Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Υπάρχουν θερμά συλλυπητήρια;

Posted by sarant στο 15 Απριλίου, 2020


Παρακολουθώ τα τουίτ της Προέδρου της Δημοκρατίας, της κ. Κατερίνας Σακελλαροπούλου, και καμιά φορά, όταν έχω καιρό για χάσιμο, διαβάζω και τα σχόλια που κάνουν διάφοροι χρήστες. Ομολογώ ότι δεν παρακολουθούσα τα αντίστοιχα τουίτ του προκατόχου της, οπότε δεν μπορώ να κάνω συγκρίσεις, παρατηρώ όμως ότι σε γενικές γραμμές η κ. Σακελλαροπούλου, που ήταν επιλογή του πρωθυπουργού, δέχεται κριτική από πολλούς σχολιαστές που ανήκουν στο δεξιό ημισφαίριο του Τουίτερ -με πιο ακραία τη θέση ότι είναι «η συριζαία που μας φόρτωσε ο Κυριάκος».

Τις προάλλες, με το θλιβερό άγγελμα του θανάτου του αγωνιστή της Δημοκρατίας Περικλή Κοροβέση, η κ. Σακελλαροπούλου έγραψε ένα συλλυπητήριο μήνυμα, που το βλέπετε εδώ:

Ένα σύμβολο της αντίστασης στη δικτατορία, ένας μαχητικός υπερασπιστής της δημοκρατίας, ο Περικλής Κοροβέσης έφυγε σήμερα από κοντά μας. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

Κατά τη γνώμη μου, το συλλυπητήριο μήνυμα ηταν αυτονόητη υποχρέωση της ΠτΔ. Ο εκλιπών όχι μόνο διετέλεσε βουλευτής, έστω και αν δεν ανταποκρινόταν στη στερεότυπη εικόνα που έχουμε για το λειτούργημα, αλλά και, το κυριότερο, βασανίστηκε απάνθρωπα από τη δικτατορία και με το βιβλίο του «Ανθρωποφύλακες» συνέβαλε καθοριστικά στο να γίνουν γνωστά στο εξωτερικό τα εγκλήματα του χουντικού καθεστώτος.

Ωστόσο, δεν είχαν όλοι οι σχολιαστές τη δική μου άποψη. Όπως μπορείτε να δείτε αν διατρέξετε τα σχόλια, πολλοί εξέφρασαν τη διαφωνία τους, κάποιοι χαρακτήρισαν «κομμουνιστική» την ανάρτηση, ενώ άλλοι επέπληξαν την Πρόεδρο («είσαι λίγη για τη θέση», σε χωροφυλακίστικο ενικό που υποθέτω πως δεν τολμάει στην πραγματική ζωή να χρησιμοποιησει με τον προϊστάμενό του). Κάποιοι από τους επικριτές είναι γνωστοί ακροδεξιοί και χρυσαβγίτες, άλλοι όμως είναι υποστηρικτές του κυβερνώντος κόμματος (φυσικά υπάρχουν επικαλύψεις ανάμεσα στις δυο κατηγορίες).

Αλλά επειδή εδώ λεξιλογούμε, εγώ πρόσεξα (και) κάτι άλλο. Μερικοί σχολιαστές εξέφρασαν διαφωνία για τη χρήση του όρου «θερμά συλλυπητήρια», για παράδειγμα:

Δεν χρησιμοποιούμε ποτέ την λέξη «θερμά» για τα συλλυπητήρια. Λέμε «Δεχθείτε τα ειλικρινή συλλυπητήρια»: τα συλληπητήρια είναι ειλικρινή (= συμπάσχω ειλικρινά μαζί σας), δεν είναι θερμά (=συμμετέχω με ένταση στην χαρά σας).

Προσέξτε ότι ο Μέφρι γελάει σαρκαστικά, αφού ο επικριτής της ΠτΔ δεν απέφυγε το λαθάκι, γράφοντας «συλλΗπητήρια».

Την ίδια άποψη εξέφρασαν και άλλοι, κάποτε σε συνδυασμό με άλλες συμβουλές:

Κυρία Πρόεδρε, το Twitter δεν είναι Facebook για να γράφετε συνέχεια και να εκφέρετε οποιαδήποτε γνώμη που προκαλεί αντεγκλήσεις. Επίσης, τα συλλυπητήρια δεν είναι ποτέ «θερμά», αλλά ειλικρινή.

Μια και δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπω στα κοινωνικά μέσα να διατυπώνεται το φιρμάνι πως είναι, λέει, λάθος να λέμε «θερμά συλλυπητήρια» αξίζει ίσως να το συζητήσουμε το θέμα -μάλιστα, και ιδιωτικά μου έθεσαν το ερώτημα που έβαλα για τίτλο του σημερινού άρθρου.

Και δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος «επωνυμος» έχει επικριθεί για τη χρήση της «λανθασμένης» αυτής έκφρασης. Βεβαια, πρέπει να πω ότι για τον θάνατο του Περικλή Κοροβέση «θερμά συλλυπητήρια» απεύθυνε επίσης ο Άδωνης Γεωργιάδης, αλλά εκείνον δεν τον επέκριναν για το… λάθος του, άλλες φορές όμως έχω δει να επικρίνουν τον πρωθυπουργό, οπότε δεν είναι παραταξιακό το θέμα.

Άλλωστε, πολλοί έχουν καυτηριάσει ως λάθος τα «θερμά συλλυπητήρια» σε ανύποπτο χρόνο, κι όχι επικρίνοντας κάποιον επώνυμο, π.χ.:

Προς απανταχού γραφείς: Τα συλλυπητήρια δεν είναι ποτέ θερμά – πιο ψυχρά δεν γίνεται. Θερμά είναι τα συγχαρητήρια και οι χαιρετισμοί. Η ανάγκη για έμφαση προφανώς είναι ανθρώπινη και καλοπροαιρετη – στρωμένος από καλές προθέσεις ο δρόμος για την κόλαση. Προτιμάτε τα ειλικρινή.

Είναι άραγε έτσι;

Κατηγορηματικά όχι. Η ρετσέτα ότι «τα συλλυπητήρια δεν είναι ποτέ θερμά» δεν έχει καμιά βάση. Θα είχαμε αντίφαση και οξύμωρο αν λέγαμε, ας πούμε, «χαρούμενα συλλυπητήρια» (αν και στον θάνατο της βαρόνης Θάτσερ κάποιοι είχαν πανηγυρίσει) όπως είναι αντίφαση το «γιγαντόσωμος νάνος», αλλά η σύνδεση της λύπης με την ψυχρότητα, που επιχειρεί ο τελευταίος σχολιαστής («πιο ψυχρά δεν γίνεται») μου φαίνεται εντελώς αυθαίρετη· αντίθετα, μόνο ενός ξένου τα συλλυπητήρια μπορεί να είναι ψυχρά, όχι τα συλλυπητήρια κάποιου που θρηνεί την απώλεια.

Φυσικά, όταν λέμε θερμά συλλυπητήρια, θερμά συγχαρητήρια, θερμή υποδοχή, θερμούς χαιρετισμούς, θερμή παράκληση, δεν κυριολεκτούμε, μιλάμε μεταφορικά. Αλλά η μεταφορική χρήση της λέξης σημαίνει είτε μια έντονη επιθυμία (όπως στη θερμή παράκληση) είτε το πάθος με το οποίο εκφράζουμε τα συναισθήματά μας (όπως στην θερμή υποδοχή), είτε την ένταση με την οποία συμμετέχουμε στη χαρά ή στο πένθος ενός άλλου (όπως στα συγχαρητήρια και στα συλλυπητήρια). Η «θερμότητα» δεν συνδέεται απαραιτήτως με κάτι χαρμόσυνο.

Άλλωστε, τα λεξικά, όλα ανεξαιρέτως τα λεξικά, καταγράφουν και έτσι νομιμοποιούν την έκφραση «θερμά συλλυπητήρια». Το ΛΚΝ μάλιστα καταγράφει μόνο τη φράση «θερμά συλλυπητήρια» (και όχι, ας πούμε, τα «ειλικρινή συλλυπητήρια»). Αριστερά βλέπετε τι γράφει το Χρηστικό Λεξικό (βρήκα το απόκομμα σε σχετική συζήτηση στη Λεξιλογία)  το οποίο καταγράφει τρεις φράσεις: βαθιά/ειλικρινή/θερμά συλλυπητήρια.

Αλλά και το λεξικό Μπαμπινιώτη, στην 5η του έκδοση, έχει μία μόνο παραδειγματική φράση: Δεχθείτε τα θερμά μου συλλυπητήρια για τον θάνατο της μητέρας σας.

Επιμένω στα λεξικά, διότι η γλώσσα δεν είναι κάτι ιδιωτικό: τα λεξικά αποτυπώνουν τη συναίνεση ανάμεσα στους ομιλητές. Θα μου πείτε, και οι λεξικογράφοι διαφωνούν μεταξύ τους. Θα συμφωνήσω, άλλωστε τις διαφορές των λεξικών τις έχουμε επανειλημμένα συζητήσει εδώ. Όταν όμως όλα τα λεξικά συμφωνούν και δέχονται μία συγκεκριμένη χρήση (όπως εδώ τα «θερμά συλλυπητήρια») τότε νομίζω πως μπορούμε να τη δεχτούμε ανεπιφύλακτα.

Εξάλλου, το ίδιο συμβαίνει και με τα σώματα κειμένων, όπου επίσης τα «θερμά συλλυπητήρια» εμφανίζονται συχνότατα. Και ας μη σκεφτούμε πως είναι «νεοπαγής» έκφραση. Γκουγκλίζοντας λίγο βρήκα «θερμά συλλυπητήρια» να έχουν διατυπωθεί, από συγκαιρινούς, για τον θάνατο του Παύλου Μελά και του Χαρ. Τρικούπη.

Βλέπουμε λοιπόν πως όχι απλώς δεν είναι «λάθος» να συνδυάζουμε το επίθετο «θερμά» με τα «συλλυπητήρια» αλλά είναι, μαζί με τα «ειλικρινή», το επίθετο που συχνότερα χρησιμοποιείται. Μπορούμε να πούμε και «ολόψυχα», το Χρηστικό δίνει και «βαθιά συλλυπητήρια» που κάπως με ξενίζει, θα προτιμούσα «από τα βάθη της καρδιάς μου».

Για να λεξιλογήσουμε λίγο ακόμα να πούμε ότι, όπως δέχονται όλα τα λεξικά, η λέξη «συλλυπητήρια» είναι μεταφραστικό δάνειο από το γαλλ. condoléances. .Η λέξη πλάστηκε από λόγιους τον 19ο αιώνα (1871 δίνει ο Κουμανούδης). Οι αρχαίοι είχαν το ρήμα «συλλυπούμαι».

Κλείνοντας, να πω ότι δεν βρίσκω τα «θερμά συλλυπητήρια» να καυτηριάζονται στα «λαθολόγια», δηλαδή σε εκείνες τις συλλογές με τα «συχνά λάθη» που καταρτίζουν κάποιοι που θέλουν να μας κάνουν να μιλάμε όπως εκείνοι. Εχουμε δηλαδή εδώ «λαϊκή λαθολογία», που δεν βασίζεται σε κάποιους «κανόνες» (όπως πχ η καταδίκη χρήσεων σαν τα «από ανέκαθεν», «ευχαριστώ όλους όσους με ψήφισαν», «έχει παράξει», «διέρρευσε την είδηση») αλλά μάλλον σε μια υποκειμενική εντύπωση, που πάντως την συμμερίζεται μια μερίδα ομιλητών.

Μακάρι να μην τη χρειαστείτε ποτέ, αλλά ως τώρα εσείς χρησιμοποιείτε την έκφραση «θερμά συλλυπητήρια»; Τη θεωρείτε λανθασμένη;

260 Σχόλια to “Υπάρχουν θερμά συλλυπητήρια;”

  1. LandS said

    Καλημέρα.
    Έχοντας διαβάσει μόνο το τίτλο.
    Υπάρχουν και κυριαρχούν. Εγώ προτιμώ τα ειλικρινή.
    Στις περιπτώσεις που είχα την ευκαιρία να διορθώσω κάποιον δεν πήγαινε η καρδιά μου να το κάνω.

  2. Παναγιώτης Κ. said

    Νομίζω ότι κάποιες εκφράσεις που χρησιμοποιούμε στα διάφορα κοινωνικά γεγονότα έχουν στερεοτυπικό χαρακτήρα.
    Ωστόσο αρέσει σε μένα ο διάλογος που ξεκινάμε με τη σημερινή ανάρτηση.Να ξαναδούμε αυτές τις εκφράσεις και ενδεχομένως στη θέση τους να βάλουμε άλλες πιο ακριβείς.

    Κτγμ επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε την έκφραση «θερμά συλλυπητήρια» όχι μόνο γιατί το…επιτρέπουν τα λεξικά αλλά και διότι την θεωρώ συναισθηματικά ισοδύναμη με την φράση «συλλυπητήρια από τα βάθη της καρδιάς μου».

  3. Πουλ-πουλ said

    Τα θερμά μου συγχαρητήρια, αν και πολύ ασχολήθηκες Νικοκύρη με τους δυσκοίλιους αυτούς τύπους-πνεύματα αντιλογίας, που ψειρίζουν τη μαϊμού.

  4. nikiplos said

    Καλημέρα. Προσωπικά χρησιμοποιώ το «συλλυπητήρια» σκέτο. Το θερμά μου φαίνεται κάπως επίσημο… Εκείνο βέβαια που με ξενιζει κάπως ειναι το «ειλικρινή συλλυπητήρια» γιατι μου δίνει σαν δεύτερη σκέψη πως ο χρήστης της έκφρασης αν μη τι άλλο έχει στη φαρέτρα του και μη ειλικρινή, σαν να χρειάζεται κάπως να το δηλώσει…

  5. Στράτος Βασδέκης said

    Την έκφραση «θερμά συλλυπητήρια» τη χρησιμοποιώ χωρίς κανένα ενδοιασμό.

  6. Παναγιώτης Κ. said

    Είχα την ευκαιρία να αναφερθώ σε προηγούμενα νήματα για τον θετικό τρόπο με τον οποίο προσέλαβα τα μηνύματα της ΠτΔ για την επέτειο της 25ης Μαρτίου και για τον θάνατο του Κοροβέση (για τον Γλέζο μου διέφυγε).
    Συμπερασματικά μπορώ να πω ότι οι εκάστοτε πρόεδροι της Δημοκρατίας, εκφράζουν «τον κοινωνικά μέσον όρο» με τα μηνύματά τους. Και αν θέλει να ξέρει κάποιος προς τα που πάει το …εθνικό καράβι, τότε οι λόγοι των ΠτΔ αποτελούν μια καλή πηγή πληροφόρησης.

    Διατηρώ ζωηρή την ανάμνηση του Στεφανόπουλου με το λόγο του ενώπιον του Κλίντον κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα. Ο λόγος αυτός πέρασε και σε ένα τουλάχιστον βιβλίο «κειμένων» για τα ΕΠΑΛ.

  7. Δεν είχε ξαναγίνει αυτή η συζήτηση, πέρσυ ή πρόπερσυ;

  8. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    προφανώς κάποιοι, «εν είδει Bατάλoυ», ψάχνουν αφορμές για να διορθώσουν/επικρίνουν την ΠτΔ. Κι απ ΄την μύγα ξύγκι η περίπτωση, κατ΄εμέ.

    Η «θερμότητα» δεν συνδέεται απαραιτήτως με κάτι χαρμόσυνο.
    Δύο παρατηρήσεις:
    α. μην μπερδεύουμε τις έννοιες θερμότητα και θερμοκρασία …. Η θερμότητα δεν είναι ούτε ζεστή ούτε κρύα 🙂
    Προφανώς μιλάμε για το επίθετο θερμός, -η, -ό που σημαίνει ζεστός, με υψηλότερη (από κάποιο μέτρο σύγκρισης) θερμοκρασία.

    β. Δεν αντιλέγω Νίκο (για το επίθετο, θερμός κλπ.), αλλά συνήθως συνδέεται με κάτι το ευχάριστο, ιδίως τον χειμώνα και όσο μεγαλώνουμε και μας πονούν τίποτα παλιές (ή και πρόσφατες🙄) «αμαρτίες» κτυπήματα/κόκαλα/εγχειρήσεις κλπ.

  9. LandS said

    8

    Νταξ
    Η θέρμη δεν κλπ

  10. dryhammer said

    8
    …αλλά συνήθως συνδέεται με κάτι το ευχάριστο, ιδίως τον Ιούλιο – Αύγουστο…

  11. greggan193 said

    Γιατί έχω την αίσθηση, Νίκο, ότι το ξανασυζητήσαμε αυτό. Εγώ πάντως επειδή έχω μια μαϊμού γεμάτη ψείρες, επιμένω στα ειλικρινή συλλυπητήρια, αν ντε και καλά πρέπει να τα χαρακτηρίσω.

  12. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Καλά λες για τα «ειλικρινή»

    7 Ωχ, λες; Δεν θυμάμαι τίποτα.

  13. ap8938 said

    εδώ μιλάμε για καυτά συλλυπητήρια:

  14. Θρασύμαχος said

    #4: συμφωνώ απολύτως, τα θερμά δεν με χαλάνε αλλά τα ειλικρινή είναι τελείως γελοία. Ειλικρινή ή ανειλικρινή θα μπορούσε να χαρακτηρίζει τα συλλυπητήρια ή τα συγχαρητήρια μόνον ένας τρίτος, όχι ο ίδιος που τα δίνει. «Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια» σημαίνει είτε ότι «αν χρειαστεί έχω κι από τα άλλα», είτε «πιστέψτε τα δικά μου που είναι ειλικρινή ενώ των άλλων υποκριτικά», αδιανόητες αμφότερες οι εκδοχές. Αντιθέτως, «τα θερμά μου συλλυπητήρια» βγάζει μια χαρά νόημα, καθώς σημαίνει «σε συλλυπούμαι από καρδιάς και όχι από εθιμοτυπική υποχρέωση».

  15. sarant said

    11 To είπε και ο Δύτης στο 7 και με έβαλες και έψαξα. Όχι, δεν φαίνεται να το έχουμε συζητήσει -τουλάχιστον όχι σε άρθρο.

  16. ΓιώργοςΜ said

    Δεν καταλαβαίνω καθόλου τους λαθολόγους. Η υψηλή θερμοκρασία (ζέση, θέρμη κλπ) στις εκφράσεις δηλώνει ενεργή συμμετοχή αυτού που τη δηλώνει, πχ «να το δούμε ζεστά το θέμα», «είναι ένθερμος υποστηρικτής» κλπ. Στα συναισθήματα, είναι αντίθετο της ψυχρότητας· όποιος πάσχει έχει ανάγκη από μια ζεστή κουβέντα, από μια ζεστή αγκαλιά κλπ. Τα ψυχρά συλληπητήρια ισοδυναμούν με ξερά, τυπικά, απρόθυμα.
    Δεν θα το έλεγα σε κάποιον πολύ κοντινό άνθρωπο, δυσκολεύομαι να χρησιμοποιήσω τυπικές εκφράσεις όταν ο πόνος είναι βαθύς, τις θεωρώ λίγες. Στις άλλες όμως περιπτώσεις, είναι μια χαρά έκφραση, τιμά και αυτόν που τα δίνει και αυτόν που τα δέχεται.

  17. atheofobos said

    Η έκφραση είναι εδραιωμένη από χρόνια και το σκέτο –τα συλλυπητήρια μου-θα έλεγα πως αυτά φαίνονται σαν ψυχρά!
    Πάντως ή θερμά ή σκέτα τα συλλυπητήρια είναι 10 φορές καλύτερα από την τείνουσα να επικρατήσει σήμερα έκφραση –καλό Παράδεισο- λες και υπάρχει και κακός!

  18. loukretia50 said

    Καλημέρα!
    Ούτε σκέτο δε μου βγαίνει! Σε προσφιλείς είναι αυτονόητο ότι λυπάσαι για την απώλεια, σε απλές κοινωνικές επαφές είναι απλά συμβατικό, οπότε το «θερμά» περισσεύει.
    Το «ειλικρινή» ακόμα χειρότερα.
    Όμως κανένα δε θεωρώ λάθος.

  19. loukretia50 said

    … απλολογία… για απλά «συλλυπητήρια»!

  20. ΓιώργοςΜ said

    17 Ε, εντάξει, κι εμένα δε μου αρέσει η έκφραση, αλλά είναι όσο λάθος είναι και η καλή επιτυχία. Το θεωρώ σα συντόμευση, «με το καλό να πας στον Παράδεισο», κάτι σαν «καλό ταξίδι».

  21. Πουλ-πουλ said

    11. Μια χαρά είναι τα «ειλικρινή συλλυπητήρια», το δασκαλίστικο σήκωμα του φρυδιού στα «θερμά» είναι αυτό που ενοχλεί.

  22. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ δῶ κάτω.
    Τὸ «σὺν» δηλώνει συμμετοχή, συνεπῶς κάλλιστα μποροῦμε νὰ χαρακτηρίσουμε τὰ συλλυπητήρια, τὰ συγχαρητήρια, τὴ συμπαράσταση μὲ τὸ δίπολο «θερμὸ – ψυχρό», γιὰ νὰ δηλώσουμε τὸ βαθμὸ ἢ τὸ ποιὸν τῆς συμμετοχῆς. Καλῶς ἢ κακῶς, τὴν ἔννοια τοῦ ψυχροῦ τὴν ἔχουμε συνδέσει μὲ τὴν ἀποστασιοποίηση καὶ τὸν ἐγκεφαλικὸ χαρακτήρα μιᾶς πράξης, ἐνῶ τοῦ θερμοῦ μὲ τὴ συναισθηματικὴ φόρτιση. Μιὰ θερμὴ ἀγκαλιὰ δηλώνει ἔντονα συναισθήματα, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι ἀγκαλιὰ χαρᾶς. Μπορεῖ νὰ εἶναι παρηγορητική, συμπαράστασης ἢ ὁτιδήποτε παθιασμένο.

  23. Θρασύμαχος said

    Εγώ πάλι υποψιάζομαι πως όλα τα σχόλια κατά Σακελλαροπούλου έχουν γραφτεί από το ίδιο χέρι:
    https://www.protagon.gr/apopseis/14-04-2020-44342036509
    https://www.kathimerini.gr/1073829/sketch/epikairothta/politikh/skitso-toy-dhmhtrh-xantzopoyloy-140420
    https://www.protagon.gr/apopseis/o-pavlopoulos-nomizei-oti-einai-akoma-proedros-tis-dimokratias-44342035517

  24. LandS said

    17
    Εμένα μου κάνει κάτι σαν «έλα μωρέ μη στΑναχωριέσαι, καλύτερα έτσι»

  25. loukretia50 said

    Αχ, αυτός ο καφές! Αργεί να επιδράσει!
    Διορθώνω : Λάθος δε θεωρώ τα «ειλικρινή», μόνο υποκριτικά ή γελοία.
    Όσο για τον καλό Παράδεισο σε άθεους ή έστω αγνωστικιστές…

  26. Καλημέρα
    10 Με πρόκανες 🙂 Αλλά άμα είσαι του σπιτιού δεν ασχολείσαι με τέτοια μικρά. Του χωραφιού ή της οικοδομής όμως…

    Γενικά δυσκολεύομαι να εκφράσω τα συλλυπητήρια εκεί που θα ήταν θερμά. Γιατί συμπονώ τόσο και κατανοώ το ζόρι που δεν θεωρώ πως στη φάση εκείνη τα λόγια είναι φτώχεια. Σε άλλες περιπτώσεις, που είναι σκέτα, μια χαρά φτάνουν…

  27. ΠΟΛΛΟΙ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΧΗ -ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ- ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΗ Ή ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ?

  28. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δεν έχω σχόλιο για την θερμοκρασία των συλλυπητηρίων, αλλά έχω σχόλιο για τους ρυπαρούς και δύσοσμους όρχεις που κάνουν τέτοια σχόλια. Η Σακελλαροπούλου (ακόμη και εάν ήταν προηγουμένως επαγγελματικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ), μιά συμπαθής και σεμνή προσωπικότητα, είναι πλέον Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, κοινής μάλιστα αποδοχής, και είναι μόλυνση της πολιτικής μας ζωής τέτοια εις βάρος της φτηνιάρικα σχόλια, τα οποία πλήττουν ευθέως και τον ίδιο τον θεσμό.

  29. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Φυσικά και μπορούν να είναι θερμά τα σλπτ. Αφού και το άσμα λέει «τα δάκρυά μου είναι καυτά».
    Κι άμα πας από τπτ αλλοιωμένα γαλακτοκομικά, συλλυπητύρια.

  30. Θρασύμαχος said

    #27: σωστή αν είναι με μικρά, λάθος με όλα κεφαλαία (η ερώτηση)

  31. leonicos said

    28

    Κατσέα μου αρέσεις!

    Για το θέμα: Δεν είχαν άλλη δουλειά από το να ξύννται πάνω στην θερμότητα των συλλυπητηρίων.

    Πάντως, όταν πεθάνω,

    θέλω να στείλεται όχι θερμά, αλλά θερμότατα συλλυπητήρι στη Φωτεινή. Να της πείτε ότι με αγαπούσατε, κιας είναι ψέμα.

    Τ’ άκουσες κακόψυχε; Το άκουσες Τζι;

    θερμοτατα

  32. leonicos said

    Διορθώνω κ. Μέρφυ

    Πάντως, όταν πεθάνω,

    θέλω να στείλετε όχι θερμά, αλλά θερμότατα συλλυπητήρι στη Φωτεινή. Να της πείτε ότι με αγαπούσατε, κιας είναι ψέμα.

    Τ’ άκουσες κακόψυχε; Το άκουσες Τζι;

    θερμοτατα

  33. LandS said

    23

    Αλήθεια;

  34. leonicos said

    Τ’ άκουσες Λου; Έφη Έφη, Λαντς, Λαμπρο, Νεοκίδιε, Πέπε, Δύτη, Πάνο με Πεζά, και όλοι όσοι δεν μου έρχονται τώρα στο μυαλό, γιατί ένα είναι κι αυτό χειμώνα καλοκαίρι

  35. Παναγιώτης Κ. said

    @17. Σωστά!!!

  36. loukretia50 said

    Αν επικεντρωθούμε στο γραπτό λόγο, το «θερμά» έχει καθιερωθεί, καλώς ή κακώς.
    Παλιά συνηθίζονταν τα τηλεγραφήματα, τώρα έχουμε άλλα μέσα γραπτής επικοινωνίας.
    Προφανώς φαίνεται πολύ ψυχρό και σκέτο να γράψεις «Συλλυπητήρια», οπότε συμπληρώνεις και κάτι άλλο. Τι ακριβώς, ανάλογα με την περίπτωση.

  37. Νέο Kid said

    Ειδικά για τη «θερμή υποδοχή»,σε ποδοσφαιρικά συγκείμενα χρησιμοποιείται 9 στις 10 φορές ως ευφημισμός! Σημαίνει δηλαδή από μπινελίκια έως αγωνίσματα ρίψεων…
    Οι φιλάθλοι της Κάτω Τραχανοπλαγιάς επεφύλαξαν θερμή υποδοχή στον Πουληταρόπουλο που επέστρεψε στο στάδιο Κατωτραχανοπλανέου με τη φανέλα της Άνω Τραχανοπλαγιας…

  38. nikiplos said

    Θυμήθηκα τους (ανεπίγνωστους παγανιστές) κλέφτες που έλεγαν χαιρέκακα στους αντιπάλους τους όταν μπιστολιόντουσαν στους λόγγους και στα βουνά για το ποιός θα έχει το καπετανάτο: «χαιρετίσματα ωρέ Λιάκο στον άλλο κόσμο!»
    Δηλωτικό, ότι τώρα που θα σε σκοτώσω, δώσε και τα χαιρετίσματά μου…

    Επομένως, όσα χρόνια κι αν ο Χριστιανισμός προσπάθησε να βάλει τον άλλο κόσμο ως κάτι το καλό, σαν Παράδεισο ας πούμε, οι Έλληνες πάντοτε θρηνούσαμε και το βλέπαμε σαν σκοτάδι, σαν κάτι το έρεβος.
    «στο φρικτό και παγωμένο κιβούρι» είναι ο νεκρός αδερφός που σηκώνεται για να πάει να βρει την αδερφή του.

    Από τις παλιές συνήθειες, μου άρεσε πάντα το τραπέζι, η «μακαριά» που στην ουσία ήταν ένα γλέντι, να βρεθούν οι συγγενεί με ζωντανούς, να ξεχάσουν, να μιλήσουν για άσχετα πράγματα, να θυμηθούν οι φιλοι αστείες στιγμές, να γίνει το ξόδι.

    Από κηδείες, εκείνη που με είχε συγκλονίσει ήταν αυτή:

  39. LandS said

    36
    Ανάλογα με τη περίπτωση εννοείς ανάλογα με το τρόπο χρέωσης του τλγρφμτος. Με τη λέξη ή με το ψηφίο.

  40. loukretia50 said

    40. Αν το παίρνεις αψήφιστα… μπορείς να γράψεις πολλά!

  41. sarant said

    27-30 Για την «καλή επιτυχία» έχουμε γράψει στο παρελθόν και ίσως αυτή τη συζήτηση να είχαν στο νου τους όσοι είπαν ότι κάτι τους θυμίζει η σημερινή

    https://sarantakos.wordpress.com/2018/08/27/goodluck/

    Καθόλου δεν θεωρώ ότι είναι λάθος.

  42. leonicos said

    Ένα μεζεδάκι

    Από ισπανική διγλωσση έκδοση της Ιλιάδας

    Β1 ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυστα

    το σωστό είναι

    ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταί

    αλλά ποιος ισπανός θα το καταλάβει;

    κατά τα άλλα, η μετάφραση αριστουργηματική

  43. LandS said

    38
    Έχουμε και το ξενύχτι εκτός αν λέμε το ίδιο . Πριν τη κηδεία. Σε αυτό η λέξη συλλυπητήρια πολλές φορές χάνει το νόημά της. Το έχουν, στον υπερθετικό βαθμό και οι Ιρλανδοί.

  44. Ανδρέας Τ said

    Μια συνοπτική εξαιρετική παρουσίαση του Περικλή Κοροβέση στη χθεσινή Καθημερινή από τον Παντελή Μπουκάλα.
    https://www.kathimerini.gr/1073853/opinion/epikairothta/politikh/o-periklhs-koroveshs-kai-h-areth-toy-polith

  45. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Εκ μέρους της κυβέρνησης εκφράζω θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του» λέει ο Στέλιος Πέτσας. Και η σχετική ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ με θερμά συλλυπητήρια κλείνει.
    Όπως ειπώθηκε από φίλους σχολιαστές, το θερμά φανερώνει ειλικρινή συμπάθεια προς τους οικείους του μακαρίτη. Από πού κι ως πού η λέξη θερμός συνδέεται μόνο με χαρές και επιτυχίες;

  46. ΓΤ said

    (Σαν σήμερα… https://www.liverpoolfc.com/)

  47. Πάνος με πεζά said

    Καθόλου λανθασμένη η έκφραση, άλλο τα θερμά συλλυπητήρια, κι άλλο τα «τυπικά», μονολεκτικά, που θα μπορούσε να τα πει κανείς και ψυχρα…
    Εδώ λέμε «Καλή Ανάσταση !», προφανώς επειδή η κακή ανάσταση δεν καλύπτεται από την εγγύηση ! 🙂

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Είμαι φτωχός σε υλικά αγαθά,πλούσιος όμως πολύ σε εμπειρίες. Έζησα ανοιχτά, ελεύθερα, σύμφωνα με τις επιθυμίες μου, δίχως εξαναγκασμούς και συμβιβασμούς. Ήμουν πάντα με την Εύα, που δεν δέχτηκε τον μισό Παράδεισο που της δόθηκε αλλά τον διεκδίκησε ολόκληρο, γι’ αυτό και δάγκωσε το Απαγορευμένο Μήλο – το θέμα του επόμενου βιβλίου μου. Χάρηκα το διάβασμα, τη γραφή, τον έρωτα, τη δράση, τη δημιουργία. Ταξίδεψα, ξενιτεύτηκα, έκανα δύο γάμους κι έναν γιο, ζω είκοσι χρόνια τώρα αγαπημένα με την τελευταία σύντροφό μου, τη Μαρία, με την οποία δεν παντρευτήκαμε για να μη χρειαστεί να χωρίσουμε! Τελώ σε έναν διαρκή ενθουσιασμό. Μπορώ να πω, λοιπόν, ότι ναι, την ευχαριστήθηκα τη ζωή μου. Και ότι, τουλάχιστον, δεν θα πεθάνω ηλίθιος.»
    https://www.lifo.gr › articles › o…
    Ο Περικλής Κοροβέσης (1941 – 2020) αφηγείται την ταραχώδη του ζωή | LiFO

  49. Τα βαθιά συλλυπητήρια πάντως είναι καθαρός αγγλισμός, και, προσωπικά, δεν το έχω συναντήσει. Μήπως χρησιμοποιείται στην Κύπρο, γι’ αυτό το καταγράφει το Χρηστικό;

  50. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Όλες οι αναλύσεις για το αν είναι σωστό / λογικό να αναφερόμαστε σε θέρμη / θερμότητα / θερμοκρασία προκειμένου για λύπη είναι τελειως εκτός θέματος. Ο κάθε υπερφίαλος νομίζει ότι με την ακαταμάχητη δύναμη του νου του μπορεί να βρει απαντήσεις σε ερωτήματα που έχουν απαντηθεί από τους αρμοδίους.

    Τα συλλυπητήρια είναι μια έλφραση αστικής, τυπικής ευγένειας. Η αστική τυπική ευγένεια είναι κωδικοποιημένη. Δεν είναι πολύ της μόδας πλέον αυτή η κωδικιοποίηση, αλλά παλιότερα ήταν. Για όποιον δεν την ξέρει βιωματικά, υπήρχαν παλιά οδηγοί γι’ αυτές τις εκφράσεις. Αν αυτοί λένε ναι, τότε είναι ναι, ό,τι κι αν λέει η προσωπική μου λογική.

    Είναι σαν να συζητάμε αν ήταν σωστό να προσφωνηθεί κάποιος παπάς πανοσιότατος ή μήπως θα ‘πρεπε να τον πούμε παναγιώτατο, και να ψάχνουμε την άκρη ανάλογα αν τον βρίσκουμε πολύ άγιο ή πολύ όσιο. Δεν πάει έτσι, πάει με το βιβλίο. Αλλιώς, αποφεύγουμε εντελώς όλον αυτό τον κώδικα και βάζουμε τη δική μας ελεύθερη έκφραση, που για τον παπά δεν ξέρω ποια μπορεί να είναι αλλά για τα συλλυπητήρια βρίσκεις εύκολα.

    > > …τα σώματα κειμένων, όπου επίσης τα «θερμά συλλυπητήρια» εμφανίζονται συχνότατα:

    Εδώ μπορεί να μην έγινε αναζήτηση σε οδηγούς καλής συμπεριφοράς ή οδηγούς αλληλογραφίας, αλλά η παραπάνω φράση μάς καλύπτει. Αν είναι συχνή η έκφραση σε σώματα κειμένων, προφανώς θα συμβαδίζει με τους ρητούς κανόνες, δεν μπορεί όλοι αυτοί από δω και εκατόν τόσα χρόνια να έγραφαν παραβιάζοντάς τους.

    Τώρα, για πάρτη μου, λέω και «θερμά» και «θερμότατα». Η ένταση ανεβαίνει ανάλογα πόσο κοντινός μου είναι ο αποδέκτης των συλλυπητηρίων. Τα ειλικρινή δεν τα συνηθίζω, αλλά όπως και να ‘χει είναι άλλο πράγμα η ειλικρίνεια ενός συναισθήματος και άλλο η έντασή του.

  51. Divolos said

    Από κοντά δεν τίθεται θέμα. Σκέτο συλλυπητήρια (ή και τίποτα, μόνο μια αγγαλιά). Αν είναι θερμά ή τυπικά το δείχνουμε, δεν το λέμε. Από μακριά, τηλεφωνικώς ή γραπτώς έχει κάποιο νόημα. Αν πούμε ή γράψουμε θερμά, είναι σαν να υπονοούμε πως, αν είμασταν κοντά στους πενθούντες, εκτός από τα συλλυπητήρια, θα τους παίρναμε και μιά θερμή αγγαλιά. Από την άλλη, τα ειλικρινή τι είναι, διαβεβαίωση ότι δεν λέμε ψέμματα; Να, μα την παναγία, που λέμε; Μπα, ή σκέτα ή θερμά. Ειλικρινή δεν θα το έλεγα/έγραφα με τίποτα.

  52. ΚΩΣΤΑΣ said

    Προσωπικά, δια ζώσης: συλλυπητήρια, ο θεός να τον/την αναπαύσει, ζωή σε σας, να είστε γεροί να τον/την θυμάστε και να τον/την τιμάτε. Και αν είναι πολύ οικείο και αγαπητό πρόσωπο, αγκαλιές, κουράγιο, δύναμη…

    Σε γραπτό λόγο, θερμά συλλυπητήρια, …. Το θερμά για μένα έχει τη σημασία της ζέσης της καρδιάς, της ψυχής.

    Τα παραπάνω είναι οι προσωπικές μου επιλογές, δεν παρεξηγώ και δεν κρίνω αν άλλοι κάνουν διαφορετική επιλογή, ειλικρινή… κλ. ,

  53. ΓΤ said

    Μεσοβδόμαδα θυμήθηκε η «Αυγή» τη Μεγάλη Εβδομάδα των ΧΟ…

    Πρωτοσέλιδο 14.04 «Τρίτη» https://www.frontpages.gr/d/20200414/13/%CE%91%CF%85%CE%B3%CE%AE
    Πρωτοσέλιδο 15.04 «Μ. Τετάρτη» https://www.frontpages.gr/d/20200414/13/%CE%91%CF%85%CE%B3%CE%AE

  54. Πάνος με πεζά said

    Σε όλες τις τυπικές εκφράσεις, ελληνικές και ξένες, υπάρχει δίπλα σχεδόν πάντα ένα επίθετο, κι αυτό δε μπορί να ειναι τυχαίο. Δεν «στέκει» η έκφραση, μοιάζει λειψή. Για λόγους απλοποίησης και κυρίως συντομίας, τα τελευταία χρόνια βλέπεις να παραλείπεται,π.χ. ακόμα και στα αγγλικά βλέπεις «Regards» αντί του πλήρους «Kind regards», για να μην πω το ελληνικό καφριλίκι «ΜΦΧ» = με φιλικούς χαιρετισμούς, που άλλοι γράφουν «Χαιρετισμούς». Τυπικά μπορεί να παραλείπεται, ουσιαστικά δίνει όγκο και βαρύτητα.

    Είναι κάτι ανάλογο με το περίφημο «σχήμα των τριών», όταν γράφει κανείς επιδιώκοντας το ενδιαφέρον του αναγνώστη, με «ιστορίες, μύθους και θρυλους» για «την ποιότητα, τη βελτίωση και την καλυτέρευση» ! 🙂 Αν και τελευταία, έχει περιοριστεί και σε «σχήμα των δυο».

  55. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν μας ξενίζει το «θερμά συλλυπητήρια», τότε τι να πούμε για το «καλό παράδεισο».Να μια ευχή που μου φαίνεται κωμική και δεν θα τη χρησιμοποιούσα ποτέ.
    Το πλήρες λινκ του 48:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://m.lifo.gr/articles/the_athenians/112509/o-periklis-korovesis-mila-gia-ti-zoi-toy-kai-ta-pisteyo-toy%3Famp&ved=2ahUKEwijotqyi-roAhXPDWMBHVdrCKwQFjAVegQIDxAB&usg=AOvVaw21o4Rv3xsCBncGCSF4QaS9&ampcf=1

  56. Γς said

    52:

    Και τα δικά μου συλλυπητήρια στον συμπέθερό μου για τη μαμά του:

    Να ζείτε να την θυμάστε.
    Τη μαμά, γιαγιά και προγιαγιά.
    Να σας σκεπάζει όλους η θύμηση της,
    Κι η κουβερτούλα που κέντησε το νέο κρίκο της οικογένειας: Την καινούργια της δισεγγόνα.

    [Την Γουσούλα]

  57. nikiplos said

    43@ Νομίζω ότι το ξενύχτι γίνεται μόνο αν ο νεκρός βρίσκεται εντός της οικίας το προηγούμενο βράδυ της κηδείας. Η Μακαριά μπορεί να γίνει και το επόμενο βράδυ της κηδείας.

  58. Alexis said

    Καλημέρα.

    Προχθές, το βράδυ της Μ. Δευτέρας, έφυγε από τη ζωή η μητέρα μου.
    Όσο κι αν ήταν μεγάλη σε ηλικία, όσο κι αν ήταν κάτι λίγο-πολύ αναμενόμενο, τα συναισθήματα είναι ακόμα νωπά και όχι εύκολα διαχειρίσιμα.

    Τραγικά επίκαιρο το θέμα του σημερινού νήματος…

    Καλό Μεγαλοβδόμαδο και καλό Πάσχα σε όλους…

  59. Γς said

    52:

    Σε γραπτό μήνυμα.

    Και τι εύκολα ξεμπερδεύεις στ αγγλικά:

    RIP
    R.I.P.

  60. Νέο Kid said

    Συλλυπητήρια Αλέξη.

  61. LandS said

    53
    Έβαλες το ίδιο λινκ για τα δυο πρωτοσέλιδα. Το πραγματικό σημερινό πρωτοσέλιδο είναι άλλο.

  62. Ωχ! Συλλυπητήρια…

  63. Γς said

    58:

    Να ζεις να την θυμάσαι Αλέξη.

    Είδε εγγονάκια;

    Αν ναι σίγουρα κάνει ευκολότερο το ταξείδι.

    Αρχισα να το συνειδητοποιώ…

  64. LandS said

    Συλλυπητήρια

  65. dryhammer said

    Καλό κουράγιο, να ζείτε να τη θυμόσαστε.

  66. black fugitive said

    Εγώ πάντως που δούλευα στα τηλεγραφήματα του ΟΤΕ πριν 11 χρόνια, το 90% των τηλεγραφημάτων ήταν για θερμά συλλυπητήρια

  67. Πουλ-πουλ said

    38. Τα ίδια έπαθε και ο μακαρίτης Νιάνιας, υπουργός πολιτισμού τότε, όταν κόντρα στον άνεμο, από την κουπαστή ενός καραβιού, ήθελε να σκορπίσει την τάφρο της Κάλας στο Αιγαίο. Έγινε σύχρηστος.

  68. Vassilis Foultas said

    Για μένα τα συλλυπητήρια σημαίνει ότι συν λυπάμαι, λυπάμαι μαζί με αυτόν που πενθεί. Όσο λυπάται εκείνος, λίγο, πολύ, βαθειά, ρηχά.. όσο, τόσο κι εγώ. Συμπαραστέκομαι δηλ., λυπάμαι μαζί του. Δεν έχει νόημα να χαρακτηρίσω τη συν-λύπη μου θερμή. Ειλικρινή ίσως, για να πω ότι δεν το κάνω υποκριτικά. Αλλά το «θερμά» είναι, κατά τη γνώμη μου, λάθος… κι ας ομοφωνούν τα λεξικά.

  69. Μένω έκπληκτος said

    Δεν βρίσκω λάθος στα θερμά συλλυπητήρια. Αυτό που με εντυπωσίασε είναι ο οχετός των σχολίων εναντίον της κ. Σακελλαροπούλου κάτω από το tweet της. Πώς τα επιτρέπει άραγε, και γιατί δεν τα σβήνει; Τη βρίζουν εντελώς χυδαία

  70. spiridione said

    Τα ειλικρινή συλλυπητήρια είναι βέβαια απ’ τα γαλλικά sincères condoléances κτλ.
    As the term (‘sincerity’) is used more frequently as part of a formule de politesse ‘closing formula’ (literally, ‘politeness formula’), it can be seen less as an expression of true feeling or honesty, and more as a pragmatic move pointing to the desire to express an emotional – or at its extreme, simply civil – relationship with the interlocutor.
    https://sci-hub.tw/https://doi.org/10.1515/multi-2018-0112.

  71. sarant said

    58 Αλέξη, συλλυπητήρια, είναι η πιο βαριά απώλεια. Να ζείτε και να τη θυμάστε

  72. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Αλέξη, και τα δικά μου συλλυπητήρια, ζωή σε σας.

  73. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  74. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Covid-19: Απαραίτητα έως το 2022 τα μέτρα αποστασιοποίησης
    Κυρίως για τις ευπαθείς ομάδες, σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Science»
    Τετάρτη, 15 Απριλίου 2020 09:51

    https://www.naftemporiki.gr/story/1590006/covid-19-aparaitita-eos-to-2022-ta-metra-apostasiopoiisis

  75. Πάνος με πεζά said

    Και τα δικά μου συλληπητήρια · και κουράγιο, για τις επιπλέον δυσκολίες που έχουν ανακύψει, στον αποχαιρετισμό…

  76. Μαρία said

    Συλλυπητήρια, Αλέξη.

  77. ΓΤ said

    58@

    Συλλυπητήρια, Αλέξη

  78. loukretia50 said

    Αλέξη,

  79. LandS said

    70 και ένα άλλο πιο πριν.

    Εφόσον το συλλυπητήρια είναι, όπως λέει και το άρθρο, γαλλισμός (θα μπορούσε να είναι και αγγλισμός) φυσικό είναι να έρθει στα ελληνικά ολόκληρη η έκφραση.

    Βλέπεις ο Νικοκύρης για να μας πει πως το λέγαμε πριν εκτελωνίσουμε την έκφραση πέταξε ένα ξερό συλλυπούμαι. Δεν διευκρίνισε αν το συνοδεύαμε με το θερμώς, το ειλικρινώς ή το εκ βαθέων. 😉

    Κερατά κορέκτορα δεν σου πέρασε. Είναι δυνατόν ρε, θερμός;

  80. ΓΤ said

    67@

    Βίντεο: o Νιάνιας με την τέφρα της Κάλλας https://www.mixanitouxronou.gr/i-maria-kallas-apotefrothike-sto-parisi-kai-oi-stachtes-tis-skorpistikan-sto-aigaio-giati-o-proin-syzygos-tis-meneggini-katiggeile-oti-exafanisthike-i-tefrodochos/

  81. sarant said

    74 Tο διάβασα κι εγώ μόλις… Λες;

  82. # %8

    Συλληπητήρια Αλέξη

  83. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    58. Αλέξη,
    στελνω και τα δικα μου συλλυπητήρια..

  84. Γιάννης Κουβάτσος said

    Φίλε Αλέξη, συλλυπητήρια.

  85. Costas X said

    Πολύ φυσικό το «θερμά συλλυπητήρια», μάλλον το έχω πει κι εγώ, για μένα σημαίνει «από καρδιάς». Σε πιό οικείους ανθρώπους, συνήθως «πολύ λυπήθηκα για τον/την…», εφόσον βέβαια το εννοώ.
    Αυτά που με ξενίζουν είναι τα μοντέρνα μεταφυσικά «καλό Παράδεισο», «νά ναι καλά εκεί που είναι» (!), και το γελοίο δημοσιογραφικό κλισέ «τώρα βρίσκεται στον ουρανό με τον Τσιτσάνη και τον Χέντριξ» !

  86. Costas X said

    58. Συλλυπητήρια.
    Η απώλεια της μητέρας είναι μεγάλη για όλους μας, ανεξαρτήτως ηλικίας, και ειδικά τέτοιες μέρες.

  87. nikiplos said

    Αλέξη, συλλυπητήρια. Να είσαι γερός και να ζήσεις, ώστε να την θυμάσαι να σε κρίνει για τις πράξεις σου με το οικείο για σένα ύφος της, και να την μνημονεύεις. Είναι δύσκολοι αυτοί οι αποχαιρετισμοί.

  88. Μαρία said

    85
    Το καλό Παράδεισο δεν είναι καθόλου μοντέρνο. Ήταν απο πάντα ευχή των λαϊκών ανθρώπων.

  89. sarant said

    88 Δεν το είχα ακούσει παλιότερα, αλλά για να το λες έτσι θα είναι.

  90. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    To βίντεο στο 80 κόβεται ακριβώς στην κρίσιμη στιγμή αλλά, δεδομένου του (γνωστού) 67 είναι ταμάμ ο παρατονισμός του υπουργικού επιθέτου ακριβώς πάνω από το βίντεο: Νιανιάς.

  91. Πέπε said

    Συλλυπητήρια Αλέξη.

  92. Πέπε said

    @59:

    Το αγγλικό ΡΙΠ δεν έχει μεγάλη αντιστοιχία με τα συλλυπητήριά μας. Μάλλον με το θεός σχωρέσ’ τον. Αναφέρεται στον μακαρίτη, όχι στους δικούς του.

  93. Costas X said

    88. Το «καλό Παράδεισο» εγώ το άκουσα μέσα στα τελευταία δέκα χρόνια. Δεν το είχα ακούσει παλιότερα, κι έχω ακούσει αρκετούς λαϊκούς ανθρώπους να συλλυπούνται, σε Αθήνα και Κέρκυρα. Δεν αμφισβητώ ότι κάποιοι το έλεγαν. Εύχομαι πάντως να μην το πουν στην κηδεία μου ! 🙂

  94. nikiplos said

    Το Καλό Παράδεισο, ίσως να έλκει από τους πολιτικούς πρόσφυγες. Εγώ το έχω ακούσει πρώτα ως «καλό παράδεισο σύντροφε» ή κάτι τέτοιο.
    Ας μας πουν οι ρωσομαθείς

  95. Πέπε said

    @85:
    > > Αυτά που με ξενίζουν είναι τα μοντέρνα μεταφυσικά «καλό Παράδεισο», «νά ναι καλά εκεί που είναι» (!),…

    Αυτό το τελευταίο είναι βλακωδέστατο. Συνήθως εκφέρεται ως «να ‘ναι καλά ο άνθρωπος / η γυναίκα …» ή, ακόμη χειρότερα, «καλή του / της ώρα …». Όλα αυτά είναι σαφέστατα εκφράσεις για ζωντανούς. Το λένε και «…όπου κι αν είναι», που για πεθαμένους είναι ακόμη πιο χαζό – και καλά: σαν πού θα μπορούσε να είναι; ή στην κόλαση ή στον παράδεισο. Ε, όπου κι αν είναι, ας είναι καλά. Τι καλά να ‘ναι βρε όρνιο στην κόλαση;

    Εκτός κι αν εννοούν «δεν ξέρω σε τι πιστεύετε εσείς, κόλαση και παράδεισο, μετενσάρκωση, άδη, ούτε τι συμβαίνει όντως μετά τον θάνατο, αλλά σε κάθε περίπτωση ας είναι καλά». Τρίχες κατσαρές δηλαδή.

    Ακριβώς όπως έλεγα για παραπλήσιο θέμα στο #50, έχουμε κι εδώ το φαινόμενο να υποκαθιστά ο εξυπνακισμός (υπό το περίβλημα της αποψάρας ή του να είσια ο εαυτός σου κι όχι ο εαυτός τ’ αλλουνού) την άγνοια στοιχειωδών πληροφοριών.

  96. Μαρία said

    89
    Ίσως να διαδόθηκε απ’ τις τηλεοράσεις και σε άλλα στρώματα. Υπάρχει και σε θηλυκή εκδοχή: καλή παράδεισο.

  97. 94: Μήπως θυμάσαι το «καλή πατρίδα σύντροφε»;

  98. sarant said

    95 To «καλή του ώρα όπου να’ναι» το ήξερα να το λένε για κάποιον που έχουμε χάσει τα ίχνη του αλλά θεωρούμε ότι βρίσκεται στη ζωή.

  99. LandS said

    95
    Νομίζω ότι το «καλή σου ώρα πεφιλημένε/η» μαζί με ευχή για ελαφρύ χώμα, λες και έχει σημασία, ήταν συνηθισμένο στους επικήδειους.

  100. Νέο Kid said

    Άμα πεθάνω χέστε με, τα κόλυβά μου φάτε!

  101. Γιάννης Ιατρού said

    Δεν είναι να πας να διαβάσεις νήμα, όλο κάτι τέτοια βρίσκεις μπροστά σου!
    Και μερικές φορές ρε παιδί μου, πέφτουν κάτι τέτοια συμβάντα χρονιάρες μέρες.

    Αλέξη, συλλυπητήρια, κουράγιο και να ΄σαι καλά να την θυμάσαι!

  102. Eli Ven said

    Βεβαίως και υπάρχουν και βεβαίως τα χρησιμοποιώ.

  103. spiridione said

    Συλλυπητήρια Αλέξη.

  104. LandS said

    100
    Ποιος ήταν ο μεγάλος Γάλλος πολιτικός που είπε στη κηδεία του θέλει αυτούς που είναι απολύτως απαραίτητοι, τον παπά και τον ίδιο.
    Τώρα έχουμε και ένα μεγάλο Έλληνα πολιτικό μηχανικό να λέει κάτι ανάλογο. 😍

  105. tryfev said

    1 Νίκο μου, για την Πρόεδρο πρώτα:

    Επειδή παροικούσα για χρόνια την …Ιερουσαλήμ του Συμβουλίου της Επικρατείας και πιστεύω ότι έχω συναντηθεί με την Κατερίνα Σακελλαροπούλου, προφανώς νεαρή εισηγήτρια τότε (την περνάω 10 χρόνια) αλλά και αν δεν έχω μικρή σημασία έχει γιατί έχω εμπειρία σχετική με το κλίμα που επικρατούσε και εξακολουθεί πιστεύω να επικρατεί στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της χώρας.

    Τη στιγμή, λοιπόν, που προτάθηκε από τον Πρωθυπουργό για το ύπατο πολιτειακό αξίωμα χάρηκα ιδιαίτερα. Και γιατί είναι η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος και γιατί προέρχεται από ένα δικαστήριο με δημοκρατική ιστορία, που ιδρύθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και είχε ως αποστολή τον έλεγχο της νομιμότητος των Πράξεων της Δοιοίκησης τον οποίο ασκούσε και ασκεί κατά κανόνα με ευθυκρισία και τόλμη.

    Ας μην ξεχνάμε τον Πρώτο, μεταβατικό Π.τ.Δ., τον αείμνηστο Μιχαήλ Στασινόπουλο, ο οποίος, μαζί με άλλους διακεκριμένους δικαστές, ακύρωσαν πράξεις της Δικτατορικής Διοικήσεως και το πλήρωσαν με αποπομπή και διώξεις.

    Επί πλέον, από την ημέρα που εξελέγη η Κατερίνα Σακελλαροπούλου και πριν ακόμη αναλάβει τα νέα της καθήκοντα, μέχρι σήμερα, συμπεριφέρεται με ήθος, ευγένεια και ανθρωπιά. Την «ακολουθώ» στο Facebook και ως εκ τούτου διαβάζω τις αναρτήσεις της και απολαμβάνω όσα γράφει. Της απαντώ λοιπόν κι εγώ με επαινετικά σχόλια, όχι επειδή είναι Π.τ.Δ. αλλά γιατί αυτά που γράφει ακουμπούν την ψυχή μου και, πιστεύω, της πλειοψηφίας των Ελλήνων.

    Τώρα αυτά που γράφουν τα διάφορα φασιστοειδή όχι μόνο με αφήνουν παγερά αδιάφορο, αλλά με κάνουν να ντρέπομαι για λογαριασμό τους. Αλλά τι περιμένεις; Θα επικαλεσθώ μια παροιμιώδη φράση από την αρχαιότητα: «Εξέστω (ή έξεστι) Κλαζομενίοις ασχημονείν» (του Κλαυδίου Αιλιανού).

    ΄Οσο για το «θερμά συλλυπητήρια», εγώ το χρησιμοποιώ συχνά, εναλλάξ με το «ειλικρινή συλλυπητήρια» και το «συλλυπητήρια από βάθους καρδιάς».

    55. ΄Ελεος αυτό το «Καλό Παράδεισο». Κάθε φορά που το διαβάζω ανακατεύονται «τα μέσα μου».

    58. Αγαπητέ φίλε, συλλυπητήρια θερμά και από βάθους καρδιάς για την απώλεια της αγαπημένης σας μητέρας.

    74. Θα μας τρελάνουν στο τέλος.

  106. Pedis said

    # 58 – Η μαμά, κι αν είναι μεγάλη, είναι πάντα μαμά. Συλλυπητήρια!

  107. Πάνος με πεζά said

    @ 95 : Είπαμε, εδώ αύριο-μεθαύριο θα λέμε «Καλή Ανάσταση !»

  108. spiridione said

    89. Μα, το έχεις γράψει σε παλιότερο άρθρο
    Και βέβαια, η ευχή «Καλό Παράδεισο», που δεν είναι καινούργια, όπως άκουσα κάπου -την καταγράφουν σε έργα τους ο Παπαδιαμάντης και ο Κρυστάλλης, αν και προς ζωντανούς, δεν υπονοεί ότι υπάρχει… κακός Παράδεισος, αλλά εύχεται στον αποδέκτη της να φτάσει με το καλό στον Παράδεισο.
    https://sarantakos.wordpress.com/2018/08/27/goodluck/

  109. Pedis said

    Τον βαθμό που θα της έβαζε στη έκθεση η φιλόλογος-νοικοκυρά τον φαντάζομαι …

    Πάντως, είναι κομμάτι για κοριτσίστικο λεύκωμα εποχής.

  110. Πάνος με πεζά said

    Για να το «σπάσουμε» λίγο, «άντε σαν πεθάνω, τί θα πούνε»…Παραδοσιακό, που διασκεύασε και «οικειοποιήθηκε» ο Μπάμπης Μπακάλης…

  111. Αγγελος said

    Θερμά συλλυπητήρια κι από μένα, Αλέξη. Να ζήσεις να τη θυμάσαι.

    Ποτέ μέχρι σήμερα δεν διανοήθηκα ότι είχε κανείς αντίρρηση για την απολύτως καθιερωμένη αυτή έκφραση. Και οι τυχόν αντιρρήσεις μου φαίνονται ηλίθιες!

  112. Μαρία said

    108
    Να ευχηθούμε τότε στο Νικοκύρη που ξεχνάει «καλά υστερνά» 🙂

  113. Χαρούλα said

    Alexis, όσο σας σκεφτόταν να την σκέφτεστε, και όσο καμάρωνε για σας, να το ανταποδώσετε. Μην λυπάστε πολύ. Κοντά σας θα είναι πάντα. Φωλιασμένη στο μυαλό, στην καρδιά σας.💐

  114. ΓιώργοςΜ said

    Συλληπητήρια κι από εμένα, Αλέξη, να ζήσετε να τη θυμόσαστε.

  115. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Μικρός στο χωριό είχα ακούσει ηλικιωμένες να λένε «σας συλλυπούμαι», μου φαινότανε χωριάτικο, τώρα μαθαίνω ότι το λέγανε οι αρχαίοι.

    Προτιμώ τα σκέτα, αλλά ούτε τα θερμά, ούτε τα ειλικιρινή με χαλάνε.

    Συλλυπούμαι κι εγώ τον Αλέξη.

  116. spiridione said

    92. Το οποίο δεν είναι αγγλικό. Requiescat in pace. Κάπου το ‘χαμε συζητήσει.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Rest_in_peace

  117. Κωστής Ανετάκης said

    Κι εγώ θεωρώ σωστά τα θερμά συλλυπητήρια και τα χρησιμοποιώ, κούφια η ώρα. Όμως έχω μια απορία. Αν τα συλλυπητήρια είναι κατασκεύασμα του τελευταίου τέταρτου του 19ου αιώνα, προηγουμένως πώς εξέφραζε ο Ελληνισμός ότι συμπάσχει με το πένθος ή τη λύπη του άλλου; Τι λέγανε σε κάποιον που είχε μόλις υποστεί απώλεια αγαπημένου του προσώπου;

  118. dryhammer said

    100. Το ξέρω σε extended version αλλά στον ενικό:
    Άμα πεθάνω χέσε με, τα κόλλυβά μου φάτα
    και πάλι ξαναχέσε με, και πάλι ξαναφάτα…

    και φυσικά το
    Άμα πεθάνω και χρουστώ, χρουστούσανε κι εμένα
    χαλάλι τος των αθρωπώ, χαλάλι μου κι εμένα…

  119. 116 Σπύρο, ιδιωτικά το συζητούσαμε τις προάλλες με την ευκαιρία μιας αστείας ισπανικής απάτης: https://twitter.com/dytistonniptir1/status/1236930500469587968

  120. Theo said

    Καλημέρα!

    @58:
    Συλλυπητήρια, Αλέξη.
    (Η μητέρα μου εκοιμήθη εν Κυρίω το 1978 κι είχα ξεχάσει πώς είναι να χάνει κανείς τη μάνα του. Πρόσφατα, όμως, δυο κοντινά μου πρόσωπα έχασαν τις δικές του, ο ένας 61 κι αυτή 93, κι ο άλλος 58 κι εκείνη 80, τους είδα κυριολεκτικά συντετριμμένους για πολλές μέρες μετά, και ξαναθυμήθηκα τον πόνο της απώλειας του πιο αγαπημένου προσώπου στη γη, και σε νιώθω.)
    Καλή δύναμη!

  121. spiridione said

    119. Α ναι, μπράβο.
    117. Ε, φαντάζομαι αυτά που λέμε και σήμερα πιο ανεπίσημα: ζωή σ’ εσάς, να ζήσετε να τον θυμάστε κτλ.

  122. nessim said

    Σε αίθουσα τελετών/κυλικείου εκκλησίας εκτός Αθηνών μετά από κηδεία.Τραπέζια για λυπημένους.

    https://imgur.com/PXFP8rs

  123. CitizenMitsos said

    Όταν τα συλλυπητήρια είναι και θερμά, υποδηλώνουν ακόμα μεγαλύτερη συμπαράσταση στους συγγενείς του εκλιπόντος. Και απλά συλλυπητήρια θα αποτελούσαν αιτία για την επίθεση που δέχθηκε η Κατερίνα Σακελλαροπούλου από τα σκαλουμπακοειδή. Ότι ήταν ενισχυμένα τα εξαγρίωσε ακόμα περισσότερο.

  124. Theo said

    Συνήθως λέω «ο Θεός να τον/την αναπαύσει», «καλή δύναμη» ή/και «συλλυπητήρια».
    Το «θερμά» σπάνια το λέω αλλά το θεωρώ σωστό, ενώ το «ειλικρινή» δεν θα το ‘λεγα με τίποτα, για τους λόγους που ανέφεραν κι άλλοι.

    Το «Καλό Παράδεισο» είναι η παραδοσιακή ευχή προς τους εορτάζοντες μοναχούς στο Άγιο Όρος (συνήθως μαζί με το «Καλή μετάνοια»), αντί του «Χρόνια πολλά».

    (Το «Καλό Παράδεισο, σύντροφε» το βρήκα εδώ

  125. Πέπε said

    @Καλό παράδεισο:

    Δεν ξέρω ούτε αν είναι παλιό ή καινούργιο, με λαϊκές ρίζες ή όχι, ούτε αν «κανονικά» πάει σε ζωντανούς ή σε πεθαμένους. Αλλά το βρίσκω μια χαρά να το λες για πεθαμένο, είναι ακριβώς το ίδιο με το θεός σχωρέσ’ τον.

  126. Theo said

    @108:

    Στον Παπαδιαμάντη το «Καλό Παράδεισο» αναφέρεται άπαξ, στο επίκαιρο διήγημά του «Βαρδιάνος στα σπόρκα» που το ανέφερα και την περασμένη Κυριακή. Το λέει η θεια Σκεύω αντί για ευχαριστώ στον καλόγερο που της παραχωρεί το σπιτάκι του, για να νοσηλεύσει τον γιο της. Άρα, έχει την αγιορείτικη έννοια (ο Παπαδιαμάντης είχε ζήσει κάποιους μήνες στο Όρος), όχι τη σημερινή:

    ―Ἀλήθεια, ξέχασα νὰ πῶ… Ἐμένα τὸ κελλὶ δὲν μοῦ χρειάζεται. Καὶ οὔτε τὸ ἐξουσιάζω κιόλα… Ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ μοῦ τὸ πάρουν… Ἐγὼ δὲν πρέπει νὰ ἔχω φωλιὰ σὰν καλόγηρος ποὺ εἶμαι… Καλύτερα σεῖς παρὰ ἄλλοι… Φέρε τὸ γυιό σου ἔξω, κ᾽ ἐλᾶτε νὰ καθίσετε στὸ κελλί…

    ―Ἄ! τὴν εὐχὴ τοῦ Χριστοῦ νά ᾽χῃς… καλὴ ψυχή… καὶ καλὸν παράδεισο, ἀδερφέ μου…

  127. Πάνος με πεζά said

    Πάντως ακόμα και την εποχή των πάλαι ποτέ τηλεγραφημάτων, κανείς δεν έκοβε τη λέξη «Θερμά» από το συλλυπητήρια, που θα είχε κι ενα κέρδος άλλωστε…(χρεωνόταν με τη λέξη). Επίσης, το «σε συλλυπούμαι», θυμάμαι και τον πατέρα μου να το λέει στο τηλέφωνο, τιάντα-σαράντα χρόνια πριν…

  128. William T. Riker said

    Συλληπητήρια κι από μένα, Αλέξη, θερμά και ειλικρινή.
    Συνήθως προτιμώ τα θερμά πάντως.

  129. spiridione said

    122. Δεν το ‘χω ξαναδεί αυτό! Ι Οι τεθλιμμένοι συγγενείς.

  130. ΓΤ said

    96@

    Προηγήθηκε άραγε ο Βέλτσος, με τη συλλογή «Η Παράδεισος»; 🙂

  131. Theo said

    @125:
    Νιώθω πως η πρώτη του χρήση είναι παλιά και απευθυνόταν σε ζωντανούς (Τι Θα Πει, Γέροντα, «Καλό Παράδεισο»;
    – Με το καλό να πας στον Παράδεισο.
    )
    αλλά, ναι, μια χαρά να το λες για πεθαμένο.

  132. sarant said

    108-112 Ξεχνάω βέβαια, αλλά άλλο έγραψα τώρα, ότι δεν το έχω ακούσει λάιβ από λαϊκούς ανθρώπους. Χώρια που η ευχή στον Παπαδιαμάντη είναι διαφορετική, αφού λέγεται σε ζωντανόν.

  133. ΓΤ said

    Σόσιαλ ντίστανσιν: Βουλιάζουν σήμερα τα ΚΤΕΛ από μερακλέλληνες που έχουν πάει εκεί να παραλάβουν αρνάκι απ’ το χουριό…
    Κωδικός μετακίνησης άγνωστος. Οι δε αποθηκάριοι Κηφισού ασφαλώς συνδυάζουν το HACCP με το δάχτυλο στη μύτη.
    Στα διάλα πια…

  134. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Να μια Παράδεισος:

  135. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἀλέξη, θερμὰ συλλυπητήρια.

    Νὰ ζήσετε νὰ τὴ θυμᾶστε.

  136. ΣΠ said

    Τα συλλυπητήριά μου, Αλέξη. Η απώλεια της μάνας δεν συγκρίνεται με καμιάν άλλη.

  137. nwjsj said

    Alexis, καλό ταξίδι στη μητέρα σας και καλή δύναμη σ’ εσάς.

    Από τους ούγκανους δεν είναι να περιμένεις κάτι καλύτερο. Αφ’ ενός τους τσούζει που μια γυναίκα κατέχει το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα και αφ’ ετέρου εφ’ όσον την έχουν καταγράψει στη συνείδησή τους ως συριζαία, το μίσος διπλασιάζεται. Οπότε μάλλον είναι υπερβολική η απαίτηση μας να γνωρίζουν ότι η έκφραση «θερμά συλλυπητήρια» είναι δοκιμότατη.

    Δεν συμφωνώ με το ότι τα σχόλιά τους πρέπει να διαγραφούν κι ας είναι πολλά από αυτά καθαρά υβριστικά. Πιστεύω ότι το ‘μεγαλείο’ του καθενός χαρακτηρίζει τον ίδιο κι όχι το άτομο εναντίον του οποίου εξαπολύει την επίθεση, γι’ αυτό έχει μεγάλη αξία τα σχόλια να διατηρούνται και να φαίνονται, έτσι ώστε όλοι να έχουμε την ευκαιρία να βλέπουμε τι κουμάσι είναι ο καθένας.

  138. π2 said

    Θερμά συλλυπητήρια Αλέξη και κουράγιο. Δύσκολος ο πρώτος καιρός.

  139. ΣΠ said

    74
    Αυτό είναι το άρθρο στο Science: https://science.sciencemag.org/content/early/2020/04/14/science.abb5793

  140. Στις περισσότερες φορές είναι η μάνα που φεύγει τελευταία από τους γονείς, το πρόβλημα ξεκινά τότε γιατι οι γονείς όσο υπάρχουνε είναι ενας τοίχος να ακουμπά η πλάτη, όταν φύγουν και οι δύο συνειδητοποιείς πως είσαι πλέον στην πρώτη γραμμή…

    Ενα κουιζάκι να το ελαφρύνουμε ;

    Ποιοί πιστεύουνε πως μόνο από χοντρό, τρελλό και κοντό μαθαίνεις την αλήθεια;

  141. ΓΤ said

    #0, #66 κ.λπ.

    «Θερμά συλλυπητήρια» σε τηλεγράφημα της 08.10.1955 http://emp-web-65.zetcom.ch/eMuseumPlus?service=direct/1/ResultDetailView/moduleContextFunctionBar.navigator.next&sp=13&sp=Scollection&sp=SfieldValue&sp=0&sp=0&sp=3&sp=SdetailView&sp=202&sp=Sdetail&sp=0&sp=T&sp=0&sp=SdetailView&sp=0&sp=203

    Θησαυρός τηλεγραφημάτων από το 1859 http://emp-web-65.zetcom.ch/eMuseumPlus?service=ExternalSearch&module=collection&fieldValue=%5Bobj_subtype_s|1]

  142. Μαρία said

    132
    Εγώ πάλι το άκουγα πολύ συχνά σε πολύ λαϊκή γειτονιά τη δεκαετία του ’50, τότε που δεν κρατούσαν τα παιδιά μακριά απ’ τους πεθαμένους, λιγότερο στη μικροαστική τη δεκαετία του ’60 και καθόλου τα τελευταία χρόνια σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.

  143. Σήμερα η Μετ Ν.Υ. έχεοι Μπόρις Γκοντούνωφ για τους φαν του Μουσσόργκσκι

  144. 7: Δίκιο έχει, ως συνήθως ο Δύτης. Ο Βαξεβάνης τα είχε βάλει με τα θερμά συλλυπητήρια του Μητσοτάκη για τον Χειστόφια, αλλά δεν το θυμάται ο Θρασύμαχος.
    https://sarantakos.wordpress.com/2019/06/22/meze-380/#comment-590574

  145. Συλλυπητήρια Αλέξη, να ζήσει στη μνήμη σας.
    Έχασα πριν 6 μήνες τη μάνα μου και σήμερα ετοιμάσαμε κόλλυβα με την αδερφή μου. Σε λίγο θα τα πάω στο κοιμητήριο, μόνη με την κόρη μου. Πιο πολύ γιατί πολύ τα ήθελε όλα αυτά και τα έφτιαχνε και μας είχε γράψει και τη συνταγή της, μην κι είναι διαφορετικά από τα δικά της.
    Η απώλεια της μάνας μου έγινε 33 χρόνια μετά του πατέρα μου. Τότε ήμουν πολύ νέα και δεν μπορούσα να το ξεπεράσω. Τώρα ήταν αναμενόμενο… Όμως τώρα ξαφνικά ένιωσα ότι …. πάει η προηγούμενη γενιά, έρχεται η σειρά μου… Άγρια αίσθηση.

  146. ΓΤ said

    Σε ζύγι δεν ξέρω αν μπαίνει ο θάνατος. Αλλά έχω φίλο που έχει χάσει τον γιο του. Στην κηδεία της μάνας του ήταν αδιάφορος.

  147. Ναι, χρησιμοποιώ τη φράση «θερμά συλλυπητήρια», κυρίως στα γραπτά. Για μένα η φράση καταδεικνύει μια ζέση καρδίας ουσιαστική. Το «ειλικρινή συλλυπητήρια» στα δικά μου μάτια ακούγεται πολύ τυπικό.

  148. Παναγιώτης Κ. said

    Αλέξη συλλυπητήρια. Να ζήσετε να τη θυμάστε.

  149. ΣΠ said

    Θύμα του κορονοϊού ο John Conway, ο μαθηματικός που επινόησε το Game of Life:
    https://arstechnica.com/science/2020/04/john-conway-inventor-of-the-game-of-life-has-died-of-covid-19/

  150. ΓΤ said

    147@

    Στην προμετωπίδα του blog σας, στο Α’ Κορ. 13:9-13

    Εκ μέρους γαρ γινώσκομεν ——> Εκ μέρους δε γινώσκομεν

  151. ΓΤ said

    149@ Και η νεκρολογία του από το Πρίνστον https://www.princeton.edu/news/2020/04/14/mathematician-john-horton-conway-magical-genius-known-inventing-game-life-dies-age

  152. 143 Σπασίμπα (ο φαν του Μουσόργκσκι!)
    144 χα…!

  153. sarant said

    141 Ωραίο λινκ!

    144 Όμως σε σχόλιο, όχι σε άρθρο

    145 Συλλυπητήρια, Μαγδαληνή!

    149 Βρε τον καημένο, είχα φτιάξει προγραμματάκι για το παιχνίδι αυτό

  154. Alexis said

    Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τα καλά σας λόγια.

    Πραγματικά με συγκινήσατε γιατί όλα αυτά τα χρόνια που σχολιάζω εδώ στο ιστολόγιο, σας θεωρώ φίλους μου, παρ’ όλο που δεν έχω γνωρίσει κανέναν από σας προσωπικά!

    Ευχαριστώ εκ των προτέρων και όσους άλλους με συλλυπηθούν από εδώ, γιατί δεν ξέρω πότε θα ξαναμπώ να γράψω…

    Να είστε όλοι καλά…

  155. Pedis said

    # 149 – ωχ, κρίμα.

  156. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Αλέξη, συλλυπητήρια κι από μένα… Υγεία να’χετε εσύ και οι δικοί σου να τη θυμάστε…

    (Όποτε έχεις διάθεση (αν…) δες μια ιδιαίτερη –και όχι μόνο…- προσέγγιση του θανάτου της μάνας, από τον «Χαϊνη» Δημ. Αποστολάκη. https://www.andro.gr/empneusi/apostolakis-mother/)

    Ως προς το θέμα του άρθρου, επαναλαμβάνω τα του Πουλ-Πουλ (#3) και του Άγγελου (#111).

  157. Voyageur autour de la chambre said

    Καταρχήν για την ταμπακέρα: Η φράση “θερμά συλλυπητήρια” δεν μου φαίνεται καθόλου περίεργη, δεν με ξένιζε ποτέ, και δεν θα αναρωτιόμουν αν είναι λάθος αν δεν υπήρχε το ερώτημα του τίτλου.
    Αναφέρθηκε και από άλλους, συνήθως το θερμό δείχνει εγγύτητα και το ψυχρό απόσταση στην μεταφορική τους χρήση. Θυμίζω και το “ζεστό” – “κρύο” όταν κάποιος πλησιάζει ή απομακρύνεται από αυτό που ψάχνει.

    Πιο γενικά, μου κάνει εντύπωση που κάθε τρεις και λίγο κάποιος βγαίνει με ύφος χιλίων καρδιναλίων να μας πει ότι φράσεις από χρόνια καθιερωμένες είναι λάθος, γιατί η μια λέξη σημαίνει αυτό και αυτό δεν μπορεί να προσδιορίζει το άλλο κ.ο.κ. Η γλώσσα δεν είναι αριθμητική και το νόημα μιας φράσης δεν είναι πάντα το άθροισμα των νοημάτων των λέξεων που την αποτελούν.
    Η λέξη “στενός” σημαίνει αυτόν που έχει μικρό πλάτος και η λέξη “κορσές” είναι παλιό γυναικείο εσώρουχο, αλλά ο “στενός κορσές” είναι κάτι άλλο.

  158. aerosol said

    Συλλυπητήρια Αλέξη. Να είστε όλοι καλά, να την θυμάστε.

    #32
    Δεν χρειάζεται να πάθεις τίποτε για να σου πούμε πως σε αγαπάμε, Λεώνικε.

    #95
    Η έκφραση «νά ‘ναι καλά εκεί που είναι» δεν είναι μοντέρνα, την ακούω κι από την γενιά των γονιών μου. Είναι η απλή ανθρώπινη παραδοχή πως παρά τα δόγματα και τις διαβεβαιώσεις, ως άνθρωποι μένουμε με την απορία για το επέκεινα. Βέβαια υπάρχει και η άλλη έννοια, όταν αναφέρεσαι σε κάποιον που δεν γνωρίζεις πού είναι, αλλά ελπίζεις να βρίσκεται εν ζωή.

    Το θερμά συλλυπητήρια είναι γνωστά και «σωστά» -πιο σωστά… πεθαίνεις! Οι λαθολογούντες είναι, εκτός των άλλων, ηλίθιοι. Τον «καλό Παράδεισο» τον ακούω μόνο τα τελευταία δέκα χρόνια. Κάποιοι θα χρησιμοποιούσαν τη φράση και παλιότερα αλλά νομίζω πως τελευταία έγινε γνωστή, ίσως γιατί μεταφέρει μια ψευδαίσθηση ποιητικής λαϊκότητας. Όπως η «γειτονιά των αγγέλων», που προσωπικά με ξενερώνει απίστευτα.

  159. Voyageur autour de la chambre said

    Να πω επίσης ότι συμφωνώ απόλυτα με τον Πέπε στο 50

  160. Γιάννης Ιατρού said

    31 (τέλος): Λεώ, κάνε εσύ το πρώτο βήμα και βλέπουμε… 😋😎

  161. Χρήστος Π. said

    58 Αλέξη, πολλά συλλυπητήρια σου στέλνω και εύχομαι κουράγιο σε σένα και τους δικούς σου. Να είστε όλοι πάντα γεροί και ευτυχισμένοι και να τη θυμάστε. Ασφαλώς και η ηλικία δεν παίζει ρόλο. Όχι μόνο γιατί όπως είπες ο γονέας είναι γονέας αλλά διότι η αξία της ανθρώπινης ζωής δεν μειώνεται καθόλου ούτε με την ηλικία ούτε με τη φυσική κατάστασή της.

    Έχω δύο γέρους γονείς (89 και 86) που εδώ και καιρό δίνουν μάχη με το καρκίνο και είναι θαύμα το πώς η φροντίδα των γιατρών και η δική μας τους κρατάει ακόμα στη ζωή. Δυστυχώς όμως και η δική μου μάνα ξεκινάει πλέον τη τελική καθοδική πορεία της και κάπου μέσα από τις αγωνίες και τη θλίψη, νομίζω σε καταλαβαίνω. Κάθε καλό να έχεις όπως θα ήθελε και η μητέρα σου.

  162. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στο ντοκιμαντέρ «Η ιστορία του Θεού» που παρουσιάζει ο Μίλτον Φρίντμαν, έδειξε και την ιστορία ενός Κορεάτη ιεραπόστολου, ο οποίος πέρασε 2 χρόνια κρατούμενος σε φυλακή της Βόρειας Κορέας. Το περίεργο είναι ότι ο υποτιτλιστής συστηματικά μετέφραζε το North Korea ως Νότια Κορέα. Μιλάμε για λάθος επιπέδου Junior A, άντε Β συνοικιακού φροντιστηρίου, έτσι; Πόσο πιθανόν είναι να κάνει τέτοιο λάθος επαγγελματίας υποτιτλιστής; 😉

  163. Νέο Kid said

    162. Μη μου πεις κι ότι τον Μοργκαν Φρήμαν τον μετέφρασε Μίλτον Φρίντμαν…😀😋

  164. Theo said

    @150:
    «ἐκ μέρους γὰρ γινώσκομεν» (κριτική έκδοση Nestle-Aland, 28η έκδοση, 2013)
    «ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν (εκκλησιαστικό κείμενο – Οικ. Πατριαρχείου)

  165. Γιάννης Κουβάτσος said

    162, 163: 😂 Όχι, γι’ αυτό ευθύνεται άλλος.

  166. sarant said

    154 Nα τα ξαναπούμε, Αλέξη

    162 Όταν δεν σκέφτεσαι τι γράφεις…

  167. Μαρία said

    164
    Τι ανακαλύπτω στα γεράματα. Με γαρ τον μάθαμε απέξω τον ύμνο της αγάπης στο γυμνάσιο αλλά βρίσκω απίθανο να μην ακολουθήσει η θεολόγος μας την έκδοση του Οικ. Πατρ. Μυστήρια πράματα.
    (άσχετο: οι σινεφίλ σαν π.χ. το Δύτη ξέρουν τη συνέχεια του ύμνου 🙂

  168. 167 Οι σινεφίλ που τους αρέσει ο ύστερος Κισλόφσκι, όχι ο Δύτης (που κάτι θυμάται από το γυμνάσιο βέβαια)

  169. ΚΑΒ said

    Αλέξη, τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια για την απώλεια της μητέρας σου. Πολλοί από μας έχουμε περάσει απ’ αυτήν τη δοκιμασία και ξέρουμε τον πόνο που νιώθει ο καθένας για τον χαμό του αγαπημένου του προσώπου. Να είστε καλά να τη θυμάστε.

    Μαγδαληνή, το νεκροταφείο στο Δήμου μου (στην Αθήνα) είναι κλειστό για οποιονδήποτε θέλει να πάει στον τάφο του συγγενή του. Στο χωριό βέβαια τα πράγματα είναι διαφορετικά.

  170. Μαρία said

    168
    Μπέργκμαν.
    Βλέπομεν γάρ άρτι δι’ εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον.

  171. Α, αυτή τη συνέχεια λες. Την ήξερα από το Όνομα του ρόδου πριν αρχίσω να βλέπω Μπέργκμαν 🙂

  172. Νίκος Κ. said

    Δεν θεωρώ λανθασμένη την έκφραση «θερμά συλλυπητήρια» αλλά δεν θα τη χρησιμοποιούσα γιατί φοβάμαι μήπως τη θεωρήσει λανθασμένη αυτός που την ακούει.

  173. Πέπε said

    Σε σχετικώς απομακρυσμένα μνημόσυνα (μετά τα 40) γενικά δε συλλυπούμα καν. Θα ήταν υποκριτικό να ισχυριστώ ότι τρεις ή έξι ή 12 μήνες μετά παραμένω λυπημένος από συμπαράσταση. Απλώς εύχομαι κάτι στους ζώντες: να ζείτε να τον θυμάστε κλπ..

    Επίσης, δε συλλυπούμαι καθόλου εκεί όπου ο πεθαμένος ήταν τόσο οικείος μου ώστε να είναι προφανές ότι λυπάμαι και για πάρτη μου, κι όχι μόνο συμπαθητικά. Κι εκεί, ευχές προς τους ζώντες.

    Όσο για το ίδιο το ρήμα «συλλυπούμαι», το αντιλαμβάνομαι ως «εκφράζω τα συλλυπητήριά μου». Δε μου φαίνεται οικείο το «σας συλλυπούμαι θερμώς», αλλά κάτι σαν:
    -Πέθανε ο τάδε.
    -Να πάρουμε να συλλυπηθούμε.
    -Συλλυπήθηκα ήδη.

    ________________________________
    Τι γρουσούζικο νήμα είναι αυτό σήμερα; Τώρα προ ολίγου έμαθα τον θάνατο ενός γνωστού, δεν ήταν φίλος μου βέβαια αλλά υπήρχε κάποια απόμακρη συμπάθεια, και ήταν νέος και πέθανε εντελώς ξαφνικά…

  174. 153 Ευχαριστώ Νικοκύρη.
    169 είμαι στη Χαλκίδα και ήταν ανοιχτό. Θα κλείσει τη Μεγάλη Παρασκευή, όπως είναι η απόφαση.
    Λίγος ο κόσμος, κανένας παπάς, κλειστή η εκκλησία, ερημιά… Ίσως ήταν καλύτερα έτσι.

  175. ΚΑΒ said

    167. Μαρία, το ωραίο είναι ότι ο Τρεμπέλας αποδίδει το «δέ» ως » διότι τώρα».

  176. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Εξαιρετική βρήκα σ΄αυτό την ΠτΔ και μάλιστα επειδή ακριβώς έγραψε «θερμά».

    «Ο ξένος είναι στη χαρά κι ο συγγενής στη λύπη» παροιμία για την περίσταση.

    Θερμά συλλυπητήρια Αλέξη.

    Η μάνα μου, όταν ως παιδιά τής γλωσσίζαμε με διάφορες σκληράδες, εκείνη έλεγε σταθερά «δε θέλω ΄γω να μ αγαπάτε για να μη στενοχωράστε όντε ΄ποθάνω».

    Μόνο γράφω τα συλλυπητήρια.Ούτε να τα λέω ούτε να τ΄ακούω-ούτε να μιλώ- για τόσο μεγάλο πόνο.
    Συμφωνώ με Λου 18 κ 36. Κάτι «Ζωή σ΄εσάς» και τίποτ΄ άλλο

    146 >>αν μπαίνει ο θάνατος στο ζύγι
    ε ναι, αν δεν κρατιέται η επετηρίδα…

    169 >>το νεκροταφείο στο Δήμου μου (στην Αθήνα) είναι κλειστό για οποιονδήποτε θέλει να πάει στον τάφο του συγγενή του.
    Τόποι λατρείας(άρα δεν επιτρέπεται) είπε για τα νεκροταφεία, χθες θαρρώ, ο Χαρδαλιάς.
    Στη επαρχία, όπως μαθαίνω κι απ΄ τους δικούς μου, όταν είναι για καθιερωμένα μνημόσυνα, 40μερα, 3μηνα κλπ (όχι για τρισάγια λόγω Μ.Εβδομάδας) εφαρμόζουν ότι και για τελετή κηδείας: οι στενοί συγγενείς κ ο παπάς για τρισάγιο μόνο πάνω από τον τάφο, όχι λειτουργία. «Εκτός ναού» άκουσα κι ένα «κοράκι» χθες ότι γίνονται και οι κηδείες (η επικήδεια λειτουργία) και μόνο με συγγενείς α΄βαθμού.

  177. Theo said

    @167:
    Εμείς τον μαθαίναμε μέχρι τον προηγούμενο στίχο: «ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει», κατά την έκδοση του Πατριαρχείου φυσικά, γιατί η κριτική το έχει «ἡ ἀγάπη οὐδέποτε πίπτει» 🙂

    @168:
    Κι ο πρότερος Κισλόφσκι εξαιρετικός (πχ, Blind Chance), από δε τον ύστερο θα ξεχώριζα τον Δεκάλογο και τη Γαλάζια Ταινία, που τελειώνει με τον Ύμνο της Αγάπης.

    @170:
    Γιος αρχιπάστορα ο Μπέργκμαν και μπόλικες οι βιβλικές συνδηλώσεις στα έργα του.

    @174:
    Ο Θεός να την αναπαύσει, Μαγδαληνή!

  178. spiral architect 🇰🇵 said

    @58: Συλλυπητήρια φίλε, ο χαμός της μάνας είναι πάντα ανείπωτος.
    (στη φάση που είμαι εγώ, εύχομαι να μην ανατραπεί το χωροχρονικό συνεχές) 😶

  179. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Από τη σιωπή στη σιωπή

    Τώρα γυρνάει μες στη σιγή
    μέσα στου σκότους τους αιώνες
    θα γίνει σκόνη αστρική
    ή ένα λιβάδι απο ανεμώνες

    μονάχα όσο χτυπάει η καρδιά
    να είσαι εκεί να την ακούσεις

  180. ΓΤ said

    164@

    Δηλαδή, «ληξιαρχικά» να το θέσω, δεν θα πάμε με τα νερά του δικηροτρίκηρου Μητσάρα Αρχοντώνη; 🙂

  181. nikiplos said

    Πολλά τραγούδια έχουν γραφεί που αναφέρονται στην κηδεία της μητέρας. Άλλα με υπαρξιακή συνεικόνα, άλλα χωρίς. Από όλα αυτά τα τραγούδια πάντως ξεχώρισα και με συγκλόνισε αυτό:

  182. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μάνα μου υπερήφανη
    και ντροπαλή μου μάνα
    δεν το πιστεύω πως χτυπά
    για σένα η καμπάνα.

  183. sarant said

    172 Έλα ντε, υπάρχει και αυτή η μορφή αυτολογοκρισίας.

  184. Κωνσταντινουπολίτης said

    Η ευχή «θερμα συλλυπητήρια» είναι τουρκισμός και χρονολογείται από το 1896. Πρωτοκαταγράφεται στο «Σύγγραμμα Περιοδικόν» του «Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου Κωνσταντινουπόλεως» (Istanbul, Turkey) και αποτελεί την ελληνική μετάφραση της τούρκικης ευχής «Samimi başsağlığı diliyorum» https://tinyurl.com/svlr4xf

  185. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    178. Ο πατέρας μου που πέθανε μετά τα 95, άνθρωπος που δε λογάριασε σ΄όλη του τη ζωή το χάρο και περιγελούσε τα περί θανάτου γενικά*, όταν του έλεγα(στην αιώνια συζήτησή μας μετά τα 90 του-πού θα πάω ακόμη, ΄ποθάνανε όλοι οι φίλοι μου- ) ότι τον θέλω να πάμε για τριψήφιο σκορ, να είναι επικεφαλής του κοιμητηρίου, γελούσε γάργαρα πρώτα κι έπειτα σοβάρευε κι έλεγε ήρεμα : όχι παιδί μου, μη θάψω κανένα σας.
    Και το πέτυχε ο αγαπημένος μου , στο παραλίγο.
    Ας κρατιέται η ιεραρχία τουλάχιστον και τελοσπάντων να ισχύσει αυτό που λέει ο ξάδελφος γιατρός: Μετά τα 85 ο άνθρωπος δεν πεθαίνει, ξεκουράζεται. Τ΄ακούς Εσύ εκεί πάνω; 🙂 85 και βλέπουμε, αν κουραστούμε 🙂

    * «ο θάνατος δεν είναι πράμα.Τα παραμπρός βάσανα να κλαις» η επωδός του

  186. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Θερμά συλλυπητήρια έλεγε και ο προηγούμενος ΠτΔ
    https://www.newsit.gr/politikh/xalkidiki-odyni-kai-therma-syllypitiria-ekfrazei-o-prokopis-paylopoulos/2830387/

  187. Χαρούλα said

    #164 Theo, και γω γαρ θυμάμαι. Αλλά και με ενα γ επιπλέον. Γι γ νώσκομεν. Γιατι;;;

  188. Μαρία said

    187
    Διόρθωσες το ελληνιστικό και μεταγενέστερο* γινώσκω σε αρχαίο γιγνώσκω.

    * και σε γινώσκειν εξ ύψους ανατολήν …

  189. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Καλό κατευόδιο» σα να θυμάμαι να είναι επιτάφια ευχή.
    Καλό ταξίδι τάδε, λέω και γράφουν στις κορδέλες, αν είναι για στεφάνι.
    Επίσης λένε και «καλή αντάμωση» στον αναχωρούντα οι πολύ δικοί του.

    145 Μαγδαληνή ζηλεύω που είχε κόρες και της κάνετε τα δέοντα επιμνημόσυνα. Παντοτινά ας είναι ζωντανή η μνήμη στην καρδιά σας.
    Η δική μου μάνα καθόλου δεν ήθελε τα κόλλυβα, ούτε να φτιάχνει, ούτε να τρώει, ούτε απέξω να περνούν.
    Αγαπούσε όλα τα λουλούδια, εκστασιαζόταν με κάθε ανθό με χαρά μικρού κοριτσιού ως το τέλος της -σαν προχθές πριν 7 χρόνια- κι εγώ πάντα σε κάθε ανθισμένο κλαδάκι θυμάμαι/βρίσκω το γέλιο και τη χαρά της.

    Πιάσαμε τα ταφικά, αλλά καθώς Μ.Τετάρτη, ας είναι.

  190. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  191. 177, 178, 189 ευχαριστώ και γω που παρεμπιπτόντως αναφέρθηκα….
    185, 189 Εφη-Εφη τι εκπληκτικά που γράφεις! Θέλω χρόνια να στο πω. «Ακούω» τον ήχο της φωνής του καθενός που αναφέρεσαι. Είχα πεθερά Κρητικιά και πώς μου θυμίζεις το ηχόχρωμά της και τον πολιτισμό που κουβάλαγε σε κάθε της κουβέντα ή σε κάτι που έφτιαχνε. Να’ σαι καλά!

  192. 184 Κάτι μου θυμίζει αυτό το σχόλιο. Όχι, δεν είναι με κανένα τρόπο ακριβής μετάφραση του τουρκικού, που σημαίνει «ειλικρινά εύχομαι υγεία [ζωή σε σας]». Ο Φιλολογικός Σύλλογος Κων/πόλεως χρησιμοποίησε τον γαλλισμό (condoléances) για να μεταφράσει την τουρκική φράση.

  193. sarant said

    192 Kι εμένα κάτι μου θυμίζει.

  194. # 152

    Κάποιες χιλιετίες μετά τις τραγωδίες ο Μοντεβέρντι έφερε το ντράμα κον μούζικα, δηλαδή θέατρο με κάποια μουσική, πολλές φορές εξαιρετική αλλά όχι κυρίαρχη, συνοδευτική. Ο Ροσσίνι κι ο Μπετόβεν παιδευτήκανε κάποια χρόνια για να καταλήξουν σε κάποια εισαγωγή που να ταιριάζει με το υπόλοιπο έργο, ήταν νομίζω οι πρώτοι που έδωσαν βάρος στην μουσική ώστε φεύγοντας ο θεατής να σιγομουρμουρίζει κάποιον σκοπό από το έργο. Αυτό θεωρώ εγώ όπερα. Φυσικά αυτό το μεγάλωσε πολύ ο Βέρντι (ποιός άκουσε μια φορά το λα ντόνα ε μόμπιλε και ξέχασε την μελωδία ;), ο Μπιζέ, ο Ντονιτσέτι, μετά ο Πουτσίνι κι άλλοι. Εξαίρεση στο ρωσογερμανικό μέτωπο ο Τσαϊκόφσκι, οι άλλοι μείνανε στην θεατρική προσέγγιση με καλή μουσική αλλά που δεν την παίρνει μαζί του ο θεατής και ένας σινεφίλ είναι λογικό να προτιμά αυτό το είδος.
    Εχω να πάω σινεμά ίσως και περισσότερο από 5 χρόνια, ούτε έβλεπα ταινίες σε τηλεόραση ή βίδδεο. Ε τώρα με την κλεισούρα άντεξα τον Μπόρις (στον Μότσαρτ η αντοχή μου δεν ξεπέρασε την μισή ώρα, Βάγκνερ έχω φάει αρκετόν μικρός, δεν το δοκίμασα καν)

  195. Μαρία said

    192
    Φτυστός ο Βάτμαν.
    Κατά σύμπτωση κι ο Κουμανούδης δίνει την πρώτη εμφάνιση το 1896 αλλά στην Ακρόπολιν.

  196. Εσώκλειστος said

    Τώρα μόλις ανακάλυψα ότι εφευρέτης του ρήματος «συλλυπούμαι» (με τη σημερινή ακριβώς σημασία) ήταν ο Ηρόδοτος. Το ενδιαφέρον είναι πως, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο πρώτος που εκμεταλλεύτηκε τα συλλυπητήρια των συνανθρώπων του ήταν ο παππούς του Μιλτιάδη, του νικητή του Μαραθώνα, (Μιλτιάδης κι αυτός). Ας δούμε πώς…

    ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ: «(6.39.2) Μιλτιάδης δὲ ἀπικόμενος ἐς τὴν Χερσόνησον εἶχε κατ᾽ οἴκους, τὸν ἀδελφεὸν Στησαγόρεα δηλαδὴ ἐπιτιμέων. οἱ δὲ Χερσονησῖται πυνθανόμενοι ταῦτα, συνελέχθησαν ἀπὸ πασέων τῶν πολίων οἱ δυναστεύοντες πάντοθεν, κοινῷ δὲ στόλῳ ἀπικόμενοι ὡς ΣΥΛΛΥΠΗΘΗΣΟΜΕΝΟΙ ἐδέθησαν ὑπ᾽ αὐτοῦ. Μιλτιάδης τε δὴ ἴσχει τὴν Χερσόνησον πεντακοσίους βόσκων ἐπικούρους καὶ γαμέει Ὀλόρου τοῦ Θρηίκων βασιλέος τὴν θυγατέρα Ἡγησιπύλην»

    ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: «[6.39.2] Ο Μιλτιάδης λοιπόν, φτάνοντας στη Χερσόνησο, κλείστηκε και δεν έβγαινε απ᾽ το σπίτι του, κρατώντας τάχα πένθος για τον αδερφό του Στησαγόρα. Κι οι Χερσονησίτες, μαθαίνοντας αυτά, συγκεντρώθηκαν απ᾽ όλα τα μέρη οι προεστοί όλων των πόλεων, κι όταν έφτασαν, κοινή αποστολή, για να τον ΣΥΛΛΥΠΗΘΟΥΝ, αυτός τους έριξε στη φυλακή. Λοιπόν ο Μιλτιάδης εξουσίαζε τη Χερσόνησο συντηρώντας πεντακόσιους δορυφόρους και παντρεύεται τη θυγατέρα του βασιλιά των Θρακών Ολόρου, την Ηγησιπύλη.»

  197. ΓΤ said

    @192, 193

    Δεν θυμίζει, όζει, και επιστρέφει…

  198. dryhammer said

    Πολλαπλασιασμός και μετάλλαξη;

    (Κάποια στιγμή πρέπει να γράψω μια ιστορία χρησιμοποιώντας μόνο τα χρηστώνυμά του, κάνα άρθρο και άντε και καμιά πρόθεση και σύνδεσμο ως μίσθαρνο όργανο κακοψύχων, δασκαλάκων, συνταξιούχων, χριστιανομπολσεβίκων και άλλων ζηλωτών)

  199. Γιάννης Ιατρού said

    185: Εφη, ωραίο σχόλιο 👍
    192: Μπαμ κάνει… 😉 (195 🤗)

  200. Μαρία said

    199
    Νομίζω οτι είναι η δεύτερη φορά που χρησιμοποιεί πατριδωνυμικό μετά τον (άντε να αποφύγουμε την μαρμάγκα) Ηπειρ.

  201. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    188 Α! άρα γε «γινώσκεις ά αναγινώσκεις » σωστά θυμάμαι 🙂

    191. Μέρα μνήμης λοιπόν, έμμεσα ήρθε κι εμνημονέψαμε και την Κρητικιά σου :).
    Ευχαριστώ για την καλή σου κουβέντα.

    Στο χωριό όταν μας έδιναν κόλλυβα εκτός από το Θιος’σχωρέσει, λέγαμε
    μακαρία και ανάπαυση ή μακαρία και συχώρεση.

  202. Theo said

    @167, 187:
    Οι τρεις εκδόσεις που κυκλοφορούσαν τότε (και κυκλοφορούν και σήμερα + αυτή της «Αποστολικής Διακονίας») ήταν της «Ζωής», του «Σωτήρος» και της Βιβλικής Εταιρίας. Οι δύο πρώτες εκδίδουν το εκκλησιαστικό κείμενο, ενώ η τρίτη το Textus Receptus, με κάποιες αλλαγές βάσει της έκδοσης Nestle. Αν οι θεολόγοι σας δεν ήταν ζωικοί ή σωτηρικοί, τότε μάλλον θα χρησιμοποιούσαν την έκδοση της Βιβλ. Ετ. που στο συγκεκριμένο χωρίο έχει «γάρ».

    @180:
    Το εκκλησιαστικό κείμενο πρωτοεκδόθηκε στην Πόλη το 1904 από τον Βασ. Αντωνιάδη, βάσει χειρογράφων στα οποία είχε πρόσβαση και τα οποία χρησιμοποιούνταν επί αιώνες στη Εκκλησία (Ευαγγελιστάρια ή Ιερά Ευαγγέλια και Πραξαπόστολοι για τους παλαιογράφους), στα οποία το κείμενο παραδίδεται σε περικοπές, όπως διαβάζονται κατά το λειτουργικό έτος).

    Η έκδοση Nestle-Aland μέχρι πριν από δυο τρεις δεκαετίες χρησιμοποιούσε μονόπαντα τα χειρόγραφα με συνεχές κείμενο (Τετραευάγγελα και Απόστολους) κι αγνοούσε τα Ευαγγελιστάρια και τους Πραξαπόστολους. Από τη δεκαετία του 1970 ο Ιωάννης Καραβιδόπουλος, καθηγητής του ΑΠΘ, επέμενε πως τα τελευταία είναι πιο αξιόπιστα, γιατί αναγινώσκονταν στις εκκλησίες, κι ο λαός που τα άκουγε τόσα χρόνια ήταν εύκολο να επισημάνει τυχόν λαθροχειρίες ή λάθη στο κείμενο, ενώ τα λάθη στα Τετραευάγγελα που τα διάβαζαν στα σπίτια τους όσοι είχαν χρήματα για να τ’ αγοράσουν (τα χειρόγραφα ήταν πανάκριβα στη βυζαντινή εποχή) ήταν εύκολο να περάσουν απαρατήρητα. Με τον καιρό μελετήθηκαν περισσότερα εκκλησιαστικά χειρόγραφα και υιοθετήθηκαν οι περισσότερες διαφορές τους, αντικαθιστώντας αυτές των παλαιότερων εκδόσεων των Nestle-Aland (πχ η περικοπή για τη γυναίκα που συνελήφθη επ’ αυτοφώρω μοιχευομένη – Ιω. 8, 1-11, δεν υπήρχε καν στις παλιές εκδόσεις, ενώ σήμερα έχει ενσωματωθεί). Σήμερα ο Καραβιδόπουλος είναι ένας από τους πέντε εκδότες της Nestle-Aland.

    Νομίζω, λοιπόν, πως οι τελευταίες εκδόσεις των Nestle-Aland ισορροπούν ανάμεσα στις μαρτυρίες εκκλησιαστικών και μη χειρογράφων και τις προτιμώ.

  203. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    200 Και Θρακ…

  204. Theo said

    @181, 182:

    Να βάλω κι εγώ αυτό που έγραψα στα πέντε χρόνια από την κηδεία της (συγχωρήστε μου τον περίσσιο νεανικό λυρισμό) :

    Παρασκευὴ σταυρώσιμη ἕξι τοῦ Μάη
    Παρασκευὴ ἀναστάσιμη τῶν Μυροφόρων
    γιόρταζε ὁ πολύαθλος μὲ τὸ παλιὸ
    κι ἦταν ἡ ὥρα ὡσεὶ ἐννάτη
    τότε ποὺ ἔκλινες τὸ κεφάλι σὰν κυκλάμινο
    κράτησες μέσα τὴν πνοή σου σὰν μπουμπούκι
    σπέρνοντας τὸ σῶμα
    σπέρμα θανάτου
    ἀπαρχὴ ζωῆς σὲ ἄλλους λειμῶνες.

    Σὲ τραγουδοῦν τὰ λούλουδα ποὺ φρόντισες
    σὲ νεκροπλύνουν οἱ ροὲς τῶν δακρύων
    σὲ σαβανώνει ἡ ἀγάπη τῶν ταπεινῶν
    σὲ προπέμπει σὲ μονὲς πνευματικὲς
    τὸ »Κύριε ἐλέησον» τῶν ἄσημων νοικοκυράδων
    καὶ τούτ᾿ ἡ νύχτα ἡ κεροφώτιστη
    μὲ τὸν ἀπόηχο τοῦ Ψαλτηριοῦ
    καὶ χίλιες σιωπὲς ἐλπιδοφόρες σὲ τυλίγει.

    Καθὼς ἀγαπιοῦνται πάν᾿ ἀπ᾿ τὸ φέρετρο
    καθὼς τὴ λάλο σιγὴ χαρίζ᾿ ἡ ἀναπόληση
    καθὼς τὰ δάκρυα φέρνουν τὴ γαλήνη
    εἶσαι κάτι δικό μας
    ποὺ ταξιδεύει ἀόρατα καὶ ἄυλα.

    ῞Οταν περνᾶς ἀπ᾿ τὴ ζωὴ στὴ Ζωή
    ὅταν ξεπερνᾶς τὴν ἀμεσότητα
    καὶ μᾶς ἀγγίζει βαθιὰ ἡ παρουσία σου
    κάνε τὴ λύπη προσευχὴ
    καὶ νηπιακὴ μάλαξε τὴν ψυχή μας
    ὅπως τὸ βρέφος στὰ χέρια τοῦ Χριστοῦ
    στὴ ζωηφόρο τῆς Μητέρας Του Κοίμηση.

  205. Γιάννης Ιατρού said

    200/203 Κι Aρβαvίτης 🙂 (εκτός των περιφραστικών …από/Πρoάστια κλπ.)

  206. sarant said

    204 Ευχαριστούμε

  207. Μπετατζής said

    Συλλυπητήρια, καλή δύναμη.

  208. Γιάννης Ιατρού said

    Αστυνομικοί με πολιτικά έξω από τις εκκλησίες για να εντοπίζουν παραβάτες πιστούς
    …Παπάς έκλεινε ραντεβού με πιστούς που ήθελαν να Κοινωνήσουν μέσω SMS.😂
    Δεν πάμε καλά!

  209. Πέπε said

    200 κλπ.:

    Αρχές-μέσα του 1960, η μαγνητοταινία ήταν μια καινούργια εφεύρεση. Μια από τις πιο καινοτόμες ιδιότητές της ήταν η δυνατότητα για πολλαπλή, ασύγχρονη (που λέγαμε κι εχτές) ηχογράφηση, δηλαδή να γράψεις πρώτα ό,τι παίξεις και μετά, ακούγοντάς το, να γράψεις από πάνω κι άλλα. Αυτό άλλαξε για πάντα τον κόσμο της ηχογραφημένης μουσικής. Από τους πρώτους μουσικούς που ρίχτηκαν με τα μούτρα στη διερεύνηση των πιθανών εφαρμογών αυτής της δυνατότητας ήταν οι Μπητλς, μαζί με τον ιδιοφυή παραγωγό τους, τον Τζωρτζ Μάρτιν.

    Ένα από τα πολλά που πρώτοι σκέφτηκαν να κάνουν ήταν ένας τραγουδιστής να κάνει ντουέτο με τον εαυτό του. Νομίζω συγκεκριμένα το έκανε μόνο ο ΜακΚάρτνεϊ. Ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό από τα ντουέτα ή τρία που κάνανε (ήδη από προτού να μουν στο στούντιο) ο Πωλ με τον Τζων και τον Τζωρτζ.

    Μέσα στα χρόνια που πέρασαν, ιδίως με την ανάπτυξη της ψηφιακής τεχνολογίας, αυτή η δυνατότητα (όβερνταμπ λέγεται) απογειώθηκε, φτάνοντας συχνά στο σημείο να ακούμε μουσική με ένα σωρό όργανα και φωνές που τα ‘χει παίξει όλα ένας άνθρωπος.

    Τώρα αυτές τις μέρες, που είμαστε εσώκλειστοι, τέτοια πρότζεκτ έχουν τις δόξες τους, καθώς για πολλούς μουσικούς είναι ο μοναδικός τρόπος να παίξουν κάτι και να το ηχογραφήσουν με παραπάνω από ένα όργανο και μία φωνή.

    Βλέπετε λοιπόν ότι κι εδώ απόψε έχουμε ένα τέτοιο σελφ-ντούο.

  210. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Αλέξη τα συλλυπητήριά μου για την μητέρα σου και διαφωνώ κάθετα με τα 71 και 136 και εύχομαι να μη μάθουν ποτέ το γιατί.

    Πρίν λίγους μήνες πέθανε και η δική μου μητέρα στα 87 αλλά δεν στενοχωρήθηκα καθόλου κι ήμουν ο μόνος από τους τέσσερις της οικογένειας, ούτε ένα δάκρυ δεν βγήκε από τα μάτια μου, αντιθέτως είχα ένα αδιόρατο δεν ξέρω πώς να το χαρακτηρίσω αίσθημα, ηρεμίας, κάποιο είδος χαράς, κάτι άλλο; ειλικρινά δεν ξέρω.

    Ίσως γιατί ήθελα πολύ να πεθάνει με αξιοπρέπεια στο σπίτι μας ανάμεσα στους ανθρώπους που την αγαπούσαν κι όχι σε κάποιο απρόσωπο γηροκομείο ή νοσοκομείο, είχε περάσει απίστευτα δύσκολες καταστάσεις, στην ζωή της, ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ, κι όχι σε καμία περίπτωση δεν το ήθελα αυτό. Ίσως πάλι, γιατί ήταν ο πρώτος κανονικός θάνατος κοντινού μου ανθρώπου που έβλεπα στην ζωή μου.

    Όχι, εδώ και πέντε μήνες δεν μου λείπει καθόλου, αλλά ούτε και στην γυναίκα μου (είχαν πολύ καλή σχέση) και στα παιδιά μου, που την χτένιζαν, την κούρευαν, (γιαγιά, έλα να κόψουμε τα μαλλιά γιατί έχεις γίνει σαν πόκεμον – ναίιιι;😊😊😊) την τάϊζαν, της τραγουδούσαν (κυρίως η μικρή που πήρε την ωραία φωνή της) και βοηθούσαν στην καθαριότητά της. Σχεδόν μέρα παρά μέρα την αναφέρουμε, λέμε διάφορα ευτράπελα που ζήσαμε τους τελευταίους έξι μήνες μαζί της, απ΄όταν άρχισε η άρνησή της να τραφεί και η κατάρρευσή της, μέχρι το τέλος. Γελάγαμε τότε, κι αυτή μαζί, τώρα μόνοι μας αλλά είναι διάχυτη η παρουσία της, μας διδάσκει τόσα πολλά με την υλική απουσία της.
    Και στις πιο τρομακτικές στιγμές της παιδικής ζωής μας, πάντα κράταγε κι ένα χαμόγελο για μάς. Απέραντη γυναίκα.

    Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να μετριάσει την πόνο σου, αλλά να θυμάσαι πως δεν υπάρχει καλύτερο από το να σε θάψουν τα παιδιά σου πλήρη ημερών.

    Για την μητέρα σου ξεκίνησα να πώ αλλά μου βγήκε εξομολόγηση, συγγνώμη, όπως είπες κι εσύ, μετά από τόσα χρόνια, θεωρώ πως μιλάω σ΄έναν φίλο.

    Είναι τόσο, μα τόσο ηλίθιος ο τρόπος που μεγαλώνουμε, αλαζονικός και ηλίθιος.

    Y.Γ – Έχω κάνει κάτι ματαιόδοξο, έχω βρεί ένα αστέρι στον ουρανό και του έχω δώσει το όνομά της, κάποια βράδια που είμαι έξω, κοιτάζω επάνω, βλέπω το αστέρι και λέω, γειά σου μαμά.

  211. ΓΤ said

    (Μέσα σε κλίμα κατάνυξης, ο Ιβάν Σαββίδης αγόρασε το «Πόρτο Καρράς», 205.000.000 ευρὠ…)

  212. Μαρία said

    202
    Σωτηρικιά αλλά όχι αφιερωμένη 🙂 Στα χρόνια μου οι μη οργανωσιακοί θεολόγοι σπάνιζαν.

    208
    Μπορεί να ήταν ετοιμοθάνατοι.

  213. Μαρία said

    211
    Ψηνόταν εδώ και καιρό το ντιλ.

  214. Γιάννης Ιατρού said

    και το Kαππαδόκης

  215. ΓΤ said

    Προφανώς…

  216. nikiplos said

    211@ Μετά την κρίση και τον κορωνοτέτοιο, μια τέτοια επένδυση λογικά προσβλέπει ή σε μπουρδέλο-πουτανάδικο-γαμιστρώνα πολυτελείας με κορίτσια απευθείας από την πηγή χωρίς μεσάζοντες ή καζίνο για τη μεσαία τάξη των ρωσομαφιόζων…

    Άντε και ολίγον θρησκευτικού τουρισμού για ελικοπτεράτους που θα πηγαίνουν κατευθείαν στις σουΐτες των Καρυών έμπλεοι κατάνυξης…

  217. Αιμ said

    17 και άλλα (αν δεν ειπώθηκε ήδη). Και καλή λευτεριά λένε στις εγκυμονούσες, είναι τυποποιημένες εκφράσεις, αν σ αρέσουν τις λες. Καλό παράδεισο για τους θρησκευόμενους. Αποπνέουν και μια ρετρό ατμόσφαιρα κάτι το ζεστά παλιακό.
    Μάλλον είναι αισθητικής φύσης επιλογή

  218. Theo said

    @212:
    Προσπαθώ να θυμηθώ τους δικούς μου: 2 οργανωσιακοί, 1 μασόνος, 1 χουντικός και 2 ανένταχτοι.

  219. Μαρία said

    218
    Το οργανωσιακός δεν αποκλείει το χουντικός. Κάθε άλλο μάλιστα.
    Ο μοναδικός ανένταχτος που πέρασε απ’ το γυμνάσιό μας ήταν αυτός http://www.biblionet.gr/author/24348/%CE%95%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CE%A7._%CE%96%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7 Μια χρονιά πρέπει να έμεινε
    Δεν τον είχαμε στην τάξη αλλά ανέπτυσσε κάθε Σάββατο το ευαγγέλιο σ’ όλο το σχολείο κατα χουντική επιταγή και ήταν σαν τη μύγα μες στο γάλα. Οι υπόλοιποι θεολόγοι τον έβλεπαν με μισό μάτι.

  220. Theo said

    @219:
    Όχι, δεν το αποκλείει. Ο ένας οργανωσιακός μάλιστα στην τρίτη γρονθοκόπησε ένα συμμαθητή που τον έβρισε, καυχώμενος πως είχε κάνει λοκατζής. (Και μετά του ζητούσε συγγνώμη). Απλώς, αυτό που χαρακτήριζε τον γυμνασιάρχη μας ήταν οι αγαστές σχέσεις του με τη Β΄ Μεραρχία, ενώ τους οργανωσιακούς, η σχέση τους με τον «Σωτήρα».

  221. ΓΤ said

    216@
    Άσε που στας Καρυάς, φίλτατε, βρίσκεις κάθε καρυάς κάρυον να ψάλλει το τροπάριον. Στο «Πόρτο Καρράς» αναμένω, για κάλυψη, προσκυνηματική προθήκη με εμβάδες…

  222. Pedis said

    Αναλυτικότατο:

    Κριτική αποτίμηση της ετοιμότητας και των πολιτικών αντιμετώπισης της πανδημίας

  223. Pedis said

    (Βίντεο δεν βλέπω – δεν λινκάρω)

    «Αν δεν ήμασταν στην Ευρώπη, θέλω να σκεφτείτε τι θα συνέβαινε τώρα. Ας κάνουμε όλοι τον σταυρό μας, ας ανάψουμε και ένα κεράκι όταν ανοίξουν οι εκκλησίες μας σε όσους ψηφίσαμε τα μνημόνια, ενάντια στον λαϊκισμό που είχε κυριαρχήσει στην Ελλάδα και ας καταλάβουμε ότι σώζεται ο ελληνικός λαός γιατί μείναμε στην Ευρώπη», ανέφερε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

  224. Χρήστος Π. said

    Η σημερινή ημέρα ήταν μια ιστορική και ηρωϊκή επέτειος για την Ελληνική Βασιλική Αεροπορία. Στις 15 Απριλίου η Λουφτβάφε στέλνει δύναμη βομβαρδιστικών στούκας να πλήξουν την αεροπορική βάση της Βασιλικής Τρικάλων όπου εδράζονταν μια μοίρα διώξεως και ότ,τι είχε απομείνει από δύο άλλες μοίρες του Σέδες και Ελευσίνας. Η ΕΒΑ είχε πολύ αποτελεσματικά αντιμετωπίσει τους Ιταλικούς βομβαρδισμούς με μεγάλη ανισορροπία δυνάμεων και πολλές θυσίες. Αεροπόροι και αεροπλάνα γίνονταν ολοκάυτωμα. Σημαντική ήταν η βοήθεια της RAF (o Βρετανός αεροπόρος με τις περισσότερες καταρρίψεις στο Β Παγκόσμιο πόλεμο πολέμησε και σκοτώθηκε στην Ελλάδα, στα νερά έξω από την Ελευσίνα, χτυπημένος από Γερμανικό Μe-109. Με ένα απλό διπλάνο διώξεως Gladiator είχε καταρρίψει μεγάλο πλήθος Ιταλικών βομβαρδιστικών και Stukas).

    Στην ιστορική αερομαχία Τρικάλων που ήταν το κύκνειο άσμα της ΕΒΑ στον πρώτο γύρο της αντίστασης στον άξονα
    η ΕΒΑ διέθετε αεροσκάφη διώξεως όπως τα διπλάνα Gladiator και πιο σύγχρονα μονοπλάνα τεχνολογίας μεσοπολέμου Bloch και PZL που αγοράστηκαν λίγο πριν το πόλεμο και δημιούργησαν μεγάλα προβλήματα στην Ιταλική αεροπορία και τα βομβαρδιστικά της. Η τεχνολογία του πολέμου εξελίχθηκε γρήγορα όμως και κανένα δεν είχε τις τεχνολογικές δυνατότητες των Me-109. Ο αγώνας ήταν άνισος αλλά πιο μεγάλη η αποφασιστικότητα και αυτοθυσία των Ελλήνων αεροπόρων. Έχουμε χρέος να τιμούμε τους νεκρούς μας για να αξίζουμε σαν ζωντανοί Έλληνες.

    Μαζί με τα υπολείμματα και των άλλων δύο μοιρών διώξεως και βομβαρδισμού (τα ηρωϊκα βομβαρδιστικά μας Potez), κυρίως το έμψυχο δηλαδή υλικό, ο ηρωϊκός αγώνας θα συνεχιστεί στη Μέση Ανατολή όπου με πολύ περισσότερο σύγχρονα- ειδικά για το μέτωπο εκείνο αεροσκάφη που παραλάβαμε από τη RAF, οι τρεις μοίρες της ΕΒΑ (335 και 336 Μοίρες Διώξεως και η 13 Μοίρα Ελαφρού Βομβαρδισμού).

    Πολλοί ήρωες της ΕΒΑ υπηρετώντας αλλού δεν βρέθηκαν στην αερομαχία των Τρικάλων, αλλά όλοι μιλούσαν με συγκίνηση γι αυτήν. Ο ηρωϊκός Μοίραρχος Κέλλας που ενώ έκανε αναγκαστική προσγείωση φλεγόμενος από εχθρικά πυρά συνέχισε να πολυβολείται επί του εδάφους στο κατεστραμμένο αεροσκάφος, για να βεβαιωθούν οι Ούννοι πως δεν θα ζήσει, αλλά εκείνος έζησε και πολέμησε στη Μ. Ανατολή.

  225. Χρήστος Π. said

    223 Τον Άδωνι τον ξέρουμε και παρά τις αναδιπλώσεις του σε μικροθέματα πολιτικής η αγάπη του και ευγνωμοσύνη του για τη Γερμανία είναι δεδομένη. Η πρόθεστ του να υποστηρίξει ό,τι έβγαινε από τη τρόϊκα ήταν δηλωμένη από τον ίδιο.

    Καθώς κατά κακή μας τύχη όλες οι μορφές δεξιάς και κεντροδεξιάς περνούσαν στον έλεγχο δειλών, ηλιθίων και διεφθαρμένων, προτιμώ να κατηγορώ τις αριστεράντζες, που φανατικά υποστήριξα στο δημοψήφισμα για να περάσει το ΟΧΙ και εκείνοι το πούλησαν και μάλιστα χωρίς αντάλλαγμα, για να μη φύγουμε με τίποτα από το ευρώ (το Α και το Ω του σύμπαντος ως γνωστόν). Αν δεν ρισκάρεις έξοδο τι τα θέλεις τα δημοψηφίσματα και τις διαπραγματεύσεις έρμε; πάρε εντολές να τελειώνουμε (εννοείται πως μπλόφαραν και δεν θα μας έδιωχναν βέβαια με τίποτα από το ευρώ -δυστυχώς- όπως όμολόγησαν όλοι ανεξαιρέτως οι γραφειοκράτες της ΕΕ μόλις έφυγαν ή άλλαξαν τα πόστα τους).

  226. Γς said

    224:

    >Η σημερινή ημέρα ήταν μια ιστορική και ηρωϊκή επέτειος για την Ελληνική Βασιλική Αεροπορία.

    για την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία

    Μα πως κάνεις έτσι για την Βασιλική Αεροπορία;
    Εγώ υπηρέτησα στην ΕΒΑ. Είχαμε μάλιστα στο υπόστεγο της Σχολής Ικάρων και το Λίαρ Τζετ του Κοκό που την είχε κάνει στην Ιταλία.

    Στο στρατιωτικό σου δεν την πρόλαβες την ΕΒΑ.
    ούτε γιός πτεράρχου της Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας είσαι κύριε καθηγητά μου.

    ‘Η μήπως είσαι;

  227. Γς said

    226:

    >‘Η μήπως είσαι;

    Εγώ ο κακομοίρης είμαι γιός ενός απλού «αεροπόρου» με ειδικότητα οδηγού το 1939 στο αεροδρόμιο Centre D’ Entrainement (CE, D, E). Του Σέδες δηλαδή Θεσσαλονίκης…

  228. Γς said

    194:

    Σαν ν ακούω την Αθηνά Σπανούδη στο Τρίτο Πρόγραμμα

  229. # 216

    Ρε Νικιπλε ξέρεις έστω ένα (1) ξενοδοχείο πολυτελείας που δεν διαθέτει κολγκερλς και κολμπόυς ; Θα χαλάσει τα χρηστά μας ήθη ; Αν δεν είχε αγοράσει τον ΠΑΟΚ ούτε που θα ασχολιόσασταν. Κοιτάξτε με τις πέραν κάθε λογικής ιδέες του Κούγια που ενστερνίζεστε να του κόψετε τίποτε βαθμούς και να παρακαλάτε να μη συνεχισθεί το κύπελλο και χάσατε για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά τον τελικό από την ίδια ομάδα !!!
    Ελεος ! .
    Επιχειρηματίας είναι, αυτό που βλέπει, δεν το βλέπουν όλοι και το έχει αποδείξει με την Σεκάπ. Ούτε τυχαία επιλέγουν τα μέσα που ελέγχει την πολιτική τους τοποθέτηση.

  230. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  231. Παναγιώτης Κ. said

    @229. Αρχές δεκαετίας του ΄70. Δικτατορία. Φίλος, φοιτητής της Νομικής με πήρε μαζί του να παρακολουθήσω μάθημα Εγκληματολογίας. Διδάσκων κάποιος ονόματι Δασκαλόπουλος αδερφός του Διευθυντή Αστυνομίας Αθηνών την ίδια περίοδο.
    Από τα χείλη του άκουσα αυτή τη μεγάλη αλήθεια.
    Δεν υπάρχει ξενοδοχείο μηδέ των πολυτελών εξαιρουμένων, που να μη συνδέεται με κολγκέρλς!

  232. Παναγιώτης Κ. said

    @219. Ξαναδιάβασα το σχόλιό σου.
    Για κολμπόις δεν μας είχε κάνει κουβέντα. 🙂
    Είναι σίγουρο όμως ότι και αυτό ισχύει.

  233. Παναγιώτης K. said

    @210. Με συγκίνησες διότι πανομοιοτύπως εξελίχτηκαν τα πράγματα και με τη δική μου μάνα τον περασμένο Ιούνη. (93 ετών και «έφυγε ανώδυνα, ανεπαίσχυντα και ειρηνικά «).

    Εν ζωή λειτουργούσε ως συνεκτικό στοιχείο για την ευρύτερη οικογένεια. Αποτελούσε σημείο αναφοράς. Ευχαρίστως διαπιστώνω ότι η ανάμνησή της, κατά κάποιο τρόπο, συνεχίζει να έχει τον ίδιο ρόλο με αυτόν που είχε και εν ζωή!
    Γίνονται αναφορές στη μάνα, τη γιαγιά, τη θεία.

  234. Χαρούλα said


    Μετά το 15.00
    (#223)

  235. Παναγιώτης K. said

    @216. Νίκιπλε σε ευχαριστώ. Η βοήθεια έπιασε. Επέστρεψα στην…κανονικότητα. 🙂 Μου έρχονται τα διάφορα news letters.
    Αν δεν έχεις και την καλύτερη σχέση με αυτό το μηχάνημα (για μένα μιλώ…), συμβαίνει η διάθεσή σου να πέφτει στα… τάρταρα όταν κάτι πάει στραβά και σου χαλάει την…κανονικότητα και μετά, να εκτοξεύεται στα…άστρα όταν επανέρχεσαι στην προτέρα κατάσταση.

  236. Χαρούλα said

    Μετά τα κρατικά Ξενία, η ανάπτυξη στα ξενοδοχεία άρχισε επι χούντας. Καταπατήσεις, απόστρατοι-ξενοδόχοι, εργολάβοι δημ.έργων του συστήματος, τέτοια λουλούδια! Και μετά βέβαια οι μεγαλοξενοδόχοι δεν ήταν ποτέ …με το σταυρό στο χέρι!

    Όσο για τον Σαββίδη στο Καρράς, ακολουθεί την παράδοση του ξενοδοχείου. Από τον μπάρμπαΓιάννη Καρά(που τουλάχιστον έδωσε αξία στα βαλτοτόπια, και με αμπέλια), στον Σβίγγο τότε με την προεδρία της ΕΕ και συνεχείζεται η ταινία!

    Ναι, τα ξενοδοχεία είναι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών! Τις νόμιμες από την ρεσεψιόν μέσα, τις ημί από την …υποδοχή έξω. Παγκοσμίως. Είναι η πιό κλειστή ειδικότητα ξενοδοχοϋπαλλήλων. Μπαίνεις δύσκολα, θέλει κότσια, ευγένια, εξυπνάδα, πολλά. Κυρίως ισορροπίες.

  237. Παναγιώτης K. said

    @219. Μαρία υποθέτω ότι εννοείς πως ξεχώριζε αρνητικά.

    Έτυχαν και σε μένα δύο χουντικοί θεολόγοι όταν ήμουν στο Λύκειο οι οποίοι ξεχώριζαν θετικά όμως.
    Ο ένας μας δίδασκε την Ιστορία (Επανάσταση του ΄21) και «το ζούσε»!
    Ο άλλος όλη την ώρα φιλοσοφούσε (δεν θεολογούσε) και εξαυτού ήταν ευχάριστος!

  238. antonislaw said

    Θερμά συλλυπητήρια Αλέξη και Μαγδαληνή!
    Να ζήσετε να τους θυμάστε!

    Θυμάμαι να έχω δει γραμμένη τη φράση:Σας συλλυπούμαι θερμώς. Προσωπικά τη φράση θερμά συλλυπητήρια τη λέω και διά ζώσης, μαζί με το «Θεός αναπαύσει». Δεν χρησιμοποιώ το «Θεός σχωρέσει» ή το «ο Θεός να τόνε συχωρέσει» και νομίζω ότι δεν το πολυακούω τελευταία, ίσως γιατί υπονοεί ότι ο εκκλιπών είχε κρίματα προς συγχώρηση…

  239. spyridos said

    209

    Πρέπει να το άκουσα σε συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη.
    Οταν τον πιάσανε τον Αύγουστο του 67 βρήκαν και κάποιες κασέτες με πολλαπλή ηχογράφηση που είχε φτιάξει μόνος του
    και τον πίεζαν να τους πει ποιοί είναι οι άλλοι.

  240. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Θρηνούμε το Σεπούλβεδα! Απέραντα συλλυπητήρια, σε όλη στην πνευματική, ατίθαση, ανθρώπινη ανθρωπότητα.

  241. Theo said

    @240:
    Από τους αγαπημένους μου λογοτέχνες (έχω όλα ή σχεδόν όλα τα βιβλία του). Ασυμβίβαστος επαναστάτης με χιούμορ και ανθρωπιά!

    Πριν από λίγα χρόνια ένας φίλος βιβλιοπώλης που τον γνώριζε και συναντιόνταν όταν ερχόταν στην Ελλάδα μου είχε υποσχεθεί πως θα μου τον γνώριζε. Δεν κατέστη δυνατόν, λοιπόν.

  242. Πέπε said

    @238

    Μα άκου τώρα «υπονοεί ότι ο εκλιπών είχε κρίματα»…! Μια τυποποιημένη, καθιερωμένη φράση είναι, όπως και «ο συχωρεμένος» (που «κανονικά» σημαίνει «ο που μακάρι να του συγχωρεθούν τα κρίματα», δηλαδή ακριβώς το ίδιο).

    Ή αποδέχεται κανείς το απλό γεγονός ότι έχουμε χιλιάδες τέτοιες εκφράσεις που δεν πολυεξετάζουμε τι ακριβώς σημαίνουν και πώς προκύπτουν,

    ή το παίρνει με την κανονική του χριστιανική σημασία, ότι κανείς άνθρωπος δεν είναι αναμάρτητος αλλά και κανείς δεν αποκλείεται από τη συγχώρεση,

    ή, αν θέλει να το εξετάσει αλλά δεν το δέχεται, τότε πολύ απλά δεν ασχολείται με θεούς και θρησκευτικές παραδόσεις.

    Συχνά θα πούμε για κάποιον ότι είναι/ήταν «άγιος άνθρωπος». Ποτέ όμως δεν έχω ακούσει ότι κάποιος ήταν αναμάρτητος. Μπορεί «να μην πείραζε ούτε μυρμήγκι» κλπ., αλλά όχι ότι τον θεωρούμε αναμάρτητο. Μόνο αν αποστασιοποιηθούμε από τη χριστιανική αντιμετώπιση, οπότε δεν τίθεται καν θέμα αμαρτίας. Το να λες «όχι δεν αποστασιοποιούμαι, χριστιανικά θα το δω» και ταυτόχρονα να αμφισβητείς θεμελιώδεις χριστιανικές παραδοχές, …δεν πάει!

  243. Τι ωραία που το διατυπώσατε, Νίκο: «η γλώσσα δεν είναι κάτι ιδιωτικό: τα λεξικά αποτυπώνουν τη συναίνεση ανάμεσα στους ομιλητές»!

  244. sarant said

    240 Ναι, το άκουσα… θερίζει ο ιός

    243 Να είστε καλά και καλή δύναμη!

  245. Μαρία said

    237
    Όχι βέβαια. Κάθε άλλο.

  246. antonislaw said

    242
    Συμφωνώ Πέπε με την ουσία όσων λες για τη φράση, «ο θεός να τον συχωρέσει». Παλιά στην Κρήτη από όπου κατάγομαι, την άκουα σχεδόν αποκλειστικά, ο Θεός να τονε ή να του συχωρέσει. Πιο πολύ το έγραψα για να πω ότι τελευταία δεν την ακούω συχνά.

  247. loukretia50 said

    Οι άνθρωποι δε συγχωρούν εύκολα. Ευτυχώς έχουν την τάση να ξεχνάνε!

  248. aerosol said

    #222
    Πολύ ενδιαφέρον λινκ, Pedis.

  249. Pedis said

    # 248 – ναι, είναι πολυ καλό.

    Αλλά το σαξές στόρυ που έχουν δημιουργήσει με 11 εκ. Ευρώ είναι και πιο απλό και γι αυτό πιο πιστευτό.

    Εντωμεταξύ τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης έχουν αλλάξει στα μουλωχτά εδώ και λίγες μέρες την ποσότητα που πλασάρουν στους τίτλους για το πλατύ κοινό. Αντί για τον αριθμό των νέων κρουσμάτων οπως έκαναν μέχρι προτίνος

    (ο οποίος είναι σχεδόν σταθερός στα 3500 νέα καθημερινά κρούσματα με διακυμάνσεις +1000 και -500, με σχετικά σταθερό αριθμό καθημερινών τεστ (περι τις 30-35 χιλ. ) )

    παίζουν με τις λέξεις και δίνουν την τιμή της ποσότητας που υπολογίζεται από τον αριθμό των νέων κρουσμάτων μείον τον αριθμό των νέων θεραπευθέντων μείον τον αριθμό των νεκρών της προηγούμενης μέρας. Αυτό γίνεται επειδή τις τελευταίες μέρες αυτή η ποσότητα παρουσίασε μείωση … Και μάλλον πάνε να πείσουν τον κόσμο ότι πρέπει να αρχίσει η επόμενη φάση.

    Έπειτα, λίγη προσοχή τραβάει το γεγονός ότι το ποσοστό θνητότητας στη Γαλλία σκαρφάλωσε στο 16.4%!. Το ιταλικό αντίστοιχο ανεβαίνει κι αυτό κούτσα-κούτσα και βρίσκεται στο 13%, το ισπανικό είναι στο 10.5% και το περίφημο και εντυπωσιακά χαμηλό γερμανικό παρουσίασε αύξηση κατά σχεδόν 10 φορές τις τελευταίες δεκαπέντε μέρες που εκατοντάδες άρθρα εμφανίστηκαν να θριαμβολογούν για το γερμανικό σύστημα επιτυχίας.

    Τα ποσοστά θνητότητας μεταφραζόμενα χοντρικά στο 95% των θυμάτων που βρίσκονται στις ηλικιακές ομάδες άνω των 60 σημαίνουν σφαγή για τα άτομα αυτών των ηλικιών. Και μάλιστα, με δεδομένο ότι οι περισσότεροι επισήμως καταγεγγραμένοι νεκροί έχουν λάβει νοσοκομειακή φροντίδα.

  250. Χρήστος Π. said

    226 Γνώρισα όπως ξέρεις την ΕΒΑ Γιάννη από μικρό παιδί μου, όχι μόνο επαγγέλματος του πατέρα μου αλλά και λόγ διαμονής μας στα σπίτια αξιωματικών τότε στις μονάδες. Απλώς όταν υπηρέτησα εγώ δεν λεγόταν ΕΒΑ αλλά ΠΑ λόγω αλλαγής πολιτεύματος ενώ στην εποχή σου λεγόταν ακόμα ΕΒΑ. Ο πατέρας μου ήταν εκείνη η γενιά αεροπόρων που πέρασαν από τα μοίρες διώξεως των Spitfires στις μοίρες των πρώτων τζετ που ήλθαν στην Ελλάδα. ΟΙ μοίρες διώξεως των F-86 και βομβαρδισμού (κυρίως) των F-84. Πέρασε απ’ όλα τα μοντέλα των F-86 (όπου έχει και μια εγκατάλειψη με αλεξίπτωτο λόγω φλεγόμενου κινητήρα, παρ’ ολίγο μοιραίο για τη ζωή του).

    Παρά τη φανατική νομιμοφροσύνη του πατέρα μου στις νόμιμες κυβερνήσεις και στο Βασιλέα στον οποίον άλλωστε ορκίστηκαν, έζησα και τις περιόδους έντασης με τους χουντικούς, τις κλίκες του ΙΔΕΑ κλπ. Οι καλύτεροι φίλοι του έφευγαν ένας-ένας σταμποαρισμένοι από τον ΙΔΕΑ είτε ως αντίπαλοι είτε ως ύποπτοι. Ο μακαρίτης ο νονός μου (αργότερα πολιτεύτηκε και με το ΠΑΣΟΚ) και ένας άλλος από τους πιστότερους φίλους ως το θάνατό του, του ήσαν στις πρώτες λίστες αποστρατειών (ως «δημοκρατικοί») μετά την 21η Απριλίου, διότι ανήκαν στο χώρο του Κέντρου, δεν έκρυβαν πως διάβαζαν τα ΝΕΑ, ούτε ότι θεωρούσαν τον Παπαδόπουλο ψυχιατρική περίπτωση.

    Η κατάσταση αγρίεψε όμως όταν πλην ελαχίστων επιόρκων, η ΕΒΑ στο αντιπραξικόπημα του Βασιλέως έμεινε πιστή στο Στέμμα. Οι μοίρες εκπαιδεύσεως Ικάρων που ήσαν στην Ελευσίνα (τώρα Καλαμάτα), στο αντιπραξικόπημα του Βασιλέως το Δεκέμβριο του 67 δέχτηκαν την επίθεση δυνάμεων ΛΟΚ και τεθωρακισμένων πιστών στην 21η Απριλίου. Ο πιστός στο Βασιλέα διοικητής της πτέρυγας δυστυχώς δεν είχε ενημερώσει μέχρι τελευταία στιγμή για το τι επρόκειτο να συμβεί, ούτε τους διοικητές μοιρών ούτε τους άλλους αξιωματικούς φοβούμενος διαρροές, και είχε αρκεστεί σε γενικολογίες τη προηγούμενη μέρα για πίστη στη πατρίδα, το κοινοβουλευτισμό, και το Βασιλέα. . (Ένα από τα συνήθη λάθη των οργανωτών της προσπάθειας του Βασιλέως να ανατρέψει τη χούντα). Όταν πήραν διαταγή να απογειωθούν και να υποστηρίξουν τις Βασιλικές δυνάμεις ήταν αργά. Αρκετοί δεν ήσαν καν ακόμα στις Μοίρες τους.

    Μετά από ανταλλαγή πυρών ΛΟΚατζήδων υποστηριζόμενων από μερικά τεθωρακισμένα, με σμηνίτες της Ελευσίνας, και των απώλειά δυστυχώς της ζωής ενός σμηνίτη, τα τεθωρακισμένα καταλαμβάνουν τον διάδρομο για να εμποδίσουν απογειώσεις. Μερικοί είχαν προλάβει να μπουν στα αεροπλάνα αλλά όχι να απογειωθούν και κυριολεκτικά σύρθηκαν έξω και συνελήφθησαν όπως ένας άλλος της παρέας που λίγα χρόνια πριν ο πατέρας μου είχε βαφτίσει τη κορούλα του. Δεν ήταν σταμπαρισμένος «δημοκρατικός» αλλά όταν τον ρώτησαν οι χουντικοί με ποιόν είναι, απάντησε όπως του ήρθε «εγώ υπακούω στην Α.Μ. των Βασιλέα των Ελλήνων και δεν ξέρω ούτε Παπαδόπουλους ούτε Παττακούς». Την άλλη μέρα ήταν βέβαια ξηλωμένος. Η πλειοψηφία των αξιωματικών όπως ο πατέρας μου πιάστηκαν καθ’ οδόν στις μοίρες τους. Φτάνοντας εκεί είδαν τα τεθωρακισμένα στο διάδρομο. Επί κεφαλής ήταν γνωστός αξιωματικών της χούντας (Στειακάκης??). Επιστρατεύοντας ένα χαμόγελο και όλη του τη διπλωματία ρώτησε «μα τι συμβαίνει κ. Ταγματάραχα, (νομιζω ο βαθμός του) για να πάρει την απάντηση του χουντικού «τι να γίνει πάλι κύριε Επισμηναγέ, αυτό το κολόπαιδο ο Κωνσταντίνος παρασύρθηκε από κομμουνιστές (!!) και τάβαλε με την Επανάσταση». Τελικώς όμως όλοι τους ως ύποπτοι να κινηθούν υπέρ του Βασιλέως κλείστηκαν σε υπόστεγα, μέχρι την χουντική επικράτηση και μετά τη διαμαρτυρία των διοικητών μοιρών πως η συμπεριφορά αυτή είναι ανάρμοστη σε αξιωματικούς.

    Σε όλη τη διάρκεια της ανταλλαγής πυρών, εισβολής τεθωρακισμένων και των λίγων απογειώσεων θυμάμαι τη μητέρα μου να με τρέχει μαζί με άλλα μικρά παιδιά αξιωματικών σε υπόγειο καταφύγιο της μονάδας. Οι αξιωματικοί που δεν πρόλαβαν να εκδηλωθούν υπέρ του κινήματος και να μπούνε σε αεροπλάνα όπως η Μοίρα του πατέρα μου κλειδώθηκαν για ένα μια μέρα σε ένα υπόστεγο ώστε να καταστούν ακίνδυνοι μέχρι την επικράτηση των χουντικών. Όλοι βέβαια σταμπαρίστηκαν και εξωθήθηκαν στη πόρτα της εξόδου όπως και οι πρώτοι αποστρατευθέντες φίλοι του πατέρα μου. Για καλή τους τύχη ο Ωνάσης έπαιρνε τότε έμπειρους πιλότους στην Ολυμπιακή και η παρέα κείνη αποκαταστάθηκε καλά επαγγελματικά.

    Η χούντα μάλιστα είχε τρόπο να σε διώχνει και στο τέλος να στο κάνει και δύσκολο!!. Ο πατέρας μου και άλλοι ηταν ψηλά στην επετηρίδα λόγω της πολύ ψηλής σειράς με την οποία μπήκε και αποφοίτησε. Οι προαγωγές του λοιπόν ήσαν «κατ’επιλογήν». Η χουντική επικράτηση όμως θα αρχίσει την υποβάθμιση τέτοιων αξιωματικών τόσο σε θέσεις ευθύνης όσο και σε προαγωγές «κατ’ αρχαιότητα». Υποβάθμιζε τη ποιότητα της δουλειάς τους, ετοίμαζε ουσιαστικά την αποστρατεία και απαλλαγή από αυτούς, εκτός αν έκαναν και τίποτα περισσότερο εναντίον της οπότε πήγαιναν αλλού.

    Σε όλα αυτά μάλιστα, μου λέει ο πατέρας μου ότι δεν είχε καταλάβει καν, πως για πολλά χρόνια, από τις αρχές της δεκαετίας του 60 είχε εμπλακεί σε μια βεντέτα με τον ΙΔΕΑ. Στις αρχές της δεκαετίας του 60
    σκοτώθηκαν δύο νεαροί ανθυποσμηναγοί σε επικίνδυνη νυκτετινή πτήση δι όργάνων, ερχόμενοι από τη Κρήτη, και με παλιόκαιρο κοπανήθηκαν, νομίζω στο Ταύγετο. Ο Αργηγός ΑΤΑ τότε ζήτησε τη γνώμη του πατέρα μου που έκανε διερεύνηση λόγω εξειδίκευσης στην Αμερική, για το ποιές διοικητικές ευθύνες υπάρχουν. Υπεύθυνος για την αποστολή, οφείλοντας να γνωρίζει και τους κινδύνους αλλά και το ανεπαρκές ακόμα της εκπαίδευσης των ανθυποσμηναγών ήταν ο Παπανικολάου, μέλος και ευνοούμενος του ΙΔΕΑ, του Μακαρέζου, αλλά και αρχηγός αεροπορίας επί Ιωαννιδικής χούντας (ναι, ο ηλίθιος που κράτησε τα Phantom F-4 προσγειωμένα όταν οι Τούρκοι έτρωγαν τη Κύπρο).

    Ο Διοκητής ΑΤΑΔ στη Λάρισα όπως λεγόταν το ΑΤΑ τότε συμφώνησε με τη γνώμη του πατέρα μου και έριξε ποινή στον Παπανικολάου, κάτι για το οποίο ο τελευταίος μίσησε το πατέρα μου, τον έβριζε, απειλούσε, παίρνοντας φυσικά την απάντηση «τη ποινή ο Αργηγός ΤΑΔ στην έριξε όχι εγώ, εγώ ρωτήθηκα ποιός κατά τη γνώμη μου φταίει για τις απώλειες. Κατά τη γνώμη μου εσύ φταίς»!! Τέλος πάντων έγιναν πολλά βρώμικα στη συνέχεια γιατί ο Παπανικολάου έπαιρνε προαγωγές και θέσεις σκανδαλωδώς γρήγορα, και από τα τέλη του 68 έως το 70, με επιμονή αλλά και σαμποταρίσματα υποβάθμισης ο πατέρας μου αποχαιρέτησε την ΕΒΑ το 1970.

    Η δημοκρατία του 74, ενισχύοντας τις θεωρίες συνωμοσίας του Καραμανλή για το Κυπριακό, τον χουντικό αρχηγό και αποτυχημένο από κάθε ποιοτική σκοπιά ως αξιωματικό Παπανικολάου, τον έκανε… Επίτιμο Αρχηγό ΓΕΑ!!! Ίσως γιατί συμμετείχε στη σύσκεψη που αποφάσισε πως απέτυχαν και έφεραν τον Καραμανλή. Και να σκεφθείτε ότι το πόρισμα της Βουλής για το Κυπριακό από όσες διαρροές έχω δει, λέει ότι η «εμμονή του Παπανικολάου στον από Βορρά κίνδυνο (!) για να μην στείλει F-4 από τη Κρήτη στη Κύπρο, δεν τον καθιστά απλώς ύποπτο ανικανότητας αλλά και εθνικής προδοσίας»!!! Και αυτός ο άνθρωπος που πρέπει να χάσει όλα τα γαλόνια του έστω και μετα θάνατο, φιγουράρει ως Επίτιμος αρχηγός ΓΕΑ.

    Συγγνώμη ΓΙαννάκη αλλά έβλεπα ήθελες κουβέντα πως θυμάμαι την ΕΒΑ, έστω και συνοπτικά. (Α, ναι να μη ξεχάσουμε βέβαια να ευχαριστήσουμε και τα κορόιδα, τους τρελαμένους του ΕΑΜ κινηματίες εν καιρώ πολέμου στη Μέση Ανατολή. Χωρίς την ΕΑΜική κλίκα της ΑΣΟ δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ ο χουντικός ΙΔΕΑ).

  251. Χρήστος Π. said

    Για όποιες κουραστικές ασυνταξίες, ζητάω από αυτούς που με διαβάζουν συγγνώμη. Γύρισα ολίγον τι εξαντλημένος από νοσοκομείο…

  252. Γς said

    250:

    Συγνώμη Χρήστο, που σε προκάλεσα, αλλά θυμήθηκα πόσο πατριώτης , συνετός [ζει ε;] και τυχερότερος από σένα συνάμα είναι ο πατέρας σου [μιας που έχει ένα τεφερίκι γιό, εσένα!]

    Είχα την τύχη να τον γνωρίσω τότε στο γραφείο μου στη Σχολή που έβαλε τα γέλια όταν του είπα «τι να κάνω που είμαι και αγαπησιάρης» όταν με κάκισε για τα ντράβαρα που είχα τότε με Τριαντάφυλλόπουλο ΕΔΕ και τέτοια για κάτι γκόμενες.

    Ναι αυτή ήταν η κατάσταση στην ΕΒΑ τότε επί χούντας.
    Τρεις πρώην συμφοιτητές ήμασταν που πήγαμε στα στρατά. Αεροπορία εγώ. Στρατό ξηράς οι άλλοι δυό.
    Και κάποια γκόμενα πήγε και κάρφωσε ότι στο κοινόβιο-γκαρσονιέρα που είχαμε νοικιάσει στην Κυψέλη υπήρχαν κάτι πολύγραφοι κι ότι κι αυτή ακουσίως ετοίμαζε προκηρύξεις, φακέλους κλπ κλπ.
    Οι δυό στο στρατό μαρτύρησαν. Το γάλα της μάνας τους, που λένε.
    Εμένα με φώναξαν στο Β2 και μου είπαν στα ίσια:
    -Ηρθε ένας φάκελος, να [(-τόσο μεγάλος-)] για σένα. Αλλά μην φοβάσαι δεν τρέχει τίποτα. Μόνο τον Σμηναγό Τάδε να προσέχεις.

    Ολοι σωστοί πατριώτες αντιχουντικοί, πλην ενός χαμηλόβαθμου καθάρματος.

    Αντε πάρε και μια δόση για το χουνέρι που έκανα άθελά μου στον Γ. Παπανδρέου και την παρέα του για να γελάσουμε:

    https://caktos.blogspot.com/2013/04/blog-post_21.html

  253. Γς said

    Ωχ!

    >το χουνέρι που έκανα άθελά μου στον Γ. Παπανδρέου

    στον Γ. Παπαδόπουλο!

  254. Γς said

    Εφυγε…

  255. sarant said

    250 Ώστε είχε και νεκρό το βασιλικό αντικίνημα;

  256. Χρήστος Π. said

    255 Βέβαια, είχε τουλάχιστον ένα νεκρό σμηνίτη στην Ελευσίνα ο οποίος άνοιξε πυρ κατά των χουντικών όταν επέμεναν να περάσουν, αλλά και τραυματίες αν θυμάμαι καλά.. Ο διοικητής της πτέρυγας είχε δώσει διαταγή να μην επιτραπεί η είσοδος σε άλλες στρατιωτικές μονάδες, φοβούμενος την αντίδραση των χουντικών, οι οποίοι όμως ήλθαν με υποστήριξη αρμάτων και δεν θυμάμαι αν χτύπησαν μόνο τη πύλη της μονάδας (ο Γιάννης πρέπει να έχει ακούσει για όλα αυτά). Κάτι έγινε και αλλού πιστεύω.

    Αιματοχυσία μεγάλη απειλήθηκε αλλά δεν έγινε στη Τανάγρα. Εκεί η ΕΒΑ πρόλαβε και πρόβαλε μεγαλύτερη αντίσταση στους χουντικούς. Έγινε ανταλλαγή πυρών, σφοδρή για κάποια ώρα, και σε κάποια φάση συμφωνήθηκε μεταξύ νομιμοφρόνων και χουντικών ανακωχή για να βγουν τα νοσοκομειακά αυτοκίνητα της πτέρυγας και να μεταφέρουν τους τραυματίες στο ΓΝΕΒΑ (το σημερινό 251 ΓΝΑ που είχε έδρα τότε τη Κυψέλη, το κτίριο του σημερινού 15ου λυκείου). Μέσα όμως στα νοσοκομειακά είχαν εισχωρήσει καλά εξοπλισμένοι και επιλεγμένοι ΜΠΑτζήδες σμηνίτες (Μονάδες Προστασίας Αεροδρομίων). Αφού τα νοσοκομειακά οδηγήθηκαν σε κατάλληλα σημεία μέσα από τις χουντικές γραμμές, σταματούν για λίγο, και πετάγονται οι ΜΠΑτζήδες με τα αυτόματα, αιχμαλώτισαν ΛΟΚατζήδες και στρατιώτες χουντικών μονάδων και τους μετέφεραν μέσα στην αεροπορική βάση. Θεωρήθηκε μεγάλη ξεφτίλα για τη χούντα αυτό τότε. ΟΙ στρατιώτες έμειναν κρατούμενοι, μέχρι φυσικά την αποτυχία του βασιλικού αντιπραξικοπήματος.

    Τα μεγάλα λάθη στη προωτοβουλία του νεαρού και άπειρου αλλά καλοπροαίρετου πάντα Βασιλέως τα έκαναν οι οργανωτές του αντιπραξικοπήματος, που δεν ήθελαν να ενημερώσουν έγκαιρα και να προσεταιρισθούν αρκετούς νομιμόφρονες, (αυτό ήταν για μένα μεγαλύτερο λάθος από όποιες άλλες κινήσεις), βασίστηκαν υπερβολικά μάλιστα σε προσωπικές τους σχέσεις με τους μυημένους, και φυσικά η εμμονή του ίδιου του Βασιλέως να μη χύσει ελληνικό αίμα. Ναι, κακό οι εμφύλιοι πόλεμοι αλλά τα πραξικοπήματα και αντιπραξικοπήματα είναι πόλεμος και ενίοτε έχουν και αίμα. Στο «προκαταβολικό» αντιβασιλικό πραξικόπημα του 1935 οι «δημοκρατικοί» άνοιξαν μαζικό πυρ σε όλα τα μέτωπα που διέθεταν και μπορούσαν, και υπήρξαν εκατοντάδες νεκροί μέχρι να καταρρεύσει η γραμμή τους στο Στρυμώνα, και να πάρουν πρέφα ότι χάνουν. Αν δεν προβλέπεις καθόλου αίμα, κάτσε στα αυγά σου.

    Ο Βασιλεύς έπρεπε να αφήσει τα αεροπλάνα που πρόλαβαν να απογειωθούν να χτυπήσουν τις πιστές στους χουντικούς μονάδες, έπρεπε να κάνει το ίδιο με τις πιστές Βασιλόφρονες μονάδες πεζικού και πυροβολικού, ειδικά στη Β. Ελλάδα, να πυροβολήσουν οι διοικητές τους τους όποιους ανυπάκουους του ΙΔΕΑ για παραδειγματισμό, και τότε όλες οι μονάδες που δεν συμμετείχαν και ζούσαν τις εξελίξεις θα ακολουθούσαν το Βασιλέα και τη νομιμότητα. 250 βαρεμένοι το πολύ, και οι περισσότεροι χαμηλόβαθμοι ήταν η όλη χουντική κλίκα το 1967-68. Έπρεπε λοιπόν να χυθεί αίμα χουντικών, γιατί οι χουντικοί ήσαν αποφασισμένοι, και να λήξει η ιστορία. Θα ακολουθούσαν πολλοί το Βασιλέα αν φαινόταν ότι η μάχη συνεχίζεται, ακόμα και τη χειρότερη ώρα. Το λέω γνωρίζοντας και το θλιβερό, ότι όπως όλοι άλλωστε και όχι μόνο αυτοί, πολλοί χουντικοί είχαν πολεμήσει για την Ελλάδα από το αλβανικό ακόμα μέτωπο. Αυτά έχουν όμως τα κινήματα και οι εμφύλιοι.

    Αν ο Βασιλεύς δεν είχε αρνηθεί να «χύσει ελληνικό αίμα», όταν μάλιστα έχουμε βγει από εμφυλίους
    στην Ελλάδα, θα είχαμε γλυτώσει πολύ περισσότερο ελληνικό αίμα αργότερα και δεν θα είχαμε χάσει το 40% της Κύπρου. Το 2001 είχα μια συζήτηση με έναν από τους δύο μόνο αξιωματικούς της ΕΒΑ που ακολούθησαν το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Μόνο δύο υπήρξαν, και ο άλλος έχει ήδη αποβιώσει. Δεν υπήρχε φυσικά περίπτωση να συμφωνήσει ο άνθρωπος μαζί μου υπέρ του Βασιλέως, τον οποίο έβριζε γιατί δεν… τους ακολούθησε, αλλά παραδέχθηκε και αυτός ακόμα, ότι αν δεν είχαν καταργήσει το Βασιλέα έστω και εξόριστο στη Ρώμη, χωρίς τις ψευτοπροεδρίες τους δεν θα είχε γίνει το καταστροφικό πραξικόπημα της Κύπρου και θα είχε ελεγχθεί ο Ιωαννίδης νωρίτερα.

    Για να γίνει αντιληπτό πόσο αγνοήθηκαν και δεν μυήθηκαν κατάλληλοι Βασιλόφρονες αξιωματικοί θα αναφερθώ σύντομα στον μακαρίτη Πτέραρχο Αναγνωστόπουλο που τον είχε διοικητή ο πατέρας μου για ένα διάστημα στα F-84 (εκ λάθους έγραψα πως πήγε στα F-86 μετά τα Spitfires). Είχαν πολύ καλή σχέση, και δεν νομίζω να εκτίμησε ο πατέρας μου άλλο άνθρωπο τόσο πολύ στη ζωή του. Ο Αναγνωστόπουλος, της προπολεμικής ακόμα Σχολής Ικάρων (νομίζω τάξη του 37 ή κάτι τέτοιο) ήταν ο άνθρωπος που γεννιέται με το κατάλληλο γονίδιο να γίνει αεροπόρος και πολεμιστής. Δεν ήξερε ούτε ο ίδιος από την Αλβανία πόσους είχε φάει. Εθελοντής σε ό,τι επικίνδυνο υπήρχε και γενναιότητα μέχρι τρέλας. Είναι απίστευτο κατά το πατέρα μου ότι ζούσε με όλες τις πιθανότητες πάντα εις βάρος του.

    Εκτός από τις καταρρίψεις Ιταλικών αεροπλάνων, τις αερομαχίες και τις ριψοκίνδυνες προσβολές και καταστροφές Γερμανικών και Ιταλικών θέσεων στην Μέση Ανατολή, τις σχεδόν καθημερινές επιθέσεις τους στο ΔΣΕ πολεμώντας στον εμφύλιο, ο Αναγνωστόπουλος είχε γράψει ιστορία δια της αιχμαλωσίας του (κάποτε στον εμφύλιο που πίστευε ότι ο ΔΣΕ έχει κρύψει σε ένα ορεινό εκκλησάκι πυρομαχικά πήγε άνετα και το ισοπέδωσε). Σε μια επικίνδυνη προσβολή εχθρικών θέσεων στη Μέση Ανατολή, δέχτηκε μαζικά αντιαεροπορικά πυρά, το αεροπλάνο έγινε κόσκινο και καταρίφθηκε αλλά ο Αναγνωστόπουλος επέζησε!

    Τον αιχμαλωτίζουν οι Γερμανοί, τον δένουν, τον φορτωνουν σε ένα καμιόνι με αυστηρή επιτήρηση και τον πάνε σε επιτελική βάση, δίπλα στο Ρόμελ για ανάκριση. Απο εκεί και πέρα γίνονται πράγματα που τα βλέπεις μόνο σε ταινίες. Πώς λύθηκε, πώς ξέφυγε από τους Γερμανούς φρουρούς του, πώς άρπαξε καμιόνι, διέσχισε έρημο και έφτασε σε Βρετανικές γραμμές δίνοντας και λεπτομερή αναφορά για τα αντιαεροπορικά που είδε μέσα από το καμιόνι αιχμάλωτος, ένας θεός ξέρει!! Συνέχισε κανονικά μετά τις αποστολές του.

    Είχε υψηλή ευφυία και ένα χαρακτήρα που πολλοί στην αεροπορία έλεγαν δύστροπο (ακόμα και η μάνα μου τον έλεγε παράξενο τρελάρα και όταν μεγάλωσα της απαντούσα γι αυτό, «σου έχουν μείνει τα κουσούρια της ΕΠΟΝ»). Είχε μια αντιπάθεια για αξιωματικούς της γενιάς του που δεν βρέθηκαν σε πολεμικό μέτωπο και είχαν πάρει ψηλές θέσεις. Κάποτε σε μια συζήτηση για πολεμικές επιχειρήσεις στη Λάρισα γύρισε και είπε σε υψηλόβαθμο αξιωματικό «εσύ ρε άκαπνε τι μιλάς; έχουν γνώμη και οι απόλεμοι;» προκαλώντας επεισόδιο.

    Απαιτούσε πάντα αυστηρή πειθαρχία και η απειθαρχία της 21ης Απριλίου του είχε ανάψει τα λαμπάκια άσχημα. Ε, αυτόν τον αξιωματικό, οι φωστήρες που βρέθηκαν στα Ανάκτορα του Βασιλέως να ετοιμάζουν αντιπραξικόπημα δεν τον μύησαν! Το άφησαν να κάθεται στη μονάδα του όταν ήταν ικανός να κάψει ένα λόχο χουνταίων μόνος τους. Φυσικά οι χουντικοί ήξεραν ότι είναι νομιμόφρων και την επομένη της αποτυχίας του Βασιλικού αντιπραξικοπήματος, τον αποστράτευσαν καλού-κακού.

    Μιλώντας με ένα απόστρατο Σμήναρχο που ήταν μαζί με το Βασιλέα και έφυγε μαζί του έξω, τον ρώτησα για το ζήτημα αυτό. «Δεν προσεγγίσαμε τον Αναγνωστόπουλο γιατί τον είχαμε για παράξενο»!!! Τρέχα γύρευε. Και προσέγγισαν τον… Μητσάκο! (πρώην του ΙΔΕΑ δυσαρεστημένο μάλλον και αποχωρήσαντα, με βρώμικο παρελθόν, και απόστρατο, οπότε ωραία βοήθεια θα τους έδινε!). Ο Μητσάκος εκμεταλλευτηκε τις «διαφωνίες» «δημοκρατικών» και βασιλικών και μια χαρά πούλησε νομιμοφροσύνη μπας και ξανάπαιρνε θέσεις που δεν άξιζε. Ο νέος τότε Βασιλεύς δεν ήξερε καν το παρελθόν του και επειδή τον ακολούθησε, μιλά ευνοϊκά γι αυτόν στο βιβλίο για το αντιπραξικόπημα.

    Ο Μητσάκος το 1945 είχε πιαστεί στα πράσα από «δημοκρατικούς» και βασιλικούς να κάνει λαθρεμπόριο συναλλάγματος παράνομη. Δεν ξέρω τι έγινε στο παρασκήνιο αλλά με βέβαιη καταδίκη στο Αεροδικείο φαίνεται ο ΙΔΕΑ βρήκε τρόπο και τον έσωσε. «Ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται λόγω βλακείας»!!! Ναι υπάρχει απόφαση τέτοια για αξιωματικό που πήρε υπεύθυνες θέσεις. Απαλλαγή λόγω βλακείας!

    Ακόμα και ικανοί αξιωματικοί του ΙΔΕΑ όπως ο Αρχηγός Κελαϊδής (γνωστός πλέον, που ενεπλάκη στη δίκη των αεροπόρων, μια άλλη περίεργη ιστορία) τον κράτησαν γιατί οι υψηλοθεσίτες θέλουν και τα καρφιά τους…..

    .

  257. Χαρούλα said

    Χρήστο Π.( &Γς), ευχαριστώ. Μου είναι χρήσιμο να μαθαίνω για ιστορικά γεγονότα με την προσωπική ματιά εμπλεκομένων.

  258. Χρήστος Π. said

    257 Χαρούλα κι εγώ ευχαριστώ αλλά αν μάθεις και τα απαγορευμένα απομνημονεύματα του Γ’ς όλα τα άλλα θα φανούν ιστορίες για παιδάκια 🙂 🙂 . Ως δόκιμος αξιωματικός της ΕΒΑ δε, έχει κάνει πειράματα με κινητήρες αεροσκαφών και ανθρώπινα κεφάλια (το δικό του δηλαδή απλώς) 🙂 :-).

    Όχι ρε Γς δεν σε «κακίσαμε» τότε με τις ιστορίες σου, προς θεού, ούτε εγώ ή άλλοι φίλοι σου ούτε κανένας δικός μου, απλώς είπαμε καλό είναι να μη μπλέκεσαι σε τέτοιες ιστορίες αλλά όπως είπες ήσουνα αγαπησιάρης (παραήσουνα δηλαδη…) 🙂

  259. Γιάννης Ιατρού said

    254: Εμ, εδώ που τό ΄βαλες ρε Γς, δεν το είδαμε εγκαίρως… 🙂
    https://sarantakos.wordpress.com/2020/04/17/pasxa-6/#comment-647040

  260. Γς said

    256:

    Ασ’τα ρε Χρήστο. Βρωμάνε. Τι ΙΔΕΑ και τέτοια στα στρατα.
    Απο που μ αρχίσεις και που να τελειώσεις. Τι να πρωτοθυμηθείς και στην Αεροπορία και στο Ναυτικό.
    Από τις μαύρες σελίδες της πρόστυχης δίκης των αεροπόρων και πάμε λέγοντας

    https://caktos.blogspot.com/2013/02/blog-post_8043.html

    Και σύ μωρέ αδελφάκι μου με τον Ανακτα. Ολο Βασιλεύ και Βασιλεύ μου είσαι. Αντε να μην βγάλω στη φόρα την προσωπική σας αλληλογραφία και επαφές στο Λονδίνο τον καιρό που ήσουν καθηγητής στο UK.
    Κι εγώ έκανα κέφι την αδελφή του την Ειρήνη αλλά δεν έκανα κι έτσι, που δεν μου έδωσε σημασία.

    https://caktos.blogspot.com/2014/03/blog-post_8.html

    Αντε καλημέρα.

    Και πάρ’ το απόφαση: Πολεμική Αεροπορία! Το Βασιλική Αεροπορία καπούτ.

    Μην κάνεις σαν εκείνο τον Ναύαρχο

    https://caktos.blogspot.com/2013/12/blog-post_21.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: