Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άνθρωπος που δεν αρρώσταινε (διήγημα του Κωστή Ανετάκη)

Posted by sarant στο 12 Απριλίου, 2020


Δεν είναι η πρώτη φορά που το ιστολόγιο δημοσιεύει διήγημα του φίλου Κωστή Ανετάκη -έχουμε ήδη δημοσιεύσει δύο δικά του: Σαπφώ και Ο Ευριπίδης της ταφής. Το σημερινό, που το έχει ήδη δημοσιεύσει στο ιστολόγιό του και που συζητήθηκε πρόσφατα σε κάποιο σχόλιο, είναι κατά κάποιο τρόπο στο πνεύμα της πανδημίας, αφού αφορά αρρώστιες και νοσοκομεία -και είναι βιωματικό, απ’ όσο ξέρω, γι’ αυτό και ο συγγραφέας το χαρακτηρίζει «Αφήγημα».

Ο άνθρωπος που δεν αρρώσταινε

Τέλη Οκτώβρη, μια μικρή αδιαθεσία, πόνος στην αριστερή αμυγδαλή, λίγα δέκατα, συνηθισμένα πράματα. Ζεστά αφεψήματα, λίγη πρόπολη, κουκούλωμα, δυο βράδια. Έντονη εφίδρωση τη νύχτα. Τρίτη μέρα το πρωί όλα καλά. Το δαιμόνιο ανοσοποιητικό μου έκανε πάλι το θάμα του.

Ήλιος λαμπρός, ζέστη, το πρωινό με τσίγκλιζε με την ανέμελη σπιρτάδα του. Τετάρτη, μέρα λαϊκής, ό,τι πρέπει για μια βόλτα. Προηγουμένως ένα ντους, βρομοκοπούσα απ’ τον νυχτερινό ιδρώτα. Φόρεσα μπουφάν, βγήκα. Ο ήλιος χτυπούσε κατακέφαλα όπου σε πετύχαινε, ίδρωσα. Έβγαλα το μπουφάν. Μα όπου έπεφτε σκιά, κάτι άλλο καιροφυλαχτούσε. Ένα ύπουλο σύγκρυο, απ’ τη μέση ως το σβέρκο. Φόρεσα πάλι το μπουφάν. Ήταν πολύ αργά. Η αλαζονεία είν’ ο τάφος του ισχυρού.

Το βράδυ άρχισαν οι πόνοι στην πλάτη, έντονοι, σουβλεροί. Μυϊκοί σπασμοί, ψύξη στα σίγουρα. Αλοιφές, εντριβές, διατάσεις. Ο ύπνος δύσκολος, όπως κι αν γυρνούσα. Τι να ξέρει από αρρώστια κάποιος που δεν αρρώστησε ποτέ; Μόνο καμιά ίωση κι αυτή όχι κάθε χρόνο.

Η τελευταία φορά που ’χα πάρει αντιβίωση, που πέρασα μέρες στο κρεβάτι, είκοσι έξι χρόνια πριν, στο στρατό. Πυρετός τριάντα εννιά, αντιβίωση, τρεις μέρες κλινήρης, μετά περδίκι, σκοπιά-αγγαρεία. Άλλη μια φορά, πέντε χρόνια πιο πίσω, ερωτική απογοήτευση, ευτυχώς ξέσπασε ’κει. Πιο πριν τίποτα, μονάχα στην παιδική ηλικία, τότε που το ανοσοποιητικό εκπαιδευόταν. Άφησα να περάσουν πέντε μέρες με μαντζούνια, παραλίγο μοιραία καθυστέρηση.

Δευτέρα βράδυ ήρθε ο Πόνος. Απόλυτος, συντριπτικός, αδυσώπητος, σαν τοίχος από ρευστό μαύρο γρανίτη. Ό,τι άλλο είχα νιώσει ως τα πριν, απλό χάδι. Κοντανάσαινα σαν το σκυλί, ιδρώτας απ’ το μέτωπο ποτάμι.

Η Δήμητρα έκλαιγε, δε μ’ είχε ξαναδεί έτσι. «Να καλέσουμε ασθενοφόρο».

«Όχι, απόψε εφημερεύει το Παπαγεωργίου, γίνεται χαμός εκεί, θα μείνω για ώρες σε μια καρέκλα να πονάω αφόρητα. Φέρε αναλγητικά, να περάσει η νύχτα και βλέπουμε». Η χειρότερη της ζωής μου. Μέχρι την επόμενη.

Κατάφερα να κοιμηθώ σιγά σιγά. Ήρθε το πρωί της Τρίτης, πήρα άλλο ένα χάπι, τα πράματα γίναν υποφερτά. Εφημέρευε το Ιπποκράτειο. Καβαλήσαμε τ’ αυτοκίνητο με τη Δήμητρα. Πολύ γρήγορα βρέθηκα στη διαλογή. Τους εξήγησα τι έτρεχε, είπα πως ανησυχώ μήπως έχω υγρό στους πνεύμονες. Πήρα το επιστημονικό μου προσωπείο, νηφάλιο και αντικειμενικό. Τους έκανα να με προσέξουν.

Αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις, ακτινογραφία, πέρασαν δυο ώρες. Στην αναμονή έκανα το τελευταίο μου τσιγάρο, σαν τον Φορτίνο Σαμάνο. Βγήκαν τ’ αποτελέσματα, στην ακτινογραφία φαινότανε το υγρό. Πήρα προτεραιότητα.

Σε καμιά ώρα με βάλανε στα ενδότερα, Α’ Παθολογική. Εξήγησα στον γιατρό ότι είχα νιώσει τον χειρότερο πόνο της ζωής μου, κούνησε το κεφάλι. Με βάλανε στο θάλαμο, άδειος, διάλεξα κρεβάτι στο παράθυρο. Η Δήμητρα πήγε σπίτι να φέρει λίγα ρούχα και τον υπολογιστή μου, να δω καμιά σειρά, πώς θα περνούσε το βράδυ. Ήρθε, φόρεσα τη φόρμα και τις παντόφλες μου, άνοιξα τον υπολογιστή, ώρα εννιάμισι το βράδυ.

Κι ήρθε πάλι ο Πόνος. Θεριακωμένος, ανήμερος, συμπαγής, οργιαστικός. Ο χτεσινός ωχριούσε. Άρχισα να χτυπάω τα κουδούνια, «ένα αναλγητικό, προς Θεού, δώστε μου κάτι». Έτρεξε πρώτη μια όμορφη μελαχρινή ειδικευόμενη, τρομοκρατήθηκε. Φώναξε τον γιατρό της εφημερίας, αυτόν που με είχε εισάγει. Όταν με είδε τα ’χασε κι εκείνος, «αυτό εννοούσατε όταν μου είπατε ότι πονούσατε;» Κούνησα μόνο το κεφάλι. Μου βάλανε φλεβοκαθετήρα, μου χορήγησαν αναλγητικό. Ελάχιστα βοήθησε.

«Υπεζωκότας θα είναι, δεν μπορεί αλλιώς να πονά τόσο πολύ» είπε ο γιατρός, «γρήγορα γι’ αξονική». Με βάλανε σε κυλιόμενη πολυθρόνα, βρέθηκα στο Ακτινολογικό. Ο πόνος υποφερτός. Όσο καθόμουν. Γιατί, μόλις με βάλανε να ξαπλώσω στον πάγκο του αξονικού, ξάφνου ξανάρθε, γιγαντωμένος, τρομερός, η ανάσα ρηχή, γρήγορη, ατελέσφορη, πνιγόμουν. Μου δώσαν οξυγόνο. Εγώ βογκούσα, μ’ άκουσε όλο το νοσοκομείο.

Μου συνδέσαν ένα μηχάνημα σαν μανταλάκι στην άκρη του δαχτύλου. Έβλεπα τους παλμούς. Εκατόν ογδόντα, εκατόν ενενήντα, διακόσιοι, διακόσιοι δέκα –πόσο ακόμα θ’ αντέξει η καρδιά μου–, διακόσιοι δεκαπέντε, περίμενα την ανακοπή από στιγμή σε στιγμή. Λίμνη ιδρώτα στο πάτωμα, αλλόφρονες όλοι, η μελαχρινή ειδικευόμενη μου χάιδευε το κεφάλι μητρικά, με σιργούλιζε σα μικρό παιδί.

Μου βάζανε διάφορα αναλγητικά στη φλέβα, «Μορφίνη, φέρτε μου μορφίνη, sister morphine», ούρλιαζα σαν τον Μικ Τζάγκερ. Η ειδικευόμενη μου έβαλε μια ένεση, «αυτό είναι πολύ κοντά» μου ψιθύρισε στ’ αφτί. Ο πόνος κάπως τιθασεύτηκε, οι παλμοί πέσανε στους εκατόν ογδόντα, περιμέναμε κάμποσο, εκατόν εβδομήντα, γλύτωσα την ανακοπή.

«Θα δοκιμάσετε να ξαπλώσετε, να κάνουμε την εξέταση;» είπε ο ακτινολόγος. Έκανα να ξαπλώσω, πονούσε φριχτά, μα όχι όπως πριν. Έσφιξα τα δόντια με τα χίλια ζόρια, σκλήριζα σα γουρούνι στη σφαγή, έγινε η αξονική κακήν κακώς.

Ξανά στο θάλαμο. Δεν υπήρχε τίποτ’ άλλο να μου δώσουν για τον πόνο. Μου χορηγούσαν αντιβιοτικά, αλλά όπως φάνηκε αργότερα, δεν είχαν δράση. Κι όσο καθόμουν, δεν πονούσα. Μα πού να τολμήσω να ξαπλώσω. Μόλις ακουμπούσε η πλάτη στο κρεβάτι, ο Πόνος ορμούσε πάλι, τιναζόμουν πάνω σαν ελατήριο. Κι ακόμα δεν είχε πάει μεσάνυχτα. Τούτη η νύχτα δύσκολα θα ξημέρωνε.

Με τα πολλά, η Δήμητρα βρήκε λύση, ο Θεός να την κάνει. Πήγα στα κατωπόδαρα του κρεβατιού, κρέμασα τα κανιά μου στο κενό κι ακούμπησα κεφάλι κι αγκώνες στο ψηλό τροχήλατο τραπέζι που συνοδεύει κάθε κρεβάτι νοσοκομείου. Σ’ αυτή τη στάση κατάφερα να κοιμηθώ συνολικά τέσσερις ώρες, με μεγάλα διαλείμματα, όπως όταν ταξίδευα με ΚΤΕΛ ή τρένο κι ακουμπούσα στο μπροστινό κάθισμα για λίγο πρόσκαιρο ύπνο. Στα ενδιάμεσα απλώς πονούσα, στωικά, απελπισμένα. Η χειρότερη, μακράν, νύχτα της ζωής μου. Κι αν έρθει κάποτε μια χειρότερη απ’ αυτήν, δύσκολα θα ζήσω για να τη θυμάμαι.

Τετάρτη πρωί ήρθε ένας νεότερος γιατρός να μου κάνει παρακέντηση. Αυτή υποτίθεται πως πονάει πολύ. Με τρύπησε, ρούφηξε λίγο απ’ το πλευριτικό υγρό που είχε μαζευτεί αριστερά, δεν κατάλαβα τίποτε. Μπρος σ’ αυτά που ’χα περάσει, τούτο ήταν τσίμπημα κουνουπιού. Δεν έβγαλα κιχ, αρκετά είχα ουρλιάξει. Μόνο μη με βάζανε να ξαπλώσω, ήταν αδύνατο.

Με τα πολλά, οι παθολόγοι του Ιπποκράτειου αποφάσισαν το καλύτερο που μπορούσαν. Δήλωσαν αναρμόδιοι. Μου εξήγησαν ότι το πλευριτικό υγρό που ’χε συσσωρευτεί αριστερά έπρεπε να παροχετευτεί, οπότε καλύτερα να με στέλνανε στο Παπανικολάου, όπου είχαν τα μέσα και την εμπειρία για να κάνουν κάτι τέτοιο. Είχαν συνεννοηθεί με τη Β’ Πνευμονολογική και με περίμεναν. Μεγάλη τύχη που το Παπανικολάου εφημέρευε κείνη την Τετάρτη.

Μάζεψα τα πράματά μου κι ετοιμάστηκα για τη μεταφορά. Η γλυκιά ειδικευόμενη μου χάιδεψε τον πήχη του χεριού, μου ευχήθηκε περαστικά κι ήταν αυτό σα μέλι και σα βάλσαμο. Με καθίσανε στην καρέκλα, με φόρτωσαν στο ασθενοφόρο και βουρ για τα βουνά, στην Εξοχή, κάτω απ’ τον Χορτιάτη.

Στο Παπανικολάου μου κάνανε μια ακτινογραφία, εργώδη κι επώδυνη κι αυτή, μου βάλαν ενδοφλέβιο αναλγητικό, ηρέμησα, έκανα υπομονή. Περίμενα κάνα δίωρο. Με πήραν με την κυλιόμενη πολυθρόνα, με βάλανε σε μια αίθουσα, κάτι σαν πρόχειρο χειρουργείο. Ήταν άλλοι δυο εκεί μέσα. Νεκροί!

«Η γιαγιά μάς άφησε από ώρα, κάλυψέ της το πρόσωπο» είπε αδιάφορα μια νεαρή γιατρίνα. «Α ναι, καλά λες, το ξέχασα» απάντησε η άλλη και τη σκέπασε. Χρειάζεται μια δόση διαστροφής για να κάνεις αυτή τη δουλειά, αναμφίβολα. Κι αν δεν την έχεις από πριν, την αποκτάς στην πορεία. Σκέφτηκα την κόρη μου, που διάλεξε τούτο το δρόμο, ανατρίχιασα. Μου τράβηξαν ένα παραβάν, να μη βλέπω τα πτώματα. Έκανα την ανάγκη φιλοτιμία, ξέχασα πως ήταν εκεί.

Η μακάβρια γιατρίνα ήρθε προς το μέρος μου. «Σκοπεύω να βγω ζωντανός αποδώ μέσα» της είπα «έτσι για πρωτοτυπία». Γέλασε πρόσχαρα. Η διαστροφή είναι χρήσιμη και για τον ασθενή.

Ήρθε από πίσω μου, έβγαλα την μπλούζα, ξαπλωτός σαν την Αφροδίτη του Ουρμπίνο. Μερικά ασήμαντα τσιμπήματα, μια παρακέντηση για να ελέγξει το στόχο, ύστερα τοπική αναισθησία. Άρχισε να κόβει. Ένιωθα το αίμα να κυλά, το δέρμα να σκίζεται, τα δάχτυλά της ν’ ανοίγουνε την τρύπα, το σωλήνα να μπαίνει, το δέρμα να ράβεται απάνω του. Απέκτησα προέκταση, το λεγόμενο μπιλάο. Έναν φαντεζί κουβά για συλλογή πλευριτικού υγρού, με σχήμα μπαταρίας αυτοκινήτου (Θα είσαι με μπαταρία, θα εκτελείς εργασία…).

Μόλις άδειασε λίγο ο πνεύμονας, ένιωσα έναν έντονο πόνο, υπόκωφο, παράξενο, θα ’λεγες γλυκό.

«Ωχ, τι ’ναι αυτός ο πόνος ξαφνικά;» ρώτησα.

«Μόλις έφυγε το υγρό, ο πνεύμονας εκπτύχθηκε» μου είπε.

«Δηλαδή… είναι ο πόνος της γέννησης, αυτό που κάνει το νεογέννητο να κλάψει;» μου ’ρθε η έμπνευση.

«Μέσα είσαι» γέλασε κείνη. «Είναι το πρώτο πράμα που ένιωσες μόλις ήρθες στον μάταιο τούτο κόσμο».

«Σαν να ξαναγεννήθηκα, πα’ να πει…».

«Πες το κι έτσι».

Με βγάλανε με την καρέκλα, ήρθε ασθενοφόρο, βρέθηκα στο Πέτρινο Κτήριο. Μ’ ανέβασαν στην κλινική, έπιασα κρεβάτι. Μου βάλαν οξυγόνο. Άρχισε αμέσως η αντιβίωση, λίγο πολύ στην τύχη, δεν ήξεραν την αιτία του προβλήματος. Ήμουν τυχερός, τούτη τη φορά δούλεψε.

Πέμπτη πρωί, έφεραν ένα μηχάνημα σαν πολιορκητικό κριό, βαρύ και δυσκίνητο. Ήταν για να βγάζουν ακτινογραφίες σ’ όσους δεν μπορούσαν να μετακινηθούν απ’ το κρεβάτι. Το απόγεμα ήρθε ο διευθυντής της κλινικής. Μου είπε ότι είχε αρχίσει να μαζεύεται υγρό και στη δεξιά πλευρά. Τον παρακάλεσα να κάνουμε μια προσπάθεια να το παροχετέψουμε χωρίς να μου βάλουν και δεύτερο μπιλάο. Γιατί μετά, πού θ’ ακουμπούσα για να κοιμηθώ. Το σκέφτηκε λίγο και συμφώνησε. «Άλλωστε, δεν είναι και πολύ το υγρό» πρόσθεσε.

Το βράδυ, ήρθε με δυο ειδικευόμενες, μου έκαναν παρακέντηση. Κάποια στιγμή έδειξε ευχαριστημένος. «Τραβήξαμε πάνω από τριακόσια κυβικά εκατοστά» είπε. Κείνο το βράδυ πέρασε ήσυχα, κοιμήθηκα καλά για πρώτη φορά εδώ και μέρες.

Ξημέρωσε Παρασκευή και τίποτα δεν προμήνυε τι θ’ ακολουθούσε…

Κατά το μεσημεράκι, ήρθαν τραυματιοφορείς να με πάρουν για αξονική. Σώνει και καλά, να με ξαπλώσουν στο φορείο. Άρχισαν πάλι τα ίδια. Δεν μπορούσα να ξαπλώσω. Έπιασε ο Πόνος, η δύσπνοια, η ταχυκαρδία. Κι αυτοί, λες και δεν έτρεχε τίποτα. Το μόνο που τους ένοιαζε ήτανε να μην πέσω, λέει, απ’ το φορείο. «Ρε παιδιά, τα πόδια και τα χέρια μου βαστούνε μια χαρά, να ξαπλώσω δεν μπορώ». Τίποτε αυτοί, το δικό τους. Μπήκαμε στο ασθενοφόρο.

Μέχρι να φτάσω στον αξονικό, το πράμα είχε ξεφύγει. Τούτη τη φορά δεν υπήρχε περίπτωση να ξαπλώσω για να με σκανάρουν. Με τα χίλια ζόρια κατάφεραν να μου βγάλουν μια ακόμη ακτινογραφία.

Με βάλανε στο φορείο, με πήγαν δεξιά κι αριστερά και ξάφνου βρέθηκα στο ίδιο πρόχειρο χειρουργείο, όπως την Τετάρτη, από άλλη πόρτα. Μα αυτή τη φορά δεν υπήρχαν νεκροί, μόνο εγώ. Και πάρα πολλοί γιατροί, πνευμονολόγοι και χειρουργοί, που φαίνονταν αλλοπαρμένοι και παραζαλισμένοι. Μάλωναν μεταξύ τους, δεν μπορούσανε να συνεννοηθούν, μια χάβρα απίστευτη.

Στον φωτεινό πίνακα και οι τέσσερις ακτινογραφίες που είχα βγάλει αυτές τις μέρες, παραταγμένες με χρονολογική σειρά. Στην τελευταία, τη σημερινή, ο δεξιός μου πνεύμονας είχε συμπιεστεί στο ένα τρίτο κι από κάτω γεμάτο υγρό, το είδα κι εγώ ακόμα.

«Κύριε Ανετάκη, πρέπει οπωσδήποτε να σας τρυπήσουμε κι από δεξιά», είπε η πρεσβύτερη από τους πνευμονολόγους, η δόκτωρ Δ. Πήγα να διαμαρτυρηθώ.

«Πώς θα κοιμάμαι με δυο σωληνώσεις χωμένες στην πλάτη, μου λέτε;»

«Άνθρωπέ μου, σ’ το λέω ξεκάθαρα. Θέλεις να πεθάνεις από λοίμωξη του αναπνευστικού;» ξέσπασε η δόκτωρ Δ.

«Να πεθάνω; Μα τι λέτε;»

«Όπως το ακούτε. Δεν έχουμε χρόνο. Ή το κάνουμε τώρα ή πεθαίνετε. Τ’ άλλα θα τα δούμε στην πορεία, με καταλαβαίνετε; Κοιτάξτε και τις ακτινογραφίες. Αυτό που σας συμβαίνει είναι εξαιρετικά σπάνιο. Δεν έχω ξαναδεί στην καριέρα μου κάποιον να συλλέγει πλευριτικό υγρό με τόσο ταχείς ρυθμούς».

«Ε, αφού είναι έτσι, δεν υπάρχει επιλογή, τι να γίνει» είπα ψύχραιμα. «Σιγά μην πεθάνω» είπε το μέσα τού μέσα μου. «Δεν ξέρετε τις αντοχές μου».

Με άφησαν ήσυχο για λίγο, διαφωνούσαν μεταξύ τους. Το ενδεχόμενο να με χάσουν μέσα απ’ τα χέρια τους τους τρομοκρατούσε περισσότερο απ’ ό,τι εμένα τον ίδιο.

Κοίταξα ξανά τις ακτινογραφίες. Οι δυο τελευταίες κάτι μου θύμιζαν. Άξαφνα άστραψε φλας μες στο μυαλό μου. «Που να πάρει, ζω το Μαρτύριο του Εσταυρωμένου!» Ο σταυρικός θάνατος είχε ακριβώς την ίδια πορεία. Η υπερέκταση των χεριών, για μεγάλο χρονικό διάστημα, εμποδίζει την αναπνοή, πιέζει το διάφραγμα προς τα πάνω, μαζεύεται σταδιακά πλευριτικό υγρό, οι πνεύμονες συμπιέζονται κι ο άνθρωπος πεθαίνει από ασφυξία. Για μένα, το ρόλο του σταυρού έπαιζε η λοίμωξη.

Μα βέβαια! Η βιβλική αναφορά ήταν σαφής: Ἀλλ᾿ εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξε καὶ εὐθέως ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ, (Ιω. 19, 34). Κοίταξα το υγρό στο μπιλάο. Η περιγραφή ταίριαζε ακριβώς.

Άξαφνα καθάρισε ο νους μου. Η χάβρα συνεχιζόταν, αυτό ήταν πιο επικίνδυνο απ’ όλα, κάτι έπρεπε να κάνω. Δυο νεαρές ειδικευόμενες φωνάζανε πάνω απ’ το κεφάλι μου, κάτι λέγανε για μένα. «Γιατί δεν δοκιμάζετε να μιλήσετε απευθείας μαζί μου, αφού παραμένω πιο ψύχραιμος από εσάς;» τους την είπα. Το βούλωσαν επιτέλους.

Ύψωσα τη φωνή όσο μπορούσα, δεν ήταν καθόλου εύκολο. Έπρεπε όμως να τους αποσπάσω την προσοχή. Ήταν λες και μ’ είχανε ξεγράψει, τους είχε καταλάβει πανικός. «Που λέτε, αγαπητοί γιατροί μου, άμα έρθετε στην κηδεία μου θα δείτε πλήθος γυναικών να θρηνεί πάνω απ’ τον τάφο μου. Και θα πείτε, τι Καζανόβας ήταν ο μακαρίτης. Ε, λοιπόν, για χάρη της ιστορικής αλήθειας, δηλώνω πώς δεν είμαι, πρόκειται για παρεξήγηση» έριξα ένα αθώο μαζί και πονηρό μειδίαμα. Τα κατάφερα, γύρισαν όλοι προς τα μένα.

«Και τότε γιατί θα κλαίνε τόσες γυναίκες, κύριε Ανετάκη;» είπε η δόκτωρ Δ.

«Ε, να, μια νυν σύζυγος, μια πρώην, δυο κόρες και καμιά δεκαπενταριά από τη λογοτεχνική ομάδα, ορίστε πώς μαζεύονται…».

«Έχετε λογοτεχνική ομάδα;»

«Έχω την τιμή ν’ ανήκω στους Περιπλανώμενους Σαββατιανούς, κρίμα που αύριο θα χάσω την προγραμματισμένη μας συνάντηση». Άρχισε να ελαφραίνει το κλίμα, τα πνεύματα ηρέμησαν, τα χείλη γλυκοχάραξαν. Υπάρχουν στιγμές που μόνο η αβάσταχτη ελαφρότητα, με μια δόση ζωογόνου ειρωνείας, μπορεί να σώσει την κατάσταση.

Πάνω εκεί, άκουσα κάποιον να λέει, «και πώς θα καταφέρουμε να του κάνουμε την επέμβαση, στην κατάστασή του;». Πήρα αμέσως την πάσα.

«Θα σας πω εγώ πώς θα το κάνουμε» είπα με ύφος ειδικού. Τράβηξα πάλι την προσοχή τους, επιστημονικώς τώρα, έπαιξα το άλλο μου καλό χαρτί. «Θα μου βάλετε μια Apotel, θα περιμένουμε λιγάκι να κάνει δράση κι έπειτα θα μου κάνετε την επέμβαση εδώ που κάθομαι, χωρίς να χρειαστεί να ξαπλώσω». Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους, τα βλέμματα άστραψαν.

«Είστε σίγουρος ότι μπορείτε έτσι;»

«Σιγουρότατος, το έχω ξανακάνει».

Σα να ’χα πατήσει κάποιο μαγικό κουμπί, όλοι άξαφνα οργανώθηκαν. Επιτέλους, υπήρχε κάποιο σχέδιο. Μία επιμελήτρια της χειρουργικής είπε κάτι σ’ έναν ειδικευόμενο, αυτός έτρεξε κι έφερε όχι μόνο ένα σακουλάκι Apotel, για ενδοφλέβια χορήγηση, αλλά κι ένα Tramal, οπιούχο, τεφαρίκι πράμα. Μου τα βάλανε το ένα πίσω απ’ το άλλο. Στο μεταξύ, μου κάνανε υπέρηχο πνευμόνων. Ο ειδικευόμενος μου έδειχνε.

«Ορίστε, εδώ βλέπετε το υγρό, εδώ βλέπετε το πύον, δυστυχώς πάθατε εμπύημα».

«Εμπύημα; Δηλαδή, εκτός από συγγραφέας, έγινα και… εν-ποιητής;» Γέλασαν πάλι. Η σκιά του θανάτου είχε λίγο υποχωρήσει. Μα κάτι σκοτεινό παραφυλούσε στη γωνιά. Σ’ αυτό το σημείο παίχτηκε το πιο λεπτεπίλεπτο παιχνίδι του Μεγάλου Χάους, που θα έκρινε αποφασιστικά την τελική έκβαση.

Μόλις ο καλός ειδικευόμενος μου πέρασε και τη δεύτερη σωλήνωση κι απέκτησα από μια μπαταρία σε κάθε χέρι (ρομπότ μ’ ανθρωπομήχανση και ξυπνοπνευματύπνωση και χρυσωμένο χάπι), μου σκάσανε το μυστικό.

«Και τώρα, κύριε Ανετάκη, είσαστε έτοιμος για να πάτε στην εντατική», είπε η δοκτωρ Δ. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό.

«Εν- εντατική είπατε; Μα γιατί;»

«Θα σας θέσουμε σε καταστολή μέχρι να απομακρυνθεί ο κίνδυνος. Έτσι θα αναπαυθείτε, που ανησυχούσατε». Κι είχε η άτιμη έναν τόνο, σα να ’λεγε «θα αναπαυθείτε εν τόπω χλοερώ». Το δέχτηκα φλεγματικά και κάπως αψήφιστα. Ίσως να γνώριζαν περισσότερα απ’ όσα εγώ.

«Θα ήθελα όμως να σας παρακαλέσω…».

«Βεβαίως, ό,τι θέλετε».

«Να το πείτε στη σύζυγο με τρόπο, γιατί μπορεί να λιποθυμήσει».

«Μα ναι, φυσικά, μην ανησυχείτε καθόλου». Αμέσως, η δόκτωρ Δ έφυγε προς την πνευμονολογική. Περίμενα κάμποση ώρα. Τότε, ξαφνικά, γυρίζει κάποια άλλη γιατρίνα και μου λέει, «γιατί δεν παίρνετε εσείς τηλέφωνο τη γυναίκα σας να την ενημερώσετε;» Δεν το ’χα σκεφτεί. Ίσως και να ’ταν η τελευταία ευκαιρία να της μιλήσω, πριν…

Πήρα τηλέφωνο, δεν απάντησε. Ξαναπήρα, πάλι το ίδιο.

Το τηλέφωνο της Δήμητρας είχε ξεμείνει στο θάλαμο, ενόσω η δόκτωρ Δ την είχε καλέσει επειγόντως στο γραφείο των γιατρών. Της κόπηκαν τα γόνατα.

«Περάστε μέσα, κυρία Ανετάκη, παρακαλώ». Μπήκε σαν αυτόματο, με την ψυχή στην Κούλουρη.

«Μα καθίστε, παρακαλώ, καθίστε». Τίποτε απ’ αυτά δεν προοιωνιζόταν κάτι καλό. Κάθισε με μισή καρδιά.

«Εχμ, λοιπόν… γνωρίζετε ότι τον σύζυγό σας τον πήραμε προ δύο ωρών, για μία αξονική τομογραφία…».

«Ναι, το γνωρίζω».

«Που λέτε… Εχμ… Ξέρετε… Δεν τα κατάφερε!» Ταμπλάς. (Πού πας, καημένε Καραμήτρο…). Η Δήμητρα άνοιξε το στόμα, μα δεν κατάφερε να προφέρει ούτε φθόγγο.

«Μα όχι, με παρεξηγήσατε, θέλω να πω ότι δεν κατάφερε να κάνει την αξονική, διότι είχε μαζέψει υγρό στους πνεύμονες και χρειαζόταν άμεση παροχέτευση, όπως και έγινε».

«Ζει ή όχι, γιατρέ;»

«Ζει, είναι μια χαρά. Δηλαδή… όχι ακριβώς».

«Αλλά;»

«Η κατάστασή του είναι οριακή και αποφασίσαμε να τον θέσουμε σε καταστολή, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας». Ταμπλάς δεύτερος.

«Είναι σίγουρα αναγκαίο αυτό, γιατρέ;»

«Όπως σας βλέπω και με βλέπετε, κυρία Ανετάκη».

Η Δήμητρα, με βαριά καρδιά, βγήκε από το γραφείο και κίνησε αργά αργά προς το θάλαμο. Μπήκε, κοίταξε το κινητό, είδε τις κλήσεις μου. Κοντοστάθηκε λίγο. Να πάρει, να μην πάρει… Καθυστέρησε, όσο χρειαζόταν. Ύστερα σκέφτηκε, «ίσως να ’ναι η τελευταία μου ευκαιρία να του μιλήσω, ποιος ξέρει αν θα ξαναξυπνήσει…». Έπιασε το τηλέφωνο και πάτησε το κουμπί της κλήσης…

Την ίδια στιγμή, καβάλα στο φορείο μου, είχα φτάσει έξω από την πόρτα της ΜΕΘ. Χτύπησε το τηλέφωνο, το κρατούσα στο χέρι, περίμενα να με πάρει. Δεν υπήρχε καταλληλότερη στιγμή. Το σήκωσα κι άρχισα να μιλάω σα να ’φευγα ταξίδι μακρινό – ίσως κι αγύριστο. Γιατί στο μεταξύ είχα περάσει την πόρτα τη βαριά κι άρχισα να βλέπω γύρω μου τους ανθρώπους σε καταστολή, ζωντανούς-νεκρούς, με σωληνάκια να βγαίνουν από παντού σαν δαιμονικές κληματσίδες βικτωριανού θρίλερ, με τρυπημένα τα λαρύγγια – τραχειοστομία.

Την ώρα που μιλούσα στο τηλέφωνο, ένιωσα την πιο βαθιά φρίκη, το πιο τρομαχτικό συναίσθημα της ζωής μου, μια παγωνιά σα να ’χα θαφτεί σε παγόβουνο. Ξάφνου σκέφτηκα ότι ακόμα κι αν σφάδαζα απ’ τον πόνο, ακόμα κι αν ήταν να πεθάνω, προτιμούσα να το βιώσω, να το αντιμετωπίσω, παρά να φύγω απ’ τα πριν παραδομένος.

Μόλις με είδε να μπαίνω ηρωικά στην εντατική με το τηλέφωνο στο χέρι, η υποδιευθύντρια της ΜΕΘ εξοργίστηκε. «Μα είσαστε σοβαροί, τώρα; Μου φέρατε εδώ μέσα άνθρωπο που μιλάει στο τηλέφωνο;» Ελπίδα άνθισε σα μυγδαλιά μες στο χιόνι. Πριν προλάβω να πω κουβέντα, η τσαμπουκαλού υποδιευθύντρια με πλησίασε.

«Πώς νιώθετε κύριέ μου;»

«Νιώθω θαυμάσια, γιατρέ, αφότου άρχισε ν’ αδειάζει ο πνεύμονας νιώθω μόνο ανακούφιση. Γιατί να πιάνω τώρα θέση εδώ μέσα, υπάρχουν άνθρωποι πιο βαριά που μπορεί να τη χρειαστούν κι οι θέσεις ΜΕΘ λείπουν στη Θεσσαλονίκη» άρχισα ν’ αγορεύω, κι ας μην είχα ανάσα. Κούνησε κείνη το κεφάλι, με χτύπησε στον ώμο κι είπε στις πνευμονολόγους, «ελάτε έξω, παρακαλώ, να συζητήσουμε».

Ήξερα πως την είχα γλυτώσει, την ύστατη στιγμή. Ευχαρίστησα τον Θεό, τον Γιαραμπή και το Μέγα Χάος. Το παραμικρό απ’ όσα έγιναν ως εδώ αν δεν είχε συμβεί ή αν είχε γίνει παράωρα, θα ήμουν κι εγώ ζωντανός-νεκρός, να καρτερώ τη Μοίρα μες στο έρεβος της ανυπαρξίας.

Άσε που οι ΜΕΘ είναι οι κατ’ εξοχήν μονάδες όπου μεταδίδονται τα πλέον πολυανθεκτικά ενδονοσοκομειακά στελέχη βακτηρίων. Αυτά τα φοβόμουν περισσότερο κι απ’ την ίδια την ασθένεια που με οδήγησε ως εδώ. Αν επιμολυνόμουν μ’ ένα απ’ αυτά, είχα τελειώσει.

Μετά από πέντε λεπτά, οι θεράπουσες γιατρίνες μου ήρθαν με κατεβασμένα τ’ αφτιά και με πήραν για το θάλαμο. Η υποδιευθύντρια της ΜΕΘ μου ’κλεισε το μάτι καθώς έβγαινα, εγώ της χαμογέλασα μ’ ευγνωμοσύνη.

Οι επόμενες δυο βδομάδες πέρασαν ήρεμα, σε μια νοσοκομειακή ρουτίνα. Ύπνος, φαΐ, αντιβιοτικά (όσα δεν πήρα ολάκερη τη ζωή μου), αναλγητικά (οπιούχα και μη, η μόνη ευχαρίστηση εκεί μέσα), σειρές στον υπολογιστή (Game of Thrones, Daredevil, CSI). Έπιασα να διαβάζω κλασικούς, Τσέχοφ, Τολστόι και τα τοιαύτα. Ήθελα από καιρό να το κάνω κι είπα ότι μπορεί να πέθαινα και να μην είχα προφτάσει. Μαζί και Τζον Λε Καρέ, κι αυτός κλασικός στο είδος του. Τα πράματα έδειχναν ευοίωνα, κάθε μέρα ήμουν λίγο καλύτερα. Τα κορίτσια μου με σκλάβωσαν. Η Αμφιτρίτη ήρθε απ’ τη Δράμα και ξενύχτησε δυο νύχτες στο πλευρό μου· η Κατερίνα ερχόταν απ’ την Αλεξανδρούπολη κάθε Παρασκευή και κρατούσε ολημερίς βάρδια τα σαββατοκύριακα.

Κατούρημα στην πάπια, χέσιμο επίσης. Το τελευταίο μού φάνηκε το πιο εξευτελιστικό πράμα που έχω βιώσει. Μυστήριος που ’ναι ο άνθρωπος. Μπρος στον θάνατο, μες στο Μαρτύριο του Εσταυρωμένου, αυτό να μου κοστίζει περισσότερο. Το ανέχτηκα για τέσσερις μέρες. Έκανα ό,τι μπορούσα για να σηκωθώ, με τα μπιλάο στα χέρια, με μισή ανάσα, λαχανιασμένος σαν τον αρχαίο Φειδιππίδη, μα δεν μ’ ένοιαζε. Πάνω απ’ όλα η αξιοπρέπεια.

Κάποια μέρα, μου είπαν επιτέλους τι ακριβώς μου ’χε συμβεί· το σπάνιο σύνδρομο Lemierre, που συνηθίζει να προσβάλλει εντελώς υγιείς οργανισμούς. Συγκεκριμένα, δυο βακτήρια συνεργάστηκαν για να καταβάλουν το περίφημο ανοσοποιητικό μου. Αμφότερα, μέλη της φυσιολογικής μου χλωρίδας, τα έτρεφα τόσα χρόνια στον κόρφο μου· συνωμότες, προδότες, φίδια κολοβά. Ένας στρεπτόκοκκος, πιθανότατα ο πυογενής (S. pyogenes), έκανε την αρχή, ξεκίνησε απ’ την αμυγδαλή που με πόνεσε τις πρώτες μέρες. Πίσω απ’ τις προσβολές του προδότη στρεπτόκοκκου, κρύφτηκε ένα αναερόβιο, ο ύπουλος κομάντο ονόματι… Fusobacterium necrophorum!!

Για όνομα του Χάους. Κάτι τέτοιο είν’ αντάξιο ενός ρομαντικού εν-ποιητή, ενός Καρυωτάκη, ενός Edgar Allan Poe! Η μουσική μου προπαίδεια μπήκε αμέσως σε λειτουργία και στο κεφάλι μου άρχισε να παίζει το Romantic Funeral των Ancient Drive, καθώς ταίριαζε στην περίσταση.

Ύστερα άρχισε άλλος μπελάς. Το υγρό είχε αδειάσει απ’ τα πνευμόνια μου, μα όχι όλο. Είχαν απομείνει κάποιες ποσότητες εγκυστωμένες κι οι γιατροί διαφωνούσαν. Ήταν άραγε ικανός ο οργανισμός μου ν’ απορροφήσει τις εστίες ή μήπως χρειαζόταν μια γερή χειρουργική επέμβαση, για να τις καθαρίσουν. Και πάλι η δόκτωρ Δ, που είχε το χάρισμα να λέει τα δύσκολα με τρόπο, ανέλαβε να ενημερώσει τη Δήμητρα.

«Και πότε θ’ αποφασιστεί, γιατρέ, ποια πορεία θ’ ακολουθήσουμε;»

«Αυτή τη φορά δεν υπάρχει η αίσθηση του κατεπείγοντος, οπότε μπορούμε να περιμένουμε και να δούμε. Πάντως, να ξέρετε πως δεν έχει διαφύγει ακόμα τον κίνδυνο» (πού πας, καημένε Καραμήτρο…). Είδε τη Δήμητρα να την κοιτάει έντρομη. «Εχμ, θέλω να πω ότι δεν διέφυγε τον κίνδυνο της χειρουργικής επέμβασης» (εντάξει, μας υποχρέωσες…).

Μέρα Πέμπτη, σχεδόν δυο βδομάδες απ’ τη μέρα της παραλίγο εισαγωγής μου στη ΜΕΘ, αποφάσισαν να μου βγάλουν τις σωληνώσεις. Οι ακτινογραφίες έδειχναν ότι ο οργανισμός μου απορροφούσε τα εγκυστωμένα υγρά με ταχύτατους ρυθμούς. Ο άνθρωπος που δεν αρρώσταινε ποτέ είχε ακόμα δυνάμεις κι άρχισε να επιστρέφει. Ο χειρουργός (ή μήπως πρέπει να πω χειρούργος σ’ αυτήν την περίπτωση;) μου έβγαλε τις σωληνώσεις κι έραψε τις πληγές με… συρραπτικό! Χωρίς αναισθησία. Πέρασα τόσους πόνους, δεν είπα κιχ για τόσα τσιμπήματα, στις φλέβες, στην κοιλιά, στα πνευμόνια, μα αυτό μου φάνηκε ανυπόφορο, άρχισα να φωνάζω.

Κείνο το απόγεμα, αποφάσισαν να μου αλλάξουν κρεβάτι, μες στον ίδιο θάλαμο. Μου δώσανε το πιο καλό, το μονόκλινο. Το λέγαν έτσι γιατί ήταν σχετικά απομονωμένο από τ’ άλλα δύο κι είχε και δικό του παράθυρο. Πιάσανε το κρεβάτι όπου κοιμόμουν τόσον καιρό κι άρχισαν να το απολυμαίνουν σχολαστικά, με χλωρίνη και Detol κι αλκοολικά διαλύματα.

Παραξενεύτηκα μ’ αυτό. Αρκετοί ασθενείς είχαν πάρει εξιτήριο απ’ τον ίδιο θάλαμο τις προηγούμενες μέρες. Σε καμιά περίπτωση δεν είχαν κάνει τέτοια απολύμανση στα κρεβάτια τους. Έβαλα τ’ αφτιά μου σ’ επιφυλακή. Δεν χρειάστηκε να παραμονέψω για πολύ.

Το βράδυ, τρεις ειδικευόμενες της κλινικής μπήκαν για επίσκεψη, για κάποιον παππού με πνευμονία, που μόλις είχε εισαχθεί. Απ’ τις ακριτομυθίες που ’πιασα στον αέρα, κατάλαβα. Στην κλινική, ευτυχώς σε άλλο θάλαμο, είχε εμφανιστεί περιστατικό ουρολοίμωξης από ενδονοσοκομειακή ψευδομονάδα (P. aeruginosa). Αυτό που φοβόμουν εξαρχής, όχι άδικα. Και μου άλλαξαν κρεβάτι, γιατί είχα μείνει περισσότερες μέρες απ’ όλους εκεί μέσα, άρα κινδύνευα πιότερο. Το κακό σερνότανε γύρω μου και κάθε στιγμή ήταν έτοιμο να χτυπήσει. Πήραμε με τη Δήμητρα όσα μέτρα ασφαλείας μπορούσαμε να σκεφτούμε. Δεν τα πήγαμε άσκημα. Περάσαμε ένα τριήμερο σε στάση επιφυλακής, μα κρατήσαμε την ψευδομονάδα μακριά.

Τη Δευτέρα πια, μετά από μια επική ακτινογραφία, όπου πήγα μέχρι το Ακτινολογικό περπατώντας, μου έδωσαν εξιτήριο. Δεν είχαν πια τίποτε περισσότερο να μου προσφέρουν, ο οργανισμός μου ανταποκρινόταν υποδειγματικά και μονάχα κίνδυνο διέτρεχα απ’ την παραμονή μου εκεί μέσα.

Η θεραπεία συνεχίζεται, με αντιβίωση στο σπίτι. Η αποκατάσταση αργή, δύσκολη, της υπομονής. Ψάχνω την ανάσα μου, ποιος ξέρει για πόσον καιρό ακόμα…

Τι απόμεινε απ’ όλ’ αυτά; Η περηφάνεια ότι έδωσα μια σκληρή μάχη κι επιβίωσα. Η επιβίωση είναι η υπέρτατη ηθική, η πλέον φυσική, είπε κάποτε κάποιος κυνικός. Ίσως και να ’ταν βιολόγος, δεν ξέρω.

Μια σειρά από εμπειρίες· οι περισσότερες κακές, κάποιες καλές, μερικές σχεδόν θρησκευτικές, υπαρξιακές, όλες πάντως δυνατές, συγκλονιστικές, απ’ αυτές που κάνουν τη ζωή ν’ αξίζει να τη ζεις.

Δυο ουλές, μαχαιριές στην πλάτη, που θα τις δείχνω στα εγγόνια μου όπως οι παλιοί πολεμιστές τα σημάδια της μάχης.

Έκοψα το κάπνισμα, μακάρι να κρατήσει αυτό για πάντα.

Μα το πιο σημαντικό, απέκτησα μια σίγουρη και στιβαρή «χειρότερη μέρα της ζωής μου». Ίσως ν’ ακούγεται παράδοξο, ακόμα και μαζοχιστικό. Όμως αν προηγουμένως με ρωτούσαν, τι θ’ απαντούσα; Θ’ άρχιζα ν’ αναθιβάνω μέρες παράξενες, απώλειες ανθρώπων που ελάχιστα τους ήθελα τελικά στη ζωή μου, συναισθήματα αυτομαστιγώματος κι αυτολιβανισμού, διφορούμενα δεδομένα, εξεζητημένες περιπλοκές, αμφίβολα συμπεράσματα, πράματα ανόητα που για μια στιγμή φάνταξαν τρομερά κι έπειτα εξατμίστηκαν μες στο αέναο γίγνεσθαι…

 

Τώρα έχω απάντηση, ρωμαλέα, απόλυτη, αναμφισβήτητη, στέρεα, χειροπιαστή σαν καρούμπαλο. Τι πιο σημαντικό, να ’χει λάβει κανείς τις απαντήσεις του με τόση ενάργεια, να λείπει απ’ το νου του η αμφιβολία. Τώρα ξέρω τι δεν θα ’θελα ποτέ να ξαναζήσω κι έχω σαφέστατο μέτρο σύγκρισης, για τα δεινά που πάντα καραδοκούν στην επόμενη γωνία…

Ευχαριστώ απ’ τα βάθη της καρδιάς μου όλους τους γιατρούς της Β’ Πνευμονολογικής του νοσοκομείου Παπανικολάου, καθώς και το υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό, για την επιστημονική αρτιότητα, τις άοκνες προσπάθειές τους για την αποκατάσταση της υγείας μου (θα ‘λεγε κανείς, κάποιες στιγμές, ότι το είχαν πάρει προσωπικά) και, πάνω απ’ όλα, για την ανθρώπινη και φιλική αντιμετώπιση. Θα σας θυμάμαι πάντοτε με αγάπη…

 

 

240 Σχόλια to “Ο άνθρωπος που δεν αρρώσταινε (διήγημα του Κωστή Ανετάκη)”

  1. Παναγιώτης Κ. said

    Πριν τρεις (;) μέρες είχε δώσει λινκ ο Nikiplos και διαβάσαμε το συγκλονιστικό αυτό διήγημα! Συγκλονιστικό ως προς την τραγικότητα του αλλά και με χιούμορ για να φανούν μέσω του χιούμορ τα αποθέματα δυνάμεων που έχουμε οι άνθρωποι ή διαφορετικά, η δύναμη για ζωή είναι πολύ δυνατή.

  2. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μπύλαου (Bülau) και επί το νεοελληνικότερον: Μπιλάου [«ου»- όχι «ο» 🙂 ], από το όνομα του Γερμανού γιατρού που εφάρμοσε και περιέγραψε την παροχέτευση υπεζωκοτικού εμπυήματος και άλλων τινών (..συνεχίζοντας μιά παράδοση που διέτρεξε Ιπποκράτη, Γαληνό, Ερασίστρατο κλπ..)

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Από το σχόλιο του Νίκιπλος το είδα κι εγώ. Αλλά τα σχόλια τα διαβάζουν πολύ λιγότεροι.

    2 Α μπράβο, κι έτσι κέρδισε την αθανασία ο Βülau, έστω κι αν τον εξελληνίζουμε λίγο

  4. atheofobos said

    Εξαιρετικό, όχι μόνο για την περιγραφή από την πλευρά του ασθενούς της νοσοκομειακής νοσηλείας και των προσπαθειών των γιατρών να τον θεραπεύσουν, αλλά και για την φοβερή αίσθηση του χιούμορ που διαθέτει παρά την κατάσταση που βρισκόταν εκείνες τις φοβερές στιγμές!
    Πέτυχε δε να εκφράσει μέσα στις 3 επόμενες γραμμές και τον δικό μου ενσυνείδητο φόβο του να βρεθείς σε αντίστοιχη κατάσταση ώστε να μην μπορείς μόνος σου να εκτελείς βασικές λειτουργίες του σώματος σου.
    Κατούρημα στην πάπια, χέσιμο επίσης. Το τελευταίο μού φάνηκε το πιο εξευτελιστικό πράμα που έχω βιώσει. Μυστήριος που ’ναι ο άνθρωπος. Μπρος στον θάνατο, μες στο Μαρτύριο του Εσταυρωμένου, αυτό να μου κοστίζει περισσότερο.
    Στον πίνακα η Αφροδίτη του Ουρμπίνο που αναφέρει.

  5. sarant said

    4 Λοιπόν κι εγώ απόλυτα ταυτίστηκα μαζί του σε αυτό το σημείο 🙂

    Θα λείψω για κάμποσο.

  6. Δεν ξέρω αν θέλω να σχολιάσω σ’ αυτό. Ωραίο τραγούδι.

    (Πολύ name-dropping στο δεύτερο μέρος.)

  7. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, είμαι κι εγώ σ’ εκείνους που διάβασα το διήγημα από την παραπομπή τις προάλλες, κι εμένα μου άρεσε πολύ η γραφή.
    Την κατάσταση την έχω ζήσει από πολύ κοντά και καταλαβαίνω απόλυτα και τα συναισθήματα του ασθενή, και των γύρω του. Δεν έχω πάψει να θαυμάζω εκείνους που έχουν το ψυχικό σθένος να παλέψουν, δεν ξέρω τι θα έκανα εγώ σε αντίστοιχη θέση, το πιθανότερο είναι να τα παρατούσα.
    Θυμήθηκα την αρχαία εκείνη εποχή που είχα ασχοληθεί με κάποια πολεμική τέχνη, ένα παράδειγμα που μας είχε δώσει ο δάσκαλος για να μας εμψυχώσει μετά από κανένα μισάωρο εξαντλητικής αεροβικής προπόνησης, που είχαμε πέσει στο πάτωμα ασθμαίνοντας: «Πρέπει να έχετε μαχητικότητα, παρά τον πόνο και την εξάντληση. Αν σας έχει τσακίσει στο ξύλο ο αντίπαλος, αν σας έχει σπάσει τα παΐδια, αν έχετε πέσει κάτω με σπασμένα μούτρα και δόντια, να παίρνετε τα σπασμένα δόντια από το πάτωμα και να προσπαθήσετε να τον δαγκώσετε!»

  8. Νέο Kid said

    Ωραίο . Βέβαια το ότι στην πραγματικότητα δεν κινδύνευσε και τόσο σοβαρά όσο του φάνηκε φαίνεται από δυο πράγματα. Πρώτον το ότι τελικά δεν μπήκε στην εντατική και ΚΥΡΙΩΣ από το γεγονός ότι ΔΕΝ του ζήτησαν να υπογράψει ότι «με δίκη του ευθύνη…κλπ»! Δεν υπάρχει περίπτωση οι γιατροί να σου κάνουν οτιδήποτε που να εμπεριέχει κάποιο βαθμό ρίσκου και να μη σε βάλουν να υπογράψεις ότι ΕΣΥ το ζήτησες.
    Αυτή η ωραία και ηθική πρακτική πρέπει να εισαχθεί και σε αλλά επαγγέλματα …

  9. nikiplos said

    Καλημέρα! Να ευχηθούμε χρόνια πολλά στον Λάμπρο από εδώ! (οξύμωρο λίγο για μια τέτοια ανάρτηση). Αγαπητέ Λάμπρε, να είσαι γερός δυνατός και να λαμπρύνεις πάντα, και το ιστολόγιο και τους γύρω σου! Και μην ακούς κανέναν! Δεν ήξερα που να σου αφήσω την ευχή, αλλά ένα διήγημα πάντοτε είναι διήγημα!

    Για το αφήγημα, όταν το είχα διαβάσει είχα συγκλονιστεί. Εντάξει, ίσως να ήταν εξαιρετικά σπάνιο, ίσως να ήταν επεισόδιο Ντόκτορ Χάουζ (ελληνικό λογοπαίγνιο με το Χάος), όμως υπήρξαν κάποια σημεία που δεν μπορείς να μην ταυτιστείς με το συγγραφέα. Ίσως γιατί κι εγώ λόγω άσθματος έχω περάσει αρκετές ώρες σε πνευμονολογικές κλινικές νοσοκομείων, με ανειδίκευτους αλλά και έμπειρους Ιατρούς να κοιτούν ακτινογραφίες και ύστερα να φεύγουν και να εξαφανίζονται για δύο ώρες, και μετά να γυρίζουν για να αποφανθούν ότι οι ακτινογραφίες μου δεν ήταν πολύ κακές τελικά…

    Σκέφτομαι πως αν το timing καθόταν σε έναν άλλον να του συμβεί αυτό, αυτές τις μέρες, αναμφισβήτητα δεν θα ειχε τύχη τόσο πολύ της προσοχής του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού. Οπουδήποτε στον κόσμο… Και πόσο μέσα στα πράγματα είναι ο αφηγητής όταν επικαλείται το Χάος…

    Κρατάω κάποιες λέξεις που δεν ξέρω ακριβώς τι σημαίνουν όπως σιργουλάει, αναθιβάνω.

  10. nikiplos said

    8@ εικάζω ότι οπωσδήποτε έγινε κάτι τέτοιο, απλά σωστά ο αφηγητής δεν θεώρησε σημαντικό να το αναφέρει… Εδώ γίνεται για μια απλή εξαγωγή δοντιού… 🙂

  11. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Δημοσια ή ιδιωτική η υγεία, το σημαντικώτερο είναι να είσαι άνθρωπος και να αντιμετυωπίζεις σαν ανθρώπους τους ασθενείς (λίγο δύσκολο αν πρέπει να κυνηγάς το κέρδος).

    9 Γιορτάζει ο Λάμπρος σήμερα;

  12. angelos said

    «Μυστηριος που ειναι ο ανθρωπος»:
    Στο ΚΑΤ, με το ποδι κομμενο στα δυο, συντριπτικο καταγμα κνημη και περονη, με πονο απιστευτο. Ορο με οπιουχο στο χερι, να κρεμεται απο εκεινον τον μακαβριο «καλογερο».
    Και ξεκιναω να παω στην τουαλετα, με τις πατεριτσες. Αλλα ο καλογερος εχει χαλασμενες ροδες. Ζηταω αλλον…δεν υπαρχει.
    Περιπου 15 λεπτα, ενα βημα με τις πατεριτσες, ακουμπαω τη μια στον τοιχο, τραβαω λιγο τον καλογερο, παιρνω την πατεριτσα, αλλο ενα βημα κ.ο.κ., μεχρι την τουαλετα. Εκει, αλλος γολγοθας.
    Αλλα, 4-5 μερες στο νοσοκομειο, ουτε μια φορα δεν χρησιμοποιησα την παπια. Μυστηριος που ειναι ο ανθρωπος…
    Ωραιο και αμεσο το σημερινο. Να ειναι καλα ο ανθρωπος.
    Καλημερα Νικοκυρη.

  13. spiral architect 🇰🇵 said

    Να μη σου τύχει.

    Καλημέρα.

  14. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Οι πνευμονολογικές κλινικές του «Παπανικολάου» είναι υψηλού επιπέδου και διαθέτουν ικανώτατο ιατρικό προσωπικό που συνεχίζει επάξια μια σπουδαία φυματιολογική- και κατόπιν πνευμονολογική- παράδοση από την δεκαετία του ’20. Διευθυντής τα τελευταία χρόνια στην Πανεπιστημιακή Κλινική ο εξαιρετικός καθηγητής Θ. Κοντακιώτης, προκάτοχοι του οποίου υπήρξαν πανεπιστημιακοί με πλούσια πνευματικά ενδιαφέροντα.

  15. Πέπε said

    9
    Αναθιβάνω είναι το ρήμα που αντιστοιχεί στην αθιβολή. Είχαμε την αθιβολή σου = την κουβέντα σου. Αναθιβάνω λοιπόν σημαίνει μνημονεύω.

    Σιργούλι είναι μια καλή κουβέντα που λέγεται με κάποιον σκοπό: μικροκολακείες για να σε πείσω, για να σε παρηγορήσω κλπ.. Εδώ, κάπως όχι πολύ στενά κυριολεκτικά, με σιργούλιζε = με κανάκευε για να με καθησυχάσει.

  16. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @15. Αμφότερες του καζαντζακικού λεξιλογίου.. 🙂

  17. loukretia50 said

    Kαλημέρα!
    Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που αφηγείται ο Κ.Ανετάκης, ξεχωρίζει και στα προηγούμενα που διαβάσαμε εδώ. Σε παρασύρει, ζωντανεύει καταστάσεις με εικόνες και συναισθήματα περισσότερο ή λιγότερο οικεία στον καθένα, χωρίς να πλατειάζει, ενώ όχι μόνο αποφεύγει την παγίδα του μελό ακόμα και στη δραματική κορύφωση, αλλά διατηρεί αυτό το απίστευτο, σωτήριο χιούμορ που κάνει την υπέρβαση χαρίζοντας ανάσα ζωής και ελπίδα.
    Ευχαριστούμε Νικοκύρη!

    YΓ αναρωτιέμαι αν φανταζόταν στρουμφάκια-αγγελούδια να του τραγουδούν :
    «Rage, rage against the dying of the light!»
    Do Not Go Gentle Into That Good Night https://youtu.be/maISWZ8Tpsc John Cale

  18. ΚΑΒ said

    >>Φώναξε τον γιατρό της εφημερίας, αυτόν που με είχε εισάγει.

    εισαγάγει ή έστω εισάξει.

  19. Παναγιώτης Κ. said

    Μας «μίλησε» το διήγημα και εμείς το ακούσαμε, διότι οι περισσότεροι εδώ μέσα έχουμε τραυματικές εμπειρίες. (Λόγω ηλικίας, διευκρινίζω).
    Να μη αρχίσουμε τώρα να μιλάμε για την κατάπτωση του ανήμπορου ανθρώπου.
    0
    Νικοκύρη, καλύτερη επιλογή για την λογοτεχνική Κυριακή δεν θα μπορούσε να υπάρξει!

    Πρόταση: Για την επόμενη να υπάρξει κάτι ώστε να γελάσει το χειλάκι μας. Το έχουμε ανάγκη. 🙂

  20. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Βλέπω το μέγεθος, αντιλαμβάνομαι και το θέμα. Ωχ! Κυριακάτικα…
    Αλλά ξεκινώ την ανάγνωση. Αργία σήμερα. Χρόνος υπάρχει. Με λίγη προσπάθεια…. Όμως;;;;

    Μπράβο κ.Ανεστάκη! Κυρίως για την μαχητικότητα. Φυσικά για την νίκη. Αλλά και γι ´αυτό το κείμενο. Με γλαφυρό, ανεπιτήδευτο όμως λόγο, με χιούμορ που ξορκίζει το βαρύ θέμα, μας χαρίσατε ένα ευκολοδιάβαστο κείμενο. Κατά την άποψη μου, με ισορροπίες, αντικειμενικότητα. Και τα καλά και τα στραβά της νοσηλείας. Και η αισιοδοξία, αλλά και τα αρνητικά σας αίσθηματα …όταν.
    Με την δύναμη αλλά και τα χτυποκάρδια των ανθρώπων σας.

    Θα ήθελα να μην τύχει σε κανέναν, ποτέ αντίστοιχη δυσκολία. Ουτοπικό. Γιαυτό, εύχομαι να έχουμε δύναμη και αντιμετώπιση αντίστοιχη.

  21. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ωραίο αφήγημα. Μου θύμισε λίγο τις περιπέτειες του Ιωάννου στο «Πολλαπλά κατάγματα». Τη Λαμπρή δεν γιορτάζουν οι Λάμπροι και οι Λαμπρινές;

  22. Κωστής Ανετάκης said

    Ευχαριστώ πολύ τους φίλους για τα σχόλιά τους. Πρόκειται για την κατάσταση που με ενέταξε, δυστυχώς δια παντός, στην κατηγορία των ευπαθών ομάδων με υποκείμενες πνευμονικές νόσους, έτσι ώστε τώρα κρύβομαι σαν τον ποντικό στην τρύπα μου, από φόβο μήπως τελικά εκείνη η θέση στην εντατική, που γλύτωσα στο τσαφ πριν από ενάμιση χρόνο, με προσμένει έκτοτε ανοιχτή. Τούτη η περιπέτεια μου άφησε τελικά μία, ήπια ευτυχώς, πνευμονική ανεπάρκεια, στα όρια του φυσιολογικού. Ακόμα πονάω όταν ανασαίνω βαθιά. Τσιγάρο ακόμα δεν έβαλα στα χείλη μου και νομίζω ότι αυτό θα κρατήσει για όσο ζω…

    2. Εγώ μπιλάο το άκουγα, όπως και η γυναίκα μου, οπότε έτσι το έγραψα. Νόμιζα ότι είναι τίποτα αρχικά, της ιατρικής αργκό. Ευχαριστώ για την πληροφορία, θα το διορθώσω…

    8. Όταν οι παλμοί σου πιάνουν τους 215, μάλλον είναι πιθανότερο να πεθάνεις, παρά να ζήσεις. Έκτοτε λέω ότι έκανα ένα καλό στρες τεστ, όπως αυτά των… τραπεζών, και αποδείχτηκε πως οι αρτηρίες μου είναι όλες ξεβούλωτες, πράγμα που δεν θα περίμενε κανείς από κάποιον που έχει οικογενή (κληρονομική) υπερχοληστερολαιμία. Και λίγο πριν μου πούνε οι γιατροί «ή σου ανοίγουμε και δεύτερη τρύπα ή πεθαίνεις» μ’ έπιασε ο ίδιος πόνος και πάλι δεν μπορούσα να ξαπλώσω. Εκείνες τις μέρες, παρατήρησα ότι ήμουν ο μοναδικός στην κλινική με δύο μπιλάου. Τα γερόντια με το ένα μπιλάου με κοιτούσαν και παίρνανε κουράγιο, ότι υπάρχουν και χειρότερα. (10) Πράγματι, πάντως, δεν μου ζήτησαν να υπογράψω το παραμικρό, δεν ξέρω γιατί. Η εντατική αποδείχτηκε πως δεν μου χρειαζόταν, μάλλον υπερβάλλων ζήλος των γιατρών, είχανε πέσει και κάτι τηλέφωνα στην κλινική, όπως έμαθα αργότερα…

    9. Αναθιβάνω = Αναθυμούμαι, λέξη καζαντζακική που μου ‘χει μείνει ακόμα και στον προφορικό μου λόγο.
    Σιργουλίζω = Καλοπιάνω, ιδίως για μωρά, Ταρναρίζω. Επίσης κρητική λέξη, τη βρίσκεις σε αρκετά κείμενα, άμα γουγλίσεις…

  23. Εστειλα ένα σχόλιο νωρίς-νωρίς…ακόμα περιμένει την έγκριση κι ο Νικοκύρης θα λείψει, φαίνεται δεν το πρόσεξε. Μου είχε συμβεί και χθες ή προχθές.

  24. spiral architect 🇰🇵 said

    Τέλος Γενάρη στο 401. Ραδιοεμβολισμός στο ήπαρ μέσω της μηριαίας αρτηρίας. Μετά το πέρας της επέμβασης-θεραπείας αυστηρά το δεξί πόδι τεντωμένο, ξάπλα στο σκληρό νοσοκομειακό κρεβάτι και απαγόρευση δια ροπάλου να διπλώσω ή να πατήσω το πόδι κάτω. Συμπεριλαμβανομένου του ορού κάθε μία ώρα … τσίσα στην πάπια. Για το άλλο ούτε λόγος• πάνα-βρακάκι. 😳
    Ευτυχώς αυτό κράτησε μόνο μια μέρα και την επόμενη ήρθε ο αρχίατρος-καθετηριαστής και έβγαλε τις γάζες και τις ταινίες και έτσι πήγα τρέχοντας για την ανάγκη μου φυσιολογικά πια.

    Είμαστε αδύναμοι. Ένα τσακ αρκει.

  25. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σμπαράλιασα από παραπροχθές που το έβαλε ο Νίκιπλος. Σα να
    τράβηξε την εύθραυστη έτσι κι αλλιώς κρούστα της φρέσκιας πληγής μου από τέτοιον Γολγοθά δικού μου ανθρώπου που δεν είχε την ίδια καλή έκβαση. Οδυνηρά αληθινό. Δεν αντέχω να το ξαναδιαβάσω, ούτε να επαινέσω την εξαιρετική, εξουθενωτικά πραγματική, περιγραφή της κατάστασης, ψυχολογικής και πρακτικής. Άστα να πάνε.Θηριώδης πόνος.

  26. Κωστής Ανετάκης said

    16: Το σιργουλίζω κι εγώ από Καζαντζάκη το πρωτόειδα, όμως όχι από τον Νίκο, αλλά από τη Γαλάτεια!

  27. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @22. Κωστή, γι αυτό και δεν αφήνω τους ασθενείς μου να βλέπουν στο μόνιτορ τον αριθμό των παλμών τους. 🙂 Ρωτάνε συχνά άστοχες ερωτήσεις, πανικοβάλλονται από ασήμαντα δεδομένα και σου αποσπούν την προσοχή από τα σημαντικά.. (Πάντως, «οι σφύξεις μου έφτασαν τις 215» δεν ισοδυναμεί με πορεία προς ανακοπήν 🙂 Από την πνευμονική πάθησή σου κινδύνευες, όχι από τις 215 σφύξεις..

  28. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ,

    Προς αποκατάσταση της τάξης: Ο Λάμπρος γιορτάζει στις 19/4. Γενέθλια το φθινόπωρο.

    Ωραίο, συναρπαστικό το διήγημα. Το είχα διαβάσει και τις προάλλες. Όπως είπε και ο Παναγιώτης, μερικοί από μάς έχουν παραπλήσιες εμπειρίες, και με ΜΕΘ… και με Bülau. Τέλος πάντων, όλα γίνονται αναμνήσεις… Και συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο για τις βασικές λειτουργίες του σώματος (τέλος του #4). Το χειρότερο που σου συμβαίνει, με μεγάλες δυσκολίες στην κίνηση κλπ., πόνους και 10 ορούς και σωληνάκια κλπ. να τα σέρνεις πίσω σου.

    Και η γραφή του Κωστή ζωντανή, διαβάζεται εύκολα και μεταφέρει όλη την εικόνα πιστά! Και με χιούμορ, όσο γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Το θέμα είναι κι επίκαιρο,. γιατί με την τωρινή επιδημία ακριβώς αυτό είναι το κυριότερο και χειρότερο, η συλλογή υγρού στον πνεύμονα με όλα τα σχετικά επακόλουθα.

  29. Georgios Bartzoudis said

    Καλή η αφήγηση. Και πολύ λεπτομερής. Ίσως με αρκετές …προσθήκες!
    Θα σχολιάσω μια μικρή λεπτομέρεια «Όχι, απόψε εφημερεύει το Παπαγεωργίου, γίνεται χαμός εκεί».
    Χαμός… δε λες τίποτα κ.Ανετάκη. Της κακομοίρας γίνεται!
    Λοιπόν, ήταν μια κυρία 72 ετών, με μια σύνταξη που μόλις έφθανε για τον άρτον αυτής τον επιούσιον. «Αρρώστησε βαριά»: Πυρετό 40, να τρέμει ολόκληρη, με δυσκολία να στέκεται στα πόδια της. Ένας δικός της άνθρωπος, που τυχαία βρέθηκε κοντά της, έκρινε ότι δεν υπήρχε χρόνος ούτε καν για να καλέσει και να περιμένει ασθενοφόρο. Την άρπαξε, την έβαλε στο αυτοκίνητό του και …βουρ για το εφημερεύον «Παπαγεωργίου».
    Χαμός και κλαυθμός και οδυρμός «ανθρωπαρίων» αναμενόντων στα επείγοντα. Στην ουρά με …150 «προηγουμένους». Μετά από 1-2 λεπτά αναμονής πέφτει κάτω. Πανικόβλητος ο δικός της άνθρωπος την αρπάζει και την πάει σε γνωστό ιδιωτικό θεραπευτήριο (ε! σύντροφοι, να που χρειάζονται και αυτά). Την περιποιήθηκαν, και σε 3 μέρες έγινε καλά. Απλώς χρειάστηκε να … «κόψει το κεφάλι της» και να βρεί 2.000 ευροπουλάκια για να πληρώσει. [Εντάξει, ουδείς …αναμάρτητος: Μέχρι να διασφαλίσουν την είσπραξη την «κρατούσαν»-για 45 λεπτά περίπου- να αναμένει όρθια στον γκισέ του λογιστηρίου τους!].
    Όπως θα καταλάβατε, η λεγόμενη πρωτοβάθμια περίθαλψη του ΕΣΥ, βρίσκεται σε προπολεμικό επίπεδο! Μέχρι και αυτός ο συμπαθέστατος Τσιόρδας, μιλούσε επί εβδομάδες ότι πρέπει να απευθύνεται ο καθένας στον γιατρό του. Ποιον γιατρό «του» καλέ μου άνθρωπε; Πού ζεις;;.
    Ναι. Τελευταία κάποιοι θυμήθηκαν και την πρωτοβάθμια περίθαλψη. Και καλά έκαναν. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
    Και βέβαια, η «πρωτοβάθμια» δεν είναι η μοναδική τρύπα από την οποία μπάζει το ΕΣΥ. Να πω και κάτι …πεζό: Έχω ακούσει ότι κανένα δημόσιο Νοσοκομείο δεν καταρτίζει ισολογισμούς, απολογισμούς κλπ. Όπερ, με δυο λόγια, σημαίνει: Χαμός στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος! (Αν κάνω λάθος, ευχαρίστως να δεχτώ … επίπληξη!).
    Να πω, συμπληρωματικά, ότι το «επεισόδιο» που διηγήθηκα έγινε επί συριζοκρατίας. Ειρήνη υμίν, σύντροφοι! Άμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ χείρονες. Δεν το …είπε κανείς αλλά το εφαρμόζουν όσοι λυμαίνονται την εξουσία εδώ και πολλές δεκαετίες. Και μην μου πείτε ότι υπάρχει πρόοδος. Ο αργός ρυθμός δεν διαφέρει πολύ από τη στασιμότητα.
    Καλή Μεγαλοβδομάδα και Καλή Ανάσταση σε όλους!

  30. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  31. # 9

    Ξέρεις κάτι που δεν ξέρουμε ;

    Μήπως έχει γενέθλία σήμερα ;

    Μήπως είναι καθολικός, γιατί σήμερα είναι η Λα;μπρή των καθολικών ;

  32. Παναγιώτης Κ. said

    @15. Πέπε (και Έφη^2) υπάρχει κάποιο κρητικό τραγούδι όπου ακούγεται το επίρρημα «σιργουλευτά».
    Αν θυμάμαι καλά το είχα ακούσει προ…αμνημονεύτων χρόνων σε μια ζωντανή εκπομπή του Λάλα στον Flash με τους Χαϊνηδες.
    Απάντηση λοιπόν και… ΥΤ. 🙂

  33. # 28

    Γιάννη με πρόλαβες στο # 31

    Το σημερινό με έκανε να ανατρέξω στο γιατροί και γιατροί που είχα γράψει παλιά και επ’ ευκαρία να απαντήσω σον Γς που το είχε σχολιάσει !

  34. loukretia50 said

    Ο πόνος είναι τρομαχτικός, όχι ο θάνατος.
    Είτε είναι συνεχής σε βαθμό ανεκτό που εξουθενώνει ή με εφιαλτική κορύφωση που επαναλαβάνεται αφόρητα συχνά, θέλεις μόνο να σταματήσει και – ακόμα πιο φριχτό-
    δε σκέφτεσαι με ποιο τίμημα.
    Όταν πονάς πολύ νομίζεις ότι είναι το χειρότερο που έχεις νοιώσει.
    Μέχρι να νοιώσεις κάτι ακόμα πιο δυνατό.
    Όμως κάθε στιγμή που υποφέρεις είναι δύσκολο να αξιολογήσεις επίπεδο σε κλίμακα 1 – 10, όπου 10 το μάξιμουμ.* Η ένταση του σωματικού πόνου ξεχνιέται όταν περάσει καιρός, μένει μια θολή, δυσάρεστη ανάμνηση, αλλά δε μπορείς να συγκρίνεις.
    Και το συνηθισμένο παράδοξο, όταν αρρωστήσουμε το μόνο που επιθυμούμε είναι να βρεθούμε στο νοσοκομείο. Κι όταν μας κυκλώνουν οι άσπρες μπλούζες το μόνο που θέλουμε είναι να το σκάσουμε. Με κάθε τρόπο.
    One Flew Over the Cuckoo’s Nest – https://youtu.be/c3Dz6FOE_Gk?t=18 Ending Scene

    * Συνηθίζουν οι γιατροί να ρωτάνε?

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    32 Παναγιώτης
    Βέεεβαια! Περίμενε.Είναι μέσα σε μαντινάδες. Να το βρω. Σιργουλευτά-σιργουλευτά. Εμείς λέμε σιργουλεύω ,σιργούλιο και σιργουλευτά.

  36. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @26. «.. Άρχισε να του μιλάει χαδευτικά, σιργουλευτά, και τό άλογο χαμήλωσε το λαιμό [..άπλωσε ο Καπετὰν Μιχάλης το χέρι του πεταχτά..]

  37. Γς said

    Αχ, αυτό το χιούμορ του χειρουργείου, του νοσοκομείου γενικώς, μπας και ξορκίσουμε το κακό

    Και με είχαν βάλει κάτω δυο μανούλια δεξιά κι αριστερά στο κρεβάτι και με τρύπαγαν μπας και βρουν καμιά φλέβα της προκοπής που τις έχουν καταστρέψει οι χημειοθεραπείες

    Και τους έλεγα ότι πάντα ήταν το όνειρό μου να με είχαν δυο νοσηλεύτριες στη μέση στο κρεβάτι

  38. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Να μου μιλεί σιργουλευτά
    για κείνα και για τ’ άλλα
    για μαγικά, για έρωτες,
    για φονικά μεγάλα.

  39. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σιργουλευτά παρακαλώ
    τη νύχτα να μισέψει
    και το σκοτίδι να χαθεί
    τ’ άστρο τσ’ αυγής να φέξει

  40. kpitsonis said

    18 Ε όχι και εισάξει . Και του εξάγω πώς θα το λέγαμε , εξάξει ;

  41. Κιγκέρι said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά!

    Σήμερα γιορτάζουν ο Βάιος και η Βάια, ονόματα που συνηθίζονται στη Θεσσαλία.

    Την περιπέτεια του Κ.Ανετάκη τη διάβασα κι εγώ προχτές, ομολογώ μ’ ένα σφίξιμο στο στομάχι. Περαστικά του κι άλλο κακό να μην τον βρεί!

    Λοιπόν, όταν κάποτε νοσηλευόταν ο πατέρας μου, πήγα στις νοσοκόμες και ζήτησα ευγενικά-ευγενικά μία πάπια.
    -Αρσενική ή θηλυκή;
    με ρώτησαν και για μια στιγμή νόμισα ότι με κορόιδευαν!

    ( Η οποία πάπια στα καθωσπρέπει λέγεται σκωραμίς..)

  42. kpitsonis said

    41 Από το σκωρ ,γεν. του σκατός , πληθ. τα σκατά .( τρισχιλιετές κι αυτό ! )

  43. nikiplos said

    40@ Εγώ συνήθως λέω και ενίοτε γράφω εισάξει και εξάξει… δεν μου κακοφαίνεται… Το εισαγάγω και εξαγάγει, το γράφο μόνο στην προσεκτική επίσημη γραφή.

    Παίδες σόρυ, ναι ο Λάμπρος την Λαμπρή, που δεν είναι των Βαΐων. Αλλά με τόσες ευχές που ανταλλάσσω σήμερα από το πρωί με εκείθεν του Ατλαντικού φίλτατους, παρασύρθηκα…

    Πάντως οι ευχές ποτέ δεν είναι εκπρόθεσμες! 🙂

  44. Κιγκέρι said

    Ο Φορτίνο Σαμάνο καπνίζει μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα:

  45. Γς said

    31:

    >Μήπως είναι καθολικός, γιατί σήμερα είναι η Λα;μπρή των καθολικών ;

    Cristo è Risorto… Alleluia…

    Ναι, δες κι εδώ

    Λοιπόν, μετά από μια κουραστική μεταμεσονύκτιο διαδρομή πάνω στα Απένινα από Μπάρι (νεμπουλε, ομίχλη να την κόψεις με μαχαίρι) πίσω από το κόκκινο φανάρι του προπορευόμενου αυτοκινήτου) φτάνουμε στη Ρώμη χαράματα. Εξοδος 1, 2 κλπ. Μπαίνω σε μια από αυτές και να το Colosseum!
    Τι να κάνω; Τόσες ώρες κάτι μπύρες κόντευαν να σπάσουν την κύστη μου.
    Κατεβαίνω και δίπλα σε κάτι θάμνους και α……

    Μετά από μερικές ημέρες στη Βάρκιζα με ξυπνάει η (έσβησα το όνομά της) που χάζευε το CNN πρωί πρωί,

    -Γιάννη έλα να δεις! Ετσι και είχαμε πάει μια εβδομάδα αργότερα στη Ρώμη θα σε έδειχνε τώρα το CNN να κατουράς.

    Ηταν ο Πάπας στο ίδιο ακριβώς σημείο να ευλογεί (Πάσχα -Μεγάλη Παρασκευή;-των καθολικών) για τους χριστιανούς που θυσιάστηκαν στο Κολοσσαίο.

  46. Πέπε said

    @16, 22:

    Προς θεού, όχι και καζαντζακικές λέξεις! Απλώς τις έχει χρησιμοποιήσει κι ο Καζαντζάκης, μαζί με άλλες λέξεις όπως «ναι», «όχι», «καλημέρα» κλπ.

    Καζαντζακικό είναι να λες «ο τόπος κι ο καιρός» αντί «ο χώρος και ο χρόνος».

  47. Theo said

    Καλημέρα!

    Διάβασα κι εγώ τις προάλλες το αφήγημα του κ. Ανετάκη.
    Θαύμασα το χιούμορ, την αντοχή και τη μαχητικότητά του, «ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων» και το ευχαριστώ που μας «κοινώνησε» τις εμπειρίες του.

    Το αφήγημα μεταφέρει πολύ καλά την ατμόσφαιρα των σοβαρών «περιστατικών», την αγωνία των γιατρών, τις αμφιθυμίες θεραπόντων και θεραπευόμενων και άλλα πολλά.

    Έχω μπει εννιά φορές σε χειρουργείο και για μεγάλες και για μικρές επεμβάσεις (θα έμπαινα και για δέκατη τον περασμένο μήνα αλλά αναβλήθηκε λόγω των μέτρων για τον κορονοϊό).

    Όταν κανείς αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες με την υγεία του, τότε αισθάνεται περισσότερο την ανάγκη επικοινωνίας με φίλους: και μ’ αυτούς που βλέπει συχνά και μ’ εκείνους που έχει καιρό να μιλήσει. Θυμάμαι, λοιπόν, το 2004, πριν από μια αφαίρεση θηλωμάτων και τις (τοπικές) χημειοθεραπείες που ακολούθησαν, να στέλνω ένα εκτενές εμέιλ με τις περιπέτειες της υγείας μου σε καμιά εξήντα-εβδομήντα αποδέκτες, και κάποιοι να παρατηρούν πως τα έγραφα από κάποια απόσταση και με χιούμορ (κάτι που δεν με διακρίνει). Και πριν από αυτή την επέμβαση και τις άλλες, ένιωθα αρκετά ήρεμος, ώστε να λέω στους γιατρούς να μη μου κρύβουν κάτι και πως καταλάβαινα τι είναι το Ca. Και νομίζω πως αυτό το οφείλω στις προσευχές των φίλων.

    Μετά τις επεμβάσεις, όταν η ανάκαμψη είναι πολύμηνη, τότε ζορίζομαι περισσότερο.

    Κι αυτό με την πάπια για το «χοντρό» δεν μπόρεσα ποτέ να το συνηθίσω. Το 1995, μετά από εφτάωρη επέμβαση στη σπονδυλική στήλη από πέντε χειρουργούς, ήμουν καθηλωμένος στο κρεβάτι, με δύο σωληνάκια για ορούς και φάρμακα κι άλλα δύο για παροχέτευση των υγρών από τις τομές. Παρ’ όλες τις προσπάθειες, δεν κατάφερα τίποτα. Κι όταν την έβδομη μέρα, πήγα στην τουαλέτα, έβγαλα μπόλικο αίμα, λόγω των αιμορροΐδων.

    Ας είναι! Υγεία και καλή καρδιά!

  48. Theo said

    47, διόρθωση:
    τον ευχαριστώ που μας «κοινώνησε» τις εμπειρίες του.

  49. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    ¨… Κάποια μέρα, μου είπαν επιτέλους τι ακριβώς μου ’χε συμβεί· το σπάνιο σύνδρομο Lemierre, που συνηθίζει να προσβάλλει εντελώς υγιείς οργανισμούς. Συγκεκριμένα, δυο βακτήρια συνεργάστηκαν για να καταβάλουν το περίφημο ανοσοποιητικό μου. Αμφότερα, μέλη της φυσιολογικής μου χλωρίδας, τα έτρεφα τόσα χρόνια στον κόρφο μου· συνωμότες, προδότες, φίδια κολοβά. Ένας στρεπτόκοκκος, πιθανότατα ο πυογενής (S. pyogenes), έκανε την αρχή, ξεκίνησε απ’ την αμυγδαλή που με πόνεσε τις πρώτες μέρες. Πίσω απ’ τις προσβολές του προδότη στρεπτόκοκκου, κρύφτηκε ένα αναερόβιο, ο ύπουλος κομάντο ονόματι… Fusobacterium necrophorum!!»

    Εχω σχολιασει στο αρχικο ιστολογιο, αλλα και σ’ αυτο τις προηγουμενες μερες!

  50. Konstantinos said

    Το αναθιβαλω το ξέρουμε κι από τον Ερωτόκριτο. Στην πρώτη σελίδα.
    https://en.calameo.com/read/00309402229a8e356e7fd?authid=8pldf2jKoOe8&page=1

  51. ΓΤ said

    ( Σήμερα το πρωί, Άγιος Νικόλαος Κουκακίου, Αγράφων 2, αλητοπαπαδίλα και πισωπόρτικη «θεία κοινωνία» https://www.zougla.gr/greece/article/paranomi-agia-metalipsi-sto-koukaki )

  52. Theo said

    Ο τίτλος του διηγήματος μού θύμισε ένα βιβλίο της Ιουλίας Namier (ή de Beausobre, από το όνομα του πρώτου συζύγου της), μιας φιλάσθενης Ρωσίδας που πέρασε κάποια χρόνια στις φυλακές και τα Γκουλάγκ της σταλινικής ΕΣΣΔ, ποτέ δεν παραπονέθηκε, ποτέ δεν κατηγόρησε κανένα, ποτέ δεν γκρίνιαξε, τα δεχόταν όλα καρτερικά, μιλούσε πάντα ευγενικά σε ανακριτές, δεσμοφύλακες, φρουρούς και συγκρατούμενους, και τις περισσότερες φορές και οι ίδιοι τις φέρονταν ευγενικά, ένα βιβλίο που το θεωρώ την καλύτερη, την πιο ανθρώπινη μαρτυρία από τις δεκάδες των τροφίμων των στρατοπέδων συγκεντρώσεως που έχω διαβάσει, το The Woman Who Could Not Die. Έφτασε εννιά φορές κοντά στον θάνατο, όσο ήταν στην ΕΣΣΔ, αλλά επιβίωσε και πέθανε στην Αγγλία στα 84 της.

  53. # 47

    Αχρείαστα νάναι αλλά τα φύλλα Αλεξάνδρειας (σένα) κάνουνε θαύματα

    10-12 φυλλαράκια σ’ ένα ποτήρι νερό για 6ώρες περίπου και σε 8-12 ώρες αφού το πιείς ξελαφρώνεις καατά ριπάς ! Φυσική διέλευση.

  54. Παναγιώτης K. said

    @38,39. Πολλές ευχαριστίες!

  55. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Με τα καλά τους και τα κακά τους οι ελληνολατινικές μας γνώσεις.. Αν ανακοινώσουν του, λχ Ολλανδού ομοιοπαθούς σου, ότι μολύνθηκε από το Fusobacterium necrophorum, μάλλον θα κουνήσει συγκαταβατικά το κεφάλι του. Αν πουν σε σένα εκείνο το «necrophorum», μάλλον θα παραλύσεις.. 🙂 🙂

  56. Theo said

    @51:

    Άσχετα με το αν ο ιερέας και οι πιστοί στο συγκεκριμένο γεγονός που αναφέρεις έπραξαν σωστά ή όχι (πριν από λίγες μέρες κατέκρινες τον μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας που απλώς ράντισε με αγιασμό κάποιες ενορίες της μητρόπολής του, απροειδοποίητα, χωρίς να προκαλεί συνωστισμό) έχω την αίσθηση πως κι εσύ και οι άλλοι δύο σχολιαστές του ιστολογίου που δεν χάνετε ευκαιρία να χύσετε τη χολή σας κατά των κληρικών και πιστών της Εκκλησίας μας αυτή τη δύσκολη περίοδο, διακατέχεστε από το σύνδρομο του «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα».
    Οι πιστοί που έχουμε κέντρο της ζωής μας τη σχέση με τον Χριστό, που τη βρίσκουμε και στις κατ’ ιδίαν προσευχές αλλά και στις ευχαριστιακές συνάξεις και τα ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας, δοκιμαζόμαστε και πονάμε με τη στέρησή τους αυτές τις άγιες ημέρες. Αλλά οι περισσότεροι το υπομένουμε αυτό σιωπηλά, όπως όλοι μας υπομένουμε τον εγκλεισμό της καραντίνας.

    Κι εσείς αυτές τις μέρες, ηδονίζεστε( ; ) με το να στρίβετε το μαχαίρι στο κόκαλο (στατιστικά, αυτές οι επιθέσεις κορυφώνονται πάντα τέτοιες μέρες· γιατί άραγε; ).
    Νομίζω, λοιπόν, πως κάποιοι, πολλοί( ; ), θεωρούν πως αν κάποια πράγματα αλλάξουν στην κοινωνία μας, θα ελευθερωθούν κι αυτοί από κάποια ψυχικά βάρη και συμπλέγματα, θα πλουτίσουν, θα είναι ευτυχισμένοι, ολοκληρωμένοι, κλπ. Από την πείρα μου θα σου πω πως τίποτα δεν θα αλλάξει για σας τους υβριστές της κι αν οι εκκλησιές κλείσουν παντοτινά, όπως έκανε ο σύντροφος Εμβέρης στη γειτονιά μας. Τα εσωτερικά σας προβλήματα θα παραμείνουν τα ίδια. Αλλού ζητήστε τις λύσεις, μέσα σας. Και δεν είναι καιρός τώρα να διχαζόμαστε ως κοινωνία.

    Φιλικά.

  57. ΚΩΣΤΑΣ said

    Βλέποντας μόνο τα σχόλια θέλω κι εγώ να συγχαρώ τον κ. Κωστή Ανετάκη. Δεν έχω τη διάθεση, ίσως και την αντοχή, να διαβάζω τέτοιες μέρες λογοτεχνία με θέματα νοσοκομεία και εντατικές.

    Στα πατριωτάκια μου (Θεσσαλούς) και σε όσους/ες αρέσει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου (επίσης πατριωτάκι μας) και ο Σ. Μάλαμας, το παρακάτω άσμα

  58. loukretia50 said

    Ε, μη μας παίρνει από κάτω!
    Για όλους είναι δύσκολη κατάσταση, περισσότερο ή λιγότερο, καθένας με τις αντοχές του.
    Η αρρώστεια απειλεί δικαίους και αδίκους, σεβασμό στο συνάνθρωπο και συμπολίτη μας οφείλουμε όλοι.
    Ο Ν.Σταυρίδης σε κάποια ταινία έλεγε: «τη χήνα για τα μετώπισθεν!» .
    ΄Οσο για το Βέγγο… https://youtu.be/GlotEqeM5fQ?t=88 Δε φαντάζομαι να έγραφε «τσηρώτα» βέβαια!

  59. loukretia50 said

    …στον πάσχοντα ειδικά

  60. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    50Konstantinos >>Το αναθιβάλω το ξέρουμε κι από τον Ερωτόκριτο.
    Ναι και το αναθιβάνω
    «Ο αήττητος ακράνης και η αμφίβολη αθιβολή»
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/04/09/akran/#comment-167304

  61. ΓΤ said

    56@

    Ας μη συνέβαιναν, να μη μιλούσαμε

  62. Theo said

    @61:
    Ας μιλούσες αποστασιοποιημένα, όχι υβριστικά.

  63. Χαρούλα said

    #41 Και στον Έβρο συνηθίζονται ονόματα …φυτικής παραγωγής. Λεμονιά, Τριανταφυλλιά, και ναι, και Βάιος, Βάγια. Επίσης γιορτάζει σήμερα ως συνώνυμη και η Δάφνη. Αλλά έχω ακούσει να γιορτάζεται σήμερα, και η Μυρσίνη, φυτοσυγγενής της Δάφνης!😊

  64. dryhammer said

    63.
    – Εισπράκτωρ! Τα δέντρα πληρώνουν εισιτήριο;
    – Όχι κύριε.
    – Λεμονιά, ανέβα!

  65. Λεύκιππος said

    Κι εχω γειτόνισσα την Ρούλα που βγαίνει από το Λιθαρούλα. Αλλά απ’ ότι μου είπε, οκτώ αδελφές, τελειώσανε τα φυσιολογικά και συνηθισμένα ονόματα.

  66. Γ-Κ said

    Μιας και πιάσαμε τις σκωραμίδες, ας πούμε ότι ετυμολογούνται από το σκωρ – του σκατός (διπλόθεμο) και την αμίδα (αμίς – αμίδος) που είναι το «δοχείο νυκτός».

  67. Καλημέρα

    Ιατρικό ενδιαφέρον πλούσιο βρήκα, λογοτεχνικό ελάχιστο, επικαλύπτεται από τα αυτοβιογραφικά στοιχεία. Το χιούμορ που βγάζει το θεωρώ μετέωρο, ή θα χρειαζότανε πολύ περισσότερο ή ας έλειπαν τα ψήγματα αφού δεν αλλάζουν την ατμόσφαιρα. Σαν παράδειγμα, ο Λεώνικος θα το έγραφε πιο «ιατρικά» ενώ εγώ θα το έγραφα με πολύ χιούμορ, διηγώντας τα όπως θα τα έβλεπα από τον άλλο κόσμο όπου τα πάντα μάταια, τα πάντα ματαιότης.

  68. Εσώκλειστος said

    Πολύ ωραία η περιγραφή της αρρώστιας. Μου θύμισε την περιγραφή που κάνει ο Θουκυδίδης για το λοιμό που σκότωσε τον Περικλή αλλά εκείνος τη σκαπουλάρησε

  69. Spiros Petropoulos said

    Συγκλονιστικό, ανατριχιαστικό,ιδίως, όταν για κακή μας τύχη, συνεργάζονται βακτήρια…Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κύριο Ανετάκη και στον Νοικοκύρη για αυτή την ανάρτηση!!

  70. ΓΤ said

    62@
    Εγώ πάντως χαίρομαι με τις ερμηνείες σου. Άκρως υβριστικά με τη στάση τους κάποια ρασόνια. (Ακόμα να σαπίσει το χέρι του Φίλη;)

  71. ΓΤ said

    63@
    Στον Έβρο είχα γνωρίσει μια υπέροχη γιαγιάκα με το σπάνιο «Συρματένια» 🙂

  72. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Μερικά σχόλια είχαν κρατηθεί, ζητώ συγγνώμη.

    19 Μόνο που την άλλη Κυριακή είναι, έστω κι έτσι, Πάσχα.

    40 Στην Κύπρο το λένε το «εξάξει» μια χαρά. Και ο Κονδυλάκης το έχει γράψει.

    44 Ναι μπράβο, ήθελα να βάλω την αναφορά και το ξέχασα

  73. nikiplos said

    56@ Είναι δύσκολο το αντικείμενο, αλλά θα πρέπει να παραδεχθούμε πως δοθεισών των περιστάσεων, μέρος του ελληνικού κλήρου και η σθεναρή αντίδρασή του δημιούργησε ερωτηματικά καχυποψίας. Όχι προσωπικά δεν χαίρομαι (η χαιρεκακία είναι ποταπό συναίσθημα άλλωστε), όταν όλα τα δόγματα αποδέχθηκαν χωρίς πρόβλημα τους κλειστούς ναούς σε όλον τον κόσμο, ακόμη και οι δήθεν απολίτιστοι μουλάδες στα θεοκρατικά καθεστώτα, κι εδώ η χάβρα των φωνών της ΔΙΣ, ακόμη και σήμερα που μιλούμε δεν έχει ξεκαθαρίσει το θέμα, στηλιτεύοντας τις παραφωνίες, πρώτη αυτή ως όφειλε.

    Δεν είναι ότι νοιάζεται για το παγκάρι (δεν θέλω να το πιστέψω, εικάζω πως κι εκείνοι έχουν τις δισταθμίες τους, ανησυχίες τους, φόβους τους), αλλά δεν κάνει και κάτι χειροπιαστό να το διαψεύσει κιόλας, κι αυτό το δεύτερο είναι που ενοχλεί.

  74. Μαρία said

    Θεία κοινωνία εν μέσω κορωνοϊού στον Ι.Ν Αγίου Σπυρίδωνος
    https://www.kerkyrasimera.gr/%CE%B8%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BD-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CF%89-%CE%BA%CE%BF%CF%81%CF%89%CE%BD%CE%BF%CF%8A%CE%BF%CF%8D-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B9/

  75. Theo said

    @70:
    Μάλλον πετάς την μπάλα στην εξέδρα, κι εγώ δεν θα απολογηθώ για τον πρώην Καλαβρύτων.

    @73:
    Αγαπητέ Νίκιπλε,
    Αυτά που έγραψα στο σχ. 56 ασφαλώς και δεν αφορούσαν εσένα.

    Η ΔΙΣ έχει ξεκαθαρίσει το θέμα. Έγραψε στην προχθεσινή εγκύκλιό της:
    Παραλλήλως, ἐπαναβεβαιώνουμε τήν σταθερή πρόθεση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά συνεργασία μέ τήν Ἔντιμο Ἑλληνική Κυβέρνηση ὡς καί μέ τούς ἁρμοδίους φορεῖς, μέ σκοπό τήν ἄμεση καί ἀποτελεσματική ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας.
    […]
    Διατρανῶστε, καί δι᾿ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, ὅτι: «μένω στό σπίτι γιατί ἀγαπῶ τόν Θεό, τόν συνάνθρωπο καί τόν ἑαυτό μου. Μένω στό σπίτι, ὄχι μόνος ἀλλά μέ τόν Θεό, τήν Θεοτόκο, τούς Ἁγίους καί ὅλους αὐτούς πού ἀγαπῶ καί μ’ ἀγαποῦν, συμμετέχοντας μέ τήν ψυχή μου στίς Ἀκολουθίες τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος. Μένω στό σπίτι καί εἶμαι βέβαιος ὅτι θά δεχθῶ τήν Χάρη τῶν Θείων Λειτουργιῶν πού θά ἱερουργηθοῦν αὐτές τίς Ἅγιες ἡμέρες, καθώς γνωρίζω καί πιστεύω ὅτι ἡ Θεία Λειτουργία τελεῖται «ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καί σωτηρίας» καί «ὑπέρ τῶν δι’ εὐλόγους αἰτίας ἀπολειφθέντων». Μένω στό σπίτι καί εἶμαι σίγουρος ὅτι ὁ Χριστός θά ἔλθει στό σπιτικό μου καί θά τό μεταμορφώσει σέ «οἶκο Θεοῦ». Μέσα σέ αὐτό τόν «οἶκο» θά κάνω Μεγάλη Ἑβδομάδα καί Πάσχα».

    Και η ανακοίνωση της Αρχιεπισκοπής για το σημερινό περιστατικό:
    <a href=https://www.romfea.gr/ekklisia-ellados/36432-i-iera-arxiepiskopi-gia-to-peristatiko-ston-in-agiou-nikolaou-sto-koukaki«Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών ερευνά όλο το περιστατικό στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικόλαου στο Κουκάκι και θα προβεί άμεσα στις δέουσες ενέργειες.

    Υπενθυμίζεται ότι οι αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου είναι δεσμευτικές για όλους τους κληρικούς της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και των Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος και πρέπει να τηρούνται απαρεγκλίτως.

    Η Ιερά Σύνοδος ακολουθεί πιστά όλες τις οδηγίες και όλες τις υποδείξεις των αρμοδίων αρχών της Πολιτείας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοιού.»

    Εγώ νιώθω πως η κυβέρνηση έδειξε μια διπροσωπία απέναντι στη ΔΙΣ και την Εκκλησία γενικότερα.
    Στην αρχή ο Κούλης μίλησε για «ατομική προσευχή» σε ανοιχτούς ναούς, αν κατάλαβα καλά.
    Μετά τους έκλεισε όλους εκτός απ’ αυτούς από τους οποίους θα γινόταν τηλεοπτικές μεταδόσεις.
    Μετά η ΥΠΕΠΘ ενθάρρυνε το αίτημα της ΔΙΣ για άνοιγμα των εκκλησιών για τη Μ. Εβδομάδα, για θ. Λειτουργίες με το απαραίτητο προσωπικό και για προσκύνημα των πιστών μετά από αυτές κι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε πως μπορεί ο κόσμος να συντάξει βεβαίωση για σωματική άσκηση και να πάει ν’ ανάψει ένα κεράκι.
    Κι όταν η ΔΙΣ εξέδωσε μια απόφαση που συνάδει με τα παραπάνω, βγήκε ο Χαρδαλιάς και μίλησε για κινδύνους από συνωστισμό (δεν υπάρχουν αυτοί οι κίνδυνοι στα σούπερ μάρκετ και στα φαρμακεία; δεν μπορούσε κάποιος, ο νεωκόρος πχ, να ελέγχει τον αριθμό των ανθρώπων που μπαίνουν στις εκκλησίες; )
    Κι ήρθε ο εκπρόσωπος της Ι. Συνόδου (που τον γνωρίζω από τα 23 και ξέρω πως είναι απόλυτα ειλικρινής) κι είπε πως για την εγκύκλιο αυτή είχαν ενημερωθεί και τα τρία συναρμόδια υπουργεία, πριν εκδοθεί και δεν υπήρξε καμιά αντίδραση.
    Και μετά την πίεση της κυβέρνησης, αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί και να δηλώσει:
    Υπό τις παρούσες συνθήκες, η Ιερά Σύνοδος δεν προτρέπει κανέναν πιστό να έλθει στην Εκκλησία.

    Οι Εκκλησίες δεν είναι ανοιχτές για τους πιστούς κι αυτό είναι το νόημα της «κεκλεισμένων των θυρών» τελέσεως των Ιερών Ακολουθιών.

    Οι εκκλησίες της Ρωσίας, της Σερβίας, της Κύπρου και της Γεωργίας (μέχρι πριν από λίγε μέρες, απ’ όσα γνωρίζω) οι ίδιες αποφάσισαν περιορισμό των πιστών στους 5 ή 10 για τις θείες Λειτουργίες και δεν το επέβαλε η πολιτεία. Σεβάστηκαν την Ορθοδοξία που είναι στοιχείο της ιδιοπροσωπίας τους. Εδώ ο φιλελεύθερος Κούλης νιώθω πως θέλησε να ταπεινώσει τη ΔΙΣ και τους πιστούς γενικότερα, αφήνοντας να νοηθεί πως θα δεχόταν κάποια μέτρα που θα αποφάσιζε η ΔΙΣ και ακυρώνοντάς μετά. (Δεν ξέρω αν αυτό δηλώνει και κάποιες ενδοκυβερνητικές διαστάσεις απόψεων και διαμάχες για αν το πάνω χέρι το έχει ο Πέτσας ή ο Χαρδαλιάς εν προκειμένω.)

  76. ΓΤ said

    74@
    Πολύ σωστά, ο Ιησούλης δεν είχε μικρόβια…

  77. Theo said

    @76:
    Δεν ξέρω αν κάνω καλά που σου απαντώ σοβαρά, αλλά η Ορθόδοξη θεολογία δεν διδάσκει πως ο Χριστός δεν είχε ως άνθρωπος ό,τι έχει κάθε φυσιολογικός άνθρωπος αλλά πως η άκτιστη θεία φύση που ενώθηκε με την ανθρώπινη στο πρόσωπό Του «ἀσυγχύτως, ατρέπτως, ἀδιαιρέτως, ἀχωρίστως» (Όρος της Δ΄ Οικ. Συνόδου) δεν επέτρεπε τίποτε να ενεργήσει επιβλαβώς.

    Όπως το θέτει ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος, ένας από τους σημαντικότερους σημερινούς θεολόγος για τη θεία Κοινωνία Η ουσία των προσφερθέντων υλικών στοιχείων, όπως ακριβώς και η ανθρώπινη φύση του Χριστού, παραμένει αναλλοίωτη – και οφείλει να παραμείνει αναλλοίωτη, διότι αλλιώς θα ήταν ωσάν ο Θεός να μετανοεί για το είδος των όντων που έπλασε και να ζητά να αφανίσει ή αλλοιώσει την φύση τους. Ωστόσο, η κτιστή αυτή ύλη υπάρχει πλέον, εν αγίω Πνεύματι, ελεύθερη από τα κτιστά της όρια, δηλαδή υπάρχει με τον τρόπο υπάρξεως της άκτιστης φύσης, «ἐνεργουμένη καὶ ἐνεργοῦσα ὑπὲρ τὸν ἑαυτῆς θεσμόν», πλήρης της χάριτος του θεωμένου σώματος του Χριστού. Τούτο σημαίνει πως τα Τίμια Δώρα, ακόμη και αν υποστούν εξωτερική φθορά (όπως, για παράδειγμα, η μούχλα) ή αναμιχθούν αθελήτως (ή και, υποθετικά, κακοβούλως) με ιούς και μικρόβια, η παρούσα χάρις δεν επιτρέπει να καταστούν επιβλαβή για την υγεία του πιστού, ακριβώς διότι, όπως πάλι ο Συμεών ο Νέος θεολόγος επέμενε, αποτελούν ήδη πραγματικότητα και παρουσία της Βασιλείας του Θεού (πρβλ. τα λόγια του Χριστού «κἂν θανάσιμόν τι πίωσιν οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψει», Μαρκ. 16,18).

  78. tryfev said

    Ο Κώστας Ανετάκης ήταν τυχερός μέσα στην ατυχία του, αλλά και γερός οργανισμός και επί πλέον είχε εξαιρετική φροντίδα από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που τον ανέλαβε. Να είναι πάντα καλά.

    Η αφήγησή του με συγκλόνισε. Πάλεψε στα μαρμαρένια αλώνια και βγήκε νικητής.

    ΄Οσο για το θέμα της αδυναμίας εκπλήρωσης της συγκεκριμένης «λειτουργίας» στην «πάπια», έχω προσωπική εμπειρία. Το Πάσχα του 2004 καθηλώθηκα για αρκετές στο κρεβάτι του εξοχικού μας στην Ακράτα από αφόρητους πόνους οφειλόμενους σε κήλες μεσοσπονδύλιου δίσκου. Δεν σηκωνόμουν σχεδόν καθόλου. ΄Οταν όμως ερχόταν η στιγμή, όσο κι αν πονούσα, σηκωνόμουν, βασταζόμενος από τη γυναίκα μου, και πήγαινα στην τουαλέτα.

    55. Δεν θέλω να αντιδικήσω μαζί σας τέτοιες μέρες, σεβόμενος το θρησκευτικό συναίσθημα το δικό σας και όσων από τους φίλους εδώ θρησκεύονται σε αντίθεση μ’εμένα. ΄Ομως, γίνομαι καθημερινά κοινωνός τόσο ακραίων απόψεων από κληρικούς κυρίως του τρίτου βαθμού ιεροσύνης, δημάρχους αλλά και απλούς πιστούς, που λυπάμαι ειλικρινά. Φωτεινές εξαιρέσεις ο Πάπας Φραγκίσκος, ο καλύτερος κληρικός που κάθισε στον θρόνο του Αγίου Πέτρου μετά τον Ιωάννη 23ο, και ένας Μητροπολίτης της Ελλαδικής Εκκλησίας, δυστυχώς δεν θυμάμαι ποιος, που δήλωσε στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ, ότι θα εφαρμόσει τις αποφάσεις της Ιεραρχίας και της Πολιτείας, αλλά δεν θα μεταλάβει ο ίδιος, εφόσον δεν μπορεί να μεταλάβει το ποίμνιό του.

  79. Νέο Kid said

    77. Μ´ άλλα λόγια, ήταν αυτό που λένε αυτές τις μέρες «ασυμπτωματικός»…😀
    Σόρυ Τεό, δεν θελω να σε ειρωνευτώ, απλά μου φάνηκε ταιριαστό «χωρατό»
    Άλλωστε επικροτώ την ουσία του σχολίου σου 56.
    Και μια μικροδιόρθωση. Στην Κύπρο δεν επιτρέπεται εκκλησιασμός . Τώρα αν γίνονται «διαρροές» ,δεν ξέρω…

  80. Χρόνια πολλά στην ΠΑΟΚάρα μας ( 94 πιάσαμε ), καλό Πάσχα στους καθολικούς, Ντον Πασκουάλε (Ντονιτσέτι) στην Μετ και Εθνικό θέατρο στις 9 !!

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εγώ, πάντως, φέτος, λόγω συνθηκών, θα καταλάβω Λαμπρή διαβάζοντας τον Παπαδιαμάντη μας. Τον ξεκίνησα από σήμερα. «Λαμπριάτικος ψάλτης». Ταξιδεύοντας με τον νου και τις λέξεις. Υποθέτω ότι δεν έχει απαγορευτεί ακόμα.

  82. Νέο Kid said

    80. Να προσέχετε οι μπαοκτσήδες γιατί είστε «ευπαθείς ομάδες». Εμείς είμαστε υπεραιωνόβιοι οπότε έχουμε ανοσία αγέλης! Χα!

  83. ΣΠ said

    80
    Έτσι.

  84. ΓιώργοςΜ said

    Αφού ζούμε σε μια μη θεοκρατική κοινωνία και (υποτίθεται πως) μια κοσμική εξουσία καθορίζει τους κανόνες, οι θρησκευτικές πρακτικές οφείλουν να συμβιβάζονται με αυτό.
    Χωρίς φαγητό και φάρμακα, χωρίς κάποιας μορφής άσκηση, κινδυνεύω υγεία, χωρίς συμμετοχή στον εκκλησιασμό όχι. Ο δε κίνδυνος της υγείας δεν είναι ατομική υπόθεση: Αν αντί για κρασί χρησιμοποιούταν κάτι δυνητικά δηλητηριώδες, θα μπορούσε ίσως να αναλάβει κάποιος την ευθύνη για τον εαυτό του (όχι ακριβώς, αλλά για χάρη της συζήτησης ας το δεχτούμε). Με τη συμμετοχή του όμως θέτει σε κίνδυνο πολύ μεγάλο αριθμό ατόμων. Εκεί θα πρέπει να τελειώνει η συζήτηση. Οι θεωρήσεις οποιασδήποτε θρησκείας είναι θέμα εσωτερικό, θεολογικό, της ίδιας της θρησκείας. Δεν αφορά την πολιτεία (του Καίσαρος κλπ)

  85. Theo said

    @78:
    Για τον πάπα Φραγκίσκο συμφωνώ και επαυξάνω. Τον θεωρώ ό,τι καλύτερο συνέβη στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τους τελευταίους αιώνες. Αλλά μάλλον δεν μπορεί ν’ αλλάξει και πολλά, με τους «δεινόσαυρους» που τον περιστοιχίζουν.

    @79:
    Το δέχομαι το χωρατό, Kid.
    Και για την εκκλησία της Κύπρου μάλλον έχω χάσει επεισόδια 🙂

  86. Theo said

    @84:
    Γενικά συμφωνώ. Στο μόνο που διαφωνώ είναι ότι για ένα ποσοστό των πιστών (μικρό, μάλλον) η θεία Κοινωνία μια φορά την εβδομάδα ή το δεκαπενθήμερο είναι απαραίτητη όσο και τα τρόφιμα. Και νομίζω πως θα μπορούσε να βρεθεί μια λύση που και κάποιες ακολουθίες να επιτρέπονταν και να μη κινδύνευε η δημόσια υγεία (πχ, στη Ρωσία ξεπλένουν σε οινόπνευμα τη λαβίδα της θείας Κοινωνίας μετά από τη μετάληψη κάθε πιστού). Αλλ’ εδώ απαγορεύεται και να ανάψει κεράκι κανείς!

    Όμως, επειδή και η Εκκλησία στη χώρα μας έχει τους θεσμούς της και «όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος», δέχομαι τις αποφάσεις της ΔΙΣ και την εμπιστεύομαι.

  87. ΓΤ said

    77@

    Παρέλειψα να αναφέρω την πηγή για το #76
    Ο Στυλιανός Καρπαθίου https://ellinofreneianet.gr/documents/best-videos/19768-tin-akrros-epistimoniki-apopsi-oti-o-koronaios-den-kollaei-me-ti-metalipsi-giati-o-christos-den-echei-mikrovia-filoxenise-i-kratiki-tileorasi-eno-o-ios-echei-metadothei-se-tesseris-ipeiroys-toy-planit.html

    «άκτιστη θεία φύση ενώθηκε […]» Ποιος ξέρει τι έπιναν στη Χαλκηδόνα…

  88. sarant said

    Eυχαριστω για τα νεότερα!

  89. spyridos said

  90. Theo said

    @87:
    Όπως συμβαίνει με όλους σχεδόν τους οψιμαθείς που πρώτα σπούδασαν κάτι άλλο και μετά θεολογία και δεν την πολυκατάλαβαν, έτσι κι ο ψυχίατρος π. Στυλιανός Καρπαθίου εκφράζει μια προσωπική γνώμη του με την οποία διαφωνούν οι έγκριτοι θεολόγοι.

  91. καλησπέρα,
    εκτός από το λινκ πριν τρεις μέρες, έχει δημοσιευθεί και αλλού;
    Είμαι σίγουρος ότι το έχω διαβάσει παλιότερα – αλλά δεν ξέρω που.
    Πιθανόν και από αυτό το ιστολόγιο σε κάποια παραπομπή παλιότερα;
    Ευχαριστώ

  92. voulagx said

    Αδιόρθωτοι ιερείς σε Κουκάκι και Κέρκυρα: Κοινωνούσαν πιστούς από την πίσω πόρτα

  93. Μαρία said

    90
    Είναι επιχείρημα αυτό; Κι ο Μεσογαίας, φίλος του Τσιόρδα, πρώτα φυσικό του ΑΠΘ τελείωσε.

  94. Theo said

    @93:
    Ναι, και μετά έκανε μεταπτυχιακά και διδακτορικό σε αστροφυσική, μηχανική, βιοϊατρικά μηχανήματα κλπ. σε Harvard και MIT, και θεολογία στον Τίμιο Σταυρό της Βοστόνης. Είναι φίλος μου από το 1971 και τον αγαπώ πολύ γιατί είναι δοτικός σε όσους έχουν ανάγκη, λαμπρός θετικός επιστήμονας, όμως θεωρώ ότι σφάλλει σε κάποια θεολογικά ζητήματα και του το έχω πει.

    Όσο για τον π. Στυλιανό Καρπαθίου, κάποιος που τα βιβλία του είναι ιατρικά (βλ. εδώ) πάει πολύ να τον παρουσιάζουμε ως εκφραστή της Ορθόδοξης θεολογίας, κατά την ταπεινή μου γνώμη πάντα.

  95. ΓΤ said

    92@

    Έχουμε άλλον έναν λόγο να τους χαρακτηρίσουμε «μπακντοράκηδες»…
    Μην ανησυχείς, θα διεξαγάγει έρευνα η ΔΙΣ, οι τυλογάστορες, με τον Χριστούλη μέχρι το αφάλι και με την τσέπη μέχρι τον αστράγαλο, θα κινηθούν με ταχύτητα θαλασσίου ελέφαντα…

  96. Κωστής Ανετάκης said

    91: Έχει δημοσιευθεί στο μπλογκ μου, λίγες ημέρες αφότου πήρα εξιτήριο απ’ το νοσοκομείο… https://otto-great-chaos.blogspot.com/2018/11/blog-post.html

  97. voulagx said

    #95 «μπακντοράκηδες»!!!

  98. @96:
    ναι. τώρα θυμάμαι. Πως έφτασα εκεί δεν θυμάμαι αλλά δεν έχει καμία σημασία.
    Μέσα σε όλα είχα αναρωτηθεί γιατί το Παπανικολάου και όχι το Παπαγεωργίου που το είχα πολύ ψηλά.
    Έφυγα από Θεσσαλονίκη όταν πρωτοάνοιξε (με το πιο άσχημο τρόπο βέβαια) αλλά όποιος το είχε επισκεφτεί επέστρεφε εντυπωσιασμένος.
    Εύχομαι τα καλύτερα.
    Ευχαριστώ

  99. Χαρουλλα said

    Theo έχω μια απορία, ειλικρινή. Πως ξεκίνησε η διαδικασία της θείας μετάληψης; Πότε και με ποιά αφορμή; Γιατί δεν μπορώ να κατανοήσω την ανάγκη ύπαρξης ύλης για να έχει κάποιος τον Χριστό μέσα του.

  100. Δυτικά Προάστια said

    Μιάς που ο σεμνός κ. Κωστής Ανετάκης αποκάλυψε (στο σχόλιο 96) την ύπαρξη του Ιστολογίου του («otto-great-chaos»), ας μού επιτραπεί να κάνω το παρακάτω διαφωτιστικό σχόλιο…

    Είναι όντως εξαιρετική η περιγραφή του κ. Ανετάκη για την προσωπική περιπέτεια υγείας που είχε… Μόνο σ’ αυτούς που δεν έχουν ζήσει παρόμοιες καταστάσεις φαίνεται ψυχοπλακωτική. Και μόνο εμείς που τάχουμε περάσει αυτά σε κάποια ΜΕΘ, είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε καλύτερα το μέγεθος του αφηγηματικού του επιτεύγματος…

    Ιδιαιτέρως χαιρετίζω το γεγονός ότι ο κ. Ανετάκης είναι φανατικός οπαδός της Ανοσίας Αγέλης, πράγμα που απέκρυψε επιμελώς στην εισαγωγή του ο κ. Σαραντάκος, άγνωστο για ποιούς λόγους…. Μεταφέρω επί λέξει, μερικά από όσα εκπληκτικά γράφει ο κ. Ανετάκης στο προσωπικό του Ιστολόγιο «otto-great-chaos» στην ανάρτηση της 5ης Απριλίου υπό τον τίτλο «Η πανδημία ως εργαλείο εκτόνωσης της καπιταλιστικής Κρίσης»…

    ΚΩΣΤΗΣ ΑΝΕΤΑΚΗΣ: «…Εν συντομία, τα επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι η τυφλή καραντίνα δεν είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης μίας πανδημίας, διότι δεν δημιουργείται ανοσία στην κοινότητα (η επονομαζόμενη ανοσία αγέλης, herd immunity) η οποία θα απέτρεπε την τακτική επανεμφάνιση της επιδημίας και τη διαρκή επανάληψη των τωρινών φαινομένων….
    …Όταν όλο και περισσότερα άτομα μέσα σε έναν πληθυσμό αποκτούν ανοσία έναντι του ιού, επειδή μολύνθηκαν και τον αντιμετώπισαν επιτυχώς ή λόγω μαζικού εμβολιασμού, ο ιός δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να βρει νέους ξενιστές για να αναπαραχθεί και να μεταδοθεί και τελικά εξαφανίζεται. Αυτή είναι η περίφημη ανοσία αγέλης…
    …Από την άλλη πλευρά, ούτε οι στρατηγικές απόκτησης ανοσίας αγέλης που ακολούθησαν χώρες όπως η Βρετανία ή οι ΗΠΑ, δείχνουν να λειτουργούν αποτελεσματικά, με εξαίρεση μόνο τη Σουηδία, για κοινωνικο-πολιτικούς λόγους τοπικού ενδιαφέροντος, που δεν είναι της παρούσης…
    …Όμως, στη φάση της συγκεντροποίησης, η κοινωνία αναπτύσσει «ανοσία αγέλης», αφού δεν μπορεί πλέον να καταναλώσει το υπερβολικά μεγάλο διαθέσιμο κεφάλαιο, έτσι αυτό, όπως και ο ιός, καταστρέφεται από την ακινησία που του επιβάλλει η συγκέντρωσή του σε ελάχιστα χέρια…»

    Σημειωτέον ότι ο κ. Ανετάκης είναι οπαδός του Ελληνοαμερικανού καθηγητή Γιάννη Ιωαννίδη (σ.σ.: ο πλέον φανατικός υπέρμαχος της Ιπποκρατικής Ανοσίας Αγέλης, ως γνωστόν…) και σφοδρός επικριτής του πανάσχετου ιεροψάλτη Τσιόδρα, πράγμα που επίσης μάς απέκρυψε ο κ. Σαραντάκος στην εισαγωγή του. Μεταφέρω επί λέξει…

    ΚΩΣΤΗΣ ΑΝΕΤΑΚΗΣ: «Και εδώ εγείρονται αβίαστα τα ερωτήματα. Για ποιον λόγο οι περισσότερες χώρες του κόσμου, οι ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη, παίρνουν μέτρα που έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την επιστημονική και οικονομική πραγματικότητα; Γιατί επιμένουν σε ένα μεσαιωνικό επιδημιολογικό πρότυπο, το οποίο θα δημιουργήσει παγκόσμια οικονομική καταστροφή ανάλογη με αυτήν του Β’ ΠΠ; Είναι δυνατόν τόσοι καθεστωτικοί επιδημιολόγοι, όπως ο κύριος Τσιόδρας, που έχουν αναλάβει την επίβλεψη των μέτρων σε κάθε χώρα, να είναι τόσο άσχετοι με το αντικείμενο; Προφανώς η απάντηση στο τελευταίο είναι σίγουρα αρνητική. Γιατί, όμως, αφού άπαντες περίμεναν την πανδημία, κανείς δεν εκπόνησε ένα ορθολογικό σχέδιο επιδημιολογικής αντιμετώπισής της; Είναι, τελικά, πράγματι στόχος αυτών των μέτρων η αντιμετώπιση της πανδημίας;»

    Ν’ αγιάσει το στόμα σας, κύριε Ανετάκη… Το ΕΡΩΤΗΜΑ είναι; Γνώριζε ο κ. Σαραντάκος ότι είστε τόσο φανατικός υποστηρικτής της Ανοσίας Αγέλης, όταν παρουσίαζε το διήγημά σας; Κι αν το γνώριζε, γιατί το απέκρυψε από τους αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου;

  101. Παναγιώτης Κ. said

    @72. Έχεις δίκιο!
    Lockdown λέγεται το σκηνικό των ημερών ημερών μας.
    Το να χάνεις τις… μέρες δηλαδή να δημιουργείται σύγχυση πως θα το πούμε; Έχει κάποιο όνομα ;

  102. Jane said

    Τι τράβηξε ο άνθρωπος…με σφιγμένο το στομάχι το διάβαζα. Ο πόνος με πι κεφαλαίο…
    Καλογραμμένο αφήγημα.
    Να είστε καλά , κ. Ανετάκη.

    Σχετικά με την ..αποβολή των στερεών , τα τράβηξα πρόσφατα επί 4 μέρες στο νοσοκομείο. Μου ήταν αδύνατον! Ήθελα αλλά δεν..
    Με τα υγρά νο πρόμπλεμ, καθετήρας. Μόλις σηκώθηκα με την περπατούρα όμως και πήγα τουαλέτα, ..έχεσα όλο το σόι των Μητσοτάκηδων.
    Τι απόλαυση! 😊

  103. Γιάννης Κουβάτσος said

  104. Theo said

    @99:
    Μα, από τον Μυστικό Δείπνο:
    «καὶ λαβὼν ἄρτον εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν. ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι λέγων· τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐν τῷ αἵματί μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν ἐκχυνόμενον» (Λουκ. 22,19-20).

  105. loukretia50 said

    Ο Κ.Ανετάκης ευτυχώς στάθηκε τυχερός.
    Όμως σ΄αυτό το αφήγημα νομίζω ότι ταιριάζουν τα Διάφανα Κρίνα, γιατί ο Θάνος Ανεστόπουλος Μέρες αργίας στον Τελευταίο σταθμό μιλούσε με το θάνατο για Τα γλυκά απελπισμένα σου αντίο και για Όλα αυτά που δεν θα δει, και περιγράφονται στο Γράμμα ενός αρρώστου (Καββαδίας) .
    Μια Κυριακή των Βαϊων έστειλε κάρτα απ΄τον Άδη.
    Μείναμε μόνοι σ΄αυτή την πόλη

    Αξίζει ν΄ακούσετε το πιάνο μετά το 8΄΄

    Ας μη γίνει η απώλεια συνήθειά μας…

  106. Νέο Kid said

    101. Ιδρυματισμός (institutionalism)
    Ιδιότυπο «ίδρυμα» μεν το σπίτι, αλλά πάντως ίδρυμα (όπως η φυλακή ας πούμε…)

  107. Triant said

    Καλησπέρα.

    Σχετικά με την ανοσία αγέλης και με την ακατανόητη καραντίνα, το φτωχό μου το μυαλό λέει ότι η καραντίνα δεν είναι βέβαια λύση αλλά καθυστέρηση μέχρι να βρεθεί η λύση. Οπότε δεν καταλαβαίνω όσους επιμένουν να επαναλαμβάνουν το προφανές λες και οι υπόλοιποι είμαστε ηλίθιοι.

  108. sarant said

    105 Μπράβο

    Παρέμπ, τα Δυτικά Προάστια μπήκαν σε καραντίνα λόγω βαταλιού

  109. Χαρούλα said

    #104 ευχαριστώ Theo.
    Τόσο απλό. Αν και εκεί ήταν χωριστά ο οίνος με τον άρτο, όπως στους καθολικούς.

  110. Παναγιώτης Κ. said

    @67. Είναι αρκετά τα λογοτεχνικά έργα που δεν μπόρεσαν να υπερβούν το «κριτήριο των 30 πρώτων σελίδων». Σύμφωνα με αυτό το κριτήριο, δίνουμε πίστωση τριάντα πρώτες σελίδες. Αν πειστούμε διαβάζοντας αυτές τις τριάντα πρώτες σελίδες τότε διαβάζουμε ολόκληρο το βιβλίο. Αν όχι τότε το σταματάμε για να μη μετατραπεί σε ψυχαναγκασμό!
    Έχω υπόψη μου γονείς που κατά κάποιο τρόπο «υποχρέωσαν» τα παιδιά τους όταν ήταν στο δημοτικό να διαβάσουν Ντοστογιέφσκι.
    Ρώτησα αυτά τα παιδιά τι τους έμεινε από…τον ψυχαναγκασμό αυτό εννοώ από την ανάγνωση και δεν είχαν κάτι να μου πουν.

    Για να μη παρεξηγηθώ. Αυτά είναι γούστα…
    Κτγμ, υπάρχει τέτοιος λογοτεχνικός πλούτος που ο καθένας μπορεί να βρει αυτό που του ταιριάζει.

  111. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    42/41 τέλος >>( Η οποία πάπια στα καθωσπρέπει λέγεται σκωραμίς..)
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/04/23/cambronne/

    Και στον Ευαγγελισμό «Σκωραμίδες» είδα κάπου.
    Επίσης είδα σ΄ένα ασανσέρ,δίπλα στο τοίχο σε μαρμαράκι σκαλισμένο,παμπάλαιο, Μόνον Ιατροί και Αδελφές. Με μαρκαδόρο έχουν διαγράψει το Αδελφές και συμπληρώνουν Νοσηλεύτριες.
    (Δεν ισχύει ούτω ή άλλως τώρα, είναι για όλους).

    Με την ευκαιρία να πω ότι όλο το προσωπικό του Ευαγγελισμού, από τους γιατρούς και τους/τις νοσηλευτές/ριες, ως τις τραπεζοκόμες και τις καθαρίστριες, ήσαν πραγματικά εξαιρετικοί, και ως άνθρωποι και ως λειτουργοί. Μετά ,με του κορονοϊού τα χαμπάρια, είδα πως πολλοί από αυτούς ήσαν απλήρωτοι από μήνες.
    https://www.tanea.gr/2020/03/26/greece/ereyna-tou-mega-apliroto-prosopiko-apenanti-ston-koronaio/

  112. tryfev said

    78. Δυστυχώς, με προεξάρχοντα δεινόσαυρο τον προκάτοχό του Βενέδικτο XVI κατά κόσμον Ιωσήφ Αλοΐσιο Ράτζινγκερ, που παραιτήθηκε (ο πρώτος εδώ και πάνω από μισή χιλιετία) υπό τη γενική κατακραυγή για τη συγκάλυψη ανομιών κληρικών και αντί να λουφάξει εξακολουθεί στα 93 του χρόνια να υπονομεύει τον Φραγκίσκο.

    Mea culpa το γεγονός ότι λησμόνησα την άψογη στάση στο θέμα της προφύλαξης των Πιστών από τον κορονοϊό του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου. Επίσης, ξαναείδα στις ειδήσεις τον Μητροπολίτη στον οποίο αναφέρθηκα «ευφήμως» στο προηγούμενο σχόλιό μου, ο οποίος είναι ο Λαρίσης.Ιερώνυμος. Τέλος, εκφράζω την αγανάκτησή μου για τα «κατορθώματα» του Κερκύρας Νεκταρίου.

  113. ΣΠ said

    Έχουμε Triant, έχουμε Sarant, λείπει ο Penint.

  114. Κωστής Ανετάκης said

    98: Όπως έγραψε παραπάνω και ο φίλος Γιώργος Κατσέας, σε κάποιο σχόλιο, «Οι πνευμονολογικές κλινικές του «Παπανικολάου» είναι υψηλού επιπέδου και διαθέτουν ικανότατο ιατρικό προσωπικό που συνεχίζει επάξια μια σπουδαία φυματιολογική – και κατόπιν πνευμονολογική – παράδοση από τη δεκαετία του ’20. Διευθυντής τα τελευταία χρόνια στην Πανεπιστημιακή Κλινική ο εξαιρετικός καθηγητής Θ. Κοντακιώτης, προκάτοχοι του οποίου υπήρξαν πανεπιστημιακοί με πλούσια πνευματικά ενδιαφέροντα», θέση την οποία προσυπογράφω. Κάπου μέσα στο αφήγημα αναφέρομαι στο γεγονός ότι στο Παπανικολάου είχαν την τεχνογνωσία και την εμπειρία να κάνουν αυτό που χρειαζόταν.

    Όσο για το Παπαγεωργίου, έτυχε να κάνω ειδίκευση στο μικροβιολογικό του εργαστήριο μόλις πρωτοάνοιξε και το ξέρω αρκετά καλά. Το τίμησα μάλιστα στο μυθιστόρημά μου Αναρούσες, που ήταν να εκδοθεί μέσα στον Μάρτιο, αλλά το έφαγε ο ιός. Το ένα τρίτο περίπου της ιστορίας διαδραματίζεται εκεί. Όμως η κατάσταση που επικρατεί εκεί τις νύχτες των εφημεριών του, είναι ανεκδιήγητη. Εκείνο το βράδυ, αποφάσισα να το ρισκάρω στο σπίτι, για να πάω την επόμενη κατά το μεσημεράκι στο Ιπποκράτειο, γιατί ήξερα ότι θα είχα λιγότερη αναμονή. Τελικά, είχα δίκιο, αν και παραλίγο ν’ αφήσω την τελευταία μου πνοή στο Ιπποκράτειο. Ο διπλανός μου στο θάλαμο του Παπανικολάου, το ίδιο εκείνο βράδυ είχε πάει με πνευμονία στην εφημερία του Παπαγεωργίου και έφτασε να ξημερώσει μέχρι να τον κοιτάξουν, μου είπε. Τελικά, και τους δυο μας ξαπέστειλαν στο Παπανικολάου…

    100: Δεν είμαι φανατικός οπαδός κανενός, αυτή είναι γενικότερη αρχή μου. Απεχθάνομαι τους φανατικούς. Απλώς, προσπάθησα να εξηγήσω στους αναγνώστες μου ότι μόνο όταν αποκτηθεί η ανοσία αγέλης παύει ένας πληθυσμός να κινδυνεύει από έναν ιό, διότι αυτά λέει η επιστημονική γνώση. Ανέφερα, ωστόσο, ότι οι μέθοδοι που υιοθέτησαν χώρες όπως η Βρετανία, για την επίτευξη της ανοσίας αγέλης δεν είχαν καλά αποτελέσματα. Όσο για τον καθηγητή Ιωαννίδη, έχω την περηφάνια ότι τον γνώριζα από τις επιστημονικές του δημοσιεύσεις, πολύ πριν τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις. Τον χρησιμοποιώ ως αναφορά, γιατί έχει το σπάνιο προσόν να είναι αμφισβητίας του επιστημονικού mainstream, χωρίς ίχνος συνωμοσιολογίας και πάντοτε με ισχυρότατη τεκμηρίωση όσων λέει.

    Όσο για τον Νικοκύρη, πιθανότατα γνώριζε τις απόψεις μου, αλλά νομίζω ότι δεν σχετίζονται άμεσα με το συγκεκριμένο κείμενο, ίσως και γι’ αυτό δεν ανέφερε κάτι. Αλλά καλύτερα ν’ απαντήσει ο ίδιος σ’ αυτό…

  115. Παναγιώτης Κ. said

    @106. Οι…ιδρυματοποιημένοι χάνουν την αίσθηση του χρόνου;
    Νόμιζα ότι αυτό που παθαίνουν είναι να μην τους ενδιαφέρει το έξω από το σπίτι.
    Είναι γνωστό το περιστατικό με τον κατάδικο (πολλά χρόνια μέσα) ο οποίος μετά την αποφυλάκισή του ξανάκανε ένα παράπτωμα για να επιστρέψει στη φυλακή. Ο έξω κόσμος πια δεν τον βόλευε!

  116. dryhammer said

    106 ιδε και
    https://www.slang.gr/lemma/22127-lamariniasi

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ας μνημονέψουμε και τον ακριβό Μάριο Χάκκα που άφησε γραφτά με μαύρη ομορφιά και χιούμορ (και) στο πάλεμά του με τον καρκίνο.

    Click to access Hakkas_nefro.pdf

  118. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @114. Κωστή, αν είχα την δυνατότητα θα σε συμβούλευα να μην παρασυρθείς και δώσεις τέτοιες εξηγήσεις σε κάποιον που επιμένει να είναι κακοήθης. Σήμερα είσαι εδώ (και σε συζητάμε) για το διηγηματάκι σου και όχι για τις πολιτικές ή επιδημιολογικές σου απόψεις.

  119. Νέο Kid said

    116. Α, δεν την είχα ακούσει τη λαμαρινίαση Dry.
    Η λαμαρίνα όλα τα καίει …

  120. ΣΠ said

    112
    Ενδιαφέρουσα η πρόσφατη ταινία Οι δύο πάπες για την σχέση του Φραγκίσκου με τον Βενέδικτο και την αλλαγή στην ηγεσία της Καθολικής Εκκλησίας.

  121. ΓΤ said

    112@

    Ο Ιερώνυμος, boss Λαρίσης, με σπαραγμό https://www.larissanet.gr/2019/01/19/ieronymos-i-ekklisia-den-echei-oute-periousia-oute-chrimata/

  122. sarant said

    114-118 Συμφωνώ. Άλλωστε ο Βάτμαν αποκλείστηκε (έως ότου επανέλθει με άλλο προσωπείο)

  123. loukretia50 said

    Δεν κινδυνεύουν από ιδρυματισμό όσοι έχουν καλές προϋποθέσεις για διέξοδο, είναι υπερβολικό να λέγεται κάτι τέτοιο.
    Και όσοι ταλαιπωρούνται κλεισμένοι σε μικρό χώρο μαζί με παιδιά, χωρίς οικονομική άνεση, τουλάχιστον δε φοβούνται πως θα τους πυροβολήσουν αν βγούν στο δρόμο.
    Υπάρχουν δυστυχώς πολύ χειρότερα.

    Και δεν παθαίνουν λαμαρινίαση όλοι οι ναυτικοί.
    Γ.Κούτρας & Θ.Μικρούτσικος – Μαρέα (ανέκδοτη ηχογράφηση)

  124. Κωστής Ανετάκης said

    118: Δεν έχω σκοπό να το συνεχίσω. Αλλά η επίκληση της λέξης «φανατικός» τόσες πολλές φορές, ομολογώ ότι με ηλέκτρισε και με υποχρέωσε να πω δυο λόγια…

  125. dryhammer said

    123. > Και δεν παθαίνουν λαμαρινίαση όλοι οι ναυτικοί.

    Φυσικά και όχι. Άλλος γλιστρά και κάνει μια μελανιά που την ξεχνά μετά από 10 λεφτά, κι άλλος στις ίδιες συνθήκες σπάει το ποδάρι του. Όπως σε όλα, χρειάζεται και το στραβό κλίμα (προδιάθεση, γονίδια, whatever) και να το φάει κι ο γάδαρος (συνθήκες, περιβάλλον). Το ένα μόνο δεν αρκεί.

  126. dryhammer said

    125 Μπαρδόν, κλήμα ήθελα να πω…

  127. ΓΤ said

    (Δήμος Ιωαννιτών: απαγόρευση κυκλοφορίας 14:00-08:00 σε συγκεκριμένα πολυσύχναστα μέρη. Καθολική απαγόρευση Σ/Κ. Λεπτομέρειες https://www.larissanet.gr/2020/04/12/apagorefsi-kykloforias-politon-sto-dimo-ioanninon/)

  128. Theo said

    @112, 120:
    Την ταινία την είδα και μου άρεσε, μέχρι συγκινήσεως. Εξαιρετικοί οι διάλογοι και οι δύο πρωταγωνιστές.
    Αλλά δεν παύει να είναι μια πολύ ωραία και εκλεπτυσμένη προπαγάνδα. Πχ, ο Βενέδικτος ξεπλένεται από τη συγκάλυψη τόσων και τόσων σκανδάλων με το να εξομολογηθεί για μια περίπτωση συγκάλυψης στον Φραγκίσκο και μετά ψ…ψ…ψ…
    Κι έτσι, «ἐλευκάνθη ὡς ἡ χιών» 🙂

  129. nikiplos said

    Συνήθως η ιδρυματοποίηση δεν συνειδητοποιείται από αυτόν που την παθαίνει… Τα σημάδια βλέπει ο ίδιος μερικές φορές. Ας πούμε δεν θέλει να βγει, να δει κόσμο, να συγχρωτιστεί με ανθρώπους. Όλα αυτά είναι παραλλαγές μιας ήπιας κατάθλιψης εικάζω, αλλά ίσως οι ειδικοί ξέρουν περισσότερα.

    Όποιος κάθεται μέσα πάντως, κάτι πρέπει να κάνει ειδάλλως θα τον πάρει από κάτω το θηρίο… 🙂

  130. Theo said

    @117:
    Ευχαριστώ, Έφη, για το κείμενο του Χάκκα.
    Πριν από τριάντα και βάλε χρόνια, είχα διαβάσει τον Τυφεκιοφόρο του εχθρού και τον Μπιντέ (μου τα δάνεισε φίλος από τον Περισσό, που τον είχε γνωρίσει), με ανάμικτα συναισθήματα: θαυμασμός για την ειλικρίνεια κι ενόχληση για τις χυδαιολογίες του. Αλλά τούτο δω είναι διαμαντάκι.

  131. «Ιογενής πνευμονία» του Λορεντζάτου. Αφού βάλαμε μπρος τις αφηγήσεις ιατρικών περιπετειών.

  132. 120 Με τόσες σκωραμίδες στα σχόλια διάβασα «οι δύο πάπιες».

    Το διήγημα το είχα διαβάσει στο μπλογκ του κ. Ανετάκη μάλλον πέρσι, και δεν θα σχολιάσω επειδή είχα φρικάρει άσκημα με τη φοβερή διήγηση (άρα πέτυχε τον σκοπό του).

  133. Νέο Kid said

    Στο “γλέντι στον καιρό της πανούκλας” του Αλεξάνδρου Πουσκίνου πάντως, ο παπάς διαλύει το γλέντι σε ρόλο χαρδαλόμπατσου…

  134. sarant said

    127 Αν θυμάμαι καλά, στον νομό Ιωαννίνων έχει καιρό να παρατηρηθεί κρούσμα.

  135. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Δύσκολη μέρα η σημερινή, τώρα κατάφερα να έρθω στο σπίτι.

    Ωραίος ο Κωστής Ανετάκης που έβαλες Νικοκύρη, απολαυστικός για άλλη μια φορά αν και λίγο πιο πλατιασμένος και περιγραφικός, αλλά δεν το θεωρώ κανονικό του διήγημα αλλά ένα ψυχικό ξαλάφρωμα. Βέβαια δεν έχω την τύχη να έχω φάει μαζί του κι έτσι πάει η μούρη που θα πουλούσα στους φίλους μου.😂 Αυτό όμως μπορεί να διορθωθεί μια κι ο Κωστής είναι έστω αραιά και πού σχολιαστής εδώ, αν θέλει κι ο ίδιος, στην επόμενη (οινο)πνευματική σύναξη του ιστολογίου, μπορεί να μας κάνει την τιμή και να λαμπρύνει την μεγάλη μας παρέα με την παρουσία του, νάχω μετά κι εγώ ένα πρόσωπο στην κοινωνία βρε αδερφέ.😂
    Η περιγραφή πάντως δεν μου φάνηκε ανατριχιαστική, ούτε φοβιστική, μάλλον είναι θέμα εμπειριών κι η φιλία με τον θάνατο και η μετέπειτα επίγνωση της ζωής, μόνο έτσι αποκτιέται, εμπειρικά.

    Αφιερωμένο στον Κύριο Ανετάκη με την ευχή να γίνει τελείως καλά και να μας χαρίσει ακόμη ένα όμορφο διήγημα.

  136. 127, 134 αναρωτιέμαι αν έπαιξε ρόλο αυτό:

  137. 135 Άμα θες να έρθει σε μάζωξη να του εγγυηθείς πως δεν θα υπάρχουν μπάμιες στο τραπέζι.

  138. Pedis said

    Δικογραφίες σχηματίστηκαν σε Αθήνα και Κέρκυρα για τις δύο περιπτώσεις θείας μετάληψης παρά την απαγόρευση.

    Ως συνήθως, θα τους πλάσουν μια μάντρ’ αντίδωρα.

    Πρόστιμο γιατί επισκέφτηκαν Α.Τ. για ιατρική βοήθεια σε μετανάστες

    Επιβολή προστίμου για άσκοπη μετακίνηση καταγγέλλουν μέλη του συλλόγου Συντονισμός για το Προσφυγικό – Μεταναστευτικό, που επισκέφτηκαν αστυνομικό τμήμα μετά από πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας για κράτηση μεταναστών που συνωστίζονταν στο ίδιο κελί και ξεκίνησαν απεργία πείνας φοβούμενοι για την υγεία τους.

    Σύμφωνα με το ΣΥ.ΠΡΟ.ΜΕ., τα μέλη της αντιπροσωπείας του είχαν συμπληρώσει βεβαιώσεις μετακίνησης Β4 για παροχή βοήθειας σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη, αλλά οι αστυνομικοί υποστήριξα ότι τη βοήθεια δεν την είχαν ζητήσει τηλεφωνικά οι ίδιοι οι κρατούμενοι ή η αστυνομία.

    Οι δύο από τους καταγγέλλοντες, Θοδωρής Μεγαλοικονόμου ψυχίατρος, Δημήτρης Γεωργίου, γιατρός καρδιολόγος, συνόδευαν ως γιατροί τα δύο μέλη της αντιπροσωπείας Αντωνία Βαφειάδου πρ. δημοτική σύμβουλος Περιστερίου, και Χρήστος Βαφειάδης καθηγητής και δημοτικός σύμβουλος Ιλίου, έχοντας όπως αναφέρουν «μαζί τους τις ιατρικές τους ταυτότητες, ιατρικά εργαλεία για εξετάσεις, καθώς και μέσα προστασίας (μάσκες, γάντια) για να τα διαθέσουν στους κρατούμενους», τους οποίους δεν μπόρεσαν να δουν.

  139. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    132 ΑτΔΧ
    >>120 Με τόσες σκωραμίδες στα σχόλια διάβασα «οι δύο πάπιες».
    χα χα, κι εγώ!

    Τον Μικ σκέφτομαι που είναι στην τραμπάλα για ναι και όχι ιατρικές ταλαιπώριες.
    Μικ, μην τσιμπάς, όλοι έχουμε πάρει το μεζεδάκι μας αλλά είμαστε σκληρά καρύδια. Αγάντα σου. Πέρνα κι εκφράσου …άνετα 🙂

  140. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    9 – Ευχαριστώ για τις ευχές Νίκιπλε αλλά δεν γιορτάζω σήμερα, δεν είμαι καθολικός😂 ούτε ορθόδοξος είμαι φυσικά γιατί είμαι άθρησκος αλλά δεν παύει να είναι ένα υπεραιωνόβιο ελληνικό κοινωνικό έθιμο αποδεκτό από την συντριπτική πλειονότητα και μια και ζώ σ΄αυτή την κοινωνία κι έχω καταφέρει να μην επηρεάζει την ζωή μου, το αποδέχομαι συμβιβαστικά, άλλωστε για τον ίδιο λόγο παντρεύτηκα και μάλιστα σε εκκλησία και βάφτισα τα παιδιά μου. Θεωρώ πως η βίαιη ανατροπή του κατεστημένου, μόνο οπισθοδρόμηση φέρνει, το αποδεικνύει αιώνες τώρα η ιστορία αλλά δεν διδάσκει η ρημάδα.😂 Η καλύτερη μέθοδος ολικής κοινωνική ανατροπής, είναι να χτίζουμε καινούρια δίπλα στα παλιά και να αφήσουμε τον χρόνο να κάνει την μεταβατική δουλειά του, το εδώ και τώρα, είναι ηλίθιο, καταστροφικό, ανεδαφικό και οπισθοδρομικό.

  141. Αγγελος said

    Έχει λεχθεί χίλιες φορές: φυσικά, μόνον αν αρρωστήσουμε όλοι, ή τέλος πάντων μεγάλο ποσοστό, και είτε πεθάνουμε είτε συνέλθουμε έχοντας αναπτύξει ανοσία, θα υποχωρήσει η επιδημία. Το ζητούμενο με την απομόνωση είναι να μην αρρωστήσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, η πλακουτσοποίηση της καμπύλης που λέγαμε, ώστε να μπορεί να παρασχεθεί νοσοκομειακή περίθαλψη στο σχετικά μικρό αλλά όχι αμελητέο ποσοστό των ασθενών που θα είναι αρκετά άσχημα ώστε να τη χρειάζονται και που μπορεί να σωθούν με οξυγόνο, σωληνάκια κλπ. ενώ χωρίς αυτά κινδυνεύουν σοβαρά. Στο μεταξύ, μπορεί και να βρεθεί φάρμακο ή εμβόλιο (μακάρι!), μπορεί και να μη βρεθεί. Ούτε για την ισπανική γρίπη βρέθηκε, αλλά πέρασε η επιδημία — αφού βέβαια σκότωσε κόσμο και κοσμάκη…
    Όλα αυτά είναι θέμα κοινής λογικής, όχι προχωρημένης επιδημιολογίας. Εξίσου προφανές είναι ότι το κλείσιμο πάμπολλων επιχειρήσεων θα βλάψει σοβαρά την οικονομία. Το ζύγισμα της βλάβης αυτής με το όφελος από την επιβράδυνση της εξάπλωσης της αρρώστιας.. — ας προσευχηθούμε να φωτίσει ο όποιος θεός τους κρατούντες, που έχουν την ευθύνη να το αποφασίσουν. Ούτε οι Ολλανδοί (παρά την παροιμιώδη τσιγκουνιά τους 🙂 ) ούτε οι Σουηδοί ιθύνοντες είναι τρελοί, ούτε όμως και όλοι οι άλλοι. Η νεκροψίαιστορία θα δείξει ποιοί έχουν δίκιο.

  142. ΚΩΣΤΑΣ said

    114 –> «…Απλώς, προσπάθησα να εξηγήσω στους αναγνώστες μου ότι μόνο όταν αποκτηθεί η ανοσία αγέλης παύει ένας πληθυσμός να κινδυνεύει από έναν ιό, διότι αυτά λέει η επιστημονική γνώση…»

    Αυτό κ. Ανετάκη το γνωρίζουμε σχεδόν όλοι, όσο αδαείς και αν είμαστε περί την ιατρική επιστήμη.

    Το ερώτημα που τίθεται καθαρά εδώ είναι αν αυτή η ανοσία θα επιτευχθεί φυσικά, με τον ιό να προσβάλει ελεύθερα όποιον συναντά στο δρόμο του ή αν θα μπορέσουμε να τον καθυστερήσουμε με την ελπίδα να ευρεθεί εμβόλιο που θα φέρει αυτή την πολυπόθητη ανοσία. Ακόμη να ελπίζουμε μήπως βρεθεί φάρμακο με το οποίο θα υπάρχει ίαση των παρενεργειών της μόλυνσης από τον κορονοϊό. Στην ουσία λοιπόν προσπαθούμε να κερδίσουμε χρόνο.

    Θα ήθελα λοιπόν – αν έχετε την καλοσύνη – να τοποθετηθείτε καθαρά επ΄ αυτού. Συγνώμη γι’ αυτό που θα πω, αλλά μου φαίνεται λίγο ασαφής η παραπάνω τοποθέτησή σας, συγχωρέστε με αν κάνω λάθος.

  143. Κωστής Ανετάκης said

    135: Επειδή όλοι οι φίλοι ήθελαν να μάθουν τι έπαθα, το έκανα λίγο περισσότερο περιγραφικό, για να καλύψω τη ζήτηση…

    Ευχαριστώ για το πολύ ωραίο κομμάτι, το τραγουδούσα με την μπάντα μου παλιότερα. Μι πιάν’ς, μι πιάν’ς… 😀 😀

  144. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @131. Από ‘δώ το φέραμε, από εκεί το φέραμε, ξεπρόβαλε και σ’ αυτό το νήμα η μουσούδα του κορονοϊού (..έστω, της προσομοίωσής του!.. 🙂 ). Την μεν «Ιογενή πνευμονία» του Λορεντζάτου απλώς την έχω ακουστά, υπ΄όψιν όμως ότι ιογενής πνευμονία είναι και η ειδική αιτία εξαιτίας της οποίας πεθαίνουν τα περισσότερα θύματα της CoViD-19..

  145. Κωστής Ανετάκης said

    142: Έχω τοποθετηθεί σε άρθρο 3000 λέξεων, επιστημονικό και πολιτικό, υπάρχει στο μπλογκ μου. Και πίστεψέ με, αυτό το «όλοι το ξέρουμε» μην το δένεις και πολύ κόμπο. Το τι έχω διαβάσει από συνωμοσιολογία και παπαρολογία αυτές τις μέρες, που μ’ έκανε να θέλω να σκίσω τα πτυχία μου, δεν λέγεται…

    https://otto-great-chaos.blogspot.com/2020/04/blog-post.html

  146. Μαρία said

    136
    Εδώ παπάς, εκεί παπάς. Πού είναι ο παπάς; Με συγκέντρωση ενοίκων μοιάζει.

  147. ΓΤ said

    134@ Παιδονόμος Σκορδαλιάς είν’ αυτός…

  148. Παναγιώτης Κ. said

    Τιμούμε τις παραδόσεις στον τόπο μας και ένα μέρος αυτών, είναι και οι θρησκευτικές.
    Αυτό για το κατ΄αρχήν.
    Πάμε όμως και στα πιο ειδικά.
    Υπάρχει μία κατηγορία ανθρώπων που επειδή έχουν μια αντικληρικαλιστική στάση την οποία συνήθως εκδηλώνουν με υβριστικό τρόπο νομίζουν ότι εξασφαλίζουν εύσημα…προοδευτικότητας.
    Παρομοίως συμβαίνει και στο πολιτικό πεδίο. Κάποιοι για να κερδίσουν εύσημα…εθνικοφροσύνης είναι υβριστικοί απέναντι σε εκείνους που αισθάνονται διεθνιστές. Ισχύει βεβαίως και το αντίστροφο…

    Πολλές φορές μου έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι διεξάγεται ένας αγώνας εκατέρωθεν επιβολής ανάμεσα σε εκείνους που θρησκεύονται και στους μη θρησκευόμενους. Κάτι δηλαδή που αντίκειται στην ελευθερία που (πρέπει να) είναι χαρακτηριστικό μιας δημοκρατικής χώρας.

    Βλέπω αίφνης θρησκευόμενους με επιμονή να προβάλλουν τις επιστημονικές περγαμηνές ανθρώπων που τους κέρδισε ο κλήρος. Τι θέλουν άραγε να καταδείξουν;
    Το κάνουν και μερικοί φίλοι μου και τους λέω ότι η θρησκευτική τους συνείδηση αλλού πρέπει να είναι στραμμένη και δεν πρέπει να αισθάνονται την ανάγκη να αποδείξουν κάτι για την πίστη τους. Είναι μια προσωπική υπόθεση. Είναι όπως η αγάπη. Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε κάτι γιαυτό το συναίσθημα. Αυτό είναι όλο.
    Αντιλαμβάνομαι την θρησκευτικότητα ως προσωπική υπόθεση η οποία πρέπει να κατατείνει σε μια μορφή πνευματικότητας. Εξάλλου αυτοί οι ίδιοι οι φίλοι μου έμαθαν το ερμηνευτικό τους τρίπτυχο: Κάθαρση, Φώτιση, Θέωση το οποίο όμως το ξεχνούν συνήθως.

  149. ΚΩΣΤΑΣ said

    145 Ευχαριστώ! για την απάντηση, κ. Ανετάκη. Διάβασα μόνο τα συμπεράσματα και να πω την αλήθεια δεν διαφωτίστηκα και πολύ. Θα το διαβάσω άλλη ώρα, όλο, με την ησυχία μου.

  150. sarant said

    141 Ωραία και η πλακουτσοποίηση!

  151. Spiridione said

    79. Ο γνωστός κάφρος
    http://www.reporter.com.cy/local-news/article/668150/binteo-espase-tin-karantina-o-morfoy-moirase-exodika-i-astynomia%CE%92%CE%99%CE%9D%CE%A4%CE%95%CE%9F?fbclid=IwAR2YEuTA5od46bd_lZfL4l1K4ZdY3Jfd64ATchAg8yFx09y_ng2Rjeu8YOs

  152. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @142. Κώστα, μόλις τώρα είδα το σχόλιό σου. Τόσον καιρό που ξεχειλώνουν (εδώ κι αλλού) τα κορονο-νήματα από απειράριθμα σχόλια, απέφυγα να συμμετάσχω στις σχετικές συζητήσεις αλλά εξαιτίας σου, θα παραβώ σήμερα αυτήν την απόφαση 🙂 .
    1) Τόσα χρόνια που τα παρεμφερή θανατικά SARS και MERS σκοτώνουν χιλιάδες ανθρώπους, έχεις δεί κανένα εμβόλιο; Τί θαρρεί ο κόσμος ότι είναι και περιμένουν αγωνιωδώς να ακούσουν από τις τηλεοράσεις την αναστάσιμη είδηση της παρασκευής εμβολίου; (Οι διαδικασίες παρασκευής, δοκιμής, ελέγχου αποτελεσματικότητας και ασφαλείας είναι πολύπλοκες, κοπιαστικές, πανάκριβες και ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ!)
    2) Αλλά ακόμη και ΑΝ αύριο παρασκευάζονταν με θεϊκή παρέμβαση τέτοια εμβόλια και διετίθεντο στην αγορά, το ξέρεις ότι δεν θα προστάτευαν ΚΑΝΕΝΑΝ σ’ αυτήν την φάση της πανδημίας; Την ειδική ανοσία την πετυχαίνει ο οργανισμός μας «ερεθιζόμενος» από τα εμβόλια και αυτό είναι ένα αποτέλεσμα που
    -ούτε επιτυγχάνεται σε όλους,
    -ούτε επιτυγχάνεται πάντα πλήρως και
    -ΟΥΤΕ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΤΑΙ ΑΜΕΣΩΣ.

    (Για τις ελπιδοφόρες «πατάτες» κάποιων από τις πολλά υποσχόμενες «θεραπείες», θα τα πούμε μιάν άλλη φορά 🙂 )

  153. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    86 – «Γενικά συμφωνώ. Στο μόνο που διαφωνώ είναι ότι για ένα ποσοστό των πιστών (μικρό, μάλλον) η θεία Κοινωνία μια φορά την εβδομάδα ή το δεκαπενθήμερο είναι απαραίτητη όσο και τα τρόφιμα.»
    Το μέτρο είναι ηλίθιο και φασιστικό Theo και καθαρά επικοινωνιακό και μεταφέρει την κρατική ευθύνη στην ατομική κι έτσι, αν είναι καλό το αποτέλεσμα σωστά πάρθηκαν αν όχι, τι άλλο να κάναμε, εμείς προσπαθήσαμε, άλλωστε δεν έχει πιάσει σε καμία χώρα έτσι όπως εφαρμόζεται.

    Προσωπικά συμφωνώ μ΄αυτό που λές για τους πιστούς αλλά ακόμη και για τους «πιστούς» τύπου Blog (ας είναι καλά όπου και νάναι). Το πρόβλημα, είναι πως η πολιτική και η θρησκευτική ηγεσία, αποτελείται από τυχοδιώκτες αλλιώς θα μπορούσαν να συνεργαστούν. Η εκκλησία είτε μας αρέσει είτε όχι, αποτελεί έναν μεγάλο κοινωνικό θεσμό (ίσως τον μεγαλύτερο) και θα μπορούσε η πολιτεία να της προτείνει συντεταγμένη λειτουργία και κοινωνία με κουταλάκια μιας χρήσης, είναι βέβαιο πως η εκκλησία έχει την δύναμη και την οργάνωση να το διαχειριστεί σωστά, εξ άλλου πόσοι πηγαίνουν στους ναούς κάθε Κυριακή; (για καθημερινή είναι αστείο να μιλούμε). Πολύ πιο εύκολα θα ακούσουν οι πιστοί τον παπά τους από οποιονδήποτε Τσιόδρα ή πολιτικάντη, να κρατούν αποστάσεις, να είναι λίγοι στις λειτουργίες, άσε που θα μπορούσε η εκκλησία να επιτελέσει «χριστιανικό» έργο, πηγαίνοντας οι ιερείς στα σπίτια των πιστών (με το αζημίωτο εννοείται😂) να κοινωνούν αλλά και να ιερουργούν περιληπτικά (ατομική ή οικογενειακή λειτουργία) όπως ο αγιασμός τα Φώτα, θα γίνονταν πρώτη είδηση στον κόσμο και θα την έβγαιναν και στο Βατικανό.

    Δυστυχώς, έχουμε κατσαπλιάδες ένθεν κακείθεν που έχουν μάθει στην αρπαχτή κι όχι έξυπνους επιχειρηματίες.😊

    Υ.Γ – Επειδή έχει χυθεί πολλή μελάνι και χολή για την κοινωνία με κουταλάκια μιας χρήσης πως και καλά ανατρέπει θεολογική θεωρία άρα και την πίστη των πιστών της, εκτός του ότι είναι για γέλια, υπάρχει το ιστορικό προηγούμενο της κατάρρευσης του κομμουνισμού, αλλά παρ΄όλα αυτά, στους ελάχιστους εναπομείναντες «πιστούς» η πίστη τους εξακολουθεί να είναι ακλόνητη.😂

    Βρε δε πα να λέω εγώ στον Gee πως ο Σαββίδης είναι επενδυτής (κι όχι επιχειρηματίας) κι ο ΠΑΟΚ ανώνυμη εταιρεία με ΑΦΜ, θα μου πεί, ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ, Ο ΠΑΟΚ ΕΙΝΑΙ ΙΔΕΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΣΑΒΒΙΔΙΔΕΣ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ και θα έχει δίκιο.😂😂😂
    Ζούμε στον καιρό που η φαντασία έχει επικρατήσει κατά κράτος της πραγματικότητας.😊

  154. Theo said

    Θυμήθηκα τώρα και τον Βαρδιάνο στα σπόρκα ένα από τα ωραιότερα διηγήματα του Παπαδιαμάντη (η ιστορία της γρια-Σκεύως, που μεταμφιέζεται σε άντρα και γίνεται βαρδιάνος (φύλακας) στα σπόρκα (μολυσμένα καράβια) με σκοπό να σώσει τον γιο της από τη χολέρα που έπληξε την Ευρώπη το 1865 που γράφει και το lifo.gr)

    Κι ένα επίκαιρο τραγούδι των Active Member https://www.youtube.com/watch?v=EE21GW4Xugo

    Ω, γλυκύ μου έαρ, σε καραντίνα
    απ’ τον ιό του τρόμου και τον τρόμο του ιού.
    Το «Μ» ξανάγινε στο φόβο μας λετρίνα
    λόγω ελλείψεως μάσκας και γαντιού.
    Ζούμε στα ερείπια όλοι μας ενός μεγαλείου,
    γέννημα νεκρό της φαντασίας μας.
    Οι στημένοι χρησμοί εκ του μαντείου
    επαληθεύτηκαν δια της παρουσίας μας.
    Κόσμος λερός και στα βάσανα λερός,
    αιώνες τώρα χαζεύει το ανεμαλώνι του.
    Ο τρόμος αντίκρυ μας καθρέφτης θαμπερός.
    Τέρμα το κάθε τόπος και το ζακόνι του.
    Έναν αιώνα πίσω στην «Πανευρώπη»,
    στου Ρίτσαρντ Καλέργη την αρχοντοπουτάνα
    κανείς δεν αντιστάθηκε σ’ αυτό το αγριοτόπι,
    γι’ αυτό και πένθιμα χτυπάει η καμπάνα.
    Κλείστε τους νεκρούς σας ξανά σε κατακόμβες,
    οι τραπεζίτες αγοράσανε τους ουρανούς.
    Στη ζωή δεν υπάρχουνε πρόβες,
    Τώρα είσαι ελεύθερος «άνθρωπε» να υπακούς.

    Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε,
    δεν κάνει στάση Γολγοθά.
    Πες ο παράξενος πως χάθηκε,
    είναι απ’ τα κρούσματα εκείνα τα ορφανά.
    Ω, γλυκύ μου έαρ, σε καραντίνα,
    οι αιμοπότες μας θέλουν σιωπηλούς
    απ’ την Αμερική μέχρι την Κίνα.
    Tώρα είσαι ελεύθερος «άνθρωπε» να υπακούς.

    Χτύπησε φέτος limit down το άγιο φως,
    από του τάφου δεν ξεμυτάει την κρύπτη.
    Κοίτα τι μας σκάρωσε ένας ιός
    και μείναμε μαλάκες πριν μείνουμε σπίτι.
    Είναι το timing, που λένε αυτοί, σωστό
    και για τους άχρηστους, λύση η καραντίνα.
    Στους σταυρούς φέτος δίπλα απ’ τον Χριστό
    θα είναι οι νεκροί απ’ το Μιλάνο ως την Κίνα.
    Κήρυξαν πανδημία, θα ανακηρύξουν και μεσσία
    το πρώτο αρπακτικό που θα λανσάρει το εμβόλιο.
    Όλα τ’ άλλα μέχρι τότε δεν έχουν σημασία,
    για το γαμώτο, λοιπόν, κάνω ένα σχόλιο.
    Σπουδαία τέχνη είν’ το ενδιάμεσο γέννησης και θανάτου
    κι όσοι το βγάλουν με αξιοπρέπεια,
    θα φύγουν με τη γλύκα αυτού του περιπάτου
    και θα ‘ναι λύτρωση, όχι συνέπεια.
    Όσο σε live streaming ο φόβος απλώνεται,
    τόσο θα γεμίζουμε άθυμους δειλούς,
    κι όσο η πρεμιέρα θα ματαιώνεται,
    θα είσαι ελευθερος, άνθρωπε, να υπακούς.

  155. mitsos said

    Καλησπέρα
    Ευχαριστούμε Νοκοκύρη ( και Νίκιπλος διότι πατησα την παραπομπή σου αλλά δεν το διάβασα )
    Καλή πέννα , άνθρωπος που ξέρει να παρατηρεί και να μαθαίνει. Και χιούμορ !
    Κατάφερε με μια εμπειρία να πιάσε το νόημα.

    Εγώ ακόμα το ψάχνω…. και έχω από το 63 γνωρίσει πολυήμερες φιλοξενίες αυτού του είδους τουλάχιστόν είκοσι ( ; ) φορές σε τουλάχιστον 15 ιδρύματα του Λεκανοπέδιου.
    Όμως προειδοποιώ εν έχω κουραστεί … ακόμα.
    Όσο για την πάπια. Ο άνθρωπος προσαρμόζεται και σε χειρότερα … Απλά δεν έχουν όλοι τόσο καλή πέννα σαν του Κωστή Ανετάκη.

  156. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    74
    τη λειτουργία τέλεσε ο Μητροπολίτης Κέρκυρας και Παξών Νεκτάριος, που μάλιστα κοινώνησε πιστούς, και παρόντες, μεταξύ των περίπου 20 πιστών, ήταν η Δήμαρχος Κεντρικής Κέρκυρας Μερόπη Υδραίου και ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του ίδιου Δήμου Δημήτρης Μεταλληνός.
    …η επίσημη αυτή λειτουργία, με παραβίαση των μέτρων για την πανδημία του κοροναϊού, αφιερώνεται στο «θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα» που έσωσε την Κέρκυρα από την… πανώλη το 1630!
    https://tvxs.gr/news/ellada/mitropolitis-kai-galazioi-aytodioikitikoi-parabiasan-tis-apagoreyseis-stin-kerkyra

  157. ΓΤ said

    151@

    Απ’ τον Κόρφου στον Μόρφου…

  158. ΚΩΣΤΑΣ said

    152 Γιώργο, κάπου έχω διαβάσει (δεν θυμάμαι πού) ότι η ανθρωπολόγος Μάργκαρετ Μιντ εντοπίζει την απαρχή του πολιτισμού σε ένα θεραπευμένο μηριαίο οστό. Αυτό γιατί, σε αντίθεση με την αγέλη όπου το λαβωμένο ζώο εγκαταλείπεται, στον άνθρωπο εκείνον κάποιος παρείχε βοήθεια. Η φροντίδα στον συνάνθρωπο είναι ίδιον του ανθρώπινου πολιτισμού.

    Έστω και μάταια λοιπόν αν προσπαθούμε (που δεν θέλω να το πιστεύω) καλώς κάνουμε, αλλιώς ας εξομοιωθούμε με τα ζώα, ανοσία αγέλης. Αλλά αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι… 🙂

  159. Theo said

    @153:
    Εν μέρει συμφωνούμε, Λάμπρο μου 🙂

    Και κοίτα (στην τρίτη φωτογραφία) πόσοι μπάτσοι επιστρατεύτηκαν για να συλλάβουν τον «εγκληματία» ιερέα που κοινώνησε ένα πατέρα με τα δυο παιδιά του στο Κουκάκι: https://www.youtube.com/watch?v=g3ysDylDggs
    https://www.romfea.gr/enoriaka/36440-tora-astunomia-ejo-apo-to-nao-tou-agiou-nikolaou-sto-koukaki

    Να τηρούνται οι απαγορεύσεις της Πολιτείας και της ΔΙΣ, δεν λέω όχι.
    Αλλά ποιους έβλαψαν αυτά τα τρία άτομα που πήγαν στο παραπόρτι της εκκλησίας, για να δικαιολογείται τέτοια κινητοποίηση;

    Μήπως για να κερδίζει πόντους ο Χαρδαλιάς;
    O Χαρδαλιάς ζητεί παρέμβαση εισαγγελέα για την παράνομη Θεία Κοινωνία στο Κουκάκι. Σωστά. Μη ξεχνάμε ποιος είναι ο Θεός αυτές τις μέρες εδώ…

  160. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @158. Επ ουδενί δεν εννοούσα ότι πρέπει να σταματήσουν οι προσπάθειες- το αντίθετο!. Εννοούσα μόνο ότι «οι διαδικασίες παρασκευής, δοκιμής, ελέγχου αποτελεσματικότητας και ασφαλείας είναι πολύπλοκες, πανάκριβες και ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ» (άρα, δεν χρειάζεται να τρώμε την παραμυθένια αγωνία «αχ, να προλάβουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα το εμβόλιο για να σωθούμε») και πως «ακόμη και αν παρασκευάζονταν αύριο το εμβόλιο, ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕ ΚΑΝΕΝΑΝ Σ’ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΦΑΣΗ» επειδή «η ειδική ανοσία δεν επιτυγχάνεται σε όλους και ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕΝ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΤΑΙ ΑΜΕΣΩΣ- θέλει κι αυτή τον χρόνο της..».
    (Αν έχω δίκιο, θα μου το πεις εσύ κατά το φθινόπωρο.. 🙂 )

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ραντεβού στη Σαμαρκάνδη. Γαμώτο δηλαδή.
    https://www.larissanet.gr/2020/04/12/penthos-stin-erevnitiki-koinotita-tis-kritis-thyma-tou-koronoiou-o-theodoros-papazoglou/

  162. Μάκης said

    Δεν ξέρω αν ενδιαφέρει, αλλά εμείς εδώ στο Άαχεν έχουμε ναό προς τιμή της αγίας Κορώνας, που στα ελληνικά νομίζω λέγεται αγία Στεφανία. Έχουμε και τα οστά της μέσα στο ναό, είχε γράψει τις προάλλες και το Ρόιτερ https://www.reuters.com/article/us-health-coronavirus-germany-saint/german-cathedral-dusts-off-relics-of-st-corona-patron-of-epidemics-idUSKBN21C2PM

  163. sarant said

    154 To πρώτο τραγούδι για για την πανδημία;

    161 Ρε τον καημένο….

    162 Γείτονες βλέπω. Άμποτε να τελειώσει αυτό το κακό να με κεράσεις μια μπίρα απέναντι στην αγία Κορόνα.

  164. Γς said

    126:

    >125 Μπαρδόν, κλήμα ήθελα να πω…

    https://caktos.blogspot.com/2014/05/blog-post_3664.html

  165. @114
    Σας ευχαριστώ πολύ.
    Καλή συνέχεια εύχομαι.

  166. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    107 – «Σχετικά με την ανοσία αγέλης και με την ακατανόητη καραντίνα, το φτωχό μου το μυαλό λέει ότι η καραντίνα δεν είναι βέβαια λύση αλλά καθυστέρηση μέχρι να βρεθεί η λύση. Οπότε δεν καταλαβαίνω όσους επιμένουν να επαναλαμβάνουν το προφανές λες και οι υπόλοιποι είμαστε ηλίθιοι.»

    Όχι Triant δεν είστε ηλίθιοι, μια χαρά έξυπνοι είστε αλλά παράλληλα, παίζει να είστε και φοβισμένοι και πολλοί τρομοκρατημένοι, κάποιοι γιατί ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, κάποιοι γιατί έχουν μικρά παιδιά, κάποιοι άλλοι γιατί είναι στον χαρακτήρα τους, σε κάθε περίπτωση, όποιος παίζει με τον θάνατο (και με την ζωή λέω εγώ) είναι ΗΛΙΘΙΟΣ.
    Δεδομένου όμως ότι ο φόβος και δη ο πανικός επικρατεί της λογικής, γιατί είστε φοβισμένοι κλπ;

    Το θέμα, είναι η πληροφόρηση, είναι σωστή και αντικειμενική; θεωρώ πως όχι, είναι ΑΚΡΙΒΩΣ το αντίθετο και εξηγούμαι, ή μάλλον ας ξεκινήσω με την καραντίνα που λές.
    Κατ΄αρχάς εκτός του ότι δεν ξέρουμε την διάρκεια της καραντίνας 1,2,3,4,5 μήνες; πόσο;;; αυτό που εφαρμόζεται δεν είναι καραντίνα αλλά ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ μια εγκληματική καραμπίνα που έχει στοιχίσει δεκάδες χιλιάδες ζωές στην πιο ανεπτυγμένη περιοχή του πλανήτη, ΓΙΑΤΙ;;;
    Κάνε μια απλή σύγκριση με την ανατολική και νότια Ασία που ξεκίνησε η επιδημία και πές μου αν δεν σε σοκάρει, και μιλούμε πως εκεί κατοικούν τουλάχιστον πενταπλάσιοι άνθρωποι από την Ε.Ε (αν θές βάλε και τις ΗΠΑ, εγώ δεν θα βάλω την Ινδια) δεν γίνεται ρε φίλε να μην αναρωτηθείς, μήπως πάει κάτι λάθος;
    Είναι δυνατόν όλη αυτή η περιοχή με αυτόν τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ πληθυσμό να έχει λιγότερα θύματα απ΄ότι έχει η Ιταλία μόνη της; μιλούμε για 2δις από την μία και 60 εκατομμύρια από την άλλη.
    Η λογική λέει πως ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης ενός προβλήματος, είναι ο αποδεδειγμένα πιο πετυχημένος και το αμείλικτο ερώτημα, είναι γιατί ΚΑΜΙΑ δυτική χώρα, ενώ είχε τον χρόνο, δεν ακολούθησε το παράδειγμα οποιασδήποτε ανατολικής και νότιας ασιατικής χώρας; κι ακόμη χειρότερα, γιατί επιμένουν στον εγκληματικά καταστροφικό τρόπο; Είναι ανίκανες όλες οι δυτικές καπιταλιστικές κυβερνήσεις; οκ, και τότε γιατί τις εμπιστευόμαστε;

    Σε παρακαλώ μη μείνεις σ΄εμένα και τις όποιες συνωμοσιολογικές ασυναρτησίες νομίζεις πως λέω και δές αυτό που σου δείχνω.
    Κοίτα την πληροφόρηση των ΜΜΑ τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο, ΚΑΙ τον Φβρουάριο, αλλά ακόμη και την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου και σύγκρινέ την με αυτήν από τις 10 Μαρτίου και μετά, πότε λένε την αλήθεια;

    Αν θέλεις, ρίξε και μια ματιά στις περιοχές που έχουν πληγεί περισσότερο αλλά και σ΄αυτές που έχουν πληγεί λιγότερο και βγάλε όποιο συμπέρασμα θέλεις, είμαι βέβαιος όμως πως θα συλλογιστείς πως κάτι δεν πάει καλά, κάτι δεν δένει. Προσωπικά δεν ξέρω τι, υποθέσεις κάνω βασισμένες σε δεδομένα αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι και σωστές, θα περιμένω να κρίνω εκ του αποτελέσματος.

    Υ.Γ – Το μένουμε σπίτι, είναι ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ.

    Αυτή την είδηση την άκουσες ή την είδες στα ΜΜΑ; Περίμενα μήπως την αναφέρει κάποιος εδώ αλλά κανείς!!! Ποιές είναι αυτές οι γυναίκες; γιατί δεν τις έδειξαν τα κανάλια; Ακόμη κι εγώ που την είδα τυχαία στο τάμπλετ μου πρίν τρείς μέρες, έψαχνα μετά να την βρώ γιατί είχε χαθεί μετά από μια ώρα.
    Δεν είναι απλό το μένουμε σπίτι γιατί δεν έχουμε όλοι ίδια και άνετα σπίτια κι ούτε τις ΑΡΙΣΤΕΣ οικογενειακές σχέσεις που είναι ΒΑΣΙΚΗ προϋπόθεση για έναν μακροχρόνιο εγκλεισμό. Κι ακόμα είμαστε στην αρχή.

    https://www.alfavita.gr/koinonia/318440_treis-dolofonies-gynaikon-stis-imeres-tis-karantinas

  167. sarant said

    168 Δυστυχώς ετσι είναι, η ενδοοικογενειακή βία έχει αυξηθεί

  168. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    154 Theo, το φύλαγα για τη Μ. Εβδομάδα 🙂

    163 Εεε! και Δημήτρης Μητσοτάκης με τα Κοροναϊκά του («Θα περάσει κι αυτό», ‘Πίστη Φαρμάκι» ) και οι Ετσι Ντε «Παλουκώσου λοιπόν» και «το Διάταγμα» (προχτές παραπροχτές κάπου τα βάλαμε 🙂 ) . Οι κόρες, δεν σ΄ενημερώνουνε; 🙂

  169. nikiplos said

    Πάντως όσα βήματα να κάνει η ανθρωπότητα, το άτομο (ένας άνθρωπος δηλαδή), είναι αδύνατον να συνειδητοποιήσει τη φθαρτότητά του. Ασχέτως αν συχνά το δηλώνει, το γράφει, ή δήθεν φιλοσοφεί πως είναι συμβιβασμένος κλπ. Τους μόνους που είδα συμβιβασμένους με κάτι τέτοιο, ήταν κάτι γέροι ανήμποροι, που κι αυτοί πάλι πίστευαν σε κάποιο θαύμα, που θα έπεμπε ο ουρανός.

    Δεν είναι εύκολο να συνειδητοποιήσει κανείς ούτε και να τιθασεύσει ένα τούνελ του χάους που του δείχνει την πόρτα του τέλους, έτσι ξαφνικα, αναπάντεχα, αμείλικτα. Δεν θέλει να το πιστέψει, ούτε να το συνειδητοποιήσει, ούτε να το δεχθεί, με τον έναν ή άλλον τρόπο.

    Ίσως αυτό να εκπέμπει η συγκλονιστική φωτογραφία του Φορτίνο Σαμάνο, ενός ανθρώπου που αψήφισε και πήρε το χρόνο του, έκανε το τσιγάρο του, κοιτώντας κατάματα τους μέλλοντες δολοφόνους του. Έναν άνθρωπο που ενδεχομένως να αποδέχεται αυτό που θα του συμβεί χωρίς καμία φιλοσοφία, αγέρωχα και με αξιοπρέπεια…

    Περί πάπιας κλπ. Από ατύχημα είχα μείνει σε ακινησία 20 μέρες στο Παίδων. Όλα συνηθίζονται. Ίσως και με λίγη χημεία, κοκτέηλ κλπ. Πάντως δύο πράγματα μου έχουν μείνει από τότε, που με τίποτε δεν μπόρεσα να αποδεχθώ: Τα ουρλιαχτά των μητέρων που έχαναν τα παιδιά τους, κι εκεί σε τούτο το νοσοκομείο, αυτό είναι συχνό, σχεδόν καθημερινό, αφού όλα τα σοβαρά περιστατικά πάνε εκεί. Το γεγονός πως επειδή δεν έβλεπα, με αγκάλιασαν και μου έκαναν παρέα όλα τα δύσμορφα παιδιά τα βαριά περιστατικά (υδροκέφαλα, όγκους κλπ). Καθόντουσαν να τα ψηλαφήσω, χαμογελούσαν… Μόλις άνοιξαν τα μάτια μου, και τα έψαξα, είχαν εξαφανιστεί όλα… Δεν είναι κάτι που αντέχεται, ούτε ξεχνιέται… όση φιλοσοφία κι αν το πασπαλίσεις…

  170. spyridos said

    154
    Λόου Μπαπ Τέο?
    Με ξαφνιάζεις.

    163

    Λεωνίδας Μπαλάφας – Καραντίνα (Ο κορωνιός) 18 Μαρτίου

    Active Member – Ω γλυκύ μου έαρ (σε καραντίνα) 23 Μαρτίου

    Δημήτρης Μητσοτάκης – «Τα κορωνοϊκά» 26 Μαρτίου

  171. Γς said

    134:

    απ τον καιρό της κυρα Φροσύνης
    που βρέθηκε θετική στον Κορονοϊό
    και την έπνιξε στη λίμνη ο Αλή Πασάς

  172. Μαρία said

    151
    Συνέβη και εις Παρισίους. Χτες περί το μεσονύκτιο γείτονες άκουσαν μουσική απο όργανο και ειδοποίησαν τους φλίκους. Αυτοί μπούκαραν στην κλειστή κατα τα άλλα εκκλησία, βρήκαν καμιά σαρανταριά πιστούς αλλά έριξαν πρόστιμο μόνο στον παπά.
    https://www.lepoint.fr/societe/info-le-point-messe-pascale-et-clandestine-en-l-eglise-saint-nicolas-du-chardonnet-12-04-2020-2371112_23.php#

  173. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    159 – Καλά βρε Theo δεν έχω την απαίτηση να συμφωνήσεις μαζί μου 100% θα ήταν εντελώς παράλογο😂 επί της ουσίας είναι αρκετό.

    «Να τηρούνται οι απαγορεύσεις της Πολιτείας και της ΔΙΣ, δεν λέω όχι.
    Αλλά ποιους έβλαψαν αυτά τα τρία άτομα που πήγαν στο παραπόρτι της εκκλησίας, για να δικαιολογείται τέτοια κινητοποίηση;»
    Γιατί δικαιολογείται το πρόστιμο στην χειμερινή κολυμβήτρια στα Χανιά; αν υποθέσουμε που ήταν άρρωστη (που δεν) αφού ήταν μόνη της στην παραλία μέσα στο ψοφόκρυο, ποιόν θα κόλλαγε, τα ψάρια;😂

    Κι όμως φίλε μου, ΟΛΟΙ εδώ δικαιολογούν αυτά τα ηλίθια και φασιστικά μέτρα, τουλάχιστον έστω και γι΄αυτό μόνο, καταργήθηκαν οι ιδεολογικές διαφορές.😂

  174. Theo said

    @154:
    Σε πρόλαβα, δηλαδή 🙂

    @170:
    Ούτε που ξέρω τι είν’ η Λόου Μπαπ. Το άκουσα στο ραδιόφωνο και μου άρεσαν οι στίχοι κι η επαναστατικότητά του.
    Στο ΥΤ πάντως (βλ. λίκνο σχ. 154), η ημερομηνία είναι 21-3-20.

  175. ΣΠ said

    128
    Για τον πάπα Φραγκίσκο υπάρχει και το ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ Pope Francis: A Man of His Word (2018).

  176. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    137 – «Άμα θες να έρθει σε μάζωξη να του εγγυηθείς πως δεν θα υπάρχουν μπάμιες στο τραπέζι.»
    Καλά θα σ΄έχουμε σ΄άλλο τραπέζι εσένα. ΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ΚΑΛΟ ΕΕΕΕ;😂😂😂

    Ακούω την αγάπη για να μη σαλτάρω.
    Για σένα φιλαράκι.

  177. Theo said

    @173:
    Γιατί δικαιολογείται το πρόστιμο στην χειμερινή κολυμβήτρια στα Χανιά; αν υποθέσουμε που ήταν άρρωστη (που δεν) αφού ήταν μόνη της στην παραλία μέσα στο ψοφόκρυο, ποιόν θα κόλλαγε, τα ψάρια;

    Και τον άλλο στον Βόλο με το ψαροντούφεκο, τον συλλάβανε γιατί θα κόλλαγε τα ψάρια ή γιατί απαγορεύεται το ψαροντούφεκο; Εγώ κατάλαβα για το πρώτο 🙂

  178. # 153

    Μια ζωή…Λάμπρος

    Ρε φίλε αδυνατείς να καταλάβεις τι είναι ο ΠΑΟΚ για τους πιστούς του. Δεν ενδιαφέρει τον ΠΑΟΚτσή αν ο Σαββίδης είναι επενδυτής ή επιχειρηματίας, σημασία έχει να συμπεριφέρεται σωστά σαν πρόεδρος για το συμφέρον του ΠΑΟΚ κι αν συμπίπτει με το δικό του, ακόμα καλύτερα και μέχρι τώρα είναι άψογος.

    Τώρα επειδή ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ να καταλάβεις τι θα πει ΠΑΟΚτσής μάθε πως σήμερα ο Σαββίδης ανακοίνωσε -κόντρα σε όλον τον κόσμο- πως ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΚΟΨΕΙ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΤΙΣ ΑΠΟΛΑΒΕΣ ΟΛΩΝ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ΑΘΛΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΠΑΟΚ.
    Επιχειρηματικό ή επενδυτικό είναι αυτό ;;;

    Είσαι ο κλασσικός έλληνας που δεν γουστάρει ό,τι καλύτερο υπάρχει στον τομέα του, δεν είσαι ο μόνος γι αυτό στην Ελλάδα δεν έχουμε πρακτικά όπερα- το ανώτερο καλλιτεχνικό είδος και δεν έχουμε ιππόδρομο, το πιο θεαματικό σπορ-συκοφαντημένα και τα δύο- και φυσικά αντιπαοκτσής- την μόνη ομάδα που δεν κατηγορήθηκε ποτέ για δωροδοκία και την μόνη ομάδα που πάλαιψε για να πέσει η παράγκα πληρώνοντας το με βαριές τιμωρίες ενώ εσύ πανηγύριζες ένα χάρτινο πρωτάθλημα.

  179. Γς said

    Ντοcteur
    Για εγκατέστησε το Zoom

    Καιρό έχομε να κάνουμε κάνα τηλετσιμπούσι.

  180. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    143 – «Επειδή όλοι οι φίλοι ήθελαν να μάθουν τι έπαθα, το έκανα λίγο περισσότερο περιγραφικό, για να καλύψω τη ζήτηση…»

    Οι σωστοί άντρες εξηγούνται πρόσωπο με πρόσωπο κι όχι κρυμμένοι πίσω από πισιά, να έρθεις στην (οινο)πνευματική μας μάζωξη (ας κάνω το χατήρι του Χτήνους) να μας τα εξηγήσεις ΑΝΤΡΙΚΙΑ και σταράτα, μαζί με τους πολλούς μεζέδες, έχουμε και τσιπουράκι, άφθονο κρασάκι, σπέσιαλ χταποδάκι αλα Gee, και ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟ κέφι.

    Να έρθεις.

    Ίσως τραγουδούσες κι αυτό με το συγκρότημά σου (άκου μπάντα, τι ήσασταν κομάντα;😂)

  181. # 178

    Σου έγραψα για όπερες και ιπποδρομίες μήπως και σκεφτείς πως τόσοι ξένοι που λατρέψανε την αρχαία ελλάδα, βρήκανε σ’ αυτήν το θέατρο με τις τραγωδίες και τον αθλητισμό με τους ολυμπιακούς αγώνες που ήταν τα κορυφαία στην εποχή τους καλλιτεχνικά και αθλητικά γεγονότα και φυσικά αυτά είχαν αλληλοεπίδραση τους με την φιλοσοφία που αναπτύχθηκε.
    Σταματάω εδώ γιατί όπως εγώ (και όχι μόνο) δεν θέλω να δω τα πράγματα με τα δικά σου μάτια, έτσι και συ δεν μπορείς να δεις κάποια άλλα πέρα από την δική σου οπτική γωνία

  182. 176 Καλά ρε, θα φέρω το ταπεράκι μου με ταις μπάμιαις και θα κάτσω χώρια. Σκληρός 😜

  183. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    178 – Πάς καλά ρε, για δες τι γράφω, ΑΚΡΙΒΩΣ αυτά που μου λές είπα πως θα πείς και θα έχεις δίκιο!
    ΗΜΑΡΤΟΝ που λέει κι ο Γεωργίου.😂

    «Επιχειρηματικό ή επενδυτικό είναι αυτό ;;;» ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ!!! Μέγας μάγκας, με ψίχουλα θα κερδίσει δεκάδες εκατομμύρια. Υποβάλω τα σέβη μου στον κύριο επενδυτή Σαββίδη!!!

    Για σένα Gee, σε φιλώ και σε καληνυχτώ, είχα πολύ δύσκολη μέρα, θα στα πώ κατ΄ιδίαν.

  184. spyridos said

    174

    Ετσι ονόμασαν οι ίδιοι το στυλ της μουσικής τους

    https://el.wikipedia.org/wiki/Low_bap

  185. Χρήστος Π. said

    Μα είναι δυνατόν στα καλύτερα κρατικά (ουπς «δημόσια» εννοώ, ξέχασα ότι ακούγεται καλύτερα), συστήματα υγείας να συμβαίνουν αυτά που διαβάζω παρακάτω; Εμείς οι απάνθρωποι φιλελεύθεροι που θέλουμε ιδιωτικό σύστημα υγείας, το απίστευτα απαράδεκετο δικαίωμα να αποφασίσουμε αν θα μας ασφαλίσει για υγεία το κράτος ή άλλος με επιλογή μας και όχι νταβατζηλίδικα να μας αρπάζει ασφάλιστρα η κυβέρνηση, εμείς ο μπαρμπέριανς που τολμήσαμε να ονειρευτούμε μια καπιταλιστική αναπτυγμένη οικονομία που θα έχουμε το δικαίωμα να επιλέξουμε εμείς το γιατρό μας και να τον πληρώσουμε, που θέλουμε το κράτος να βοηθάει μόνο ανίκανους και αναξιοπαθούντες, και αρνηθήκαμε να κλάψουμε για… ανασφάλιστους στις ΗΠΑ με αυτοκίνητα 2,5 χιλ. κυβ. και τριώροφα σπίτια, (ο καθένας με τις προτεραιότητές του), είπαμε, εμείς είμαστε οι κακοί που βάζουμε «τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους» (μόνο που χωρίς κέρδη σε κάθε κοινωνικό σύστημα ιδιωτικό ή κρατικό οι άνθρωποι λιμοκτονούν).

    Ευτυχώς που υπάρχετε και εσείς οι φιλάνθρωποι κοινωνικοί οραματιστές όλων των αποτυχημένων σοσιαλισμών να σώζετε τη κοινωνία από μας τους μπαρμπέριανς, έστω και με πατερναλιστικούς κρατικο-ψευτοκαπιταλισμούς. Να τι λέει στο φεισμπούκ ασθενής στη Σουηδία:

    «Να ειμαι λοιπόν πάλι έξω. Οχι απο το νοσοκομειο. Απο το σπίτι μου. Δεν ειμαι καν ενα καταγεγραμμενο επισημα περιστατικό για το Σουηδικο κράτος. Είμαι ενας απο τους ανώνυμους πασχοντες που είτε επιβιωνουν είτε πεθαίνουν αβοήθητοι στο σπιτι τους. Δύο εβδομάδες μάχη με τον κορωνοιό. Ύψηλος πυρετός, βήχας, πόνοι στο σώμα, σπασμοι. 14 μέρες συνεχους αγωνιας. Δίπλα η Karin σε κάθε δύσκολη στιγμή μου. Κρατούσε το χέρι μου και απoκοιμόταν δίπλα μου. Δύο εβδομάδες που έφτασαν ωστε οποια αγάπη και θαυμασμό είχα για το Σουηδικό κράτος να την εκμηδενισουν.
    Μία χώρα που είναι τυλιγμένη με τον μύθο του κράτους που μάχεται ανά το κόσμο για τις ανθρώπινες αξιες καταδικάζει σε θάνατο οτιδήποτε μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην οικονομική του ανάπτυξη.
    Αυτό που μου έκαναν οι υπάλληλοι αυτού του κράτος, το ιατρονοσηλευτικο προσωπικό τους, όταν ζήτησα την βοήθεια τους την 11η μέρα εύχομαι να μην το πάθει άλλος άνθρωπος αλλά εύχομαι οι ίδιοι να ζήσουν τα χειρότερα και να ψοφήσουν σαν αδεσποτα σκυλιά στον δρόμο όπως κόντεψα εγώ έξω απο την κλειδωμένη πόρτα των επειγόντων περιστατικών με 39.5 πυρετο και μια υπόσχεση ότι ερχονται να με πάρουν μέσα. Ποτέ δεν ήρθαν και παρέμεινα 45 λεπτα στο έλεος του κρύου ανέμου. Είχα για αυτούς την Πανώλη του Μεσαίωνα. Είχα όμως λάδι ακόμα στο καντήλι μου. Καθίκια..

    Δεν θελω να κανω τον γενναιο όμως η αλήθεια ειναι ότι μετα απο αρκετες εμπυρετες ημερες δεν φοβομουν για την ζωη μου. Τακτοποιησα τις οικονομικες μου υποχρεωσεις, μετεφερα τα χρηματα σε μελη της οικογενειας μου ωστε αν δεν υπαρξει καλη εκβαση να μην εχουν αλλα στο κεφαλι τους. Εδινα τον αγωνα μου και οτι προκυψει.. Μια φορα μονο εβαλα τα κλαμματα. Οταν η συντροφος μου μου ειπε για εναν 35 χρονο πατερα τριων παιδιων οπου πηγε το ασθενοφορο στο σπιτι το οποιο μαλιστα καλεσε η συζηγος του για δευτερη φορα και τους ειπαν οτι δεν θα τον παν στο νοσοκομειο γιατι δεν ειναι γέρος και ειναι δυνατος και θα τα καφερει. Την αλλη μερα πεθανε. Για αυτον τον ανθρωπο εκλαψα. Οχι για μενα. Για εμενα δακρυ δεν εχυσα. Η συντροφος μου ναι. Εγω οχι. Οργη ενιωθα και νιωθω ολο αυτον τον καιρο. Οχι φοβο. Οργη διοτι το ανεπτυγμενο κατα τα αλλα αυτο κρατος με την προσδοκια της ολοενα και μεγαλυτερης αναπτυξης εχει χασει αυτο που ονομαζεται ανθρωπισμος και υπερισχυει η βαρβαροτητα που συντροφευουν τα οικονομικα διαγραμματα.

    Το Σουηδικο μοντελο λοιπον. Η συντροφος μου δουλευει σαν νοσοκομα σε νοσοκομειο. Δεν την ειχαν καν ενημερωσει οτι οι ασθενεις της ηταν υποπτοι για κορωνοιο. Οταν εγω κολλησα με αντιμετωπισαν σαν λεπρο. Οπως σας λεω. Σαν λεπρο. Το Σουηδικο μοντελο ειναι το εξης. Μας συμφερει μακροπροθεσμα οικονομικα να παρουμε μετρα? Οχι. Θα μας κοστισει πολυ περισσοτερο αν προσπαθησουμε να περιορισουμε την εξαπλωση. Ολα τα παιδια σχολειο λοιπον. Τωρα το αν κολλησουν μετα τους γονεις και τους παπουδες ααααα εκει ειναι θεμα ατομικης ευθυνης. Και βεβαια θα πανε σχολειο. Πως αλλιως ο μπαμπας και η μαμα θα πανε στην δουλεια τους. Η αξια της ανθρωπινης ζωης δεν ειναι δυνατον να κοστολογηθει. Το ποσο που δινουν για συνταξεις και την υποστηριξη των ασθενων εχει γνωστο κοστος. Οπως και το αβασταχτο κοστος του να παρουν μετρα. (Αβασταχτο. Που ομως η Ελλαδα των μνημονιων το δεχτηκε για να σωσει τους πολιτες της). Αν βαλεις λοιπον τα εξοδα που θα προκυψουν απο περιοριστικα μετρα δεν τους βγαινει με τιποτα. Ασε τους να πεθανουν λοιπον. Λεει ο πινακας λοιπον οτι στην Σουηδια εχουμε σημερα περιπου 9000 περιστατικα και πεθαναν 800. Αμ δε, εμενα δεν με εχουν μεσα. Οπως και αυτους που πεθαινουν στα σπιτια τους. Test? Τι λες τωρα. Δεν εχει νοημα. Ασε που χαλαει και την στατστικη εικονα τους προς τα εξω. Το ιδιο ειναι 9000 και το ιδιο ειναι 60000?. Οχι δα μην τρελλαθουμε. Το ιδιο 800 θανατοι αντι 5000? Φυσικα οχι. Ας μην χαλασουμε λοιπον το image του κρατους, Κανουν καλα την δουλεια τους οι εδω αρχες.
    Να αγαπαμε την Ελλαδα. Να μην μιλαμε υποτιμιτικα για αυτην. Δεν εχουμε τα χρηματα των πλουσιων ευρωπαιων αλλα εχουμε φιλοτιμο και ανθρωπια. Εν ετη 2020 ακομα διδασκουμε πολιτισμο».

  186. Triant said

    152: Για το SARS και το MERS δεν έπεσαν τόσα λεφτά.
    142: Αν κολάμε 100 – 100 θέλουμε περίπου 300 χρόνια να κολλήσουμε όλοι. Και φυσικά ένα εμβόλιο και θα αργήσει και δεν είναι χρήσιμο τώρα. Μία πιό αποτελεσματική φαρμακευτικά αντιμετώπιση όμως είναι θεμιτό να την περιμένουμε σχετικά σύντομα.
    166: Είναι δυνατόν όλη αυτή η περιοχή με αυτόν τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ πληθυσμό να έχει λιγότερα θύματα απ΄ότι έχει η Ιταλία μόνη της; Είναι, γιατί τα 60 εκ. Κινέζοι της περιοχής εκείνης δεν μετακινούνται/ταξιδεύουν όσο 50 εκ. Ιταλοί. Επι πλέον, δεν καταλαβαίνω τι έπρεπε να καταλάβω από αυτό που έγινε στην Κίνα. Κατ’ αρχάς αυτοί κλειδώθηκαν μέσα έτσι δεν είναι; Οπότε; Άσε που δεν είμαι καθόλου σίγουρος για την ακρίβεια των αριθμών που δίνουν (και) οι Κινέζοι.

    Έπειτα δεν καταλαβαίνω αυτό το θέμα με την οικονομία. Δηλαδή άμα πεθάνουν καμιά δεκαριά χιλιάδες (στην καλή περίπτωση – 1% είναι 100 χιλιάδες) στελέχη, επιστήμονες και άνθρωποι με τεχνογνωσία δεν θα πάμε πολύ πίσω; Πρέπει να πάρουμε απόφαση ότι την γαμήσαμε. Δεν υπάρχει καλή λύση, πως να το κάνουμε! Το καλύτερο είναι αυτό που κάνουμε. Καθυστερούμε μπας και γίνει κάτι καλό.

  187. Χρήστος Π. said

    Ο γελοίος Χαρδαλιάς ζητάει κατόπιν εορτής να επέμβει εισαγγελέας για τους δυο σιχαμερούς ρασοφόρους που με τη βοήθεια ηλίθιων γονέων κοινώνησαν όχι μόνο κόσμο αλλά και αθώα μικρά παιδάκια (από αυτά που πολλοί παπάδες λιγουρεύονται). Φυσικά οι τράγοι που σερβίρουν κρασί με ψίχουλα με το ίδιο κουτάλι και αρρωσταίνουν κάθε χρόνο κόσμο, δεν ήσαν μόνο αυτοί οι δύο που έγιναν αντιληπτοί. Ο εισαγγελέας πρέπει να επέμβει κατά ολόκληρης της Ιεράς Συνόδου που θέλει ανοιχτές εκκλησίες κάθε μέρα (τάχα μας μόνο για ψάλτες και κανα δυό παπάδες ενώ θα μπορούσε μετά να κλείνει τις πόρτες). Το κράτος που δεν επιβάλλει νόμους δεν έχει κύρος. Μετά μάλιστα την ανυπακοή της Ιεράς Συνόδου για δίωρα ανοίγματα εκκλησιών, έπρεπε και το κράτος να υπαναχωρήσει από την αρχική χαριστική συμφωνία και να επιβάλλει οριστικό κλείσιμο σε όλες τις εκκλησιές, τζαμιά και συναγωγές. Κλείσιμο και καμμιά λειτουργία απολύτως πουθενά. Χαριστικά ίσως μόνο μία στην Ελλάδα με τηλεοπτική μετάδοση για τις ψωνάρες.Έτσι θα πάρουν το μήνυμα οι ψωνάρες. Κινδυνεύει κόσμος για ψηφοθηρικούς λόγους και ανοχή προς τους τράγους.

  188. ΓιώργοςΜ said

    185 Δεν ξέρω τι ποσοστό από το σχόλιο είναι τρολιά και τι πραγματική θέση, αλλά ας ειπωθεί μια απάντηση, για να μη δημιουγούνται εντυπώσεις στους περιστασιακούς αναγνώστες.
    Το λάθος στο συλλογισμό είναι στην πρώτη πρόταση. Το σουηδικό μοντέλο έχει πάψει να είναι το απόλυτο πρότυπο από καιρό, η τρέχουσα κατάσταση το αποδεικνύει. Εν πολλοίς, για οικονομικούς λόγους, επειδή άρχισαν οι εκπτώσεις στις υπηρεσίες για εξυπηρέτηση απαιτήσεων προϋπολογισμού.

    Κατά τα λοιπά, Σχολιαστής εδώ έκανε διεξοδική αναφορά στο αντίστοιχο Ολλανδικό μοντέλο, το NHS στη Βρεττανία τα ίδια· όπου το σύστημα υγείας γίνεται περισσότερο μπίζνα και λιγότερο κεντρική υποδομή, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε καταστάσεις όπως αυτή που ζούμε. Εμείς, η τελευταία Σοβιετία της Ευρώπης, δεν έχουμε καταρρεύσει ακόμη, επειδή ο κρατικός τομέας της υγείας τραβάει όλο το βάρος της πανδημίας (δεν είδα να νοσηλεύεται κανένας κορονιασμένος σε ιδιωτικά θεραπευτήρια), και ο (σε μεγάλο βαθμό κρατικοδίαιτος) ιδιωτικός τομέας να προσπορίζεται κέρδη από όσους έχουν άλλα προβλήματα υγείας και δεν έχουν πλέον πρόσβαση στα κρατικά νοσοκομεία και τις υπόλοιπες δομές.
    Στο δυτικό κόσμο αρχίζει να φαίνεται ξεκάθαρα πως η αξία της ανθρώπινης ζωής αποτιμάται σε χρήμα, οπότε και η έλευση της πανδημίας είναι σχεδόν καλοδεχούμενη: Να ξεφορτωθούμε τους γέρους και τους αδύναμους, ώστε οι υπόλοιποι να προχωρήσουμε δυναμικά.

    Το παιχνίδι φαίνεται να το κερδίζουν, ανεξάρτητα από καπιταλισμούς, κομμουνισμούς και λοιπούς οικονομικούς -ισμούς, οι χώρες εκείνες που λόγω παράδοσης, καλών αντανακλαστικών, γεωγραφικής θέσης ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, επέβαλαν αυστηρά μέτρα και τήρησαν την εφαρμογή τους. Κίνα, Κορέα, Ταϊβάν, Ισλανδία, Κούβα, Αυστραλία, Ελλάδα δε μπορούν να μπουν στον ίδιο κουβά οικονομικών συστημάτων, και η αντίδρασή τους δείχνει να δουλεύει. Οι υπέρμαχοι της αυτορύθμισης έχουν τα περισσότερα θύματα.
    Μένει βέβαια να δουμε τι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις θα υπάρχουν στο κυνισμός εναντίον φροντίδας.

  189. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  190. Εν οίδα
    πως όλα τα είδα
    και του ex την γίδα …

  191. nikiplos1 said

    179@ To zoom στη δωρεάν έκδοση δίνει μόνο 40λεπτά ημερισίως. Υπάρχουν και άλλες λύσεις… 🙂

  192. nikiplos said

    191@ πχ Jitsi. Ούτε συνδρομές ούτε τίποτε… Αν θέλει κανείς μόνο βιντεοκλήσεις και με chrome ή chromium δουλεύει τέλεια.

  193. dryhammer said

    164.
    α) Αυτό που δείχνεις είναι ίσιο

    β) Από τότε μ’ εκείνον τον Ελβετό δε χάνω ούτε δλεπτο κάθε πρωί

  194. Νέο Kid said

    Μόλις είδα τους δύο Πάπες στο Νετφλιξ.
    Καλό , αφού παίζαν ηθοποιάρες και ο σκηνοθετης γατος .
    Δεν ήξερα ότι ο Φραγκίσκος ήταν χαφιές του Βιντέλα.
    Εκπαιδευτική τηλεόραση! …

  195. sarant said

    170 Α μπράβο

    191-2 Μερσί για την πρόταση.

    194 Το είχε κρατήσει η παγίδα

  196. tryfev said

    187. Προσυπογράφω. Μόνο που -χωρίς να του έχω την παραμικρή συμπάθεια- θεωρώ λίγο βαρύ τον χαρακτηρισμό του Χαρδαλιά για το συγκεκριμένο θέμα.

    Ακόμη:

    α. Διαφωνώ με τη θεωρία της ανοσίας της αγέλης.

    β. (Για την αστεία πλευρά του θέματος) Στα 21 χρόνια που ήμουν Νομικός Σύμβουλος στο Νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» και, με την ιδιότητα αυτήν, μετείχα με συμβουλευτική αρμοδιότητα, στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου, έφταναν κατ’ επανάληψη αιτήματα της Υπηρεσίας για προμήθεια σκωραμίδων αλλά και συσκευών πλύσεώς τους.

  197. ΓΤ said

    187@ κ.λπ.

    Ο ομοφοβιόλης Χρήστος Μεντζελόπουλος, αυτός ο… Σεραφείμ Πειραιώς, για το Κουκάκι, και για τη «θεία κοινωνία», που «δεν μπορεί να μεταδώσει κανενός είδους ασθένεια»
    https://www.documentonews.gr/article/kratos-en-kratei-o-peiraiws-serafeim-den-ekane-kai-tipota-paranomo-o-iereas-sto-koykaki

  198. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    186 – Εντάξει Triant, είναι προφανές πως δεν θέλεις να δείς αυτά που δείχνω.
    Εγώ μιλάω για καμιά δεκαπενταριά χώρες της περιοχής, σου λέω να συγκρίνεις τον
    τρόπο πληροφόρησης μας από τον Δεκέμβριο μέχρι τις 10 Μ αρτίου, τις περιοχές που έχουν πληγεί περισσότερο και λιγότερο στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος ή και μόνο στην Ευρώπη αν θέλεις, τον εγκληματικά καθυστερημένο και ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης των δυτικών χωρών από τις ανατολικές που ξεκίνησε το πρόβλημα και είχαν και την σχετική εμπειρία από παλιά, την εξωφρνεική διαφορά στους θανάτους που αποδεικνύει πως τα μέτρα, είναι για τα πανηγύρια αν όχι κάτι άλλο, πως το μέτρο, μένουμε σπίτι, είναι εγκληματικό (ούτε καν αναφέρθηκες στις δολοφονίες των τριών γυναικών που μέχρι τώρα δεν ξέρει κανείς ποιές είναι, ενώ για την άτυχη Τοπαλούδη έχουμε κάνει ολόκληρα κατεβατά εδώ) κι εσύ για μια επαρχία της Κίνας και για την οικονομία που δεν ανέφερα καθόλου.

    Ακόμη και σ΄αυτό όμως, «Επι πλέον, δεν καταλαβαίνω τι έπρεπε να καταλάβω από αυτό που έγινε στην Κίνα. Κατ’ αρχάς αυτοί κλειδώθηκαν μέσα έτσι δεν είναι; Οπότε;»

    Τι οπότε; αυτοί κλειδώθηκαν κυριολεκτικά, όποιος έβγαινε έξω είχε από πάνω τον δρόνο να του φωνάζει να μπεί μέσα, είχε άμεση παρακολούθηση από το κινητό που του μέτραγε την θερμοκρασία κι έδινε απευθείας τα στοιχεία στο κέντρο, και μεγάλες επιπτώσεις, επιπλέον, υπήρχαν δομές (κλειστά στάδια) που είχαν κλειστεί χιλιάδες από τις ευπαθείς ομάδες κι άλλα για καραντίνα αρρώστων κι όσων έρχονταν από το εξωτερικό,και δεν κυκλοφορούσε κανένας πάνω από τα 65 (αλλά ξέχασα, εδώ σ΄αυτή την ηλικία είναι νιάτο 😂) χτίστηκαν δύο μεγάλα νοσοκομεία σε δέκα μέρες και στην δύση όπως κι εδώ, τους κορόϊδευαν, κλπ. Τι σχέση έχουν αυτά τα μέτρα με της δύσης ή τα δικά μας, πλένουμε τα χεράκια και μένουμε μέσα αλλά όποτε μας καυλώσει βγαίνουμε έξω, όποιος έρχεται από έξω μπαίνει σε καραντίνα αλλά κυκλοφορεί ελεύθερος και μολύνει ένα σωρό κόσμο, κλείνουν μαγαζιά εκκλησίες και σχολεία αλλά αφήνουν τις μεγάλες επιχειρήσεις κλπ.

    «Άσε που δεν είμαι καθόλου σίγουρος για την ακρίβεια των αριθμών που δίνουν (και) οι Κινέζοι.» Ενώ για τα ΜΜΑ της δύσης είσαι απόλυτα σίγουρος για την εγκυρότητά τους.😂

    «Έπειτα δεν καταλαβαίνω αυτό το θέμα με την οικονομία.» Δεν μίλησα πουθενά για οικονομία, αλλά αν δεν το καταλαβαίνεις εσύ που σε επηρέασε η προηγούμενη κρίση, δεν ξέρω πως μπορώ να σου το δώσω να το καταλάβεις. Ίσως αν αύριο σας απολύσουν ή σας μειώσουν τον μισθό 50% να το καταλάβεις. Φυσικά και δεν στο εύχομαι αλλά ήδη στην Ελλάδα, είναι πολύ πάνω από τις 100,000 (το 1% που λές για την μακάβρια περίπτωση) επιπλέον στο υπάρχον 20% ανεργίας (τουλάχιστον) που βιώνουν αυτή την κατάσταση, όχι της μείωσης του μισθού, αλλά της απόλυσης. Πόσοι νεκροί θα προκύψουν από αυτό και πόσοι (ακόμη) μετανάστες δεν θα καταμετρηθούν, έτσι κι αλλιώς δεν ενδιαφέρεται κανείς, το είδαμε όλα αυτά τα χρόνια, υποτίθεται πως όλοι μαζί μπορούμε αλλά ο καθένας κοιτάει τον κώλο του.

    «Πρέπει να πάρουμε απόφαση ότι την γαμήσαμε. Δεν υπάρχει καλή λύση, πως να το κάνουμε! Το καλύτερο είναι αυτό που κάνουμε. Καθυστερούμε μπας και γίνει κάτι καλό.»

    Πάρτο εσύ απόφαση κι όποιος άλλος θέλει, εγώ αποκλείεται να το πιστέψω, και γιατί τα δεδομένα μου δείχνουν άλλα (όλα τα κριτήρια που έχω βάλει έχουν επιβεβαιωθεί) αλλά και γιατί οι ασιατικές χώρες είναι εκεί και μου δείχνουν πως υπάρχουν κι άλλοι τρόποι, όχι μόνο ένας καλός, ή καλύτερος τουλάχιστον από αυτόν της δύσης.

    Για μένα (το τονίζω αυτό) είναι βέβαιο πως ο θόρυβος, είναι υπερπολλαπλάσιος του πραγματικού κινδύνου, τώρα για ποιό λόγο αφήνουν να πεθάνουν τόσες χιλιάδες άνθρωποι, ειλικρινά δεν ξέρω, υποθέσεις κάνω που βασίζονται σε αποδεικτικά στοιχεία και δεδομένα, θα κρίνω εκ του αποτελέσματος, όχι πως μπορώ να αποδείξω κάτι. όπως έχω πεί, όλοι πιστεύουν πως τον Β΄Π.Π τον ξεκίνησε ο Χίτλερ, εγώ κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, η μόνη χώρα αρχές του 30 σε ύφεση, η μόνη βιομηχανική χώρα αλώβητη από τον πόλεμο (όλες οι άλλες ΙΣΟΠΕΔΩΘΗΚΑΝ) από το 50 και μετά οι εξαγωγές της αποτελούσαν το 50% του παγκόσμιου εμπορίου, και όλως τυχαίως, το δολάριο έγινε παγκόσμιο αποθετικό και συναλλακτικό νόμισμα.😊 Μπορώ να αποδείξω κάτι; ΟΧΙ.

    Θυμήσου πως το 2008, για πρώτη οικονομική παρέμβαση, ξεκίνησαν με 700δις, τώρα η FED ξεκινάει με 8,5τρις, υπερδεκαπλάσιο ποσό και το κυριότερο, δήλωσε πως όσα χρειαστούν, εδώ είμαστε. Αναρωτήθηκε κανείς πού τα βρίσκουν και πώς προκύπτει η αξία τους; Μήπως θυμάσαι τι έγιναν τα προηγούμενα δεκάδες τρις;
    Ίσως έτσι αποφασίσεις να κοιτάξεις τους δείκτες των χρηματιστηρίων, τον χαμό που γίνεται με το πετρέλαιο κι ότι δεν ασχολείται κανείς μαζί τους, όμως δεν μπορεί, θα θυμάσαι τον χαμό του 2008.😂

    Υ.Γ – Δεν ξέρω πώς θα σου φανούν γραπτώς αυτά που είπα, αλλά μη το πάρεις στραβά, δεν σου κάνω τον έξυπνο ούτε σε υποτιμώ όπως και κανέναν εδώ, απλά έχουμε διαφορετικό τρόπο σκέψης, δεν σημαίνει πως εσύ που θεωρείς σωστά τα μέτρα είσαι χαζός κι εγώ έξυπνος, άλλωστε,από σένα έμαθα πως, άλλο είναι, ΠΗΓΑΙΝΩ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ, κι άλλο ΠΑΩ ΝΑ ΠΙΑΣΩ ΨΑΡΙΑ, όταν το φιλοσόφησα λίγο, είδα πως είναι ΜΕΓΑΛΗ κουβέντα φίλε, κι έχει μεγάλες προεκτάσεις σε όλο το φάσμα της ζωής (δεν ξέρω αν το έχεις σκεφτεί αυτό ή είναι δική μου πρωτότυπη σκέψη😂).

    Καλημέρα κι είναι πολύ όμορφη μέρα.

  199. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    198 – Κατά λάθος σβήστηκε αυτό -εγώ κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, θεωρώ πως τον σχεδίασαν και τον επέβαλαν οι ΗΠΑ.

  200. Pedis said

    Αν κάποιος πάρει υπόψην του το 10% θνητότητας, μετά από νοσοκομειακή φροντιδα (φυσιολογικά, πολύ μεγαλύτερο ποσοστό αν αυτή δεν υπάρξει) και το 30-40% από το σύνολο των θετικών που έχουν ανάγκη να ζητησουν νοσοκομειακή περίθαλψη και το 5% του συνόλου στην Εντατική, και παρόλ’ αυτά επιμένει να υποστηρίζει την τακτική της ανοσίας (της πρωτόγονης) αγελης τότε είναι ή βλάκας ή βαλτός ή τρώλλας.

    Εντωμεταξύ:

    Ν. Κορέα: Αυξήθηκαν οι ασθενείς που βρέθηκαν ξανά θετικοί στον ιό

  201. ΣΠ said

    163α
    Και η πρώτη ταινία για την πανδημία: https://www.imdb.com/title/tt11766262/

  202. Pedis said

    Θρησκόληπτα μπάζα πολιτικάντηδες …

    Ολόκληρη η γραπτή δήλωση της Δημάρχου Κεντρικής Κέρκυρας:

    «Για την αποκατάσταση της αλήθειας, είμαι υποχρεωμένη να αναφερθώ στην πραγματική διάσταση των γεγονότων.

    Ο Δήμος θέσπισε την τελετή λιτάνευσης του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος. Δεν πρόκειται για λειτουργία αλλά για λιτάνευση και δέηση του πολιούχου μας Αγίου Σπυρίδωνος σε ανάμνηση του θαύματος της σωτηρίας του νησιού από την πανώλη το 1630 μ.χ.

    Η απόφαση ήταν η λιτάνευση να ακυρωθεί και να πραγματοποιηθεί περιφορά αυστηρά εντός του ναού και όχι γύρω από το ναό για να μην υπάρξει συνάθροιση πιστών.

    Στον Ιερό Ναό προσήλθα χωρίς να παραβιάσω θύρες, παρέμεινα τηρώντας όλες τις αποστάσεις για λίγα λεπτά, μόνο για την περιφορά ως εκπρόσωπος όλου του Δήμου και αποχώρησα.

    Στην Θεία Λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων δεν ήμουν παρούσα και δεν μετείχα της Θείας Κοινωνίας, όπως ψευδώς διαδίδεται.

    Εύχομαι σε όλους, η Μεγάλη Εβδομάδα που μόλις ξεκίνησε να ενισχύσει τη δύναμη της πίστης μας και της ελπίδας, να μας οπλίσει όλους με υπομονή και καρτερία για να ξεπεράσουμε και αυτή τη δοκιμασία.»

    Μετέχει του ναού αλλά δεν μετέχει της θείας κοινωνίας ….

    κατι σαν είχε προγαμιαίες σχέσεις αλλά όχι ολοκληρωμένες … όπως θα έλεγαν παλιά για να σώσουν την τιμή της νύφης.

  203. ΓΤ said

    202@

    Παρουσιάστηκε στον Εισαγγελέα ο Αγιαστούρας Κόρφου, θα δικαστεί στις 25 Μαΐου. Πάει για πλημμέλημα ο Μήτσος Ντόβας…

  204. Μαρία said

    Κώστα, πες αλεύρι

  205. dryhammer said

    203. Φτύσ΄ τον Κόρφου σου…

  206. Μαρία said

  207. ΚΩΣΤΑΣ said

    204 Μαρία,το ήξερα, σε πρόλαβε η αδερφή μου από τη Λάρισα. Τον είδε σε απευθείας μετάδοση από την τηλεόραση.

    Εκκλησιάζεται κάθε Κυριακή, πιάνει το αριστερό ψαλτήρι και λέει το πιστεύω.

    Μίλησα μαζί του στο τηλέφωνο το Σάββατο βράδυ, του ευχήθηκα για την γιορτή του.

  208. Pedis said

    # 206 – θέλει να πει ότι μπορεί να κολλάνε αν είναι πολλοί μαζί, αλλά δεν κολλάνε αν γλείφουν το ίδιο κουταλάκι. Αυτό είναι όντως, Μυστήριο!

  209. Μαρία said

    207
    Στη φωτό έχει μετακινηθεί απ’ το ψαλτήρι μπροστά στο ιερό.

  210. Μαρία said

    208
    Δικολάβος. Τώρα βλέπω οτι πράγματι σπούδασε πρώτα νομικά, άρα κατα Τεό δεν είναι απ’ τους αυθεντικούς 🙂

  211. Theo said

    @187, 202:

    Χρήστο και Πέδη, κουλάρετε λίγο και δέστε το σχ. 56. Σας αφορά.

  212. Pedis said

    # 210 – Τι δικολάβος, τσαρλατάνος!

    Πρόσεξες με τι γλοιώδη σεβασμό και φόβο και σταση σώματος τού απευθύνεται η δημοσιογράφα (δεν είναι να παίζεις με την εξουσία που έχουν οι παπάδες);

    Αν ήταν κάνας συνδικαλιστης και τούβγαιναν τέτοιες ανυπόστατες βλακείες θα τον είχε λιώσει.

  213. Pedis said

    Εμένα δεν με κόφτει σε τι ανορθολογικές μαλακίες πιστεύει ο κάθε βλαμένος θρησκόληπτος για την πάρτη του από τη στιγμή που αυτές δεν γίνονται δημόσιος λόγος επίσημος και επιβαλλόμενος στους άλλους, και η στάση και τα πιστεύω όλων των θρησκόληπτων μαζί δεν γίνεται επικίνδυνη για το κοινωνικό σύνολο.

  214. Χρήστος Π. said

    197 Ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων που πάνε σήμερα να γίνουν παπάδες κλπ, αν δεν είναι η φυσιολογική περίπτωση του απατεώνα, είναι προφανώς άνθρωποι με ψυχολογικά προβλήματα. Μούσια, ράσια, χαϊμαλιά, κλπ σε μόνιμη βάση με δουλειά ψαλμωδίες κλπ ε, κάτι κάπου τρέχει. Τώρα για τα κηρύγματα κατά της ομοφυλοφυλίας εκεί δείξε κατανόηση γιατί τα βρήκαν έτοιμα από τα ιερά βιβλία. Έχουν δε αποκτήσει και αστείες πλέον διαστάσεις γιατί η εκκλησία και τα μοναστήρια είναι γεμάτα ομοφυλόφυλους και μάλιστα της αστείας μορφής σαν και αυτούς που βλέπεις στα gay parades με τις μεταμφιέσεις. Ίσως ζουν με το άγχος της «αποκάλυψης» στο κοινό, οπότε το ρίχνουν στους αντιομοφυλοφυλικούς αγώνες. Ζουν τα δράματά τους και αυτοί.

    Συνήθως οι διώκτες των ομοφυλοφύλων στην εκκλησία το κάνουν για επαγγελματικούς λοιπόν λόγους, το ψωμί τους βγάζουν, τέτοια πελατεία έχουν, τέτοια γράφει ο Παύλος, κλπ. Πώς και δεν έκαναν ποτέ θέμα την ομοφυλοφυλία μέσα στην εκκλησία, αντίθετα τους «τσακωτούς» πάντα φρόντιζαν να βοηθήσουν όσο έπαιρνε (πολλά τα παραδείγματα); Όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες ανακατεύονται και με το τι κάνει ο καθένας στο κρεββάτι του.

    Ο Χριστόδουλος ήταν απ’ ό,τι μου λένε πολλοί ομοφυλόφιλος και ενώ μίλαγε για κουσούρια είχε μαζέψει αν θυμάσαι γύρω του ένα σωρό ομοφυλόφυλους που είχαν γίνει και «τσακωτοί», (θυμάσαι τις ιστορίες με τον Δημητριάδος και κάποιες άλλες ξέθψε ο αριστερός τύπος που τον έπαιρνε το Χριστόδουλο στα σοβαρα και τον αντιπολιτευόταν, ένα άλλο θηλυπρεπές αγοράκι που είχε δίπλα του και το προώθησε σκανδαλωδώς ώσπου έγινε ζήτημα και αυτό παραιτήθηκε, κλπ). Δεν θυμάμαι τώρα δε και το γυναικείο όνομα που κάποιος γνώστης των εκκλησιαστικών μου είπε ότι είχε ο Χριστόδουλος στις μεταξύ μητροπολιτών προσφωνήσεις τους, στα όργιά τους κλπ. Κοίτα στο youtube, την ώρα της ταφής του γύρω από το φέρετρο που τον κλαίνε κάποιοι νεαροί ρασοφόροι και θα καταλάβεις. Κοριτσόπουλα. Ακόμα και το κλάμα, γυναικείος σπαραγμός ακούγεται, και μοιρολογίστρες να τον κλαίγανε πιο ανδρική φωνή θα είχαν.

  215. Χρήστος Π. said

    56 Theo, άσχετα από το τι πιστεύω και κάνω, ποτέ δεν ζήτησα να περιοριστούν οι θησκευτικές ελευθερίες των πιστών της εκκλησίας. Είναι δικαίωμά μου να επικρίνω ό,τι δεν μου αρέσει στην εκκλησία, αλλά διακρίσεις και περιορισμούς εις βάρος της πελατείας της εκκλησίας, δηλαδή των πιστών, δεν ζήτησα ποτέ. Μάλλον εσύ ενοχλείσαι με την ύπαρξη αντίλογου στην εκκλησία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έγινα πιο επιθετικός ίσως, γιατί η θρησκοληψία και η άγνοια απειλούν και παρανόμως ελληνικές ζωές. Αυτό είναι όλο. Κατά τα άλλα ας ξοδεύουν οι πιστοί αν θέλουν και όλο το εικοσιτετράωρο ψέλνοντας «κυριε ελέησον» δικαίωμα τους,.

  216. Μαρία said

    Μπέμπα Μπλανς 🙂

  217. Χρήστος Π. said

  218. Γς said

    Παπαδας vs Παπάδων

  219. Χρήστος Π. said

    218 🙂 🙂 εκτός από το Θεόκλητο Φαρμακίδη, με εκείνον είμαι ηπιότερος 🙂

  220. Pedis said

    # 216 ?

  221. Χρήστος Π. said

    220 Υποθέτω η κυρία εννοεί πως πρόκειται για το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Χριστόδουλου

  222. nikiplos said

    Πάντως αδικείται η ανάρτηση ενός τόσο ωραίου διηγήματος, για να βγάλουμε τα εσώψυχά μας εδώ ρε παιδιά… γνώμη μου.

  223. Theo said

    @215:
    Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο μετά το σχ. 56.
    Ό,τι κατάλαβες, κατάλαβες.

  224. Χρήστος Π. said

    222 Ναι σε καταλαβαίνω αλλά ακολουθούν πάντα τόσα πολλά και διαφορετικά κάτω από κάθε ανάρτηση που ελπίζω δεν χάνεται η αξία της.

  225. Pedis said

    # 222 – από χτες υπάρχουν περισπούδαστα ταχαμου σχόλια για τις ασυνάρτητες θρησκευτικές ανοησίες στις οποίες (έχει, βέβαια, δικαίωμα ο καθένας να) πιστεύει, σήμερα σε πείραξε; Γιατί;

  226. Pedis said

    # 221 – η σεξουαλική ζωή των δημόσιων προσώπων και οι φημες ή οι συκοφαντίες δεν ενδιαφέρουν κανέναν.

  227. Σωτήρς said

    Το είχα διαβάσει στο μπλόγκ σου και είναι τουλάχιστον κείμενο επαγρύπνισης.

    Εμένα μου έμειναν από το αφήγημα και οι Περιπλανώμενοι Σαββατιανοί. Θα μπορούσαν να είναι Νεστοριανοί ή Πίλγκριμς που πήγαν στον Νέο Κόσμο ή ό,τι άλλο κατεβάζει η φαντασία μας. Ωραίο όνομα!

  228. Pedis said

    «Ο υπεύθυνος για τις προσευχές μάς είπε ότι ο ιός δεν μπορεί να μας μολύνει όπως μολύνει τους Δυτικούς. Είπε ότι εμείς πλένουμε τα χέρια μας και το πρόσωπό μας πέντε φορές την ημέρα πριν κάνουμε τις προσευχές μας, πράγμα που δεν κάνουν οι άπιστοι, άρα δεν πρέπει να ανησυχούμε. Ο Θεός είναι μαζί μας».

  229. loukretia50 said

    K. Ανετάκη,
    Πολλά θα μπορούσαμε να συζητήσουμε με αφορμή το αφήγημά σας, όπως τη φράση «η αλαζονεία είναι ο τάφος του ισχυρού», ή τη θετική – έστω πλασματική – επίδραση της βεβαιότητας ότι ζήσαμε το χειρότερο αλλά …

    Μια ευχή νομίζω ότι εκφράζει τους περισσότερους :
    Και σε άλλα με ΥΓΕΙΑ!!

  230. Theo said

    Κάτι παρόμοιο με όσα αναφέρομαι στο σχ. 56 και σχετικό με τις «καταγγελίες» κάποιων σχολιαστών εδώ (που χρησιμοποιεί και τον όρο «φασισμός», όπως ο Λάμπρος στο σχ. 153) ανάρτησε σήμερα κι ο μητροπολίτης Αργολίδος: <a href=https://www.romfea.gr/diafora/36531-to-ktinos-kai-o-aggelosΤο κτήνος και ο άγγελος

  231. Theo said

    Όταν βιάζομαι, σκοντάφτω 😦

    Το κτήνος και ο άγγελος

  232. Μαρία said

    230
    Καλός αχταρμάς. Μαζί με το βασιλικό πότισε και τη γλάστρα δημαρχίνα.
    Τους Κερκυραίους κανείς δεν τους ρουφιάνεψε. Υπήρχαν κάμερες τοπικού καναλιού μέσα στην εκκλησία. Μιλάμε για καθαρή πρόκληση.

  233. Theo said

    @232:
    Δεκτή η ένσταση (άλλωστε, ουδείς και ουδέν τέλεια).
    Για τους υπόλοιπους ρουφιάνους και τον νέο χαφιεδισμό τι λες;

  234. voulagx said

    #232: Δε βλεπεις οτι η εκκλησια τελει υπο διωγμον! Οπου ναναι θα δουμε και χριστιανους να πετιουνται στα λιονταρια του ΟΑΚΑ.

  235. Theo said

    Κι ένα άλλο (του Χρήστου Μιχαηλίδη) στο ίδιο (περίπου) κλίμα: Μήπως να ηρεμήσουμε λίγο;

  236. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    231 – Kαλέ μου Theo, πολύ λάθος παράδειγμα έφερες, ας μη ξεχνάμε πως η εκκλησία, τουλάχιστον επί χούντας, που μπορώ να πώ με στοιχεία, και προσωπικά αλλά και άλλων, ήταν από τους μεγαλύτερους χαφιέδες, αυτός ήταν κι ο βασικός λόγος που από το 1971, η μητέρα μου δεν ξαναπάτησε σε εκκλησία, αν και ποτέ δεν αρνήθηκε την θρησκεία, όχι πως ήταν πολύ θρήσκα. Απ΄όσα έχω γράψει κάποιες φορές για την ζωή μου, ίσως καταλάβεις το γιατί.😊
    Το μέτρο του μη εκκλησιασμού και της κοινωνίας, παραμένει ηλίθιο και φασιστικό, αλλά δεν θα βγεί οικονομικά χαμένη η εκκλησία από όλο αυτόν τον στημένο χαμό, όπως δεν θα βγούν χαμένες κι οι άλλες μεγάλες Α.Ε, πάντα χαμένοι βγαίνουν τα αιώνια κορόϊδα.😂

  237. Μαρία said

    233
    Υποκριτικούς τους θεωρώ τους χαρακτηρισμούς. Αν στη θέση αυτών που μεταλάμβαναν ήταν ένας διαρρήκτης, παραβάτης του νόμου κι αυτός, είμαι σίγουρη οτι ο μητροπολίτης δεν θα τον θεωρούσε χαφιέ.

  238. Theo said

    @236:
    Το καταλαβαίνω.
    Στη δική μου περίπτωση, τον καιρό της χούντας, δεν είχα ακούσει κάτι για χαφιεδισμό από τους ανθρώπους της Εκκλησίας, ενώ για τον φούρναρη της γειτονιάς (που δεν είχε καμιά σχέση μ’ αυτήν) ακούγονταν πολλά.

  239. Theo said

    @237:
    Μην είσαι και τόσο σίγουρη. Τον έχω γνωρίσει τον μητροπολίτη. Είναι ανοιχτός και σ’ αυτούς που δεν τους λες και ευσεβείς.

  240. Pedis said

    Α προπός, δεν έχω δει συγκεντρωτικά στοιχεία και την εξέλιξή τους στο χρόνο, μα μού έχει δημιουργηθεί η εντύπωση από αποσπασματικά υποκειμενικές πληροφορίες ότι

    οι θεολόγοι που είναι διδάσκοντες ενός δίωρου εβδομαδιαίου μαθήματος τριτεύουσας (και πολύ λέω) σημασίας γίνονται πολύ πιο συχνά από άλλες ειδικότητες διευθυντές και απείρως πιο συχνά από τους καθηγητές που έχουν μάθημα με την ίδια εβδομαδιαία συχνότητα και πολύ πιο ουσιαστικό για την ανάπτυξη των παιδιών, εννοώ αυτό της γυμναστικής.

    Έχει βάση η εντύπωσή μου;

    Υπάρχουν σχετικά στοιχεία;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: