Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Απολαύστε το!

Posted by sarant στο 24 Απριλίου, 2020


Το πρόγραμμα τηλεκατάρτισης επιστημόνων, για το οποίο γράψαμε κι εμείς προχτές, δεν υπάρχει πια. Ύστερα από την κατακραυγή που ξέσπασε, πρώτα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κι ύστερα ευρύτερα, τόσο για τον όλο σχεδιασμό του προγράμματος όσο και, κυρίως, για τα κωμικοτραγικά λάθη και την απίστευτη προχειρότητα του περιεχομένου της «κατάρτισης», ο πρωθυπουργός αποφάσισε να το καταργήσει.

Όσοι γράψαμε για το θέμα δικαιούμαστε να καμαρώνουμε, ιδίως αφού το αποτέλεσμα αυτό επιτεύχθηκε παρά την αποσιώπηση των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης. Βέβαια, πρέπει να πούμε ότι κατά πάσα πιθανότητα έπαιξαν ρόλο και άλλοι δυο παράγοντες· αφενός οι αποκαλύψεις των εφημερίδων (κυρίως ΕφΣυν και Ντοκουμέντο) για τις «πλατφόρμες» και τον ρόλο τους, και αφετέρου οι πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, ότι κάθε άλλο παρά δεδομένο ήταν ότι θα γινόταν αποδεκτό το πρόγραμμα. Ωστόσο, χωρίς το έναυσμα από τα κοινωνικά μέσα και ιδίως χωρίς τα ξεκαρδιστικά αλαμπουρνέζικα που ήρθαν στο φως και που άφησαν εποχή (Σκοιλ Ελικικού και τα συναφή) δεν θα είχε τεθεί σε κίνηση το θέμα. Η γελοιοποίηση σκοτώνει.

Η εξέλιξη αυτή αφήνει έκθετα εκείνα τα κυβερνητικά στελέχη που είχαν σπεύσει να υπερθεματίσουν υπέρ της καταργηθείσας κατάρτισης, πρώτα και κύρια τον Άδωνη Γεωργιάδη, που για άλλη μια φορά εζυγίσθη, εμετρήθη και ευρέθη ελλιπής, και φυσικά τον αρμόδιο υπουργό Γιάννη Βρούτση, ο οποίος μία μέρα πριν καταργηθεί η κατάρτιση είχε ψέξει την αντιπολίτευση ότι φωνάζει για «τέσσερα ορθογραφικά λάθη σε 10.000 σελίδες».

Τόσο πρόδηλο ήταν το άδειασμα από τον πρωθυπουργό, που πολλοί σχολιαστές αναρωτηθηκαν αν η απόφαση για κατάργηση του προγράμματος θα συνοδευόταν από παραίτηση του κ. Βρούτση. Οπότε, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε χτες το πρωί να διευκρινίσει ότι «ο Γιάννης Βρούτσης απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού».

Και εδώ το άρθρο μας κάνει μιαν απότομη πιρουέτα, παρόμοια με εκείνην που έκανε προχτές η κυβέρνηση. Ενώ δηλαδή είχα ξεκινήσει να γράφω για το φιάσκο με το Σκοιλ Ελικικού και για την ενδεχόμενη παραίτηση του κ. Βρούτση, αυτό δεν ήταν παρά ο πρόλογος. Το σημερινό άρθρο είναι γλωσσικό στην πραγματικότητα, και ο τίτλος του, παρόλο που πράγματι μπορεί να διαβαστεί σαν προτροπή να χαρούμε την κυβερνητική υποχώρηση στο θέμα της ενίσχυσης των επιστημόνων με βάουτσερ (που ονομάστηκε εύλογα και «βράουτσερ»!), στην πραγματικότητα είναι δανεικός από παλιότερο άρθρο της Λεξιλογίας και αφορά τα ρήματα «απολαμβάνω» και «απολαύω».

Επανέρχομαι στη φράση που χρησιμοποίησε ο κ. Πέτσας: «ο Γιάννης Βρούτσης απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού». Αυτή η συνταξη, του ρήματος απολαμβάνω με γενική, φαίνεται μεν επίσημη αλλά στην πραγματικότητα δεν στέκει.

Σε μια συζήτηση που γινόταν στο Τουίτερ, μου ζήτησαν τη γνώμη μου, αν το σωστό είναι «απολαμβάνει της εμπιστοσύνης» ή «απολαύει της εμπιστοσύνης». Εκείνη την ώρα ήμουν απασχολημένος με κάτι άλλο, οπότε έδωσα μια πολύ σύντομη απάντηση. Η εκτενέστερη απάντηση είναι το σημερινό άρθρο, πιο σωστά όσα ακολουθούν απο εδώ και πέρα, που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε ένα παλιότερο σημείωμα του φίλου Νίκελ στη Λεξιλογία.

Εχουμε δυο ρήματα, απολαμβάνω και απολαύω, τα οποία έχουν μπερδευτεί. Το «απολαμβάνω» στα αρχαία σήμαινε «δέχομαι, λαμβάνω κάτι που μου οφείλει κάποιος, επανακτώ κάτι δικό μου», π.χ. «απολαμβάνω τον οφειλόμενον μισθόν» στον Ξενοφώντα.

Το «απολαύω», που είναι σύνθετο του ρήματος «λαύω» που δεν θα το βρείτε σε απλή μορφή, στα αρχαία σήμαινε «χαίρομαι κάτι, το απολαμβάνω» («των ηδίστων ποτών απολαύσεται», πάλι στον Ξενοφώντα), αλλά και «ωφελούμαι, επωφελούμαι, καρπώνομαι» πχ. στις Νεφέλες ο Στρεψιάδης ρωτάει «τι γαρ αλλ’ αν απολαύσαιμι του μαθήματος;» δηλ. τι άλλο θα ωφεληθώ εγώ από τη μάθησή του;

Υπό την επίδραση του «απολαύω», το «απολαμβάνω σταδιακά πήρε τη σημασία «ευχαριστιέμαι με κάτι, χαίρομαι κάτι», δηλαδή σφετερίστηκε την πρώτη από τις σημασίες του «απολαύω», κι έτσι σήμερα λέμε «απολαμβάνω το ωραίο τοπίο / ένα καλό κρασί / ένα καλό βιβλίο». Άλλωστε, πέρα από τον ενεστώτα και τον παρατατικό, το «απολαμβάνω» δανείζεται τους τύπους από το «απολαύω». Λέμε «θα απολαύσω», όχι «θα απολάβω», «απόλαυσα το δείπνο», όχι «απέλαβα». Και το ουσιαστικό «απόλαυση», ενώ ξεκίνησε από το «απολαύω» σταδιακά μετατοπίστηκε και τώρα ανήκει στο «απολαμβάνω».

Στα νέα ελληνικά, το «απολαύω» έμεινε με τη σημασία «είμαι αποδέκτης». Το «απολαύω» συντάσσεται με γενική και στη νέα ελληνική, όπως και στην αρχαιότητα. Η διατύπωση «απολαύει της εμπιστοσύνης» είναι τυπικά σωστή αλλά πολύ λόγια -έως ασήκωτη.

Το «απολαμβάνω» συντάσσεται με αιτιατική και στη νέα ελληνική, όπως και στην αρχαιότητα. Οπότε, η σύνταξη «απολαμβάνει της εμπιστοσύνης» δεν στέκει, ούτε όμως και η «απολαμβάνει την εμπιστοσύνη» εφόσον η σημασία του ρήματος είναι «χαίρομαι, ευχαριστιέμαι» και όχι «είμαι αποδέκτης». Αυτό το τελευταίο σημείο όμως βρίσκεται υπό εξέλιξη

Το 2008 ο Νίκελ έγραφε στη Λεξιλογία:

Απολαύστε το!

Έχουμε ένα στρυφνό ρήμα από αυτά που έχουν πια μουμιοποιηθεί και δεν λέμε να κλείσουμε τη σαρκοφάγο να το αφήσουμε να αναπαυθεί εν ειρήνη, αλλά κάθε τόσο το σέρνουμε αποδώ κι αποκεί, πάντα με τον κίνδυνο να μας φύγει από τα χέρια και να γίνει θρύψαλα. Αναφέρομαι στο ρήμα «απολαύω», που έχει γίνει ένα μπέρδεμα αλλόκοτο, ένα σύμπλεγμα λαοκοώντειο, με το «απολαμβάνω», εκεί που ούτε κοινή καταγωγή έχουν ούτε την ίδια σημασία ούτε την ίδια σύνταξη. Υποτίθεται ότι σήμερα «απολαμβάνουμε το φαγητό μας» και «απολαύουμε τιμών», αλλά χτες «απολαύσαμε το φαγητό μας» και τις τιμές τρέχα γύρευε τι τις κάναμε.

Το «απολαύει εκτιμήσεως» το καταλαβαίνω — ταριχευμένο, στην κονσερβούλα του, την ανοίγεις και μυρίζει σαν ρέγκα. Τα «απολαύει εκτίμησης» και «απολαμβάνει εκτίμησης» δεν τα καταλαβαίνω, είναι λίγο μπάσταρδα και τα δύο. Το «απολαμβάνει την εκτίμηση» το καταλαβαίνω, αλλά μόνο όπως απολαμβάνει κανείς το μουσακά.

Λένε διάφορα τα λεξικά. Γράφει το ΛΚΝ:
απολαύω [apolávo] P αόρ. απήλαυσα, απαρέμφ. απολαύσει : (κυρ. σε λόγ. εκφορές με γεν.) κατέχω, διαθέτω κάποιο πλεονέκτημα ή αγαθό: Απολαύει ιδιαίτερων προνομίων. ~ μεγάλης υπολήψεως / εμπιστοσύνης, με υπολήπτονται, με σέβονται πολύ.

Αν γράψω «απήλαυσε μεγάλης υπολήψεως κατά τη δεκαετία του 1950», νομίζω, είμαι σίγουρος, ότι θα σηκωθεί το πληκτρολόγιό μου και θα με βαράει.

Και ο παρατατικός;
…έχοντας υπόψη ότι ο ΧΧΧ απολαύει στην επικράτεια των υπολοίπων κρατών μελών ασυλίας έναντι κάθε μέτρου κρατήσεως και κάθε δικαστικής δίωξης…
…έχοντας υπόψη ότι ο ΧΧΧ απόλαυε της ασυλίας αυτής κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης…

Άρα: Αν η κυβέρνηση δεν απόλαυε της εμπιστοσύνης της Βουλής, θα αναγκαζόταν να προκηρύξει εκλογές.
(Αν της φύγουν δύο βουλευτές, θα πούμε: Όσης εμπιστοσύνης απήλαυσε, απηύλασε. Αυτό ήταν, ως εδώ. Όλες οι απολαύσεις έχουν ένα τέλος.)

Λέει επίσης το ΛΚΝ, στο απολαμβάνω:
(λόγ., με γεν.) απολαμβάνω τιμών / σεβασμού / εμπιστοσύνης κ.ά., με τιμούν, με σέβονται, με εμπιστεύονται κ.ά.

Κάτι θα ξέρει. Μπορεί να γράφει το ΛΝΕΓ «Η χρήση «απολαμβάνει της εμπιστοσύνης» δεν πρέπει να προτιμάται έναντι του «απολαύει της εμπιστοσύνης», αλλά άλλη γνώμη έχουν στο διαδίκτυο (1.900 από το πρώτο, 30 από το δεύτερο). Από την άλλη, 1.300 λένε ότι «απολαμβάνει την εμπιστοσύνη».

Λοιπόν, ας μη γελιόμαστε: Το «απολαύω» είναι πια ξένο, το «απολαμβάνω + γενική» αστείο, το «απολαμβάνω + αιτιατική» καλό για το μουσακά και τον έρωτα. Ας βρούμε στις διατυπώσεις μας άλλα ρήματα να κάνουμε τη δουλειά μας.

Η κυβέρνηση έχει την εμπιστοσύνη / διαθέτει την εμπιστοσύνη / περιβάλλεται με την εμπιστοσύνη / διατηρεί την εμπιστοσύνη της Βουλής (σιγά σιγά ας λέμε χαίρετε και σ’ εκείνο το «χαίρει της εμπιστοσύνης» — ό,τι χάρηκε χάρηκε).

Για την έκπτωση μπορούμε να πούμε «δικαιούται έκπτωση» (όχι ότι είναι κανένα εξαιρετικά ευέλικτο ρήμα ετούτο) ή ό,τι πιο απλό βολεύει στη σύνταξη.

Γενικότερα, αυτά τα γλωσσικά βαρίδια που μόνο τρικλοποδιές ξέρουν να μας βάζουν, ας τα πετάμε από πάνω μας, για να περπατάμε με μεγαλύτερη σιγουριά και άνεση. Απολαύστε το.

Τι μας λέει ο Νίκελ για τις προτάσεις που μας απασχολούν, όπως «ο υπουργός απολαύει/απολαμβάνει της/την εμπιστοσύνη(ς) του πρωθυπουργού»;

Μας λέει ότι το «απολαύει της εμπιστοσύνης» είναι σωστό αλλά πολύ παλιομοδίτικο, το «απολαμβάνει της εμπιστοσύνης» είναι λάθος και το «απολαμβάνει την εμπιστοσύνη» είναι μεν σωστό αλλά με τη σημασία «τη χαίρεται», όπως τον μουσακά (ή, έστω, ένα καλό βιβλίο).

Κι επειδή καμιά από τις τρεις λύσεις δεν ικανοποιεί απόλυτα, για να λυθεί το τρίλημμα ο Νίκελ προκρίνει την αναζήτηση άλλου ρήματος.

Είχα συμφωνήσει μαζί του, τότε και είχα χαρεί (είχα απολαύσει αν προτιμάτε) το πολύ καλογραμμένο σημείωμά του, αλλά στη συνέχεια είχα αρχίσει να διολισθαίνω προς το «απολαμβάνω+αιτ.» με τη σημασία «είμαι αποδέκτης», τόσο στις μεταφράσεις μου τις υπηρεσιακές, όπου εμφανίζεται αρκετά συχνά η ανάγκη, όσο και, σπανιότερα, σε άρθρα στο ιστολόγιο.

Ωστόσο, πέρυσι, 11 χρόνια μετά από το πρώτο σημείωμα, ο Νίκελ έκανε επικαιροποίηση, στην οποια διαφοροποιείται ελαφρώς:

Επικαιροποίηση (λόγω… επικαιρότητας)

Τα ρήματα απολαμβάνω και απολαύω δεν έχουν ετυμολογική συγγένεια και ξεκίνησαν από τα αρχαία χρόνια με διαφορετική σημασία. Πολύ αργότερα έφτασε το απολαμβάνω να παίρνει τη σημερινή κύρια σημασία του, ενώ από το απολαύω πήρε χρόνους (απήλαυσα, θα απολαύσω) και παράγωγα (απόλαυση, απολαυστικός).

Σήμερα χρησιμοποιούμε το απολαύω σε λόγιες διατυπώσεις, με αντικείμενο σε γενική πτώση:
απολαύει εμπιστοσύνης/προνομίων/υπολήψεως

Το απολαμβάνω ακολουθείται από αιτιατική:
απολαμβάνουμε τον ήλιο και τη θάλασσα / απόλαυσα τα αστεία του (Τα απόλαυσα είναι πια πολύ περισσότερα από τα απήλαυσα.)

Τα λεξικά δεν αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο τη χρήση του απολαμβάνω στη θέση του απολαύω:

Το ΛΝΕΓ θεωρεί καταχρηστική τη χρήση του απολαμβάνω με γενική — την αναφέρει μόνο σε σημείωση.

Το ΧΛΝΓ αναφέρει κι αυτό ως καταχρηστική τη χρήση του απολαμβάνω αντί για απολαύω με αντικείμενο σε γενική ή αιτιατική:
2. (καταχρ.) (+ γεν./αιτ.) απολαύω: απολαμβάνω την εκτίμηση τον κόσμου/οφέλη. απολαμβάνω προνομίων/τιμών. απολαμβάνει της αγάπης του κόσμου/της προτίμησης του κοινού.

Ωστόσο, στο λήμμα εμπιστοσύνη έχει τη φράση: απολαμβάνει την εμπιστοσύνη (κάποιου) & (λόγ.) απολαμβάνει/χαίρει/απολαύει της (απολύτου) εμπιστοσύνης: (απαιτ. λεξιλόγ.) τον εμπιστεύεται, τον στηρίζει (πλήρως): απολαμβάνει την εμπιστοσύνη του κόσμου/πρωθυπουργού.

Το ΜΗΛΝΕΓ πάλι γράφει:
2) (+γεν. ή +αιτ.) (η σύνταξη με γενική είναι καταχρηστική και γίνεται κατ’ αναλογία προς τη σύνταξη του αρχαίου ελληνικού ρήματος «απολαύω», που συντάσσεται με γενική)

Φαίνεται λοιπόν ότι ΧΛΝΓ και ΜΗΛΝΕΓ θεωρούν καταχρηστική τη χρήση του απολαμβάνω με αντικείμενο στη γενική, όχι όμως με τη σημασία «είμαι αποδέκτης» και με αντικείμενο στην αιτιατική.

Λέει δηλαδή ο Νίκος Λίγγρης (αυτός είναι ο Νίκελ) ότι τα νεότερα λεξικά αρχίζουν να δέχονται το απολαμβάνω με αιτιατική, ακριβώς σε φράσεις όπου σημαίνει «είμαι αποδέκτης» π.χ. «απολαμβάνει την εμπιστοσύνη».

Συμφωνώ μαζί του, και νομίζω ότι μπορούμε να υιοθετήσουμε αυτή τη σύνταξη, «απολαμβάνει την εμπιστοσύνη/ την εκτίμηση/ μεγάλα προνόμια κτλ.» που άλλωστε απλώς επεκτείνει την ήδη υπάρχουσα «απολαμβάνει το γεύμα / το δείπνο».

Στην πραγματικότητα, το «απολαύω + γενική» με τη σημασία «είμαι αποδέκτης» χρησιμοποιόταν μόνο με θετικές έννοιες: εμπιστοσύνη, εκτίμηση, προνόμια, τιμές, επιδοκιμασία και όχι με αρνητικές έννοιες, οπότε ήδη γειτόνευε πολύ με το «απολαμβάνω+αιτ. = χαίρομαι κάτι».

Με την επέκταση αυτή μπορούμε να απολαμβάνουμε προνόμια, εκτίμηση και εμπιστοσύνη, οπότε το «απολαύω» μπορεί να ετοιμάζεται για συνταξιοδότηση. Όσο για το «απολαμβάνω+γενική» του κ. Πέτσα, είναι απλώς μια ακόμα περίπτωση γενικομανίας.

 

195 Σχόλια to “Απολαύστε το!”

  1. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα. Οἱ νεκραναστάσεις αὐτοῦ τοῦ τύπου ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν ἐπιδειξιομανία ὁρισμένων δημοσιογραφούντων νὰ γράφουν δημοτικὴ (οθντκ) μὲ συντακτικὸ καθαρεύουσας. Πραγματικὰ τὸ σημερινὸ σημείωμα τοῦ Νικοκύρη τὸ ἀπόλαυσα (μὲ αἰτιατικὴ ἐδῶ, φυσικά).

  2. Αὐγουστῖνος said

    Γενικὴ ἢ αἰτιατική; Κάνε τοῦ παιδιοῦ κεφτέδες ἢ κάνε τὸ παιδὶ κεφτέδες; Ἐδῶ καλεῖται νὰ μᾶς δώσει τὰ φῶτα του ὁ καθιαυτοῦ χθεσινὸς ἑορτάζων, πρὸς τὸν ὁποῖον ξέχασα νὰ εὐχηθῶ, ὅπως καὶ μὲ τόσους ἄλλους παροικοῦντες στὸ παρὸν ἱστολόγιο. Χρόνια πολλὰ καὶ ὀλίγον καθυστερημένα, κ. Μπαρτζούδη!

  3. atheofobos said

    Απολαύω του προνομίου από χρόνια να διαβάζω και να σχολιάζω στο παρόν ιστολόγιο και απολαμβάνω καθημερινά να διαβάζω τα κείμενα του!

  4. rizes said

    ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΜΙΖΕΣ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2020/04/18/%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b2%ce%b9-%ce%bc%ce%b9%ce%b6%ce%b5%cf%83/

  5. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Μοῦ ἀρέσει ποὺ λεξιλογοῦμε.

    Δὲν ξέρω πῶς, μέσα ἀπὸ τὶς δαιδαλώδεις ἀτραποὺς τοῦ μυαλοῦ, μοῦ βγῆκε τὸ ἀποτάζω τοῦ Μάρκου.

    Νομίζω πὼς κι αὐτό, τὸ ἀποτάζω δηλαδή, ἔχει λεξιλογικὸ ἐνδιαφέρον.

    Τί λένε οἱ καθ᾿ ὕλην ἁρμόδιοι;

  6. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Νομίζω πως μπορούμε να λέμε και «απολαμβάνω το προνόμιο…», πάντυως

    5 Μα, έχουμε γράψει!

  7. Για μεγαλύτερη απόλαυση 🙂 πρέπει να μπει στην εξίσωση το αγγλ. «enjoy (the support, the confidence, the right…)», κυρίως όσον αφορά τους σύγχρονους πολιτικούς και δημοσιογράφους, αλλά και το αντίστοιχο γαλλικό «jouir de (la confiance, la considération…)», μια και η καθαρεύουσα στήθηκε πάνω σε αρκετούς γαλλισμούς.

  8. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    5 Δημήτρη, πολύ βολικά προσπερνάς την εισαγωγή του άρθρου. Όλα τα περί σκόιλ, Βρούτση, Άδωνη κλπ έχουν ως αφετηρία τον κορονοϊό. Ο οποίος κορονοϊός, στατιστικά αν τον εξετάσουμε…😎

  9. sarant said

    5-6 Δημήτρη, για τον Μάρκο έχουμε γράψει εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/12/20/apotaks/

    7 Ξάδερφε, έχεις δίκιο.

  10. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @6. Τί θὰ γίνει, ὅλα τά ᾿χετε γράψει ἐδωμέσα; 🙂

    Μήπως εἶναι εὔκολο νὰ μάθουμε ποῦ;

  11. Πέπε said

    Νίκο, πολύ καλή η εισαγωγή σου, πολύ κακό το άρθρο (ιδίως το παλιό) του Λίγγρη.

    Από την εισαγωγή μαθαίνουμε δυο πραγματάκια. Προσωπικά θεωρώ ότι θα έπρεπε να τα ήξερα ήδη, αλλά μιας και είχα, κακώς, αυτό το κενό -και πράγματι δεν καταλάβαινα γιατί μπερδεύουμε δύο ρήματα με άσχετο ενεστώτα και κοινό αόριστο- χαίρομαι που μου το ξεκαθάρισες.

    Από τον Λίγγρη δε μαθαίνουμε τίποτα, και επιπλέον κάνει το ασυγχώρητο λάθος να συγχέει το «θα προτιμήσω να πω … και να μην πω …» με το «ας λέμε … και όχι …». Δε θέμε τροχονόμους.

    Αυτό που δε μαθαίνουμε από κανέναν είναι από πού προκύπτει η περίεργη αύξηση -η- στο απήλαυσα.

  12. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @9. Τί θὰ γίνει;

    Δὲν πρόκανα νὰ ρωτήσω ποῦ θὰ βροῦμε τὸ ἀποτάζω καί, τσούπ, ἡ ἀπάντηση.

    Ἀντανακλαστικά Λούκυ Λούκ. 🙂

    Εὐχαριστῶ, Νικοκύρη.

  13. atheofobos said

    6
    Βεβαίως, αλλά με το απολαύω καλύπτεις και τις έννοιες που έχει το ΛΚΝ.

  14. Καλημέρα,
    Το «έχει την εμπιστοσύνη» δεν μας κάνει. Πρέπει να την απολαμβάνει κιόλας, να την έχει και να την χαίρεται δηλαδή 🙂

    Το αποτάζω εγώ το ξέρω σαν αποκτώ (κι έτσι μου ταιριάζει και στο Μάρκο). Το να αποτάξεις κάτι είναι προϋπόθεση για να το απολαύσεις. Αυτή ήταν η διαδρομή;

  15. «Στο απολαμβάνω αντιστοιχεί το απόλαυση και στο απολαύω η απολαβή !! Οπως στο χορό (ή κάτι άλλο ) που αλλάζουν ντάμες οι καβαλιέροι» είχα πει στον φιλόλογό μου, στην Α Λυκείου και μου την είχε χαρίσει «για τελευταία φορά, απροσάρμοστε «

  16. Κιγκέρι said

    2: Αυγουστίνε,

    «Να με κόψεις κιμά να σε κάνω κεφτέδες», έτσι το ξέρω εγώ ολοκληρωμένο!

    Πάντως αυτό το απολαύω λίγο τσουρούτικο μου φαίνεται, σα να τη λιγοστεύει την απόλαυση. Το απολαμβάνω είναι πιο κιμπάρικο!

  17. sarant said

    11 Για το άρθρο δεν συμφωνώ. Η αυξηση είναι αρχαία, και μάλλον αναλογικά προς πχ το ελαύνω

    15 Καλά του είπες.

  18. Κιγκέρι said

    > Όσης εμπιστοσύνης απήλαυσε, απηύλασε.

    Πώς γκένεν ατό;

  19. Παναγιώτης Κ. said

    Πηγαίνω για περπάτημα.
    …Για να άρω 🙂 τα αμαρτήματα κάποιων ημερών αδράνειας.

    Σχόλιο έχω για το πρώτο σκέλος του άρθρου ας πούμε το πολιτικό. Τώρα όμως δεν προλαβαίνω.
    Επειδή ποτέ δεν χάνεται η ευκαιρία να γράψεις αυτό που σκέφτηκες, θα γράψω με κάποια άλλη αφορμή. Αφορμές ποτέ δεν λείπουν.
    (Βρε τι έπαθα! Κόλλησα και εγώ από την αγαπημένη σε μένα φράση «θέλει άρθρο» ) 🙂

    Ως προς το δεύτερο σκέλος, το λεξιλογικό, καθόλα αξιόλογο, κρατώ αυτό:Η κυβέρνηση έχει την εμπιστοσύνη / διαθέτει την εμπιστοσύνη / περιβάλλεται με την εμπιστοσύνη / διατηρεί την εμπιστοσύνη της Βουλής

  20. Νέο Kid said

    Υπάρχει και το «ηπόλαυσε» .Αόριστος του καπετάν-βαταλή, που υπόλαυσε το εκατοστό μπανάκι του Νικοκύρη…
    Υπάρχει και μια παλιά ευχή (που ακούγαμε τότε που υπήρχαν καφέ κι εστιατόρια…), το «Καλή απόλαυση!» η οποία μού σήκωνε την…τρίχα και μού κοβε την όρεξη!
    Αγγλισμός απ το Enjoy!

  21. Πάνω που έλεγα ότι κανείς δεν γκρίνιαξε για την «Καλή απόλαυση» είδα το #20

  22. Πέπε said

    17
    Με τη γνώμη μου μπορεί να μη συμφωνείς, αλλά το ότι κάνει υποδείξεις (καιρός να λέμε χαίρετε στο «χαίρει της εμπιστοσύνης»…) είναι μια απλή αντικειμενική διαπίστωση, δε χωράει συμφωνίες ή διαφωνίες.

  23. Κουτρούφι said

    Διάσημος (και επίκαιρος) είναι ο Κατηχητικός Λόγος του Χρυσόστομου (4 αιώνας, μΧ) όπου το απολαύω εμφανίζεται και με γενική και με αιτιατική:

    «Εἴ τις εὐσεβής καί φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καί λαμπρᾶς πανηγύρεως.»

    «Εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαυέτω νῦν τό δηνάριον.»

    «καί πρῶτοι καί δεύτεροι τόν μισθόν ἀπολαύετε.»

    «ἀπολαύσατε τοῦ συμποσίου τῆς πίστεως

    #5. Πατριώτη (Χρόνια Πολλά κιόλας. Με την κατάσταση δεν θα γίνουν οι Κούνιες στα Θερμιά αυτές τις μέρες, που θα πηγαίνανε και δικοί μας) στα Θερμιά δεν έχετε το «αποτάσσω»;

    #15.

    Εκούρασα το σώμα μου
    κι απολαβή καμία
    χαράμι πήγε η ζωή
    γιατί ήμουν άσωτος πολύ
    σ’ αυτή την κοινωνία.

    (Μπ. Μπακάλης, Στ. Καζαντζίδης)

  24. Λεύκιππος said

    Συμπτωματικά τώρα η σύζυγος ετοιμαζει μουσακά. Ελπίζω να πετύχει και να τον απολαύσουμε.

  25. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Τὸ «καλὴ ἀπόλαυση» εἶναι κατὰ λέξη μετάφραση τοῦ ἱσπανικοῦ «buen provecho».

  26. LandS said

    7
    To wordreference πάντως προς το απολαμβάνω κλίνει.
    Στο λήμμα enjoy (have as benefit) μας δίνει, απολαμβάνω, (έμφαση στο θετικό στοιχείο) (λογ) χαίρω, (έμφαση στη παρουσία) έχω. Με παραδείγματα «απολαμβάνει προνόμια που ούτε φανταζόταν μερικά χρόνια πριν» και «χαίρει άκρας υγείας»
    Στα παραδείγματα εκφράσεων, και πολύ καλά κάνει, enjoy a good meal -> καλή όρεξη. Και ΟΧΙ καλή απόλαυση.

    Για τη περίπτωση που έδωσε την αφορμή της σημερινής συζήτησης προτείνω «έχει την εμπιστοσύνη»

  27. spiridione said

    Η εξέλιξη αυτή αφήνει έκθετα εκείνα τα κυβερνητικά στελέχη που είχαν σπεύσει να υπερθεματίσουν υπέρ της καταργηθείσας κατάρτισης, πρώτα και κύρια τον Άδωνη Γεωργιάδη, που για άλλη μια φορά εζυγίσθη, εμετρήθη και ευρέθη ελλιπής,

    Απολαυστικό βίντεο

  28. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Έχω ακούσει σε σινεμά και το «καλή θέαση» ή κάπως έτσι.

  29. sarant said

    20-21 Έχουμε γράψει, όχι;

    22 Όμως, το λέει ότι είναι δική του άποψη και όχι κοινώς αποδεκτή θέση.

  30. Costas X said

    Καλημέρα !

    Απολαμβάνω του καφέ, του σιγαρέτου, και του άρθρου. (γενική του Μποστ) 🙂

  31. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @23. Χρόνια πολλά, Πατριώτη.

    Δὲν θυμᾶμαι νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ «ἀποτάσσω» στὰ Θερμιά. Μπορεῖ πιὸ παλιά.

    Ὅσο γιὰ τὶς κούνιες, ἦταν ἀφορμὴ γιὰ νὰ «ψωμώνουν» (φλερτάρουν) οἱ νέοι μὲ τὶς νέες τὶς παλιές ἐποχές.

    Τραγουδοῦσαν παινέματα στὸ σκοπό τῆς κούνιας, ἕναν ἀργό σκοπό στὸ ρυθμό τοῦ πηγαινέλα τῆς κούνιας.

    Κάποτε αὐτοσχεδίαζαν στιχουργικά, ἀλλὰ ὑπῆρχαν καὶ ἀστοχίες, ὅπως ἡ παρακάτω, ποὺ μοῦ ἔχει μεταφερθεῖ ἀπὸ πιὸ παλιούς:

    Θὲ νά ᾿ρχει καὶ ὁ Γιάννης μας ποὺ πῆε στὴν Ἀθήνα
    γιὰ νὰ βαφτίσει τὸ παιδί τοῦ φίλου του τοῦ Κώστα
    μὰ εἶναι τὰ ἔξοδα βαριὰ καὶ θά ᾿ρχει τὸ Σετέμπρη

    Γιὰ εὐνόητους λόγους ἔχω ἀλλάξει ὀνόματα καὶ προορισμό, μολονότι οἱ ἀναφερόμενοι ἔχουν ἀποδημήσει πρὸ πολλοῦ.

  32. Πέπε said

    29
    Ε καλά τώρα! Το «ας μη γελιόμαστε» είναι ένδειξη υποκειμενισμού;

    Εντάξει, βάζει την υπογραφή του από κάτω. Δεν αφήνει να εννοηθεί ότι του τα έδωσε ο θεός σε μαρμάρινες πλάκες. Αλλά όταν λέμε ότι η γλωσσική θεωρία πρέπει να είναι περιγραφική και όχι ρυθμιστική, προφανώς περιλαμβάνεται και αυτή η περίπτωση.

  33. sarant said

    31 Aν το χρησιμοποιούν, θα είναι μάλλον ποτάζω/αποτάζω

  34. Δημήτρης said

    Η ιστορία της ελληνικής (και όχι μόνο) γλώσσας έχει αποδείξει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε δίκη προθέσεων, όσον αφορά τους μηχανισμούς της γλωσσικής αλλαγής. Όταν φτάνει να ακουστεί από επίσημα χείλη (γαλάζια, ροζ ή κόκκινα – δεν έχει σημασία), και με την ισχύ των τηλεοπτικών μέσων, το «απολαμβάνω + γεν.», και όταν πολλοί καταχρηστικά το λένε και το γράφουν έτσι, ποιος μας λέει ότι αύριο-μεθαύριο δεν θα καθιερωθεί, σε πείσμα όλων των ειδικών της γλώσσας;

    Η πρόθεση εδώ, χωρίς αμφιβολία, είναι η ψευτο-λόγια χρήση της γλώσσας επί το ευπρεπέστερον και επισημότερον. Καλά κάνουμε και ξεμπροστιάζουμε τον ψευτο-λογιοτατισμό, αυτό όμως δεν μας δίνει το δικαίωμα του γλωσσικού οδοκαθαριστή.

    Αν η γλωσσική κοινότητα αποδεχτεί και εμπεδώσει το «απολαμβάνω + γεν.», κι αυτό περάσει στο κοινό μας γλωσσικό υποσυνείδητο, και καταλήξει να καθιερωθεί η χρήση του, τότε θα έχει ξεχαστεί η οποιαδήποτε αρχική πρόθεση (καλή ή κακή) της πάλαι ποτέ κατάχρησης.

    Η «κατάχρηση» του σήμερα είναι η «χρήση» του αύριο.

  35. ΣΠ said

    20, 21, 29
    https://sarantakos.wordpress.com/2018/08/27/goodluck/

  36. Αγγελος said

    Κουτρούφι (23), υπάρχει περίπτωση να πρόκειται για ορθογραφικά λάθη του αντιγραφέα; Γιατί στις δυο περιπτώσεις σύνταξης με αιτιατική που παραθέτεις, θα έστεκε θαυμάσια το «απολαβέτω/απολάβετε» — και βέβαια την εποχή του Χρυσοστόμου τα αυ και αβ προφέρονταν πια όμοια.

  37. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα κι απ΄εδώ,

    έτσι στα γρήγορα διάβασα,
    8: χαχα, απίθανο είναι το Χτήνος! Κατά «το οποίον σκουλήκι» 😂😂

    πάω να εμβαθύνω 🙂

  38. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @37,8. Παίζει μὲ τὸν πόνο μου. Τὸ Xχχτῆνος! 🙂

  39. Έγραψα πιο μπροστά αλλά ξέχασα να (ξανα)γράψω ευχές για τις Γιούλες που γιορτάζουν σήμερα μαζί με τις Ζωές και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις: Χρόνια καλά και πολλά, να χαίρονται αυτούς που αγαπούν!

  40. sarant said

    34 Συμφωνούμε ότι η κατάχρηση του χτες είναι η χρήση του αύριο και πράγματι δεν αποκλείεται, ας πούμε εξαιτίας μιας γενικά συντηρητικής στροφής, οι γενικομανείς συντάξεις να γίνουν κάποτε νόρμα. Τίποτα δεν αποκλείεται. Ωστόσο, δεν είναι πολύ πιθανό αν σκεφτούμε ότι ως τώρα η γενική τάση είναι να υποχωρεί η γενική μπροστά στην αιτιατική.

  41. leonicos said

    Η γελοιοποίηση σκοτώνει.

    Ν’ αγιάσει το στόμα που το είπε

    και να χρυσοθει το στιλό που το έγραψε.

    Το πληκτρολόγιο…. αςπάρει ένα βραβείο κι αυτό

    Τι λέω ο άνθρωπος, ΜτΙ, να με παρει στο κυνήγι ο αδελφός από το υπερπέραν!

  42. ΓΤ said

    Δονάλδος Τρούμπας για Ιό: ενδοφλέβια χορήγηση απολυμαντικού

    Απολαύστε https://www.iefimerida.gr/kosmos/koronoios-o-tramp-proteinei-endoflebia-horigisi-apolymantikoy-kai-aktinobolisi-asthenon

  43. leonicos said

    34

    Νομίζω ότι αυτό ισχύει για ρήματα όπως το π.χ. στερούμαι, που είχαν γενική και μπορεί να την ξαναπάρουν. Όχι όμως το απολαμβάνω. κι ας έλεγε η κόρη μου κάποτε ότι ‘αν αρχίσουν να χρησιμοποιούν την προστακτική με αύξηση…. η προστακτική θ’ αποκτήσει αύξηση’ .

    Δεν είναι όμως τόσο απλό. Η γλώσσα ΔΕΝ είναι παλαβή. Μπορεί να είναι ελεύθερη να παίρνει το δρόμο της, αλλά ποτέ δεν διαλέγει κατσάβραχα και γκρεμούς. Εάν δούμε τη διαφορά όχι σημασίας αλλά αντιλήψεως των ‘στερουμαι’ και απολαμβάνω, ἐχει μια διάσταση που δεν αναδεικνύεται στα λεξικά.

    Να θυμηθούμε ότι στα ρωσικά η άρνηση ακολουθείται από γενική. Κατ’ ουσίαν είναι γενική μεριστική. Δεν τα αρνούμαι υποσυνειδητα όλα.

    Κάτι ανάλογο συμβαίνει με το ‘στερουμαι’ ενώ δεν συμβαίνει στο ‘απολαμβάνω’

    Θα μπορούσα να φέρω κι άλλα παραδείγματα, αλλά το ζήτημα δεν είναι τα παραδείγματα αλλά η λεπτομέρεια στην οποια αναφέρομαι

  44. spyridos said

    20
    Αγγλισμός

    Απολαύστε υπεύθυνα
    http://www.apolafste.ypefthina.gr/

  45. leonicos said

    ο Γιάννης Βρούτσης απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού». Αυτή η συνταξη, του ρήματος απολαμβάνω με γενική, φαίνεται μεν επίσημη αλλά στην πραγματικότητα δεν στέκει.

    Νομίζω ότι είνα στερεότυπο, οπότε το »δεν στέκει» μάλλον δεν στέκει. Εδώ το »απολαμβάνω» έχει άλλη σημασία, ‘δεν απέσυρε την εμπιστοσύνη του’.

    Αλλά αυτό δεν του απαγορεύει να παραιτηθεί. Θα τη διατηρήσει ίσως καλύτερα

  46. leonicos said

    Το «απολαύω» δεν ανήκει ούτε στην προσωπική μου Νέα Ελληνική

    που πρέπει να είναι η πιο συντηρητική όλων σας

    αό τη μια γιατί ‘έτσι μ’ αρέσει’ και από την άλλη γιατί διαβάζοντας συνεχώςκαι αδιαλείπτως αρχαίους ελληνες, νιώθω ότι η γλώσσαμου έχει αλλάξει. Είπα χθες για το επένδυμα του πορτοκαλιού, το άσπρο πετσάκι κάτω από τη φλούδα, και η Φωτεινή πήγε να πέσε από το μπαλκόνι.

    ΚΑΛΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΑΦΗΝΑ

    Πώς να το πω ο άνθρωπος; Χόριο; Να μου πουν Μας κάνεις τον γιατρό; .

  47. leonicos said

    θα σηκωθεί το πληκτρολόγιό μου και θα με βαράει.

    Έχυς ταίτυο αίξηπνω πλεχτρολώγηω; Πού το βρήκες να πάρω κι εγώ ένα να μου διορθώνει τα λάθη

  48. leonicos said

    Γενικότερα, αυτά τα γλωσσικά βαρίδια που μόνο τρικλοποδιές ξέρουν να μας βάζουν, ας τα πετάμε από πάνω μας, για να περπατάμε με μεγαλύτερη σιγουριά και άνεση.

    Αυτό ως γενικό και ανεξέλεγκτο είναι και υποκειμενικό και ΛΑΘΟΣ

    Και το λάθος είναι χειρότερο από το έγκλημα

    έλεγε η Ρεζάν

  49. Georgios Bartzoudis said

    # Στο «κοινό» …αυτί και στόμα, συνήθως είναι οικείο το «απολαμβάνει της εμπιστοσύνης» (ή/και «…την εμπιστοσύνη») ένα κυβερνητικό, ή κομματικό, στέλεχος.
    Θα πω μόνο στον Νικέλ (και όχι μόνο) ότι τα «αρχαία ελληνικά» δεν τα μαθαίνουμε για να κολλάμε σ’ αυτά και να …δημιουργούμε αδιέξοδα. Είναι για να αντλούμε λέξεις, φράσεις, εκφράσεις κλπ, ώστε να αποδίδουμε καλλίτερα (ή/και συντομότερα) αυτό που θέλουμε να πούμε. Και βέβαια, εφόσον «πιάνουν» στο αυτί του νεοέλληνα!
    # Περί «ΚΕΚ» είπα αρκετά σε προηγούμενη ανάρτηση. Περί «πλατφορμών» δεν γνωρίζω πολλά, υποψιάζομαι όμως ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει. Να προσθέσω μόνο ότι γνωρίζω ανθρώπους που είναι «στελέχη» ΚΕΚ και δεν ξέρουν παρά μόνο να βγάζουν φωτοτυπίες και να συμπληρώνουν αιτήσεις. Δηλαδή, έχουν υποκαταστήσει τους …ένδοξους αιτησιογράφους του παρελθόντος.
    # Θα επικεντρωθώ σήμερα σε ένα παραπλήσιο θέμα, που …δεν θέλουμε να το συζητούμε γιατί θίγονται κάποιοι …τιτλούχοι, μεταξύ αυτών και Μηχανικοί και Δικηγόροι και …κάθε καρυδιάς καρύδι. Ουκ ολίγοι εξ αυτών δεν σκαμπάζουν ούτε καν πως να στείλουν ή να πάρουν ένα ηλεμήνυμα (το κατά Σαραντάκον).
    Και, σε αυτό το επίπεδο δεν …λουφάζουν μόνο κάποιοι που έχουν πληγεί από …γεροντοϊό: Νεαρή δικηγόρος, με την οποία συζητούσα προ έτους κάποιο παρόμοιο θέμα, μου είπε (με ειλικρίνεια!): «Βασικά, δεν έχω ιδέα». Παρόμοια ήταν η εμπειρία μου από έναν νεαρό Μηχανικό προ δύο ή τριών ετών. Αυτός, λόγω «μνημονίου» κλπ, πήρε των ομματιών του και πήγε μετανάστης (καθιαυτού, όχι λαθρομετανάστης) στη Σκανδιναβία. Προσφάτως, όπως έμαθα, επανέκαμψε. (φαίνεται ότι όλα εδώ πληρώνονται).

  50. # 46

    ψίχα του πορτοκαλιού την λέει ο λαός και πούλπα οι βιομήχανοι της πορτοκαλάδας

  51. Christos said

    Οι αλλαγές σε μια γλώσσα είναι όντως φυσιολογικές και δείχνουν ότι εξακολουθεί να είναι ζωντανή. Τέτοιου είδους αλλαγές όμως προέρχονται από τους ομιλητές της, από τη βάση ας πούμε, ενώ άλλες προωθούνται από ψηλά και μάλλον την μετατρέπουν από γλώσσα σε βαμπίρ. Οι δεύτερες είναι κοινός τόπος σε συγκεκριμένα ΜΜΕ (ΣΚΑΪ π.χ.) και με δεδομένο ότι τα μέσα είναι ο σημερινός δάσκαλος του γένους, δεν αποκλείεται να επιβληθούν κάποια στιγμή. Το θέμα είναι περισσότερο η ιδεολογία που κρύβεται πίσω από τη χρήση της γλώσσας και το πώς αυτή επηρεάζει τον τρόπο που μιλάμε και -κατ’ επέκταση- σκεφτόμαστε.

  52. nikiplos said

    Αρχές 80ς και είχαμε πάει δυό φίλοι με παπάκι στην εξοχή. Λάστιχο, ολέθριο μας χάλασε και την εκδρομή και όλα. Βρίσκουμε έναν γύφτο με αγροτικό και τους ζητάμε να μας γυρίσει. Θυμάμαι την ερώτησή του:
    «Εγώ ρε παιδιά τι θα απολάβω«?
    (τα βρήκαμε και μας μετέφερε, αφού έκανε 20 στάσεις και φόρτωσε σίδερα, αδέσποτα, διήμηψε συμφωνίες με ομολόγους του, νοικοκυραίους. Εμένα με εμπιστεύτηκε στην καμπίνα, μουσική πανηγυρέ, μπάφοι και πάει λέγοντας, μαζί με επιμύθιο: «εσείς οι μπαλαμοί τρελένεστε ρε φίλε! Η ζωή είναι απλή στην πραγματικότητα»).

  53. Πέπε said

    @46, 50:
    Νομίζω ότι ο ευρύτερα αποδεκτός όρος, τόσο από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα όσο και από τους κοινούς, θνητούς, πτωχούς, βρωμερούς, πλην τιμίους και προσεχτικούς ομιλητές, είναι «το άσπρο».

  54. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    46,50,53

    Στο χωριό μου (που είμαστε χλεμπάγια) το λέμε ράκος, οι κουρελήδες.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CE%B9

  55. Κουτρούφι said

    #36. Πω-πω! Πράγματι, σε διάφορους ιστότοπους, από ένα εκ των οποίων τα αντέγραψα και τα έβαλα εδώ, βρίσκονται και τα τέσσερα με το «απολαύω». Εδώ όμως http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/anthology/literature/browse.html?text_id=639
    υπάρχει διαφοροποίηση: «ἀπολαβέτω νῦν τὸ δηνάριον» και «τὸν μισθὸν ἀπολάβετε».
    Επομένως λάθος αντιγραφής στους ιστότοπους.

    #31, #33. Το άκουγα συχνά, πιτσιρικάς, από τη μάνα μου σχετικά με τον εκ μέρους μου ρυθμό κατανάλωσης του χαρτζιλικίου ή φθοράς παπουτσιών και ρούχων. Δεν θυμάμαι καλά αν έλεγε «αποτάσσω» ή «αποτάτζω» αλλά μου φαίνεται χρησιμοποιούσε και τα δύο. Και επειδή είχαμε και μεις πασχαλιάτικες κούνιες ένα σχετικό:

    Κουνήσετέ με αψηλά να δω τον Αρτεμώνα
    να δω και την κεράτσα μου που βράσει μακαρόνια

  56. Πέπε said

    51
    Αυτό είναι ταξική αντίληψη (αν και ανάποδη από αυτό που συνήθως λέμε ταξικό).

    Αν η κυρα-Μαρία από τη γωνία, που δεν ξέρει πολλά γράμματα, κάνει ένα λάθος και το ίδιο λάθος κάνουν κι άλλοι κι άλλοι, θα γίνει το αυριανό σωστό.

    Αν η κυρία Μαρία Χ., δημοσιογράφος ή πολιτικός, επίσης δεν ξέρει πολλά γράμματα (τουλάχιστον λιγότερα απ’ όσα νομίζει η ίδια και προϋποθέτουμε εμείς), κάνει κι αυτή ένα λάθος, πάλι ακριβώς το ίδιο θα συμβεί.

    Το αποτέλεσμα τη δεύτερη φορά μπορεί να φαίνεται «γλώσσα-βαμπίρ», αλλά σάμπως και την πρώτη φορά δε θα υπάρξουν κάποιοι που να τους χτυπήσει άσχημα; Και πάλι, καμία απολύτως διαφορά ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις.

    Υπάρχει βέβαια μία διαφορά: άλλο μια καινοφανής εξέλιξη κι άλλο μια προσπάθεια οπισθοχώρησης – δηλαδή, άλλο να το πεις έτσι όπως δεν ξαναείχε ειπωθεί ποτέ στο παρελθόν, κι άλλο να το πεις έτσι όπως νομίζεις (και μάλιστα εσφαλμένα) ότι λεγόταν παλιότερα. Αλλά αυτή η διαφορά αφορά μόνο γλωσσολογικές αναλύσεις εκ των υστέρων, δεν παίζει ρόλο στο τι θα επικρατήσει (και σε τι βαθμό και σε ποιες κατηγορίες ομιλητών).

  57. Πουλ-πουλ said

    Πάντως χτες πήρα την μπροστάντζα των 400 ευρώ. Ήταν η πρώτη φορά στα τόσα χρόνια ελεύθερος επαγγελματίας, που εισπράττω χρήματα, χωρίς να τα έχω δουλέψει. Και το απή(ό)λαυσα.
    Και μια ερώτηση. Αλήθεια, κατά Μαν. Τριανταφυλλίδη, όταν η εσωτερική αύξηση τονίζεται, διατηρείται έτσι δεν είναι; Απέτυχε ή απότυχε; Έχω χάσει επεισόδια;

  58. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @23, 36. Το απολαύω συντάσσεται και με γενική [=ωφελούμαι, έχω το προνόμιο να..] και με αιτιατική [=απολαμβάνω/ με την σημερινή του σημασία]. Ο ευσεβής και νηστεύων απολαμβάνει δηνάριο και μισθό αλλά και επωφελείται -προνομιακά-.από την πανήγυρη και το συμπόσιο της πίστεως 🙂

  59. Θρασύμαχος said

    Ολίγον άδικο ότι «το αποτέλεσμα αυτό επιτεύχθηκε παρά την αποσιώπηση των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης», κατανοητό πάντως στο πλαίσιο της εσχάτως αναμασώμενης καραμέλας περί μονόπλευρου τηλεοπτικού μονοπωλίου που παρασύρει τον αγνό λαό για να μη βλέπει τα πραγματικά του συμφέροντα. Έγκαιρη (προ της κατάργησης) κατακραυγή υπήρξε και σε αρκετά από εκείνα τα ΜΜΕ που κατηγορούνται ως διαπλεκόμενα μητσοτακικά, βλ. λ.χ. https://www.liberal.gr/apopsi/to-fiasko-tis-tilekatartisis/298098 , https://www.protagon.gr/apopseis/doulevomaste-me-voucher-44342039800 , https://www.kathimerini.gr/1074900/opinion/epikairothta/politikh/skoil-elikikoy-politikh

  60. Triant said

    52 τέλος. Ρε μπας κι έχει εντελώς μα εντελώς δίκιο;

  61. mitsos said

    Αν και τα έχουμε ξανασυζητήσει …
    Το απόλαυσα τούτη τη φορά ως ολοκλήρωση 🙂

    Νικοκύρη
    περιμένα κι εγώ μια απάντηση στο ερώτημα Κίγκερι (@18 ) διότι ούτε εγώ το έπιασα αρχικά
    αυτό το Όσης εμπιστοσύνης απήλαυσε, απηύλασε. Αλλά τώρα νομίζω πως μάλλον είναι απλά ο συνήθης αναγραμματισμός δαίμονος του πληκτρολογίου

  62. Πέπε said

    60
    Αυτό σκεφτόμουν κι εγώ…

    Οι Γύφτοι δείχνουν γενικά μια τάση να μην πελαγώνουν σε περιττές περιπλοκές. Από την άλλη, οι Γύφτοι ζουν γενικά άθλια. Αν μπορούσε κανείς να ζει ανθρωπινά (με μόρφωση, υγεία, σπίτι της προκοπής, να μην είναι μονίμως μπλεγμένος στην παρανομία κλπ.) και να έχει κι αυτή την αντιμετώπιση των πραγμάτων, τι καλά που θα ήτανε…

  63. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    62 > με μόρφωση, υγεία, σπίτι της προκοπής

    Χμμ… τα τελευταία χρόνια αποδεικνύεται πως θα ήταν μονίμως μπλεγμένος με την εφορία, που θα του έπαιρνε τα ανωτέρω.

  64. Pedis said

    O Κούλης απολαμβάνει της εκτίμησης της Αρβελέρ … η Αρβελέρ μετέχει της ελληνικής παιδείας στο γλείψιμο

  65. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    64 Έχουμε όμως Τοπική Αυτοδιοίκηση.
    https://www.imerodromos.gr/dimarche-spartis-k-petro-doyka-na-ton-chaireste/

  66. Μαρία said

    65
    Το ΄χουν οι αντιδήμαρχοι φαίνεται https://twitter.com/EFSYNTAKTON/status/1253310889689743360

  67. Pedis said

    # 65 – Τι θες να μας πεις, ότι η δεξιά μετέχει της ακροδεξιάς πολιτικής παράδοσης ή ότι η δεξιά απολαμβάνει της στήριξης της ακροδεξιάς;

  68. leonicos said

    Εσ – Ο – Εσ

    (όταν κάποτε έβλεπα κάπου ‘Εσ’ μου ανεβαινε η πίεση και μ’ έπιανε πυρετός)

    Μπορείτε να μου βρείτε από που είναι αυτό;

    ‘μαρτύρομαι δὲ Ζηνὸς Ἑρκίου χύτρας
    μεθ’ ὧν ὁ βωμὸς οὗτος ἱδρύθη
    πορφυροῖς δὲ καὶ ποικίλοις ἱματίοις
    ἐπόμπευον

    Ψάχνω στις Ικέτιδες του Ευριπίδη και δεν το βρίσκω. Το βρήκα σε κάποιον λόγιο του 18ου και το χρεώνει στις Δαναϊδες, που δεν υπάρχουν.

    Ο Bekker λέει
    ὁπότε μέλλοιεν βωμοὺς καθιδρύειν ἢ ἀγάλματα θεοῦ, ἕψοντες ὄσπρια ἀπήρχοντο τούτων, τοῖς άφιδρυμένοις χαριστήρια ἀπονέμοντες τῆς πρώτης διαίτης ὡς οὗτος εἶπεν ἐν Δαναΐσι ‘μαρτύρομαι δὲ Ζηνὸς Ἑρκίου χύτρας μεθ’ ὧν ὁ βωμὸς οὗτος ἱδρύθη’ [πορφυροῖς δὲ καὶ ποικίλοις ἱματίοις ἐπόμπευον] ποτέ᾿. ποτὲ δὲ καὶ πολυτελεστέρῳ ἱερείῳ ἀφιδρύοντο, ὡς φησὶ καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς εἰρήνην εἵλαντο καὶ ἱδρύσανθ’ ἱερείῳ.

    αλλά δεν λέει ποιος είναι αυτό ο ο ύτος. Στον meineke δε το βρήκα

  69. Πέπε said

    Λεώνικε, ρώτησα τον Γούγλη για τον πρώτο στίχο και δίνει κυρίως αποτελέσματα του τύπου «Χύτρες Ταχύτητας – Σετ Κατσαρολών – ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ». Παρά ταύτα, επέμεινα και λέει κάτι για Αριστοφάνους Δαναΐδες. Τώρα, τι χαμένο έργο είναι αυτό και ποιος συγγραφέας μάς έχει διασώσει το απόσπασμα, δεν ξέρω.

  70. nikiplos said

    60@, 62@
    🙂
    κουραστική και άθλια ζωή… σε αντίθεση με εμάς, επιβιώνουν και στις δυσμενέστερες συνθήκες, με άλλους όρους βέβαια. Αλλά δεν βιώνουν.

  71. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    57 Δεν ξέρω τι λέει ο Τριαντ αλλά νομίζω ότι η αύξηση είναι προαιρετική, αναλόγως ύφους και λογιότητας του ρήματος. Δεν θα έλεγες «απήντησα», φαντάζομαι.

    59 Είχα κατά νου περισσότερο την τηλεόραση, από την οποία πολύς κόσμος αποκλειστικά ενημερώνεται και όπου η μονομέρεια είναι εντονότερη. Αλλά και στα μέσα που παραθέτεις, τα άρθρα εμφανίστηκαν ως επί το πλείστον την παραμονή της κατάργησης.

    18-61 Συγγνώμη, δεν το πρόσεξα. Ναι, λάπσους είναι.

  72. Γιάννης Ιατρού said

    Άν είναι να απολαμβάνουμε😎, τότε π.χ. αυτό το ρεζίλεμα του Μπουμπούκου (να μου πείτε το πρώτο ή το τελευταίο είναι;🙄):

    Η «Μαρίνα Φλοίσβου» όμως δεν είναι στην αττική, αλλά στο Ataköy/Bakırköy, στην Κων/πολη 😂😂, όπως φαίνεται στο 00:31′ του βίντεοτου Τούρκου δημοσιογράφου (του CNN Türk) Cem Seymen στο ΥουTube 🙂 🙂 🙂

  73. Πέπε said

    71
    Έχω ξανααναφέρει ότι προσωπικά θεωρώ τόσο φυσικό το «απήντησα» ώστε το λέω ακόμη και σε καβγάδες: Μα σου απήντησα!

    (Σήμερα μοιάζω βαλτός να σε κοντράρω Νίκο…) 🙂

    Υποθέτω πάντως ότι ο Πουλ-Πουλ ρωτάει μάλλον για τις συλλαβικές αυξήσεις παρά για τις χρονικές. Η χρονική αύξηση, εξωτερική (ήλπιζα) ή εσωτερική (απηύθυνα, διήνυσα, απηύδησα) είναι υπαρκτή μεν στα νέα ελληνικά, αλλά ανώμαλη. Και δε λέγεται βέβαια «χρονική» αύξηση, τη λέω έτσι για να συνεννοούμαστε – καθώς φαίνεται περισσότεροι να έχουν σαφή γνώση των αρχαίων κανόνων παρά των σημερινών.

  74. ΣΠ said

    73
    Δεν λέγεται χρονική αύξηση; Πώς λέγεται τότε;

  75. Αγγελος said

    (64-65) Καλά, πόσο μ… υπάρχουν; Και αν ακόμα το πιστεύεις, είναι δυνατόν να είσαι οργανωμένο μέλος κοινοβουλευτικού κόμματος με αιρετό αξίωμα και να λες δημοσία τέτοια πράματα; Ελπίζω ο Δήμαρχος Σπάρτης (που συμβαίνει να είναι παλιός μου φίλος) και η Τ.Ο. της ΝΔ να τον καρατομήσουν πάραυτα, έστω και για το θεαθήναι, όπως έγινε και στη Στυλίδα.

  76. Μαρία said

    57
    Ναι. Χρησιμοποιεί τον όρο αρχαϊκή εσωτερική αύξηση, εννοείται* για τα τρία πρόσωπα του ενικού.

    *Στα νέα ελληνικά το παρελθόν δηλώνεται με το ανέβασμα του τόνου. Η λειτουργία του ε είναι για να κρατήσει τον τόνο, όπου δεν προηγείται συλλαβή του ρήματος, για να τον κρατήσει. Πηγαίνω/πήγαινα αλλά βλέπω/έβλεπα-βλέπαμε

  77. sarant said

    76τέλος Οπότε μπορείς εξίσου καλά να πεις υπόφερα ή υπέφερα.

    68 Αριστοφάνη Δαναϊδες είναι Λεώνικε. Αποσπάσματα από χαμένο έργο.

  78. Γιάννης Ιατρού said

    68: Λέω, δες εδώ, LOEB CLASSICAL LIBRARY, ARISTOPHANES, Attributed Fragments

  79. Γιάννης Ιατρού said

    78 (68) Λεώ, αν έχεις πρόβλημα πρόσβασης στο Loeb, εδώ η εικόνα

  80. Μαρία said

    71

  81. ΚΑΒ said

    68. leonicos

    Aristophanes Comic., Fragmenta (0019: 013)
    “Comicorum Atticorum fragmenta, vol. 1”, Ed. Kock, T.
    Leipzig: Teubner, 1880.
    Fragment 245, line 1

    ΔΑΝΑΙΔΕΣ

    μαρτύρομαι δὲ Ζηνὸς ἑρκείου χύτρας,
    μεθ’ ὧν ὁ βωμὸς οὗτος ἱδρύθη ποτέ.

  82. 67 Κοίτα, αυτά με τα συγκοινωνούντα δοχεία τα ξέρεις καλύτερα εσύ που είσαι των θετικών επιστημών 🙂

  83. spiridione said

    Πλέξιγκλας και αυτόφωρα – Εσείς κ. Τσιόδρα τι λέτε;
    https://www.dikastiko.gr/articles/kostas-papadakis-plexigklas-kai-aytofora-eseis-k-tsiodra-ti-lete/

  84. Πουλ-πουλ said

    71α, 73, 78
    Αντιγράφω από τη Νεοελληνική Γραμματική του Τριαντ., Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ΟΕΔΒ, σελ. 155:

    «Και η εσωτερική αύξηση διατηρείται μόνο όταν είναι τονισμένη: εξέφραζα, εξέφρασε αλλά εκφράζαμε, εκφράζονταν, εκφράστηκε κτλ.»

    Πράγματι, δεν θα έλεγα απήντησα, γιατί το σύνθετο του ρήματος δεν είναι προφανές (από+αντάω).

    Θυμάμαι και ένα ευτράπελο από το λαϊκό χώρο των γηπέδων. Παίζαμε ποδόσφαιρο και ορισμένοι συμπαίκτες αναφωνούσαν: «τρομερή απέκρουση».

  85. no comment said

    Είμαι ευγνώμων για το άρθρο. Γίνατε αιτία για να αντιληφθώ ότι το απολαμβάνω και το απολαύω δεν έχουν την παραμικρή ετυμολογική σχέση. Υπάρχει και η «απολαβή» (απο το «απολαμβάνω») για την οποία ο Μπαμπινιώτης δίνει έτος 1ης εμφάνισης το 1868. Αλλά εγω τη βρίσκω στην εισαγωγή του «Λεπρέντη» από το Χουρμούζη (1835) και στο Dictionnaire français et grec vulgaire του 1830. Υπάρχει κάποια εξήγηση γι’ αυτό;

  86. sarant said

    Καλά κάνετε και τα βρίσκετε αυτά 🙂

  87. Γιάννης Ιατρού said

    χαχα, βγήκε πάλι ο πολυώνυμος με το ψαχτήρι….

  88. Nestanaios said

    46.
    Εγώ πολύ στεναχωριέμαι που εσύ δεν απολαύεις αγαθών (γενική διαιρετική, μέρος των αγαθών.).

    Υπάρχει περίπτωση το “Love” να έχει σχέση με τα «Λαύω, λαύσω, έλαυσα και απολαύω, απολαύσω, απέλαυσα και απόλαυσα»?

  89. Πουλ-πουλ said

    84. Αντί 78 γράφε 77.

  90. SteliosZ said

    Η γενική, καθολική, εκπαίδευση υπάρχει εδώ και λίγες μόνο δεκαετίες. Οι (αμόρφωτοι) ανθρώπινοι πληθυσμοί χρησιμοποιούν για την επικοινωνία τους γλώσσες επί χιλιάδες χρόνια. Τις χρησιμοποιούν, τις εμπλουτίζουν, τις αλλάζουν. Οι αλλαγές αυτές, πέρα από το όποιο στοιχείο τυχαιότητας εμπεριέχουν, πρέπει να ακολουθούν κάποια «λογική», κάποιους «κανόνες» (και για αυτό το λόγο κάποια στιγμή επικρατούν και, τελικά, μεταβάλουν τις γλώσσες).
    Αυτή η διαδικασία είναι νομίζω, τελείως διαφορετική από αλλαγές και κανόνες που επιβάλλονται – ή, καλύτερα, γίνεται προσπάθεια να επιβληθούν – «από τα πάνω».
    Προφανές παράδειγμα, τα άθλια ελληνικά των ανθρώπων που προσπαθούν να μιλήσουν με καθαρευουσιάνικους τύπους όταν τους αιφνιδιάζει κάποιος ρεπόρτερ τηλεόρασης ζητώντας κάποια δήλωση ή και κάποιοι «μορφωμένοι» πολιτικοί, γενικοί γραμματείς, τηλεμαϊντανοί κλπ.. Δεν είναι θέμα μόρφωσης – είναι το αποτέλεσμα της προπάθειάς τους να μιλήσουν κόντρα στο Γλωσσικό τους Ένστικτο*

  91. leonicos said

    50
    ψίχα του πορτοκαλιού την λέει ο λαός και πούλπα οι βιομήχανοι της πορτοκαλάδας

    Γιατί, ρε Τζι, με πληγώνεις; Εγώ λαός δεν είμαι; Αλλά ψίχα δεν είναι. Ψίχα είναι του ψωμιού

    και pulp είναι αυτό που μένει από το πορτοκαλοκάτουρο, κοινώς πορτοκαλάδα

    Εγώ τρώω το πορτοκάλι και σιχαίνομαι την πορτοκαλάδα. Θέλω να τρώω και την πούλπα

  92. leonicos said

    81

    ΚΑΒ είσαι απίθανος. Μπορεις και να μου πεις πού το βρίσκεις; Ο Μαϊνεκε αρχίζει από τον Σουσαρίωνα αλλά Αριστοφάνηδεν έχει

  93. leonicos said

    85

    η απολαβή recette δεν είναι η απολαβή με τη σημερινή σημασία. Ή αυτό δεν έχει σημασία;

  94. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πούλπα εμείς λέμε το υπόλειμμα από τα ζαχαρότευτλα αφού συνθλιβούν για να βγει η ζάχαρη.

    85 Εγώ βρήκα την «απολαβή» το 1730, αλλά εσκεμμένα δεν δίνω πηγή. Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα… 😜

  95. Πέπε said

    @90:
    Η δημιουργία γλωσσικών προτύπων και από τα «πάνω» όμως, σαφώς και δεν είναι φαινόμενο των τελευταίων δεκαετιών.

    Όσο για το γλωσσικό ένστικτο, είναι μια αόριστη έννοια. Σε κυριολεκτικό επίπεδο σίγουρα δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, γιατί τα ένστικτα είναι άλλου είδους μηχανισμοί (ένστικτο αυτοσυντήρησης κλπ.), και στα ζώα ρυθμίζουν συμπεριφορές που στον άνθρωπο ρυθμίζονται και από άλλους παράγοντες. Οπότε, ας πούμε ίσως «γλωσσικό αισθητήριο».

    Το γλωσσικό αισθητήριο καλλιεργείται με βάση αυτά που ακούς να λέγονται, και αυτά που ακούς να λέγονται δεν είναι όλα ίδια μεταξύ τους. Θ’ ακούσεις και τηλεόραση, τον κυριλέ ξύλινο λόγο των ειδήσεων, τον άλλου ύφους λόγο ενώς πρωινάδικου ή μιας κωμικής ή σοβαρής σειράς ή των αθλητικών, θ’ ακούσεις και τη μάνα σου από το χωριό, και τον πατέρα σου από άλλο χωριό, και τα παιδιά σου τα έφηβα, και χίλια δυο άλλα (διαφορετικά για τον καθένα), και το γλωσσικό σου αισθητήριο συνδιαμορφώνεται απ’ όλα αυτά.

    Επιπλέον, άλλοι ομιλητές κάνουν συνειδητή προσπάθεια να λένε το «σωστό» και άλλοι αφήνονται ελεύθερα στο αισθητήριό τους. Ειδικά γι’ αυτούς τους δεύτερους, το να προέρχεται από τα «πάνω» μία από τις άπειρες γλωσσικές τους προσλαμβάνουσες επ’ ουδενί δε θα τους εμποδίσει να επηρεαστούν από αυτήν.

    Μην πέφουμε στην παγίδα ότι «ο λαός ξέρει», ορίζοντας ως λαό όποιες μερίδες του λαού θέλουμε.

  96. mitsos said

    @90
    Αν και καθιστός ορθώς ομιλείς
    Γειά σου Στέλιο.

  97. # 91

    Δεν ξέρω τι γράφεις, αν πεις την ψίχα του πορτοκαλιού ο απλός άνθρωπος θα καταλάβει τι λες αν και πιο πολύ το χρησιμοποιούν για το λεμόνι ή το νεράτζι που το κάνουν γλυκό.

    Κάποτε η Αμίτα είχε πορτοκαλάδα από πορτοκάλια συσκευασμένη σε κενό αέρος, μια χαρά. Υπήρχε επίσης σε μπουκάλια ο συμπυκνωμένος χυμός ( ορίστε δώδεκα πορτοκαλάδες έλεγε η διαφήμιση στην τιβί ) Κάποιος σκέφτηκε να αραιώνει τον χυμό και να του βάλει ημερομηνία λήξης σαν δήθεν φρέσκο. Εκανε και εισαγωγή πούλπας από την Βραζιλία το είπε και λάιφ και όλοι οι λάτρες της πούλπας αγάπησαν την…L;aif.
    Η καϋμένη η Αμίτα ξέμεινε στα ράφια, το κόλπο πέτυχε κι αναγάσθηκε κι αυτή να αλλάξει και να μιμηθεί την Λάιφ για να επιζήσει. Από τότε δεν ξανααγόρασα τέτοιο «χυμό» και στίβω πορτοκάλια πετώντας την πούλπα ή τρώω που και που του κήπου μου με την εξαιρετικά λεπτή φλούδα (παλιά ράτσα μέρλιν (τα γνήσια όχι … ομφαλοφόρα) χωρις σχεδόν καθόλου ψίχα, που ωριμάζουν Φλεβάρη-Μάρτη και δύσκολα επιβιώνουν από τους επιδρομείς. Μια φορά αγόρασα τα δικά μου (!) από το μανάβικο του χωριού !!

  98. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καθυστερημένες (αλλά θερμές …) ευχές σε όλους τους Γιώργηδες/Γεωργίες κλπ, τους «ιστιοδρομούντες» στο ιστολόγιο, για τη χθεσινή γιορτή τους.

    >>Όσο για το «απολαμβάνω+γενική» του κ. Πέτσα, είναι απλώς μια ακόμα περίπτωση γενικομανίας.

    Ταπεινή μου γνώμη, έτσι είναι! Και για να σχολιάσω λίγο τα γραφόμενα από τον Δημήτρη (#34):

    Από όσα μπορώ να ξέρω –και έψαξα λίγο- σε καμιά περίοδο εξέλιξης της ελληνικής γλώσσας αρχαία, ελληνιστική, μεσαιωνική, νεότερη (καθαρεύουσα, κοινή νεοελληνική) δεν χρησιμοποιήθηκε το απολαμβάνω+γενική σωστά (κι όταν λέω σωστά εννοώ όχι καταχρηστικά).
    Αντιγράφω από Παντ. Μπουκάλα (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 16-1,2015):
    Και υπάρχουν φυσικά και κάποιες λέξεις που αν και εισάγονται εντελώς λαθεμένα, τις υιοθετούμε ενθουσιωδώς. «Απολαμβάνει της εμπιστοσύνης» λέει ο ένας, «απολαμβάνει της τιμής» ο άλλος κ.ο.κ., συγχέοντας το «απολαύω» με το «απολαμβάνω». Δεν ακούν φαίνεται ό,τι οι ίδιοι λένε. Γιατί μέχρι τώρα ουδείς έχει πει «θα απολαύσω της μακαρονάδας μου» ή «απόλαυσα ενός κρασιού άλλο πράμα».

    Ωστόσο, το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής του Ι.Ν.Σ. το εμφανίζει και με γενική (!).
    Αντιγράφω από δημοσίευση (2001) της Άννας Ιορδανίδου «Η κοινή νεοελληνική σε σύγχρονα λεξικά και Γραμματικές»: Η σύνταξη λόγιας προέλευσης ρηµάτων µε γενική αποτελεί αντικείµενο διαφωνίας µεταξύ των λεξικών. Αναφέρουµε παραδείγµατα από τα λεξικά Μπαµπινιώτη και Α.Π.Θ.:
    Απολαύει τιµών. [Μπ.] και σχόλιο για λαθεµένη χρήση του απολαµβάνω + γενική.
    Απολαµβάνει τιµών. Απολαύει τιµών. [Α.Π.Θ.]

    [Δεν το έχω το Λεξικό αυτό για να δω αν διατυπώνεται σαφώς διαφωνία…].

    #11, 17, 57 κε
    Ένα «Λεξικό ρημάτων αρχαίας ελληνικής» ισχυρίζεται ότι ο τύπος «απήλαυσα» είναι μτγν. και λανθασμένος, ενώ ο σωστός είναι «απέλαυσα»…

  99. Γ-Κ said

    Κι εγώ που νόμιζα ότι το πορτοκάλι έχει φέτες…

  100. aerosol said

    Αυτά τα καυστικά άρθρα του Νικοκύρη πολύ τα απολαμβ…, πολύ τα απολαύ…, πολύ τα φχαριστιέμαι ρε παιδί μου!
    Αλλά ομολογώ πως βλέπω με συμπάθεια την χρήση διάφορων απολιθωμάτων (ίσως γιατί βρίσκω νόστιμες και τις ρέγκες!). Δίνουν χρώμα στη γλώσα, δίνουν το στίγμα από τις διάφορες γενιές που συνυπάρχουν στο ντουνιά και αλατίζουν ευχάριστα το λόγο. Πάντα, βέβαια, όταν δεν γίνεται προσπάθεια να μας τα ξαναφορτώσουν σαν απαραίτητα στοιχεία ευπρεπισμού. Ας μένουν σαν σπανιότερες νοστιμιές στη γλώσσα αυτών που μεγάλωσαν με αυτές τις παλιές εκφράσεις.

  101. Γ-Κ said

    95 κλπ

    Το Leitmotiv της διαφωνίας μας παραμένει η λανθασμένη αυτοδιόρθωση.

    Με βάση το 90, αν κάποιον τον ρωτήσουν π.χ. «τι θα κάνετε τώρα;» θα του έρθει αυθόρμητα να απαντήσει «θα πάω σπίτι μου», αλλά θα αυτοδιορθωθεί και θα πει «θα μεταβώ στην οικία μου».

    Αυτόν τον αυθορμητισμό ελπίζω να καταφέρουμε να περιγράψουμε.

    (Ίσως το παράδειγμα δεν είναι τέλειο, αλλά την κάνει τη δουλειά του.)

    ——————-

    Αρχικά έγραψα «αν κάποιος ερωτηθεί» και το διόρθωσα σε «αν κάποιον τον ρωτήσουν». Μπορούμε να πούμε ότι κάποια από τις δύο διορθώσεις είναι πιο σωστή; (Νομίζω ναι.)

  102. ΣΠ said

    98
    Το λεξικό του ΑΠΘ είναι το ΛΚΝ και υπάρχει online:
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/index.html

  103. # 99

    Στα γνήσια μέρλιν είναι αδύνατον να ξεχωρίσεις την μια φέτα από την άλλη , τόσο λεπτό είναι το περίβλημά τους, με μαχαίρι και πηρούνι τρώγονται ή…με την φλούδα !

  104. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    102.
    Ε, βέβαια! Το έχω χρησιμοποιήσει άπειρες φορές, αλλά φαίνεται ότι «διέγραψα» στο μυαλό μου την πηγή!!! Έχω φάει και λίγο …Έμενταλ. 🙂

  105. Γ-Κ said

    Άκου… πορτοκάλι με μαχαίρι και πηρούνι… Τι άλλο θ’ ακούσουμε (διαβάσουμε) εδώ μέσα!

  106. leonicos said

    81 Ένας παπάς του 19πυ αιώνα, δάσκαλος στη Βενετία, το παραθέτει ως εξής

    μαρτύρομαι δὲ Ζηνὸς Ἑρκίου χύτρας
    παρ’ αἷς ὁ βωμὸς οὗτος ἱδρύθη ποτε
    πορφυροῖς δὲ καὶ ποικίλοις ἱματίοις
    ἐπόμπευον

    σ’ ευχαριστώ που με βοήθησες, πήγα και το βρήκα, αλλ’ απορώ πού βρήκε τον επόμενο στίχο, ο οποίος και πάει πολύ φυσικά. Ήταν η διαδικασία καθιέρωσης βωμων και αγαλμάτων. Ταυτόχρονα κάνι και το λάθος να παραπέμπει στις Δαναϊδες του Ευριπίδη, που δεν σώζονται (από τιην τριλογία με τις Ικέτιδες) γιατί το έκαναν ιέρειες ντυμένες φανταχτερά

    Δεν εννοω να ου το βρεις… απλώς σου περιγράφω το τι βρήκα

  107. Alexis said

    Καλησπέρα.
    Αφού το άρθρο είναι γλωσσικό ας ρωτήσω κι εγώ κάτι, άσχετο μεν, γλωσσικό δε…
    Μόνο σ’ εμένα φαίνεται παράξενο και ξενίζει αυτό που λέει κάθε μέρα ο Τσιόδρας «η διάμεση ηλικία (των αποθανόντων από κορονοϊό) είναι τα 74 έτη»;
    Μόνο εγώ έχω την αίσθηση ότι σε απλά ελληνικά λέμε «μέση ηλικία» και ότι ο όρος «διάμεση τιμή» είναι κάτι άλλο και έχει χρήση περισσότερο στα μαθηματικά;

  108. Alexis said

    Να πω και καθυστερημένα χρόνια πολλά σε όλους τους Γιώργηδες και Γεωργίες!

  109. nikiplos said

    107@ κακώς λέει διάμεση. Θα έπρεπε να πει η δημοφιλέστερη ηλικία των θυμάτων, ή κάποια έκφραση που να περιγράφει την τιμή mode, γιατί αυτήν δίνει στην πραγματικότητα.

  110. leonicos said

    98 Μικιο

    Ένα «Λεξικό ρημάτων αρχαίας ελληνικής» ισχυρίζεται ότι ο τύπος «απήλαυσα» είναι μτγν. και λανθασμένος, ενώ ο σωστός είναι «απέλαυσα»

    πολύ σωστά το λέει. απο-λαύω. δεν είναι αλαυω ή ελαύω για να πάρει αύξηση η

    η πιο εντυπωσιακή αύξηση είναι του ἑορτάζω – ἑώρταζον.
    και ανοίγω -άνέωξα

  111. leonicos said

    94 Κώστα

    εγώ πάω για 1620

    έτσι μου αρέσει

  112. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @107. Δεν είναι το ίδιο! 🙂 Η διάμεσος (που δεν επηρεάζεται από τις ακραίες τιμές) σου δίνει καλύτερη εικόνα της μέσης τάσης σε μιά σειρά ποσοτικών δεδομένων..

  113. leonicos said

    107 Αλέξη

    Σωστά τα είπες, σωστά τα λέει κι ο Τσιόδρας

    Η μέση ηλικία δεν υάρχει. Είναι ή μέσος όρος ηλικιών ή διάμεση τμή

    Στο μέσο όρο κάνουμε απλώς άθροιση και διαιρούμε διά των παραγόντων. 7+5+2+9=23 23/4 =5,75. είναι καλός όταν οι τιμές είναι κοντά, Αν όμως έχεις απομακρυσμένες τιμές, 2+2+2+2+2+2+66= 76 76/7= 10,85 εδώ ο μέσος όρος δεν σου λέει τίποτακαι σου κρύβει τις τιμές που είναι 2 και 65. Πρέπει λοιπόν να πάρεις υπ’ όψη σου πόσα είναι τα δυάρια έχεις. Η διάμεση εδώ ειναι 7, οπότε ξέρεις ότι σε μικρές ηλικίες ε΄χεις πρόβληα, άσχετα αν υπήρξε κι ενας 65-άρης.

  114. Νέο Kid said

    Δεν παρακολουθώ Τσιόδρα, αλλά άλλο πράγμα η διάμεση τιμή και άλλο η επικρατούσα τιμή (το mode που λέει ο Νικιπλος)
    Πάντως και τα δυο αυτά μέτρα κεντρικής τάσης έχουν περισσότερο νόημα στην περίπτωση των ηλικιών,απότι ο μέσος όρος,Αλέξη
    Μικρό χαρακτηριστικό αριθμητικό παράδειγμα:
    Έστω ότι έχουν πεθάνει 5 άτομα με ηλικίες 5, 5, 10, 12,100 χρόνια (ξέρω, μπρρ…)
    Αν πεις ο μ.ο των ηλικιών είναι τα 27 χρόνια, έχεις πει αλήθεια μεν αλλά δεν έχεις δείξει ότι πέθαναν βασικά παιδιά!
    Αν πεις ότι η διάμεση ηλικία των νεκρών είναι τα 10 χρόνια ,είσαι οκ…
    Ο Τσιόδρας θα έλεγε (αν ισχύει αυτό που λέει ο Νίκιπλος) ότι η επικρατούσα ηλικία των θυμάτων είναι τα 5 χρόνια…

  115. ΓΤ said

    84@

    Και στην κερκίδα ακουγόταν το «απέκρουση», όπως επίσης μου έχει μείνει και το «γκολπίκερ»…

  116. Νέο Kid said

    113. Φυσικά η διάμεση στο παραδειγμά σου είναι 2 (άκου 7… ! Πφφ…γιατροί!!)

  117. Νέο Kid said

    Τώρα βέβαια, αν όντως -όπως λέει ο Νικιπλος- ο Τσιόδρας χρησιμοποιεί την επικρατούσα τιμή ,και στην τηλεόραση λέει «διάμεση» είναι βεβαίως λαθος. Αλλά κι αυτός γιατρός είναι, όποτε ας είμαστε συγκαταβατικοί με τα μαθηματικά του…
    Υποψιάζομαι βέβαια ότι στην περίπτωση μας η διάμεση πρέπει να είναι πολύ κοντά ,ίσως και να ταυτίζεται , με την επικρατούσα τιμή (τη mode), αλλά αυτό δεν αποτελεί καλή δικαιολογία .

  118. sarant said

    Εδώ στο Λουξ δίνουν τη μέση τιμή της ηλικίας των θυμάτων. Και χτες ήταν 83. Και ο μ.ο. ηλικίας και ο αριθμός των θυμάτων.

  119. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΠΛΑΓΙΑΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ
    ΕΙΣ…ΚΕΝΟΤΑΦΙΟΝ

    ΤΟΙΣ ΤΩΝ (ΦΙΛΟΚΑΛΟΥΝΤΩΝ ΜΥΡΙΩΝ;) ΜΙΜΗΤΑΙΣ ΤΟΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΚΑΙ ΚΡΥΠΤΟΒΑΡΒΑΡΩΝ (ΔΙΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΚΙΣ ΜΥΡΙΩΝ; ΜΕΤΟΙΚΩΝ ΑΘΗΝHΣΙ) ΩΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΙΑΝ ΚΑΙ ΑΣΕΒΕΙΑΝ (ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΤΕ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΙΝ) ΚΑΙ ΛΟΓΩΙ ΚΑΙ ΕΡΓΩΙ ΑΓΩΝΙΣΑΜΕΝΟΙΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙΣ ΧΑΙΡΕΙΝ ΚΑΙ ΝΙΚΑΝ
    Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ

    ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΝ
    ΕΙΣ ΑΦΩΤΙΣΤΟΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝ

  120. Μαρία said

    107
    Όλοι τη διάμεση (median) δίνουν. Το είχαμε σχολιάσει προ ημερών με αφορμή παρατήρηση του Παναγιώτη.

  121. Avonidas said

    Εδώ στο Λουξ δίνουν τη μέση τιμή της ηλικίας των θυμάτων. Και χτες ήταν 83. Και ο μ.ο. ηλικίας και ο αριθμός των θυμάτων.

    Στα αγγλικά θελει προσοχή: ο μέσος όρος (για την ακριβεια, αριθμητικός μέσος) ειναι mean, ενώ το average μπορει να σημαίνει οποιοδήποτε από τη διάμεσο (median), μέση τιμή (mean) ή επικρατούσα τιμή (mode).

    Υπάρχουν επίσης ο γεωμετρικός μέσος, που ο λογαριθμος του ειναι ο μεσος ορος των λογαριθμων των μετρήσεων, και ο αρμονικός μέσος, που θυμίζει τον τρόπο που προσθέτουμε αντιστάσεις σε παράλληλη διάταξη.

  122. Νέο Kid said

    118. Νικοκύρη, είσαι σίγουρος; Μήπως απλά μπερδεύουν οι δημοσιογράφοι το mean με το median;
    Με μ.ο τα 83 βέβαια, κάπου εκεί κοντά είναι και η median. 😀

  123. Ο Τσιόδρας δίνει τη διάμεσο τιμή (median), που είναι και αυτή που έχει περισσότερο νόημα. Τις πρώτες μέρες μόνο έδινε τη μέση τιμή (mean).

  124. Χαρούλα said

    Πω!πω! Τι έμαθα, για την διάμεση τιμή. Σωστότατη η λογική. Κι εγώ νόμιζα ότι απλά μεταγλώτιζε διεθνή ορολογία. Ευχαριστώ και τον ερωτώντα και τους απαντήσαντες.

    Πούλπα λέγεται το πολτοποιημένο βρώσιμο τμήμα του φρούτου. Όχι απαραίτητα φρέσκο. Αλλά και κατεψυγμένο και με ελάχιστα συντηρητικά, συνήθως όμως παστεριωμένο. Χρησιμοποιείται και στους «φρέσκους» χυμούς, αλλά και σε bar για την παρασκευή ανάμικτων ποτών καθώς και στην ζαχαροπλαστική όπου απαιτούνται φρούτα. Ευτυχώς δεν τα λέμε ξενόγλωσσα πούλπα, αλλά ελληνικότατα, πουρέδες!😊

  125. Μαρία said

    118
    Για τους θανάτους δίνουν και τις δύο 🙂
    83 η μέση, 85 η διάμεση https://coronavirus.gouvernement.lu/fr/citoyens.html σήμερα

  126. Νέο Kid said

    121. Πφφ..! Φιγουρατζή! Επειδή μυρίστηκες γιατρούς κανείς φιγούρα με λογαρίθμους,αντί να πεις απλά και κατανοητά για το λαό ότι είναι η νιοστή ρίζα του γινόμενου των ν στοιχείων…😀

  127. Νέο Kid said

    125. 122. Πώς τα πετυχαίνω ο φουστης! Χωρίς καν να τα διαβάσω…😀

  128. Μαρία said

    123
    π.χ. https://eody.gov.gr/enimerosi-diapisteymenon-syntakton-ygeias-apo-ton-yfypoyrgo-politikis-prostasias-kai-diacheirisis-kriseon-niko-chardalia-kai-ton-ekprosopo-toy-ypoyrgeioy-ygeias-gia-to-neo-koronoio-kathigiti-sotir-4/

  129. 123: Τα καθημερινά στατιστικά είναι και σε πεντέφια στο σάιτ του ΕΟΔΥ. Εδώ μια απεικόνισή τους https://covid19.void.gr

  130. Avonidas said

    Επειδή μυρίστηκες γιατρούς κανείς φιγούρα με λογαρίθμους,αντί να πεις απλά και κατανοητά για το λαό ότι είναι η νιοστή ρίζα του γινόμενου των ν στοιχείων

    Αφού και το φεγγάρι το βγαζω σε λογάριθμους 😛

    Χωρίς πλάκα όμως, αυτος ο ορισμός σου δίνει να καταλάβεις τι κάνει ο γεωμετρικος μέσος, και γινεται αμέσως φανερό οτι ειναι μια τιμή ενδιάμεση στις μετρήσεις – οπως πρεπει να ειναι καθε μεσος ορος αξιος του ονόματος. Ενώ ο άλλος με τις ρίζες δεν σου λεει τίποτα.

  131. Pedis said

    Οι νεκροί σε ποσοστο μεγαλύτερο του 95% είναι 60+. Αν δεν υπάρχουν, που δεν υπάρχουν θάνατοι παιδιών και εφήβων όλες αυτές οι εκτιμήσεις είναι πολύ κοντά. Παρόλ’ αυτά, αν η κατανομή δεν είναι, ας πούμε για παράδειγμα, βακτριανικού προφίλ, η διάμεσος είναι πιο ασφαλής. Γενικά, πρέπει να δίνεται το γράφημα να βλέπουμε με τι έχουμε να κάνουμε και να κρίνουμε και μόνοι μας.

    Π.χ.

    Δημοσίευσαν αριθμό νοσηλευομένων; (Δεν βλέπω στο Δελτίο … αλλά πλέον δεν ελπίζω να δω … τι διάολο, τον κρατάνε μυστικό; )

  132. Γιάννης Ιατρού said

    Αλέξη, προσπαθώντας να το πώ απλά:
    ο διάμεσος έχει την ιδιότητα ότι «εξασφαλίζει» πως το 50% βρίσκεται πριν και το άλλο 50% βρίσκεται μετά (απ΄αυτόν).
    Ο μέσος όρος δεν έχει αυτήν την ιδιότητα, είναι αριθμητικά ό μέσος όρος (άθροισμα των τιμών διαιρούμενο με το πλήθος)

  133. Γιάννης Ιατρού said

    132: Ωχ, δεν είχα κάνει ανανέωση 🙂 Σόρρυ μάγκες

  134. sarant said

    121-122 Mπορεί να είναι προχειρότητα των δημοσιογράφων, αλλά γράφει:

    Les personnes décédées étaient âgées en moyenne de 83 ans.

    κατά μέσο όρο, en moyenne

    125 Σωστά. Εντωμεταξύ είχαμε άλλους δύο θανάτους οπότε σήμερα ο αριθμός των θανάτων έγινε ίσος με τη διάμεση ηλικία, 85!

  135. Alexis said

    Άρα σωστά λέει ο Τσιόδρας «διάμεση».
    Εγώ απλά νόμιζα ότι εννοεί την μέση τιμή (μέσο όρο) που εσφαλμένα την ονομάζει «διάμεση».
    Ευχαριστώ για τις απαντήσεις.

  136. Νέο Kid said

    Απότι βλέπω από το 128. της Μαρίας, ο μίστερ Τσιόδρας γράφει μέσο όρο, δηλαδή mean …
    Θα έλεγα, δεδομένου ότι παρότι είναι μαθηματικώς σκιτζής γιατρός γαρ, μάλλον φταίει το «πώς το λέτε στο ελλαντα;» κι ότι on average he is using the wrong average ή εναλλακτικά when the mean doesn’t mean what he thinks it means! …🤪

  137. Πέπε said

    @101, Γ-Κ:

    Δεν μπορώ να πω ότι καταλαβαίνω. Αναφέρεις το παράδειγμα κάποιου που πάει να μιλήσει απλά και κατόπιν αυτολογοκρισίας τελικά μιλάει πιο λόγϊα και ξύλινα, αλλά συνάμα αναφέρεις ότι εσύ πήγες να γράψεις πιο λόγϊα, και -επειδή μάλλον σου φάνηκε ξύλινο- αυτολογοκρίθηκες και το ‘πες πιο απλά.

    Αλλά όλο αυτό το περιγράφεις ως λανθασμένη αυτοδιόρθωση. Στην πρώτη περίπτωση, όπου το διορθωμένο είναι τελικά ξύλινο, μπορούμε να πούμε ότι είναι λάθος (στην πραγματικότητα όχι ακριβώς λάθος, απλώς λιγότερο καλά ελληνικά) από το αρχικό. Στη δεύτερη περίπτωση δεν υπάρχει κανένα λάθος ούτε πριν ούτε μετά τη διόρθωση, υπάρχει μόνο διαφορά ύφους.

    Κυκλοφορούσε παλιά ένα υποτιθέμενο έντυπο δήλωσης ατυχήματος, δεν ξέρω αν το ‘χεις δει, όπου κάποιος, ανάμεσα σε άλλα ευτράπελα, είχε συμπληρώσει στην ερώτηση «ποιος έφταιγε» την απάντηση «αυτή η πουτάνα». Αυτός δεν αυτοδιορθώθηκε. Αν είχε αυτοδιορθωθεί, θα μπορούσε να πει από το απλό «η άλλη οδηγός» μέχρι διάφορα περιδιαγραμμάτου, τύπου «η οδηγός του εξ αριστερών διερχομένου οχήματος», όπου και πολύ πιθανόν να τα μπουρδούκλωνε.

    Βγαίνει κάποιο γενικό συμπέρασμα για το τι γίνεται με την αυτοδιόρθωση σε σχέση με το αυθόρμητο; Εγώ δε βγάζω κανένα.

    Συνήθως έχει κανείς την τάση, όταν συμπληρώνει επίσημες φόρμες, να εκφράζεται συμβολαιογραφίστικα (=λόγϊα, ξύλινα, και με τόσο ακροβατικές συντάξεις ώστε να πέφτει εύκολα σε λάθη). Μπορεί ένας τέτοιος λόγος να είναι αφύσικος, και αυτό να επιβεβαιώνεται ακριβώς από τα λάθη και από το δυσνόητο αποτέλεσμα, αλλά δεν το φαντάστηκε ότι συνήθως έτσι τις συμπληρώνουμε τις φόρμες. Καλώς ή κακώς, πρόκειται για μια πραγματικότητα. Το αισθητήριό του (όχι εκεινού με την πουτάνα, του άλλου που πάει να τα πει συμβολαιογραφίστικα) ορθώς διέγνωσε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση ενδείκνυται το συγκεκριμένο ύφος.

    Στον στρατό θυμάμαι άτομο να τρώει παρατήρηση γιατί είπε στην πρωινή αναφορά «μπλα μπλα αναφέρω ότι απώλεσα τη στρατιωτική μου ταυτότητα» ενώ έπρεπε να πει «απέλεσα». Παράλογο; Χαίρω πολύ, στον στρατό με τα παράλογα επιβιώνεις.

  138. Μαρία said

    134
    Σωστά τα λένε οι δημοσιογράφοι. Απλώς το επίσημο σάιτ δίνει και τις δύο τιμές.

  139. ΚΑΒ said

    106. Αγαπητέ Λεώνικε,

    Σχόλιο στον Πλούτο του Αριστοφάνη

    sch plut.1199.1
    [αὐτὴ ποικίλα: Λείπει τὸ ἱμάτια, ἵν’ ᾖ ποικίλα ἱμάτια ἔχουσα σεμνῶς ἦλθες. πορφυροῖς γὰρ καὶ ποικίλοις ἱματίοις ἐπόμπευον

  140. Μαρία said

    136
    Στην αρχή αυτό, όπως έγραψε ο Στάζυ. Απο κάποια ημερομηνία και μετά δίνει τη διάμεση.

  141. Επιτέλους, ποδόσφαιρο !!!!

    https://www.sdna.gr/podosfairo/714701_ntoy-me-molotof-se-syndesmo-olympiakoy-ston-korydallo-vid

  142. mitsos said

    ΛΟΓΩΙ ΚΑΙ ΕΡΓΩΙ … ; Τι είν τούτα πάλι ;

    Και καλά μια και πιάσαμε τα μαθηματικά δεν θα μας πείτε και για την rms τιμή ;
    … και για την σημασία της στην καμπύλη που μοιάζει με καμπουριασμένο σκουλήκι ;;;…. το οποίον σκουλήκι,

  143. ΓΤ said

    Δεν έχω κάτι με τον άνθρωπο, τον Τσιόδρα, αλλά βγαίνει με στιλ κακομοίρη σερβιτόρου που έχει γυρίσει στο σπίτι και βγάζει μίρλα (γεια σου, μπεσαλού Σαλονίκη) επειδή το «μπουρμπούρι» ήταν λίγο. Η αντίθεση βέβαια βαράει ταβάνι όταν δίπλα σου βρίσκεται ένα μονίμως ταϊσμένο ατάιστο ξαμολημένο μπουλντόγκ, που κάλλιστα μπορεί να δώσει τροφή σε βιτριολικά καρτούν του στιλ «Ραμολής και Ξαμολής», κατά τις ωραίες παλιές απλές γραμμές στο «Μπόλεκ και Λόλεκ». Πρήξιμο που τον ακούμε να λέει «η διάμεση τιμή είναι α ετών», θα περίμενα «η διάμεση τιμή είναι τα α έτη», αλλά, πέρα από αυτό, όλα μου βγάζουν μια γλυκανάλατη καχεκτίλα, μπορεί να πονάει ο άνθρωπος που δεν μπορεί πια να ψάλλει ώστε να θάλλει η αγκυρωμένη στα αναλόγια ύπαρξή του, αλλά διαβάζω μια κενόφρονη παράθεση αριθμών, ένα κουρασμένο μαγνητόφωνο την ώρα που ο Χάροντας δεν θέλουν ενδεχομένως να ξέρεις ποιους στάχυς δρεπανεύει, ο ένας τρέχει στον λαό με ταχύτητα μασκοφόρου Βέγγου, με τιραμολάτα χέρια που κρατούν ανώφελες απόχες, με την Ιστορία να καγχάζει με αυτή την ενσάρκωση Κειτούκειτου Ιού, ο άλλος εκβάλλει κανταράτο ψευδοκύρος με το εκτόπισμα αυστηρότητος οχυρωμένης στο χαμηλογυάλι, ο ένας απευθύνεται στον λαό σαν να έχει απέναντί του γονυκλισιάρες υπάρξεις που έχουν ξεχάσει (μαζί με αυτόν) πότε είχαν τελευταία φορά οργασμό, ο άλλος, με τη θεσιθηρεύουσα έγκαυλη λεοντή των αδικαίωτων γαλονιών, θαρρείς και απευθύνεται σε τυφλοκούταβες νεοσύλλεκτες κεκαρμένες ψυχές, και όλα αυτά, γαμώ την τρέλα μου, σε πεδία θερβαντικών ανεμόμυλων.

  144. Νέο Kid said

    130. Τώρα σε δουλειά να βρισκόμαστε βέβαια ,αλλά σάματις έχουμε και τίποτα καλύτερο να κάνουμε; ( εγώ δηλαδή. Ελπίζω όχι και εσυ…)
    Αφού το πας έτσι λοιπόν 🙂 νομίζω ότι η ριζουλα των γινομένων δείχνει καλύτερα την , πώς να την πω τώρα, «πολλαπλασιαστικότητα» .Την εφαρμογή σε μια εκθετική αύξηση ας πούμε. Δηλαδή το ότι ο γεωμετρικός μέσος είναι ο αριθμός που
    αν αντικαθιστούσε όλους τους αριθμούς στο σετ θα έδινε το ίδιο αποτέλεσμα στον πολλαπλασιασμό μεταξύ τους. Εντάξει… αηδιαστικά τογραψα but you know what I mean
    Όσο για τον αρμονικό, τι αντιστάσεις ρε μάστορα; Ποιος να το καταλάβει αυτό; Μόνο ο Λάμπρος που παρακολουθεί από κοντά την ένωση φυσικών!😀
    Πες ανθρωπινά «με εφαρμογή σε ρυθμούς!» Πώς θα βρεις τη μέση ταχύτητα απ το σπίτι στη δουλειά και πίσω αν το πρωί πας με 30 χιλ/ώρα κι επιστρέφεις το βράδυ με 10χιλ/ώρα; (Απ τον ίδιο δρόμο… έχει κίνηση το βράδυ ) harmonic mean! Ladies & gents

  145. # 105

    Οταν δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τις φέτες, το σερβίρεις κομματιασμένο με μαχαίρι. Εξ άλλου αυτή η ράτσα έχει τα λεγόμενα «παιδάκια δηλαδή πολλές μικρές φετούλες στην περιοχή του αφαλού που δεν ξεχωρίζουν εύκολα η μια από την άλλη. Επειδή αυτή η ράτσα δεν ήταν ούτε ανθεκτική σε αρρώστιες ούτε ιδιαίτερα παραγωγική αντικαταστάθηκε γρήγορα, μετά τον ΒΠΠ, από άλλες ράτσες ομφαλοφόρων καρπών παραγωγικότερες και ανθεκτικότερες, είναι τα «μέρλιν» που κυκλοφορούν στις λαϊκές αγορές και στα μανάβικα, πάντοτε λίγο πιο ακριβά από τα άλλα λόγω γεύσης. Ομφαλοφόρα ήταν και τα δένδρα που είχε φέρει από την Αμερική ο Μέρλιν και πήραν το όνομά τους από αυτών και ξέμειναν μόνο σε κάποιους κήπους.
    Αλλη ράτσα που έχει σχεδόν εξαφανισθεί ήταν τα ντόλτσε, πορτοκάλια πολύ γλυκά, έχω μια από σπόρο στον κήπο μου αλλά από σπόρο θα καρπίσει στα 15 χρόνια περίπου κι ακόμα είναι στα 6…

  146. Γ-Κ said

    137.

    Βιαστικά, θα δώσω την εξής απάντηση.: Αν ήξερα, δεν θα ρώταγα.

    Θα το διαβάσω με την ησυχία μου και μπορεί να επανέλθω. Ή να ξαναγυρίσω. 🙂

  147. Avonidas said

    ο διάμεσος έχει την ιδιότητα ότι «εξασφαλίζει» πως το 50% βρίσκεται πριν και το άλλο 50% βρίσκεται μετά (απ΄αυτόν).
    Ο μέσος όρος δεν έχει αυτήν την ιδιότητα, είναι αριθμητικά ό μέσος όρος (άθροισμα των τιμών διαιρούμενο με το πλήθος)

    Να το πω εγω ακομα πιο απλα: αν ολόκληρος ο πληθυσμός είχε την ίδια ηλικία, ποια θα επρεπε να ειναι για να εχουν αθροιστικά τα ιδια χρόνια με τον πραγματικό πληθυσμό; Αυτή η ηλικία είναι ο μέσος όρος.

    (Θυμήθηκα τον Πετρόπουλο, που περιγράφει στο Εγχειρίδιο του Καλού Κλέφτη την Επιτροπή Χάριτος ως «ενα Συμβούλιο εννέα καθαρμάτων, συνολικής ηλικίας εξακοσίων ετών»)

    Παρομοίως, π.χ. το μεσο κατά κεφαλήν εισόδημα είναι το εισόδημα που θα είχαμε αν τα διαθέσιμα χρήματα μοιράζονταν εξίσου σε όλους.

    Μέσος όρος = δίκαιη μοιρασιά

  148. Avonidas said

    ή εναλλακτικά when the mean doesn’t mean what he thinks it means! …🤪

    You’re mean.

    …ή μήπως mechant? Διαλέγεις και παίρνεις 😉

  149. sarant said

    148 Ωραία βελτίωση 🙂

  150. Avonidas said

    Τώρα σε δουλειά να βρισκόμαστε βέβαια ,αλλά σάματις έχουμε και τίποτα καλύτερο να κάνουμε;

    Εγώ μάστορα, μια και ρωτας, εχω να ετοιμάσω μια παρουσίαση για το σεμιναριο του Τομέα Δευτερα πουρνο-πουρνο, που την προβαρα σημερα με τον Διευθυντή κακην-κακως, γιατι το zoom του ειναι γέρικο και δεν ζουμαρει καλα, και θα την προβαρω και αυριο και την Κυριακή αμα λάχει, κι ως τοτε θα την εχω κανει αγνώριστη απ’ το σβησε/γραψε κι απ’ το βαλε/βγαλε.

    Κι αν μ’ άφηναν τουλαχιστον να τη γραψω οπως ξερω, παει στο διαλο, αλλα πρεπει και να λιβανισω ‘κειμέσα ολα τα γεροντια του Ινστιτούτου 🙄 Με ρωτάει και τ’ αφεντικο, «εκει στη γωνία δεν θα μπορούσες να χωρέσεις και καμια αναφορα στον [δρ Μαθουσαλίξ που γλείφουμε] , που εχει δουλεψει πολυ στο αντικείμενό μας;» Οχι, του λεω κι εγω, γιατι οταν ο Δρ. δούλευε στο αντικείμενό μας εγω κατουρουσα ακομα βρακιά, και τωρα που δουλεύω εγώ στο αντικείμενο κατουράει εκείνος τα δικά του.

    Νεύρα, πολλά νεύρα…

  151. Pedis said

    # 148 – Άσχετο αλλά η ανισότητα αριθμητικού μέσου – γεωμετρικού μέσου (AM-GM inequality, Arithmetic Mean – Geometric Mean Inequality, για να μην παρεξηγηθούμε) αποδεικνύεται πολύ χρήσιμη (και σύντομη οδός) σε προβλήματα μεγιστοποίησης.

  152. Γ-Κ said

    Χμμμ… να κάτσω να σκεφτώ τι έγραψε ο Pepe ή να συνεχίσω το δούλεμα στον ΠΑΟΚ-Τζι; Ιδού η απορία…

    Προαφανώς θα τ’ αφήσω για το πρωί.

  153. Νέο Kid said

    Σεμινάριο; Δηλαδή δεν πίνεις; 😀🤪

    Για το ass kissing problem…

  154. Avonidas said

    Άσχετο αλλά η ανισότητα αριθμητικού μέσου – γεωμετρικού μέσου (AM-GM inequality, Arithmetic Mean – Geometric Mean Inequality, για να μην παρεξηγηθούμε) αποδεικνύεται πολύ χρήσιμη (και σύντομη οδός) σε προβλήματα μεγιστοποίησης.

    Κι ο Γκάους δεν είχε χρησιμοποιήσει εναν αριθμητικό-γεωμετρικό μέσο, με επαναληπτική διαδικασία σύγκλισης, για να υπολογίσει κάτι γαϊδούρια ολοκληρωματα;
    (Πού το πήγα, πού το γύρισα, πού το φερα το οποίον σκουλήκι, ε; Στο Ταϊγάνιο κι ακομα παραπέρα 😜 Εμφανώς δε θέλω να δουλέψω απόψε)

  155. Νίκος Κ. said

    Ο υπουργός Γιάννη Βρούτσης μίλησε για «τέσσερα ορθογραφικά λάθη».
    Δηλαδή ποιο είναι το σωστό; Μήπως Σκωηλ Εληκηκού;

  156. Παναγιώτης K. said

    «Διάμεση (δ) ενός δείγματος ν παρατηρήσεων οι οποίες έχουν διαταχθεί σε αύξουσα σειρά ορίζεται ως η μεσαία παρατήρηση, όταν το ν είναι περιττός αριθμός, ή ο μέσος όρος (ημιάθροισμα) των δύο μεσαίων παρατηρήσεων όταν το ν είναι άρτιος αριθμός».

    Αυτά μάθαιναν οι μαθητές στα Μαθηματικά Γενικής Παιδείας.

    Παράδειγμα 1: Έστω από τις ΜΕΘ της Θεσσαλονίκης σήμερα εξήλθαν υγιείς οι άνθρωποι με ηλικίες:
    83, 77, 48, 64, 53. (ν=5 περιττός)
    Τις τοποθετούμε κατ΄αύξουσα σειρά: 48, 53, 64, 77, 83 οπότε, δ=64

    Παράδειγμα 2: Οι εξερχόμενοι από τις ΜΕΘ έχουν ηλικίες:
    72, 44, 88, 46, 78, 63 (ν=6 άρτιος)
    Τις τοποθετούμε κατ΄αύξουσα σειρά: 44, 46, 63, 72, 78, 88 οπότε δ=(63+72)/2=67,5

    Χοντρικά λοιπόν καταλαβαίνουμε ότι η δ χωρίζει το δείγμα σε δύο ισάριθμες ομάδες όπου η ηλικία των μελών της μιας είναι πάνω από δ και της άλλης κάτω από δ.
    Νομίζω ότι η δ δίνει πιο «πλούσια» πληροφορία από αυτή που παίρνουμε από την μέση τιμή (ή μέσος όρος).

  157. nikiplos said

    131@, Νεοκίδιε και λοιποί,

    Η μέση τιμή, που είναι έννοια προσεγγίσιμη με διάφορες μεθόδους (πχ εκτιμήτρια μέσης πιθανοφάνειας) και ο average (που είναι ένα μετρούμενο μέγεθος από τα data), έχουν νόημα να παρουσιάζονται και να αναφέρονται μόνο και μόνο αν, το πεδίο μελέτης είναι γκαουσιανό ή ακολουθεί μια περίπου κανονική κατανομή.
    Πχ το ανάστημα των ανθρώπων σε μια περιοχή.

    Ο ενδιάμεσος ή διάμεσος είναι μια μεσαία τιμή της κατανομής, που σωστά ο νεοκίδιος είπε αποτελεί τον μέσο ως προς τις τιμές που βρέθηκαν και τίποτε άλλο. Έχει νόημα για κατανομές πολύ πεπλατυσμένης καμπύλης, δλδ που λίγο πολύ αρκετοί παίρνουν το ίδιο μερίδιο – σχεδόν πουθενά στον πραγματικό κόσμος.

    Η επικρατούσα τιμή (mode) έχει την κυρίως ειπείν απαιτούμενη πληροφορία αν μιλάμε για πειραματικά δεδομένα που σημειωτέον βρίσκονται σε εξέλιξη και δεν ξέρουμε που θα καταλήξουν (δεν ισχύει η εργοδικότητα ούτε η stationarity στο πρόβλημά μας).

    Σε μια κανονική κατανομή αυτές ταυτίζονται. Σε πειραματικά δεδομένα, συνηθίζουν να δίνουν τον median, διάμεσο κλπ, εξαιτίας της προσκόλλησής τους σε εξισώσεις.

    Η mode τιμή, που είναι αντιπροσωπευτικότερη για να περιγράψει ένα πρόβλημα εν εξελίξει, συχνά μεταγράφεται ως median. Σε μια εργασία μου, είδα κι έπαθα να πείσω τον ρεφερί ότι δεν υπολογίζαμε τον median (πως να το κάνουμε, αφού δεν είχαμε δοσμένη θεωρητικά κατανομή ή εξισώσεις), αλλά ΕΚΤΙΜΟΥΣΑΜΕ τον MODE, που ΔΕΝ είναι ο MEDIAN.

    Ειδικά στην Ιατρική Έρευνα, που σέβεται τον εαυτό της, συνήθως τον mode υπολογίζουν. Επειδή στις μεταφράσεις μεσολαβούν συχνά πυκνά μαθηματικοί, πολλές φορές λανθασμένα μεταγράφεται ο mode ως median, διάμεσος, ενδιάμεσος κλπ.

    Ξαναλέω κατανομές πειραματικές που έχουν fat tails μόνο το mode έχει νόημα να υπολογίζει κανείς.

    Στο πολύ ωραίο παράδειγμα του Νεοκίδιου στο @114, είναι πολύ χαρακτηριστικό, πως ένα σοβαρό ιατρικό τίμ αμέσως θα έκρουε κώδωνα εγρήγορσης, ώστε να παρακολουθείται και να ανανεώνεται ο mode. Ακριβώς γιατί ο median = 10 επηρεάζεται από τον outlier 100. Δεν μιλάμε για τον αριθμητικό μέσο, γιατί αυτός είναι αλλού γι’ αλλού από την πραγματικότητα, σε επιδημίες, οικονομία κλπ… Σε μη γκαουσιανά συστήματα δλδ.

  158. Μαρία said

    156
    Πώς φαίνεται οτι σου λείπει η σχολική τάξη 🙂

  159. Pedis said

    # 154 – για δώσε κάνα χιντ … δεν θυμαμαι, τώρα, ή δεν το έχω υπόψην μου.

  160. Νέο Kid said

    Click to access Agm.pdf

  161. Avonidas said

    Η διαμεσος εχει πολυ καλές ιδιότητες, είναι αυτό που λέμε εύρωστη στατιστική (δηλαδή δεν επηρεάζεται πολύ από μερικές σκόρπιες τιμες), αλλά είναι μανίκι να την υπολογίσεις κι ακόμα δυσκολότερο να αποδείξεις πράγματα για το πώς συμπεριφέρεται. Γιατί βέβαια αυτο που θέλεις δεν ειναι ο μέσος όρος και η διαμέσος του δείγματος που σου λαχε, αλλα τις πραγματικές τιμές του πληθυσμού, για τις οποίες το δειγμα σου σου δινει μονο μια εκτίμηση.

    Και καλα αν εχεις 10 τιμές, τη βρισκεις τη διάμεσο και με το ματι. Για δοκιμασε ομως με 10 εκατομμύρια! Πρέπει να τις ταξινομήσεις πρωτα όλες για να βρεις τη μεσαία, δηλαδη χρειάζεσαι χώρο για να τις αποθηκεύσεις ολες. Ενώ για τον μέσο όρο χρειάζεσαι χώρο μονο για δύο τιμές, το τρέχον άθροισμα και το τρέχον πλήθος. Ο μέσος ορος ειναι η ευκολότερη στατιστική να υπολογιστεί, κι όπως συμβαίνει γενικά στη ζωή, ό,τι πληρώνεις παίρνεις 🙂

  162. Avonidas said

    Νομίζω ότι η δ δίνει πιο «πλούσια» πληροφορία από αυτή που παίρνουμε από την μέση τιμή (ή μέσος όρος).

    Τα πάντα εξαρτώνται απο το σχήμα και το εύρος της κατανομής. Κανένας αριθμός, από μόνος του, δεν μπορει να σου δωσει την πληροφορία που περιέχει ολόκληρη η κατανομή, όσο καλα ορισμένος κι αν ειναι.

    Υπαρχουν κατανομές με σχήμα καμπάνας, όπου το μεγαλύτερο πλήθος των τιμων συγκεντρώνεται σε μια μικρή περιοχή γύρω απο τη μέση τιμη. Υπάρχουν κατανομές με μακριές «ουρές», οπου συνολικά μαζεύονται πιο πολλές τιμές από το «μέσον» τους. Τόσο η διάμεσος όσο κι η μέση τιμή απο μονες τους ειναι σχεδον αχρηστες σ’ αυτες τις περιπτώσεις. Και βεβαια, υπάρχουν και κατανομες με πολλες κορυφες, όπου καμία απο τις συνηθεις προσδοκίες δεν ισχύει.

    Μερικες φορές, η πληροφορία οτι η κατανομη σου εχει μεγαλο εύρος ειναι πολύ πιο χρήσιμη από οποιονδήποτε μέσο ορο.

  163. Νέο Kid said

    161. Ωραίο το «εύρωστη»! Μοι ήρεσεν πολλά! που θάλεγε και μια πολισχιδής ψυχή …
    Να βάλω και μια ακόμη παράμετρο «ευρωστίας». Το λαθος! Το typo ντε!
    Η διάμεσος αντιστέκεται περισσότερο στην παρουσία ανωμαλιών, ειδικά όταν δουλεύουμε με ανεπεξέργαστα δεδομένα.
    Αν ας πούμε στο παράδειγμα του 114. η τελευταία ηλικία αντί για 100 ,γραφτεί/πληκτρολογηθει εκ παραδρομής 1000 ,ο μέσος όρος πάει στο θεό για τσαι, ενώ η median μένει μια χαρά σωστή κι ανεπηρέαστη. 😉

  164. Νέο Kid said

    162. Ε, Γι αυτό κι εκτός από τα «μέτρα κεντρικής τάσης» έχουμε και τα «μέτρα διασποράς» τη διακύμανση και την τυπική αποκλιση, και τα «μέτρα θέσης» που θέτουν σημεία αναφοράς και/ή οριοθετούν ζώνες μέσα στο σύνολο των δεδομένων , όπως τα τεταρτημόρια και τα εκατοστημόρια.

  165. loukretia50 said

    Πολύ χαίρομαι που είστε ζωηροί και δημιουργικοί!
    Δεν καταφέρατε να μας βάλετε όλους για ύπνο!

    Θέλησα να σας πω μια καληνύχτα.
    Απολαύσεις που μπορείτε να απολαύσετε – Το αν θέλετε είναι άλλη ιστορία!
    (Συνωστισμός βρε παιδιά…)

    Εν αρχή ήτο σοβαρό…. Σκέτη κουλτούρα, λεπτομέρειες, βιντεάκι… ξέρετε
    Une visite interactive du Jardin des délices de Bosch
    https://www.laboiteverte.fr/une-visite-interactive-du-jardin-des-delices-de-bosch/

    Kαι τώρα ξεχάστε αυτά που ξέρατε!

    Une interprétation moderne animée du Jardin des délices de Bosch
    https://www.laboiteverte.fr/interpretation-moderne-animee-jardin-delices-de-bosch/

    Le jardin des emojis delicieux
    https://www.laboiteverte.fr/le-jardin-des-emojis-delicieux/

    Αφιερωμένο σε ακάματους νεαρούς με ζωηρή φαντασία!
    Δε μετράει εδώ το mean, είστε κομματάκι mean, of course you know what I mean!

    ΥΓ Αν με φάει η μαρμάγκα το κρίμα στο λαιμό σας!
    Να περάσω νύχτα με όλα τα τριβόλια που ποστάρισα!

  166. Παναγιώτης K. said

    @158. Μπα! Ο ΑΣΕΠ μου λείπει διότι έκανα ειδική διδακτική (πρακτικά, πως πρέπει να διαπραγματευτεί ο υποψήφιος π.χ την παράγωγο αν αυτή τεθεί ως θέμα στο διαγωνισμό) στους μαθηματικούς υποψήφιους για τον ΑΣΕΠ. ( Σχετικά κοντά σου δεν είναι ο Καρφής; )

  167. Avonidas said

    Αμάν Μπαναΐαμ! Το μονο που μένει τωρα ειναι να ξεκινήσουμε ιερό πόλεμο εδώ μέσα, οι Μπεϋσιανοί με τους Συχνοτιστές… 😳

    …Του δινω 9:1 εναντίον 😁

  168. Μαρία said

    166
    Δούλευες στο φροντιστήριό του; Και πώς ξέρεις οτι τον ξέρω; Ο Γιώργος δεν μένει πια στη Θεσσαλονίκη.

  169. Πέπε said

    Συγγνώμη ρε παιδιά, άμα έχω άρτιο αριθμό τιμών ποια είναι η διάμεση;

  170. Μαρία said

    169
    Τζάμπα πήγε το μάθημα του Παναγιώτη στο 156.

  171. Νέο Kid said

    169. Ο μέσος όρος των δύο μεσαίων,Πέπε.

  172. Παναγιώτης Κ. said

    @168. Ναι.
    Που είναι; Έχω αρκετό καιρό να περάσω από εκεί. Σχεδόν από τότε που «χάθηκε» ο Πέτρος.

  173. Μαρία said

    172
    Στη Λάρσα.
    Δεν μου απάντησες όμως απο πού ξέρεις οτι τον ξέρω.

  174. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Απόλαψη είσασταν!

    171, μωρέ μες τις νύχτες χαρά την πήρα! Σκέφτηκα μόνη μου, πριν το γράψεις, (πραχτικά λέω) ότι θα παίρνουν μ.ο. από τα μεσιακά, χωρίς να έχω διαβάσει τα παραπάνω σχετικά γιατί τα πολλά αριθμομενίστικα με πελαγώνουν 🙂 .
    Σήμερα ο Τσιόδρας είπε δυο φορές (στις ερωτήσεις) μια μετοχή που μου ακούστηκε λάθος, αλλά πού μυαλό, δε θυμάμαι τώρα. Α! θαύμα, θαύμα! » διευρυσμένη» μου φαίνεται.

  175. ΓΤ said

    (Φρέσκος ακόμη ο μαρκαδόρος
    σε έναν τοίχο στη Ζακύνθου
    είναι που νύχτα στην Κυψέλη
    παίρνει η γραφή να γίνει μέλι)

    65.000 ΜΠΑΤΣΟΙ
    8.000 ΓΙΑΤΡΟΙ
    ΒΡΕΣ ΤΟ ΛΑΘΟΣ!

  176. ΓΤ said

    @174

    Μπερδεύεται, όλο σκέφτεται το «απευθυσμένο».

  177. Μαρία said

    174
    Ναι, διευρυσμένων. Το κράτησα για αύριο 🙂

  178. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    175
    9.500 παπάδες/ 7.500 γιατροί , αλλού

    76,177
    Φαίνεται τσιτωμένος τελευταία. Σαν να προσπαθεί να καταπιεί τα νεύρα του.Πάντως οι Ταξιάρχες έχουν στενή σχέση με πατούλειο Αντιπεριφερειάρχη Δημόσιας Υγείας,γιατρό.

  179. Μαρία said

    178 https://www.youtube.com/watch?v=e2QdRdm4LsA

  180. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    179 Α! βγήκε στη φόρα! Στη μια γωνία είναι η κλινική και στα 5 μέτρα στον ίδιο δρόμο, το ιατρείο του, σε άμεση σχέση με τους Ταξ. Πήγαινε συγγενής μου για συνταγογραφήσεις. Φαινόταν/φερόταν σαν να ήταν και μέτοχος.

  181. Καλημέρα

    Λείπει ο Μάρτης από την Σαρακοστή ; Αμ δε !!!

    Από τα 6 ματς περιόδου 2014-15, που θεωρούνται χειραγωγημένα, σε τρία παίζει ο ΟΣΦΠ και στα άλλα ομάδες που ήταν τότε στο άρμα του, μεταξύ των οποίων και ο ΠΑΟ για ένα παιχνίδι ΟΦΗ-ΠΑΟ !! Εκτοτε ο μεν ΟΦΗ άλλαξε ιδιοκτησία, ο δε ΠΑΟ πορεία γιατί από τον μηδενισμό του ΠΑΟΚ στο ματς για το κύπελλο με τον ΟΣΦΠ – που έρριξε ουσιαστικά την παράγκα – το «σύστημα» δεν σήκωνε και δεύτερη μεγάλη ομάδα. Βέβαια στην κατάθεσή του για τα στημένα τ5ου τότε, ο Αλαφούζος τα είχε δει όλα αγγελικά πλασμένα και τον Μαρινάκη άγιο.
    Να θυμίσω στους πράσινους σχολιαστές πως την προηγούμενη χρονιά το σύστημα «ανέχθηκε» τον αποκλεισμό του ΟΣΦΠ από τον ΠΑΟΚ στο κύπελλο αλλά φρόντισε ο διαιτητής μοιράζοντας αφειδώς κάρτες ακόμα και μετά την λήξη του αγώνα, να πάει στον τελικό αποδεκατισμένος ( Κατσουράνης, Νάτχο, Αθανασιάδης και άλλοι τρεις) και να χάσει από τον ΠΑΟ 4-1 και να πάρει τίτλο ο άσχετος Αναστασίου και τον τελευταίο της ιστορίας του ο ΠΑΟ !!

    Βέβαια δεν περιμένω ποινές για τον ΟΣΦΠ, απλά δικαιώνει τις υπόνοιές μου πως ο νόμος για τον μη υποβιβασμό γι αυτόν έγινε και στον ΠΑΟΚ τον «φόρτωσαν»-κλασσική μαφιόζικη μέθοδος-, στην Ελλάδα ζούμε και ξέρουμε πως για τους «μεγάλους» η παραπομπή είναι ένδειξη ενοχής αλλά η αθώωση πιθανότατη, έστω και με βούλευμα ( ΝΙάρχος είπατε ; )

    https://www.sdna.gr/podosfairo/714659_kataigistikes-exelixeis-tria-mats-toy-olympiakoy-ki-ena-toy-panathinaikoy-sto

  182. # 181 συνέχεια

    Δείτε και μια χαρακτηριστική φάση από το ματς. Υπ’ όψιν πως τα βίδδεο κάποιων αγώνων εστάλησαν σε Αγγλο διαιτητή που απεφάνθη πως ο διαιτητής ήταν πουλημένος. Εκτός από τις ομάδες και τις διοικήσεις τους παραπέπονται και διαιτητές.

  183. Παναγιώτης Κ. said

    @173. Απλά έγραψα ότι το φροντιστήριο βρίσκεται σχετικά κοντά σε σένα. Δεν υπονόησα ότι τον γνωρίζεις.

  184. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @181. Αν ήμουν ο Ιβάν, θα ερχόμουν αυτοπροσώπως στο σπίτι σου (ή στο σκάφος σου) και θα σε παρακαλούσα γονατιστός να αναλάβεις το γραφείο τύπου του ΠΑΟΚ. Δεν έχω γνωρίσει πιό ενημερωμένο ΠΑΟΚτσή από σένα. (Σοβαρά!)

  185. # 184

    Προκύπτει ένα ηθικό θέμα γι αυτούς που δέχθηκαν την εισήγηση των «καθηγητών» Αρκούδη και Μαρούπας και τώρα θέλουν να απορριφθεί η εισήγηση μιας πρωτοδίκη !
    Κοινώς…ξεβράκωμα !

  186. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    142. «ΛΟΓΩΙ ΚΑΙ ΕΡΓΩΙ … ; Τι είν τούτα πάλι ;»

    Διαφορετικοί τρόποι γραφής της υπογεγραμμένης και προσγεγραμμένης

    Η υπογεγραμμένη (ιώτα) — ᾳ — τοποθετείται κάτω από τα μακρά φωνήεντα η, α και ω για να υποδηλώσει τους αρχαίους διφθόγγους ηι, αι και ωι, όπου το ιώτα δεν προφέρεται, π.χ. τῷ ἀνθρώπῳ, τῇ πολιτείᾳ, τῇ γλώσσῃ.[1]

    ΕΠΟΜΕΝΩΣ Η ΓΡΑΦΗ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΩΙ ΚΑΙ ΕΡΓΩΙ

    ΥΓ Κοντρα μαθημα* οχι της Κεραμεως 🙂 , αλλα της εκπαιδευτικης μεταρρυθμισης Ε. Παπανουσου **(δηλ. αν και στο Πρακτικο, διδαχτηκαμε 6 ετη Αρχαια, αρα κατι εχει μεινει)

    *σημερα ο μαθητης που επιλεγει Μαθηματικα πρεπει να επιλέγει και Ιστορια

    **τοτε ο μαθητης του Πρακτικου εκανε ολα τα μαθηματα (εκτος Λατινικων) + μουσικη+τεχνικα+τεχνικο σχεδιο σε καποια 6-ταξια Γυμνασια.

  187. ΓΤ said

    186@

    Ακόμη πιο ωραία η δοτική ΤΩΙ ΖΩΙΩΙ 🙂

  188. Πέπε said

    187:

    Ε τότε και ΤΩΙ ΩΙΩΙ

    Αλλά βέβαια η παραδεδεγμένη νεότερη μορφή είναι Αι, Ωι, Ηι: ΛΟΓΩι ΚΑΙ ΕΡΓΩι, ΤΩι ΩιΩι, ΤΩι ΩιΟΖΩιΟΤΟΚΩι.

  189. dryhammer said

    ΤΗΙ ΖΩΙΗΙ σ’ ελόγου μας

  190. Γιάννης Ιατρού said

    189: Ναι, καλά, τώρα κοίτα μην αρχίσεις με τίποτα Αθηνάϊ – Πατράϊ… 🙂

  191. Nestanaios said

    110.
    Και ο «Απώλαυσα» σωστός είναι με την προϋπόθεση ότι ξέρεις πως γίνεται.

  192. sarant said

    Σχολιαστής που υπογράφει «Φιλόλογος» κάνει το εξής σχόλιο:

    Δίδασκα 35 χρόνια τον “Επιτάφιο” του Περικλέους στα σχολεία και θα ήθελα να μου επιτρέψετε να προσθέσω μια μικρή λεπτομέρεια (εσείς θα κρίνετε αν είναι σημαντική) στο πολύ ενδιαφέρον αυτό άρθρο: Η πρώτη φορά που συναντάμε τη λέξη “απόλαυσις” στην αρχαιοελληνική γραμματολογία είναι στον “Επιτάφιο”. Η “απόλαυσις” είναι συνυφασμένη με την Αθηναϊκή Δημοκρατία και ο Περικλής εφηύρε τη λέξη ακριβώς γι’ αυτό: Για να θυμίσει στους Αθηναίους που θαύμαζαν τους Λακεδαιμόνιους ότι στο καθεστώς της Σπάρτης δεν υπήρχε σαν έννοια η απόλαυση και ιδίως η απόλαυση των ξένων αγαθών

    Ιδού το σχετικό απόσπασμα του «Επιταφίου» (2.38.2) και ακολουθεί η δική μου μετάφραση:

    ΠΕΡΙΚΛΗΣ: «…ἐπεσέρχεται δὲ διὰ μέγεθος τῆς πόλεως ἐκ πάσης γῆς τὰ πάντα, καὶ ξυμβαίνει ἡμῖν μηδὲν οἰκειοτέρᾳ τῇ ἀπολαύσει τὰ αὐτοῦ ἀγαθὰ γιγνόμενα καρποῦσθαι ἢ καὶ τὰ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων.»

    Μετάφραση: «Εξαιτίας του μεγέθους της πόλεώς μας, μπορούμε και εισάγουμε τα πάντα από κάθε σημείο της γής. Και συμβαίνει τα αγαθά των άλλων ανθρώπων να είναι εξίσου οικεία στην ΑΠΟΛΑΥΣΗ μας όσο και τα δικά μας.»

  193. Γιάννης Ιατρού said

    Εκτός του γμωστού μας «Φιλολόγου»😎, για να πάρουμε και μιά ιδέα από την μετάφραση (και με σχετική παραπομπή) ενός έγκριτου κι αναγνωρισμένου επιστήμονα σε μιά κλασσική έκδοση του Θούκη:
    Thucydides – History of the Peloponnesian War, I, Books 1-2, p 324,325 (Loeb Classical Library, ed. by T. E. Page, έκδ, 1956)

    ἐπεσέρχεται δὲ διὰ μέγεθος τῆς πόλεως ἐκ πάσης γῆς τὰ πάντα, καὶ ξυμβαίνει ἡμῖν μηδὲν οἰκειοτέρᾳ τῇ ἀπολαύσει τὰ αὐτοῦ ἀγαθὰ γιγνόμενα καρποῦσθαι ἢ καὶ τὰ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων

    And our city is so great that all the products of all the earth flow in upon us, and ours is the happy lot to gather in the good fruits of our own soil with no more home-felt security of enjoyment than we do those of other lands [2]

    ———————
    [2] Thucydides refers to the spiritual no less than to the physical products which the greatness of Athens attracts to
    her, to the poetry, music, and urt which find there & congenial home as well as to articles of commerce. On these
    latter compare a passage in the pseudo-Xenophontic Constitution of Athens (ii. 7), written somewhat earlier than this
    portion of Thucyo» ides’ history: «Whatever desirable thing is found in Sicily, Italy, Cyprus, Egypt, Lydia, the Pontus, the
    Peloponnesus, or anywhere else, all these things are brought together at Athens on account of her mastery of the sea.
    »

  194. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @192, 193. Aν κατάλαβα καλά,
    Όποιος κάηκε από Έκπληκτους Μάρτυρες του Ιεχωβά, φυσάει και τους Φιλόλογους; 🙂

  195. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα Γιώργο,
    αυτός ο γνωστός έχει δοκιμάσει/κάνει όλα τα επαγγέλματα… σε Ανατολή και Δύση 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: