Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τρία κείμενα για το φετινό ζοφερό Πάσχα

Posted by sarant στο 16 Απριλίου, 2020


Έφτασε Μεγάλη Πέμπτη και ακόμα δεν έχουμε καταλάβει Πάσχα, τουλάχιστον στο ιστολόγιο. Θα επανορθώσουμε -από σήμερα θα περάσουμε σε πασχαλινό πρόγραμμα.

Σήμερα θα αναδημοσιεύσω τρία κείμενα που δημοσιευτηκαν την Κυριακή στην Καθημερινή, με τον γενικό τίτλο Πάσχα, Anno Domini 2020, έναν σχολιασμό για το φετινό ξεχωριστό Πάσχα από τον π. Βασίλειο Θερμό, τον Σταύρο Ζουμπουλάκη και την Αγγέλα Καστρινάκη.

Δεν είναι μεγάλα και μπορούν ν’ αποτελέσουν βάση για συζήτηση -ή μπορείτε να πείτε εσείς πώς νιώθετε το φετινό Πάσχα, που είναι σίγουρα το πιο ξεχωριστό που γνωρίζει η χώρα μετά το Πάσχα του 1941.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΘΕΡΜΟΣ*
Συλλαβίζοντας τη γιορτή από την αρχή

Πώς γιορτάζεις τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα σε συνθήκες καραντίνας; Εξαρτάται τι εννοούμε με το «γιορτάζεις». Μήπως ήλθε η ευκαιρία για μια φρέσκια ματιά μέσω των ύμνων; «Τα άκακα παιδιά έτρεξαν να υποδεχθούν τον γαμπρό που έρχεται στον γάμο Του» (Ορθρος Κυριακής των Βαΐων). Πόσοι άραγε γνωρίζαμε ότι ο Χριστός βαδίζει προς το Πάθος Του σαν να βαδίζει προς τον γάμο Του; Ενα γάμο που, όταν ήλθε η ώρα να πραγματοποιηθεί, κανείς δεν μπόρεσε να πιστέψει πως θα ετελείτο με αυτό τον τρόπο. Ούτε και οι κοντινοί Του. Στην Αναστάσιμη νύχτα θα ακούσουμε το τροπάριο «ο Χριστός φανερώθηκε μέσα στην λάμψη Του σαν να βγαίνει μέσα από νυφικό δωμάτιο». Από τον τάφο Του! Μας προσεγγίζει ερωτικά ο Χριστός. Αρα διαζύγιο από τον Νυμφίο παίρνει μόνο όποιος δεν Τον θέλει. Ο Ιδιος δεν διώχνει κανέναν.

«Δεν θα είναι με σας όπως με εκείνους που αγαπούν την εξουσία. Οποιος θέλει να είναι πρώτος θα είναι τελευταίος, υπηρέτης όλων» (Ορθρος Μεγάλης Δευτέρας). Είμαστε σοβαροί; Ποιος θέλει να γίνει μαθητής Του αν πρέπει, όσο προοδεύει στη μαθητεία, να γίνεται περισσότερο υπηρέτης; «Γι’ αυτό ήλθα κι εγώ, για να υπηρετήσω τον άνθρωπο που φτώχυνε», συνεχίζει. Ετσι γίνεσαι αφεντικό, στον δικό Του καινούργιο κόσμο. Και παραμένουμε –παράδοξα– συμμέτοχοι στην υπηρεσία Του όταν στερούμαστε με τη θέλησή μας την ενεργό συμμετοχή στη Λατρεία, όπως εφέτος, αφού με τη θυσία αυτή βοηθάμε άλλους να ζήσουν. «Ο Αδης πικράθηκε, ματαιώθηκε, καθώς Σε είδε Θεάνθρωπο…». Ερχόταν πάλι όλος χαρά στις «παραλαβές», ότι θα συναντήσει ένα ακόμη θύμα. Και βρήκε ξαφνικά θεωμένη ανθρώπινη φύση. «…Γεμάτον πληγές και παντοδύναμο» (Ορθρος Μεγάλου Σαββάτου). Ενας νέος ορισμός της δύναμης και του ανδρισμού ανατέλλει. Εν μέσω της περιρρέουσας κουλτούρας των ποικίλων «φουσκωτών»: του σώματος, των αισθημάτων, της εξουσίας, των δημοσίων σχέσεων. Καταπληγωμένος, Σιωπηλός, Νικητής. Από αγάπη.

Στον Επιτάφιο πάλι: «Δός μοι τοῦτον τόν ξένον». Πολλές φορές επαναλαμβάνεται, σαν σκόπιμα για να μας εντυπωθεί. Και Αυτός ρωτά: «Πώς θα με ακολουθήσετε αν δεν αισθανθείτε και σεις ξένοι;». Από τι, όμως; Μέσα στον ατέλειωτο εγκλεισμό μας είναι σίγουρο ότι κάποιοι θα αισθανθούν ξένοι προς τους δικούς τους ανθρώπους. Μήπως αντίδοτο θα είναι καλύτερα να νιώσουμε ξένοι προς όσα μας συνόδευαν μέχρι τώρα προβληματικά χαρακτηριστικά μας, που υπονομεύουν τις σχέσεις μας; Δεν είναι μόνο οι άλλοι τοξικοί.

«Ο Χριστός κατέβηκε να παλέψει στον Αδη μόνος / και ανέβηκε κρατώντας λάφυρα πολλά της νίκης» (Ορθρος Ανάστασης). Κάτω. Μόνος. Εκεί απ’ όπου κανείς δεν γύρισε πίσω. Και όλοι περίμεναν επάνω. Τρεις μέρες. Κινηματογραφική σκηνή, για γερά νεύρα. Τι είδε κάτω; Ποιος θα μας πει; Μάλλον είδε σε πλήρη ανάπτυξη ό,τι αμυδρά και φευγαλέα μόνο διακρίνουμε εμείς μέσα στην ψυχή μας και σπεύδουμε να το βάλουμε στα πόδια, κλείνοντας ερμητικά πίσω μας. Εκείνος δεν φοβήθηκε. Και βγήκε πάνω με εμάς όλους σαν λάφυρα. Αν δεν κοιτάξουμε τον εαυτό μας κατάματα και δεν τον αντέξουμε, δεν αλλάζουμε. Ποιος θα μπορούσε να φαντασθεί ή να δημιουργήσει άλλη προσφορότερη ευκαιρία από τον εγκλεισμό; Εκεί όπου χάνεται, ακούσια έστω, η ψυχαναγκαστική εξωστρέφεια που τόσο συχνά μεταχειριζόμαστε για να δραπετεύουμε από το μέσα. Τελικά με τον Χριστό ξαφνιάζεσαι, μπερδεύεται το μέσα και το έξω. Κλείνεσαι στο σπίτι, επιστρέφεις στην ψυχή σου και στα πρόσωπα των άλλων, και έτσι βγαίνεις στο ύπαιθρο του κόσμου… Καλό (δια-φορετικό) Πάσχα!

* Ο πατήρ Βασίλειος Θερμός είναι αναπληρωτής καθηγητής της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθηνών και ψυχίατρος παιδιών και εφήβων.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ*
«Ελπίζω σε» και όχι «ελπίζω ότι»

Το Πάσχα οι Εβραίοι εορτάζουν τη διάβαση από τη δουλεία στην ελευθερία, οι χριστιανοί τη διάβαση από τον θάνατο στη ζωή. Και στα δύο Πάσχα δοξάζεται ο Θεός ως Ελευθερωτής: από την τυραννία της  δουλείας (στο πρώτο), από την τυραννία του  θανάτου (στο δεύτερο). Φέτος, οι χριστιανοί όλου του πλανήτη δεν θα εορτάσουν το Πάσχα στις εκκλησίες. Οι ναοί έκλεισαν παντού (το ίδιο και οι συναγωγές), για να εμποδιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία του θανάτου. Είναι αναμφίβολα πολύ πικρό για τους πιστούς, τίποτε όμως δεν είναι πικρότερο από τον θάνατο των ανθρώπων.

Η ύψιστη δοξολόγηση προς τον Νικητή του θανάτου και Χορηγό της ζωής είναι να σώσουμε εμείς, όλοι εμείς, ο καθείς από τη θέση του, όσο γίνεται περισσότερους συνανθρώπους μας από τον θάνατο. Να σώσουμε τη ζωή των ανθρώπων, τη γυμνή ζωή, όπως την αποκαλούν απαξιωτικά κάποιες σοφές κεφαλές. Οποιαδήποτε μεταστροφή σε μια καινή ζωή, προϋποθέτει τη ζωή ως επιβίωση, ναι, ως επιβίωση! Ο Θεός δοξάζεται σήμερα στα νοσοκομεία και στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Στη χώρα μας, το κλείσιμο των ναών και η απαγόρευση των ακολουθιών έχει αναστατώσει την Ορθόδοξη Εκκλησία, γιατί η Εκκλησία μας σε πολύ μεγάλο βαθμό ταυτίζει την ύπαρξη και τη ζωή της με την τέλεση ακολουθιών και ιεροπραξιών.

Θα γιορτάσουμε λοιπόν το Πάσχα κλεισμένοι στα σπίτια μας, από φόβο, όπως και οι μαθητές του Χριστού μετά τη Σταύρωσή του, («των θυρών κεκλεισμένων όπου ήσαν οι μαθηταί συνηγμένοι διά τον φόβον», Ιω. 20:19). Κλεισμένοι, απομακρυσμένοι ο ένας από τον άλλο, μα ενωμένοι. Ενωμένοι πρώτα στον φόβο, τον κοινό φόβο του θανάτου. Μην απαξιώνουμε τον φόβο μας, ας τον αναλάβουμε. Καταπώς έγραφε ο Μπερνανός στο μυθιστόρημά του «Η Χαρά» (1929), «κατά μία έννοια, βλέπετε, ο φόβος είναι παραταύτα το παιδί του Θεού, που εξαγοράστηκε τη νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής. Δεν είναι όμορφο στην όψη –όχι!– άλλοτε το κοροϊδεύουν, άλλοτε το καταριούνται, και όλοι το αποδιώχνουν… Κι ωστόσο μην κάνετε λάθος: βρίσκεται στο προσκεφάλι καθενός που ψυχορραγεί, μεσιτεύει για τον άνθρωπο». (Oeuvres romanesques complètes, I, Pléiade, σ. 746).

Ας συνειδητοποιήσουμε μέσα από το κοινό βίωμα του φόβου πόσο γελοίο είναι κάθε αίσθημα ανθρώπινης παντοδυναμίας. Είμαστε τρωτοί και ευάλωτοι. Αυτή η τρωτότητα όμως, όταν τη αποδεχτούμε βαθιά μέσα μας, μπορεί να γίνει το θεμέλιο της ανθρώπινης καλοσύνης και αλληλεγγύης. Και τότε αυτός ο φόβος από εγωιστικός μπορεί να γίνει αλληλέγγυος, από φόβος των άλλων μπορεί να μεταμορφωθεί σε φόβο για τους άλλους, δηλαδή σε έγνοια και μέριμνα, κάτι ελάχιστα διαφορετικό από την αγάπη. Εγνοια και μέριμνα ειδικά για τους πιο ευάλωτους και αναγκεμένους αδερφούς –πάντα υπάρχει κάποιος που είναι πιο ευάλωτος από μένα–, αυτούς που βρίσκονται στους δρόμους, στα νοσοκομεία, στα γηροκομεία, στα ψυχιατρεία, στις φυλακές, στα στρατόπεδα προσφύγων.

Αυτό το Πάσχα μπορεί να αποδειχθεί ουσιαστικότερο από τα προηγούμενα, από εκείνα του τρεχαλητού και του θορύβου. Ισως, σε αυτή την ψυχική συνθήκη του σκότους από ώρας έκτης έως ώρας ενάτης, ακραγγίξουμε και το πραγματικό νόημα της ελπίδας, όπως το διατύπωνε ο Γκαμπριέλ Μαρσέλ: «Ελπίζω σε Σένα για μας» («Homo Viator», Aubier, 1963, σ.  77). «Ελπίζω σε» και όχι «ελπίζω ότι». Ελπίζω σε Σένα ότι θα μου δώσεις να ζήσω μέσα στην αγάπη για όλους μας.

* Ο κ. Σταύρος Ζουμπουλάκης είναι συγγραφέας και πρόεδρος του Εφορευτικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

 

ΑΓΓΕΛΑ ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗ*
Ονειρεύομαι και σχεδιάζω ένα ξόρκι για το βράδυ της Ανάστασης

Μυρωδιά λεμονιάς το σούρουπο σε παραλιακό χωριό πριν πολλά, μα πάρα πολλά, χρόνια. Υπέροχοι ανθισμένοι κάμποι, πριν καμιά δεκαετία – μυρμήγκια τα αυτοκίνητα που τους διασχίζουν (είχε πλάκα). Βράδυ σε αυλή παλιού μοναστηριού, πέρυσι, με φαναράκια, δίπλα στις φουντωμένες γλάστρες, πλήθος κόσμου άφωνο από την ομορφιά. Κοντά κοντά μέσα στην εκκλησία· ψάλλω κι εγώ η άθεη με κατάνυξη πού έδυ σου το κάλλος… Τη νύχτα της Ανάστασης –έχει γίνει πλέον έθιμο– ψηλά σε ένα κορακοβούνι με αγαπημένους φίλους (για χάρη της γηραιάς κυρίας αφήνονται να παιανίζουν τα κλαπατσίμπαλα της στρατιωτικής μπάντας), μοναδικές γεύσεις, κρασί ρουμπίνι, κουβέντες που αποκτούν ένα άλλο χνούδι. Την άλλη μέρα γιορτάζει η Αιθρία που ποτέ δεν μας χαλά χατίρι. Μέρα αφιερωμένη στη φιλία και στην καλή διάθεση.

Και τώρα; Γιατί μου έρχεται τώρα το άρωμα εκείνο το προ αμνημονεύτων χρόνων τόσο έντονα; Γιατί θυμάμαι τη συζήτηση με τον φίλο το βράδυ του Πάσχα (είχαμε αρχίσει να τουρτουρίζουμε, αλλά δεν το κουνούσαμε από τη θέση μας κάτω απ’ το δέντρο) λέξη προς λέξη; Γιατί φέρνω στον νου μου διαρκώς τη γηραιά κυρία και τα εδέσματά της; Και τον ασπρομάλλη παππού μου που μου είχε διδάξει το «Αληθώς ο Κύριος!». Και τους φίλους που είναι στην Αγγλία, και τους φίλους που είναι στην Ολλανδία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, και το παιδί μου βέβαια που είναι πενήντα μίλια μακριά; Μμμμμμ… Από την άκρη του μυαλού μου περνάει φευγαλέα η ανταρσία: «Κι αν ξεκινήσουμε δύο-τρεις η ώρα τη νύχτα για να πάμε στους φίλους στο κορακοβούνι, 80 χιλιομετράκια απόσταση, ποιος θα μας πάρει είδηση; Εκεί θα κρατάμε απόσταση, δυο μέτρα τουλάχιστον, ούτε φιλάκια ούτε καν τσούγκρισμα αυγών…». Αλλά, όχι, το παράτολμο σχέδιο εκπνέει αμέσως – είμαι πολύ νομοταγής και άλλο τόσο φοβισμένη. Μένω σπίτι, μένουμε σπίτι.

Λοιπόν έχω μια λεμονιά. Φυτρώνει στο παρτέρι της πολυκατοικίας κάτω απ’ το μπαλκόνι μου. Εχει κιόλας αρχίσει να βγάζει μπουμπούκια, σε μια βδομάδα θα είναι το κάτι άλλο. Εισπνέω το άρωμά της. Ομολογώ ταπεινά πως κάνω και το τεστ αν η όσφρησή μου λειτουργεί ακόμα ικανοποιητικά. Θα συνδυάσω το τεστ με μια μεγάλη εισπνοή ευφροσύνης τη μέρα της Αιθρίας. Και τηλεφωνήματα, πολλά τηλεφωνήματα, και σκάιπ και εικονική από κοινού οινοποσία. Θα φορέσουμε τα καλά μας, θα βάλουμε όλο μας το μεράκι για το καλύτερό μας φαγητό. «Είσαι καλά; Είστε καλά;», «Είμαι καλά! Είστε καλά;», «Ο Θεός μαζί μας», «Ιατρική, θεά, προχώρα, πρόλαβε! Από τα χείλη σου κρεμόμαστε και από την ευρηματικότητα των λειτουργών σου».

Θα στενάξουν τα δίκτυα και πάλι δεν θα μπορούμε να τους προλάβουμε όλους και όλες. Ονειρεύομαι και σχεδιάζω ένα ξόρκι για το βράδυ της Ανάστασης. Πείτε πως βγαίνουμε στο μπαλκόνι, στη βεράντα μας, στην ταράτσα, στην αυλή μας, κοιτάμε τα άστρα και μουρμουρίζουμε: είναι νύχτα γλυκιά και το φεγγάρι δε βγαίνει να σκεπάσει άστρο κανένα· περίσσια, μύρια, σ’ όλη τους τη χάρη λάμπουν άλλα μονάχα, άλλα δεμένα· κάνουν και κείνα Ανάσταση που πέφτει του ολόστρωτου πελάου μες στον καθρέφτη.
Ξορκίζουμε την απόσταση με τους ουράνιους στίχους του Σολωμού.

* Η κ. Αγγέλα Καστρινάκη είναι καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και πεζογράφος.

172 Σχόλια to “Τρία κείμενα για το φετινό ζοφερό Πάσχα”

  1. Λεύκιππος said

    Το Πάσχα δεν έχει πληθυντικό; Τα τρια Πάσχατα. ¨Η πάσχουμε όλοι. Καλημέρα.

  2. Γς said

    Καλημέρα

    Κοιτάζα το δρόμο πριν λίγο. Αδειος.

    Και ξαφνικά μια νεαρή γυναίκα έρχεται με γοργό βήμα, πάνω στο πεζοδρόμιο της εκκλησίας της Παντοβασίλισσας. Στρίβει στο προαύλιο και χάνεται.
    Κι όμως αμέσως, να’ την πάλι γυρίζει πίσω σκυφτή με αργό βήμα.

    Και μια άλλη, γριούλα θα έλεγα. Με βήμα ταχύ κι αυτή σαν να κάνει παρέλαση.
    Στρίβει χάνεται.
    Και πάλι τα ίδια κι αυτή. Λες και γυρίζουν την ίδια σκηνή.

    Θα είναι κλειστή η πόρτα της εκκλησίας.

    Μεγάλη Πέμπτη σήμερα.

    Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας

  3. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Και οι τρεις τους έχουνε δώσει δείγματα (καλής) γραφής και τα κειμενάκια τους αυτά είναι όμορφα, αλλά -καλού, κακού- ας αρχίσουμε να ξεσκονίζουμε και τον Παπαδιαμάντη, για να ευωδιάσουν (και να ξεμουδιάσουν) οι ψυχές μας.. 🙂

  4. ΚΩΣΤΑΣ said

    Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…

    Όλα πολύ ωραία! Ο Ζουμπουλάκης όμως το κάτι άλλο, ταυτίζομαι μαζί του.

    Ευχαριστούμε, Νικοκύρη.

    Καλημέρα!

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Ναι, αυτό ξεχωρίζει κατά τη γνώμη μου

    1 Για τις λέξεις του Πάσχα θα (ξανα)πούμε αύριο εκτός απροόπτου.

  6. leonicos said

    Πολύ όμορφα κείμενα. Ο πατήρ Βασίλειος Θερμός θα μπορούσε να τα παραθέσει κα στο πρωτότυπο.
    Έχω τις εμμονές μου κι εγώ.

    Αλλά οι ύμνοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας έχουν τόση ομορφιά, που θα έπρεπε να εκτελούνται και ως έργα μουσικά, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές συνιστώσες τους.

    Εννοώ δε και τη στιχουργική του, και τα νοήματά τους και τη μουσική τους

    Ασφαλώς γίνονται συναυλίες βυζαντινής μουσικής ή ιεροψαλτών, αλλά δεν είναι το ιδιο. Θα πήγαινε με μεγάλη ευχαρίστηση ν’ ακούσω τους Χαιρετισμούς ή τα Εγκώμια στο Μέγαρο.

    Θυμάμαι το Πασχαλινό Τραπέζι στο σπίτι μου, το Shoulchn shel Peshakh, με την τελετουργική ανάγνωση της Αγκαδά, που έχει μεγάλη σημασία για τα παιδιά, διότι προς εκε΄να κυρίως απευθύνται, διδάσκοντάς τους το νόημα της γιορτής, τόσο με την αφήγηση όσο και με διάφορες τελετουργικές πράξεις, ‘μεγάλη μπουκιά’ ‘μικρή μπουκιά’, ‘πικρά χόρτα’ (μαρούλια δηλαδή αν και δεν είναι πικρά, αλλά στην εβραϊκή mar σημαίνει πικρός και Maryam σημαίνει Πικροθάλασσα, ή Αλμυρή Θάλασσα.) Επίσης μεγάλη σημασία δινόταν, στολιζόταν ιδιαίτερα και σερβιριζόταν πρώτο, το πιάτο του ξένου, ένα πιάτο από το οποίο δεν τρώει κανείς, αλλά μένει εκεί στο τραπέζι, διότι θεωρητικά, όποιος ξένος περάσει και μπει στο σπίτι το Πάσχα, πρέπει να παρακαθήσει στο τραπέζι.

    Εμείς, ως Μάρτυρες του Ιεχωβά, γιοτρτάσαμε ήδη την Ανάμνηση, την αντίστοιχη ημερομηνία με την 14η Νισάν του θρησκευτικού Εβραϊκού ημερολογίου, για πρώτη φορά από τα σπίτια μας. Παρακολουθήσαμε τις ομιλίες μέσω streaming και είχαμε ο καθένας ετοιμάσει δυο κομμάτια άζυο ψωμί κι ένα ποτήρι κρασί, και αλληλοσερβισριστήκαμε, δηλαδή το έδωσα εγώ στη Φωτεινή και η Φωτεινή σ’ εμένα, χωρίς ΄μως ν’ αγγίξουμε τα εμβλήματα, διότι δεν ειμαστε από εκείνους που ‘μεταλαμβάνουν’ από τους οποίους έχουν μείνει ελάχιστοι παγκοσμίως.

    Οπότε για μένα, έτσι κι αλλιώς, δεν θα είχε Πάσχα. Άλλωστε δεν είμαι ιδιαίτερα γλεντζές.

    Αυτή τη λεπτομέρεια την αφήνω στον Τζι και τον Ψυχοτόμαρο, συγγνώμη κακόψυχο Ιατρού, την Έφη και τη Λου

  7. nikiplos said

    Καλημέρα… Λόγω των ημερών δεν είμαι σε διάθεση για βαριά θεολογία. Εντούτοις από το αφήγημα των ημερών, εκείνο που μου έκανε εντύπωση, και που συνήθως το περνάμε στα ψιλά, είναι η υπόθεση της Άρνησης του Πέτρου.

    Ο Πέτρος δεν είναι ένας οποιοσδήποτε «καλός Μαθητής». Είναι ο σκληρός, ο δυνατός σαν πέτρα άνθρωπος που αντρίκεια επιβάλει τη θέλησή του. Λίγο πριν συλλάβουν τον Ιησού, ο Πέτρος του ορκίζεται πως θα δώσει τη ζωή του για εκείνον, πως δεν θα τον εγκαταλείψει.

    Ύστερα, καθώς πηγαίνουν τον Ιησού στο σπίτι του Αρχιερέα, και κάποιοι στιγματιζουν τον Πέτρο σαν οπαδό του Ιησού, εκείνος το αρνείται τρεις φορές. Την τρίτη μάλιστα ορκιζεται ενώπιον μαρτύρων ότι δεν γνωρίζει τον Ιησού, ούτε έχει καμία σχέση μαζί του.

    Είναι ο φόβος? Είναι η λιποψυχία? Είναι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης? Είναι ένα στρατήγημα? (σιγά μην κάτσω τώρα να εξηγώ σε εσάς την πλέμπα). Πάντως είναι Δημόσια Άρνηση, δημόσια αποκήρυξη του Δασκάλου.

    Λόγω της αγιοποίησης, της τοποθέτησης του Πέτρου ως θεμέλιου λίθου της εκκλησιας, ελάχιστα σχολιάστηκε αυτό από τους θεολογούντες στα κατοπινά χρόνια. Σε εμένα σήμερα απλά η ιστορία διδάσκει πως είναι ανθρώπινο να λιγοψυχείς και κυρίως «μεγάλη μπουκιά φάε…»

    Οι περισσότεροι ζωγράφοι απεικόνισαν την άρνηση του Πέτρου, ως έναν σεβάσμιο γέροντα, ευάλλωτο. Όχι όμως ο Καραβάτζιο. Αυτός έβαλε δύναμη στον πίνακα… Για μένα είναι Ο Πίνακας με όλη τη σημασία του φιλοσοφικού αναστοχασμού (γούστα είναι βέβαια αυτά).

  8. Πουλ-πουλ said

    Ενδιαφέροντα μεν, αλλά σχόλια της απώλειας του χθες.
    Όποιος όμως ενδιαφέρεται για το σήμερα, και τη φωτεινή πλευρά του φεγγαριού, ας δει τα σκετσάκια του Ιεροκλή Μηχαηλίδη στο youtube. Μια προσφορά στην καθημαγμένη κοινωνία!

  9. leonicos said

    Γράφτηκε πιο πάνω για το Εβραϊκό Πάσχα, δηλαδή τη Διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας από τους Ιουδαίους υπό τον Μωυσή, και το Χριστιανικό Πάσχα για την Διάβαση του Ιησού από τον Θάνατο στη Ζωή.

    Αλλά δεν είναι τα μόνα. Έχουν υπόστρωμα.

    Αλλά γι’ αυτά αύριο, αν όντως ο Νοικοκύρης αναφερθεί στα λεξικολογικά του Πάσχα

    Πάντως, μη σας ξεγελάσει κανείς ότι η λ. Πέσαχ είναι Εβραϊκή και σημα΄νει πέρασμα ή Διάβαση. Είναι εξίσου μύθος, όσο και το ότι η λ. Αντόν (εξ ου το Αντονάι) είναι εβραϊκή και σημαίνει Κύριος. Ούτε το ένα ούτε το άλλο είναι σωστό.

    Αλλά ας μην πρετρέχουμε

  10. sarant said

    8 Α, δεν τα ήξερα!

  11. leonicos said

    Το ‘πρετρέχουμε’ από το λατινικό precorrere οπως αντιληφθηκατε

  12. leonicos said

    Λάθος

    Το ‘πρετρέχουμε’ από το λατινικό pretrahare οπως αντιληφθηκατε

  13. leonicos said

    Πάλι Λάθος

    Το ‘πρετρέχουμε’ από το λατινικό pretrEhare οπως αντιληφθηκατε

  14. leonicos said

    7 Nikiple

    O Πέτρος όντως έχει όλες τις ανθρώπινε αδυναμίες. Πέφτει δε παρά τη ρητή προειδοποίηση του Ιησού, κάτι που δείχνει ακόμα περισσότερο τον εφεκτικό του χαρακτήρα.

    Ο Πέτρος έχει επίσης καποτε ακούσει το Πήγαινε οπίσω μου Σατανά από τον ίδιο τον Ιησού.

    Αλλά ο Πέτρος είναι κι εκείνος που διαδραματίζει το μεγαλύτερο μέρος των Πράξεων, μέχρι να πάρει τη σκυταλη ο Παύλος.

    Και όλα αυτά συμβαίνουν πριν την Πεντηκοστή.

  15. Παναγιώτης K. said

    Ποιες εναλλακτικές έχουμε στη θέση του «ζοφερού»; 🙂

  16. sarant said

    Σκοτεινό;

  17. ΚΩΣΤΑΣ said

    0 –> «Η ύψιστη δοξολόγηση προς τον Νικητή του θανάτου και Χορηγό της ζωής είναι να σώσουμε εμείς, όλοι εμείς, ο καθείς από τη θέση του, όσο γίνεται περισσότερους συνανθρώπους μας από τον θάνατο. …»

    Εδώ βρίσκεται, για μένα, η ουσία της επιλογής: ανοσία αγέλης ή αποδοχή περιοριστικών μέτρων;

    –> «Ο Θεός δοξάζεται σήμερα στα νοσοκομεία και στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Στη χώρα μας, το κλείσιμο των ναών και η απαγόρευση των ακολουθιών έχει αναστατώσει την Ορθόδοξη Εκκλησία, γιατί η Εκκλησία μας σε πολύ μεγάλο βαθμό ταυτίζει την ύπαρξη και τη ζωή της με την τέλεση ακολουθιών και ιεροπραξιών.»

    Δυστυχώς, αυτή την απλή αλήθεια η ιεραρχία της εκκλησίας μας δεν μπόρεσε να την αντιληφθεί έγκαιρα, με αποτέλεσμα να έρθει η σύγκρουση με την κοινωνία. Τέλος πάντων, κάλιο αργά, παρά ποτέ.

  18. Γς said

    15,16:

    ερεβώδες

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ανούσιες ωραιολογίες και κοινοτοπίες. Επιστρέφω στον Παπαδιαμάντη. Τι έχει σειρά σήμερα; Α, ναι, η «Παιδική Πασχαλιά»…

  20. Παναγιώτης K. said

    @16. Μπα δεν μου κάνει! 🙂
    Θέλω κάτι που να ανοίγει παράθυρο… ελπίδας. 🙂

  21. Αν και άθεος έχω ξαναγράψει πως είμαι βαθύτατα θρησκευόμενος και ακολουθώ τα έθιμα της χώρας μου, τα οποία πιστεύω πως έχουν μια συνέχεια παρά τις αλλαγές της εκάστοτε επικρατούσης θρησκείας. Aυτή εξ άλλου δίνει πολλά χαρακτηριστικά στην εικόνα του έλληνα

    Την Μεγάλη Πέμπτη βάφουμε αυγά, φέτος λίγο διαφορετικά…

  22. Καλημέρα και χρόνια πολλά. Αντιγράφω:
    «Ιούδα Ισκαριώτη ομολογία» της Ελένης Χωρεάνθη
    «…Ο δε παράνομος Ιούδας,
    ουκ ηβουλήθη συνιέναι…»
    Για κείνο το πικρό φιλί
    θα μείνω αδίκως
    καταδικασμένος
    στη σκοτεινή συνείδηση του κόσμου
    Σ’ εμένα πρώτα
    πρόσφερε κομμάτι άρτου
    βουτηγμένο στο κρασί
    του σώματός του και του αίματος
    συμβολικά να κοινωνήσω –εις ανάμνησιν–
    στην τράπεζα των διαβουλεύσεων
    του μυστικού εκείνου τελευταίου δείπνου
    Αυτό ήταν τέχνασμα
    και πρόσχημα να τον προδώσω
    να γίνω εγώ το όνειδος
    στα μισητά χείλη του όχλου
    Eμένα
    η χειρονομία εκείνη μ’ έσπρωξε
    και μεταμεσονύχτιος φυγάς
    αθέατος δραπέτης έδραμον
    μ’ ένα φιλί αποχαιρετισμού
    το σχέδιο της προμελετημένης προδοσίας
    παρευθύς να ολοκληρώσω
    Τον αγαπούσα
    και τον λάτρευα πιότερο από Θεό μου
    αυτό πολύ καλά το γνώριζε
    Ήθελα
    εγώ να είμαι ο εκλεκτός
    ο αγαπημένος μαθητής του
    γνώριζε την αδυναμία μου
    να τον υμνώ και να τον προσκυνώ
    Ο κορβανάς ήταν στο σχέδιο
    και τα αργύρια
    για να τον παραδώσω
    Το κάλλος του εμβλήματος
    του σχήματός του η ωραιότητα
    το ηθικό ανάστημα
    το μοιρασμένο μεγαλείο της ψυχής του
    το κάθε τι απάνω του ήταν ωραίο
    Ήταν μοιραίο
    με τον ασπασμό
    εγώ να τον προδώσω
    Τον συλλογιέμαι
    τον ωραίο Διδάσκαλο
    για το δικό μου φταίξιμο θλιμμένο
    καταβεβλημένο
    επί ξύλου κρεμάμενον
    ηττημένο
    κατά το ρηθέν των προφητών
    εσταυρωμένο
    και τον φαντάζομαι γενναίο
    όπως ήταν
    στην απλή καθημερινότητά μας
    πράος και ανεξίκακος
    χωρίς την πανοπλία της θεότητας
    Με τρόμαζε
    της αφθαρσίας του ο Χιτώνας
    η άσωστη ανθοφορία του αισθήματος
    στου βλέμματός του το αντιφέγγισμα
    η φωνή του τάραζε την ακοή μου
    μεγάλωνε την ανυπακοή στα σωθικά μου
    Ήταν φορές
    που ήθελα να μην υπήρχε
    ποτέ να μην τον είχα συναντήσει
    δεν άντεχα
    που ήταν άτρωτος
    από τα βέλη της κακίας μου
    το που δεν ήταν γήινος
    φθαρτός
    κατά των προφητών το ρήμα
    Εγώ τι ήμουν πλάι στον Διδάσκαλο
    ένα τυχαίο περιστατικό
    στην περιπέτεια του σύντομου κοινού μας βίου
    μια θλιβερή στιγμή παραφροσύνης ήμουνα
    ένα γελοίο υποκείμενο
    απρόσωπο
    Μονάχα ένα τόλμησα γενναίο
    με το πικρό φιλί της καταδίκης μου
    να τον προδώσω
    Ήταν ανάγκη εγώ
    ο ηττημένος μαθητής του
    με της αγάπης το στερνό φιλί
    τον έρωτά μου προς εκείνον να προδώσω
    και μεταμεσονύκτιος εγώ
    δίχως αιδώ
    να τον προδώσω
    Και το επεδίωξε θαρρώ
    παραπλανητικά
    ο ίδιος
    –πρέπει να το παραδεχτούν οι επικριτές μου–
    με μια μπουκιά ψωμί μες στο κρασί
    για κείνο το πανάρχαιο ρηθέν
    έπρεπε
    σώνει και καλά
    ίνα η προφητεία πληρωθεί
    εγώ στους σταυρωτές του να τον παραδώσω.

    [Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή Μυστικός δείπνος] (Από το Διάστιχο https://diastixo.gr/logotexnikakeimena/poihsh/14088-ioyda-iskarioti-horeanthi)

  23. π2 said

    Καίτοι άθρησκος, σέβομαι την χριστιανική ματιά του Ζουμπουλάκη συνήθως, γιατί προσπαθεί να στοχεύει ευρύτερα. Εδώ όμως διαφωνώ με τον τόνο, δεν μου λέει τίποτε, για την ακρίβεια τον θεωρώ τελείως άστοχο, τουλάχιστον για τα δικά μου αιτούμενα. Είναι σαν να εκλαμβάνει την κρίση ως ευκαιρία αυτοεπιβεβαίωσης. Δεν χρειάζεται όμως προσπάθεια για να συνειδητοποιήσουμε με τον φόβο τη γελοιότητα της ανθρώπινης παντοδυναμίας· αυτό είναι λίγο πολύ αυτόματο αποτέλεσμα του φόβου. Το αντίθετο χρειαζόμαστε, την παράλογη ελπίδα πέραν του φόβου. Όχι φυσικά το «ελπίζω ότι», με την έννοια της επίτευξης, ενός εγωιστικού αποτελέσματος, αλλά ένα τολμηρό και παράλογο «ελπίζω να», με την έννοια της συλλογικής διαδικασίας, της βαθιάς, κοσμικά ιερής χαράς μέσω των άλλων, που είναι ο τρόπος που θα ήθελα (κι έχω μερικές φορές καταφέρει) να βιώνω το Πάσχα (συνοπτικά: άνοιξη, φύση, σόγια ή/και φίλοι, τραπεζώματα, γλέντια, η μισή ώρα που πέρασα πέρυσι αγκαλιά μ’ έναν σκύλο κάτω από ένα δέντρο εγώ ο αθεράπευτα μη φιλόζωος). Το «ελπίζω σε» που λέει είναι μόνο μια μέθοδος, η δική του μέθοδος, δεν μου λέει τίποτε, ιδίως στην παρούσα συγκυρία.

  24. # 16,20

    μελάντερον

    Μπορεί να είναι πιο μαύρο αλλά έχει μέσα άντερο που το χρώμα του σπάει την μαυρίλα 🙂

  25. Παναγιώτης Κ. said

    @16,18. Αλλόκοτο;

  26. Georgios Bartzoudis said

    # Και οι τρεις συγγραφείς …θεολογίζουν, αν και μόνο ο πρώτος δηλώνει Θεολόγος, ενώ η τρίτη δηλώνει ΨΕΥΔΩΣ ότι είναι άθεη (εντάξει, μπορεί να κάνω λάθος, μπορεί …να μην ξέρει τί είναι).
    Αν τους άκουγε, και τους τρεις, η μάννα μου θα έλεγε: Τί μπαρμπαρίζουν αυτοί εκεί πέρα;;;
    Θεολογίζουν λοιπόν, κατά τρόπο ανούσιο. Και θα σας πω τώρα για έναν Θεολόγο «ανούσιο» και για έναν «νόστιμο»! Και τους δυο τους είχα καθηγητές στο Γυμνάσιο.
    Ο «ανούσιος» ήταν …ακατάλληλος για να τον ακούς. Δεν μπόρεσε να «παραδώσει μάθημα» ποτέ. Κανένας δεν τον άκουγε: Άλλοι συζητούσαν, άλλοι τραγουδούσαν, άλλοι …γκάριζαν! Θυμάμαι που μια μέρα, ο καϊμένος ο «ανούσιος» σταμάτησε στο μέσο της αίθουσας και κραύγασε: Βρε παιδιά, πέστε μου τί είμαι; Άνθρωπος ή γάιδαρος;;;;!!!
    Ο «νόστιμος» Θεολόγος (που μας έκανε και ιστορία στις μεγάλες τάξεις) είχε παρουσιαστικό ανθρώπου …σπάρου! Όταν εξέταζε έπαιρνε κοντά του τον εξεταζόμενο και δεν τον ενδιέφερε τι κάναμε οι υπόλοιποι, που βέβαια θορυβούσαμε ακαταπαύστως. Όταν άρχιζε να παραδίνει μάθημα (θρησκευτικά, παρακαλώ!) όλοι κρεμόμασταν από τα χείλη του! Τώρα, πώς τα έλεγε: Για όσους είναι κάποιας ηλικίας, έστω και άθεοι ή ετερόδοξοι ή …άδοξοι, θα θυμίσω ένα κήρυγμα στη Μητρόπολη Αθηνών του πάλαί ποτε Πατριάρχη Αλεξανδρείας Παρθένιου. Μιλούσε στην καρδιά αυτών που τον άκουγαν. Και τον άκουγαν όλοι! Σαν στρατιωτάκια!
    Όμως, μια που εδώ, κάπου-κάπου …αριστερολογούμε, θα πω και ένα παράδειγμα από το …συνάφι μας: Φίλος, στέλεχος του ΚΚΕες (τώρα στέλεχος του Σύριζα), όταν τον ρώτησα σε τί διαφέρουν από το ΚΚΕεξ (έτσι το λέγανε τότε), μου απάντησε: Κοίταξε να δεις: Είχαμε πάει, μια αποστολή της ΕΔΑ, στη Βουλγαρία. Ακούγαμε την κομματική προπαγάνδα και αισθανόμασταν, πως να στο πω; Να! Όπως εδώ σε μας, ανοίγεις το ραδιόφωνο, ακούς …κήρυγμα και αλλάζεις αμέσως σταθμό!
    Καλή Ανάσταση σε «ένθεους», άθεους και …των τέκνων!

  27. Για τα τρία κείμενα έχω να πω ότι δικαιώνουν την επιλογή μου να μην διαβάζω εφημερίδες εδώ και πολλά χρόνια, ειδικά το πρώτο και το τρίτο θυμίζουν έντονα εκείνο το προ «δια βίου μάθησης», Υπουργείον Εθνικής Παιδείας ΚΑΙ Θρησκευμάτων (το τελευταίο εμπίπτει στον κανόνα του πληθυντικού της μεγαλειότητας)

  28. Costas X said

    Καλημέρα !

    15.-16.
    Ο λαός δεν λέει ούτε «ζοφερό», «ούτε σκοτεινό».
    Λέει «μαύρο», «μαύρο Πάσχα θα κάνουμε φέτος» ! 🙂

  29. dryhammer said

    24. Το μελάντερον προτιμητέον διότι περιέχει τόσο το μαύρο του συκωτιού όσο και το άντερο οπότε …μαγειρίτσα!

  30. dryhammer said

    29. Μάλλον κοκορέτσι (γιατί δεν έχει πράσινάδα). Για να μάθω να ξαναδιαβάζω πριν αποστείλω.

  31. Αλέξης Ζήρας said

    E, όχι και ζοφερό, κύριε Σαραντάκο! Δύσκολο, ναι. Ζοφερό είναι ενδεχομένως για όσες και όσους αντιλαμβάνονται (αν και για πολλοστή φορά) ότι το ακατανόητο συμμετέχει δραστικά στη ζωή μας…

  32. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  33. Χαρούλα said

    #6 Leonikos, συμφωνώ απόλυτα με την άποψη σου για την πασχαλινή υμνωδία, και για το Μέγαρο
    Να πω δε, πως και γω, θα ήθελα και τα πρωτότυπα των εκφράσεων. Δυό πι …εμμονικοί λοιπόν!

    #19 Ναι! Συμφωνώ με κάθε λέξη. Ευχαριστώ δάσκαλε για την ακουστική σπόλαυση

    Και του χρόνου, όλοι γεροί!

  34. ΚΑΒ said

    1.ζοφώδης τε και ἀσέληνος ἔρως τὴς ἀμαρτίας

    από το τροπάριο της Κασσιανής

    ζοφερός, κατασκότεινος, θεοσκότεινος

    2. Εύκολη η κατάκριση

  35. ΓΤ said

    (Θα χαρώ να με διορθώσετε, γιατί μόλις ξύπνησα, και μπορεί να μη διαβάζω καλά. Πρώτα Ντάκος και μετά καφές, τέτοια κατάντια 🙂 )

    Αγευστίλα εις τριπλούν…

    Σε ένα σημείο θα σταθώ κυρίως: στον φόβο έτσι όπως μας τον παρουσιάζει ο Ζουμπουλάκης στην τρίτη του παράγραφο.
    Διαβάζοντας για τον φόβο τον οποίο παραθέτει από το 20:19 του Κατά Ιωάννην, ο συγκεκριμένος μοιάζει ξεκρέμαστος, «των θυρών κεκλεισμένων όπου ήσαν οι μαθηταί συνηγμένοι διά τον φόβον», ένας φόβος δίχως αιτία, ωστόσο ένας φόβος που μας παρουσιάζεται με κοψόνουρο στίχο (αφού ο πλήρης στίχος είναι «των θυρών κεκλεισμένων όπου ήσαν οι μαθηταί συνηγμένοι διά τον φόβον των Ιουδαίων», και τότε, ναι, αποκτά νόημα ο φόβος των Μαθητών. Ίσως η καταφυγή στην κοπτο_ραπτική να ήταν η γρήγορη συνταγή ώστε να έχουμε στανικό παραλληλισμό (ιός/Ιουδαίοι) με τον σημερινό φόβο, τον δικό «μας», αλλά για έναν αναγνώστη ο οποίος είναι μακριά από καινοδιαθηκικές εξιστορήσεις το αντικείμενο του φόβου ελλείπει, οδηγώντας μας προσώρας στο «ο ακολουθών Σταύρω, Φωτί Εθνικής Βιβλιοθήκης, περιπατήση εν τη νοηματική σκοτία». Η χρήση, δε, του «αναγκεμένος», πιο κάτω, έχει πια κουράσει για τα καλά. Γνωστή η σκυτάλη διαδοχής. Από τη Σωτηρίου στα «Ματωμένα χώματα», στον Μπουκάλα, στον Ζουμπουλάκη. Στου Παντελή τα χέρια ανθοφορεί.

    Το κείμενο του παπα-Βασίλη κινείται αντιποδικά στο επίθετό του.
    Το τελευταίο κείμενο; Να ‘μουν από μια μεριά να ‘βλεπα την αντίδραση των φοιτητών της (αν καταδέχονταν να το διαβάσουν)

    Πάω να ετοιμάσω τον ghαφέ.

  36. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οχι ρε γαμώτο το Σεπούλβεδα . Όχι ρε κωλοϊε, ισχυρότερος κι απ τον Πινοσέτ!

  37. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  38. Ελένη said

    Έχω όλα τα βιβλία του πατρός Βασιλείου Θερμού, τον ξέρω προσωπικά, γιατί τον είχα κατηχητή και στη Θήβα όπου μεγάλωσα. Τον εκτιμώ ιδίως για την πολύχρονη προσπάθειά του να ανοίξει διάλογο των Χριστιανών με την Αριστερά, αλλά στο θέμα του πολυδιαφημισμένου μελοποιήματος της Μεγάλης Παρασκευής «Δός μοι τούτον τον Ξένον» κάνει μεγάλο λάθος και εκτίθεται στα μάτια αυτών που γνωρίζουν στοιχειωδώς Θεολογία. Του τά ‘χω πεί κι από κοντά, αλλά δεν ακούει και μάλλον ποντάρει στην άγνοια του κόσμου περί τα θεολογικά

    Εξηγώ σύντομα πώς έχουν τα πράγματα: Το μελοποίημα της Μεγάλης Παρασκευής «Δός μοι τούτον τον Ξένον», που κάποιοι ΝΟΜΙΖΟΥΝ πως υμνεί τους Ξένους και τους Μετανάστες, είναι στην ουσία του ένας ρατσιστικός ύμνος, που καθυβρίζει τους Εβραίους, διότι τάχα σταύρωσαν τον Χριστό από μίσος. Το μελοποίημα περιγράφει την Αποκαθήλωση και την Ταφή του Ιησού από τον Ιωσήφ τον από Αριμαθαίας Το έχει συνθέσει και μελοποιήσει σε πρώτη φάση ο Γεώργιος Ακροπολίτης, βυζαντινός λόγιος του 13ου αιώνος.. Στην ελληνορθόδοξη μεταγενέστερη εκκλησιαστική παράδοση ψάλλεται κατά την διάρκεια της Περιφοράς του Επιταφίου την Μεγάλη Παρασκευή και έχει παραδοθή με τον τίτλο «Carmen in magnum sabbatum – Στιχηρὸν ψαλλόμενον τῷ ἁγίῳ καὶ μεγάλῳ σαββάτῳ».

    Το παραθέτω ολόκληρο και παρακαλώ τους θεολόγους του Ιστολογίου και τον ίδιο τον κ. Σαραντάκο να μάς πούν αν οι παρακάτω (σπουδαίοι λογοτεχνικά) στίχοι δεν είναι εντελώς αντισημιτικοί και δεν υπόκεινται κατευθείαν στον Αντιρατσιστικό Νόμο για υποκίνηση Μίσους εναντίον των «θεοκτόνων» Εβραίων:

    «Τὸν ἥλιον κρύψαντα τὰς ἰδίας ἀκτίνας, / καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ διαρραγέν, τῷ τοῦ Σωτῆρος θανάτῳ, / ὁ Ἰωσὴφ θεασάμενος, προσῆλθε τῷ Πιλάτῳ καὶ καθικετεύει λέγων· / δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, τὸν ἐκ βρέφους ὡς ξένον ξενωθέντα ἐν κόσμῳ· / δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ὁμόφυλοι μισοῦντες θανατοῦσιν ὡς ξένον· / δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ξενίζομαι βλέπειν τοῦ θανάτου τὸ ξένον· / δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὅστις οἶδεν ξενίζειν τοὺς πτωχούς τε καὶ ξένους· / δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν Ἑβραῖοι τῷ φθόνῳ ἀπεξένωσαν κόσμῳ· / δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ἵνα κρύψω ἐν τάφῳ, ὃς ὡς ξένος οὐκ ἔχει τὴν κεφαλὴν ποῦ κλῖναι·»!..

    Δυστυχώς, το επαναλαμβανόμενο λάθος του πατρός Βασιλείου Θερμού το έχει κάνει και ο Αρχιεπίσκοπός μας το 2014, όταν συναντήθηκε με τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα. Θέλοντας να δείξει ότι η Εκκλησία μας αγαπάει τους Ξένους, αναφέρθηκε σ’ αυτό το μελοποίημα του Γεωργίου Ακροπολίτη, ξεχνώντας ότι ζέχνει Αντισημιτισμό και μίσος προς τους Εβραίους συνανθρώπους μας. Ακόμα και η φιλτάτη μας «Αυγή» που τη Μεγάλη Εβδομάδα του 2015 μνημόνευσε το «Δός μοι τούτον τον Ξένον», κατάλαβε το λάθος της και δεν το επανέλαβε τα επόμενα χρόνια

  39. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

  40. Σωτήρς said

    7 Η άρνηση του Πέτρου είναι η επιβεβαίωση της μίμησης. Ούτε ο ίδιος ο Πέτρος δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τον όχλο και τον μιμητισμό. Για να μην αντιγράφω άλλο Ρενέ Ζιράρ, τα λέει εδώ. https://www.youtube.com/watch?v=YWsU5rXDFVc

    26 Κανείς δεν δηλώνει θεολόγος. Ο ΒΘ γιατρός και παπάς είναι, όχι θεολόγος.

  41. ΓΤ said

    (Κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει…)

  42. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τι πάθατε σήμερα μερικοί; Μη ζητήσετε κι από τον Νικοκύρη αποζημίαωση για προτροπή σε άσκοπη ανάγνωση!!! 😉

    Εγώ εμμένω στα καλά μου λόγια, κυρίως για τον Ζουμπουλάκη, και τραγουδάω αδιάφορα

    Νίτσα, Ελενίτσα, Ελενάκι μου… 😜

  43. Αγγελος said

    (38) Le style, c’est l’homme.

  44. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δυστυχώς, μεγαλύτερη μάστιγα και από τον ιό και από την κλεισούρα και από το εφιαλτικό οικονομικό τοπίο στο οποίο θα βρεθούμε μετά ιόν, είναι όσοι, για τον άλφα ή βήτα λόγο, έχουν δημόσιο λόγο και το παίζουν ηθικοδιδάσκαλοι, αμπελοψυχολόγοι και αυτόκλητοι εμψυχωτές. Οι πιο «ρηχοί» περιορίζονται στις ετοιματζίδικες νιου έιτζ ατάκες τύπου «όλα για κάποιον λόγο γίνονται», «θινκ πόζιτιβ» και τα τοιαύτα. Οι πιο «βαθείς» χρησιμοποιούν πλούσιο λεξιλόγιο, για να πουν πράγματα χιλιοειπωμένα και ανούσια πλέον λόγω πολυχρησίας.
    Για τα όσα περνάμε, οι παλιοί αριστεροί είχαν δώσει την πιο καλή συνταγή επιβίωσης με ελάχιστα λόγια:
    «Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαΐ σου, διάβαζε πολύ.»

  45. Αγγελος said

    Λεώνικε, το έχεις ξαναπεί ότι οι ΜτΙ δεν μεταλαβαίνουν, εκτός από λίγους «εκλεκτούς». Αυτό μου γεννά διάφορες απορίες:
    Α) Η εντολή του Χριστού «τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν» θεωρούν ότι δεν απευθυνόταν σε όλους τους (μελλοντικούς) πιστούς του, παρά μόνο στους τότε παρόντες Δώδεκα;
    Β) Ποιοι είναι αυτοί οι εκλεκτοί, «από τους οποίους έχουν μείνει πια παγκοσμίως πολύ λίγοι»; Ποιος τους ορίζει; Είναι μήπως αυτοί που πιστεύεται ότι θα περιληφθούν στο «μικρόν ποίμνιον» των 144.000;
    Γ) Αφού δεν αγγίξατε τα άζυμα και το κρασί, τι τα κάνατε μετά;

  46. atheofobos said

    Για να είμαι ειλικρινής κανένα από τα τρία δεν με άγγιξε πχ σαν το διήγημα του Σωτήρη Δημητρίου από το βιβλίο του -Η φλέβα του λαιμού- το οποίο βρήκα δημοσιευμένο στο
    http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL105/229/1688,5397/

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    39 εδώ είναι που λένε κι απαντούνε «ποια Ελένη».

    Αδιάβαστη, πάω βόλιτα

  48. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Για τα όσα περνάμε, οι παλιοί αριστεροί είχαν δώσει την πιο καλή συνταγή επιβίωσης με ελάχιστα λόγια:
    «Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαΐ σου, διάβαζε πολύ.»

    Αυτά δηλαδή που κορόιδευε ο Χρόνης Μίσσιος; 😐

    Κι έγραφε: «μα, το φαντάζεσαι να ‘μαστε επαναστάτες, κι ο κώδικας ηθικής μας να ‘ναι… οι Δέκα Εντολές;»

    Ν’ αγιάσει το χεράκι του.

  49. Avonidas said

    «Είσαι καλά; Είστε καλά;», «Είμαι καλά! Είστε καλά;»

    Τακ τακ, εσυ,
    tak, tak! κι εγώ

    Που πάει να πει,
    σ’ αυτή τη γλώσσα τη βουβή,
    ότι το skype ακόμα λειτουργεί.

    (Ε, δεν είστε καλά… :-/ )

  50. 48 Και όμως είναι σοφή κουβέντα για να αντέξεις σε συνθήκες εγκλεισμού, ιδίως όταν δεν τις έχεις επιλέξει. Μην τα βάζεις με το χώρο σου, φρόντιζε τον εαυτό σου, άνοιξε τους ορίζοντές σου.

  51. Avonidas said

    #50. Ο τρόπος για ν’ αντέξεις σε συνθήκες εγκλεισμού είναι να τους χέσεις όλους, και να πεις «δε θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα δεσμοφύλακα!»

    Τέλος πάντων, άλλες συνθήκες εγκλεισμού εκείνες, άλλες ετούτες.

  52. Ναι, αν είσαι ο Πεταλούδας. Δεν είναι εύκολο.

  53. Theo said

    Καλημέρα, κι ευχαριστώ, Νικοκύρη, για τα κείμενα.

    Κάτι παν να πουν και τα τρία αλλά νομίζω πως μένουν κάπου στη μέση του δρόμου. Οι δύο πρώτοι τουλάχιστον προσπαθούν να πουν κάτι για τον Χριστό, αλλά κάπως συγκαλυμμένα, για να είναι εύπεπτο για τον μέσο σημερινό αναγνώστη, και γι’ αυτό δεν αγγίζουν κανένα: ούτε τους πιστούς, ούτε τους άπιστους. Ή λέει κανείς την αλήθεια που έχει ζήσει ή δεν λέει τίποτα. Μέσες λύσεις δεν υπάρχουν.

    Πέρα από τα επιφαινόμενα, τις ωραίες ακολουθίες, μελωδίες, τελετές, κλπ., αλλά και μέσα σ’ αυτά υπάρχει κάτι που τις ζωογονεί: Ο Χριστός και η χάρη που παρέχει στους πιστούς.

    Παραθέτω τα λόγια ενός από τους σύγχρονους Αγίους της Εκκλησίας μας, του Σωφρονίου του Έσσεξ που λέχθηκαν πριν από 29 χρόνια:
    «Πολλὲς φορές, λοιπόν, συνέβη νὰ συναντήσω τὸ φαινόμενο τὸ Πάσχα νὰ εἶναι γιὰ μερικοὺς καιρὸς δοκιμασίας, καὶ αὐτὸ ἔγινε αἰσθητὸ ὡς κάποιο κενὸ στὸ εἶναι. «Ἀνέστη Χριστός, καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐπὶ μνήματος», καὶ ἐγὼ αἰσθάνομαι τὸν ἑαυτό μου ὑπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ θανάτου. Ὄχι μόνο ὅταν αἰσθάνεσθε τὴν κυριαρχία σας ἐπάνω στὰ πάθη ὡς γεγονός, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἴδια τὴν πάλη νὰ θυμᾶστε ὅτι τίποτε τὸ τελικὸ δὲν ὑπάρχει ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ νὰ στηρίζεσθε σὲ Αὐτόν.» (Οἰκοδομώντας τὸν ναὸ τοῦ Θεοῦ μέσα μας καὶ στοὺς ἀδελφούς μας, Ἔσσεξ Ἀγγλίας 2014, τ. β΄, σ. 278)

    Θυμάμαι και τον Παπαδιαμάντη στον Λαμπριάτικο Ψάλτη του:
    Τὸ ἐπ᾽ ἐμοί, ἐνόσῳ ζῶ καὶ ἀναπνέω καὶ σωφρονῶ, δὲν θὰ παύσω πάντοτε, ἰδίως δὲ κατὰ τὰς πανεκλάμπρους ταύτας ἡμέρας, νὰ ὑμνῶ μετὰ λατρείας τὸν Χριστόν μου, νὰ περιγράφω μετ᾽ ἔρωτος τὴν φύσιν καὶ νὰ ζωγραφῶ μετὰ στοργῆς τὰ γνήσια ἑλληνικὰ ἤθη.

    Και καταλήγω με τον άγιο Πορφύριο, τον Καυσοκαλυβίτη:
    «Ο Χριστός είναι ευγενής. Στέκει έξω απ’ τη θύρα της ψυχής μας και χτυπάει απαλά. Αν του ανοίξουμε, θα έλθει μέσα μας και θα μας δώσει τα πάντα, τον εαυτό Του, μυστικά, αθόρυβα.
    Τον Χριστό δεν θα μπορέσουμε να Τον γνωρίσουμε, αν εκείνος δεν μας γνωρίσει. Δεν μπορώ να τα εξηγήσω ακριβώς αυτά, είναι μυστήρια. Ακούστε τον Απόστολο Παύλο: «Νῦν δὲ γνόντες Θεόν, μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπό Θεοῦ» (Bίος και λόγοι, Χανιά 2003, 1η έκδ., σσ. 231-232).

  54. Theo said

    @40:
    Ο π. Β. Θερμός, που τον γνωρίζω από το 1975, όχι μόνο έχει σπουδάσει θεολογία αλλά έχει κάνει και διδακτορικό (βλ. εδώ)

    Όσο για τη βαταλοΛένη του σχ. 38, δεν θα την ταΐσω 🙂

  55. Theo said

    @50:
    Ναι, συμφωνώ, και για τον εκούσιο και για τον ακούσιο εγκλεισμό. Το «αγάπα το κελί σου» είναι μια από τις συμβουλές που παραδοσιακά δίνουν οι γέροντες της ερήμου σε όσους θέλουν να ασκητέψουν. (Έλεγε πχ ο Μέγας Αρσένιος σε κάποιον μοναχό που τον τάραζαν οι λογισμοί του: «Ὕπαγε, φάγε, πίε, κοιμῷ, καὶ μὴ ἐργάσῃ· μόνον τοῦ κελλίου σου μὴ ἀποστῇς» -Γεροντικόν, Αρσένιος, 11).
    Λες από τους ασκητές να τα πήραν και οι αριστεροί; 🙂

  56. Theo said

    Και ο αββάς Ισαάκ ο Σύρος, παραπέμποντας σε λόγο του αββά Μωυσή, πάλι στο Γεροντικόν:
    «Καθέζου» γάρ φησιν «ἐν τῷ κελλίῳ σου, καὶ τὸ κελλίον πάντα σε διδάσκει». (Λόγοι ασκητικοί, ἐκδ. Μ. Πιράρ, Άγιον Όρος 2012, λόγος ιε΄, σ. 364)

  57. Γς said

    … η αδελφή του Φούφουτου;

  58. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @1,

    στα ισπανικά (τουλάχιστον) έχουν: «Felices Pascuas!»
    Άλλο τώρα αν τις εύχονται τα Χριστούγεννα…
    Γιατί το Πάσχα είναι μια ιδέα γιορτής, η αναγέννηση των πάντων, η άνοιξη που -μαθηματικά- ξανάρχεται!
    Ο Χριστιανισμός πρόλαβε και μονοπώλησε ή έστω «καπάρωσε» αυτή την ιδέα, που στο Ιράν, το Αζερμπαϊτζάν και άλλες χώρες της περιοχής, είναι το «Νοβρούζ», η άνοιξη, άλλη μια φορά!

    Καλές Γιορτές, λοιπόν, σε όλους – πιστούς μα και λιγότερο πιστούς!

    Ας τις θυμόμαστε σαν κάτι μοναδικό αυτές τις ημέρες…

  59. spiridione said

    Σήμερα συνειδητοποίησα ότι θα περάσω το Πάσχα κάνοντας κλικ σε μια πλατφόρμα για να συμπληρώσω 100 ώρες ψευτοτηλεκατάρτισης και να πάρω το επίδομα της ντροπής. Δεν κάθομαι καθόλου να δω τι λένε μέσα, είναι εντελώς χάσιμο χρόνου. Κυκλοφορούν διάφορα σκρινσοτ, ειδικά οι γιατροί πρέπει να τα έχουν δει όλα. Αλλά αυτό εδώ, που έγινε βάιραλ, πώς στο διάολο είναι δυνατό να μεταφράστηκε από τον γκούγλη; Τι μεταφραστήρι έχουν;

  60. Pedis said

    Είπα να το επιβεβαιώσω:

    El escritor chileno Luis Sepúlveda muere de coronavirus en Oviedo

    Δυστυχώς.

  61. Pedis said

    # 59 – Δηλ. για τα 600 ή 800 Ευρά πρέπει να περάσει ο κόσμος από αυτό το μαρτύριο;

  62. spiridione said

    61. Για τα 600 ευρώ όσων είναι επιστήμονες ελ. επαγγελματίες (δικηγόροι, μηχανικοί, γιατροί, λογιστές κτλ.). Και για κάθε ελ. επαγγελματία αυτής της κατηγορίας που «τηλεκαταρτίζεται» το κάθε ΚΕΚ παίρνει 470 ευρώ. Από τις μεγαλύτερες αρπαχτές των τελευταίων ετών.

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    https://www.iefimerida.gr › antr…
    Αποτελέσματα ιστού
    Κορωνοϊός -Αντρέ Κοντ-Σπονβίλ για την καραντίνα: Πενθούμε για τους …

  64. Γιάννης Κουβάτσος said

    63: Εδώ https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.iefimerida.gr/kosmos/antre-kont-sponbil-koronoios-den-einai-telos-kosmoy%3Famp&ved=2ahUKEwiL0MnZiu3oAhUvxcQBHZuKBCUQFjAIegQIAxAB&usg=AOvVaw3R_8yjeWdBa-Zc2V_RmR9p&ampcf=1

  65. Μαρία said

    62
    Και με τη δικιά σας συναίνεση.

  66. Pedis said

    # 62 – Πωπώ!

    Δεν το είχα αντιληφθεί.

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    50: Αυτό είναι το πνεύμα της συμβουλής.

  68. Pedis said

    # 64 – Χμ … δεν το πιάνω … κόλλησα σε κείνο που λέει ότι η θνητότητα είναι στο 1-2%. Σφάλμα. Είναι στο 5-12% (επίσημη) ανεξαρτήτως ηλικίας, και στο 10-25% για τους άνω των 60.

    Αν αυτό διορθωθεί τότε πόσα συμπεράματα του συλλογισμού του στέκουν;

  69. Οι τακτικοί της φυλακής λένε «φάε το φαΐ σου, να βγάλεις την ποινή σου» και «καλή κενωνία», τα γράφει ο Πετρόπουλος. Οι πολιτικοί τόχουνε για παράσημο να μπούνε μέσα έστω και για μια μέρα, θεωρούνται αγωνιστές, το γράφουν στο βιογραφικό τους, κ.λ..π. αλλά όπως ξανάπα μόνο ο Αντρέας είχε γκόμενα.

  70. loukretia50 said

    Κανένα κείμενο δε μου λέει κάτι.
    Καλύτερα να θυμηθούμε το Γέρο που διάβαζε ιστορίες αγάπης.

    Και όχι ζοφερό Πάσχα, το βρίσκω υπερβολικό.
    Παράξενο, μοναχικό λόγω ιδιαίτερων συνθηκών, γκρίζο και θλιμμένο για κάποιους που μετρούν απώλειες ,παραμένει όμως η γιορτή της ζωής, της φύσης η αναγέννηση, η ελπίδα.
    Οι οικείες παραδόσεις που μοιραζόμαστε με αγαπημένα πρόσωπα, έστω και με ένα κλικ, νομίζω ότι εκφράζουν – ανεξάρτητα από πεποιθήσεις – την ανάγκη μας να συνδεθούμε αρμονικά με τον κόσμο, ίσως και μέσα από κάτι μυστηριακό και αρχέγονο που επιδρά λυτρωτικά.
    Κι ευχόμαστε αυτή η μικρή φλόγα μέσα μας να κρατήσει, να αξίζει – όσο αξίζει – και να διώχνει το ζόφο των ημερών.
    Η άνοιξη δε χωράει σε καραντίνα.

  71. Πέπε said

    @61:
    > > Δηλ. για τα 600 ή 800 Ευρά πρέπει να περάσει ο κόσμος από αυτό το μαρτύριο;

    Ε ναι ρε φίλε! Εδώ όλα τα παιδιά λοιμώχθηκαν, εσύ θες να κάθεσαι αραχτός;

  72. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νομίζω ότι η πατρότητα αυτής της σοφής συμβουλής ανήκει στον Νίκο Ζαχαριάδη.

  73. spiridione said

    65. Δυστυχώς. Και βγαίνουν διάφοροι του ΔΣΑ και λένε ότι αν είχαμε κάνει εκείνο το ΙΕΚ που θέλαμε και δεν αντιδρούσατε (θέλαμε και ΙΕΚ τρομάρα μας) τώρα δεν θα τα περνάγαμε αυτά.

  74. Μαρία said

    66
    Για την ακρίβεια το κεκ παίρνει 320 το κεφάλι και 150 ο πιστοποιητής.

  75. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    38 Καλώς την Ελένη! Βεβαίωση δεν βλέπω.

    46 Ευχαριστούμε για το λινκ

    48 Γεια σου Άβο!

    62 Κυκλοφορούν πάρα πολλά, σχεδόν απίστευτη μπάζα.

  76. nikiplos said

    40@, Σε ευχαριστώ γιατί πραγματικά ο Ζιράρ τα αφηγείται πολύ ωραία.

  77. Γιάννης Ιατρού said

    χαιρετώ,

    προ ολίγου γύρισα από τα ψώνια της εβδομάδας, άκουσα πως σήμερα πολλοί έπαθαν χουνέρι, κάτι μού ‘παν πως ξεμείνανε τα ΣΜ και οι χασάπηδες από ελληνικά αμνοερίφια γιατί κλείσανε χθες (ξαφνικά;;;) τα σφαγεία; Προφανώς κομπίνα για να πουληθούν τα εισαγωγής; Ακολουθήστε το ίχνος…

    Πάω να διαβάσω όπως του αξίζει (μια φευγαλέα ματιά πρόλαβα και τού ΄ριξα μέχρι τώρα) το σημερινό.

    6 (τέλος): Λεώ, κι εμείς σ΄αγαπούμε 🤩

    Να θυμηθούμε και τι γράφει για το Λενιώ ο Ηρόδοτος [Ι. 1,4,3]: «… Ἕλληνας δὲ Λακεδαιμονίης εἵνεκεν γυναικὸς στόλον μέγαν συναγεῖραι καὶ ἔπειτα ἐλθόντας ἐς τὴν Ἀσίην τὴν Πριάμου δύναμιν κατελεῖν…».
    Με λίγα λόγια, όπου είναι το Λενιώ, μόνο μπελάδες προξενεί🤔
    39: ΕΦΗ, Ναι!! 😂😂😂👍👍

  78. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Το περιεχόμενο του 1ου κειμένου με άφησε αδιάφορο…
    Στο 2ο, μόνο μερικές παραγράφους –και σκέψεις- μπόρεσα να ξεχωρίσω.
    Για το 3ο, αντιγράφω από τον ΓΤ (35): «Το τελευταίο κείμενο; Να ‘μουν από μια μεριά να ‘βλεπα την αντίδραση των φοιτητών της (αν καταδέχονταν να το διαβάσουν)»
    Ειδικά γι’ αυτό, δυο σχόλια/απορίες:
    – «Υπέροχοι ανθισμένοι κάμποι, πριν καμιά δεκαετία – μυρμήγκια τα αυτοκίνητα που τους διασχίζουν (είχε πλάκα).»
    Παρομοίωση μετά πλάκας το λέμε αυτό; 🙂

    – «…ψηλά σε ένα κορακοβούνι με αγαπημένους φίλους (για χάρη της γηραιάς κυρίας αφήνονται να παιανίζουν τα κλαπατσίμπαλα της στρατιωτικής μπάντας).»
    Λίγο σουρεαλιστικό μού φαίνεται! Ξέρει/έχει κάποιος παρόμοια εμπειρία/εικόνα;Τι θέλει να πει η «ποιήτρια»; Ειλικρινά και ήρεμα ρωτάω…

    15 κε.
    ‘άπλετα σκοτεινός’ 🙂
    Κρητιστί: ‘Πίσσα ν-αιώνια μαύρος’

    59, 60, 61 κε
    Τηλεκατάρτιση: Ορισμός της ξεφτίλας (όλων) και της αρπαχτής (ορισμένων)
    Λέγεται ότι ήταν ο μόνος επιτρεπόμενος –γραφειοκρατικά λόγω ΕΕ κλπ- τρόπος για να μπορεί να εκταμιευθεί αυτή η «ενίσχυση» στους ελευθ. επαγγελματίες επιστήμονες.
    Είναι έτσι;;

  79. Γς said

    Να και τα πουλάκια και τα παιδάκια στη σημερινή ενημέρωση του Σωτήρη Τσιόρδα
    Είπε και για το Αγιο Ορος που είχε πάει πριν λίγα χρόνια.

    Και μεις είχαμε πάει, [όταν δεν πιάνανε σήμα τα κινητά] αλλά δεν το κάνουμε θέμα

    Τώρα έχουν σήμα στο Αγιο Ορος.

    Οχι όμως και τότε που δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί μου η μακαρίτισσα [no 2] μια βδομάδα που ήμουν στο Αγιο Ορος.

    Τρίχες! Στη Σόφια ήμουν με τη Βουλγάρα μου!

  80. Spiridione said

    78. τελ.
    https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/238544_espa-kalyptei-epidoma-ton-800-eyro-se-aytoapasholoymenoys-epistimones-horis

  81. Aghapi D said

    6 Σίγουρα; Πολύ όμορφο αλλά διαβάζω: Το όνομα Μύριαμ ή Μυριάμ, γνωστό από το εβραϊκό όνομα מִרְיָם (Μίριαμ) ενώ προέρχεται από το αραβικό όνομα مريم (Μαριάμ), είναι το όνομα της Θεοτόκου που μεταφράζεται ως θαλασσινή ή το αστέρι της θάλασσας.
    Εσύ που είσαι ειδικός, θα ξέρεις καλύτερα

  82. Μαρία said

    80
    Συμπληρωματικά https://left.gr/news/osmi-skandaloy-sto-ypoyrgeio-ergasias

  83. Pedis said

    # 80 – Εγώ καταλαβαίνω ότι το επίδομα γαι τον κόσμο είναι το άλλοθι (ή πέστην ευτυχή συγκυρία) της απόφασης για το πλιάτσικο των … ημετέρων. Ες γιούσουαλ.

  84. Κωνσταντινουπολίτης said

    Επειδή σήμερα Μεγάλη Πέμπτη είναι τα Δώδεκα Ευαγγέλια, όπου γίνεται λόγος για το πανάκριβο μύρο της Μαρίας της Μαγδαληνής, αξίζει να βάλουμε ένα παλιό (1950) ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου για τη διάσημη αυτή πόρνη απο τα Μάγδαλα, που τόσο πολύ αγάπησε τον Ιησού.

    “ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ”

    Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα τακτική στα κηρύγματά του,
    πούλησα κι ένα κτηματάκι της θείας μου για να τον ακολουθήσω.
    Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου,
    στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες∙
    κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίους κι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι.
    Κι όμως μέσα σ ’ αυτά δεν ξεχνούσα τα μάτια του .
    Μήνες για χάρη του έτρεχα απ’ το Ναό στο λιμάνι
    κι απ’ την πόλη στο Όρος των Ελαιών.
    Κύριε μυροπώλη, κάντε μου, σας παρακαλώ, μια μικρή έκπτωση.
    Για ένα βάζο αλάβαστρου, δε φτάνουν οι οικονομίες μου.
    Κι όμως πρέπει να αποχτήσω αυτό το μύρο με τα σαράντα αρώματα.
    Μ’ αυτό το μύρο θ’ αλείψω τα πόδια του,
    μ’ αυτά τα μαλλιά θα σφουγγίσω τα πόδια του,
    μ’ αυτά τα χείλη, τα πόδια του τα εξαίσια κι άχραντα θα φιλήσω.
    Ξέρω, είναι πολύ αυτό το μύρο για τη μετάνοια,
    ωστόσο για τον Έρωτα είναι λίγο.
    Κι αν μια μέρα ασπαστώ το Χριστιανισμό, θα είναι για την αγάπη του∙
    κι αν μαρτυρήσω γι’ Αυτόν, θα ‘ναι η αγάπη του που θα μ’ εμπνέει.
    Γιατί, κύριε, ο Έρωτας μού ανάβει την πίστη κι η αγάπη τη μετάνοια
    κι ίσως μείνει αιώνια τ’ όνομά μου σα σύμβολο
    εκείνων που σώθηκαν και λυτρώθηκαν «ότι ηγάπησαν πολύ» .
    («Εποχή των ισχνών αγελάδων» , 1950)

    Είναι πράγματι εντυπωσιακό ότι ο Ντινάκος έγραψε αυτό το θαυμάσιο ποίημα σε ηλικία 19 ετών, όντας ακόμη μαθητής του Κατηχητικού της παραεκκλησιαστικής οργάνωσης «Ζωή», με κατηχητή τον μακαριστό Λεωνίδα Παρασκευόπουλο, που επί Χούντας έγινε πραξικοπηματικά Δεσπότης Θεσσαλονίκης, ελέω Δέσποινας Παπαδοπούλου, για την οποία είχε κάνει την περίφημη δήλωση: «Δύο Δεσποίνας έχομεν: Μίαν εις τους ουρανούς, την Παναγίαν, και άλλην εις την γην, την κυρίαν Προέδρου… »

  85. Pedis said

    Πάει… τάπαιξε κι ο Αλαβάνος …

  86. Μαρία said

    81
    Τίποτα σίγουρο https://en.wikipedia.org/wiki/Maryam_(name)#Etymology

  87. spiridione said

    74. 82
    Για την ακρίβεια είναι 420 ευρώ για ΚΕΚ και 50 ευρώ για πιστοποιητές ανά επαγγελματία. Έτσι γράφει τουλάχιστον η πρόσκληση ενδιαφέροντος, εκτός αν κάτι έχει αλλάξει

    Click to access pss2246mtlk-xio.pdf

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  89. Avonidas said

    Εγώ πάντως θα κάνω Πάσχα περνώντας και ξαναπερνώντας από πάνω μέχρι κάτω την αίτηση για την ανανέωση της θέσης μου στο Ινστιτούτο· μετρώντας τις δημοσιεύσεις, τις ομιλίες και τις παρουσιάσεις μου (και βρίσκοντάς τες λειψές στο ζύγι)· κυνηγώντας στο email και στο skype συνεργάτες, γνωστούς και παλιούς καθηγητάδες που μου έχουν τάξει συστατικές· και ψάχνοντας πόσο να το έχω (το h-index).

    Ή από πήξιμο θα πάω ή από βήξιμο :-/

  90. Μαρία said

    85
    Αλλά είναι ύπουλος.
    Κοιτάξτε πόσο ύπουλα η παλιά καραβάνα της Αριστεράς πάει να κάνει τον καλό στους χριστιανούς, ρίχνοντας ταυτόχρονα το δηλητήριο της συγκρίνοντας τον επιτάφιο με τα ειδωλολατρικά όργια του Διονύσου και τις γιορτές του Αδώνιδος. https://www.pentapostagma.gr/politiki/6935545_i-ypoyli-anafora-alabanoy-ston-epitafio-kai-tis-eidololatrikes-giortes

    Προβλέπει και τι λουλούδια θα κρατάει ο καντηλανάφτης 🙂

  91. Spiridione said

  92. Μαρία said

    91
    Πολλά ποιήματα θα γραφτούν.

  93. Pedis said

    # 90 – ναι, μωρέ, παπαρίτσες … έτσι το βλέπω εγώ.

    Το πιο σημαντικό πρόβλημα για τον κόσμο, τώρα , είναι ο επιτάφιος …

    (Να κανω κι εγώ πλάκα στον Αλαβάνο: και ποιος θα στολίσει τον επιταφιο; Βάζοντας ο καθένας ένα λουλούδι από μπροστά κι ένα από πίσω κρατώντας ένα μέτρο απόσταση. Εντός της εκκλησίας ή εκτος;

    Και θα τον πάρει στην πλάτη του ο παπάς; Μονάχος του;

    Ρε τι μαλακίες μας βαζουν και κουβεντιάζουμε! )

  94. Aghapi D said

    86 Δηλαδή μπορεί και να σημαίνει «αγαπημένη» ή κάτι σχετικό με το μύρο ή πικρή ή αντάρτισσα
    Ένα όνομα σκέτο μυθιστόρημα

  95. Οι μπίζνες, μπίζνες, για τον Σαββίδη και τα ΜΜΑ του αλλά και το σύνορα, σύνορα για τους οπαδούς. Η ανακοίνωση :

    «Μετά και την οριστική απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων, που αποφάσισε να μην λάβει απόφαση, να μην εξετάσει την ουσία της υπόθεσης, αλλά να αποδεχτεί το πόρισμα της στημένης επιτροπής των Αυγενάκη, Μητσοτάκη, και του πρωθυπουργού της χώρας Μαρινάκη, και παρά το γεγονός πως βιώνουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, είμαστε έτοιμοι και δηλώνουμε την πρόθεση μας να υποδεχτούμε μετά βαΐων και κλάδων την ομάδα του Έλληνα Εσκομπάρ, την πρώτη αγωνιστική των φετινών play off.

    Αδιαφορούμε πλήρως για το αν το παιχνίδι θα γίνει με κόσμο ή χωρίς, αδιαφορούμε πλήρως για τις προτροπές μιας απόλυτα εξαρτημένης κυβέρνησης, αδιαφορούμε πλήρως για τα διαγγέλματα του εντολοδόχου πρωθυπουργού και των όμοιων του.

    Η ζωή μας είναι ταγμένη στα τέσσερα γράμματα, και καμιά πανδημία δεν είναι ικανή να μας αποτρέψει από την υπεράσπισή τους.

    Απαιτούμε την άμεση επανέναρξη του πρωταθλήματος, ώστε να υποδεχτούμε τις π… του πειραιά, όπως τους αρμόζει.

    Την φετινή απονομή, θα την κάνουμε εμείς…».

  96. 59, 61, 62, 92
    και 90

    Δίκιο έχει ο Αλαβάνος. Μια χαρά τις βρίσκω τις γιορτές του Αδώνιδος πασχαλιάτικα.

  97. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Η ζωή μας είναι ταγμένη στα τέσσερα γράμματα»
    Πολύ μίζερη ζωή…Ούτε Βραζιλιάνοι στις φαβέλες…

  98. ΚΑΒ said

    http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-A111/262/1919,6426/

  99. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    80 (Spiridione), 82 (Μαρία)
    Ευχαριστώ!
    Άρα: (ξεφτίλα)Λ2 + (αρπαχτή)Λ2. «Ες γιούσουαλ» (Pedis)

  100. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    62.»Για τα 600 ευρώ όσων είναι επιστήμονες ελ. επαγγελματίες (δικηγόροι, μηχανικοί, γιατροί, λογιστές κτλ.). Και για κάθε ελ. επαγγελματία αυτής της κατηγορίας που «τηλεκαταρτίζεται» το κάθε ΚΕΚ παίρνει 470 ευρώ. Από τις μεγαλύτερες αρπαχτές των τελευταίων ετών.»

    Συμμετειχα ως εισηγητης σε διαφορα σεμιναρια καταρτισης (1985-2000).

    Το τι εχουν δει τα ματια μου δεν λεγεται (με ολες τις κυβερνησεις).

    Μαλιστα ειχαν γινει πολλες ατασθαλιες περι το 1995-1996, τα επιμορφωτικα κεντρα ξαναλειτουργησαν μετα απο πολυετη ελεγχο απο την ΕΕ περι το 2000 (οποτε πληρωθηκα για διδασκλια προ 5-ετιας και εγκατελειψα το αθλημα).

    Μαλιστα επι Μητσοτακη πατρος υπηρξε ενα σκανδαλο με καποια σχολη κομμωτικης.

    Το δε 2014 εκλεισαν πολλα ΙΕΚ/ΚΕΚλογω υψηλων οφειλων στο ΙΚΑ,αλλα πρεπει να ανοιξαν υπο νεα διευθυνση.

    Τελος το «καμαρι» του ΤΕΕ, το ΙΕΚΕΜ ΤΕΕ, εργαλειο μικρορουσφετιου στον χωροο των μηχανικων διεκοψε την λειουργια το 2017.

    ΥΓ ΤΕΕ: «Κανόνι» σχεδόν ένα εκατομμύριο ευρώ μετά το λουκέτο στο ΙΕΚΕΜ

    Οφειλές που αγγίζουν το ένα εκατομμύριο ευρώ άφησε προς προσωπικό, συνεργάτες και δημόσιο, το Ινστιτούτο Εκπαίδευσης και Επιμόρφωσης του ΤΕΕ, που έκλεισε το περασμένο καλοκαίρι. Τι καταγγέλλει ο τελευταίος διευθύνων σύμβουλος του ΙΕΚ.

    https://www.euro2day.gr/news/economy/article/1602788/tee-kanoni-shedon-ena-ekatommyrio-eyro-meta-to-loy.html

  101. Λευκιππος said

    Μακάβριες μήπως;

  102. Σωτήρς said

    54 Και εγώ τον γνωρίζω από το 1985 αλλά δεν ήξερα πως έχει πτυχίο Θεολογίας (ντροπήμ). Στο άρθρο πάντως δεν γράφει πουθενά πως είναι θεολόγος.

    Είμαι στους προνομιούχους του κέντρου Αθήνας μιας και μένω σε διαμερίσματα με κοινή αυλή και ταράτσα. Φοβήθηκα μήπως καταλήγαμε σαν το «Τάβλι» αλλά έως τώρα υπάρχει αλληλεγγύη και ανοχή μεταξύ μας. Περίεργο το φετινό Πάσχα αλλά και ωραίο. Το μόνο άσχημο πως δεν μπόρεσα να πάω σε μια κηδεία που ήθελα.

  103. sarant said

    89 Συμπάσχω

    91 Επος!

  104. Μαρία said

    Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί του Β. Λουλέ
    Μόλις άρχισε https://www.youtube.com/watch?v=YNL7rjhSbpU

  105. # 97

    ΠΑΟ, θρησκεία, Θύρα 26 (απ’ όσα ακούω, πιστεύω τα μισά !! )

    Οχι θα κάνει αντιπολίτευση ο Σύριζα !

  106. Γιάννης Ιατρού said

    90, 96: Όχι τίποτ΄άλλο, αλλά προφανώς ο Αλαβάνος διαβάζει τα σχετικά κείμενα του 2ου π.χ. αι. από μετάφραση γνωστού μας αρθρογράφου – συγγραφέα – μεταφραστή 😎😉

  107. Μαρία said

  108. 100
    Επιβεβαιώνω τα περί 1995-96. Βορειοελλαδίτικο (δημοτικό παρακαλώ, δλδ κρατικό με την ευρεία έννοια) ΚΕΚ μου χρωστούσε περί το 1,3 εκ δρχ και έκαναν πολλούς μήνες να με ξοφλήσουν. Μετά από συνεχείς κρούσεις και επισκέψεις μου στο αρμόδιο υπουργείο εργασίας μου είπαν πως δύο μόνο υπάλληλοι ήταν επιφορτισμένοι με τον έλεγχο όλων των ΚΕΚ της επικράτειας για να διαπιστώσουν ποιά ήταν μούφες και ποιά όχι. Και μέχρι να ολοκληρωθεί ο έλεγχος είχαν παγώσει όλες τις πληρωμές σε όλη τη χώρα. Όταν διαμαρτυρήθηκα για την καθυστέρηση μου είπαν να τα βρω με τον Δήμο στον οποίο ανήκαν τα ΚΕΚ. Δλδ το κράτος μου είπε επισήμως πως έχει μπλοκάρει τις πληρωμές και να τα βρω με το κράτος.

  109. Theo said

    Να ποστάρω κι ένα απόσπασμα του αγίου Θεοδώρου του Στουδίτη για το πώς μπορούμε να «πασχάζουμε», να γιορτάζουμε Πάσχα καθημερινά, άσχετα από εγκλεισμούς/αποκλεισμούς:
    «Ἀλλὰ τί, ὅτι ἐπειγόμεθα προφθάσαι τὸ πάσχα τὸ γινόμενον καὶ ἀπογινόμενον; Οὐχὶ ἐν πολλαῖς ἐτῶν περιόδοις τοῦτο ἐπετελέσαμεν; Καὶ τὸ παρὸν οὖν πάσχα παρελεύσεται· οὐδὲν γὰρ μόνιμον τῶν ἐν τῷ παρόντι αἰῶνι· ἀλλ᾿ «Αἱ ἡμέραι ἠμῶν ὡσεὶ σκιὰ παράγουσι» καὶ ὁ βίος ἡμῶν ὡς ἱππεὺς ταχυδρόμος πορεύεται, ἕως ἂν ἡμᾶς εἰς τὸ πέρας τῆς ζωῆς συνελάσῃ. Τί, οὖν, φησίν, οὐκ ἐπιθυμητὸν το πάσχα; Ἐπιθυμητὸν μὲν οὖν ὅτι μάλιστα. Πῶς γὰρ οὔ; ἀλλὰ τὸ καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν ἐπιτελούμενον πάσχα. Καὶ τί τοῦτο; Ὁ καθαρισμὸς τῶν ἁμαρτιῶν, ὁ συντριμμὸς τῆς καρδίας, τὸ τῆς κατανύξεως δάκρυον, τὸ τοῦ συνειδότος καθαρόν, ἡ νέκρωσις «τῶν ἐπὶ γῆς μελῶν, πορνείας, ἀκαθαρσίας, πάθους, ἐπιθυμίας κακῆς» καὶ εἴ τινος ἄλλης ἐνεργουμένης πονηρίας. Ὁ γὰρ ἐν τούτοις καταξιωθεὶς γενέσθαι, οὐχ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἀλλ᾿ ὡς ἔπος εἰπεῖν, καθ᾿ ἑκάστην πασχάζει καὶ ἑορτάζει τῷ Κυρίῳ ἐορτὴν πολύευκτον.» (Κατήχησις ξζ΄, στο Μικρὰ κατήχησις, Θεσσαλονίκη 1984, σσ. 175-176).

    @102:
    Στην υποσημείωση γράφει: «αναπληρωτής καθηγητής της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθηνών».

  110. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ο Αλαβάνος δεν μας λέει ποιοι θα κουβαλούν τον Επιτάφιο. Οπότε… παπάς+Επιτάφιος! 🙂 [Μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα 3 km/h…]
    https://imgur.com/NVitphj

  111. sarant said

    104 Eίχε έρθει στο Λουξ και ήταν να ξαναέρθει για σεμινάριο στις… 20 Μαρτίου.

  112. Pedis said

    # 110 – θα ζητήσουν εθελοντές παπάδες από τη ΔΙΣ Αρσιβαριστών.

    Πήγε να πει εξυπνάδα και του βγήκε λαικίστικη ανοησία. ‘Η πήγε να κανει το δεύτερο και την καλύπτει δήθεν με εξυπνάδα. Το ίδιο και το αυτό.

  113. ΚΑΒ said

    Κέντρο Επιμόρφωσης και Διά Βίου Μάθησης Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
    Χορηγούμενη ·
    Το Κέντρο Επιμόρφωσης και Διά Βίου Μάθησης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας σας καλωσορίζει στο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ-ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ, ΠΛΗΤΤΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ COVID-19 που ανακοινώθηκε απο το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.
    Ως πιστοποιημένος πάροχος κατάρτισης το Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ. του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αναλαμβάνει την υλοποίηση της ανωτέρω δράσης και την κατάρτιση των συμμετεχόντων στις 10 προσφερόμενες θεματικές ενότητες.
    Αναλυτικά πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα μας http://www.learning.uth.gr καθώς και στα 24210-06366/67/90/91 καθημερινά 09:00 π.μ. με 15:00 μ.μ.
    Μπορείτε επίσης να επικοινωνείτε με:
    την κα. Μιχαηλίδη Μαρία στο 6971653179
    την κα. Πρασσά Κατερίνα στο 6980371312
    Μπορείτε να μας εξουσιοδοτήσετε να υποβάλουμε την αίτησή σας ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο: http://learning.uth.gr/voucher-apply/
    Η υποβολή αιτήσεων στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ξεκινά 9/4/2020 και λήγει 16/4/2020.

    Κέντρο Επιμόρφωσης και Διά Βίου Μάθησης Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

  114. ΚΩΣΤΑΣ said

    104 Μαρία, που το βρήκες αυτό, καταπληκτικό! Άκουγα κι εγώ τέτοιες ιστορίες. Η κατάληξη των παραμυθιών ήταν: Ήμουνα ή πέρασα κι εγώ από ΄κει, μ’ ένα κόκκινο βρακί. Μάλλον ντρεπόντουσαν να το πουν έτσι στην κάμερα.
    Μπράβο! μαθαίνω από εσένα για την πατρίδα μου. 😉

  115. Μαρία said

    114
    Με ειδοποίησε ένας φίλος που το είχε δει. Ο Λουλές είναι Τρικαλινός, γι’ αυτό κι η χρηματοδότηση απ’ το δήμο Τρικάλων.
    Δεν νομίζω οτι ντρέπονταν. Είναι απο διαφορετικά χωριά των Τρικάλων, δεν μπορεί να ήταν συνεννοημένοι μέχρι κι οι μπαρμπάδες.

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>το φετινό ζοφερό Πάσχα
    Μέρες ζόφου, έγραφα κι εγώ προ ημερών. Όχι για την κλεισούρα μα με τόσο θανατικό.

    104 Μαρία Απίθανα! ο γιατρός βαφτισιμιός του χάρου! Δεν το ΄ξερα αυτό! Κάνα δυο πριν, όλο και κάπως φέρνουν στα γνωστά μου.
    Ακούω και τα επίλοιπα (που ΄λεγε η λαλά μου)

  117. ΚΩΣΤΑΣ said

    115 –> Είναι απο διαφορετικά χωριά των Τρικάλων…

    Ίσως, είναι περιοχής προς Κόζιακα. Τα δικά μου ακούσματα είναι από περιοχές Μουζάκι – Πύλη προς Άγραφα.

  118. Μαρία said

    Τα γράφει τα χωριά αλλά δεν ξέρω κατα πού πέφτουν.
    Αν πρόσεξες. τονίζουν όπως οι Καστοριανοί: μιγάλωσάμε, αρμάθιαζάμε. Εσείς μιλάτε έτσι;

  119. ΚΩΣΤΑΣ said

    118 Ναι, στα περισσότερα μέρη της Θεσσαλίας αυτή είναι περίπου η ντοπιολαλιά, έφαγάμι, έπαιξάμι,… Παρόμοια και στα πεδινά και στα καραγκουνοχώρια, με πιο βαριά προφορά. Στις ορεινές περιοχές της Καρδίτσας κλίνουν προς την ηπειρώτικη λαλιά, έφαγάμαν, έπαιξάμαν… (δες περίπου στο 30′ εκεί με τα καρκατζάλια).
    Εντάξει, αυτά σε γενικές γραμμές. Τυχαίνει και από χωριό σε χωριό να βρίσκεις διαφορές.

  120. ΚΑΒ said

    https://www.iefimerida.gr/ellada/oloi-oi-astheneis-koronoio-ellada-ana-nosokomeio

  121. Μαρία said

    119
    Ναι. Σ’ ίφεράμαν.
    Στην Ήπειρο θα τόνιζαν ίφεραμαν, παραβιάζοντας το νόμο της τρισυλλαβίας, όπως κι εμείς άλλωστε (μιγάλωσαμι στα καθιαυτού 🙂
    Και αρσενικό άρθρο ι παρατήρησα: ι άντρας μου.

  122. ΚΩΣΤΑΣ said

    121 Τα αρσενικά άρθρα ήταν – τώρα άλλαξαν κάπως τα πράγματα – ου ή ι: ου Γιώργους, ι Γιάνς, σπάνια συναντούσες ο. Τα καθιαυτού είναι ίδια παντού, μου φαίνεται 😉

  123. sarant said

    114-115 To έχω δει το ντοκιμαντέρ, έχει και ωραία τοπία, καταπράσινα

  124. Μαρία said

    122
    Εμείς τουλάχιστον βάζουμε άρθρο, γιατί μερικοί στης Χαρούλας τα μέρη δεν βάζουν άρθρο ντιπ.

  125. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    118 Ναι, σηκώνομάσταν, κάθομάστε επαιζάμαν χορευάμαν και στην Καρδίτσα το ίδιο
    «συγχαρητήρια ρε πουτσαρά μου»

  126. ΚΩΣΤΑΣ said

    123 Αυτά που δείχνει, Νικοκύρη, είναι στην κατεύθυνση από Τρίκαλα προς Καλαμπάκα, περίπου, προς Κόζιακα.

  127. ΚΩΣΤΑΣ said

    125 –> «συγχαρητήρια ρε πουτσαρά μου»

    Την έκφραση «μπράβο πουτσαρά μου», μικρός την άκουσα πάμπολλες φορές! 🙂 Είχε όμως την έννοια λεβέντης. Και παρομοίως η έκφραση ίσχυε και για τις γυναίκες, «μπράβο πουτσαρίνα», λεβέντισσα.

  128. voulagx said

    #126 Όλα καμποχώρια εκτός απο τα Στουρναραίικα

  129. ΚΩΣΤΑΣ said

    128 Και η Διάβα

  130. loukretia50 said

    Και … χαμουτζιστί ομοίως, σε πολλά χωριά της Δ.Ρούμελης δεν αλλάζει ο τονισμός στον πληθυντικό και μένει σε ένα μόνο σημείο:
    Όπως λέμε έμαθα – έμαθαμι , έκαναμι, έφεραμι , έβαλαμι κλπ
    και πιο εξτρήμ : δεν τούφιραμι, τόζμπρωξαμι , τουβάσταγαμι …

    Λίγο παράξενο , δεν έχει τον τραγουδιστό τόνο των νησιωτών, αλλά ακούγεται όμορφα – κατά τη γνώμη μου!
    Άντε μετά να εξηγήσεις για τις τρεις συλλαβές σε παιδάκια από αυτά τα χωριά!

    Και φυσικά κοροϊδευαν την προφορά όλων των άλλων, θυμάμαι ότι έλεγαν χαρακτηριστικά :
    «εφάγαμαν , επίγαμαν, επήραμαν τη νύφη και εφύγαμαν !»

  131. Μένω έκπληκτος said

    Κύριε Άγγελε (45), είμαι συνάδελφος (μάρτυς του Ιεχωβά κι εγώ) του κ. Λεώνικου και χαίρομαι που ενδιαφέρεστε να μάθετε για την Αλήθεια. Ο σεμνός και μπαρουτοκαπνισμένος αδελφός κ. Λεώνικος απέφυγε απ΄λεπτότητα να σάς πεί ότι υπάρχει άφθονο υλικό στο Διαδίκτυο για να λύνετε όλες σας τις απορίες σχετικά με το τί πιστεύουμε εμείς οι Μάρτυρες. Θα πηγαίνετε εδώ θα βάζετε στο κουτάκι τη λέξη ή τη φράση που σάς ενδιαφέρει (εγώ π.χ. έβαλα το 144.000) και αμέσως ο πατέρας μας Ιεχωβά θα σάς δίνει την απάντηση με ένα σωρό επιλογές.

    Επίσης, αν επιθυμείτε, μπορείτε να αρχίσετε Γραφική Μελέτη με κάποιον αδελφό, ώστε να πληροφορηθείτε τα βασικά για την Αλήθεια και σε κανένα χρόνο να μπορέσετε να βαφτιστείτε, διότι το Τέλος έρχεται, ο καιρός γάρ εγγύς. Αν δεν ευκαιρεί ο κ. Λεώνικος, διατίθεμαι εγώ να αρχίσουμε Γραφική Μελέτη μέσω Zoom, λόγω Κορωνοϊού. Απλώς σάς ενημερώνω, πως αν είστε καπνιστής, πότης, ομοφυλόφιλος, συζείτε με γυναίκα εκτός γάμου, βλέπετε πορνό ή έχετε την κακιά συνήθεια να αυνανίζεστε, δεν μπορείτε να γίνετε μάρτυς του Ιεχωβά, όση πρόοδο κι αν έχετε στη Γραφική Μελέτη. Ο αγαπητός αδελφός κ. Λεώνικος θα επιβεβαιώσει τα λεγόμενά μου

  132. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    85,90 Πώς να βγει περιφορά ο επιτάφιος και δεν θα γινόταν ο κακός χαμός στα μπαλκόνια, στις εισόδους, στα πεζοδρομιοπέζουλα, στις ταράτσες ; Και τα πίσω μπαλκόνια, τί, πού; Και ποτέ να μην πήγαν εκκλησία, κι αλλόθρησκοι να ήσαν θα σουρουβαλιάζονταν όπως όπως κι όπου νάναι κι αυτοί. Μα τί ιδέα!
    Για σκεφτείτε πώς θα συντασσόταν η σχετική εγκύκλιος κυκλοφορίας επιταφίου!

    Θυμήθηκα ένα (από τα πολλά) επεισόδια με τον επιτάφιο στο χωριό. Υπάρχει η συνήθεια να κρατούν τον επιτάφιο στην πόρτα , να περνά από κάτω το εκκλησίασμα και μετά να ξεκινά η περιφορά. Ένας ψηλέας νεαρός ο οποίος την προηγούμενη χρονιά είχε τρακάρει το κούτελό του κατά το έβγα, λέει ανεπιτήδευτα (είχε και μια ελαφριά … αλαφράδα νου) με δυνατή φωνή καθώς πλησίασε προς τα αγόρια που βαστούσαν στο ύψος των ώμων το ανθοστόλιστο ιερό κουβούκλιο : Κρατείτε τονε ψηλά μωρέ διαόλοι !
    Σείστηκε η νύχτα, κόντεψε να ντελαπάρει ο επιτάφιος από τα ακράτητα γέλια όλων.

    127 ΚΩΣΤΑ ναι,ναι, το ξέρω και το έχουμε ξανασημειώσει εδώ. Το λέει μέσα στη δική του αφήγηση ο παππούς με το καταμπλέ πουκάμισο στο τελευταίο παραμύθι που το εξιστορούν 6 ή 7 άτομα, άνδρες κ γυναίκες.

  133. dryhammer said

    Πόσες νέες περσόνες εμφάνισε ο μεταλλαγμένος σε 3 μέρες;

  134. dryhammer said

    133 συνέχεια. Και, στις πόσες κρατάει συνολικά; (μόνο το νούμερο)

  135. Γς said

    131:

    και να σου χτυπήσει την πόρτα και να τον δεις με το φιλαράκι σου και τη Σκοπιά

  136. dryhammer said

    135. Όταν, αρχές δεκαετίας ’80, ήμουν φοιτητής στη Θεσσαλονίκη, υπήρχε ένα τουριστικό γραφείο στη Δ. Γούναρη, που είχε στη τζαμαρία του μια πινακίδα που έγραφε «ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΟΦΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΚΟΠΙΑ». Συχνά το ορίζαμε σαν σημείο συνάντησης: «Απέναντι από τους Ιεχωβάδες»…

  137. sarant said

    133 Εχει πολλές εφεδρικές, που μπαίνουν με ένα αθώο σχόλιο και μένουν εν υπνώσει χωρίς να ξανασχολιάζουν, μέχρι που να ανακληθούν στην ενεργό δράση.

  138. dryhammer said

    137. Κάτι σαν τον έρπη…

  139. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    132.
    >>… η συνήθεια να κρατούν τον επιτάφιο στην πόρτα, να περνά από κάτω το εκκλησίασμα και μετά να ξεκινά η περιφορά.

    Υπάρχει και διαφορετική …αντιμετώπιση σε πολλά ξωμονάστηρα, τουλάχιστον του Ηρακλείου: Το πέρασμα των πιστών κάτω από τον Επιτάφιο γίνεται μετά την περιφορά, μπροστά στην είσοδο της εκκλησίας. Περνούν εκείνοι που πρόκειται να φύγουν (το πού πάνε είναι άλλη ιστορία… 🙂 ) και οι υπόλοιποι -λιγότεροι βέβαια- ξαναμπαίνουν για να παρακολουθήσουν ως το τέλος.
    (Εδώ ο ψηλέας τη γλύτωσε!) https://imgur.com/X5vGKrr

    Κάτω από το κουβούκλιο του επιταφίου, όμως, περνούν και …αιγοπρόβατα, σε δύο τουλάχιστον ανδρικές Μονές του Ηρακλείου, που διατηρούν αξιόλογα κοπάδια. Σταματά κατά την περιφορά μπροστά στην είσοδο της μάντρας και όλο το κοπάδι αναγκάζεται να βγει έξω περνώντας από κάτω.
    (Φωτο Ν. Ψιλάκη) https://www.ogdoo.gr/images/epitaf.jpg
    Δεν ξέρω αν γίνεται κάτι παρόμοιο αλλού στην Κρήτη (στο Τοπλού ίσως;; ή στην υπόλοιπη Ελλάδα.

  140. Γς said

    136:

  141. dryhammer said

    140. Εκεί, στο καζίνο, άφηναν όλο το μιστό (για αυτό το εισιτήριο ήταν αλερετούρ)

  142. Πέπε said

    137

    Πριν μερικές εβδομάδες είχα δεσμευθεί προς δε θυμάμαι ποιον συσχολιαστή, που επέμενε ότι πρέπει να τον αγνοούμε, ότι καλώς, θα προσπαθήσω. Όπως έχετε δει, το εφήρμοσα. Όπως και οι περισσότεροι πλέον.

    Όμως, ακόμη και με το να πει κανείς «συναγερμός!», πάλι σημασία του δίνει. Οπότε, προτείνω την εξής αντιμετώπιση:

    α) Να σημαίνει τονσυναγερμό ένας μόνο. Όποιος τύχει να είναι ο πρώτος. Οι υπόλοιποι, τη βόλτα μας.
    β) Όποτε μπανάρεται μια περσόνα, να σβήνονται και τα σχόλιά της. Αλλιώς δεν έχει νόημα, είναι κανονικά παρών και σχολιάζει και απλώς αλλάζουν τα χρηστώνυμα. Αν έχει ήδη εφαρμοστεί το (α), με τις διαγραφές δεν κινδυνεύουμε να μείνουμε μετά με ξεκρέμαστα απαντητικά σχόλια που να μην προκύπτει σε τι απαντάνε.
    γ) Να μη μου απαντήσετε στο παρόν. Συμφωνήστε ή διαφωνήστε νοερά.

  143. Χαρούλα said

    #132,139
    Εμείς πάλι εδώ ίσα παν, περνούν όλοι όσοι μπορούν, κάτω από το κουβούκλιο στην επιστροφή. Όμως κατά την διάρκεια της ημέρας όλα τα παιδάκια περνούν σταυρωτά από κάτω(νομίζω σε πολλά μέρη). Αυτό όμως πολλάκις, γιατί φορώντας τα καλά μας κατά παρέες, «γυρνάμε» στους επιταφίους. Επίσκεψη δηλαδή σε όλους τους ναούς και …καλλιστεία στολισμού!

    #124 Μαρία στις Χαρούλας τα μέρη(εκτός από τις παράλιες περιοχές) τρώνε όσα φωνήεντα μπορούν! Τα άρθρα θα άφηναν;;;!!! Μπακαλίστικη δική μου ερμηνεία, ότι λόγω κρύου, έπρεπε να μιλάνε σύντομα έξω.
    Θησαυρός το βίντεο. Κάποια με μικρές διαφοροποιησεις, τα έχουμε και εδώ. Μνήμες από την γιαγιά που πρόλαβα. Σ´ευχαριστώ.

    Καλημέρα

  144. Χαρούλα said

    Πωπω λάθη! Συγχωρέστε με. …παραμυθιάστηκα!

  145. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    143.
    >>… γιατί φορώντας τα καλά μας κατά παρέες, «γυρνάμε» στους επιταφίους. Επίσκεψη δηλαδή σε όλους τους ναούς και …καλλιστεία στολισμού!

    Χαρούλα, τι μου θύμισες! Πριν … ν+1 χρόνια, σε μια τέτοια απογευματινή «γύρα» επιταφίων κατά παρέες, γνώρισα την κοριτσάρα που έμελλε να γίνει γυναίκα μου! Μερικές μέρες αργότερα τα είχαμε «φτιάξει» κλπ κλπ.

  146. Χαρούλα said

    #146 πολύ χαίρομαι που ξύπνησα όμορφες αναμνήσεις. Να είστε γεροί, μαζί και αγαπημένοι να ζείτε όσο το δυνατόνπερισσότερες χαρές!

  147. Αγγελος said

    (135) Αυτοί στη φωτογραφία, Γς, είναι Μορμόνοι. Με έχουν επισκεφθεί κι εμένα. Συμπαθέστατοι νεαροί, πάντα δυο-δυο σαν τους Χιώτες. Όταν τους είπα να με αφήσουν ήσυχο, δεν με ξαναενόχλησαν. Το «αιρετικόν άνθρωπον μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού» το εφαρμόζουν…

  148. Theo said

    @147:
    Πριν καμιά δεκαετία συνάντησα τέσσερις Μορμόνους στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης. Ήθελα να τους κάνω λίγη πλάκα και τους ρώτησα πώς και φαντάστηκαν πως αυτοί, οι Αμερικάνοι, θα «εκχριστιανίσουν» μια πόλη στην οποία κήρυξε ο Απόστολος Παύλος πριν από 2.000. Και μου απάντησε ο ένας τους πως είναι Δανός. Μου έδωσαν τη «Βίβλο» τους και μου φορτώθηκαν αρκετά να τη μελετήσω. Εγώ τους είπα να διαβάσουν για τον άγιο Δημήτριο, τον άγιο Νέστορα, την αγία Ανυσία, τους Θεσσαλονικιούς Μάρτυρες.

  149. Νέο Kid said

    Δεν ήξερα ότι οι μορμόνοι δραστηριοποιούνται εν Ελλαδι…
    Σαϊεντολόγους έχουμε;

  150. Theo said

    @149:
    Σαϊεντολόγοι στην Αθήνα
    «Στην Ελλάδα υπάρχουν 17 ιεραπόστολοι, 718 μέλη, και 4 κλάδους»(sic), λέει η Βίκι για τους Μορμόνους.

  151. π2 said

    Νομίζω ότι πολλοί από αυτούς τους πολύ ευγενικούς, αφόρητα γλυκανάλατους clean-cut νεαρούς Αμερικανούς που σίγουρα θα έχετε πετύχει να προωθούν την θρησκευτική πραμάτεια τους στο κέντρο της Αθήνας είναι Μορμόνοι. Πριν από μερικά χρόνια έπαιρναν συχνά και τα λεωφορεία που κατεβαίνουν τη Συγγρού και συνεχίζουν στην παραλιακή, για να κάνουν κι εκεί τη δουλειά τους.

  152. Μαρία said

    149
    Ούτε εγώ.

    Και πώς τους αναγνωρίζετε;

  153. Παναγιώτης K. said

    Είναι μια μόνιμη απορία μου.
    Ποια ανάγκη οδηγεί αυτά τα παιδιά να κάνουν αυτό που κάνουν;
    Συνάντησα μορμόνους (λιγότερο) καθώς και τις κυρίες που διαδίδουν το περιοδικό ΣΚΟΠΙΑ.
    Όταν μου χτυπούν το κουδούνι στο σπίτι κατεβαίνω κάτω και κάνω κουβέντα μαζί τους.
    Αποπροσανατολίζονται αν τους…τρολάρεις λέγοντας: Ναι αλλά εγώ είμαι π.χ αγνωστικιστής.
    Τελειώνοντας την κουβέντα τους προειδοποιώ να μη νομίσουν ότι επειδή κουβέντιασα μαζί τους μπορεί να με προσηλυτίσουν. Επομένως δεν χρειάζεται να ξανάρθουν και δεν ξανάρχονται.

  154. Theo said

    @152:
    Στην αρχή κι εγώ τους πέρασα για ΜτΙ και τους πλησίασα για πλάκα. Αυτοί μου είπαν πως είναι μορμόνοι.

  155. Theo said

    @154:
    Λάθος. Στην αρχή νόμισα πως ήταν καμιά προτεστάντικη σέχτα (μια από τους τέσσερις ήταν κοπέλα, με αξύριστα πόδια και δεν έμοιαζε για ΜτΙ).

  156. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Πώ πώ τι ξενέρωτα κείμενα είναι αυτά ρε παιδί μου, τι μαζόχα είναι αυτή, μένουμε μέσα, δεν διαμαρτυρόμαστε και υπομένουμε στωικά τις μαλακίες της εξουσίας, και ξορκίζουμε και τον θάνατο, τον μεγάλο φόβο των μικροαστούληδων. Τι διάολο, ποιός θέλει να ζεί για πάντα; τι νόημα έχει η ζωή χωρίς τον θάνατο; τι διαστροφή είναι αυτή;

    Τώρα που είναι ευκαιρία, κάντε περισσότερο σέξ, δικαιολογίες του τύπου, είμαι κουρασμένος-η έχω πονοκέφαλο, δεν υπάρχουν. Έτσι θα βγούμε κεφάτοι και χαμογελαστοί από την κρίση και θα πάθουν εγκεφαλικό η (απο)φασιστική «κυβέρνηση» και τα άλλα (απο)κόμματα. 😂

    148 – Μια Κυριακή πρωϊ πρίν καμιά 25αριά χρόνια, ήμουν στην πλατεία του σταθμού στο Μαρούσι και περίμενα τον κουμπάρο μου πίνοντας τον καφέ μου. Σε λίγο ήρθε μια μεσόκοπη κυρία με δύο μικρά περιοδικά στα χέρια και μου λέει, να σας πώ κάτι για τον αληθινό θεό; – όχι κυρία μου, είμαι άθρησκος και δεν μ΄ενδιαφέρουν οι διάφοροι θεοί – μα εγώ θα σας μιλήσω για τον ένα και αληθινό, – ναι αλλά εγώ δεν πιστεύω σε κανέναν, δεν μου χρειάζονται – κάνετε λάθος, όλοι έχουμε ανάγκη τον θεό – βλέποντας πως δεν είχε σκοπό να ξεκολλήσει της λέω, δεν μου λές θεία, από πότε έχεις να δείς χαρά στα μπούτια σου; Έφυγε τρέχοντας!😂

    Από τότε όποιος μου γίνεται φορτικός με την όποια θρησκεία, του κάνω αυτή την ερώτηση και ως δια μαγείας φεύγει σαν λαγός.😂

  157. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    149 – Όπου υπάρχουν θηράματα, υπάρχουν και θηρευτές.

    153 – Η ίδια ανάγκη που κάνει και τ΄άλλα παιδιά των άλλων πολιτικοθρησκευτικών δογμάτων να κάνουν τα ίδια. Πείνα φίλε μου, ΜΕΓΑΛΗ πείνα!!!😂

  158. π2 said

    153: Το ιεραποστολικό χρέος είναι πολύ έντονο σε πολλές θρησκευτικές ομάδες. Όσο πιο μακριά και δύσκολα τόσο καλύτερα.

    Με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά έπιανε πάντοτε κουβέντα κι ο μακαρίτης ο πατέρας μου (μυστήρια περίπτωση από θρησκευτικής πλευράς, πολύ θρήσκος αλλά αρκετά αντικληρικαλιστής), γιατί θεωρούσε υποχρέωσή του να τους μεταπείσει.

  159. Γς said

    143:

    >όλα τα παιδάκια περνούν σταυρωτά από κάτω

    Μερικά όμως πάνε επάνω, στον γυναικωνίτη. Με την Κατινίτσα

    https://caktos.blogspot.com/2015/01/blog-post.html

  160. 149-150 Οι σαϊεντολόγοι έχουν στήσει μαγαζί εκεί που ήταν το καφενείο των νομικών, στην Ασκληπιού γωνία (σχεδόν) με Σόλωνος, απέναντι από το περίπτερο.

  161. Μαρία said

    155
    Αυτό που έγραψες για να αξύριστα πόδια με προσβάλλει βαθύτατα.

  162. 161 Είσαι ΜτΙ ή προτεστάντισσα? 🙂

  163. Αγγελος said

    Oι Μορμόνοι έχουν (νομίζω) υποχρέωση να κάνουν ιεραποστολική θητεία στα 18 τους. Αναγνωρίζονται από την εμφάνισή τους (μπλε σκούρο κοστούμι, γραβάτα, κοντό κούρεμα) και από ένα πλαστικό καρτελάκι που φορούν στο πέτο με το όνομα και την ιδιότητα τους.

  164. Μαρία said

    162
    Ή χο καντιωτικιά ή ιταλίδα καθολικιά;

  165. Theo said

    @161:
    Αν το λες σοβαρά, τότε ζητώ συγγνώμη.
    (Προσπάθησα να περιγράψω την κοπέλα με δυο λόγια, χωρίς να την κρίνω.)

  166. loukretia50 said

    162. Αυτές άραγε αφήνουν και μουστάκι?

    Μορμονικές διαταραχές!

  167. Πέπε said

    Όσες φορές έχω πετύχει προσηλυτιστές, ποτέ δεν τους τρολάρω. Παρόλο που δε μου εμπνέουν κανέναν ανθρώπινο σεβασμό, γιατί κάνουν κάτι που δεν το θεωρώ αξιοπρεπές (αν και μάλλον οι ίδιοι το θεωρούν), ωστόσο πάντα σκέφτομαι ότι θα τους έχουν ήδη τρολάρει τόσοι άλλοι που δε χρειάζονται κι έναν ακόμα, κρίμα είναι.

    Ανάλογα με τον χρόνο και την αντοχή που διαθέτω εκάστοτε, άλλοτε τους αποπέμπω αμέσως, ευγενικά αλλά κοφτά, κι άλλοτε κάθομαι να τους ακούσω λίγο μέχρι να το κόψω (που, στη δεύτερη περίπτωση, είναι πιο δύσκολο βέβαια). Μόνο μια φορά την είχα πέσει σε μια ομάδα από αυτούς με τα κουστούμια και τα καρτελάκια που γράφουν κάτι περίεργα αξιώματα: ήταν μια Παρασκευή των Χαιρετισμών, κι αυτοί την είχαν στήσει έξω από την Καπνικαρέα και τραγουδούσαν. Τους είπα ότι είναι εντελώς αθέμιτο αυτό που κάνουν, να τη στήνουν ακριβώς έξω από την εκκλησία μια τέτοια μέρα που πάνε στην εκκλησία ακόμη και όσοι δεν πάνε πολύ τον υπόλοιπο καιρό, και επιπλέον είναι και παράνομο (μπλόφα, γιατί δεν ξέρω αν εξακολουθούσε τότε ή και τώρα ακόμη να ισχύει αυτό). Μου αποκρίθηκαν ότι …δεν ήξεραν ότι είναι κάτι ιδιαίτερο αυτή η μέρα! Σα να μου λένε ότι δεν ήξεραν πώς τη λένε τη χώρα που ήρθαν…

    Όσο για κάτι ΜτΙ που είχαν έρθει στην πόρτα μου, μια από τις φορές που είχα αποφασίσει να τους δώσω λίγο περισσότερο χρόνο, με είχαν κάνει να φρικάρω με το εντελώς άδειο, κουρδισμένο βλέμμα τους, λες κι ήταν απόντες από τα σώματά τους και από τη φωνή με την οποία μου μιλούσαν και τα είχαν δανείσει σε κάποιον. Εκτός από πρεζάκηδες, δεν το ‘χω ξαναδεί πουθενά αυτό, ούτε σε εμποροκαλόγριες στα Μετέωρα που πήγαμε σχολική εκδρομή, ούτε σε κοινούς θεούσους, ούτε σε παπάδες, ούτε σε εναλλακτικούς ρέικηδες, κνίτες, δωδεκαθεϊστές, (…αναφέρω τώρα τις διάφορες ομάδες όπου έχω συναντήσει τους πιο φανατικούς) τίποτα, μόνο σε ταινίες.

  168. ΓΤ said

    167@
    «μαγνητόφωνα»

  169. Μένω έκπληκτος said

    Κύριε Πέπε (167) δεν είναι ευγενικό να συκοφαντείτε τους Μάρτυρες εν απουσία τους. Εγώ είμαι 35 χρόνια στο Έργο και είμαι υγιέστατος διανοητικά και σωματικά. Αν θέλετε να το διαπιστώσετε, μπορούμε να ξεκινήσουμε αμέσως Γραφική Μελέτη στο Zoom με δικά μου έξοδα. Κάντε ένα λογαριασμό στο Zoom και θα σάς στείλω τον κωδικό να συνδεθούμε.
    Κι όσοι άλλοι αναγνώστες θέλουν να δούν πώς γίνεται η Γραφική Μελέτη με τους Μάρτυρες, ας μπούν στη Συνδιάσκεψη με τον κωδικό αυτό και δεν θα το μετανιώσουν. Το Τέλος είναι κοντά, ο Καιρός γάρ εγγύς. Μήν πιστεύετε τον κύριο Λεώνικο που το παίζει Μάρτυρας για να μή χάσει την περιουσία του: Φοβάται ότι άμα αποκαλύψει τα πραγματικά του πιστεύω, θα του φύγει η γυναίκα του η αδελφή Φωτεινή, που όντως είναι σκαπάνισσα δικιά μας. Ας μάς πεί ο κύριος Λεώνικος πόσοι Μάρτυρες του Ιεχωβά υπάρχουν στο Ισραήλ και τα ξαναλέμε

  170. Πέπε said

    @156
    Τι τραγουδάρα είναι αυτή! Πρώτη φορά το ακούω.

  171. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    170 – Είσαι Τυχερούλης 😂 που το έβαλα και τ’ άκουσες γιατί δεν έχει κυκλοφορήσει επίσημα. Το έχω και σε κασέτα από μιά συναυλία τους το 81ή 82, είναι θαμμένη στο υπόγειο μουσικό αρχείο της σοφίτας.😂

    Καλημέρα

  172. Αιμ said

    156. Καλό αυτό με την κυριούλα, ανοίγει όντως νέες δυνατότητες χειρισμού !

    Τα κείμενα δεν μου είπαν τίποτα. Ευγενικά το λέω

    Καλή δύναμη στον Αβό και να μαστε καλά όλοι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: