Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λέξεις του Πάσχα, για μια ακόμα φορά

Posted by sarant στο 17 Απριλίου, 2020


Εμείς εδώ λεξιλογούμε, ως γνωστόν -και τη Μεγαλοβδομάδα αναμενόμενο είναι να λεξιλογήσουμε πασχαλινά, ακόμα και φέτος που η πανδημία μάς έκλεψε το Πάσχα.

Βέβαια, αφου το φετινό είναι το δωδέκατο Πάσχα του ιστολογίου μας (ζωή νάχουμε!) επόμενο είναι τα λεξιλογικά και τα φρασεολογικά της Λαμπρής να τα έχουμε συζητήσει πάνω από μία φορά -και το σημερινό άρθρο είναι πολυεπανάληψη -τελευταία φορά το είχαμε δημοσιεύσει το 2016.

Δεν πειράζει όμως. Αφού φέτος το Πάσχα όλα σχεδόν είναι αλλαγμένα, ας μείνει τούτο το άρθρο ίδιο με αλλοτινούς καιρούς (όχι εντελώς ίδιο, άλλαξα κάποια πράγματα).

Ξεκινώντας την περιήγησή μας στις πασχαλινές λέξεις, πρώτα πρώτα έχουμε το ίδιο το Πάσχα, που είναι λέξη άκλιτη, δάνειο από το αραμαϊκό pasha και αυτό από το εβραϊκό pesah (πέσαχ είναι το σημερινό εβραϊκό Πάσχα), από τον αόριστο ενός ρήματος που σημαίνει «αυτός προσπέρασε». Και το «προσπέρασε» μας πηγαίνει στην Παλαιά Διαθήκη, στην Έξοδο, όπου στη δέκατη πληγή του Φαραώ ο άγγελος Κυρίου θανάτωσε τους πρωτότοκους γιους των Αιγυπτίων· πέρασε γραμμή τα σπίτια και έσπειρε τον όλεθρο, είχε όμως προηγουμένως ειδοποιήσει τους Εβραίους να σφάξουν ένα αρνάκι και να βάψουν με το αίμα του την πόρτα του σπιτιού τους για να τα προσπεράσει. Ή, όπως το λέει στην Έξοδο: και παρελεύσεται κύριος πατάξαι τους Αιγυπτίους και όψεται το αίμα επὶ της φλιάς και επ’ αμφοτέρων των σταθμών͵ και παρελεύσεται κύριος την θύραν και ουκ αφήσει τον ολεθρεύοντα εισελθείν εις τας οικίας υμών πατάξαι. Άγρια πράγματα τα παλαιοδιαθηκικά, αλλά από εκεί θαρρώ προήλθε το αρνάκι που σουβλίζουμε –βέβαια με νέα σηματοδότηση μετά τη σταύρωση του Χριστού που ήταν ο αμνός ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου.

(Για να απαντήσω και σε μια ερώτηση που έγινε σε πρόσφατο σχόλιο, επαναλαμβάνω πως το Πάσχα είναι άκλιτο -αν θελετε να το κλίνετε, να πείτε «η Πασχαλιά» ή «η Λαμπρή»).

Το Πάσχα το λέμε και Λαμπρή, μια και είναι η μεγαλύτερη γιορτή, και παρόμοια ονομασία υπάρχει στα βουλγάρικα, όπου επισήμως το Πάσχα λέγεται βελικντέν, δηλαδή «μεγάλη μέρα», ενώ στους δυτικούς σλάβους λέγεται συχνά «μεγάλη νύχτα» (π.χ. Wielkanoc στα πολωνικά και αναλόγως στα σλοβένικα ή στα τσέχικα) -στα σερβοκροάτικα λέγεται Uskrs, που υποψιάζομαι πως σημαίνει Ανάσταση. Στις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες η ονομασία προήλθε από το ελληνικό, συνήθως μέσω λατινικών, κι έτσι έχουμε το γαλλικό Pâques ή το ιταλικό Pasqua, αν και στα αγγλικά έχουμε Εaster, που προέρχεται από μια παγανιστική γιορτή προς τιμήν μιας τευτονικής θεάς της άνοιξης και του φωτός, της ανατολής του ήλιου (άλλωστε east είναι η ανατολή). Κάτι ανάλογο ισχύει και στα γερμανικά (Ostern).

Το φετινό Πάσχα πέφτει σχεδόν στο μέσο της περιοχής ημερομηνιών του (οι πιθανές ημερομηνίες του ορθόδοξου Πάσχα πηγαίνουν από 4 Απριλίου έως 8 Μαΐου) και έχει μία βδομάδα διαφορά από το καθολικό, που μόλις προηγήθηκε. Του χρόνου θα έχουν διαφορά 4 εβδομάδων, 4 Απριλίου οι Καθολικοί και 2 Μαΐου εμείς. Όπως είχε σχολιάσει εδώ παλιά ο φίλος Βιοάννης: Το ορθόδοξο Πάσχα από το δυτικό διαφέρουν 1, 4, 5 εβδομάδες (το ορθόδοξο πάντα έπεται) ή συμπίπτουν. Ποτέ δεν διαφέρουν 2 ή 3 εβδομάδες. Η διαφορά των 4 εβδομάδων είναι σπάνια, μόνο στο 5,2% των περιπτώσεων για τα έτη 1583-2100. Από το 1583 έχουμε διαφορά στις ημερομηνίες εορτασμού, μια και εμφανίστηκε το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Καθώς τα χρόνια θα περνούν και θα αποκλίνει το ορθόδοξο από την αστρονομική πραγματικότητα, θα εμφανιστούν και διαφορές 6 εβδομάδων (πρώτη φορά το 2437) και θα εξαφανιστεί η ταύτιση (τελευταία φορά το 2698), όπως και θα εμφανιστεί διαφορά 2 εβδομάδων (το 2725) όχι όμως διαφορά 3 εβδομάδων (έως το 4100, που το έχω ψάξει). Να πω ότι αυτά δεν τα έχω τσεκάρει προσωπικά, κι έτσι αν το 2437 δεν εμφανιστεί διαφορά έξι εβδομάδων μην μου κάνετε επικριτικά σχόλια, σας παρακαλώ. Αλλά αυτό θα το συζητήσουμε τότε.

Πάντως, επειδή ο τρόπος υπολογισμού του Πάσχα είναι περίπλοκος, η εκκλησία κάθε χρόνο βγάζει το πασχάλιον του σωτηρίου έτους τάδε, το οποίο αναφέρει όλες τις κινητές γιορτές –και από εκεί βγήκε και η φράση «έχασε τα πασχάλια του» που τη λέμε όταν κάποιος έχει περιέλθει σε πλήρη σύγχυση. Και επειδή το Πάσχα έχει συνδεθεί αξεχώριστα με τα κόκκινα αυγά, η παροιμιακή αυτή φράση συμφύρθηκε με την άλλη που λέει «έχασε τ’ αυγά και τα καλάθια», για όποιον έχει πάθει μεγάλη ζημιά, κι έγινε «έχασε τ’ αυγά και τα πασχάλια», που εκ πρώτης όψεως είναι «λάθος» αλλά απόλυτα εύλογο. (Περισσότερα για τις εκφράσεις αυτές εδώ, ενώ για τα κόκκινα αυγά ειδικώς έχουμε ανεβάσει το 2013 ένα κείμενο του Εμμ. Ροΐδη).

Πέρα από τα αυγά, το Πάσχα έχουμε και τον οβελία. Οβελίας αρχικά ήταν οτιδήποτε ψήνεται στη σούβλα (ο Αθήναιος στους Δειπνοσοφιστές κάνει λόγο για οβελίαν άρτον, ψωμί στη σούβλα), αλλά έχει επικρατήσει πια να τη λέμε για το αρνάκι. Η λέξη οβελός για τη σούβλα είναι αρχαία, ήδη ομηρική: οι ήρωες του Ομήρου κατ’ επανάληψη παρουσιάζονται να κόβουν κρέατα και να τα περνούν σε οβελούς. Και επειδή κάποτε θα χρησιμοποιήθηκαν μικροί οβελοί από μέταλλο ως μονάδες συναλλαγής, υπήρχε στην Αθήνα το νόμισμα οβολός που ήταν το ένα έκτο της δραχμής. Και με τον εξαίσιο συντηρητισμό της γλώσσας, δυόμιση χιλιάδες χρόνια μετά, κι ας έχει στο μεταξύ καταργηθεί η δραχμή, ακόμα μας ζητούν να συνεισφέρουμε τον οβολό μας (όταν δεν μας τον παίρνουν δηλαδή, με το έτσι θέλω και με φοροεπιδρομές). Να πούμε πάντως ότι και η Ιόνιος Πολιτεία το 1819 είχε θεσπίσει ως νόμισμα τον οβολό, με μικρότερο νόμισμα τον ημιώβολο -απ’ όπου και η παλιά φράση «δεν έχω μιώβολο», αλλά και τα όβολα, λαϊκή ονομασία για τα χρήματα.

Βέβαια, ο οβελίας είναι λέξη αναστημένη από τους λογίους. Η σούβλα, πάλι, είναι δάνειο λατινικό (από το subula, που σήμαινε χοντρή βελόνα ή το σουβλί των παπουτσήδων), λέξη που εμφανίζεται ήδη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. στη γραμματεία σε διάφορες περιγραφές βασανιστηρίων, και που επικρατεί εκτοπίζοντας τον οβελό. Υποκοριστικό της το σουβλάκι, που ήταν στην αρχή το καλαμάκι στο οποίο περνούσαν το κρέας (και δεν θα μπω στη διαμάχη Βορρά-Νότου για το αν είναι «λάθος» να λέμε σουβλάκι το φαγητό με τυλιχτή πίτα και γύρο, αλλά θα παρατηρήσω ότι ο όρος πιτόγυρο που δεν συνηθιζόταν στην Αθήνα όταν ήμουν νέος διαδίδεται όλο και περισσότερο).

Για το αρνάκι που σουβλίζουμε, τα είπαμε· ετυμολογικά η λέξη είναι αρχαία (αρνίον, ήδη της κλασικής εποχής, υποκοριστικό του αρήν, αρνός = πρόβατο, λέξη που είχε και δίγαμμα μπροστά και που παράγωγά της βρίσκουμε και σε επιγραφές της γραμμικής Β’), όπως τόσες άλλες λέξεις της δημοτικής που η καθαρεύουσα τις περιφρονεί. Ωστόσο, δεν είναι πανελλήνιο έθιμο το σούβλισμα: σε κάποια μέρη φουρνίζουν το «κουτάλι» (ένα χεράκι αρνιού), σε άλλα ολόκληρο κατσικάκι αλλά στον φούρνο, κάποτε σκεπασμένο με ζύμη.

Τα γαστρονομικά του Πάσχα κλείνουν με τη λαμπροκουλούρα ή το τσουρέκι, που ως λέξη είναι τουρκικό δάνειο (çörek, λέξη που αρχικά σήμαινε το στρογγυλό ψωμί αλλά και άλλα στρογγυλά αντικείμενα). Παρόμοιες λέξεις (και γλυκίσματα) υπάρχουν σε όλη την ανατολική Μεσόγειο, μέχρι τα αρμένικα, όπου το λαμπρόψωμο λέγεται cheoreg και βάζουν μέσα και νόμισμα. Και πάλι, έχουμε τοπικές διαφορές: στην Κρήτη, πιθανώς και αλλού, λένε ή έλεγαν «κουλούρα» αυτό που οι Αθηνάιοι λένε «τσουρέκι», και αντίστροφα λένε «τσουρέκια» αυτά που εμείς θα λέγαμε κουλούρια.

Μπορεί ο Πόντιος Πιλάτος να ένιψε τας χείρας του (κάτι που έγινε παροιμιώδες, αν και δεν ξέρουμε κατά πόσον τας έπλυνε «πολύ σχολαστικά» όπως ο Σπύρος Παπαδόπουλος στο πασίγνωστο πλέον αντικορονικό μήνυμα) και να δήλωσε αθώος από του αίματος τούτου, ωστόσο δεν απέφυγε την ηθική καταδίκη. Από το όνομά του προέρχεται το ρήμα «πιλατεύω», που έχει τη σημασία «ταλαιπωρώ, βασανίζω». Στο μεσαιωνικό λεξικό του ο Κριαράς δίνει και το «πιλατήριο» με σημασία «μαρτύριο, βασανιστήριο» αλλά και «φυλακή». Βέβαια, στη σημερινή γλώσσα «πιλατεύομαι» σημαίνει «ασκούμαι κάνοντας πιλάτες». Βασανιστήριο είναι κι αυτό αλλά ετυμολογικώς δεν συνδέεται άμεσα με τον Πιλάτο

Μια άλλη μεγαλοβδομαδιάτικη λέξη που έχει περάσει από τα Ευαγγέλια στη γλώσσα μας είναι ο Γολγοθάς. Γολγοθάς είναι ο λόφος της Ιερουσαλήμ όπου σταυρώθηκε, σύμφωνα με τους ευαγγελιστές, ο Ιησούς. Το όνομα παραδίδεται και στα τέσσερα Ευαγγέλια, π.χ. στον Ιωάννη: Παρέλαβον οὖν τὸν Ἰησοῦν·  καὶ βαστάζων αὑτῷ τὸν σταυρὸν ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον Κρανίου Τόπον, λέγεται Ἑβραϊστὶ Γολγοθᾶ, ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν, καὶ μετ’ αὐτοῦ ἄλλους δύο ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, μέσον δὲ τὸν Ἰησοῦν. ἔγραψεν δὲ καὶ τίτλον Πιλᾶτος καὶ ἔθηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ· ἦν δὲ γεγραμμένον, Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.

Όπως μάς λέει ο Ιωάννης, Γολγοθά στα εβραϊκά σημαίνει «Κρανίου τόπος». Πράγματι, στα αραμαϊκά Gulgulthā είναι το κρανίο. Στην αρχή το γένος του Γολγοθά επαμφοτερίζει στα ελληνικά, αλλά τελικά σταθεροποιήθηκε στο αρσενικό: ο Γολγοθάς. Κάποιοι λένε ότι η ονομασία «Κρανίου τόπος» οφείλεται στο ότι ο Γολγοθάς ήταν ο «συνήθης τόπος εκτελέσεων», άλλοι ότι ο λόφος ονομάστηκε έτσι απλώς επειδή είχε σχήμα κρανίου· αυτή η δεύτερη εκδοχή ακούγεται συχνότερα. Η κάποια φωνητική ομοιότητα μεταξύ Γολγοθά και Γολιάθ γέννησε τον γλωσσικό μύθο ότι ο λόφος ονομάστηκε έτσι επειδή ο Δαβίδ έθαψε εκεί το κρανίο του Γολιάθ. Μύθος είναι.

Στα ελληνικά, έχει μείνει και η έκφραση «κρανίου τόπος», που τη λέμε για ένα εξαιρετικά ξερό και αφιλόξενο μέρος, χωρίς απαραίτητα να τη συνδέουμε στο μυαλό μας με τον Γολγοθά και το μαρτύριο του Ιησού. Λέμε επίσης κρανίου τόπο ένα μέρος που έχει υποστεί ολοκληρωτική καταστροφή και ερήμωση· συχνά το χρησιμοποιούμε για περιπτώσεις πυρκαγιάς (π.χ. κρανίου τόπος το φοινικόδασος της Πρέβελης), αλλά και πιο μεταφορικά, π.χ. ότι η ελληνική διαφημιστική αγορά είναι κρανίου τόπος λόγω της κρίσης. Η βιβλική αναφορά μεταφράστηκε Calvariae Locus στα λατινικά, που έδωσε το αγγλικό calvary και το γαλλικό calvaire, που επίσης σημαίνουν όχι μόνο τον Γολγοθά καθαυτόν αλλά και μια μεγάλη ταλαιπωρία, δοκιμασία –έναν γολγοθά μεταφορικά.

Φυσικά και στα ελληνικά χρησιμοποιούμε το κύριο όνομα σαν ουσιαστικό, δηλ. τον Γολγοθά μεταφορικά, σαν μια σειρά από ταλαιπωρίες και βάσανα που περνάει κάποιος, μια μακρά πορεία πόνου και ταπεινώσεων – «Ο Γολγοθάς μιας ορφανής» ήταν μια παλιά ελληνική ταινία. Βέβαια, με τον γλωσσικό πληθωρισμό που επικρατεί σε ορισμένους δημοσιογραφικούς κύκλους, διαβάζεις ότι κάποια σταρ περνάει Γολγοθά και δεν ξέρεις αν χαροπαλεύει ή αν απλώς πήρε δυο κιλά που δεν μπορεί να τα χάσει (και όλα τα ενδιάμεσα στάδια), ωστόσο γενικά ο Γολγοθάς δείχνει μια επώδυνη και μακρόχρονη διαδικασία.

Ο Γολγοθάς κατέληξε στη σταύρωση. Περιέργως, τόσα χρόνια δεν έχω γράψει άρθρο για τον σταυρό, ίσως επειδή το θέμα είναι πολύ εκτενές και με πιάνει δέος. Κάποτε θα το αποφασίσω, πού θα πάει. Πάντως, να πούμε προς το παρόν ότι στα αρχαία ελληνικά η λέξη «σταυρός» δεν δηλώνει το σημερινό σχήμα αλλά είναι, απλώς, ένας πάσσαλος. Πολλή συζήτηση γίνεται επίσης και για το σχήμα του ξύλου που πάνω του θανατώθηκε ο Ιησούς, αν συνέβη κάτι τέτοιο, δηλαδή αν ήταν πάσσαλος, δύο ξύλα σε σχήμα Τ ή δύο ξύλα σε σχήμα +.

Πριν από μερικές μέρες ο κ. Χαρδαλιάς ειπε ότι «σηκώνουμε τον Γολγοθά μας», ένα συγγνωστό λαθάκι. Τον σταυρό σηκώνουμε και ανεβαίνουμε στον Γολγοθά, αλλά το μπέρδεμα είναι εύκολο. Το πρόβλημα είναι ότι ο Γολγοθάς στον οποίο έχουμε μπει δεν προβλέπεται να τελειώσει μόλις βγούμε από την καραντίνα. Κάποιοι λένε ότι τότε αρχίζει. Προς το παρόν όμως ας ευχηθούμε καλές γιορτές σε όλους, όσο μας επιτρέψει ο κοροναϊκός περιορισμός.

275 Σχόλια to “Λέξεις του Πάσχα, για μια ακόμα φορά”

  1. Γς said

    ω γλυκυ μου εαρ

  2. Πουλ-πουλ said

    Θαρσείτε

  3. Καλημέρα

    …τα πολωνικά και αναλόγως στα σλοβένικα ή στα τσέχικα)…

    Μήπως σλοβάκικα αντί σλοβένικα αν μιλάμε για το μισό της κάποτε Τσεχοσλοβακίας ;;

  4. kpitsonis said

    Ο άγγελος Κυρίου θανάτωσε τους πρωτότοκους γιους των Αιγυπτίων· πέρασε γραμμή τα σπίτια και έσπειρε τον όλεθρο, Πού να μην ήταν και θεός της αγάπης !

  5. dryhammer said

    Τότε ακόμα έβγαζε μάτια και δόντια, μετά ήρθε το νέο μοντέλο…

  6. rizes said

    ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2018/04/06/%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%83-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%85%ce%b7/

  7. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μετά την κρυάδα (έως απογοήτευση) που πήραμε όλοι εμείς που ήμασταν βέβαιοι ότι όλα τα περί οβελού παράγονται από το Οβελίξ, να θυμήσω δύο σημαντικούς εννοιολογικούς κλάδους της λέξης: τους (..3-4 νομίζω..) φιλολογικούς οβελίες/ εξοβελισμός κλπ και τον χωροταξικό- ιατρικό: οβελιαία σχισμοί, κατεύθυνση, κόλποι κλπ

  8. Σήμερα μ’ έχει πιάσει το διορθωτικό μου…

    αλλά θα παρατηρήσω ότι ο όρος πιτόγυρο που δεν συνηθιζόταν στην Αθήνα όταν ήμουν νέος διαδίδεται όλο και περισσότερο

    Δεν ξέρω για τα νότια προάστιά της πάντως κατά Κυψέλη μεριά επικρατεί μάλλον το «τυλιχτό»

  9. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @7. Με την διόρθωση: σχισμή (βέβαια..) και με την απορία: Πώς, άραγε, σουβλίζαν το ζυμάρι για τον οβελία άρτον;

  10. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    μ΄αυτά .🙄 που ζούμε αυτό το Πάσχα, κι αυτές λέξεις της εποχής έχουν γίνει πλέον:

  11. dryhammer said

    9.

  12. MoD said

    Απορίας άξιο πώς, ενώ από τους εξ Ανατολών έχουμε πάρει τόσα δάνεια σχετικά με το φαγητό, μείναμε στην λατινική σούβλα (σουβλάκι) και δεν υιοθετήσαμε καθόλου (?) το sis (που νομίζω ότι είναι στα τούρκικα)

  13. Πέπε said

    Καλημέρα.

    > > σε κάποια μέρη φουρνίζουν το «κουτάλι» (ένα χεράκι αρνιού), σε άλλα ολόκληρο κατσικάκι αλλά στον φούρνο, κάποτε σκεπασμένο με ζύμη.

    Η ζύμη έκανε παλιά τη δουλειά που κάνει τώρα το αλουμινόχαρτο. Δεν είναι για να τρώγεται. Σχηματίζει μια άνοστη κρούστα, που τη σπας, την πετάς και τρως το απομέσα, το οποίο όμως έχει διατηρηθεί ζουμερό. Το αρνί ψήνεται σε χαμηλό φούρνο επί πάρα πολλές ώρες, οπότε αλλιώς θα στέγνωνε. Μάλιστα στον παραδοσιακό ξυλόφουρνο χτίζουν και την πόρτα με λάσπη για να μην έχει διαρροές θερμότητας (ή μήπως για να περιοριστεί η είσοδος οξυγόνου και να μη φουντώσει η φωτιά;), κάτι που δε νομίζω ότι το κάνουν για τα ψωμιά λ.χ..

    Ανυπέρβλητο πασχαλινό έδεσμα είναι το καλύμνικο μουούρι. Αρνάκι/ρίφι με γέμιση από ρύζι και από τα εντόσθια ψιλικομμένα, ψημένο μ’ αυτό τον τρόπο. Όσο δε φαγωθεί την πρώτη φορά, όταν αργότερα το ξαναζεσταίνουν, σπάνε μέσα κι ένα αβγό σε κάθε μερίδα και ψήνεται μαζί. Παρότι μπελαλήδικο, το μουούρι το κάνουν για καλό φαγητό και εκτός Πάσχα.

    Το αντίστοιχο καρπάθικο είναι το υζάντι (=βυζάντι), δηλαδή βυζανιάρικο, αρνάκι ή ρίφι γάλακτος, αν και οι ντόπιοι βεβαιώνουν ότι το όνομα δηλώνει τη βυζαντινή προέλευση του εθίμου. Πάλι καλά, γιατί για τα περισσότερα άλλα δικά τους λένε ότι είναι δωρικά.

    Η πανελλήνια πασχαλινή σούβλα πρέπει να ήταν αρχικά αρκετά περιορισμένη τοπικά, μάλλον στα κεντρικά έως νότια στεριανά μέρη.

    > > και δεν θα μπω στη διαμάχη Βορρά-Νότου για το αν είναι «λάθος» να λέμε σουβλάκι το φαγητό με τυλιχτή πίτα και γύρο

    Όχι να μπεις!

    Λάθος είναι να διαδίδουν οι Βόρειοι ότι οι Νότιοι λένε κουβέντες που δε λένε. Άκου κει σουβλάκι με γύρο! Κανείς δε μιλάει έτσι.

    Αντιθέτως, το «καλαμάκι» είναι υπαρκτό, και ακριβώς τόσο σωστό όσο και το «σουβλάκι». Και οι δύο ονομασίες αναφέρονται στο ξυλάκι και όχι στο κρέας. Τα σημερινά βιομηχανικής παραγωγής στελέχη για σουβλάκι γίνονται από μπαμπού, γιατί από κανονικό ξύλο είναι δύσκολο να φτιάξεις τόσο λεπτά κομμάτια που να είναι γερά. Αν γινόταν και παλιότερα με προβιομηχανικούς τρόπους, πώς θα το έφτιαχναν το στέλεχος; Τα λεπτά κλωναράκια σπάνε. Να κάτσεις να πελεκήσεις τέτοια πράγματα από την καρδιά ενός σκληρού ξύλου, είναι τρομερός μπελάς. Λογικά, θα έσχιζαν διαμήκη κομμάτια από καλάμι, που είναι σχετικά γερό στα κάθετα σπασίματα αλλά σχίζεται πάρα πολύ εύκολα κατά μήκος.

  14. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Σλοβένικα έγραψα, αλλά και τα σλοβάκικα παρόμοια λέξη έχουν.

    10 Σκοιλ Ελικικού !

  15. Γς said

    > «έχασε τ’ αυγά και τα πασχάλια»

    Σαν εμένα τότε, που κλεισμένος με τη μουρλή τόσες μέρες είχα χάσει τα αυγά και τα πασχάλια;

    https://caktos.blogspot.com/2013/05/blog-post_2.html

  16. sarant said

    13 Λέγεται το σουβλάκι με γύρο. Αλλά θα χρειαστεί άρθρο.

    https://akispetretzikis.com/el/categories/kreas/soyvlaki-me-gyro-choirino-kai-tzatziki

  17. Λοζετσινός said

    καλημέρα σας
    Βλέπω πως οι γυναίκες του ιστολογίου είναι κουρασμένες από τα κουλούρια που έφτιαχναν χτες και από το βάψιμο των αβγών και δεν έκαναν την εμφάνισή τους ακόμα.Θέλω να τις ρωτήσω αν θυμούνται κάποιες χαλκομανίες που κολλάγαμε πάνω στα κόκκινα αβγά πριν 45-50 χρόνια. Ήταν πολύ λεπτές κι εφάρμοζαν τέλεια πάνω στο αβγό ήταν χρωματιστές με λαμπάδες,πουλάκια κλπ Έψαξα αλλά δεν βρήκα κάτι. Και τα σχέδια με τα φυλλαράκια πάνω στα αβγά σφιγμένα σε κάλτσες είχαν πέραση τότε

  18. π2 said

    Μπερδεύτηκα χτες με τα λεξιλογικά / ετυμολογικά του Επιταφίου θρήνου. Θυμήθηκα την αναφορά στον διάβολο ως αρχαίο Πτερνιστή (Μετά τῶν κακούργων ὡς κακοῦργος, Χριστέ, ἐλογίσθης δικαιῶν ἡμᾶς ἅπαντας κακουργίας τοῦ ἀρχαίου Πτερνιστοῦ) και σκέφτηκα το επίκαιρο λόγω κορονοϊού φτάρνισμα. Μόνο που οι δυο λέξεις δεν έχουν τελικά ίδια ετυμολογία. Πτερνιστής είναι από το πτερνίζω, κυριολεκτικά παρακινώ άλογο με χτύπημα της φτέρνας και μεταφορικά υποσκελίζω με δόλο, υποκαθιστώ, εξαπατώ, ενώ το φτάρνισμα είναι από το πτάρνυμαι,

  19. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Λογικά πρν οι βέργες γίνουν από μέταλλο (οβελοί), ήταν από ξύλο (ο πατέρας μου χρησιμοποιούσε ξύλινη σούβλα για το Πάσχα μέχρι τη δεκαετία του 80). Μήπως η ονομασία οβελός παραπέμπει σε κάτι ξύλινο;

  20. dryhammer said

    13 τέλος. Πρόλαβα μέχρι και τα μέσα των ’70ς στη Χίο, σουβλατζή που έφτιαχνε ο ίδιος τα σουβλάκια του (δεν τα έπαιρνε έτοιμα) με καλαμάκια. Αν το καλάμι δεν είναι τελείως ξερό (έχει λίγο πράσινο στο χρώμα του) αντέχει στη φωτιά όσο να ψήσεις, αν είναι κατάξερο (τελείως κίτρινο), αρπάζει το ακάλυπτο από κρέας τμήμα και πέφτει το σουβλάκι μέσα στη θράκα.

  21. atheofobos said

    Καθώς διάβαζα το σημερινό, που διαπίστωσα πως ήταν γραμμένο με καλή διάθεση λόγω των χιουμοριστικών σχολίων που περιέχει, μου ήρθε στο μυαλό, λόγω κινηματογραφοφιλίας να επισημάνω πόσες από τις λέξεις του κειμένου αποτελούν τίτλο κάποιας ταινίας!
    Έχουμε λοιπόν αρχικά το Calvary (2014 ) με τον περίφημο Brendan Gleeson το οποίο μεταφράστηκε όταν παίχτηκε εδώ ως Γολγοθάς.
    Βέβαια το κλασσικό θρίλερ Σιωπή των Αμνών νομίζω πως δικαιωματικά έχει την θέση του εδώ.
    Οι παλιότεροι θα θυμούνται βέβαια την Έξοδο Exodus (1960) του Otto Preminger με τον Paul Newman ενώ οι νεώτεροι την προσφατη ταινία (2017) του Βασίλη Τσικάρα Έξοδος 1826.
    Η μεγάλη επιτυχία του 1954 ήταν ο Αιγύπτιος με τον Victor Mature και την Jean Simmons.
    Τέλος αξέχαστη μας έχει μείνει η ταινία του Κώστα Αριστόπουλου
    ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟΣ (1973)

  22. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο οβελός ως μέσο συναλλαγής, αποδίδεται από ορισμένους μελετητές στο βασιλιά του Άργους Φείδωνα. Αυτός ήταν που καθιέρωσε τη χρήση του μετάλλου ως νομίσματος με τη μορφή οβελών.

    http://argolikivivliothiki.gr/2011/05/16/%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%BF-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF/

  23. ΓΤ said

    Και από τις λέξεις του Πάσχα σε φράση του φετινού Πάσχα: «Βάψτε μου τη ρίζα, πληρώνω το πρόστιμο!»…

  24. Georgios Bartzoudis said

    «Τα γαστρονομικά του Πάσχα κλείνουν με τη λαμπροκουλούρα ή το τσουρέκι…. Και πάλι, έχουμε τοπικές διαφορές: στην Κρήτη, πιθανώς και αλλού, λένε ή έλεγαν κουλούρα»

    # Μακεδονιστί το λέγαμε (κάπου-κάπου ακόμα το λέμε) «κ’λίκ(ι)», ή επί το … χαμουτζηδέστερον, κουλίκι (το). Ένα κ’λίκ(ι) πήγαινα το Πάσχα στη νούνα μ’, μετά αυγών τινων κοκκίνων. Ομοίως και στον πάππου μ’ και στη μανιά μ’ τη Γιουργιά. Όλνοι μι πίσκιουναν καλά με κάποιο νόμισμα. Η νούνα μ’ ανταπέδιδε πάντοτε και με ένα μικρό «κλικούδ(ι)».
    Καλή Ανάσταση!

  25. Pedis said

    Νικοκύρη, το άρθρο ανέβηκε ή με μια βδομάδα καθυστέρηση ή πολυ-πολυ νωρίς για του χρόνου;

    🙂

  26. Λοζετσινός said

    13,20
    Από καλάμι σίγουρα τα πρώτα. Σουβλίζαμε όταν έσφαζε γουρουνόπουλα ο χωριανός Χαραβάτος (πιο νόστιμο χοιρινό δεν έχω φάει) και τον βοηθούσαμε
    Ξερά τα καλαμάκια αλλά τα βάζαμε στη σουπιέρα με το νερό πριν και μετά άντεχαν.
    Κάπου κράτησα λίγα διώβολα του Γεωργίου Α¨-νομίζω του 1879)-. Παίζαμε μούκα ( τα λεφτά πάνω στο σπιρτόκουτο από καπλαμά με τον Φοίνικα και τον στρατιώτη)
    με τα διώβολα τότε

  27. sarant said

    18 Και πτερνιστήρες τα σπιρούνια

    21 Δεν το είχα προσέξει αυτό με τους τίτλους

    25 Γιατί; Δεν είναι Πάσχα ορθόδοξο μεθαύριο;

  28. Νέο Kid said

    Σουβλάκι με γύρο δεν έχω ακούσει. Σουβλάκι με πίτα,ναι.

  29. loukretia50 said

    Καλημέρα!!

    17. Εννοείται πως θυμάμαι τις χαλκομανίες!
    Ελκυστικότερες εκείνες με κοτοπουλάκια, οι πιο πολλές παραήταν σοβαρές!
    Όπως θυμάμαι και τα μικρά φυλλαράκια που δημιουργούσαν πανέμορφα σχήματα.
    Το καλύτερο όμως ήταν η ζωγραφική αυγών, τότε με μαρκαδόρους και νερομπογιές, δημιουργική κεφάτη απασχόληση για όλα τα παιδιά.
    ———————————

    Άντε να ζωηρέψετε λίγο!
    Λοιπόν, ας μας πουν οι ειδήμονες αν συνηθίζονται δύο εκφράσεις ή έχουν αποτυπωθεί λάθος στον πολύπαθο σκληρό :
    «Μας τάκαναν άρατα πύλατα» – Μεγαλοπαρασκευάτικο ή μήπως Μεγαλοπαρασκευγιάτικο? – για μεγάλη ανακατωσούρα. Αγνοώ τι σχέση έχει με το τελετουργικό «άρατε πύλας» εκτός αν κάποιοι κλείστηκαν έξω χρονιάρα μέρα.

    «Όριον έθου έμαθα να γνέθου» ε, κ.Μπαρτζούδη?

  30. nikiplos said

    7@, 9@ και 11@, το έχω ξαναπεί που οι Χιλιανοί επέμεναν ότι το σουβλιστό ζυμάρι-ψωμί που εκεί έχουν ως παράδοση είναι ελληνικό έθιμο και εγώ τους έλεγα: μην λέτε ρε ό,τι θέλετε, δεν το έχω δει πουθενά στην Ελλάδα…
    Κι έλεγε ο Αργεντίνος της παρεας: Θα είναι από την αρχαία και εσείς το ξεχάσατε!

    Κι εγώ ο τάλας έλεγα μπούλσιτς! αλλά να που τελικά δικαιώνονται αυτοί…

  31. loukretia50 said

    Τα σπιρούνια παρ΄ημίν «φτερνιστήρια».
    Και υπάρχει η έκφραση «είναι στα φτερνιστήρια» που νόμιζα κάποτε ότι εννοούν κρυωμένος, αλλά αναφέρεται σ΄αυτόν που είναι σ΄ετοιμότητα για κάτι σημαντικό.
    Στην τσίτα μάλλον, πιο λαϊκά!

  32. Γιάννης Ιατρού said

    14β: Άστα Νίκο, τώρα δικαιώνεται ο αγώνας του κινήματος της γραβάτας😡

  33. # 17

    Αν αγοράσεις βαφή αυγών Ανατολή (έχει ο Σκλαβενίτης) έχει ένα χαρτάκι με 12 τέτοιες, βάζω κάθε χρόνο και φέτος

  34. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  35. nikiplos said

    1987@ Στα «Σάλωνα» ψηλά στην Αλεξάνδρας, ήθελα να φάω 6 καλαμάκια με ψωμί και τα παρήγγειλα ως σουβλάκια, καθώς μόνο στην Αθήνα έλεγαν το σουβλάκι κι εννοούσαν με την πίτα. Λοιπόν ο σουβλατζής μου τύλιξε 6 πίτες με καλαμάκια, με τζατζίκι και τα όλα του… Που να τα φάω ο καψερός όλα με τη μία…

  36. Πριν 10 χρόνια αναπολούσα τα τοπικά έθιμα της παλιάς Μεγάλης Παρασκευής , ούτε που φανταζόμουνα πως θα αποκλειόμουνα στην Αθήνα και θα αναπολώ τα των τελευταίων χρόνων…

  37. nikiplos said

    Πάντως ξύλινες σούβλες (δλδ μεγάλα μακρόστενα καδρόνια) έχουν ακόμη οι γουρνοπούλες στην Πελοπόννησο. Δεν γνωρίζω γιατί δεν βάζουν σιδερένιες. Δεν είναι για να στηρίζουν το γουρούνι, αλλά για να κρατούν το σχήμα μάλλον. Το γουρούνι μπαίνει κανονικά σε ταψί, μέσα στον ξυλόφουρνο. Στην Αρκαδία υποχρεωτικά χτίζεται ο φούρνος, έτσι και για τη μαγκιά… Όμως αυτό γίνεται τα Χριστούγεννα και της Αναλήψεως, στα περισσότερα μέρη της Πελοποννήσου.

  38. Γς said

    21:

    > λέξεις του κειμένου αποτελούν τίτλο κάποιας ταινίας […] ο Αιγύπτιος με τον Victor Mature

    > λέξεις του κειμένου αποτελούν τίτλο κάποιου τραγουδιού[…] η Αιγύπτια με την ορχήστρα Ξαβιέ Κούγκατ

  39. 13 τέλος

    Πέπε, ακριβώς έτσι τα έφτιαχναν. Και στην Αθήνα πρόλαβα αυτό που λέει ο Ντράι στο 20, την ίδια εποχή.

    Αυτό με τη ζύμη είναι που λέμε μπουγάτσα με αρνί?

    >> αν το 2437 δεν εμφανιστεί διαφορά έξι εβδομάδων μην μου κάνετε επικριτικά σχόλια, σας παρακαλώ

    Ναι, κανονίστε να σφαχτείτε. Δεν θα είμαι εκεί να σας συγκρατήσω, θάχω ψοφήσει από καμιά τριανταριά χρόνια.

  40. 21 Calvaire δεν είναι το όνομα του χαρακτήρα που υποδύεται ο Τσάπλιν στα «Φώτα της ράμπας», του ξεπεσμένου κλόουν που έχει μια τελευταία ευκαιρία;

  41. 40 Calvero τέλος πάντων https://en.wikipedia.org/wiki/Limelight_(1952_film)

  42. Με τα περί Γολγοθά θυμήθηκα Αστερίξ με Νορμανδούς, που ο αρχηγός τους έλεγε «θα πιείς ένα κρανιάκι?», παίζοντας με το καλβαντός.

  43. nikiplos said

    Ένα από τα κλασσικά πασχαλινά έθιμα φυσικά ήταν τα πυροτεχνήματα που φτιάχναμε μόνοι μας. Εγώ είχα συμμετάσχει στις εξής τεχνικές:

    α. Σωλήνες ύδρευσης, οι μολυβάτοι και πιο φθηνού με σπείρωμα και στα δύο μέρη, για να βιδώνουν σφιχτά και να μην κινδυνεύει κανείς με το τάπωμα. Πολλοί που τάπωναν είχαν χάσει χέρια. Τρύπα στη μέση του σωλήνα, γέμισμα με 1/3 ύλη/πυρίτιδα και αυτό ήταν όλο. Στην τρύπα έμπαινε το χοντρό βραδύκαυστο φιτίλι. Μετά σφράγιζες με ζεστή αλλά όχι καυτή πίσσα, την οποία ζεσταίναμε σε κουτί από μπογιά και λίγη άσφαλτο.
    β. Τοπάκια, πυρίτιδα, βραδύκαυστο φιτίλι και αλλεπάλληλα στρώματα εφημερίδας, δεσίματος με σπάγγο και ταινία χαρτοκιβωτίου. Η αρχική συσκευασία ήταν οση μια γροθιά και κατέληγε να έχει 15-20 εκατοστά διάμετρο.
    γ. Τα τραπουλόχαρτα και πακέτα τσιγάρα. Δέσιμο με σπάγγο και απλό φυτίλι. Πυρίτιδα. Μαζί με αυτά και οι μπαλαφουμάδες, εφημερίδα με πυρίτιδα.
    δ. Άνφο(πετρελαιωμένο λίπασμα νιτρικής αμωνίας). Πετρελαιώναμε σε ένα φαρδύ δίσκο λίπασμα αμωνίας. Το αφήναμε 3 μέρες να ρουφήξει σε σκοτεινή αποθήκη, και γινόταν πλαστελίνη. Αυτή δεν έσκαγε με ανάφλεξη αλλά μόνο με έκρηξη. Η έκρηξη ήταν τεράστια και επικίνδυνη. Συνήθως παίρναμε τις αγορασμένες κροτίδες ή φωτοβολίδες σπίρτου και τυλίγαμε γύρω τους το υλικό. Εγώ έπαιρνα άδεια γκαζάκια, τα γέμιζα με υλικό και έβαζα στην άκρη τη φωτοβολίδα. Είχα πειραματιστεί βάζοντας και ναφθαλίνη, αλλά δεν είχε θεαματικά αποτελέσματα.

    ε. Η μπουκάλα υγραερίου δεν εκρήγνυται γεμάτη. Μισοάδεια όμως ναι. Μισή μπουκάλα, διαγκωνε ένα φιτίλι βραδύκαυστο και έβαζαν τον πιο χαζό να μετρήσει μέχρι το 50 να ανάψει το μισό μέτρο φιτίλι και να τρέξει..

    Τα α,δ,ε δεν γίνονταν σε κόσμο, αλλά σε ρεματιές εγγύς εκκλησιών. Στη Μεσσηνιακή Μάνη, στο Εξοχώρι, μέχρι και πριν λίγα χρόνια προ κρίσης έσκαγαν συχνά το ε.

  44. ΓΤ said

    Μεζές για Σάββατο:
    «Εστία», 17.04.2020, σελ. 1: «[…] όταν ο επί κεφαλής του ΜέΡΑ 25 ηρνήθη να προβεί σε έλεγχο όπως όλοι οι επιβάτες του πλοίου που έφθασε στην Αίγινα».
    Το «ηρνήθη» τα μάρανε τα χουντοβάσιλα…
    https://www.gazzetta.gr/protoselida/politikes-efimerides/estia

  45. ΚΩΣΤΑΣ said

    Λέξεις που συχνά αναφέρονται το Πάσχα είναι ακόμη οι λαμπάδες, το ακάνθινο στεφάνι, τα εκρηκτικά, τα βαρελότα, οι πασχαλίτσες, …

  46. π2 said

    Κι άλλο μεζεδάκι, στο τουίτερ της Εφημερίδας των Συντακτών:

  47. loukretia50 said

    Τα χαλκούνια https://youtu.be/Ohe7SyHzByU?t=159 δεν τα ξέρετε?
    Μέχρι Επιτάφιο έχουν ανατινάξει! – εκτός αν ήταν ζωηρό βαρελότο!
    Μετά το γεγονός είχε καταργηθεί για χρόνια η συνάντηση των Επιταφίων στην κεντρική πλατεία.
    Σαματατζήδες υπάρχουν σ΄όλη την Ελλάδα!

  48. π2 said

    Και μόλις είδα και πιο ζουμερό μεζεδάκι:
    https://www.iefimerida.gr/zoi/bretani-sosialite-karantina-koronoios-polyteles-xenodoheio

    Το αγγλικό socialite μεταφράζεται σοσιαλιτέ. Πάλι καλά που δεν ήταν καραντίνα με τις φίλες της Λιμπερτέ, Εγκαλιτέ, Φρατερνιτέ.

  49. ΓΤ said

    Ιερομόναχος Ευθύμιος, Καλύβη Αναστάσεως, Καψάλα, Άγιον Όρος: Ευχές για το Πάσχα, συνταγή για τον κορονοϊό, γιατροί, εμβόλια, Νίκος Καζαντζάκης…

    «[…] Αν δεν φυλάξη ο Θεός, τι μπορούν να κάνουν τα εμβόλια και τα φάρμακα; Ο άθεος Καζαντζάκης για να προφυλαχθή από την χολέρα σε ταξίδι του στο εξωτερικό, έκανε εμβόλιο και πάλι νόσησε. Εμείς έχομε ανώτερα εμβόλια και «φάρμακα αθανασίας», τα άγια Μυστήρια. Γιατρούς δοκιμασμένους και ειδικούς για τον ιό, τον άγιο Χαράλαμπο, τον άγιο Βησσαρίωνα Δουσίκου, που είναι για την πανώλη και τόσους άλλους Αγίους. […]».

    Πλήρες στο https://www.pemptousia.gr/2020/04/kirie-soson-laon-apegnosmenon/

    Τας εμβάδας προσκυνήσατε…

  50. LandS said

    Καθαρά Δευτέρα μόλις πρόλαβα (με ανησυχία) Βόλο-Πήλιο. Ευαγγελισμού μοιρολόγησα το χαμένο ταξίδι στο Δάσος Δαδιάς – Τρίγωνο (εδώ που τα λέμε ήδη το είχα ξεγράψει για …γεωπολιτικούς λόγους). Τώρα Πάσχα χωρίς το καθιερωμένο από τα βάθη του προηγούμενου αιώνα πασχαλιάτικο τραπέζι (δεν λέω αριθμό καλεσμένων γιατί θα το θεωρήσετε υπερβολή όπως είναι τα βάθη).

    Πάλι καλά που είμαστε ανεμιστηράκια αυτού του ιστολογίου και περνάμε ευχάριστα.

    Το Easter δεν είναι Ελληνική λέξη; Τι σόι μητέρα όλων των γλωσσών είναι αυτή δεν καταλαβαίνω.

    Καλή ανάσταση από το κάθισμα μπροστά στο λάπτοπ όλη μέρα αδέρφια.

  51. 48 Α, το είδα κι εγώ αυτό. Επειδή η προφορά μου στα αγγλικά είναι χαμηλής αυτοεκτίμησης αναρωτιόμουν αν το ξέρω λάθος.

  52. Γς said

    Λέξη που συχνά αναφέρεται το Πάσχα δεν είναι σίγουρα η Fortran.
    Η Pascal όμως;

  53. dryhammer said

    37. Πρόλαβα από μπάρμπα κατασκευή φούρνου μιας χρήσης. Έβαζε ανάποδα ένα καλάθι (μάλλον κοφινάκι) παλιό (χωρίς χέρι) το έχτιζε γύρω με λάσπη αφήνοντας άνοιγμα μπροστά και μετά του έβαζε φωτιά κι έμενε η στεγνωμένη λάσπη σα φουρνάκι. Ήμουν μικρός κι είχα άλλες έννοιες και δεν είδα τι είδους λάσπη έκανε, αν δλδ έβαζε τσιμέντο, γύψο ή ήταν απλώς κάποιο συγκεκριμένο χώμα ή/και άμμος με νερό. Πάντως δούλεψε.

    Για στρακαστρούκες (αρακαδάκια) με χλωρική χωρίς φιτίλι, έχω ξαναγράψει αλλά δεν θυμάμαι πότε.

  54. nikiplos said

    Να προστεθεί και το ρήμα «πασχάζω» που στοίχισε σε έναν συμμαθητή από το πολυτεχνείο το μεγάλο βραβείο στον Εκατομυριούχο του Σπύρου Παπαδόπουλου, πριν το €. Καίτοι πελοποννήσιος, ωστόσο τυγχάνων μέτοικος εις τας Αθήνας, αγνοούσε τη σημασία.

  55. nikiplos said

    53@ εννοείς το χλωρικό κάλιο, που ως παιδιά το ζητούσαμε από τους καχύποπτους φαρμακοποιούς ως χλωρή κοκκάλη!

  56. Χαρούλα said

    Οι λοιποί από τα βόρεια, λέγατε οβελίας; (Και γενικότερα σουβλίζατε το Πάσχα;)
    Θυμάμαι την έκπληξη μας, τετάρτη δημοτικού, που ένας νέος συμμαθητής μας από Αθήνα, έγραψε σε έκθεση -οβελίας-. Παντελώς ανύπαρκτη λέξη! Αδύνατον να πιστέψουμε τον δάσκαλο, που μας εξηγούσε….
    Αργότερα μάθαμε και το έθιμο-σούβλισμα και τον οβελία!

    #48 με αφορμή το μεζεδάκι σου, κάτι όμορφο,ανθρώπινο από πολυτελές ξενοδοχείο.

    https://www.protagon.gr/themata/magazine/four-seasons-apo-polyteles-ksenodoxeio-koitwnas-giatrwn-44342033573

  57. π2 said

    49: Οι ταλιμπάν προετοιμάζονται ήδη για αντιεμβολιαστικό κίνημα. Η αθλητική εφημερίδα Sportime (θυμάστε την ιστορία με το πρωτοσέλιδο για τις εκτρώσεις), που για αδιευκρίνιστους λόγους έχει μετατραπεί σε παραεκκλησιαστικό προπύργιο, με πύρινα άρθρα κατά της διακοπής λειτουργίας των εκκλησιών, είχε σχετικό άρθρο:
    https://www.sportime.gr/apopseis/epitaktiki-anagki-na-dothoun-sintoma-apantisis-apo-tin-ekklisia-gia-to-thema-tou-ipochreotikou-emvoliasmou/

  58. Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης said

    14 : τί είναι αυτό το «Σκοιλ Ελικικού» ρε παιδιά;

    Χρήστος Δ. Τσατσαρώνης
    http://www.badsadstories.blogspot.gr
    http://www.badsadstreetphotos.blogspot.gr

  59. Γς said

    43:

    >Στη Μεσσηνιακή Μάνη, στο Εξοχώρι,

    Καρδαμύλης, στο χωριό του Επαμεινώντα Κυλινδιρέα;

    Μπράβο ρε μάστορα. Ωραίες κατασκευές.

    Εμεις φτηνιάρικα πράγματα

    https://caktos.blogspot.com/2020/04/blog-post.html

  60. ΓΤ said

    #0

    Από την πρώιμη ανατολικορωμαϊκή χρονικογραφία, να θυμίσουμε το Ανωνύμου «Πασχάλιον Χρονικόν» (Codex Vaticanus Graecus 1941)

  61. Χαρούλα said

    #17 Λοζετσινός, φυσικά, οι χαλκομανίες! Οι αρχικές που ήθελαν βρέξιμο για να κολλήσουν. Αργότερα αυτοκόλλητες. Πολυτέλεια για το οικογενειακό ταμείο. Όχι σε όλα τα αυγά.

    Να αναφέρω και της «περδίκες» της δυτικής Μακεδονίας. Έργα τέχνης, που έμαθα τα τελευταία χρόνια.

  62. Spiridione said

    Κάτι πρέπει να υπάρχει στη μαρμάγκα.

  63. ΓΤ said

    56@

    Συνηθέστερη στα βόρεια η πινακίδα «Οβελιστήριον»

  64. ΓΤ said

    57@

    Μέρες που ‘ναι, μας τα ‘χουν κάνει τσουρέκια 🙂

  65. spiridione said

    9. O Αθήναιος έχει δύο εξηγήσεις για τον οβελία άρτο
    ΟΒΕΛΙΑΣ ἄρτος κέκληται ἤτοι ὅτι ὀβολοῦ πιπράσκεται, ὡς ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ, ἢ ὅτι ἐν ὀβελίσκοις ὠπτᾶτο.
    http://www.digitalathenaeus.org/tools/KaibelText/text_reuse_detection.php?book=3&what=%E1%BC%99%CF%84%CE%BD%CE%AF%CF%84%CE%B1%CF%82%20%E1%BC%84%CF%81%CF%84%CE%BF%CF%82%20%E1%BD%81%20%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%85%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%82%20%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CE%B9%CE%B8%CE%AF%CF%84%CE%B1%CF%82,%20%E1%BD%A5%CF%82%20%CF%86%CE%B7%CF%83%CE%B9%20%CE%95%E1%BD%90%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82.

    Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι ορθή η πρώτη εξήγηση, λόγω και της δυσκολίας του ψησίματος σε οβελία.
    Εδώ μια αντίκρουση (απόσπασμα με γουγλομετάφραση στα αγγλικά)
    More difficult, however, is to explain the cooking mechanism: in fact, from our point of view, a leavened bread whose mass is well swollen can hardly be cooked on a skewer. This is, in fact, the objection advanced by Ehrenberg. It should be remembered, however, that the leavening of bread, however, was not usual in Athenian bread-making: probably, most of the bread was not even leavened (see García Soler 1995, p. 384, which recalls the attestation of leavened ζυμίτης as a rarity). The doubts of Ehrenberg (and Ampolo), therefore, can be overcome if one imagines that this ὀβελίας ἄρτος was kneaded very simply, without leavening, and that the cluster was immediately freshly wrapped around the skewer 337 (a cluster, in fact, chewy, but more solid than a leavened one) and that was cooked there and maybe sold hot with the skewer 338, at a naturally very reduced price: that it cost precisely an obolus is therefore probable, but not obtainable with scientific certainty from its etymology.
    After all, Plato (Rp. 372b) describes a very frugal type of bread served on a cane or on clean leaves (ἄρτους ἐπὶ κάλαμόν τινα […] ἢ φύλλα καθαρά): I have no doubt that the ἄρτος ἐπὶ κάλαμον is substantially the same as a ἄρτος ὀβελίας, that is, a bread frugally served on a cane / skewer to be consumed perhaps immediately.

    Click to access Tesi_dottorato_Ceccarelli.pdf


    σελ. 133 κ.ε.

  66. sarant said

    46 Έλεος 🙂

    54 Σοβαρά, έφτασε στο εκατομμύριο και έχασε το «πασχάζω»; Κρίμα.

    57 Δεν είμαστε καλά!

    62 Mόλις αποδεσμεύτηκε

  67. Costas X said

    Καλημέρα, αν και λίγο αργά !

    Στην Κέρκυρα το Πάσχα παλιά ο λαός το έλεγε «Λαμπριά». Υπήρχε και η κατάρα «κακή Λαμπριά να σό ‘ρθη», όπως και η «μή κατάρα» «κακή Λαμπριά να ΜΗ σό ‘ρθη», π.χ. «μ’ έκανες και γέλασα, κακή Λαμπριά να ΜΗ σό ‘ρθη».

    Έχω επίσης μαρτυρίες ότι κάποιοι απλοί άνθρωποι στην Κέρκυρα, μέχρι προπολεμικά, έλεγαν «ΠάσΚα» τις γιορτές του δωδεκαήμερου. Νομίζω ότι σήμερα η λέξη «Pasqua» με αυτή την έννοια χρησιμοποιείται στα Ισπανικά.

  68. Costas X said

    Σχετικά με τον οβολό στα Επτάνησα, παλιότερη δική μου ανάρτηση στο φέισμπουκ, στις «Κορφιάτικες παρόλες» :
    https://scontent.fath5-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/82272742_3132625526765061_6211589502582915072_n.jpg?_nc_cat=108&_nc_sid=8024bb&_nc_ohc=dD2hAwJiLskAX8LoKKZ&_nc_ht=scontent.fath5-1.fna&oh=b2083d60e18b26df25973be0abc1c783&oe=5EBFDC75

  69. loukretia50 said

    Κ.Βάρναλη :Οι πόνοι της Παναγιάς – Ν.Ξυλούρης

  70. dryhammer said

    61. Σε πιατέλα με παραδοσιακά μοτίβα της Δ. Μακεδονίας…

  71. loukretia50 said

    Νίκος Γκάτσος: https://youtu.be/zlbQbcQZ8-s Δυο τραγούδια για τη Μεγάλη Εβδομάδα

    Πιάνει και το χθεσινό νήμα, πειράζει? δεν πειράζει!

  72. Χαρούλα said

    #70, φυσικά! Τι είμαστε, τίποτα βαλκάνιοι; Ευρώπη φίλε μου! Πολιτισμός!🤣

  73. Γιάννης Ιατρού said

    53: Ξεροσφύρη, πέτρες, με περίπου 3-5 πόντους διάμετρο μαζεμένες (περίπου) σε σχήμα ημισφαιρίου, πούσι από πεύκο από πάνω, κάλυμμα με πηλό 3-4 πόντους πάχος, ανάλογα με το μέγεθος του φούρνου. Αφήνεις να ξεραθεί λίγο, για να στέκεται κάπως (να μην κάνει όμως σκασίματα!), κόβεις την πόρτα μπροστά, κάνεις μιά τρύπα στην κορυφή για να βγαίνει ο καπνός, βγάζεις προσεκτικά τις πέτρες μία-μία, βάζεις ξύλα μικρά μέσα και τ’ ανάβεις. Παίρνει και το πούσι φωτιά… κλπ.

  74. dryhammer said

    72. Κι εμείς είχαμε αλλά μόνο Χ»γεννιάτικα κάτι πεσκιράκια με ταρανδάκια κλπ κλπ που μας τάχε στείλει η ξαδέρφη μου η Μαίρη από την Ούζα και γράφανε «Μαίρη, Κρίσμας»

  75. Χαρούλα said

    #75
    Μαίρη… άχρηστη πληροφορία! Εδώ λέει, του χάπι ύστερ´! Μην το πάρεις νηστικός!

  76. ΣΠ said

    Το Πάσχα […] στα σερβοκροάτικα λέγεται Uskrs, που υποψιάζομαι πως σημαίνει Ανάσταση
    Το Uskrs πράγματι σημαίνει Ανάσταση. Όμως οι Σέρβοι προτιμούν το παλαιοσλαβικό Васкрс (Vaskrs) για το Πάσχα. Και για τα Χριστός Ανέστη/Αληθώς Ανέστη χρησιμοποιούν τα επίσης παλαιοσλαβικά Христос васкрсе/Ваистину васкрсе (Hristos vaskrse/Vaistinu vaskrse).

    στα βουλγάρικα, όπου επισήμως το Πάσχα λέγεται βελικντέν, δηλαδή «μεγάλη μέρα»
    Στα βουλγαρικά βέλικντεν (Великден) και στα μακεδονικά (όχι τα καθιαυτού, τα άλλα) βέλιγκντεν (Велигден).

  77. dryhammer said

    Οι Ρουμάνοι στο βαπόρι λέγανε Κριστός αβιάτ (και φανταζόμουν κάτι σαν εκτόξευση – μου ταίριαζε πιο πολύ με το Πάσχα από την απλή απογείωση)

  78. loukretia50 said

    77. …aviator! Λογικό!
    —————————-

    Τα εγκώμια είναι υπέροχα.
    Αυτή η συνεργασία ήταν ενδιαφέρουσα
    Βασ.Τσαμπρόπουλος Νεκταρία Καρατζή

    Good Friday Lamentation

    Και αξίζει κι αυτό νομίζω
    Fairuz Wa Habibi (Oh mi amado / Lamento de la madre) https://youtu.be/_RWFBJ9HaMU
    Interprete: Fairuz

  79. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  80. ΣΠ said

    Περιέργως, τόσα χρόνια δεν έχω γράψει άρθρο για τον σταυρό, ίσως επειδή το θέμα είναι πολύ εκτενές και με πιάνει δέος.

    Γράψε στις 14 Σεπτεμβρίου. Και για τον σταυρό και για τον Σταύρο.

  81. Της εποχής μου κορυφαίο της μεγίστης Φαϋρούζ ήταν αυτό :

  82. ΓΤ said

    @66β

    Το μεγάλο βραβείο ήταν εκείνη την εποχή 50.000.000 δρχ., με εξαίρεση το «πρωτοχρονιάτικο» επεισόδιο του 2000, όπου ήταν 100.000.000 δρχ.

  83. loukretia50 said

    Χριστολούλουδα ή σταυρολούλουδα , στολίζουν τον Επιτάφιο και την άλλη μέρα τα μοιράζουν.
    Στα παιδιά άρεσε πάντα να κλέβουν μερικά ανθάκια πριν περάσουν από κάτω, εισπράττοντας την αποδοκιμασία των γιαγιάδων.

    Όταν ήμουν παιδί κάποια χρόνια δεν ψήναμε αρνί λόγω πένθους, οπότε περνούσαμε το Πάσχα σε χωριό.
    Μου έκανε μεγάλη εντύπωση που έλεγαν μεταξύ τους οι γηραιότεροι πριν ξεκινήσουν για την εκκλησία «Σ’χωράτε μας!». Ακόμα και στα παιδιά.
    Καθόλου τυπικό, καμιά σχέση με σαβουάρ βιβρ, ήταν γνήσιο. σαν τελετουργικό.
    Θυμάμαι έναν παππού συγκινημένο.
    Ή τη Μεγάλη Παρασκευή, ή πριν την Ανάσταση. Δεν το ξανάκουσα πουθενά.
    Αν κάποιος θυμάται κάτι σχετικό θα χαρώ πολύ.

    Στα νησιά έχουν όμορφα έθιμα για τη Μεγάλη Παρασκευή.

    Δον?
    δεν πρόλαβαν να κορονιάσουν – πολύ! – το νήμα!

  84. ΓΤ said

    Άγιος Θωμάς Αμπελοκήπων: άνοιξε τις πόρτες για προσκύνημα Επιταφίου… https://www.iefimerida.gr/ellada/ekklisia-ampelokipoys-anoixe-epitafioy
    Κατά τα άλλα, όπως μας πληροφορούν οι μουτράκλες του ναού «Στο πλαίσιο εφαρμογής της υπ’ αριθμ. Δ1α/ΓΠ.οικ. 23093 Κ.Υ.Α., ο Ιερός Ναός θα παραμείνει κλειστός για τους πιστούς κατά την περίοδο ισχύος της, ήτοι από 12-04-2020 έως 20-04-2020» http://agiosthomas.gr/
    Διακονούντες και λοιποί http://agiosthomas.gr/index.php/ieros-naos/diakonoyntes/

  85. spyridos said

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Επιτάφιος στολίζεται με μωβ ορχιδέες άγριες, μυρωμένες (ω παιδική χαρά μου) στο οροπέδιο Λασιθίου (στο Μαρμακέτω/ο).

  87. π2 said

    78: Για το υπέροχο Wa habibi είχα γράψει το πάλαι ποτέ στη Λεξιλογία: https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?11098-%CE%A0%CE%B1%CF%83%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BD%CE%AC&p=138800&viewfull=1#post138800

  88. Μένω έκπληκτος said

    Ως ένας ταπεινός Μάρτυρας του Ιεχωβά, θέλω να συγχαρώ δημόσια το κύριο Σαραντάκο που τόλμησε (επιτέλους!) να ενημερώσει τους αναγνώστες του ότι «…στα αρχαία ελληνικά η λέξη «σταυρός» δεν δηλώνει το σημερινό σχήμα αλλά είναι, απλώς, ένας πάσσαλος. Πολλή συζήτηση γίνεται επίσης και για το σχήμα του ξύλου που πάνω του θανατώθηκε ο Ιησούς, αν συνέβη κάτι τέτοιο, δηλαδή αν ήταν πάσσαλος, δύο ξύλα σε σχήμα Τ ή δύο ξύλα σε σχήμα»

    Συμπληρωματικά, προς ενημέρωση των αναγνωστών και μόνο, προσθέτω τα εξής στη παραπάνω σοφή επισήμανση του κ. Σαραντάκου: Όλοι οι Καινοδιαθηκολόγοι συμφωνούν πως η Αγία Γραφή δεν περιγράφει το όργανο πάνω στο οποίο εκτελέστηκε ο Ιησούς, και επομένως κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει με απόλυτη βεβαιότητα ποιο ήταν το σχήμα του. Εντούτοις, στην Αγία Γραφή υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο Ιησούς πέθανε, όχι πάνω σε δύο διασταυρούμενα ξύλα, αλλά πάνω σε έναν πάσσαλο.

    Στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο της Αγίας Γραφής χρησιμοποιείται συνήθως η λέξη σταυρός για το όργανο εκτέλεσης του Ιησού. (Ματθαίος 27:40· Ιωάννης 19:17) Ωστόσο, στην κλασική αρχαία ελληνική γλώσσα, αυτή η λέξη σήμαινε απλώς ένα όρθιο ξύλο, έναν πάσσαλο. Σύμφωνα με το Κριτικό Λεξικό και Ταμείο για την Καινή Διαθήκη στην Αγγλική και στην Ελληνική (A Critical Lexicon and Concordance to the English and Greek New Testament), η λέξη σταυρός «δεν σημαίνει ποτέ δύο ξύλα ενωμένα σε οποιαδήποτε γωνία».

    Επίσης, η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί ως συνώνυμο της λέξης σταυρός τη λέξη ξύλον. (Πράξεις 5:30· 1 Πέτρου 2:24) Το Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης, των Λίντελ και Σκοτ, ορίζει τη λέξη ξύλον μεταξύ άλλων ως: «Σανίς ή δοκός εις ην οι κακούργοι εδένοντο . . . και εν τη Καιν. Διαθ., ο σταυρός, Πράξ. Αποστ. ε΄, 30, ι΄, 39, . . . πρβλ. Εβδ. (Δευτ. ΚΑ΄, 22)». Έτσι λοιπόν, το περίφημο Λεξικό The Companion Bible καταλήγει στα εξής σχετικά με τη λέξη σταυρός: «Στην ελληνική γλώσσα της Καινής Διαθήκης δεν υπάρχει τίποτα που να υπονοεί καν δύο κομμάτια ξύλου».

    Οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα δεν χρησιμοποιούσαν το σταυρό στη λατρεία. Η χρήση του σταυρού στη λατρεία έχει ειδωλολατρική προέλευση και την επέβαλε ένας εγκληματίας, ο αποκαλούμενος Μέγας Κωνσταντίνος. Σταυροί που χρησιμοποιούνταν ως θρησκευτικά σύμβολα βρέθηκαν σε πολλά μέρη του προχριστιανικού κόσμου. Παραδείγματος χάρη, στο ανάκτορο της Κνωσού βρέθηκε μαρμάρινος σταυρός (1600 π.Χ.) «απροσδόκητα πανομοιότυπος με το χριστιανικό σύμβολο», ο οποίος είναι «ένα πανάρχαιο, ουράνιο, αστρικό σύμβολο» και χρησιμοποιούνταν στη λατρεία της μεγάλης θεάς της φύσης. Εκατοντάδες χρόνια μετά το θάνατο του Ιησού, καθώς οι εκκλησίες είχαν παρεκκλίνει από τις διδασκαλίες του, επιτράπηκε στα καινούρια μέλη τους «να διατηρήσουν σε μεγάλο βαθμό τα ειδωλολατρικά τους σημεία και σύμβολα», μεταξύ των οποίων και το σταυρό. (βλέπε το Ερμηνευτικό Λεξικό των Λέξεων της Καινής Διαθήκης, του Βάιν (The Expanded Vine’s Expository Dictionary of New Testament Words)

    Υστερόγραφο: Όποιος αγαπητός αναγνώστης θέλει να ξεκινήσει Γραφική Μελέτη για να έρθει στην Αλήθεια, ας το δηλώσει και θα επικοινωνήσω μαζί του. Δεδομένου ότι το Κράτος μάς έχει κλείσει τις Αίθουσες Βασιλείας λόγω κορωνοϊού, θα ξεκινήσουμε μαθήματα μέσω του Zoom με δική μου χρέωση

  89. Theo said

    Καλημέρα!

    Να προσθέσω και μια λέξη κρητική, το «κηβουλήτης» που προέρχεται από το «Ὁ δὲ παράνομος Ἰούδας οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι» της Ακολουθίας των Παθών. Το είχε πρωτοαναφέρει ο Μενέλαος Παρλαμάς κι αναφέρθηκε εδώ προ εξαετίας (https://sarantakos.wordpress.com/2014/01/15/brati/, σχ. 78, 79, 81).

    @49:
    Εδώ απέτυχες ως ληξίαρχος 🙂

    @54:
    Το «πασχάζω» το χρησιμοποιεί κι ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης σ’ ένα απόσπασμά του που πόσταρα χθες εδώ: «. Ὁ γὰρ ἐν τούτοις καταξιωθεὶς γενέσθαι, οὐχ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἀλλ᾿ ὡς ἔπος εἰπεῖν, καθ᾿ ἑκάστην πασχάζει καὶ ἑορτάζει τῷ Κυρίῳ ἑορτὴν πολύευκτον.»

    @67:
    Το «καλό Πάσκα» ή «καλή Πάσκα» (αντί «Καλή Ανάσταση») το άκουγα παλιά στην Έδεσσα από μακεδονόφωνους που δεν είχαν μάθει καλά ελληνικά.

  90. leonicos said

    αλλά από εκεί θαρρώ προήλθε το αρνάκι που σουβλίζουμε

    Πιθανώς κατ’ αρχήν. Αλλά υπάρχει και ο αμνός του Θεού ο αίρων τας μαρτίας του κόσμου.

    Εκείνος ανασταίνεται βέβαια, η μάλλον αναστήθηκε. Το αρνάκι όχι

    Έτσι κι αλλιώς πάσχα ξεπάσχα εγώ δεν τρώω. Θα μου κάνει η Φωτεινή ένα καταπληκτικό Πρασοσέλινο με πολύ λεμόνι

  91. π2 said

    H wiki έχει ένα αναλυτικό λήμμα με τα είδη των χριστιανικών σταυρών: https://en.wikipedia.org/wiki/Christian_cross_variants

    Στο unicode προβλέπονται ο λατινικός, ο ελληνικός, ο ρώσικος (που τον λένε ορθόδοξο), ο σταυρός της Ιερουσαλήμ, ο σταυρός της Μάλτας, και κάποιες εφετζίδικες εκδοχές στα Dingbats. Στην ίδια κωδικοσελίδα με τους σταυρούς είναι και το χριστόγραμμα (☧).

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83 Λου >>έλεγαν μεταξύ τους οι γηραιότεροι πριν ξεκινήσουν για την εκκλησία «Σ’χωράτε μας!». Ακόμα και στα παιδιά.
    Ναι το θυμάμαι κι εγώ, να είμαι παιδάκι και να έρχονται γιαγιάδες να μου λένε «συχώρεσέ μου»* επειδή θα κοινωνούσαν κατά τη λειτουργία του Μ. Σαββάτου. Σχετιζόταν δηλαδή με επικείμενη μετάληψη(τουλάχιστον σ΄εμάς) γιατί το ίδιο έρχονταν για «συχώρεση» όταν ήταν να μεταλάβουν και τον υπόλοιπο χρόνο. Το συνάντησα όμως κι εδώ στην Αθήνα, από την πεθερά μου και άλλες θείες εξ αγχιστείας, που ακολουθούσαν τα εκκλησιαστικά.

    *Τα παιδιά έπρεπε να απαντήσουμε «ο θεός να σου συχωρέσει»

  93. π2 said

    Και μια που έπιασα τους σταυρούς, ο κέλτικος χρησιμοποιείται και από τους Βογόμιλους, όπως ξέρουν όσοι έχουν πάει στο νεκροταφείο της Νέας Χαλκηδόνας.

  94. Απόλαυσα το περιεχόμενο αλλά και το χαρίεν του ύφους. Χρόνια πολλά!

  95. ΓΤ said

    @89α

    Ασφαλώς όχι, δεν είναι κάτι που γνωρίζω και δεν θυμάμαι, ώστε να αποτύχω 🙂 Δεν γνωρίζω.

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    81 Tζη και 87Π2
    Παιδιά τα λινκια σας δεν (μου) ανοίγουν.
    Βάνω κι εγώ τη ουράνια φωνή στα Εγκώμια (την ακούω από ώρα -σερί)

  97. Theo said

    Πολλή συζήτηση γίνεται επίσης και για το σχήμα του ξύλου που πάνω του θανατώθηκε ο Ιησούς, αν συνέβη κάτι τέτοιο, δηλαδή αν ήταν πάσσαλος, δύο ξύλα σε σχήμα Τ ή δύο ξύλα σε σχήμα +.

    Μ’ ένα ψάξιμο στο Google, θα βρει κανείς πως αρκετές φορές το συζητήσαμε κι εδώ (η τελευταία, https://sarantakos.wordpress.com/2019/09/14/meze-392/) και βρήκε αφορμή ο Βάτμαν για βαταλιές. Αλλά όταν, σε κατακόμβες, υπάρχουν απεικονίσεις με τον Χριστό πάνω σε σταυρό , όχι πάσαλο, και σταυρογράμματα (βλ. τα σχ. 64 του Δύτη και το σχ. 82 του Μπλογκ στο παραπάνω νήμα), ας μας κάνουν τη χάρη οι ΜτΙ και οι ψευδοΜτΙ να σωπάσουν, μέρα που ΄ναι.

  98. Νέο Kid said

    93. Τι είναι οι Βογόμιλοι;

  99. Theo said

    @98:
    Μάλλον τρολάρεις 🙂

  100. nikiplos said

    82@ και 66@, ήταν 10.000.000 από ό,τι θυμάμαι μέχρι το μιλένιουμ. Ο φίλος κέρδισε 1.500.000δρχ. δεν απάντησε στις τρεις τελευταίες ερωτήσεις. Η ερώτηση για το πασχάζουν ήταν για το τελευταίο μαξιλάρι των 2.500.000δρχ

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Εδώ το σερί της ημέρας

  102. Σέμερα, προσφέρεται η γαλλική όπερα του Ροσσίνι Κοντ Ορύ ( με αγγλικούς υπότιτλους ), πρώτη φορά ανεβασμένη στην Μετ (!) μετά από192 χρόνια ύπαρξης. Αιτία η δυσκολία να συγκεντρωθεί σε υψηλό επίπεδο το κατάλληλο καστ. Ο απίστευτος περουβιανός Φλόρες έλυσε ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος. Από μια άποψη η σημερινή παρακολούθηση είναι εμπειρία ζωής.

    https://metoperafree.brightcove.services/?videoId=6146887488001

  103. Theo said

    @83, 92:
    Αυτό με τη συγχώρεση, το θυμάμαι στην Έδεσσα, αλλά μετά τον Εσπερινό της Κυριακής της Τυρινής, τον Εσπερινό «της συγχωρήσεως» όπως είναι γνωστός. Γινόταν μια μικρή τελετή στα σπίτια. (Παρόμοια τελετή γίνεται και στο Άγιο Όρος.)

    Παραδοσιακά, σε πολλά μέρη της Ελλάδας και της καθ’ ημάς Ανατολής, όσοι επρόκειτο να μεταλάβουν, οποιαδήποτε μέρα, ζητούσαν συγχώρεση, συνήθως από τους μεγαλύτερους.

    Αλλά παρόμοια τελετή για το Πάσχα δεν έχω ακούσει.

  104. leonicos said

    Η εβραϊκή, γενικά οι σημιτικές γλώσσες, έχουν μια ιδιοτυπία. που δεν απαντά σε άλλες ομογλωσσίες. Η ρίζα των ρημάτων τους, που συμπίπτει με το γ΄ ενικό αρσενικό του συντελεσμένου (δεν έχουν ενεστώτα μέλλοντα και αόριστο αλλά δύο μορφές, συντελεσμένο και ασυντελεστο, όπως το sabershenyi-nesavershenyi της ρωσικής), έχει τρία γράμματα (σύμφωνα) πολύ σπάνια δύο, διότι έχει εκπέσει το ένα.
    π.χ.קטל σημαίνει σκοτώνω, פעל εργάζομαι הפזעל hapoel η ομάδα, σημαίνει Εργάτης. Έπεφτε πολύς σοσιαλισμός στο Ισραήλ τη δεκαετία του 50-60. Ακόμα και ο θείος μου, που το 70 θεωρουσε ότι ο Παπαδόπουλος έσωσε την Ελλάδα και απορούσε που δεν συμφωνούσαμε μαζί του εμείς που απολαμβάναμε τα αγαθά της διακυβέρνησής του, σοσιαλιστής ήταν.
    Είαι, λοιπόν, πολύ εύκολο, να φτιάξεις μια τέτοια ρίζα και να λες ιδού αυτό ΠΚΤ λέει αυτό ‘…..-ω’
    Τα λεξκά όντως γράφουν ότι פשך σημαίνει ‘προσπερνάω’ δηλαδή פ, pe,ש ,sh, ,כ kh (το ך είναι το τελικό כ) Στην πραγματικότητ,είναι αρχαίο-αιγυπτιακή λέξη, σημαίνει όντως »ξεπερναω» αλλά ήταν η γιορτή της Ισημερίας, όταν η ημέρα ξεπερνάει τη νύχτα σε διάρκεια

    Φυσικά σήμερα χρησιμοποιειται κανονικά σαν ρήμα με τη σημασια αυτή και με όλα τα παράγωγά του

    δδδδ δδδδδδ

  105. ΓΤ said

    100@ Μην επιμένεις 🙂

  106. π2 said

    96: Περίεργο. Για δοκίμασε εδώ: https://tinyurl.com/ydecx5kt

  107. leonicos said

    103 Τεό

    Άσχετα με το Πάσχα, ως έννοια είναι καταπληκτική, και θα έπρεπε να εφαρμμόζεται περιοδικά σε όλους, να πηγαινουμε στους ανθρώπους ας και να τους κουβεντιαζουμε, να βλέπουμε πού τους φταίξαμε, πού τους πληγώσαμε πού τους παραμελήσαμε κοκ. Η ζωή μας θα ήταν πολύ καλύτερη

    Και όχι μόνο οι μικροί προς τους μεγαλύτερους. Αλλά ακαι οι μεγάλοι προς του ςμικρούς και οι μεγάλοι μεταξύτ ους

  108. loukretia50 said

    ΕΦΗ- ΕΦΗ : Αυτό που λες είναι μάλλον, αλλά το συγκεκριμένο παιδί… σιγήν ιχθύος!
    Bird’s Teardrops – https://youtu.be/hn10okvX19E Estas Tonne –

    Λεώνικε, σε πέτυχα! – (λέμε τώρα… ) Ασύγχρονη επικοινωνία!
    Στο παλιό νήμα που παραπέμπει ο Νικοκύρης κάπου γράφει :
    «Ο λόγος που δεν σχολιάζει ο Λεώνικος είναι ότι δεν καταφέρνει να γραφτεί και να μπει. Δεν το καταλαβαίνω, αλλά δεν θα έλεγε ψέματα.»
    Χαχα! Κάποια μου θυμίζει!!
    Τόσο διαφορετικοί, κι όμως έχουμε κάποια ενδιαφέροντα κοινά χαρακτηριστικά!
    Ελπίζω να σου αρέσουν τα βιντεάκια :

    Lévon Minassian & Armand Amar https://youtu.be/wYpL53a5BPI Hovern’engan

    Lamma bada https://youtu.be/BCGzi9Wz8U0 Arab-Andalusian tradition»

    Αυτό μου μοιάζει προσευχή
    Soupir Eternel https://youtu.be/eJwSZIajEvI?t=26 Dhafer Youssef

  109. Theo said

    @84:
    Ο νεοχαφιεδισμός καλά κρατεί!
    Δες τις φωτογραφίες με τους πιστούς έξω από τον Άγιο Θωμά (https://www.in.gr/2020/04/17/greece/apagoreysi-kykloforias-anoiksan-ekklisia-stous-ampelokipous/) και σύγκρινέ τες με τις σημερινές στις λαϊκές (https://www.in.gr/2020/04/17/greece/adiaxorito-epikratise-stis-laikes-xoris-maskes-kai-gantia-sti-varvakeio/).
    Πολλοί κινδύνεψαν στις λαϊκές και κανείς στον Άγιο Θωμά, αλλά το βιολί βιολάκι σου.

  110. leonicos said

    106 δεν ανοίγει

  111. voulagx said

    #14: Τα voucher της αρπαχτής του «Σκόιλ Ελικίκου»

  112. Theo said

    @107:
    Ναι, Λεώνικε.
    Μου έκανε εντύπωση πως ο Οικ. Πατριάρχης Ιωακείμ ο Γ΄, ο επονομαζόμενος και «μεγαλοπρεπής», που έμεινε αυτοεξόριστος στο Άγιο Όρος για δώδεκα χρόνια, όταν τον ξαναεξέλεξαν πατριάρχη το 1901, πήγε στο Πρωτάτο κι έβαλε μετάνοια σε όλους τους παρόντες εκεί, λέγοντας κατά το αγιορείτικο έθος: «Συγχωρήστε με, κι ο Θεός να σας συγχωρήσει».

  113. loukretia50 said

    110. Λεώνικε,
    Το πολύ ενδιαφέρον σχόλιο αναφέρεται στο κομμάτι του 78 – μια χαρά ανοίγει. https://youtu.be/wHu-SRjKPF8 Ορίστε και σε άλλο

    Π2, ευχαριστούμε !

  114. Theo said

    Οι ΗΠΑ θρηνούν πάνω από 30.000 νεκρούς κι ο Τραμπ παρουσιάζει σχέδια χαλάρωσης:
    https://www.kathimerini.gr/1074283/gallery/epikairothta/kosmos/o-tramp-3anavazei-mprosta-thn-amerikh-para-toys-xiliades-8anatoys-hmerhsiws

  115. mitsos said

    Καλημέρα

    Πολύ μου άρεσε το σημερινό
    ( κάποια δεν τα γνώριζα)

    Για το 2437 (επειδή ίσως δεν μπορέσω τότε 🙂 )
    Σε ένα πρόγραμμα που έχω μου δίνει για την Λαμπρή του 2437 την 30η Απριλίου … Περίεργο μου φαίνεται να είναι Ανάσταση των Καθολικών 6 εβδομάδες πριν , δηλαδή 19 Μαρτίου ( πριν την εαρινή Ισημερία νομίζω αδύνατον ) . Μάλλον κάτι είναι λάθος . Ή το δικό μου πρόγραμμα είναι λάθος ή οι υπολογισμοί που μας μεταφέρεις στο άρθρο.

    Χρονια Πολλά και Καλύτερα.

  116. ΓΤ said

    @109 Αν δεν λαθεύω, κάποιοι σκύβουν, κάτι φιλούν, και οι επόμενοι σκύβουν, φιλούν…
    Να σταθούμε βέβαια και στην ανακοίνωση των ρασοψευταράδων ότι ο ναός θα είναι κλειστός 12-20.04.2020 http://agiosthomas.gr/
    Και στη Λευκορωσία τα γήπεδα είναι γεμάτα, γιατί να κάνουμε συγκρίσεις;
    Η θείτσα της λαϊκής αγοράς θα συνεχίσει και θα γίνει θείτσα Επιταφίου…

  117. leonicos said

    97 Τεο

    Πολλή συζήτηση γίνεται επίσης και για το σχήμα του ξύλου που πάνω του θανατώθηκε ο Ιησούς, αν συνέβη κάτι τέτοιο, δηλαδή αν ήταν πάσσαλος, δύο ξύλα σε σχήμα Τ ή δύο ξύλα σε σχήμα +.

    Μ’ ένα ψάξιμο στο Google, θα βρει κανείς πως αρκετές φορές το συζητήσαμε κι εδώ (η τελευταία, https://sarantakos.wordpress.com/2019/09/14/meze-392/) και βρήκε αφορμή ο Βάτμαν για βαταλιές. Αλλά όταν, σε κατακόμβες, υπάρχουν απεικονίσεις με τον Χριστό πάνω σε σταυρό , όχι πάσαλο, και σταυρογράμματα (βλ. τα σχ. 64 του Δύτη και το σχ. 82 του Μπλογκ στο παραπάνω νήμα), ας μας κάνουν τη χάρη οι ΜτΙ και οι ψευδοΜτΙ να σωπάσουν, μέρα που ΄ναι.

    Ομολογώ δεν ξερω πού απευθύνεσαι αλλά

    αν νομίζεις οτι οι σταυροί που πόντιζαν οι συρακούσιοι στο λιμάνι τους για να ξεσκίζονται οι καρένες των αθηναίκών πλοίων

    και οι σταυροί που έστηναν γύρω από τη σκηνή του αχιλλέα και τους σκέπαζαν με χώρα για να κάνουν φράχτη

    είχαν το σχήμα που εννοείς

    είσαι ελεύθερο να το νομίζεις

    Η λέξη σταυρο πήρα τη σημερινή σημασία μετά τον 2ο αι μΧ από την αντίληψη ότι του είχα απλωμένα τα χέρια όταν τον σταυρωσαν

    Για δοκίμασε να φτιάξεις στευρό από δτο πασσάλους! Και οι ρωμαίοι ήτα πολύ πρακτικοί άνθρωοι για να ξοδεύουν δυοξύλα ενώ μπορούσαν να κάνουν τη δουλειά τους με δύο

    Και δεν έχει καμιά σημασία το αν είμαι ΜτΙ ή όχι

  118. Theo said

    @116:
    Μάλλον λαθεύεις, γιατί, απ’ όσα έχω δει πριν κλείσουν οι εκκλησιές, η μεγάλη πλειονότητα των πιστών δε φιλά, αλλά απλώς σκύβει, προσκυνά. Ίσως τώρα να το κάνουν όλοι.

    Και στη Λευκορωσία τα γήπεδα είναι γεμάτα, γιατί να κάνουμε συγκρίσεις;
    Μιλάμε για Αθήνα και το βρίσκω υποκριτικό να εξανίσταται κάποιος για τον ελάχιστο έως μηδενικό κίνδυνο του προσκυνήματος του Επιταφίου και να μην ενοχλείται απ’ αυτά που συμβαίνουν στις λαϊκές της ίδιας πόλης.

  119. leonicos said

    113 Λουκρητία

    Πολύ σ’ευχαριστώ για τα τραγούδια

    Αλλά δεν ακτάλαβα. Ποιο ήταν το παλιό νήμα στο οποίο δεν σχολίαζα; Δεν σχολιάζω όταν λείπω, γιατί το τηλέφωνό μυου καίνει κάρβουνο. Ήμουν στο Ικόνιο τον Γενάρη νομίζω, κάπου εκεί ίσως λίγο πιο πριν. Πάω κάθε τόσο από κει και τα μπερδεύω

    Περιμένω να ξαναπάω

  120. Theo said

    @117:
    Δεν θέλω να συνεχίσω τη συζήτηση. Υπάρχουν τα σκίτσα στις κατακόμβες και τα σταυρογράμματα στις κατακόμβες που δείχνουν τη συνείδηση της πρωτοχριστιανικής κοινότητας για τη σταύρωση του Χριστού. Τα άλλα είναι να ‘χαμε, να λέγαμε.
    Συγγνώμη!

  121. leonicos said

    Από το Δημοτικό θυμάμαι….. έ ρε χρόοοοοοονια….. ότι το λαμπροκουλουρο το πηγαίνανε στ’ αρνιά για να είναι καλά

  122. leonicos said

    120 Συγγνώμη και από μένα Τεό

    Δεν υπάρχει λόγος να λύσουμε ην άλυτη διαφορά μας. θα με΄νει και θα είμαστε φίλοι όπω πάντα.

  123. leonicos said

    118 Δε νομίζω ότι αν πάνε κάποιοι στις εκκλησίες θα συμβεί το κακό, ούτο ιος θα εξαπλωθεί από εκείνους που πάνε. Αφου πάνε, μάλλον θα είναι ακλά

    Απλώς το γενίκευσαν

    Τις δικές μας συναθροίσεις καλά κάνανε και τις σταμάτησαν και γίνονται με ζουμ, διότι εμείς χαιρετιόμαστε σχεδόν όλοι και οι μισοί φιλιούνται κι όλας

  124. Μένω έκπληκτος said

    Συγχαίρω κι εγώ τον αδελφό Λεώνικο (117) που έβαλε στη θέση του και αποστόμωσε τον επαγγελματία εκπρόσωπο της Ψευτοθρησκείας κ. Theo (97 + 120) για τις «τραβηγμένες απ’ τα μαλλιά» και εντελώς ανιστόρητες απόψεις του. Το ότι «έκανε πίσω» δείχνει ότι κατάλαβε το μέγεθος της γκάφας του να τα βάλει με τα Λεξικά και να μάς αποδείξει ότι η νύχτα είναι μέρα.

    Άλλωστε, και μόνο το γεγονός ότι ο ίδιος ο κ. Σαραντάκος βγήκε σήμερα ευθαρσώς και ομολόγησε ότι διστάζει επί 12 χρόνια να γράψει άρθρο για το σχήμα του Σταυρού, δείχνει πόσο απροκάλυπτη φασιστική λογοκρισία ασκούν στο παρόν αδέσμευτο Ιστολόγιο οι εκπρόσωποι της Ψευτοθρησκείας (Ορθόδοξοι κατά βάση), οι οποίοι υπηρετούν με το αζημίωτο την «Πόρνη Βαβυλώνα» (Blogotinanai, Theo, Χρήστος Π. κλπ)

  125. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    90 Λεω >>πρασοσέλινο
    και μανιτάρια και σέλερι, με λεμόνι ή αυγολέμονο, σούπερ! Καλή όρεξη Λεώνικε. Σ΄αγαπούμε! 🙂

    106 Π2. έλεγα το του βίντεου της Φεϊρούζ που δεν παίζει, του Χρύσανθου οκ. Ωραία κι επίκαιρα τα εκεί διαμειφθέντα

    Άσχετο-χθεσινό, αλλά διαταράσσονται τα ειωθότα μου: 🙂
    Τη Μ.Πέμπτη «χρόνια πολλά» ποτέ δε λέγαμε, νομίζω;

  126. leonicos said

    120

    Τεό και πάλι συγγνώμη. Τώρα είδα το 88. Είναι ο γνωστός μπάτμαν και τρολάρει

    Κανένας ΜτΙ δε λέει ‘ως ταπεινός μάρτυρας’.

    Είναι και χυδαίος και βλάκας

    Και δεν θα είχε λόγο να βάλει ψευδώνμο. Και να ήθελε κάποιος, θα το είχε πει τόσα χρόνια σ’ μένα. δεν θα περίμενε να εμφανιστεί αυτός

  127. leonicos said

    124

    Παράτα μας.

  128. Theo said

    @122:
    Ναι, Λεώνικε, φίλοι.

  129. leonicos said

    124

    Ως ΜτΙ σε διαβεβαιώνω ότι δεν μασάω άχυρα

  130. ΣΠ said

    115
    Μήτσο, η 30-4-2437 είναι Πέμπτη. Βάλε εδώ: https://www.timeanddate.com/date/weekday.html

  131. ΓΤ said

    118@
    Ασφαλώς ενοχλούμαι με τις λαϊκές, λαϊκή με πραμάτεια ελπίδων και ο ναός. Μα άνθρωποι καμηλαυχάκηδες να ψεύδονται;

    Άγιος Γεράσιμος Βόλου: ανοίξαμε και σας περιμένουμε (να ανέβει η στάθμη στο παγκάρι) https://www.thenewspaper.gr/2020/04/17/volos-kai-ston-agio-gerasimo-espasan-ta-perioristika-metra-gia-ton-epitafio/

  132. Μένω έκπληκτος said

    Αδελφέ Λεώνικε (126 + 127 + 129), δεν είναι συμπεριφορά προς αδελφό αυτή. Θα κάνω αναφορά στην Εκκλησία σου (ξέρω πολύ καλά πού ανήκεις) να επιληφθούν οι πρεσβύτεροι + οι επίσκοποι και να σε διαγράψουν από Μάρτυρα. Εκτός κι αν μετανοήσεις και ζητήσεις δημοσίως συγγνώμη. Τί κακό έκανα και μέ εξύβρισες δημόσια; Έβαλα στη θέση του έναν επαγγελματία εκπρόσωπο της Ψευτοθρησκείας, πιό γνωστής ως «Πόρνης Βαβυλώνας»

  133. Theo said

    @131:
    Συνέχισε το «θεάρεστο» έργο σου!
    Τι άλλο να πω;

  134. ΣΠ said

    115
    Εδώ μπορείς να υπολογίσεις την ημερομηνία του Πάσχα: http://www.csgnetwork.com/eastercalc.html
    Για το 2437 δίνει: Καθολικό 22 Μαρτίου, Ορθόδοξο 3 Μαΐου.

  135. Μαρία said

    Ο διδάκτωρ Θεολογίας & Φιλοσοφίας, καθηγητής του ΕΚΠΑ Διονύσης Σκλήρης, Στο Κόκκινο και τον Νίκο Ξυδάκη.
    https://www.stokokkino.gr/article/2994/H-pandhmia-kai-to-symboliko-plhgma-gia-thn-Orthodoksh-Ekklhsia-alla-kai-thn-Aristera.html

  136. Jane said

    Πολύ αλλιώτικα όλα φέτος, ναι. Για ποιους όμως θα είναι τα δύσκολα;

    Για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, για τους ελεύθερους επαγγελματίες ή μικρομαγαζάτορες θα είναι σα Γολγοθάς και σταύρωση σε ριπλέι .

    Οι νέοι που θα δούλευαν στον τουρισμό, οι αδήλωτοι κι οι πάρτ τάιμ εργαζόμενοι που δε δικαιούνται ούτε ταμείο, μαύρο Πάσχα θα περάσουν κι ακόμη πιο μαύρο καλοκαίρι.

    Στη Θεσσαλία πάει χαμένη η μισή σοδειά οπωρολαχανικών που θα πουλούσαν οι μικροί καλλιεργητές σε λαϊκές αγορές, μιας και είναι κλειστές.

    Οι επιστήμονες θα φάνε αριστεία «Σκόιλ Ελικικού», που έστησαν τα διαχρονικά λαμόγια του τόπου, για να μοιράσουν δεκάδες εκατομμύρια στα τσιράκια τους.

    Αυτοί πληρώνουν το μάρμαρο κι όχι όσοι τάχαμου στερούνται τα εξοχικά τους ή περιορίζονται στη βεράντα τους, που ανάθεμα κι αν περιορίζονται, αφού όσες φορές θέλουν βγαίνουν έξω για βόλτα με διάφορες αφορμές.
    Αυτοί θα την πληρώσουν και μεθαύριο που είναι Πάσχα κι αργότερα που θα έρθουν νέα μέτρα λιτότητας, χειρότερα από κείνα των μνημονίων με τις ευκαιρίες κερδοφορίας, που γεννά για τους καρχαρίες η πανδημία.
    Αυτοί θα ανέβουν και πάλι τον Γολγοθά.
    Αυτοί που πάντα πλήρωναν.
    Οι φτωχοί.

    Κι είναι και κάποιοι άλλοι αόρατοι.
    Είναι ένας γνωστός, έχει ένα μικρό τουριστικό γραφείο με δυο πούλμαν. Είχα απορήσει κάποτε, ποιοι πάνε μονοήμερη εκδρομή πασχαλιάτικα, γιατί αυτός κάθε Πάσχα δούλευε.
    Για να γλιτώνουν τα τραπεζώματα μάλλον, είχα σκεφτεί..
    «Έλα να δεις, χαμός γίνεται», μου είπε. «Αυτοί που δεν έχουν οικογένεια ή έχασαν τον σύντροφό τους και δεν θέλουν να γίνουν βάρος σε συγγενείς. Βασικά αυτοί που δεν τους κάλεσαν να πάνε κάπου να ψήσουν παρέα». Αυτοί κι αυτές λοιπόν , έδιναν 25-30 ευρώ και πήγαιναν με το πούλμαν σε κάποιο εξοχικό εστιατόριο στο Πήλιο ή σε άλλα μέρη , γνώριζαν κόσμο στην εκδρομή , έτρωγαν τον παραδοσιακό οβελία και διασκέδαζαν μαζί με άλλους μοναχικούς.
    Τώρα, μέσα μόνοι τους.

  137. mitsos said

    @130
    Ευχαριστώ Σταύρο
    Αρα το πρόγραμμά μου είναι λάθος ( περιέργως μέχρι τώρα δεν είχε λαθέψει )

    Όμως το Πάσχα των Καθολικών το 2437 είναι 19 Απριλίου
    https://www.when-is-easter-sunday.com/easter-2437/

  138. Theo said

    @135:
    Ευχαριστώ, Μαρία.
    Ενδιαφέροντα όσα είπε ο ΔΣ.
    Αλλά και το «πλησίων» βγάζει μάτι 🙂

  139. Γ-Κ said

    0.
    «αντικορονικό μήνυμα» < αν αναφέρεται στην κορόνα και παραλείπει σκόπιμα τον ιό, ΟΚ.
    "κοροναϊκός περιορισμός" ;;; κορονοϊικός.

  140. Νέο Kid said

    137. Μήτσο, this site is holly crap… όλα τα ορθόδοξα Πάσχατα τα δίνει μια βδομάδα αργότερα από τα αντίστοιχα καθολικά.

  141. voulagx said

    #98 @ΝιουΚιντ: Μη μπαινεις στα χωράφια του Δυτη. Μόνο ο Δύτης με τον βογομιλισμό του εχει δικαιωμα να τσιγκλάει τον Ρογηρο.

  142. Χρήστος Π. said

    Από ανοιχτές εκκλησίες καλά πάμε σήμερα. Όχι μόνο μπαινοβγαίνουν οι πιστοί στις υποτιθέμενες κλειστές εκκλησίες που τις ανοίγει η ψηφοθηρία και το πολιτικό κόστος, αλλά
    φιλάνε όλοι και τα τζάμια με τις εικόνες από πίσω. Πόσο ζει ο κορονοϊός στο τζάμι ρε παιδιά ξέρει κανείς;

    Ένα σοβαρό κράτος θα έβαζε σε καραντίνα όλους τους παπάδες αυτών των εκκλησιών, τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, και όποιον έπιαναν να πηγαίνει εκεί. Χώρια βέβαια τις ποινές και τα πρόστιμα. Δεν μπορούν οι θεούσοι να προσευχηθούν στο σπίτι, ήθελαν να φιλήσουν και τα τζάμια.

    Μήπως μπορεί να γραφτεί δια νόμου πάνω στα κούτελα των πιστών η φράση «είμαι μαψιλάκας, μη πλησιάζετε» ώστε να περιοριστεί η επιδημία;;

  143. Πασχατολογικό το σημερινό

  144. mitsos said

    @140 Καλά εγκαταλείπω…
    Πάντως αν είναι 22/3 το ένα και 3/5 το άλλο … τότε βγαίνει 6 εβδομάδες απόσταση !

  145. Νέο Kid said

    144. Ε ναι. Αυτό γράφει και στο άρθρο ο Πασχαλονικόλας…
    Όλα αυτά βέβαια είναι θεωρητικά, καθώς το 2286 θα γίνει η Δευτέρα παρουσία , οπότε…

  146. Avonidas said

    Πόσο ζει ο κορονοϊός στο τζάμι ρε παιδιά ξέρει κανείς;

    Περισσότερο απ’ τον βλάκα που φιλάει το τζάμι 🙄

  147. loukretia50 said

    Mitsos,
    Χρόνια καλά! Δε μαραίνεται η εικόνα της ανθισμένης μανόλιας !
    Αυτός τα λέει πολύ καλύτερα από μένα!

    «Within the swirling mists of time
    It’s hard to keep track of year and place
    ……
    So far my life’s a journey
    And I wouldn’t change for anything
    All those years of bold adventures
    The highs and lows that make me sing
    Within the swirling mists of time
    Such sweet memories still often ring»

    The Mists Of Time https://youtu.be/NRtn-8aPaao John Mayall
    ——————————-

    Λεώνικε,
    ήταν σε άρθρο του 2013! Κάποιοι αναρωτήθηκαν γιατί δε σχολιάζεις κι αυτή ήταν η απάντηση του Νικοκύρη.
    Τώρα δε μπορώ να το ξαναβρώ!!!

  148. 141
    🙂

  149. 12, … λατινική σούβλα (σουβλάκι) και δεν υιοθετήσαμε καθόλου (?) το sis (που νομίζω ότι είναι στα τούρκικα)

    To σις (şiş) το έχουμε στο σις κεμπάπ, και το κεμπάπ το έχουμε και στο τας κεμπάπ, και το τας το έχουμε και στο τασάκι, με πολλή προσοχή.

  150. Λεύκιππος said

    Τελικά τι είναι βογόμιλοι, ή μου απαντηθηκα και ξέφυγε και θα μείνω με την απορία; Ηρεμα ρωτάω.

  151. nikiplos said

    147@ Ένα καλοκαίρι έβλεπα κάθε βράδυ σχεδόν τον ανηψιό του

    τον Lee Mayall με την μπάντα του the sax band. Μαζί τους στο βίντεο που έβαλα είναι η καταπληκτική Alana Alexander, ενώ ο ανηψιός παίζει σαξόφωνο.

  152. Βογόμιλοι
    Για λεπτομέρειες στον ειδικό, που μας χρωστάει πάντα το τέταρτο μέρος: Ι, ΙΙ, ΙΙΙ

  153. Theo said

    Για τους εμμονικούς αντικληρικαλιστές του ιστολογίου:

    Πριν από λίγο μου γράφει ένας φίλος, χειρουργός ειδικευθείς σε μεταμοσχεύσεις πέντε οργάνων από το νοσοκομείο της πολιτείας της Νέας Υόρκης που υπηρετεί (από το κινητό του) :

    «Αρρωστησε πολυ βαρια απο Covid kαι ο παππα Χρηστος της ενοριας μας στο NJ
    Aποσωληνωθηκε του Λαζαρου!
    Δεν το περιμεναμε να επιβιωσει..

    Μπαινω στο θαλαμο των 12 ασθενων κι ακουγοτανε στη διαπασων η ακολουθια των Παθων απο το τελευταιο κρεβατι στο βαθος του δωματιου..
    Του πηγα ευχελαιο
    Πρωτα σταυρωσε εμενα και μετα τον εαυτο του.
    Βαλτο στην τσεπη σου μου λεει να το χεις.
    Αυριο του λεω τι να. φερω;
    Οχι αυριο μου λεει [είναι] Μ Παρασκευη..
    Μα πατερ μου εσυ πρεπει να φας..
    Ε για δυο μερες δεν παθαινω τιποτα μου λεει
    Ε να φερε μου λιγο ψωμι με μελι μου λεει..😊..»

    Μήπως να ηρεμήσουμε λίγο;

  154. ΣΠ said

    149
    Το έχουμε και στο «με το σεις και με το σας».

  155. H. Mandragoras said

    0, 13: «Ωστόσο, δεν είναι πανελλήνιο έθιμο το σούβλισμα: σε κάποια μέρη φουρνίζουν το «κουτάλι» (ένα χεράκι αρνιού), σε άλλα ολόκληρο κατσικάκι αλλά στον φούρνο, κάποτε σκεπασμένο με ζύμη.»
    Όπως και στην Κάλυμνο, έτσι και στην Άνδρο γεμιστό στο φούρνο με μια κάπως πιο «μπαρόκ» γέμιση: γάλα, χόρτα (σέσκουλα/σπανάκι), ρύζι, αυγά, βούτυρο, και μυρωδικά. Σε μερικά χωριά και με συκωτάκια. Και κάτω από το αρνί, ρύζι, να ψήνεται με τα υγρά (κυρίως λίπος) που στραγγίζουν… Λαμπριάτη το λέμε.
    13 σχετικά με το σφράγισμα του φούρνου (Πράγματα που μόνο έχω ακουστά και ελάχιστα μόνο έχω δει στην πράξη, αφού η μάνα φτιάχνει το λαμπριάτη στον ηλεκτρικό φούρνο): Θαρρώ ότι πρώτα «πυρώνεται» ο φούρνος, δηλαδή καίνε μέσα ξύλα μέχρι να ζεσταθούν τα τούβλα και να κρατήσουν θερμότητα. Αλλάζει θαρρώ και χρώμα το τούβλο και πρέπει να «ξέρεις το φούρνο» για να πιασεις τη σωστή θερμοκρασία. Μετά, όσο το αρνί ψήνεται νομίζω δεν καίει φωτιά, οπότε το σφράγισμα είναι μάλλον για να κρατά τη θερμότητα.
    Πράγματι ψήνεται για πολλές ώρες, και συνήθειο είναι/ήταν να φουρνίζουν σε ένα φούρνο πολλά νοικοκυριά μαζί. Μέχρι να ανοίξει ο φούρνος έπιναν και έτρωγαν τα άλλα μεζεκλίκια. Αν έχω καταλάβει καλά, σε μερικά μέρη φούρνιζαν αποβραδίς μεγάλου Σαββάτου και άνοιγαν την Κυριακή, σε άλλα πρωί πρωί Κυριακής και άνοιγαν προς το απόγευμα. Ίσως κάπου να έπαιζαν και διπλοβάρδιες.

    Φτιάχνω καμιά φορά τη γέμιση εδώ στα εξωτερικά, έτσι να μου μυρίζει λίγο αντριώτικο Πάσχα. Στέκει και από μόνη της στο ταψί χωρίς κρέας. Για να είμαι ειλικρινής ποτέ δεν συμπάθησα το αρνίσιο/κατσικίσιο κρέας οπότε δεν μου λείπει. Οι φίλοι την αποκαλούν monstrosity ή απλά χοληστερίνη, από την πρώτη φορά που την έφιαξα με περίσιο βούτυρο. Φέτος, λόγω συνθηκών θα διανεμηθεί στους φίλους προσεκτικά κατ’ οίκον… Δεν πειράζει… Του χρόνου με τον πρέποντα τρόπο.

  156. # 96

    Εφη, στο γιουτιουμπ πληκτρολόγησε : Fairouz – Sa’altak Habibi

  157. Αγγελος said

    Είχα αρχίσει να γράφω για τον υπολογισμό του Πάσχα, αλλά κάτι συνέβη και χάθηκε το σχόλιό μου προτού το υποβάλω, και βαριέμαι να το ξαναγράψω. Όποιος ενδιαφέρεται βρίσκει εδώ τα σχετικά. Πάντως το 2437, αν δεν έχει έρθει η συντέλεια του κόσμου ή η ένωση των εκκλησιών, θα έχουμε πράγματι «Λατίνων Πάσχα» στις 22/3 και «το Άγιον Πάσχα» στις 3/5, έξι βδομαδες αργότερα.

  158. Georgios Bartzoudis said

    76, ΣΠ said: «…Στα βουλγαρικά βέλικντεν (Великден) και στα μακεδονικά (όχι τα καθιαυτού, τα άλλα) βέλιγκντεν (Велигден)»

    # Αυτά τα «άλλα» μήπως είναι εκείνα που κάποιος λαθρέμπορας (Τσίπρας νομίζω ότι λέγονταν) τα …πούλησε σε κάτι κλεπταποδόχους ΒουλγαροΣκοπιανούς;; [τους κυνηγάνε ακόμα οι …Βούλγαροι κομμάντος]
    Καλή Ανάσταση!

  159. Πέπε said

    @0:
    > > το Πάσχα, που είναι λέξη άκλιτη

    Ασφαλώς το ξέρουν οι πάντες ότι είναι άκλιτη, και όσοι λένε καμιά φορά «τα Πάσχατα» το κάνουν αστεϊζόμενοι. Παρά ταύτα, αξίζει να παρατηρηθεί ότι κανείς δε δείχνει να αισθάνεται την ανάγκη να αστειευτεί με τη γενική «του Πάσχα», λέγοντας π.χ. του *Πάσχατος. Προφανώς επειδή η γενική «του Πάσχα» είναι πολύ τριμμένη, τη λέμε όλη την ώρα. Στον πληθυντικό όμως, που είναι πιο σπάνιος, το άκλιτο κάπου δείχνει να ξενίζει.

  160. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    80 Χμ… ο σταυρός του Σταύρου, καλή ιδέα -αν και κάπως φορτωμένο άρθρο θα είναι. Μένει να το θυμηθώ.

    87 Ωραίο άρθρο Πιδύε

    91 Στο Unicode υπάρχει (+2628) και ο δικός μας (εννοώ εδώ δίπλα) Σταυρός της Λωραίνης, διπλός.

    94 Χρόνια πολλα!

    102 Καλά που μου το θύμισες. Αν και γαλλόφωνη όπερα πολύ δύσκολα μπορώ να ακούσω

    115 Μήτσο, θυμίσου να το επαληθεύσουμε -εκτός αν έχεις κανονίσει απο τώρα

    136 Λυπητερό το τέλος.

    146 🙂

    154 🙂

    155 Συμμερίζομαι την ευχή

  161. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Η αναφορά στον οβολό, έφερε στην επιφάνεια μια άλυτη –προ 10ετιών…- απορία μου.

    Πρόκειται για έναν αινιγματικό στίχο του Ν. Γκάτσου, στο ποίημα «Αχερουσία», που μελοποίησε το 1970 ο Ξαρχάκος με ερμηνευτή τον Κόκοτα. (Κτγμ, μουσικά δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο, αλλά όποιος επιθυμεί https://youtu.be/-TGoIoRGIXc)

    «Καράβια ταξιδεύουνε στην Κίνα, την Ασία
    κι ένα μικρό πλεούμενο για την Αχερουσία.

    Κόσμος το βλέπει στο γιαλό κι εκείνο προχωράει
    χιλιάδες οι αμαρτωλοί κι ο Αδης δεν χωράει.

    Τρέχει παλεύει ο άνθρωπος και χάνει το μυαλό του
    για το σκυλί τον Κέρβερο να βρει τον οβολό του.

    Δόξα και πλούτη κι ομορφιά και της ζωής το ψέμα
    όλα βουλιάζουν κάποτε στου Αχέροντα το ρέμα».

    Τι γίνεται; Ο Γκάτσος δεν μπορεί να μην ήξερε την μυθολογική συσχέτιση του οβολού με τον Βαρκάρη και όχι με τον Κέρβερο! Άρα κάτι άλλο κρύβεται σ’ αυτή τη διατύπωση. Έχει σχέση με το ότι ο Κέρβερος φύλασσε τον Άδη από τους ζωντανούς αλλά και την απόδραση από αυτόν; (Και τι να τον κάνει τον οβολό ο Κέρβερος; 🙂 )

    Θυμάμαι ότι η τότε φοιτητοπαρέα (κανείς/καμιά της Φιλοσοφικής 🙂 ) κάναμε κάποια συζήτηση, αλλά δεν καταλήξαμε κάπου.

  162. Νίκος Κ. said

    Για να μην κατηγορηθεί ως αθηνοκεντρικό το ιστολόγιο (μην πω και λουξεμβουργοκεντρικό) :), ας προσθέσουμε ότι το έθιμο του σουβλίσματος δεν είναι παντού το ίδιο.

    Π.χ. στην Κρήτη παλαιότερα δεν ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο το σούβλισμα. Το Πάσχα το έκαναν οφτό ή αντικριστό, ενώ με τον καιρό επικράτησε ο οβελίας https://www.ekriti.gr/afieromata/megalovdomada-kai-pasha-ethima-tis-kritis

  163. Γιάννης Ιατρού said

    Δε μας έφταναν όλα τ΄άλλα πού ΄χουμε, χάσαμε και τον Christoph!
    Ένα RIP σαν ένας μικρός φόρος τιμής για τον καλλιτέχνη που τα τραγούδια του μας συνόδεψαν στα νιάτα μας και όταν τ΄ακούμε μας φέρνουν στο νου ….αναμνήσεις, από τότε πού πολλοί από εμάς είμαστε «νέοι κι όμορφοι», τώρα είμαστε μόνο «και« 🤔

  164. Πέπε said

    162

    Το αντικριστό είναι ένα από τα σουξέ της Κρήτης, αλλά δεν είναι παγκρήτιο. Σήμερα βέβαια θα το βρεις παντού, όπως παντού θ’ ακούσεις την ίδια μουσική ως «κρητικά» κλπ.. Πάντως είναι απίστευτα νόστιμο, και είναι η αποθέωση της απλότητας: ανάβεις φωτιά, βάζεις το κρέας κοντά, και αυτό είναι! (Φαντάζομαι ότι κάποια προσοχή θα θέλει η φωτιά, αλλά σίγουρα είναι πιο εύκλη υπόθεση από τη θράκα.)

    Αυτό άλλωστε είναι γενικά ίδιον της κρητικής κουζίνας. Την απλότητα εννοώ (ο άλλος μύθος περί υγιεινής διατροφής είναι εντελώς ανυπόστατος! 🙂 ) Τα βραστά για παράδειγμα: σκέτο κρέας να κολυμπάει σε μια κατσαρόλα νερό με αλάτι, αυτό δηλαδή που οπουδήποτε αλλού θα το ‘κανε κανένας φοιτητής ή μπεκιάρης που δεν ξέρει να μαγειρεύει, και όμως είναι απροσδόκητα νόστιμο.

    Κάποια στιγμή, μου λένε, οι πιο καινοτόμες μαγείρισσες άρχισαν να χρησιμοποιούν στα φαγητά τους και πιπέρι! Πιο εξεζητημένο από τόσο, δε θα βρεις.

  165. Νίκος Κ. said

    164: Σχετικά με «τον μύθο της υγιεινής διατροφής στην Κρήτη» (εννοείται παλιότερα), έχω ακούσει από ντόπιο την αρκετά πειστική άποψη πως ήταν απλά μια πολύ λιτή διατροφή και κρέας σπανίως. Γιατί μόνο αυτό μπορούσανε.

  166. plintirio said

    Καλή Ανάσταση όπως και να είναι αυτη η Ανάσταση φέτος. Ο μύθος για την παγανιστική προέλευση της λέξης Πάσχα στα αγγλικά
    έχει νομίζω διελευκανθεί σχετικά πειστικά.

    http://talesoftimesforgotten.com/2020/04/06/no-easter-is-not-named-after-ishtar/

  167. # 160 ,ε

    Δεν έχεις άδικο αλλά σ’ όλες τις γλώσσες είναι ματαιοπονία να προσπαθείς να καταλάβεις τι λένε. Διαβάζεις την υπόθεση, παρακολουθείς τους υπότιτλους και απολαμβάνεις την μουσική και το θέαμα. Και στο γαλλόφωνο Μέτζο που την είχε ανεβάσει πριν λίγο καιρό είχε υπότιτλους στα γαλλικά ! Εδώ έχει στα αγγλικά και κάποιες φορές άλλα λένε κο άλλα γράφουνε αλλά δεν δίνω σημασία. Εξ άλλου για να βρουν τις σωστές φωνές έναν ανδρικό ρόλο τον παίζει γυναίκα. Στο δικό μου γούστο την θεωρώ πολύ καλύτερη από τον Κουρέα της Σεβίλλης
    Πάρε μια ούτε δίλεπτη ιδέα :

  168. Πέπε said

    165
    Ενώ τώρα, μόνο κρέας, για τον ίδιο λόγο – ότι μπορούνε.

  169. voulagx said

    #163 In memory: https://www.youtube.com/watch?v=niqbNwG4B3M

  170. π2 said

    Κι ένα χοντρό, και ολίγον εκ του πονηρού, μεζεδάκι:

    Humbled Greeks λέει το bloomberg (https://www.bloomberg.com/news/articles/2020-04-17/humbled-greeks-show-the-world-how-to-handle-the-virus-outbreak?sref=FSjtyMb8), «οι ταπεινοί Έλληνες» μεταφράζει η Καθημερινή (https://www.kathimerini.gr/1074363/article/epikairothta/ellada/bloomberg-oi-tapeinoi-ellhnes-deixnoyn-ston-kosmo-pws-na-diaxeiristei-thn-pandhmia). Το «ταπεινωμένοι» χαλούσε το αφήγημα μάλλον.

  171. ΣΠ said

    170
    Το ίδιο λάθος και αλλού: https://www.news247.gr/good-news/ymnoi-bloomberg-oi-tapeinoi-ellines-deichnoyn-pos-na-cheiristoyme-ton-koronoio.7625712.html

  172. Γιάννης Ιατρού said

    169: 👍 Σωστός!

  173. Μαρία said

    163. 169
    Την Αλίν, ρε παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=-E_Hyn53acA

    170
    Η Βουλγαρία κι η Αλβανία δεν έχουν ανταποκριτές στο Μπλούμπερκ;
    Αυτές κι αν είναι … ταπεινές.

  174. Κωνσταντινουπολίτης said

    Γράφει στο παρόν άρθρο ο κ. Σαραντάκος παρασυρμένος από τον πανάσχετο Μπαμπινιώτη και τον ακόμα πιό άσχετο Χριστόφορο Χαραλαμπάκη: «…πρώτα πρώτα έχουμε το ίδιο το Πάσχα, που είναι λέξη άκλιτη,…»

    Κι έρχεται στο σχόλιο 159 ο Πρύτανις των Ασχέτων, επαγγελματίας φιλόλογος κύριος Πέπες και συμπληρώνει: «Ασφαλώς το ξέρουν οι πάντες ότι είναι άκλιτη, και όσοι λένε καμιά φορά «τα Πάσχατα» το κάνουν αστεϊζόμενοι….»!..

    Ο κύριος Πέπες δεν είναι μόνο παντελώς άσχετος, αλλά και πασίγνωστος αερολόγος. Πρωτίστως, όμως, είναι διαβόητος τεμπελχανάς: Αν έκανε δυό-τρία κλίκ στα googlebooks, θα έβλεπε πόσο λάθος κάνουν οι πολυδιαφημισμένοι «Γραμματικοί», Μπαμπινιώτης, Χαραλαμπάκης και Σαραντάκος ότι τάχα η εβραϊκή λέξη «Πάσχα» είναι άκλιτη στα ελληνικά… Η ελληνικότατη γενική του «Πάσχατος» και η ονομαστική πληθυντικού «τα Πάσχατα» βουρβουλακιάζουν στα κείμενα των Πατέρων και ίδίως στο Πασχάλιον Χρονικόν της Αγίας Εκκλησίας μας!.. Αν είχε στοιχειώδες φιλότιμο ο κύριος Πέπες, θα έπρεπε να ζητήσει ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗ για την ασχετοσύνη του. Αρκετές γενεές ελληνόφωνων παιδαρίων αποβλάκωσε με την άγνοιά του, πληρωνόμενος αδρά από το Ελληνικό Κράτος…

    Θα δώσω μόνο ένα παράδειγμα από την Πατερική Γραμματεία: Ακόμη και αυτοί οι (κατά γενική ομολογία) πιό μορφωμένοι Κανονολόγοι της Εκκλησίας μας, ο σοφώτατος Θεόδωρος Βαλσαμών και ο εξίσου σοφός Ιωάννης Ζωναράς χρησιμοποιούν συνεχώς την γενική «Πάσχατος» και την ονομαστική πληθυντικού «Πάσχατα».

    Κατόπιν όλων αυτών των συντριπτικών ντοκουμέντων, είμαι βέβαιος ότι ο φίλος κ. Σαραντάκος θα σπεύσει να διορθώσει το παρόν άρθρο σχετικά με το αν κλίνεται το Πάσχα, ώστε να μή εκτίθεται πανελληνίως το Ιστολόγιο. Υπενθυμίζω ότι είναι η πολλοστή γκάφα στην οποία υποπίπτει ο αγαπητός μας κύριος Νίκος, ακολουθώντας τυφλά τον επιπόλαιο Μπαμπινιώτη και τον φιλαράκο του τον Χαραλαμπάκη

    Όσο για το Πρύτανι των Ασχέτων, επαγγελματία φιλόλογο κύριο Πέπε, καλώ τον ακαταπόνητο χωροφύλακα Ιατρού (172) να του επιβάλει ποινή αποκλεισμού τριών ημερών (όσο έκανε και ο Κύριός μας για να αναστηθή…) για παραπλάνηση του Ιστολογίου στο σχόλιο 159

    ΥΓ: Μέχρι και ο Μέγας Κοραής στα «Άτακτα» γράφει «του Πάσχατος» χωρίς καμμία τύψη για το άκλιτον της λέξεως Πάσχα. Αλλά, βεβαίως, τί να κλάσει ο ολίγιστος Κοραής μπροστά στους Μπαμπινιώτηδες και στους Χαραλαμπάκηδες; Ακόμη και ο παγκοσμίως άγνωστος κύριος Πέπες ξέρει πολύ καλύτερη γραμματική από τον σοφό γέροντα των Παρισίων…

  175. Λοζετσινός said

    29,33,61
    Ευχαριστώ!

  176. Αγγελος said

    Λεώνικε (104), δεν ξέρω αν η λέξη Πέσαχ είναι αιγυπτιακής προέλευσης, αλλά πάντως γράφεται פֶּסַח. Πρόσεχε λίγο! Άλλωστε, αν τελείωνε σε καφ, θα ήταν Πέσεχ, δεν ειν´ έτσι;

  177. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>τ΄αυγά και τα καλάθια
    μου θυμίζουν μια πασχαλινή εβδομάδα που πέφτουν τα γενέθλια του γιου μου και κάναμε τη γιορτή στον κήπο. Είτανε μικρούλια τότε και είχα τη φαεινή ιδέα να κρύψω σοκολατένια αυγά κι αυγουλάκια και σοκο-κουνελάκια στους κισσούς και τις άλλες πρασινάδες και μοίρασα πανεράκια στα πιτσιρίκια να κάνουν τη «συγκομιδή». Ήταν όμως ηλιόλουστη μέρα και τα γλυκίσματα πήραν να λιώνουν μες τα χρυσόχαρτα και τις ζελατίνες. Ω ρε παναγιά μου! Εκεί είναι που χάσαμε τ΄αυγά και τα καλάθια. Γίνανε «κοφτά», στάζανε σοκολάτα όλα. Πανηγύρι κανονικό με πασαλειμμένα μουτράκια, χεράκια,μαλλάκια, φιογκάκια, ρουχάκια, παπουτσάκια, πανεράκια. Αξέχαστο για όλους!

    18Π2 Να που έμαθα τί ήταν αυτός ο αρχαίος Πτερνιστής. Ώστε ο παρακινητής στην αμαρτία σατάν!

    143 Αεί Πάσχοντες , αναστάσιμοι/επαναστάσιμοι 🙂

    174 με το σις και με το τας 🙂

  178. sarant said

    170-171 Aκριβώς, εκ του πονηρού το βρίσκω.

    Μετα το Πάσχα θα σφουγγαρίσω, να ξέρετε.

  179. Αγγελος said

    Κι εγώ θυμόμουν να έχω δει σε σοβαρά θρησκευτικά κείμενα «του Πάσχατος», αλλά με πρόλαβε ο Πολυώνυμος ενόσω έψαχνα να βρω δείγματα. Πάντως δεν χωρεί αμφιβολία ότι στα σημερινά ελληνικά το Πάσχα είναι λέξη άκλιτη!

  180. Νέο Kid said

    https://www.flash.gr/greece/1590121/m-paraskeyi-epeisodia-ston-korydallo-apo-xrysaygites-apaitousan-na-ginei-i-perifora-tou-epitafiou

  181. Γιάννης Ιατρού said

    173α: που συνόδευσε εκατομμύρια μπαλαμουτιάσματα, παγκοσμίως 👍😉

  182. Pedis said

    Οσιόδρας λαμπάδα:

  183. Αγγελος said

    Και βεβαίως ο τύπος «του Πάσχατος» ανευρίσκονται μεν στα Άτακτα του Κοραή, αλλά σε παράθεμα εντός εισαγωγικών από αλλουνού βιβλίο! Παρεμπιπτόντως, ο Διάλογος του Κοραή περί του εν Ιεροσολύμοις Αγίου Φωτός (γιατί γι’αυτόν πρόκειται) είναι αριστούργημα. Διαβάστε τον, αν δεν τον ξέρετε!

  184. Pedis said

  185. 180 Ο Καιάδας ήτανε στον Επιτάφιο?
    https://www.imerodromos.gr/theos-christos-ke-chrysavgitikos-ochetos-tou-nikou-bogiopoulou/

  186. ΓΤ said

    @180

    Βρε λες ο Παναγιώταρος να υποκινείται από το υδατοψεκαζόμενο πνεύμα καταλλαγής ο λόγος του οποίου είναι σκέτη Αμβροσία;
    H XA λέει «καμαρώστε τους Αντίχριστους», ξεχνώντας ότι ο Γιώργος Γερμενής, «Καιάδας», έπαιζε σατανομέταλ με τους «Naer Mataron».

  187. voulagx said

    #173 Καλο κι αυτο αλλα το #169 το συνδυαζω με αυτο: https://www.youtube.com/watch?v=L0Gd3UbFOKg

  188. ΓΤ said

    @185

    Στο εξώφυλλο του δίσκου «Lucitherion» παρατηρούμε ότι η εβραϊκή λέξη για τον Σατανά έχει γραφεί από αριστερά προς τα δεξιά…

  189. ΓιώργοςΜ said

    155 Όντως ο φούρνος δουλεύει αποθηκεύοντας θερμότητα στα πυρότουβλα, ήθελα να το σχολιάσω από το πρωί αλλά δεν αξιώθηκα.
    Συνήθως υπάρχει ένα καπάκι, αλλά ίσως για τα φαγητά που απαιτείται περισσότερη θερμότητα, να σφραγίζουν την πόρτα για καλύτερη μόνωση.

    Το δε «οφτό κλέφτικο» είναι η μαγειρική άποψη – συνταγή του κατσικοκλέφτη: Κλέβουμε ένα αρνί ή κατσίκι, το σφάζουμε, το γδέρνουμε, το τυλίγουμε στην προβιά, το θάβουμε σ’ ένα λάκκο και βάζουμε φωτιά από πάνω. Μετά από αρκετές ώρες, σβήνουμε τη φωτιά, βγάζουμε το κρέας, το καταναλώνουμε επί τόπου, θάβουμε τα υπολείμματα στο λάκκο και ούτε γάτα ούτε ζημιά.
    Η… συνταγή από συνταξιούχο πλέον συνάδελφο, Αρβανίτη, όπως την άκουσε κάπου στα Βίλια….

  190. 188 Αδυνατώ να επιβεβαιώσω, δεν ξέρω ούτε εβραϊκά ούτε σατανικά.

  191. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Φούρνοι για το ψωμί της ξενιτιάς

    https://www.in.gr/2019/10/22/plus/features/moria-oi-fournoi-tou-kataylismou-opou-ftiaxnetai-psomi-tis-ksenitias/

  192. Κουτρούφι said

    Το κρητικό αντικριστό θυμίζει το αργεντίνικο asado (βλ. wiki). Άκουγα από ναυτικούς για το ψημένο με αυτό τον τρόπο κρέας από πιτσιρικάς αλλά δεν έχω προσωπική πείρα.

  193. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    10,32 , 58 >> τί είναι αυτό το «Σκοιλ Ελικικού» ρε παιδιά;

    Τα τρία σκάνδαλα με τα voucher της «αρπαχτής»
    «Καλούνται να μάθουν τι εστί… «Σκοιλ Ελικικού Προσθέσεις και Ελέγχου Λοιμώχθηκαν»,
    …μεταφρασμένες από την Google οδηγίες του τύπου «μετζη του νεουκτη» -, αλλά στα mainstream μέσα ενημέρωσης δεν γράφτηκε, και δεν έπαιξε, ούτε μονόστηλο.
    https://tvxs.gr/news/ellada/ta-tria-skandala-me-ta-voucher-tis-arpaxtis

  194. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  195. ΓΤ said

    190#

    Επιβεβαιώνω (με τη χροιά του «αποβιβάζω» σε ραδιοταριφάδικο ασύρματο 🙂 )

  196. 191 Νομίζω πως έχει κλείσει πιά, αλλά μέχρι πριν κάποια χρόνια υπήρχε στα Εξάρχεια ένα ανατολίτικο κεμπαπτζίδικο, νομίζω στη Μεσολογγίου. Οι ιδιοκτήτες πρέπει να ήταν από κει μεριά, Πακιστάν ή Αφγανιστάν. Την πίτα την έψηναν σε τέτοιο φούρνο άμα τη λήψει της παραγγελίας, και μετά σε ρώταγαν αν θες το κρέας (που δεν ήταν συμπαγές αλλά σαν κιμάς) κανονικό ή καυτερό. Το καυτερό ήταν θάνατος. Έτρωγα δύο τη φορά, δυστυχώς μετά χόρταινα, δε χωρούσε τρίτο.

  197. voulagx said

    #186 Μη γινεσαι εμμονικος αντικληρικαλιστης

  198. Γιάννης Ιατρού said

    86: Έφη, πολύ ωραία εικόνα!

    Οι κήποι του Άδωνη… (όχι του μπουμπούκου βέβαια, τ΄άλλου) που αναφέρει κι ο Πλούταρχος στα Ηθ. VII,17. Πιθανώς να έχουν επιζήσει σαν έθιμο!

    Η εικονιζόμενη άγρια ορχιδέα πιθανώς είναι η orchis morio ή Anacamptis morio ή μονοκλήσι ή Σαλέπι ή και Σερνικοβότανο 🙂
    Σαν να πήρα φόρα, μιάς και απουσιάζει αυτές τις μέρες και ο καθ΄ύλην αρμόδιος Αλέξης.

  199. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κάποιοι θεωρούν κλιτή λέξη το Πάσχα και στη νέα ελληνική. Πώς τους προέκυψε, άραγε; Αναδίφησαν παλαιά κείμενα ή αυτενέργησαν; ☺
    «Απευθύνοντας έκκληση για τις μέρες του Πάσχατος, ο δρ Λοΐζου επεσήμανε ότι δεν πρέπει να πάμε στα χωριά»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.nomisma.com.cy/index.php%3Fid%3D102064&ved=2ahUKEwjG4f6nmPDoAhXC26QKHbwuDJE4FBAWMAR6BAgDEAE&usg=AOvVaw2kTtns310J-gKZdy4LCfKh

  200. ΓΤ said

    @196
    Έχει κλείσει 😦

  201. 200 Υπέροχο δεν ήτανε το καυτερό?

  202. Pirros said

    Για την περιοχή ημερομηνιών του Πάσχα (οι ακραίες του ημερομηνίες, 4 Απριλίου έως 8 Μαΐου).

    Τελευταία φορά το Πάσχα έπεσε στις 4 Απριλίου, το 2010. Δεν θα εμφανιστεί ξανά αυτή η ημερομηνία ως το 2100.

    Τελευταία φορά το Πάσχα έπεσε στις 8 Μαΐου, το 1983. Η ημερομηνία αυτή μέσα στον 21ο αιώνα θα εμφανιστεί άλλη μία φορά, το 2078.

  203. 198 Μπα! Δεν ήξερα πως το σαλέπι είναι το σερνικοβότανο.
    Στο σχετικό λυγξ λέει πως σύμφωνα με την μυθολογία ο Όρχις ήταν γιος μιας νύμφης και ενός σάτυρου και καταδικάστηκε να γίνει φυτό γιατί είχε βιάσει μια ιέρεια.
    Καλά να πάθει το αρχίδι.

  204. loukretia50 said

    201. …παναπεί μερακλίδικο ! https://youtu.be/4-qdvZDua9k some like it hot!
    τι? προτιμάς Μπεν Χουρ για Πάσχα/

  205. ΓΤ said

    @201 🙂
    Και τέρμα χαμηλά στη Μεσολογγίου ήταν ο «Τζωρτζ ο Ινδός»…

  206. sarant said

    203 Εδώ έχει υλικό για άρθρο

    Τζι, πολύ καλός ο Ροσίνι, μοιάζει με την Κλέφτρα Κίσσα -και δεν ακούγονται καλά και τα γαλλικά.

  207. Καλησπέρα
    Συνήθως διαβάζω περίπου μέχρι το 100ο σχόλιο (ή και λίγο παραπάνω).. Μετά δεν αντέχω, αλλά συνήθως πάλι, έχει ψιλοβραδιάσει κιόλας. Και σήμερα μέχρι το 100 διάβασα αλλά κοντά στα 200 έχουν φτάσει τώρα που γράφω. Και σήμερα που είπα να το παίξω Σαραντάκος και να έχω μολύβι και χαρτί και να κρατάω σημειώσεις μιας κι έβρισκα αρκετά σημεία σχολιασμού, ξάδειασα το βράδυ να γράψω. Ας είναι. Ξεκινάω:

    0, 13, 28 κ.α. Η γυναίκα μου που είναι Δραπετσωνίτισσα πάντα όταν συζητάμε για σουβλάκια και την ρωτάω τι θα πάρει η απάντησή της είναι ένα σουβλάκι. Σκέτο τη ρωτάω. Με απ’ όλα η απάντησή της. Και διευκρινίζει αν θα είναι με γύρο ή με κοτόπουλο κλπ (η τελευταία περίπτωση είναι αυτό που λέμε σουβλάκι). Αντίθετα τα παιδιά μου για πιτόγυρα συζητάνε. Εγώ μικρός ή σουβλάκι θα ψώνιζα από τον Μπάμπη ή πίτα που στην τελευταία περίπτωση θα ήταν με ντονέρ. Το γύρο τον έμαθα αργότερα. Και εντυπωσιάστηκα μια νύχτα στις Βρυξέλλες που τα μόνα μαγαζιά που βρίσκαμε ανοιχτά ήταν «pita gyros» (γύρω στις 2 η ώρα). Κι όταν βρέθηκα στη Γερμανία τα ντονεράδικα των Τούρκων ήταν πιο πολλά απ’ τα βουρτσάδικα 🙂

    Για το πασχαλινό τραπέζι στο χωριό ήταν κταλί (=σπάλα, χεράκι στα αστικά) γεμιστό στο φούρνο. Ποτέ δεν το συμπάθησα. Σούβλα πρωτοείδα στον πεθερό μου. Από τότε πολλές φορές έστησα, μέχρι που βαρέθηκα να τα κάνω όλα μόνος και να έρχονται οι άλλοι την ώρα που θα κατέβαινε το αρνί για να το φάμε. Γιατί για μένα η σούβλα είναι η παρέα και η διαδικασία.
    Σούβλα ξύλινη και σε φούρνο. Το έφαγα το 2009 έξω απ’ τη Λιβαδειά. Αργότερα έγραψα τις σχετικές λεπτομέρειες, όπως τις θυμόμουνα.

    Συνεχίζεται

  208. ΓΤ said

    202@

    Έχουμε ξαναγράψει ότι δεν ισχύει αυτό σχετικά με το διάστημα 04.04-08.05, το οποίο επαναλαμβάνει το σημερινό άρθρο.
    Δείτε άρθρο 01.04.2020, σχόλιο #20

    Το «άνω» όριο είναι η 21η Μαΐου, εκεί θα φτάσουμε, με το καλό, το έτος 3978.

  209. Γιάννης Ιατρού said

    173α, 181: Τό ΄χει βάλει ο Γς, πρωί-πρωί, αλλού, που να τα δείς όλα….🙄

  210. ΓΤ said

    207@
    Έτσι κι εγώ, μικρός. Δεν θυμάμαι πότε πρωτοείδα γύρο. Ντονεράκι στο πιάτο, «ανοιχτό», να κάθεται στην πιτούλα. Στη «Σουβλατζού», στο Μαρούσι.
    (Αργότερα η «Σουβλατζού» έκλεισε, και πήγε και άνοιξε… κατάστημα καλλυντικών. Αλλά ποια θα ‘θελε να αγοράσει καλλυντικά από μία σουβλατζού; Έκλεισαν τα καλλυντικά. Το χρήμα έφυγε, η λίγδα έμεινε.)

  211. Και συνεχίζω
    24 Κλίκια (Κλίτσια που την προφορά δεν μπορώ να την περιγράψω) είναι γενικά τα στρογγυλά ψωμοειδή. Το ψωμί του φούρνου (το έτοιμο δηλ. όχι το ζυμωτό που φτιαχνόταν στο σπίτι και ήταν πάντα στρογγυλό) ή κάτι σαν τσουρέκι που σπάζαν στο κεφάλι της νύφης. Αλλά και μικρά ψωμάκια (μισόκιλα) που μοιράζονταν σε συγγενείς σαν ειδοποίηση πριν από μνημόσυνο.

    43 κ.ά. για τα πυροτεχνήματα της Ανάστασης. Μου έτυχε στη Σαλαμίνα. Λίγο μετά το Χριστοσανέστη βάζαν φωτιά στον Ιούδα. που είχε πυροτεχνήματα αλλά κι έριχναν πυροτεχνήματα προς αυτόν. Όταν έπεφτε η ζέση, πλησίαζε κάποιος με μια σακούλα γκαζάκια. Τ’ αμόλαγε στη φωτιά και το τι γινόταν το φαντάζεστε εύκολα.

    Στο χωριό η διαδικασία ήταν χειροκίνητη. Τα πυροτεχνήματα τα λέγαμε φυσέκια. Ήταν τέχνη που την είδα, αλλά δεν την εξάσκησα, ήμουν «καλό παιδί». Λουρίδα από χαρτί, μπορεί να ήταν από κόλα που ντύναμε τα τετράδια ή από σακί τσιμέντο ή κάποιο άλλο γερό χαρτί. Στην άκρη τσάκισμα να γίνει τρίγωνο. μέσα λίγο μπαρούτι (1 δακτυλήθρα περίπου) και μετά τύλιγμα σφιχτό. Στο τέλος κόλλημα η άκρη. Γινόταν σαν τυροπιτάκι καλογεμάτο. Τρύπημα στη μέση της μεγάλης πλευρά. Μέσα μισό σπίρτο. Το έτριβες στο πλάι του κουτιού και τ’ αμολαγες. Άναβε το σπίρτο και λειτουργούσε σαν φιτίλι (που δεν μπορούσαμε να βρούμε και εύκολα).
    Φτιάχνονταν και πιο μεγάλα με φιτίλι – δυναμιτάκια τα λέγαμε αλλά ήταν πιο επικίνδυνο στο να τα ανάψεις γιατί αν έπαιρνε και δεν το καταλάβαινες σε σακάτευαν (όπως και ο δυναμίτης στο ψάρεμα). Με σωλήνα ή άλλα παρόμοια (π.χ. σε τσιμέντο μέσα) ήταν πιο εξεζητημένες κατασκευές που γίνονταν για εντυπωσιασμό, για να λες πως αυτό που ακούστηκε ήταν δικό σου!

    Και για το τέλος: «κι έτσι αν το 2437 δεν εμφανιστεί διαφορά έξι εβδομάδων μην μου κάνετε επικριτικά σχόλια, σας παρακαλώ.» Αν και το πολύ το ξύλο θα το φάει ο Βιοάννης που κοπιπαστώνεις, μην νομίζεις πως θα τη γλυτώσεις εσύ επειδή έκανες μια δήλωση και λες πως καθάρισες 🙂

  212. sarant said

    208-211
    Tωρα θα πρέπει να περιμένουμε ως το 3978 να δούμε αν θα δικαιωθεί ο ΓΤ.

  213. loukretia50 said

    Τι να πω? Άλλος κόσμος στη Λιβαδειά, πιο… εσωστρεφής!
    Δυτικότερα τα αρνάκια ψήνονται en pleine air!
    Σε ψησταριές ή στο χώμα, με κόκκινο τριαντάφυλλο στο λαιμό, ναι, ψιλομακάβριο αλλά συνηθίζεται, συνοδευμένα από κοκκορέτσια (σε μικρούς οβελίσκους!) , που ψήνονται γρήγορα και τρώγονται ακόμη πιο γρήγορα.
    Συνήθως μαζεύεται όλη η γειτονιά, συν φίλους/ φιλοξενούμενους και γίνεται γλέντι.
    ΄Ολοι συμμετέχουν στο γύρισμα – έστω μικρό cameo για το καλό! – δυναμικά στην αρχή και όλο και πιο αργά όταν αρχίζει να ψήνεται.
    Απεχθή σαματατζίδικα επίγεια βαρελότα – κάτι «τρίγωνα», προαιρετικά.
    Το τσιμπολόγημα φυσικά επιτρέπεται στην τελική φάση.
    Τραπέζι έτοιμο απ΄το πρωί με άφθονα χοληστερινούχα μεζεδάκια, όλοι πηγαινοέρχονται σε φίλους και συγγενείς τσουγκρίζοντας μόνο αυγά – επιβεβλημένη γενική ανακωχή όσο κρατάει το παραδοσιακό τελετουργικό.
    Ο οίνος ρέει άφθονος και μετά το ψήσιμο ο μεγαλύτερος εξετάζει την πλάτη του αρνιού.
    Βέβαια ποτέ δεν άκουσα δυσοίωνη πρόβλεψη, σικέ ολίγον, αλλά έχει το χαβαλέ του!

  214. loukretia50 said

    Χάθηκε κι εκείνος ο Χ»μπολσεβίκος!

  215. mitsos said

    @ 189 Γιώργος Μ.
    Επιβεβαιώνω την συνταγή για το κλέφτικο . Το είδα να το χώνουν στις 1 το μεσημέρι και το φάγαμε κατά τις 8 το βράδυ σε μια στάνη στα ΄Ανω Τρίκαλα Κορινθίας. ( Δεκαπεντάυγουστος του 81 νομίζω που έφευγε ένας φίλος για στρατό, εγγονός του τσοπάνη )

    @147 ΛΟΥ .
    Η κιθάρα του Μάγιαλ μαγική. Σε αυχαριστώ. Αλλά για ποίηση και μανόλιες Λου και πάλι Λου
    Σήμερα την ώρα που σουρούπωνε βγήκα να ποτίσω. Η βιολέτα ( κάτω από την μανόλια ) οι λεβάντες και οι ανθισμένες μανταρινιές άπλωσαν αρώματα μεγαλοπαρασκευιάτικα …
    Χρόνια Πολλά και του χρόνου όλοι μαζί.
    ……
    όχι σαν κάτι άλλους που άρχισαν ΜεγαλοΠαρασκευιάτικη κουβέντα για πιτόγυρα !!!
    Θα μου πεις με το μάτι ούτε τσάϊ δεν πίνεις. πόσο μάλλον πιτόγυρο στο πληκτρολόγιο και τσίκνα από οθόνη.

  216. loukretia50 said

    Mitsos dear, still – steel!

  217. Κουμπάρος said

    Καλήν εσπέραν σας από Κύπρον και Καλήν Ανάστασην. Επιβεβαιώνω και εγώ τον δημοδιδάσκαλον Κουβάτσο (199) ότι εμείς κάτω στην Κύπρον το κλίνουμε το Πάσχα. Οι εφημερίδες μας (δεν ξέρω πώς να ανεβάζω εικόνες) είναι γεμάτες αυτές τις μέρες από γενικές του Πάσχατος. Ίσως ο κύριος Σαραντάκος θα πρέπει να έβγει και να μάς πληροφορήσει ποίος σκοτεινός εγκέφαλος εδιέταξε να είναι άκλιτον το Πάσχα στα ελληνικά, ενώ επί χίλια οχτακόσια χρόνια εκλινότανε: Ο Μπαμπινιώτης, ο Τριανταφυλλίδης, ο Κριαράς;

  218. ΓΤ said

    @212
    Η φράση «οι πιθανές ημερομηνίες του ορθόδοξου Πάσχα πηγαίνουν από 4 Απριλίου έως 8 Μαΐου» είναι ψευδής.
    Η φράση «οι πιθανές ημερομηνίες του ορθόδοξου Πάσχα στη διάρκεια του 21ου αιώνα πηγαίνουν από 4 Απριλίου έως 8 Μαΐου» είναι αληθής.

  219. ΓΤ said

    Άγιος Δημήτριος Λουμπαρδιάρης https://www.sdna.gr/politiko-deltio/ellada/712719_epeisodio-me-ierea-ston-agio-dimitrio-loympardiari-koyrastika-den

  220. 191 Γεωργιανό τον ξέρω τον φούρνο αυτόν. Παρόμοιον αλλά με αντιστάσεις, έχει και στην πλ. Βικτώριας, στην Αθήνα.

  221. loukretia50 said

    Κλίνουν το Πάσχα οι παλιοί
    κι οι σύγχρονοι μας κλείνουν
    Το Πάσχα έχει γενική
    Κι εμείς κλεισούρα γενική
    Κλεινόν, ουκ αποκλίνον!
    ΛΟΥ
    Κι ο μη κλινήρης αντιδρά
    στης κλίνης την πλεκτάνη
    Με τόσα απολυμαντικά
    Πάσχα κλεινέξ θα κάνει!

  222. Κωνσταντινουπολίτης said

    Χαίρομαι που, μετά το αποκαλυπτικό σχόλιο 174, πείστηκε η ποιήτρια κυρία Λουκρητία (221) ότι το Πάσχα κλίνεται στα ελληνικά επί 19 συναπτούς αιώνες, ό,τι κι αν διατάξουν οι Μπαμπινιώτηδες, οι Χαραλαμπάκηδες και οι Σαραντάκοι.
    Ευχαριστούμε, αγαπητή Λουκρητία, για το θαυμάσιο στιχούργημα. Δεκαεννέα αιώνες κλισίματος του Πάσχατος σάς χαιρετούν από ψηλά υποκλινόμενοι στην στιχουργική σας δεινότητα

  223. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    198 >> Γιάννη, ίσως άλλο είδος. ( Ψείρες τώρα 🙂 … )
    Το σαλέπι βγαίνει όπως είπες από το είδος Orchis mascula ή Dactylorhiza Sambucina
    Αυτές του επιταφίου φαίνεται πως είναι οιπεταλουδόμορφες , Orchis papilionacea ssp. heroica
    https://species.wikimedia.org/wiki/Anacamptis_papilionacea

  224. ΓΤ said

    220@

    Αυθεντικός γεωργιανός, Αγίας Ζώνης 1, Κυψέλη, «Οι πίτες της Κολχίδας»

  225. sarant said

    224 Χρυσομαλλες πίτες 🙂

    222 Είπαμε, μετά τα Πάσχατα θα σφουγγαρίσουμε.

  226. Κουτρούφι said

    #211
    Αυτές τις αυτοσχέδιες κροτίδες, σε σχήμα τριγώνου στη Σίφνο τις λέμε «φυλαχτά» και κατασκευάζονταν με τον ίδιο τρόπο: Λωρίδες χαρτιού (συνήθως σακιά από τσιμέντο ή ζάχαρη), μια δαχτυλήθρα μπαρούτι και σφιχτό τύλιγμα σαν τυροπιτάκι. Δύο διαφορές σε σχέση με την περιγραφή του #211:

    (α) Αντί για μισό σπίρτο, στο μέσο της μεγαλύτερης πλευράς χρησιμοποιούνταν φυτίλι που το είχαν πετροκόποι. Το φυτίλι αυτό λεγόταν «μίκια». Το φυλαχτό πυροδοτούνταν με σπίρτο η κεφαλή του οποίου τοποθετούνταν στην κορυφή της μίκιας ενώ το άλλο άκρο του σπίρτου συγκρατιόταν από μια από τις κορυφές του φυλαχτού με κατάλληλη λαβή. Το σπίρτο άναβε σύροντας το σπιρτόκουτο πάνω της. Άλλος τρόπος πυροδότησης ήταν με την κάφτρα αναμμένου τσιγάρου.
    (β) Μόλις άναβε η μίκια το φυλαχτό τοποθετούνταν γρήγορα στο έδαφος και πατιόταν. Δηλαδή το φυλαχτό δεν εκτοξευόταν.

    Όταν ένα φυλαχτό είχε κάποια ατέλεια στην κατασκευή του, τότε δεν έκανε ισχυρό κρότο αλλά μια ήσυχη εκτόνωση. Λέγαμε τότε ότι το φυλαχτό έκανε «φχιού». Ήταν ιδιαίτερα αστεία στιγμή όταν εν μέσω ομοβροντίας ξαφνικά ακουγόταν ένα «φχιού». Όλοι έψαχναν να βρουν τον αδέξιο κάτοχο για να τον πειράξουν.

    Υπήρχαν και πιο περίπλοκες κατασκευές με μεγαλύτερο αποτέλεσμα.

  227. ΣΠ said

    225
    Γενική φασίνα χρειαζόμαστε. Σκουληκιάσαμε εδώ μέσα.

  228. Μαρία said

    225
    Να χρησιμοποιήσεις το παρασιτοκτόνο skil elikiku.

  229. Νίκος Κ. said

    Σχετικά με τα «προγράμματα επιμόρφωσης»:

    Το ότι χρησιμοποιήθηκε (και) το Google Translate είναι μάλλον φανερό. Όμως έχω την απορία: από πού μετέφρασε; Υπήρχαν άραγε όλα τα απαραίτητα δικαιώματα (copyright το λένε στο χωριό μου) να χρησιμοποιηθεί το μεταφρασμένο κείμενο ως «επιμορφωτικό υλικό» και μάλιστα με υλικό όφελος;

  230. spiridione said

    Αυτό θα πει ηγέτης. Εντάξει, έχουμε ξεφύγει.

    Ο πρωθυπουργός περιέγραψε και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε την απόφαση του Lockdown: «Θυμάμαι μία σύσκεψη στις 7 Μαρτίου, μία μεγάλη σύσκεψη που στην ουσία είχαμε όλο το υπουργικό συμβούλιο, στην οποία η αντίδραση του οικονομικού επιτελείου ήταν: «Παναγία μου! Αν κλείσουμε, θα καταστραφούμε, μην το κάνεις!». Και δύο μέρες μετά, πήρα την απόφαση να κλείσω τα σχολεία. Και μετά, να κλείσουμε και τα καταστήματα.»
    https://www.iefimerida.gr/politiki/mitsotakis-ypoyrgoi-elegan-ohi-lockdown-katastrafoyme

  231. Κωνσταντινουπολίτης said

    Ευχαριστώ τον αγαπητό σε όλους μας, κύριο Σαραντάκο, που παραδέχτηκε (225) – έστω και αργά την νύχτα – ότι το Πάσχα κλίνεται στην Θεία Ελληνική Γλώσσα κι ότι στην ονομαστική πληθυντικού κάνει «τα Πάσχατα». Το ΕΡΩΤΗΜΑ είναι: Πείστηκε από το δικό μου ντοκουμενταρισμένο σχόλιο 174 ή από το εξαίσιο ποίημα της κυρίας Λουκρητίας στο 221;

    Κύριε Νίκο, θα σάς κάνω ένα δώρο για τα αυριανά μεζεδάκια, αν και στοιχηματίζω ότι δεν θα το βάλετε γιατί η κυρία Ακρίτα είναι γνωστή φιληνάδα σας. Στα σημερινά (Μ. Παρασκευής) «ΝΕΑ» του Μαρινάκη, η κυρία Έλενα διαπράττει την εξής πρωτάκουστη γκάφα, που δείχνει την απέραντη ασχετοσύνη που βασιλεύει στο Ρωμέικο…

    Γράφει επί λέξει: «(Βαραββάς)……… Εβραίος ληστής. Καταδικάστηκε σε θάνατο για φόνο που διέπραξε σε εξέγερση που έγινε στην Ιερουσαλήμ. Ο Ματθαίος τον ονομάζει «περιβόητον δέσμιον». Ο Μάρκος «συνωμότη» και ο Ιωάννης «ληστή».»

    Ας δούμε τώρα τί λέει ο Ματθαίος στο 27,16: «… εἶχον δὲ τότε δέσμιον ἐπίσημον λεγόμενον Βαραββᾶν».

    Ας δούμε τί λέει ο Μάρκος στο 15,7: «…ἦν δὲ ὁ λεγόμενος Βαραββᾶς μετὰ τῶν συστασιαστῶν δεδεμένος, οἵτινες ἐν τῇ στάσει φόνον πεποιήκεισαν…»

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Πού βρήκε η κυρία Έλενα Ακρίτα ότι ο Ματθαίος ονομάζει τον Βαραββά «περιβόητον δέσμιον», ενώ τον ονομάζει «δέσμιον ΕΠΙΣΗΜΟΝ»;
    Πού βρήκε η κυρία Έλενα ότι ο Μάρκος ονομάζει τον Βαραββά «συνωμότη» ενώ τον ονομάζει «μετά των συστασιαστών δεδεμένο»;

    Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ θα σάς εκπλήξει: Η κυρία Ακρίτα παραπέμπει (εν αγνοία της φυσικά!..) στην διαβόητη μετάφραση του Νεόφυτου Βάμβα, που χρησιμοποιούσαν επί 120 χρόνια όλοι οι εν Ελλάδι Προτεστάντες, των Μαρτύρων του Ιεχωβά συμπεριλαμβανομένων!.

    Για του λόγου το αληθές, ας δούμε πώς μεταφράζει ο Βάμβας τα σχετικά εδάφια του Ματθαίου και του Μάρκου:

    Ματθαίος 27,16: «Και είχον τότε δέσμιον ΠΕΡΙΒΟΗΤΟΝ λεγόμενον Βαραββάν»
    Μάρκος 15,7: «ήτο δε ο λεγόμενος Βαραββάς δεδεμένος μετά των ΣΥΝΩΜΟΤΩΝ, οίτινες εν τη στάσει έπραξαν φόνον. »

    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ; Η κορυφαία αρθρογράφος των «ΝΕΩΝ» του Μαρινάκη, κ. Έλενα Ακρίτα, παραπέμπει στην μετάφραση του Βάμβα για να μάς πεί τί λένε ο Ματθαίος και ο Μάρκος για τον Βαραββά, νομίζοντας ότι παραπέμπει στο πρωτότυπο!!!.. Αν αυτό δεν είναι το μεζεδάκι του μήνα, οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους, κύριε Νίκο…

    Το ακόμη χειρότερο (που δείχνει πως η κ. Ακρίτα νομίζει πως όλοι είμαστε αστοιχείωτοι κάφροι…) είναι άλλο: Το εν λόγω χρονογράφημα για τον Βαραββά, το έχει πουλήσει τουλάχιστον άλλες δύο φορές στα «ΝΕΑ» του Λαμπράκη!.. (δείτε π.χ. ΕΔΩ (2016) και εδώ (2007)!..)

    Παρακαλώ τον κ. Σαραντάκο να σχολιάσει την συμπεριφορά της φιληνάδας του, αν και είναι βέβαιον ότι δεν πρόκειται να το κάνει. Θα την προστατεύσει την κυρία Έλενα, όπως ακριβώς προστατεύει τον φιλαράκο του κ. Παντελή Μπουκάλα για τις απανωτές γκάφες που διαπράττει

  232. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    221 Λου ΓΕΝΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ 🙂

  233. ΓΤ said

    @225α
    Ακριβώς. Σε γκουρμέ συνάξεις που γίνονταν προ ιού στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης, κάτι φλωράτζες πούλαγαν χρυσάφι μπάο μπαν που σου στέκονταν στο δόντι και ντουφέκαγαν πελάτη, ενώ η τεράστια βατουμιώτισσα (στήνει συνήθως τις λιχουδιές μπροστά στα ΚΕΠ) είχε πάντα ουρά 🙂

  234. Μαρία said

    Το αυθεντικό: Τελευταία 6 λεπτά https://www.youtube.com/watch?time_continue=12995&v=9GnAZc89iU8&feature=emb_logo

  235. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    226 Κουτρούφι >>τις αυτοσχέδιες κροτίδες, σε σχήμα τριγώνου στη Σίφνο τις λέμε «φυλαχτά»
    εμείς φουρκέτες!

    234. Αυτό -και άλλα- είδα και τώρα θα ρωτούσα αν τα παραλειπόμενα από τους επιτάφιους , τ΄αφήνουμε γι΄αύριο

    οι πιστοί άναψαν κεριά, προσκύνησαν και φίλησαν τις εικόνες αλλά και τον Επιτάφιο. Παρών ήταν και ιερέας.

  236. loukretia50 said

    μα τι έκανα?

    Διορθωτική κίνηση – τα γραπτά μένουν… ή μήπως όχι?

    Θύμα της ρίμας έπεσα, το Πάσχα δεν αλλάζω!
    Κάθε φορά ξεχωριστό,
    για μένα το μοναδικό, γιαυτό μόνο στον ενικό.
    γιορτή το λογαριάζω.

    Κι αν κάποιοι θέλουν πονηρά τα λόγια να μετράνε
    ας πούνε πως αισθητικά οι πτώσεις με χαλάνε
    γιατί νομοτελειακά κάθε γιορτή που σβήνει
    μια πτώση είναι τελικά, σημάδι μόνο αφήνει.

    Μια εμπειρία ακριβή, μα ύπουλα με θορυβεί
    αφού απολογιστικά τα χρόνια μου προδίνει!
    ΛΟΥ
    πέλεκυς πίπτει ισχυρός!
    η σφουγγαρίστρα τιμωρός?

  237. ΓΤ said

    Η βραδιά κυλάει ωραία. Η πρώην γυναίκα ζύμωσε ψωμί, και πάνω σε αρχοντική φέτα άπλωσα ευγενικό υμένιο ντιζόν. Στο πλάι γραβιέρα γεμάτη μαύρα πιπέρια, και, λίγο παρακεί, προσούτο Ευρυτανίας που έχει ψηθεί στον αέρα 14 μήνες. Το χέρι ταλαντεύεται συνειδητά. Ο γαργαντουικός ουρανίσκος φιλοξενεί την 650άρα Χρολς (Grolsch), στο καλλίστικτο μπουκάλι με το παλαιάς κοπής πώμα. Μπροστά η οθόνη. Στην αγκαλιά η γάτα, φοβερή νιτσαπούτα, φανατική του μπλογκ, πονηροφιλομαθούλα. Χάδι, μπουκιά, γουλιά, σε όσες τριπλέτες θέτε. Σιμώνει ντεντλάιν για βιβλίο, ξημερώνει άγριο Σάββατο. Οι άγιοι είναι πάντα ωφέλιμοι. Γι’ αυτό, η βραδιά θα κλείσει με μαύρη Guiness, στιβαρού σώματος, με χαρακτηριστικό κολλάρο. Όχι όποια κι όποια. Είπαμε, τέτοιες μέρες να τιμούμε τους αγίους, γι’ αυτό θα συνταχθούμε με την Guiness της Πύλης του Αγίου Ιακώβου, Δουβλίνο, αμήν. Η γουλιά θα πιάσει αγκαζέ το πλέον αμαρτωλό δάκνυμι: μπισκότο κακάο με πραλίνα φουντουκιού στα σωθικά…

  238. Myriolis said

    «Ωστόσο, δεν είναι πανελλήνιο έθιμο το σούβλισμα»
    Στην Κρήτη δεν σουβλίζαμε, αλλά τώρα τελευταία όλο και περισσότεροι το κάνουν. Εκτός από το αντικριστό, κάνομε και το οφτό στον φούρνο, σκέτο το κρέας μόνο με αλάτι, πάνω σε κλήματα για να στραγγίζουν τα λίπη.

    «στην Κρήτη, πιθανώς και αλλού, λένε ή έλεγαν «κουλούρα» αυτό που οι Αθηναίοι λένε «τσουρέκι», και αντίστροφα λένε «τσουρέκια» αυτά που εμείς θα λέγαμε κουλούρια»
    Ακριβώς έτσι, τα τσουρέκια κυρίως με το υποκοριστικό τους, τσουρεκάκια. Αν θυμάμαι καλά τα τσουρεκάκια την Μ.Πέμπτη και οι κουλούρες, που κάποιες είχαν και ένα κόκκινο αυγό στη μέση, το Μ.Σάββατο, μαζί με τα καλιτσουνάκια.

    155 H.Mandragoras και 189 ΓιώργοςΜ.
    Όπως τα λέτε για το φούρνο. Αρχικά ο καπνός από τα ξύλα μαυρίζει τα πυρότουβλα. Όταν η θερμοκρασία των τούβλων φτάσει κάποια τιμή (δεν ξέρω ποιά είναι αυτή, ίσως την μετρήσω την Κυριακή) η καπνιά καίγεται και το τούβλο ασπρίζει. Πρώτα ο θόλος και κατεβαίνει σιγά προς την βάση. Τελευταία τα σημεία χαμηλά δίπλα στην πόρτα. Ανάλογα πόση επιφάνεια θα μείνει μαύρη είναι και η θερμοκρασία του φούρνου. Με τον καιρό αποκτάς εμπειρία και κανονίζεις ανάλογα και με την ποσότητα του φαγητού, πόσο πολύ θα τον «κάψεις».
    Τα κάρβουνα μπορείς να τα αφήσεις ή να τα βγάλεις. Πάντως όταν κλείνεις την πόρτα σβήνουν σιγά-σιγά και μετά από 1-2 μέρες έχουν γίνει κανονικά κάρβουνα, όχι στάχτη (από την έλλειψη οξυγόνου). Ο φούρνος είναι ζεστός και την επομένη. Δεν έχω σφραγίσει ποτέ την πόρτα, σίγουρα χάνει από εκεί. Σκέφτομαι να βάλω ένα δεύτερο τοίχωμα με πετροβάμβακα ανάμεσα για να μειωθούν οι απώλειες. Επίσης ένα θερμόμετρο για καλύτερο έλεγχο.

  239. Pedis said

    # 230 – Γιατί κοροιδεύεις; Δεν είναι αλήθεια ότι πρώτος αυτός σε όλην την υφήλιο πήρε μέτρα για γενικό λοκντάουν;

    Ότι ματαίωσε το καρναβάλι άλλά όχι τις αθλητικές εκδηλώσεις και (πολύ) κατόπιν κήρυξε καραντίνα με τις εκκλησίες ανοικτές να κοινωνούν τον ιό του θεού είναι λεπτομέρεια.

    Το ότι δεν έχει πάρει εστω και τους τύπους μια απόφαση να επιβαλλεται στους εργοδότες (επιχειρήσεις, τράπεζες κλπ) η παροχή στοιχειωδών μέσων προστασίας στους εργαζόμενους και δεν κανει ούτε έναν έλεγχο για την τήρηση των μέτρων «αποστασιοποίησης» στους χώρους δουλειάς, δεν είναι επιλήψιμο. Σχεδόν πουθενά στον κόσμο δεν έχουν εφαρμοσθεί με σχολαστικότητα αυτά, παρόλο που έχουν αποφασισθεί σχετικά μέτρα στα χαρτιά. Η κυβέρνηση μας δεν είναι υποκριτική, είναι αυθεντική!

    Παρεπίμπ, οι παρτίδες με (από χρόνια) ληγμένες μάσκες ή μάσκες που αντί για λάστιχο έχουν σκοινάκια θα φορεθούν πολύ στα νοσοκομεία αυτόν τον καιρό …

  240. Pedis said

  241. Πέπε said

    @213 και άλλα παρόμοιου περιεχομένου:

    Το αρνάκι ή το ρίφι, όπως κι αν το κάνεις, εφόσον το κάνεις καλά, πάντα νόστιμο είναι. Ο λόγος που η σούβλα διαδόθηκε πανελληνίως εις βάρος άλλων τοπικών τρόπων παρασκευής είναι μάλλον ότι έχει αυτή την κοινωνική διάσταση: δεν κάθεσαι μόνος σου να μαγειρέψεις και να περιμένεις την παρέα να μεφανιστεί για το τραπέζι, τη χρειάζεσαι για να το κάνετε όλοι μαζί.

    Βέβαια κατά κανόνα ένας τραβάει την πολλή δουλειά, μερικοί ακόμη μοιράζονται την υπόλοιπη, και οι άλλοι απλώς προεδρεύουν. Έστω κι έτσι όμως, η σούβλα είναι ένα γεγονός κοινωνικό.

    @215
    > > Θα μου πεις με το μάτι ούτε τσάϊ δεν πίνεις. πόσο μάλλον πιτόγυρο στο πληκτρολόγιο και τσίκνα από οθόνη.

    Ναι καλά. Παλιά ήταν έτσι. Τώρα εργαζόμαστε από απόσταση, πάμε σχολείο από απόσταση, κοινωνικοποιούμεθα από απόσταση (Κυριακή του Πάσχα μ’ έχουν καλεσμένο σ’ ένα γλέντι-τηλεδιάσκεψη, θα το κάνουμε ρεφενέ – άλλος καμιά σαλάτα, άλλος κρασιά, και οι καλεστάδες το αρνί), κι εσύ θα μας πεις ότι δεν αρτύθηκες από απόσταση;

  242. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    236 Λου, όχι για σένα ασφαλώς! Για τον ενδημικό στο ιστολόγιο κορονοϊό που μεταλλάσσεται και ρυπαίνει, ο λόγος.
    Πάσχατα και κούρευτα …

    237 ΓΤ Το χτυπάς γενναία το ακροκώλιον ε; Αντε καλο Πάσχα μας! εβίβα με αφρό! Η δική μου γατού είναι με το νέο της γατονάκι αγκαλιά, έξω στη γωνία του μπαλκονιού, μπρος στο τζάμι μου, στο στο πανέρι της. Στα πέντε μέτρα πιο έξω, στα κλαδιά της πανύψηλης αγγελικούλας, η κυρία κοτσιφού ζεσταίνει τ΄αυγούλια της. Ο σύζυγος της πιπιρίζει σιγανά (όταν υπάρχει λόγος/κίνδυνος/ ς.ο.ς η γάτα ανασηκώθηκε, η κυρία βγήκε στο μπαλκόνι- σουστ!) μέσα στα φυλλώματα.Τα ξέρω γω αυτά τα σιγανά πρίιι «εδώ είμαι». Χθες το εντόπισα το καλοκρυμμένο σπιτικό τους.

    239. Pedis 🙂

    Αύριο στα μεζεδάκια θα γίνει της επιμόρφωσης! Καταρτισμένα θα τα πει; επιμορφούμενα; πιστοποιημένα; Δεν προσθέτω κι άλλα για σήμερα, αλλά όλο και βγαίνουν από διάφορους κλάδους πολλά, σκέτα παρατράγουδα, για γέλια – και ξεράσματα…

  243. Pedis said

    # 242 – Ε, ναι, ρε Έφη, επειδή πήραν 11 εκατομμυριάκια πρέπει να μας τα πρήξουν.

    Και τόσα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια άρπαξαν περισσότερα και δεν το φωνάζουν ότι το έκαναν από φιλανθρωπία και αλληλεγύη μόνο και μόνο για να βοηθήσουν τόσον κόσμο να πάρει το επίδομα!

    https://info-war.gr/covid-19-oi-koytoponiries-poy-vgazoyn-aps/

  244. Pedis said

    Μέρα πούναι, αν και καθυστερημένα για το αστρονομικώς ορθά υπολογισμένο Πάσχα, να μπει και λίγο Γκουτούζος [sic] … που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση:

    «La nudità dei personaggi non voleva avere intenzione di scandalo. Era così perché non riuscivo a vederli, a fissarli in un tempo: né antichi né moderni, un conflitto di tutta una storia che arrivava fino a noi. Mi pareva banale vestirli come ogni tentativo di recitare Shakespeare in frac, frutto di una visione decadente. Ma, d’altra parte, non volevo soldati vestiti da romani: doveva essere un quadro non un melodramma. Li dipinsi nudi per sottrarli a una collocazione temporale: questa, mi veniva da dire, è una tragedia di oggi, il giusto perseguitato è cosa che soprattutto oggi ci riguarda. Nel fondo del quadro c’è il paesaggio di una città bombardata: il cataclisma che seguì la morte di Cristo era trasposto in città distrutta dalle bombe» (R. Guttuso, «La crocifissione» al Premio Bergamo, in «Il Contemporaneo», aprile 1965).

  245. Pedis said

    https://www.studiarapido.it/crocifissione-di-renato-guttuso-descrizione/#.XppN_eFS_pQ

  246. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    238Myriolis >>τα τσουρέκια κυρίως με το υποκοριστικό τους, τσουρεκάκια. Αν θυμάμαι καλά τα τσουρεκάκια την Μ.Πέμπτη και οι κουλούρες, που κάποιες είχαν και ένα κόκκινο αυγό στη μέση, το Μ.Σάββατο, μαζί με τα καλιτσουνάκια.
    Ακριβώς! Τα τσουρεκάκια,μαζί με το βάψιμο των αυγών τη Μ. Πέμπτη, άλλο είδος όμως απ το μαλακό αθηναϊκό μεγάλο τσουρέκι που στην Ιεράπετρα τα λένε γαλατερά, καθώς ζυμώνονται μόνο με γάλα. Τσουρεκάκια είναι μικρά μπισκοτοειδή,τραγανιστά. Τα αυγοκούλουρα το Μ.Σάββατο, όπως και τα καλιτσούνια- γιαμ γιαμ- υποψιάζομαι για να προλάβουν μέχρι την Κυριακή! 🙂
    Για τα καλιτσούνια να διακρίνουμε ότι από Ηράκλειο και δώθε,ανατολικά, είναι τα και λυχναράκια λεγόμενα. Στα Χανιά λένε μυζηθροκαλίτσουνα ,χορτοκαλίτσουνα κλπ τις αντίστοιχες πιτούλες . Όλα νόστιμα και καλά εννοείται.
    Ο πατέρας μου έκανε σούβλες από σκίνο ή χαρουπιά που δεν καίγονταν εύκολα. Ξεφλούδιζε πρώτα εντελώς τη βέργα- το γράφω κι αυτό μην έρθει κανενός να το μιμηθεί καμιά φορά και χάσει το κρέας 🙂

  247. ΓΤ said

    @242β

    Πραλινάρω κάτω από την Πύλη του Αγίου Ιακώβου. Εβίβα, Εφούλα 🙂 \_/

  248. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    244 Aνατριχιαστικά όμορφο. Σπαρακτικό στη συγκυρία! Ο σπουδαίος Γκουτούζο με μελαγχόλησε.

    247 Σωραίος! κομπλέ! 🙂

  249. Ο σοφός Ιούλιος Αύγουστος Σεπτέμβριος Καίσαρ είχε πει στον Βρούτο να μην πίνει μπίρα και να μην μπαίνει σε λεωφορεία. Πολλά σωστή συμβουλή μου την επανέλαβε ένας μπάρμπας μου κοσμογυρισμένος. Ο σοφός Τζούλιους κατακτούσε μόνο χώρες που μπορούσε να φυτέψει αμπέλια και ήξερε πως η μπίρα πίνεται ζεστή σε κρύα κλίματα. Ο άμυαλος Οθων όταν του δώσανε μια γκαρσονιέρα στην Ελλάδα έφερε μαζί του και μερικούς Βα(ρ)βαρούς με τις συνήθειές τους κι αργότερα στο Κολωνάκι κάποιος fix-άρισε ένα εργοστάσιο γιατί η κατοικοεδρεύουσα εκεί καμαρίλα της αυλής υιοθετούσε τα εισαγόμενα ήθη. Ο (πάντοτε) περίεργος λαουτζίκος ζητώντας ένα ψίχουλο κοινωνικής δόξας δοκίμασε το ζουμί με τις φουσκάλες και μπλιάχ. Ο Κίτσος όμως από τα τουρκοβούνια πριν το πιεί, το είχε βάλει στην σπηλιά την δροσερή με τα τυριά και τα σταμνιά και τόβρε δροσερό κι έτσι από στόμα σε στόμα το μάθανε και το πίνανε σαν δροσερό το καλοκαίρι, ήταν και κείνη η διαφήμιση πούλεγε πως κάνει καλό (σ’ αυτόν που την πουλάει).
    Οι Ιρλανδοί- σοφός λαός κι αυτοί- την πίνουνε μισή-μισή με γκαζόζα και ξεδιψάει καλύτερα.

    Υ.Γ. Τώρα με την καραντίνα,μπαίνω και σε λεωφορείο, χεσμένοι οι νεοέλληνες το αποφεύγουν μήπως έχει κορωνοϊό ο οδηγός και το χρησιμοποιώ σαν δωρεάν ταξί. Εχουν αποκλείσει με μια αλυσίδα το πλησίασμα στον οδηγό σε απόσταση βολής φταρνίσματος ή βήχα και η μπροστινή πόρτα δεν λειτουργεί σε πείσμα μιας κοπελιάς που στο μεγάφωνο επιμένει πως οι επιβάτες εισέρχονται στο λεωφορείο μόνο από την μπροστινή πόρτα . Φαίνεται πίνει μπίρα !

  250. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα!

    223: Εφη, 🙂 είπα κι εγώ, με σαλέπι στολίζουν; 😋
    228: Μαρία, Νορβηγικό είναι 🙂 => Skøël Elikikü
    249: Που πάς ρε Γιώργο πρωινιάτικα με το Λωφορείο;😎

  251. # 250

    Δεν πάω, Γιάννη’μ…έρχομαι !! 🙂 🙂

  252. Γιάννης Ιατρού said

    Α, κατάλαβα, θά είχες αποκλειστεί σε κανένα επιτάφιο χθες…, μαζί με κανένα Λάμπρο, σας ξέρω ΄γω τι κουμάσια είστε!
    (ρε συ, πήγες πρωινιάτικα στα ΚΤΕΛ να παραλάβεις τ΄αρνί απ΄το χωργιό; 🙂 🙂 )

  253. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    250 – Αποδεικνύει πως το μέτρο, μένουμε μέσα, της (απο) φασιστικής «κυβέρνησης» είναι ηλίθιο και φασιστικό και σαν γνήσιος παοκτσής, βγαίνει για να διασπείρει στο Μαρινακιστάν😂 την νέα και πολύ πιο φονική επιδημία, Π.Α.Ε ΠΑΟΚ Σαββίδης & Ιός.😂

    Ευτυχώς για τον λαό έχει βρεθεί εμβόλιο και χορηγείται ΔΩΡΕΑΝ (μετά από ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ δήλωση μετανοίας) με την μέθοδο «θεία κοινωνία» με το ΙΕΡΟ κουταλάκι που κοινώνησε για τελευταία φορά ο τελευταίος Αυτοκράτωρ, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, από Οriginal ιατρικά κλιμάκια στη Ν.Φιλαδέλφεια, είναι το γνωστό πλέον ΑΕΚ θρησκεία Αγία Σοφία..😂

    Υπάρχουν και φιλάνθρωποι σ’ αυτόν τον κόσμο, υπάρχουν και ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΙ.😂

    Υ.Γ – Διάφορες φήμες πως πολλοί πολίτες, μετά τον εμβολιασμό μαρμαρώνουν, είναι προπαγανδιστικές και αντιεπιστημονικές και διαδίδονται από τα γνωστά ΜΜΑ που ξέρουμε από ποιούς ελέγχονται.😂
    Εμβολιασθείτε άφοβα, στην χειρότερη περίπτωση, θα γίνεται Καρυάτιδες.😂

    Καλημέρα

  254. Myriolis said

    Καλημέρα!
    246 Έφη, ναι τα τσουρεκάκια τραγανά, όπως λέει κι ο Νικοκύρης, αντιστοιχούν στα αθηναϊκά πασχαλινά κουλουράκια.
    Προσωπικά όταν λέω καλιτσουνάκια, σχεδόν πάντα, εννοώ τα λυχναράκια.
    «υποψιάζομαι για να προλάβουν μέχρι την Κυριακή! » χαχά! δεν τολμούσαμε πάντως μικροί να τα αγγίξομε πριν την ανάσταση, ούτε και τα αυγά βέβαια, έπεφτε άγρια νηστεία, κι έτσι μετά την ανάσταση τρέχαμε σ’ αυτά!
    Κι η σούβλα, καλά λες, πάντα ξεφλουδισμένη, τόσο για το κοκορέτσι (μενούζα) που κι αυτό στο φούρνο γινόταν, όσο και για το αντικριστό.

  255. Γιάννης Ιατρού said

    Πρωί-πρωί πρέπει να είχε πολύ δυνατό ήλιο εκεί στον Γέρακα…
    Καλημέρα Λαμπρούκο, ηρέμησε!

  256. sarant said

    Kαλημέρα και από εδώ!

    228 Ασφαλώς!

    229 Από κακοσκανάρισμα πρέπει να είναι.

    244-5 Ωραίο!

  257. Αγγελος said

    Το ´χουμε ξαναπεί, ας το ξαναπούμε: με τον παραδοσιακό υπολογισμό, που επινοήθηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ.από τον Σκύθη μοναχό Διονύσιο το Μικρό, το Πάσχα πέφτει πάντοτε μεταξύ 22 Μαρτίου και 25 Απριλίου ΜΕ ΤΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.
    Το Ιουλιανό ημερολόγιο υστερεί έναντι του Γρηγοριανού 13 ημέρες τον 20ό και 21ο αιώνα, 14 τον 22ο, 15 τον 23ο, 16 τον 24ο και τον 25ο κ.ο.κ. Συνεπώς, τα όρια διακύμανσης της ημερομηνίας του Πάσχα, υπολογισμένης με τον παραδοσιακό τρόπο αλλά εκφρασμένες με το γρηγοριανό ημερολόγιο, είναι 4/4-8/5 τον 20ο και 21ο αιώνα, 5/4-9/5 τον 22ο, 6/4-10/5 τον 23ο κ.ο.κ. Ανώτατο όριο δεν υπάρχει, και αν δεν αλλάξουν μέθοδο υπολογισμού οι Ανατολικές Εκκλησίες (Ορθόδοξες, Αρμένικη, Κοπτική κλπ.) και δεν επέλθει η συντέλεια του κόσμου, θα έρθει εποχή που το Πάσχα θα πέφτει καλοκαίρι ή και φθινόπωρο.
    Το Πάσχα των Δυτικών πέφτει πάντα μεταξύ 22 Μαρτίου και 25 Απριλίου ΜΕ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

  258. ΣΠ said

    257
    Δηλαδή, Άγγελε, θεωρητικά μπορεί κάποτε να συμβεί να συμπέσει το Πάσχα με τα Χριστούγεννα. Και για να το τραβήξουμε λίγο ακόμα, να υπάρξει χρονιά χωρίς Πάσχα ή χρονιά με δύο Πάσχα.

  259. Pedis said

    Κύριοι, λίγο περισσότερο θετικό πνεύμα για το μέλλον …

  260. Αγγελος said

    (258) Ναι, αλλά σε πολλές χιλιάδες χρόνια. Ελπίζω πως άμα φτάσει να συμπίπτει με το θερισμό ή με τα μπάνια του λαού, θα διορθώσουν και οι Ανατολικές Εκκλησίες το ημερολόγιό τους…
    Και τώρα βέβαια ανατρέπεται η παραδοσιακή τάξη του εκκλησιαστικού ημερολογίου. Όλοι ξέρουν ότι συχνά η γιορτή του Αγ. Γεωργίου αναβάλλεται για τη Δευτέρα του Πάσχα, αλλά υπάρχει και μια νηστεία (των Αγίων Αποστόλων), που κανείς δεν την ξέρει αν δεν είναι πολύ της εκκλησίας αλλά που δεν έχει επισήμως καταργηθεί, η οποία εκτείνεται από την Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγ. Πάντων (57 μερες μετά το Πάσχα) και λήγει στις 29 Ιουνίου, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να διαρκεί… 0 ημέρες! Σ’αυτό το σημείο (και μόνο) έχουν δίκιο οι παλιοημερολόγίτες…

  261. avn013 said

    Θα μπορούσε η ομηρική οβελός να εϊναι πρπάτορας της κυπριακής βίλλας (http://www.digitalcyprus.eu/w/Βίλλα) ή «πάει μακριά η βαλίτσα»;

  262. sarant said

    258-260 Kάπου είδα ότι το έτος… 38000 (ή κάτι τέτοιο, πάντως μακρινό, δύσκολα θα το προλάβουμε) το Πάσχα πέφτει 24/12

    261 Δυσκολο μου φαίνεται: τονισμένο φωνήεν, διπλό λ

  263. dryhammer said

    Τότε που θα γιορτάζουμε για 7 μήνες την κινέζικη πρωτοχρονιά (Λ.Λουκ στην τσάινατάουν)

  264. Μιας και πιάσατε τα πασχαλινά και μιας και έγινε κουβέντα για φούρνους μου ξυπνήσατε αναμνήσεις απ’ τα παλιά. Κι είπα να γράψω γι’ αυτούς που θυμάμαι. Κι αμ’ έπος, αμ’ έργον.

    https://gevseis.blogspot.com/2020/04/fournoi.html

  265. Μαρία said

    264
    kül βλέπω οτι στα τούρκικα σημαίνει στάχτη, δηλ. τα κιουλχάνια, που γράφεις, ήταν σταχτοχανεία 🙂
    Στο μαχαλά όπου έζησα μέχρι και τα οχτώ μου τέτοια δεν είχαμε. Δικό της φούρνο είχε μόνο μια γειτόνισσα. Οι υπόλοιποι πήγαιναν τα ταψιά ή τις πινακωτές στο φούρνο του Τόλη, που ήταν και τόπος γυναικοσυνάντησης.

  266. sarant said

    264 Ωραιος. Στην Κάζα!

  267. Ζγκυργιολεξία κιουλχάν ήταν/είναι η εστία του χαμάμ, εκεί που ανάβει η φωτιά για το ζεστό νερό.
    https://www.luggat.com/k%C3%BClhan/1/1
    Από κει και ο κιουλάμπεης, ο αρχηγός της αγέλης αλανιών που κουρνιάζανε στη ζέστη του χαμάμ. Κάπου τάχει ο Πετρόπουλος μαζεμένα, είχα βρει και παλιότερα κάτι σχετικά λυγξ αλλά έλεος, βαργέμαι τώρα.

  268. Ο Νισανιάν το ετυμολογεί από τα φαρσί gul han = πίσω δωμάτιο.
    https://www.nisanyansozluk.com/?k=k%C3%BClhanbeyi

  269. Μανούσος said

    Κρανίου τόπος ὁ Γολγοθᾶς, διότι ἐκεῖ ὑποτίθεται ὅτι εἶχε ταφεῖ ὁ Ἀδᾶμ. Κάθε μεταβυζαντινὴ εἰκόνα τῆς Σταυρώσεως ἔχει στὴν βάση τοῦ Σταυροῦ, ἕνα σπήλαιο μὲ ἕνα κρανίο. καὶ συχνά ἀναγράφεται τὸ ὄνομα τοῦ Ἀδάμ. Πολλὲς μεσαιωνικὲς βυζαντινὲς δὲν τὸ ἔχουν.
    Ὁ Γολιάθ καμμία σχέση.

  270. 269 https://biblehub.com/hebrew/1538.htm

  271. 257 Δεν παίρνεις υπόψη σου τον κύκλο του Μέτωνα που μετακομίζει το Πάσχα κατά μια βδομάδα ή και παραπάνω. Γιατί αλλιώς, γιατί φέτος να είχαμε διαφορετική Κυριακή το Πάσχα από τους δυτικούς (καθολικούς και προτεστάντες). Γιατί ενώ η πανσέληνος έλαμπε πάν’ απ’ τα κεφάλια μας την Τετάρτη 8 του μήνα, η ορθόδοξη εκκλησία που δεν κοιτάει τον ουρανό αλλά το τι προβλέψεις έκανε ο Μέτωνας τότε, λέει όχι, δεν έχουμε ακόμα πανσέληνο άρα στις 12 του μήνα δεν έχουμε Πάσχα!!!

  272. ΣΠ said

    271
    Αυτό ακριβώς λέει. Πιο αναλυτικά στο λινκ του #157.

  273. Ωραία. Έμαθα και τι σημαίνει (ή μάλλον τι σήμαινε) το κιουλχάν. Ναι, στο φούρνο τον μεγάλο της παραγωγής, είχε μια τρύπα στη μέση, όπως γράφω, κι από κει έβγαινε η φωτιά (μ’ αποτέλεσμα να περιορίζεται η ανάγκη για πάνισμα αφού πέρναγαν λίγες καύτρες μόνο), παρόμοιο με την τρύπα για το ζέσταμα του νερού στα χαμάμια.

    272 Δίκιο αλλά δεν έφτασα μέχρι το λινκ στο 157 (μιας και ήξερα τις διαδικασίες 🙂 ) και στο 257 όπως το γράφει δεν φαίνεται…

  274. Αν ενδιάφερεστε για τον κιουλάμπεη και τα κιουλχάν: https://dytistonniptiron.wordpress.com/2010/11/17/kulhanbey/

  275. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Τσοκ τεσεκιούρ εντίγιορουζ Λαβαμπό Νταλγκιτζή Εφέντη 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: