Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Όπου Γιώργος και μάλαμα

Posted by sarant στο 23 Απριλίου, 2020


Σήμερα γιορτάζει η μισή Ελλάδα, που λέει ο λόγος ή, τέλος πάντων, γιορτάζουν οι Γιώργηδες και οι Γεωργίες. Η γιορτή τους είναι ημικινητή, αφού συχνά πέφτει πριν από το Πάσχα, κι έτσι μετατίθεται, φέτος όμως τυχαίνει να γιορτάζεται στη μέρα της.

Μαύρη γιορτή, θα πείτε, εν μέσω πανδημίας -πώς να δεχτείς φίλους στο σπίτι τον καιρό του εγκλεισμού και της κοινωνικής αποστασιοποίησης; Ναι, δεν είναι το ίδιο, αλλά το ιστολόγιο θα προσπαθήσει να δώσει ένα ελάχιστο εορταστικό χρώμα στη μέρα, αφιερώνοντας το σημερινό άρθρο σε όσους και όσες γιορτάζουν. Βέβαια, το άρθρο δεν είναι καινούργιο, αλλά έχουν περάσει έξι χρόνια από την πρώτη του δημοσίευση, οπότε υπάρχει ελπίδα να μην το έχετε διαβάσει ή να μην το καλοθυμάστε. Επιπλέον, προσθέτω και αλλάζω κάποια πράγματα.

Ο Γιώργος είναι το συχνότερο ελληνικό αντρικό όνομα, με σαφή διαφορά από τα επόμενα (Δημήτρης, Κώστας και Γιάννης, πολύ κοντά το ένα στο άλλο) ενώ η Γεωργία βρίσκεται στην 5η θέση των γυναικείων. Το όνομα Γεώργιος, όπως είναι στην επίσημη μορφή του, ετυμολογείται από τον γεωργό, πιθανώς από τον Δία Γεωργό, αφού ο «Ζευς Γεωργός» λατρευόταν στην αρχαία Αθήνα. Όπως μας είχε πληροφορήσει στα σχόλια της πρώτης δημοσίευσης ο φίλος μας ο Π2, το όνομα Γεώργιος δεν εμφανίζεται στην κλασική αρχαιότητα ούτε στις επιγραφές. Από τα κείμενα που έψαξα, νομίζω ότι πρώτη φορά βρίσκουμε το όνομα Γεώργιος στον Αίλιο Ηρωδιανό, τον 2ο αιώνα μΧ, όπου αναφέρει τα ονόματα Γεώργιος, Δημήτριος, Αμμώνιος σαν παραδείγματα της γραφής σε -ιος. Περίπου τότε εμφανίζεται και στις επιγραφές.

Πάντως, τη μεγάλη του διάδοση το όνομα τη γνώρισε επί χριστιανισμού, από τον άγιο Γεώργιο τον μεγαλομάρτυρα ή τροπαιοφόρο, που ήταν στρατιωτικός με μεγάλες διακρίσεις στον ρωμαϊκό στρατό, και που μαρτύρησε στον διωγμό του Διοκλητιανού το έτος 303. Ως στρατιωτικός άγιος, ο Άγιος Γεώργιος έγινε δημοφιλέστατος και τ’ όνομά του συνδέθηκε με πολλές παραδόσεις, από τις οποίες η γνωστότερη τον θέλει να φονεύει τον δράκο, άθλος που παριστάνεται σε πάρα πολλές εικόνες του (Δείτε κι εδώ μια γελοιογραφία του Μποστ, που την παρουσιάσαμε πριν από χρόνια, και η οποία εμπνέεται από αυτή την παράδοση). Ο δράκος αυτός, σύμφωνα με μια εκδοχή της παράδοσης, είχε κάνει τη φωλιά του σε μια πηγή και δεν άφηνε τους κατοίκους της πόλης να πάρουν νερό, παρά μόνο αν του έδιναν να φάει κάποιον κάτοικο της πόλης, που τον όριζαν με κληρο. Μια φορά ο κλήρος έπεσε στη βασιλοπούλα, αλλά κατά σύμπτωση έτυχε να περνάει από τα μέρη τους ο Άγιος Γεώργιος, που σκότωσε το θηρίο (αφού πρώτα του έδειξε το σήμα του σταυρού) και έσωσε τη βασιλοπούλα, και ζήσαν όλοι καλά κι εμείς καλύτερα.

Ο άγιος Γεώργιος ήταν δημοφιλέστερος στα ανατολικά εδάφη της χριστιανοσύνης, Συρία ας πούμε και Γεωργία, μέχρι που με τις σταυροφορίες μεταφέρθηκε η λατρεία του και στη Δύση κι άρχισαν να εμφανίζονται ευγενείς και βασιλιάδες με το όνομα αυτό -από τότε χρονολογείται και η ιαχή «by George!», αρχικά των Άγγλων ιπποτών, που επικαλούνταν τη βοήθεια του Αγίου Γεωργίου. Μια πολύ περίεργη σύμπτωση είναι η μεγάλη λατρεία των Γεωργιανών στο όνομα Γεώργιος, αφού έχουν τον ΑηΓιώργη στον θυρεό της χώρας να σκοτώνει τον δράκο, ενώ και τον καιρό της μεγάλης δόξας του βασιλείου της Γεωργίας οι βασιλιάδες τους είχαν το όνομα Γεώργιος -οχτώ τον αριθμό. Και λέω ότι είναι περίεργη η σύμπτωση, διότι όπως έχουμε πει κατά καιρούς (αλλά όχι σε ειδικό άρθρο), οι Γεωργιανοί δεν λέγονται έτσι στη γλώσσα τους, ούτε ονομάζουν έτσι τη χώρα τους. Οι ίδιοι λέγονται Καρτβέλοι και τη χώρα τους την αποκαλούν Σακαρτβέλο (χώρα των Καρτβέλων). Το όνομα «Γεωργία/Γεωργιανός» με το οποίο τους γνωρίζουμε όλοι οι δυτικότεροι είναι εξώνυμο που ανάγεται σε μια περσοαραβική λέξη (gurg) με την οποία τους ονόμαζαν οι Πέρσες. Βέβαια, πολύ νωρίς, επειδή ήταν γνωστή η λατρεία των Γεωργιανών προς τον άγιο Γεώργιο, παρετυμολογήθηκε το όνομά τους και το όνομα της χώρας τους έτσι που να συνδέεται με τον Γεώργιο.

Η άλλη Γεωργία του χάρτη, η αμερικάνικη πολιτεία, δεν έχει κανένα μυστήριο: ονομάστηκε έτσι προς τιμή του βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιο τον Β’, το 1732. Στους Άγγλους βασιλιάδες θα επιστρέψω σε λίγο, αλλά προς το παρόν να αναφέρω ότι στη βυζαντινή αυτοκρατορία δεν άκμασε και πολύ το όνομα Γεώργιος. Υπάρχουν βέβαια αρκετοί συγγραφείς με το όνομα αυτό (ο Μοναχός, ο Πισίδης, ο Ακροπολίτης) αλλά κανείς αυτοκράτορας και μόνο δύο πατριάρχες -αν και κάποιος θα μπορούσε να επισημάνει τον «παραλίγο» αυτοκράτορα, τον γιγαντόσωμο στρατηγό Γεώργιο Μανιάκη, που διεκδίκησε τον θρόνο από τον Κωνσταντίνο Μονομάχο -μάλιστα, πρόσκαιρα τον είχαν ανακηρύξει αυτοκράτορα οι Βάραγγοι στρατιώτες του που τον αποκαλούσαν «Gyrgyr», αλλά ενώ ο στρατός του Μανιάκη κατανίκησε τα αυτοκρατορικά στρατεύματα στην Αμφίπολη, κατά την καταδίωξη των νικημένων σκοτώθηκε κατά τύχη ο Μανιάκης, κι έτσι έμεινε το στράτευμά του ακέφαλο και διαλύθηκε. Λίγο αργότερα έμεινε και το πτώμα του Μανιάκη ακέφαλο, γιατί του έκοψαν το κεφάλι για να κοσμήσει τον άδοξο θρίαμβο του ηττημένου νικητή. Αλλά πλατειάζω.

Έλεγα λοιπόν πως δεν είχαμε Γιώργηδες αυτοκράτορες στο Βυζάντιο, ενώ οι Γεώργιοι που βασίλεψαν στο νεοελληνικό κράτος ήρθαν βέβαια εισαγόμενοι από τη Δανία. (Μάλιστα, ο Γεώργιος ο Α’ είχε βαφτιστεί Χριστιανός – Γουλιέλμος – Φερδινάνδος – Αδόλφος – Γέωργιος και πριν έρθει τον φώναζαν Γουλιέλμο, αλλά όταν ήρθε στην Ελλάδα υιοθέτησε το μοναδικό από τα 5 ονόματά του που ήταν συχνό στη χώρα). Ίσως αυτό να εξηγεί ότι τα σημερινά πιτσιρίκια που έχουν το συχνότατο αυτό όνομα εξακολουθούν να τα φωνάζουν «Γιώργο» και «Γιωργάκη» οι μανάδες τους, δεν τις έχει δηλαδή πιάσει η αυτοκρατορική παράνοια που έχει προκαλέσει τα ρεζιλίκια με τους τρίχρονους Κωνσταντίνους και τους πεντάχρονους Αλέξανδρους.

Ωστόσο, το όνομα Γιώργος έχει αρκετές λαϊκές παραλλαγές. Καταρχάς, Γιώργης και Γιωργής, που ίσως παλιότερα να ήταν οι κυρίαρχες. Μετά, Γεωργάκης (όπως ο Ολύμπιος), Γιωργάκης και Γιωργούλας (όπως ο Μπέικος) και Γιωργούσης, αλλά και Γώγος. Πιο σπάνιες: Γάκης, Γάκιας, Γούσιας, Γούλας, Γκόγκος, Τζώτζης και Τζώτζος, αλλά και Λιόλιος, όπως και οι νησιώτικες Τζώρτζης και Ζωρζής, καθώς και τα Γιώρης και Γιωρίκας.

Παλιότερα, ακούγονταν κι αυτές οι παραλλαγές. «Ήμουνα μικρό παιδάκι, μ’ έλεγε ο πατέρας Γάκη» θυμάται ο Γιώργος Κοτζιούλας, ο οποίος είχε επίσης κάποτε χρησιμοποιήσει το ψευδώνυμο Γούλας Μπούκουρης, αλλά σήμερα ως επώνυμα κυρίως διασώζονται. Περιμένω να εμπλουτίσετε τον κατάλογο με άλλες τοπικές παραλλαγές του ονόματος. Η Γεωργία έχει τη Γωγώ και τη Γιούλα/Γιόλα και τη Γίτσα που δεν πρέπει να ακούγεται πια, ενώ ακούγεται πάντοτε η Ζέτα και τα πιο μοντέρνα.

Παρόλο που είναι το συχνότερο όνομα, ο Γιώργος έχει ελάχιστη παρουσία σε παροιμίες και εκφράσεις -ενώ ο λιγότερο συχνός Γιάννης έχει δεκάδες παροιμίες για πάρτη του. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο Ιστορικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής (αυτό που σταμάτησε στο λ. δαχτυλωτός), το λήμμα «Γιάννης» πιάνει δυο σελίδες ενώ το λήμμα «Γιώργος» δεν υπάρχει καν. Η μόνη γνωστή παροιμία με Γιώργηδες είναι το «Όπου Γιώργος και μάλαμα», που μάλιστα έχω την εντύπωση πως είναι νεοφανής, γεννημένη από το τραγούδι του Μητσάκη, ενώ δεν είναι τιμητική η άλλη παροιμία «Είπαν το παιδί σου Γιώργη; Ξαναβάφτισέ το». Υπάρχουν βέβαια παροιμίες με τον Άϊ Γιώργη, στον οποίο η λαϊκή θυμοσοφία ανάθεσε τον ρόλο που έπαιζε η Αθηνά στο αρχαίο ρητό: Άϊ Γεώργη βούθα μου! Σείε και συ τον πόδα σου, σε μια ροδίτικη παραλλαγή από τον Πολίτη. Επίσης, έχουμε και ημερολογιακές παροιμίες, π.χ. Από τ’Άϊ Γιωργιού και πέρα, δος του φουστανιού σου αέρα (δηλ. ελαφραίνει το ντύσιμο) ή «Από τ’ Άϊ Νικήτα κοίτα, από τ’ Άϊ Γιωργιού ξεκοίτα», δηλ. μπορείς να κοιμάσαι έξω από του Αγίου Γεωργίου ίσαμε του Άϊ Νικήτα, που πέφτει 15 Σεπτεμβρίου -βέβαια οι ημερολογιακές παροιμίες αναφέρονται στο παλιό ημερολόγιο. Υπάρχει και μια παροιμιακή φράση με το όνομα Γεωργία ή παραλλαγή του, αλλά δεν την αναφέρω τώρα διότι θέλω να τη βάλω σε ξεχωριστό άρθρο.

Πάμπολλα όμως είναι τα τραγούδια με Γιώργους. Καταρχάς, έχουμε το «Οπου Γιώργος και μάλαμα» του Γιώργου Μητσάκη, που μας έδωσε τον τίτλο του άρθρου:

Ο Μητσάκης έχει δώσει και το θαυμάσιο «Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου» (εδώ σε άλλη εκτέλεση, από τον Γούναρη). Να αναφέρουμε ακόμα το «Έμπαινε Γιώργο έμπαινε» με τον Γιάννη Ντουνιά και το «Με λένε Γιώργο» (που εδώ το λέει ο Γιώργος Μαζωνάκης). Υπάρχει και η Κυρα Γιώργαινα που είπε ο Καλατζής. Περιμένω συμπληρώσεις, ιδίως με νεότερα γιουτουμπάκια, να μη μας πούνε και παλιομοδίτες.

Από την άλλη, κι ας μας πουν παλιομοδίτες, θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε τον Μπαρμπαγιώργο, τον μπάρμπα του Καραγκιόζη.

Από ταινίες, θα αναφέρω την ελληνική «Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται» με τον Παπαγιαννόπουλο (η τελευταία ταινία της Φίνος Φιλμ, διασκευή του θεατρικού έργου του Σπύρου Μελά), αλλά και την αγγλική «Η τρέλα του βασιλιά Γεωργίου» (The Madness of King George) που έχει μια πολύ γουστόζικη ιστορία, αν και μπορεί να είναι μπεντροβάτη Η ταινία αφηγείται πώς βουλιάζει στην τρέλα ο βασιλιάς Γεώργιος ο Γ΄ για τον οποίο έχει γράψει τσουχτερούς στίχους ο Σέλεϊ (an old, mad, blind, despised, and dying king) και βασίζεται στο θεατρικό έργο The Madness of King George ΙΙΙ. Λένε λοιπόν πως όταν γυρίστηκε και ήταν έτοιμη προς διανομή, ο διανομέας επέμενε ότι στις ΗΠΑ δεν θα έπιανε τέτοιος τίτλος διότι το νοήμον κοινό θα έβλεπε το ΙΙΙ και θα νόμιζαν ότι είναι η τρίτη ταινία της σειράς και δεν θα πήγαιναν να τη δουν αφού είχαν χάσει τις άλλες δύο! Αλλά αυτό μπορεί να είναι μύθος.

Κλείνοντας το… γεωργικό αυτό άρθρο, το ιστολόγιο εύχεται ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλες τις Γεωργίες και σε όλους τους Γιώργηδες, συχνούς ή περιστασιακούς επισκέπτες του ιστολογίου, στον φίλο μας τον Τζι, στον Γιώργο τον Κατσέα, τον Γιώργο Μπαλόγλου, τον Γιώργο Μπαρτζούδη, τον Γιώργο Μ. και σε όλους εκείνους και εκείνες που γιορτάζουν αλλά χρησιμοποιούν ψευδώνυμο!

298 Σχόλια to “Όπου Γιώργος και μάλαμα”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Α, του Αί Γιώργη σήμερα και νόμιζα ότι είναι της Αγίας Γιόλας όιταν είδα στο ΦΒ της μουρλής ότι γιορτάζει σήμερα

    \

  2. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα και Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες και εορτάζουσες.

    Και η καλή ταινία «Ο λόγος του βασιλιά» με τους καλούς ηθοποιούς Κόλιν Φέρυ και Τζέφρι Ρας σε Γεώργιο (VI) αναφέρεται.

  3. spiral architect 🇰🇵 said

    *Φερθ

  4. Αὐγουστῖνος said

    Χρόνια πολλὰ καὶ ἀπὸ Ρόδο πρὸς τοὺς ἑορτάζοντες τοῦ ἱστολογίου, ἰδιαιτέρως στὸν συμπαοκτζῆ Τζῆ!

  5. Γιάννης Ιατρού said

    Τα είπα στο χθεσινό, https://sarantakos.wordpress.com/2020/04/22/tetartoskosmos/#comment-648173 αλλά τα επαναλαμβάνω κι από εδώ, να τα ‘χουμε όλα μαζί τα συχαρίκια 🙂 , μιας κι όπως παρατήρησε κι η ληξιαρχίνα μας οι Γιώργηδες είναι πιό πολλοί κι απ΄τους Γιάννηδες 🙂

  6. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά και καλά στους Γιώργηδες!
    Σκόιλ!
    (σκανδαλιναβικός χαιρετισμός)

  7. P. Carelos said

    Το όνομα Γεωργιος αναφέρει και ο Διόδωρος ο Σικελιώ
    της, ο οποίος είναι λίγο αρχαιότερος του Αιλίου….

  8. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και χρόνια πολλά στους Γιώργηδες και τις Γεωργίες!

  9. Γς said

    1:

    >Γιόλα

    Μνήμες των 50’ς [τα παλιά τα θυμάμαι, τα τωρινά ξεχνάω]

    «Γιόλα, Φαβιόλα» τραγούδαγε με μπρίο το νιάνιαρο η ξαδερφούλα μου κι ας την διόρθωνα:

    «Νο λάβ, μπατ γιορ λάβ»

  10. Ευχαριστώ όσους ευχήθηκαν και όσους θα ευχηθούν αργότερα !

    Χρόνια πολλά στους/ις συνονόματους/ες

    Από τα ιταλικά έχουμε Τζίνους και Τζίνες και από τα ισπανικά Χίτους και Χίτες (!)

  11. Γς said

    Καλά μωρέ

  12. Γς said

    10:

    >Ευχαριστώ όσους ευχήθηκαν και όσους θα ευχηθούν αργότερα !

    Αργότερα, αργότερα. Πλακώσανε δυο κότερα

  13. dryhammer said

    Κερνάμε
    για όλα τα γούστα αλλά …ξεροσφύρια

    και δια τους ρέκτες

  14. LandS said

    Να μας ζήσουν οι Γιώργηδες και οι λοιποί Παοκτζήδες.

  15. atheofobos said

    Αποτελεί και τον εθνικό ύμνο της ομώνυμης πολιτείας.

  16. # 13

    Μέσα στα Σούρμενα…

    Εχω περίπτερο στα Σούρμενα δικό του, έχω και κτήμα πατρικό στην Λειβαδιά…

    ωραία χρόνια…

  17. το βίδδεο ξέχασα

  18. Γς said

    13:

    >και δια τους ρέκτες, τέσσερα ποτά κέρασμα στο στριπτιζάδικο Princess

    [το σερβίρισμα είναι που μετράει]

  19. Καλημέρα κι από μένα. Χρόνια πολλά και καλά για όλους τους Γιώργηδες και τις τυχόν Γιωργίες τους ιστολογίου με τις όποιες παραλλαγές.
    Να σημειώσω πως δεν γιορτάζει η κάθε Γιούλη σήμερα, υπάρχει π.χ. κάποια που γιορτάζει αύριο 🙂 Ούτε η κάθε Ζέτα, αυτά τα παράγωγα τα βγάζεις απ’ όπου γουστάρεις. Επίσης πως Αλέξανδροι και Κωνσταντίνοι (και Ιωάννηδες, μην ξεχνιόμαστε) δεν είναι μόνο πεντάχρονα αλλά ξέρω και τουλάχιστον τριαντάχρονα, εκείνο που δεν συνήθισα ακόμα είναι οι δυο δεκατριάχρονοι Μιχαήλ που έχω! Βέβαια, η ανόρθωση των ονομάτων μερικές φορές έχει να κάνει με την επιθυμία διαφοροποίησης από τον παππού ή τη γιαγιά που οι περιστάσεις επιβάλαν να δοθεί το όνομα αλλά σαμποτάρεται στην πράξη (και με τον νόμο 🙂 ).
    Διαφορετική περίπτωση η δική μου Ειρήνη που μπορεί κάποιες φορές να χρησιμοποιώ κάποιο υποκοριστικό, όμως Ειρήνη είναι πάντα μιας και το όνομα είχε επιλεχθεί με βάση την ειρήνη του κόσμου κι όχι με κάποια από τις αγίες…

  20. LandS said

    Ιδού το άσπρο άλογο του Άη Γιώργη και λίγο πάρα πέρα το λοφάκι που ο Άγιος σκότωσε τον Δράκο. Στο Όξφορντσάιρ μαθές.

    https://www.english-heritage.org.uk/visit/places/uffington-castle-white-horse-and-dragon-hill/history/

  21. Λοζετσινός said

    Καλημέρα
    Υπάρχει και ο δικός μας Άγιος
    Ο Άγιος Γεώργιος ο εν Ιωαννίνοις προστάτης της Προεδρικής Φρουράς (ο δικός μας Άγιος είναι φουστανελάς)

    Ανήμερα της εορτής του αγίου Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις του νεομάρτυρος, στις 17 Ιανουαρίου,2018 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος παρέστη στην τελετή ανακηρύξεως του Αγίου Γεωργίου εξ Ιωαννίνων «του Φουστανελά», σε Προστάτη Άγιο της Προεδρικής Φρουράς, στο στρατόπεδο της Προεδρικής Φρουράς στην οδό Ηρώδου Αττικού.

  22. LandS said

    19 Υπάρχει και Ιωάννης-Φοίβος

  23. dryhammer said

    Οι εν Χίω τσοπάνηδες, κανόνιζαν τη μεταφορά του κοπαδιού από και προς τα χειμαδιά με βάση τους άγιους Γιώργηδες. Στις 23 Απρίλη ήταν «του όξω κρεβαττά» όταν πήγαιναν στα θερινά βοσκοτόπια (και κοιμόταν έξω) και στις 3 Νοέμβρη ήταν «του μέσα κρεβαττά» όταν επέστρεφαν στα χειμαδιά (και κοιμόταν μέσα).

  24. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα καὶ χρόνια πολλὰ στὶς ἑορτάζουσες καὶ στοὺς ἑορτάζοντες. Ἀπὸ τοὺς ἐντὸς ἱστολογίου στὸν Τζή, στὸν Γιῶργο Κατσέα, στὸν Γιῶργο Μπαλόγλου, στὸν Γιῶργο Μπαρτζούδη, στὸν Γιώργο Μ καὶ ἰδιαίτερα στὸν φίλο τὸν Ξεροσφύρη, ποὺ ἀνησύχησε γιὰ τὴν ὀλιγοήμερη ἀπουσία μου ἀπὸ τὸν σχολιασμό.

    Ἔκανα ἀγρανάπαυση, ἤτοι πνευματικὸν ἀποκορωνιασμό· (σίκ, 5 μύρια+) 🙂

  25. sarant said

    23 Ναι, πάντοτε με τους αγίους τα ρύθμιζαν αυτά.

    24 Καλώς τον!

  26. dryhammer said

    24. Ευχαριστώ!
    > Ἔκανα ἀγρανάπαυση, ἤτοι πνευματικὸν ἀποκορωνιασμό

    Τώρα λοιπόν, Vamos Αποκορώνου!

  27. Πάνος με πεζά said

    Χρόνια πολλά στους πάμπολλους εορτάζοντες ! Γιώργος, σημαίνει Ζαμπέτας, σε όλα τα υποκοριστικά !
    «Όταν μου δάκρυζες
    κι όταν μου έκλαιγες
    Γιώργο Γιωργάκη
    και Γιωργάρα μ’ έλεγες…»

    Σπάνιος αλλά όχι ανύπαρτκος και ο Γιωργής, στο τραγούδι, έστω και για λόγους ομοιοκαταληξίας («όταν πεθάνω βρε Γιωργή, όταν σαλπάρω από τη γη…») . Στα λεξιλογικά, λόγω της απλοποίησης μεταξύ α-γ, ο Γιάννης Και ο Γιώργος τρώνε το ενδιάμεσο ήτα, και συνηθως λέμε «Αγιώργης», «Αγιάννης», ενώ δε συμβαίνει το ίδιο π.χ. με τον Αη-Γεράσιμο.
    Tέλος ως γνωστόν, ο Αη-Γιώργης είχε αγοράσει το άλογό του σε άσπρο χρωμα, σε αντίθεση με τον Αη-Δημήτρη, που προτίμησε το «κόκκινο», ενώ ένα από τα ωραία όσο και ριψοκίνδυνα έθιμα στα Μετέωρα, είναι η αναρρίχηση του Αη-Γιώργη του Μαντηλά…

  28. nikiplos said

    Αφόταν οι γυναίκες σταμάτησαν να τις φωνάζουν Κώσταινα, Σταύραινα, Γιώργαινα, Βασίλαινα κλπ. το πολύ καλο τραγούδι κυρα-Γιώργαινα που έκανε και αντίσταση στη χούντα υποτίθεται του Γιάννη Καλατζή, ξεχάστηκε. Μέχρι και στα δικά μου φοιτητικά χρόνια, λέγαμε έτσι τις πρωτόπιαστες φιλενάδες μας, αλλά μόλις αυτές μπήκαν στην παρέα, μας το ξέκοψαν, κι έκτοτε το ξεχάσαμε κι εμείς.

  29. spiridione said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά και από μένα σε όλους τους Γιώργηδες και Γεωργίες.

  30. nikiplos said

    Ο Παππούς μου έλεγε μια παροιμία: «σπίτι που δεν έχει Γιώργη, έχει βόϊδι» αλλά δεν ξέρω αν ήταν δική του ή την είχε ακούσει από κάπου.

  31. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τις ευχές!
    Δεν αναφέρθηκε βλέπω:
    -Μάνα φεύγω.
    -Πού πας, Γιώργη;
    -Να σκοτώσω ένα δράκο.
    -Τη ζακέτα σου να πάρεις!

  32. π2 said

    Χρόνια πολλά στους πολλούς εορτάζοντες.

    7: Δεν το βρίσκω, παρά μόνο στο 40.6, που όμως δεν είναι κείμενο του Διοδώρου αλλά του Τζέτζη (και έχει περιληφθεί στο corpus των αποσπασμάτων του Διοδώρου όπως γίνεται συχνά σε τέτοιες μεταγενέστερες αναφορές), ο οποίος απλώς σημειώνει ποιοι συγγραφείς αναφέρουν την Κλεοπάτρα, μεταξύ των οποίων και ένας Γεώργιος χρονικογράφος (Μέμνηται μὲν Βιργίλιος ταύτης τῆς Κλεοπάτρας, Λουκιανὸς καὶ Γαληνὸς καὶ Πλούταρχος σὺν τούτοις, Διόδωρος, Γεώργιος ὁ χρονικὸς σὺν ἄλλοις.)

  33. Theo said

    Χριστός ανέστη!

    Χρόνια πολλά κι ό,τι καλό επιθυμούν στους Γιώργηδες και τις Γεωργίες του ιστολογίου!

    Μάλλον η μεγάλη τιμή (κι όχι «λατρεία», οι χριστιανοί λατρεύουμε μόνο τον Θεό) που αποδίδεται στον άγιο Γεώργιο στη Γεωργία οφείλεται στην αγία Νίνα, την Καππαδόκισσα, άρα πατριώτισσα του Αγίου, που εκχριστιάνισε τη Γεωργία και ήταν συγγενής του, κατά την παράδοση.

    Και στη Δροσοπηγή (μαστοροχώρι κοντά στη Φλώρινα) συνήθιζαν να φεύγουν για δουλειές (στο Άγιο Όρος, τη Ρουμανία και αλλού) του αγίου Γεωργίου και να επιστρέφουν του αγίου Δημητρίου.

  34. Georgios Bartzoudis said

    Χρόνια Πολλά για κάθε Γεώργιο και κάθε Γεωργία (και για κάθε …γεωργό).
    Λοιπόν: Ιμένα πάππου μ’ μι φώναζι Γιώρ(η) κι Γιρούσ(η) [Τώρα, αν σα πω ότι ζμπόρτζι Μακιδονικά δεν θα μι πιστέψτη, αλλά …ας του πάρ(ει) του πουτάμ(ι), χρουνιάρα μέρα σίμιρα!].
    Είχα κι ένα θειό που τουν φώναζαν Τζιώτζη, όπως κι έναν ξάδιρφου. Τη μανιά μ’ την έλιγαν Γιουργιά (πού στην ιφχή, πάλι σι Μακιδονικά έπισα!). Έναν παλιό γείτουνα τουν φώναζαν Τζιατζιά (και δη μονοσημάντως, όπως ίσως θα έλεγαν οι μαθηματικοί, αφού σαν Γιώργου αμφιβάλλω αν τον ήξερε κι η μάνα τ΄, -η μανιά Φώτινα).
    Εν τη πρωτευούση του Νομού (νυν το …νεοελληνικό Αντιπεριφέρεια), σύχναζε και η παραλλαγή Γιούρας (που συνάντησα και στην …οιονεί πατρίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας).
    Και του χρόνου, ο Αϊ Γιώργης να μας βρει …λυτούς, αδέλφια και αδελφές!

  35. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  36. Ωραίο αυτό με τη Γεωργία και τους Γεωργιανούς.
    Οι παλιοί (όχι πολύ παλιοί) Θεσσαλονικείς θα θυμούνται και τον Τζώτζο, την ταβέρνα στα Κάστρα.

    Χρόνια πολλά Γιώργηδες και Γιωργίες!

  37. sarant said

    33 Γι αυτό και το Νίνα είναι συχνό στη Γεωργία, λοιπόν.

  38. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Αντιγράφω από το fb για το θαύμα με το δράκο:
    Το θαύμα αυτό αποδίδεται στην επιβίωση ενός πανάρχαιου εθίμου, της προσφοράς ανθρωποθυσιών στους δαίμονας, που καραδοκούσαν στις πηγές των υδάτων. Ο λαογράφος Νικόλαος Πολίτης το θεωρεί ως αναβίωση του αρχαίου μύθου του Περσέα, που έσωσε την Ανδρομέδα από τέρας. Ο μύθος ήταν ακόμη ζωντανός στην περιοχή της Καππαδοκίας, όπου έδρασε και μαρτύρησε ο Γεώργιος. Η Δρακοκτονία του Αγίου Γεωργίου δεν αναφέρεται στους αρχικούς Βίους του Αγίου, γι’ αυτό και μέχρι τον 12ο αιώνα η εκκλησιαστική εικονογραφία τον παρουσιάζει πεζό και όχι επί λευκού ίππου να διατρυπά με το δόρυ του τον δράκο, όπως επικράτησε να εικονίζεται αργότερα.

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες του ιστολογίου.

  39. Το Μουσείο Χριστιανικής Τέχνης στη Σόφια (στην κρύπτη του καθεδρικού Νιέφσκι) έχει μια πολύ-πολύ ωραία εικόνα του Αη-Γιώργη, ναΐφ, αλλά δυστυχώς δεν τη βρήκα στο νέτι.

  40. Άκουσα γονείς να φωνάζουν το τρίχρονο αγοράκι τους «Νικόλαο»!

  41. Πέπε said

    Χρόνια πολλά στους Γιώργηδες και τις Γεωργίες του ιστολογίου, και στην υπόλοιπη μισή Ελλάδα.

    > > πολλές παραδόσεις, από τις οποίες η γνωστότερη τον θέλει να φονεύει τον δράκο, άθλος που παριστάνεται σε πάρα πολλές εικόνες του

    Δεν ξέρω πώς ακριβώς έχει η θρησκευτική παράδοση. Η εκδοχή που ξέρω καλά είναι αυτή που έχει περάσει σε νεότερο δημοτικό τραγούδι:

    Ο δράκος κράταγε το πηγάδι μιας χώρας (πόλης), και ήθελε να του δίνουν έναν άνθρωπο να φάει κάθε μέρα για ν’ αφήσει τους υπόλοιπους κατοίκους να πάρουν νερό. Το θύμα έβγαινε κάθε μέρα με κλήρο. Μια μέρα έπεσε ο κλήρος στη βασιλιοπούλα. Εμφανίστηκε ένας άγνωστος καβαλάρης την ώρα που αυτή περίμενε τη μοίρα της στο πηγάδι, σκότωσε τον δράκο και ελευθέρωσε τη χώρα από τη μάστιγα. Η ταυτότητά του αποκαλύφθηκε μόνο όταν ο βασιλιάς τον ρώτησε ποιος είναι για να τον ανταμείψει.

    Είναι σαφές κατά τη γνώμη μου ότι ο μύθος μιλάει για τη λειψυδρία. Η ίδια ιστορία υπάρχει και σε λαϊκό παραμύθι, και νομίζω ότι είναι μοναδική περίπτωση στην ελληνική παράδοση παραμυθιού και τραγουδιού με κοινό θέμα. Στο παραμύθι ο ήρωας δεν είναι ο άγιος αλλά το ανώνυμο τρίτο βασιλιόπουλο, η δε ιστορία είναι απλώς ένα επεισόδιο ενός παραμυθιού με αρκετά σύνθετη υπόθεση. Ο νέος, μετά από διάφορες άλλες περιπέτειες και ατυχίες, έχει καταλήξει στον Κάτω Κόσμο. Όχι τον Άδη, αλλά έναν κανονικό κόσμο ζωντανών που βρίσκεται κάτω από τον δικό μας. Φιλοξενείται κρυφά από μια γριά, στη χώρα όπου ο δράκος κρατάει το νερό, κάνει ακριβώς τα ίδια όπως ο άγιος στο τραγούδι, και ως ανταμοιβή ο βασιλιάς τού δίνει δυο αετούς που θα τον ανεβάσουν στον Επάνω Κόσμο …κλπ., οι περιπέτειες συνεχίζονται.

    Τέλος, η ίδια υπόθεση υπόκειται και στην παράσταση του Καραγκιόζη «Ο Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι», παρόλο που εκεί δε νομίζω να αναφέρεται ρητά το νερό – ο δράκος είναι απλώς μια μάστιγα. Ο ήρωας έχει κι εδώ, όπως και στο τραγούδι με τον Άη Γιώργη και αντίθετα από το παραμύθι, επώνυμη ταυτότητα, είναι ένας στερεοτυπικός ήρωας, ο Μεγαλέξανδρος (ο οποίος έχει υπάρξει ήρωας πάμπολλων λαϊκών παραδόσεων ανά τους αιώνες σε ένα απίθανα ευρύ μέρος του παλαιού κόσμου, μέχρι και στην Κίνα).

    Το έργο του Καραγκιόζη έχω την εντύπωση ότι έχει συγκεκριμένη πατρότητα και δεν είναι πολύ παλιό, μπορεί και του 20ού αιώνα, ή πάντως β’ μισό 19ου. Δε θυμάμαι περισσότερα και δεν έχω εύκαιρες τις πηγές.

    Το τραγούδι επίσης δεν είναι πολύ παλιό. Είναι ομοιοκατάληκτο και έχει τη μορφή ρίμας. Αναλόγως της μικρής του ηλικίας έχει εντυπωσιακή διάδοση: τραγουδιέται σε απειρία παραλλαγών σ’ όλο τον ελληνισμό. Τέσσερις ή πέντε αρκετά διαφορετικές παραλλαγές έχω διαβάσει μόνο σ’ ένα βιβλίο με πρόσφατες καταγραφές από τη Ρόδο!

    Για κάποιο λόγο που δεν έχω εντοπίσει, η σκυριανή παραλλαγή του τραγουδιού είχε γίνει σουξέ πριν από καναδυό γενιές. Σ’ αυτήν στηρίζεται το ηχογράφημα που παραθέτει ο Γς στο #11. Σήμερα είναι αντίστοιχα σουξέ η κυπριακή εκδοχή, που έχει τραγουδηθεί από Σίκκη, Ττερλικκά, αλλά και από τον Αλκίνοο με το πολύ ευρύτερο ακροατήριο.

    Εδώ μια παραλλαγή από τα νότια του Ρεθύμνου. Είναι οπωσδήποτε κάπως συντομευμένη αλλά πάντως φτάνει την αφήγηση μέχρι το τέλος της:

    Ο βασικός πυρήνας της ιστορίας δίνει την εντύπωση ότι πρέπει να είναι αρχαίος. Αυτό όμως δεν το έχω διασταυρώσει προσωπικά, δηλαδή δεν ξέρω κάποιν αρχαίο μύθο που να ταυτίζεται. Οπωσδήποτε δεν συνδέεται με τη Λερναία Ύδρα – ούτε με οτιδήποτε άλλο σχετικό με τον Ηρακλή. Η έρευνα συνεχίζεται.

  42. Πέπε said

    Το #38 δεν είχε εμφανιστεί όταν ξεκίνησα να γράφω το σεντόνι.

    Πάντως μου θύμισε ότι αυτό που εμείς το έχουμε ως τραγούδι, έργο θεάτρου σκιών και παραμύθι, υπάρχει και στη Βουλγαρία ως «πρακτική» παράδοση.

  43. sarant said

    41 Μπράβο!

  44. Theo said

    @37:
    Νίνο, στα γεωργιανά.

  45. ΚΩΣΤΑΣ said

    Χρόνια πολλά στους Γιώργηδες και στις Γεωργίες που γιορτάζουν σήμερα.

    Ας μου επιτραπεί ονομαστική αναφορά και ευχές για χρόνια πολλά στον καθιαυτού Γιώργο Μπαρτζούδη, στον και μπαξεβάνη-γιατρό Γιώργο Κατσέα, στον μπαοκτσή Τζι, στον ΓιώργοΜ, στον Γιώργο Μπαλόγλου και σε κάποιον σκέτο Γιώργο. 💐🍷

    Γεωργία, δεν θυμάμαι καμία. Αν υπάρχει κάποια κρυφή, επίσης χρόνια της πολλά.

  46. LandS said

    41
    Οι εγγλέζοι έχουν περίπου τον ίδιο μύθο για τον προστάτη άγιο (δύο συλλαβές) τους. Πόλη (της Λιβύης), ανθρωποφάγος δράκος στο πηγάδι, κλήρωση για το ποιος θα φαγωθεί, κάποτε έπεσε στη βασιλοπούλα, τύχαινε να περνάει από κοντά ο Ιππότης με την αστραφτερή πανοπλία πάνω στ’ άσπρο άλογο, αρπάζει τον δράκο, του περνάει λαιμαργιά τη ζώνη της κόρης (πως έφτασε στα χέρια του Γιώργη η ζώνη της παρθένας, μυστήριο) και τον σούρνει στη πλατέα απευθυνόμενος στο μαζεμένο πλήθος «να γενείτε χριστιανοί για να τον σφάξω, αλλιώς τον αμολάω». Έγινε το θαύμα και πιστέψανε. Τον πήγε σε ένα υψωματάκι στο Όξφορντσάιρ και έδωσε τέλος στα βάσανα των ανθρώπων. Από τότε το υψωματάκι λέγεται Dragon Hill . Μεγάλη η Χάρη του, βοήθειά μας.

  47. ΚΑΒ said

    Χρόνια πολλά σε όλους τους Γιώργηδες του ιστολογίου και σε όσους έχουν δικούς τους εορτάζοντες.

  48. Costas X said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά και καλά σε όλους τους Γιώργους και τις Γιωργίες !

    Ευτυχώς που μου θυμήσατε να πάρω σήμερα να ευχηθώ σε δύο καλούς φίλους.

    «με τις σταυροφορίες μεταφέρθηκε η λατρεία του και στη Δύση [,,,] από τότε χρονολογείται και η ιαχή «by George!», αρχικά των Άγγλων ιπποτών»
    Κατά τη γνώμη μου, βοήθησε πολύ και η εικόνα του συγκεκριμένου αγίου. Έφιππος, με πανοπλία και κοντάρι να σκοτώνει δράκο, ιδανική εικόνα των ιπποτών της εποχής, δρακοκτόνος άγιος, «dragon slayer», πού θα εύρισκαν κάτι καλύτερο !

    «η αυτοκρατορική παράνοια που έχει προκαλέσει τα ρεζιλίκια με τους τρίχρονους Κωνσταντίνους και τους πεντάχρονους Αλέξανδρους»
    Υπάρχουν και χειρότερα. Άκουσα την γυναίκα του κρεοπώλη να φωνάζει τον μικρό γιό της, που έπαιζε λίγο πιό πέρα, «Μιχαήλ – Άγγελε» !

  49. sarant said

    44 Σωστά, και πολλοί το παίρνουν για αντρικό όνομα.

  50. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    24 Γειά σου Δημήτρη!
    Το κινητό μου ξηγήθηκε (πάλι) σκουληκιάρικα και κάποια από τα τηλ που έχασα ήταν και τα δικά σου. Με μια κλήση σου θα αποκατασταθεί η κανονικότης 🙂

  51. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    48 τέλος

    Ίσως να έχω ξαναγράψει για το (εμφανώς υιοθετημένο καθότι μαύρο) παιδάκι που η Ελληνίς μαμά το φώναζε με το υποκοριστικό του βαφτιστικού του, ήτοι Παλαιολογάκο. Δεν υπάρχει έλεος.

  52. Γιάννης Ιατρού said

    Και στον ΚΟΥΝΕΛΟΓΑΤΟ τα χρόνια μου πολλά, μου διέφυγε αλλά επανορθώνω 🙂

  53. Πέπε said

    @σχόλιό μου που θα εμφανιστεί αργότερα!

    Ω ανάθεμά το! Δεν τη λένε Γιάvvα, το παίρνω πίσω, ήμαρτον!

  54. LandS said

    48 Μια και απεικονίζεται έφιππος να σκοτώνει δράκο, από τον 12αι, μάλλον οι Σταυροφόροι, όταν τον υιοθετήσανε, τον έκαναν σα τα μούτρα τους (όπως θα ήθελαν να είναι τα μούτρα τους)

  55. LandS said

    51
    Υπάρχει Παλαιολόγος (βαφτιστικό). Ακόμα και μεταξύ των Ρωμιών από τη Πόλη είναι πολύ σπάνιο.

  56. Πέπε said

    @46:
    Ναι, ε; Ενδιαφέρον ότι εκεί έχει και ιεραποστολική διάσταση ο μύθος. Το ελληνικό τραγούδι κατά βάθος δεν είναι ιδιαίτερα χριστιανικό. Ναι μεν ο άγιος, πριν ριχτεί στη μάχη με το θεριό, «σηκώνεται ανατολικά και κάνει τον σταυρό του», και στο τέλος λέει στον βασιλιά «δε θέλω την κορώνα σου, δε θέλω την κόρη σου γυναίκα, αν θες να μ’ ευχαριστήσεις κάνε μια εκκλησιά και βάλε μέσα την εικόνα μου», αλλά αυτά είναι αφηγηματικές λεπτομέρειες που δεν παίζουν κανένα ρόλο στην κυρίως υπόθεση.

    Κι ο Μεγαλέξαντρος του Καραγκιόζη άλλωστε, όταν σε κάποια φάση της μάχης το φίδι τον έχει βάλει κάτω, λέει «βόηθα Χριστέ και Παναγιά κι εσύ αγιά Ειρήνη / για να σκοτώσω το θεριό, να πάρω τη Σερήνη (την κόρη του πασά που είναι το έπαθλο)», αλλά δεν το λες και σοβαρή θρησκευτική επίδραση αυτό, εντελώς επιφανειακό είναι.

  57. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @51. Σκέψου νὰ τὸν φώναζε «Πορφυρογεννητᾶκο» ἢ «Βουλγαροκτονᾶκο»! 🙂

  58. Νέο Kid said

    Να σημειωθεί ότι όταν ήταν να στείλουν τον πρώτο άνθρωπο στο διάστημα οι Ρώσοι ,είχαν να διαλέξουν ανάμεσα σε έναν Γιώργο κι έναν Γιάννη (Ιβάν).
    Ευτυχώς πρυτάνευσε η λογική , κι έτσι ο πρώτος άνθρωπος στο διάστημα ήταν ο Γιούρι Γκαγκάριν!

  59. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    55 Δεν αμφισβητώ ότι υπάρχει βαφτιστικό. Έλεος δεν υπάρχει.

  60. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Από τον υποφαινόμενο (παρ’ότι γέρο, παρ’ότι εορτάζοντα) εφημερεύοντα, σε ευχαριστώ Νικοκύρη, σας ευχαριστώ λοιποί φίλοι!

  61. Costas X said

    54. Δεν αποκλείεται, αλλά βρήκα αυτό :

    https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/deltion/article/viewFile/4390/4165

    «Οι πρωιμότερες απεικονίσεις του θαύματος σε τοιχογραφίες χρονολογούνται από τον 10ο αιώνα (10), ενώ στην Ελλάδα τη συναντούμε στον ναό των Αγίων Αναργύρων Καστοριάς (1170-1180)»
    (10) Myslivec, ό.π. (υποσημ. 3), 372 : Achtamar (916), όπου μία από τις αρχαιότερες παραστάσεις δρακοντοκτονίας.

  62. sarant said

    58 🙂

  63. Πέπε said

    @57 και συναφή:

    Πάντα καταλήγει κανείς να φωνάζει τα παιδιά του με χαϊδευτικά.

    Προσωπικά μεγάλωσα χωρίς κανείς ποτέ να με φωνάξει με χαϊδευτικό. Ήταν τέτοια η αισθητική που επικρατούσε στο σπίτι. Δεν έλειπαν οι εκδηλώσεις τρυφερότητας, καθετί όμως σοροπάτο και γλυκανάλατο εξοριζόταν στο πυρ το εξώτερο. Αυτό δεν ήταν σπάνιο για κείνη τη γενιά, σήμερα όμως (τουλάχιστον στις πόλεις) είναι εξαφανισμένο.

    Θέλω να καταλήξω ότι αν κάτι χτυπάει περίεργα στο «Παλαιολογάκο», το «Μιχαηλαγγελάκο» (ή «Μιχαηλάκο Αγγελάκο»;) και το «Πορφυρογεννητάκο», δε φταίει ο υποκορισμός αλλά το ίδιο το όνομα. 🙂

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τζη, ΓιώργοΜ, και όλοι οι Γιώργηδες εδώ, Χρόνια Πολλά, καλά και δημιουργικά !

    31 – τη μάσκα βάλε 🙂

    41 Πέπε >>Ο βασικός πυρήνας της ιστορίας δίνει την εντύπωση ότι πρέπει να είναι αρχαίος.
    Δεν είναι ο μύθος του Μινώταυρου στο βάθος;

  65. Costas X said

    Μήπως δεν αναφέραμε και τον «Γεωργιανό ρυθμό» της αρχιτεκτονικής ;

    Εδώ ο ναός του αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Φρούριο της Κέρκυρας.
    Τον κατασκεύασαν οι Άγγλοι, είναι πλέον ορθόδοξος.

  66. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    63 Προφανώς, Πέπε, το ίδιο το όνομα φταίει, όχι το υποκορ. Δεν έχω τίποτα να χωρίσω με τον Παλαιοντολογιξούλη, ούτε με τον Κουετζαλκοατλάκο.

  67. dryhammer said

    Και φυσικά τα ξακουστά γεωργιανά μπαλέτα

  68. 22 Γνωρίζεις τον ανιψιό;

    Και να αναφέρω εδώ πως στο Κάιρο ο Αη Γιώργης έχει την τιμητική του. Αη Γιώργης η μητρόπολη των Κοπτών (εκεί που πέφτουν βόμβες τακτικά, Αη Γιώργης κι η διπλανή ελληνορθόδοξη εκκλησία που έχει το κελί φυλάκισης αλλά τα σύνεργα που τον βασάνισαν (τον αυθεντικό, τι να μας πουν τώρα κάτι εγγλέζοι κα δημοκρατικές δυνάμεις. Άμα θέναι ντε και καλά δράκο, ας γράψουν στον Αβο να τους ξεναγήσει στο δράκο που έχει κοντά του. Δράκο αυθεντικό, που βγάζει και φωτιές απ’ τα ρουθούνια του, όχι τίποτα μουσαντένια πράγματα).

  69. dryhammer said

    67. Όπως παρατηρείται, υπάρχει ΚΑΙ καταλληλότερος ΚΑΙ αριστείον.

  70. Νέο Kid said

    Οι Γεωργιανοί δεν είναι που στη γλώσσα τους λένε την Ελλάδα «χώρα των σοφών» ή κάπως έτσι;
    Τον σκόιλ ελικίκου τον έχουν γνωρίσει,οι αδαείς;…

  71. # 67

    Οι αδερφοί Καταλάνοι είχαν κάποιο κέντρο εκεί στο Μεταξουγείο αν θυμάμαι καλά και μπλέχτηκαν σε κάτι καυγάδες επι Γεωργίου Παπανδρέου ; Θυμάται κανείς (ή το κανίς )

  72. LandS said

    «Ωστόσο, το όνομα Γιώργος έχει αρκετές λαϊκές παραλλαγές. Καταρχάς, Γιώργης και Γιωργής, που ίσως παλιότερα να ήταν οι κυρίαρχες. Μετά, Γεωργάκης (όπως ο Ολύμπιος), Γιωργάκης και Γιωργούλας (όπως ο Μπέικος) και Γιωργούσης, αλλά και Γώγος. Πιο σπάνιες: Γάκης, Γάκιας, Γούσιας, Γούλας, Γκόγκος, Τζώτζης και Τζώτζος, αλλά και Λιόλιος, όπως και οι νησιώτικες Τζώρτζης και Ζωρζής, καθώς και τα Γιώρης και Γιωρίκας.»

    Μα και Γιούρκας.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CE%B1%CF%82_(%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82)_%CE%A3%CE%B5%CF%8A%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82

  73. Πέπε said

    64:

    Λες, Έφη; Ενδιαφέρον! Να το σκεφτούμε.

    Βέβαια στον Μινώταυρο δεν εμπλέκεται το θέμα του νερού. Και ο Μινώταυρος δε ζούσε στην κατακτημένη χώρα αλλά στην πατρίδα του που είχε κατακτήσει την άλλη χώρα – δεν ξέρω αν μπορεί να θεωρηθεί ουσιώδης αυτή η διαφορά.

    Οι ομοιότητες οπωσδήποτε είναι αρκετές.

    Με τον Μινώταυρο είχε κι ο Ηρακλής κάποιο νταλαβέρι, εκτός από τον Θησέα.

  74. ΓιώργοςΜ said

    Στα γυναικεία υποκοριστικά, να προσθέσω τα Τζωρτζίνα – Τζίνα, που ξέχασα.

    Και την παραλλαγή του τίτλου, «Όπου Γιώργος και κάθαρμα» ,που ο ψιλικατζής (Γιώργος κι αυτός) της γειτονιάς μου όταν ήμουν μικρός χρησιμοποιούσε ως επωδό όταν πήγαινα για ψώνια, για να με πειράξει.

  75. ΣΠ said

    Καλημέρα και Χρόνια Πολλά σε όλους τους Γεώργηδες και τις Γεωργίες, ιδιαίτερα στους Τζη, ΓιώργοΜ, Κατσέα, Μπαρτζούδη, Μπαλόγλου.
    (Πέπε, εσύ γιορτάζεις σήμερα; )

    15 + 1 τραγούδια για τον Γιώργο

  76. Παναγιώτης Κ. said

    «Ο Γιώργος είναι το συχνότερο ελληνικό αντρικό όνομα, με σαφή διαφορά από τα επόμενα».

    Πάντα λοιπόν έρχεται κάποια στιγμή όπου λύνονται απορίες, παρακολουθώντας το παρόν ιστολόγιο!

    Πριν κάμποσα χρόνια, εκδρομέας στην Πόλη μέσα στο Καπαλί Τσαρσί.
    Οι επιτήδειοι έμποροι για να δείξουν οικειότητα μας αποκαλούσαν όλους τους κατά τη γνώμη τους Έλληνες, Γιώργους. Είχα νομίσει ότι ήταν επηρεασμένοι από τη λεγόμενη διπλωματία των σεισμών με πρωτοστάτη τον τότε Υπεξ τον ΓΑΠ.
    Η σωστή λοιπόν εξήγηση για τη χρήση της προσφώνησης «Γιώργος» μάλλον έχει να κάνει με τον νόμον των πιθανοτήτων και όχι τη διπλωματία των σεισμών. 🙂

    Χρόνια πολλά στους πολυπληθείς Γεώργιους του ιστολογίου καθώς και τις Γεωργίες σε όλες τις παραλλαγές του ονόματός τους.

  77. loukretia50 said

    Eυχές και σήμερα!
    Κι ένας Γιώργης – χαμαιλέων!
    BOY GEORGE «THE CRYING GAME»

  78. ΣΠ said

    Η στροφάρα του Γιώργη.

  79. ΣΠ said

    μια γελοιογραφία του Μποστ, που την παρουσιάσαμε πριν από χρόνια, και η οποία εμπνέεται από αυτή την παράδοση

    Είναι σωστή εδώ η χρήση του «εμπνέεται»;

  80. ΣΠ said

    Το όνομα «Γεώργιος» σε διάφορες γλώσσες

  81. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    71 Αδερφοί Κατελάνοι, διάσημα φασιστόμουτρα (χίτες) και νταήδες της νύχτας από τη δεκ 40. Γουγλίζονται ευρέως και παλαιστινίως. Να αναλάβουν οι Πέπε και Κόρτο υπηρεσίας.

  82. Corto said

    Χρόνια πολλά με υγεία σε όλες τις Γεωργίες και σε όλους τους Γιώργηδες!

    «…ο Άγιος Γεώργιος έγινε δημοφιλέστατος και τ’ όνομά του συνδέθηκε με πολλές παραδόσεις, από τις οποίες η γνωστότερη τον θέλει να φονεύει τον δράκο…»

    Για να ακριβολογήσουμε μάλλον τον δράκοντα φονεύει ο Aϊ-Γιώργης και όχι τον δράκο (γιαυτό στο άρθρο του σχ.61 ορθώς γίνεται λόγος περί δρακοντοκτονίας και όχι περί δρακοκτονίας).

  83. 71, 81 Πώς ήμουν σίγουρος ότι είχε παρουσιάσει ο Νικοκύρης το σκίτσο του Μποστ από τις Σταυροφορίες («είμαστε οι Κατελάνοι και δέρνουμε»)

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  85. LandS said

    78
    Αυτό είναι πιο πλήρες

  86. Corto said

    81: Άβε Χτήνος!

    Νομίζω ότι ήδη από την δεκαετία του ’30 ήταν διαβόητοι. Και αν θυμάμαι καλά, το περιστατικό με τον Βαμβακάρη που δεν πήγε να παίξει μουσική στον γάμο ενός από τα αδέρφια, έλαβε χώρα προπολεμικά.

  87. Theo said

    @61:
    Σε μια γεωργιανή τοιχογραφία του 11ου αιώνα φαίνεται ο άγιος έφιππος, με κοντάρι, αλλά χωρίς τον δράκο.

    @70:
    Ναι.
    The Georgian name of Greece is derived from the Georgian word «brdzeni» (wise), with the meaning «wise people’s country».
    Georgian: საბერძნეთი (Saberdzneti)
    Mingrelian: საბერძემო (Saberdzemo)
    , λέει η Βίκι.

  88. # 81

    Καλά θυμόμουνα, βρήκα Από Βίκυ στην «Κ» 4/5/1964 :

    ΟΙ ΘΡΥΛΙΚΟΙ ΚΑΤΕΛΑΝΟΙ: Δύο από τους γνωστούς τρομοκράτας του αθηναϊκού υποκόσμου αδελφούς Κατελάνου, οι Σταύρος και Χρήστος μαζί με άλλους 8 ή 10 αγνώστους, επί του παρόντος, οπαδούς των, ετραυμάτισαν σοβαρώς με μαχαίρας τον Φώτιον Π. Θεοδοσόπουλον ετών 25 ιδιωτικόν υπάλληλον και τον Πέτρον Π. Κοντόν 26 ετών οικοδόμον. […] Οι αδελφοί Κατελάνοι διατηρούν εις την οδόν Οδυσσέως το κέντρον διασκεδάσεως «Χαβάη» και είναι υιοί του αποθανόντος αρχηγού του υποκόσμου Μεταξουργείου κρεοπώλου Γεωργίου Κατελάνου και του εις φυλακάς σήμερον ευρισκομένου φονέως αδελφού των Νικολάου Κατελάνου κρεοπώλου και διευθυντού κέντρων. Αλλοι αδελφοί τελούν εν εκτοπίσει.

  89. Theo said

    @80:
    Κλικάροντας στον λίκνο σου, βρίσκω πως στα ελληνικά (ή ελληνοαγγλικά, τέλος πάντων) τον λέμε και Τζορτζ 🙂

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    και Γωγουλίνι -μπλιαχ που έμπασε τα χαϊδευτικά/σουσουδιστικά θηλυκά σε -ίνι (όπου βολεύει) Βικουλίνι, Μαρουλίνι κ.ε.

  91. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    87 Γειά σου Κόρτο! Από μνήμης έγραψα, η ειδικότης δική σου 🙂

  92. Theo said

    @67:
    Θυμάμαι και μια γελοιογραφία (στον «Ελληνικό Βορρά» ή τη «Μακεδονία») επί Γέρου πρωθυπουργού, να τον απεικονίζει σαν τον Άι Γιώργη με το κοντάρι, να χτυπά τον δράκοντα/καταρράχτη της Έδεσσας. (Ήθελε η τότε κυβέρνηση να πάρει όλο το νερό που καταλήγει στον καταρράχτη, για να φτιάξει υδροηλεκτρικό εργοστάσιο, κάτι στο οποίο αντέδρασαν σθεναρά οι Εδεσσαίοι, με απεργίες, κλείσιμο καταστημάτων, κλπ., και δεν πέρασε.)

  93. Παναγιώτης Κ. said

    Νομίζω ότι δεν πρέπει να τον ξεχάσουμε. 🙂

  94. loukretia50 said

    Κι ένας φευγάτος George, Prince of Wales – δεν ξέρω αν αυτόν αποκαλούσαν Prince of whales γιατί ήτο ευτραφής – σε μια προσπάθεια να φανεί ρομαντικός

    The Prince’s Marriage Proposal | Blackadder The Third

  95. Χρόνια πολλά σε όλους και όλες!
    Και κάτι του Αλκίνοου.

  96. Χαρούλα said

    Στέλνω ονομαστικά ευχές για χρόνια πολλά στον ορίτζιναλ Γιώργο Μπαρτζούδη, στονγιατρό Γιώργο Κατσέα, στον μπαοκτσή-ψαρά Τζι, στον ΓιώργοΜ, στον
    κ. Μπαλόγλου, καθώς και σε κάθε Γιώργο ή Γεωργία του ιστολογίου ή της καρδιάς μας.

    Τον Γιωρίκα τον αναφέραμε;

  97. και από παράδοση μικρασιάτικη

  98. ΓΤ said

    Μιλώντας για… Γεωργιανούς, να συμπληρώσουμε ότι υπάρχει χωριό Γεωργιανοί, στην Ημαθία. Στα στενά του Τριπόταμου, πάνω στην ΕΟ Βέροιας-Κοζάνης.
    Διαβάζοντας τους τύπους «Καρτβέλοι», «Καρτβέλων», και όχι «η χώρα των Καρτβέλι», όπως θα αναμέναμε, μπορούμε λοιπόν, περνώντας στα χίντι, και αφού «Μπάρατ» η Ινδία, να έχουμε «Μπάρατοι», «Μπάρατων».

  99. Costas Papathanasiou said

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και είθε το παροιμιώδες ανοιξιάτικο μάλαμά τους σ’όλων τις καρδιές.

    Να θυμηθούμε και τη γιορτή τ’ Άι-Γιωργιού στη γείτονα Σερβία (αναφερόμενη και ως Ederlezi ή Đurđevdan) που γίνεται στις 23 Απριλίου με το Ιουλιανό ή στις 6 Μαΐου με το Γρηγοριανό ( ~40 μέρες μετά την εαρινή ισημερία), αλλά και ότι η ιστορία των Δρακοκτόνων Γιώργη και Δημήτρη, έρχεται ενδεχομένως ως μία συνέχεια στην αρχαία βαλκανική λατρεία του Ήρωα Ιππέα ή Θράκα Καβαλάρη (βλ. Heros equitans ή Thracian Horseman)που ίσως απηχεί, με τη σειρά της, το μύθο του βασιλιά του Παγγαίου Ρήσου, του κυνηγού για τον οποίο τα θηράματα θυσιάζονταν αυτοβούλως(«ὁπόσα ἐν τῷ ὄρει θηρία φοιτᾶν πρὸς τὸν βωμὸν τοῦ Ῥήσου κατὰ δύο ἢ τρία θύεσθαί τε οὐδενὶ δεσμῷ ξυνεχόμενα καὶ παρέχειν τῇ μαχαίρᾳ ἑαυτά») και του οποίου τ’ασπρα πολεμικά άτια , τα κλέψαν σε νυχτερινή επιδρομή (αφού τον σκοτώσαν κοιμώμενο) οι Οδυσσεύς και Διομήδης(*), ώστε να μην έρθει με αυτά-κατά μία προγητεία- η νίκη για τους Τρώες.
    Ωραίοι και οι σχετικοί στίχοι στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη για το θρήνο της Μούσας μάνας του η οποία θυμίζει εν προκειμένω Πιετά:
    «σεμνὸν πολίτην κἀπὶ πλεῖστον ἄνδρ᾽ ἕνα /ἐλθόντα, Φοῖβος σύγγονοί τ᾽ ἠσκήσαμεν. /
    καὶ τῶνδε μισθὸν παῖδ᾽ ἔχουσ᾽ ἐν ἀγκάλαις/ θρηνῶ• σοφιστὴν δ᾽ ἄλλον οὐκ ἐπάξομαι.»
    ( Ρήσος, 946 – 949)
    οὐκ εἶσι γαίας ἐς μελάγχιμον πέδον• (…) / κρυπτὸς δ᾽ ἐν ἄντροις τῆς ὑπαργύρου χθονὸς/
    ἀνθρωποδαίμων κείσεται βλέπων φάος, /Βάκχου προφήτης, ὅς γε Παγγαίου πέτραν /
    ὤικησε, σεμνὸς τοῖσιν εἰδόσιν θεός.»— Βλ. Ευριπίδης «Ρήσος, 962- 973»…
    …Εκ των οποίων φαίνεται να συνάγεται η μυθολογική «θέωση» του Ρήσου και η ένταξή του στα Βακχικά (του Διόνυσου Σαβαζίου) και Ορφικά μυστήρια και στον εν γένει Εορτασμό της Άνοιξης.

    (*)για τα άλογα του συνώνυμού του, ωραίο και το σχετικό τραγούδι του Θ.Γκαϊφύλλια

  100. Και ένα ακόμα και σταματώ, μη βαραίνω και το νήμα …

  101. Corto said

    92: Ειδικότης πάντων ημών, η αλληλοσυμπλήρωσις!

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γιώργαρος
    Το μυρολόγιον του Γιώργαρου -Μανιάτικο
    http://kosmopolis.lis.upatras.gr/index.php/xrysallis/article/view/61569/60445

  103. Κιγκέρι said

    Χρόνια πολλά Γιώργηδες και Γεωργίες!

    • Γεώργιος και ο Βιζυηνός και ο παππούς του:

    «…Γι᾿ αὐτό, ἐξηκολούθησεν ἔπειτα, ὅταν ἐγεννήθηκα ἐγώ, ψυχή μου, καὶ μ᾿ ἐβάφτισαν, μὲ ἔβγαλαν «Γεωργιά»· ποὺ θὰ πῆ, μοῦ ἔδωκαν θηλυκὸν ὄνομα, καθὼς ἔβγαζαν τότε Κωνσταντινιὰ καὶ Θανασία καὶ Δημήτρω -ὅλα ἀρσενικὰ παιδιά, ψυχή μου, μὲ θηλυκὸν ὄνομα- Καὶ μαζὶ μὲ τὸ ὄνομα, μ᾿ ἐφόρεσαν καὶ κοριτσίστικα ροῦχα.
    Ὅσα χρονάκια πέρασαν, ψυχή μου, τόσαις φοραὶς ἀπὸ τὴν θύραν τοῦ σπιτιοῦ μας δὲν ἐβγῆκα, σὰν καψοκόριτσο ποὺ θάρρευα νὰ εἶμαι. Σὰν ἔγεινα καμμιὰ δεκαριὰ χρονῶ, μὲ πιάνει μίαν ἡμέρα -Θεὸς σχωρέσ᾿ τονα- ὁ κύρης μου, μὲ καθίζει στὸ σκαμνί, μὲ κόφτει ταὶς μεγάλαις μου πλεξούδαις, μοῦ βγάζει τὰ φουστανέλια καί:
    – Διὲς ἐδῶ, μὲ λέγει, Γεωργιά, ἀπὸ σήμερα καὶ νὰ πάγῃ εἶσαι «Γεώργης», εἶσαι ἀγόρι· ἀπὸ αὔριο καὶ νὰ πάγῃ εἶσαι ἄνδρας, ὁ ἄνδρας τῆς Χρουσῆς, ποὺ παίζετε κάθε μέρα ταὶς κούκλαις καὶ τὰ πεντόβολα.
    Αὐτὸ ἦταν ὅλο κι᾿ ὅλο, ποὺ μὲ εἶπε, καὶ μ᾿ ἐφόρεσε τ᾿ ἀγορίστικα ροῦχα.
    Τὴν ἄλλη τὴν ἡμέρα, ψυχή μου, ἦλθαν τὰ βιολιὰ καὶ τὰ λαγοῦτα, καὶ μ᾿ ἐπῆραν στὴν ἐκκλησιά, καὶ μ᾿ ἐστεφάνωσαν μὲ τὴν γιαγιά σου.
    – Πῶς, παπποῦ; Ἔτσι μικρὸς ποὺ ἤσουνα;
    – Ναί, ψυχή μου· εἶπεν ὁ παπποὺς συναπορῶν καὶ αὐτός. Ἀκόμα δὲν ἔμαθα πῶς νὰ δένω τὸ καινούριο μου καβάδι, καὶ μ᾿ ἔδωσαν καὶ γυναίκα γιὰ νὰ κυβερνήσω! Μὰ -εἶπεν εἶτα συνωφρυωμένος- ἔπρεπε νὰ γένῃ. Περισσότερον καιρὸ δὲν εἰμποροῦσαν νὰ μὲ κρύψουν· καὶ τὸ φερμάνι ἔλεγε, πὼς μόνον τοὺς ἀνύπανδρους νὰ παίρνουν οἱ Γιανίτσαροι. Μ᾿ ἐπάνδρεψαν λοιπὸν «ἐν πομπῇ καὶ παρατάξει», καὶ ἔτσι, ψυχή μου, ἀντὶ νὰ μὲ πάρῃ κανένας Γιανίτσαρος -μ᾿ ἐπῆρεν ἡ γιαγιά σου.»

    • Το όνομα Γκέτας και Γκέτης, που ήταν πολύ κοινό στους Καβακλιώτες της Ανατολικής Ρωμυλίας, αναφέρεται σαν χαϊδευτικό του Γιώργος.
    Ο μακεδονομάχος Ανατολικορωμυλιώτης και μετέπειτα βουλευτής Γκέτης Τζοβαρόπουλος το μετέτρεψε, προς το επισημότερο, σε Γκαίτε.

    • Νικοκύρη, εκεί που λες
    …Η άλλη Γεωργία του χάρτη, η αμερικάνικη πολιτεία, δεν έχει κανένα μυστήριο: ονομάστηκε έτσι προς τιμή του βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιο τον Β’,
    πρέπει να διορθώσεις την πτώση.

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μα δε βάλαμε το καλύτερο όλων
    Ποιος Γιώργος (Ce Georges)
    Λαυρέντης Μαχαιρίτσας | Μάρθα Φριτζίλα

  105. mitsos said

    Χρόνια πολλά στον Τζη και σε όλες τις εορτάζουσε και εορτάζοντες συνζχολιαστές.

    Και στην Κύπρον
    Τ’ Αη Γiωρκού,,,, δείτε και τους ενδιαφέροντες στίχους

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    104 Κιγκ Ωραίο, μπράβο!

  107. Πέπε said

    @89:
    > > …και είναι υιοί του αποθανόντος αρχηγού του υποκόσμου Μεταξουργείου κρεοπώλου Γεωργίου Κατελάνου και του εις φυλακάς σήμερον ευρισκομένου φονέως αδελφού των Νικολάου Κατελάνου κρεοπώλου και διευθυντού κέντρων…

    Γιοι του πατέρα τους και του αδερφού τους; Οι τύποι ήταν πολύ βαθιά μπλεγμένοι! Όχι μόνο με τον υπόκοσμο, και με άλλα χειρότερα.

    @83:
    Τι παίζει ο τύπος!!!!!!!!!

    Χρόνια πολλά Τζι.

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    41 Πέπε>>Σήμερα είναι αντίστοιχα σουξέ η κυπριακή εκδοχή, που έχει τραγουδηθεί από Σίκκη, Ττερλικκά, αλλά και από τον Αλκίνοο με το πολύ ευρύτερο ακροατήριο.

    αλήθεια ! βλ. 96, 106 🙂 🙂

  109. loukretia50 said

    Για μοναχικούς, μελαγχολικούς Γιώργηδες , τροβαδούρους, μαγιορδόμους…
    George Gershwin plays Gershwin: https://youtu.be/_kIpr6nSvjI Rhapsody in Blue
    (solo piano)

    Kαι μια Τζώρτζια – οκ, πολιτεία, αλλά τι πειράζει ?
    Rainy night in Georgia https://youtu.be/bDRbF80NKDU Brook Bendon

  110. Konstantinos said

    Χειμερινοί κολυμβητές

  111. π2 said

    99: Τόπλιανη πριν από τους κυρίως Πόντιους πρόσφυγες, οι οποίοι είχαν προέλευση διάφορα μέρη (αρκετοί από το Καρς). Λόγω προέλευσης, πολλοί συνάντησαν δυσκολίες στο αντικομουνιστικό κλίμα των μεταγενέστερων περιόδων. Χωριό του Στάλιν το αποκαλούσαν οι τοπικές αρχές.

  112. Χαρούλα said

    Άγιος Γεωργιος ο κουδουνάς.
    Το μοναστήρι του βρίσκεται στην Πρίγκηπο και το πρόσωπό του ενώνει Ρωμιούς και Τούρκους σ΄ένα κοινό τόπο λατρείας, όπου οι μουσουλμάνοι πάνε στην εκκλησιά μαζί με τους χριστιανούς στην εορτή του Αγίου. Το μοναστήρι βρίσκεται στο νότιο λόφο της Πριγκήπου, στον Μαρμαρά και κάθε χρόνο το επισκέπτονται 250.000 άτομα, κυρίως Τούρκοι, γυναίκες, άντρες και παιδιά που ανεβαίνουν προς το μοναστήρι κρατώντας στα χέρια τους καρουλάκια. Ξετυλίγουν την κλωστή μέχρι να φτάσουν στην είσοδο της εκκλησίας. Δεν επιτρέπεται να μιλάνε όσο ανεβαίνουν. Μπορούν να μιλήσουν μόνο στην επιστροφή όταν θα έχουν αφήσει την ευχή τους στον Άγιο. Μόνο έτσι θα τους ακούσει ο Άγιος και θα πραγματοποιήσει την ευχή τους. Ο καθένας γράφει ό,τι θέλει σε ένα χαρτάκι και το αφήνει στον Άγιο. Πολλοί θα επιστρέψουν για να ευχαριστήσουν τον Άη Γιώργη που άκουσε την προσευχή τους και ικανοποίησε την επιθυμία τους ή βρήκε λύση στο πρόβλημά τους. Όπως λένε χιλιάδες Τούρκοι που έρχονται κάθε χρόνο στον Άγιο Γεώργιο, «ο άγιος δεν ξεχωρίζει Ρωμιούς από αλλόθρησκους και τους φροντίζει όλους».

    Αν βρεθείτε στην γιορτή του, μια συμβουλή. Ούτε στο νησί να μην πάτε. Απίστευτη κοσμοσυρροή και …ταλαιπωρία!
    Φωτογραφίες με τον μόνο τρόπο που μπορώ….🤭

    https://www.google.gr/url?sa=i&url=http%3A%2F%2Fwww.pontos-news.gr%2Farticle%2F20557%2Fo-ai-giorgis-o-koydoynas-o-agapimenos-ton-toyrkon&psig=AOvVaw2FRdI4qY7s-qcE8nPcihsW&ust=1587729481631000&source=images&cd=vfe&ved=0CAIQjRxqFwoTCPD1-6-__ugCFQAAAAAdAAAAABAR

    https://www.google.gr/url?sa=i&url=http%3A%2F%2Fconstantinoupoli.com%2F%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD-%25CE%25AC%25CE%25B7-%25CE%25B3%25CE%25B9%25CF%258E%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25B7-%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD-%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B4%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25AC-%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD-%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B3%25CE%25BA%2F&psig=AOvVaw2FRdI4qY7s-qcE8nPcihsW&ust=1587729481631000&source=images&cd=vfe&ved=0CAIQjRxqFwoTCPD1-6-__ugCFQAAAAAdAAAAABAX

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ενα σύχρονο βίντεο από την Ασή Γωνιά, με το έθιμο του αρμέγματος των ζώων τη μέρα τ΄Αη Γιώργη, γατζώθηκε στη μαρμάγκα. Αστο Νικοκύρη να το φάει

    Καλύτερο ετούτο που έχει κι ένα μικρό μαυρόασπρο βίντεο του 1964 με το ίδιο θέμα/έθιμο στην Ασή Γωνιά
    https://hania.news/2018/04/22/%CE%B1%CF%83%CE%AE-%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%AC-%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-1964-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BC%CF%8C/

  114. # 108

    μου βγ’ηκε τεράστια εικόνα στηνμεταφορά αλλά όντως αξίζει τον κόπο, είναι απίστευτος ο γηραλέος !

    # 99

    Μπαράτα στα σανσκριτικά είναι η ιστορία μιας οικογένειας, μιας γενιάς ( μάχαμπαράτα η ιστορία του ανθρωπινου γένους )

  115. loukretia50 said

    Υπάρχει και η έκφραση «και τ΄Αη Γιωργιού να φέξει», που έλεγαν οι γεροντότεροι αγρότες όταν τέλειωναν μια κοπιαστική και χρονοβόρα δουλειά -πχ φύτεμα ή μάζεμα του καπνού, και είχαν την ευκαιρία να χαλαρώσουν και να κοιμηθούν ήσυχοι.

    Και άλλες παροιμίες εδώ
    http://repository.kentrolaografias.gr/xmlui/handle/20.500.11853/2/browse?rpp=20&offset=60&etal=-1&sort_by=-1&type=lemma&value=%CE%86%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82&order=ASC

  116. Μαρία said

    112
    Και Γεωργιανή στο Παγγαίο, πρώην Γκόργιανη.

  117. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Κι αυτό του Αη-Γιώργη δεν είναι?

  118. Spyros said

    Καλησπέρα και χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν!

    Η Γεωργία νομίζω ότι αναφέρεται και με το όνομα «Ιβηρία» ή κάνω λάθος; Παράξενο δεν είναι να είναι το ίδιο όνομα με την Ιβηρική Χερσόνησο; Δεν το ξέρω το θέμα και γι’ αυτό απορώ.

    Το όνομα Γεώργιος είναι σπάνιο στο Βυζάντιο αλλά συχνό στη Δύση. Από την άλλη στη Δύση νομίζω πως δεν υπάρχει καν το Κωνσταντίνος, που στην Ανατολή ήταν πάντα ιδιαίτερα δημοφιλές. Αν είναι αλήθεια (δεν είμαι βέβαιος), προφανώς οι λόγοι είναι πολιτικοί (μεταφορά της πρωτεύουσας από τη Ρώμη) ή και άλλοι;

    Ταινία για τον βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιο (τον προκάτοχο και πατέρα της Ελισάβετ) ήταν και ο «Λόγος του Βασιλιά» (The King ‘s Speech) του 2010, που αναφέρεται ιδίως στο πρόβλημα της βραδυγλωσσίας του και πώς το αντιμετώπισε ψυχολογικά. Καλογυρισμένη ταινία στην οποία εμφανίζονται και οι σωσίες (πραγματικά!) του Τσάμπερλαιν και του Τσώρτσιλ. Ειδικά ο Τσάμπερλαιν ήταν φτυστός! Σαν να βλέπεις τη σκηνή στη σκάλα του αεροπλάνου, εκεί που ανέμιζε με ύφος την αποτυχημένη Συμφωνία του Μονάχου…

  119. Spyros said

    117 118
    ναι το Τζούρτζεβνταν. Ετήσια γιορτή των Τσιγγάνων των Βαλκανίων προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου. Μία παλιά φίλη εκπαιδευτικός σε μειονοτικό σχολείο στη Θράκη μου έλεγε ότι τους έκαναν το τραπέζι κάθε χρόνο.

    Επίσης, υπάρχει χωριό με το όνομα Γεωργιανοί στο νομό Ημαθίας κοντά στην Παναγία Σουμελά. Μου είχε κάνει εντύπωση, όταν είχα περάσει από εκεί πριν κάποια χρόνια…

  120. Χαρούλα said

    “Άγιε μου Γιώργη αφέντη μου κι αφέντη καβαλάρη,
    αρματωμένε με σπαθί και με αργυρό κοντάρι.
    Θεριό έπεσε στη χώρα μου σ’ ένα βαθύ πηγάδι,
    ανθρώπους το ταΐζανε κάθε πρωί και βράδυ.
    Μια μέρα δεν του πήγανε ανθρώπους να δειπνήσει,
    σταλιά νερό δεν άφησε τη χώρα να δροσίσει.
    Ας ρίξουμε τα μπουλεθιά κι ότινος θέλει ας πέσει,
    να πάει το παιδάκι του του λιονταριού πεσκέσι.
    Τα μπουλεθιά επέσανε σε μια βασιλοπούλα,
    όπου την είχε ο βασιλιάς μόνη και μοναχούλα.
    Ξένος αγνώριστος περνά, την κόρη χαιρετάει,
    κι η κόρη του αποκρίνεται, κι η κόρη του μιλάει.
    Τράβηξε ξένε από δω και το νερό αφρίζει,
    κι ο δράκοντας τα δόντια του για μένα τα τροχίζει.
    Ο Αη-Γιώργης, όντας τ’ άκουσε, τρέχει να τη γλυτώσει,
    κι απ’ το βαρύ το θάνατο να την ελευθερώσει.
    Γυρίζει ανατολικά και κάνει το σταυρό του,
    και βγάζει το σπαθάκι του και κόβει το λαιμό του.
    Για πες μου ξένε, να χαρείς, ποιο είναι τ’ όνομά σου,
    κι εγώ θα κάνω χάρισμα στην οικογένειά σου.
    Γιώργη, με λένε τ’ όνομα, απ’ την Καππαδοκία,
    κι αν θες να κάνεις χάρισμα, χτίσε μια εκκλησία.
    Βάλε δεξιά την Παναγιά, ζερβά έναν καβαλάρη,
    αρματωμένο με σπαθί και μ’ αργυρό κοντάρι”

    Το παραπάνω είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι της Καππαδοκίας, τον τόπο απ’ όπου καταγόταν ο Άγιος Γεώργιος, ο Τροπαιοφόρος ή δρακοκτόνος.

  121. loukretia50 said

    119. Δεν είναι περίεργο, οι Ισπανοί φαίνεται ότι ήταν οι πρώτοι εξερευνητές, αλλά δε στέριωσαν, όπως αναφέρεται εδώ :

    https://www.georgiaencyclopedia.org/articles/history-archaeology/georgia-history-overview

  122. spiridione said

    118. Hıdırellez
    https://en.wikipedia.org/wiki/H%C4%B1d%C4%B1rellez

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το τραγούδι του Αϊ-Γιώργη

    Θεριό έχουμε στον τόπο μας, σ’ ένα βαθύ πηγάδι
    ν-ανθρώπους το ταΐζουμε, κάθε πρωί και βράδυ.
    Μια μέρα αν δεν τον δώσουμε άνθρωπο να δειπνήσει
    σταλιά νερό δεν άφηνε η χώρα να δροσίσει.
    Κι ας ρίξουμε τα μπουλετιά να διούμ’ σε ποιον θα πέσει
    να στείλει το παιδάκι του στου λιονταριού πεσκέσι.
    Και έπεσε το μπουλετί σε μια βασιλοπούλα
    ν-οπού την είχε ο βασιλιάς [μονάχ’ κι ωραιοπούλα.
    Ο βασιλιάς σαν τ’ άκουσε, αυτό το λόγο είπε:
    – Όλο το βιο μου πάρετε και το παιδί μ’ αφήστε.
    Πολύς λαός συνάχτηκε, πάει στο βασιλέα.
    – Για δώσ’ μας το παιδάκι σου ή παίρνουμε και σένα.
    – Πάρτε το το παιδάκι μου και κάντε το σα νύφη
    και σύρτε το στου λιονταριού πεσκέσι να δειπνήσει.
    Πάρτε το και στολίστε το μ’ ατίμητα πετράδια,
    μ’ ατίμητα, μ’ αμέτρητα και με μαργαριτάρια.
    Πολύς λαός ξεκίνησε και τηνε πάει στη βρύση,
    δεν το ’ λπιζε η βαριόμοιρη πως θα ξαναγυρίσει.
    Φύγαν και την αφήσανε εκεί κοντά στη βρύση
    δια να έβγει το θεριό να κάτσει να δειπνήσει.
    Εκεί ν-οπού καθότανε μονάχη, μοναχούλα,
    ίδρος την περεχιότανε σα σιγανή βροχούλα.
    Αϊς-Γιώργης σαν τ’ άκουσε τρέχει να τη γλυτώσει
    κι απ’ τον κακό της θάνατο να την ελευθερώσει.
    Γυρίζει βλέπει πίσω της, θωρεί έναν καβαλάρη
    αρματωμένο με σπαθί και μ’ αργυρό κοντάρι.
    Από μακράν τονε θωρεί και κάθεται και κλαίει.
    – Φύγε ξενάκι μ’ από ’δώ να μη σε φάει και σένα
    αυτό το άγριο θεριό ν-οπού θα φάει και μένα.
    – Λιγάκι θε να κοιμηθώ εδώ κοντά στη βρύση
    κι όταν θα έβγει το θεριό θέλω να με ξυπνήσεις.
    Την ώρα που κοιμότανε ήρθε ένα περιστέρι
    και βάστα τίμιο σταυρό εις το δεξί του χέρι
    κι απάνω έγραφ’ ο σταυρός βέβαιος Αϊς-Γιώργης.
    Όταν έβγαινε το θεριό τα όρη σιγοτρέμαν
    κι η κόρη από το φόβο της φωνάζει – άγιε μου Γιώργη
    σήκω και σκότωσ’ το θεριό που μ’ είπες δε φοβάσαι.
    Σηκώνετ’ ανατολικά και κάνει το σταυρό του,
    μια κονταριά του έσυρε κι έκοψεν το λαιμό του.
    – Κόρη μ’ πού το ’βρες τ’ όνομα και πού το αθιβάλλεις1;
    – Την ώρα που κοιμόσουνα ήρθε ένα περιστέρι
    και βάστα τίμιο σταυρό εις το δεξί του χέρι
    κι απάνω έγραφ’ ο σταυρός βέβαιος Αϊς-Γιώργης.
    Πες με το, στρατιώτη μου, πώς λένε τ’ όνομά σου,
    να κάνει ο πατέρας μου χάρισμα τ’ς αφεντιάς σου.
    – Αϊ-Γιώργη με λέγουνε απ’ την Καππαδοκία,
    να πείσεις τον πατέρα σου να φκιάσει εκκλησία
    κι αριστερά της εκκλησιάς να στήσει καβαλάρη
    αρματωμένο με σπαθί και μ’ αργυρό κοντάρι.
    Χρυσή κορδέλα έβγαλε και τα μαλλιά της δένει,
    χαρά μεγάλη έγινε στη γη, στην οικουμένη.
    Τρεις μέρες εχυνότανε το αίμα με την κίνη
    χαρά μεγάλη έγινε μέσα στη χώρα εκείνη.
    Και το τραγούδι σώθηκε και πείτε νά ’βρω τ’ άλλο,
    για πέστε το, για θα το πω, για ’ρχίζω και το λέγω
    κι αν αρχινήσω και το πω πολλές καρδιές θα κάψω,
    θα κάψω νιες, θα κάψω νιους, θα κάψω παλικάρια,
    θα κάψω και τους μαραγκούς που φκιάνουν τα καράβια
    και ταξιδεύουν τα παιδιά, τα ’μορφα παλικάρια.
    Άγιε μου Γιώργη αφέντη μου κι έμορφε καβαλάρη
    δώσε τσι γριπαροί2 κολιοί και τα ναυτάκια κιάρι3
    και μας τσι καλορίζικες οκάδες το μετάξι.
    Άγιε μου Γιώργη πο ’βγαλες το ρόδο και τ’ αγκάθι
    εσύ τηνε πρωτόβγαλες στον κόσμο την αγάπη.]

    1αθιβάλλεις: αναφέρεις, μνημονεύεις
    2τσι γριπαροί: σ’ αυτούς που ψαρεύουν με γρίπο
    3κιάρι: καθαρός καιρός

    Δόμνα Σαμίου Παραλογές
    https://www.domnasamiou.gr/?i=portal.el.songs&id=35

  124. Κιγκέρι said

    Εντωμεταξύ, ο επιβλητικός εστεμμένος που φαίνεται στο βιντεάκι του 106 και που τον έχω δει να παριστάνει τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο σε διάφορα ύποπτα μέρη, είναι ο τσάρος Συμεών των Βουλγάρων, έργο του ζωγράφου Ντίμιταρ Γκιουζένοφ…

  125. ΣΠ said

    100
    Ο άγιος Δημήτριος δεν ήταν δρακοκτόνος.

    Οι δύο άγιοι, εκτός από το χρώμα του αλόγου τους (σχόλιο 27), διαφέρουν και ως προς την κατεύθυνση προς την οποία απεικονίζονται να κοιτάνε.

  126. Πέπε said

    121:
    Βλ. και #41. Δε νομίζω να προέρχεται από την Καππαδοκία το τραγούδι. Σ’ όλες τις εκατοντάδες παραλλαγές ανά τον ελληνισμό, είναι πάντοτε ομοιοκατάληκτο. Αυτό σημαίνει ότι αν είναι όντως δημοτικό, είναι μεταγενέστερο της Κρητικής Αναγέννησης: τότε διαδόθηκε, μέσω λόγιων έργων, η ομοιοκατάληκτη εκδοχή του 15σύλλαβου στη λαϊκή δημιουργία, και πάλι όχι παντού, κυρίως στο Αιγαίο και την Κύπρο. Στην Καππαδοκία δεν έχω υπόψη μου να έφτασαν αυτοί οι νεωτερισμοί, που άλλωστε μετά βίας έφτασαν ποτέ στην Ήπειρο, τη Θεσσαλία κλπ.. Από την άλλη, μπορεί και να μην είναι πραγματικό δημοτικό αλλά έργο συγκεκριμένου εγγράμματου δημιουργού, παρόλο που βέβαια στην πορεία έγινε δευτερογενώς δημοτικό αφού διαδόθηκε παντού και έβγαλε άπειρες στιχουργικές παραλλγές που τραγουδήθηκαν σε ντόπιες μελωδίες κάθε τόπου.

  127. 100 Ο Αη Μήτσος δεν σκοτώνει δράκο. Είναι μεν έφιππος αλλά απεικονίζεται να σκοτώνει τον Λυαίο, που του «καθήλε την δύναμην εν τω σταδίω θαρρύνας τον Νέστορα»

  128. Πέπε said

    Από το λινκ του #124:

    Ο Αϊ-Γιώργης είναι ο πιο τιμημένος άγιος για τους Χριστιανούς της ανατολικής Εκκλησίας. Η απεικόνισή του στην αγιογραφία ως νεαρού έφιππου πολεμιστή συνετέλεσε στη δημιουργία μιας ανάλογης αναπαράστασης στη λαϊκή φαντασία. Έγινε έτσι ο άγιος-μαχητής ενάντια στο κακό και την αδικία, προστάτης κι ελευθερωτής, ήρωας του καλού και της ελπίδας.

    Δεν είναι χωρίς σημασία ότι η γιορτή του όχι απλώς εμπλέκεται άλλα ταυτίζεται σχεδόν με το Πάσχα, προσδίδοντας στην πολυσήμαντη ήδη προσωπικότητα του αγίου τις ιδιότητες ενός ήρωα της άνοιξης, που κι αυτός όπως ο αναστημένος Χριστός σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας περιόδου, της εποχής της καλοκαιρίας. Εποχή έναρξης γεωργικών εργασιών, ποιμενικών μετακινήσεων, αγροτικών επαγγελματικών συμφωνιών, ήταν φυσικό να αναδείξει τον εορτάζοντα άγιο ως τον κατεξοχήν προστάτη των αγροτοκτηνοτροφικών πληθυσμών στον ευρύτερο χώρο της Εγγύς Ανατολής, όπου γιορτάζεται με τάματα και επισκέψεις στους εξοχικούς ιερούς τόπους, ζωοθυσίες, γλέντι, κούνιες.

    Τον άγιο Γεώργιο, ή σωστότερα έναν αντίστοιχο άγιο, τιμούν έντονα και οι μουσουλμάνοι, είτε συμμετέχοντας στον χριστιανικό πασχαλινό εορτασμό είτε κατά τη δική τους ιδιαίτερη γιορτή, το Ηidirellez – στις 6 Μαΐου με το παλιό ημερολόγιο. Η ημέρα αυτή αποτελεί την απαρχή και του δικού τους εορτολογικού κύκλου και γιορτάζεται με αντίστοιχο τρόπο.

    Το φαινόμενο της ιδιαίτερα έντονης λατρείας του συγκεκριμένου αγίου στα Βαλκάνια και την Εγγύς Ανατολή αποδίδουν οι μελετητές στη δυνατή επιρροή τοπικών προχριστιανικών και προϊσλαμικών θεοτήτων, όπως ο Θράκας ιππέας, ή οι καβαλάρηδες θεοί της Περσίας. Ανεξάρτητα όμως από τις οποιεσδήποτε ταυτίσεις, οι γιορτές αυτές με τα κοινά χαρακτηριστικά πιστεύεται πως παραπέμπουν και πάλι στις προχριστιανικές ανοιξιάτικες τελετές, που σκοπό είχαν να υποβοηθήσουν και να γιορτάσουν τη βλάστηση και την καρποφορία.

    Μιράντα Τερζοπούλου (1998)

  129. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Εδώ και αναφορές από την αρχαιότητα
    «Το θέμα της δρακοντοκτονίας είναι πανάρχαιο στην ελληνική μυθολογία: ο εκηβόλος Φοίβος Απόλλων ετόξευσε από μακρυά τη Δράκαινα στις ρίζες τού Παρνασσού· στον πέτρινο τόπον, απού ήθελε αυτός να καταλάβη για να ορίζη εφεξής τής Γαίας το Μαντείο· τον τόπον αυτόν από το σάπισμα τού τρομερού φιδιού εκάλεσαν Πυθώ. Είχαν από την Κνωσό ξεκινήσει οι πρώτοι ιερείς και θεράποντες τού Δελφικού Μαντείου. Πολλοί και διάφοροι χριστιανοί άγιοι κατέλαβαν τη θέσι στη θρησκεία που είχαν ήρωες τών αρχαίων Ελλήνων· ήλλαξεν η επίσημη θρησκεία και μετεσχηματίσθησαν αναλόγως οι τιμώμενες θεότητες: τη λατρεία τών ηρώων διεδέχθη η τών αγίων.»
    και
    «πολλάς παρουσιάζει ομοιότητας προς τον αρχαίον ελληνικόν μύθον περί τής λυτρώσεως τής Ανδρομέδας υπό τού Περσέως», και τού ομοίου επίσης μύθου τής απελευθερώσεως τής Ησιόνης υπό τού Ηρακλέους, εντοπίζει δε τον τόπο γενέσεως τού αρχικού άσματος εις την Καππαδοκία, την πατρίδα τού Αγίου. Ν.Γ.Πολίτης
    http://www.sophia-ntrekou.gr/2014/04/o-drakontas-ki-o-ai-giwrgis.html

    Παρατηρώ σε 5-6 εκδοχές που άκουσα τραγουδισμένες ή διάβασα ως στίχους, υπάρχει η ίδια λέξη «μπουλεθιά ή μπουλετιά» για την κλήρωση. Όμορφη η απόδοση με τη Μαρίζα Κωχ ,Η ρίμα του Αη Γιώργη

    Σε παραμύθι(εξαιρετική απόδοση/ σκηνοθεσία) το παρακολουθήσαμε πρόσφατα στο ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ που μας «Πέρασα κι εγώ από κει κι είχα παπούτσια από χαρτί» που ποστάρησε η Μαρία στο ιστολόγιο.

  130. Πέπε said

  131. Χαρούλα said

    #127 Πέπε, σε εμπιστεύομαι απόλυτα σε τέτοια θέματα, ως πολύ ειδικότερο. Ευχαριστώ.

  132. Χαρούλα said

  133. ΓΤ said

    126@

    Στην εικόνα με τον «άγιο» Δημήτριο, διαβάζουμε «μυροβλΗτης», θαρρείς και παίζει μπάλα το «βάλλω», ενώ, ασφαλώς, «μυροβλΥτης»…

  134. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    116 Λου, κάμποσες οι παροιμίες. Μπράβο! Ποια να ΄ναι που βαστά λέει καβάτζα ο Νικοκύρης; 🙂

    118 Χτηνούλιμ ναι! Μα πού το έχουμε πει λεφτομερώς πάλι α;
    Ας έχουμε και την ελληνική απόδοση που δεν το μπούχτισα κι ας το χιλιακούσαμε έναν καιρό, με τους πετυχημένους στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου στου Μπρέγκοβιτς τις – φωτιά -στα-τόπια- μουσικές.
    Ψυχή μου βαλκάνια
    τινάξου στα ουράνια

  135. # 132

    Χαρούλα τον Λάμπρο μπορεί να τον διαβάζεις, τον Αθεόφοβο όμως όχι ! ( # 15 )

    Παραμύθια του Χόφμαν στην Metopera σήμερα…

  136. Χαρούλα said

    #15 Atheofovos, συγγνώμη που ήμουν απρόσεκτη….

  137. Γ-Κ said

    Μια άλλη παραλλαγή του μύθου.

    https://www.gettyimages.com/detail/news-photo/an-engraving-depicting-german-bacteriologist-robert-koch-as-news-photo/3362301

    https://media.gettyimages.com/illustrations/an-engraving-depicting-german-bacteriologist-robert-koch-as-the-new-illustration-id3362301?s=2048×2048

    ———————————

    Ο Άγιος Γεώργιος είναι ιδιαίτερα δημοφιλής και στους χριστιανούς της Αφρικής. Ειδικά στην Αιθιοπία.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Church_of_Saint_George,_Lalibela

  138. Zarko76 said

    Καλημέρα!

  139. Πέπε said

    48
    Μιχαήλ Άγγελο ξέρω έναν αρκετά μεγάλο, φοιτητής είναι ήδη. Άμα πιάσουμε τους ζωγράφους, λογικό επόμενο βήμα είναι να πιάσουμε και τους πίνακες: «Αφροδίτη του Μποτισέλι! Μόνα Λίζα! Ελάτε, το αβγό σας!»

    Με τους Κωνσταντίους έχω προσέξει ότι πολλά παιδιά στο σχολείο μού συστήνονται έτσι και αργότερα παρατηρώ ότι στην πράξη οι συμμαθητές τούς φωνάζουν αλλιώς, Κώστα, Κωστή, Ντίνο κλπ..

    Γεώργιο δεν έχω πετύχει ως τα τώρα, Ιωάννηδες μερικούς, κι έναν Στυλιανό. Επίσης μια Γιάννα (μεγάλη) που προσπαθεί να το γυρίσει σε Ιωάννα αλλά στους παλιούς της γνωστούς δεν πιάνει.

  140. Σώτος Μάκρο said

    Σημειώνω, ως υποκοριστικό, και το Ζώρας, που είναι συνηθισμένο στους Πόντιους (συνηθέστερο, βεβαίως, είναι το Γιωρίκας), αλλά όχι μόνο σ’ αυτούς.

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Του Άη Γιώργη του Γαλατά
    Ασή Γωνιά Ρεθύμνου

  142. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα, μερικά σχόλια τα είχε κρατήσει η σπαμοπαγίδα, συγγνώμη!

    68 Εδώ στο Κάιρο;

    70 Σαμπερτζνέτι η Ελλάδα

    71 Κατελάνοι, τρία αδέρφια. Έχει κάνει κι ο Μποστ γελοιογραφία.

    79 Ελα ντε; Πάντως, είναι εμπνευσμένη από…

    82 Ιδια λέξη είναι, όπως γέροντας και γέρος.

  143. Theo said

    @119, 122:
    Ιβηρία, στον Μεσαίωνα ονομαζόταν ο κορμός της σημερινής Γεωργίας (βλ. εδώ). Λόγω της ομοιότητας του ονόματος με την Ιβηρική χερσόνησο πολλοί Γεωργιανοί πίστευαν τότε (και κάποιοι πιστεύουν ακόμα) πως είναι ο ίδιος λαός με τους κατοίκους της Ιβηρικής (καθώς κι οι Βάσκοι τιμούν πολύ τον άγιο Γεώργιο). Στον βίο των αγίων Ιωάννου και Ευθυμίου, κτιτόρων της αγιορείτικης Μονής Ιβήρων, γραμμένο από τον άγιο Γεώργιο τον Αγιορείτη (τον σημαντικότερο υμνογράφο της Γεωργιανής Εκκλησίας) στα μέσα του 11ου αιώνα, ο οποίος θεωρείται το δεύτερο σπουδαιότερο κείμενο της γεωργιανής γραμματείας, αναφέρεται πως οι εν λόγω Άγιοι κάποτε επιχείρησαν να φύγουν κρυφά από το Άγιο Όρος, στην Ιβηρική χερσόνησο, για να συναντήσουν τους Ίβηρες της Δύσης.

    Ρώτησα τον Jost Gippert σχετικά, και μου απάντησε πως το εθνωνύμιο Ίβηρες προέρχεται από το εξωνύμιο με το οποίο ονομάζουν τους Γεωργιανούς οι Αρμένιοι, ενώ το όνομα της χερσονήσου παράγεται από το όνομα του ποταμού Έβρου και πως στον Μεσαίωνα αρέσκονταν να διηγούνται πως οι ανατολικοί και οι δυτικοί Ίβηρες όριζαν τα δυο άκρα του κόσμου, όπως και οι πάλαι ποτέ Αλβανοί του Καυκάσου και οι βόρειοι γείτονές μας.

  144. Theo said

    @143β:
    Βλ. 88β 🙂

  145. Πέπε said

    @130
    Πολύ πλούσιο το λιμκ, θα κάτσω να το μελετήσω. Ένα χαριτωμένο κορφολόημα:

    > > Στη Κρήτη είναι πολύ γνωστός ο Αϊ-Γιώργης ο Διασορίτης και σχετίζεται ίσως με τη λατρεία του Δία (Διός-ιερού). Μια άλλη επωνυμία είναι Δυσουρίτης, θεραπεύει δηλαδή τη δυσουρία. Τοιχογραφία του Αϊ-Γιώργη τού Δυσουρίτη υπάρχει στη Μονή Ξενοφώντος.

  146. sarant said

    84 Στις Σταυροφορίες είναι «Είμαστε οι Ριχάρδοι και δέρνουμε», για κάτι Λινάρδους. Έχει σκίτσο με Κατελάνους (ή με αναφορά σε αυτούς) αλλά δεν θυμάμαι να το έχω παρουσιάσει.

    123 Μωρέ μπράβο

  147. Πέπε said

    @143 (@82):

    > > Ιδια λέξη είναι, όπως γέροντας και γέρος.

    Όχι απόλυτα, έχει δίκιο ο Κόρτο. Στη λαϊκή παράδοση οι δράκοι είναι άνθρωποι. Λίγο τερατώδεις, ενίοτε υπερφυσικού μεγέθους ή δύναμης, ενίοτε ανθρωποφάγοι, αλλά πάντως άνθρωποι. Είναι δηλαδή αυτοί από τους οποίους προέρχονται φράσεις όπως «ο δράκος του Σέιχ Σου».

    Είναι αλήθεια ότι και τα ερπετοειδή θεριά αναφέρονται και ως δράκοι. Αλλά δράκοντας σημαίνει αποκλειστικά αυτά, ποτέ άνθρωπο.

    Παρεμπιπτόντως, βρίσκω πολύ ενδιαφέρον αυτό που είχα διαβάσει κάποτε παλιά, ποιος ξέρει πού, ότι οι δράκοντες των διάφορων μυθολογιών γεννήθηκαν από τη φαντασία ανθρώπων που είχε τύχει να δουν απολιθωμένα οστά από δεινοσαύρους!

  148. ΓΤ said

    @141

    Πάντως, στον ηθοποιό Ζώρα Τσάπελη, το «Ζώρας» είναι χαϊδευτικό του «Ζωγράφος» 🙂

  149. Πέπε said

    147
    Λινάρδοι πάντως με κέντρο είναι εδώ και κάναν αιώνα, και μέχρι σήμερα, οι ιδιοκτήτες της ταβέρνας Καραβίτης στο Βατραχονήσι (Παγκράτι-Στάδιο), που με το παλιό της όνομα, του Λινάρδου, έχει εξυμνηθεί και από τη λαϊκή μούσα. Δεν ξέρω αν έχουν σχέση. Δεν τους είχα ακούσει για υποκοσμικούς, αλλά μπορεί και να μην έτυχε.

  150. Theo said

    @113:
    Σκεφτόμουν να γράψω για τον Άγιο Γεώργιο τον Κουδουνά, το ξέχασα και μου το θύμισες.
    Να προσθέσω πως, όπως μου έλεγε προ εικοσαετίας ο π. Ονούφριος, εφημέριος του μοναστηριού, όχι μόνο δεκάδες χιλιάδες Τούρκων συρρέουν στη γιορτή του Αγίου, αλλά και πολλοί άλλοι έρχονται όλο τον χρόνο, σταλμένοι από ένα χότζα από την απέναντι Προύσα που τον θεωρούν πνευματικό άνθρωπο, να τους διαβάσει μια ευχή ο ιερέας του Κουδουνά.

  151. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @Χμ… Θα το κοιτάξω αύριο στο σπίτι, αλλά νομίζω ότι δεν είναι τόσο ανθρώπινοι οι δράκοι της λαϊκής παράδοσης, έστω και αν κάποιοι είχαν μερικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Και μόνο η κοινή ανθρωποφαγική τους ιδιότητα τους έβαζε σε άλλη (απ-άνθρωπη) κατηγορία. [Για τους λαϊκούς και οικιακούς παραμυθάδες είναι σίγουρο. Οι δράκοι τους είναι φιδο/τερατόμορφοι..]
    .
    Αντιγράφω από λαογραφικό κείμενο του διαδικτύου:
    «Έτσι, μπορούμε να πούμε, ότι ο δράκος, που είναι μια χαρακτηριστικά εντυπωσιακή μορφή στα παραμύθια, είναι εξέλιξη του δράκοντα, του φιδόμορφου τέρατος της Ελληνικής Μυθολογίας. Κατά την εξέλιξη αυτή ο δράκος έγινε ανθρωπόμορφος. Μπορούμε να παρατηρήσουμε όμως εδώ, ότι οι δράκοι αυτοί παρουσιάζουν πάντοτε τα χαρακτηριστικά του δαίμονος, αφού είναι ανθρωποφάγοι και η κατοικία τους είναι σε δύσβατα μέρη του Κάτω Κόσμου».

  152. dryhammer said

    113,151, και αλλού (δεν κράτησα σημειώσεις)
    Η γιαγιά η πρόσφυγια έλεγε πως το πανηγύρι τ’ αγιού Γιωργιού στη Σμύρνη, το κάνανε οι δερβίσηδες.

  153. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @141. Αν ακούσεις το «Ζώρας» (=Γιώργος) στην Β. Ελλάδα, μπορείς να στοιχηματίσεις για δύο πράγματα. 1) Πόντιος από περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, 2) Αριστερών πολιτικών φρονημάτων.. 🙂

  154. sarant said

    148 Στα λεξικα πάντως, ο δράκος έχει όλες τις σημασίες (και το ερπετόμορφο θεριό, και τον ανθρωπόμορφο των παραμυθιών, και τον βιαστή/δολοφόνο, και το αβάφτιστο παιδί) ενώ ο δράκοντας έχει μόνο τις δυο πρώτες. Μπορείς δηλ να πεις «ο Αγιος Γεώργιος σκοτώνει τον δράκο» αλλά όχι «ο δράκοντας του Σέιχ Σου»

  155. spiral architect 🇰🇵 said

    🐱

  156. Γιάννης Στάμος said

    Καλησπέρα σας. Έχω καιρό να σχολιάσω γιατί δεν είχα κάτι σημαντικό να πώ. Στο πολύ ωραίο άρθρο του κ. Σαραντάκου, θα κάνω δύο σημαντικές διορθώσεις, για τις οποίες καθόλου δεν ευθύνεται ο ίδιος, αφού υπάρχει γενική άγνοια γιά όσα αφορούν τον Άγιο Γεώργιο

    1) Γράφει το άρθρο: «Το όνομα Γεώργιος…. ετυμολογείται από τον γεωργό, πιθανώς από τον Δία Γεωργό, αφού ο «Ζευς Γεωργός» λατρευόταν στην αρχαία Αθήνα. Όπως μας είχε πληροφορήσει στα σχόλια της πρώτης δημοσίευσης ο φίλος μας ο Π2, το όνομα Γεώργιος δεν εμφανίζεται στην κλασική αρχαιότητα ούτε στις επιγραφές.»

    ΔΕΝ υπάρχει κάποιο ΛΑΘΟΣ στα ανωτέρω, αν και τα περί «Ζεύς Γεωργού» είναι απλώς μία καλοδεχούμενη υπόθεση, όσων αγνοούν την πραγματικότητα: Έχει αποδειχτεί ότι το «Γεώργιος» είναι ΚΑΘΑΡΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ όνομα και προέρχεται από τη φράση «Θεού γεώργιον» του Αποστόλου Παύλου στο Α΄ Κορ. 3,9:

    «Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε.»

    Η λέξη «γεώργιον» (= χωράφι, αγρός κλπ) είναι μέν ελληνικής ετυμολογίας από τον γεωργό, γεωργία κλπ., αλλά την έπλασαν οι Εβδομήκοντα γύρω στο 270 π.Χ. για να μεταφράσουν την εβραϊκή λέξη ……. (μου διαφεύγει τώρα, αλλά είναι πασίγνωστη) που συναντάται συνεχώς στο Βιβλίο των Παροιμιών:

    «Παρ. 6,,7 εκείνω γάρ γεωργίου μη υπάρχοντος»
    «Παρ. 9,12 τού ιδίου γεωργίου πεπλάνηται·»
    «Παρ. 24,5 ανήρ φρόνησιν έχων γεωργίου μεγάλου»
    «Παρ. 24,30 ώσπερ γεώργιον ανήρ άφρων,» κλπ – κλπ

    Σύμφωνα με όλους τους καινοδιαθηκολόγους, από τις Παροιμίες Σολομώντος «έκλεψε» την λέξη ο θείος Παύλος και την έκανε «Θεού γεώργιον», φράση από την οποία βγήκε το χριστιανικότατο όνομα «Γεώργιος», το οποίο σημαίνει «χωράφι του Θεού»

    2) [……]

  157. dryhammer said

    Ξύπνημα υπνώττουσας περσόνας ή το παραξήγησα;

  158. nikiplos said

    Eυχές για χρόνια πολλά κι από μένα στον Γιώργο Μπαρτζούδη, στον Γιώργο Κατσέα, στον μπαοκτσή πλην λάτρη της αριστουργηματικής όπερας Gpoint, στον ΓιώργοΜ, στον Γιώργο Μπαλόγλου, στον Γιώργο αλλά και στον Giorgos, φυσικά στον Dryhammer.
    Επίσης στον Νεοκίδιο τσ’Αραπιάς και στον πολύγραφο και πολυσχιδή στις ευρηματικές λέξεις, που πάντοτε κατορθώνει να με στέλνει σε λεξικά, φίλτατο ΓΤ.
    Όλοι εσείς αλλά και όποιον άλλον/η μου διέφυγε να είστε πολύχρονοι!

  159. nikiplos said

    Λόγω της δεξιόστροφης αγιογραφικής παράστασης του Αγίου Γεωργίου, ας μην ξεχνάμε και τον Δεξίλεω…

  160. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Παιδιά, η άνοιξη στην πόλη είναι τρέλα, πιότερο θαρρώ από ποτέ. Ησυχάσανε βλέπεις απ την ανθρώπινη πολλή βουή πάρκα, δεντροστοιχίες, πεζόδρομοι, κήποι, κηπάρια, δενδροστοιχίες ,αλτάνες, παρτέρια και τα πουλιά έχουν βρει ειρηνικούς παραδείσους. Έχω πολλούς και διάφορους φτερωτούς μουσαφιρέους, στα δέντρα μου. Αγαλλίαση. Κοτσίφια( εντόπισα και τουλάχιστον μια φωλιά τους), τσιχλοκότσιφες, σπινάρια, μαυροσκουφάκια, γαρδελάκια (μόλις είδα ένα πλουμιστό κάτι να τσιμπολογά στους ανθούς της νερατζιάς) σπουργίτια (αξιοσημείωτο γιατί σαν να πήραν να χάνονται αυτά τα κοπριτόπουλα). Ψηλά-ψηλά έχω τους πράσινους μεγαλούτσικους παπαγάλους που τελευταία συχνοπερνούν ,προς χαρά μου ,καθώς άρχισαν να κιτρινίζουν τα μουσμουλάκια.
    Πάω βόλτα παραρεματίως.

  161. Κιγκέρι said

    Κι αφού είπαμε τα σοβαρά,

  162. π2 said

    157: Είναι άλλο πράγμα η ετυμολογία ενός ονόματος και άλλο το πολιτιστικό περιβάλλον στο οποίο γίνεται δημοφιλές, και οι λόγοι για τους οποίους αυτό συμβαίνει.

    Αν το όνομα προερχόταν από το γεώργιον (που ως λέξη, παρεμπιπτόντως, μαρτυρείται πολύ πριν από τη μετάφραση των Ο΄) και είχε τόσο στενά παλαιοδιαθηκικά συμφραζόμενα, θα περίμενε κανείς ήδη από τις πρώτες του μνείες να μαρτυρείται σε περιβάλλοντα ελληνιζόντων Ιουδαίων, χριστιανών, κλπ. Δεν ισχύει όμως αυτό. Επιπλέον, η αμιγώς ιουδαιοχριστιανική ερμηνεία δεν εξηγεί το όνομα Γέωργος, που μαρτυρείται ήδη από τον 1ο αι. μ.Χ. Η ερμηνεία αυτή εξηγεί ίσως γιατί γίνεται καταρχήν δημοφιλές το όνομα σε χριστιανικούς κύκλους, τουλάχιστον μέχρι τον Άη Γιώργη, οπότε και η δημοφιλία του εκτοξεύεται.

  163. Georgios Bartzoudis said

    Για τον Αϊ Γιώργη και τους Οθωμανούς:
    Δεν ξέρω αν τόγραψε κανένας, μολονότι έριξα μια ματιά σε όλα τα σχόλια. Πολλά όμως είναι …παπλωματοειδή και μου είναι δύσκολο να τα δω επισταμένως, λόγω …γεροντοϊού!
    Πρόκειται για μια ιστορική αναφορά, εγώ όμως τώρα γράφω ότι θυμούμαι. Όσοι, ιστοριοδίφες, ας με διορθώσουν.
    Επί Σουλτάνου Μουράτ, πατρός του Πορθητού, οι ενωμένες ευρωπαϊκές δυνάμεις, με ηγέτιδα δύναμη την Πολωνία, εξεστράτευσαν εναντίον των Οθωμανών Τούρκων. Η αποφασιστική μάχη δόθηκε κάπου εκεί στην (βορειο)ανατολική Θράκη (ένα …ιταλοπρεπές όνομα που δεν θυμάμαι).
    Οι Ευρωπαίοι τα πήγαιναν καλά, αφού κάποια στιγμή η τουρκική παράταξη άρχισε να κλονίζεται. Τότε ο Μουράτ χρησιμοποίησε την χρυσή (όπως αποδείχτηκε) εφεδρεία που είχε. Ήταν ένα ασκέρι από Χριστιανούς. Με σημαία το λάβαρο του Αϊ-Γιώργη όρμησαν οι Χριστιανοί του Μουράτ και έτσι κατανικήθηκαν οι Χριστιανοί των Πολωνών! Έκτοτε, οι Τούρκοι είχαν σε ευμένεια τον Αϊ-Γιώργη με τα εκκλησάκια και τις εκκλησίες του. Στο χωριό μου, υπήρχε παρεκκλήσι του Αϊ Γιώργη ακριβώς δίπλα, σε επαφή σχεδόν, με τα τουρκικά μνήματα!

  164. Το όνομα φίλου μου στην αμερικάνικη ταυτότητα είχε γίνει
    Georgios
    με μεταγραφή από τα ελληνικά –

    Στην δουλειά έγινε
    Gorgeous

  165. 164 Η μάχη της Βάρνας, το 1444. Δεν έχω ακούσει ομως αυτή την ιστορία. Στην λεπτομερή αφήγηση του Χάμμερ που κοίταξα δεν είδα κάτι τέτοιο: αντίθετα αναφέρει τη σημαία του Αη-Γιώργη που είχαν οι Ούγγροι του Στέφανου Μπάτορι.
    Κοινή λατρεία του Αη-Γιώργη και του Χιζίρ/Ιλιάς (Ηλία)/Χιντρελέζ από χριστιανούς και μουσουλμάνους μαρτυρείται σε διάφορα μέρη σε όλη τη Μικρασία και μάλλον ήδη πριν από τον 15ο αιώνα. Πρέπει να το φρεσκάρω λίγο για να δω αν σχετίζεται με ιστορίες δρακοκτονίας κλπ, και όπως καταλαβαίνετε η πρόσβασή μου σε βιβλιοθήκη είναι κάπως περιορισμένη. Το βλέπει κανείς και σήμερα στον Αη-Γιώργη της Πριγκήπου.

  166. Georgios Bartzoudis said

    154, Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said: «@141. Αν ακούσεις το «Ζώρας» (=Γιώργος) στην Β. Ελλάδα, μπορείς να στοιχηματίσεις για δύο πράγματα. 1) Πόντιος από περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, 2) Αριστερών πολιτικών φρονημάτων..».

    # Λάθον εποίκας. Τζιώρας παρ΄ημίν ελέγετο ένας Γεώργιος, πολύ τζιαναμπέτης, ζήσας επί τουρκοκρατίας. Κατ’ επέκταση, Τζιώρα λέγαν και τον γιο του (θείο μου, ή μάλλον σύζυγο της θείας μου), ο οποίος όμως ήταν αμετανόητος βασιλόφρων! (είχε φασαρίες και με τη χούντα, γι’ αυτόν τον λόγο). Τζιώρας ήταν και το επώνυμο του γιου του (ξαδέρφου μου) που όμως ήταν κόκαλο-δεξιός (λέτε να πήρα και γω από κει;;;).

  167. Μαρία said

    158
    Και μεγάλος κατακίτρινος απατεώνας.
    Νικοκύρη,οι λαθροχειρίες πρέπει να διαγράφονται.

  168. sarant said

    168 Aφού απάντησε/ανασκεύασε ο Π2.
    Αλλά το μπάνιο επιβάλλεται.

  169. dryhammer said

    167. Βλέπω εδώ

    Click to access ekd_peel_47_1_Tachinoslis.pdf

    για τις «Μορφές του Γεώργιος στο Νομό Σερρών» το Τζώρας και Τζιόρας αλλά πως κατέληξε από κύριο όνομα να σημαίνει τον ανεμικιόρη και το τζαναμπέτη (όπως τον επί τουρκοκρατίας) δεν βλέπω [εκτός αν ήταν επώνυμος κι έμεινε].

    Άλλοι βέβαια το βγάζουν από το σερβοκρ. zoran «ρωμαλέος – βίαιος» κι άλλοι από το ιταλικό λέξη giurato «ορκισμένος, άσπονδος».

  170. Μαρία said

    169
    Εγώ αναφέρθηκα σε λαθροχειρία. Αποδίδει στο Γεδεών με κοπτορράπτη γραφόμενα του Ζωσιμά του Εσφιγμενίτη επίτηδες ως συνήθως.

  171. dryhammer said

    171. παλιά μας τέχνη

  172. leonicos said

    Βρε τι Γιώργηδες υπάρχουν

  173. Και ερωτώ:
    Γεώργιος ή Γαιόργιος;

  174. loukretia50 said

    Νικοκύρη, αλέρτ, κατάχρηση!

    -Γιώργαινα, ρίξε τα΄άρματα, δεν είναι εδώ το Σούλι!
    -Τι λες ωρέ? Οι μπιστικοί βαστάνε καραούλι
    Κάτι κουμάσια σαν και σας ξέρουν να κουβεντιάζουν
    Μα σαν βαρέσει ο Γιωργής λακάνε και λουφάζουν!

    (Μπαμ! Ηκούσθη στον αέρα κι έπεσε η πρώτη σφαίρα)
    – Άπιστοι , θα σας συντρίψω, με στιχάκια θα σας πρήξω!
    Χμμμ!
    Ζαγάρια, ενυστάξατε, ιδού η ευκαιρία!
    Αν κοιμηθείτε, θα μπορώ να κάνω φασαρία.
    Μια οπτική αιρετική στον populaire σας μύθο
    Σας τον σερβίρω με κρασί – ή προτιμάτε ζύθο?

    Πάμε λοιπόν!

    … και ξεπροβάλλει το θεριό και το μενού ‘ξετάζει :
    – Μα ήθελα μελαχρινή… οκ, δεν πειράζει!

    (Η αγωνία κορυφώνεται, στο μεταξύ…)
    Η δόλια η πεντάμορφη- του βασιλιά η κόρη
    ζητάει μια αναβολή, κι ο ντάντυ προκαταβολή
    στον ήρωα διατάζει:
    – Θα πάρεις χίλια δυό φλουριά ευθύς όταν τη σώσεις
    και άλλα τόσα πιο μετά – αν δεν τηνε γκαστρώσεις .
    Το σπλάχνο θα επιστραφεί με πάσα επισημότης
    και θα σου πω εγώ μερσί κι όλη η ανθρωπότης.

    Σεμνύνεται ο ήρωας:
    – Δεν ήταν δα ανάγκη να με σβερκώσεις με λουρί,
    οι φίλοι μας οι Φράγκοι,
    σαφώς πιο διακριτικοί, υπόσχονται μια προίκα
    κι αν πάνε όλα κατ’ ευχήν, λένε «λάθος εποίκα!»
    anyway,
    ο δρακουμέλ μόνο ζημιά μας κάνει.
    Σαφώς και πρέπει ο αναιδής πάραυτα να ‘ποθάνει

    Ξηγιέτ΄ο ήρως καθαρά , κερδίζει εμπιστοσύνη
    Και ξαμολιέται παρευθύς να σώσει δεσποσύνη.

    -Ωρέ, λέει ο βασιλεύς, αυτό είναι μαξούμι!
    Και τι πειράζει δηλαδή, στου δράκου το λαγούμι
    Πηγαίνουν όσοι επιθυμούν διαφορά να κάνουν.
    Προπάντων δημοκρατικά, ας πάνε, όσοι προφτάνουν!

    Ο ήρωας ακάθεκτος και στο χαμό ασμένως,
    ορμάει μουρμουρίζοντας : -« Mεγάλε, είσαι χαμένος!»

    Στον τόπο φθάνει που αγρυπνά η αθώα δεσποσύνη
    Κοιτάζει πρώτα αριστερά, κάμερα διακρίνει.
    Φωνάζει: «- Μη φοβού μικρά, ο δράκος είναι μούφα!
    Τον έστειλε ανταγωνιστής, το cover είναι τρούφα!”

    Τραβάει το ακόντιο κι ευθύς αποκαλύπτει
    εικονικό εξοπλισμό που το θεριό καλύπτει.
    Προβάλλει τότε ντροπαλά ένα γλυκούλι pet
    Και λέει σε τόνο σι μπεμολ : -« Μη μάθει το κουρμπέτ’
    πως ήταν μόνο φούμαρα του δρακουμέλ ο μύθος.
    Ο CEO πολυεθνικής θέλει το ύδωρ. Πλήθος
    μεγάλο κι εκλεκτοί θα επωφεληθούνε
    από τα δικαιώματα, εμφιάλωση ποθούνε.»

    Γελάει τότε ο ήρωας, viral θάναι, ξέρει.
    Και λέει, : – Η δροσοπηγή, πατέντα για τα μέρη
    που πέρασε ο παλληκαράς, κι έσωσε την ωραία.

    -Ρε δε βαριέσαι, θα βρεθούν για όλους κάποιες λύσεις
    Θα έχουν αποκλειστικό χωρίς διαφημίσεις!

    -Να πέσει πρώτα ο παράς και θα τα φαν’ παρέα
    ο boss σου και ο βασιλιάς που έχει μόνο ενστάσεις
    για δήθεν οικολογική χρήση και παραβάσεις».

    – Tres bien! Του λέει το καρτούν που δράκου ομοιάζει
    Ας φάνε όλοι οι εκλεκτοί , εμένα τι με νοιάζει!

    – Λοιπόν, αξίζει θέαμα μια τέτοια συμφωνία!
    Τι λες για σώου, να χαρεί όλη η κοινωνία?

    – Δικέ μου, πάντα ήθελα να παίξω κόντρα ρόλο!
    Να είμαι τάχα ο κακός , που κέρδιζα με δόλο
    και με περίσσεια δύναμη την έμορφη κοκκώνα!

    Το λόγο δίνουν και μεμιάς σηκώνεται αντάρα
    Η μάχη μοιάζει φοβερή κι ας είναι μια παπάρα.

    Θαυμάζει έντρομη η μικρά: -« ουάου, τι’ναι τούτο?
    Ο ήρωάς μου μάχεται, εξωτικό είναι φρούτο!»

    Και όλα τέλειωσαν καλά, ο δράκος ηφανίσθη
    Μα έμεινε ο παλληκαράς και λόγων δεν εφείσθη
    Αφού η δαχτυλιδόστομη φιλάκια τον κερνάει,
    ακούει : -«Δεν είμαι γαμπρός, το ίματζ μου περνάει
    μονάχα σε μοναχικούς, λούζερς και θεατρίνους
    που θέλουν να διεκδικούν δόξα μόνο για κείνους.»

    Η νέα έκπληκτη ρωτά : -Δε θέλεις να τη βρούμε?
    -Σε βρίσκω ακαταμάχητη, μα πάλι, τι να πούμε?
    Υπάρχει χάσμα εδωπά, καμιά επικοινωνία
    Δε θέλεις νάχεις σύζυγο από τη Μπανανία.
    -Γιατί (του λέει) παρακαλώ, μια καθωσπρέπει κόρη,
    αντέχει την αμορφωσιά, και ας τραβάει ζόρι!

    – Δεν ξέρεις, είναι θαυμαστά αυτά που δε γνωρίζεις
    Αν περιμένεις από με, μάλλον θα σιχτιρίζεις.
    Γιαυτό σου λέω, άσε με εγώ να κανονίσω
    Και στη ζωή σου τυχερά θα σου εξασφαλίσω.

    – Κανόνισε ιππότη μου, γιατί τη δεσποσύνη
    που δε θα έχει πέραση, μονάχα η αισχύνη
    τη συντροφεύει στωικά ως τας δυσμάς του βίου.
    Αν θέλεις πάμε στο μπαμπά, αλλιώς σκάσε κι εκδύου!

    (Daddy cool – βαθύτατα συγκινημένος )
    – Ω, κόρη μου μονάκριβη, σε είχα για χαμένη!
    Μα τώρα απέκτησα και γιο, ωραίο που περιμένει
    να κάνετε μαζί γερούς κι άξιους απογόνους.
    Αξίζει το ρεγάλο μου και θα ‘χει έξτρα μπόνους!
    (χορός)
    -Μακάριος ο πεθερός που θα χαρίσει προίκα
    Σε τέτοιο νιο ξεχωριστό!

    (Cameo, χαρίεις πεθερός)
    -Γαμπρέ μου, φως του αυγερινού, χαρά μου που σε βρήκα!

    (Ανατροπή, τα φώτα στον ήρωα)
    – Γκουχ γκουχ … ο λόγος με τιμά, αλλά θα προτιμούσα
    να χτίσεις ένα ιερό, εικόνα να κοσμούσα.
    Κι εγώ βίο μοναχικό απλά θα συνεχίσω.
    Γλιτώσατε απ΄το κακό, γαμπρός δε θα φτουρήσω.

    Ο ρήγας μπουρδουκλώνεται, «ρε μπας και είναι γκέι?»
    Αλλά και πάλι, συμφωνεί, το ίματζ του τον καίει.

    – Εσύ το θέλεις, ας γενεί αυτή σου η ορμήνια
    να είναι πάντα λαμπερή για τα η-μερομήνια*
    ———————————————- / * τώρα πια ο ιστός είναι το καθεστώς! – hi Stasy!!
    Το όνομά σου εσαεί η αίγλη θα βαρύνει
    Κι εγώ τα δικαιώματα του άθλου θέλω κρίνει
    ΛΟΥ
    Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς οι εγκλωβισμένοι
    Χαιρόμαστε κάθε φορά , η ζωή δεν περιμένει!!

  175. sarant said

    171 Α, δεν το πρόσεξα αυτό, δικιο έχεις.

  176. Corto said

    143, 148, 155 (Sarant και Πέπε):

    Εννοούσα ακριβώς αυτό που αναλυτικότερα γράφει ο Πέπε. Βεβαίως από γλωσσικής/φιλολογικής απόψεως είναι η ίδια λέξη. Και πράγματι το ερπετόμορφο τέρας αναφέρεται ως δράκος γενικότερα (π.χ. στην εραλδική, στην τέχνη, στην αρχαία μυθολογία, ακόμα και στην ζωολογία ή την κρυπτοζωολογία κλπ).

    Ωστόσο όσον αφορά την ελληνική λαογραφία είθισται να γίνεται αυτή η διάκριση (ως δράκος να αποκαλείται ο γιγαντόσωμος άνθρωπος, ενώ ως δράκοντας ο όφις), όπως έχει επισημανθεί από τον Βάλτερ Πούχνερ, αν δεν απατώμαι.

  177. William T. Riker said

    Χρόνια πολλά στους Γεωργίους του ιστολογίου!

    Ενδιαφέρουσα και η σημερινή συζήτηση.
    Πάντως νομίζω ότι στο Βυζάντιο δεν ήταν και τόσο σπάνιο το όνομα. Έχει γίνει μία μελέτη από τον John Cotsonis (Hellenic College Holy Cross) επί τη βάσει ενός δείγματος 7390 σφραγίδων που χρονολογούνται από τον 6ο ως και τον 12ο αιώνα και φέρουν το όνομα του κατόχου τους. O Γεώργιος είναι μέσα στην πρώτη δεκάδα. Η σειρά είναι:
    1. Ιωάννης (749),
    2. Κωνσταντίνος (539),
    3. Μιχαήλ (475),
    4. Λέων (334),
    5. Θεόδωρος (321),
    6. Βασίλειος (304),
    7. Νικόλαος (239),
    8. Νικήτας (219),
    9. Γεώργιος (218)
    10. Νικηφόρος (203)

  178. loukretia50 said

    Δεν ξέρω αν αναφέρθηκε, δράκος δεν ήταν ο πρώτος γιος?
    Δεν εννοώ το Γιάγκο Δράκο βεβαίως βεβαίως!

  179. sarant said

    175 Μπράβο Λου!

    178 Επιβεβαιώνεται η άποψη που εμπειρικά από τις παροιμίες είχα εκφράσει, ότι ο Γιάννης ήταν πρώτος παλιά.

  180. ΓΤ said

    159@

    Κάθε απουσία ευχής καλοδεχούμενη. Αλλά κάθε ευχή σαν τη δική σου διπλά καλοδεχούμενη, διότι, σε αντίθεση με συγκεκριμένη τριάδα ατόμων που, ενώ γνωρίζουν ότι κάτω από το «ΓΤ» υπάρχει «Γιώργος» το παρέκαμψαν ηθελημένα ακριβώς για να μην ευχηθούν, εσύ κινείσαι μέσα από την καρδιά σου. Να χαίρεσαι και εσύ, Νίκιπλε, όσους Γιώργηδες και Γεωργίες έχεις και τους αγαπάς.

  181. dryhammer said

    180=f(178) Υπάρχει καμιά εξήγηση γιατί άλλαξε η μόδα;
    [Εικασία: Οι βασιλιάδες Γεώργιοι;]

  182. Κουτρούφι said

    Χρόνια Πολλά στους Γιώργηδες και τις Γεωργίες!

    Σύμφωνα μετη Σιφνέικη συνήθεια για τα βαφτιστικά ονόματα, ο Γιώργος γίνεται το Γιω (ή το Γιο).

  183. ΓΤ said

    Εγκάρδιες ευχές στον Γιώργο Λυκοτραφίτη

  184. Γιάννης Ιατρού said

    Καλησπέρα,

    όλα τα είπατε για τον Αϊ Γιώργη, και δρακοκτονίες κ.ά.
    Αλλά άν είχε σκοτώσει αντί για δράκους εκείνο τον παγκολίνο τώρα θα ήμασταν πιό ήσυχοι…

  185. 185 Έλα ρε Χουάν, μέχρι ένα μέτρο γίνεται ο φουκαράς ο παγκοτέτοιος. Τι σόι παληκαράς θα ποζάριζε μετά ο Γιώργης? Ούτε για τη ζωγραφιά δε θα φτούραγε το ζωντανό. Ο Άγιος Γεώργιος φονεύων τον σατανικόν παγκολίνον? Ξεφτιλισμός…Ενώ ο δράκοντας έχει ένα στάτους βρε παιδί μου, μια υπόληψη στη γκοινωνία.

  186. Ελένη said

    Ρώτησα το σύζυγο (που είναι θεολόγος του «Καιρού») για ποιό λόγο έχουμε μόνο δύο Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, με το όνομα Γεώργιος, όπως γράφει στο άρθρο ο κ. Σαραντάκος. Και μού έδωσε την εξής ενδιαφέρουσα απάντηση:

    Ο τελευταίος Πατριάρχης Κων/λεως που είχε το όνομα Γεώργιος ήταν ο διαβόητος Γεώργιος Ξιφιλίνος (1191-1198) που υπήρξε κάργα Λατινόφρων. Μεταξύ άλλων παραχωρήσεων που έκανε προς τους Λατίνους (εξαγορασθείς έναντι χρημάτων, κατά τους Ορθοδόξους…) ήταν ότι παραχώρησε «τόπον εις στάσιν» σε κλίτος του ναού της Αγίας Σοφίας για να τελείται η λατρεία κατά το λατινικό τυπικό!.. Επίσης, (πάλι έναντι χρημάτων) παραχώρησε στους Σέρβους το δικαίωμα να ιδρύσουν δική τους Μονή (τη Μονή Χιλανδαρίου) μέσα στο Άγιον Όρος.

    Για όλα αυτά – και πολλά άλλα – η Εκκλησία μας θεώρησε σατανικό το όνομα Γεώργιος μετά την Πρώτη Άλωση (1204) και γι’ αυτό δεν εξελέγη άλλος Πατριάρχης Κων/λεως με το όνομα Γεώργιος. Αυτή είναι η εξήγηση και όχι η σπανιότης του ονόματος, που άλλωστε ήταν πολύ κοινό στο Βυζάντιο

  187. Γιάννης Ιατρού said

    186: Αγαπητέ μου απατάσαι σφόδρα. Υπάρχουν τεκμήρια (απεικονίσεις). Ο δράκος είχε διαστάσεις παγκολίνου 🙂 🙂

    ΥΓ: Νίκο, στο 157 πρόκειται για (μια ακόμη) πλαστοπροσωπία… Βγήκε και σε άλλο νήμα, πιό πριν!

  188. loukretia50 said

    special αφιέρωση – αφού δεν έγινε αντιληπτή!

    ΓΤ, τη μέρα της γιορτής ο κόσμος πάει στρέκλα!
    Αν κάνει ο Νώντας εκπομπή, θα γίνω εγώ η Θέκλα!
    Μη σεκλετίζεσαι λοιπόν, το κέφι σου να κάνεις
    Υπάρχει τρέλα αρκετή, αντίδοτο της πλάνης!!

  189. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @188(ΥΓ) Ἐκτὸς τοῦ 157ὑπάρχει καὶ τὸ 187, ἡ ξαδέρφη τοῦ Φούφουτου. 🙂

    Τί κάνει ἡ Ὑπηρεσία Καθαριότητας;

  190. loukretia50 said

    190. Αγαπητέ Δον, δε γίνεται χρονιάρα μέρα να ασχολείται ο Νικοκύρης με τη σφουγγαρίστρα, δεν είναι πρέπον θαρρώ!

  191. Πέπε said

    155
    Στα λεξικά ο «δράκοντας» μπορεί να είναι και ανθρωπόμορφος; Εκπλήσσομαι γι’ αυτό. Τόσο σε καταγραφές ελληνικών λαϊκών παραμυθιών όσο και σε μεταφράσεις ξένων, ο άνθρωπος-δράκος πάντα δράκος λέγεται.

    Βλέπω ότι το ονλάιν ΛΚΝΕ έχει ενιαίο λήμμα και για τα δύο, αλλά δε με πείθει.

  192. 188 Ναι, βρήκε το μωρό να κάνει τον μάγκα. Όταν όμως ήρθε ο μπαμπάς κι έψαχνε το παιδάκι του, μπουχός ο άγιος.

  193. ΓΤ said

    189@
    Λουκρητία μου, είναι συγκεκριμένο το Τρίο Μπελκάντο. Εσύ ευχήθηκες με Γκέρσουιν.

  194. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    155 >>το ερπετόμορφο θεριό
    Φλασιά το έργο/εγκατάσταση του Κ. Τσόκλη.
    «Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος»

  195. Ηλίας Φωλιας said

    Χρόνια πολλά στους εορταζοντες και στις εορταζουσες!!! Αναφέρθηκε ο σεβασμός των μουσουλμάνων στον Άγιο Γεώργιο σε σημειο που σε περιοχές δύσκολες (Παλαιστίνη, Συρία ) οι ναοί συχνοτατα παιρνουν ως δευτερο ονομα του Αγίου ώστε να προστατεύονται. Μέχρι τις ημέρες μας πολλες μουσουλμανες επισκέπτονται ναους για να τον τιμήσουν.

  196. Γιάννης Ιατρού said

    190: Γειά σου ρε Δημήτρη! Ναι, αυτή είναι δεδομένη 🙂 🙂 Είδα τώρα και τα σχόλια της Μαρίας πιό πάνω…
    193: 👍😂 Το ανέκδοτο με τη σαύρα και τον λαγό στο δένδρο, το ξέρεις;

  197. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στην Ανδαλουσία ζούσε μια φορά
    δράκος με γαλόνια και λογιών φτερά
    ρήμαζε τα σπίτια του φτωχού κοσμάκη
    κι έσταζε η καρδιά του πίσσα και φαρμάκι

    Παραμύθι παραμύθι
    που ‘ναι τόσο αληθινό

    Με πουγκί γεμάτο κι άδεια κεφαλή
    διάλεξε για νύφη τη Μυριόκαλλη
    μα η γλυκιά αγάπη ο λαός το ξέρει
    όταν την αρπάζεις γίνεται μαχαίρι

    Παραμύθι παραμύθι
    που ‘ναι τόσο αληθινό

    Ξόφλησεν ο δράκος ώρα του καλή
    πήρε τον καλό της η Μυριόκαλλη
    κι ο λαός που ξέρει κι όλα τα λογάει
    μόνο της αγάπης τ’ άστρο προσκυνάει

  198. sarant said

    188 Mπαναρίστηκε σε άλλο θρεντ, όχι;

    190 Μπάνιο και η Ελένη

  199. loukretia50 said

    195. ΕΦΗ-ΕΦΗ
    Μεταξύ μας, αυτό το πράμα σ΄αρέσει?

  200. Εσώκλειστος said

    Είναι λάθος σε μία (ενδιαφέρουσα κατά τα άλλα…) ανάρτηση για τον Άγιο Γεώργιο να μή γίνεται λόγος για τους Καβείρους, που σύμφωνα με όσα γράφει ο Κωνσταντίνος Σάθας στον 7ο Τόμο της Μεσαιωνικής Βιβλιοθήκης αποτέλεσαν το πρότυπο για την εκ του μηδενός δημιουργία των αγίων Δημητρίου και Γεωργίου. Σημειωτέον ότι και οι δύο αυτοί άγιοι ήσαν ιστορικά ανύπαρκτοι, κατά τον κορυφαίο Βυζαντινολόγο Cyril Mango.

    Είμαι από την Κρύα Βρύση Γιαννιτσών και όλοι εδώ ξέρουμε ότι ο αρχαιολόγος Γ. Τουράτσογλου εντόπισε σε ιδιωτική συλλογή της Θεσσαλονίκης χάλκινο νόμισμα της Θεσσαλονίκης των μέσων του 3ου αι. μ.Χ. Στη β’ όψη του νομίσματος αυτού απεικονίζεται μία από τις πύλες των τειχών της Θεσσαλονίκης και πάνω στις επάλξεις ο Θεός Κάβειρος όρθιος κατενώπιον κρατώντας στο αριστερό χέρι σφύρα και στο δεξί ρυτό. Ο Γ. Τουράτσογλου διαβλέπει στο νόμισμα αυτό τον πολιούχο θεό της Θεσσαλονίκης, τον Κάβειρο, όρθιο στα τείχη να απωθεί τους Γότθους. Και συσχετίζει με την παράσταση αυτή την παράδοση του Αγίου Δημητρίου, προστάτη και των τειχών της Θεσσαλονίκης κατά τις αβαροσλαβικές επιδρομές τους τέλους του 6ου αιώνα και των αρχών του 7ου αιώνα

    Περισσότερα για τον θεό Κάβειρο και την πόλη διαβάζουμε στο βιβλίου του Ορέστη Ταφραλή “Η Θεσσαλονίκη” των εκδόσεων «Τροχαλία»: “Η Θεσσαλονίκη έτρεφε ειδική λατρεία για μια χθόνια θεότητα, που εθεωρείτο προστάτιδά της, τον Κάβειρο. Η λατρεία του, που πιθανότατα είχε εισαχθεί από τη Θάσο, ήταν πολύ σημαντική και συχνά τη συνδύαζαν με τη λατρεία του Απόλλωνα. Σε ορισμένα νομίσματα βλέπουμε τις δύο θεότητες να δίνουν το χέρι. Σε άλλες ο Απόλλων κρατεί στο δεξί χέρι του ένα μικρό Κάβειρο».

    Σημειωτέον ότι η λατρεία του Καβείρου ήταν τόσο σημαντική στη Θεσσαλονίκη, ώστε και οι ίδιοι οι αυτοκράτορες δεχόσαντε με ευχαρίστηση να τους παραστήσουν ως Καβείρους. Μάλιστα ετελούντο ειδικοί αγώνες που ελέγοντο Καβείρια, όταν εγίνοντο μόνο προς τιμήν του Καβείρου, και Καβείρια Πύθια, όταν εσχετίζοντο με την κοινή λατρεία του Απόλλωνα και του Καβείρου. Όταν στη Θεσσαλονίκη ο Χριστιανισμός εκτόπισε τον Παγανισμό, ο Άγιος Δημήτριος αντικατέστησε τον Κάβειρο, σαν προστάτης άγιος της πόλης. Αυτά που είναι πασίγνωστα σ’ εμάς τους Θεσσαλονικείς, γιατί δεν τα λέτε, κύριε Σαραντάκο; Δεν τα γνωρίζετε, ή μήπως ξέρετε αλλά τα κρύβετε; Έχετε χρέος να μάς απαντήσετε, δεν είμαστε όλοι άσχετοι όπως ίσως νομίζετε

  201. Μαρία said

    192
    Στα μεσαιωνικά ναι.
    http://www.greek-language.gr/greekLang/medieval_greek/kriaras/search.html?lq=9345&dq=

  202. 197β Ναι γιά!
    199 Μπάνιο sine damnatio, οπή εντός του ύδατος 🙂

  203. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για το ΓΤ
    ❤️

  204. Πέπε said

    199
    Νικοκύρη, κοίτα, καταλαβαίνω ότι σου ‘χει πιαστεί η μέση από το σφουγγάρισμα, αλλά θα πρέπει τώρα ν’ ανοίξεις και την πόρτα να βγει ο εσώκλειστος.

    Το είχα υπαινιχθεί και τις προάλλες σ’ ένα νήμα όπου είχε στήσει ψιλή κουβέντα με τον εαυτό του, κι έγραψα για τις μαγνητοταινίες πολλαπλής εγγραφής όπου ο Μακάρτνεϊ έκανε σελφ-ντούο. Τώρα διαβάζω εδώ ότι έπιασες δουλειά, και στο καπάκι βλέπω τον Εσώκλειστο να έχει δημοσιεύσει στο «σκόιλ». Πάω από κει, αθώο μήνυμα, για να συνηθίζουμε την παρουσία του, γυρίζω εδώ να ειδοποιήσω, και βλέπω ότι με πρόλαβε!

  205. ΓΤ said

    199@
    Άσ’ τα μπάνια. Εδώ θέλει κοπάνημα κατακούτελο με ξυλοτσόκαρο χαμαμτζή Κωνσταντινούπολης…

  206. # 205

    Παιδιά, αυτός ο εσωκλειστος πρέπει νάναι ο σύζυγος της Ελένης !! (# 187, που σας έγραφε πως ήταν θεολόγος και δεν την πιστεύσατε !!) 🙂 🙂

  207. ΓΤ said

    204@
    Ευχαριστώ, Εφουλίνι

  208. Εσώκλειστος said

    207: Δεν είμαι εγώ ο σύζυγος της Ελένης. Εγώ είμαι χωρισμένος και δεν είμαι θεολόγος

  209. Nestanaios said

    201.
    Αυτά σε προδίδουν
    «γιατί δεν τα λέτε»
    «Δεν τα γνωρίζετε, ή μήπως ξέρετε αλλά τα κρύβετε»
    «Έχετε χρέος να μάς απαντήσετε»
    και ψάχνουμε να σε βρούμε.

  210. 200 Γιατί Λου, τι έχει ο Άγιος Γεώργιος και η καταραμένη χούβερ?

  211. 140 τέλος. Ε, ναι, Τότε είναι δύσκολο. Μια Γεωργία δωδεκάχρονη επέβαλε το Ζέτα. Μια Ντόρα κοντά πενήντα που θέλησε να γίνει Θεοδώρα, δεν τα κατάφερε 🙂

    https://www.google.com/maps/search/%CE%BA%CE%BF%CF%80%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1/@30.0060022,31.2242576,14.5z

    143α Κάιρο, Αίγυπτος.Πού εδώ; Δίπλα είναι το ελληνορθόδοξο νεκροταφείο και ο χώρος που σύμφωνα με την παράδοση κατέφυγε η αγία οικογένεια κατά τη φυγή στην Αίγυπτο. Ένα κομμάτι του Καΐρου γεμάτο ιστορία. Τώρα, για τα περί Καππαδοκίας που γράφονται, δεν γνωρίζω, δεν απαντώ. Δεν πήγα να ξέρω, το άλλο το είδα 🙂
    https://choratouaxoritou.gr/?p=36528

    166 Κι οι μουσουλμάνοι του Καΐρου τον τιμούνε τον Αη Γιώργη….

    148 Κάπως έτσι. (Π.χ. Οι 40 δράκοι σε παραμύθια (παρόμοιο με τους 40 κλέφτες).

  212. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    200 Λου , πρώτα να σου πω μπράβο για ότι πόνημά σου (175) .
    Ανατριχιαστικό δεν είναι το φολιδωτό του μέταλλο ; Παγερό.
    Το είχα δει στους Ολυμπιακούς του 2004, εγκατάσταση στη Δ. Αρεοπαγίτου. Τα μάτια του ερπετού ήσαν οθόνες. Δεν ξέρω αν είναι το ίδιο, δεν το καταλαβαίνω απ΄τη φωτό, αλλά το θυμήθηκα και το αναζήτησα, είπα να το βάλω αφού είναι μέσα στο θέμα μας.

  213. Theo said

    Χρόνια πολλά ΓΤ και Νεοκίδιε 🙂

  214. Αυτό είναι για τον ΓΤ, για να μη σεκλετίζεται. Θεραπεία δια της ομοιοπαθητικής αλλά τέλος πάντων. Εξαίρετο άσμα του Γεωργίου Τσιτσάνη σε εκπληκτική ερμηνεία της Γεωργίας Μπέλλου 🙂

  215. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    ΓΤ, χρόνια πολλὰ κι ἀπὸ μένα. (στὸ παρὰ πέντε) 🙂

  216. Corto said

    Σχετικά με το έργο του ελληνικού Καραγκιόζη «ο Μέγας Αλέξανδρος και ο κατηραμένος όφις»

    41 (Πέπε):
    «Το έργο του Καραγκιόζη έχω την εντύπωση ότι έχει συγκεκριμένη πατρότητα και δεν είναι πολύ παλιό, μπορεί και του 20ού αιώνα, ή πάντως β’ μισό 19ου. Δε θυμάμαι περισσότερα και δεν έχω εύκαιρες τις πηγές.»

    Πρόχειρα δύο διαφορετικές απόψεις για την πατρότητα του έργου:

    Σύμφωνα με τον Βάλτερ Πούχνερ η παράσταση δημιουργήθηκε στα πλαίσια της ηπειρώτικης παράδοσης του Καραγκιόζη:

    Οι σκιές του μπερντέ, επεισόδιο 1, περίπου στο 20.05

    Σύμφωνα όμως με τον Θανάση Σπυρόπουλο το έργο δημιουργήθηκε από τον Μίμαρο (Δημήτρη Σαρδούνη) στην Πάτρα:

    Στου Καραγκιόζη το μπερντέ, περίπου στο 9.15

    Σε κάθε περίπτωση η παράσταση προέρχεται από τον θρύλο του Αϊ-Γιώργη.

  217. Γς said

    71:

    >Οι αδερφοί Καταλάνοι είχαν κάποιο κέντρο εκεί στο Μεταξουγείο αν θυμάμαι καλά και μπλέχτηκαν σε κάτι καυγάδες επι Γεωργίου Παπανδρέου ; Θυμάται κανείς (ή το κανίς )

    Κάτι είχα γράψει για μια προσωπική μου εμπειρία αλλά έμπλεξα με τους επιγόνους τους. Σχόλια που τα διέγραψαν. Κι όλο και το τροποποιούσα. Μέχρι που το αφαίρεσα από το Caktos. Το ξαναπροσθέτω πρόσκαιρα.

    https://caktos.blogspot.com/2013/02/1961.html

  218. ΓΤ said

    214@
    Ευχαριστώ, ρε τιτάνα Πασών των Παραβολών 🙂

  219. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ΓΤ , απ΄αυτό το τραγούδι(204) του Γιώργου *τα παφίλια* έμαθα ότι είναι συνώνυμο με τα ζίλια,μουσικά- κρουστά- όργανα.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%96%CE%AF%CE%BB%CE%B9%CE%B1

  220. ΓΤ said

    216@
    Βράσ’ τα τα λεπτά, η ευρύχωρη καρδιά σου μετράει 🙂

  221. ΓΤ said

    215@

    Με συγκινείς πολύ, Δίκαιο Κτήνος. Ο πατέρας μου ήταν γειτονάκι με την Μπέλλου

  222. Πέπε said

    Ξέρει κανείς πώς λέγεται ο δράκος του Κοντορεβιθούλη στα γαλλικά;

    Ο δράκος του Κοντορεβιθούλη ήταν ένας αιμοσταγής τύπος, κατά τα άλλα όμως αρκετά κανονικός άνθρωπος, έμενε σε σπίτι με την οικογένειά του. Απλώς αυτό το σπίτι ήταν μες στο πουθενά στην καρδιά του δάσους. Άλλος παρόμοιος δράκος είναι του Τζακ με τη μαγική φασολιά. Κι αυτός, ανθρωποφάγος μεν αλλά άνθρωπος με σπίτι πάλι, και γυναίκα.

    Αυτοί οι δράκοι πρέπει να προέρχονται από πραγματικές περιπτώσεις ανθρώπων που είχαν αποκτηνωθεί από την πείνα, τη φτώχεια, τους διωγμούς, και ζούσαν εκτός κοινωνίας σαν άγρια θηρία. Άρα εδώ η έννοια της λέξης δράκος δεν είναι και τόσο απομακρυσμένη από αυτήν στον Δράκο του Σέιχ Σου.

    Μόνο που στην Ελλάδα δε φαίνεται να είχαμε τέτοιες περιπτώσεις, άρα ούτε και σχετικό λεξιλόγιο. Τα παραμύθια που αναφέρω είναι ευρωπαϊκά. Οι δράκοι-άνθρωποι των ελληνικών παραμυθιών είναι πιο πολύ σαν αυτούς που στους Γκριμ, λ.χ., είναι γίγαντες. Για παράδειγμα, ο Γενναίος Ραφτάκος τρομοκρατεί έναν γίγαντα με μια απατεωνίστικη επίδειξη δύναμης που βγάζει τον ίδιο (τον ραφτάκο) πιο δυνατό από τον γίγαντα – το ίδιο μοτίβο, με τις ίδιες απατεωνιές, υπάρχει σε ελληνικό παραμύθι με δράκο (αλλά και σε ρώσικο με δράκοντα, φίδι!). Επίσης, οι δράκοι-άνθρωποι των ελληνικών παραμυθιών δεν είναι υποχρεωτικά κακοί – είναι λίγο τραχείς στους τρόπους τους αλλά καμιά φορά αποδεικνύονται καλοί.

    Κατόπιν τούτου, θα είχε ενδιαφέρον να δούμε το εξής: τύποι σαν τον Δράκο του Σέιχ Σου, από πόσο παλιά ονομάζονταν (στα ελληνικά) δράκοι;

  223. ΓΤ said

    220@

    Ο Παφίλης το ξέρει;

  224. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Α! και ο Κιντ; Χρόνια Πολλά!
    Θα σ΄άρεσε ένας Στελάρας άραγε;
    Τα παραθύρια ορθάνοιχτα
    «Άη Γιώργη άλλοι τον είπανε κι άλλοι Θανάση Διάκο…»
    Μίκης Θεοδωράκη /Μιχάλης Κακογιάννης /Στέλιος Καζαντζίδης 1974

  225. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Χρόνια πολλὰ καὶ στὸν Κίντο. Μὲ μικρὴ καθυστέρηση.

  226. loukretia50 said

    βρε παιδιά, τόσο ξεκούτιανα και θυμάμαι να ευχόμαστε στον Κιντ του Αγ.Σπυρίδωνα?
    Γιαυτό μάλλον δε μου ξαναμίλησε!

  227. ΓΤ said

    223@

    Είναι χαρακτήρας-εαυτός, και ενσαρκώνεται κεφαλαιογράμματα, και επιβάλλεται οπτικά, ως Ogre.

  228. 226 Δημήτρη εγώ ευχήθηκα συλλογικά το πρωί αλλά έτσι που το κόβεις φέτες με κάνεις και αισθάνομαι άσκημα. Για τον Κίντο όμως δεν το ήξερα ή μου διέφυγε παραπάνω, οπότε πολύχρονος κι από μένα Κίντο.

  229. Μαρία said

    188
    Εσύ παρέσυρες το χριστιανό;

  230. ΓΤ said

    227@

    Μες στην κλεισούρα το μυαλό θαρρείς σουρτουκοφέρνει
    της απορίας η γραφή πάντα εδώ γιαγέρνει

    Μην είναι Σπυρογιώργος;

  231. Πέπε said

    223:
    > > Ξέρει κανείς πώς λέγεται ο δράκος του Κοντορεβιθούλη στα γαλλικά;

    Το βρήκα. Ogre. Εδώ εγκυκλοπαιδικά στοιχεία για τον Ogre: http://clpav.fr/ogre.htm#livre

    Και στα αγγλικά έτσι τον λένε (ούτε το ένα ήξερα ούτε το άλλο), οπότε περαιτέρω εγκυκλοπαιδικά και εδώ: https://en.wikipedia.org/wiki/Ogre

    Παραμένει το ερώτημα στο τέλος του #223.

  232. 223 τέλος

    Μήπως έχει να κάνει με Φριτς Λανγκ και Δράκο του Ντίσελντορφ (1931)? Πότε έγινε η ταινία γνωστή εδώ? Ο χωροφύλαξ να μας πει πώς μεταφράζεται ο γερμανικός τίτλος της ταινίας.

  233. Μαρία said

    233
    M
    https://de.wikipedia.org/wiki/M_(1931)

  234. loukretia50 said

    231. Επόμενο και φυσικό, φαλτσάρω λιγουλάκι!
    Δεν είναι Σπύρος ο μικρός, έχει Σπυριδουλάκι!

  235. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  236. Μαρία, το Μ ξέρω πώς μεταφράζεται :-), γι αυτό εδώ ρωτάω: Eine Stadt sucht einen Mörder.

  237. Νταξ το βρήκα, μια πόλη ψάχνει έναν δολοφόνο. Η ταινία πότε έγινε γνωστή εδώ?

  238. Μαρία said

    237
    Μια πόλη αναζητεί δολοφόνο.

    Απο μια πρόχειρη αναζήτηση σε παλιό άρθρο https://sarantakos.wordpress.com/2011/10/31/dracula/#comment-86724

  239. loukretia50 said

    Πάντως ο Ντ.Ηλιόπουλος ως Δράκος, δε νομίζω να ευθύνεται!

    Ο ήλιος έσβησε – Μ.Χατζηδάκις

  240. Corto said

    Περί διακρίσεως δράκοντα και δράκου από την εγκυκλοπαίδεια Ηλίου:

    λήμμα ΔΡΑΚΩΝ (τόμος 6, σελ.207):

    Λαογραφία

    Εις τας παραδόσεις και τα παραμύθια του ελληνικού λαού αναφέρονται συχνότατα οι δράκοντες ως υπερμεγέθη τέρατα με πτερά και κέρατα εις την κεφαλήν, προικισμένα με υπερφυσικήν δύναμιν.(….)
    Ο λαός τους δίδει τα εξής ονόματα: ο δράκοντας, το θηρίο, ο όφιος, το φίδι. Δράκους δε ονομάζει ανθρωπόμορφα όντα , υπερφυσικού αναστήματος και δυνάμεως, μεταμορφωνόμενα κατά βούλησιν και κατοικούντα εις παλάτια και σπήλαια εις τα βουνά κατ’ ομάδας.
    (…)
    Οι περί των δρακόντων και δράκων θρύλοι αποτελούν συνέχειαν των δευτερευουσών θεοτήτων των αρχαίων ήτοι των Κεντάυρων, των Γιγάντων, των Κυκλώπων κλπ.
    Από την αποδιδομένην εις τους δράκοντας και δράκους μεγάλην δύναμιν προήλθον πολλαί εκφράσεις και παροιμίαι…

  241. sarant said

    Αφού το φανερώσατε, και αφού εδώ δεν είναι ακόμα μεσάνυχτα, χρόνια πολλά στον Κιντ και στον ΓΤ!

  242. ΓΤ said

    230@

    «εκθηλυκοποιημένος φεμινιζμένος χαλβάς»

    Σκέψου να προσπαθήσει να μιλήσει κάποιος σε αυτόν τον ουγκανονταήβλακα για τον σπανιότατο όρο «εονισμός», που εκφράζει τη σκοπούμενη παρενδυσία, όρο που τον οφείλουμε στον Σεβαλιέ ντ’ Εόν (https://en.wikipedia.org/wiki/Chevalier_d%27%C3%89on). Και φαντάσου την έκφρασή του όταν του πεις ότι σε υψηλά κλιμάκια της MI6 υπηρετούν κάποια άτομα τρανς, ακρβώς για να μη γίνεται αντιληπτός ο ρόλος τους…

  243. ΓΤ said

    242@

    Ας ήταν μεσάνυχτα, κι ας είχαν περάσει, τι πειράζει;
    Ευχαριστώ, Νίκο 🙂

    (Έστειλα sms στον Παιδονόμο, πάω να ξετρυπώσω καπνιστή μπίρα 😉 )

  244. Μαρία said

    238
    terminus ante quem Μακεδονία 23/12/1932 efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=19515&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARgASZASEASSASXASa&CropPDF=0

  245. Γς said

    41:

    >σκότωσε τον δράκο και ελευθέρωσε τη χώρα από τη μάστιγα.

    Εχει δράκο κι αυτός ο μύθος, αλλά όχι και πηγές, πηγάδια και τέτοια σε μια χώρα που τα νερά περισσεύουν. Λίμνη Βικτόρια, πηγές του Νείλου. Ουγκάντα

    https://caktos.blogspot.com/2016/06/blog-post_15.html

  246. mitsos said

    Τώρα που πέρασε η γιορτή μπορώ να γράψω και την κακή παροιμία.
    Η παροιμία ήταν για τους Γιάννηδες
    «Σαρανταπέντε Γιάννηδες ενός κοκκόρου γνώση…
    αλλά στην δεύτερη στροφή τους έκλεψαν την «δόξα»
    …Μα αν πείς και για τους Γιώργηδες δεν φτάνουν άλλοι τόσοι.«

  247. Μαρία said

    245
    Η Μακεδονία δεν αναφέρεται στην ταινία αλλά σε πραγματικό δράκο https://en.wikipedia.org/wiki/Peter_K%C3%BCrten

  248. spiridione said

    245. Βάλε 1930
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=123&pageid=-1&id=61698&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASMASZASEASSASXASa&CropPDF=0

    Τον οποίον δράκο του Ντίσελντορφ τον έλεγαν βαμπίρ στα γερμανικά
    https://de.wikipedia.org/wiki/Peter_K%C3%BCrten

  249. loukretia50 said

    Στοιχειά του νερού οι δράκοι, Δρακονέρα υπάρχει στην Κεφαλλονιά και αλλού.

    κι ένας ακόμα δράκος
    Ο δράκος https://youtu.be/Wijhj-VPNVY Στ. Ξαρχάκος – Ν.Γκάτσος

    Θυμάμαι νήμα με συζήτηση για τα σφουγγάτα του Αη Γιώργη. Εκτός αν μπέρδεψα και τον Άγιο!

  250. spiridione said

    Ο δράκος της Ντύσσελντορφ και πρωτοσέλιδο
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=123&pageid=-1&id=61665&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARpAScASlASbASbASNASTASVAScASXASZASe&CropPDF=0

    248. Τον έλεγαν και τέρας.

  251. 209 > Εγώ είμαι χωρισμένος

    Σε πόσες περσόνες άραγε?

  252. Μαρία said

    249
    Απ’ όλα τον έλεγαν 🙂
    Απ’ αυτόν εμπνεύστηκε ο Λανγκ αλλά απ’ ότι φαίνεται η ταινία δεν παίχτηκε εδώ. Ο χαρακτηρισμός δράκος πρέπει να είναι παλιότερος του Γερμανού.

    Τα δικά μου λινκ των εφημερίδων μπορείς να μου πεις γιατί δεν ανοίγουν;

  253. Πέπε said

    @237, 245 κλπ.:

    Άρα το 1931 εμφανίζεται η λέξη δράκος, σε τίτλο ξένης ταινίας ο οποίος όμως δε μεταφράζεται πιστά (τι πιστά… Μ!), με την έννοια του κατά συρροήν δολοφόνου.

    Από αυτά και μόνον, δεν προκύπτει αν η λέξη λεγόταν ήδη μ’ αυτή την έννοια ή αυτή είναι η πρώτη φορά.

    Μπορώ να υποθέσω μια σειρά εξελίξεων της έννοιας, αλλά εντελώς στον αέρα και υπό πολλές προϋποθέσεις που δεν ξέρω αν ισχύουν:

    α) Οι άνθρωποι-δράκοι των ελληνικών παραμυθιών.
    β) Οι Ogres των ξένων παραμυθιών, που δεν είναι ακριβώς το ίδιο αλλά είναι αρκετά παραπλήσιοι, να αποδόθηκαν από Έλληνες μεταφραστές ως δράκοι.
    γ) Κάποιος χαρακτηρίζει «δράκο» έναν τύπο σχεδόν εξίσου τρομαχτικό με τον Ogre, αλλά απολύτως υπαρκτό – έναν αιμοσταγή εγκληματία. Αυτός ο κάποιος μπορεί να ήταν αυτός που έδωσε τον ελληνικό τίτλο της ταινίας, μπορεί και κάποιος παλιότερα, μπορεί και να μην ήταν κάποιος συγκεκριμένος αλλά απλώς μια λέξη που εμφανίστηκε.
    δ) Από την ταινία ο όρος καθιερώνεται. Στην ταινία (απ’ ό,τι μόλις διάβασα) ο εγκληματίας ήταν δολοφόνος κατά συρροήν, αλλά και η έννοια του βιαστή δεν απέχει ιδιαίτερα, αν λάβουμε υπόψη και όλες τις φρικιαστικές συνυποδηλώσεις της λ. δράκος (του ευρωπαϊκού παραμυθιού) σχετικά με ζοφερά δάση, ανθρωποφαγία κλπ..

    Και γιατί οι άνθρωποι-δράκοι των παραμυθιών ονομάστηκαν με μια λέξη που αρχικά σήμαινε φίδι; Ίσως να υπήρξαν, κάποτε μέσα στους αιώνες (μπορεί πρόσφατα, μπορεί στην αρχαιότητα ή οποτεδήποτε ενδιάμεσα) θρύλοι και παραδόσεις για τρομερά ανθρωποφάγα όντα απροσδιόριστης μορφής, που άλλος να τα φανταζόταν σαν δράκοντες και άλλος ανθρωπόμορφα.

  254. Πέπε said

    …μέχρι να το γράψω ήρθαν στο φως μικρές τροποποιήσεις των δεδομένων, αλλά όχι ριζικά διαφορετικές.

    Τι ανατριχιαστικό αυτό το σχολιάκι στη Μακεδονία του 1930 #249 !!

  255. ;Άσχετο: Τώρα που ξανακούω το τραγούδι στο 215, η Μπέλλου λέει «καρδούλα μου πώς άνθεξες τους πόνους».

  256. Πέπε said

    Του Σκριπ, διορθώνω, όχι Μακεδονίας.

    Και άλλο χαριτωμένο άρθρο περί μαλλιαροκομμουνισμού, στο άλλο Σκριπ #251. (Θυμίζει πράγματα που τ’ ακούμε και σήμερα συχνά, ακόμη κι εδωμέσα.)

  257. spiridione said

    253. το imdb λέει ότι παίχθηκε στην Ελλάδα το 1933 (23-1). Το βρίσκω σε σινεμά το 1936 με τον τίτλο ο δράκος του Ντίσελντορφ.
    Στον Ριζοσπάστη βρίσκω και τον πρώτο Έλληνα δράκο, τον δράκο της Καλογρέζας το 1936. Έχει πολλά δημοσιεύματα.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=19401&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASMASZASEASSASXASa&CropPDF=0
    Και εδώ ένα άλλο, που δίνει την εντύπωση ότι εμπνευστήκαμε από τον γερμανό. Αλλά μπορεί να την είχαν λανσάρει τη λέξη οι εφημερίδες και παλιότερα, όπως λες.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=19384&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASMASZASEASSASXASa&CropPDF=0

    Κάτι θα τρως στα λινκ 🙂

  258. ΓΤ said

    256@

    Οι πόνοι ήταν συνήθεια εκείνη την εποχή. Επειδή λοιπόν σκέφτηκαν ότι η «έξις» δασύνεται… 🙂

  259. spyridos said

    Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες έστω και κατόπιν εορτής.

    Είχα ένα γείτονα Γιώργο και την γυναίκα του την έλεγαν Μάλαμα.

    Δράκος και νερό.
    Δρακόλιμνη. Υπάρχουν καμιά δεκαριά με γνωστότερη αυτή στο Σμόλικα.
    Κυκλοφορούν κάτι σαυρίτσες εκεί μέσα με κερατάκια γιαυτό.

    Οι «Λήτης κ Ιζόλδη » τραγουδούσαν το Δράκο του Πάρκου τη δεκαετία του 70.

    Ο Κώστας Βίρβος έγραψε μια παραλλαγή του παραμυθιού με το δράκο.
    Το λέει η Βίκυ Μοσχολιού στο Θεσσαλικό Κύκλο. Εκεί βέβαια τον δράκο τον σκοτώνει ο Λόγος.

    Αναφέρθηκε στο 111 ένα τραγούδι της «μαστοράντζας ….».
    Στο «Αγιος κι ο Ασίκης» ο Αη Γιώργης σπεύδει να βοηθήσει τον μουσουλμάνο ασίκη.
    Του δανείζει το άτι του.
    https://tinyurl.com/ybvbzhcp

  260. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Αχ βρε Νικοκοίρη, πιάστηκε η μέση σου στο σφουγγάρισμα…. τι να προλάβεις πρώτα; Και πού;
    Πρόταση: ακριβώς στην αρχή των Σχολίων να υπάρχει μόνιμα προειδοποίηση με συνήθη στοιχεία του ψευτοευγενικού-αγενή, με τα άπειρα ψεύδη σε ονόματα, καταγωγή κλπ. Έτσι οι νέοι ή οι πιο σπάνιοι αναγνώστες, να έχουν τον νου τους. Να τελειώνει και το …αφεντικό με την φασίνα!

  261. Γς said

    21:

    Νεομάρτυρες Γεώργιοι των Βαλκανίων

    Ο Βούλγαρος:

    «ένα φώς ακτινοβολούσε πάνω από τα υπολείμματα του ιερού λειψάνου του Αγίου. »

    Άγιος Γεώργιος ο Νεομάρτυρας εκ Βουλγαρίας

    Ο Ελληνας:

    «ένα φως κατέβαινε από τον ουρανό και στεφάνωνε το κεφάλι του Νεομάρτυρα»

    Νεομάρτυρας Άγιος Γεώργιος ο εν Ιωαννίνοις

    Ο Σέρβος:

    Πήγε αφώτιστος μάλλον

    Άγιος νεομάρτυς Γεώργιος από την Σερβία(+11 Φεβρουαρίου 1515)

    Είναι και τούτος:

    Άγιος Γεώργιος ο Νεομάρτυρας εκ Ραψάνης

    Πιθανόν κι άλλοι βαλκάνιοι νεομάρτυρες Αι Γιώρργηδες…. βαριέμαι να ψάξω

  262. antonislaw said

    Είχα γράψει ένα σχόλιο αλλά το έφαγε η μαρμάγκα, δεν πειράζει, το ξαναναρτώ, με λιγότερες παραπομπές.

    Στα κρητικά βέβαια είναι «το Γιωργιό»και όχι μόνο για παιδιά αλλά είναι προσφώνηση και για κάθε Γιώργη με τον οποίο έχεις ιδιαίτερο δεσμό. (Επίσης Γιωργιό,το μπορείς να αποκαλέσειςκαι θηλυκού γένους, τη Γιωργία, χαϊδευτικά). Επίσης θα έλεγα ότι στην Κρήτη ακούγεται και «Ο Άης Γιώργης» και όχι τόσο ο Άη-Γιώργης.

    Επίσης, μεταφέρω πληροφορία του πατέρα μου, ως Γιωργάκη (και αντιστοίχως βέβαια όλα τα ονόματα, Γιαννάκη κλπ) αποκαλούσαν έναν ηλικιωμένο στον οποίο έδειχναν σεβασμό στα παλιά χρόνια στα χωριά του Ρεθέμνου, δηλαδή δεν ήταν υποκοριστικό, ήταν τιμητικό.

    Δρακοκτονία είχαμε και στην ιπποτική μεσαιωνική Ρόδο, μεταξύ θρύλου και ιστορίας, από τον ιππότη,μετέπειτα Μεγάλο Μάγιστρο, Dieudonné de Gozon, για την οποία ο Friedrich Schiller έγραψε μια απο τις γνωστότερες μπαλάντες του είναι η “Der Kampf mit dem Drachen” το 1799.

    https://viefag.files.wordpress.com/2012/06/5_der_kampf_mit_dem_drachen.jpg?w=189&h=300

    https://theviewer.gr/uncategorized/%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%83-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CF%81%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%B3%CE%B7%CF%84%CE%AE/

    Στον προμαχώνα του Αγίου Γεωργίου στο κάστρο της Ρόδου απεικονίζεται ο Άη Γιώργης δρακοκτόνος με τα ιπποτικά οικόσημα από κάτω

    https://meandrhodes.files.wordpress.com/2012/10/dsc_0818.jpg?w=600&h=337

    Βυζαντινή εικονογραφία: μια σχετικά σπάνια απεικόνιση του Άη-Γιώργη είναι » άγιος Γεώργιος κεφαλοφόρος».

    Μουσείο Μπενάκη,Τέλη 16ου – αρχές 17ου αι. Κρητικό εργαστήριο. Προέρχεται από την Κωνσταντινούπολη.

    Ο Άγιος απευθύνεται στο Χριστό: «ὁρᾷς τί πεπράχασι οἱ ἄνομοι Λόγε; ὁρᾷς κεφαλήν ὑπέρ Σοῦ τετμημένην;» Και ο Χριστός αποκρίνεται: «ὁρῶ σε, μάρτυς, καὶ δίδωμί σοι στέφος οὐράνιον».
    (Από την ανάρτηση στο facebook της Βυζαντινολόγου Μαρίας Καναβά)

  263. Πέπε said

    256, 259:

    Δεν είναι σπάνιο. Και τώρα ακούγεται καμιά φορά.

    Ο αρχαίος μέλλοντας του έχω, έξω, δασύνεται. Στην πραγματικότητα ολόκληρο το έχω δασύνεται, αλλά σε όσους τύπους έχουν το -χ- αναλλοίωτο (όχι λ.χ. ως -ξ-) γίνεται προληπτική ψίλωση, γιατί οι αρχαίοι δεν αγαπούσαν τις αλλεπάλληλες δασείες συλλαβές (ενώ δεν είχαν πρόβλημα με τα γειτονικά δασέα στην ίδια συλλαβή, φθ, χθ).

    Εκτός από τον μέλλοντα έξω, η δασεία εμφανίζεται και στο παράγωγο ανθεκτικός.

    Στα αρχαία υπήρχε μέλλων ανθέξω. Φαίνεται ότι κάποιοι λόγιοι, παρερμηνεύοντας την ομοιότητα του νεοελληνικού μέλλοντα στιγμιαίου με τον αρχαίο (λύσω – θα λύσω), λησμόνησαν ότι ο νεοελληνικός παράγεται από την υποτακτική του αορίστου και όχι από τον μονολεκτικό αρχαίο μέλλοντα, και έτσι είπαν «θα ανθέξω» σαν να παραγόταν από το μονολεκτικό «ανθέξω». (Το ίδιο λάθος όπως με το [παρ-]άξω – θα παράξω, αντί θα παραγάγω.) Μπορεί να παρασύρθηκαν και από το «ανθεκτικός». Επειδή όμως ο νεοελληνικός μέλλ. στ., είτε το συνειδητοποιούμε είτε όχι, είναι υποτακτική αορίστου + «θα», από το «θα ανθέξω» βγήκε υποχωρητικά και αόριστος «άνθεξα».

    Βασικά το θέμα του «έχω» είναι σεχ-, και σε μηδενισμένη βαθμίδα σχ-. Από το σεχ- βγαίνει το εχ- με δασεία, και από εκεί το εχ- χωρίς δασεία κατά προληπτική ψίλωση, ενώ από το σχ- βγαίνει ο αόριστος β’ έσχον. «Κανονικά» ο νεοελληνικός μελλ. στ. θα «έπρεπε» να είναι «θα αντίσχω», όπως «θα παράσχω, θα μετάσχω», αλλά επειδή το «αντέχω» χρησιμοποιήθηκε αδιάλειπτα από την αρχαιότητα μέχρι την εποχή του …μαλλιαροκομμουνισμού υπέστη αλλαγές που ίσως τους μπέρδευαν.

    Άλλα παραδείγματα προληπτικής ψίλωσης είναι:
    θ. θρεφ- > τρέφω, έθρεψα
    θ. θαφ- > τάφος, αλλά θάπτω – έθαψα
    θ. θριχ- > η θριξ, της τριχός
    και όλοι οι αναδιπλασιασμοί των ρημάτων από φ – χ – θ

    (Αν ήταν εδώ ο Σμερδαλέος θα τα εξηγούσε πιο όμορφα….)

  264. Πέπε said

    264 τέλος:

    ένα ακόμη:
    θ. αφ- με δασεία > άπτω, άπτομαι με δαεεία (εφάπτομαι), αφή με ψιλή (επαφή)

  265. π2 said

    Έτσι όπως τα γράφει ο πολυώνυμος στο 201, θα νομίσει κανείς ότι ο «Ορέστης Ταφραλής» είναι συγκαιρινός μας Έλληνας αρχαιολόγος. Για όσους δεν τον ξέρουν, πρόκειται για τον Ρουμάνο ιστορικό και αρχαιολόγο Orest Tafrali (1876-1937), που έγραψε δύο σημαντικότατα για την εποχή τους έργα για τη Θεσσαλονίκη: Topographie de Thessalonique (Παρίσι 1913) και Thessalonique des origines au XIVe siècle (Παρίσι 1919). Το έργο του γαλλοσπουδαγμένος Tafrali δεν είναι δουλειά γραφείου μόνο, καθώς έκανε συστηματική επιτόπια έρευνα στη Θεσσαλονίκη πριν από την απελευθέρωση.

  266. antonislaw said

    Στα κρητικά βέβαια είναι «το Γιωργιό»και όχι μόνο για παιδιά αλλά είναι προσφώνηση και για κάθε Γιώργη με τον οποίο έχεις ιδιαίτερο δεσμό. (Επίσης Γιωργιό,το μπορείς να αποκαλέσειςκαι θηλυκού γένους, τη Γιωργία, χαϊδευτικά). Επίσης θα έλεγα ότι στην Κρήτη ακούγεται και «Ο Άης Γιώργης» και όχι τόσο ο Άη-Γιώργης.

    Επίσης, μεταφέρω πληροφορία του πατέρα μου, ως Γιωγράκη (και αντιστοίχως βέβαια όλα τα ονόματα, Γιαννάκης κλπ) αποκαλούσαν έναν ηλικιωμένο στον οποίο έδειχναν σεβασμό στα παλιά χρόνια στα χωριά του Ρεθέμνου, δηλαδή δεν ήταν υποκοριστικό ήταν τιμητικό.

    Δρακοκτονία είχαμε και στην ιπποτική μεσαιωνική Ρόδο, μεταξύ θρύλου και ιστορίας, από τον ιππότη,μετέπειτα Μεγάλο Μάγιστρο Dieudonné de Gozon, για την οποία ο Friedrich Schiller έγραψε μια απο τις γνωστότερες μπαλάντες του είναι η “Der Kampf mit dem Drachen” το 1799.

    https://viefag.files.wordpress.com/2012/06/5_der_kampf_mit_dem_drachen.jpg?w=189&h=300
    https://www.dimokratiki.gr/arxeio/sto-drako-tis-rodou-ginete-afieroma-apo-to-diktio-tou-national-geographic/

    Στον προμαχώνα του Αγίου Γεωργίου στο κάστρο της Ρόδου απεικονίζεται ο Άη Γιώργης δρακοκτόνος με τα ιπποτικά οικόσημα από κάτω

    http://www.ypai.gr/cms_files/ATLAS/ATLAS-EN/HTML/files/assets/basic-html/page395.html

    Βυζαντινή εικονογραφία: μια σχετικά σπάνια απεικόνιση του Άη-Γιώργη είναι » άγιος Γεώργιος κεφαλοφόρος».

    https://scontent-vie1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-0/p640x640/94396995_10158331662603166_6091079313031954432_o.jpg?_nc_cat=109&_nc_sid=8024bb&_nc_eui2=AeEW3_bx-oEazTTJx0XNMc6kfS5XJOqUi7B9Llck6pSLsGHV7PXJyAugEnJoaBmp90E&_nc_ohc=dNmc03KeHhMAX-yhrud&_nc_ht=scontent-vie1-1.xx&_nc_tp=6&oh=212ec3f8164896f347eac0b132716270&oe=5EC648C2

    Φορητή εικόνα φυλασσόμενη στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Μέρωνα Αμαρίου στο Ρέθυμνο.
    Ο Άγιος απευθύνεται στο Χριστό: «ὁρᾷς τί πεπράχασι οἱ ἄνομοι Λόγε; ὁρᾷς κεφαλήν ὑπέρ Σοῦ τετμημένην;» Και ο Χριστός αποκρίνεται: «ὁρῶ σε, μάρτυς, καὶ δίδωμί σοι στέφος οὐράνιον».
    (Από την ανάρτηση στο facebook της Βυζαντινολόγου Μαρίας Καναβά)

  267. sarant said

    263-267 Πολύ αργά (αλλά κάλλιο από ποτέ) απελευθέρωσα και το πρώτο σχόλιο, που ήταν στη βαθιά μαρμάγκα.

    266 Ρουμάνος με ελληνικό όνομα και μάλλον τουρκικό επώνυμο 🙂

    258 και πριν. Ωραία έρευνα για τον δράκο. Σίγουρα αυτός της Καλογρέζας φταίει για τη διάδοση, είχε κάνει μεγάλη αίσθηση τότε.

  268. Georgios Bartzoudis said

    «Γκιώργκας», άλλη μια παραλλαγή του «Γιώργος». Ήταν «κλέφτης», ηρωϊκή μορφή της περιοχής Νιγρίτας. Τον πιάσαν οι Τούρκοι και τον κρέμασαν. Τον τραγουδούσε ο Κουφογιάγκος στον «Ραδιοφωνικό Σταθμό Μακεδονίας», στις δεκαετίες του ’50 και του ’60: «Το χίλια οχτακόσια εννενήντα οχτώ, επιάσανε τον Γκιώργκσ στη μέση το χωριό…».
    Άλλος ένας Γκιώργκας υπήρχε στο χωριό. Δυο από τα παιδιά του (μεταξύ 85 και 100) ζουν ακόμα, και είναι γνωστοί ως «ο Πασκάλ’ς του Γκιώργκα» κλπ.

  269. ΓΤ said

    264@
    «προληπτική ψίλωση»
    Φτιάχτηκα τρελά! 🙂

  270. loukretia50 said

    270. Ωραία τα γράφει ο Πέπε, αλλά όπως είδα πρώτα το σχόλιό σου με την «προληπτική ψίλωση» έτσι σκέτο, νόμιζα ότι κυκλοφορούν ψείρες…

  271. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    (και να σκεφτείς πως το μόνο που ήθελα να πω ήταν πως μου φάνηκε παράξενο το άνθεξες σε λαϊκό τραγούδι. Σ[ψ]αρωτικός, όπως πάντα, ο Πέπε 🙂 )

    Λου, άμα έγραφε αποψύλλωση, τότε να ανησυχούσες.

  272. Γιάννης Ιατρού said

    201: Σιγά μην διαβάζουμε από τις αντιγραφές σου από γνωστά βαρεμένα μπλόγκια (👉με …*αποστάγματα που ζέχνουν) ρε κακομοίρη. Το επιτελείο διαθέτει τις αυθεντικές εκδόσεις. Παραθέτω ένα αποσπασματάκι με παραπομπές (σε καλύτερη ανάλυση εδώ) μόνο και μόνο για τους φίλους Θεσσαλονικείς (και για τους απανταχού Μήτσους, ειδικά για τους δύο εδωμέσα, εντός κι εκτός Αττικής 🤗):

  273. Spyros said

    122 Το λινκ αναφέρεται στην πολιτεία των ΗΠΑ με το όνομα Γεωργία.

    144 Ενδιαφέρουσες πληροφορίες… ευχαριστώ!

    166 Το επώνυμο Χιδίρολγου λοιπόν προέρχεται από το Ηλίας… ενδιαφέρον.

    170 Ζόραν Σάβιτς. Καλός και δυνατός παίχτης! Πρόσφατα ψηφίστηκε από τους φίλους του ΠΑΟΚ ως το καλύτερο «πεντάρι» που πέρασε από την ομάδα τους.

    187 Στο ρωμαϊκό δίκαιο είχα ένα συμφοιτητή, που αποκαλούσε τον Ξιφιλίνο «Ξεφτιλίνο».

    222 Γειτονάκι της Μπέλλου… κάπου κοντά στη Γκράβα μάλλον…

    233 Μ το αρχικό του Morder (δολοφόνος). Συγκλονιστική ταινία και παίρνει και ασυνήθιστη στάση: χειρότεροι οι τοκογλύφοι και οι απατεώνες της πιάτσας, που «δικάζουν» στο υπόγειο τον δολοφόνο – βιαστή. Και ανάξιοι να τον δικάσουν (στο τέλος επεμβαίνει η αστυνομία και τους αποτρέπει από το να τον λιντσάρουν), γιατί γνωρίζουν ότι κάνουν κακό και παρόλα αυτά το κάνουν συνειδητά, ενώ εκείνος αντιμετωπίζεται από τον σκηνοθέτη ως «άρρωστος», που αδυνατεί λόγω της «αρρώστιας» του να συμμορφωθεί με τη συνείδησή του, που του λέει ότι αυτό που κάνει είναι κακό… δύσκολο θέμα…

    Δράκος υπάρχει και μικρό όνομα, το έχω ακούσει στην Κρήτη. Υποθέτω ότι θα υπάρχει και στη Μάνη και ίσως και αλλού.

  274. loukretia50 said

    274. Ναι, γιατί αυτή νόμιζα ότι εννοείτε.
    Μάλλον φταίνε τα τραγούδια που με ταξίδεψαν σε άλλη ήπειρο!

  275. ΓΤ said

    @274.6
    Όχι, στα παιδικά χρόνια, στην Εύβοια

  276. 274 Όχι ακριβώς, ο Χιζίρ/Χιντίρ/Χιδίρ/Χιντρ είναι μια μυστηριώδης προσωπικότητα του Κορανίου, περίπου αθάνατος. Η ταύτιση με τον Προφήτη Ηλία και με τον Αη-Γιώργη έγινε από τους μικρασιατικούς πληθυσμούς, και έτσι εμφανίστηκε για τους μουσουλμάνους ο Χιζίρ Ιλιάς/Χιντρελέζ και για τους Χριστιανούς ο Αη-Γιώργης ο Χεντρελές (αυτό το τελευταίο το έχω δει σε βιβλίο, τον έφεραν στην Ελλάδα δεν θυμάμαι ποιοι πρόσφυγες).

  277. 276 Άρα συμπατριώτης μου ΓΤ; Η μάνα μου ζούσε κοντά στο σπίτι της Μπέλλου στη Χαλκίδα, θυμόταν μάλιστα τον εδώ γάμο της και τις μπουμπουνιέρες που είχαν στο σπίτι φτιάξει. Γνωστή η οικογένεια μεγαλομπακάληδων, έχω συναδέλφισσα αγαπημένη την ανιψιά της και θα’ λεγα πως έχει καλή φωνή όλο το σόι.

  278. 278
    https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?6092-H%C4%B1drellez-H%C4%B1d%C4%B1rellez&p=66264#post66264
    https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?8055-H%C4%B1z%C4%B1r-TR-(-%D8%A7%D9%84%D8%AE%D8%B6%D8%B1%E2%80%8E-)-%CE%A7%CE%B9%CE%B4%CE%AF%CF%81

  279. spiridione said

    277
    El Khiḍr in the Popular Religion of Turkey
    http://khidr.org/khidr-turkey.htm

    Και ένα παραμύθι για τον Χιζίρη από τον Ναζίμ Χικμέτ
    https://www.kiosterakis.gr/plus/index.php/diafora/istories/1359-o-xiziris-ena-toyrkiko-paramythi

  280. Spyros said

    275 276 277
    Ευχαριστώ. Πολύ ενδιαφέροντα όλα τα σχόλια, γενικά το ιστολόγιο αυτό είναι δεξαμενή πληροφοριών και γνώσεων.
    Βέβαια, η Μπέλλου ήταν από τη Χαλκίδα, το είχα διαβάσει αυτό, και μάλιστα νομίζω ότι είχε παντρευτεί πολύ μικρή εκεί. Διαβάζω τώρα στη Βικιπαίδεια ότι γεννήθηκε στη Δροσιά, δηλαδή απέναντι από τη Χαλκίδα στη «στεριά» προς τη Ριτσώνα. Πάντως, σε μεγαλύτερη ηλικία έμενε κοντά στη Γκράβα, από την πλατεία Κολιάτσου δεξιά ψηλά προς τα πάνω.

  281. Αγγελος said

    (281) Μπα, την είχαμε γειτόνισσα; Εκεί πάντως που λες θυμάμαι το κέντρο Τα Δειλινά, εδώ και (πω, πω…) 55 χρόνια.

  282. Spyros said

    282 Τη Χαλκίδα τη θυμάμαι μόνο από τον στρατό (όχι καλή ανάμνηση), την περιοχή Κολιάτσου και Γκράβας δεν την ξέρω… την πληροφορία για τη Μπέλλου την ξέρω από κάτοικο της περιοχής εκείνης, που είχε τύχει να γνωρίσω πριν λίγα χρόνια… Για τα Δειλινά δεν έχω καμία παλιά ανάμνηση … ήταν πράγματι πάνω από την Κολιάτσου;
    Κάποιοι παλιότεροι Κυψελιώτες (το σόι της μητέρας μου είχαν εγκατασταθεί στην Άνω Κυψέλη κατά το Μεσοπόλεμο) έκαναν λόγο για το «Ίλιον-Τρωάς», το οποίο, αν έχω καταλάβει καλά από τις διηγήσεις, άκμασε τον Μεσοπόλεμο και είχε ήδη κλείσει κατά το 1940… το διασταύρωσα αργότερα διαβάζοντας το Καταφύγιο Ιδεών του Γιανναρά, ο οποίος μάλιστα αναφέρει ότι ενδεχομένως το Ίλιον-Τρωάς να είχε λειτουργήσει και ως καζίνο…
    Πάντως, όπως φαίνεται, όλα αυτά τα κέντρα λειτουργούσαν σε «εξοχικές» γωνιές της Αθήνας τότε…

  283. spiridione said

    κάτι πρέπει νάχει στη μαρμάγκα

  284. spiridione said

    Να βάλουμε και τη μελέτη του Πολίτη ‘Περσεύς και Άγιος Γεώργιος’ (Αττικόν Ημερολόγιον, 1872)
    https://books.google.gr/books?id=TmzBW6SaNSkC&pg=PA174&dq=%CE%97+%CF%84%CE%B7%CF%82+%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82+%CE%B8%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82+%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%AF%CE%B4%CF%81%CF%85%CF%83%CE%B9%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiRnobkrIHpAhWH6qQKHZH4BDwQ6AEIKjAA#v=onepage&q=%CE%97%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82%20%CE%B8%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82%20%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%AF%CE%B4%CF%81%CF%85%CF%83%CE%B9%CF%82&f=false

    Κάπου στην αρχή λέει ότι τον έβριζαν οι ψαράδες τον Άγιο παξιμαδοκλέφτη αν δεν είχαν καλή ψαριά

  285. Spyros said

    Χμ… έψαξα στο ίντερνετ και βρήκα ότι το Ίλιον-Τρωάς δεν ήταν σε «εξοχική γωνιά» αλλά στο κέντρο της Κυψέλης κοντά στην πλατεία.
    Διορθώνω λοιπόν αμέσως, ομολογώ ότι δεν το είχα ψάξει σχεδόν καθόλου…

  286. sarant said

    284-5 Το απελευθέρωσα.

    Αλλά αν λέγανε παξιμαδοκλέφτη τον Άγιο το 1870, τότε η θεωρία για τη γέννηση της παξιμαδοκλέφτρας πάσχει. Να το δει και ο Σπαθολουρος και να αξιωθώ κάποτε ν’ ανακεφαλαιώσω.

  287. ΓΤ said

    278@

    🙂

  288. loukretia50 said

    285. Πολύ ενδιαφέρον, λινκ και εντυπωσιακό κοσμητικό για ΄Αγιο !
    Πόσα μας αποκρύπτουν άραγε?
    Βέβαια ο Αη Γιώργης ήταν ήδη γνωστός για τα ακριβά σφουγγάτα, όπως διαβάζουμε στο περσινό εορταστικό νήμα.
    Δεν απέχει πολύ το σούφρωμα των «biscuit» – sic !

    «Τι ξέρει ο βλάχος από σφουγγάτο;»
    https://sarantakos.wordpress.com/2019/10/03/sfouggato/

    Αναφορά και στο κείμενο του Φ.Κουκουλέ- ευγενική χορηγία δική σας!

    Μέχρι να …πληρωθεί το ρηθέν – σχ. 287, ας οργανωθούμε λίγο…

  289. nikiplos said

    278@ Ανηψιά της και η Αρετή Μπέλου, φυσικά γνωστή τραγουδίστρια και κιθαρίστρια της «Ρεμπέτικης Ιστορίας» αλλά και αργότερα σε ρεμπετάδικα σχήματα και σήμερα επίσης μάχιμη ψυχίατρος.

    Τελευταία γειτονιά της Σωτηρίας Μπέλου η Παπαδιαμαντοπούλου, λίγο πριν την Μιχαλακοπούλου. Την έβλεπα κάθε μέρα. Ζούσε σε ένα άθλιο διαμέρισμα μιας απλής πολυκατοικιας. Από εκεί έφυγε και για το το στερνό της ταξίδι.

  290. # 286

    Κασταλίας και Κερκύρας

  291. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    263 >>«το Γιωργιό»
    Ναι, όπως και Γιωργής

    274 >>Δράκος υπάρχει και μικρό όνομα, το έχω ακούσει στην Κρήτη.
    Ναι, είχε φίλο ο πατέρας μου, από τα Ηρακλειώτικα. Υπάρχει και Δρακούλα, βλέπω γιορτάζουνε κιόλας!
    https://www.eortologio.net/pote_giortazei/%CE%94%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1
    Επίσης λέμε ότι το ξίδι είναι δράκος, αλλά και ένα πανί, ένα σκοινί (δυνατό), ή κάποιο φρούτο πχ αχλάδι (άγουρο)

  292. sarant said

    292 Για Δράκους και Δρακούλες έχουμε γράψει

    https://sarantakos.wordpress.com/2011/10/31/dracula/

  293. Γιάννης Ιατρού said

    292b, 293: και βιομηχανίες ιδρύουν αυτοί, π.χ. η BIODRAK, του γιού του Δράκου 😋 (απέθαντα πλαστικά πάντως, ακόμα έχω μια τέτοια λεκάνη!)

  294. 290. και μεταναστεύσασα στη Σουηδία μόνιμα.

  295. Spyros said

    290 Παπαδιαμαντοπούλου πριν τη Μιχαλακοπούλου… κοντά στο «Ευγενίδειο» λοιπόν… κάποτε στα 70ς υπήρξε καλή και γοργά ανερχόμενη περιοχή… μου αρέσουν πολύ η γωνιακή πολυκατοικία Σισίνη και Παπαδιαμαντοπούλου σε σχήμα οξυγώνιου τριγώνου και η άλλη η κόκκινη, γωνία Σισίνη και Αιγινήτου δίπλα στον Λευκό Σταυρό. Ωραία κτίρια της εποχής εκείνης…
    Αλλά υπάρχουν και πιο «τετράγωνες» και άχαρες πολυκατοικίες με μικρά διαμερίσματα… κάπου εκεί θα ήταν και η Μπέλλου λοιπόν…

    291 Εντελώς κέντρο λοιπόν…

  296. Γιάννης Ιατρού said

    296: … η γωνιακή πολυκατοικία Σισίνη και Παπαδιαμαντοπούλου…
    Εκεί γύρω είχα κάτι νταραβέρια… Αχρείαστα νά ΄ναι🙄

  297. Spyros said

    Ναι μπράβο, αυτή είναι η γωνιακή. Και αριστερά (δεν διακρίνεται) είναι η «κόκκινη». Ωραία κόκκινη πολυκατοικία στην ίδια περιοχή είναι η πολυκατοικία του «Ρετιρέ» (του Δαλιανίδη), διαγώνια απέναντι από το Χίλτον. Νομίζω ότι η πλατεία μπροστά λέγεται πλατεία Μαδρίτης (Μιχαλακοπούλου και Β. Αλεξάνδρου γωνία).
    Στην Αιγινήτου έμενε και ο αείμνηστος ηθοποιός Κοτανίδης, τον είχα δει αρκετές φορές.
    «Ιατρική γειτονιά»… ο αείμνηστος πατέρας μου είχε ιατρείο κάπου εκεί…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: