Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Παρωνυχίδες

Posted by sarant στο 8 Απριλίου, 2020


Παρωνυχίδα λέγεται η μικρή προεξοχή δέρματος στη βάση του νυχιού -για το ωμέγα ζητήστε τον λόγο από τον κ. Βακερνάγκελ. Λέγεται όμως παρωνυχίδα και κάθε ασήμαντο ζήτημα, ιδίως σε αντιδιαστολή με κάτι άλλο που είναι σοβαρό ή/και επείγον.

Στο σημερινό άρθρο θ’ ασχοληθώ με μερικές λεπτομερειες με μεταφραστικό-μικροφιλολογικό ενδιαφέρον που συνάντησα σε βιβλία που διάβασα -κι αν ήταν παρωνυχίδες τον καλό τον καιρό, πρέπει να τις χαρακτηρίσουμε διπλά παρωνυχίδες τώρα στον καιρό της πανδημίας. Αλλά τι να κάνουμε, αυτό είναι το κουσούρι του ιστολογίου, ν’ ασχολείται πότε πότε με τα μικρά.

Ακόμα χειρότερα, θα παρουσιάσω μερικά μεταφραστικά ή τυπογραφικά ψεγάδια που εντόπισα σε δυο σημαντικά βιβλία που κατά τα άλλα ευτύχησαν να έχουν πολύ καλή μετάφραση / επιμέλεια. Ένας λόγος παραπάνω για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο που διάλεξα.

Και ξεκινάω από το βιβλίο Μέρες Θ’, τον τελευταίο τόμο των ημερολογίων του Γιώργου Σεφέρη.

Κυκλοφόρησε πέρυσι σε επιμέλεια της Κατερίνας Κρίκου-Davis και αποτελεί μείζον εκδοτικό γεγονός, αφού ολοκληρώνει τη σειρά των ημερολογίων του Σεφέρη. Στο βιβλίο αυτό αναφέρθηκα και σε ένα προηγούμενο άρθρο του ιστολογίου.

Λοιπόν, ψάρεψα ένα μικρούτσικο λαθάκι της επιμελήτριας, ανθυπολαθακι ίσως αλλά σε ένα τέτοιο έργο δικαιολογείται σχολαστικισμός.Στην εγγραφή της 9.7.1964 (σελ. 52) ο Σεφέρης αφηγείται τη συνάντηση και συνομιλία που είχε με τον συν-νομπελίστα Σαιν Τζον Περς (Νόμπελ 1960). Ο Γάλλος ποιητής, που μεγάλωσε σε ένα νησί των Αντιλλών, διηγείται στον Σεφέρη ότι μια φορά, ενώ πήγαινε με τον δάσκαλό του, είδαν ένα ζευγάρι «ιθαγενείς» να «κάνουν τον έρωτα» [έτσι το έλεγε ο Σεφέρης] και ρώτησε τον δάσκαλο -που ήταν και ιερέας- τι κάνουν.

Ο δάσκαλος δεν απάντησε αλλά ο μαθητής επέμεινε.

Και τότε, ο δάσκαλος είπε: Ils pêchent, mon enfant.

Η επιμελήτρια σωστά επισημαίνει πως εδώ ο Σεφέρης κάνει ορθογραφικό λάθος. Στα γαλλικά υπάρχουν δυο παρόμοια ρήματα, pêcher που θα πει «ψαρεύω» και pécher που θα πει «αμαρτάνω».

Ο δάσκαλος απάντησε, προφανώς, «αμαρτάνουν παιδί μου».

Και διορθώνει η επιμελήτρια τον Σεφέρη αλλά τον διορθώνει λάθος.

Διότι, η επιμελήτρια γράφει ότι ο Σεφέρης έπρεπε να γράψει «ils péchent» Ομως το ρήμα pécher παίρνει μεν οξεία στο απαρέμφατο, αλλά στο τρίτο πληθυντικό παίρνει βαρεία: ils pèchent, και αυτό θα έπρεπε να γραφτεί.

Είπαμε, ανθυπολεπτομέρεια.

Βέβαια, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε εντελώς το ενδεχόμενο ο ιερέας να είπε όντως «ψαρεύουν» στον νεαρό.

Σε σχετική συζήτηση στο Φέισμπουκ, ο φίλος Τρύφωνας Ευαγγελίδης, δεινός σεφεριστής, με πληροφόρησε και για ένα άλλο προβληματικό σημείο του βιβλίου.

Στη σελ 125, σε εγγραφή του Αυγούστου 1966, ο Σεφέρης σημειώνει:

Η περούκα ή le mieux est l’ennui du bien.

Mη με ρωτησετε τι εννοεί, πολλές ημερολογιακές σημειώσεις είναι κρυπτικές. Αλλά η γαλλική ρήση δεν ειναι έτσι που τυπώνεται εδώ. Κανονικά είναι le mieux est l’ennemi du bien, δηλ. «το καλύτερο είναι εχθρός του καλού», μια αρκετά γνωστή παροιμία. Στο βιβλίο γράφεται l’ennui du bien, που θα πει… «το καλύτερο είναι η πλήξη του καλού».

Tι έχουμε εδώ; Πώς έγινε ennui το ennemi; Πρόκειται για τυπογραφικό λάθος του βιβλίου; Αβλεψία του Σεφέρη; Ή μήπως για σκόπιμο λογοπαίγνιο του Σεφέρη; Χωρίς να αποκλείω καμιά εκδοχή κλίνω προς την πρώτη, διότι το γαλλικό χωρίο μεταφράζεται στο βιβλίο «το καλύτερο είναι εχθρός του καλού», ενώ αν ήταν αβλεψία του Σεφέρη ή σκόπιμο λογοπαίγνιο θα το επισήμαινε η επιμελήτρια.

Και κλείνω το πρώτο βιβλίο με μια αναφορά στην ορθογραφία. Παρόλο που κι εγώ εκσυγχρονίζω/εξομαλύνω την ορθογραφία των χειρογράφων που τυχαίνει να εκδίδω, αναγνωρίζω πως κάποιες φορές χάνονται κάποιες πληροφορίες. Έτσι, εδώ η επιμελήτρια έχει βάλει, ενδεικτικά, τη φωτογραφία μιας χειρόγραφης σελίδας του Σεφέρη, όπου βλέπουμε πως ο Σεφέρης, σε διακοπές στον Άγιο Νικόλα της Κρήτης, γράφει με το χέρι του «Βουνό απέναντί μας Μαλάβρα – πολύ προσωπικότητα» αλλά στο βιβλίο τυπώνεται «πολλή προσωπικότητα».

Το «πολύ προσωπικότητα» είναι τυπικά λάθος, αφού το ουσιαστικό συνοδευεται από επίθετο (πολλή) και όχι από επίρρημα, κι έτσι γραφές όπως «κάνει πολύ ζέστη», «έχει πολύ πλάκα» τις διορθώνουμε (αν και υπάρχει αντίλογος εδώ, και το θέμα αξίζει ασφαλώς άρθρο).

Αλλά έχει ενδιαφέρον να βλέπεις ότι κι ο Σεφέρης δεν λάβαινε υπόψη του αυτόν τον κανόνα!

Και περνάω στο δεύτερο βιβλίο στο οποίο έχω εντοπίσει μικροψεγάδια. Κι αυτό είναι σημαντικό βιβλίο. Πρόκειται για το μυθιστόρημα «Ονειροπόλοι. Όταν οι συγγραφείς πήραν την εξουσία», του Φόλκερ Βάιντερμαν, που περιγράφει τη βραχύβια συμβουλιακή και κατόπιν σοβιετική δημοκρατία στο Μόναχο το 1918, που πνίγηκε στο αίμα.

Το βιβλίο αυτό μας το είχε συστήσει πριν από λίγο καιρό η φίλη μας η ΜΑ, και σας το συνιστώ κι εγώ με τη σειρά μου -τουλάχιστον οι αριστεροί θα το διαβάσουν με ενδιαφέρον. Δεν είναι ιστορικό μυθιστόρημα, διότι δεν έχει μυθιστορηματικούς ήρωες, είναι λογοτεχνική εξιστόρηση ιστορικών γεγονότων, με τον τρόπο που το κάνει και ο Γάλλος Ερίκ Βουγιάρ, στον οποίο είχαμε αναφερθεί πέρσι.

Το βιβλίο μού άρεσε πολύ, όπως είπα. Και η μετάφραση μου άρεσε, που είναι μάλιστα καμωμένη από γνωστή και βραβευμένη συνάδελφο.

Ωστόσο, εντόπισα καναδυό λάθη πολύ περίεργα, που δεν εξηγούνται παρά μόνο με το ρητό «Ακόμα και ο Όμηρος νυστάζει» και που υπογραμμίζουν την ανάγκη για προσεχτική θεώρηση της μετάφρασης όσο καλός και αξιόπιστος κι αν είναι ο μεταφραστής.

Για παράδειγμα, διαβάζουμε «ο δεκανέας των μεταβιβάσεων Άντολφ Χίτλερ….», διότι στο βιβλίο εμφανίζεται και ο Χίτλερ ο οποίος ήταν στο Μόναχο την εποχή που εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα.

Αλλά, εδώ κάτι δεν πάει καλά. Δεν υπάρχει σώμα «μεταβιβάσεων» στον στρατό, υπάρχουν Διαβιβάσεις. Επιπλέον, ο Χίτλερ δεν ήταν διαβιβαστής, ήταν αγγελιαφόρος (ή αγγελιοφόρος, μην ανοίξουμε πάλι τη συζήτηση του κορονοϊού) ενός συντάγματος πεζικού στον πρώτο πόλεμο. Και στην αγγλική μετάφραση του βιβλίου, λέει lance corporal and dispatch-runner, που σημαίνει ακριβώς τον αγγελιαφόρο. Άρα το «ο δεκανέας των μεταβιβάσεων» είναι λάθος.

Άλλη παρωνυχίδα: στη σελ. 84 (νομίζω -έχω βγάλει φωτογραφία και ο αριθμός δεν φαίνεται καλά) διαβάζουμε «της ενεργούς δημοκρατίας». Ε, αυτό είναι μαργαριτάρι. Η ενεργός της ενεργού, εντάξει. Η ενεργή της ενεργής, δεκτό. Αλλά το «ενεργούς» που προϋποθέτει ονομαστική «η ενεργής» έπρεπε να έχει διορθωθεί από τον επιμελητή.

Σελίδα 95, διαβάζω: «Το όνειρο του Άισνερ της ένωσης της Αριστεράς υπό την ηγεσία του αποδεικνύεται φιάσκο» Ε, πολύ άγαρμπη διατύπωση και εύκολα μπορώ να σκεφτώ πολλές πολύ καλύτερες, πχ απλώς «Το όνειρο του Άισνερ για ένωση της Αριστεράς…»

Και στη σελ. 264 διαβάζουμε για τη «μυστική οργάνωση ‘Ορδές Γερμανών’ (Germanenorden)». Aυτό είναι μαργαριτάρι, οι ορδές είναι horden στα γερμανικά, orden είναι το τάγμα, και στα αγγλικά άλλωστε αυτή η μυστική οργάνωση μεταφράζεται Germanic Order. Kοντά στο νου κιόλας, μια μυστικη οργάνωση με σαφή ρατσιστικό χαρακτήρα δεν θα διάλεγε να ονομαστεί με μια λέξη που θυμίζει βαρβάρους και που έχει ετυμολογία τουρκική.

Να σημειώσω επίσης ότι σε πολλά σημεία με διασκέδασε ο παλιομοδίτικος τρόπος με τον οποίο μεταγράφονται τα γερμανικά ονόματα και τοπωνύμια, πχ Βησμπάντεν (σε μια μάταιη προσπάθεια να δηλωθεί το μακρό ie, Wiesbaden) αν και ο Νιτσε τη γλιτώνει και δεν γίνεται Νήτσε. Αυτό όμως δεν το χρεώνω στα λαθάκια, είναι επιλογή του εκδοτικού οίκου.

Τα άλλα, θα μπορούσαν και θα έπρεπε να αποφευχθούν. Και είναι κρίμα να υπάρχουν γιατί με έκαναν και αφιέρωσα τόσες αράδες σε αυτά τα μικροψεγάδια αντί να παινέψω το βιβλίο, που είναι πραγματικά πολύ καλό.

Και αφού αφιερώσαμε το σημερινό άρθρο σε παρωνυχίδες, ας επιστρέψουμε στη δύσκολη πραγματικότητα της καραντίνας….

 

156 Σχόλια προς “Παρωνυχίδες”

  1. Καλημέρα! Νόμος του Μέφρι στη γαλλική φράση («Κανονικά είναι le mieux est l’ennui du bien») 🙂
    Θέλω να διαβασω και τα δυο βιβλία τώρα.

  2. Μα οι εκδόσεις Άγρα δεν κλείσανε;

  3. Θρασύμαχος said

    Καλώς ή κακώς (ή μάλλον: κακώς ή κάκιστα!), η αρλούμπα «η ενεργής – της ενεργούς – οι ενεργείς» συνηθίζεται μέχρις επικρατήσεως, αγνοώ πώς γιατί και από πότε, στην ορολογία του ΕΣΥ όσον αφορά τις εφημερίες, δείτε λ.χ. https://www.moh.gov.gr/articles/citizen/efhmeries-nosokomeiwn/68-efhmeries-nosokomeiwn-attikhs?fdl=15548 ή http://www.gnkerkyras.gr/wp-content/uploads/pdf/human_resources/on_call/04.04.2020.pdf ή https://karpenisihospital.gr/content/home%20content/components_calendar_2.php?year=2020&month=04

  4. dryhammer said

    2. Εις άγρα αναγνωστών, λοιπόν

  5. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    2 Απ’ όσα βλέπω, προσωρινά, λόγω ίου-ίου. Όπως όλος ο κόσμος. Είπα κι εγώ,,,

  6. Θρασύμαχος said

    Στην απόδοση του Germanenorden, μου φαίνεται μαργαριτάρι όχι μόνο το «ορδές», αλλά και το «γερμανών». Στα γερμανικά, Germanen δεν είναι γενικά και διαχρονικά οι γερμανοί. Ο όρος αυτός ενέχει σαφή ιστορική προέλευση, παραπέμπει σε αρχαϊκή προγονική φυλή και χρησιμοποιείται με ρατσιστική-εθνικιστική χροιά. Αν οι εν λόγω [π]ορδές ήθελαν ν’ αυτοαποκαλούνται απλώς «γερμανικές», θα χρησιμοποιούσαν το επίθετο deutsch. Επέλεξαν όμως το Germanen και η επιλογή τους αυτή χάνεται για τον έλληνα αναγνώστη, ο οποίος ως «γερμανό» καταλαβαίνει έναν άκακο και εν ισχύι εθνικό προσδιορισμό. Αντίθετα, για τον αγγλόφωνο αναγνώστη η παρτίδα σώζεται με το ευρηματικό Germanic Order, καθώς το επίθετο germanic είναι άλλο από το τρέχον german και η διαφορά γίνεται κατανοητή. Ίσως θα ήταν καταλληλότερο, έστω με βαθμό αυθαιρεσίας, το Germanenorden να έχει αποδοθεί «τευτονικά τάγματα».

  7. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    6 Δλδ κάτι σαν το turkish / turkic ?

  8. Πουλ-πουλ said

    «Ομως το ρήμα pécher παίρνει μεν οξεία στο απαρέμφατο, αλλά στο τρίτο πληθυντικό παίρνει βαρεία: ils pèchent, και αυτό θα έπρεπε να γραφτεί.»

    Παρωνυχίδα μεν, αλλά εξ όνυχος τον λέοντα.

  9. SteliosZ said

    Καλημέρα. Μια απορία σχετικά με το «πολύ-πολλή»: Νομίζω ότι θα πούμε «η Μαρία είναι λίγο ανόητη» ενώ δεν θα πούμε ποτέ «η Μαρία είναι λίγη ανόητη». Γιατί να μην ισχύει το ίδιο και για το πολύ;

  10. Νέο Kid said

    10. Μα ισχύει. Πολύ ανόητη είναι το μοναδικό σωστό. Το ανόητη είναι επίθετο, όχι ουσιαστικό.
    Ο Νικοκυρης γράφει για το τι γίνεται με ουσιαστικά.
    Πολλή (Λίγη) σκέψη. Όχι πολύ σκέψη.

  11. Νέο Kid said

    Η διαβόητη «εταιρεία της Θούλης» ήταν απότοκο των γκερμάνενόρντεν.

  12. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια -έστω και για παρωνυχίδες

    1 Ευχαριστώ, όπως πάντα ταχύτατος, το διόρθωσα

    6 Σε βεβαιώνω ότι είχα σκοπό να το γράψω αυτό, ίσως όχι τόσο καλά όπως εσύ, αλλά επειδή παρουσιάστηκαν κάποια χαρντγουερικά προβλήματα προτίμησα να το συντομεύσω -οπότε πολύ καλά έκανες που το σχολίασες.

  13. Καλημέρα

    Στην κοινή προσπάθεια για τον στόχο των 7 356 862 λέξεων της ελληνικής, πτωχή συνεισφορά μου, το νέο μου επάγγελμα παραθυρωρός !

  14. dryhammer said

    13. Όμορφο γατί, μάστορα…

  15. phrasaortes said

    Το Άντολφ μου κακοφαίνεται. Για τον Χίτλερ, νομίζω πως ακόμα επικρατεί η εξελληνισμένη μορφή του ονόματος του (Αδόλφος).

    7. Το επίθετο αναφέρεται στο γερμανικό έθνος της αρχαιότητας, οπότε είναι όντως παρόμοιο με το Turkish/Turkic. Πάντως η μετάφραση σε Τεύτονες παραείναι ελεύθερη κατά την γνώμη μου, καθώς οι Τεύτονες ήταν απλώς μία από τις πολλές γερμανικές φυλές. Προσωπικά θα προτιμούσα μία υποσημείωση που θα εξηγούσε την διαφορά των δύο όρων στον Έλληνα αναγνώστη.

  16. Παναγιώτης Κ. said

    @9. «Παίξε» με τα : αρκετά, αρκετή και
    τα : πολύ, πολλή
    Η Χ είναι πολ(;) ανόητη.
    αρκετή ανόητη; Με τίποτα! Αρκετά ανόητη ναι.
    Το αντίστοιχο του αρκετά είναι το πολύ. Άρα:
    Η Χ είναι πολύ ανόητη.

  17. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    15 Ναι, νομίζω μια υποσημείωση θα βοηθούσε, αφού η τρισχιλιετής εσβερκώθη καθεύδουσα 🙂

  18. # 14

    σε ευχαριστεί ια το κοπλιμέντο 🙂

  19. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    18 Και πούσαι, πές της, κουράγιο, 1.356.860 και μία μείνανε 🙂

  20. sarant said

    16 Είπαμε, θα βάλουμε άρθρο 🙂

  21. Νέο Kid said

    Να βάλεις και ένα άρθρο για την «Πλατφόρμα» του Νετφλιξ.
    Την καλύτερη επίκαιρη δυστοπία (;) …

  22. Πέπε said

    > > Το «πολύ προσωπικότητα» είναι τυπικά λάθος, […] αλλά έχει ενδιαφέρον να βλέπεις ότι κι ο Σεφέρης δεν λάβαινε υπόψη του αυτόν τον κανόνα!

    Προσπαθώ να το καταλάβω… Δηλαδή ο Σεφέρης είπε κάτι σαν το «αυτός είναι πολύ τύπος»; Αυτό μοιάζει αρκετά μοντέρνο, ψιλοαργκό του ’80.

    > > διακοπές στον Άγιο Νικόλα της Κρήτης

    Έτσι τον λένε; Δεν το έχω ακούσει ποτέ. Ούτε Άγιο Νικόλα, ούτε Άη Νικόλα. Συνήθως Άγιο (σκέτο), αλλιώς με το επίσημο όνομα. Μπορεί να υπάρχουν άπειρα τοπωνύμια με αγίους στην Ελλάδα που όλα λέγονται έτσι όπως τον φωνάζουν τον άγιο οι δικοί του (Άη Γιώργη, Άη Γιάννη / Αγιάννη, Άη Λια…) και όχι όπως γράφει η ταυτότητά του, όμως με τον συγκεκριμένο υπάρχει η ιδιαιτερότητα ότι είναι πολύ καινούργιος. Είναι μια πόλη που, όπως λένε χαρακτηριστικά οι ντόπιοι, δεν έχει ούτε έναν ντόπιο. Ήταν απλώς το λιμανάκι της παλιάς πρωτεύουσας, της μεσόγειας Νεάπολης, με έναν υποτυπώδη οικισμό γύρω γύρω. Διαβάζω ότι παλιότερα το έλεγαν Μαντράκι ή (κάποιοι,λέει, ακόμη) Γιαλό.

    Είναι τόσο αναμενόμενο ο Άγιος Νικόλαος να γίνει Άγιος Νικόλας ώστε μπορεί όντως να έχει γίνει, αλλά επαναλαμβάνω ότι προσωπικά δεν το έχω ακούσει.

  23. sarant said

    21 Τι είναι η Πλατφόρμα;

    22 Ο Σεφέρης γράφει Άι-Νικόλας.

  24. skom said

    Στο γερμανικό στην σελίδα 60 (του ISBN-10: 3442716489) :

    In einem Lazarett in Vorpommern gewinnt der Gefreite und Meldegänger Adolf Hitler …

    Αρα υποδεκανέας και αγγελιαφόρος. Νομίζω και το ταχυδρόμος έπαιζε, όχι;
    https://de.wikipedia.org/wiki/Meldegänger

  25. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  26. Νέο Kid said

    24. Το σωστό είναι der Gefreiter . Gefreite είναι ο πληθυντικός.

  27. sarant said

    24 Α μπράβο, βρέθηκε και το γερμανικό.

  28. Costas X said

    Καλημέρα !

    α. Υπάρχει και η λαϊκή λέξη «παρανυχίδα».

    β. Συμπτωματικά χθες το βράδυ επεσήμανα σε έναν συγγραφέα μια «παρωνυχίδα», ένα λαθάκι ασήμαντο σχετικά με το θέμα του βιβλίου του. Έχει αποδώσει το «Captain Forbes Mac Bean», ως «ο αξιωματικός του Ναυτικού…», ενώ στην πραγματικότητα ήταν λοχαγός του Πεζικού. Το εντόπισα μόνο και μόνο επειδή είχα γράψει άρθρο γι αυτόν !
    https://www.corfuhistory.eu/?p=14490
    http://enimerosi.com/details_en.php?id=16791

  29. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Χαίρετε και υγιαίνετε!

    Σχεδόν αναγκαστική η πολυήμερη απουσία μου, αφού:
    Ξαφνικά – «στο εφτακάθαρο», όπως λέμε εδώ – μου εμφανίστηκε ένα πρόβλημα υγείας. Σχετικά σοβαρό αλλά αντιμετωπίσιμο, όπως με διαβεβαιώνουν…
    Το καλό ήταν (είναι) που πρόλαβα στο ‘τσακ’ να ολοκληρώσω κάποιες απαραίτητες και καθοριστικές εξετάσεις, πριν πλακώσουν οι περιπλοκές/αποκλεισμοί στο σύστημα υγείας λόγω κορονοϊού –πιστεύω να τις ξέρετε ή να τις φαντάζεστε.
    Το κακό είναι ότι όλοι αυτοί οι περιορισμοί και οι δυσλειτουργίες, λόγω των μέτρων αντιμετώπισης της επιδημίας, δημιουργούν και κάποιες δυσκολίες στην από ‘δω κι εμπρός πορεία της θεραπείας. Ελπίζω να μην αποδειχθούν ανυπέρβλητες…

    Όλον αυτόν τον καιρό παρακολουθούσα συχνά τα τεκταινόμενα στο ιστολογίου, συνήθως με χρονοκαθυστέρηση… Κάποια τα περνούσα βιαστικά, σε άλλα σταματούσα περισσότερο και χάρηκα αρκετές τοποθετήσεις και σχόλια.
    Θα συνεχίσω έτσι και όποτε μπορώ -και έχω διάθεση, βέβαια- θα δίνω σημεία ζωής… 🙂 (Γεια σου, ΕΦΗ…)

    Υ.Γ. Αφήνω δύο λεξιλογικά σχόλια στα αντίστοιχα νήματα. (’’Κουκούνι’’ και ’’Νύχτα αγρύπνιας’’)

  30. Stavros Pavlou said

    Καλημέρα.

    Παρωνυχίδα λέγεται η μικρή προεξοχή δέρματος στη βάση του νυχιού

    Εγώ καταλαβαίνω ότι η παρωνυχίδα είναι στο πλάι και όχι στην βάση του νυχιού. Και δεν είναι μέρος του δέρματος, αλλά μια ακίδα που έχει φύγει από το νύχι.

  31. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αγαπητέ ΜΙΚ_ΙΕ, περαστικά σου και καλή ανάρρωση. Τυχόν δυσκολίες στην από ‘δω κι εμπρός πορεία της θεραπείας, θεώρησέ τες ως απλή παρωνυχίδα. 🙂

  32. ΣΠ said

    Με το «συν-νομπελίστα» φαίνεται σαν να μοιράστηκαν το Νόμπελ. Εγώ θα έλεγα «τον επίσης νομπελίστα».

  33. leonicos said

    Το «πολύ προσωπικότητα» είναι τυπικά λάθος, αφού το ουσιαστικό συνοδευεται από επίθετο (πολλή) και όχι από επίρρημα, κι έτσι γραφές όπως «κάνει πολύ ζέστη», «έχει πολύ πλάκα» τις διορθώνουμε (αν και υπάρχει αντίλογος εδώ, και το θέμα αξίζει ασφαλώς άρθρο).

    Η αλήθεια είναι ότι ενώ έχεις δίκιο, εγώ, που δεν είμαι επιμελητής, δεν θα το πρόσεχα. Ίσως επειδή παίρνουμε το ‘πολύ’ ειρρηματικά σε αυτές τις περιπτώσεις.

    πολύ κρύο, πολλή ζέστη…

    βέβαια, πολύ νερό, πολύς αέρας, πολλή φωτιά.

    Τελικά… όσο το κοιτάω, …….δεν θα το πρόσεχα μεν… αλλά και δεν θα το έγραφα δε.

  34. Μανούσος said

    26. Νέο Kid said
    8 Απριλίου, 2020 στις 11:13
    24. Το σωστό είναι der Gefreiter. Gefreite είναι ο πληθυντικός.

    Το σωστό είναι der Gefreite χωρίς [r] διότι προηγείται οριστικό άρθρο.
    Η λέξη είναι ουσιαστικοποιημένη μετοχή και κλίνεται όπως τα επίθετα δηλ. με το τριπλό σετ καταλήξεων. Σημαίνει ο απελευθερωμένος από την υπηρεσία, επειδή δεν κάνει σκοπιές.
    https://www.duden.de/rechtschreibung/Gefreiter

  35. ΣΠ said

    Ο δάσκαλος του Σαιν Τζον Περς ήταν παπάς;

  36. Αγγελος said

    (6-15) Το κακό είναι ότι οι Τεύτονες Ιππότες είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο στην ιστορία, οπότε πάλι δεν ταιριάζει. Όχι πως έχω καλύτερη απόδοση να προτείνω για το Germaneorden…

  37. Νέο Kid said

    34. Ναι σωστά. Ein Gefreiter

  38. leonicos said

    9 Στάλιο

    αν και σου απάντησε ήδη ο Νεοκίδιος στο 10

    επειδή το ανόητη είναι επίθετο, το ‘πολύ’ και το ‘λίγο’ χρησιμοποιούνται επιρρηματικά, όπως το ‘αρκετά’

    δεν λέμε πολύς/λίγος ανόητος

    ενώ πολλή ανοησία κυκλοφορεί, επειδή το ‘ανοησία’ είαι ουσιαστικό, το ‘πολύς/.πολλή//πολύ’ είναι επίθετο

  39. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    29 Περαστικά!

  40. Αγγελος said

    Μήπως στο επεισόδιο με τους ιθαγενείς που πηδιόντουσαν λείπει η φράση «και τον ρώτησε τι έκαναν» ή κάτι τέτοιο;

  41. leonicos said

    Μια πολύ μεγάλη επιμελήτρια, της οποίας δεν αναφέρω το όνομα διότι υποπτεύομαι ότι ή η ίδια ή η κόρη της μας παρακολουθεί εδώ, και δεν θέλω για λόγους που δεν μπορώ να εξηγήσω, ανοητους κατ’ ουσίαν,

    έλεγε ‘Λεωνάκι, ΔΕΝ υπάρχει αλάνθαστο βιβλίο.’

    Και είχε δίκιο σε ό,τι έλεγε, εκτός ερικών θεμάτων στα οποία δεν συμφωνήσαμε ποτέ

    Αυτό σημαίνει α) οι παρωνυχίδες που εντοπίστηκαν είναι δικαιολογημένες
    β) θα υπάρχει ακόμα κάποιο ικρό λαθάκι που δεν θα το βρει ποτέ κανείς.

    Ένας φίλος, που ίσως μας παρακολουθεί, και ο οποίος κάποτε έπαψε να μου μιλάει ενώ εξακολουθεί ναμε αγαπάει (κι αυτος από εδώ μέσα ήταν ή είναι) ξσκόνιζε τα γραφτά μου και μου επεσήμαινε τα μύρια όσα λάθη.

    Κάποτε, σε κάποιο τυπωμένο πια βιβλίο εντόπισε το πλατειάζω ως πλατυάζω.

    Με πήρε φαρμακωμένος τηλέφωνο να ου το πει

    Και φυσικά του απάντησα: Αν νομίζεις ότι θα σκάσω για ένα υ αντί για ει, κάνεις λάθος. Μακάρι να είναι το μόνο κακό που έχει το βιβλίο.

    Επειδή δεν ξαφνιαστηκα.

    Τώρα άρχισ ενα με αγαπάει πάλι λίγο λίγο. Βοηθάει και η καραντίνα,και οι συμφιλιώσεις από μακριά γίνονται πιο εύκολα

    Είδωμεν

  42. sarant said

    30 Έβαλα τον ορισμό του λεξικού.

    40 Ναι, σωστά, το βάζω

  43. leonicos said

    Το τέλος του 41 είναι μήνυμα στον δεύτερο. Θα το καταλάβατε.

    Η πρώτη δεν θα λυγίσει. Και ίσως είναι καλύτερα

  44. Περαστικά ΜΙΚ_ΙΕ!

  45. loukretia50 said

    Kαλημέρα!
    Δεν ξέρω τι εννοούσε ο Σεφέρης, δε θα το έγραφε τυχαία, όμως η περούκα έχει απίστευτο ενδιαφέρον!
    Γνωστή από πολύ παλιά στη Γαλλία, η λέξη σα συνώνυμο της μεταμφίεσης/ απάτης , αλλά και oι εκφράσεις “en perruque”, “travail en perruque” και « faire la perruque” («Le rapport avec un travail personnel accompli grâce aux ressources de l’entreprise pourrait venir du fait que les coiffeurs avaient pour habitude de revendre les cheveux coupés aux perruquiers pour leur propre compte…» κλπ)
    Χρησιμοποιήθηκε σαν όρος και σε διάφορες θεωρίες από την εποχή του Φρόυντ μέχρι το Φουκώ και το Μπουρντιέ, αλλά αναπτύχθηκε ιδιαίτερα από τον Michel de Certeau (1925–1986 – Directeur d’Etudes at the Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales in Paris and Visiting Professor of French and Comparative Literature at University of California, San Diego) .
    O τελευταίος έχει ασχοληθεί και με τη γλωσσολογία, το έργο του προσφέρεται για καταδύσεις, μια μικρή ιδέα στο
    THE PRACTICE OF EVERYDAY LIFE

    Click to access De%20Certeau_Walking.pdf


    (Σκαναριστά το κοίταξα, αλλά νομίζω ο συγγραφέας έχει ενδιαφέρον γενικότερα).

  46. leonicos said

    42

    Η παρωνυχίδα δεν είναι ‘ακίδα νυχιού’ αλλά σχάση του παρονυχίου, του δέρματος που απολήγει πάνω από το νύχι.

    Είναι το λεγόμενο λαϊκά ‘πετσάκι’.

    Πετσάκι λέμε βέβαια και την πόσθη, αλλά πιθανολογώ ότι αντιλαμβάνεσθε την διάκρισην

  47. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    41 τέλος

    >> Αν νομίζεις ότι θα σκάσω για ένα υ αντί για ει, κάνεις λάθος

    Για ένα -ει- αντί για -ι- (ίδωμεν) σκας? 🙂

  48. Κιγκέρι said

    Μαρμαγκώθηκα…🕷🕸

  49. Κορωνίδης said

    Παιδιά, σάς διαφεύγει το εξής: Είναι άλλο η «παρωνυχία» (= φλεγμονή της δερματικής περιοχής γύρω από το νύχι, κατά τον Μπαμπινιώτη) και άλλο η «παρωνυχίς – ίδα» (= ακιδωτό εξόγκωμα του δέρματος στη βάση ή στο πλάϊ του νυχιού, επίσης κατά τον Μπαμπ). Η «παρωνυχία» πρωτοκαταγράφεται στον Πλούταρχο (2.43b: «ούκ έστι σοι περί παρωνυχίας»= το πρόβλημά σου δεν είναι η παρωνυχία), ενώ η «παρωνυχίς – ίδα» στα Ανέκδοτα του Φιλόγελου (4ος αιών μ.Χ.), ο οποίος βάζει ένα δέλτα στην «παρωνυχία» και εννοεί το ίδιο πράγμα (φλεγμονή)

    Η ειρωνεία είναι πως η σημασία «ασήμαντο ζήτημα» αφορά την λέξη «παρωνυχία» και όχι την «παρωνυχίδα»!.. Κι αν μπερδέψαμε τις λέξεις, και λέμε σήμερα «παρωνυχίδα» το ασήμαντο ζήτημα αντί του ορθού «παρωνυχία», αποκλειστικά υπεύθυνος είναι ο Κοραής που ξεγελάστηκε από το δέλτα του Φιλόγελου: Σε μία από τις επιστολές του, ενώ ο Πλούταρχος μιλάει για την ασήμαντη «παρωνυχία», ο Κοραής κάνει λανθασμένα λόγο για «παρωνυχίδα», παρασυρμένος απο τον Φιλόγελο!..

  50. # 47

    Ωψόμαιθα !!

  51. leonicos said

    47 ΣΔΚ

    σκῶ cher ami σκῶ.

    Το cher ami το δανείστηκα από τον Κορωνίδη

  52. leonicos said

    Θέλετε μια παρωνυχιδάρα;

    Cf. σχόλιον Ἑρμείου επὶ Φαίδρου Πλάτωνος 246 a (p. 122, 19 Couvr.):
    οὐ πρῶτος δὲ ὁ Πλάτων ἡνίοχον καὶ ἵππους παρέλαβεν, ἀλλὰ πρὸ αὐτοῦ οἱ ἔνθεοι τῶν ποιητῶν, Ὅμηρος (Ἰλιὰς Ὁμήρου Θ 438), Ὀρφεύς, Παρμενίδης· αλλ’ υπ’ εκείνων μὲν ἅτε ἐνθέων ἄνευ αἰτίας εἴρηται· ἐνθουσιώντες γάρ ἔλεγον.

    καμαρώστε: ἐνθουσιώντες (όπως βλέπετε έχει ψιλή, άρα δεν είναι μονοτονικό)

    πού;

    The Orphic Fragments of Otto Kern. γύρω στα 1850

  53. antonislaw said

    «ο Σεφέρης, σε διακοπές στον Άγιο Νικόλα της Κρήτης,»

    22
    Έτσι τον λένε; Δεν το έχω ακούσει ποτέ. Ούτε Άγιο Νικόλα, ούτε Άη Νικόλα. Συνήθως Άγιο (σκέτο), αλλιώς με το επίσημο όνομα.
    23
    22 Ο Σεφέρης γράφει Άι-Νικόλας.

    Καλημέρα σας! αυτό το σχόλιο μπορεί να ονομαστεί-και είναι και κατ’ουσίαν-παρωνυχίδα της παρωνυχίδας:
    Και εμένα, ως φυσικό ομιλιτή της κρητικής, μου χτύπησε.
    Άγιος Νικόλας δε λέγεται σε καμία περίπτωση. Το Άη Νικόλας το έχω ακούσει ελάχιστα αλλά για να μη γίνεται σύγχηση με κανένα ξωκλήσι κατά 99,9% λέγεται Άγιος Νικόλαος και Άγιος. Όμως ο κάτοικος είναι ο «Αγιονικολιώτης» , η «Αγιονικολιώτισσα» και το παιδί «αγιονικολιωτάκι» που (το αγιονικολιώτης) δίνει πάνω από 5500 γκουγκλίσματα, γιατί το άλλο «κάτοικος Αγίου Νικολάου» είναι μακρυνάρι.

  54. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    51 Μη σκας!

  55. leonicos said

    49 Γειά σου Κορωνίδη

    Ίδιες μέθοδοι, άλλο στιλ. ΟΚ

    Δεν νομίζω οτι μας διέφυγε κάτι. Μιλάμε για την παρωνυχίδα σήμερα. Η παρωνυχία μπορεί να ήταν φλεγμονή στον Πλούταρχο, σύμφωνα όμως με την καθιερωμένη πλέον ορολογία δεν μπορούμε να πούμε παρωνυχία αλλά παρωνυχίτις, εάν πρόκειται για φλεγμονή.

    Πάντως διακρίνεσαι για εξαιρετικες αρετές
    ευρηματικότητα
    ταχύτητα (καλό επιτελείο πάντα)
    σαφήνεια
    φιλικοτητα
    και πλούτο

    τα καλύτερα συστατικα για έναν τκτικό σχολιαστή

  56. leonicos said

    και δη ακόμα πιο σωστά, και αφρίζει ο νοικύρης,νπαρωνυχῖτις

  57. leonicos said

    Η παρωνυχίτιδα ή παρωνυχία, για να τιμήσουμε και τον Κορωνίδη,
    δεν είναι ασήμαντο πράγμα. Μπορεί να κοστίσει φάλαγγα ή δάχτυλο. Και αν είναι στο πόδι… με υποκείμενο διαβήτη, ακρωτηριασμό

  58. leonicos said

    Υπάρχουν και μεζεδάκια εκ παρεξηγήσεως

    Διαβάζω στον Herrmann

    Strabo ΧΙΙ p 55ο Ο δε Παλαίφατός φησιν εξ Αμαζόνων των εν τη Αλόπη οικούντων νύν δ εν Ζελεία τον Οδίον και τον Επίστροφον στρατεύσαι Ρlenius

    λέω μέσα μου «»Αμαζόνων……. οικούντων»» νά το το μεζεδάκι. Ας το ρίξω στο πιάτο του νοικοκύρη να πορεύεται

    Αλλά, ξαναλέω από μέσα μου:»»Δεν κοιτάζω και το πρω΄τοτυπο μην βγει κανένας από Ιλλινόι και με ξεμπροστιάσει;»»

    και κοιτάζω….

    ὁ δὲ Παλαίφατός φησιν ἐξ Ἀλαζώνων τῶν ἐν τῇ Ἀλόπῃ οἰκούντων, νῦν δὲ Ζελείαι, τὸν Ὀδίον καὶ τὸν Ἐπίστροφον στρατεῦσαι

    Αλαζώνων …. οικούντων

    ΔΕΝ υπάρχει μεζεδάκι.Αβλεψία του επιελητού (αν υπήρχαν τότε)

  59. ΓΤ said

    @41 Μας παρακολουθεί η κόρη της, από χωριό της Μαγνησίας. Δεν είναι τόσο «μεγάλη» όσο νομίζει ότι είναι.
    Κάποιοι ανέπνευσαν από τότε που πήρε σύνταξη. Ούτε εγώ θα πω περισσότερα 🙂

  60. Κιγκέρι said

    >> Αλλά έχει ενδιαφέρον να βλέπεις ότι κι ο Σεφέρης δεν λάβαινε υπόψη του αυτόν τον κανόνα!

    Το έχουμε ξαναπεί άλλωστε ότι ο Σεφέρης δεν ήτανε προσεκτικός ομιλητής της ελληνικής! 😉

  61. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    29 Μίκιε, αυτό είναι το πρόβλημα με τον ιό, ότι και κάτι άλλο να έχεις δυσκολεύεσαι. Περαστικά, σιδερένιος!

    48 Και απορώ γιατί

    41-59 Πώς καταλαβαίνετε για ποιον μιλάτε και πώς ξέρετε αν μας παρακολουθεί, μου είναι μυστήριο.

  62. Κορωνίδης said

    Ευχαριστώ θερμά τον πολύ αγαπητό σε όλους μας κύριο Λεώνικο για τα εξαιρετικά σχόλιά του (51, 52, 56, 57 και 58) και για τους υπερβολικούς επαίνους του για την ταπεινότητά μου. Με την ευκαυρία προσθέτω ότι το θρυλικό απόσπασμα του Πλουτάρχου για το ότι η «παρωνυχία» (σ.σ.: και όχι η παρωνυχίδα!..) είναι ασήμαντο πράγμα, προέρχεται από το κείμενο των «Ηθικών»… «Περί του Ακούειν»

    ΙΔΟΥ το σχετικό απόσπασμα του Πλουτάρχου, φιλομαθέστατε κύριε Λεώνικε, που έκανε την λέξη «παρωνυχί(δ)α» συνώνυμη του «ασήμαντου ζητήματος» στην Ελληνική Γλώσσα

  63. loukretia50 said

    Μόνο εγώ νομίζω ότι η παρωνυχίδα είναι ασήμαντο μεν, οδυνηρό δε?

  64. ΓΤ said

    61γ@

    Γνωρίζουμε πάντα περισσότερα από όσα δείχνουμε ότι γνωρίζουμε 🙂

  65. loukretia50 said

    64. Γενικά μιλώντας, δεν έχω κανέναν απολύτως λόγο να αναφερθώ σε σας ειδικά που ξεχωρίζω, ισχύει και το άλλο : κάποιοι δείχνουν ότι γνωρίζουν περισσότερα από όσα πραγματικά γνωρίζουν!

  66. ΓΤ said

    65@
    Γατούλα μου εσύ! Να μη με ξεχωρίζεις, είμαστε όλοι μια παρέα εδώ 🙂

  67. loukretia50 said

    66. Μάλλον πας γυρεύοντας!
    Γιῶργος Σεφέρης – Οἱ Γάτες τ᾿ Ἅι-Νικόλα
    Τὸν δ᾿ ἄνευ λύρας ὅμως ὑμνωδεῖ θρῆνον Ἐρινύος αὐτοδίδακτος ἔσωθεν θυμός,
    οὐ τὸ πᾶν ἔχων ἐλπίδος φίλον θράσος. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 990 ἔπ.

    «Φαίνεται ὁ Κάβο-Γάτα…», μοῦ εἶπε ὁ καπετάνιος
    δείχνοντας ἕνα χαμηλὸ γιαλὸ μέσα στὸ πούσι
    τ᾿ ἄδειο ἀκρογιάλι ἀνήμερα Χριστούγεννα,
    «… καὶ κατὰ τὸν Πουνέντε ἀλάργα τὸ κύμα γέννησε τὴν Ἀφροδίτη
    λένε τὸν τόπο Πέτρα τοῦ Ρωμιοῦ.
    Τρία καρτίνια ἀριστερά!»
    Εἶχε τὰ μάτια τῆς Σαλώμης ἡ γάτα ποὺ ἔχασα τὸν ἄλλο χρόνο
    κι ὁ Ραμαζὰν πῶς κοίταζε κατάματα τὸ θάνατο,
    μέρες ὁλόκληρες μέσα στὸ χιόνι τῆς Ἀνατολῆς
    στὸν παγωμένον ἥλιο
    κατάματα μέρες ὁλόκληρες ὁ μικρὸς ἐφέστιος θεός.
    Μὴ σταθεῖς ταξιδιώτη.
    «Τρία καρτίνια ἀριστερά» μουρμούρισε ὁ τιμονιέρης.
    …ἴσως ὁ φίλος μου νὰ κοντοστέκουνταν,
    ξέμπαρκος τώρα
    κλειστὸς σ᾿ ἕνα μικρὸ σπίτι μὲ εἰκόνες
    γυρεύοντας παράθυρα πίσω ἀπ᾿ τὰ κάδρα.
    Χτύπησε ἡ καμπάνα τοῦ καραβιοῦ
    σὰν τὴ μονέδα πολιτείας ποὺ χάθηκε
    κι ἦρθε νὰ ζωντανέψει πέφτοντας
    ἀλλοτινὲς ἐλεημοσύνες.
    «Παράξενο», ξανάειπε ὁ καπετάνιος.
    «Τούτη ἡ καμπάνα-μέρα ποὺ εἶναι-
    μοῦ θύμισε τὴν ἄλλη ἐκείνη, τὴ μοναστηρίσια.
    Διηγότανε τὴν ἱστορία ἕνας καλόγερος
    ἕνας μισότρελος, ἕνας ὀνειροπόλος.
    «Τὸν καιρὸ τῆς μεγάλης στέγνιας,
    – σαράντα χρόνια ἀναβροχιὰ –
    ρημάχτηκε ὅλο τὸ νησὶ
    πέθαινε ὁ κόσμος καὶ γεννιοῦνταν φίδια.
    Μιλιούνια φίδια τοῦτο τ᾿ ἀκρωτήρι,
    χοντρὰ σὰν τὸ ποδάρι ἄνθρωπου
    καὶ φαρμακερά.
    Τὸ μοναστήρι τ᾿ Ἅι-Νικόλα τὸ εἶχαν τότε
    Ἁγιοβασιλεῖτες καλογέροι
    κι οὔτε μποροῦσαν νὰ δουλέψουν τὰ χωράφια
    κι οὔτε νὰ βγάλουν τὰ κοπάδια στὴ βοσκὴ
    τοὺς ἔσωσαν οἱ γάτες ποὺ ἀναθρέφαν.
    Τὴν κάθε αὐγὴ χτυποῦσε μία καμπάνα
    καὶ ξεκινοῦσαν τσοῦρμο γιὰ τὴ μάχη.
    Ὅλη μέρα χτυπιοῦνταν ὡς τὴν ὥρα
    ποῦ σήμαιναν τὸ βραδινὸ ταγίνι.
    Ἀπόδειπνα πάλι ἡ καμπάνα
    καὶ βγαῖναν γιὰ τὸν πόλεμο τῆς νύχτας.
    Ἤτανε θαῦμα νὰ τὶς βλέπεις, λένε,
    ἄλλη κουτσή, κι ἄλλη στραβή, τὴν ἄλλη
    χωρὶς μύτη, χωρὶς αὐτί, προβιὰ κουρέλι.
    Ἔτσι μὲ τέσσερεις καμπάνες τὴν ἡμέρα
    πέρασαν μῆνες, χρόνια, καιροὶ κι ἄλλοι καιροί.
    Ἄγρια πεισματικὲς καὶ πάντα λαβωμένες
    ξολόθρεψαν τὰ φίδια μὰ στὸ τέλος
    χαθήκανε, δὲν ἄντεξαν τόσο φαρμάκι.
    Ὡσὰν καράβι καταποντισμένο
    τίποτε δὲν ἀφῆσαν στὸν ἀφρὸ
    μήτε νιαούρισμα, μήτε καμπάνα.
    Γραμμή!
    Τί νὰ σοῦ κάνουν οἱ ταλαίπωρες
    παλεύοντας καὶ πίνοντας μέρα καὶ νύχτα
    τὸ αἷμα τὸ φαρμακερὸ τῶν ἑρπετῶν.
    Αἰῶνες φαρμάκι γενιὲς φαρμάκι».
    «Γραμμή!
    Τί νὰ σοῦ κάνουν οἱ ταλαίπωρες
    παλεύοντας καὶ πίνοντας μέρα καὶ νύχτα
    τὸ αἷμα τὸ φαρμακερὸ τῶν ἑρπετῶν.
    Αἰῶνες φαρμάκι, γενιὲς φαρμάκι».
    «Γραμμή!» ἀντιλάλησε ἀδιάφορος ὁ τιμονιέρης.

  68. Μα το θέμα δεν είναι ο κάθε Άι-Νικόλας (εδώ το μοναστήρι), αλλά η πόλη στην Κρήτη.

  69. Triant said

    Το σκουλήκι! Που είναι το σκουλίκι;

  70. loukretia50 said

    Ακόμαι και «ποιητική αδεία» ο Σεφέρης δικαιούται να το γράφει όπως επιθυμεί!

  71. loukretia50 said

    Δύτη,
    Les mots https://youtu.be/a4EAZpzGsQs Renaud

  72. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @55. Λεώνικε, η «καθιερωμένη ορολογία/ -ίτις>φλεγμονή» είναι βέβαια μια (οικουμενική πλέον) σύμβαση, η οποία όμως σέβεται την ιστορία της Ιατρικής και δεν μας επιβάλλει αναπόδραστα να πούμε «παρωνυχίτις». Υπάρχουν και πολλές άλλες φλεγμονές που διατηρούν διεθνώς την ιστορική τους ονομασία, η οποία δεν φέρει την κατάληξη -ίτις [σύφιλις, έρπης, ανεμευλογιά κλπ κλπ], υπάρχουν ουκ ολίγες -ίτιδες που δεν είναι φλεγμονές [φρενίτις], ενώ κάποιες από αυτές τις φλεγμονήν δηλούσες ονομασίες παραπλανούν ως προς το υποδηλούμενο πάσχον όργανο [πλευρίτις]
    Παρωνυχία, λοιπόν, και μας κάνει μιά χαρά αυτός ο όρος, ο οποίος, έγινε πλέον και διεθνής δια της Αγγλικής 🙂

  73. # 47, 51

    Υπάρχει και το τραγουδάκι Σκα-σκα-σκα σςου-σςου !!

  74. Κιγκέρι said

    Και η δυστυχώς επίκαιρη πνευμονία.

  75. # 61 τέλος

    δι…ονυχωσφράνσεως ! (το ωμέγα εξ συναιρέσως)

  76. Πουλ-πουλ said

    67.
    Ως αυτόπτης μάρτυς σε μάχη γάτας-φιδιού διαπίστωσα ότι η γάτα σκοτώνει το φίδι με τα νύχια, όχι με τα δόντια. Χορεύει γύρω-γύρω από το φίδι, και σαν άλλος Κάσιους Κλέι του καταφέρει χτυπήματα. Τέλος, το πνίγει με τα δόντια, το κριτσανίζει, και το καταπίνει σαν μακαρόνι. Η ίδια γάτα, όταν είχε μικρά, αφού σκότωσε ένα άλλο φίδι, δεν το έφαγε, αλλά το έδωσε στα παιδιά της για εκπαίδευση.

  77. # 72

    και ο μοναχικός κοκκύτης…

  78. 76 Εννοείται, avec les podares 🙂

  79. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @67. Μου ξαναθύμησες την έντονη συγκίνηση της νιότης, όταν το πρωτοδιάβασα σε εφημερίδα την επομένη του θανάτου του Ποιητή…
    @76 Το επιβεβαιώνω! 🙂 Και αυτή η περιγραφή συμφωνεί απόλυτα με το «ἄλλη κουτσή, κι ἄλλη στραβή, τὴν ἄλλη χωρὶς μύτη, χωρὶς αὐτί, προβιὰ κουρέλι» του Σεφέρη..

  80. sarant said

    69 Έπεσε δουλειά σήμερα και δεν έχω σφουγγαρίσει

  81. ΚΑΒ said

    80. Νομίζω ότι δεν έχει λερωθεί ακόμη το δωμάτιο.

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    29 Ε Μικ χαίρε! Αγάντα, πράμα δεν είναι! Έχει άριστους γιατρούς και καλή παροχή νοσοκ. υπηρεσιών το Ηράκλειο. Όλα καλά θα πάνε. Το ιστολόγιο είναι ανοσολόγιο, να περνάς, κάνει καλό 🙂 .
    Δύναμη κι ογλήγορα να γιάνεις!

    22, 53 Πέπε και Αντώνης
    >>Ούτε Άγιο Νικόλα, ούτε Άη Νικόλα. Συνήθως Άγιο (σκέτο), αλλιώς με το επίσημο όνομα.
    >>Αγιονικολιώτης
    Επιβεβαιώνω αλλά ας του το χαρίσουμε, ασφαλώς και στο Νικοκύρη 🙂
    Ο Γιώργος Σεφέρης είχε μεγάλη αγάπη στην Κρήτη. Ο πολιτισμός του νησιού είχε παίξει καταλυτικό ρόλο γι’ αυτήν τη σχέση.
    https://www.efsyn.gr/efkriti/politismos/78894_i-shesi-toy-seferi-me-tin-kriti

    http://www.haniotika-nea.gr/67738-o-seferis-stin-kriti-ton-aprilio-tou-1967/
    Ο Σεφέρης στην Κρήτη τον Απρίλιο του 1967

    57 Λεώνικος >>η πρωνυχίτιδα δεν είναι ασήμαντο πράγμα. Μπορεί να κοστίσει φάλαγγα ή δάχτυλο.
    Μια παρανυχίδα(αυτός ο ελάχιστος τραυματισμός του δέρματος) μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε λεμφοίδημα σε αντίστοιχα μέλη(χέρι ή πόδι) όταν έχει προηγηθεί αφαίρεση λεμφαδένων.

  83. kpitsonis said

    47 Εσύ για ένα ? αντί για ένα ; σκας ή δεν σκας ;

  84. 83

    https://sarantakos.wordpress.com/2018/02/08/monin/#comment-483902

    😎

  85. LandS said

    Ασήμαντο ξασήμαντο πράμα η παρωνυχίδα τα σχολιάκια της τα μάζεψε. Βρε τι κάνε η κλεισούρα 😎

  86. Myriolis said

    29 > Το πρωί σκεφτόμουνα, ο Μικ_ιός (ή Μίκ_ιος; πώς το λές;) έχει καιρό να σχολιάσει. Να έχει αποκλειστεί κάπου λόγω ιού ή να έχει κάτι; Λυπάμαι που ήταν το δεύτερο. Περαστικά και εύχομαι όλα να πάνε καλά.

  87. kpitsonis said

    84 Ζωγραφίζει ο γιατρός ένα τετράγωνο και ρωτά τον ασθενή να του πει τι είναι

    -Μουνί,

    Ζωγραφίζει ένα τρίγωνο

    -Μουνί

    Μια ευθεία

    -Μουνί

    Μια τελεία

    -Μουνί

    -Α, εσύ έχεις μεγάλο πρόβλημα.

    -Εγώ έχω πρόβλημα γιατρε; Εσύ έχεις πρόβλημα, που ζωγραφίζεις όλο μουνιά! Δημοσιεύω ξανά το ανέκδοτο για να σε ρωτήσω

  88. sarant said

    81 Θα δούμε

  89. kpitsonis said

    Μήπως έχεις το ίδιο πρόβλημα με τον ασθενή ;

  90. kpitsonis said

    Το 89 είναι συνέχεια του 87 .

  91. loukretia50 said

    MIK_IOΣ περαστικά και γρήγορα!
    Καλό είναι να δίνουμε παρουσία εμείς οι … ωριμότεροι!
    ————————–
    Μετά την ασέλγεια της υπογεγραμμένης στο «ω» , και τη σοκαριστική εξήγηση για το ξένο ερωτηματικό, είναι όντως παρωνυχίδα η βαρεία , έστω κι αν δηλώνει αμάρτημα!
    Ακόμα και ο δαίμων του τυπογραφείου δεν καταδέχτηκε να αναλάβει την ευθύνη!

    ΥΓ1 Προτιμώ το ξένο ερωτηματικό, αλλά οι δικοί μου λόγοι είναι καθαρά πρακτικοί!
    ΥΓ2 : Θάλεγα σχετικά με το σχ. 87 – αν δεν ήμουν τόσο ευγενική – ότι πρόβλημα έχουν μόνο όσοι δεν το βλέπουν ούτε ζωγραφιστό!

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Βουνό απέναντί μας Μαλάβρα – πολύ προσωπικότητα»
    Τα ελαφρά/ανεκτά υφάλμυρα νερά των πηγών της Μαλάβρας ξεδιψούν σήμερα τον κάμπο και την πόλη της Ιεράπετρας.

    https://radiolasithi.gr/katallilo-to-nero-apo-to-fragma-kai-ti-malavra-etsi-tha-lythei-to-provlima-ydrodotisis/

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    85 είδες ως πού μπορεί να φτάσουν οι ρίζες της; 🙂 😦

  94. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    89

    Επίσης γράφω μπύρα, γιατί το -υ- μου θυμίζει ποτήρι. Και δεν είμαι αλκοολικός.
    Πάντως, αν σε ενοχλεί τόσο πολύ το ? που να μου την πέφτεις έτσι στο ξεκούδουνο, στείλε μου λεπτομερείς οδηγίες για το πώς να γράφω, ορθογραφία κλπ για να μη σε στεναχωρώ και κάνεις εξυπνακίστικα σχόλια (87/89) προς έναν άγνωστό σου. Τέλος από μένα.

  95. loukretia50 said

    Κι επειδή κυκλοφορεί σφουγγαρίστρα, (κι εγώ νομίζω ότι ακόμα αντέχει το δωμάτιο, είναι στο σημείο «όσα δε βλέπει η πεθερά»!), συμπληρώνω κάτι comme il faut – sans defaut!
    O Σεφέρης αφηγείται :
    Κυριακή, 26 Οκτώβρη 1941
    […]
    Γύριζε [ο Νίκος Γκάτσος], το χειμώνα του ’36, σπίτι του από μια ταβέρνα. Ήμουνα στην Κορυτσά και είχα στείλει στην Αθήνα, σε χειρόγραφο, το «Με τον τρόπο του Γ.Σ.». Κατά κακή του τύχη —μολονότι πολύ αθώος, είχε κάποτε ύφος φοβερά βλοσυρό— τον έπιασαν και τον πήγαν στο τμήμα. Τον έψαξαν. Στην τσέπη του το χειρόγραφο:

    — Ρε, τι σου ‘κανε η Ελλάδα και σε πληγώνει; Κομμουνιστής, ε;
    — Μα, κύριε αστυνόμε, δεν το ‘γραψα εγώ αυτό, το ‘γραψε ο κ. Σ. που είναι πρόξενος.
    — Πρόξενος, ε; Τέτοιους προξένους έχουμε· γι’ αυτό πάμε κατά διαβόλου.

    Ευτυχώς βρέθηκαν στις τσέπες του και κάτι άλλα της ίδιας τεχνοτροπίας που αφόπλισαν τους φρουρούς της ησυχίας μας:

    — Σ’ αφήνουμε, μωρέ, γιατί είσαι βλάκας, του είπαν όταν τα διάβασαν.

    [πηγή: Γιώργος Σεφέρης, Μέρες Δ΄. 1 Γενάρη 1941 – 31 Δεκέμβρη 1944, Ίκαρος, Αθήνα 1993, σ. 146]

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    94ΑΤΔΧ και φλυζάνι ; 🙂

  97. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    96μΠάει το τ του, έσπασε το φλυτζάνι! 😦

  98. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    96/97 Εννοείται 🙂

  99. kpitsonis said

    94 Κι άπό μένα .

  100. Καλησπέρα
    Τι μαθαίνει κανείς! Συνήθως ακούω το δεύτερο πρόγραμμα. Τις τελευταίες μέρες ακούω κάθε πρωί λίγο μετά τις 9 την Άλκη Ζέη να διαβάζει το βιβλίο της «Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο». Ένα κεφάλαιο τη μέρα. Σήμερα μεταδόθηκε το δέκατο. Έχω ακούσει από ένα σημείο και μετά (και πρέπει να έχασα και κάποιο). Και μιας και αναφέρεται ότι αυτό είναι από την «Ελεύθερη ψηφιακή βιβλιοθήκη» είπα να το ψάξω και ν’ ακούσω και τα προηγούμενα αλλά και τα επόμενα. Ξεκίνησα λοιπόν ν’ ακούω. Πρώτο κεφάλαιο, δεύτερο. Τρίτο (περίπου) λεπτό. Και αναφορά στον Άγγελο. Ναι, τον δικό μας. Πώς σχετίζονται; μέσα από τη Ρωξάνη, την δασκάλα του στην εσπεράντο.
    Βρε τι μαθαίνει κανείς…

  101. sarant said

    100 Εγώ το είχα διαβάσει και το ήξερα 🙂

  102. Alexis said

    #29: Περαστικά και σιδερένιος!

  103. Nestanaios said

    62.
    Δεν υπάρχει λόγος να λερώσεις το δωμάτιο.

  104. 101 🙂

  105. Μαρία said

    101
    Παρομοίως.

  106. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Νικοκύρη, ΚΩΣΤΑ, Χτήνος, Δύτα, ΕΦΗ, Μυριολή, Λου, Αλέξη: Σας ευχαριστώ πολύ!
    (Για Μικ_ιός το ξεκίνησα, αλλά Μίκ_ιος καταστάλαξε… Διαλέγετε και παίρνετε!)

  107. Μαρία said

    106
    Περαστικά Μικ. Διάβασα καθυστερημένα την περιπέτειά σου.

  108. tryfev said

    1. Νοικοκύρη και καλέ μου φίλε, έξοχο κείμενο. Σε ευχαριστώ για τη μνεία της «ταπεινότητάς μου. Θεωρώ το «δεινός σεφεριστής» φιλοφρόνηση. Προτιμώ για την αφεντιά μου το «σεφερολάτρης». Καληνύχτα.

    Loucretia 50: 67 Συγκλονιστικό ποίημα. 95. Το θυμάμαι αυτό το περιστατικό.

  109. sarant said

    Nα είσαι καλά Τρύφωνα!

  110. loukretia50 said

    22-23-53
    Mικρό συμπλήρωμα, στο Βυσσινί Τετράδιο – Ανεμολόγιο, λέξεις, βότανα και ορθογραφικά
    εκδ.1987 σε φωτοτυπία χειρογράφου του Γ,Σεφέρη (φ.36) φαίνεται καθαρά:
    «Για το βράχο και τον τάφο που πελέκησε ο ίδιος του ασκητή Γιώργη πάνω από το χωριό Σεληνάρι (Κρήτη, ανάμεσα άη Νικόλα και Ηράκλειο)…»
    —-
    με τόνους βέβαια!

  111. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    ΜΙΚ_ΙΟΣ περαστικά σου κι όποτε μπορείς, να μπαίνεις εδώ μέσα να παίρνεις συλλογική δύναμη απο το σαραντακογαλατικό χωριό των κουζουλών.😊

    Αφιερωμένο σε σένα αυτό το υπέροχο τραγούδι που ακούω τώρα.

  112. Αγγελος said

    (100) Στο συγκεκριμένο αυτοβιογραφικό της βιβλίο, η μακαρίτισσα Άλκη Ζέη αναφέρει όλους όσους αναφέρει (ακόμα κι εμένα!) με τα πραγματικά τους ονόματα. Προτού το διαβάσω, άκουσα σε μια βιβλιοπαρουσίαση να λένε ότι διηγείται πώς ένας μετέπειτα διάσημος φιλόσοφος αναστάτωσε το σπίτι ενός διαπρεπούς βυζαντινολόγου — και αμέσως μάντεψα ότι επρόκειτο για τον Αξελό και τον Κουκουλέ, διότι ήξερα καλά από πολύ μικρός τα σπίτια τους. Όταν έπρεπε όλη η οικογένεια να πάει κάπου (σε κηδεία π.χ.), με άφηναν στην εξαδέλφη του Αξελού, που ήταν φίλη της μητέρας μου και της Άλκης Ζέη από το σχολείο, και κάποτε που βγήκα να παίξω στο δρόμο, χτύπησα κατά λάθος την πόρτα του διπλανού και συμμετρικού σπιτιού, που ήταν του Κουκουλέ 🙂 Η Αθήνα ήταν μικρή τότε…

  113. Γς said

    87:

    > Δημοσιεύω ξανά το ανέκδοτο για να σε ρωτήσω

    Δεν δημοσιεύεις ξανά αλλά αναδημοσιεύεις πιστά κατά γράμμα την δική μου ανάρτηση

    https://sarantakos.wordpress.com/2018/02/08/monin/#comment-483947

    Οχι πως δεν έχεις το δικαίωμα βέβαια. Πες όμως ότι κάνεις κοπι-πέιστ από τον Γς:

    Γς said
    8 Φεβρουαρίου, 2018 στις 12:11
    33:

    Κι ένα άλλο σχετικό ανέκδοτο:

    Ζωγραφίζει ο γιατρός ένα τετράγωνο και ρωτά τον ασθενή να του πει τι είναι

    -Μουνί,

    Ζωγραφίζει ένα τρίγωνο

    -Μουνί

    Μια ευθεία

    -Μουνί

    Μια τελεία

    -Μουνί

    -Α, εσύ έχει΅μεγάλο πρόβλημα.

    -Εγώ έχω πρόβλημα γιατρε; Εσύ έχεις πρόβλημα, που ζωγραφίζεις όλο μουνιά!

  114. Αιμ said

    Καλά βρε Γς δεν σου κλεψε και την διατριβή 🙂

  115. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Παρωνυχίδες είμαστε του μαύρου καβαλάρη
    Του ξεπεσμού ο οργασμός πάτο δεν έχει βάλει

  116. Γς said

    114:

    Τι διατριβή;
    Εμέμα φίλε μου το μουνί ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με το γνωστικό μου αντικείμενο την Γενετική.

    Το μελέτησα και το υπηρέτησα πιστά ιν βίβο και ιν βίτρο! Και δεν επιτρέπω σε κανένα την λογοκλοπή των ακαδημαϊκών μου εργασιών επ αυτού.
    Μόνο αναφορές (Citation)

  117. Γς said

    Γιώργος Σεφέρης και Erik Satie.

    H Γυμνοπαιδία («Σαντορίνη», «Μυκήνες») του Σεφέρη
    Οι Gymnopédies και Gnossienne του Satie

    Κι ήταν κι αυτή ποu τους έμαθε.

    είκοσι χρόνια τώρα τ ακούω κι ξαναφτερουγίζουν οι πεταλούδες, κι ανατριχιάζω

  118. Γς said

    >Κι ήταν κι αυτή που τους έμαθε.

    που μου τους έμαθε.

  119. ΓΤ said

    Μαύρο νυχτιάτικο αυτοκόλλητο απάνω σε ATM: «ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙΟΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ»

  120. ΓΤ said

    Για να πάρει κανείς μια γεύση από τις «Μέρες Θ», ένα μικρό ξεφύλλισμα στο https://issuu.com/ikarosbooks/docs/9789605722623

    Δείτε στη σελ. 39 την εγγραφή της Πέμπτης 16.04.1964 (που όντως ήταν Πέμπτη), και απολαύστε την κεφαλίδα της σελίδας: «Πέμπτη, 17 Απρίλη 1964″…

  121. Διάβασα τις Μέρες Θ και τις περιγραφές στην αρχή των Φωκικών αξιοθέατων. Οντως το νεκροταφείο στο Γαλαξίδι είναι έξω από την πόλη, στον δρόμο που ερχότανε από την Ιτέα και σταμάταγε εκεί, η παραλιακή σύνδεση με την Ναύπακτο έγινε αργότερα, επί χούντας. Κι αυτός ο δρόμος πρόσφατος ήτανε πριν λίγα χρόνια ή με καΐκι από Ιτέα ή τον γύρο του κόσμου να κατέβεις από τα Πενταόρια (καλλωπισμένο από το πέντε όρνεα).
    Στον Βούζα μας πήγαινε με ταξί για γλυκό και πορτοκαλάδα η θειά μου, έμπαινες από τον τελευταίο πάνω όροφο, το ξενοδοχείο ήταν κτισμένο στον γκρεμό. Αργότερα πρέπει να κτίσθηκε το Αμαλία και του πήρε τα πρωτεία.
    Αίσθηση πως δεν πήγανε από την ΑιΘυμιά, γενέτειρα του Σκαρίμπα, ίσως δεν ήταν πολύ γνωστός τότε.
    Η έκπληξη ήρθε στην τελευταία σελίδα : Η κυρία Τζίνα έκανε μαθήματα πιάνου στην αδερφή μου σπίτι μας κάποιο φεγγάρι, είχε δοκιμάσει κι ένα με μένα αλλά ήμουνα μικρός -μάλλον στα 6- και αρνητικός.

  122. nikiplos said

    67@ Για να παραφράσω τον Δανό ποιητή: Η Ιστορία της Ελλάδας είναι η πτώση ενός άλλοτε ισχυρού λαού (για τη Δανία το είχε γράψει βέβαια αυτός αλλά κολλάει και για τον ελληνισμό).
    Λοιπόν καίτοι, θεωρώ τον εαυτό μου Σεφερικό πρωτίστως, καίτοι έχω δει και ντοκιμαντέρ για το ποίημα αυτό, εχθές που το διάβαζα ξανά για ν-στή φορά, μόλις κατάλαβα το σημείο που ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής αριστεράς βρήκε μεγάλη ταύτιση σε αυτό το ποίημα:

    Τὸν καιρὸ τῆς μεγάλης στέγνιας,
    – σαράντα χρόνια ἀναβροχιὰ –
    ρημάχτηκε ὅλο τὸ νησὶ
    πέθαινε ὁ κόσμος καὶ γεννιοῦνταν φίδια.
    Μιλιούνια φίδια τοῦτο τ᾿ ἀκρωτήρι,
    χοντρὰ σὰν τὸ ποδάρι ἄνθρωπου
    καὶ φαρμακερά.

  123. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Θα πούμε άραγε και «σεφερίστρια» για την Κατερίνα Κρίκου; Πάντως -πέρα από την κιτρινούτσικη κάρτα που της έβγαλες- είναι αξιόλογη ερευνήτρια του έργου του Σεφέρη. Τα Ημερολόγιο καταστρώματος Β΄ και Γ΄ διαβάζονται πολύ καλύτερα έχοντας στο πλάι τα «Διαβάζοντας τον Σεφέρη» και τις «Κολόκες» της..

  124. sarant said

    120 Α μπράβο!

    123 Σεφερίστρια, καβαφίστρια θα έλεγα. Και όχι κίτρινη για το παραμικρό 🙂

  125. antonislaw said

    82
    Καλημέρα Έφη! Σε ευχαριστώ για τις παραπομπές για τη σχέση του Σεφέρη με την Κρήτη και ειδικά για το Ηράκλειο, δεν τα γνώριζα.

    Εκεί στο γράμμα του Σεφέρη προς τη Μαρώ, εκδόσεις της Βικελαίας Βιβλιοθήκης, που παρατίθεται αναφέρει:
    » Στο τραπέζι εδώ βρήκα έναν πόντο που είχα να δω 15 χρόνια τώρα’ με πότισε κονιάκ που με ζάλισαν.»
    Τι είναι ο πόντος; πόντιος που λέμε;
    https://www.efsyn.gr/efkriti/politismos/78894_i-shesi-toy-seferi-me-tin-kriti

    Μί_κιε περαστικά, πράμα δεν είναι!

  126. ΓΤ said

    125@

    Δεν γνωρίζω εάν ο Σεφέρης εννοεί το συγκεκριμένο, αλλά σε κάποια ελληνικά με ψιλοήπια μορφή μαγκιάς, «πόντος» είναι ο τύπος ο απατεώνας, και κάποιος τον οποίο δεν μπορείς με τίποτα να εμπιστευτείς. «Δεν τον πιάνεις αυτόν, είναι πόντος», «είναι γερός πόντος ο πούστης». Το συγκεκριμένο έκδοχο το γνωρίζω από γνωστή μου μουτράκλα που έχει post doc σε φυλακές, και τα ρέστα…
    Να ήταν τόσο πόντος, που να πότισε τον Σεφέρη, να πιει όλο τον Εύξεινο σε κονιάκ;

  127. loukretia50 said

    125-126
    Να έχει κάποια σχέση με τον παγαπόντη? την παγαποντιά?

  128. ΓΤ said

    127@
    Δεν νομίζω, Λου, γιατί αυτό που λες μας έρχεται από τον «vagabondo», τον περιπλανώμενο, αυτόν που αλητεύει, που ναι μεν, κατ’ επέκτασιν, θα την κάνει την κουτσουκέλα, ενώ ο πόντος μάς έρχεται από το ενετικό ponto.

  129. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    125 Αντώνης, πολύ χάρηκα γιατί όλο νομίζω ότι είμαι σαν τη Σταχομαζώχτρα σε μερικά νήματα που δεν κατέω ψιχάλι 🙂 .
    >>πόντος,
    από το ΛΚΝ
    ρίχνω / πετάω πόντους, κάνω υπαινιγμούς, βολιδοσκοπώ

    αλλά λέμε και «αυτός είναι μεγάλος πόντος» – πειραχτήρι, που κάνει ευφυείς υπαινιγμούς

  130. Γιάννης Ιατρού said

    125: δες κι εδώ για το «πόντος» 🙂
    https://lexilogia.gr/forum/member.php?226-Tapioco&s=563202ad5c68e0079aa9ab7d415e6c8e

  131. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Μαρία, ΛΑΜΠΡΟ, Antonis: Πολλές ευχαριστίες και για τις δικές σας ευχές!

    125, 126, 129:
    Έ, να βάλουμε και το παλιό (1935) σχετικό τραγουδάκι «Είσαι πόντος έξτρα»:

    (Ανταπόδοση στον ΛΑΜΠΡΟ, χωρίς βέβαια κανενός είδους «σπόντα» 🙂 )

    130:
    κ.Ιατρού, μήπως στο λίκνο ο …κοιμώμενος απουσιάζει; 🙂 Μου βγάζει κενά ή ζητά κωδικούς.(Εκτός αν κάνω καμιά «πατάτα»…)
    Εγώ πήγα από εδώ (και βρήκα, πράγματι, ενδιαφέροντα λεξιλογικά)
    https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?2188-%CE%A0%CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82

  132. Spyros said

    Καλησπέρα σε όλους!
    Μήπως «παρωνυχία» είναι η πάθηση και «παρωνυχίδα» είναι το κομμάτι του νυχιού που εξέχει; Ή χρησιμοποιούνται ως ταυτόσημα; Στον καιρό του Πλούταρχου χρησιμοποιούνταν και οι δύο λέξεις; Πότε εμφανίστηκε πρώτη φορά στην ελληνική γραμματεία η μία και πότε η άλλη και με ποια σημασία χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά; Συνέχισαν να χρησιμοποιούνται με τις ίδιες σημασίες; Σκόρπιες σκέψεις…
    Το ευχάριστο είναι ότι δεν πρόκειται για μία από εκείνες τις «μισητές» μου κατασκευασμένες λόγιες λέξεις – απευθείας μεταφράσεις (ή πιο καλά «υβρίδια») από τα γερμανικά ή τα γαλλικά…
    Για τη βαρεία… όταν μάθαινα γαλλικά στο δημόσιο γυμνάσιο (στη γειτονιά μας «έλαχε» να έχουμε γαλλικά και όχι αγγλικά, όπως είχαν στη διπλανή), σπάζοντας το κεφάλι μου να βρω ένα τρόπο να καταλαβαίνω πού βάζουμε βαρεία, παρατήρησα ότι όπου υπάρχει τονισμένο e πριν από άφωνο, το τονισμένο παίρνει βαρεία. Πρόχειρος κανόνας αλλά με είχε βοηθήσει πολύ τότε…

  133. Μαρία said

    132
    >παρατήρησα ότι όπου υπάρχει τονισμένο e πριν από άφωνο, το τονισμένο παίρνει βαρεία.
    Κατα κανόνα, γιατί υπάρχουν και εξαιρέσεις, μια τελική κλειστή συλλαβή (φωνήεν + σύμφωνο που προφέρεται) έχει ανοιχτό φωνήεν, γι’ αυτό και η βαρεία.

  134. Spyros said

    χμ ναι.. όπως το dès ή το Agnès. Σωστά, ωραία επισήμανση.

  135. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @131. Μικιέ, δέξου κι ἀπὸ μένα τὶς πιὸ θερμὲς εὐχές μου γιὰ σύντομη ἀποκατάσταση τῆς ὑγείας σου.

  136. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οπότε στη Λεξιλογία να προστεθεί του Σεφέρη ο πόντος από το γράμμα στη Σμαρώ (σχ.125) και το τραγούδι «Είσαι έξτρα πόντος» (σχ.131) .

  137. Γιάννης Ιατρού said

    131Β: μικ_ιε
    Κατ΄αρχάς καλή ανάρρωση, τις καλύτερες ευχές μου! Το είδα σήμερα, καθυστερημένα, γιατί είχα άλλες δουλειές τις προηγούμενες μέρες με την υποστήριξη μιάς 92χρονης θείας (όλα καλά πήγαν) και δεν διάβαζα πολύ το μπλογκ!

    Για το λίκνο έχεις δίκιο, λάθος έκανα με την αντιφραφή του συνδέσμου, αλλά εννοούσα ακριβώς αυτό, εκεί που πήγες και βρήκες, 🤗👍, ειδικά το #8 (https://tinyurl.com/v7v7tab )!

  138. Μαρία said

    134
    Η συλλαβή του dès είναι ανοιχτή. Το s δεν προφέρεται. Ο τόνος μπαίνει, για να διακριθεί στην προφορά απ’ το des.

  139. voulagx said

    #138 Τι γίνεται αυτού πάνω; «οι τελευταίες δημοτικές εκλογές στη Θεσσαλονίκη ήταν κίντερ –έκπληξη: κάποιοι ψήφισαν Ζέρβα και από μέσα βγήκε ο Παπαγεωργόπουλος και ο Πανίκας».

  140. Μαρία said

    139
    Κι εγώ απ’ το ράδιο έμαθα τη διαμαρτυρία για το ξέπλυμα του Παπ. Εδώ διάβασα οτι παραπλάνησαν τον Παρασκευόπουλο. Η τιβί 100 πρέπει να έχει ασήμαντη ακροαματικότητα.

  141. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Δημήτρη (135), Γιάννη (137): Σας ευχαριστώ πολύ!
    (κ.Ιατρού, είχα σημειώσει την απουσία των 2-3 τελευταίων ημερών… 🙂 )

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δεν άντεξα στην ομορφιά της εικόνας

  143. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    142 Γμτ! και το πήρα από της Δεναξά το τουίτερ…

  144. dryhammer said

    142. Κι αν χρειαστεί να τα μετακινήσετε (πχ από το δρόμο) ΜΟΝΟ ΜΕ ΓΑΝΤΙΑ και μετά ΓΕΡΟ ΠΛΥΣΙΜΟ!!

  145. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    142 και μη σας ξεγελάει η άσπρη τους κοιλιά. Δείτε την κατάμαυρη πλάτη τους. Από την Αφρική έρχονται εξάλλου, σκυλάραπες είναι τα καημένα.
    Races are different species λέει στο προφίλ της. Μισάνθρωπος με ευαισθησίες.

  146. Νίκος said

    Καλησπέρα σας
    Γιατί παρωνυχίδα κι όχι παρανυχίδα, όπως τη λέγαμε πάντα;

  147. spiridione said

    142
    http://www.ornithologiki.gr/page_cn.php?aID=2038
    Δεν τα πλησιάζουμε και δεν τα ενοχλούμε καθόλου. Είναι αποδυναμωμένα και κάθε περαιτέρω σπατάλη ενέργειας μπορεί να αποβεί γι’ αυτά μοιραία. Δεν βγαίνουμε στα μπαλκόνια μας, ούτε τα φωτογραφίζουμε από κοντά.
    Δεν προσπαθούμε να τα ταΐσουμε. Τα χελιδόνια, οι σταχτάρες, οι μυγοχάφτες κ.λπ. τρέφονται με έντομα που τα πιάνουν στον αέρα και δεν δέχονται σπόρους, ψίχουλα και άλλες ανάλογες τροφές.
    Οι οδηγοί να είναι πολύ προσεκτικοί, μιας και πολλά πουλιά σταθμεύουν στην άσφαλτο. Είναι κρίμα ένα πουλί να έχει διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα πάνω από τη Σαχάρα και τη Μεσόγειο για να καταλήξει κάτω από τις ρόδες ενός αυτοκινήτου.
    Τα προστατεύουμε από τις οικόσιτες γάτες, μέχρι να αναχωρήσουν ή να καταφέρουν να πετάξουν σε πιο ασφαλές μέρος.

  148. sarant said

    146 Πράγματι υπάρχει κι αυτός ο λαϊκός τύπος.

  149. antonislaw said

    146, 148
    Καλησπέρα σας
    Γιατί παρωνυχίδα κι όχι παρανυχίδα, όπως τη λέγαμε πάντα;

    Πάντως κι εγώ παρανυχίδα τη λέω, θα έλεγα ότι είναι ένας ακόμα κοινός τύπος και όχι ο λαϊκός, το λκν την παραθέτει απλώς δίπλα στην παρωνυχίδα, χωρίς χαρακτηρισμό:
    «παρωνυχίδα η paronixíδa & παρανυχίδα η paranixíδa Ο26 : »

    Ο δε Μπαμπινώτης (έκδοση β’), σελ 1333 και 1350, το έχει ξεχωριστό λήμμα που παραπέμπει στο παρωνυχίδα, που κι αυτός γράφει
    :παρωνυχίδα κ. παρανυχίδα (η)» χωρίς κάποιο χαρακτηρισμό για την παρανυχίδα

    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%85%CF%87%CE%AF%CE%B4%CE%B1&loptall=true&dq=

    126-131, 136
    Σας ευχαριστώ πολύ για το πόντος , δεν είχα ιδέα, πλούτισα πάλι από το ιστολόγιο και τις γνώσεις σας, θα ακούσω και το τραγουδάκι του 1935, πολύ ενδιαφέρον!
    Ο Μπάμπι αναφέρει μόνο τη φράση «ρίχνω πόντους» και ετυμολογεί από το βενετικό ponto: αιχμή, άκρη, μύτη και αυτό από το λατινικό punctum (σελ 1452 του λεξικού του, β’ έκδοση).

  150. ΓΤ said

    149@

    Παίζει τρελό Lexicotanil εδώ, SarantakoSmithKline και ξερό ψωμί! 🙂

  151. Spyros said

    138 χμ .. είναι προφανές ότι πολλά έχω ξεχάσει από το 2000, όταν «τελείωσα» τα γαλλικά… ευχαριστώ για τις επισημάνσεις.

  152. Γιάννης Ιατρού said

    142 (143) ΕΦΗ

  153. Μαρία said

    139
    https://www.stokokkino.gr/article/2944/N.-Paraskeyopoylos:-Eksapaththhka-dyo-fores-gia-thn-ekpomph-ths-TV-100.html

  154. sarant said

    Από την κυρία Κατερίνα Κρίκου-Davis, που επιμελήθηκε τους σεφερικούς τόμους, πήρα το εξής μέιλ που κοινοποιώ εδώ με την άδειά της:

    Αγαπητέ κ. Σαραντάκο,

    Σήμερα μόνο είδα τα σχόλιά σας για τις Μέρες, Θ΄ και γράφω δυό λόγια για να σας πω ότι και στις τρεις περιπτώσεις έχετε δίκιο ― το πρώτο καθαρά τυπογραφικό, όμως τα άλλα δύο όχι. Δυστυχώς, η «αποκρυπτογράφηση» του σεφερικού χειρογράφου δεν ήταν πάντα εύκολη· τώρα που ξανακοιτάζω το «ennui» βλέπω ότι θα μπορούσε να διαβαστεί και ως πολύ βιαστικό «ennemi». Σας σημειώνω δύο ανάλογες περιπτώσεις στις Μέρες, Η: το Ελλαδίξ στη σ. 279 θα πρέπει να διαβαστεί Ελλαδέξ και το feuilles (σ. 178) fouilles. Όσο για τον χαρακτηρισμό της Μαλάβρας, σωστότερο ίσως να γίνει «πολύ [sic] προσωπικότητα».

    Όταν/Εάν γίνει επανέκδοση, ελπίζω ότι θα μπορέσω να προσθέσω και αυτές τις διορθώσεις. Για την ώρα, σας ευχαριστώ που τις επισημάνατε.

    Κατερίνα Κρίκου-Davis

  155. dryhammer said

    154. Το χαρμόσυνο είναι πως υπάρχουν ακόμα (πραγματικοί) επιμελητές εκδόσεων…

  156. ΓΤ said

    154@

    Θα πρέπει να φροντιστεί και η κεφαλίδα της σελ. 39, όπως έχει επισημανθεί στο #120.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: