Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μια απάντηση στη Σώτη Τριανταφύλλου για την Αμερική (από τον Λεωνίδα Ηρακλειώτη)

Posted by sarant στο 22 Ιουνίου, 2020


Τις προάλλες είχαμε συζητήσει, με τη βοήθεια και ενός άρθρου του Sraosha, την αποκαθήλωση αγαλμάτων και την προσωρινή απόσυρση της ταινίας Όσα παίρνει ο άνεμος, ενώ σε επόμενο άρθρο λεξιλογήσαμε για τον όρο «αράπης«, μεταφέροντας τη συζήτηση στα καθ’ ημάς.

Με το σημερινό άρθρο η συζήτηση επιστρέφει στην αμερικανική ήπειρο, αφού θα συζητήσουμε το φυλετικό ζήτημα, τη θέση των Μαύρων στις σημερινές Ηνωμένες Πολιτείες, ένα ζήτημα τεράστιο βέβαια που δεν εξαντλείται με ένα άρθρο.

Παίρνω σαν βάση συζήτησης ένα άρθρο της Σώτης Τριανταφύλλου στην Άθενς Βόις ή μάλλον τον σχολιασμό που έκανε στο Φέισμπουκ ο φίλος Λεωνίδας Ηρακλειώτης. Και οι δυο ξέρουν καλά την Αμερική (εννοώ τις ΗΠΑ). Η Σώτη Τρ. έχει ζήσει πολλά χρόνια και έχει γράψει βιβλία, ο Λεωνίδας Ηρακλειώτης ζει δεκαετίες εκεί, στο Σικαγο τον περισσότερο καιρό.

Δεν συμφωνώ καθόλου, εδώ και καιρό, με τις θέσεις της παλιάς φίλης Σώτης Τριανταφύλλου ούτε και με αυτό το άρθρο, το οποίο επιπλέον βρίσκω ότι προσπερνάει πολύ εύκολα το ζήτημα του ρατσισμού ως δομικού στοιχείου της αμερικανικής κοινωνίας, για να εστιαστεί στον εύκολο στόχο της πολιτικής ορθότητας και των υπαρκτών ή όχι υπερβολών της.

Ο λόγος που διάλεξα τον σχολιασμό του Λεωνίδα είναι ότι θίγει ένα ζήτημα που ισως δεν το συνειδητοποιούμε όλοι. Ότι σήμερα σε πολλές περιοχές των ΗΠΑ για τον μέσο Μαύρο (και σε μεγάλο βαθμό για τον μέσο Λατίνο, ας το δεχτούμε αυτό το δάνειο) η παραμικρή επαφή με την αστυνομία μπορεί να εξελιχτεί σε δυσάρεστη, ταπεινωτική και συχνά θανάσιμη εμπειρία.

Να θυμίσω ότι το «αδίκημα» που στοίχισε τη ζωή στον Τζορτζ Φλόιντ δεν ήταν τίποτε άλλο από το ότι εκείνη τη μέρα, στις 25 Μαΐου, πήγε να αγοράσει τσιγάρα και πλήρωσε με ένα εικοσαδόλαρο που φάνηκε πλαστό στον υπάλληλο του καταστήματος!

Και φυσικά, ανάλογες περιπτώσεις έχουν συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν, πάντοτε με θύματα μαύρους. Θυμάμαι μια χαρακτηριστική περίπτωση πριν από πέντε χρόνια, όταν η 28χρονη Σάντρα Μπλαντ, ενώ πήγαινε πρώτη μέρα στην καινούργια της δουλειά, άλλαξε λωρίδα χωρίς να ανάψει φλας, τη σταμάτησε η τροχαία, την έκλεισαν φυλακή με την κατηγορία ότι αντιστάθηκε στη σύλληψη ή κάτι ανάλογο και τη Δευτέρα το πρωί βρέθηκε αυτοκτονημένη στο κελί της.

Ζήτησα από τον Λεωνίδα να αναπτύξει εκτενέστερα το σχόλιό του, εξηγώντας και την πρακτική του redlining, στην οποία αναφέρεται και που τη θεωρεί καθοριστική για τη διαιώνιση του χάσματος αλλά για κακή τύχη είναι πολύ απασχολημένος ειδικά αυτόν τον καιρό, οπότε στο τέλος παραθέτω εγώ μερικά πράγματα για το redlining.

To σχόλιο του Λεωνίδα Ηρακλειώτη στο Φέισμπουκ:

Διαβάζω το άρθρο της Σώτης Τριανταφύλλου στην Athens Voice και δεν πιστεύω τα μάτια μου.

Γράφει:

«Οι άλλοι, «οι κακοί», θα αντιδράσουν βιαίως και θα στήσουν στην αυλή τους σημαίες του Νότου· τα λάβαρα της Απόσχισης.»

Καλά, όσο ήταν στη Νέα Υόρκη κάνοντας διδακτορικό στην ιστορία των Αμερικανικών πόλεων, δεν βγήκε παραέξω; Να δει πως τα λάβαρα της απόσχισης βρίσκονται στις αυλές των άλλων; Πως πάντα ήταν εκει; Και όχι μόνο στο νότο. Σε 2-3 πόλεις του New Jersey να πήγαινε, θα τα έβλεπε.

Γράφει:

«Οι Δημοκρατικοί θέτουν δίκαια ερωτήματα στα οποία απαντούν εντελώς αλλοπρόσαλλα. Προβάλλουν τα φυλετικά ζητήματα ως καθοριστικά της αμερικανικής ζωής, δηλαδή διαιωνίζουν με τρομερή έμφαση ένα πρόβλημα που υποτίθεται ότι θέλουν να λύσουν.»

Από πότε η προβολή ενος φυλετικού ζητήματος το διαιωνίζει; Το φυλετικό στην Αμερική είναι υπαρκτό πρόβλημα. Όχι μόνο επειδή το βλέπουμε τώρα στη συμπεριφορά της αστυνομίας. Είναι insidious, υφέρπον. Έχει μελετήσει τόσο το urban decay (και μάλιστα του Detroit) η Σώτη Τριανταφύλλου και δεν ξέρει, δεν έχει ακούσει για το redlining;

Γράφει:

«Μέσα στη φούρια, στη Μαρτινίκα, ο όχλος έκανε κομματάκια το άγαλμα του κάποτε κυβερνήτη ο οποίος το 1848 υπέγραψε το διάταγμα για την κατάργηση της δουλείας – επειδή ήταν λευκός. (Μα, τι χρώμα θα μπορούσε να έχει ο υπογράφων τέτοιο διάταγμα σε γαλλική αποικία το 1848;).»

Το άγαλμα του Schœlcher δεν καταποντίστηκε επειδή ήταν λευκός ή επειδή θεσμοθέτησε την κατάργηση της δουλείας. Αλλά επειδή στον ίδιο νόμο πρόβλεψε αποζημίωση των ιδιοκτητών για τους σκλάβους που χάσαν λόγω απελευθέρωσης. Και επειδή τόσα χρόνια κανεις δεν σκέφτηκε, πως εντάξει, ό,τι έγινε-έγινε, μήπως να στήναμε μια ισόποση δωρεά για υποτροφίες σε απογόνους αυτών των σκλάβων;

Γράφει:

«[Ο ρατσισμός ε]κριζώνεται, δεν θα πάψω να το επαναλαμβάνω, με παιδεία και νομιμότητα· με δημοκρατία και ίσες ευκαιρίες για όλους.»

Ποιά παιδεία; (Βέβαια αν δεν ξέρεις για redlining δεν ξέρεις ούτε για τις ανισότητες στην παιδεία).

Ποιά νομιμότητα; (Έπρεπε να δούμε σε ζωντανή μετάδοση τον θάνατο του Floyd για να καταλάβουμε ότι στις ΗΠΑ η νομιμότητα, όσον αφορά τους μαύρους, έχει πάρει διαζύγιο απο την ισονομία).

Ποιά δημοκρατία; (Όταν το σύστημα είναι σχεδιασμένο ώστε να αποθαρρύνει και να αποτρέπει μειονότητες από την άσκηση στοιχειωδών πολιτικών δικαιωμάτων).

Ποιές ίσες ευκαιρίες; (Όταν τον άλλον τον έχεις σμπαραλιάσει, όταν τον έχεις στείλει σε προβληματικά σχολεία — λόγω redlining· όταν του στερείς πρόσβαση σε εργασία λόγω καταδίκης για μικροποσότητα· όταν τον παρεμποδίζεις να ψηφίσει ή ακόμη και να γραφτεί στους εκλογικούς καταλόγους· για ποιές ίσες ευκαιρίες μιλάμε;).

Ξεκινήσαμε με τη Σάρα την περασμένη βδομάδα εδω να παρακολουθήσουμε το America to Me — ενα ντοκιμαντερ γυρισμένο στο λύκειο του Oak Park (διαθέσιμο στο Netflix). To Oak Park είναι ένας από τους πιο μικτούς και προοδευτικούς δήμους στο Σικάγο. Έζησα εκεί 15 χρόνια και θήτευσα ως κοινοτικός επίτροπος (village commissioner) για 5 χρόνια. Γνωρίζω πολλά απο τα άτομα που εμφανίζονται στο ντοκιμαντερ.

Αλλά δεν μπορώ να το παρακολουθήσω. Όταν βλέπεις μαύρη μάνα να έχει αλλάξει 3 δουλειές και 3 σπίτια για να βρει κάπου να ζήσει με ασφάλεια, να στείλει το παιδί της με ασφάλεια σε σχολείο, δίχως να ανησυχεί μήπως το σταματήσουν στο δρόμο αστυνομικοί και γίνει κανένα κακό, σου δένεται ένας κόμπος στο λαιμό. Η αγωνία μαύρων γονιών, είναι να γυρίσει το παιδί τους ζωντανό από το σχολείο. Ακόμη και στο ωραίο μας Oak Park που γέννησε τον Hemingway.

Ερευνώντας την αστική αποσύνθεση του Detroit, η Σωτη Τριανταφύλλου δεν φαίνεται να διδάχτηκε κάτι απο την ιστορία του Isaiah McKinnon· κρίμα.

Ο ΜακΚίνον είναι ένας μαύρος αστυνομικός διευθυντής που αναμόρφωσε την αστυνομία του Ντιτρόιτ, αλλά τι είναι το redlining;

Το όνομά του δείχνει ότι κάποια σχέση θα έχει με τις κόκκινες γραμμές. Και πράγματι, από εκεί ξεκίνησε ο όρος. Redlining είναι, κατά την Βικιπαίδεια, η συστηματική άρνηση παροχής υπηρεσιών, εκ μέρους δημόσιων υπηρεσιών ή του ιδιωτικού τομέα, σε μειονότητες. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση, απ’ όπου και γεννήθηκε ο όρος, ήταν οι τράπεζες αρνούνταν να δώσουν στεγαστικά δάνεια στις γειτονιές των μαύρων, προτιμώντας να δανείζουν λευκούς χαμηλού εισοδήματος παρά μαύρους με μεγαλύτερο εισόδημα. Η έλλειψη πρόσβασης στην πίστη οδηγεί τους μαύρους στα νύχια τοκογλύφων και τους εμποδίζει να αγοράσουν σπίτι. Παρόμοιες πρακτικές εμφανίζονται και στα φοιτητικά δάνεια, όπου επίσης παρατηρούνται διακρίσεις εναντίον Μαύρων και Λατίνων -μάλιστα ο σχετικός φορέας (SLM, με το παρατσουκλι Sallie Mae) καταδικάστηκε για τέτοιες πρακτικές.

 

 

165 Σχόλια to “Μια απάντηση στη Σώτη Τριανταφύλλου για την Αμερική (από τον Λεωνίδα Ηρακλειώτη)”

  1. Κουνελόγατος said

    Καλημέρα.

  2. konstantinos said

    redlining = κοινωνικός αποκλεισμός ;
    θα βρούμε κάποιο πιο εύστοχο όρο ή θα γράφουμε σε λίγες εβδομάδες ρεντλαινινγκ?

  3. Γς said

    Καλημέρα

    Καμιά σχέση με redlining.

    Απλώς θυμήθηκα τη μακαρίτισσα [Νο 2]

    https://caktos.blogspot.com/2014/06/guess-whos-coming-to-dinner.html

  4. Avonidas said

    Καλημέρα.

    «Πρόσβαση στην πίστη»;! Για όνομα! «Πίστωση» το λέμε αυτό, πατριώτη, στο Ελλάντα…

  5. Ένα παρόμοιο άρθρο του Κωστή Παπαϊωάννου: https://www.lifo.gr/articles/opinions/286826/koykoyles-profylaktika-kai-patimasies-sta-sentonia

    Πραγματικά κι εγώ όποτε ακούω ότι «όλα είναι θέμα παιδείας» το μυαλό μου πάει α) σε σχολική έκθεση β) στη ΔΗΜΑΡ γ) σε μπάλες και εξέδρες.

  6. Ο συγγραφέας είναι εκείνος που το παλιό ίντερνετ ήξερε ως λ:ηρ φαντάζομαι.

  7. Avonidas said

    Ειναι τελικα αλήθεια: όποιος αντέχει να διαβάσει άρθρο της Σωτης Τριανταφύλλου πρεπει να παίρνει κάποιου είδους βραβείο.

    Το ξεκίνησα, αλλά δεν άντεξα. Αυτό το υφάκι, αυτή η ειρωνεία, αυτή η χολή. Ασε που για να λες τους Δημοκρατικούς «αριστερά» πρέπει να ζεις στι δικό σου πλανήτη.

  8. Γς said

    3:

    και, το’ να φέρνει τ’ άλλο.

    και θυμήθηκα τη Γουσούλα που έπαιζα χτες

    [ήταν στεγνή]

    ———–

    απόψε στον Βοκάκκιο:

    https://sarantakos.wordpress.com/2020/06/21/decameron/#comment-661391
    >Μαρία,είσαι στεγνή;

    https://sarantakos.wordpress.com/2020/06/21/decameron/#comment-661426
    >Σήμερα στεγνή

  9. Aghapi D said

    Πολύ ενημερωτικός – αναμενόμενο όμως μιας και ζει εκεί τόσα χρόνια 🙂

  10. Γς said

    8:

    Λάθος η δεύτερη στεγνή

    https://sarantakos.wordpress.com/2020/06/21/decameron/#comment-661393

  11. BLOG_OTI_NANAI said

    Με προβληματίζει η απάντηση του διότι:

    – Δεν ασκεί κριτική στην αυθαίρετη καταστροφή του αγάλματος, αλλά μοιάζει σαν να τη δικαιολογεί.
    – Βάζει ισοπεδωτικό ερώτημα «Ποιά νομιμότητα;»
    – Βάζει ισοπεδωτικό ερώτημα «Ποιά δημοκρατία;»

    Άλλο πράγμα ένα προβληματικό πλαίσιο νομιμότητας που απαιτεί βελτίωση, άλλο πράγμα μια προβληματική Δημοκρατία, και άλλο η πλήρης αποδόμηση τους. Στην Αμερική ψηφίζουν, υπάρχουν άνθρωποι επιτυχημένοι (π.χ. στο σταρ σίστεμ) όλων των εθνικοτήτων και των χρωμάτων δέρματος, όποιος θέλει μπορεί να βρίζει τον Πρόεδρο. Δεν τίθεται θέμα αν είναι Δημοκρατία, αλλά έχει σοβαρά προβλήματα. Το γεγονός ότι πριν μερικές ημέρες είδαμε πως ένας μαύρος έκλεψε το τέιζερ ενός αστυνομικού και ένας άλλος τον πυροβόλησε στην πλάτη(!) και τον δολοφόνησε, δείχνει ότι στην αστυνομία υπάρχει μια απαράδεκτη ασυλία. Αν ο αστυνομικός ήξερε ότι για τον εντελώς αδικαιολόγητο αυτό φόνο θα έχανε τη δουλειά του και θα έμπαινε ισόβια, δεν θα το έκανε. Άρα, εδώ υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα.

    Όμως, η πλήρης ισοπέδωση χαρακτηρίζει μόνο τον φασισμό: σκότωσε ένας αστυνομικός τον Γρηγορόπουλο; άρα, «όλοι οι αστυνομικοί είναι δολοφόνοι και πρέπει να τους σκοτώσουμε και να καταστρέψουμε και να λεηλατήσουμε την Αθήνα».

    Όταν κάποιος επιχειρεί να δώσει σοβαρή απάντηση, τότε οι ισοπεδώσεις πρέπει να αποφεύγονται.

  12. Είχα σκεφτεί να το βάλω χθες αλλά πιο ταιριαστό γίνεται σήμερα :

    https://www.sdna.gr/podosfairo/732943_i-ypoklisi-toy-psap-ston-tsoympa-akpom-pic

  13. phrasaortes said

    Με το redlining είμαστε εξοικειωμένοι και στην Ελλάδα. Εφαρμόζονταν κατά κόρον εις βάρος της Μουσουλμανικής μειονότητας στην Θράκη.

  14. spiridione said

    Και αυτό το ντοκιμαντέρ του Νέτφλιξ που το ανέβασε πρόσφατα δωρεάν στο youtube

  15. Γιάννης Κουβάτσος said

    Επειδή εκτιμώ (μη βαράτε όλοι μαζί, τηρείτε αποστάσεις ασφαλείας) την αρθρογράφο Σώτη Τριανταφύλλου, ασχέτως αν διαφωνώ σε πολλά μαζί της, νομίζω κι εγώ ότι το πρόβλημα είναι περισσότερο ταξικό και λιγότερο φυλετικό. Στο παρακάτω άρθρο της λέει πολλές αλήθειες για το θέμα:
    «Ο φυλετικός ρατσισμός ίσως παίζει μικρότερο ρόλο από τον ταξικό: αν οδηγείς ένα σαραβαλάκι έχεις πολύ περισσότερες πιθανότητες να σε σταματήσει το περιπολικό και να σου κάνει τον βίο αβίωτο. Αν στην Ευρώπη θεωρείσαι αδικημένος ή ξεχασμένος του συστήματος, στις ΗΠΑ θεωρείσαι loser και φταις· είσαι ύποπτος για παράνομες πράξεις και θα τιμωρηθείς ακόμα και προτού τις εκτελέσεις. Η αμερικανική οπτική συνοψίζεται σε μια ιδέα περί τιμωρίας εμπνευσμένη από την Παλαιά Διαθήκη·»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.iefimerida.gr/ellada/i-soti-triantafylloy-grafei-sygklonistika-gia-ton-tzortz-floint-kapstoys-moro-moy-kapstoys%3Famp&ved=2ahUKEwiI2a_b9JTqAhVmwcQBHQVGCNUQFjACegQIAhAC&usg=AOvVaw39LC5N0pPjNx44Rxkyv_Lw&ampcf=1

  16. Γιάννης Σταματόπουλος said

    καλά στις ΗΠΑ ,ο ΟΜΠΑΜΑ( μαύρος) ΔΕΝ ΚΥΒΈΡΝΗΣΕ 10 ΧΡΌΝΙΑ ?

  17. Πουλ-πουλ said

    Τι έγινε παιδιά, μετά τον Σαββόπουλο βρήκαμε άλλον να αγαπάμε να μισούμε. Σ’ ένα άρθρο απαντάς με άλλο άρθρο, όχι κόβοντας κομματάκια. Ο σχολιασμός μου φάνηκε εμπαθής, με προσωπικούς πόντους του τύπου καλά δεν ξέρει ότι… Τέλος, όταν η Σώτη μιλάει για παιδεία ξέρει πολύ καλά τι λέει, αφού έχει διδάξει, αν θυμάμαι καλά, σε σχολείο στο Μπρονξ, σε τάξη που κανείς από μας τους σχολιάζοντες δεν θα τολμούσε ούτε απ’ έξω να περάσει.

  18. nikiplos said

    Δύσκολο θέμα. Το πρώτο πρόβλημα είναι ο αποσπασματικός τρόπος της αντίληψης των ανθρώπων για το περιβάλλον τους.
    -Αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον μας με τον τρόπο που μάθαμε από τους γονείς μας, τον ευρύτερο κοινωνικό μας περίγυρο (σχολείο, εργασιακό περιβάλλον), αλλά και το βολικό μας παρόν που στόχο έχει να δικαιολογήσει τη στάση/δράση μας
    -Αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον με βάση τις προσλαμβάνουσες: Τύπος-Hollywood με γκρο πλαν στον αποκεφαλισμό από τις ίσιδες αλλά ούτε ένα κοντινό από δολοφονίες Floyd ή Συριόπουλων από τις φονικές βόμβες.
    Δεν μπορώ να κατανοήσω το πρόβλημα των μαύρων στις ΗΠΑ, αν δεν κατανοήσω το δικό μας εδώ με τους Ρομά/γύφτους/αθίγκανους. Βέβαια δεν είναι το ίδιο, οι γύφτοι δεν είχαν ποτέ αλυσίδες, οι παππούδες μου δεν ήταν αυθέντες με βούρδουλα, αλλά κάποια ρατσιστικά στερεότυπα θα υπάρχουν κι εδώ δεν μπορεί διάολε.

    Οι μαύροι των ΗΠΑ, είναι κάπου μακριά, είδα και τις «Ρίζες» μικρός, μου αρέσει κι ο Jimmi Hendrix, τώρα αν η κόρη μου, μου φέρει έναν μαύρο για σύζυγο, ε δεν θα πετάξω και στα σύννεφα…

    Μια φίλη μου έχει παντρευτεί έναν Τζαμαϊκανής καταγωγής Λονδρέζο, με τα ιδιαίτερα αυτά αναμεμειγμένα χρώματα των εκεί κατοίκων που σε έναν άσχετο θα θυμίσουν μαύρο/γύφτο. Ο Λόϊντ μου λέει πάντα: «Βλέπω το ρατσισμό στα μάτια των Ελλήνων, με το που πατάω το Βενιζέλος, μέχρι την παιδική χαρά που πάω την κόρη μου». Προφανώς θα τον βλέπει και στα δικά μου μάτια, αλλά είμαι βλέπεις από τους λίγους που κάνει παρέα εδώ…

    Όταν ακούω: παιδεία, ίσες ευκαιρίες, δημοκρατία, πάει κι εμένα ο νους μου στην έκθεση ιδεών και στην μπάλα στην εξέδρα. Αλλά το κατανοώ. Είναι δύσκολο σαν πρόβλημα ακόμη και για τις προηγμένες χώρες που έχουν εμπειρία χρόνων σε αυτό το ζήτημα, πόσο μάλλον για τη χώρα μας που απλά εισάγει και κακοχωνεύει ιδέες, πολιτική και πολιτισμό από αυτές.

  19. giorgos said

    «Λένε πώς είμαι είρων . Κι ό μεγαλύτερος όμως είρων τού κόσμου νά ήμουνα , ποτέ δέν θά διανοούμην νά στήσω ένα τεράστιο άγαλμα ελευθερίας στό λιμένα τής Ν.Υόρκης . »
    «Μπέρναρ Σώ»
    http://katotokerdos.blogspo

  20. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Κι όμως, «πρόσβαση στην πίστη» λέγεται

    6 Ναι, αυτός

  21. spyridos said

    20

    Μάλλον 8 χρόνια ήταν πρόεδρος. Αν κυβέρνησε είναι μια άλλη συζήτηση.

    Στα χρόνια του.
    Η πρόσβαση των φτωχών (επομένως και των μαύρων) σε υγεία – παιδεία μειώθηκε σημαντικά.
    Το παιχνίδι της πιστωτικής επέκτασης αυτός το εφάρμοσε.

    Επίσης στα χρόνια του οι δολοφονίες μαύρων από την αστυνομία ήταν πολύ περισσότερες από πριν.

  22. spyridos said

    κι έτσι μένεις ξεκρέμαστος όταν το κανονικό σχόλιο 20 εξαφανίζεται ως δια μαγείας.

    (εκεί ένας συνσχολιαστής έγραφε ότι ο Μπάμιας κυβέρνησε 10 χρόνια)

  23. Παναγιώτης K. said

    Σώτη: Αξιοπρόσεκτη.

    Ρατσισμός στα καθ΄ημάς.
    Δεν είναι μόνο η στάση που έχουμε απέναντι στους Ρομά .
    Ρατσισμό φανερώνει ο χαρακτηρισμός «βλάχος» (και αυτοί που τον χρησιμοποιούν δεν υπονοούν βλάχικη προέλευση) στον οποίο χαρακτηρισμό, υπάρχει υποτιμητική διάθεση.

    Ο ρατσισμός διαπιστώνεται με ποικίλες γλωσσικές εκφράσεις. Π.χ άκουσα την φράση- παρατήρηση και όχι μια μόνο φορά: Πως είσαι έτσι ντυμένος σ α ν ε ρ γ ά τ η ς.
    Προφανώς περιφρόνηση στην εργατική ιδιότητα.

    Την απαξίωση του λαϊκού πολιτισμού και την περιφρόνηση της λαϊκότητας από μερίδες της κοινωνίας μας που θα τα εντάξουμε αν όχι στον ρατσισμό;

    Η κοινωνική-οικονομική πυραμίδα δεν είναι άσχετη με συγκεκριμένες συμπεριφορές οι οποίες, δεν απέχουν από αυτό που λέμε ρατσισμό.

  24. 22 πήγε στο 16 όπου και η θέση του (για κάποιο λόγο εμφανιζόταν συνέχεια στο τέλος)

  25. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα.
    Το θέμα του ρατσισμού στις ΗΠΑ το συζητούσα συμπτωματικά χθές με ένα φιλικό ζευγάρι. Ελληνοαμερικανίδα η σύζυγος του φίλου, έχει ζήσει τη μισή και βάλε ζωή της εκεί, και διατηρεί στενές επαφές, οι γονείς της και οι περισσότεροι συγγενείς μένουν ακόμη εκεί, άρα η άποψή της έχει βαρύτητα.
    Ήταν έξαλλη με την κατάσταση, είπε πως αυτό που είδαμε με τον Φλόιντ ήταν απλώς η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ελάχιστα βήματα έχουν γίνει προς τα εμπρός τα τελευταία 50 χρόνια.
    Δεν είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι σε μια χώρα με πλειοψηφία Μαύρων και άλλων υποτιμούμενων πληθυσμών (πώς να τις πεις μειονότητες όταν είναι πλειονότητες;), κυβερνιέται ακόμη και σήμερα από έναν ρατσιστή πρόεδρο; Όχι, τελικά. Το δικαίωμα ψήφου είναι στα χαρτιά· είναι τόσα τα προσκόμματα και οι διαδικασίες απολεισμού ώστε μεγάλο τμήμα του πληθυσμού να το στερείται.

    Θυμήθηκα το ανέκδοτο με τους τρεις επιζώντες στη βάρκα που χωρούσε δύο κι έκαναν κουίζ γνώσεων για να αποφασίσουν ποιος θα πέσει ξανά στη θάλασσα. Οι ερωτήσεις: Πότε έπεσε η πρώτη ατομική βόμβα; Σε ποια πόλη έπεσε; Ποιά είναι τα ονόματα και οι διευθύνσεις των νεκρών; Μαντέψτε ποια ερώτηση έπεσε στο μαύρο επιβάτη.

    Ρατσισμός υπάρχει κι εδώ, υπάρχει νομίζω παντού σε κάποιο βαθμό, και ίσως είναι αναμενόμενο. Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να μαζευόμαστε σε ομάδες με κάποιο κοινό χαρακτηριστικό, και να κατατάσσουμε τους άλους αναλόγως. Χριστιανοί και άπιστοι (ή Μουσουλμάνοι και άπιστοι), ορθόδοξοι και σχισματικοί, Χανιώτες και Ηρακλειώτες, Πράσινοι και Βένετοι, Παοκτζήδες και διαπλεκόμενοι -P , κρατάμε το δίκιο για μας και σταμπάρουμε τους άλλους συλλήβδην.

    Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά διευκολύνουν την ομαδοποίηση, είναι εύκολο λοιπόν να πούμε «οι μαύροι», «οι κινέζοι» κλπ βάζοντας σε βολικά κουτάκια τον κόσμο και προσδίδοντας αυθαίρετα πολλές φορές χαρακτηριστικά.

    Όταν πάνω σε αυτό το υπόβαθρο έχει χτιστεί ένα ολόκληρο κράτος, όταν υπάρχουν επιπλέον οικονομικές βάσεις για τη γκετοποίηση φυλετικών ομάδων (δουλεία των μαύρων παλιότερα, εκμετάλλευση των λατινοαμερικάνων σήμερα ως φτηνό εργατικό δυναμικό), δένει καλύτερα το γλυκό. Για να πάρουμε παράδειγμα από τα καθ’ ημάς, με εξαίρεση λίγους σε αριθμό νεοναζί κλπ που δεν τους έπαιρνε κανείς στα σοβαρά, οι διάφοροι ξένοι αντιμετωπίζονταν με μια ήπια δυσφορία στη χειρότερη περίπτωση πριν το ’90. Αρχίσαμε να έχουμε εντονότερη ρατσιστική βία ή παρόμοια συμπεριφορά όταν οι αριθμοί άρχισαν να μεγαλώνουν, οι ξένοι εργάτες έγιναν υπολογίσιμη ποσότητα, και ξέσπασε η κρίση.
    Αν φανταστούμε τι θα γινόταν εδώ αν είχαμε 40-50% του πληθυσμού Πακιστανούς, Ινδούς ή δενξερωγώ τι άλλο, ίσως αρχίσουμε να υποψιαζόμαστε τι γίνεται στην Αμερική όπου αυτό είναι πραγματικότητα εδώ και αιώνες.

    Δε διάβασα το αρχικό άρθρο της Σ.Τ., συνεπώς δε μπορώ να κρίνω το πνεύμα του συνολικά, οι απαντήσεις όμως του Λ.Η. μάλλον ήπιες μου φαίνονται, και καλά τεκμηριωμένες. Αν είναι αποσπασματικές, αυτό θα έκανε άνιση την κριτική του άρθρου ως άρθρο, δε χανουν την αξία τους ως θέσεις που αποδομούν κάποιες άλλες.

    Όσο για την παιδεία, μπορεί να είναι κοινοτοπίες οι σχετικές αναφορές, δεν είναι όμως λάθος. Παιδεία δεν είναι μόνο η τυπική εκπαίδευση, είναι ίσως σε μεγαλύτερο βαθμό σήμερα τα πρότυπα που προβάλλουν τα μέσα, κυρίως αυτά που περνάνε υποδόρια, σε σχόλια τηλεοπτικών σειρών ή σε εξυπνακίστικες κριτικές ταινιών. Διαμορφώνουν τρόπο σκέψης απευθυνόμενα συνήθως στο θυμικό, χωρίς να χρειάζονται επιχειρήματα. Είναι ένα εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, είτε την εξάλειψη είτε την υποδαύλιση του ρατσισμού, και δεν πρέπει να υποτιμάται καθόλου.

  26. Παναγιώτης Κ. said

    Η ταξικότητα είναι ουσιαστικό μέρος του προβλήματος.
    Σχεδόν όλα τα προβλήματα έχουν την ταξική τους πλευρά σε ποικίλο βαθμό.
    Αν μείνουμε όμως σε αυτή μόνο την όψη και αγνοήσουμε και άλλους παράγοντες, όπως προσωπική ευθύνη, ατομικές συμπεριφορές κ.λπ μάλλον το πρόβλημα θα διαιωνίζεται.

  27. Alexis said

    Καλημέρα.

    Δύσκολο θέμα πράγματι.
    Κατά τη γνώμη μου αυτό που πετυχαίνουν άρθρα σαν της Σώτης Τριανταφύλλου είναι να μετατοπίζουν τη συζήτηση από το πρωτεύον στο δευτερεύον. Δεν συζητάμε πλέον για το ρατσισμό και την αστυνομική βία αλλά για τις «υπερβολικές αντιδράσεις» των αντιρατσιστών. Λες και η ζωή ενός ανθρώπου, που έχασε τη ζωή του με τόσο τραγικό και άδικο τρόπο, μπορεί να μπει σε οποιαδήποτε ζυγαριά με την απόσυρση μιας ταινίας ή με το γκρέμισμα ενός αγάλματος.
    Δεν πιστεύω σε «ιερές αγελάδες». Δεν έχω δει το «Οσα παίρνει ο άνεμος» ούτε έχω διαβάσει το βιβλίο. Και καρφί δεν μου καίγεται αν αποσυρθεί αύριο το πρωί προσωρινά ή οριστικά. Και 100 ταινίες να αποσυρθούν ως ύποπτες για ρατσισμό, πάλι παρωνυχίδα θα είναι μπροστά στο μείζον, που είναι ο σεβασμός της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.
    Επίσης καρφί δεν μου καίγεται αν κάποιοι ψυχανώμαλοι «τρομάξουν» από τις αντιρατσιστικές εκδηλώσεις και ψηφίσουν Τραμπ. Αν θέλουν να τον ξαναβγάλουν με γειά τους με χαρά τους και να τον χαίρονται. Κάποια στιγμή όμως κάποιοι θα έπρεπε να αντιδράσουν σε όλο αυτό το συνεχιζόμενο αίσχος, και όταν αντιδράς δεν ψιθυρίζεις, φωνάζεις.
    Θα πρέπει κάποια στιγμή να μάθουμε να διαχωρίζουμε την πραγματική ζωή από τις φαντασιώσεις μας. Ο θάνατος του Φλόιντ είναι η πραγματική ζωή, οι ταινίες και τα βιβλία είναι η φανταστική, απλά παραμύθια για μεγάλους.
    Μπορούμε να συζητάμε επί ώρες για το αν η αρχαία Ελλάδα ήταν μια δουλοκτητική κοινωνία ή αν ο Ε. Βενιζέλος ήταν αντικομμουνιστής αλλά ό,τι συμπέρασμα και αν βγάλουμε ποσώς θα επηρεάσει το σήμερα, αυτό που συμβαίνει τώρα μπροστά στα μάτια μας…
    Υπό αυτή την έννοια είμαι πολύ «κουμπωμένος» απέναντι σε οποιαδήποτε κριτική των δήθεν υπερβολών του αντιρατσιστικού κινήματος, άρα και απέναντι στο άρθρο της Σώτης.

  28. Konstantinos said

    Ο ομπαμας μπορεί να φαίνεται μαύρος αλλά είναι αστός, από πλούσια οικογένεια.

    Ο Χατζηστεφάνου είχε μια ωραία εκπομπή που εξηγούσε γιατί ο Μπίλυ ήταν ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Αμερικής : από μικροαστική οικογένεια, είχε κάνει χειρωνακτική εργασία σαν φοιτητής κλπ

  29. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κι άλλο ένα ενδιαφέρον άρθρο της Τριανταφύλλου για το θέμα:
    «Όπως συμβαίνει σε πολλούς Αμερικανούς, της διαφεύγει η πολιτική ως πολιτική: το ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προοδεύουν κοινωνικά όσο θα μπορούσαν διότι σε ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού κόσμου και των πολιτών επικρατεί η ακροδεξιά ―ως «πολιτική» σκέψη και πράξη.»

    «Πηγή: https://www.athensvoice.gr/politics/654405_kimperly-tzooyns-mathima-istorias»

  30. Γιάννης Κουβάτσος said

    29:https://www.athensvoice.gr/politics/654405_kimperly-tzooyns-mathima-istorias

  31. Alexis said

    #15: Ναι Γιάννη, είναι και ταξικό αλλά το ένα δεν αποκλείει το άλλο.
    Για να το πω αλλιώς, αν ο μαύρος και ο λευκός έχουν τα ίδια σαραβαλάκια ποιος από τους δύο νομίζεις ότι θα υποφέρει περισσότερο αν τον σταματήσουν οι Αμερικάνοι μπάτσοι και τον βρουν «παράνομο»; (να μην έχει π.χ. άδεια οδήγησης)

  32. Γιάννης Κουβάτσος said

    31:Νομίζω και οι δύο. Στις ΗΠΑ υπάρχει η έκφραση white trash για τους φτωχούς λευκούς, τους εκτός συστήματος. Οι ΗΠΑ είναι μια σκληρή ταξική κοινωνία, αδυσώπητη με τους λεγόμενους losers.

  33. BLOG_OTI_NANAI said

    16: Ακριβώς, και τον Ομπάμα και τον ταλιμπανο-Τραμπ οι Αμερικανοί τους ψήφισαν στα πλαίσια των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων. Αν ήταν ο καθαρός ρατσισμός ένα δομικό συστατικό, τότε ο Ομπάμα δεν θα είχε βγει ποτέ. Προφανώς οι διακρίσεις αφορούν κυρίως τους φτωχούς και οι μαύροι ταλαιπωρούνται από τον φαύλο κύκλο του φτωχού παρία, που παραμένει φτωχός, οδηγείται στο έγκλημα, εξαιτίας του χαρακτηρίζονται αρνητικά και οι υπόλοιποι φτωχοί της φυλής κ.ο.κ. (εκτός αν καταφέρουν να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο οπότε γίνονται αποδεκτοί).

    Φαντάζομαι εν μέρει είναι σαν την περίπτωση των τσιγγάνων που η μακροχρόνια εκούσια/ακούσια περιθωριοποίηση τους και σχέση τους με το μικροέγκλημα δημιουργεί στερεότυπα και κάνει τους πολίτες επιφυλακτικούς, αλλά αν κάποιος ξεφύγει (κυρίως μουσικοί όπως Παϊτέρης, Αγγελόπουλος, Χατζής) τότε το φυλετικό πρόβλημα παραμερίζεται, αλλιώς δεν θα είχαν τόσους φανατικούς φίλους.

    Βεβαίως, αυτά δεν σημαίνουν ότι δεν υπάρχουν ρατσιστές στην Αμερική ή στην Ελλάδα.

    Όμως, τα στερεότυπα της πολιτικής ορθότητας συχνά αποκρύπτουν την αλήθεια, γι’ αυτό και η πολιτική ορθότητα συχνά αποπροσανατολίζει: έχει τεράστια, χαώδη διαφορά η επιφύλαξη στον Πακιστανό ως φτωχό μετανάστη που ενδεχομένως για να φάει θα κλέψει, ενώ ταυτόχρονα είναι άγνωστος πολιτισμικά και άλλο πράγμα η καθαρά ρατσιστική αντιμετώπιση του Πακιστανού ακόμα και αν είναι ένας φιλήσυχος πολίτης που σέβεται την ευρωπαϊκή νομιμότητα, επειδή απλώς το χρώμα του δεν ταιριάζει με το… λευκό των Ελλήνων, επειδή μπορεί να μπασταρδέψει τη φυλή μας, επειδή «αυτοί βρωμάνε» κ.λπ. κ.λπ.

    Η επιφύλαξη στο άγνωστο κάθε μορφής και φύσης είναι βασικό ένστικτο αυτοσυντήρησης και αυτονόητη, καθημερινή πραγματικότητα, αυτονόητη σύσταση ασφάλειας των γονέων αλλά και των Αρχών σε παιδιά και ενήλικες προκειμένου να αποφεύγουν κινδύνους. Αντιθέτως, η πολιτική ορθότητα κατηγορεί αδιάκριτα την επιφύλαξη στο άγνωστο λες και πρόκειται για… πολιτισμική παθογένεια την ώρα που και ο φορέας της πολιτικής ορθότητας θα μαζέψει το παιδί του που τυχζόν το έχει προσεγγίσει ένας οποιασδήποτε φυλής ή χρώματος άγνωστος… Διότι αν δεν το κάνει, υπάρχει πιθανότητα να διαπράττει έγκλημα κατά του παιδιού αν τα πράγματα πάρουν δυσάρεστη τροπή.

    Είναι πολλοί οι λόγοι που η πολιτική ορθότητα παρουσιάζει προβλήματα έτσι όπως κατανοείται από τον όχλο των σόσιαλ μίντια ή από ψεκασμένους όπως π.χ. ο Παναγιώτης Δημητράς που προσπαθεί ακόμα και την ελευθερία λόγου να την βαφτίσει με το ζόρι «υποκίνηση μίσους σε βία» με αποτέλεσμα να έχει γελοιοποιηθεί τόσες φορές.

  34. LandS said

    Για το redlining βρίσκω πολύ πιο κατατοπιστικό τον ορισμό, το ιστορικό και τη περιγραφή του νομικού και κανονιστικού πλαισίου που δίνει η investopedia
    https://www.investopedia.com/terms/r/redlining.asp

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    33:Σωστά. Συγχέουμε την ξενοφοβία με τον ρατσισμό, που επί της ουσίας είναι διαφορετικά φαινόμενα. Καταδικαστέα αλλά διαφορετικά.

  36. kikisakka said

    Οι απόψεις της Σώτης (παντογνώστρια) για την εκπαίδευση είναι απλώς απαράδεκτες: δείτε σχετικό παλιότερο άρθρο της στην Άθενς Βόις. Η διδακτική της εμπειρία σε σχολείο μαύρων είναι σημαντική αλλά δεν νομίζω να είχε κανένα παιδαγωγικό εξοπλισμό για να αντιμετωπίσει τις όποιες καταστάσεις. Ο αφόρητος πρόσφατος ελιτισμός της και η ηθελημένη άγνοια της άγνοιάς της (δεν κατανοούμε την κατάσταση, τα σύνδρομα των μαύρων; αριστερά οι δημοκρατικοί; όλα είναι θέμα παιδείας;) κάνει την περίπτωσή της γραφική πλέον. Αφόρτα κλισέ και υψωμένο φρυδάκι. Κρίμα για μια τόσο έξυπνη γυναίκα.

  37. kikisakka said

    Αφόρητα εννοώ…

  38. dryhammer said

    36,37. Κι «αβέρτα» που το κατάλαβα εγώ, το ίδιο νόημα βγαίνει.

  39. LandS said

    16
    Κύριε Γιάννη ρίξτε μια ματιά εδώ: https://www.nytimes.com/interactive/2017/08/24/us/affirmative-action.html

  40. ΓιώργοςΜ said

    >και οι υπόλοιποι φτωχοί της φυλής κ.ο.κ. (εκτός αν καταφέρουν να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο οπότε γίνονται αποδεκτοί).

    Δεν είναι καθόλου έτσι.
    Φίλη μου, Αμερικανή, μου έλεγε με ντροπή για ένα συμφοιτητή της που έκαναν μαζί μεταπτυχιακό στη Νομική (ο οποίος τύγχανε μαύρος και από αρκετά έως πολύ ευκατάστατος κρίνοντας από τη γκαρνταρόμπα του και το γενικότερό του στυλ), πως δε θα μπορούσε ποτέ να την επισκεφτεί στην πόλη της, στη Νότια Καρολίνα και να περπατήσουν μαζί στο δρόμο ή να πιουν έναν καφέ χωρίς η ίδια να στιγματιστεί και ίσως να χάσει τον κοινωνικό κύκλο και την πελατεία της.
    Στο Νότο, ένας μαύρος με Αρμάνι και Πόρσε είναι πάντα μαύρος.

    Ας βάλουμε και καναδυό ταινιούλες:

    κι ας μη μας ξενίζει η εποχή, λίγα ουσιώδη πράγματα έχουν αλλάξει.

  41. ΓιώργοςΜ said

    Κι ένα ακόμη σχετικό βίδεον που κάποιος συσχολιαστής ξαναέβαλε εδώ πρόσφατα, αλλα δε θυμάμαι πότε:

  42. Φώτης said

    Είτε συμφωνούμε είτε όχι οι απόψεις της κας. Τριάνταφύλλου είναι πάντα τροφή για σκέψη. Ειδικότερα δε όταν αφορούν την αμερικανική κουλτούρα.
    Μία πρότασή της που μου άρεσε πολύ ήταν η εξής:

    «Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ. Κάθε κοινωνία θεσπίζει κανόνες σύμφωνα με την κατάσταση και την ωριμότητά της…. Εφόσον ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ, δεν μπορεί να κρίνεται η ανθρώπινη συμπεριφορά με βάση το σημερινό δίκαιο (συμπεριλαμβανομένου του εθιμικού).»

    Ομολογώ πως ο καταγγελτικός τόνος του κου Λεωνίδα Ηρακλειώτη και ιδιαίτερα το ύφος του «τι δεν καταλαβαίνεις» με προδιαθέτουν αρνητικά.

  43. BLOG_OTI_NANAI said

    35: Και να σου πω την αλήθεια, σκέφτομαι ότι η ξενοφοβία είναι μάλλον η παθογενής μορφή της υγειούς επιφύλαξης για το άγνωστο. Κανονικά, όταν το «άγνωστο» γίνει «γνωστό» και δεν αποδειχθεί φορέας κινδύνου, τα ένστικτα σταματούν να χτυπούν καμπανάκια, όπως π.χ. βλέπεις μια σκιά και τινάζεσαι, αλλά τελικά δεν ήταν τίποτα ανησυχητικό. Μάλλον όταν η επιφύλαξη γίνει Η μόνιμη και αδικαιολόγητη θα ονομαστεί ξενοφοβία.

    Στην Ελλάδα έχουμε κλασικό παράδειγμα τους Αλβανούς, που αρχικά όλοι θεωρούνταν εν δυνάμει πηγή προβλημάτων, μετά όμως από 30 χρόνια αυτό έχει ισορροπήσει αρκετά και υπάρχουν πολλοί φιλήσυχοι γειτονες Αλβανοί και τα παιδιά τους στα σχολεία.

    ΥΓ
    Το παράδειγμα του γάμου με άνθρωπο που ακόμα γίνεται αντιληπτός ως άλλης καταγωγής ασύμβατης πολιτισμικά είναι κάτι πιο βαθύ όπως κατά πόσο μπορεί να εξοικειωθεί κάποιος με τη σκέψη ότι τα εγγόνια του θα έχουν μαύρο χρώμα δέρματος ή πώς θα συμβιώσει με τις πολιτισμικές ασυμβατότητες, τη στιγμή που δεν έχει καμία απολύτως διάθεση να συμβιώσει με αυτές. Για ποιον λόγο ένας ακροαριστερός να υποχρεωθεί να «απολαύσει» το γεγονός ότι η κόρη του ερωτεύτηκε και θέλει να παντρευτεί τον γιο του νεοναζί Λαγού;

    Αυτό ισχύει για τους πάντες και είναι ένα σοβαρό ζήτημα.

  44. Χαρούλα said

    #35 δάσκαλε στην Ελλάδα σήμερα, είναι ομόκεντροι κύκλοι. Γιατι δεν είμαστε ξενοφοβικοί με όλους τους ξένους πια.

    Η μαρμάγκα πολύ …μαύρη, αφεντικό!

  45. LandS said

    33
    Πρέπει να προσαρμόσετε τον ορισμό που δίνετε στον όρο «δομικό συστατικό» ή να βρείτε κάτι άλλο που να αποδεικνύει η εκλογή Ομπάμα.

  46. skom said

    «Την απαξίωση του λαϊκού πολιτισμού και την περιφρόνηση της λαϊκότητας από μερίδες της κοινωνίας μας που θα τα εντάξουμε αν όχι στον ρατσισμό;»

    Θα έλεγα όχι. Δεν θα την εντάξουμε. Όπως και το να αναφέρουμε μία διάκριση που βασίζεται στο φύλο ως ρατσιστική και όχι ως πχ σεξιστική μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε μετωνυμία.

    Νομίζω χρειαζόμαστε μία καινούργια λέξη για αυτήν την έννοια. Στα αγγλικά έχουν το classism https://en.wikipedia.org/wiki/Class_discrimination

  47. BLOG_OTI_NANAI said

    40: Νομίζω έχουμε επαρκείς αποδείξεις (Ομπάμα, NBA, Αθλητισμός, Hip Hop, Hollywood κ.λπ.) ότι η Αμερική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί καθολικά ρατσιστική κατά των μαύρων. Αλλά ασφαλώς, όπως περιγράφεις, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει και ρατσισμός.

  48. spyridos said

    35

    ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ
    Στην Ευρ’ωπη της μετανάστευσης ξενοφοβία και ρατσισμός είναι ένα και το αυτό.

    Την συζήτηση αυτή την έκανα πριν ακριβώς 30 χρόνια εδώ που ζω. Οι τότε νεολαίοι που υποστήριζαν ότι άλλο ξενοφοβία και άλλο ρατσισμός
    έχουν τώρα βρει τη θέση τους στα διάφορα PVV kai FVD

    Δεν έχω καν χρόνο να συμμετέχω αναλυτικά.
    Δες την παρατήρησή μου για καφετιούς Ελληνες και το ωραίο φιλμάκι (ντοκιμαντέρ της Λαμπρινής Θωμά ???) που έστειλε ο κύριος Μπαλόγλου στη συζήτηση για τον «Αράπη»
    Ο Πελεκάνος στην αρχή και το τέλος του φιλμ τα λέει μια χαρά.

  49. BLOG_OTI_NANAI said

    45: Δεν χρειάζεται κάποια φιλοσοφία νομίζω. Δομικό είναι το εκ των ων ουκ άνευ συστατικό, αυτό χωρίς το οποίο δεν υφίσταται κάτι. Για παράδειγμα, δομικό συστατικό της κοινότητας των Τσιγγάνων είναι οι ενδογαμίες, μια μορφή ανένδοτου ρατσισμού ως προς την μεροληπτικότητα και τη διάκριση των φυλών. Όμως, μαύρος ο Ομπάμα, μαύροι στο NBA, στον Αθλητισμό, στη Hip Hop, στο Hollywood, μουσική Jazz και Blues σημαίνει ότι η αμερικανική κοινωνία δεν έχει δομικό στοιχείο της τον ρατσισμό, αντιθέτως, απολαμβάνει και τιμά πολλά αγαθά που προέρχονται από μαύρους.

  50. spyridos said

    48

    ξέχασα

    PVV = https://en.wikipedia.org/wiki/Party_for_Freedom

    FvD = https://en.wikipedia.org/wiki/Forum_for_Democracy

  51. LandS said

    35
    Δηλαδή οι εκδηλώσεις ξενοφοβίας έχουν ουσιαστική διαφορά από τις εκδηλώσεις ρατσισμού. Έχετε εύκαιρο κάποιο παράδειγμα;
    Και τα δύο καταδικαστέα. Μόνο;

  52. BLOG_OTI_NANAI said

    48: Αν ταυτίζονταν ως έννοιες η ξενοφοβία και ο φυλετικός ρατστσισμός, δεν θα υπήρχε λόγος να έχουν διαφορετικό όνομα.

    Ένα κλασικό παράδειγμα ξενοφοβίας: υπάρχουν ελληνικές μικρές κοινωνίες όπου έχουν εγκατασταθεί άνθρωποι από πολιτισμικά συστήματα αξιών αρκετά συμβατά, π.χ. Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί. Και όμως, για μεγάλο πλήθος των ντόπιων είτε παραμένουν για πάντα «ξένοι», είτε τους προσεγγίζουν με επιφύλαξη μετά από πολλά χρόνια. Αυτή είναι μια παθογενής θα λέγαμε ξενοφοβία, όμως σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί φυλετικός ρατσισμός.

    Νομίζω λοιπόν ότι είναι διαφορετικά ζητήματα και η ξενοφοβία δεν σημαίνει απαραίτητα τον φυλετικό ρατσισμό καθώς θα έπρεπε να δεχτούμε φυλετικό ρατσισμό απέναντι σε Άγγλους, Γάλλους, Γερμανούς, Σουηδούς κ.λπ.

  53. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κι εμένα η Σώτη μου είναι συμπαθής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και ταυτίζομαι απόλυτα μαζί της. Επίσης νομίζω ότι όταν κρίνουμε νοοτροπίες, συνήθειες, πράξεις που ανάγονται στο παρελθόν, πρέπει παράλληλα και τα κριτήριά μας να είναι συμβατά με τις τότε κρατούσες κοινωνικές, ανθρωπιστικές και πολιτισμικές δοξασίες.

    Μπορούμε σήμερα να κριτικάρουμε τις τότε συνθήκες και να αποφανθούμε ότι ήταν λαθεμένες ή επιζήμιες, δεν μπορούμε όμως να κολλήσουμε ετικέτες σε ‘κείνες τις κοινωνίες με σημερινούς χαρακτηρισμούς, πχ ρατσιστές, ξενόφοβοι, δουλοκτήτες …

    Τρανό παράδειγμα αποτελεί η Δημοκρατία της Αθήνας. Με σημερινά δεδομένα δεν μοιάζει και πολύ δημοκρατικό το τότε καθεστώς. Θα ήταν όμως άδικο και ανιστόρητο να απαρνηθούμε το γεγονός της γέννησης της δημοκρατίας στην αρχαία Αθήνα.

  54. BLOG_OTI_NANAI said

    Τη Σώτη Τριανταφύλλου δεν τη γνωρίζω, αλλά την έμαθα από τότε που με αφορμή την περίπτωση της γελοιοποιήθηκε ο Δημητράς και έτσι η ελευθερία λόγου κέρδισε μια μάχη κατά της πολιτικής ορθότητας όταν αυτή λειτουργεί ως φορέας φίμωσης και κομματικοπολιτικών ή άλλων ιδεοληψιών.

  55. LandS said

    47 «Νομίζω έχουμε επαρκείς αποδείξεις (Ομπάμα, NBA, Αθλητισμός, Hip Hop, Hollywood κ.λπ.) ότι η Αμερική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί καθολικά ρατσιστική κατά των μαύρων. Αλλά ασφαλώς, όπως περιγράφεις, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει και ρατσισμός.»

    Δεν βλέπετε τους προπονητές και τους ιδιοκτήτες των ομάδων του NBA.
    (O δικός μας Γιάννης είναι στην 17η θέση των 20 καλύτερα αμοιβόμενων αθλητών του Κόσμου όπου ελαφρά υπερτερούν οι Μαύροι)
    Δείτε όμως και τους Μαύρους ή Ισπάνικ CEO, και γενικά στην εργασία https://hbr.org/2018/02/why-arent-black-employees-getting-more-white-collar-jobs

    Όσο για το Χόλιγουντ, δεν θα έχετε παρακολουθήσει ποτέ τελετή απονομής Όσκαρ ή να διαβάσατε για αυτά τα βραβεία κάτι εκτενές.

  56. spyridos said

    52

    στη σημερινή συζήτηση δεν διαφέρουν. Αν επικεντρωθούμε στον τύπο (για τον οποίο έχεις δίκιο), χάνουμε την ουσία

  57. nikiplos said

    Το 2008 που ήμουν στο Παρίσι, δυό πράγματα μου είχαν κάνει εντύπωση.
    α. Ένας μαύρος από το Σικάγο ονόματι Ριτζ, που ήταν περαστικός. Στο τελευταίο γεύμα τον ρώτησα τι του έκανε εντύπωση ή τι του κέντρισε το ενδιαφέρον στο Παρίσι περισσότερο (λες και εγώ ήμαν ορίτζιναλ Παριζιάν, αλλά αυτό το αφήνω προς ώρας ). Μου είπε χωρίς δεύτερη σκέψη: «Η ευκολία που κινούνται και περπατούν στο δρόμο τα διαφυλετικά ζευγάρια και ιδίως οι λευκές με μαύρους. Κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο ακόμη και στο Σικάγο».
    β. Ένας γνήσια Αραβόφατσα, που ερχόταν στο λαμπό με κοστούμι και γραβάτα. Ως ξένο με εμπιστευόταν περισσότερο. «χαλάρωσε του είπα. Μάλλον θα λατρεύεις τα κοστούμια και το σινιέ ντύσιμο». Μου απάντησε ότι τα σιχαίνεται, αλλά αν ντυνόταν σαν ελόγου μου, σε κάθε δεύτερο κορεσποντάνς στο μετρό ή αλλού (στα καλά προάστια που ήταν το λαμπό) θα τον ρωτούσαν οι φλικχ που πηγαίνει και τι κάνει. Μετά με ρώτησε πόσες φορές με είχαν σταματήσει για έλεγχο τον τελευταίο μήνα. «Καμία» του είπα. «Εμένα 6 ή 8 φορές… τουλάχιστον το κοστούμι τις κάνει 0».

    #ρατσιστικές_ιστορίες_τρίτου_τύπου

  58. ΓιώργοςΜ said

    >απολαμβάνει και τιμά πολλά αγαθά που προέρχονται από μαύρους.

    Και το μπαμπάκι στις φυτείες, αγαθό που προερχόταν από μαύρους σκλάβους ήταν, και το απολάμβαναν μια χαρά οι ιδιοκτήτες τους (και των φυτειών, και των σκλάβων). Δεν είναι επιχείρημα.
    Ίσα-ίσα, το γεγονός ότι το ΝΒΑ (και ο αθλητισμός γενικά) είναι μια από τις ελάχιστες αποδεκτές διεξόδους για τους μαύρους, λέει από μόνο του κάτι. Το ίδιο και η μουσική (τζαζ, μπλουζ, ραπ).
    Το γεγονός επίσης πως για να βγει ένας μαύρος στην όψη (αλλά ίσως όχι τόσο στην κόψη) πρόεδρος πέρασαν 200 χρόνια, από έναν πληθυσμό όπου οι μαύροι είναι πάνω από 50%, κάτι λέει επίσης.
    Για το Χόλιγουντ δεν αξίζει να αναφερθώ, η πρώτη μαύρη ηθοποιός που πήρε Όσκαρ ήταν η Χάλι Μπέρι, τη δεκαετία του ’90. Πόσοι μαύροι ηθοποιοί και σε τι ρόλους παίζουν, όμως; Μπορεί να φανταστεί κανείς τις Επικίνδυνες Αποστολές λχ με μαύρο ηθοποιό αντί για τον Τομ Κρουζ;

  59. Φώτης said

    @Lands, σχ.55

    Συμφωνώ γενικά μαζί σας με το ρατσισμό εναντίον των μαύρων στις ΗΠΑ αλλά θα διαφωνήσω μαζί σας για το σχόλιό σας αναφορικά με το Χόλιγουντ.
    Νομίζω πως ο αφορισμός του αμερικανικού κινηματογράφου με βάση το πόσοι Αφροαμερικανοί βραβεύονται ή όχι στα Όσκαρ είναι αρκετά επιδερμικός.
    Δεν προκύπτει από κάπου ότι ντε και καλά θα έπρεπε οι Αφροαμερικανοί να παίρνουν περισσότερα βραβεία λόγω του αριθμού τους. Άλλωστε αποτελούν το 13-14% του συνολικού πληθυσμού.
    Τι να πουν δλδ και οι Λατινοαμερικάνοι που πλησιάζουν το 20%. Είναι ρατσιστικό δλδ το ότι 1 στις 5 ταινίες δεν μιλάνε Ισπανικά?

    Σίγουρα υπάρχουν στερεότυπα και συστημικός ρατσισμός στο Χόλιγουντ αλλά όπως και να το κάνουμε ο κινηματογράφος είναι εκ φύσεως χώρος στερεοτύπων. Άλλες πιθανότητες έχει να πάρει ένα ρόλο ένας «άσχημος» και άλλες ένας «όμορφος» φερειπείν.

  60. ΣΠ said

    4
    πίστη […] (οικον.) η οικονομική συναλλαγή που συνίσταται είτε στο δανεισμό χρημάτων είτε στην πώληση εμπορευμάτων σε τρίτους χωρίς άμεση καταβολή του αντιτίμου τους και που στηρίζεται στην εμπιστοσύνη ότι αυτός που οφείλει, έχει την ικανότητα και τη θέληση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του: Εμπορική / αγροτική / βιομηχανική / καταναλωτική / παραγωγική ~. H αγροτική ~ ασκείται από την Aγροτική Tράπεζα της Ελλάδας.

  61. Alexis said

    #43: Για ποιον λόγο ένας ακροαριστερός να υποχρεωθεί να «απολαύσει» το γεγονός ότι η κόρη του ερωτεύτηκε και θέλει να παντρευτεί τον γιο του νεοναζί Λαγού;

    Αυτό δεν είναι ρατσισμός αλλά κάτι άλλο. Ενστικτώδης αντίδραση θα την έλεγα και φόβος ότι ο γιος του νεοναζί έχει πολλές πιθανότητες να είναι της ίδιας κατηγορίας κουμάσι με τον πατέρα του.
    Σε κάθε περίπτωση, και να μην είναι κουμάσι, δε θα με ενθουσίαζε καθόλου η προοπτική αύριο-μεθαύριο να τρώω κοψίδια και να τσουγκρίζω το ποτήρι μου με τον συμπέθερο! 😆

  62. Γιάννης Κουβάτσος said

    43: Έτσι είναι. Έχω υπάρξει θύμα ξενοφοβίας, γι’ αυτό και καταλαβαίνω τη διαφορά της από τον ρατσισμό. Μικρός, λόγω των συνεχών μετακινήσεων εξαιτίας της δουλειάς του πατέρα μου, ήμουν ο «ξένος» στην τάξη π.χ. στην Κοζάνη. Όλοι οι συμμαθητές μου ντόπιοι, εγώ ο «Αθηναίος», ο από αλλού φερμένος, αυτός που μιλούσε με διαφορετική προφορά. Προσπάθησα πολύ για να με αποδεχτούν και, όταν τα κατάφερα, ήρθε η επόμενη μετάθεση. Πάλι «ξένος»…Όχι ο φυλετικά κατώτερος, απλώς ο «άλλος», ο «διαφορετικός»…

  63. ΣΠ said

    60
    Και το λινκ
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B7&dq=

  64. Pedis said

    Ρε τη Σώτη που ενοχοποεί το θύμα ότι γίνεται θύμα επειδή θυματοποιείται η οποία έγινε φιρμα και καθόμαστε και συζητάμε τι γράφει και τι λέε …

    Ο Μπάκλει, δεν είχε κρύψει ότι υπερασπιζόταν τους ρατσιστικούς νόμους (εκείνη τουλάχιστον την εποχή) τα έχει πει με πολύ μεγαλύτερη έλεγκανς (για να πλασάρει τις βρωμερές απόψεις του) και ρητορική χάρη από από την πτωχή Σώτη.

    Θέμα του ντιμπέιτ:

    Has the American dream been achieved at the expenses of the American Negro?

    https://sarantakos.wordpress.com/2020/06/06/meze-430/#comment-659061

  65. dryhammer said

    60 (4). Δλδ άλλο να πεις σε κάποιον «γαμώ τη (μ)πίστη σου» έξω από εκκλησιά κι άλλο έξω από τράπεζα.
    [Ναι, στην προσωπική μου ζωή είμαι βρωμόστομος και χυδαιολόγος, αλλά δεν θα πάθω εγκεφαλικό – αυτοί που μ’ ακούνε θα πάθουνε]

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    43, 51: Σαφώς αυτό δεν είναι ρατσισμός ή ξενοφοβία ή δυσανεξία στο διαφορετικό ή μισαλλοδοξία. Είναι στοιχειώδης επιφύλαξη/προφύλαξη απέναντι σε όσα συνεπάγεται μια τέτοια σχέση. Αν η κόρη μου μου έκανε τέτοιο χουνέρι, θα της έκανα ξεκάθαρη εξήγηση ότι δεν θέλω παρτίδες με το σόι του γαμπρού και ότι, όσο καλό κι αν είναι το παλικάρι, θα ήθελε τα παιδιά της να έχουν παππού τον Λαγό; Εντάξει, σταματάμε αυτήν την κουβέντα, γιατί αρχίζω και φορτώνω και μόνο με την ιδέα;

  67. Χαρούλα said

    Ευτυχώς παναγίτσα μου, εμείς δεν είμαστε σαν τους ρατσιστές τους Αμερικάνους! Έχουμε Παιδεία να διαφωνούμε με ευγένεια στα …δίκτυα!

  68. […] Τις προάλλες είχαμε συζητήσει, με τη βοήθεια και ενός άρθρου του Sraosha, την αποκαθήλωση αγαλμάτων και την προσωρινή απόσυρση της ταινίας Όσα παίρνει ο άνεμος, ενώ σε επόμενο άρθρο λεξιλογήσαμε για τον όρο “αράπης”, μεταφέροντας τη συζήτηση στα καθ’ ημάς. Με το σημερινό άρθρο η συζήτηση επιστρέφει στην αμερικανική ήπειρο, αφού θα συζητήσουμε το φυλετικό… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/06/22/irakliotis/ […]

  69. 43: Θα με συγχωρέσετε, αλλά δεν έχει καμία σχέση το αν θα αποδεχθείς το εγγόνι σου να είναι μιγάς, να σου βγει μαύρο, κίτρινο, μελαχρινό, με το να αποδεχθείς το εγγόνι σου να παίρνει μαθήματα ρατσισμού και αντισημιτισμού, να γνωρίζει ότι οι μαύροι δεν είναι δα και άνθρωποι, οι Εβραίοι θα έπρεπε να έχουν πεθάνει όλοι επειδή είναι η πηγή του κακού, ότι είναι καθήκον κάποιου να πάρει με πόλεμο τον ζωτικό χώρο που η φυλή του έχει ανάγκη.

  70. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα! Ωραία συζήτηση έγινε.

    57 Και τώρα με τον κορονοϊό, όπου στο Παρίσι έπρεπε να έχεις χαρτί για να κυκλοφορήσεις, οι άραβες κατάγγειλαν ότι οι φλικ σταματούσαν κυρίως αραβόφατσες για τον έλεγχο.

  71. Αν μου επιτρέπετε, μιλάμε πολύ για την Σώτη αλλά νομίζω ότι εστιάζουμε σε ένα θέμα που όχι μόνο είναι δύσκολο να καταλάβουμε οι περισσότεροι (δεν είναι και τόσο απλό να καταλάβεις τι συμβαίνει στις ΗΠΑ) αλλά και δεν μας αφορά άμεσα.
    Αντιθέτως, αυτό που μας αφορά άμεσα, είναι το πώς η Σώτη βλέπει την πολιτική ορθότητα και πώς την συγκρίνει με την πολιτική ορθότητα (;) της ελληνικής πραγματικότητας.
    Στις ΗΠΑ, η πολιτική ορθότητα μερικές φορές όντως δείχνει να ξεπερνάει τα όρια και δίνει μετά την ευκαιρία σε λαϊκιστές όπως ο Τραμπ ή πανέξυπνους ακροδεξιούς λαϊκιστές όπως ο Μάιλο Γιαννόπουλος να την εκμεταλλευτούν για να κερδίσουν οπαδούς. αλλά στην Ελλάδα, πρακτικά δεν υπάρχει. Κάποια στιγμή είχα γράψει, το παραθέτω (http://cualquieravadeintelectual.blogspot.com/2019/09/blog-post.html), αλλά δεν είναι απαραίτητο και να το διαβάσει κανείς. Αυτό που είναι για μένα απαραίτητο είναι να κατανοήσουμε ότι αυτό που γράφει η Σώτη, ότι δηλαδή η αριστερά των Δημοκρατών έχει επηρεάσει τον κόσμο ολόκληρο και φυσικά και την Ελλάδα κι έχει επιβάλλει μία «δικτατορία» πολιτικής ορθότητας που έχει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδιώκει η αριστερά, είναι μία τεράστια υπερβολή (αν έχει κάποια δόση αλήθειας για να χαρακτηριστεί υπερβολή).

  72. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να πούμε κι αυτό: δεν είναι σωστό να αντιμετωπίζουμε όποιον διαφωνεί μαζί μας σαν να είναι γραφικό νούμερο και την πολιτική του μετατόπιση σαν προδοσία ή κατάντια. Η Σώτη Τριανταφύλλου δεν είναι άλλο ένα μπογδανοειδές, σε καμιά περίπτωση.

  73. Avonidas said

    Στις ΗΠΑ υπάρχει συστημική βία και ρατσισμός κατά των μαύρων, όχι απλώς μεμονωμένα ρατσιστικά περιστατικά.

    Αν είσαι μαύρος, κινδυνεύεις να σε σταματήσει η αστυνομία και να σε ψάξει, απλώς και μόνο επειδή «φαίνεσαι ύποπτος»· η παραμικρή δυσφορία ή άρνηση ή αργοπορία να συμμορφωθείς βαφτίζεται «αντίσταση κατά της αρχής», και όπως είδαμε καλά μπορεί να σου κοστίσει ως και τη ζωή σου. Τα κρούσματα είναι πλέον τόσο πολλά και τόσο γενικευμένα που δεν μπορούμε να μιλάμε για λίγους ρατσιστές που ξέφυγαν απ’ το κόσκινο της αστυνομίας.

    Έπειτα υπάρχει γκετοποίηση· υπάρχει εργασιακή ανισότητα και διακρίσεις. Υπάρχει ένα ολόκληρο πλέγμα νομικών διατάξεων και παραθύρων που καθιστούν ουσιαστικά τους μαύρους πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Το χειρότερο, δε, είναι ότι όλα αυτά δεν γίνονται ανοιχτά όπως κάποτε, σ’ ένα καθεστώς απαρτχάιντ, αλλά υπογείως και πλαγίως – και γι’ αυτό το κράτος μπορεί να τα αρνηθεί και να τα αγνοήσει.

    Ένα παράδειγμα: συχνά υπερασπίζονται το profiling κατά των μαύρων ισχυριζόμενοι ότι δεν στοχοποιούν τη ράτσα ή την εμφάνιση, αλλά ότι απλώς συμβαίνει οι μαύροι να πλειοψηφούν στο εγκληματικό στοιχείο σε μια περιοχή ή συνοικία. Ναι, αλλά πλειοψηφούν ακριβώς εξαιτίας της γκετοποίησης και της χρόνιας ανισότητας, εξαιτίας της φτώχειας και των μειωμένων ευκαιριών, με δυο λόγια επειδή ξεκινούν εξ αρχής από μειονεκτική θέση, και κάθε στραβοπάτημα που για τους λευκούς θα ήταν απλώς μια αντιξοότητα μπορεί να σημαίνει την οριστική κατρακύλα τους στο έγκλημα ή στην ανέχεια.

    Το πρόβλημα των μαύρων στις ΗΠΑ είναι «ταξικό» μόνο με την έννοια ότι, ιστορικά, το να είσαι μαύρος σήμαινε ότι σχεδόν σίγουρα άνηκες στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα. Αλλά το ότι σε μεγάλο βαθμό προορίζονται να παραμείνουν εκεί δεν είναι ατύχημα ή αστοχία του χαρακτήρα τους, είναι ηθελημένο και σκόπιμο σχέδιο.

    Ούτε βεβαίως είναι τεκμήριο κατά του ρατσισμού το ότι οι ΗΠΑ εξέλεξαν (έναν) μαύρο πρόεδρο μέσα στα 200 χρόνια της Δημοκρατίας τους. Όσο για το χιπ χοπ και την τζαζ: η δεκαετία του 1920 ήταν τα χρόνια της κορύφωσης της τζάζ· επίσης ήταν η πιο ακραία ρατσιστική περίοδος στην ιστορία των ΗΠΑ αφότου καταργήθηκε η δουλεία.

  74. ΣΠ said

    7, 36
    Γράφει για την «αριστερά του Δημοκρατικού Κόμματος», οπότε μπορεί να εννοεί την αριστερή ομάδα του κόμματος με κυριότερα στελέχη τον Μπέρνι Σάντερς, την Ελίζαμπεθ Γουόρεν και την Κάμαλα Χάρρις. Πάντως, στις ΗΠΑ οι Δημοκρατικοί θεωρούνται αριστερά, ενώ στην Ευρώπη θα ήταν κέντρο ή κεντροδεξιά.

  75. 5: Τα πνευματικά μας δικαιώματα, ρεεε!

    6: Αυτός που έβλεπε τον ΓΑΠ ως σωτήρα…

  76. Avonidas said

    Θα ήθελα επίσης πολύ να μάθω ποιον «περιορισμό των ελευθεριών» και ποια ακραία μέτρα προωθούν οι «πολιτικά ορθοί» – των Δημοκρατικών ή γενικότερα – και ποια είναι αυτά που φοβάται η Σώτη ότι δεν θα μπορεί να λέει πια γιατί θα έχει κυρώσεις.

    Γιατί ο Μπάιντεν, τουλάχιστον, εκφράζει την «ακραία» θέση ότι τους μαύρους η αστυνομία θα πρέπει να τους πυροβολεί στα γόνατα κι όχι στο κεφάλι.

  77. ΣΠ said

    21
    Η πρόσβαση των φτωχών (επομένως και των μαύρων) σε υγεία – παιδεία μειώθηκε σημαντικά.

    Λάθος. Επί Ομπάμα η πρόσβαση στην υγεία βελτιώθηκε σημαντικά. Πρόκειται για το πρόγραμμα το οποίο οι εφημερίδες ονόμασαν ObamaCare και το οποίο ο Τραμπ προσπάθησε ανεπιτυχώς να καταργήσει.

  78. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Ἐδῶ, στὴν Παλλήνη, ρίχνει χαλάζι καὶ βροχὴ μὲ τὸ τουλοῦμι.

    Δὲν ἔχω διαβάσει τὸ ἄρθρο τῆς Σώτης Τριανταφύλλου κι ἔτσι δὲν μπορῶ νὰ ἔχω ἄποψη γιὰ τὴν κριτικὴ-σαλάμι. 🙂

  79. 78: Η βροχή σβήνει τους λίκνους μάλλον…

  80. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @79. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴ βροχὴ ὑπάρχει καὶ ἡ ἀβλεψία, μπορεῖ καὶ ἡ ἀρχόμενη γεροντικὴ ἄνοια.

    Πάντως εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ὑπόδειξη.

  81. BLOG_OTI_NANAI said

    58: Ήλπιζα όταν δημοσίευσα το σχόλιο δεν θα ακουγόταν κάποιο τέτοιο ευφυολόγημα. Τα αγαθά που περιέγραψα είναι όλα πολιτισμικά και όχι κoυβάλημα ζάχαρης από σκλάβους για τους αφέντες τους… Τα χούγια των σόσιαλ μίντια αφορούν ασόβαρες εκδηλώσεις το όχλου και εμένα προσωπικά δεν με αφορά. Εδώ συζητάμε σε κάποιο επίπεδο. Και η αποδοχή των πολιτισμικών αγαθών μιας μειονότητας είναι εξαιρετική ένδειξη απουσίας ρατσισμού. Ο Έλληνας ρατσιστής δεν ενδιαφέρεται, δεν νοιάζεται, δεν τον αφορά, ίσως και ενοχλείται για τα επιτεύγματα του Αντετοκούμπο, ίσως ενοχλείται και που δηλώνει Έλληνας. Δεν θα ψήφιζε μαύρο πρόεδρο, δεν θα ανεχόταν να χαίρεται, να χορεύει, να ερωτεύεται με τη φωνή ή τη μουσική μαύρου τραγουδιστή, δεν θα χαιρόταν με τις αθλητικές του νίκες, δεν θα απολάμβανε ταινίες όπου πρωταγωνιστεί.

    Φυσικά και είναι επιχείρημα και μάλιστα σοβαρόττατο, σε αντίθεση με το ατυχέστατο, στα όρια του αχαρακτήριστου, να συγκρίνονται σε λαϊκίστικη βάση η αποδοχή των πολιτσμικών επιτευγμάτων με το κουβάλημα τσουβαλιών! Ε, ας υπάρχει και μια αυτοσυγκράτηση…

  82. Avonidas said

    #77. Και να σκεφτείς ότι το ObamaCare δεν είναι καν δημόσια ασφάλιση, είναι απλώς ένα μίνιμουμ ρυθμιστικό πλαίσιο στους ιδιωτικούς φορείς ασφάλισης, ένα μαξιλάρι ας πούμε για τους πιο αδύναμους.

    Πέσανε να το φάνε: κομμουνισμός! μπολσεβικισμός! τζιζ! Τρέμει για την απώλεια της λατρευτής τους ελευθερίας η πλέμπα των ΗΠΑ, που δεν έχουν συνηθίσει να σκέφτονται τους εαυτούς τους ως φτωχούς, αλλά ως μέλλοντες πλούσιους, τα χάπατα.

    Μάτσο τα εν λόγω (αχάπαρα) χάπατα που ψήφισαν Τραμπ για να καταργήσει την ελεημοσύνη στους «τεμπέληδες». Μάτσο μετά κι εκείνοι που κλαίγανε με μαύρο δάκρυ γιατί τους κόψανε το επίδομα/την ασφάλιση/τη συμμετοχή για τη θεραπεία του καρκίνου τους – ενώ ψηφίσανε εκείνον που υποσχέθηκε να τους τα κόψει… :-/

    Το ότι όλους αυτούς δεν κατάφεραν να τους κερδίσουν οι Δημοκρατικοί αποδεικνύει ότι είναι τα μεγαλύτερα χάπατα όλων…

  83. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ,

    78: Δημήτρη, εδώ ακόμα…, αλλά έρχεται βροχή, έρχεται μπόρα. Γενικά πάντως, μόνο μιά βροχή μας σώζει 🙂

    79: «Λίκνου σβεσθέντος, πάν σχόλιον αδύνατον» κατά παράφραση 😋

    πάω κι εγώ να εμβαθύνω…

  84. BLOG_OTI_NANAI said

    69: Αυτό προκύπτει από τη φαντασία σας προφανώς! Καλύτερα να διαβάζετε προσκεκτικά όσα γράφω ή έστω να με ρωτάτε.

    Εγώ περιέγραψα αποκλειστικά την ενόχληση από το γεγονός ότι η υποτιθέμενη κόρη σας να θέλει να παντρευτεί τον γιο του νεοναζί Λαγού αλλά ποτέ δεν είπα ότι είναι νεοναζί ο ίδιος! Αυτό, που ήταν ακριβώς η παγίδα στην πολιτική ορθότητα, το φανταστήκατε μόνος σας διότι σύμφωνα με τα δικά σας στερεότυπα, δεν δίνετε καμία τύχη στον υποτιθέμενο γιο του, αλλά υποθέτετε ήδη ότι θα είναι νεοναζί!

    Και φυσικά δεν συμπληρώσατε ότι τα στερεότυπα θα μπορούσαν να ισχύουν και από την αντίστροφη πλευρά, διότι, γιατί να θέλει κάποιος για γαμπρό έναν ακροαριστερό φασίστα που εγκρίνει δολοφονίες, βόμβες σε εκκλησίες, δολοφονίες υπαλλήλων τράπεζας, ληστείες, ξύλο μέχρι θανάτου στον διαφωνούντα, δολοφονίες ακροδεξιών, καταστροφές σε ό,τι γουστάρει.

    Τώρα λοιπόν αποδείχτηκε ότι θα σας φανεί πιο οικεία η λογική κάποιος να θέλει ή να μη θέλει να ανέχεται κάποιον με τον οποίο θεωρεί πως οι κοσμοθεωρίες τους συγκρούονται για οποιονδήποτε λόγο.

  85. Γιάννης Κουβάτσος said

    84: Δεν χρειάζεται να είναι νεοναζί ο ίδιος ο γαμπρός. Αρκεί που είναι ο παππούς. Εξηγούμαι:στη χώρα μας τα εγγόνια περνούν πολύ χρόνο με τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Αν, λοιπόν, ο γαμπρός δεν έχει αποκηρύξει τον πατέρα του, τότε πώς να αρνηθείς στον παππού να περνάει χρόνο με τα εγγονάκια του; Τι θα τους λέει ο καλός παππούλης; Όλοι υποθέτουμε και ανατριχιάζουμε.
    Ουδείς ευθύνεται για τους γεννήτορές του, ούτε ο γαμπρός για τον δικό του, αλλά τι φταίνε και τα παιδάκια, έτσι;

  86. ΣΠ said

    82
    Σκέψου δηλαδή τι λένε για τον Μπέρνι Σάντερς και το Medicare for All.
    https://berniesanders.com/issues/medicare-for-all/

  87. 84:
    Προφανώς έκανα το λάθος να μην προσέξω το ποστ. Και φυσικά, έχετε απόλυτο δίκιο, ο γιος του νεοναζί δεν είναι απαραίτητο να είναι νεοναζί. Καταλαβαίνετε παρ’ όλα αυτά ότι δεν είναι δυνατόν ο γιος του νεοναζί να είναι αντίθετος στην ιδεολογία του και να μην τον έχει, πρακτικά, αποκηρύξει.

    Και ας ξεκαθαρίσουμε κάτι, για να ξέρουμε για τι ακριβώς μιλάμε:
    Όλα όσα γράφω για τους νεοναζί, δεν είναι στερεότυπα. Στερεότυπο είναι, για παράδειγμα, ότι είναι ανορθόγραφοι. Όλα όσα γράφω είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ιδεολογία και τον τρόπο ζωής ενός νεοναζί. Αν μάλιστα κάποιος άνοιξε την τηλεόραση κάποια στιγμή και είδε τι δήλωναν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής, θα το καταλάβαινε (δεν σας αδικώ, ούτε σας ψέγω, αν όποτε τους βλέπατε, αλλάζατε κανάλι, ένας φυσιολογικός άνθρωπος δεν αντέχει τις σοφιστείες τους). Αλλά αποτελούν και τη βάση της νεοναζιστικής θεωρίας.
    Όλα όσα γράφετε για ακροαριστερούς, από την άλλη, αποτελούν στερεότυπα, τουλάχιστον αν δεν γίνουμε πιο συγκεκριμένοι σχετικά με το ρεύμα στο οποίο ανήκει ο ακροαριστερός (παρεμπιπτόντως, ακροαριστερός φασίστας, δεν υπάρχει, μπορεί να υπάρχουν ακροαριστεροί που υποστηρίζουν ολοκληρωτικά καθεστώτα, αλλά όχι φασιστικά, ο φασισμός είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο και, καλώς ή κακώς, έχει θεωρηθεί ότι ανήκει στον δεξιό χώρο) όπως είμαστε απόλυτα συγκεκριμένοι με τον νεοναζί, και όχι απλά ακροδεξιό, Λαγό. Υπάρχουν λοιπόν ακροαριστεροί που δεν εγκρίνουν δολοφονίες, βόμβες σε εκκλησίες, δολοφονίες υπαλλήλων τράπεζας, ληστείες, ξύλο μέχρι θανάτου στον διαφωνούντα, δολοφονίες ακροδεξιών και καταστροφές σε ό,τι γουστάρουν. Νεοναζί που δεν είναι αντισημίτες, που δεν είναι ρατσιστές, που δεν πιστεύουν ότι η φυλή τους έχει ανάγκη κάποιο χώρο που αν δεν τον έχει, πρέπει να τον κατακτήσει με τη βία εις βάρος άλλης κατώτερης φυλής (σλαβικής ή μογγολικής, δεν έχει σημασία), δεν υπάρχουν, γιατί αν υπάρχουν, είναι σαν να έχουμε κομμουνιστές που να πιστεύουν στην ιερή φύση της προσωπικής ιδιοκτησίας.
    Υ.Γ.: Δεν έχει καμία σημασία η προσωπική μου γνώμη και δεν μπήκε και τέτοιο θέμα στη συζήτηση, ωστόσο θα σας έλεγα ότι όπως δεν θεωρώ το ίδιο να μην θέλεις να έχεις πεθερό μαύρο με το να μην θέλεις να έχεις συμπέθερο νεοναζί, θεωρώ ότι δεν είναι το ίδιο να μην θέλεις να έχεις πεθερό κίτρινο με το να μην θέλεις να έχεις συμπέθερο τον Κουφοντίνα.

  88. Antigeist said

    Δεν υπάρχει δικαιολογία για αυτό που γίνεται στην Αμερική, για το απύθμενο ηθικό χάλι αυτής της χώρας. Είναι μια άρρωστη και ανώριμη κοινωνία. Nα μου πει κάποιος που δεν είναι «πολιτικά ορθός» ποια σοβαρή κοινωνία θα επέτρεπε να πουλιούνται αυτόματα όπλα προορισμένα για πόλεμο στα σουπερμάρκετ σαν να είναι τυριά; Ποια σοβαρή χώρα θα απέκλειε ουσιαστικά τους φτωχούς κατοίκους της από το σύστημα υγείας; Ποια σοβαρή χώρα θα είχε ιδιωτικές for-profit φυλακές; Μην ακούσω βλακείες του τύπου «εσύ πόσο προηγμένη χώρα είσαι;». Αν οι μεγάλες δυνάμεις δεν είχαν διώξει τους Βαυαρούς από την εξουσία για να την αντικαταστήσουν με κομματικές δυναστείες στελεχωμένες από ντόπιους αγράμματους τυχοδιώκτες και εμείς μια χαρά πλούσια και σοβαρή χώρα θα ήμασταν. Εξάλλου υπάρχουν τόσες προηγμένες κοινωνίες κλάσης ανώτερες από την Αμερική στην ποιότητα ζωής που προσφέρουν.

  89. ierotheo said

    Με το συμπάθειο, αλλά το άρθρο της κυρίας Σώτης Τριανταφύλλου είναι μια αρλούμπα και μισή. Αλήθεια σε ποια Αμερική έζησε η επισκέπτεται. Το πρόβλημα της Αμερικής ήταν, είναι και ίσως θα συνεχίσει να είναι, αν κάτι δεν αλλάξει τώρα, η Λευκή Υπεροχή (White Supremacy) που είναι βαθιά εμποτισμένη σε γενιές και γενιές λευκών Αμερικανών. Και όπως λέει αυτό το άρθρο, https://www.counterpunch.org/2020/05/29/white-supremacy-is-the-virus-police-are-the-vector/ , Η Λευκή Υπεροχή είναι ο Ιός. Η αστυνομία είναι ο φορέας.

  90. BLOG_OTI_NANAI said

    87: Ο όρος «φασίστας» στα λεξικά χαρακτηρίζει οποιονδήποτε συμπεριφέρεται αυταρχικά, καταπιεστικά, αντιδημοκρατικά. Εκτός κι αν διεξάγεται συζήτηση για την ιστορία των ιδεών, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση ο φασίστας χαρακτηρίζεται από τον τρόπο που ενεργεί και όχι από την κομματικοπολιτική του τοποθέτηση.

    Συμφωνούμε οπωσδήποτε για το γεγονός ότι ο νεοναζί και ο Κουφοντίνας είναι εξίσου προβληματικές περιπτώσεις.

    Δικός μου στόχος όμως είναι πάντα η αφυψηλού παρατήρηση κάποιων κοινωνικών συμβάσεων. Αλλά δυστυχώς, ο νεοναζί και ο κουφοντίνας έδωσαν την δυνατότητα για έναν ελιγμό ώστε να μπούμε σε συζήτηση αποκήρυξης.

    Θα μπορούσαν όμως τα παραδείγματα να είναι πολλά, όπως για παράδειγμα πρόσωπα που χλευάζονται συχνά εδώ, όπως ο Άδωνης, ο Βορίδης, ο Βελόπουλος, ο Μπογδάνος.
    Είναι σαφώς περιπτώσεις που διαφέρουν από Κουφοντίνες και Λαγούς, αλλά ο υποψήφιος αριστερός πεθερός θα βίωνε βαριά την κοινωνική σύμβαση που θα απαιτούσε αν ήταν δυνατόν, η κόρη του να μην θελήσει να είναι μαζί με τον γιο κάποιου από αυτούς.

    Μπορούμε κάθε συζήτηση να την φτάσουμε ακριβώς στο σημείο που δεν χωράνε άλλοι ελιγμοί. Αλλά δεν χρειάζεται. Απαιτείται μόνο ειλικρίνεια, ότι το βίωμα της κοινωνικής σύμβασης πέφτει βαρύ σε κάθε είδους άνθρωπο και δεν πρέπει να το παρατηρούμε αφυψηλού αλλά με κατανόηση.

    Όπως δεν θέλω να με παρατηρούν που σε μια οικογένεια αριστερών, μπαίνει ο γιος του Μπογδάνου ή του Άδωνη και συμπεθεριάζουμε, έτσι δεν θέλω να με παρατηρούν που μέσα σε μια οικογένεια μαύρων λόγω της κόρης μου μπήκες ένας λευκός γαμπρός, ή αντίστροφα μαύρος.

    Χρειάζεται ανεκτικότητα και κατανόηση στο δικαίωμα κάποιου να ενοχλείται από το βάρος μιας οποιασδήποτε κοινωνικής σύμβασης που πέφτει επάνω του χωρίς να εκφράζεται απαξιωτικά και αφ’ υψηλού. Αυτό είναι το νόημα με αφορμή κάποιο θέμα συμβάσεων που αναφέρθηκε παραπάνω.

  91. sarant said

    72 Προφανώς δεν είναι ίδια τάξη.

    73 Έτσι, έτσι ακριβώς.

  92. Όσον αφορά το σχόλιο περί «φασίστα», έχετε δίκιο, εγώ έχω μία εμμονή να αποδέχομαι τον όρο μόνο με την έννοια του οπαδού του φασισμού. Θα επέμενα μάλιστα ότι κάτι τέτοιο θα έπρεπε να γίνεται από όλους, θα μας έσωζε από την κατάρα του να λέμε φασίστα τον ένα και τον άλλον και να βάζουμε τελικά πραγματικούς φασίστες στην Βουλή, επειδή η λέξη έχασε το νόημά της. Που δεν σημαίνει φυσικά ότι δεν έκανα λάθος όταν είπα ότι δεν συμβιβάζονται οι έννοιες «φασίστας» και «ακροαριστερός» την ώρα που τα λεξικά αποδέχονται ως «φασίστα» κάθε άτομο με αυταρχική, καταπιεστική νοοτροπία ή συμπεριφορά.
    Κατά τα άλλα, νομίζω ότι καταλαβαίνω την άποψη σας, και ως ένα σημείο συμφωνώ κιόλας. Επιμένω όμως και στη σημασία του παραδείγματος και στην ακρίβεια της έκφρασης σε τέτοιες περιπτώσεις που τα θέματα είναι πολύ λεπτά.

  93. gbaloglou said

    Δεν θα ξεχάσω την περίπτωση συγγενικού μου προσώπου, Ελληνοαμερικανού, που βγήκε για lunch (ελαφρύ μεσημεριανό) στην μικρή τους πόλη με μαύρο στα πλαίσια επαγγελματικής συνεργασίας («γεύμα εργασίας» που λέμε) … και η μητέρα του του είπε τότε «να μην σε βλέπουν και πολύ μ’ αυτόν»!

  94. aerosol said

    Κατάφερα να διαβάσω μόνο 3-4 φράσεις από το άρθρο της Σώτης. Το βρίσκω πρώτον ηλίθιο, δεύτερον πολιτικά αντιδραστικό και επικίνδυνο.
    Η μυθολογία δαιμονοποίησης των «αντιφά» που υιοθετεί είναι βασικό εργαλείο του Τραμπ, η ταύτισή τους με τους δημοκρατικούς μπάζει (επιεικώς…), και η λογική του σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω που προκρίνει, μπορεί να κάνει την λευκή, ευρωπαία, αντιδραστική Σώτη να νιώθει καλύτερα -πως δεν κινδυνεύει από αγριεμένους άπλυτους ή θολωμένους μαυρούκους- αλλά δεν μπορείς για αιώνες να εγκαλείς εκατομμύρια κόσμο που δεν κάνει σαν καλός Μπαρμπα-Θωμάς, την ίδια ώρα που τους (μπιπ) τη μάνα και τους παίρνεις και τ’ αμπέλι. Αυτό με την παιδεία είναι το μορφωμένο αντίστοιχο του «γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι;» Όταν ο κόσμος φτάνει στην εξέγερση, όλο και κάπου θα υπάρξουν (δυστυχώς) και κάποια βίαια γεγονότα, και κλοπές, και σπασίματα. Όπως κι ένα σκυλί αν το κλωτσάς για χρόνια κάποτε θα δαγκώσει: δεν θα γράψει άλλη μία επιστολή σε αυστηρό τόνο προς την εφημερίδα της πόλης!

    Ο Τζορτζ Φλόυντ είναι ένας από μια μακριά σειρά θυμάτων συστημικής, μόνιμης, πάγιας, θεωρητικά παράνομης αλλά πρακτικά απόλυτα νομιμοποιημένης αστυνομικής βίας εις βάρος των μαύρων. Δεν είναι «Γρηγορόπουλος», με την έννοια πως συμβαίνουν 20-30 «Φλόυντ» το χρόνο -απλά το βίντεο με τον Φλόυντ έκανε ανάγλυφο το φαινόμενο . Η λίστα είναι μεγάλη…. Ο μέσος Έλληνας δεν έχει ιδέα -και η Σώτη γράφει σα να μην έχει, ενώ λογικά έχει ή θα όφειλε να έχει. Αλλά αρκετά με το φαινόμενο Σώτη, το έχουμε ξανασυζητήσει.

    Και μόνο το γεγονός της απόλυτης στοχοποίησης των μαύρων με αφορμή τον πολύχρονο «Πόλεμο στα Ναρκωτικά», έφερε σχεδόν αποσάθρωση των μαύρων οικογενειών, απίστευτη καταστροφή στη δομή των κοινοτήτων τους, επίσης φαινόμενο που εδώ δεν έχει αναλυθεί πολύ. Δεν κάνουν χρήση περισσότερη από τους λευκούς, δεν πουλάνε περισσότερο από τους λευκούς, αλλά δέχονται εκατό φορές τους ελέγχους, μπαίνουν x10 στις φυλακές και πλέον η μέση μαύρη οικογένεια είναι μονογονεϊκή, με ένα μεγάλο ποσοστό των ενήλικων αρσενικών να έχουν περάσει από το «σχολείο» της φυλακής. Εξελίξεις που πολλοί υποστηρίζουν πειστικά πως δεν έτυχαν, «πέτυχαν», και δρομολογήθηκαν από την εποχή του Νίξον, ως τιμωρητική απάντηση στην ακτιβιστική δράση των μαύρων του ’60. Τα σχολεία τους είναι σε μαύρο χάλι, οι επαγγελματικές τους επιλογές περιορισμένες, η κατάσταση της υγείας τους άσχημη, η ίδια η ζωή τους φτηνή. Και όσοι καταφέρνουν να ξεφύγουν ή ανήκουν στους τυχερούς πιο ευκατάστατων περιπτώσεων, παρά το στημένο παιχνίδι, χρησιμοποιούνται από κάθε λογής Σώτη για να παρουσιαστούν οι υπόλοιποι ως υπαίτιοι και αποτυχημένοι.

    #32
    Όχι Γιάννη. Δεν υπάρχει σύγκριση. Αν είσαι μαύρος είσαι από άλλο κόσμο και δεν έχεις και τρόπο να κρυφτείς. Ο πιο λούζερ λευκός (που χυδαία θα ονομαστεί «σκουπίδι») γενικά δεν αντιμετωπίζει τα ίδια. Επίσης… ο μαύρος θα τα αντιμετωπίσει, έστω σπανιότερα, ακόμη και φίνος και κοστουμάτος -έχω παραδείγματα. Υπάρχει σαφώς ταξική συνιστώσα αλλά σε κάποια θέματα υπερισχύει ακόμα η φυλετική.

    #47
    Η αποδοχή των μαύρων ως διασκεδαστών της «Αυτοκρατορίας» ή ιδανικών για την αρένα (αθλητές) δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πλήρη ενσωμάτωση της φυλής τους στον κόσμο των λευκών. Ειδικά εφόσον αναφέρεις τζαζ και μπλουζ… Όλοι οι μεγάλοι και σπουδαίοι της παλιάς γενιάς ήταν καλοί για διασκέδαση αλλά δεν επιτρεπόταν να χρησιμοποιήσουν τους ίδιους χώρους με το λευκό κοινό τους. Ακόμα κι αν μια εβδομάδα πριν είχαν παίξει για τον Πρόεδρο στον Λευκό Οίκο. Οι νόμοι άλλαξαν, τα πράγματα έγιναν λιγότερο άσχημα, η ενσωμάτωση μεγαλύτερη, αλλά αν χρειαστείς το 100 (το δικό τους 911), αν περάσεις μπροστά από αστυνομικούς, αν πας στην τράπεζα, αν βολτάρεις στο πάρκο με το παιδί σου, αν…, αν…, δεν σε βοηθά που οι μεγαλύτεροι αστέρες του ΝΒΑ είναι μαύροι, ούτε οι πωλήσεις του χιπ χοπ. Για να βρω κάποια αναλογία με τα καθ’ ημάς, η αγάπη για τον Κώστα Χατζή ή τον Αγγελόπουλο δεν έφεραν μαγικά την ενσωμάτωση των τσιγγάνων.

  95. Γιάννης Κουβάτσος said

    94β) Δεν έχω ζήσει στις ΗΠΑ, δεν επιμένω. Έχω την εντύπωση, όμως, πως είναι μια τόσο πολύπλοκη και πολυποίκιλη κοινωνία που και να είχα ζήσει πολλά χρόνια εκεί, πάλι δεν θα είχα ξεκάθαρη άποψη. Και κακώς είπα «κοινωνία». Στην ουσία είναι πολλές κοινωνίες σε διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης, κυρίως πολιτισμικής. Κάνω λάθος;

  96. ΓιώργοςΜ said

    81 Θα πρότεινα την εξαιρετική ταινία «The green book» που πραγματεύεται ακριβώς αυτό (τρέιλερ στο #40)

    Δε βλέπω το λαϊκισμό πουθενά στο επιχείρημα. Ούτε οι μαύροι, άλλωστε. Ο περιορισμός σε ρόλους (μουσικός, αλλά της τζαζ· χορευτής, αλλά όχι του μπαλέτου· τραγουδιστής, αλλά όχι στην όπερα· ηθοποιός, αλλά σε δεύτερους ρόλους) είναι κατεξοχήν ρατσιστικός.
    Οι εξαιρέσεις (όπως η παραπάνω ταινία) υπάρχουν, φωτεινές, αλλά εξαιρέσεις. Το σύστημα τις επιτρέπει εν είδει φερετζέ.

  97. ΓιώργοςΜ said

    94 β Να προσθέσω μια λεπτομέρεια που ίσως περνάει απαρατήρητη: Ο χαρακτηρισμός «λευκό σκουπίδι» δεν έχει αντίστοιχο για τις άλλες φυλές, οι οποίες απουσία τέτοιου διακριτικού έμμεσα θεωρούνται εξ ορισμού σκουπίδια.
    Το πτυελοδοχείο δηλ της λευκής αμερικάνικης κοινωνίας περιλαμβάνει μαύρους, ισπανόφωνους και «λευκά σκουπίδια», αυτούς που πρόδωσαν τη φυλή τους και κατέβηκαν στο επίπεδο των άλλων.

  98. aerosol said

    #95
    Σ’ αυτό έχεις δίκιο. Οι ίδιοι οι Αμερικάνοι λένε πως στην Ευρώπη δεν έχουμε καταλάβει πως υπάρχουν πολλές «Αμερικές», όχι μία. Ακόμα και στο φυλετικό επίπεδο μάλλον είναι μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να ζεις στην Καλιφόρνια ή στην Αλαμπάμα. Αλλά θα θυμίσω πως το ’92 κάηκε η Αμερική (πολύ χειρότερα από τώρα!) με τον ξυλοδαρμό του Ρόντνεϊ Κινγκ στην πολύ πιο «πολιτισμένη» Καλιφόρνια. Δηλαδή κάποιοι βασικοί ρατσιστικοί μηχανισμοί απαντώνται πάγια σε όλη τη χώρα. Τελικά, ως τώρα, ο ρατσισμός είναι όντως συστατικό της αμερικάνικης κοινωνίας που δεν έχει ξεριζωθεί.
    Ας ξαναπώ πως δεν παραβλέπω το ταξικό επίπεδο που υπενθύμησες. Αυτό ισχύει, και ασφαλώς πιάνει και λευκούς.

  99. Avonidas said

    #96. Θυμήθηκα το South Park, όπου ο ρατσιστής και αντισημίτης Eric Cartman θέλει τον (μαύρο) Token να παίξει στη μπάντα που έχουν σκαρώσει, κι όταν ο άλλος του λέει ότι δεν ξέρει να παίζει μουσική, του απαντάει «μη με τρελαίνεις τώρα, εσείς οι μαύροι έχετε το ρυθμό στο αίμα σας».

    Και βάζουν τον Cartman να λέει την ατάκα ακριβώς διότι είναι ρατσιστικό στερεότυπο αμπαλαρισμένο σε μορφή κομπλιμέντου. Τα στερεότυπα δεν είναι πάντοτε αρνητικά· πάντοτε όμως εκφράζουν μια τυποποιημένη αντίληψη, δηλαδή μια προκατάληψη.

  100. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Οι ίδιοι οι Αμερικάνοι λένε πως στην Ευρώπη δεν έχουμε καταλάβει πως υπάρχουν πολλές «Αμερικές», όχι μία.»
    Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου γι’ αυτό ακριβώς το θέμα:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789601682501-triantafullou-soti-patakis-monoi-ston-kosmo-294485&ved=2ahUKEwjirOS075XqAhUOsaQKHY8YDTkQFjAAegQIARAB&usg=AOvVaw3ywtsZF2o0PaimNAIbAZkz&cshid=1592844473868

  101. Nestanaios said

    Αμερική δεν είναι μόνον οι ΗΠΑ. Οι πατριώτες μου Μεξικανοί ονομάζουν τους πολίτες των ΗΠΑ «estadounidenses». Και λένε “todos somos Americanos”. Στην βόρεια Αμερική υπάρχει ρατσισμός. Στην κεντρική Αμερική δεν υπάρχει ρατσισμός. Εκεί έχει αποδεχτεί ο ένας τον άλλον και έχουν γίνει ένα. Όλες οι ισπανόφωνες χώρες και η Βραζιλία. Στη μία περίπτωση έχουμε την βόρεια Αμερική που επικράτησαν οι βόρειοι ευρωπαίοι και στην άλλη περίπτωση έχουμε την κεντρική Αμερική που επικράτησαν οι Ισπανοί.

  102. Avonidas said

    #94. Εμένα αυτό που μου άναψε τα λαμπάκια μου είναι η επίκληση της Σώτης στον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Πέρα από την καταφανώς γελοία εικόνα της Σώτης να συνομιλεί με το πνεύμα του «Δρ. Μάρτιν» (φέαρστ νέιμ μπέισις, άμα λάχει τον καλεί και σε δείπνο 😛 ), δηλαδή άσε μας κουκλίτσα μου, εσύ και το τρίμετρο καλάμι που ‘χεις καβαλημένο… είναι και το υπονοούμενο ότι ορίστε ρε παιδιά, εγώ είμαι με την κομιλφώ διαμαρτυρία, τους μαύρους που διαδηλώνουν με το σεις και με το σας. Ε, θα κάτσεις πρώτα να τις φας από τους μπάτσους, θα κάνεις την καθιστική διαμαρτυρία σου, θα πάρεις μια τζούρα το λεπτό άρωμα των ληγμένων δακρυγόνων, ε, και μετά, θα βγάλεις έναν πύρινο λόγο, νααα! με το συμπάθιο 😉 και θα δει ο πορτοκαλί βαψομαλλιάς το φως το αληθινό.

    Ό,τι πείτε…

  103. aerosol said

    Συγχωρήστε μου το σεντόνι και το γεγονός πως είναι ατόφιο στα Αγγλικά.
    Δυστυχώς αυτή την στιγμή δεν έχω τον χρόνο να το μεταφράσω. Γράφτηκε πρόσφατα από κάποια μαύρη μιγάδα στο reddit (η οποία άλλαξε και το ψευδώνυμό της για να προστατέψει την ταυτότητά της). Περιλαμβάνει χαρακτηριστικές ρατσιστικές αντιδράσεις που έχει ζήσει, χωρίς καν ακραία/δραματικά βιώματα από γκέτο -είναι παιδί μεικτού γάμου, οπότε έχουμε μια ήπια εκδοχή των πραγμάτων. Κάποια είναι «ασήμαντα» (;), κάποια άλλα… όχι τόσο.

    «I have seen a lot of stories come forth about what life is like when you have a little extra melanin. I have a lot of friends that sympathize, but they cannot really fathom what it is like. I wanted to share mine. For reference, I grew up in a middle class area in a liberal state. If this is not the place for this, please let me know. But these are experiences that I have lived. Sorry about the length and thank you for reading. On mobile so formatting.

    Age 5: My best friend was a blonde little girl. One day, we were walking out of our kindergarten class together, and her father saw us walking together. He rushed forward and put his arm around her shoulder and ushered her away from me as quickly as he could. Later in the school year, we wanted to hang out after school like little five year old girls do. Her mother called my mother and told her how my mom made her uncomfortable, and she no longer wished to have us be friends.

    Age 5 on: Having people be surprised that my mom is white, and be ridiculed for it.

    Age 8: Called a n***** and told to get off of someone’s property, I was told that I was allowed to play there.

    Age 10: Approached by a basketball coach and forced to play(I had NO talent for basketball).

    Age 14: Shopping for dresses with my best friend. As we wondered the store, the same clerk followed us. They try to hide it, they are putting away clothes. We ask my mom why we keep seeing her, and my mom tells us that we are getting the “special treatment”.

    Age 15: Shopping for hair supplies at a store aimed at black hair products. The Asian owner followed us the entire time, “straightening up” right next to us. When we tried to leave after buying something, which she saw, before we could leave the store, she accused us of shoplifting. She had literally just watched us buy the item that she observed us select from her special treatment.

    Age 17: My now husband and I had just gotten out of school, and we walked down the street to the Rite Aid to get some snacks. The security guard refused to allow me to inter the store with my backpack, and they made us leave it up front at the cashier. The guard proceeded to just happen to be patrolling the store in whatever area we were in.

    Age 18: I realized how difficult it is to find a hair stylist, because you can 100% tell when someone is afraid to touch your hair, or how obvious it becomes that they have no idea what they’re doing. But you learn to just pay them and don’t go back.

    Age 19: We decided to get married. My husband’s dad told him, “You know she’s black. Your kids will be too.” His uncle told him he couldn’t believe he was marrying a n*****. His dad still treats me like absolute shit to this day. We have gone low contact.

    Age 20: Realized that when I’m not being followed while I’m shopping, when I actually want help I get treated like I’m wasting their time. Or it’s hard to even find someone that will talk to me.

    Age 20: I was at in class a predominately white university. I was the only black student in the class while we were reviewing Langston Hughes, and I was asked more than anyone to give my thoughts on the experiences he talked about.

    Age 21: Attempted to get a job as a 911 dispatcher. I made it all the way to the portion where you have a super long interview about your life with a sheriff. He continually asked me about my “troubled past”(There isn’t one) and he didn’t believe me when I told him that I have NEVER been in trouble for anything. He asked me if I’d ever had sex in the car, or in any public places. To this day I don’t know why that was relevant. I did not get the job.

    Age 22: I got hired at my current organization because I’m black and I speak Spanish. How do I know? The manager that hired me told me, “Thank God you speak Spanish, when I saw that you were black and that you’re fluent, that’s all I needed to know!” She proceeded to try to performance manage me out, in an attempt to say “Well, we tried to hire a minority but it just didn’t work out.”

    Age 23: I ran into the same dad from my age 5 recount while I was at work one day. He knew I got married because his daughter was my bridesmaid. He proceeded to tell me how he daughter had done things “the right way” by going to school and finishing first before dating/getting into a relationship, and that he was so proud of her, but was sorry that I hadn’t had the same luck.

    Age 24: People are surprised at how long and “soft looking” my hair is. I get asked a lot if it’s a weave or if I’ve permed it. A lot of unsolicited touching. Can we take a second and imagine that in reverse? I’ve never had my hands in a white girl’s hair, but imagine if I walked up to a complete stranger, announced that fact, and ran my fingers through her hair. I’d probably get arrested for assault.

    Age 25: I was newly pregnant. It was my third pregnancy, but I had no living babies. My previous doctor couldn’t see me, so I had to find a new one. I found an OB that would see me, and my husband came. The doctor spent the entire time(without actually examining me) telling me how this pregnancy was not viable. He would not let me leave without getting a STD test. I told him my husband and I are exclusive and we’d been together for 11 years. “Well, you never know.” He took the sample anyway during my pelvic exam. When he did the ultrasound, he happily proclaimed that he was right, my uterus was empty. He offered to redo it in 2 weeks. When I left, the nurse gave me multiple pamphlets about being a black mom, and over the next several days I got calls from social workers offering free services and items for low income minority mothers. I never asked for that. They didn’t know my income. That same baby from that non-viable pregnancy is a year and a half now.

    Age 25: It was a group of us out dress shopping for my best friend’s wedding. We stopped for lunch, and we had to wait for the restaurant to open. We were first waiting at the door, but were not seated first(This restaurant does not take reservations). They proceeded to proceed and wait on 6 other tables, who had ordered and gotten their food, before we were even approached to order our meals.

    Age 26: I was pregnant with my daughter and I called into the doctor’s office multiple times with alarming symptoms. My blood pressure was high, and my limbs were so swollen I couldn’t sleep because they were hot and throbbing. My symptoms were dismissed until it was almost too late. Even when I was at the ER with trouble breathing and a pain in my chest, I was almost sent home. I still thank God for the OB that ran to grab me before I got discharged and diagnosed me with pre-ecclampsia. She saved mine and my daughter’s lives.

    Age 26: My daughter was in the NICU for 66 days. Any concerns I raised about her care were brushed under the rug. There was a point where I complained to multiple nurses about the mask that they pushed into her face, and they were ignored. She has a scar on her nose now that was 100% preventable.

    I want everyone to just imagine for a moment. Imagine that you just got a job. You’re ecstatic. But you walk in on your first day scared out of your mind, because you know you have to prove you’re worthy to be there. There is no one else that looks like you. Imagine going shopping. Minding your own business when you notice the same person keeps asking you for help. Imagine not knowing if your friend group looks down on you because of how you look. Imagine your health, your feelings, your LIFE not being taken seriously. Imagine being made out to be a criminal before anyone even knows you, and being told “wow, you’re not like other black girls”. Imagine being told “Wow, you’re pretty/intelligent/well-spoken for a black girl.” Imagine being questioned in your own home, or on your way home, simply because you look like someone that committed a crime.

    Have you ever been pulled over by a police officer? Were you scared? What did you say? Imagine being pulled out of your car because the officer suspects you to have drugs, but you were on your way to school. You’re forced out of the car, put in cuffs and you’ve got a boot on your back while you watch the cop’s partner plant the drugs in your own car. You go to prison for it. Your life is forever changed. Or this, that you were a little tired coming home from work, and you swerved a little. The officer pulls you over and arrests you for a DUI, regardless of having a 0.0 BAC.

    I luckily have not been a victim of police brutality. However, my own brother has. He approached a man and was asking for assistance. The man claimed he had a gun, which he didn’t. That was apparently all the proof the court needed to convict, and he went to prison for three years.

    Please, tell me again that we are equal. Please, tell me again that we should protest peacefully. We tried that. He took a knee during the national anthem and was fired for it. Tell me again that I should just deal with how things are, and to learn my place. That I should understand that I am intimidating because of my skin tone.

    No. I will not sit down. I will not make excuses anymore that this is okay. I do not want to have to explain to my daughter and son how to not get shot by a police officer, because no matter what we do, no matter how little we resist and go with the flow, we are injured. We are set up. We are jailed. We are MURDERED simply for existing. There is no more time to be quiet. Yes, all lives absolutely matter. But the problem is that black lives matter less than white lives. The system needs to change, and it starts with you.

    No more silence.»

  104. Avonidas said

    #103. Age 22: I got hired at my current organization because I’m black and I speak Spanish. How do I know? The manager that hired me told me, “Thank God you speak Spanish, when I saw that you were black and that you’re fluent, that’s all I needed to know!” She proceeded to try to performance manage me out, in an attempt to say “Well, we tried to hire a minority but it just didn’t work out.”

    Α, ναι. Αυτό που ο Μάικλ Μουρ ονομάζει «το κόλπο με τον μαύρο στο γραφείο υποδοχής». Ο μοναδικός μαύρος υπάλληλος της επιχείρησης, που τον προσλαμβάνεις για φερετζέ.

    Το επαγγελματικό αντίστοιχο του «έχω μαύρους φίλους».

  105. Avonidas said

    #103. Η ιστορία με τον γυναικολόγο είναι απλά ανατριχιαστική, βγαλμένη από ναζιστικούς εφιάλτες «φυλετικής υγιεινής» :-/

  106. nirevess said

    Έχω δύο ερωτήματα σε σχέση με το παρακάτω:

    «Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση, απ’ όπου και γεννήθηκε ο όρος [redlining], ήταν οι τράπεζες αρνούνταν να δώσουν στεγαστικά δάνεια στις γειτονιές των μαύρων, προτιμώντας να δανείζουν λευκούς χαμηλού εισοδήματος παρά μαύρους με μεγαλύτερο εισόδημα. Η έλλειψη πρόσβασης στην πίστη οδηγεί τους μαύρους στα νύχια τοκογλύφων και τους εμποδίζει να αγοράσουν σπίτι. Παρόμοιες πρακτικές εμφανίζονται και στα φοιτητικά δάνεια, όπου επίσης παρατηρούνται διακρίσεις εναντίον Μαύρων και Λατίνων -μάλιστα ο σχετικός φορέας (SLM, με το παρατσουκλι Sallie Mae) καταδικάστηκε για τέτοιες πρακτικές.»

    1) Μήπως επειδή οι στατιστικές τους δείχνουν ότι οι μαύροι πιστωτές φεσώνουν περισσότερο;

    2) Εάν το 1) δεν ισχύει, αλλά και ανεξάρτητα απ’ αυτό: οι μαύροι δεν ιδρύουν τράπεζες; Γιατί, έτσι που περιγράφεται το πρόβλημα (αν πρόκειται για σημερινή πρακτική των τραπεζών και όχι για πρακτική της παλιότερης εποχής, που όλα ήταν απείρως πιο ρατσιστικά), φαντάζομαι ότι μια τράπεζα μαύρων που θα έσπαζε αυτή την άδικη μεταχείριση, θα μάζευε αμέσως πάρα πολλούς πελάτες, μαύρους.

  107. spyridos said

    101

    Ένας καθηγητής μου κοινωνικός ανθρωπολόγος μας έδειχνε (εντάξει την προηγούμενη χιλιετηρίδα) φωτογραφίες από στρατιωτικές παρελάσεις στη Κεντρική Αμερική.
    Το δέρμα γινόταν ανοιχτότερου χρώματος όσο ψηλότερος ο βαθμός.

  108. Αγγελος said

    (104) Αυτό δεν το καταλαβαίνω. Τελικά την ήθελαν, έστω και για να μπορούν να λένε «ορίστε, έχουμε και μαύρη και ισπανόφωνη υπάλληλο», ή δεν την ήθελαν και προσπάθησαν να την ξεφορτωθούνε αλλά δεν το κατάφεραν;

  109. 101:
    Νομίζω ότι υπάρχει ένα λαθάκι ως προς τον ρατσισμό στην Λατινική Αμερική. Κατ’ αρχήν, μία από τις κλασικότερες προσβολές στη Λατινική Αμερική είναι το indio…
    Αν τώρα το συνεχίσουμε, σε χώρες όπως το Περού που υπάρχει πλειοψηφία ινδιάνων, δεν έχει υπάρξει ποτέ ινδιάνος πρόεδρος, στην Βολιβία που υπήρξε τον έδιωξαν για να δηλώσει η νέα πρόεδρος ότι οι ινδιάνοι πρέπει να μείνουν στα βουνά τους και τα χωριά τους, σε όλη τη Λατινική Αμερική δεν έχει υπάρξει ποτέ μαύρος πρόεδρος…
    Για όσους ξέρουν ισπανικά, είναι νορμάλ να ακούς φράσεις τύπου «es indio pero guapo» (είναι ινδιάνος αλλά όμορφος), «es muy guapo, así, blanquito, rubio» (είναι πολύ όμορφος, έτσι, ασπρούλης, ξανθός), λες και είναι φυσιολογικό να είσαι όμορφος όταν είσαι λευκός και περίεργο όταν είσαι ινδιάνος ή μιγάς. Στην Λατινική Αμερική ο ρατσισμός είναι απίστευτου μεγέθους, και το αστείο είναι ότι είναι ρατσιστές ακόμα και όταν είναι οι ίδιοι μελαχρινούληδες!
    Ακολουθεί βιντεάκι από Μεξικό, δεν χρειάζεται να ξέρετε ισπανικά το bueno σημαίνει «καλός» το malo, «κακός», το guapo, «όμορφος» και το feo «άσχημος».

  110. Αγγελος said

    (107) Ακόμα και στην Κούβα υπάρχει σαφής διαφορά επιπέδου ανάμεσα στους πιο λευκούς και τους πιο μαύρους. Δεν εξαλείφονται σε λίγες δεκαετίες κληρονομιές αιώνων. Ή μήπως κατάφεραν οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες της Ευρώπης να εντάξουν στην κοινωνία τους Τσιγγάνους;

  111. aerosol said

    Θυμίζω πως τα του 103 είναι εμπειρίες ανθρώπου μεσαίας τάξης, σε φιλελεύθερη πολιτεία, με λευκή μητέρα. Δηλαδή η εμπειρία ζωής του μέσου μαύρου Αμερικάνου είναι σαφώς χειρότερη.

    #108
    Νομίζω πως ο σκοπός της συγκεκριμένης προϊσταμένης ήταν να βρει γρήγορα κάποιον μαύρο/ισπανόφωνο (για να συμμορφωθεί με το κοινωνικό πρόσταγμα των ίσων ευκαιριών) αλλά μετά να τη βγάλει σκάρτη.

  112. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    Φίλος από το ΦΒ με ενημερώνει πως η Σωτη Τρ. είχε γράψει κι ένα προηγούμενο άρθρο για το θέμα, στο οποίο κάνει καλή ανάλυση.

    Το λινκ:

    https://www.athensvoice.gr/politics/651366_burn-em-baby-burn-em?fbclid=IwAR2xiuxYRpvXHl96tfNj3c-gSQKg6F2D_fwD331hroL0Ws7VoB4Aw390xMc

    Ο φίλος σχολιάζει:

    Θεωρώ ότι στο δεύτερο άρθρο αναπτύσσει μια πρόταση που έριξε γρήγορα στο πρώτο, ότι το Black Lives Matters….συμβάλλει κι αυτό στην φασιστικοποίηση της κοινωνίας. Αυτό είναι το άχρηστο κομμάτι, όπως και το ότι θεωρεί τους Δημοκρατικούς…σοσιαλίζοντες. Η ανάλυση που κάνει είναι ότι βασικά ήταν κρατική δολοφονία ενός ανυπεράσπιστου άτυχου πολίτη και όχι δολοφονία με απευθείας ρατσιστικά κίνητρα. Και εξηγεί πολύ καλά τους λόγους.

  113. William T. Riker said

    106 Τι ισχύει τώρα δεν γνωρίζω, πάντως κρίνοντας από την πρόσφατη ταινία The Banker (που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα) φαίνεται ότι τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν πάρα πολύ δύσκολο σε μαύρο επιχειρηματία να αγοράσει τράπεζα. Μάλιστα οι πρωταγωνιστές της ιστορίας, που τους υποδύονται οι Samuel Jackson και Αnthony Mackie, έπρεπε να χρησιμοποιήσουν ως frontman έναν λευκό για να γίνει η δουλειά. Μπορεί κανείς να δει την πλοκή στη Wiki, αν και δε χρειάζεται πολλή φαντασία για το τι έγινε στη συνέχεια…

  114. dryhammer said

    103. Ευχαριστώ για το σεντόνι.

  115. sarant said

    103 Ευχαριστούμε!

    106 Δεν μπορώ να δώσω απάντηση, αλλά ως προς το πρώτο νομίζω ότι δεν επιτρέπονται τέτοιες στατιστικές, σε επίπεδο «φυλής», μόνο σε επίπεδο περιοχής.

  116. Γιάννης Κουβάτσος said

    112: Υπάρχει και στο 15 αυτό το άρθρο, αφεντικό. 😉

  117. aerosol said

    #112
    Δεν νομίζω πως η βασική αντίληψη για τον φόνο του Φλόϋντ είναι πως είχε ρατσιστικά ΚΙΝΗΤΡΑ. Αλλά είναι σαφές πως η αδιαφορία για το αν δεχτεί κτηνώδη βία, αν ζήσει ή αν πεθάνει, σχετίζεται άμεσα με το χρώμα του. Δεν είναι «δολοφονήστε τον μαύρο», είναι μάλλον «μαύρος είναι, δε μας νοιάζει». Γι αυτό και το Black Lives «Matter» (=παίζουν ρόλο, είναι σημαντικές, πρέπει να υπολογίζονται). Διότι συχνά δεν παίζουν ρόλο.

    Οπότε το κατά πόσο αυτό είναι ή δεν είναι ρατσιστικό έγκλημα (το οποίο αποκλείει η Σώτη: «Δεν πρόκειται για «ρατσιστικό» έγκλημα») έχει να κάνει με νομικίστικους ορισμούς. Το οποίο η ίδια σχεδόν βλέπει, γράφοντας μετά «πρέπει να αποδοθεί σ’ εκείνη τη στάση ζωής που συγκροτεί τον καθημερινό φασισμό». Μόνο που αυτός ο «φασισμός» εφαρμόζεται κατά 90% σε έγχρωμους, οπότε… δεν είναι Γιάννης, είναι Γιαννάκης: η πλειοψηφία της αμερικάνικης κοινωνίας ξέρει πως η Σώτη λέει μπούρδες, και πως όταν ο «φασισμός» χρησιμοποιεί κατά κόρον φυλετικά κριτήρια όλοι τον λέμε και ρατσισμό. Εξάλλου ο φασισμός πάντα περιέχει ρατσισμό, και καταλήγουμε να παίζουμε με τις λέξεις κάνοντας το δικηγόρο του διαβόλου.

    [Και μετά μαθαίνουμε πως η αντιπολίτευση -οι Δημοκρατικοί δηλαδή- που κατάφεραν να προκρίνουν το συντηρητικό ραμολί Μπάϊντεν για υποψήφιο πρόεδρο, είναι… σοσιαλίζουσα.
    Κουμούνια, Σώτη… περιστοιχίζεσαι από κουμούνια, και εμείς οι ανόητοι λαϊκισταί δεν το βλέπουμε!]

  118. nirevess said

    113. Σωστό και πιθανότατο, αλλά υποθέτω ότι μπορεί κανείς να ιδρύσει τράπεζα, όχι μόνο να αγοράσει. Και δεν είναι ανάγκη να γίνεις Barclay’s, μπορείς να φτιάξεις μια μικρή τράπεζα, η οποία, αν έχει τόση μαύρη πελατεία, και αν δίνει δάνεια σε φερέγγυους μαύρους ικανοποιητικού εισοδήματος (τους αποκλεισμένους δηλ. από το redlining), θα τα πάει σχετικά καλά και το καλό της όνομα θα προσελκύσει και άλλους, μαύρους και μη.

    115. Και αν ακόμα δεν έχει τη δυνατότητα μια τράπεζα, για εσωτερική της χρήση, να το κάνει αυτό (δεν το ξέρω ούτ’ εγώ), πιστεύω πως υπάρχουν τρόποι να το καταστρατηγήσει. Ωστόσο, να θυμίσω ότι συνεχώς διαβάζουμε (και μάλιστα κυρίως στα αριστερά-αντιρατσιστικά έντυπα) για στατιστικές μελέτες που αποδεικνύουν ότι αν είσαι μαύρος κλπ. έχεις περισσότερες πιθανότητες να πεθάνεις πιο νέος, να κολλήσεις Κόβιντ, να μείνεις άνεργος, να σε σκοτώσει η αστυνομία, να ξεφλουδίσεις στον ήλιο –συγνώμη, αυτό όχι!–, κλπ. Επίσης, στα σάιτ υγείας σού εξηγούν ότι αν είσαι κωκέιζιαν έχεις περισσότερες πιθανότητες να πάθεις την Α αρρώστια, ενώ αν είσαι μαύρος τη Β, Ασιάτης τη Γ, κλπ. κλπ. Πώς γίνονται όλες αυτές οι στατιστικές επεξεργασίες, και δε γίνεται μια τράπεζα να επεξεργαστεί στατιστικά το πελατολόγιό της; Μου φαίνεται παράλογο, αλλά και άδικο, γιατί, στο τέλος-τέλος, τα λεφτά της παίζει.

  119. spyridos said

    28 Η απλούστερα ο Μπάμιας είναι Bounty

  120. leonicos said

    Καταπληκτικο έρθορ

    Καταπληκτική συζήτηση

    Δεν έχω κάτι να πω παραπάνω

    Αλλά και μόνο από το γεγονός ότι το πρόβλημα είναι κατανοητό, μ’ έκανε να νιωσω υπεροχα

    Δεν σχολιάζω για να μην πω κοινοτοπίες

  121. Γιάννης Κουβάτσος said

    117: Σαφώς και δεν είναι σοσιαλίζον το Δημοκρατικό κόμμα, αλλά δεν πρέπει να παραβλέπουμε το ισχυρό φιλοσοσιαλιστικό ρεύμα των millennials εντός ή παραπλεύρως του κόμματος:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.mcall.com/opinion/mc-opi-millenials-socialism-lang-20200331-zczgm563ojeonn3qyuw37ora3i-story.html%3FoutputType%3Damp&ved=2ahUKEwjh4eORjJbqAhUouaQKHQVDB8IQFjAAegQIAhAB&usg=AOvVaw1JrSQf1_22L-2xi5C_vVX0&ampcf=1

  122. Triant said

    Εάν ήταν τόσο απλό να ιδρύσει κανείς μια (εμπορική) τράπεζα, δεν θα υπήρχαν τοκογλύφοι ούτε θα τους κυνηγούσε τόσο λυσσαλέα το σύστημα.
    Στα καθ’ ημάς γιατί αγόραζαν οι διάφοροι κάτι μικρές τράπεζες (Χίου, Αθηνών, κλπ) με προβλήματα και χρέη και δεν ίδρυαν μια καινούργια; Γιατί απλούστατα όπως έλεγε και ένας φίλος σύμβουλος περί τα τραπεζικά «κράτος μπορείς να φτιάξεις, τράπεζα όχι». Και κάτι συνεταιριστικές που πήγαν να το γυρίσουν εμμέσως σε εμπορικές τις κυνήγησαν και τις έκλεισαν.

  123. Γιάννης Κουβάτσος said

    121: Ας βάλουμε αυτό το λινκ τότε:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://amp.theatlantic.com/amp/article/603232/&ved=2ahUKEwjh4eORjJbqAhUouaQKHQVDB8IQFjAJegQIAxAC&usg=AOvVaw2xcNoAAx_wA5Ke1aRKX91c&ampcf=1&cshid=1592852734122

  124. nirevess said

    Κατά φωνή μια ιστορία από τη Βρετανία, ενός μαύρου τραπεζικού στελέχους που υπέστη φυλετικό προφάιλινγκ:

    https://www.theguardian.com/world/2020/jun/22/black-bank-manager-wrongly-arrested-dale-semper-sue-met-police-racial-profiling?CMP=Share_AndroidApp_%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7_%CF%83%CF%84%CE%BF_Firefox

  125. William T. Riker said

    118. Σήμερα υπάρχουν, π.χ. στο Google πρώτη εμφανίζεται η OneUnitedBank. Φαντάζομαι θα υπάρχουν αρκετές άλλες

  126. sarant said

    124 Αυτή η ιστορία είναι φοβερή -και έγινε στην Αγγλία!

  127. nirevess said

    Ωραία ταινία ήταν μια με τον Έντι Μέρφι που ξαφνικά του παγώνουν όλες τις κάρτες και στο τέλος ανακαλύπτει πως τα δύο αφεντικά του (λευκοί γέροι χρηματιστές) απλά έκαναν ένα πείραμα μαζί του και το έπαιξαν στοίχημα: 1 δολάριο. Αλλά μετά τους τη φέρνει.

    122. https://blackoutcoalition.org/black-u-s-banks/

  128. sarant said

    127 Πολυθρόνα για δύο; Αλλά στον Ακρόιντ πάγωσαν τις κάρτες ή όχι;

  129. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Η Σώτη Τριανταφύλλου μου αρέσει σαν συγγραφέας, αλλά έχω σταματήσει να διαβάζω άρθρα στο Athens Voice κι έτσι δεν έχω διαβάσει το άρθρο(ίσως το διαβάσω). Καταλαβαίνω πως, όπως εδώ έφταιγε η ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς που πλουτίσανε οι κλέφτες τοκογλύφοι, αλλού φταίει η πολιτική ορθότητα ή η παγκοσμιοποίηση που πλουτίζουνε οι κλέφτες και οι άλλοι βασανίζονται. Εμ ποιος θα έφταιγε, οι κλέφτες;
    Είναι στο κλίμα του Athens Voice!

  130. Georgios Bartzoudis said

    Έχουμε αφήσει πολύ πίσω τους Αμερικανούς, λευκούς και μαύρους! Εμείς αντιστρέψαμε τα πράγματα και έχουμε ΡΑΤΣΙΣΜΟ (με κεφαλαία) εναντίον των αστυνομικών. Και έτσι, σκέφτομαι ότι καλό θα ήταν να μας φωνάξουν να λύσουμε το ρατσιστικό πρόβλημα της Αμερικής. Να δείτε που …θα ξαναβγάλουμε Πρόεδρο τον Τραμπ!

  131. aerosol said

    Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.

  132. Ατακαμα said

    Συνταγματικα τουλάχιστον δεν υφίσταται ρατσισμός στις ΗΠΑ από τη δεκαετία του 60. Αντιθέτως με το affirmative action υπάρχει όντως διακριτική μεταχείριση υπέρ των μαύρων και έναντι οποιασδήποτε άλλης φυλετικης ομάδας στη χώρα.
    Στις ΗΠΑ έχω μείνει μικρό διάστημα δεν μπορώ να ξέρω την κοινωνία δυσκολεύομαι όμως να καταλάβω πως ακριβώς στις μέρες μας ένας ραντομ μαύρος υστερεί ενός ραντομ λευκού απλά και μόνο λόγω χρώματος . Οι ειδικοί ας απαντήσουν.
    Σχετικά με την καταστροφή αηαλματων και γενικότερα την όλη επιχείρηση ξαναγραψιματος της ιστορίας, το γεγονός ότι ενορχηστρωθηκε σε μεγάλο βαθμό από τα συστημικα μιντια (BBC, CNN, guardian κ. α) θα έπρεπε ίσως να βάζει σε σκέψη τους «ανατρεπτικους» αριστερους ανά τον κόσμο.
    Εκτός και αν το χουμε συνειδητοποιησει όλοι πλέον ότι τα συμφέροντα των παγκοσμιων μεγιστανων ταυτιζονται πλέον με της νεοαροστερας.

  133. spyros chamenos said

    Κύριε Μπαρτζούδη, δυστυχώς κι εδώ μας πρόλαβαν! Όχι μόνο ΡΑΤΣΙΣΜΌΣ (με κεφαλαία) εναντίον των αστυνομικών, αλλά τόσο φρικτός που ο αμερικανικός λαός αναγκάστηκε να βροντοφωνάξει bluelivesmatter. Μπορείτε να αρχίσετε το δικό μας παράρτημα εδώ, να σώσουμε το αστυνομικό σώμα από τον ρατσισμό.

  134. Avonidas said

    #133. Καθένας κάνει ό,τι μπορεί:

  135. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    η χρήση βίας σε μαύρους στις ΗΠΑ είναι 273 άτομα ανά 100.000, ενώ για τους λευκούς η αναλογία είναι 76 / 100.000.
    https://www.efsyn.gr/kosmos/boreia-ameriki/246815_i-astynomia-stis-ipa-skotonei-kai-fylakizei-pio-poly-apo-kathe

  136. 134,
    Splitting
    the halves
    and the have-knots

  137. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συμφωνώ με τον κύριο Μπαρτζούδη. Έχετε αναρωτηθεί εσείς οι αριστεράτζες πόσο υπέφερε ο μηνίσκος του αστυνομικού, καρφωμένος επί 8 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα στον λαιμό του Τζορτζ Φλόιντ; Όχι, βέβαια, αφού είστε εκπαιδευμένοι να βλέπετε μόνο το προφανές και να υποστηρίζετε άκριτα τους φαινομενικά αδύναμους. Ξυπνήστε επιτέλους!!! (ναι ρε, τρία θαυμαστικά)
    «Cop knees matter!!!» (Διαδόσται!!!)

  138. Nestanaios said

    104.
    Και όχι μόνο φίλους. Και καθηγητές και συνεργάτες και συμπαίκτες και γείτονες και δημάρχους και προέδρους και τα πράγματα δεν είναι όπως τα διαβάζουμε επιλεκτικά.

  139. Nestanaios said

    109.
    Σίγουρα δεν έχεις καταλάβει το χιούμορ τους. Ξανά λέω, στην κεντρική Αμερική δεν υπάρχει ρατσισμός. Δες Cuba, Puerto Rico, Mexico και άλλες χώρες νότια του Μεξικού. Ρατσισμός υπάρχει εδώ στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη. Όσο για την φιλοξενία, όσους ξένιους Δίες και να φτιάξουμε αν δεν πάμε σε αυτές τις χώρες, δεν θα μάθουμε ποτέ τι εστί φιλοξενία.

  140. Nestanaios said

    110.
    Τι σχέση έχουν οι Τσιγγάνοι με τους Κουβανούς? Τι σχέση έχουν οι «σοσιαλιστικές χώρες» της Ευρώπης με την Κούβα? Στην Κούβα δεν έχουμε ανθρώπους με χρώματα. Στην Κούβα υπάρχει ένας λαός με μια ψυχή.

  141. sarant said

    137 🙂

  142. Nestanaios said

    109.
    Και κάτι για το video. Αυτοί που το φτιάξανε σίγουρα δεν έχουν ζήσει στο Μεξικό για πολύ. Ει δε μη θα είχαν παρατηρήσει ότι στο Μεξικό δεν υπάρχουν μαύροι ούτε λευκοί ούτε ινδιάνοι. Εκεί υπάρχουν μόνο Μεξικανοί και πολύ πατριώτες και πολύ εργατικοί.

  143. nikiplos said

    Τες πα, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία είναι έμφυτα στον άνθρωπο, ενδημικά. Χρειάζεται πολιτισμός, όσμωση και πολλή υπομονή για να κατανικήσει κανείς τα ορμέμφυτα ένστικτά του. Αυτό φυσικά γίνεται στα πλαίσια της ξενοφοβίας (με τον όρο ξένος ως κάποιος από την εξωομάδα) και ταξικά: Κάποιος έξω από την τάξη σου, είναι έμμεσα ένας ξένος. Ο Πατέρας μου στα 60ς επειδή πήρε προσφυγοπούλα και φτωχιά, ήταν αιρετικός και εξοβελιστέος, ενώ η αρβανίτικη οικογένειά του, επί της ουσίας ποτέ δεν αποδέχτηκε τη μητέρα μου σαν ίση…

    Όμως τα εξωτερικά χαρακτηριστικά είναι κάτι το χειρότερο γιατί δεν μπορείς να κρυφτείς.

  144. spyros chamenos said

    139, 142.
    Κάτι ξέρω κι εγώ από μεξικανικό χιούμορ, όλο και κάτι πήρε το αυτί μου. Όπως και την έκφραση «pinche indio». Που δεν ήταν χιούμορ. Ο κάθε ένας από μας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει, οι Έλληνες, ας πούμε, πιστεύαμε ότι δεν ήμαστε ρατσιστές μέχρι που κάποια χρόνια πριν η Χρυσή Αυγή πήρε 7%.
    Όσο για το βίντεο, το έκανε το Consejo Nacional para Prevenir la Discriminación, οργανισμός του Μεξικανικού Κράτους (αν δεν κάνω λάθος, ανήκει στο Υπουργείο Εσωτερικών).
    Υ.Γ.: Την εργατικότητα και τον πατριωτισμό των Μεξικανών δεν τον αμφισβήτησε κανείς.

  145. Γιάννης Ιατρού said

    124/126: Κι ούτε γάτα, ούτε ζημιά; Άραγε κάτι σαν αυτούς τους εξειδικευμένους «αμερικάνους δικηγόρους» δεν έχει εκεί στο UK, να τους πάρουν και τα σώβρακα;

    Βάψε τα μαύρα, αν σου τύχει…

  146. Nestanaios said

    144.
    To “pinche indio” το είχα ακούσει από φίλους και ας μην ήμουν «ινδιο». Έρχεται από πολύ παλιά και δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα τώρα. Στις ΗΠΑ θα ακούσεις το «you niger» μόνον από μαύρους. Βλέπεις το μαύρο χρώμα υπάρχει στις ΗΠΑ ακόμα αλλά στην κεντρική Αμερική έχει γίνει γκρίζο.

    Οι Έλληνες πιστεύαμε ότι δεν ήμασταν ρατσιστές μέχρι που ήρθαν οι πρόσφυγες από την μικρά Ασία το 22. Αυτό δεν έγινε στο Μεξικό όταν πήγαν οι πρόσφυγες από Ισπανία κυνηγημένοι από τους φασίστες του Φράγκο το 36.

  147. spyros chamenos said

    Το pinche indio είναι απλά ένα δείγμα του πώς δέχονται τους ινδιάνους στο Μεξικό. Με τον ίδιο τρόπο που όταν ακούς στην Ελλάδα να σε φωνάζουν γύφτο, καταλαβαίνεις ότι τους γύφτους δεν τους έχουν και σε πολύ μεγάλη εκτίμηση.
    Ξέρω πώς ακριβώς είναι το χρώμα στο Μεξικό, το έχω σπίτι μου εδώ και 15 χρόνια. Ξέρω επίσης τι σημασία έχει να είσαι πιο ανοιχτόχρωμος, γιατί υπάρχουν πολλές αποχρώσεις του καφέ.
    Όσο για τους πρόσφυγες του ’36, τους δέχτηκαν με χαρά για δύο λόγους: ο ένας είναι ότι ήταν «αριστερή» η κυβέρνηση του Μεξικού και ο άλλος ότι οι πρόσφυγες ήταν λευκοί. Ακόμη και σήμερα, αν πάει Ευρωπαίος στο Μεξικό, θα βρει δουλειά για πλάκα.

  148. Georgios Bartzoudis said

    137, Γιάννης Κουβάτσος said: «…Έχετε αναρωτηθεί εσείς οι αριστεράτζες πόσο υπέφερε ο μηνίσκος του αστυνομικού, καρφωμένος επί 8 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα στον λαιμό του Τζορτζ Φλόιντ; Όχι, βέβαια, αφού είστε εκπαιδευμένοι να βλέπετε μόνο το προφανές και να υποστηρίζετε άκριτα τους φαινομενικά αδύναμους. Ξυπνήστε επιτέλους!!! (ναι ρε, τρία θαυμαστικά)
    «Cop knees matter!!!» (Διαδόσται!!!)
    # Κουβάτσε, είσαι πολύ καλός… (δεν θα πω τι), αφού μάλιστα έχεις και την …κατανόηση του Νοικοκύρη (σχ. 141). Μόνο, σε παρακαλώ βοήθησέ με: Δεν μπορώ να θυμηθώ εκείνον τον αστυνομικό που τον ΣΑΚΑΤΕΨΑΝ κάπου στα Ζωνιανά και έμεινε «φυτό». Άιντε κάνε μια προσπάθεια να θυμηθείς και σου υπόσχομαι ότι μαζί θα … ξαναβγάλουμε Πρόεδρο τον Τραμπ. Η μέθοδος είναι γνωστή σε μας αλλά δεν την ξέρουν οι κουτόφραγκοι Αμερικάνι: Καταφερόμαστε εκ προοιμίου εναντίον του φτωχόπαιδου των 700 ευρώ (που απαιτούμε και να μας φυλάγει!) και υμνούμε αυτούς που σπαταλούν τον πατρικό κουρβανά στην κατασκευή …μολότωφ!

  149. Nestanaios said

    147.
    Και όλες οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν μέχρι τον θάνατο του φασίστα και μεγάλου εγκληματία Φράγκο ήταν αριστερές? Μη ξεχνάμε ότι το Μεξικό ήταν η μόνη δημοκρατική χώρα στον κόσμο που δεν αναγνώρισε το καθεστώς του φασίστα και μεγάλου εγκληματία Φρανσίσκο Φράνκο. Και αν οι πρόσφυγες ήταν λευκοί, γιατί δεν έγιναν αποδεκτοί των Γάλλων στη δυτική Γαλλία?

  150. spyros chamenos said

    Το Μεξικό είχε το ίδιο κόμμα στην κυβέρνηση για 90 περίπου χρόνια. Ο δε Φράνκο, είχε τρομερά προβλήματα για να αναγνωριστεί διεθνώς έως και την δεκαετία του ΄50. Λες να «έδιναν» τον Γκαρσία Όλιβερ στην Ισπανία την δεκαετία του ’50, όταν είχαν ήδη πάρει αμνηστία άλλοι κρατούμενοι του καθεστώτος; Προφανώς και ήταν προς τιμήν του Μεξικού που δεν αναγνώρισε το καθεστώς του Φράνκο, αλλά αυτό δεν κάνει την χώρα λιγότερο ρατσιστική. Ο ρατσισμός στην Λατινική Αμερική είναι πολύ βαθύς και πολλές φορές οι ρατσιστικές συμπεριφορές είναι τόσο συνηθισμένες που ούτε οι ίδιοι οι Μεξικανοί δεν μπορούν να τις αναγνωρίσουν (πώς αλλιώς να δικαιολογηθεί ότι ένα παιδάκι εντελώς καφέ, θεωρεί άσχημη και κακή μία καφέ κούκλα;).
    Όσο για την Γαλλία, ήταν η χώρα που δέχτηκε το μεγάλο όγκο των μεταναστών («λάθρο» για τα δικά μας παιδιά, που θα λάτρευαν την περίτπωση: και λάθρο και αναρχοάπλυτοι!), κάτι σαν το ελληνικό Αιγαίο σήμερα. Πολλοί Ισπανοί έμειναν εκεί, άλλοι έφυγαν για αλλού. Αλλά προφανώς δεν είχαν την αποδοχή που είχαν στο Μεξικό, για δύο λόγους: την «αριστερή» κυβέρνηση του Μεξικού και το ότι στο Μεξικό το να είσαι λευκός μετράει επειδή όλοι θα ήθελαν κατά βάθος να είναι πιο λευκοί, ενώ στην Γαλλία δεν έχει καμία απολύτως σημασία.
    Αλλά έχουμε καταλήξει να μιλάμε για άλλα κι άλλα. Αν δεν θες να δεχτείς ότι στην Λατινική Αμερική ο ρατσισμός είναι πολύς και βαθιά ριζωμένος, ότι και να σου πω, το ίδιο θα σου κάνει. Στο ξαναλέω, μια ματιά στους κυβερνήτες ρίξε. Πιο πάνω ανέφερες και τη Βραζιλία: Πώς νομίζες ότι βγήκε ο Μπολσονάρο πρόεδρος, με ψήφους αντιρατσιστών;

  151. 150 >> Όσο για την Γαλλία, ήταν η χώρα που δέχτηκε το μεγάλο όγκο των μεταναστών («λάθρο» για τα δικά μας παιδιά, που θα λάτρευαν την περίτπωση: και λάθρο και αναρχοάπλυτοι!), κάτι σαν το ελληνικό Αιγαίο σήμερα. Πολλοί Ισπανοί έμειναν εκεί, άλλοι έφυγαν για αλλού

    έφυγαν για αλλού…
    https://www.scrapbookpages.com/Mauthausen/KZMauthausen/History/SpanishRepublicans.html

  152. Avonidas said

    #148. Δεν μπορώ να θυμηθώ εκείνον τον αστυνομικό που τον ΣΑΚΑΤΕΨΑΝ κάπου στα Ζωνιανά και έμεινε «φυτό».

    Πάλι καλά που δεν θυμήθηκες τον άλλο που «έσβησε αθόρυβα».

  153. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κύριε Μπαρτζούδη, κάθε επάγγελμα περικλείει κινδύνους, μεγαλύτερους ή μικρότερους. Όταν γίνεσαι πυροσβέστης, κινδυνεύεις να καείς,οικοδόμος ή εναερίτης της ΔΕΗ πιθανόν να πέσεις από ψηλά, ανθρακωρύχος να καταπλακωθείς, αστυνομικός να τραυματισθείς ή να σκοτωθείς σε κάποια συμπλοκή και πάει λέγοντας. Τα ξέρεις αυτά, όταν επιλέγεις επάγγελμα. Αυτό συνεπάγεται ότι πρέπει να σου συγχωρούνται η υπέρβαση καθήκοντος και ο υπερβάλλων ζήλος, για να το θέσω κομψά; Δεν νομίζω.

  154. Nestanaios said

    150.
    Ένας φιλόξενος λαός δεν είναι ρατσιστής. Κάτι άλλο συμβαίνει.

  155. spyros chamenos said

    151:
    Προφανώς κι εκεί, αλλά όχι μόνο. Κάποιοι πήγαν στη Σοβιετική Ένωση, κάποιοι άλλοι στην Μεγάλη Βρετανία, κάποιοι στις ΗΠΑ, κάποιοι στην Λατινική Αμερική. Πάντως, μια και το ανέφερες (συγχώρα μου τον ενικό, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ πώς μπορώ να μιλήσω στον πληθυντικό στον ΣτοΔγιαλοΧτηνος), υπάρχουν και χειρότερες περιπτώσεις: υπήρχαν Ιταλοί και Γερμανοί που την κοπάνησαν από την χώρα τους για να γλυτώσουν από τον φασισμό και τον ναζισμό, έχασαν τον πόλεμο στην Ισπανία, πήγαν πρόσφυγες στην Γαλλία, την κατέκτησαν οι Ναζί και κατέληξαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

  156. Georgios Bartzoudis said

    153, Γιάννης Κουβάτσος said: «…κάθε επάγγελμα περικλείει κινδύνους, μεγαλύτερους ή μικρότερους. Όταν γίνεσαι πυροσβέστης, κινδυνεύεις να καείς, οικοδόμος ή εναερίτης της ΔΕΗ πιθανόν να πέσεις από ψηλά, ανθρακωρύχος να καταπλακωθείς, αστυνομικός να τραυματισθείς ή να σκοτωθείς σε κάποια συμπλοκή και πάει λέγοντας. Τα ξέρεις αυτά, όταν επιλέγεις επάγγελμα. Αυτό συνεπάγεται ότι πρέπει να σου συγχωρούνται η υπέρβαση καθήκοντος και ο υπερβάλλων ζήλος, για να το θέσω κομψά; Δεν νομίζω».
    # Ακριβώς όπως τα λες. Εγώ όμως ψέγω ΕΣΕΝΑ που έχεις επιλεκτική μνήμη στα θύματα βίας. Και αυτό …δάσκαλε είναι ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ! (εναντίον των αστυνομικών).

  157. 155 Μιά χαρά είναι ο ενικός, νο άι νινγούν προμπλέμα.

  158. Γιάννης Κουβάτσος said

    156:Ρατσισμός, κύριε Μπαρτζούδη, είναι να πιστεύεις ότι υπάρχουν λαοί βιολογικά ανώτεροι, προορισμένοι να άρχουν, και λαοί βιολογικά κατώτεροι, προορισμένοι να άρχονται. Δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς δάσκαλος, για να τα ξέρει αυτά, είναι στοιχειώδη. Άρα, αφήστε καταμέρος την καραμέλα περί ρατσισμού, δεν έχει θέση στη συζήτηση, και ψάξτε για κάνα πειστικό επιχείρημα υπέρ της αστυνομικής βίας. Αν δεν είστε υπέρ, τότε δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει να κουβεντιάζουμε, αφού συμφωνούμε. Το ότι υπάρχουν αστυνομικοί, ταξιτζήδες, οικοδόμοι και λοιποί επαγγελματίες που κακοπαθαίνουν εν ώρα υπηρεσίας είναι γνωστό και έχουν τη συμπάθειά μας, αλλά το θέμα μας είναι η υπέρμετρη και αδικαιολογητη αστυνομική βία. Την καταδικάζετε απερίφραστα ή θα συνεχίσετε να πετάτε την μπάλα στην εξέδρα;

  159. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα

    158: Περιφραστικά μόνο Γιάννη, προφανώς 😉🤔
    Το θέμα δεν περιορίζεται στο ό,τι τα «όργανα» ασκούν βία, πλαταίνει γιατί έχουν την εξουσία να την ασκούν σύμφωνα με τους νόμους/κανόνες. Ε, αυτοί ερμηνεύουν αυτούς τους νόμους/κανόνες όπως τους βολεύει προσωπικά (ιδεολογικά) την εκάστοτε στιγμή, κάνουν ό,τι κάνουν και μετά η άλλη πλευρά (του θύματος εν προκειμένω) πρέπει να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας. Πολλές φορές αφού ήδη έχει χάσει την υγεία του, την δουλειά του, την επαφή με την κοινωνία κι έχει βγει στα μανταλάκια των πρωϊνάδικων και η προσωπική του ζωή έχει γίνει θέμα των τηλεοπτικών ανακριτών/εισαγγελάτων, κατά κανόνα ειδημόνων σε κάθε επιστητό…

  160. Nestanaios said

    158.
    Η δικαιολογημένη είναι αποδεκτή. Η αδικαιολόγητη είναι απαράδεκτη.

  161. Γιάννης Ιατρού said

    156: Κύριε Μπαρτζούδη, σε σχέση με την επιλεκτική μνήμη του Γιάννη Κουβάτσου, να υπενθυμίσω πως ξέχασε να αναφέρει πως ο Πολάκης καπνίζει…

  162. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    https://www.imerodromos.gr/ratsismos-omi-astynomiki-via-sto-parisi-laves-kai-kefalokleidomata-se-egkyo-gynaika-epeidi-itan-mayri-video/

  163. Georgios Bartzoudis said

    158, Γιάννης Κουβάτσος said: «…Ρατσισμός …είναι να πιστεύεις ότι υπάρχουν λαοί βιολογικά ανώτεροι…».
    # Δάσκαλε, εκεί έμεινες; Εδώ και πολλές δεκαετίες, η έννοια ρατσισμός έχει επεκταθεί πέρα από τη φυλή (ράτσα). Πολύ κακός …στην έκθεση, δάσκαλε. Μπέρδεψες και τον «Γιάννης Ιατρού» (σχ.161) που άρχισε να …πολακίζει!

  164. Μαρία said

  165. Νικολιέρι Μαουνιέρι said

    @103 σου βρίσκεται λινκ για το συγκεκριμένο νήμα στο reddit, γκουγκλισα αλλα δεν το βρισκω. Ευχαριστώ !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: