Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η χολεριασμένη (διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη)

Posted by sarant στο 15 Μαρτίου, 2020


Τις Κυριακές βάζουμε λογοτεχνικό θέμα, και σήμερα αποφάσισα να βάλω κάτι επίκαιρο, σχετικό με τους καιρούς πανδημίας που περνάμε. Μου το θύμισε μια ανάρτηση του ποιητή Κώστα Κουτσουρέλη, ο οποίος αναφέρθηκε σε λογοτεχνικά έργα που έχουν γραφτεί με αφορμή επιδημίες του παρελθόντος. Ο Κουτσουρέλης μάλιστα επισήμανε ότι μια επιδημία, η επιδημία πανούκλας του 1348 στάθηκε «η γενέθλια ώρα της ευρωπαϊκής πεζογραφίας» καθώς έδωσε στον Βοκκάκιο το σκηνικό για το Δεκαήμερο.

Τον Βοκκάκιο θα τον θυμηθούμε μιαν άλλη φορά. Σήμερα θα δημοσιεύσουμε ένα διήγημα του Παπαδιαμάντη, που το είχα βάλει στον παλιό μου ιστότοπο, τη Χολεριασμένη και αφορά την επιδημία που έπληξε την Αθήνα το 1854, όπως τη διηγήθηκε στον Παπαδιαμάντη μια «σεβάσμια γερόντισσα Αθηναία».

Το διήγημα δημοσιευτηκε στο περιοδικό Παναθήναια τον Οκτώβριο του 1901. Στο ίδιο περιοδικό είχε προηγουμένως δημοσιευτεί και το συγγενικό διήγημα Το θαύμα της Καισαριανής.

Παραθέτω μονοτονισμένα (αν θέλετε πολυτονικό, εδώ).

Η ΧΟΛΕΡΙΑΣΜΕΝΗ

Την κατωτέρω διήγησιν, καθώς και την άλλην, την επιγραφομένην «Το Θαύμα της Καισαριανής», ήκουσα εκ στόματος της παθούσης, ήτις είναι η κυρα-Ρήνη Ελευθέραινα, του ποτέ Ροδίτη, σεβάσμια γερόντισσα Αθηναία.

«Με είχαν παραιτήσει όλοι οι δικοί μου, ο άνδρας μου, όπως κι ο αδερφός μου… Είχα πανδρευθεί μικρή, μ’ αυτόν τον μπάρμπα-Λευθέρη, που βλέπεις, που κοντεύει τώρα τα ογδονταπέντε. Θα ήτον ως είκοσι χρόνια μεγαλύτερος από μένα.

Τόσο μικρή και τόσο άκακη και άγνωστη ήμουν, κορίτσι δεκατριών χρονών. Εκείνος μ’ έπαιρνε στα γόνατα του, και μ’ εφίλευε καραμέλες. Θα ήτον τριαντάρης τότε. Εγώ ούτε ιδέαν είχα απ’ αυτά τα πράγματα.

Σαν ήρθε η φοβερή χρονιά, που έφερε την κατοχή των Αγγλογάλλων και την χολέρα· που βάσταξε τρεις μήνες, κι έπαψε την ημέρα του Αγίου Φιλίππου, ύστερα από μεγάλη λιτανεία και δέηση που έκαμε ο λαός με τους παπάδες, με τα εικονίσματα, με Σταυρούς και με ξεφτέρια· κι οι Αγγλογάλλοι φοβέριζαν τον βασιλιά μας, τον Όθωνα, κι εκείνος ήτον κλεισμένος στο Παλάτι, μόνο για να παρηγορεί τον λαό έβγαινε, και δεν το κούνησε από την Αθήνα, μ’ όλη την χολέρα και το θανατικό. Κι έβγαιναν τον ανήφορο οι Αγγλογάλλοι, πλήθος πολύ, καβαλαρία, Δραγώνοι τους λέγανε, και φαντάροι, που φορούσαν κάτι πουτούρια, και τους λέγανε Ζουάβους· κι άλλοι με κατακόκκινες γιακέτες, κάτι φοβεροί, θεόρατοι, άνδρες ως κει πάνω, με άντζες γυμνές, που φορούσαν κάτι σα φουστανέλες· κι έβγαιναν κατά την πλατέα, κι εφοβέριζαν τον Όθωνα. Κι όσο τον εφοβέριζαν οι Αγγλογάλλοι τόσο τον αγαπούσε ο λαός. Κι ο βασιλιάς επονούσε τον λαό, κι εσκορπούσε ελέη και ψυχικά πολλά απ’ το Παλάτι.

Σαν ήρθε η χρονιά εκείνη, εμείς είμαστε παντρεμένοι τρία χρόνια  μπροστά. Ο μπαρμπα-Λευθέρης με τις καραμέλες με είχε καταφέρει. Θα ήμουν δεκαπέντε, ας ήμουν, το πολύ, δεκάξι χρονών, όταν έγινε η στεφάνωση. Εκείνος θα ήτον παραπάνω από τριάντα.

Τότε, σαν ήρθε το κακό, χολεριάστηκα κι εγώ. Είχα γεννήσει ολίγους μήνες μπροστά την μοναχοκόρη, την Κατίγκω μου, αυτή που βλέπεις. Σαν μ’ έπιασαν οι εμετοί, και τ’ άλλα τα συμπτώματα, Θεός να φυλάει — μακριά από σας — ο Λευθέρης, αυτός που βλέπεις, μ’ απαράτησε κι έγινε άφαντος. Πέρασαν πολλές ώρες και δεν εφάνη. Ο αδερφός μου ο Θύμιος, κι αυτός, ούτε θέλησε να με ζυγώσει.

Εκαθόμουν στην ενορία των Αγίων Αποστόλων, σ’ ένα στενό σοκάκι, στην Ακρόπολη από κάτω. Είχα το παιδί στην κούνια, κι έκλαιε. Εγώ υπόφερνα απ’ τους πόνους της αρρώστιας, κι εδίψαγα φοβερά. Εφώναζα να ’ρθει κανένας. Εζητούσα ένα ποτήρι νερό για έλεος. Κανένας δεν ήρχετο. Οι γειτόνισσες, άλλες είχαν φύγει, με την ώρα τους, στην εξοχή, κι άλλες έκαναν τον κουφό και δεν άκουαν.

Μόνον ένας γείτονας, ο κυρ Μικέλης ο Φουλδάκης, πέρασε το χέρι του απ’ το παραθυράκι, και μου έριξε ένδεκα σβάντζικα. Εγώ του φώναζα να μου φέρει νερό. Αλλά, μου είπε, δεν είχε, κι έφυγε. ΄Η δεν είχε αληθινά, ή φόβος τον έπιασε, και δεν ήθελε ν’ αργοπορήσει  σιμά μου, μην κολλήσει.

Καλά και τα δέκα σβάντζικα. Λεφτό δεν είχα. Μα ευχαρίστως θα έδιδα τα δέκα σβάντζικα, για να μου έφερνε κανείς ένα ποτήρι νερό.

Μια αρμάθα κυδώνια είχα κρεμασμένη στον τοίχο από έν’ αραφάκι. Σηκώθηκα, επήρα ένα, και το μάσησα, για να ξεδιψάσω. Ύστερα, σαν κα­λύτερα μου φάνηκε να ήταν ψημένα. Έκαμα κουράγιο, άναψα φωτιά, κι έ­ψησα δυο-τρία και τα ’φαγα.

Είχα κουράγιο. Η καρδιά μου γερή. Ο εμετός μού είχε πάψει από ώρα.

Σαν είχα φάγει τα κυδώνια, μου φάνηκε πως μου εκόπη κάπως η δίψα. Ύστερα πάλι εδίψασα χειρότερα.

Σηκώθηκα, κι εβγήκα έξω. Έκαμα ολίγα βήματα στο σοκάκι. Η γειτονιά έρημη. Ο κόσμος είχε φύγει. Αυλόπορτες κλεισμένες. Παράθυ­ρα κλειδομανταλωμένα. Ψυχή δεν εφαίνετο πουθενά.

Επήγα παραπέρα ακόμα. Ήξευρα πως ήτον μια βρύση κάπου εκεί. Έφτασα, με μεγάλη αδυναμία, με κομμένα γόνατα. Ξέστριψα με κόπο την κάνουλα της βρύσης. Ώ, συφορά μου! Το νερό είχε κοπεί.

Σηκώνομαι, σέρνουμαι ακόμα παραπέρα… Δεν θυμάμαι αν είχα πά­ρει μαζί μου το κορίτσι μου απ’ την κούνια…»

Εδώ η αφηγούμενη διεκόπη, και προσεπάθει ν’ αναπολήσει. Είτα επα­νέλαβε:

«Ναι… όχι, δεν το πήρα μαζί μου. Είχα βγει έξω για προσωρινά. Το ένα πρώτο για να βρω νερό, κι έπειτα με την ελπίδα ν’ απαντήσω κανένα γνώριμο… να τον ερωτήσω αν είδε τον άνδρα μου πουθενά. Χωρίς άλλο, είχα σκοπό να γυρίσω γρήγορα πίσω, στο σπιτάκι μου.

Επήγα παραπέρα απ’ τη βρύση, που δεν είχε νερό. Εκεί ακούω σαν μουρμουρητό, σαν σιγανή ψαλμωδία. Έφτασα απ’ έξω απ’ τους Αγίους Αποστόλους. Βλέπω μια μικρή καρότσα με τ’ αλογάκια της που έστεκε παρέκει, σε μια γωνιά του δρόμου.

Η πόρτα της εκκλησιάς ήτον ανοικτή. Βλέπω μια γριά. Ήτον η κλησιάρισσα. Σαν με είδε, φοβήθηκε, κι ηθέλησε να κλείσει την πόρτα από μέσα. Θα κατάλαβε απ’ την όψη μου πως ήμουν μολεμένη. Σπρώχνω την πόρτα, φωνάζω.

—  Λίγο νερό!.. δεν είστε χριστιανοί;

Είδα που είχε δυο στάμνες ακουμπισμένες από μέσ’ απ’ την πόρτα, σιμά στο παγκάρι. Η γριά μ’ ελυπήθηκε, εσήκωσε τη μια στάμνα, που φαίνεται να είχε λίγο νερό, κάτω απ’ τη μέση, και μου είπε:

—  Κάμε τις χούφτες σου.

Έκαμα τις χούφτες μου, τις παλάμες μου, βαθουλές, έσκυψα, αυτή μου έριχνε απ’ ολίγ’ ολίγο νερό μες στις χούφτες, κι εγώ έπινα. Μου φάνηκε σαν αγιασμός. Αναστήθηκ’ ή ψυχή μου. Ύστερα η γριά, σαν ετράβηξε τη στάμνα μέσα, έκαμε πάλι να σπρώξει την πόρτα, για να με κλείσει απ’ έξω. Εγώ έπιασα με τα δυο χέρια το φύλλο της πόρτας κι είπα:

—    Τι κάνουν μέσα;

Άκουσα σιγανή ψαλμωδία και διάβασμα παπά.

— Βαφτίζουν, μου είπε η καλόγρια, με τρόπον που έδειχνε πως ήτον στενοχωρεμένη που δεν μπορούσε να με απομακρύνει.

Επέρασα το κεφάλι στο άνοιγμα της πόρτας. Ξαφνίστηκα. Έβαλα μια φωνή. Εκεί μέσα, στην εκκλησιά, γνώρισα δικούς μου ανθρώπους. Ήτον ο Λευθέρης, ο άνδρας μου, ο Στάθης, ο γαμβρός του, κι η Στάθαινα, η ανδραδέλφη μου, που είχε πάρει ευχή, καθώς φαίνεται, πριν σαραντίσει, κι εβάφτιζαν το μικρό τους, την πρώτη κόρη που του είχε κάμει η γυναίκα του η νιόνυφη.

Ένας άλλος άνθρωπος ήτον μαζί τους. Αυτός ήτον ο αμαξάς εκείνης της καρότσας, που είχα ιδεί να στέκει απ’ έξω εκεί.

Κατάλαβα τι έτρεχε. Είχαν σκοπό να φύγουν όλοι τους μαζί, για κανένα περιβόλι, κι είχαν έτοιμο και τον αμαξά με την καρότσα, κι ο άνδρας μου που έκανε και το νουνό, θα πήγαινε, καθώς φαίνεται, μαζί τους. Πριν φύγουν, ηθέλησαν, σαν καλοί χριστιανοί, να βαφτίσουν το μωρό τους.

—Πώς ήρθες; μου εφώναξε ο άνδρας μου σαν με είδε· πού άφησες το παιδί;

—Εσύ, πώς μ’ άφησες εμένα; του λέω.

Εκείνη τη στιγμή είχε τελειώσει η βάφτιση. Εγώ τους έγινα κουνούπι και δεν έφευγα από κοντά τους. Ο άνδρας μου ήτον συλλογισμένος.

Μ’ έβλεπαν πως μου είχε πάψει ο εμετός, κι εβαστούσα καλά στα πόδια μου. Ετοιμάζοντο για να φύγουν.

—  Θά ‘ρθω κι εγώ μαζί σας όπου πάτε! είπα εγώ χτυπώντας το κοφτερό του χεριού επάνω στην παλάμη μου.

—  Σύρε να φέρεις το παιδί, μου λέει ο άνδρας μου.

—  Πάμε μαζί, του λέω.

Ο Λευθέρης άρχισε να ξύνεται. Ό αμαξάς, χωρίς να του προτείνει κανείς τίποτε, άρχισε να φέρνει δυσκολίες.

— Συφωνήσαμε για τρεις νοματαίους, και το μωρό τέσσεροι, και μου δώσατε τι μου δώσατε, τον άκουσα να λέει στον ανδράδελφό μου. Τώρα οι τέσσεροι θα γίνουν έξι. Δεν μας παίρν’ ή καρότσα.

Ο ανδράδελφός μου, τον είδα που του έγνεψε με τρόπο, σαν να ήθελε να του πει: «Ησύχασε, και μη σε μέλει… θα είμαστε όσοι είμαστε…»

Τότ’ εγώ έβγαλα τα ένδεκα σβάντζικα, που μου είχε ρίψει ο γείτονας ο κυρ Μικέλης, και δεν είχα ξεχάσει να τα δέσω καλά στο κλωνί της μανδήλας μου. Σαν άκουσε τον κουδουνισμό ο καροτσέρης, εγύρισε κατά μένα.

— Να, έχω ένδεκα σβάντζικα, είπα. Σου τα δίνω όλα να με πάρεις κι εμένα μαζί.

Ο καροτσιέρης εζύγωσε προς το μέρος μου. Ξέχασε πως ήμουν χολεριασμένη.

Έβγαλα τα σβάντζικα και τα μετρούσα.

—  Να, πάρε τα και τα δέκα, είπα, και να με πάρεις μαζί.

Την πρώτη φορά είχα ειπεί ένδεκα· ύστερα, στη στιγμή, το μετάνοιωσα, κι είπα με τον εαυτό μου: «ας κρατήσω κι ένα σβάντζικο, δεν ξέρω τι γίνεται». Μα ο αμαξάς είχεν ακούσει τα ένδεκα. Επάσκισα εγώ να το κρύψω, το ένα, μες στην παλάμη μου, μα εκείνος το είδε.

—  Είπες ένδεκα, είπεν ο αμαξάς. Φέρ’ τα εδώ, και θα σε πάρω.

—  Δέκα, είπα εγώ.

—  Φέρ’ το και τ’ άλλο, επέμεινεν ο αμαξάς.

Μου τα πήρε και τα ένδεκα. Ο ανδράδελφός μου γύρισε και του είπε:

—  Τώρα δεν έλεγες πώς θα πέσουμε πολλοί;

—  Μα, αφού μας παίρν’ ή βάρκα! απηλογήθη ο αμαξάς· ή βάρκα χωρεί, εσάς τι σας μέλει;

Είχαν ιδεί πώς δεν είχα πλέον άσκημα συπτώματα, η όψη μου φαίνε­ται να είχε σιάξει, και δεν έδειχναν μεγάλο φόβο. Η ανδραδέλφη μου μού έριξε μια ματιά, σαν να μ’ ελυπήθη.

—Ας έρθει κι αυτή, η καημένη, Στάθη, είπε του ανδρός της.

Κοντολογίς, ο άντρας μου, ο Λευθέρης, έκαμε κουράγιο, επήγε μόνος του ως το σπίτι, ηύρε το παιδί μας που έκλαιε, το επήρε και μου το έφερε, κι ολίγα ρουχικά μαζί.

Μπαρκάραμε όλοι αντάμα στην καρότσα.

Εμείναμε δυο-τρεις μήνες, με τον άνδρα μου, σ’ ένα περιβόλι μιανής  συγγένισσάς μας, κοντά στον Αι-Γιάννη του Ρέντη.

Εκεί ήρχοντο συχνά Αγγλογάλλοι. Είχαν σταθμούς εκεί κοντά. Τους έπλυνα τα ρούχα, και μου έδιναν ασημένια φράγκα. Έβλεπαν το κορίτσι μου, την Κατίγκω μου, που μεγάλωνε σιγά-σιγά, κι εκόντευε να χρονίσει. Την εχάιδευαν κι έλεγαν: «Πίκκολο! πίκκολο!».

Ως τόσο, όταν ήταν όλοι τους μαζί, καβαλαρία, με τις περικεφαλαίες τους, εφαίνονταν φοβεροί· χωριστά κι ολίγοι-ολίγοι, εφαίνονταν κι αυτοί καλοί άνθρωποι.

Περάσαμε καλά, Η χολέρα έφυγε σε λίγο. Κοντά στα Χριστούγεννα, ήρθαμε στο σπίτι μας, στους Αγίους Αποστόλους, το ηύραμε απείραχτο, κι εκαθίσαμε με αγάπη και ειρήνη.

Όχι μόνον είχαμε περάσει καλά, αλλά και κάτι λεφτά μού περίσσεψαν από τις υπηρεσίες που έκανα στους Αγγλογάλλους. Όταν εγυρίσαμε στην Αθήνα, μέσα, είχα σωστά εκατόν δέκα φράγκα ασημένια.

Μου φάνηκε, τα ένδεκα σβάντζικα, που είχα δώσει τρεις μήνες μπροστά στον καροτσιέρη, πως τα είχα σπείρει στη γης κι εκαρποφόρησαν το δεκαπλάσιο.»

(1901)

Σημείωση

Τα σβάντζικα ή σφάντζικα ήταν παλιό αυστριακό νόμισμα των 20 κρόιτσερ (zwanzig = 20) που είχε μεγάλη πέραση στην Ελλάδα σε όλον τον 19ο αιώνα. Κάποτε και σε θηλυκό, η σφάντζικα. Τον καιρόν εκείνο, κυκλοφορούσαν πολλά νομίσματα παράλληλα με τις δραχμές. Αν δείτε την αλληλογραφία του Παπαδιαμάντη, ο πατέρας του συχνά συμπλήρωνε τα τάλιρα που του έστελνε με σφάντζικα.

Τα ποτούρια ή πουτούρια είναι είδος παντελόνι, συχνά μάλλινο ή τσόχινο, συνήθως φαρδύ επάνω και στενό κάτω.

160 Σχόλια to “Η χολεριασμένη (διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη)”

  1. leonicos said

    παρών

  2. Γιάννης Κουβάτσος said

    Προσπαθώ να διαβάζω διηγήματα του Παπαδιαμάντη στον τόπο, στον οποίο εκτυλίσσονται. Το ‘χω κάνει στη Σκιάθο, το κάνω τακτικά και στην Αθήνα. Το σημερινό το διάβασα στο προαύλιο των Αγίων Αποστόλων, μέσα στην Αρχαία Αγορά. Φυσικά, στη δεκαετία του 1850, η Αρχαία Αγορά ήταν θαμμένη κάτω από τη συνοικία Βρυσάκι.
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://akrokerama.blogspot.com/2012/12/blog-post_9.html%3Fm%3D1&ved=2ahUKEwjy65TOhZzoAhVD2aYKHSLDCVEQFjACegQIARAB&usg=AOvVaw0pcOaPio8iZ_xatwnOvVWm&cshid=1584260389050

  3. Λευκιππος said

    Σαν να το έζησα. Βλέπεις, οι συνθήκες είναι παρόμοιες.

  4. Καλημέρα

    Δε(ν) λέω, επίκαιρον αλλά επειδή τα χούγια των ανθρώπων αλλάζουν δύσκολα, ελαφρώς ψυχοπλακωτικόν μοι εφάνη…

    Δύσκολες μέρες, παρηγοριά το Μέτσι, χθες είχε Samson et Dalila από Αγιαπετρούπολη με τον απίθανο Βαλερύ να μεταμορφώνει ό,τι πιάνει στην….οδοντογλυφίδα του, βγήκε η βραδιά.

  5. tryfev said

    Εξαιρετικό.

  6. Costas X said

    Καλημέρα, σήμερα μένουμε σπίτι !

    Απολαυστικός, επίκαιρος, και πάντα καλοδεχούμενος ο Παπαδιαμάντης !

    «κι άλλοι με κατακόκκινες γιακέτες, κάτι φοβεροί, θεόρατοι, άνδρες ως κει πάνω, με άντζες γυμνές, που φορούσαν κάτι σα φουστανέλες» (άντζα = γάμπα).

    Προφανώς ήταν Σκωτσέζοι πεζικάριοι. Ένα σύνταγμα Σκωτσέζων είχε έρθει στα Αγγλοκρατούμενα Επτάνησα 3 χρόνια πρίν, το 1851. Σίγουρα δεν ήρθαν οι ίδιοι στην Αθήνα, αυτοί είχαν φύγει το 1853 για το Γιβραλτάρ, και μετά για Κριμαία.

    Είχα γράψει γι αυτούς ένα άρθρο στο Corfu History.
    https://www.corfuhistory.eu/?p=14490
    Κι εδώ μεταφρασμένο στα αγγλικά από την ηλ-εφημερίδα «Ενημέρωση».
    https://enimerosi.com/details_en.php?id=16791

  7. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ο θηλασμός προστάτευε την Κατίγκω και το νεογνό της Στάθαινας από την χολέρα. Κάτι ανάλογο φαίνεται να συμβαίνει και με τον πανδημούντα κορονοϊό, ο οποίος δεν ανιχνεύτηκε στο μητρικό γάλα πασχουσών. Αυτό είναι πράγματι θεϊκό, μέ ή χωρίς εισαγωγικά. Καλημέρα σας!

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και να είμαστε όλοι καλά!

    2 Πολύ καλό συνήθιο Και κάποτε πρέπει να γράψουμε για το Βρυσάκι και τη Βλασαρού.

  9. atheofobos said

    ήμουν, κορίτσι δεκατριών χρονών…. Θα ήτον τριαντάρης τότε.

    Στο ποστ μου Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ http://atheofobos2.blogspot.com/2007/02/blog-post_10.html γράφω σχετικά για τον παππού της γυναίκας μου:
    Παντρεύτηκε την γυναίκα του όταν ήταν 44 ετών και ή νύφη 14! Το ωραίο όμως είναι ότι αφού του έκανε 9 παιδιά πέθανε πρώτη 75 χρονών, και μετά από λίγο πέθανε και αυτός στα 106!
    Όπως έλεγε δε στην γυναίκα μου η γιαγιά της, το πρωί μετά την πρώτη νύχτα του γάμου ο γαμπρός είπε στην αδελφή του: Μαγείρεψε τίποτα να φάμε γιατί αυτή παίζει με τις κούκλες της!
    Η γιαγιά της όμως έλεγε επίσης στην γυναίκα μου: Να ξέρεις η ευτυχία του ζευγαριού βρίσκεται στο κρεβάτι τους!

  10. Γς said

    >— Λίγο νερό!.

    και θυμήθηκα ένα Acqua Minerale

    https://caktos.blogspot.com/2015/08/15-2015-1728.html

  11. Πουλ-πουλ said

    Κάτι αλλόκοτο συμβαίνει εδώ. Μετά τον Ουίτμαν και το σταυρόλεξο της Καθημερινής, σήμερα ο Κ, Κουτσουρέλης έχει συνέντευξη στην Καθημερινή. Να το κοιτάξεις αυτό Νικοκύρη, όσο ακόμη είναι νωρίς, πριν εξελιχθεί σε πανδημία.

  12. 4 Ο Βαλερί με την οδοντογλυφίδα ξέρω ποιος είναι, το Μέτσι όμως;

  13. sarant said

    11 Σε βεβαιώνω ότι δεν είχα inside information! Κι άλλη σύμπτωση!

    Θα λείψω για μερικές ώρες….

  14. Χαρούλα said

    …………..Μου το θύμισε μια ανάρτηση του ποιητή Κώστα Κουτσουρέλη, ο οποίος αναφέρθηκε σε λογοτεχνικά έργα που έχουν γραφτεί με αφορμή επιδημίες του παρελθόντος…….

    Χθες μόλις είχα συζήτηση, με φίλη που ζει στην Αγ.Μαρίνα Ηλιούπολης( Αθήνα ). Μου έλεγε πως στην γειτονιά της ένα κλασικό βιβλιοπωλείο παλαιού τύπου, έκανε βιτρίνα, όλη με τέτοια βιβλία. Εντυπωσιακή ως σκέψη, και πρακτικά δύσκολη για μια τόσο μικρή επιχείρηση. Μπράβο.

    Καλημέρα!

  15. Πουλ-πουλ said

    13.
    Επειδή δεν ξέρω να βάζω φατσούλες, δεν σημαίνει ότι έχασα και κάθε αίσθηση του χιούμορ.

  16. Χαρούλα said

  17. nikiplos said

    Πολύ ωραίο… Κι η δωρική διήγηση του Παπαδιαμάντη, αξεπέραστη…

  18. Γς said

    >Εκείνος μ’ έπαιρνε στα γόνατα του, και μ’ εφίλευε καραμέλες

    Και τι βρήκε να πει ένας φοιτητής μου μπρος σ’ όλο το έτος;

    -Είχατε στα γόνατά σας τη γυναίκα μου κύριε!

    Αμάν! Πάγωσα.
    Ηθελε να πει ότι η πεθερά του ήταν παλιά γειτόνισσά μου, άρα έχει γλείψιμο από χέρι

  19. Aghapi D said

    Εκτός από καταπληκτικό διήγημα, έχει σχέση και με μια πλευρά τής Αθήνας που ξεχνάμε συχνά

    https://www.lifo.gr/articles/athens_articles/192485/i-apisteyti-istoria-tis-kolonas-poy-edose-to-onoma-tis-stin-perioxi-kolonaki

  20. # 12

    το ο είναι δίπλα στο ι και το μάτι με το χέρι δεν συνεργάζονται πάντα Μέτσο, Mezzo

  21. Γς said

    >Το διήγημα δημοσιευτηκε στο περιοδικό Παναθήναια τον Οκτώβριο του 1901. Στο ίδιο περιοδικό είχε προηγουμένως δημοσιευτεί και το συγγενικό διήγημα Το θαύμα της Καισαριανής.

    https://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/ppd_kaisarianh.html

  22. Και το Μέτσο;

  23. Aghapi D said

    Και κάτι ακόμα για το Βρυσάκι
    Ο Καμπούρογλου αποδίδει το όνομα σε βρύση που βρισκόταν εκεί, άλλοι όμως θεωρούν πως πρόκειται για παραφθορά του ευρυσάκειου

    Ευρυσάκειον
    Πρόκειται για μικρό ιερό μεταξύ των οικιών κοντά στην νοτιοδυτική γωνία του Ηφαιστείου. Όπως συμπεραίνουμε από τις εκεί ανευρεθείσες σχετικές με το ιερό επιγραφές, ήταν αφιερωμένο στον Ευρυσάκη, υιού του γνωστού ήρωος του Τρωικού Πολέμου Αίαντος του Σαλαμινίου, προς τιμήν του οποίου οι Αθηναίοι είχαν δώσει το όνομά του σε μία από τις δέκα αθηναϊκές φυλές (Αιαντίς). Σε ό,τι αφορά στην αρχιτεκτονική διάρθρωση του και στις λατρευτικές πράξεις που τελούνταν εκεί, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τίποτα με βεβαιότητα.

    και ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος στο βιβλίο του «Τζέννυ Θεοτόκη: Αθηναϊκή μυθιστορία του 1845» γράφει:

    «Κάθε υπαίθριον κέντρον είχε τον ιδιαίτερον κύκλον των θαμώνων του. Το Απάνω Συντριβάνι ήτο διά τους εργατικούς· το Κάτω Συντριβάνι και το Αναβρυτήριον για τους συζητητάς· η Ωραία Ελλάς εντός της οποίας εκάπνιζον και εκαπνίζοντο και θέρος και χειμώνα, ήτο διά τους υπαλλήλους, τους πολιτευομένους, τους ανώτερους αξιωματικούς· το φαρμακείο του Καβάκου ήτο διά τους λογίους. Το Βρυσάκι ήτο μόνο διά τους κομψούς»

  24. ΚΑΒ said

    Η ‘Ξένη’ του 1854

    http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/education/greek_history/item.html?iid=1715

  25. Georgios Bartzoudis said

    «Φορούσαν κάτι πουτούρια» και, «τα ποτούρια ή πουτούρια είναι είδος παντελόνι, συχνά μάλλινο ή τσόχινο, συνήθως φαρδύ επάνω και στενό κάτω».

    # Ούτω εκαλείτο Μακεδονιστί η περισκελίς (μπας και ήταν Μακεδόνας ο Παπαδιαμάντης και …δεν το ήξερε;;). Άλλως πως, εκαλείτο βράκα, ή σιαλβάρι ή σιαλβάρα. Όθεν και το δημοτικό (θρακομακεδονικό) άσμα: «Κει πόπιναν κι χόρηυαν /ντουμπουρ, ντούμπουρ, ντουμπορντί /έπιση τ’ πάππου σιαλβάρα /κουσεύ(ει) κόσμους, τί να δγει!!!
    # Ως προς το …σαραντάκειο πατρόν κοπτικής-ραπτικής δεν είμαι σίγουρος ότι αποδίδει τη …μόδα της εποχής. Πάντως, θυμάμαι στη δεκαετία του ’50 που κάποιοι παππούδες της εποχής φορούσαν πουτούρια. Ημάς δε, οι πλησιόχωροι συμμαθηταί εν Γυμνασίω, αποκαλούσαν περιπαικτκώς «πουτούρια». Ανταποδίδαμε, αποκαλούντες άλλους μεν «σκ’λάδις», άλλους «φασ’λάδις», άλλους «γαδ’ράδις», άλλος «αρκούδια» και άλλους «μέτσκις». [περισσότερα μακεδονικά, σε άλλη ανάρτηση!]
    # Τέλος, να πω ότι η «μοναχοκόρη, Κατίγκω», ….διατί να μην είναι πρωτεξαδέλφη της νεάνιδος ήτις, ερωτευμένη ούσα, ερρίφθη από βράχον κείμενον εν τω Σερραϊκώ όρει τω καλουμένω «Λαϊλιάς», όστις βράχος έκτοτε καλείται «Βράχος της Κατίγκως»;;;;

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    Απόσπασμα από την «Ξένη του 1854» του Εμμανουήλ Λυκούδη:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/education/greek_history/item.html%3Fiid%3D1715&ved=2ahUKEwiUyLPVoZzoAhUH3qQKHTObA50QFjAAegQIBhAB&usg=AOvVaw3BJdj9GRyYDSlhhwod6hDV&cshid=1584267885434

  27. Γιάννης Κουβάτσος said

    24: Μόλις πόσταρα το ίδιο λινκ, αλλά το έπιασε η μαρμάγκα. ☺

  28. Σ said

    Κατασυγκινήθηκα.

  29. # 22

    Γαλλικό ποιοτικό κανάλι (συνήθως βάζει αγγλικούς υπότιτλους) με κλασσική μουσική, όπερες, χορογραφίες, μπαλέττο και τζαζ τις μικρές ώρες. Ανάλογες είναι οι συνεντεύξεις κ.λ.π,, μόνιμη επιλογή στην τιβί όταν δεν έχει ΠΑΟΚ. Δορυφορικό κανάλι, το έχει η Κοσμοτέ στο μπουκέτο της ενώ το έβγαλε η Νόβα όταν την πλησίασε ο Μαρινάκης (τυχαίο ; ) και με βοήθησε να φύγω μια ώρα αρχύτερα

  30. Μερσί!

  31. Μαρία said

    Ειδικά οι μέτσκις είναι καθιαυτού μακεδόνικα.

  32. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Αυτή είναι η ανάρτηση του Κώστα Κουτσουρέλη;
    https://www.iefimerida.gr/politismos/koronoios-kai-logotehnikes-epidimies

  33. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Παπαδιαμάντης να ‘ναι κι ό,τι ν ‘ναι!

  34. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Το κύριο (κατά Καραποτόσογλου) ) χαρακτηριστικό του ποτουριού πρέπει να ήταν οι πτυχώσεις, προφανώς ως ενδυματολογικό στοιχείο μετάβασης από την φουστανέλλα στο (σαλβαρο)παντελόνι 🙂

  35. Αιμ said

    31. 🙂

  36. Κι ένα αθλητικό νέο που αφορά τιςμ ομάδε που αρχίζουν από Α και φοράνε κιτρινόμαυρα ( για την ώρα ασχολούνται με τον Αρη, μετά θα έρθει η σειρά και των άλλων… )

    Ισχύει για ουέφα :

    η ταυτότητα μίας ομάδας καθορίζεται από το όνομα, τα χρώματα της φανέλας, το σήμα, τους οπαδούς κλπ και όχι από το ΑΦΜ της.

    ό μεθερμηνευόμενον (για τον Αρη) εστί : 3,5 μύρια οφειλές που γράφτηκαν στο χιόνι απαιτούν άμεση (15 μέρες προθεσμία) εξόφληση η ρύθμιση και δεν υπάρχουν έσοδα λόγω κορωναϊού. Θα βοηθήσει ο «άγνωστος» Μέγας Χορηγός εκ Πειραιώς (τώρα που σέρνονται πολυιδιοκτησίες ) ή στιμμένη λεμονόκουπα ;

  37. Γιάννης Κουβάτσος said

    36: Γνωστά πράγματα αυτά. Τα γράφει κι ο Παπαδιαμάντης σ’ ένα ανέκδοτο διήγημά του με τίτλο «Ο μονομανής Μπαοκτσής».

  38. Κιγκέρι said

    Εγώ μια φορά, για θρακιώτικα τα ξέρω τα πουτούρια.

    http://rizia.tripod.com/stoles.htm

  39. Εγώ θυμάμαι ότι ποτούρια λέγαν οι Οθωμανοί τους Βόσνιους γενίτσαρους, οπότε από κει θα έρχεται το σαλβαροειδές.

  40. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  41. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ κι απ΄εδώ,

    επίκαιρος ο Παπαδιαμάντης.

    2: Γ. Κουβάτσε, εξαιρετικό, με πολλές παλιές φωτό το άρθρο για την (παλιά) περιοχή/συνοικία Βρυσάκι/Βλασαρού, στην αρχαία αγορά της Αθήνας. Νίκο (7), να περάσει η μπόρα και να οργανώσουμε σχετικό οδοιπωρικό του επιτελείου με σχετικές στάσεις 🙂 και απαγγελία στοίχων!

  42. Γιάννης Ιατρού said

    οδοιπορικό 🙂

  43. Χαρούλα said

    #25
    Κάτω τα χέρια!🤣. ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΟ

  44. Πέπε said

    38, 43:

    Και στην Κάρπαθο το λένε, αν και δεν έχω καταλάβει αν εκεί σημαίνει «βράκα» (η καρπάθικη αντρική βράκα ήταν η κλασική αντρική βράκα όλων των νησιών και πολλών ηπειρωτικών περιοχών) ή άλλο παντελονοειδές.

  45. Γιάννης Κουβάτσος said

    41: Καλή ιδέα. Έχει γίνει κάτι ανάλογο:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.iefimerida.gr/news/241322/ta-diigimata-toy-papadiamanti-voltaroyn-stin-athina-eikones%3Famp&ved=2ahUKEwjl8Lb4vZzoAhWPwqYKHeEjAH0QFjABegQIBhAJ&usg=AOvVaw0NlIDU4nMP-jQLdbz16Auq&ampcf=1&cshid=1584275503205

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    41, 45: Έγινε κάτι ανάλογο και πέρσι:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.iefimerida.gr/news/489417/periigisi-stin-athina-toy-papadiamanti-ta-stekia-toy-stin-proteyoysa%3Famp&ved=2ahUKEwjl8Lb4vZzoAhWPwqYKHeEjAH0QFjAAegQIBhAC&usg=AOvVaw2zXxqHvGH7WxauN9iQWpJC&ampcf=1&cshid=1584275776678

  47. venios said

    Για να λένε ‘πίκκολο, πίκκολο’ για το μωρό, δεν θα πρέπει νάτανε Ιταλοί;

  48. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα σας.

    Εὐχαριστοῦμε, Νικοκύρη.

    Ὅσες φορές κι ἂν διαβάζουμε Παπαδιαμάντη, δὲν τὸν χορταίνουμε.

    Τόσο λιτὸς καὶ τόσο ἀληθινός!

  49. «ο Λευθέρης, αυτός που βλέπεις, μ’ απαράτησε κι έγινε άφαντος».
    Υπάρχουν και στην εποχή μας, δυστυχώς, «Λευθέρηδες» που μόλις μάθουν ότι η γυναίκα τους διαγνώστηκε με καρκίνο, γίνονται άφαντοι.

  50. Νέο Kid said

    ΕΚΤΑΚΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ από Κύπρο:
    Κλείνουν ΟΛΑ τα ξενοδοχεία , εστιατόρια , καφέ κλπ μέχρι 30 Απριλίου.
    Όποιος εισέρχεται στην Κύπρο θα πρέπει να έχει επίσημο ιατρικό χαρτί 4 ημερών old το πολύ ότι δεν έχει κορονοϊό ΚΑΙ θα μπαίνει σε καραντίνα 14 ημερών σε χώρο κυβερνητικό. Οποίος φοιτητής δεν θέλει να έρθει δικαιούται επίδομα 750 ευρώ.
    Το δημόσιο θα λειτουργεί με προσωπικό ασφαλείας.
    Μπαίνει πλαφόν σε τιμές φαρμακευτικών προϊόντων, αντισηπτικά, μάσκες κλπ
    Η εκκλησία ζήτησε επίσημα από τους πιστούς αποχή.
    Μειώνουν το ΦΠΑ κατά 2 μοναδες…
    Τον μπούλον !

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Μπαίνει πλαφόν σε τιμές φαρμακευτικών προϊόντων, αντισηπτικά, μάσκες κλπ»
    Α,ναι; Δεν αφήνουν το σοφό χέρι της αγοράς, τον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης, να καθορίσουν τις τιμές, όπως κάνει η φιλελεύθερη κυβέρνηση εδώ; Οπισθοδρομικοί κρατιστές οι κουμπάροι.

  52. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    24-26 Δεν το έχω διαβάσει, ενδιαφέρον φαίνεται

    29 Ναι, είναι πολύ καλό. Αν έβλεπα τηλεόραση, θα το έβλεπα.

    32 Όχι, ο Κουτσ έγραψε στον τοίχο του στο ΦΒ

    41 Άμποτε

    47 Μπορεί να είχαν διαπιστώσει ότι τα ιταλικά τα ξέρουν κάποιοι κάτοικοι

    50 Η Εκκλησία ζήτησε αποχή, ε;

  53. Λοζετσινός said

    47 Venios
    κι εμένα με παραξένεψε αυτό που γράφει.
    Θυμάμαι τον μακαρίτη τον Παντάκαλο (παρατσούκλι ) χωριανό που έλεγε πως είναι » τρία πίκολα αυτός και η Λευκοθέα»
    Τρία τα παιδιά του και η γυναίκα του Λευκοθέα.
    Τα παιδιά του γεννήθηκαν μετά το δεύτερο παγκόσμιο μακελλειό και πάντα πίστευα πως το έλεγε λόγω της Ιταλικής κατοχής.

  54. ΚΩΣΤΑΣ said

    Βασανίζω το μυαλό μου αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ καλά. Ποτούρια ή πουτούρια δεν θυμάμαι. Νομίζω ότι αυτού του είδους τα παντελόνια τα λέγαμε κιλότ; ή το θυμάμαι από τους αβράκωτους της Γαλλικής επανάστασης; Μην ξεχνάμε ότι το κέντρο πολιτισμού της Ελλάδας ήταν και παραμένουν τα περίχωρα της Λάρισας! 🤪

    Πάντως έχω στρατιωτική φωτογραφία του πατέρα μου με τέτοιο παντελόνι.

  55. Χαρούλα said

    Επιτέλους να μάθουμε την αλήθεια!🤣
    Ο γνωστός Μόρφου για αυτόν τον κορονονανιναιό τσπ

  56. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μιᾶς καὶ μιλᾶμε γιὰ παλιότερες ἐπιδημίες θὰ κάνω ἀναφορὰ στὴν πανούκλα, πραγματικὴ μάστιγα μέχρι καὶ τὰ τέλη τοῦ 19ου αἰώνα.

    Μιὰ τέτοια ἐπιδημία, κατὰ τὸν 18ο αἰώνα, ἀποδεκάτισε τὸν πληθυσμὸ τῆς Χώρας (Μεσσαριᾶς) τῶν Θερμιῶν. Ὀνομάστηκε «πανούκλα τοῦ Λούτσου», ἴσως ἀπὸ τὸν πρῶτο προσβληθέντα.

    Ὅπως λέει ὁ Βάλληνδας (Κυθνιακά, ἔκδ. 1882, σελ. 103)

    τὰ κλειδιὰ ἔμειναν εἰς τὲς πόρτες.

  57. Corto said

    47 & 52:
    Και στην νεώτερη Κατοχή οι Γερμανοί «πίκκολο» αποκαλούσαν τα ελληνόπουλα.

  58. ΓΤ said

    103 νέα κρούσματα. Κλείστε τα ΟΛΑ ΤΩΡΑ 😦 (ρασονόβλακες, παραλιάκηδες κ.λπ.)

  59. 52 τέλος: Διάφοροι δεσποτάδες λένε στους πιστούς τους να αποφύγουν τις εκκλησίες. Κάποιοι ματαιώνουν και ακολουθίες (χαιρετισμούς, εσπερινούς, όρθρους κλπ). Παράδειγμα ο Τρικάλων (Τρίκκης και Σταγών), ο Αλεξανδρούπολης (ω, ναι Χαρούλα) αλλά και από το Πατριαρχείο (π.χ. δεν έγιναν χειροτονίες ή ενθρονίσεις) και ελληνορθόδοξοι του εξωτερικού (Βέλγιο, Γερμανία είδα)

  60. sarant said

    59 Και Λουξεμβούργο κλείσαμε (οι ορθόδοξοι)

  61. Χαρούλα said

    #59
    Ναι, ναι! Το ανέβασα χθες με το #244

    Χαρούλα said

    15 Μαρτίου, 2020 στις 14:30
    https://www.alexpolisonline.com/2020/03/blog-post_0.html

    ….υπάρχουν και αντάρτες! Που δίνουν κατεύθυνση, λογικότερη.

  62. ΓΤ said

    Αμβρόσιο δεν ακούω. Μάλλον ετοιμάζει εκνεφώματα «αγιασμού» με τη βοήθεια του Παναγιώταρου…

  63. 60 Στον Βελγίου δεν υπάγεστε; Άρα ναι, κι εσείς.
    61 από σένα μάλλον τόμαθα 🙂 Απλά είπα να κάνω μια κάποια σούμα σ’ αυτό ακριβώς το τελευταίο…

  64. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  65. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τη Χολεριασμένη δεν τη θυμόμουν αλλά όπως πάντα ο μοναδικός Π΄΄διαμάντης μου γεννά συναισθήματα άμεσα, ζωντανά, σα να παρευρίσκομαι στα τεκταινόμενα.
    Μα αυτή η κυρα Ελευθέραινα! Η δύναμη της ζωής πώς την έκαμε αδιάφορη για τη γαϊδουριά, την απανθρωπιά να πούμε σωστότερα, των δικώνε της! Αφήγηση χοϊκού όντος που πιάνει την ουσία: να σωθεί, χωρίς πολλά σουξουμου και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε.

    Από την «Πανούκλα» του Καμί, ως τον «Βαρδιάνο στα σπόρκα» του Παπαδιαμάντη: οι επιδημίες στη λογοτεχνία
    https://m.lifo.gr/articles/book_articles/273707/apo-tin-panoykla-toy-kami-os-ton-vardiano-sta-sporka-toy-papadiamanti-oi-epidimies-sti-logotexnia

  66. ΣΠ said

    62
    Αμβρόσιο θέλεις; Πάρε.
    https://www.reader.gr/news/koinonia/323128/amvrosios-se-mitsotaki-mi-gineste-dioktis-toy-hristoy

  67. Γιάννης Ιατρού said

    βγήκα στη βεράντα και έβηχα γιατί πνίγηκα και στην απέναντι πολυκατοικία έκλειναν τα παντζούρια και τα ρολά 🙂 🙂

  68. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και η «Μετανάστις» του Παπαδιαμάντη σχετίζεται με επιδημία: με την πανούκλα του 1720 στη Μασαλία.

  69. Γιάννης Ιατρού said

    67: Κατά λάθος μπήκε εδώ, πάει στο χθεσινό (272)

  70. sarant said

    66 Πλασάρει και τη θεωρία για το βιβλίο του Koontz, ότι ο ιός κατασκευάστηκε (!) το 1981

  71. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Σχεδον Αθηναικο χρονογραφημα, υπο μορφη διηγηματος, 60 ετη μετα.

  72. leonicos said

    Τα είπατε όλοι τόσο καλά
    τι να πω κι εγώ;

    ότι είναι ωραίος ο Παπαδιαμάντης;

    Τρομακτικές καταστάσεις και άγνωστες πρακτικές, σχεδόν χτεσινές

    Ποιά είναι η Εύρεση σήμερα; Υπάρχει σπηλιά;

  73. leonicos said

    Δε μου κάνει κέφι να δουλέψω σήμερα

    Έχω απογοητευτεί και τρομάξει

  74. mitsos said

    Ο αγαπημένος των εφηβικών μου χρόνων.

    Ως τόσο, όταν ήταν όλοι τους μαζί, καβαλαρία, με τις περικεφαλαίες τους, εφαίνονταν φοβεροί· χωριστά κι ολίγοι-ολίγοι, εφαίνονταν κι αυτοί καλοί άνθρωποι.
    Ασχολίαστο

    Καλό βράδυ σε όλους.

  75. Alexis said

    Συγγνώμη για το άσχετο, δεν έχω διαβάσει το διήγημα, αλλά το είδα στο Φ/Β και είναι κρίμα να πάει χαμένο.
    ΔΙΑΔΟΣΤΑΙ:

    Η ΑΛΉΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΑΪΟ!!!
    Ο Κοροναϊός είναι ενα διαβαθμισμενο επιθετικό όπλο μαζικής εξόντωσης με υψηλή νανοτεχνολογία και τεχνητή νοημοσύνη, ισχυρό και ανθεκτικό, μεταλλασόμενο στέλεχος ανάλογα το περιβάλλον και φυσικά ανίατος!!! (Ανήκει στα ομαδικά όπλα υποταγής Συνείδησης και δρα σε διαφορετικα επιπεδα με διαφορετικες συχνοτητες επιθετικης συμπεριφορας).
    Όποιος σας «καθυσυχαζει» είναι ή ανεύθυνος, ή αστοιχείωτος, ή άσχετος, ή κυβερνητικός.
    Ο κατασκευαστής του φονικού αυτού βιολογικού όπλου που ξέφυγε από πράκτορα στην αγορά της Γιουχάν της Κινας, σε ελέγχει απόλυτα και θα σε ελέγχει πάντα σε θέματα συνείδησης,
    κατάστασης υγείας ,
    κατεύθυνσης σκέψεων και πράξεων,
    μέχρι και πότε ζεις και πότε πεθαίνεις.
    Η πρόοδος της μετάδοσης αποτελεί μαθηματικό μοντέλο,
    είναι δε θέμα χρόνου να νοσήσει το 70% του Πλανήτη.
    Οι Εξουσιαστές πλέον θα αποφασίζουν κατά βούληση, ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, ανάλογα τα Γεωπολιτικά τους συμφέροντα και την υπακοή των Κυβερνήσεών μας!
    Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τα σχέδια της ΝΠΤ για την Ελλάδα. Μας έχουν υποτάξει ήδη και δεν αποτελούμε κανένα κίνδυνο γι΄αυτούς προς στιγμήν.
    Η επίκυψη στα τέσσερα των ελληνικών κυβερνήσεων μας ευνόησε μέχρι τώρα.
    Ο Σαλβίνι όμως που σήκωσε κεφάλι και είναι κίνδυνος, χτυπήθηκε άγρια, στην έδρα της Λέγκας του Βορά, στο Μιλάνο!
    Από την άλλη, δεν γνωρίζω πως θα συμπεριφερθεί η μοναδικότητα του Ελληνικού DNA απέναντι στο φονικό ιό. Τώρα, εξήγησα τα δυσάρεστα και ως έχει η κατάσταση. Προσωπικά αν με ρωτήσετε δεν ανησυχώ ιδιαίτερα για την Ελλάδα.
    Δεν είμαστε «στοχευμένοι» από υψηλής κλίμακας διαβαθμισμένη επίθεση και ότι κρούσμα παρουσιαστεί θα είναι από ακούσια εισαγωγή του ιού στη Χώρα.
    Έχω κι άλλους πολλούς και σοβαρούς λόγους, να μην ανησυχώ ιδιαίτερα, αλλά δεν είναι της στιγμής.
    Θα δείξει όμως σύντομα.
    Ο Θεός να μας βοηθήσει όλους.
    Δημήτριος Μαντές
    27/2/2020

  76. Αιμ said

    «Ο Θεός να μας βοηθήσει όλους.
    Δημήτριος Μαντές»

    Εν προκειμένω και κάποια φάρμακα θα αρκούσαν

  77. Γ-Κ said

    Κ. Κουβάτσο, μην αποπαίρνετε τον ΠΑΟΚτζή (ΠΑΟΚ-τζι). Τους ΠΑΟΚ-τζί-δες πρέπει να τους φροντίζουμε. Να τους δείχνουμε την αγάπη μας, να τους χαϊδεύουμε, να τους ποτίζουμε, να τους βάζουμε το λίπασμά τους… Αλλιώς δε με τι θα ‘χουμε να ασχολιόμαστε όλον τον χειμώνα.
    (Ειδικά αυτές τις ημέρες της κλεισούρας….)

  78. Πέπε said

    @75
    > > Όποιος σας «καθυσυχαζει» είναι ή ανεύθυνος, ή αστοιχείωτος, ή άσχετος, ή κυβερνητικός. […] Προσωπικά αν με ρωτήσετε δεν ανησυχώ ιδιαίτερα για την Ελλάδα.

    Τέλειο.

  79. sarant said

    Εγινε ένα σχόλιο από νέα «σχολιάστρια», το εξής:

    Από τα πιό μέτρια διηγήματα του κυρ Αλέξανδρου. Είναι γραμμένο βιαστικά και ολοφάνερα δεν την έχει τη δημοτική. Να ρωτήσω κάτι; Η κυρία Σακελλαροπούλου γράφει τον κορονοϊό με όμικρον. Η Αυγή και η Εποχή τη γράφουν με ωμέγα. Πώς εξηγείται αυτό;

    Η ΕΕΤΣ (Επιτροπή Εξακρίβωσης Ταυτότητας Σχολιαστών) το κράτησε για ύποπτο βαταλοπροσωπίας.

  80. Γιάννης Κουβάτσος said

    75: Εδώ σ’ έχω 😎:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.taxydromos.gr/m/m_article.php%3Fid%3D321644&ved=2ahUKEwj067W7l53oAhWLG5oKHTHsBbQ4ChAWMAZ6BAgDEAE&usg=AOvVaw2wUk1997R3YzHlocj0Nauv

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    79: Ύποπτο κρούσμα. Να τεθεί σε καραντίνα επ’ αόριστον. 😎

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    79 Γκαραντί για καραντίνα! Βαταλοϊός! 🙂

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Τόσο μικρή και τόσο άκακη και άγνωστη ήμουν,
    Άγνωστη ,χωρίς γνώση ε;

  84. Γιάννης Ιατρού said

    ΕΕΤΣ !!!!

    Νίκο, έγραψες πάλι!

  85. Georgios Bartzoudis said

    # Χαμός με τα πουτούρια (σχόλια 38, 39, 43, 44). Τα διεκδικεί όλη η οικουμένη. Δεν …σας έλεγα εγώ ότι ο Μεγαλέξανδρος πήγε παντού;; Η Χαρούλα (και όχι μόνο) έχει δίκιο, καθότι πρότινος διάβασα στην «Εφημερίδα της Τεργέστης» ότι καρδιά της Μακεδονίας είναι (ήταν) η Αδριανούπολη!
    Εντάξει, ο Κώστας (σχ. 54) μπερδεύει το πουτούρι με την Κυλότα. Ήταν της μόδας στη δεκαετία του ’20. Την φορούσε (έκτοτε) κι ο πατέρας μου (όχι όμως ο …πάτερ μου!).
    Μόνο η Μαρία (σχ.31) και ο/η Αιμ (σχ.35) κόλλησαν στη μακεδονική μέτσ(ι)κα! Ε! δεν ήταν η μόνη ενδιαφέρουσα προσεπωνυμία συμμαθητών. Είχαμε και μπισιούκα (όπερ εστί καρούμπαλον) και καρκάδ(ι) (όπερ εστί απεξηραμένο έκκριμα ρινός) και τζιουναβάρια κλπ, κλπ.

  86. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  87. Γιάννης Ιατρού said

    Ρε τι διαβάζει κανείς!
    Ρε Χαρούλα, μάζεψτε τους ρε συ!
    Κάτοικοι του Έβρου πάνε στη Βουλγαρία για… καφέ και φαγητό παρά τις απαγορεύσεις

  88. Πέπε said

    @66

    Εξαιρετικό κείμενο. Λιτό και ουσιαστικό. Ο λόγος λαγαρός και ρέων, οι συλλογισμοί ακλόνητοι. Κάνει τα δύσκολα προφανή. Εύγε.

  89. Corto said

    Όπως είχαμε σημειώσει και παλαιότερα, με τα γεγονότα του 1854 διαδόθηκε το μόρτικο δίστιχο:

    «Αν σας βαστάει Φράγκοι, εβγάτε στη στεριά
    που θα ‘βρετε της Πλάκας και του Ψυρρή παιδιά»

  90. Γιάννης Ιατρού said

    88: Πέπε γιατί το εκθειάζεις αυτό το «κείμενο» που βγάζει λίγο-πολύ τον ΠΘ μας κουφό;
    …Οὐδέποτε ἔφθασεν εἰς τήν ἀκοήν Σας… Οὐδέποτε ἠκούσατε …Οὐδέποτε ἠκούσατε, ὅτι ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία …

  91. Πέπε said

    90

    Σταμάτα κι εσύ. Πατρικά το λέει.

  92. Γιάννης Κουβάτσος said

    66: Νομίζω ότι εδώ έχουμε ένα υψηλό δείγμα παραληρηματικού λόγου. Θα πρέπει να ανθολογηθεί. Μια απορία μόνο: γιατί όταν αρρωσταίνει ο Αμβρόσιος τρέχει στα νοσοκομεία και δεν καταφεύγει στα θεοτικά του για να γιάνει;
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.taxydromos.gr/m/m_article.php%3Fid%3D321644&ved=2ahUKEwj067W7l53oAhWLG5oKHTHsBbQ4ChAWMAZ6BAgDEAE&usg=AOvVaw2wUk1997R3YzHlocj0Nauv

  93. Γιάννης Κουβάτσος said

    92: Λάθος λινκ. Αυτό:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.iefimerida.gr/news/298443/sto-nosokomeio-toy-rioy-metaferthike-o-mitropolitis-amvrosios%3Famp&ved=2ahUKEwjwrKPCrZ3oAhU64aYKHUz3CUUQFjADegQIBhAB&usg=AOvVaw3ypqaamUpjdQ-uLZAsErQL&ampcf=1

  94. Μαρία said

    43
    Μπενεβρέκ’ στα Σέρρας. Τα πουτούρια τα ξέρω φιλολογικά.

  95. Χαρούλα said

    #87.
    Τι να κάνουν οι άνθρωποι;;; Τους κλείσανε τις Καστανιές! Να δώσουν το χρήμα στον τόπο τους;;;; Βρήκαν διέξοδο. Όταν λόγω ιού κλείσουν και τα Βουλγαρικά σύνορα, θα κλάψουν ηλιιιιιίθιοι!!!

    Μεγάλος πόνος. Μέχρι στους δρόμους με πλακάτ έχουν βγει οι ντόπιοι καταστηματάρχες. Και 15 μέρες τώρα κλαίνε οι Ανδριανουπολίτες. Πεινάνε. Μέχρι στον Ερντογάν παραπονέθηκαν!!!.

    Ήρωες- Ακρίτες, όχι σε όλα όμως…..

  96. Μαρία said

    Ερώτηση προς λυκόπουλα: Την ασιατική γρίπη το 1957 τη θυμάστε; Στην Γαλλία πέθαναν περι τις 100 χιλιάδες, εδώ δεν ξέρω.
    Εγώ τη θυμάμαι πολύ έντονα, γιατί έγινε αιτία να διαγνωστεί ο καρκίνος στο μαστό της γιαγιάς μου.

  97. Χαρούλα said

    #85
    Τι ιμπεριαλισμός είναι αυτός;;; Άντε να θέλετε την Β. Μακεδονία να σας κατανοήσω. Η Θράκη όμως;;;; Από που ως που Μακεδονία;;;; Ρωμανία και έληξε. Κάτω τα χέρια!

  98. Alexis said

    #75: (Ανήκει στα ομαδικά όπλα υποταγής Συνείδησης και δρα σε διαφορετικα επιπεδα με διαφορετικες συχνοτητες επιθετικης συμπεριφορας)

    Αρχίζω να ανησυχώ σοβαρά. Κάποιοι προσπαθούν να υποτάξουν τη συνείδηση του Βαγγέλη Μαρινάκη. Και τι θ’ απογίνουν μετά τα …ορφανά του; Ήτοι οι αγνοί και ατρόμητοι οπαδοί της «Ε.Ο. Ολυμπιακός Πειραιώς», μερικοί εκ των οποίων βολοδέρνουν κι εδώ μέσα και κάνουν σαν τη χήρα στο κρεβάτι;

  99. Alexis said

    #95: Λευτεριά στα φραπόγαλα!
    Κάτω τα χέρια απ’ τις πανσέτες!
    Μπριζόλες, ρετσίνα και φρέντα καπουτσίνα!

  100. Pedis said

    Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

    Πατροπαραδότως, σε δύσκολες στιγμές, περιστάσεις και ασθένειες, οι πιστοί της Εκκλησίας καταφεύγουν στις θείες Λειτουργίες, όπου, κατά τον ψαλμωδό, «Σώμα Χριστού μεταλαμβάνουσι, πηγής αθανάτου γεύονται».
    στις θείες Λειτουργίες, όπου, κατά τον ψαλμωδό, «Σώμα Χριστού μεταλαμβάνουσι, πηγής αθανάτου γεύονται».

    Άρα δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι, με αφορμή την παρούσα πανδημία του κορωνοϊού, να ενοχοποιήσουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού ως πηγή θανάτου, άπαγε της βλασφημίας!

    Και, περαιτέρω, οι ιεροί χώροι των ναών, παρεκκλησίων και εξωκκλησίων μας, οι ιερές εικόνες, τα άγια λείψανα και ο Τίμιος Σταυρός, που συν Θεώ θα προσκυνήσουμε την επόμενη Κυριακή προς ενίσχυσή μας, είναι πηγές αγιασμού και θείας ενέργειας, που αποδιώκουν κάθε μολυσμό ψυχής και σώματος.

    Την ερχόμενη Κυριακή, τί Σταυροπροσκύνηση θα τελέσουμε χωρίς προσκύνηση του Σταυρού;

    Σας παρακαλούμε, λοιπόν, πατρικά και με νηφαλιότητα, όπως οι εις τα όρια της Μητροπόλεως Μόρφου ευρισκόμενοι συνεχίσουμε απρόσκοπτα το εκκλησιαστικό πρόγραμμα Ακολουθιών και θείων Λειτουργιών της Μητέρας μας Εκκλησίας, και εμείς οι ταπεινοί και ολίγοι θα βαστάσουμε «το βάρος και τον καύσωνα της ημέρας», και για πιστούς και για ολιγοπίστους.

    Ο ίδιος ο Κύριός μας, μας το είπε: «Όπου εισί δύο ή τρείς συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί ειμί εν μέσω αυτών». Όπου Χριστός, εκεί ζωή, καθότι αυτός είναι ο νικητής του θανάτου, της αμαρτίας και του διαβόλου.

    Σας παρακαλώ, να έχετε την ευχήν μου, νά εύχεσθε ως εξής: «Χριστέ μου, δος μου την υπομονήν και την πίστιν των αγίων».

    «Αύτη η πίστις, την οικουμένην εστήριξεν». Και, «όπου βούλεται Θεός, νικάται φύσεως τάξις».

    Μετά πολλών ευχών και της εν Χριστώ αγάπης,

    Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
    + Ο ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΣ

  101. Χαρούλα said

    Συγχωρέστε μου το ν στην Αδριανούπολη.(#95) Δεν είναι για …οξυγόνωση του εγκεφάλου😊. Από την βιασύνη και τα νεύρα!

    Alexis έτσι! Μεγαλωμένοι με εσπρέσσο, αφρόγαλα, μπράντς!

  102. Alexis said

    #100: Pedis κούρασες με τα παπαδοσέντονα!
    Άλλαξε ρεπερτόριο!

  103. sarant said

    100 Αμετανόητος αυτός.

  104. […] Τις Κυριακές βάζουμε λογοτεχνικό θέμα, και σήμερα αποφάσισα να βάλω κάτι επίκαιρο, σχετικό με τους καιρούς πανδημίας που περνάμε. Μου το θύμισε μια ανάρτηση του ποιητή Κώστα Κουτσουρέλη, ο οποίος αναφέρθηκε σε λογοτεχνικά έργα που έχουν γραφτεί με αφορμή επιδημίες του παρελθόντος. Ο Κουτσουρέλης μάλιστα επισήμανε ότι μια επιδημία, η επιδημία πανούκλας του 1348 στάθηκε… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/03/15/ppd-8/ […]

  105. Χαρούλα said

    Pedis μάλλον δεν πρόσεξες το #55 μου.

  106. Πέπε said

    @100

    > > «Όπου εισί δύο ή τρείς συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί ειμί εν μέσω αυτών».

    Ναι παίξουμε τσιτάτα; Ξέρω κι εγώ ένα, μήδ’ από χήρες τ’ άκουσα, μήδ’ από παντρεμένες, του Χάρου η μάνα το ‘λεγε, το ‘σερνε μοιρολόι:

    Πὄχουν παιδιά ας τα κρύψουνε, κι αδέρφια ας τα φυλάξουν,
    γυναίκες των καλών αντρών να κρύψουνε τους άντρες,
    γιατί έχω γιο κυνηγητή, γιατί έχω γιο κουρσάρο,
    π’ όλο τις νύχτες περπατεί και τις αυγές κουρσεύει.
    Κι οπὄβρει τρεις, παίρνει τους δυο, κι οπὄβρει δυο, τον ένα,
    κι οπὄβρει κι έναν μοναχό, κείνο τον ξεκληρίζει.

  107. Pedis said

    102 – Εν Σαραντάκω Αδελφοί Σχολιαστές μην αποστρέφετε το βλέμμα από την ελληνική πραγματικότητα.

    Τον λόγο, τώρα στους πολιτισμικούς μας συγγενείς:

    Η τρομοκρατική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος εξέδωσε σειρά οδηγιών προς τα μέλη της να αποφεύγουν τις επισκέψεις στην Ευρώπη λόγω της ραγδαίας αύξησης των κρουσμάτων του κορονοϊού.

    Στο εβδομαδιαίο newsletter της η οργάνωση προσφέρει οδηγίες όπως «να βάζετε το χέρι σας στο στόμα όταν χασμουριέστε και όταν φτερνίζεστε». Παράλληλα σημειώνει ότι οι υποστηρικτές της πρέπει να μείνουν μακριά από τη «γη της επιδημίας», όπως χαρακτηρίζει την Ευρώπη.

    Η οργάνωση παρακολουθούσε την εξέλιξη του ιού από τον Ιανουάριο με σχόλια όπως «η κομμουνιστική Κίνα πανικοβάλλεται από τον κορονοϊό». Στα ίδια newsletter υποστήριζε ότι ο ιός ίσως αποτελεί θεϊκή τιμωρία για τη στάση του κινεζικού κράτους απέναντι στην μουσουλμανική μειονότητα των Ουιγκούρ, αλλά επεσήμανε ότι μπορεί να μεταδοθεί σε όλο τον κόσμο.

  108. Pedis said

    # 105 – Ναι, αλλά το τίμησα και το τόνισα όπως πρέπει για να διαπιστώσουμε τις ανώτερες πολιτισμικές μας παραδόσεις ως έθνους και ως λαού.

  109. Pedis said

    # 103 – Διαδίδω το Λόγο των Ευλογημένων Λαού και Κλήρου του Κυρίου.

    Θες να ασκήσεις λογοκρισία;

    Μπορεί να είναι αντισυνταγματική ενέργεια.

  110. Μαρία said

    100
    Ήμαρτον! Δεν το διάβασα, μου αρκεί η υπογραφή του ξεφωνημένου.

  111. Μαρία said

    Σβήστε μ’ απ’ τον χάρτη.
    Όπως ανακοινώθηκε στη σύσκεψη των αρμόδιων φορέων στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης, στη Δαμασκηνιά υπάρχουν εννέα κρούσματα σε σύνολο 60 κατοίκων.
    Πηγή: https://www.voria.gr/article/kozani-ennea-krousmata-koronoiou-se-chorio-60-katikon

  112. Alexis said

    #80: Α, μάλιστα.
    Σχολή Κενταύρων, τέλειο!

    Η Σχολή των Κενταύρων αναβιώνει μετά από χιλιάδες χρόνια κατά το πρότυπο του πρώτου της ιδρυτή και δασκάλου Κενταύρου Χείρωνα

    Οι απόφοιτοι, μαζί με το πτυχίο θα παίρνουν μπόνους ένα ζευγάρι αλογίσια πόδια! 😆

  113. loukretia50 said

    Ομοιοπαθητική λοιπόν?
    Πώς αλλιώς να εξηγήσω τίτλο άρθρου που δεν εμπνέει ούτε για κλικ?
    Αγαπημένος ο κυρ Αλέξανδρος, αλλά μας έχει χαρίσει πολύ πιο αισιόδοξα κείμενα.
    Θα αρκούσε ένα λινκ στο συγκεκριμένο , όπως και σε τόσα αξιόλογα λογοτεχνικά κείμενα που αναφέρονται σε πανδημίες. Προτείνετε λοιπόν, κι όσοι ενδιαφέρονται θα επωφεληθούν, αφού το κάψαμε και το λογοτεχνικό νήμα.
    Η ιστορία δε διδάσκει, δυστυχώς είναι σίγουρο. Προτιμότερο είναι νομίζω να αναζητήσουμε ιδέες για να μη χάσουμε τελείως το κουράγιο μας, να εστιάσουμε σε τρόπους επικοινωνίας που η τεχνολογία μας παρέχει, πχ τηλέφωνο , σκάϋπ, και ναι, το ιστολόγιο .
    Αν αυτό που ζούμε είναι μόνο η αρχή μιας φοβερής κρίσης που επηρεάζει άμεσα τη ζωή μας , κρίση οικονομική και ανθρωπιστική με συνέπειες τρομαχτικές, θα χρειαστούμε απίστευτα αποθέματα δύναμης και ψυχραιμίας.
    Ο πανικός, η κινδυνολογία / αναμετάδοση άρθρων και δηλώσεων ατόμων με τα οποία δεν αξίζει να ασχολούμαστε, η μιζέρια, η μαυρίλα, βγάζουν το χειρότερο εαυτό μας.
    Είναι πολύ εύκολο να μολύνουν και το ιστολόγιο. Αυτό θέλετε? Αυτό μας αξίζει?
    Ο Νικοκύρης μέχρι τώρα κρατάει μια ψύχραιμη στάση, αλλά ο χαρακτήρας του ιστολογίου αλλάζει, εκτός αν εγώ μόνο το βλέπω.
    Μια ψύχραιμη ενημέρωση και σχολιασμός, στα σχετικά άρθρα – που θα είναι σίγουρα πολλά, νομίζω μπορούν να σας καλύψουν.
    Ας μείνει και κανένα καθαρό άρθρο, γλωσσικό ή λογοτεχνικό, κέρδος θα είναι, ανάσα.
    Προφανώς σας δυσαρέστησα, δεν έχω κάτι άλλο να πω, θα απέχω λοιπόν μέχρι νεωτέρας.

  114. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Στα ίδια newsletter υποστήριζε ότι ο ιός ίσως αποτελεί θεϊκή τιμωρία για τη στάση του κινεζικού κράτους απέναντι στην μουσουλμανική μειονότητα των Ουιγκούρ,»
    Άλλοι λαλάκες από κει…😂

  115. Pedis said

    # 110 – Όχι, να το διαβάσεις! Τις ίδιες παπαγαλιστες και παραληρηματικές μωρολογίες γράφουν και οι Ελλαδίτες. Αυτοί οι άνθρωποι, με αυτά τα μυαλά, με τις θέσεις που το ελληνικό κράτος τους έχει επιτρέψει θεσμικά να κατέχουν και τις πολύ πιο ισχυρότερες που έχουν στην ευρύτερη ελληνική κοινωνία, είναι οι συν-κυβερνήτες της χώρας.

    Διώχνουν υπουργούς, κουβαλιώνται όποτε γουστάρουν σε πρωθυπουργικά γραφεία και απαιτούν ικανοποίηση των αιτημάτων τους κλπ κλπ.

    Κι όλοι όσοι έχουν κυβερνήσει τούς στέκονται κλαρίνο.

  116. ΚΩΣΤΑΣ said

    Παρέα με τον άγιο των γραμμάτων μας, ας βάλω και κάτι από τον άγιο της γλώσσας μας, τον Αχιλλέα Τζάρτζανο, για να ξεφύγουμε λίγο από τον καταραμένο κωλονοϊό.

    Μαθητής γυμνασίου στη Λάρισα και σε ηλικία 17 ετών ο Α.Τζ. προσπάθησε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του και στην ποιητική τέχνη. Έγραψε δύο μικρά ποιήματα σε στυλ σατιρικό το ένα και αυτοσαρκαστικό το άλλο. «Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΧΗΝΑ» το ένα και «ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΠΟΙΗΤΗΣ» το άλλο. Στο δεύτερο υπογράφει ως ακολούθως:

    13 Μαρτίου 1890
    Τζάτρζανος ο Αχιλλεύς
    ποιητών ο βασιλεύς.

    Ως τώρα θεωρούνται ως αδημοσίευτα, δημοσιεύτηκαν πριν λίγες μέρες στον τελευταίο τόμο, 77ο, του Θεσσαλικού Ημερολογίου από τον Ν. Ζδάνη.

    Αν υπάρχει ενδιαφέρον, μπορώ να δημοσιεύσω αποσπάσματα.

  117. sarant said

    113 Δεν μπορούμε όμως να κάνουμε τον αδιάφορο, ότι τάχα δεν συμβαίνει τίποτε το σοβαρό

  118. loukretia50 said

    113. Αυτό λοιπόν το μήνυμα κατάφερα να δώσω?
    Λυπάμαι, δε σκέφτομαι πολύ καθαρά και γράφω ακόμα χειρότερα.

  119. Μαρία said

    115
    Τέτοια διάβαζα μικρή είπαμε. Πήγαινα και σε αυστηρό κατηχητικό του Σωτήρα.

    116
    Ιδώ Λάρσα.

  120. sarant said

    116 Δώσε ένα δείγμα

    118 Μπορεί εγώ να μην το κατάλαβα

  121. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Ας μείνει και κανένα καθαρό άρθρο, γλωσσικό ή λογοτεχνικό, κέρδος θα είναι, ανάσα.»
    Παρακολουθώ τόσα χρόνια το ιστολόγιο και σπάνια να έμεινε κάποιο άρθρο ανέγγιχτο από την επικαιρότητα. Και μάλιστα τέτοια επικαιρότητα, ε;

  122. mitsos said

    113, 117
    Όσα συμβαίνουν είναι πολύ σοβαρά βέβαια και όποιος κάνει πως δεν συμβάινει τίποτα πρέπει να είναι ηλίθιος αλλά
    Αλλά γιατί χαβαλές συνεχώς με τους παπαδες τον κορανοϊό και το μεταναστευτικό κάτω από κάθε άρθρο. Και από πίσω και λίγο ΜΠάοκ.
    Ωραία υπάρχουν τα μεζεδάκια του Σαββάτου να γράψουμε ότι μας κα%^&%$ει.
    Συμφωνώ με το 113. Ας κάνουμε μια προσπάθεια να κρατήσουμε ένα νήμα στο θέμα του.

  123. ΚΩΣΤΑΣ said

    119β Η παλιά μου ενορία, τί να πω;…

  124. loukretia50 said

    120. Φοβάμαι πως ναι! Αλλά σίγουρα δε βοηθάει ο τρόπος που εκφράστηκα!
    Το παθαίνω τώρα τελευταία!
    Τουλάχιστον πιστεύεις ότι είμαι φίλη και δεν επιδιώκω να την πω σε όλους?

  125. Πέπε said

    113

    Βασικά Λουκρητία δεν έχεις κι άδικο. Ναι μεν η πανδημία είναι ένα θέμα που κυριαρχεί σε κάθε είδους συζητήσεις, φυσικές ή ηλεκτρονικές (ή ακόμη και προσωπικές σκέψεις), και θα ήταν αφύσικο και βεβιασμένο να το κρατήσουμε έξω από το ιστολόγιο, αλλά, ναι, είναι καίρια η παρατήρησή σου ότι:

    > > Αν αυτό που ζούμε είναι μόνο η αρχή μιας φοβερής κρίσης […], θα χρειαστούμε απίστευτα αποθέματα δύναμης και ψυχραιμίας.

    Από την άλλη πλευρά μην παραβλέπεις ότι οι κορονοσυζητήσεις δεν είναι μόνο τροφή στη μονομανία. Είναι και ανταλλαγή χρήσιμων πληροφοριών και ιδεών. Κάτι που νομίζω ότι εδώ γίνεται σε καλύτερο ποσοστό (έναντι της παπαρολογίας) απ’ ό,τι στο φβ ή στις τυχαίες κουβέντες που ανταλλάσσουμε με όποιον συναντήσουμε.

    Διαφωνώ όμως με το παρακάτω:

    > > Πώς αλλιώς να εξηγήσω τίτλο άρθρου που δεν εμπνέει ούτε για κλικ?

    Εδώ και μέρες έχω πολύ έντονα στον νου μου την Πανούκλα του Καμύ (ένα βιβλίο, παρεμπιπτόντως, που το βρίσκω πολύ πιο ενδιαφέρον αν διαβαστεί σε απλό κυριολεκτικό επίπεδο, ιστορία μιας επιδημίας, παρά σε αλληγορικό). Δυο – τρεις μέρες αφότου μου κόλλησε αυτό, άρχισα να βλέπω λινκ «η λογοτεχνία για τις επιδημίες: η Πανούκλα του Καμύ και άλλοι [χ] τίτλοι…». Ζεις μια πανδημία και σκέφτεσαι τι έχεις διαβάσει σχετικά – τι πιο λογικό; Και αν κάποιος έχει διαβάσει κάτι που άλλος δεν το έχει διαβάσει, μπορεί να του το προτείνει. Μπορεί σε κάποιους να μην εμπνέει ένα κλικ, αλλά όχι σε όλους.

    Εν πάση περιπτώσει, για να επιστρέψω εκεί απ’ όπου ξεκίνησα: Έχεις δίκιο, ευχαριστούμε που μας το υπενθυμίζεις.

  126. Pedis said

    # 119 – Oh poverina, chissà quanto hai sofferto per l’amore di Dio! 🙂

  127. Pedis said

    # 119 β – πρόσεξε! είναι προβοκάτσια για να βρουν κάποιοι την ευκαιρία να ζητήσουν «εκκλησίες, κλειστές δομές» https://sarantakos.wordpress.com/2020/03/14/meze-418/#comment-638202

  128. loukretia50 said

    Πέπε,
    Ήταν μια υπερβολική αντίδραση αυτό για το κλικ, βγήκε αφιλτράριστο και επιθετικό .
    Άλλωστε κι εγώ την «Πανούκλα» θυμήθηκα!
    Και φυσικά δεν εννοούσα να μην το συζητάμε, εξακολουθώ να διαβάζω όλα τα σχόλια!

  129. ΚΩΣΤΑΣ said

    120
    Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΧΗΝΑ
    Είς μαθητής επιτελών ευγνωμοσύνης φόρον
    στον εαυτού καθηγητήν μία χήνα στέλλει δώρον.
    Αλλά όπως ο καθηγητής διότι προετίμα
    της χήνας το αντίτιμο καλύτερα εις χρήμα
    φωνάζει έναν μαθητήν στο σπίτι του μεγάλον,
    ………………
    (έστειλε τον μαθητή να πουλήσει τη χήνα και μετά από τρεις αποτυχημένες απόπειρες)
    …………………………………..
    Απ’ το θυμό ο καθηγητής μή ξεύρων τί να πράξη
    τον μαθητήν τον άφισε πάλι στην ίδια τάξι
    και το πτηνόν επαύσατο το ζήν και το υπάρχειν
    τον δε΄σοφόν καθηγητήν θα ιδής Γυμνασιάρχν.

    ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΠΟΙΗΤΗΣ
    Θέλω να γίνω ποιητής άσματα να ποιήσω
    και φήμην και υπόληψιν μεγάλην ν’ αποκτήσω.
    Να δρέψω δάφνας ποιητών παντού να δοξασθώ
    σ’ του σύμπαντος τα πέρατα κι εγώ να ακουσθώ
    ………………………………….
    (ήθελε να ξεπεράσει Β. Ουγκό, Δάντη, Λαμαρτίνο…κλπ, αλλά επειδή φοβήθηκε μην του φύγει καμιά βίδα απ΄το μυαλό και καταλήξει στο Δρομοκαϊτιο…)
    ………………………………………..
    Ίσως κι’ εγώ τ’ αφήνω στην άκρη όλα αυτά
    Δάφνας και δόξας κάλλιον να είμαι στα σωστά!

    *μονοτόνισα, κράτησα την ορθογραφία

  130. Μαρία said

    127
    Χα, χα, μ’ έπιασες στον ύπνο. Η γριά όμως γυρνώντας απο εκκλησία σε εκκλησία γλιτώνει πολλά αντικαταθλιπτικά.

  131. Pedis said

    # 130 – Μωρέ δε φταίνε οι καυμένες οι θειάδες … όχι ότι δεν υπάρχουν και νέες και νέοι πού ‘χουν πάει σχολείο και πανεπιστήμιο, υποτίθεται, που είναι χειρότερα καμmένοι στα μυαλά και τούτοι δεν έχουν δικαιολογία.

    Ε ρε τι δίκιο είχε ο Πάντσο Βίγια…

  132. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΑ
    Μέσα στὸν φόβο καὶ στὲς ὑποψίες,
    μὲ ταραγμένο νοῦ καὶ τρομαγμένα μάτια,
    λυώνουμε καὶ σχεδιάζουμε τὸ πῶς νὰ κάμουμε
    γιὰ ν’ ἀποφύγουμε τὸν βέβαιο
    τὸν κίνδυνο ποῦ ἔτσι φρικτὰ μᾶς ἀπειλεῖ.
    Κι’ ὅμως λανθάνουμε, δὲν εἶν’ αὐτὸς στὸν δρόμο·
    ψεύτικα ἦσαν τὰ μηνύματα
    (ἢ δὲν τ’ ἀκούσαμε, ἢ δὲν τὰ νοιώσαμε καλά).
    Ἄλλη καταστροφή, ποῦ δὲν τὴν φανταζόμεθαν,
    ἐξαφνική, ραγδαία πέφτει ἐπάνω μας,
    κι ἀνέτοιμους — ποῦ πιὰ καιρὸς — μᾶς συνεπαίρνει.

    Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

  133. Μαρία said

    Καλή φώτιση.

  134. Αγγελος said

    (96) Εγώ την ασιατική γρίπη του 1957 όχι μόνο τη θυμάμαι, παρά και την πέρασα. Ίσως μάλιστα να μου άφησε ανοσία, διότι ποτέ δεν ξανάπαθα γρίπη. Εδώ και λίγα χρόνια βέβαια κάνω καλού-κακού και το εμβόλιο…

  135. Αιμ said

    134. Θα ήτανε η μητέρα όλων των γριπών φαίνεται 🙂

  136. ΓΤ said

    Λυπάμαι για ό,τι έζησα απόψε, και μεταφέρω ζωντανά. Ποια σιγμοειδής, θα απειριστεί η εκθετική από τους λακαμάδες:

    24ωρο ντελιμάγαζο, κρέπα και πίτσα>
    παρασκευή κρέπας: γάντι, κρέπα, μοναδικό άτομο, εισπράττει φράγκα από σφήνα πελάτη, οκ η πρώτη κρέπα, πέφτει ντελέφωνο, φτιάχνει νέα κρέπα, γάντι ίδιο, επιστρέφει το ντέλι μπόι, που φοράει γάντι, που προφανώς έχει εισπράξει, γάντι δεν αλλάζει, λούζει τα γάντια με φωτιστικό οινόπνευμα, την κάνει, ο υπάλληλος δέχεται παραγγελία για ζωντανή πίτσα, γάντι ίδιο, χτεσινό, προστεσινό, προπέρσινο, αζαξάρει ίνοξ επιφάνεια, καθαροί να είμαστε, πάνω στο άζαξ απλώνει τη ζύμη, πλάθει, πελάτης μπαίνει, εισπράττει ο δικός σου λεφτά με τα γάντια επιστρέφει στη ζύμη κ.τ.ό.

    μπάι δε γουέι

    κορονο_ιός
    αμβροσ_ιός

  137. Μαρία said

    134
    Και η σχετική ανταπόκριση της μοντ για το εμβόλιο https://www.lemonde.fr/archives/article/1957/08/20/le-vaccin-contre-la-grippe-asiatique-est-prepare-activement-aux-etats-unis_2325703_1819218.html

  138. Γς said

    125:

    >Εδώ και μέρες έχω πολύ έντονα στον νου μου την Πανούκλα του Καμύ (ένα βιβλίο, παρεμπιπτόντως, που το βρίσκω πολύ πιο ενδιαφέρον αν διαβαστεί σε απλό κυριολεκτικό επίπεδο, ιστορία μιας επιδημίας, παρά σε αλληγορικό).

    Νόμπελ λογοτεχνίας του 1957, και το δυστύχημα του 1960. Και ξαφνικά όλοι θέλαμε να μάθουμε γι αυτόν τον Αλγερινό μαυροπόδαρο. Ηταν κι ο OAS (Οργκανιζασιόν Αρμέ Σεκρετ} του Σαλάν κι είχαμε πέσει με τα μούτρα στα βιβλία του.

    Μέχρι που μας έβαζαν να διαβάζουμε και το La Peste στα γαλλικά οι φρέρηδες.

    Και δεν μας έμεινε τίποτα

    Αρχισα να το διαβάζω πάλι απόψε

    στα ελληνικά:

    https://manifesto-library.espivblogs.net/files/2018/01/0000392Camus-Albert-%CE%97-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CE%B1-1990.pdf

  139. Γς said

    134:

    Θα θυμάσαι και τις τρομερές παρενέργειες του εμβολίου.Για χαλασμένες παρτίδες λέγανε που προκάλεσαν τους θανάτους σε εμβολιασθέντα παιδιά.

    Θυμάμαι το αδελφάκι μου στα τελευταία του, που από θαύμα τελικά τη σκαπούλαρε

  140. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    96: δεν το θυμάμαι καθόλου Μαρία.

    113: …θα απέχω λοιπόν μέχρι νεωτέρας…
    Ηρέμησε Λου🤗, δεν λέμε λόγια που δίνουν λανθασμένες εντυπώσεις. Αφού δεν το εννοείς έτσι, ε, μην το γράφεις έτσι τότε!

    106: Πέπε, στα ηπειρώτικα τό ΄ριξες! Έχει και μετά:
    Μα να τον και κατέβαινε ‘ς τους κάμπους καβελλάρης.
    Μαύρος ήταν, μαύρα φορεί, μαύρο και τάλογό του,
    σέρνει στελέττα δίκοπα, σπαθιά ξεγυμνωμένα,
    στελέττα τα χει για καρδιαϊς, σπαθιά για τα κεφάλια

    125: 👍

  141. Alexis said

    Διάβασα το διήγημα.
    Χωρίς να είναι κάτι το ξεχωριστό διαβάζεται ευχάριστα.
    Ενδιαφέρουσες πάντα σ’ αυτού του είδους τις διηγήσεις είναι οι πληροφορίες που παίρνει κανείς για την εποχή, τις συνήθειες και τα ήθη της.

    #122: Μήτσο δεν είναι «χαβαλές με τους παπάδες» όλα τα σχόλια. Αυτά που λέγονται στο βίντεο του #119 π.χ. είναι εξοργιστικά, εμένα προσωπικά μ’ έβγαλαν από τα ρούχα μου! 😡

  142. Χαρούλα said

    Καλημέρα! Τι έγινε την νύχτα; Νικοκύρη έχουμε βοηθό;
    https://www.google.gr/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Falmirofistiki.wordpress.com%2F2017%2F05%2F15%2F%25CF%2587%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%258C%25CF%2582-%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7-%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25AE-%25CE%25B7-%25CF%2586%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AC-%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%258D-%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B1%25CE%25B9-%25CE%25B7-%25CF%2586%25CF%2581%2F&psig=AOvVaw2ZbvJNepMkA9KdiIIVern2&ust=1584428524910000&source=images&cd=vfe&ved=0CAIQjRxqFwoTCMDC96y2nugCFQAAAAAdAAAAABAE

    Ρε Λου τα χιλιάδες στιχάκια ήταν πάντα σχετκά; Μήπως κάποιος κουραζόταν από την ποσότητα; Το σκέφτηκες; Ας βλέπουμε και τα δικά μας….

    ΓΕΝΙΚΑ είναι λίγο περίεργο να δηλώνετε η αποχή. Δεν θέλεις, δεν γράφεις. Σαν να αποζητάει ο καθένας, παρακάλια και καλά λόγια.

    Τέλος πάντων! Ο καθείς και η αντιλήψεις του!

  143. nestanaios said

    134.
    Συμφωνώ με το υπονοούμενο του 139.

  144. Χαρούλα said

    #129 εντυπωσιακό. Δεν ήξερα κάτι. Φαίνονται όμως πρωτόλεια. Και περίεργη η ορθογραφία, μικτή.

    #123 ΚΩΣΤΑ, λες κάποτε να έχουμε συναντηθεί;;;;!!! Είναι μικρός ο κόσμος. Ζούσα 1982-83, Γρηγορίου Ε 11. Και δική μου λοιπόν ενορία, άλλο αν περνούσα μόνο απ´έξω!😊

  145. spyridos said

    128

    Λουκρητία σε καταλαβαίνω.
    Μετά από την μικρή ανταπόκριση της Παρασκευής και όταν κατάλαβα ότι σε αφορούσε και προσωπικά στεναχωρήθηκα.
    Καλύτερα να μην έγραφα τίποτα.
    Αυτές τις μέρες όσοι έχουμε δικούς μας ανθρώπους σε μεγάλη απόσταση ίσως είμαστε ευέξαπτοι, αγχωμένοι και άλλα πολλα΄.
    Κι ο Νικοκύρης φαντάζομαι θα έχει ανάλογα προβλήματα. Και δεν παραπονιέται ο άνθρωπος. Ο καθένας μας προσπαθεί να το αντιμετωπίσει με τον τρόπο του.
    Η αλήθεια είναι ότι όταν είδα τον τίτλο του χθεσινού με έπισε ένας πόνος στο στήθος
    Αλλά τελικά μια συσχέτιση της κατάστασής μας και η τοποθέτησή της σε ένα πλαίσιο αναφοράς μέσα στον χωροχρόνο.
    Οι ψυχραιμότεροι ανάμεσά μας μπορούν και κάνουν αυτές τις σκέψεις τώρα.
    Οι υπόλοιποι να είμαστε καλά να τις κάνουμε αργότερα.
    Το Κρατικό Μουσείο Boerhaave του Λάιντεν είχε προγραμματίσει μια έκθεση με τίτλο BESMET (μολυσμένοι)
    16 απρ 2010 εως 14 μαρτίου 2021. Με πολλά αντικείμενα για την αντιμετώπιση επιδημιών στην Ευρώπη.
    Ο προγραμματισμός είναι χρόνων αλλά η συγκυρία ανεπανάληπτη.
    https://rijksmuseumboerhaave.nl/te-zien-te-doen/besmet/
    Το φουστανι αυτό του 17ου αιώνα είναι φτιαγμένο από ακατέργασο μετάξι και βαμμένο με φύλλα καρυδιάς.
    Ετσι πίστευαν ότι απωθούσαν την πανώλη.

    Η συνομοσπονδία νοσοκομειακών γιατρών εδώ ξεκίνησε κανονικό επικοινωνιακό πόλεμο από την Πέμπτη εως εχθές εναντίον της απόφασης μη δράσης της κυβέρνησης.
    Ο αριθμός των νεκρών έφτασε τους 20. Το επίκεντρο είναι η Βραβάνδη. Η μοναδική περιοχή της Ολλανδίας που κάνουν καρναβάλι.
    Ας έλεγαν οι ειδικοί να το απαγορέψουν φέτος.
    Η κυβέρνηση εχθές έστειλε τον υπουργό οικονομικών στην τηλεόραση εχθές ο οποίος εξηγούσε πόσο θα κόστιζαν τε μέτρα.(Ναι ο μαλάκας)
    Ταυτόχρονα τα δυό μικρότερα κόμματα της κυβέρνησης. (ευτυχώς εδώ υπάρχει η 100% ανόθευτη αναλογική με μια περιφέρεια),
    οι αριστεροφιλελεύθεροι και οι κεντροπροτεστάντες μάλλον απείλησαν να τον στείλουν (το μαλάκα) στο σπίτι του.
    Από τις 6 το απόγευμα έκλεισαν τα πάντα.
    Τα σχολεία δεν ανοίγουν κτλ κτλ. Επίσης τα κονδύλια για την υγεία είναι πλέον ανοικτά.
    Το λόκντάουν το ανήγγειλε ο κεντροπροτεστάντης αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ενώ ο χαμένος (ο πρωθυπουργός ντε) έχει χαθεί εδώ και 72 ώρες.
    Ευτυχώς ανασάναμε.

    Αυτοί οι δεξιοφιλελεύθεροι πρέπει στο μέλλον να πάρουν και εκλογικά τις απαντήσεις που τους αξίζουν.

    Το κλείσιμο των μαγαζιών έπιασε και τα χασισάδικα.
    Ουρές (και ξύλο στην ουρά άκουσα) σε όλα ως τις 18¨00 που έκλειναν. Μακαρόνια, χαρτί υγείας και χασίσι
    Εδώ στη Χάγη

  146. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    124 Εννοείται, φιλτάτη 🙂 Και προφανώς θέλουμε τα σχόλιά σου.

    129 Ευχαριστώ!

    134 Θα σέβεστε!

    142 Ποιον βοηθό;

  147. Georgios Bartzoudis said

    94, Μαρία said: «Μπενεβρέκ’ στα Σέρρας. Τα πουτούρια τα ξέρω φιλολογικά».
    # Μπράβο (με μια μικρή διόρθωση στην προφορά): Μπινιβρέκ(ι) είναι το καθιαυτού μακεδονικό. [Όταν ανοίξω φροντιστήριο Μακεδονικής γλώσσας θα σου προτείνω να αναλάβεις τη διεύθυνση!]

    97, Χαρούλα said: «Τι ιμπεριαλισμός είναι αυτός;;; Άντε να θέλετε την Β. Μακεδονία να σας κατανοήσω. Η Θράκη όμως;;;; Από που ως που Μακεδονία;;;; Ρωμανία και έληξε. Κάτω τα χέρια»!
    # Εντάξει. Την …σιαπέρα τσιπρομακεδονία σου την χαρίζω ευχαρίστως. Για την Αδριανούπολη όμως «την καρδιά της Μακεδονίας», τα παράπονά σου στον αρχισυντάκτη της «Εφημερίδας της Τεργέστης»! [Μη φοβού τας αποστάσεις. Εν Αθήναις εξεδίδετο η εφημερίς!]

  148. Τελικά μόνο ο Λεώνικος έχει εκφράσει τι είναι αυτό το ιστολόγιο αλλά όπως γίνεται από την εποχή της μαχαμπαράτας οι σοφές εκτιμήσεις περνάνε απαρατήρητες…

    # 122

    Μήτσο, με απογοήτευσες, αν σε κάθε ανάρτηση μέναμε στο θέμα της το ιστολόγιο δεν θα είχε ούτε το ένα τρίτο της αναγνωσιμότητας που έχει. Είναι επικίνδυνο – έως μάταιο όσο υπάρχει- ο καθένας να προσπαθεί να το φέρει στα νερά του, κάτι που δεν το επιδιώκει ούτε ο ιδρυτής του, οι προτιμήσεις του είναι λίγες και σεβαστές αλλά όχι απαγορευτικές για τους σχολιαστές.

    # 142

    Χαρούλα, νομίζω πως έβαλες την χείρα επί των τύπων των ήλων, όχι μόνον τον δάκτυλον … Αυτό με τις ανακοινώσεις αποχής το είχα σχολιάσει και εγώ προ καιρού και είχε ανακόψει μια τέτοια τάση, τι να γίνει, καμιά φορά εδώ μέσα ξεφεύγουμε και νομίζουμε πως είμαστε στο δημοτικό αφού οι περισσότεροι είμαστε σε ηλικία που νοσταλγούμε αυτά τα χρόνια (άλλοι από επαγγελματική συνήθεια, γειά σου Γιάννη Κουβάτσε)
    Για τα πολλά στιχάκια δεν έχεις δίκιο σε βαθύτερη ανάλυση. κάποτε είχα ενοχληθεί και εγώ με τα πολλά βίδδεα που ανέβαζε η συγχωρεμένη η Αμαλία, μετά το σκέφτηκα καλύτερα, ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά του σάιτ, εξάλλου δεν ήταν υποχρεωτικό να τα δεις όπως δεν είναι υποχρεωτικό να διαβάζουμε ό,τι ποστάρει ο καθένας (εξαιρείται ο Λάμπρος :=) )

  149. # 148

    τα σημαδάκια μετά τον Λάμπρο είναι αποτυχημένη γελαστή φατσούλα

  150. ΚΩΣΤΑΣ said

    144 Χαρούλα, για τον Τζάρτζανο. Ήταν μαθητής γυμνασίου, έγραφε στη γλώσσα και την ορθογραφία της εποχής του, ποιος ξέρει μπορεί να έχει και λάθη. Μάλλον δεν το είχε σκεφθεί καν ως τότε ότι στο μέλλον θα γινόταν μέγας γλωσσολόγος.

    Για την τυχαία συνάντηση. Ναι μέναμε στην ίδια γειτονιά, έμενα στη Σούτσου, μας χώριζε μάλλον το τμήμα Τροχαίας, αλλά το 1982-83 ήμουν ήδη βέρος… 😂 Σαλονικιός. Κι εγώ στον Αγ. Νικόλαο απέξω περνούσα. Να είμαστε καλά, ποιος ξέρει, μπορεί να βρεθούμε στο μέλλον 🙂

  151. loukretia50 said

    «Τα χρόνια της αρρώστειας» στις εκδόσεις παρά πέντε, ήταν το βιβλίο που ξαναδιάβασα χθες. Norman Spinrad https://www.fantasticfiction.com/s/norman-spinrad/journal-of-plague-years.htm

    Spyridos
    Μα σ΄ευχαρίστησα για την ενημέρωση! Ακριβώς αυτά τα σχόλια εννοούσα όταν έγραφα :
    «Μια ψύχραιμη ενημέρωση και σχολιασμός, στα σχετικά άρθρα που θα είναι σίγουρα πολλά, νομίζω μπορούν να σας καλύψουν»
    Η έμφαση ήταν «στα σχετικά άρθρα».
    Σ΄αυτά ακριβώς αναφερόταν και η άτυχη -εντελώς άχρηστη – δήλωση περί αποχής.

    ΥΓ Ξέρω ποιοι δε με αντέχουν, αλλά όπως έχω δηλώσει, μόνο ο Νικοκύρης θα με διώξει.
    Υπομονή, έχετε σοβαρότερα ν΄ασχοληθείτε!

  152. ΓΤ said

    #151 Αγαπώ έστω και μια τελίτσα σου

  153. dryhammer said

    151. Σ’ αγαπάμε και το ξέρεις! [Ιδίως οι φανατικοί καπνιστές]

    Μη μασάς!

  154. loukretia50 said

    Μια τελίτσα, μια σταλίτσα,
    Μια σταγόνα απλής γραφής
    Μια ανάγκη επαφής – έστω και απατηλής
    Δίχτυ απλώνει για φιλία.
    Κι όταν η ασυμφωνία
    Χνάρι αφήνει μιας μομφής
    – πίκρα για τους αφελείς –
    Δε χωρεί αμφιβολία :
    Στου ιστού την κοινωνία
    κάθε επικοινωνία
    παραμένει ημιτελής
    ΛΟΥ

    ΥΓ. Κάποιος ευχήθηκε να τα χιλιάσω!

  155. voulagx said

    «Λόγω κορονοϊού χθες έμεινα στο σπίτι με την οικογένεια. Καλοί άνθρωποι μου φάνηκαν.»
    «Τρίτη μέρα κλειστά τα σχολεία και είναι ξεκάθαρο πλέον ότι το εμβόλιο θα το βρει γονιός»

  156. Γιάννης Ιατρού said

    156: ά μπράβο! καλά! άντε να γελάσουμε και λίγο!

  157. voulagx said

    Πάρε κι αυτό: https://imgur.com/a/yRUdsmC 🙂

  158. Γιάννης Ιατρού said

    ΑΞΙΟΣ!😂

  159. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Εκκένωση του ΝΙΜΙΤΣ και ΣΩΤΗΡΙΑΣ
    «…με βάση τις επ­­­­ίσημες προειδοποιήσεις των ειδικών, τις επόμενες δύο εβδομάδες αναμένεται να υπάρξει δραματική αύξηση των κρουσμάτων, οπότε και θα καταγραφεί το πρώτο μεγάλο κύμα ασθενών που θα χρειάζονται νοσηλεία σε νοσοκομείο.»
    https://www.ethnos.gr/ygeia/94831_koronoios-ekkenonetai-kai-sotiria

    Όταν ο κ.Μητσοτάκης έθετε σε διαθεσιμότητα 7900 γιατρούς και υγιεινομικό προσωπικό του ΕΟΠΥΥ
    στο 0:35

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: