Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μεθυσμενάκι, μια ανακεφαλαίωση

Posted by sarant στο 26 Ιουνίου, 2020


Το σημερινό μας άρθρο κάνει ανακεφαλαίωση μιας συζήτησης που είχαμε κάνει πέρσι μέσα στο κατακαλόκαιρο (δεκαεξαύγουστο, να φανταστείτε) για ένα θέμα που ήρθε ξανά στην επιφάνεια από ένα βιντεάκι του Κουραφέλκυθρου.

Ίσως όμως δεν ξέρετε τον Κουραφέλκυθρο ή τα Κουραφέλκυθρα -και δεν σας αδικώ, διότι «δεν είναι καν λέξη» όπως λέει ο δημιουργός της, ο κομίστας Αντώνης Βαβαγιάννης ή Κουραφέλκυθρος. Τα κόμικς που δημοσιεύει στη σειρά Κουραφέλκυθρα ξεχωρίζουν για το σουρεαλιστικό χιούμορ και τα έξυπνα λογοπαίγνια που δείχνουν οξύ αισθητήριο. Μπορείτε να τα βρείτε στην ειδική σελίδα του Φέισμπουκ.

Πριν από λίγο καιρό, μου είχε αρέσει πολύ ένα στριπ των Κουραφέλκυθρων που είχε γλωσσικό ενδιαφέρον. Σκεφτόμουν να το παρουσιάσω εδώ αλλά το αμέλησα -δεν είναι όμως επίκαιρο οπότε επιφυλάσσομαι. Προχτές όμως, ο Αντώνης Βαβαγιάννης ανέβασε όχι κόμικς αλλά ένα βίντεο που πάλι έχει γλωσσικό ενδιαφέρον, αφού υποστηρίζει ότι «Η λέξη μεθυσμενάκι δεν υπάρχει».

Το βίντεο μπορείτε να το δείτε στη σελίδα του στο Φέισμπουκ, αλλά και στο YouTube.

Καταπιάνεται λοιπόν ο Κουραφέλκυθρος με τη λέξη «μεθυσμενάκι», παρουσιάζοντας τα πορίσματα ενδελεχών ερευνών που κατατείνουν στο συμπέρασμα της Επιτροπής Αποκατάστασης της Αλήθειας πως «Δεν υπάρχει λέξη μεθυσμενάκι».

Στο βίντεο βλέπουμε τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου από τη Τζαμάικα, από τον αξέχαστο δίσκο Θαλασσογραφίες σε μουσική Μάνου Λοΐζου, έναν δίσκο που κλείνει φέτος μισόν αιώνα ζωής και τα τραγούδια του ακούγονται πάντοτε.

Το ρεφρέν της Τζαμάικας το έχουμε σίγουρα τραγουδήσει:

Κι αρμενίζαμε στα πέλαγα αγάπη μου παλιά
Κι ύστερα το βραδάκι μεθυσμενάκι στα καπηλειά
Σ’ έπινα κοριτσάκι σαν το κρασάκι γουλιά γουλιά

Ας το ακούσουμε:

Αλλά ας γυρίσουμε στον Κουραφέλκυθρο και στην αντιμεθυσμενακική καμπάνια του. Η λέξη αυτή, μας λέει, δεν υπάρχει πουθενά αλλού εκτός από την Τζαμάικα, και πού βαδίζομεν κύριοι αν μπορεί ο καθένας να φτιάχνει λέξεις βάζοντας παντού το υποκοριστικό επίθημα -άκι;

Και αφού ο σπόρος της αμφιβολίας έχει σπαρθεί, ο Κουραφέλκυθρος συνεχίζει διερωτώμενος αν υπάρχει και η λέξη «πρυμάτσα» που ακούγεται πιο κάτω στο ίδιο τραγούδι ή αν ο ισχυρισμός ότι πρόκειται για «ναυτικό όρο» είναι προπέτασμα καπνού. Και αναρωτιέται επίσης αν είναι θεμιτό να φτιάξει κανείς τη λέξη «μπαταφλόνι» ισχυριζόμενος ότι πρόκειται επίσης για ναυτικό όρο, και μετά να τον χρησιμοποιήσει στο τραγούδι «Μου χάλασες όλα τα μπαταφλόνια» !

Και το βίντεο τελειώνει με τη διαβεβαίωση ότι Το «μεθυσμενάκι» ακόμα δεν είναι λέξη.

Το βίντεο βέβαια είναι ευθυμογραφικό, σατιρικό, χαριτολόγο, δεν κάνει έρευνα ούτε μιλάει στα σοβαρά. Πλάκα κάνει, κι έτσι, παρ’ όλο που διαφωνώ με τη θέση του, το βλέπω χαμογελώντας.

Πέρα όμως από την πλάκα, ο Βαβαγιάννης φαίνεται να πιστεύει ότι η λέξη «μεθυσμενάκι» αποτελεί εύρημα του στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Δεν είναι ο μόνος που έχει αυτή την εντύπωση. Και εδώ συναντάμε το παλιότερο άρθρο μας. Εδώ και καιρό ο φίλος Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, ο λεξικογράφος στον οποίο χρωστάμε το Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας, δημοσιεύει κάθε μήνα ένα λεξικογραφικό άρθρο στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ο Χάρτης. Σας συνιστώ θερμά και το περιοδικό και, ανάμεσα στην άλλη ύλη του, τα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα του Χαραλαμπάκη.

Σε ένα από τα άρθρα αυτά λοιπόν, που το παρουσιάσαμε πέρσι τον Αύγουστο στο ιστολόγιο, ο Χαραλαμπάκης έχει την εξής υποσημείωση:

Κατά πάγια τακτική δεν λημματοποιούνται σε γενικά λεξικά ad hoc ή ευκαιριακοί νεολογισμοί, όπως η εφευρηματική λέξη μεθυσμενάκι από το ποίημα «Τζαμάικα» του Λευτέρη Παπαδόπουλου, μελοποιημένο από τον αξέχαστο Μάνο Λοΐζο: Κι αρμενίζαμε στα πέλαγα, αγάπη μου παλιά, / κι ύστερα το βραδάκι μεθυσμενάκι στα καπηλειά / σ’ έπινα κοριτσάκι σαν το κρασάκι γουλιά-γουλιά.

Βλέπουμε δηλαδή ότι και ο Χαραλαμπάκης, όπως και ο Βαβαγιάννης και τόσοι άλλοι, φαίνεται να πιστεύει πως τη λέξη «μεθυσμενάκι» την οφείλουμε στον Λευτέρη Παπαδόπουλο, πως είναι δικό του εύρημα, δικός του ευκαιριακός σχηματισμός.

Η εντύπωση αυτή ενισχύεται από το ότι υπάρχει κι άλλη εμφάνιση της λέξης σε τραγούδι του Λευτέρη Παπαδόπουλου, αυτή τη φορά μάλιστα στον τίτλο:

Από έναν άλλο εμβληματικό δίσκο, την Οδό Αριστοτέλους (1974), σε μουσική του Γιάννη Σπανού, η Χαρούλα Αλεξίου τραγουδάει:

Λιγνό χνουδάκι στ’ απανώχειλο
και με τσιγάρο από κάτω
μεθυσμενάκι στο κατώφλι μου
αργά μεσάνυχτα, Σαββάτο.

Ωστόσο, παρόλο που ο Λευτέρης Παπαδόπουλος έχει συμβάλει όσο κανείς άλλος στη διάδοση της λέξης «μεθυσμενάκι» δεν είναι αυτός που τη χρησιμοποίησε πρώτη φορά στη νεοελληνική γραμματεία.

Η τιμή αυτή προσωρινά τουλάχιστον (δηλαδή, μέχρι να βρεθεί, αν βρεθεί ποτέ, κάποια προγενέστερη ανεύρεση) ανηκει στον αγαπημένο μου ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη.

Πολύ νωρίτερα, τη λέξη την έχει χρησιμοποιήσει σε ενα αρκετά γνωστό ποίημά του ο αγαπημένος μου Ναπολέων Λαπαθιώτης:

ΤΑ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΑ

Κάτι κλειστό ’ναι μες στο στήθος μου
που λαχταράει για μαντολίνο:
κάθε που πέφτουν τα μεσάνυχτα
το λύνω

και πάει και σμίγει, στα τρισκόταδα,
και στις ταβέρνες, και στις μάντρες,
μ’ όλο γλυκά παιδιά, καλόπαιδα,
και μ’ άντρες…

Και στα θαμπά βλαμάκια δίνεται,
τ’ αργά βλαμάκια, που, απ’ το γέρμα
ως τα βαθιά-βαθιά χαράματα,
παν, έρμα,

και τραγουδάν και ξεφαντώνουνε
μεθυσμενάκια, μες στις στράτες,
κι όλο μεράκια είναι οι καρδούλες τους,
γιομάτες…

Και λεν γλυκά τραγούδια, ανέλπιδα,
σιγά κι απόκοσμα, όλο πάθος,
ώσπου τα σβήνει πράα κι αλλόκοτα
το βάθος…

Κι εκεί που στρίβουμε και χάνονται,
λες κι οι βαθιές καρδιές τους σπάνε,
και κλαιν και λένε τα μεράκια τους
– και πάνε…

…Και ως τ’ αγροικώ, μες στα μεσάνυχτα,
να σπάνε κέφι λαγγεμένα,
κυλάν οι πόθοι μου μες στ’ άφραστα,
και μένα!

Κι είναι η ψυχή μου όλο ψυχές παλιές,
χλωμές κι αρχαίες, πολύ θλιμμένες,
και γνώριμες, – κι από ταφόπετρες
λυμένες…

Ανθολογία Οι νέοι 1922

Πρόκειται για αρκετά γνωστό ποίημα, αφού συμπεριλήφθηκε σε ανθολογία.

Αλλά ψάχνοντας βρίσκουμε κι άλλες εμφανίσεις της λέξης «μεθυσμενάκι» μεταγενέστερες από τον Λαπαθιώτη αλλά προγενέστερες από τον Λευτέρη Παπαδόπουλο.

Σε χρονογράφημα του Μίλτου Λιδωρίκη το 1935, για τα καφέ σαντάν της Καλαμάτας, διαβάζουμε:

Και η Μαρίκα, άλλο του καφωδείου άνθος… Τι ονειρώδης ύπαρξις είνε αυτή;… Απέναντί της ένα συμπαθητικό μεθυσμενάκι, Καλαμιωτάκι ερωτευμένο, της σιγοτραγουδάει το πάθος του:…

Αλλά υπάρχει κι άλλη εμφάνιση, εύρημα της φίλης μας της Έφης από δημοσίευμα του 1929, ένα ρεπορτάζ από ταξί:

Τα δυό μεθυσμενάκια θέλουν να πάη το ταξί από την οδό Φιλελλήνων. Ο τρίτος θέλει να εμφανισθούν στην οδό Σταδίου. Ο τέταρτος δεν έχει γνώμη.

Στοιχηματίζω πως αν ψάχναμε περισσότερο θα βρίσκαμε κι άλλες εμφανίσεις.

Με βάση τα παραπάνω, πιστεύω ότι το «μεθυσμενάκι» πρέπει να το απομακρύνουμε από την κατηγορία των ευκαιριακών σχηματισμών και να το κατατάξουμε στους άξιους λεξικογράφησης όρους.

Δεν παύει βεβαίως να είναι σπάνια λέξη και γι’ αυτό, όταν εμφανίστηκε στο χιλιοτραγουδισμένο ρεφρέν της Τζαμάικας ραμονίστηκε πολλές φορές (για τα ραμόνια δείτε εδώ) κι έτσι πολλοί που το τραγουδούσαν νόμιζαν ότι λέει «μες της Μαινάκη τα καπηλειά» ή το υποβλητικότατο «Μες της φενάκης τα καπηλειά» ή «μέθης μεράκι στα καπηλειά»!

Ο σχηματισμός λέξης όπως το μεθυσμενάκι, μετοχή με υποκοριστικό, δεν είναι συνηθισμένος. Ο υποκορισμός σε μετοχές είναι βέβαια κάτι σπάνιο αλλά τον βρίσκουμε και στο «ερωτευμενάκι» που πρέπει να υπήρχε και πριν το αναδείξει ο Νίκος Καρβέλας, που το έχει χρησιμοποιήσει σε τραγούδι της Άννας Βίσση. Έχουμε, σαφώς λιγότερο σπάνιο, και το «ξενάκι», υποκορισμένο επίθετο, κι αν σκεφτούμε μπορεί να βρούμε κι άλλα παραδείγματα.

Να συμπεράνουμε ότι η λέξη «μεθυσμενάκι» πλάστηκε από τον Ν. Λαπαθιώτη; Μου αρέσει να το πιστεύω αν και βέβαια δεν υπάρχει τρόπος να το αποδείξω. Ας πούμε ότι μέχρι στιγμής δική του είναι η παλιότερη ανεύρεση.

Ωστόσο, θεωρώ πολύ πιθανό ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, όταν χρησιμοποίησε τη λέξη στη Τζαμάικα, να ήξερε το ποίημα του Λαπαθιώτη.

Αυτό δεν το λέω μόνο επειδή ο Λ.Π. έχει διαβάσει πολλή ποίηση, και ειδικά Λαπαθιώτη. Το λέω κυρίως επειδή η στιχουργική δομή της Τζαμάικας, νομίζω συνειδητά, χρησιμοποιεί ένα είδος εσωτερικής ομοιοκαταληξίας που το συνήθιζε πολύ ο Λαπαθιώτης, σε σημείο που να του πιστώνεται ακόμα και η εφεύρεση αυτού του στιχουργικού τρόπου.

Να ξαναδούμε τη Τζαμάικα:

Κάθε πρωί που κίναγα να πάω στη δουλειά
Φεύγανε σαν πουλιά τα ψαροκάικα
Κάθε πρωί σκαρώναμε μαζί με το Μηνά
Ταξίδια μακρινά ως τη Τζαμάικα
Κι αρμενίζαμε στα πέλαγα αγάπη μου παλιά
Κι ύστερα το βραδάκι μεθυσμενάκι στα καπηλειά
Σ’ έπινα κοριτσάκι σαν το κρασάκι γουλιά γουλιά
Χρόνια στο μεροκάματο κοπίδι και σφυρί
Έφτιαξα ένα σκαρί για το χατίρι σου
Σκάλισα στην πρυμάτσα του γοργόνα θαλασσιά
Κι έγινα μια βραδιά καραβοκύρης σου

Σημειώνω με μαύρα τις εσωτερικές ομοιοκαταληξίες, που όπως είπα θεωρούνται χαρακτηριστικό της ποιητικής τέχνης του Λαπαθιώτη -ο Μήτσος Παπανικολάου τον αποκαλεί εφευρέτη αυτού του τρόπου. Να κι ένα παράδειγμα χρήσης από τον Λαπαθιώτη.

Μπορεί να το παρατραβάω, αλλά δεν αποκλείω καθόλου ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, σε ένα τραγούδι όπου χρησιμοποιεί μια λέξη σπάνια που την είδε στον Λαπαθιώτη, να ακολούθησε συνειδητά τον στιχουργικό τρόπο-σήμα κατατεθέν του Λαπαθιώτη!

Οπότε, φίλε Κουραφέλκυθρε, το μεθυσμενάκι είναι λέξη!

146 Σχόλια προς “Μεθυσμενάκι, μια ανακεφαλαίωση”

  1. greggan193 said

    Υπέροχο, Νίκο!

  2. greggan193 said

    Reblogged στις THE BROOM και σχολίασε
    Πολλές οι πληροφορίες από τον φίλτατο Νίκο Σαραντάκο – Ευχαριστούμε

  3. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ανάλαφρο το σημερινό θέμα, οπότε και από δω:

  4. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα, Νίκο! Πολύ ωραίο και -γιατί όχι;- συγκινητικό άρθρο, για όλα τα (ας γενικεύσουμε) χαμηλόφωνα και περιθωριακά που, όμως, απ’ το βαθμό συμμετοχής τους στην καθημερινή μας μνήμη, μπορούν να δικαιούνται μία θέση στα μεγάλα και έγκυρα λεξικά. Κυρίως, λόγω του μεθυσμενακιού της Τζαμάικας, βεβαίως: αυτό αποτελεί κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης, κι ας μην ήταν πρωτότυπο, όπως επισημαίνεις.

    Θυμάμαι μάλιστα, απ’ τον καιρό που δούλευα στη Μαδρίτη, ότι μου είχε τηλεφωνήσει η κυρία Πηνελόπη Σταυριανοπούλου, καθηγήτρια των νέων ελληνικών τότε στο Κομπλουτένσε, για να με ρωτήσει αν ήξερα τι σήμαινε μεθυσμενάκι και τι τύπος ήταν: δεν είχα βοηθήσει και πολύ. Άρεσε πολύ το τραγούδι στους μαθητές της, ισπανούς κυρίως, ώστε συχνά το έβαζε και ως άσκηση, για να ακούσουν το τραγούδι και να συμπληρώσουν λέξεις κενές από το ίδιο σε μια φωτοτυπημένη σελίδα με τους στίχους του. «Το μεθυσμενάκι, όμως, πάντα τους το δίνω, δεν τολμάω να απαιτήσω κάτι που ούτε εγώ η ίδια καλά-καλά γνωρίζω».

  5. Γιάννης Κουβάτσος said

  6. rizes said

    Ανωφελής Κώνωψ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2018/08/11/%ce%b1%ce%bd%cf%89%cf%86%ce%b5%ce%bb%ce%b7%cf%83-%ce%ba%cf%89%ce%bd%cf%89%cf%88/#respond

  7. ΓΤ said

    5@
    🙂

  8. Κουνελόγατος said

    Στην αρχή νόμιζα πως άκουγα μεθυσμενάκι.
    Μετα΄λέω, δε μπορεί, θα είναι ραμόνι, κάτι σας τον Ροβιόλη.
    Και κατέληξα πως έλεγε «μεθυσμένα κει στα καπηλιά».
    Και τώρα πάλι στην αρχή.
    Καλημέρα.

  9. Vrach said

    Εγώ πάλι, για αρκετά χρόνια, νόμιζα ότι έλεγε το τραγούδι «μεθυσμένα (ε)κεί». Πάντως, λίγο δύσκολο μου φαίνεται να δημιουργήθηκε η λέξη από τον Λαπαθιώτη. (Με κάνει να αμφιβάλλω το ρεπορτάζ από το ταξί, λίγα χρόνια αργότερα. Εκτός κι αν πέσαμε σε περίπτωση με ταξιτζήδες που διάβαζαν ποίηση -ή και δημοσιογράφους, πιο πιθανό, αλλά και πάλι…) Λογικότερο μου φαίνεται να αποτελούσε λαϊκό νεολογισμό των πρώτων δεκαετιών του 20ού αι. που επιβίωσε όμως μόνο σε ποιητικά και λίγα άλλα κείμενα, μέχρι σήμερα που θεωρείται ότι «η λέξη δεν υπάρχει»….

  10. gpoint said

    # 3,5

    30 χρονια πφφφ οι μεγαλες ομαδες κανουν και 34 αμα λαχει!

  11. Voyageur autour de la chambre said

    Καλημέρα, ευχάριστο κι ανάλαφρο θέμα σήμερα (καλοκαιρινό!).
    Όταν πρωτοσυνειδητοποίησα τί έλεγε η Τζαμάικα σ’ αυτό το σημείο με είχε ξενίσει η λέξη. Να υποθέσω ότι παλιότερα ήταν σε (έστω σχετική) χρήση;

    Σε πιο προσωπικό τόνο, την «Τζαμάικα» την έχω συνδέσει με εκδρομές και ταβέρνες και παρέες να τραγουδάμε. Αλλά κάποια στιγμή έπαθα ένα είδος κορεσμού και αποφεύγω να το ακούω.
    Το «Μεθυσμενάκι» (σήμερα έμαθα τον τίτλο) από την «Οδό Αριστοτέλους» είναι από τα αγαπημένα μου τραγούδια.

  12. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πάρα πολύ ωραίο το σημερινό, ευχαριστούμε, Νιικοκύρη.

    Πολύ ωραία λέξη το μεθυσμενάκι, κρύβει μέσα της αγάπη, συναίσθημα, αναπόληση, χαρά… Και να θεωρήσουμε πρώτο δημιουργό της τον Ναπολέοντα Λ. κι εγώ μέσα σε αυτή την ομάδα που θα το υποστηρίζει. Κι ωραίο τραγούδι η Τζαμάικα. 🙂

  13. Voyageur autour de la chambre said

    Α, και «Επιτέλους ρε Λίβερπουλ!»

  14. ΓΤ said

    (Μεζές για αύριο: τίτλος στο πρωτοσέλιδο της «Εστίας»: «Η παγκόμιος ημέρα ναυτικών, ο Πάπας και ημείς»… https://www.gazzetta.gr/protoselida/politikes-efimerides/estia)

  15. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Δεν απομένει παρά να βρούμε από παλιά και το «ερωτευμενάκι», της Βίσση(ς) !

  16. konstantinos said

    από ενα πρόχειρο γουγλισμα εκτός από τα 2 τραγούδια η μονάδική αναφορά που βρήκα ήταν σε «Μεθυσμενάκι Μπεκρή μεζέ» από κατάλογο ντελιβεράδικου.

    Η ίδια ομοιοκαταληξία είναι και στα κοτσάκια;

  17. gpoint said

    Ωραίο θέμα κι ενδιαφέροντα το ψάξιμο και τα ευρήματα. Χρησιμοποιώ την λέξη ξενάκι και το μεθυσμενάκι αλλά όχι τα μπαταφλόνια

    Μια άλλη λέξη που την έχουμε πει (σχεδόν) όλοι οι άντρες- συνήθως με τον χαρακτηρισμό «καλό», δεν θυμάμαι να την έχω ακούσει σε τραγούδι, το γκομενάκι ! Κάνω λάθος ;

  18. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Εγώ μια φορά πάντα μεθυσμενάκι άκουγα, αλλά λόγω ροπής στον τρυφηλό βίο είχα αντικαταστήσει το «μεροκάματο, κοπίδι και σφυρί» με «ταβερνάκια με κοψίδι και κρασί».

  19. ΓΤ said

    «ΤΟ ΜΕΘΥΣΜΕΝΑΚΙ», Καλογήρου Σαμουήλ 2 (κάτω από το θέατρο «Δίπυλο»).
    Τηλέφωνο: 210-3228.881 και 3227.771. Ανοιχτά κάθε βράδυ.

  20. gpoint said

    και ναι μεν πολύ καλό το τραγούδι του Λοΐζου αλλά σε μένα τον τίτλο Τζαμάικα τόχει καπαρώσει μουσικά άλλος πιο μπροστά…

  21. GeoKar said

    Τι μού θυμίσατε! Με τη Τζαμάικα νανούριζα -πάνω μου- την κόρη μου, το πάλαι ποτέ 😍

  22. Χαρούλα said

    Λυσσάξατε να σφουγγαρίζετε!🤪Ωρίστε, σήμερα ο ειδικός θα μας τα έλυνε όλα! Και φυσικά θα εντόπιζε το λάθος του Νικοκύρη, το οποίο εμείς οι δικοί του, αποσιωπούμε!🤣😂
    Την καλημέρα μου!

  23. Χαρούλα said

    Με την κακία θα μείνω…. Ορίστε, φυσικά!

  24. Ωραία αυτή η σταυρωτή ρίμα, δεν την είχα παρατηρήσει ακούγοντας το τραγούδι!

  25. Παναγιώτης Κ. said

    Σήμερα έμαθα για την εσωτερική ομοιοκαταληξία και μου άρεσε!
    Καλημέρα από το 930.

  26. LandS said

    7

    Ξέρατε ότι ο ΛεΜπρον Τζέιμς έχει το 2% των Reds;

  27. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Να θεωρείς ΒΕΒΑΙΟ πως ο (υπέροχος) Λευτέρης Παπαδόπουλος χρησιμοποίησε τη λέξη στη Τζαμάικα από το ποίημα του Λαπαθιώτη, Νίκο! [Είχα την χαρά να συζητήσω περί αυτού με τον Παπαδόπουλο, πριν από πολλά χρόνια, στον Ιανό της Θεσσαλονίκης (Είναι υπέροχος και ως συζητητής και εξαπολύει μπινελίκια με κάθε ευκαιρία! 🙂 ). Τον ρώτησα και για την πρυμάτσα του «πώς διάολο σκάλισε γοργόνα θαλασσιά πάνω σε ένα συρματόσχοινο που δένει στην πρύμνη» και μου απάντησε κατατοπιστικότατα: «Γάμησέ τα!» 🙂 ]

  28. Γς said

    Κι ύστερα το βραδάκι μεθυσμενάκι στα καπηλειά

    In taberna quando sumus,
    non curamus quid sit humus,

    κι έπινα στόμα με στόμα όλη τη μέρα
    το σάλιο της

    και μπόλικο απ το αίμα της πιπιλίζοντας τα βελούδινα κωλαράκια της

    Qui nos rodunt confundantur
    et cum iustis non scribantur

  29. ΓΤ said

    26@
    Ασφαλώς.
    (Και τώρα μπορεί να χαλαρώσει στο καινούργιο του τσαρδί https://www.youtube.com/watch?v=3npHZvyFLmA) 🙂

  30. nikiplos said

    Θα ψευδόμουν αν έλεγα ότι συνάντησα το μεθυσμενάκι αλλού εκτός από την Τζαμάϊκά. Και το ίδιο το τραγούδι δλδ μουσικά που αρχίζει από μια νότα εκτός τόνου για να μπει στον τόνο της κλίμακας του τραγουδιού κάπως απότομα, ακόμη κι αυτό με είχε ξενίσει… Το μεθυσμενάκι όμως μου άρεσε…

    Έχω ακούσει και το σουρωμενάκιας, σουρωμενάκια (πληθυντικός) από ταβερνιάρη, οπότε γιατί όχι και σουρωμενάκι?
    Μάλλον δηλώνει χαριτωμένο υποκοριστικό: πως λέμε πολιτσμανάκι?

    Από τον λίκνο του Λιδωρίκη η παρακάτω φράση:
    -Μωρ’ δεν αφήνεις τα σιρόπια να παραγγείλης καμμιά μπύρα;.. Στέγνωσε η γλώσσα μου, τραμπάκουλο… έ, τραμπάκουλο!…
    (Άραγε τι να σημαίνει το τραμπάκουλο?)

    κι ένα ευρηματικό από τον κουραφέλκυθρο

  31. spiridione said

    Υπάρχει βλέπω και εδώ στον Πέτρο Πικρό.
    https://books.google.gr/books?hl=el&id=Mn5iAAAAMAAJ&dq=%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%84%CE%B1+%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%89%CF%81%CE%AE&focus=searchwithinvolume&q=%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%89%CF%81%CE%AE
    Είναι απ’ διήγημα ‘Μπαλάντα στο φεγγάρι’ από τη συλλογή ‘Σα θα γίνουμε άνθρωποι’ (1924).

  32. Πουλ-πουλ said

    Μα δεν πρόκειται για καινούργια λέξη, αλλά αναπάντεχο υποκοριστικό μιας υπάρχουσας. Αλήθεια, με ποια κριτήρια ληματογραφείται μια λέξη;

  33. spiridione said

    Εδώ
    https://books.google.gr/books?id=Mn5iAAAAMAAJ&q=%22%CE%BC%CE%B5%CE%B8%CF%85%CF%83%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1%22&dq=%22%CE%BC%CE%B5%CE%B8%CF%85%CF%83%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1%22&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjGkuSijJ_qAhVIqaQKHfU7DAgQ6AEwAnoECAMQAg

  34. Νέο Kid said

    Το σίγουρο είναι ότι η ληματογράφιση μιας λέξης δεν είναι σε καμιά περίπτωση κριτήριο για την ύπαρξη ή μη μιας λέξης ! Ειδικά όταν δεν μιλάμε για το λεξικό της Οξφόρδης ,αλλά για τα θλιβερά ελληνικά λεξικά. Για τα οποία οι μισές λέξεις των μαθηματικών και της επιστήμης είναι ανύπαρκτες!

  35. Κιγκέρι said

    Εγώ παλιά νόμιζα ότι είναι «μεθυσμενάκοι», πληθυντικός του «μεθυσμενάκος» κι ότι ήτανε και οι δύο μαζί στα καπηλειά, αυτός και ο φίλος του ο Μηνάς.

  36. Νέο Kid said

    34. ..και μιλάμε για λέξεις παμπάλαιες, κι όχι νεολογισμούς ή «αιχμή». Όπως ας πούμε η ιδιοτιμή, το ιδιοδιάνυσμα, ή ο αφινικός μετασχηματισμός.

  37. LandS said

    30
    Μα εγώ πάντα λέω «στου Goody’s», άντε «σε ένα (κάποιο) Goody’s».
    «Στα Goodies» ποτέ. «Τα Goody’s», ενοοώντας την αλυσσίδα, ΟΚ.

  38. Μυλοπέτρος said

    Φλεβάρης 1970.
    Χιόνια και κρύο. Στρατιωτικό λεωφορείο. Ο μυλοπέτρος στράβακας καθοδόν προς Κομοτηνή. Ο οδηγός, πολίτης, στο κασετόφωνο στη διαπασών και συνεχώς το συγκεκριμένο δίσκο.
    Δεν ξέρω αν η παγωνιά που νιώθω έκτοτε ακουγοντάς τον οφείλεται σε αυτή μου την εμπειρία. Μέσα μου κρυώνω, έστω και αν έξω τα τζιτζίκια ψάχνουν για αιρκοντίσιον.

  39. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    30 Αρχικώς το τραμπάκουλο ήταν σκάφος, μετά τρεχαγύρευε.
    http://www.skorpialogia.com/index.php/10-pi-epsilon-rho-epsilon-rho-gamma-alpha/225-t

    Το αναφέρει κι ο Καββαδίας:

    Μα ένας Κεφαλλονίτης
    κει πίσω απ’ τη Δολίχα
    τραμπάκουλο αρματώνει
    και το βαφτίζει Τρίχα.

  40. Αυτό που ονομάζεις εσωτερικές ομοιοκαταληξίες, εγώ το έβλεπα σαν χωριστούς στίχους, κάπως έτσι:

    Κάθε πρωί που κίναγα
    να πάω στη δουλειά
    Φεύγανε σαν πουλιά
    τα ψαροκάικα

    Κάθε πρωί σκαρώναμε
    μαζί με το Μηνά
    Ταξίδια μακρινά
    ως τη Τζαμάικα

    Κι αρμενίζαμε
    στα πέλαγα
    αγάπη μου παλιά

    Κι ύστερα το βραδάκι
    μεθυσμενάκι
    στα καπηλειά

    Σ’ έπινα κοριτσάκι
    σαν το κρασάκι
    γουλιά γουλιά

    Χρόνια στο μεροκάματο
    κοπίδι και σφυρί
    Έφτιαξα ένα σκαρί
    για το χατίρι σου

    Σκάλισα στην πρυμάτσα του
    γοργόνα θαλασσιά
    Κι έγινα μια βραδιά
    καραβοκύρης σου.

  41. Ανδρέας Τ said

    @30. To τραμπάκουλο ήταν πλοίο φορτηγό ιστιοφόρο της Αδριατικής μικρό που μετέφερε εμπορεύματα από Κροατία, Μαυροβούνι, Αλβανία προς Ιταλία και τούμπαλιν.

  42. Georgios Bartzoudis said

    «Μεθυσμενάκι». Έτσι το άκουσα από το υπέροχο τραγουδάκι των Παπαδόπουλου-Λουϊζου. Το πήρα για ελληνισμό (ή νεοελληνισμό) αλλά δεν με πείραξε καθόλου. Δεν είμαι εναντίον των νεοελληνισμών, όταν αποδίδουν σαφώς αυτό που θέλει να πει ο δημιουργός του.
    Βέβαια, οι νεοελληνισμοί δεν είναι …έδεσμα κατάλληλο για τους αγνοούντες την ελληνική γλώσσα. Έστι δε ελληνική γλώσσα η από Ομήρου μέχρι την σήμερον ομιλουμένη παρά των Ελλήνων και ελληνοφωνούντων. Τοιούτος ήν και ο Λαπαθιώτης που, όπως καταλαβαίνω, εξυμνεί το πάθος το στο ποίημα που παραθέτει ο Νοικοκύρης [έργο ακατάλληλο για άνω των …μηδέν ετών, που θα έλεγε και η ΕΡΤ]

  43. Μυλοπέτρος said

    Πρυμάτσα
    Ο Μάνος που δένουν από πρύμα το πλεούμενο στο μουράγιο.
    Τι λέει επ αυτού ο ξεροσφύρης;
    Η διαφορά που τα κάνει όλα.
    Προσέξτε το τράβηγμα του σ στο μεθυσμενάκι. Εμένα μου υποβάλει την αίσθηση της ευθυμίας από το πιοτό λίγο πριν μεθύσει εντελώς και χέρι τα λόγια του.

  44. Μυλοπέτρος said

    Αμάν πια!
    Μάνος κάβος. Κάβος

  45. nikiplos said

    «Μου χάλασες όλα τα μπαταφλόνια»
    Πιο σωστά: «μού ‘φαγες όλα τα μπαταφλόνια!»
    κατά το γνωστό άζμα με τα δαχτυλίδια, που κοιμάμαι τώρα στα σανίδια…

  46. Μυλοπέτρος said

    Χέρι = μέχρι

  47. spyridos said

    «Ο Θρασύβουλος έφυγε κάπως απογοητευμένος. Δεν περίμενε τέτοιαν υποδοχή από το μέλλοντα πεθερό του. Μέσα του τά ΄βαλε με τη Μαρίνα, που όπως φάνηκε δεν είχε προετοιμάσει το έδαφος. Ύστερα σαν ξανασκέφτηκε το ζήτημα πιο σοβαρά άρχιζαν να τον ζώνουν μαύρα φίδια. Άρχισε να φοβάται πως οι επιφυλάξεις του κυρ Θόδωρου είχαν άλλη, άγνωστη για την ώρα αιτία.

    Την άλλη μέρα κατάφερε και έστειλε ένα σημείωμα στη Μαρίνα νά ΄ρθει να δει το καράβι. Την πήρε ο ίδιος με βάρκα και την ανέβασε προσεχτικά κρατώντας την με στοργική τρυφερότητα, από τη σχοινένια σκάλα του φορτηγού. Η Μαρίνα δεν ενθουσιάστηκε με όσα είδε στο τραμπάκουλο. Ήταν μικρό, βρώμικο και φαινόταν κακοσυντηρημένο και παλιό. Ακόμα και τ΄ όνομα του ΟΔΗΓΗΤΡΑ ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, ήταν μισοσβησμένο στην πρύμνη του. Στραβομουτσούνιασε. Σιχαινόταν τη μουτζούρα και τη βρωμιά και δεν ήθελε ούτε ν’ ακουμπήσει στα λιγδιάρικα ρέλια και στις ξεβαμμένες λαμαρίνες. Η διάθεση της άλλαξε σα βρέθηκαν στην καμπίνα το Θρασύβουλου, που είχε στην πόρτα της μια μπρούτζινη ταμπελίτσα ΠΡΩΤΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ. Εκεί όλα ήταν καθαρά και ταχτοποιημένα. Από μια κρεμάστρα στον τοίχο κρεμόταν η στολή του, με τα χρυσά γαλόνια του βαθμού του.»

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/03/22/theia-6/

  48. Μυλοπέτρος said

    Μεχρ = χάσει

  49. Με όνομα, ή παρατσούκλι, Μεθυσμενάκης, το 1906, σημαίνει ότι η λέξη ήταν στο καθημερινό λεξιλόγιο της εποχής.

  50. Alexis said

    #3, 5: Εύγε και από εδώ! (Ίδε και χθεσινό νήμα όπου άφησα μνημειώδες σχόλιο) 😆

    #43, 44: Μα κάβος είναι το καραβόσκοινο. «Σκάλισα στον κάβο» δεν πάει. Μάλλον την πρύμνη του καραβιού εννοεί.

    #32: Και επανερχόμαστε στο ακανθώδες ζήτημα εάν λημματογραφούνται τα υποκοριστικά. Που κάποια από αυτά έχουν άλλη σημασία από τις αρχικές λέξεις, π.χ. πάγκος-παγκάκι, τάσι-τασάκι κλπ.

    Στην ίδια κατηγορία με το μεθυσμενάκι δεν είναι και η «χαριτωμενιά»;

  51. ΓΙΩΤΗΣ said

    Μια τοπική παραλλαγή της Τζαμάικας:

    Κάθε πρωί που κίναγα να πάω στα καπνά
    Λείπανε ξαφνικά τα παραπέτια μου
    Κάθε πρωί ξεσήκωνα στο πόδι τη γειτονιά
    Και τελικά τα είχαν τα ξαδέρφια μου.
    Κι ύστερα το βραδάκι μέσα στη λιάστρα με προβολείς
    Δέναμε τις αρμάθες που είχαμε φτιάξει από νωρίς

  52. sarant said

    Καλημέρα και καλησπέρα. Τώρα πρωτομπαίνω γιατί το πρωί ήμουν στο θλιβερό καθήκον του αποχαιρετισμού του αξέχαστου φίλου μας του Αυγουστίνου μαζί με πολλούς άλλους φίλους από το ιστολόγιο.

    Σημαντικά ευρήματα είναι και ο Πικρός και, περισσότερο, το παρατσούκλι του «χασισοπότη» στο 49.

  53. sarant said

    Η μαρμάγκα κράτησε το εξής βαταλόφρον σχόλιο

    Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος έχει εξηγήσει σε συνέντευξή του ότι έκλεψε τη λέξη “μεθυσμενάκι” από το μάγκικο λεξιλόγιο του 1900 και ότι αγνοούσε παντελώς τον ξεχασμένο στίχο του Λαπαθιώτη (1922) από την Ανθολογία του Τέλλου Άγρα. Μάλιστα, ήταν τόσο υπερήφανος που διέσωσε τη λέξη από τη λησμοσύνη, ώστε η γυναίκα του η Ράνια Μουζενίδου ονόμασε “Μεθυσμενάκι” το γνωστό μπάρ – καλλιτεχνικό στέκι κάτω από το θέατρο “Δίπυλον” της πλατείας Κουμουνδούρου

  54. dryhammer said

    45. Μού φαγες όλα τα μπαταφλόνια,
    κι άναψα το φούρνο να φτιάξω κανελόνια.

  55. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    54
    Έψαξα όλα τα παντελόνια
    μα μου τα ‘χαν κλέψει, πάνε τα δουβλόνια

  56. nikiplos said

    έχασα το τραίνο στην Ομόνοια
    πάει το φεστιβάλ, μου μείναν τα κουπόνια

  57. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Δεν θυμάμαι αν το ‘χουμε ξαναβάλει:

  58. Νέο Kid said

    Μού φαγες όλα τα μπαταφλόνια
    και δεν έχω μία, ούτε για κολώνια.

    Μου φαγες όλα τα μπαταφλόνια
    μοναχός στο πάρτυ σπάω τα μπαλόνια

    Μου φαγες όλα τα μπαταφλόνια
    παρήγγειλα πικρό καφέ στην καφετέρια «Σόνια»
    (Υπάρχει ακόμα η «Σόνια» στην Αλεξάνδρας;… who knows…)

  59. Έχει κι ο Θεοδωρίδης έναν μεθυσμενάκη σε ποστ του, δεν ξέρω αν είναι επηρεασμένος απ’ του Παπαδόπουλου η του Λαπαθιώτη, θα έλεγα όχι.

  60. loukretia50 said

    Ραμονιμέντο ?
    Μπατίρη μ΄είπες μια βραδιά, δεν έχεις δυο λουμπέσα
    Αν δε γουστάρεις ναυτικό, γιατί μ΄έχεις στην πρέσσα?

    Μπαρκάρω το λοιπόν ξανά για ξένα νιτερέσα.

    Μπατίρη μ΄είπες μια βραδιά χωρίς καμιά συμπόνοια
    μα του μπατίρη η καρδιά σκαντζάρει μπαταφλόνια
    ώπα!

    Τώρα πέσαν τα λυράκια
    ξεφαντώνουν τα μορτάκια

    ΥΓ Όποιος ξέρει τι σημαίνει ο ναυτικός όρος «μπαταφλόνια» ας μου το πει κι εμένα!

  61. Ινδιάνος Μπάρτελμπουθ said

    55
    Μου’ φαγες ολα τα μπαταφλόνια
    Κι εμεινα μονάχα με τα ψιψιψόνια

  62. loukretia50 said

    Τώρα έκλεισε κι η Σόνια, κλαιν παππούδες και αγγόνια,
    της περιοχής τα ψώνια, μόρτες, ντίβες και κοθώνια,
    Κι εσύ λες για μπαταφλόνια!

  63. Νέο Kid said

    60. Είναι απλό. Φαντάσου ότι είσαι σε ένα γκαζάδικο. Έχεις τελειώσει το ακοστάρισμα και κρατάς τη βαρδαβέλα. (Όχι τη βαρδαλάτζα!) Με το ζεμπίλι κουλαντρίζεις το θαλάσσερμα φροντίζοντας βέβαια ο ισχαδόδεσμος να καβαντζάρει το καπόνι. Αν σου ξεφύγει όμως ο κομπιαδάρος , όπως καταλαβαίνεις … την έκατσες τη βάρκα! Ή αλλιώς «έφαγες τα μπαταφλόνια σου!»
    Πολύ απλό, πράγματι!

  64. loukretia50 said

    63. τόπιασα! Τα σκαντζάρεις μαθές για ού ?
    (με άλλα συναφή καψόνια)

  65. … το μεθυσμενάκι, μετοχή με υποκοριστικό, … είναι βέβαια κάτι σπάνιο αλλά τον βρίσκουμε και στο «ερωτευμενάκι» …. Έχουμε, σαφώς λιγότερο σπάνιο, και το «ξενάκι», …

    «Το καη-μενάκι»,
    κι επίτημα μέλη
    — χαριστίνδην —
    «το Αρ-μενάκι»
    «το γκο-μενάκι» (G, σχ. 17)

  66. 58,
    …και γυρνώ με τρύπια παντελόνια

  67. loukretia50 said

    Αυτό που γράφει ο Stazy στο 40 ανακάλυψα κι εγώ σε δικά μου στιχάκια κατεβατό,
    όταν μετά από βιαστική αντιγραφή ενοποιήθηκαν και δοκίμασα να τα ξεχωρίσω.
    Με μεγάλη απογοήτευση διαπίστωσα ότι αυτό που νόμιζα εσωτερική ομοιοκαταληξία δεν ήταν παρά μια απλούστατη πλεχτή, πηχτή συμπυκνωμένη!
    Πληγώθηκα λίγο, είναι γεγονός, αλλά δεν πτοήθηκα!

  68. 54, 😀

  69. 55, 56, κ.ε.
    Ditto!

  70. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Πολὺ μ᾿ ἀρέσει τὸ σημερινὸ θέμα. Νὰ ξαλεγράρουμε λιγάκι μετὰ τὸν κατευόδιο στὸ φίλο μας τὸν Αὐγουστῖνο.

    Θεωρῶ πολὺ πιθανὸ νὰ δανείστηκε ὁ Παπαδόπουλος τὴ λέξη μεθυσμενάκι ἀπὸ τὸν Λαπαθιώτη , ὅπως δανείστηκε τὴν ὁμοιοκαταληξία λάζο/γαλάζ(ι)ο (νανούρισμα) ἀπὸ τὸν Βάρναλη (ὁ καλὸς πολίτης).

    Μπορεῖ νὰ κάνω λάθος, ἀλλὰ δὲν τοῦ τό ᾿χω τοῦ Λ.Π. νὰ κατεβάζει λεξικὰ ἀπὸ τὰ ράφια καὶ νὰ ψάχνει γιὰ λέξεις.

    Εἶναι πιὸ εὔκολο νὰ βρεῖς ὁμοιοκαταληξίες διαβάζοντας ποίηση, παρὰ διαβάζοντας λεξικά.
    Καὶ πολὺ πιὸ εὐχάριστο, βέβαια.

    Ἄλλο ἂν δὲν θέλεις νὰ τὸ παραδεχτεῖς γιὰ νὰ μή σὲ ποῦνε κλέφτη. 😉

    Ὅσο γιὰ τὸ μεθυσμενάκι, ἔχω ἀκούσει κάποιους πιὸ παλιοὺς νὰ ξεκινοῦν ἔτσι τὴ Φαληριώτισσα τοῦ Παπαϊωάννου:

    Σουρωμενάκιας θά ᾿ρθω πάλι…

  71. 54, … 45. Μού φαγες όλα τα μπαταφλόνια,
    κι άναψα το φούρνο να φτιάξω κανελόνια. …

    Τού απόμεινε τουλάχιστον
    ένας φούρνος
    από την
    πολύφουρνη κόρη

  72. BLOG_OTI_NANAI said

    Αν και λίγα, υπάρχουν και άλλα που σχηματίζουν αυτόν τον χαϊδευτικό τύπο όπως:

    (άρμενο) αρμενάκι, καημενάκι (υπάρχει και «μαραγκιασμενάκι») και πιο σύγχρονο (το έχει ο Πατάκης) ψώνιο – ψωνάκι, (έχω ένα) νταραβεράκι

  73. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἄκυρο τὸ προηγούμενο περὶ μαρμάγκως. Ἅργησε ἀλλὰ βγῆκε (τὸ 70).

  74. Barbie's Hysterectomy said

    Ο Αντωνάκης στα «Κουραφέλκυθρα» πολύ συχνά δίνει δείγματα (ή και δήγματα) εξαιρετικής αισθητικής, ειρωνίας, σάτυρας και χιούμορ. Στα βιντεάκια όμως είναι ιδιαιτέρως «κρύος»… Δεν είμαστε όλοι για όλα…

  75. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Στην ταινία Στουρνάρα 288, στο 9.30 περίπου ένα ζευγάρι φτάνουν το πρωί στο σπίτι ύστερα από ξενύχτι, και εκείνος λέει σε αυτήν «Γεια σου μεθυσμενάκι μου!»

  76. sarant said

    70 Έτσι!

    72 Το καημενάκι, που το είπε κι άλλος πριν, είναι σχετικά συχνό.

  77. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ὅσο γιὰ τὴν σκαλιστὴ πρυμάτσα 😉 μᾶλλον κάπου τὸ ἄκουσε, τοῦ ἄρεσε ἡ λέξη καὶ χωρὶς νὰ τὸ πολυψάξει, νόμισε πὼς εἶναι κάποιο μέρος τῆς πρύμης.

    Ἴσως ὁ λεγόμενος καθρέφτης στὰ σκάφη ποὺ δὲν εἶναι ὀξύπρυμνα (π.χ. καραβόσκαρα, βαρκαλάδες κλπ) καὶ ἄφησε τὴν φαντασία του ἐλεύθερη νὰ δημιουργήσει.

    Ἂν τὸ εἶχε ψάξει λιγάκι, ρωτώντας κάποιον ποὺ ξέρει, θὰ μποροῦσε νὰ γράψει

    ἐσκάλισα (ἢ ζωγράφισα) στὴν πρύμη του γοργόνα θαλασσιά

    ἤ, γιὰ νὰ εἶναι πιὸ κοντὰ στὴν πραγματικότητα,

    ἐσκάλισα στὴν πλώρη του γοργόνα θαλασσιά,

    μιᾶς καὶ τὶς φιγοῦρες τὶς σκάλιζαν στὴν πλώρη τῶν ἱστιοφόρων.

  78. Κιγκέρι said

    Ξέρω επίθετο Χαϊδεμενάκης.
    Και πώς μου φαίνεται ότι υπάρχει και παντρεμενάκι;

  79. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @70. Άναυδος με την παρατηρητικότητά σου, Δημήτρη! 🙂 [λάζο/γαλάζ(ι)ο – Παπαδόπουλος/ Βάρναλης].
    @72.BLOG_OTI_NANAI υποψιάζομαι ότι το αρμενάκι (του θεϊκού τραγουδιού) λίγη σχέση έχει με τα άρμενα…

    https://armenika.gr/politismos/187-glwssa/631-minas-tcheraz

  80. sarant said

    78 Ναι, παντρεμενάκι

  81. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @78. Τὸ παντρεμενάκι τὸ ἔχω δεῖ στὸν Τσιφόρο, στὰ «Παιδιὰ τῆς Πιάτσας».

  82. ΣΠ said

    Ένα ακόμα του Παπαδόπουλου.

    Στις «Νταλίκες» – 1987

    Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
    Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
    Ερμηνεία: Λεωνίδας Βελής

    Θα σε πάω ένα βράδυ στις «Νταλίκες»
    για ν’ ακούσουμε του Χρήστου τις πενιές,
    να μεθύσουμε απ’ του έρωτα τις γλύκες
    και να πάρουμε μετά τις γειτονιές.

    Θα φοράς ένα φεγγάρι στα μαλλιά σου,
    θα μυρίζεις σαν το φρέσκο γιασεμί,
    θα ’ναι κόκκινα σαν αίμα τα φιλιά σου
    κι η καρδιά σου θα πετιέται απ’ το κορμί.

    Θα σε πάω ένα βράδυ στις «Νταλίκες»
    να χορέψεις ώσπου νά ’ρθει το πρωί,
    να μου πεις, μεθυσμενάκι, πως τη βρήκες,
    πως δεν είναι μόνο δάκρυα η ζωή.

    Θα φοράς ένα φεγγάρι στα μαλλιά σου,
    θα μυρίζεις σαν το φρέσκο γιασεμί,
    θα ’ναι κόκκινα σαν αίμα τα φιλιά σου
    κι η καρδιά σου θα πετιέται απ’ το κορμί.

  83. ΣΠ said

    Η τσιπούρα

    Στίχοι: Μάκης Δήμου
    Μουσική: Στέφανος Κυπριώτης
    Ερμηνεία: Κώστας Μοναχός

    Όταν σε κοιτώ στα μάτια
    νιώθω ενοχές,
    εσύ που μου ‘ταζες παλάτια
    σε άλλες εποχές.

    Ένιωθα πάντα μοναχός
    αφού δεν ήσουν δίπλα μου
    και κάθε βράδυ δυστυχώς
    σε βλέπω στα ουίσκια μου.

    Το ‘χω ρίξει στο ποτό,
    στα ξενύχτια, στα τσιγάρα,
    βγαίνω βόλτα στο βυθό
    σαν τσιπούρα αλανιάρα.

    Έχω γίνει ξενυχτάκι
    και γυρνώ στα μπαρ,
    σε ψάχνω μες στο ουισκάκι
    τι θα γίνω αμάν.

    Έγινα μεθυσμενάκι
    γιατί έχω αμφιβολίες,
    πάλι έγινα στουπάκι
    λιώνω σαν τις κιμωλίες.

    Το ‘χω ρίξει στο ποτό,
    στα ξενύχτια, στα τσιγάρα,
    βγαίνω βόλτα στο βυθό
    σαν τσιπούρα αλανιάρα.

  84. sarant said

    82 Ε, είπαμε, σήμα κατατεθέν. Αλλά καλό παράδειγμα.

    83 Αυτός έχει και στουπάκι -που εντάξει είναι ουσιαστικό

  85. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    77(συνέχεια). Γιὰ νὰ μήν ἀδικήσω τὸν Λευτέρη Παπαδόπουλο, ἕναν ἀπὸ τοὺς καλύτερους Ἕλληνες στιχουργούς, παραθέτω ἕνα ρεμπετονησιώτικο (σίκ, 5 μύρια++) τοῦ 1948.

    Πότε θ᾿ ἀλλάξουν οἱ καιροί.

    Λέει στὴν ἀρχή:

    Στὸν ἁη Νικόλα ἕνα κερὶ θ᾿ ἀνάψω στὴν πρυμάτσα

    Δὲν ἀποκλείεται τὸ μπέρδεμα τοῦ Λευτέρη νὰ ξεκίνησε ἀπὸ τὸ τραγοῦδι αὐτό. Τὸ ἔπαιζε ταχτικὰ τὸ ραδιόφωνο τὶς δεκαετίες τοῦ 50 καὶ τοῦ 60 καὶ τὸ θυμᾶμαι ἀπὸ τότε. Ἦταν ἀπὸ τ᾿ ἀγαπημένα μου καὶ τὸ χόρευα μπάλλο.

  86. dryhammer said

    84 @83. Ουσιαστικότατο. Κοτζάμ υπερπαραγωγή

  87. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @83.(συνέχεια τοῦ στιχουργήματος
    σὲ βαθμὸ κακουργήματος)

    Τὴ τζιπούρα μου ὁδηγῶ
    μ᾿ ἀνάποδα τιμόνια
    δὲν μὲ πιάνει τὸ ποτὸ
    καὶ πίνω μπαταφλόνια.

  88. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Αναλυτικότατη η ανασκόπηση! Μας χρειαζότανε!

    Κι ένα επιθεωρησιακό «μεθυσμενάκι», πιθανότατα του 1929.
    Υπάρχει σ’ αυτό το άλμπουμ, ενώ μπορείτε να το ακούσετε εδώ (μετά το 54:00)

    Και οι στίχοι (έτσι για να υπάρχουν, μια και δεν τους βρήκα κάπου γκουγκλικώς…)

    Μεθυσμενάκι πάντα γυρνώ
    στους δρόμους της Αθήνας,
    μπρος μου δε βλέπω κι όλα τα περνώ
    κι όπου βρεθώ κερνώ.

    Νιώθω χαρά και πίκρες ξεχνώ
    μεσ’ σε αφρούς ρετσίνας
    και το τραγούδι μου σιγά ΄ρχινώ
    και διόλου δεν πονώ.

    Μεθυσμενάκι πω-πώ,
    μεσ’ στην Αθήνα για να γλεντώ
    στις ταβέρνες γυρνώ
    πίνω, πίνω μεθώ
    και αγκαλίτσα θερμή στερνά ζητώ.

  89. dryhammer said

    Να σημειωθεί και το αρρωστάκι που είναι το πρεζόνι στις χαρμάνες του.

  90. Αιμ said

    «Κι εκεί που στρίβουμε και χάνονται,
    λες κι οι βαθιές καρδιές τους σπάνε…»

    Στρίβουμε ή στρίβουνε γράφει ο Ναπολέων ;

    Τελικά ο Παπαδόπουλος έχει πει ότι το είδε στον Λαπαθιώτη (όπως λέει ο Κατσέας) ή το πήρε από το μάγκικο (;) λεξιλόγιο του 1900 (κατά Βάτ.) ;

    Πάντως έχω ακούσει από μπουζουξή ότι δεν γουστάρουν να την παίζουν την Τζαμάικα και ότι έχει παραγίνει με δαύτη !

  91. Triant said

    49: χασισοπότου!!! Θάθελα και μία δοτική είναι η αλήθεια.

  92. Αιμ said

    Μόλις πρόσεξα ότι το μπαταφλόνι (αυστηρά στον ενικό) προσφέρεται για εξαιρετικά πρωτότυπες συνθηματουργικές κατασκεύες 🙂

  93. Χαρούλα said

    #86 Ντράι σ´ευχαριστώ. Μου είναι χρήσιμο. Σούμα δεν παράγει; Φαντάζομαι θα ξερεις αν υπάρχουν μονάδες παραγωγής και εμπορίας της, ή μόνο …σπιτική; Θα με ενδιέφερε επίσης.

  94. dryhammer said

    93. Ξέρω πως βγάζει και τσίπουρο (τώρα που είναι της μοδός), δεν το δοκίμασα να σου πω αν είναι σούμα (λογικά όχι). Αν μάθω πως κάποιος εμφιαλώνει σούμα και δεν την πουλάνε έτσι στα μαγαζιά, θα σου πω.

  95. dryhammer said

    93. Για μπες κι εδώ και κοίτα στα ποτά
    https://www.sweet-art.gr/

  96. Theodoros A. Peppas said

    Nα προσθέσω κάτι που μου έχει κάνει εντύπωση, καθώς ο Λευτέρης Παπαδόπουλος είχε ήδη βάλει το «μεθυσμενάκι» σε στίχους του.
    Στο Καντο Χενεράλ ο Νερούδα έχει στο τραγούδι Εμιλιάνο Ζαπάτα τους στίχους

    Borrachita me voy
    hacia la capital
    ((para encontrarte))

    Borracho είναι ο μεθυσμένος, Borrachita η μικρή μεθυσμένη

    Η Δανάη Στρατηγοπούλου το μεταφράζει «…Μεθυσμένο πηγαίνω…» αλλά στην μελοποίησή του από τον Γιάννη Γλέζο (δισκος LP Εμιλιάνο Ζαπάτα, 1971) μεταφραζει ο ιδιος ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και το αφηνει αμεταφραστο

    Μπορασίτα Μπορασίτα
    φεύγω απ’ εδω

    όπως και παρακάτω στο πιό γνωστό τραγούδι του δίσκου
    Πατρίδα ζητάμε για τους ταπεινωμένους
    κι εσύ με το μαχαίρι σου Ζαπάτα Εμιλιάνο….
    ……
    Μπορασίτα Μπορασίτα
    μαζί μου ήθελα νά’ρθεις
    μα εσύ μου είπες όχι

  97. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Για το 88.
    Βγάζει σφάλμα 404 ο σύνδεσμος!
    Από εδώ (λογικά…) πρέπει να πηγαίνει: https://www.discogs.com/Various-Ρεμπέτικο-Και-Επιθεώρηση-1927-1932/release/7244557

  98. Theodoros A. Peppas said

    Το τραγούδι είχε και μια αντιχουντική σημειολογία…δεν το πήρε χαμπάρι η λογοκρισία ομως https://www.youtube.com/watch?v=U1NYoyRC6ao

  99. sarant said

    86 Χαχά!

    88 Πολύ καλό εύρημα

    90 Στρίβουνε βέβαια… λάθος το είχα

    96 Πολύ καλή επισήμανση για τη Μπορατσίτα.

  100. Χαρούλα said

    #95 σ´ευχαριστώ. Μόνο χύμα. Κρίμα… Νόμοι και διατάγματα!

  101. dryhammer said

    93. https://www.masticha.gr/souma-hiou

  102. dryhammer said

    100. Εκεί που στο 95 λέει για τσίπουρα κλίκαρέ το έχει και σούμα (στη φωτό με τα σύκα) και στο 101.

  103. Χαρούλα said

    #102 Στο πρώτο, εκεί που λες, είχε αυτό: Το προϊόν δεν εντάσσεται στα τσίπουρα ,εχει ως βαση το σύκο μαζι με αλλα τοπικά αρωματικά,είναι χειροποίητη και παράγεται αποκλειστικα σε συκγεκριμενα καζανια στο νησι , νόμιμα και διατιθεται μονο χυμα σαν αγροτικο προιον.

    #101 σ´αυτό ναι, βρήκα. Και πάλι ευχαριστώ πολύ!

  104. Γιάννης Ιατρού said

    Τώρα κατάφερα να διαβάσω ολόκληρο το σημερινό άρθρο, …το πρωί με τον αποχαιρετισμό στον Αυγουστίνο, μετά με κάτι δουλειές που έμπλεξα…
    Ομολογουμένως και από πλευράς θέματος, λεξιλογικά, πολύ επιτυχημένο και από πλευράς συνεισφοράς πολλών σχολιαστών πολύ καλό. Προσωπικά όταν πρωτάκουσα τη λέξη πρέπει να μην μου έκανε εντύπωση, με την έννοια της σπάνιας χρήσης κλπ., γιατί την θεώρησα/κατάλαβα όπως την λέει το τραγούδι, υποκοριστικό.

  105. BLOG_OTI_NANAI said

    79: Σίγουρα υπάρχουν και άλλες σημασίες, αλλά υπάρχει και η συγκεκριμένη:

  106. sarant said

    105 Δίκιο έχεις

  107. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @105,106. Ναύτης ἀρμενιστής, ὅπως λέγαμε στὸ Π.Ν.

    Παλιότερα γεμιτζῆς, ἀπὸ τὸ τούρκικο
    gemici (ναύτης)< gemi (καράβι).

    Ὄμορφος πού ᾿ναι ὁ γεμιτζῆς, ὅταν βραχεῖ κι ἀλλάξει
    καὶ βάλει τ᾿ ἄσπρα ροῦχα του καὶ στὸ τιμόνι κάτσει.

  108. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @105.Ωραίος!. Αυτή την σημασία δεν την βρήκα σε κανένα λεξικό.. 🙂

  109. Κουτρούφι said

    Ο δίσκος LP «Θαλασσογραφίες» των Λοϊζου-Παπαδόπουλου κυκλοφόρησε το 1970. Εκεί συμπεριλαβάνεται και η Τζαμάικα με τον Καλατζή. Η Τζαμάικα. όμως, παρουσιάστηκε προηγουμένως στην ταινία του Ντίνου Δημόπουλου, «Το λεβεντόπαιδο», 1969 όπου τα τραγούδια είναι των Λοϊζου – Παπαδόπουλου. Εκεί, την τραγουδάει ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ που υποδύεται το λεβεντόπαιδο Αρίστο. Δείτε εδώ με δική σας ευθύνη: https://www.youtube.com/watch?v=ae295Kh8VEE
    Παρατηρούμε ότι υπάρχει μια διαφοροποίηση στους στίχους σε ορισμένα σημεία σε σχέση με την εκτέλεση του Καλατζή.
    Π.χ. ο Καλατζής λέει «σ’ έπινα κοριτσάκι» ενώ ο Παπαμιχαήλ λέει κάτι δυσνόητο εδώ.
    Γενικά, οι διαφοροποιήσεις εντοπίζονται στους χρόνους των ρημάτων.
    Ο Λε. Πα., λοιπόν, έγραψε τους στίχους της Τζαμάικας για τις ανάγκες της ταινίας που είχε συγκεκριμένη θεματολογία αν και το τραγούδι αργότερα αυτονομήθηκε απο αυτήν. Δεν ξέρω αν ο Μηνάς που αναφέρεται είναι κάποιος από τους ρόλους της ταινίας. Αρνούμαι να την δω. Άλλο γνωστό τραγούδι, πάλι των Λοϊζου – Παπαδόπουλου, είναι το «Χόρεψε λεβεντόπαιδο» (λεβεντόπαιδο Αρίστο, μπες στο μαγαζί και κλεισ’ το) που στην ταινία το λέει ο Καλατζής.

  110. aerosol said

    Δεν είχα ιδέα για τον Αυγουστίνο μας…!
    Έχασα κάποιο σχόλιο ή δεν ειπώθηκε τίποτα στο μπλογκ;

  111. loukretia50 said

    110. Η είδηση ράγισε το βενετσιάνικο καθρέφτη και πέρασε λίγο από άδεια αεροδρόμια.
    Ήταν αταίριαστη με το χθεσινό (φουμπουκικό) άρθρο .

  112. sarant said

    109 Ε, δεν το ήξερα αυτό!

    110-111 Όπως λέει η Λουκρητία. Πρέπει να δεις το άρθρο της Τρίτης και της Τετάρτης.

    Και το κυριακάτικο.

  113. Γιάννης Ιατρού said

    Εδώ γίνεται χαμός με Δημουλιδου και Ψυχογιό στις σελίδες τους στο Φατσοβιβλίο όπου απειλεί να φύγει η Δημουλίδου κι έχουν μπει οι θαυμαστές στη σελίδα του Ψυχογιού και βρίζουν) και εσείς ασχολείστε με αστεία θέματα… 🙂 🙂 🙂

  114. loukretia50 said

    113. Απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι
    και τα τω φουμπού τω φουμπού

    (ομού μετά του Ψυχογιού)

  115. Νέο Kid said

    Ο Ψυχογιός ποιος είναι;

  116. dryhammer said

    Ας αποδώσουμε λοιπόν τα του Κώστα Ψυχογιού (στίχοι) τω Ψυχογιώ

  117. dryhammer said

    115. Αυτός που λένε εκεί είναι ο «Εκδόσεις Ψυχογιός»

  118. loukretia50 said

    117. Τι διακριτικός που είσαι!
    Αν ήταν άλλος θα διατύπωνε αλλιώς την πρόταση με οίκο και εκδίδεται!
    (ελπίζω να κοιμάται)
    ———————

    Αλήθεια, το χωρισμενάκι πώς σας φαίνεται? Είναι αρκούδως τρυφερό?

  119. spyridos said

    Πολύ ωραίο το σημερινό.

    109
    Η φωτογραφία του Αρβανίτη είναι καλή πάντως στην ταινία. Τα υπόλοιπα εντάξει, για την εποχή και το είδος ανεκτά.
    Στη Γερμανική σκάλα (κοντά στο ναυπηγείο του Ψαρρού) στο Πέραμα γυρισμένο.
    Στο ίδιο σημείο που είχε γυριστεί μια δεκαετία νωρίτερα η εισαγωγή του «Ποτέ την Κυριακή».

    Εδώ να που τριγυρίζει ο Μιχάλης (κάποιες σκηνές είναι εκεί)

    https://tinyurl.com/yb57j985

  120. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλοκαιρινό αεράκι το νηματάκι.

    19. Και το Δίπυλο οικογένειας Λ.Παπαδόπουλου είναι.
    *
    Μεθυσμενάκι πιωμενάκι καημενάκι παντρεμενάκι χωρισμενάκι αγαπημενάκι
    Πολιτικό κρατουμενάκι (ξέρετε ποιος)
    *
    Μεθείς με ρακη στα καπηλειά (νόμιζα)

    *
    Μπαταφλόνια πολλώ λογιώ:

    Μπάφλαζαν τα μπαταφλόνια
    κ εψαρώναν τα ψαρόνια

    Μπαταφλόνια μπαταφλόνια
    πώς περάσανε τα χρόνια

    Μ΄είχες για λούστρο από συμπόνια
    να σου γυαλίζω τα μπαταφλόνια

    Θα κάνω κρέας με μπαταφλόνια
    και θα σας φύγουνε τα σαγόνια

    Μού ΄φαγες όλα τα μπαταφλόνια
    και κοιμάμαι τώρα τώρα στα αλώνια

  121. aerosol said

    #110 – 112
    Πω πω, τι κρίμα, έτυχε να μπω λάθος ώρες στο μπλογκ…! 😦

  122. ΣΠ said

    109
    Ο Παπαμιχαήλ λέει
    στο ρεφραίν:
    αντί: ….. κι αρμεvίζαμε στα πέλαγα ….. –> …… Θ’ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΜΕ στα πέλαγα …..
    αντί: ….. σ’ έπιvα κοριτσάκι σαv το κρασάκι γοuλιά γοuλιά ….. –> ….. ΘΑ ΠΙΝΩ ΣΑΝ ΚΡΑΣΑΚΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ γοuλιά γοuλιά ….
    στο 2ο κουπλέ:
    αντί: …. έφτιαξα έvα σκαρί… –> …. ΦΤΙΑΝΩ έvα σκαρί…
    αντί: …. κι έγιvα μια βραδιά….. –> …. ΚΙ ΑΣ ΓΙΝΩ μια βραδιά…..

  123. Αμαλία said

    Δεν αναφέραμε το «αδεσποτακι» = αδέσποτο σκυλάκι. Τελευταία το συναντώ συχνά.

  124. 118, … το χωρισμενάκι πώς σας φαίνεται? …

    Έχει μείνει χωρίς;
    (Εύσημα για το αρκούδως)

  125. gpoint said

    Καμιά φορά, όταν μ΄αρέσουν οι στίχοι του Λ.Π., σκέφτομαι μήπως ΚΑΙ αυτός έχει αγοράσει στίχους από την Ευτυχία…

    Δεν εχω ρίξει βάρκα αλλά η φυλετική μνήμη με ξυπνάει αχάραγα…

    Απουσιάζει ο Λεώνικος τελευταία και γέρνει η βάρκα…

    Είδα σ’ ένα ενσταντανέ (παλιομοδίτικο αλλά λεξιλογούμε) κάποιους φίλους να τιμούν την πρόσφατη απουσία … μήπως να τιμήσουμε και την παρουσία, πριν μας καραντινιάσουνε ξανά ;

  126. Κουτρούφι said

    #119. Το ελληνικό σινεμά είχε πολύ καλά στελέχη.

    #122. Ναι. Οπότε, υπήρξε επεξεργασία στον στίχο μεταξύ των δύο ηχογραφήσεων. Νομίζω, ο στίχος έχει μεγαλύτερη συνέπεια στη δεύτερη εκδοχή η οποία επικράτησε τελικά.

    Υπάρχει και το «αυτοκολλητάκι» στο τραγούδι «Αυτοκολλητάκι μου» σε μουσική Τόλη Βοσκόπουλου και σε στίχους και ερμηνεία από κοινού Τόλη Βοσκόπουλου -Άντζελας Γκερέκου. Είναι στο άλμπουμ «Η νύχτα γέμισε με φως» του 1999:
    «Αυτοκολλητάκι μου να το θυμάσαι
    το καρδιοκτυπάκι μου για πάντα θα ‘σαι». Δεν βάζω σύνδεσμο.

    ψοφάκι-ψοφάκια: Έτσι αποκαλεί η μάνα μου τα αδέσποτα γατάκια τα οποία ταϊζει μαζί με τη μαμά τους.

  127. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @90. Λόγω εφημεριοξενυχτιού, δεν το πρόσεξα. Για μεν το μεθυσμενάκι και άλλα τινά, στην συζήτηση που είχαμε και στην ερώτηση «πώς τα εμπνεύστηκες;» μου απάντησε (στο περίπου πάντα..): «Διάβασα πολλή λογοτεχνία» (χωρίς να αναφερθεί συγκεκριμένα σε κάποιον δημιουργό). Για το «πρυμάτσα» σας είπα την απάντησή του που, αν κρίνω κι από το ύφος του, εννούσε «Το ξέρω ότι ήτανε πατάτα αλλά..»

  128. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @113. Να σε πάρει η ευχή, Γιάννη! Τί πάς κι ανακαλύπτεις; 🙂 🙂

  129. Γιώργος Τσιρίδης said

    Συγχαρητήρια για το άρθρο. Αυτό θα πει λατρεία για την γλώσσα.

  130. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    114: Λού μου, ναι μεν, αλλά: τελευταία μας έχει απασχολήσει το θέμα, όχι τόσο ως μέσο (πφφφφ…) αλλά για την επιλεκτική ευαισθησία και την πολιτική (και φίμωσης κι εξοβελισμού όποιου άλλου ΜΚΔ του φαίνεται έστω και λίγο ανταγωνιστικό…) που ακολουθεί. Κι όχι μόνο στον Νίκο. Πολλές οι φωνές κι οι ανησυχίες για το trend αυτό (ειδικά της φίμωσης👎😡) και γενικότερα.

    128: Ε και για να ξελαργάρουμε λίγο ρε Γιώργο, μας έχει πάρει λίγο αποκάτω τελευταία…. What else?

  131. sarant said

    129 Νάστε καλά!

    123 Πράγματι, το συναντάω όλο και πιο συχνά

  132. dryhammer said

    123, 131. Κι εγώ! προχτές πήγαμε σ΄ένα σπίτι και μόλις η κυρά είδε τα ντουλάπια είπε: «Α! δεσποτάκι!»

  133. Γιάννης Κουβάτσος said

    123,131,132: Κι εγώ το ξύλο δεσποτάκι γνωρίζω. Το «αδεσποτάκι» είναι λέξη της αργκό των φανατικών ζωόφιλων; Το «αδέσποτο» δεν είναι αρκετό;

  134. dryhammer said

    133. Για προκαλέσει συναισθήματα τρυφερότητας, λίγο καημενάκι (κι όχι καημενούλι), λίγο γιατί είναι μικρά, λίγο γουτσισμός, όλα είναι μάρκετινγκ (ακόμα κι αν είναι για καλό οι μέθοδες είναι ίδιες).

  135. Γιάννης Κουβάτσος said

    134: Αυτό καταλαβαίνω κι εγώ. Μόνο που τόσος γουτσισμός ένα ανακάτεμα στο στομάχι το φέρνει.

  136. Το σεμενάκι το είπαμε;

  137. Εδώ και 30 δευτερόλεπτα υπάρχει και σε λεξικό https://el.wiktionary.org/wiki/μεθυσμενάκι 😉

  138. ΣΠ said

    137
    Η αναφορά είναι λάθος. Έχει το σημερινό άρθρο.

  139. το διόρθωσα

  140. sarant said

    136 Και σεμεδάκι

    137-8-9 Ζούμε στον αιώνα της ταχύτητας!

  141. Γιάννης Ιατρού said

    136: Τι να πούμε ρε Μιχάλη… άλαλα τα χείλη των ασεβών (των μη θαυμαζόντων το σεμενάκι του ΙΧ) 🙂 🙂

  142. 😀

  143. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    136 >>σεμενάκι (μανάκι! 🙂 )
    Υποψιάζομαι ότι *σεμές* ο ενικός για τον πρωτοσχηματίσαντα το υποκοριστικό.
    Όπως κεφτές-κεφτεδάκι, καφές-καφέδακι, ζιλές-ζιλεδάκι 🙂
    Στη γούγλη «αυτοκίνητο με σεμεδάκι», βγάζει αριστουργήματα …χειροτεχνίας

  144. 143, o-)

    Είναι και το
    σεμεντεφεράκι
    της πόκας!

  145. Μπετατζής said

    τώρα το είδα αυτό και έρχομαι να βάλω τα πράγματα στη θέση τους.

    Μεθυσμενάκια και σαχλαμάρες.

    Η Μπενάκη είναι ένας δρόμος με πολλά ουζερί μέχρι σήμερα.

    Μεσ΄ της Μπενάκη τα καπηλειά λέει ο στίχος και έτσι το τραγουδάω εγώ μέχρι σήμερα.

    Δεν θα τα ισοπεδώσουμε όλα με τις έρευνες του Σαραντάκου !

    🙂 🙂

  146. sarant said

    Και μάλιστα ακούνε και Ροβιόλη σ’ αυτά τα καπηλειά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: