρο μου βγαίνει καλό- αγόρασα μια μικρή που κάνει ωραία άνθη. Ο δήμος έβαλε καμιά δεκαριά στην πλατεία και ανθίζει γερά μια και καμιά δυο ακόμα κάνουν από δυο-τρία λουλούδιαΣαν δέντρο είναι εύκολο, μόνο ήλιο και νερό θέλει

  86. Ωρα για το ματς και ελπίζω οι μεγάλοι να ακολουθήσουν τον δρόμο που άνοιξαν οι μικροί του ΠΑΟΚ (προπονητής ο Πάμπλο Γκαρσία) με 4-0 επί τουΟΣΦΠ !!

  87. Triant said

    Μπράβο Τζη, πολύ μου άρεσε. Ανήκω μάλιστα σε αυτούς που τους αρέσει ο τρόπος με τον οποίο τελειώνεις τα διηγήματά σου.

    Γιάννη περαστικά. Και γρήγορα!

  88. Νέο Kid said

    86. Κανα λινκ για να δούμε κι εμείς τα φτωχαδάκια, ρε!,

  89. LandS said

    44 Και μένα έτσι μου φαίνεται. Εκτός αν οι γαρδένιες είναι κάπως έτσι https://www.gardenia.net/plants/plant-family/magnolias

  90. sarant said

    84 Βρε τι μαθαίνει κανείς

  91. Γιάννης Κουβάτσος said

    88. http://www.paraga.gr

  92. Γιάννης Κουβάτσος said

    88, 91:😎
    Τι να δεις; Δε βαριέσαι;

  93. Κουτρούφι said

    #22 κλπ. Και η Νίτσα που ήξερα, έχω την εντύπωση ότι δεν ήθελε και πολλές κουβέντες γύρω από το βαφτιστικό της όνομα. Πέθανε το 2013 σε ηλικία 84 ετών. Είχε πάρει το όνομα της γιαγιάς της. Κάνω την υπόθεση ότι στην περίπτωση αυτή το σπάνιο αυτό όνομα έχει σχέση με την Πόλη και την πολυάριθμη Σιφνέικη παροικία εκεί, μέχρι και πριν τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

  94. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Με το σημερινό, σύνδεσα αυτό που έμαθα μόλις προ ημερών ,τυχαία, ότι υάρχουν Ναυτικά Λύκεια (ΕΠΑΛ).
    πχ http://9epal-peiraia.att.sch.gr/autosch/joomla15/

  95. Νέο Kid said

    92. Τόπιασα στο jackstream. Παλτά και οι δύο. Ελπίζω στο βου να βελτιωθεί ο Μπάογκ…

  96. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Αδυνατώ να φανταστώ-ανακαλύψω ένα μΠαοκτζή (ή γαύρο ή βάζελο ή … 🙂 ) μέσα σ’ αυτό το γεμάτο ευαισθησία με δόσεις νοσταλγίας μικρο-διήγημα. Πολύ ωραίο! (βλ. και σχ. 30)

    7.
    >> Ίσως αξίζει άρθρο για τα λεξιλογικά της ορχιδέας.
    … και λοιπών καλλωπιστικών όπως καμέλια, ορτανσία, μπιγκόνια, γαρδένια κλπ. 🙂

    44, Κιγκέρι.
    Μοιάζουν πολύ αυτά τα δυο. Αλλά, νομίζω η φωτο δείχνει μανόλια. Τα φύλλα της γαρδένιας είναι πιο αδρά με εντονότερες ραβδώσεις. (Τώρα είδα και το #83 του Τζη).

    37, ΕΦΗ-ΕΦΗ (αλλά και Πέπε)
    Λέει ο Τζη: «Το δώρο ήταν μια τσάντα χόρτα που τα μάζεψε η ίδια ακολουθώντας μια παμπάλαια μυστική συνταγή. Δεν ήταν από ένα είδος, ήταν από πολλά είδη αλλά σε ορισμένη αναλογία το καθένα.»
    Λέτε να ήταν ‘γιαχνερά’; 🙂

    Μια ωραία ζωγραφιά με μανόλια – όπου φαίνονται η ‘μικρή κούκλα καλαμποκιού και οι κατακόκκινοι σκληροί κόκκοι’!
    https://cdn.shopify.com/s/files/1/0969/9128/products/Magnolia_52554e47-6961-4fdf-bffb-b02c0072dfec_grande.jpg?v=1518611114

  97. 84, 90: Όχι, ακριβώς. Ο όρος plumbing the clouds σημαίνει όλη την υποδομή για να λειτουργήσει ένα υπολογιστικό νέφος, ασχέτως αποστάσεων, κλπ. Δηλώνει, δηλαδή, το υποκείμενο υλικό, πάνω στο οποίο τρέχει το λογισμικό, πού δίνει την εμπειρία της πρόσβασης στο νέφος.

  98. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    blob:https://imgur.com/d1197b07-2913-46f7-85a6-eedf71b16bc1
    Διάβασα μόνο το διήγημα(πολύ καλό!) και λίγα σχόλια(κλαψ!),ελπίζω να προλάβω το πρωί τα υπόλοιπα.

  99. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Λάθο,ς να η φωτογραφία.

  100. sarant said

    99 Καλό!

  101. Νέο Kid said

    Καλύτερος πολύ ο Μπανθεσαλονίκειος , αλλά ο αλήτης πιασμένος τεύτων διαιτητής μέτρησε το φάβα γκολ των συμμοριτών ,παρότι η μπάλα είχε βγει καθαρά εκτός παιδιάς.

    Κουλης-Μαρινακης= βία νοθεία ακροδεξια συμμορία.

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    19. Αυτή η Νίτσα είναι και Τάνα! 🙂

    74 >>ΤΧ με έδρα τη Σπάρτη
    Ήταν σήμερα, στη Σπάρτη; 🙂
    https://tvxs.gr/news/ellada/apiydise-o-israilinos-presbis-kai-efyge-apo-ekdilosi-dixos-na-milisei

    Στην «Συνάντηση στις μανόλιες», αφιερωμένο στο θάνατο της νεοελληνίστριας και μεταφράστριας τού ποιητή Maria Tsano-Gallo, ο Βρεττάκος συντετριμμένος εντάσσει το γεγονός στη φιλοσοφική του διάσταση:
    «Καθώς περπατούσα κάτω από τις μεγάλες μανόλιες, κατέβης, ανέβης. Σε χαιρέτησα με χαιρέτησες.
    (στ.13-16).

  103. Είδα το ματς
    Ο ΠΑΟΚ όπως έκανε σχεδόν σ’ όλα τα δύσκολα παιχνίδια στο πρώτο ημίχρονο περπάταγε και περίμενα στο β’ να τρέξει . Οντως μπήκε τρέχοντας και στο 2-3 λεπτό σε μια κόντρα και σε μια απόκρουση του Πασχαλάκη μπάλλα φάνηκε να βγαίνει κόρνερ. έτρεξε ο Ραντζέλοβιτς την γύρισε, βρήκε το σώμα του Γιαννούλη και αυτογκολ από το πουθενά. Ο διαιτητής από μόνος του Ο διαιτητής αρνήθηκε να ελέγξει στο VAR αν η μπάλλα ε’ιχε περάσει την γραμμή του άουτ εμπιστευόμενος τον επόπτη. Στην αμέσως επόμενη φάση ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε σε μια φάση διαρκείας με απόκρουση, δοκάρι και διάφορα. Ο διαιτητής τώρα δεν εμπιστεύθηκε την κρίση του επόπτη πήγε ο ίδιος να την ελέγξει και βρήκε κάποιο οφφσάιντ που δεν νομίζω πως επηρέασε την φάση. Ψυχολογικά το ματς τελείωσε εκει. οι δυο τρεις φάσεις που έφιαξε δεν βρήκε έτοιμους παίκτες μα πετύχουν γκολ. Κερασάκι στην τούρτα ένα φάουλ στην γραμμή της περιοχής έστησε το τείχος περίπου στα 5-6 μέτρα και αρνήθηκε να μετρήσει. Ο ΠΑΟΚ είχε ζητήσει ισπανό, ο γερμανός δείχνοντας πρώτη κάρτα στο 76 βοήθησε το αμυντικό παιχνίδι του ΟΣΦΠ
    Γενικά πάντως δεν φάνηκε έτοιμος ο ΠΑΟΚ να κερδίσει αυτό το παιχνίδι, δεν άξιζε να το κερδίσει αλλά από την άλλη ο πολιτισμός που βγήκε στην Τούμπα δεν είχε καμιά σχέση με το καφριλίκια στο Φάλληρο

    (συγχαρητήρια στον Κουβάτσο)

  104. 94: Ναι, αλλά καμία σχέση.

  105. mitsos said

    Τζι πολύ ωραίο. Σύντομο αλλά όμορφο. Το απόλαυσα.
    Η μια Μανόλια στον κήπο μας . η μεγανθής που υψώνεται στα Βοριοδυτικά έχει ρίξει πια αυτούς τους κουκουνάροειδείς καρπούς αλλά η ανθοφορία αρχίζει Ιούνιο. Λίγα αλλά τεράστια κατάλευκα Λουλούδια. Συνήθως πολύ ψηλά. Τα καλοκαίρια κάθόμουν και τα θαύμαζα από το κρεβάτι κάθε μεσημέρι.

    Η άλλη όμως Μανόλια η Αφρικανίς , στα Ντιοανατολικά, είναι τώρα σε φάση πλήρους ανθοφορίας με λουλούδια λίγο μικρότερα με πινελιές ρόζ και μώβ σε βελούδινο λευκό. Έριξε τον Δεκέμβρη όλα μα όλα τα φύλλα της και από 10 Φλεβάρη φούλαρα όπωςκάε χρόνο με μπουμπούκια σε κάθε ακρόκλαδο. Χιλιάδες μπουμπούκια αλλά ένοιξαν τα μισά . Μέχρι 10 Μάρτη θα ανοίξουν όλα. Αν δεν σηκωθεί φοβερός μαΐστρος θα έχουμεόλο τον Μάρτη τους περαστικούς να ρωτάνε τι δέντρο είναι αυτό και να το φτύνουν …

    η φωτογραφία είναι από πέρσι τον Μάρτη
    (στο βάθος, στην άλλη γωνία, διακρίνεται λίγο και ή άλλη η μανόλια η μεγανθής)..

  106. Σχετικά με την φωτογραφία της μανιόλιας πίσω από το λουλούδι υπάρχει η παλάμη μου, επειδή έχω και γαρδένια, δεν υπάρχει γαρδένια σε τέτοιο μέγεθος

  107. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ευχαριστώ εκ μέρους του νότου, Τζι. Σωστές οι αποφάσεις του διαιτητή, αλλά έχω τη βάσιμη υποψία πως αν ήταν ο απροστάτευτος Παναθηναϊκός στη θέση του Ολυμπιακού, οι ίδιες φάσεις θα κρίνονταν ανάποδα. Θέλει δουλίτσα ακόμα ο ολιγάρχης, για να μπορεί να κάνει μαρινακιές στον Μαρινάκη.

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κάπου είχα δει να αναφέρονται οι μανόλιες της πόλης Ρέτζιο (Ρήγιο) της Καλαβρίας. Τώρα γκουγκλάροντας τις βλέπω σε δενδροειδή γλυπτά

  109. # 107

    Μίλησε ο αμερόληπτος καθηγητής διαιτησίας με το αετίσιο μάτι που όλα τα βλέπει !

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αμερόληπτος δεν είμαι, αλλά το ρημάδι το var δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Όταν ο διαιτητής π.χ. βλέπει, όπως όλοι μας, ότι ο Ινσούα βρίσκει μπάλα και, παρ’ όλα αυτά, δίνει πέναλτι, ε, κάτι δείχνει αυτό. 😉 Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια και σε συμβουλεύω να αφήσεις το ποδόσφαιρο και να ασχοληθείς αποκλειστικά με το ψάρεμα και τη συγγραφή. 💚

  111. Καλησπέρα και ευχαριστούμε για το σημερινό. Μου άρεσε.
    Μπορεί να αναφέρθηκε και να μην το είδα, στο tvxs σήμερα συνέντευξη του Νικοκύρη.
    https://tvxs.gr/news/biblio/n-sarantakos-apeili-gia-tin-elliniki-glossa-den-einai-ta-greeklish-alla-ta-mnimonia

  112. Alexis said

    Ωραίο το διήγημα! Μικρό αλλά ωραίο!

    26: Έχει λίγο περίεργη ορολογία το ναυτικό. Το «εξόδου» (έτσι στη γενική) έχει προκύψει ως εξής: Στα πλοία του στόλου οι ναυτάρες έχουν υπηρεσία «μία μέσα μία έξω». Έτσι λοιπόν το πλήρωμα είναι χωρισμένο σε δύο «τοιχαρχίες» (αγνοώ την προέλευση της λέξης, αλλά έτσι την έλεγαν και την έγραφαν). Είναι δύο ομάδες από ναυτάρες που η κάθε μία πρέπει να έχει όλες τις κατάλληλες ειδικότητες και σε επαρκή αριθμό για να βγαίνουν οι βάρδιες. Τη μια μέρα η μία τοιχαρχία είναι η «τοιχαρχία εξόδου» και η άλλη η «τοιχαρχία ένδον» (άλλη απίθανη λέξη αυτή) και την επόμενη το αντίστροφο.
    Έτσι λοιπόν ο ναυτάρας λέει «είμαι εξόδου» ή «είμαι ένδον». Εννοείται η λέξη «τοιχαρχία»

    Μεταφέρω αυτά που ίσχυαν στη δική μου θητεία, δεν ξέρω τι έχω διαφοροποιηθεί από τότε. Ε, πάνε και κάποια, (λίγα) χρονάκια… 😆

  113. Alexis said

    Το λουλούδι της μανόλιας μοιάζει πράγματι με γαρδένια αλλά η φωτογραφία δείχνει ξεκάθαρα μανόλια. Τα φύλλα της γαρδένιας είναι πιο στενά και με έντονες τις ραβδώσεις των νεύρων.

  114. Alexis said

    Αν σε λένε Σουλτάνα ή ξερωγώ Παρθένα, λογικό είναι να προτιμάς το Νίτσα 🙂

  115. # 110

    Κοίταξε είσαι κολημένος σαν φανατικός στόκος !! Κανένας; δεν αμφισβήτησε πως ο Ινσούα βρήκε την μπάλλα ! Και λοιπόν ;; Αφού ΔΕΝ την έδιωξε η φάση ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ και μετά κάνει πέναλτυ βρίσκοντας με το γόνατο τον Πέλκα στον μηρό και με το χέρι στην πλάτη. Μορφωμένος άνθρωπος υποτίθεται πως είσαι όχι χουλιγκάνος, ξεκόλα
    Κοίτα, σήμερα ο Λημνιός στο 75 πρόλαβε και τσίμπησε την μπάλα και ο Τσιμίκας τον ρίχνει κάτω. Είδες να αναφέρω την φάση ; Ε θα βγουν οι ΠΑΟΚτσήδες Κουβάτσοι και θα μιλάνε για πέναλτυ ενώ για μένα ο Λημνιός προτίμησε να πέσει με κίνητρο πως βρήκε την μπάλα αλλά για μένα μετράει και η συμπεριφορά μετά το τσίμπημα της μπάλας, δεν κινήθηκε προς την μπάλα αλλά σε τρόπο να τον ρίξει ο Τσιμίκας

  116. sarant said

    111 Και αυριο εδώ 🙂

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    111/116 και στο χθεσινό νήμα πάει, βλέπω 🙂

  118. Πέπε said

    > > Το δώρο ήταν μια τσάντα χόρτα που τα μάζεψε η ίδια ακολουθώντας μια παμπάλαια μυστική συνταγή. Δεν ήταν από ένα είδος, ήταν από πολλά είδη αλλά σε ορισμένη αναλογία το καθένα.

    Διερωτώμαι μήπως αυτή η περιγραφή είναι λιγάκι ανακριβής:

    Όταν μαζεύει κανείς χόρτα, όσο καλά κι αν ξέρει τις αναλογίες της συνταγής, το βλέπω λίγο δύσκολο να τα μαζέψει ακριβώς σύμφωνα με αυτές. Πιο πιθανό το βρίσκω να μαζέψει ό,τι βρει, και μετά, στο ξεδιάλεγμα, να φτιάξει τις αναλογίες όπως προβλέπονται.

    Ομολογώ βέβαια ότι δεν έχω εμπειρία από μάζεμα χόρτων, εκτός από λιγοστές εξειδικευμένες εξορμήσεις τύπου «πάω για αλόχορτο (και μόνο, γιατί έτσι κι αλλιώς εκεί που βγαίνει αυτό δε βγαίνει τίποτε άλλο ενδιαφέρον)», οπότε δεν ξέρω τι γίνεται σε περιοχές όπου βρίσκεις πολλών λογιών.

  119. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    118 Πέπε>>όσο καλά κι αν ξέρει τις αναλογίες της συνταγής, το βλέπω λίγο δύσκολο να τα μαζέψει ακριβώς σύμφωνα με αυτές.
    Αυτό θα έλεγαν οι πιο πολλοί άντρες 🙂
    Μα εννοείται ότι η καλή χορταρού ξέρει τους χορτότοπους* ή τους «κόβει» όταν βγει και μαζεύει την ποικιλία της μια χαρά.(Μαζεύει αχόρταγα απ΄όλα!).Το ότι μπορεί απ το ένα είδος να συλλέξει περισσότερα, δεν έχει σημασία γιατί θα χρησιμοποιήσει όταν τα καθαρίσει όσα και όποια της χρειάζονται για βραστά, για γιαχνί, για πίτα, για κρέας,για ψάρι, ανάλογα. Στην χορτόπιτα πχ παίζει το ρόλο της η γνώση κ η επιτηδειότητα για την επιλογή των ειδών κ των ποσοτήτων τους. Ασφαλώς κ στα βραστά, αλλά λιγότερο. Είναι κ η όρεξη αυτών που θα τα γευτούν, αν θένε λίγο πικρά, μόνο γλυκά ή θεόπικρα.
    Ας πω κ ότι εμείς κάτω την εκλεκτότατη πλέον ρόκα τη θεωρούσαμε βρωμόχορτο, δεν την τρώγαμε κι αν κατά λάθος μας έμπαινε στα βραστά μαζί με ένα άλλο παρόμοιό της χόρτο (πχ την άγρια ραπανίδα) πιάναμε τη μυρωδιά στο βράσιμο και το τσικάλι (η μαγερειά) πήγαινε στράφι. Άδειαζε στο γουρούνι αβλεπί 🙂 .

    *χορτότοποι για γαλατσίδες, για ραδίκια, για ζοχούς, σταρίδες, καυκαλήθρες,παπαρούνες, μυρώνια, μάραθα, αγριόπρασα κ.α.
    Αν είναι όλη η ποικιλία μαζί, τόσο το καλυτερότερο! 🙂
    Ολα τούτα και μέχρι κι άγριο μαϊντανό κι ασκολύμπρους βρίσκαμε κάποτε, σαν τέτοιες μέρες (καθαρή Δευτέρα κλπ) στο Χαρβάτι ή στη Σταμάτα, προς Μαραθώνα, μα εδώ και χρόνια χτιστήκανε, φραχτήκανε κ κυρίως, βρωμίσανε παντού.

  120. # 119

    Ετσι !!

  121. Οταν πρωτοήρθαμε στην Κυψέλη, αρχές του 50, είχαμε κότες ελεύθερης βοσκής και γάλα (αρνίσιο) από στάνη (μπλιάχ, ήθελε τρεις ώρες κανέλλα για να το πιείς). Υπήρχαν αρκετές χορταρούδες που κάθε μέρα διαλαλούσαν πλανοδίως την πραμάτειά τους :
    Χόρτα, ωραία χόρτα. Εχομεν φρέσκα χόρτα. Χόρτα καλά.
    Είναι απίστευτο πόσο έμοιαζε η φωνή της, ο τόνος και η χρειά της με την γυναίκα που κάτι διαλαλεί στο τέλος αυτού του ταγουδιού του Φαμπρίτσιο. Γυναίκες της γειτονιάς Μεσόγειος…

  122. ΓΤ said

    #102β

    Όχι, Εφούκι μου καλό, εκάς το μαναφούκι. Προτού ιπισαίλθο σε λεπτομέρειες, όπως θα κατάλαβες και από την κουβέντα που είχα με την AghapiD, εγώ «υδραυλικός» είμαι. Μπαίνω εδώ μπας κι αποχιάσω καμιά λέξη. Ο ΤΧ, ο φίλος Τάκης, είναι στην Ιταλία, οδηγώντας τη γαλάζια Maserati του (έχει και άλλη μία, διαλέγει ανάλογα με το πουκάμισο με το οποίο θα κάτσει στο ιθυφαλλικό βολάν). Είναι άνθρωπος σκληρός, γυαλοχαρτόψυχος, δεν διαβάζει τίποτα (αλλά δεν είναι ιπποκριτής. Μπα, τι μ’ έπιασε με τα άλογα νυχτιάτικα, «υποκριτής» ήθελα να γράψω). Θα προσπαθήσω, μεθαύριο γυρνάει στο Ελλάντα, να τον κάνω να μαλακώσει, να τον εισαγάγω στην έννοια του αλτρουισμού, να γίνεται θυσία για τον δίπλα(No), και θα του πω επί λέξει ότι, μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι σε Φάληρα που έχουν σεντούκια τάλιρα, αλλά αυτοί οι καλοσιδερωμένοι δόγηδες δεν διστάζουν να βάλουν στη Φερράρι τους μια τσάντα χόρτα και να την προσφέρουν, είτε προβάλλοντάς την ως νάμα είτε ως βάμμα είτε ως μάννα σε κάθε δόλια μάνα ύπαρξη. Θα σκάσει στα γέλια, θα ευχηθούμε να πεθάνουμε πάνω σε νερώνεια ανάκλιντρα με τα αείρροα χέρια μας να τρυγολαλούν σταφυλοκόρμητες γυμναίκες, εκάς ο αιάντειος γέλως, το ξέρεις ότι σε έχω στην καρδιά μου, όλες τις κυρίες εδώ, και μην ξεχάσεις να μου φιλήσεις την Λου.

  123. Πολύ γλυκό το σημερινό.

    H τρυφερή μανόλια, δημοφιλής και στον Αμερικάνικο Νότο, έχει απαθανατιστεί και στην γνωστή ταινία Steel Magnolias, γλυκόπικρη ιστορία στην παράδοση των θεατρικών έργων με θέματα του Νότου – και με την δική μας Ολυμπία Δουκάκης.
    Από τα αποφθέγματα της ταινίας:

    «Smile-it increases your face value.»

  124. Γς said

    119:

    >άγριο μαϊντανό κι ασκολύμπρους βρίσκαμε κάποτε, σαν τέτοιες μέρες (καθαρή Δευτέρα κλπ) στο Χαρβάτι ή στη Σταμάτα, προς Μαραθώνα,

    Χαρβάτι = Παλλήνη

    «έχουν ακουστεί διάφορες ανοησίες ότι το όνομα προέρχεται από τα Κροατικά! Hrvatska στα Κροατικά (sic) λέγεται η Κροατία, Hrvatski η Κροατική γλώσσα και Hrvati ο Κροάτης.Πιάστηκαν απ΄ αυτά οι φαντασιόπληκτοι γλωσσολόγοι,που αναζητούν παντού εξηγήσεις κι ερμηνείες,αλλά ποτέ στην ελληνική γλώσσα,και πιθανολόγησαν Τούρκο πασά στην περιοχή,Κροατικής καταγωγής! Άλλοι,πιο προσγειωμένοι,σκέφτηκαν να τον πουν Τούρκο,ο Χαρβάτ πασάς! Δεν έλειψαν, φυσικά,οι εφευρέτες μειονοτήτων.Γι΄ αυτούς,οι Χαρβατιώτες,είναι σλαβικά κατάλοιπα…
    Το τοπωνύμιο είναι σίγουρα αρβανίτικο,επειδή οι πρώτοι κάτοικοι του Χαρβατιού (σημερινή Παλλήνη) ήταν αρβανίτες.
    Έτσι τη βρήκαν οι αρβανίτες,όταν πήγαν εκεί.Και την ονόμασαν Χαρβάτι. Γιατί;
    Γιατί οι αρβανίτες ήσαν Έλληνες.Όχι μόνο στη ψυχή και το αίμα,αλλά και τη γλώσσα (παράλληλα με τα αρβανίτικα).Υπήρχε τότε η (μεσαιωνικής παραγωγής) λαϊκή λέξη χάρβαλο που σήμαινε ακριβώς ρημαδιό,χάλασμα,καθετί παρατημένο ή διαλυμένο.Το χάρβαλο προέκυψε από το χάλαβρον ή (με αντιμετάθεση) χάραβρον εκ του μεσαιωνικού επιθέτου χαλαβρός,παράλληλης σημασίας με το χαλαρός της αρχαίας.Η λέξη είναι ζωντανή και σήμερα (ξεχαρβαλώνω).»

    https://arvanitika.blogspot.com/2014/11/blog-post_24.html

  125. Aghapi D said

    82 «βυθομετρώ μακρινά σύννεφα» Φαντάσου να το βάλουμε εδώ και να βγει να ουρλιάζει ο γνωστός με το επιτελείο 😉

    97 Άντε να το συμμαζέψω αυτό σε στίχο ποιήματος Συμφορά 🙂

  126. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @125. Τί θὰ ἔλεγες γιὰ τὴν παρακάτω ἀπόπειρα:

    Βλέπω τὸν Κόσμο νὰ βυθίζεται σὲ νέφη μακρινά, ψάχνοντας/ἀναζητώντας/γιὰ ἤχους χρυσῶν ἰδιωμάτων.

  127. Μικροί είχαμε την λέξη κ@λ@βυθόμετρο, ειδικά για όσους ήτανε να περάσουν περιοδεύον !!

  128. leonicos said

    Καλά ξυπνητούρια!

  129. Alexis said

    #124: Γιατί οι αρβανίτες ήσαν Έλληνες.Όχι μόνο στη ψυχή και το αίμα,αλλά και τη γλώσσα (παράλληλα με τα αρβανίτικα).

    Δεν ξέρω αν το Χαρβάτι ετυμολογείται από το χάρβαλο (ας πει κάποιος πιο ειδικός), αλλά με κάποιον που ισχυρίζεται τα παραπάνω εγώ θα ήμουν πολύ επιφυλακτικός.
    Ειδικά αυτό που λέει για τη γλώσσα, ότι δηλαδή οι Αρβανίτες ήταν Έλληνες και στη γλώσσα, βγάζει μάτι.
    Όλοι ξέρουμε ότι υπήρχαν περιοχές ολόκληρες που ήταν εξ’ ολοκλήρου αλβανόφωνες. Προσωπικά ξέρω χωριά της Πρέβεζας που μέχρι πριν από 50-60 χρόνια οι περισσότεροι κάτοικοι μιλούσαν μόνο αρβανίτικα.

  130. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα! Ήμουν πνιγμένος στις αγροτικέ εργασίε το Σ/Κ και έγραψα απουσίες κι έτσι δεν ευχαρίστησα το συνονόματο για το διήγημα, μου άρεσε πολύ!
    Δεν έχω να προσθέσω κάτι που δεν έχει ειπωθεί.
    Και εις άλλα με υγείαν!
    Για το (πολύ ενδιαφέρον) μεταφραστικό πρόβλημα, αν ξεφύγουμε από τη χρήση της βυθομέτρησης ως λέξη, μπορούν να βγούν αρκετά πιστές στο νόημα και ταυτόχρονα ποιητικές φράσεις, όπως του Δον στο 126 ή ακόμη «ψαύοντας», «σκαλίζοντας», ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να δηλώνει έρευνα.
    Ή, αν πάει προς Καββαδία μεριά, «ρίχνω το σκαντάγιο στα σύγνεφα, να βρω την ηχώ από χρυσά ιδιώματα» (πςςςςςς τι γράφω πρωί-πρωί…)

  131. nikiplos1 said

    97, στην ουσία σημαίνει γενικά πως στήνω την υποδομή του «σύννεφου», διασυνδέω όχι μόνο χρήστες αλλά και σύννεφο, επεκτείνω το σύννεφο. Το ζήτημα όμως το έθεσα απλά στους επιχειρούντες τη μετάφραση, απλά να το έχουν στο νού τους, στην περίπτωση που ο ποιητής είναι σύγχρονος. Στο @84, προσπάθησα δηλαδή να κάνω τον ορισμό κάπως λόγιο, γιατί εγώ προσωπικά το cloud plumbing δεν το έχω συναντήσει αλλού…

    Ένα σύννεφο που διασυνδέεται, αν απλά κάνει τη σύνδεση δεν είναι σύννεφο, αλλά δίκτυο. Ένα σύννεφο διασυνδέει, δεδομένα, υπηρεσίες, χρήστες αλλά και απομακρυσμένο λογισμικό…

  132. sarant said

    129 Συμφωνώ μαζί σου. Ξέπλυμα κάνει το άρθρο του 124.

  133. Αγγελος said

    Ο Πέππας του arvanitika.blogspot.com είναι πολύ ενδιαφέρων ως πηγή, αλλά καθώς έχει ως αφετηρία ότι τα αρβανίτικα είναι ελληνικά, πολλά συμπεράσματά του είναι απλώς ανόητα.

  134. Αγγελος said

    Plumbing ως ουσιαστικό ειναι στα αγγλικά τα υδραυλικά, ως ρήμα όμως νομίζω πως σημαίνει μόνο βολιδοσκοπώ, βυθομετρώ (για τα οποία πιο συνηθισμένες λέξεις είναι sounding και fathoming). Και στο συγκεκριμένο ποίημα είναι σαφώς ρήμα — οπότε μου φαίνεται πολύ απίθανο να έχει την υδραυλική σημασία.
    Η λέξη «βυθομέτρηση» είναι δυστυχώς τελείως αντιποιητική στα ελληνικά, μεταξύ άλλων για τον λόγο που υπαινίσσεται ο G (127). Ωραιότατα αντιθέτως ακούγεται το κατά Καββαδία σκαντάγιο, που προτείνει ο άλλος Γιώργος (130)!

  135. Αγγελος said

    Yπαρχει βέβαια το γνωστό στους φίλους του είδους λιμερίκι
    There once was a plumber from Leigh
    Who was plumbing a maid by the sea [κλπ.]
    αλλά νομίζω πως μ´αυτή τη σημασία είναι μάλλον άπαξ λεγόμενον 🙂

  136. ΓιώργοςΜ said

    Αν και γίνεται λιγότερο ποιητικό κτγμ, ίσως ο Νίκιπλος στο 131 έχει δίκιο· αν ο ποιητής είναι πολύ νέος, και αν η ορολογία είναι αρκούντως διαδεδομένη στη σχετική πιάτσα, ο στίχος βγάζει περισσότερο νόημα με κομπιουτερικά συμφραζόμενα. Αναζητεί κανείς στα διαδικτυακά νέφη ιδιωματικές εκφράσεις.
    Στα Αγγλικά λειτουργεί ωραία η διπλή έννοια του cloud, εμείς όμως που δεν τη χρησιμοποιούμε τόσο, δύσκολα θα συνδέαμε το συμβατικό με το υπολογιστικό σύννεφο.
    Έχουν γίνει απόπειρες για ποιητική εκμετάλλευση διαδικτυακών όρων, αλλά λυρικές δεν τις λες… 😛

  137. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    127 Περί βυθού, χαιρετισμού βάθους αμετρήτου κλπ
    https://en.wiktionary.org/wiki/byth%C3%AB

  138. Πέπε said

    129

    Σε μια μελέτη, γύρω στο 1990 νομίζω, σχετικά με την αρβανιτοφωνία στην Ελλάδα, έγιναν κάποιες στατιστικές. Στο Τάδε χωριό όλοι ήξεραν και ελληνικά, πολλοί από τους νεότερους μόνο ελληνικά, άλλοι είχαν και παθητική ή περιορισμένη ενεργητική γνώση των αρβανίτικων, στους μεγαλύτερους τα αρβανίτικα κέρδιζαν λίγο έδαφος, στους υπερήλικες έπαιρναν ξεκάθαρα το πάνω χέρι, κλπ. όπως ακριβώς τα περιμένει κανείς.

    Η μοναδική εξαίρεση ήταν ένας (1) κάτοικος, γύρω στα 50, που δεν ήξερε γρυ ελληνικά παρά μόνο αρβανίτικα και …γερμανικά. Ήταν παλιννοστήσας μετανάστης!

  139. 124 Είναι από τον Κροάτη το Χαρβάτι, όχι βέβαια από τα κροάτικα. Χαρβάτ χανί, το χάνι του Κροάτη, ονομάζεται το Χαρβάτι (Μυκήνες) σε οθωμανικές πηγές της Επανάστασης. Υποθέτω παρόμοια θα είναι και η ιστορία του άλλου Χαρβατιού της Αττικής.

  140. sarant said

    139 Έτσι ακριβώς.

  141. Περιονουσκιας said

    Υπάρχει και η Μανόλια του Άντερσον που μου άρεσε πολύ όταν την είχα δει:

    https://en.wikipedia.org/wiki/Magnolia_(film)

  142. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν πιστεύω πως υπάρχει a priori αντιποιητική λέξη, εξαρτάται πάντα από το ταίριασμα που θα της κάνει ο ποιητής, η μαστοριά του. Ο Καρυωτάκης χρησιμοποιεί π.χ. το βυθομετρώ στην «Αποστροφή» του:
    «Ὤ, νὰ μποροῦσε ἔτσι κανεὶς νὰ θάλλει,
    μέγα ρόδο κάποιας ὥρας χρυσῆς,
    ἢ νὰ βυθομετρούσατε καὶ σεῖς
    μὲ μία φουρκέτα τ’ ἄδειο σας κεφάλι!»
    Το ποίημα έχει σαρκαστικό ύφος, οπότε το βυθομετρώ ταιριάζει μια χαρά. Σε ένα λυρικό-ερωτικό ποίημα μάλλον δεν θα έχει θέση.

  143. Περιονουσκιας said

    Επίσης το επώνυμο του κ. Pierre Magnol ενδέχεται να είναι λαϊκή (προβηγκιανή) μορφή του Εμμανουήλ/Emmanuel. Όθεν πάλι στην Εμμανουέλα και στη Μανώλα/Μανόλα ερχόμαστε;

  144. Aghapi D said

    Τώρα είναι που μπερδεύτηκα εντελώς 🙂
    Θα το αφήσω το μεταφραστικό μου πρόβλημα για λίγο και θα επανέλθω όταν ξεθολώσω κάπως
    Σας ευχαριστώ όλες,-ους για τις απόπειρες
    Και ναι, δέν υπάρχουν αντιποιητικές λέξεις, αλλά εγώ δέν είμαι ποιήτρια 🙂

  145. Aghapi D said

    Τί είπα πιο πάνω; (144)
    έχω γράψει και αποτυχημένα ποιήματα και ξαφνικά σήμερα με βρήκα να έχουν «κλέψει» μια από τις απόπειρές μου εδώ
    http://ellyxnion.blogspot.com/2019/10/blog-post_27.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+blogspot/iSjvF+(%CE%95%CE%BB%CE%BB%CF%8D%CF%87%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CE%BD)&m=1
    Ντράπηκα λίγο

  146. spiridione said

    Για το Χαρβάτι εδώ κάποια πράγματα
    http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=111612&code=4033&zoom=800

    Ο Ν. Πασχαλούδης λέει ότι χαρβάτα είναι το παρατηρητήριο,

    http://www.nikospaschaloudis.gr/e-lexiko-b/499_.pdf


    δεν ξέρω πού το στηρίζει όμως. Η αλήθεια είναι ότι χαρβάτι ή χαρβάτα συνηθίζεται για ονομασία βουνών ή κορυφών.
    Π.χ. στην Αθήνα υπάρχει Χαρβάτι, που δεν ξέρω αν από εκεί πήρε το όνομα της και η Παλλήνη
    http://xloridaporto.blogspot.com/2015/11/blog-post_35.html
    Και στις Μυκήνες εκεί κοντά στο χωριό αναφέρεται όρος Χαρβάτι.
    Και στη Θεσσαλονίκη στο όρος Βερτίσκος η κορυφή του λέγεται Χαρβάτα.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%B5%CF%81%CF%84%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%82

  147. loukretia50 said

    Αγάπη,
    εδώ το απαγγέλλει ο ίδιος και έχει υπότιτλους στα ισπανικά, πάλι η έννοια είναι «βυθομετρώ» – ( ίσως και ανιχνεύω/ αναζητώ !)
    Invocaciones de la Palabra – Niyi Osundare, Nigeria

    Το πιο γνωστό – μελοποιημένο – ποίημά του , όπως σίγουρα ξέρεις, είναι το
    Νot my business https://youtu.be/BljhunUgAL0?t=28 που βασίζεται σε κάτι πολύ γνωστό.
    Αναρωτιέμαι πόσοι θα σκεφτούν ότι δεν αξίζει γιατί η ιδέα είναι κλεψιμέικη.

  148. loukretia50 said

    147. και διαγράψτε τη λέξη «μελοποιημένο», παρασύρθηκα από την (υπερβολικά πιασάρικη κατά τη γνώμη μου!) μουσική υπόκρουση!

  149. Κουτρούφι said

    ΕΝΑ είναι το αγριόχορτο το οποίο κυνηγάει ο Σιφνιός: ο χοιροβοσκός (έχει γίνει κουβέντα αλλού). Όταν ο Σιφνιός βγαίνει για χοιροβοσκούς δεν υπάρχει περίπτωση να τους αναμίξει με άλλα. Αν πάλι τύχει και δεν βρει χοιροβοσκούς τότε θα αναγκαστεί να μαζέψει άλλα σαν και αυτά που αναφέρθηκαν στο #119. Τότε θα πει με απογοητευμένο ύφος: «Μάζεψα διάφορα». Το «διάφορα» το λέει με απαξίωση. Ενώ, όταν φέρνει χοιροβοσκούς (και μόνο), λάμπει ολόκληρος. Επομένως, δεν μπορώ να πω ότι συμμερίζομαι ιδιαίτερα την χαρά του αφηγητή στο παρόν για την ποικιλία χόρτων που του φέρανε πεσκέσι.

  150. Aghapi D said

    147 σπουδαίο φαίνεται αλλά δέν έχω πια κάρτα ήχου 😦 Ευχαριστώ πολύ σίγουρα

  151. loukretia50 said

    150. για ψάξιμο είμαι πάντα πρόθυμη!

    Νομίζω ότι υπάρχουν λέξεις που δεν είναι ποιητικές, και δε σώζονται ούτε από το ταλέντο του ποιητή.
    Και δυστυχώς είναι πολλές αυτές που ατυχούν στη μετάφραση, απλά γιατί δεν υπάρχει αντίστοιχα όμορφη λέξη.
    Η βυθομέτρηση, κάπως σώζεται, ακόμα κι από στιχοπλόκους, ανάλογα με το αντικείμενο.
    Αλλά σίγουρα υπάρχουν ποιητικά ονόματα!
    Το δικό σου είναι, σίγουρα!

  152. # 149

    Κοίτα τα χόρτα κατά περιοχές έχουν διαφορετικά ονόματα, τον χοιροβοσκό δεν τον ξέρω , αυτό που το ξέρω σαν αγκιναράκι είναι μακράν η προτίμησή μου (τα γλυκά χόρτα δεν τα θεωρώ νόστιμα χόρτα προσωπικά εκτός από το σπανάκι, κι αυτό με ντομάτα ή ρύζι ή σουπιές ή με τυρί πάντοτε στην πίττα )
    Αλλά ο συνδυασμός της Νίτσας ήταν αχτύπητος, ξέφευγε από τα συνηθισμένα χόρτα, να μην κάνω τώρα τον κριτικό γεύσεων κι αρχίσω να μιλάω για την επίγευση του πικραμύγδαλου και τα αρώματα του δάσους και τέτοια.

  153. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    149. Κουτρούφι >>χοιροβοσκός
    Να είναι ηχοιρομουρίδα που λέμε κάτω; Γλυκό χόρτο με πλατιά φύλλα και παχιά «βάση». Είτε χαμόχορτο είτε βλαστάρια είναι όντως σούπερ. Ωπ βρήκα βίντεο. Στην Αρκαδία τη λένε κολ(ι)τσίδα . Εμείς άλλο λέμε κολιτσίδα (ένα αγριόφυτο/ζιζάνιο που δεν τρώγεται).

  154. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    153, ΕΦΗ
    Πήγε και μένα το μυαλό μου στη χοιρομουρίδα, αλλά όχι: Ο χοιροβοσκός φαίνεται να είναι εντελώς άλλο χόρτο (που δεν ξέρω και πώς το λέμε κρητιστί… 🙂 )
    Δες εδώ, μετά το 5:07 : https://youtu.be/S8GDZrhOldY?t=307
    (Πάντως, είναι γνωστό ότι με τις ονομασίες των χορταρικών επικρατεί μεγάλη ανακατωσούρα ανά το πανελλήνιον…)

  155. sarant said

    Να έρθουμε στη Σίφνο να γευτούμε τον χοιροβοσκό!

  156. loukretia50 said

    155. μόνο αν θυμίζει Αλαίν Ντελόν! – όχι, δεν είναι ρατσιστικό!

  157. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Χερρόνησο ως του Κοντού μια ομορφιά είναι παντού,
    οι χοιροβοσκοί κι οι σκίνοι μυρωδιά έχουν και κείνοι»
    https://www.alfavita.gr/koinonia/228476_h-matziaoyra-o-sygkrios-o-gklas-dei-i-agnosti-ntopiolalia-tis-sifnoy

  158. loukretia50 said

    157. Μα είστε σοβαροί? Είναι όνομα αυτό για ζαρζαβατικό?

  159. Κουτρούφι said

    #152. Δεν έχω αντίρρηση ότι η συγκεκριμένη ποικιλία χόρτων με την προσεγμένη αναλογία θα έδωσε θαυμάσιο γευστικό αποτέλεσμα. Απλώς, κατέγραψα, ως αντίθεση, τη συνήθεια των Σιφνιών για τον ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ χοιροβοσκό. Μιλάμε για λύσσα. Εγώ πάλι δεν είμαι και τόσο φανατικός (όχι μόνο για τους χοιροβοσκούς αλλά με τα χόρτα γενικότερα…). Τους τρώω από πατριωτικό καθήκον. Τρεις φορές έχω φάει φέτος από πεσκέσια που μας έχουνε φέρει από κάτω.

    #153, #154. Όχι. Ούτε οι χοιρομουρίδες είναι, ούτε αυτό που έχουνε στην Πάρο και το λένε χοιροβοσκό. Σε εμάς είναι ένα ραδικοειδές με κάπως κατσαρά φύλλα. Προσοχή όμως γιατί υπάρχουν και άλλα χόρτα παρόμοια, με πιο κατσαρά φύλλα, που τα λέμε μουναρίδες και τις οποίες απορρίπτουμε. Μην μπερδευτεί κανένας. Κάπου τα ‘χουμε ξανασυζητήσει αυτά.

    #155. Για ένα -δυο μήνες ακόμη, όσο βρέχει. Μετά τέρμα. Του χρόνου πάλι, το φθινόπωρο.

    #157. Φυσικά, το πήραν από δω: https://sarantakos.wordpress.com/2017/08/07/sifnos/#more-17485

  160. tryfev said

    Νίκο μου, υπέροχο κείμενο.
    2. Αγαπητή φίλη, λατρεύω αυτό το τραγούδι και κυρίως τους υπέροχους στίχους του. Και συγκινούμαι όταν φτάνει στο πικρό τέλος.

  161. mitsos said

    @158
    Γεια σου Λου.
    Έλειψες 3 μέρες και αναζήτησα έμμετρο σχόλιο σου στα μεζεδάκια του Σαββάτου.

    Έχεις απόλυτο δίκιο
    Χοιροβοσκός δεν κολλάει για χορταρικό.
    και με χει και χη ακόμα χειρότερα
    Ίσως μόνο χοιροβοσκή όπως λέμε ζωοτροφή

  162. Aghapi D said

    151
    Ευχαριστώ
    (για τη βυθομέτρηση θα το σκεφτώ 🙂 )

  163. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    158
    Γεια σου Λου. Γράφτον εσύ με ήτα! 🙂
    Ξέχασες τη φατσούλα κι ο Μήτσος νομίζει ότι σοβαρολογείς. (Δε θα έλεγα ζαρζαβατικό το άγριο το χορταράκι. Αγρία χλωρίς! 🙂 ) .
    Η λαϊκή γλώσσα έχει τα δικά της δίκια. Οι χοιρομουρίδες μας πράγματι είναι τραχιές, πριν βραστούν που , ναι, σαν το μουτσούνι του γρουνιού μοιάζουν 🙂

  164. Γιάννης Ιατρού said

    163: σιγά μη ξέρει η Λου από «χόρτα» 🙂 🙂 🙂

    ΥΓ: αρχίζω να ενημερώνομαι για το τι έγινε εν τη ακουσία απουσία μου 😎, μέχρι αύριο το απόγευμα θα τα έχω διαβάσει…

  165. sarant said

    164 Όλα καλά, έτσι;

  166. Γιάννης Ιατρού said

    Μπα, άδεια πήρα…. Θα δείξει σύντομα 🤔

  167. sarant said

    Περαστικά Γιάννη!

  168. ΣΠ said

    Γιάννη, να πάνε όλα καλά!

  169. # 165

    Δηλαδή πήρες εξόδου για την Καθαρή Δευτέρα ; 🙂

  170. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  171. Γιάννης Ιατρού said

    169: μετά δημοσίων θεαμάτων ! domani

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: