Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Υπάρχουν φτηνά πράγματα στη Γαλλία;

Posted by sarant στο 2 Ιουλίου, 2020


To 1980, με τον φίλο μου τον Θέμη, πήραμε την απόφαση να πάμε διακοπές ένα μήνα με το Ιντερέιλ, έναν θεσμό που τότε ήταν πολύ δημοφιλής στους νέους ή τουλάχιστον στους φοιτητές. Με ένα προσιτό αντίτιμο, που δεν θυμάμαι καθόλου πόσο ήταν, έπαιρνες μια κάρτα που σου εξασφάλιζε δωρεάν χρήση όλων των σιδηροδρόμων της Ευρώπης για 30 μέρες. (Όλων; Υπήρχανε και κάποιες εξαιρέσεις, αλλά ήταν η ευλογημένη εποχή πριν από το κύμα των ιδιωτικοποιήσεων, οπότε οι εξαιρέσεις ελάχιστα επηρέαζαν). Στη δική σου χώρα όμως, ή μάλλον στη χώρα όπου αγόραζες την κάρτα, ίσχυε μόνο έκπτωση 50%, όχι δωρεάν χρήση, γι’ αυτό οι Αμερικανοί που έρχονταν με Ιντερέιλ προτιμούσαν να ξεκινούν από το Λουξεμβούργο.

Ήταν λοιπόν ένας προσιτός τρόπος για να γυρίσει κανείς την Ευρώπη. Φυσικά, μέναμε σε ξενώνες νεότητας, Youth hostel, αφού φυσικά βγάζαμε και τη σχετική κάρτα, εκτός από τους τυχερούς που είχαν να φιλοξενηθούν κάπου. Και βέβαια, όλα μας τα πράγματα τα είχαμε στο τεράστιο σακίδιο της πλάτης, εύκολα ρούχα πλύνε-βάλε και κυρίως λιγοστά. Αν έκανα το ίδιο ταξίδι σήμερα θα είχα οπωσδήποτε μαζί μου κινητό και ταμπλέτα, ίσως και το λάπτοπ, καθώς και κάμποσα καλώδια και φορτιστήρια, αλλά τότε δεν υπήρχαν τέτοια πράγματα και μόνο μια παλιομηχανή είχα μαζί μου και λιγοστές φωτογραφίες τράβηξα.

Tην εποχή εκείνη υπήρχαν και περιορισμοί συναλλαγματικοί -δεν θυμάμαι πόσα μπορούσαμε να πάρουμε μαζί μας, νομίζω 240 δολάρια, αλλά ήταν λίγα για ένα τέτοιο ταξίδι. Πήραμε βεβαίως κρυφά και λίγα παραπάνω, αλλά δεν είχαμε γενικώς και πολλά λεφτά. Νομίζω ότι έφυγα με 400 δολάρια, κρυμμένα και φανερά. Είχαμε κάνει το σχέδιο να μην αλλάζουμε τόπο διαμονής κάθε μέρα, αλλά να μένουμε από 3 έως 6 μέρες σε μεγάλες κυρίως πόλεις.

Αλλάξαμε τρένο στο Βελιγράδι και πρώτος σταθμός μας ήταν η Βουδαπέστη, όπου θα μέναμε σε κάτι φοιτητικές εστίες μέσα στην πόλη. Εκεί είχα έναν γνωστό γνωστού, που ήταν κι αυτός Κνίτης και σπούδαζε στη Βουδαπέστη, και μας διευκόλυνε να γίνουμε δεκτοί, νομίζω τζάμπα. Αγγλικά τότε μιλούσαν ελάχιστοι, οπότε έπρεπε να τα βγάλουμε πέρα με νοήματα, κέσενεμ και κέρεμ (ευχαριστώ, παρακαλώ) και «γκέρεγκ κέρεκ α τελεφονχόζ» (τον έλληνα φοιτητή στο τηλέφωνο) για να καλέσω τον γνωστό γνωστού σε περίπτωση που συνέβαινε κάτι. Αλλά όλα πήγαν μια χαρά, η δε Βουδαπέστη εκτός από πανέμορφη ήταν και προσιτή για τα ισχνά βαλάντιά μας.

Την τελευταία μέρα έπρεπε να αδειάσουμε το χόστελ νωρίς, αλλά το τρένο για το Μόναχο, που ήταν ο επόμενος προορισμός μας, έφευγε στις 6 το απόγευμα. Για να μην τριγυρνάμε ολη μέρα στην πολη με τα σαμάρια, πήγαμε στον σταθμό των τρένων, αφήσαμε τα σακίδιά μας στην αίθουσα φύλαξης αποσκευών κι έτσι απαλλαγμένοι από το βάρος αρχίσαμε τις βόλτες. Γυρίσαμε στον σταθμό 20 λεπτά πριν από την αναχώρηση και με τρόμο είδαμε μια τεράστια ουρά στην παραλαβή των αποσκευών -αυτό δεν το είχαμε υπολογίσει!

Αφού είδαμε ότι με τον ρυθμό που προχωρούσε η ουρά ήταν αδύνατο να προλάβουμε το τρένο, πήγα μπροστά και με αγγλικά και με νοήματα προσπάθησα να πείσω τον υπεύθυνο ότι επειγόμαστε, και σε μια στιγμή που εκείνος κοίταζε αλλού μπήκα μέσα στο χώρο με τα σακίδια, που ήταν καμιά πεντακοσαριά, βρήκα το δικό μου και του Θέμη και όλος χαρά ξαναβγήκα έξω και είπα στον φίλο μου να βιαστούμε για να μη χάσουμε το τρένο για το Μόναχο.

Aλλά ο Θέμης είχε αντιρρήσεις: «Δεν είναι αυτό το δικό μου σακίδιο!» μου λέει. Πάνω στη βιασύνη μου, είχα πάρει άλλο σακίδιο. Μισοαστεία του είπα να κρατήσει το ξένο, που ήταν καλύτερο από το δικό του, αλλά βέβαια δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Οπότε, με την ουρά στα σκέλια, ξαναπήγαμε στον υπεύθυνο, ο οποίος και με το δίκιο του μας τα έψαλε, αλλά ευτυχώς στα ουγγρικά, οπότε δεν καταλάβαμε γρυ αφού δεν μας είπε ούτε ευχαριστώ ούτε παρακαλώ.

Τελικά η παράλογη επιμονη του Θέμη να ταξιδέψει με το δικό του σακίδιο ευοδώθηκε, το βρήκαμε με τα πολλά, αλλά βέβαια το τρένο για το Μόναχο είχε φύγει. Και εδώ φαίνεται ένα πλεονέκτημα του συστήματος Ιντερέιλ: αφού δεν είχαμε κανονικά εισιτήρια, δεν χάναμε τίποτα χάνοντας το τρένο. Κι επειδή αλλο τρένο για το Μόναχο δεν υπήρχε εκείνη τη μέρα, πήραμε απλώς το τρένο για το Παρίσι, που ήταν έτσι κι αλλιώς ο μεθεπόμενος σταθμός στο πρόγραμμα που είχαμε φτιάξει.

Αλλά στο Παρίσι, αν και πανέμορφο, η προσγείωση ήταν απότομη από πλευράς κόστους. Όλα μας φαίνονταν πανάκριβα. Την εποχή εκείνη το γαλλικό φράγκο αντιστοιχούσε με 10 δραχμές, αλλά οι τιμές μας φαίνονταν ίδιες με της Αθήνας, δηλαδή κάτι που έκανε 5 δραχμές στην Αθήνα έκανε περίπου 5 φράγκα στο Παρίσι. Είχαμε βρει ένα χόστελ στο Πουασί, αρκετά μακριά αλλά βολικό με το τρένο, πλάι στον Σηκουάνα, οπότε τρώγαμε θηριώδες πρωινό και μετά τη βγάζαμε με κονσέρβες και μπαγκέτες.

Τότε ήταν που ο φίλος μου ο Θέμης με ρώτησε, σαν γαλλομαθέστερο, «δεν υπάρχει λέξη για το ‘φτηνός’ στα γαλλικά;»

– Πώς δεν υπάρχει, του λέω. Bon marché.

– Αυτό δεν είναι λέξη, μου λέει, είναι δυο λέξεις. Σου λέω, δεν έχουν λέξη διότι τίποτα δεν είναι φτηνό στη Γαλλία!

Αυτή τη συζήτηση τη θυμήθηκα πρόσφατα, που περνώντας από το κέντρο της Αθήνας είδα σε ένα περίπτερο τη λέξη «φθηνό» γραμμένη σε διάφορες γλώσσες. Και επειδή εδώ λεξιλογούμε, στο σημείο αυτό το άρθρο, σαν συρμός τρένου, διακλαδώνεται κι από τις ταξιδιωτικές αναμνήσεις περνάμε στα γλωσσικά. Θα αναφέρω μόνο τους υπόλοιπους σταθμούς του ταξιδιού μας μετά το Παρίσι: Σαν Σεμπαστιάν-Μαδρίτη-Γρανάδα-Βαλένθια-Βαρκελώνη-Φλωρεντία-Βενετία και επιστροφή μέσω Γιουγκοσλαβίας. Κάπου 8500 χλμ. βλέπω τώρα.

Bλέπουμε λοιπόν το φτηνό (ή φθηνό, κάπως πιο ευπρεπισμένο και ίσως λίγο ακριβότερο) και τους αντίστοιχους όρους σε διάφορες άλλες γλώσσες, και επιβεβαιώνεται η υπόθεση του Θέμη-Γουόρφ, αφού πράγματι στα γαλλικά δεν δίνεται μονολεκτικός όρος αλλά το δίλεκτο pas cher, όχι ακριβός -ενώ στην Ισπανία όπου πήγαμε μετά την πανάκριβη Γαλλία μάθαμε αμέσως πως υπάρχει όρος μονολεκτικός, barato (για τον οποίο έχει προταθεί ελληνική ετυμολογία, από το πράττω, αλλά μάλλον απίθανη μου φαίνεται).

Βέβαια, βλέπουμε ότι και στα ιταλικά ο όρος δεν είναι μονολεκτικός, αφού είναι a buon mercato, αντίστοιχο του γαλλικού bon marché, κατά λέξη «καλή αγορά», που μας θυμίζει την ελαφρώς πορτοκαλίζουσα εκδοχή που θέλει το κελεπούρι και το τουρκ. kelepir να προέρχονται από το «καλό εμπόριο».

Βέβαια, τι θα πει μονολεκτικός; Κάποιες γλώσσες έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια στο να φτιάχνουν σύνθετους όρους σε μία λέξη, όπως μας θυμίζει το ακραίο παράδειγμα του συλλόγου αξιωματικών της εταιρείας ατμοπλοίων του Δούναβη, που είναι μία λέξη στα γερμανικά (όπως επίσης και ο πρόεδρος του συλλόγου κτλ. ή ο επιστάτης των γραφείων του συλλόγου κτλ.). Κι έτσι, το goedkoop των Ολλανδών είναι, ουσιαστικά, ίδιο με το bon marché/ a buon mercato των Γαλλοϊταλών, αλλά στη μια περίπτωση έχουμε μία λέξη και στις άλλες δύο ή τρεις.

Aς δούμε τις άλλες λέξεις. Cheap βεβαίως στα αγγλικά και billig στα γερμανικά, erzan στα κουρδικά, murah στα μαλαισιανά, ucuz στα τούρκικα, lirë στα αλβανικά, tanie στα πολωνικά, το nafuu ίσως σουαχίλι. To дешёвый, ντεσόβι ή όπως προφέρεται είναι ρώσικο, το άλλο που του μοιάζει δεν ξέρω τι είναι. Μου είπαν ότι τα αραβικά, περσικά και εβραϊκά τα έχουν βάλει ανάποδα, σαν να διαβάζονταν δηλαδή από τ’αριστερά προς τα δεξιά.

Αλλά θα προσέξατε ότι υπάρχει και ένα ieftin, κάτω κάτω, όπως και ένα евтин κάπου στη μέση. Αυτά δεν σας θυμίζουν την ελληνική λέξη;

Καλώς σας τη θυμίζουν. Το ieftin είναι ρουμάνικο, ενώ στα βουλγάρικα είναι евтин, όπως και στα μακεδονικά, και јефтин/jeftin στα σερβοκροάτικα. Όλα αυτά προέρχονται από τα ελληνικά βεβαίως, και μάλλον από τα βυζαντινά, σε μια εποχή που κρατούσαν ακόμα το αρχικό φωνήεν, πριν ο ευθηνός γίνει φθηνός και φτηνός.

Πράγμα που σημαίνει ότι, σε αντίθεση με τη Γαλλία και την Ιταλία, στην Ελλάδα όλα είναι πάμφθηνα, αφού η ελληνική λέξη πέρασε και στις γλώσσες των γειτονικών χωρών. Ελάτε τουρίστες άφοβα!

(Παρακαλείται το σεβαστό Υπουργείο Τουρισμού, σε περίπτωση που θέλει να ενισχύσει το μήνυμα του ιστολογίου, να στείλει μέιλ στη γνωστή διεύθυνση για να γνωστοποιήσω το IBAN).

 

 

 

 

219 Σχόλια to “Υπάρχουν φτηνά πράγματα στη Γαλλία;”

  1. Νέο Kid said

    Φτηνός ! Λέξη που δύσκολα θα προφέρει ξένος!
    Για δε Άραβες, Τούρκους, και ειδικά για Ισπανούς απολύτως αδύνατο!
    Ένας γνωστός μου Σπανιόλος παλιά το τερμάτισε δε ,όταν αδυνατώντας να προφέρει την κλίμακα (scale) έφτασε στο σημείο να γράψει σε σχέδιο escale (στα «αγγλικά»)

  2. Γς said

    Καλημέρα

    Μία φτηνή χάρτινη βεντάλια με ένα κινέζικο δράκο ζωγραφισμένο πάνω της.

    Δεν βρίσκω τίποτ άλλο

    https://caktos.blogspot.com/2013/08/blog-post_7364.html

  3. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Μεγάλη εφεύρεση το ιντρέιλ, γύρισα ένα σωρό πόλεις σε ένα μήνα, ταξιδεύοντας σαββατοκύριακα, τότε το μακρινό 1991.
    Το γεγονός ότι είναι ουσιαστικά κάρτα απεριορίστων διαδρομών το εκμεταλλεύτηκα κι αλλιώς: Όταν προσγειωθήκαμε στο Μόναχο απ’ όπου θα ξεκινούσε το ταξίδι, δε βρήκαμε κρεβάτι στα youth hostel της πόλης. Έτσι πήραμε το πρώτο τρένο (που θα μου πάει, θα το συνηθίσω το έψιλον) που έφευγε μετά τα μεσάνυχτα για να κερδίσουμε τη μέρα, κάναμε μια διαδρομή 3-4 ωρών, αλλάξαμε κάπου στη Νυρεμβέργη νομίζω και μπρος-πίσω επιστρέψαμε στο Μόναχο.
    Παρίσι ήταν η τελευταία διαδρομή, όπου ακολουθώντας τη συμβουλή ενός πολυταξιδεμένου καθηγητή μας στη σχολή, ψάξαμε και βρήκαμε τη rue des petits hotels, με διανυκτέρευση συγκρίσιμη σε κόστος με τους ξενώνες. Τρίτος όροφος χωρίς ασανσέρ, κοινή τουαλέτα στον όροφο και λουξ δωμάτιο, με νιπτήρα μέσα. Ποντίκια δεν είδα, το πρωινό ήταν καφές, μαρμελάδα και δυο φέτες μπαγκέτα. Όταν είσαι 23 όμως, όλα είναι περιπέτεια…

  4. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Τι φτηνά στην Ιταλία βρε Νικοκύρη? Αφού το λένε και οι ίδιοι: Βάρα το!

  5. Προς παρηγορίαν, υπάρχει ινδικό τραγούδι με τίτλο και ρεφρέν Around the world with 8 dollars (https://www.youtube.com/watch?v=4c-Dj3MZlrU).
    Όταν ρώτησα Ινδό συνάδελφο, το 1974 τι εννοεί μου εξήγησε ότι το συνάλλαγμα που επέτρεπαν σε συμπατριώτες του που έβγαιναν στο εξωτερικό ήταν μόνο 8 δολάρια, τα οποία κάλυπταν, υποτίθεται, το ταξί από το αεροδρόμιο της ξένης χώρας μέχρι το σπίτι του φίλου τους που θα τους φιλοξενουσε και θα τους κάλυπτε όλα τα άλλα έξοδα!
    Καλημέρα.

  6. Νέο Kid said

    Στα ρωσικά, μήπως γράφει «Ντεσεβώ»; Κι αυτό φτηνό είναι (ήταν)! 😊

  7. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Κιντ, το escale πώς το έγραψε, με estenografia?

  8. ΓιώργοςΜ said

    1 Δεν πρέπει να υπάρχει λέξη που να ξεκινάει από s στα Ισπανικά, θυμάμαι πως και οι πολύ καλοί στα Αγγλικά ισπανοί συμφοιτητές ζορίζονταν.

  9. «Το φτηνό το κρέας το τρώνε οι σκύλοι» «Η φτήνια τρώει τον παρά». Φτηνές δικαιολογίες. Φτηνιάρικο πράγμα. Φτηνιάρης άνθρωπος.

  10. Παναγιώτης Κ. said

    Μια ευχάριστη πρωινή ανάγνωση η σημερινή ανάρτηση!
    Μπορώ να την πω και…δροσερή έστω και να το θερμόμετρο έξω δείχνει 30 υπό σκιάν.
    Καλαμαριά μεριά όλα αυτά και ειδικώς στη Ν.Κρήνη καμιά διακοσαριά μέτρα από τη θάλασσα.
    Καλημέρα.

  11. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    4 Ισπανία γμτ

  12. Πάνος με πεζά said

    Και επειδη η ελληνική εμπεριέχει και τις λεπτές διαφορές, έχουμε και το «φτηνιάρικο» στην καθομιλούμενη, ευτελές επισήμως…Καλημέρα !

  13. Νέο Kid said

    8. Από s πολλές! 😊 Δεν είναι το s το πρόβλημα. Στα Σκ,Σπ,Στ, ζορίζονται. Δηλαδή τι ζορίζονται, αδυνατούν! Δεν σπάει η γλώσσα τους με τίποτα, τους καημένους!

  14. Νέο Kid said

    Στην Κύπρο , ο φθηνιάρης είναι τσίπης, και η φθηνιάρισσα τσίπισσα!
    Προφανούς βαρβαρικού ετύμου…

  15. Γς said

    7:

    >estenografia

    Καρμεν και Στέλλα του Κακογιάννη το ίδιο στόρι

    -Εστέλλα κρατάω μαχαίρι

  16. Γς said

    ο ΣτΕ της Τουρκίας:

    Μπορεί ο Ερντογάν να την κάνει τζαμί

  17. dryhammer said

    14. Και στη Χίο τα χρησιμοποιούμε,τσίπης, τσίπισσα, τσίπικο, τσιπιά κλπ

  18. dryhammer said

    Ποιος θα πάρει την ευθύνη πού ‘ναι εφθηνό και φθίνει;

  19. dryhammer said

    18 (συνέχεια) …το χρώμα στις διασταυρώσεις;

  20. leonicos said

    έχει προταθεί ελληνική ετυμολογία, από το πράττω,

    χτυπημένο σημαίνει, λέξη της Ladino που δεν χρησιμοποιείται πια στα ισπανικά Γι’ αυτό γράφουν barato αντί του σωστού barrado. rr σαν το ουγκαρέζικο ρ του Ντβόρζακ

  21. atheofobos said

    Μιμούμενα τα καταστήματα Bon marché του Παρισιού, υπήρχαν αρκετά τα προηγούμενα χρόνια και στην Ελλάδα με τον ίδιο όνομα. Ένα από τα παλιότερα διαφημίζεται στην εφημερίδα ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ, στις 14 Απριλίου 1894

    Όταν υπήρχε όριο στην εξαγωγή συναλλάγματος ο καθένας μας έβρισκε διαφορες
    κρυψώνες για να κρύψει συνήθως 100δολαρα. Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς είχαν συλλάβει για αυτό τον λόγο και τον Μάνο Χατζηδακι.

  22. leonicos said

    Και σε απάντηση του άρθρου

    Ναι, υπάρχουν φτηνά πράγματα στη Γαλλία και πολύ καλά μάλιστα

  23. Κιγκέρι said

    Το φτηνό το κρέας το τρων οι σκύλοι.

    Η φτήνεια τρώει τον παρά κι ο κόσμος αγοράζει.

    Ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στ’ αλεύρι.

  24. nikiplos said

    13@ Οι Ισπανόφωνοι δεν μπορούν με τίποτε να πουν στ, το είχα παρατηρήσει κι εγώ. Έλεγαν πάντα εστ αντί σκέτο στ.
    Βασικά όταν είχαμε δραχμές οι περισσότερες χώρες ήταν πανάκριβες. Γι’ αυτό και οι καλοί μας κυβερνήτες μας έβαλαν στο ευρώ για να είναι πανάκριβα και εδώ…

    interrail είχα πάει κι εγώ το 1988. Στο Παρί το πιο φθηνό φαγώσιμο που είχα βρει ήταν ένα σάντουϊτς κοτόπουλο που με τη μετατροπή των νομισμάτων είχε στοιχήσει 2000 δρχ. από κάποιο μπουλανζιέ της κακιάς ώρας. Λοιπόν μπήκαμε στο ευρώ για να κάνει κι εδώ 2000δρχ…
    🙂

  25. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    @13. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχουν λέξεις στὰ Ἱσπανικὰ ποὺ ἀρχίζουν ἀπὸ s+σύμφωνο.

    Τί λένε οἱ γνωρίζοντες;

    Πάντως ἡ (πολὺ καλή, κτγμ) Στρέλλα στὰ Ἱσπανικὰ γίνεται ἀστέρι (Estrella).

  26. dryhammer said

    21. Αυτό το πρι φίξ δεν θυμάμαι αν το είδα κάπου στον Τσιφόρο ή σε ταινία (του ίδιου;)

  27. nikiplos said

    16@ επειδή βλέπω ότι σε τρώει… Η Aya Sofia ως τουριστικό μνημείο έχει χιλιάδες επισκέπτες το χρόνο που αφήνουν χρήματα αναθήματα κλπ. Αν την κάνει ο μπαρμπαΤαγίπ τζαμί, θα έχουν ως έσοδο μόνο τη σκόνη των παπουτσιών των μουσουλμάνων προσκυνητών… πάπαλα… δεν βγαίνει μάναμο…

  28. dryhammer said

    25. Άμα την πεις Αστέρω θα φας πατσιά πάντως…

  29. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    26 Ο Τσ. το γράφει πριξ φιξ αν δεν κάνω λάθος.

  30. Κιγκέρι said

    Από τα «Ματωμένα Χώματα» της Διδώς Σωτηρίου:

    …Σεπτέμβρης ήταν του 1910, όταν πρωτοκατέβηκα στη Σμύρνη. Θυμούμαι πόσο σκιάχτηκα* μόλις βρέθηκα μοναχός σε μια τόσο μεγάλη πολιτεία. Άγνωστοι, αλλιώτικοι ανθρώποι, άγνωστα και τα σοκάκια. Κανένα δεν ήξερα και κανένας δε μ’ ήξερε να με καλωσορίσει· ένιωθα σαν το ξεριζωμένο δεντρί…
    …Οι άνθρωποι στη Σμύρνη μιλούσανε όλοι ελληνικά, ακόμα κι οι Τούρκοι κι οι Λεβαντίνοι κι οι Οβραίοι κι οι Αρμεναίοι. Στο Φραγκομαχαλά ωστόσο, πολλά μεγάλα καταστήματα είχανε ξενικά ονόματα που δεν τα καταλάβαινα: «Κοντουάρ», «Λουβρ», «Μπον μαρσέ», «Παραντί ντε Νταμ» κι άλλα. Και τι δεν έβρισκες σε τούτα τα μαγαζιά! Από παραδείσια φτερά για τα μαλλιά των γυναικών, μέχρι σκαρπίνια* για Σταχτοπούτες. Και παιχνίδια, όμορφα κουρντιστά παιχνίδια! Πόσο ευτυχισμένα θα ‘πρεπε να ‘ναι εδώ τα παιδιά και πόσο παραχαϊδεμένες οι γυναίκες!

  31. Νέο Kid said

    27. Γιατί; Δεν απαγορεύεται να μπεις σε τζαμί να περιηγηθείς, τουρίστας ων. Βέβαια, αν είναι να κολοτουμπιάζονται 5 φορές τη μέρα κανονικά, λιγοστεύουν οι τουριστικές ώρες…αλλά πάλι βγαίνει το μεροκάματο.

  32. ΓιώργοςΜ said

    21 Συνάλλαγμα, έλεγχοι, μπαξίσια στους τελωνειακούς, αλλαγή συναλλάγματος στη μαύρη αγορά, παλιές εποχές… Αν τα πεις σε ένα εικοσάχρονο θα σε κοιτάζει με ανοιχτό στόμα, σα να λες ιστορίες από τον πόλεμο.
    Δολλάρια στους αεραγωγούς:

  33. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Παρακαλείται το σεβαστό Υπουργείο Τουρισμού….

    Α Ξ Ι Ο Σ 😂👍🤩👋🤗
    Μόνο μην το περιορίζεις, γενικά, όποιο Υπουργείο θέλει, δεν θα υπάρξει πρόβλημα …!

  34. Κιγκέρι said

    Ξέχασα να βγάλω τους αστερίσκους, ξέχασα να βάλω και το λινκ..

    http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL105/229/1688,5396/

  35. Νίκος Κ. said

    «μια παλιομηχανή είχα μαζί μου και λιγοστές φωτογραφίες τράβηξα»
    Και γιατί μας τις αποκρύπτετε; 🙂

  36. BLOG_OTI_NANAI said

    Μέθοδος εκμάθησης Ελληνικών::

    φθηνο
    φθινω
    φτηνο
    φτυνω

    Μάθημα 1ο, Βάλτε το σωστό γράμμα:

    Γερνάω και φθ*ν*
    Βήχω και φτ*ν*
    Παίρνω το φθ*ν*
    Φτ*ν* το κόλπο

  37. ΓιώργοςΜ said

    Στο ανατολικό μπλοκ δε πολλές συναλλαγές γίνονταν σε είδος. Δεν πρόλαβα την εποχή γμτ…

  38. Πουλ-πουλ said

    Εμείς του οτοστόπ δεν ψάχναμε το φτηνό, αλλά το τσάμπα. Το πως το καταφέρναμε είναι μεγάλη ιστορία ή καλύτερα πολλές μικρές ιστορίες.

  39. Χαρούλα said

    Και εκεί γύρω στο 80+, γυρίζω με ψώνια στο σπίτι φίλης στην Αθήνα. Η Παριανή μαμά ρωτάει: τα βρήκες οκαζιόν; Κόκαλολο το επαρχιωτάκι! (όταν έκανα τον συνειρμό βέβαια, εντάξει!) Όχι ολόσωστο, αλλά μονολεκτικό!😊

  40. Νέο Kid said

    ΑΣΧΕΤΟ ΑΛΕΡΤ!
    Παρντον για το άσχετο, αλλά έχω μια ερώτηση για τους Φυσικούς (ή άλλους ενδιαφερόμενους) του ιστολογίου )
    Είχα μια κουβέντα με την κόρη μου για το νόμο της παγκόσμιας έλξης του Νεύτωνα .
    F=G*το γινόμενο των μαζών ,διά το τετράγωνο της απόστασης.
    Με ρώτησε η κόρη μου τι γίνεται αν d =0 . ? Η ελκτική δύναμη τότε γίνεται άπειρη! Η τείνει στο άπειρο τέλος πάντων. Πώς ξεπερνιέται (αν ξεπερνιέται) αυτή η αντινομία;
    Της έδωσα μια εξήγηση που δεν μου φαίνεται καθόλου ικανοποιητική. Ότι δηλαδή ο νόμος αφορά σημειακές μάζες (που είναι ένα καθαρά θεωρητικό /μαθηματικό μοντέλο) και έτσι δυο μάζες δεν μπορούν να έχουν απόσταση =0 γιατί τότε τα δυο σημεία θα ταυτίζονταν, πράγμα αδύνατο.
    Το ξανασκέφτηκα δε και μού ήρθε ένα παράδειγμα σπαζοκεφαλιά. Αν σε μια σφαίρα κοτσαρουμε έναν δακτύλιο κολλητά , οι δυο μάζες Μ1 και Μ2 έχουν το ίδιο κέντρο μάζας , το κέντρο της σφαίρας. Πώς υπολογίζουμε την F σ αυτήν την περίπτωση; (d=0 στον τύπο του Νεύτωνα)
    Δεν βρήκα κάτι βοηθητικό στο διαδίκτυο.
    Any help/intuition provided will be highly appreciated !

  41. BLOG_OTI_NANAI said

    Λαθραίο συνάλλαγμα:

  42. η υπόθεση του Θέμη-Γουόρφ: αστείο για λίγους 🙂
    Τα αραβοπερσικά όχι μόνο είναι ανάποδα στη βιτρίνα, έχουν και τα γράμματα χωριστά δηλ. πιο λάθος δεν γινόταν.

    21 Ακόμα υπάρχει το «Οθωμανικόν Μπον-Μαρσέ» στο Ηράκλειο: http://iscreta.gr/2016/01/%CF%84%CE%BF-%CE%BF%CE%B8%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD-bon-marche-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B7%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF/

  43. ΓΤ said

    39@

    πολύ τρυφερό 🙂 🙂 🙂

  44. Avonidas said

    Καλημέρα.

    tanie στα πολωνικά

    Για την ακρίβεια, tani είναι ο φτηνός, tania είναι η φτηνή και tanie το φτηνό.

    Ο δε ακριβός, drogi, σημαίνει και τον αγαπητό για ανθρώπους, όπως περίπου και στα ελληνικά, καθότι τους φίλους τους τιμούμε 😉

  45. ΓΤ said

    Ποτέ δεν είναι αργά

    https://www.interrail.eu/en/interrail-passes?gclid=CjwKCAjwi_b3BRAGEiwAemPNUxFMmbUDVGFwVS4MMUKDLcicw5jBTxyAY5uvzPWLehwafPe50vIHPxoCCzkQAvD_BwE&gclsrc=aw.ds

  46. ΓιώργοςΜ said

    44 Στα Αγγλικά δίνουν ακόμη μεγαλύτερη αξία στα αγαπητά πρόσωπα/αντικείμενα

  47. BLOG_OTI_NANAI said

    Τολμηρό συνάλλαγμα:

    Οικογενειακό συνάλλαγμα:

  48. Νέο Kid said

    44. Τάνια η φτηνή. Ωχ! Άμα σε λένε Τάνια δηλαδή στην Πολωνία, κινδυνεύεις να παρεξηγηθείς…🤢
    Δες και το 40. please, μάστορα!

  49. ΓΤ said

    40@
    https://www.quora.com/What-happens-if-the-distance-between-objects-is-0-in-Newtons-law-of-universal-gravitation

  50. Divolos said

    Τι μου θύμισες Νικοκύρη τώρα. Το 1990 πρωτοετείς φοιτητές, σχεδιάζαμε μ’ έναν συμφοιτητή μου το καλοκαίρι να γυρίσουμε κι εμείς την Ευρώπη με το ιντερέιλ, με την διαφορά ότι δεν είχαμε δραχμή παραπάνω από τα εισιτήρια και τα έξοδα διαμονής και διατροφής θα τα βγάζαμε παίζοντας μουσική (της κακιάς ώρας βέβαια) σε σταθμούς και πλατείες. Δεν θέλαμε να την βγαλουμέ φθηνά δηλαδή, αλλά τζάμπα! Τελικά ένας καλοκαιρινός σαρωτικός έρωτας ήταν αρκετός για να σβήσει από το μυαλό μου όλα όσα είχα σχεδιάσει για το καλοκαίρι, μαζί και το ταξίδι εννοείται. Ο συμφοιτητής μου, που τον πούλησα, βρήκε τελικά άλλη παρέα και το έκανε το ταξίδι, όπως ακριβώς το σχεδιάζαμε. Έκτοτε έκανα πολλά ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδας, αλλά αυτό το απραγματοποίητο ταξίδι ποτέ δεν έφυγε απ’ το μυαλό μου. Κι ακόμη δεν ξέρω αν μετάνιωσα ή όχι…

  51. […] To 1980, με τον φίλο μου τον Θέμη, πήραμε την απόφαση να πάμε διακοπές ένα μήνα με το Ιντερέιλ, έναν θεσμό που τότε ήταν πολύ δημοφιλής στους νέους ή τουλάχιστον στους φοιτητές. Με ένα προσιτό αντίτιμο, που δεν θυμάμαι καθόλου πόσο ήταν, έπαιρνες μια κάρτα που σου εξασφάλιζε δωρεάν χρήση όλων των σιδηροδρόμων της Ευρώπης… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/07/02/bonmarche/ […]

  52. ΓΤ said

    @49, 40
    (Κίντμαν, δεν έκατσα να διαβάσω τι λέει 🙂 )

  53. Πάνος με πεζά said

    Είναι και το «φτηνό γκολ» !

  54. Avonidas said

    #40. Ωραία ερώτηση!

    Πράγματι, δεν μπορούν να υπάρχουν σημειακές μάζες στην πραγματικότητα· είναι μια μαθηματική αφαίρεση. Αν μάλιστα επιμείνεις και προσπαθήσεις να δεις τι γίνεται με στοιχειώδη σωματίδια, που όντως τα περιγράφουμε σαν σημειακά, διαπιστώνεις ότι οι κβαντικοί νόμοι συνωμοτούν ώστε να μην μπορέσουν να βρεθούν ποτέ στο ίδιο σημείο – η αρχή της αβεβαιότητας ουσιαστικά δημιουργεί ένα αδιαχώρητο που είναι σχεδόν αδύνατο να υπερκεραστεί.

    Λέω «σχεδόν αδύνατο», γιατί το πρόβλημα των απειρισμών επανεμφανίζεται στη Γενική Σχετικότητα, όπου έχουμε ιδιομορφίες όπως οι μαύρες τρύπες: μάζες που καταρρέουν σε ένα μαθηματικό σημείο. Αυτό το υποστήριξε πρώτος ο Ινδός Τσαντρασεκχάρ, ενοχλώντας αφάνταστα τον Αϊνστάιν – και τον Έντινγκτον, που αντέδρασε σαν Βρετανός αποικιοκράτης στην καμπούρα του άμοιρου Τσαντρασεκχάρ 😦

    Η «γιατρειά» στην περίπτωση της Γενικής Σχετικότητας είναι ότι πρόκειται για μια «κλασική» θεωρία (όχι κβαντική). Αν τελικά καταφέρουμε να διατυπώσουμε μια κβαντική θεωρία της βαρύτητας, ελπίζουμε να εξαλειφθούν οι ιδιομορφίες και οι απειρισμοί.

    Ωστόσο, το πρόβλημα των σημειακών μαζών και φορτίων επανεμφανίζεται και παράγει «άγριους» απειρισμούς και στην κβαντική θεωρία πεδίου – άπειρα σημεία του χώρου, άπειροι βαθμοί ελευθερίας, και τελικά άπειρη ενέργεια αποθηκευμένη στη θεμελιώδη στάθμη (το «κενό»!) Αυτοί οι απειρισμοί αφαιρούνταν με μαθηματικά τεχνάσματα, τα οποία μόλις πρόσφατα έχουν αρχίσει να μπαίνουν σε στέρεη μαθηματική βάση. Αλλά η οριστική λύση θα απαιτήσει, μάλλον τον εξοβελισμό των σημειακών σωματιδίων έστω και σαν θεωρητική δυνατότητα.

    Το ερώτημα που θέτεις με τη σφαίρα και το δακτύλιο θα το πιάσω στο επόμενο σχόλιο, για να μην φτιάχνουμε και σεντόνια 🙂

  55. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια, βλέπω έχει απήχηση το θέμα!

    Είχα πάει για μπάνιο το πρωί, πάω για καφέ και επανέρχομαι!

  56. Avonidas said

    #48. Τάνια η φτηνή.

    Ήμουνα σίγουρος ότι κάποιος θα κάνει αυτό το λογοπαίγνιο, γι’ αυτό απέφυγα να το κάνω εγώ 😉

    Δες και το 40. please, μάστορα!

    Το βλέπω, μάστορα, δυο χέρια έχω.

  57. ΓΤ said

    https://www.hiddeneurope.co.uk/ticket-to-ride-forty-years-of-interrail

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στην ποδοσφαιρική διάλεκτο, την πιο πλούσια του κόσμου, υπάρχει εδώ και χρόνια η έκφραση φτηνό γκολ, για να χαρακτηρίσει αυτό που αλλιώς λέμε κοροϊδίστικο ή, στον υπερθετικό βαθμό, φάβα-γκολ.

  59. ΓΤ said

    55@

    Διαπιστώνω κάποια χαλάρωση 🙂

  60. Πάνος με πεζά said

    Και σύνθετες λέξεις, έχουμε τις «φτηνοδουλειές», όσον αφορά τις υπηρεσίες, και τα «φτηνοπράματα», όσον αφορά τα αντικείμενα.

  61. spiridione said

    Έχουμε ξανασυζητήσει ότι η λέξη ευθηνία έχει αλλάξει σημασία. Αρχικά, στα αρχαία και μεσαιωνικά, σήμαινε την αφθονία, επάρκεια αγαθών. Προφανώς επειδή όταν υπάρχει αφθονία αγαθών πέφτουν οι τιμές τους, άλλαξε η σημασία της λέξης. Επίσης, όταν είναι φτηνά τα αγαθά αγοράζουμε πιο εύκολα, είμαστε πιο σπάταλοι, ενώ σε εποχές ακρίβειας είμαστε πιο μαζεμένοι. Έτσι προφανώς εξηγείται και η παροιμία «η φτήνια τρώει τον παρά» και η άλλη με τα πίτουρα και το αλεύρι.
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/07/22/pitouraleuri/#comment-459782
    Εδώ βλέπω μια ακόμη ευφάνταστη εξήγηση του Νατσούλη
    https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/1989245/pos-vgike-i-frasi-i-ftinia-troi-ton-para

  62. Γς said

    31:

    >αν είναι να κολοτουμπιάζονται 5 φορές τη μέρα κανονικά

    μέσα στην ΑγιαΣοφιά γμτ…

    Ρε τα μεμέτια!

    >αν είναι να κολοτουμπιάζονται 5 φορές τη μέρα κανονικά

    Τα πήρα στο κρανίο. Ακου «κολοτουμπιάζονται»…

    Θ ανοίξω κάνα βιβλίο

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένα ποίημα του Ρίτσου από τη συλλογή «Υπερώον»:
    Ο ΩΡΑΙΟΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ

    «Φτηνό το φως, φτηνά μαγαζιά, φθηνότερα λόγια./ Άλλοι έφυγαν, άλλοι κοιμούνται, άλλοι πεθάνανε./ Κι αυτοί κι εκείνοι το ίδιο γερνάνε./ Εσύ αρνήθηκες τον γενικό κανόνα./ Άφησες πλαγιασμένο στο κρεβάτι σου το ομοίωμά σου/ μην καταλάβουν πως εσύ πλανιέσαι/ στο μέγα δάσος, άοπλος κυνηγός,/ φορώντας τις λευκές σου μπότες».

  64. loukretia50 said

    Αυτοί οι τσίπηδες είχαν κάποτε μεγάλη επιτυχία, ακούγονταν παντού.
    Chirpy Chirpy Cheep Cheep https://youtu.be/HSNSTerj2Kc Middle of the Road

    Φτηνά τη γλιτώσατε οι πιο κουλτουριάρηδες!

  65. Babis said

    #40
    Αν και δεν είμαι φυσικός, νομίζω ότι είναι εύκολο.

    Αν d = 0 τότε τότε υπάρχει ένα κέντρο βάρος άρα πρόκειται για μία μάζα. Μπορείς όμως να εφαρμόσεις την εξίσωση για κάθε ένα τμημα του σώματος και να υπολογίσεις την θέση του δικού του κέντρου βάρους σχεση με την θέση του κέντρου βάρους του υπόλοιπου σώματος, αν αυτό σε βοηθάει κάπου.

    Στην περίπτωση του ντόνατς αν και δεν έχω πρόχειρη μια μαθηματική απόδειξη, είναι προφανής ότι η δύναμη είναι μηδέν γιατί για κάθε τμήμα του ντονατς υπάρχει μόνο ένα ίδιο που βρίσκεται στην αντίθετη άκρη και άρα οι δυνάμεις είναι ίσες και αντίθετες άρα αλληλοεξουδετερώνονται.

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    53: Τώρα σε είδα, αφού έστειλα το 58. ☺

  67. Babis said

    #40 – 54
    Επειδή μόλις διάβασα το σχόλιο του Αβονίδα, να διευκρινήσω ότι η απόπειρα μου ήταν στα πλαίσια της Νευτόνειας μηχανικής που μαθαίνει το παιδί στο σχολείο.

  68. Avonidas said

    Αν σε μια σφαίρα κοτσαρουμε έναν δακτύλιο κολλητά , οι δυο μάζες Μ1 και Μ2 έχουν το ίδιο κέντρο μάζας , το κέντρο της σφαίρας. Πώς υπολογίζουμε την F σ αυτήν την περίπτωση; (d=0 στον τύπο του Νεύτωνα)

    Αυτό το πρόβλημα το αντιμετώπισε ο ίδιος ο Νεύτωνας. Η «πρωτόγονη» λύση, που δουλεύει ό,τι κατανομή μάζας κι αν έχεις, είναι να υπολογίσεις τη δύναμη που ασκείται σε μια σημειακή μάζα από όλες τις «στοιχειώδεις» μάζες που αποτελούν ένα εκτεταμένο αντικείμενο, και να τις αθροίσεις (διανυσματικά). Αν θέλεις να βρεις τη δύναμη ανάμεσα σε δύο εκτεταμένα αντικείμενα, πρέπει να φτιάξεις ένα διπλό άθροισμα – τις δυνάμεις που ασκεί κάθε σημείο του πρώτου σε κάθε σημείο του δεύτερου.

    Το «κόλπο», τώρα, είναι ότι αντί να εξετάζεις σημειακές μάζες, εξετάζεις «απειροστές» μάζες – μικροσκοπικά «κυβάκια» μάζας γύρω από ένα σημείο. Καθώς αυτά τα κυβάκια συρρικνώνονται, και εφόσον η πυκνότητα του αντικειμένου είναι πεπερασμένη, οι μάζες τους πηγαίνουν στο μηδέν, ενώ ο αριθμός των κύβων αυξάνεται απεριόριστα – κι έτσι καταλήγεις σ’ ένα πεπερασμένο αποτέλεσμα.

    Ας ξεκινήσουμε από την απλούστερη περίπτωση – ένα σφαιρικό άδειο «κέλυφος» χωρίς πάχος, με όλη τη μάζα του συγκεντρωμένη στην επιφάνειά του – δηλαδή η μάζα μιας δεδομένης περιοχής του κελύφους είναι ανάλογη του εμβαδού της περιοχής, και το πρόβλημα γίνεται πρόβλημα γεωμετρίας. Τι δύναμη ασκεί σ’ ένα σημείο ακριβώς πάνω από τον «βόρειο πόλο»; (λόγω συμμετρίας, δεν χρειάζεται να εξετάσουμε άλλα σημεία, καθώς περιστρέφοντας το κέλυφος κάθε σημείο μπορεί να βρεθεί πάνω από το βόρειο πόλο, και το κέλυφος θα μοιάζει απαράλλακτο). Ο Νεύτωνας έκανε τον υπολογισμό χωρίζοντας επιπλέον το κέλυφος σε «ζώνες παραλλήλων» – κύκλους μικροσκοπικού πάχους που η ακτίνα τους μεγαλώνει ως τον ισημερινό, και στη συνέχεια μικραίνει ως τον νότιο πόλο. Και πάλι λόγω συμμετρίας, μπορείς να δεις ότι κάθε δακτύλιος έλκει ίσια προς τα κάτω, προς το κέντρο της σφαίρας. Το τελικό αποτέλεσμα όλων των αθροίσεων είναι μια δύναμη προς το κέντρο της σφαίρας, αντιστρόφως ανάλογη του τετραγώνου της απόστασης από τη σημειακή μάζα πάνω απ’ το βόρειο πόλο, και ανάλογη της συνολικής μάζας του κελύφους (και της μάζας πάνω από τον πόλο).

    Μπορούμε επίσης να υπολογίσουμε τη δύναμη σε μια μάζα κάτω από τον πόλο, δηλαδή μέσα στο κέλυφος. Αυτό δεν μας χρειάζεται για να λύσουμε το πρόβλημα, αλλά αναφέρω απλώς ότι αυτή η δύναμη είναι μηδέν – κι αυτός είναι ένας λόγος που ένα σενάριο κατοικημένης «Κούφιας Γης» είναι αδύνατο.

    Για να βρούμε, τώρα, τη δύναμη που ασκεί μια συμπαγής γη σε ένα σημείο εκτός της, φτιάχνουμε ένα «κρεμμύδι» με αλλεπάλληλα ομόκεντρα κελύφη, ως το κέντρο. Καθώς η απάντηση δεν εξαρτάται από το μέγεθος του κελύφους, αλλά μόνο από τη μάζα του, η δύναμη τελικά προκύπτει ανάλογη της συνολικής μάζας της γης, και αντιστρόφως ανάλογη του τετραγώνου της απόστασης.

    Τέλος (ουφ!), κοτσάρουμε τον δακτύλιο περιμετρικά στη γη. Κάθε «στοιχειώδης μάζα» του δακτυλίου δέχεται μια δύναμη ίσια προς το κέντρο της γης, που το μέγεθός της είναι αντιστρόφως ανάλογο του τετραγώνου της ακτίνας του δακτυλίου (και της γης), και ανάλογο της στοιχειώδους μάζας. Καθώς ο δακτύλιος είναι ομογενής, και καθώς κάθε σημείο του αντιστοιχεί στην ίδια στοιχειώδη μάζα και αντισταθμίζεται από ένα αντιδιαμετρικό σημείο, η συνολική δύναμη που ασκείται στον δακτύλιο είναι ΜΗΔΕΝ (και σύμφωνα με τον 3ο νόμο του Νεύτωνα, η δύναμη που δέχεται η γη απ’ τον δακτύλιο είναι επίσης μηδέν).

    Βεβαίως, παρότι η συνολική δύναμη είναι μηδέν, καταλαβαίνεις ότι οι τάσεις πάνω στον δακτύλιο δεν θα είναι καθόλου μηδενικές, και εύκολα κινδυνεύει να διαλυθεί. Γι’ αυτό, αν κάποιος πολιτικός μηχανικός σκέφτεται να κατασκευάσει μια σφαίρα Dyson, θα τον συμβούλευα να φτιάξει ένα πυκνό σμήνος αντικειμένων σε τροχιά, κι όχι ένα συμπαγές κέλυφος. 😀

  69. Efi said

    Πολύ γέλασα με αυτό το άρθρο!!!

    Στα ιταλικά όμως υπάρχει μονολεκτικός τύπος (απ’όπου κι αν προέρχεται). Χρησιμοποιούν το economico και μπορούν να χρησιμοποιήσουν και το conveniente.

  70. Χαρούλα said

    Και έρωτας φτηνός(Χ2)


  71. Efi said

    Και να ρωτήσω, τι κάνουμε αν θέλουμε να μοιραστούμε ένα άρθρο;

    Θυμάμαι το θέμα που τέθηκε στο άρθρο με τον αλγόριθμο, αλλά λύση βρέθηκε;

    sarantakos.wordpress.com

    Your post couldn’t be shared, because this link goes against our Community Standards
    If you think that this doesn’t go against our Community Standards, let us know.

  72. Babis said

    #68
    » Γι’ αυτό, αν κάποιος πολιτικός μηχανικός σκέφτεται να κατασκευάσει μια σφαίρα Dyson, θα τον συμβούλευα να φτιάξει ένα πυκνό σμήνος αντικειμένων σε τροχιά, κι όχι ένα συμπαγές κέλυφος.»

    Έχω μια απορία, γιατί σκόπευα να προχωρη΄σω στην κατασκευή μιας τέτοιας σφαίρας 🙂
    Αν φτιάξεις ένα σμήνος αντικειμένων σε τροχιά που να καλύπτει όλο το άστρο δεν θα καταλήξεις σε συγκρουόμενες τροχιές;

  73. Avonidas said

    #68. Ακόμα πιο κομψή και σύντομη λύση με τον 3ο νόμο του Νεύτωνα: η δύναμη που ασκεί ο δακτύλιος σε μια μάζα τοποθετημένη στο κέντρο του είναι μηδέν, λόγω συμμετρίας. Άρα, λόγω του 3ου νόμου, η δύναμη που ασκεί μια μάζα στο κέντρο πάνω στον δακτύλιο είναι ίση και αντίθετη, δηλαδή πάλι μηδέν. Επομένως, η δύναμη που ασκεί η γη στον δακτύλιο είναι μηδέν, γιατί μπορούμε να θεωρήσουμε τη μάζα της συγκεντρωμένη στο κέντρο.

  74. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ποιά Γαλλία ρε, εδώ το τζάμπα πράμα, στο κόστος τα βγάλαμε σήμερα! Πάρε κόζμε!
    https://thepressproject.gr/apozimiosis-peripou-175-ekat-evro-tha-apetisi-i-fraport-logo-pandimias/

  75. Χαρούλα said

    Και επειδή ως να γυρίσει ο Νικοκύρης, η μαρμάγκα θα τάχει καπνίσει…..
    «Φτηνά τσιγάρα». Αμπελοφιλοσοφίες του συνεβρίτη Ρένου Χαραλαμπίδη που όμως εντυπωσίασαν.

  76. Avonidas said

    #48. Κι επιπλέον, η Τάνια πρέπει να προσέχει αν της ζητήσουν τάνι-τάνι 😆

  77. nikiplos said

    40@ Σύννομος με τη θεωρία δυναμικών πεδίων, ο νόμος της παγκόσμιας έλξης ισχύει για r>r0 που είναι η έξω ακτίνα του δακτυλίου. Εφόσον η εσωτερική σφαίρα δύναται να εισχωρήσει εντός του δακτυλίου και να πλησιάσει πολύ το κέντρο μάζας αυτού, η δύναμη δεν δίνεται πια από τον κλασσικό τύπο που είναι ανάλογος με 1/ρ^2 αλλά με ρ σκέτο, οπότε αφόταν ταυτιστεί το κέντρο μάζας του δακτυλίου με εκείνο της σφαίρας, η δύναμη θα μηδενιστεί.

  78. Avonidas said

    #72. Θα καταλήξεις σε τεμνόμενες τροχιές, αλλά ίσως μπορείς να ρυθμίσεις τα διαστήματα περιφοράς ώστε να μην συγκρούονται τα αντικείμενα.

  79. nikiplos said

    έβαλα ο τάλας σχόλιο πριν την ανανέωση, που είχε κάνει ο καθ’ ύλην αρμόδιος Avo. 🙂

  80. Νέο kid said

    Ευχαριστώ όλους τους φίλους για τις απαντήσεις .
    Είναι λίγο unintuitive though ότι ένα δακτυλίδι είτε περιβάλει ένα μπαλάκι του τένις , είτε τον Κρόνο, είτε μια μαύρη τρύπα… , είναι ένα και το αυτό (ΑΝ το δεις σαν ένα ενιαίο σύστημα! ) . Δεν χαμπαριάζει βαρυτικώς μία! δηλαδή …
    Το να το δεις σαν «ενιαίο» σώμα βέβαια, έχει τα θεματάκια του … όπως λέει κι ο Άβο.
    Παρντόν ξανά κι απτό Νικοκύρη γι το ξεστράτισμα .

  81. ΓΤ said

    Θα το θέλαμε περισσότερο φτηνό, αλλά δεν είναι, είναι φτηνούτσικο.

  82. Avonidas said

    #80. Να στο χοντρύνω κι άλλο; Τίποτα δεν «αισθάνεται» τη βαρύτητα, εφόσον δεν ασκούνται άλλες δυνάμεις πάνω του – δηλαδή εφόσον βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Αυτό που μπορούμε να αισθανθούμε είναι (α) τις αντιδράσεις των σωμάτων στη βαρύτητα, π.χ. τη δύναμη που μας ασκεί το έδαφος σε αντίδραση στο βάρος μας, και (β) τις διαφορές στη βαρύτητα, δηλαδή τις παλιρροϊκές δυνάμεις.

    Βεβαίως, εμείς είμαστε πολύ μικροί σε μέγεθος για να αισθανθούμε παλιρροϊκές δυνάμεις πάνω στη Γη, πλην του Βενιζέλου και του Πάγκαλου ;-P (αυτή είναι και η απάντηση στην αστρολογική μαλακία που κυκλοφορεί, ότι ταχα μου οι πλανήτες μας επηρεάζουν επειδή είμαστε 70% νερό κιετς).

    Στο σενάριο που κάποιος πέφτει σε μια μαύρη τρύπα, αυτό που θα τον ξεκάνει δεν είναι η τεράστια βαρυτική έλξη της μαύρης τρύπας, που δεν την νιώθει, αλλά οι παλιρροϊκές δυνάμεις που θα γίνουν τόσο μεγάλες που θα τον τεντώσουν σαν μακαρόνι.

    (Καλά, εντάξει, αυτό που θα τον ξεκάνει είναι η ακτινοβολία του δίσκου προσαύξησης, που θα τον έχει εξαερώσει πολύ πριν πλησιάσει καν τον ορίζοντα γεγονότων).

  83. ΓΤ said

    (Κι ένα τρυφεράκι από το BBC https://www.bbc.com/news/av/uk-53258865/mummy-what-s-his-name) 🙂

  84. Σταύρος said

    @42 – ισχύει αυτό που λες για τα Αράβικα, αλλά από σύμπτωση, στην Περσική λέξη τυγχάνει τα συγκεκριμένα γράμματα να γράφονται χώρια κι όχι ενωμένα. Εννοείται ότι είναι γραμμένα ανάποδα, που στην εποχή του Google είναι απαράδεκτο.

  85. Χαρούλα said

    Έχουμε και τα «Φτηνά τσιγάρα», του συνεβρίτη Ρ.Χαραλαμπίδη. Αμπελοφιλοσοφίες που εντυπωσίασαν.

  86. Νέο Kid said

    82. Ναι,ναι,! Όπως το λέει κι εκείνος ο συμπαθητικός (όχι πάντα!) φαφλατάς χοντρούλης ο Ντεγκράς Τάισον , matter tells space how to curve , and space tells matter how to move…

  87. Avonidas said

    #82. Κάποια στιγμή στο γυμνάσιο, μια καθηγήτρια φυσικής είχε δώσει την εξήγηση ότι αισθανόμαστε μόνο τις δυνάμεις εξ επαφής, και γι’ αυτό δεν αισθανόμαστε τη βαρύτητα, που είναι «δύναμη εξ αποστάσεως». Αυτό είναι τραγικά λάθος, κι άλλωστε δεν υπάρχουν, αυστηρά μιλώντας, δυνάμεις εξ επαφής· όλες οι εξ επαφής δυνάμεις (τάσεις σκοινιών, αντιδράσεις συνδέσμων, τριβές) είναι αθροιστικό αποτέλεσμα ηλεκτρομαγνητικών δυνάμεων.

    Ο λόγος που αισθανόμαστε τις «δυνάμεις εξ επαφής» είναι ότι προκαλούν παραμορφώσεις στα σώματά μας, που το νευρικό μας σύστημα μπορεί να τις αντιληφθεί. Επίσης, η αίσθηση ισορροπίας του «πάνω» και του «κάτω» που έχουμε οφείλεται στην κίνηση του υγρού μέσα στο λαβύρινθο του αυτιού μας.

  88. sarant said

    61 Α μπράβο!

    71 Προς το παρόν η μόνη λύση αν θέλετε να λινκάρετε άρθρο του ιστολογίου, είναι να πάρετε το αντίστοιχο λινκ από το Τουίτερ. Αυτό κάνω εγώ κάθε μέρα. Βέβαια, δουλεύει μόνο για πρόσφατα άρθρα.

    Για παλιότερα άρθρα, μπορείτε να βάλετε το λινκ αποκεφαλισμένο: arantakos.wordpress.com/… και να ειδοποιήσετε σχετικώς τον παραλήπτη.

  89. 84 Σωστό κι αυτό – εκτός από τα δύο τελευταία (νουν-χε)

  90. Νέο Kid said

    82. Κάτσε τώρα όμως. Το μακαρόνιασμα όταν πέφτεις στο black hole δεν οφείλεται στην διαφορική βαρύτητα; Στο ότι δηλαδή τα πόδια σου έλκονται όλο και πιο δυνατά σε σχέση με το κεφάλι σου (υποθέτοντας ότι πέφτεις με τα πόδια…) ανά μονάδα χρόνου ; (ΕΔΩ το R του Νεύτωνα , μαμάει!) Αυτό λες «παλιρροϊκές» δυνάμεις;

  91. BLOG_OTI_NANAI said

    Λεξιλόγιο:

    (θέση ασήμαντη και) φθηνοπληρωμένη [Καβάφης]
    (μη) φθηνοπουλάτε (τον ιδρώτα σας)
    φτηνοπράγματα
    φτηνοδουλειά
    φτηνιάρικο
    πάμφθηνο
    φτηνοδικαιολογίες
    φτηνοκατασκευασμένα
    φθηνούτσικα
    φθηνότητα
    φθηνοαντιδικίες

  92. ΓΤ said

    84@

    Αυτό το «γραμμένο ανάποδα» που θίγει ο Νίκος το έχουμε παρατηρήσει και σε μία άλλη περίπτωση:
    Στο άλμπουμ «Lucitherion» των Naer Mataron (Εγέρθητι Γερμενόσκυλο και λοιποί), παρατηρήστε ότι η εβραϊκή λέξη για τον Σατανά είναι γραμμένη ανάποδα. Σφάλμα βαρύ. https://www.discogs.com/Naer-Mataron-Lvcitherion-Temple-Of-The-Radiant-Sun/release/11835560

  93. ΚΩΣΤΑΣ said

    Το φτηνό το έχω συνδέσει περισσότερο με το φτηνιάρικο, αφόρητη λαϊκάτζα, 😜 δεν το πάω. Προσπαθώ να ψωνίζω οικονομικά, διαφέρει πολύ αυτό από το φτηνά. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι και εγώ δεν την πατάω μερικές φορές, με πιάνουν κορόιδο οι αετονύχηδες πωλητές… 😉

  94. BLOG_OTI_NANAI said

    Η νοικοκυρά σουπεργούμαν:

  95. Avonidas said

    #90. Ναι, παλιρροϊκές λέγονται όλες οι δυνάμεις που προκύπτουν ως αποτέλεσμα διαφορών βαρύτητας.

    Για να το πω πιο αυστηρά, πρέπει να θεωρήσεις ένα σύστημα αναφοράς που ακολουθεί το αντικείμενο στην πτώση του. Φαντάσου ένα ασανσέρ που πέφτει με λυμένα τα φρένα. Καθώς τα πάντα μέσα στο ασανσέρ πέφτουν με τον ίδιο ρυθμό, ένας παρατηρητής μέσα στο ασανσέρ δεν θα παρατηρεί επιταχύνσεις, άρα ούτε και δυνάμεις (αν αφήσει κάτι να πέσει, ΔΕΝ θα πέσει, θα αιωρείται στο ίδιο σημείο).

    Φαντάσου τώρα ένα πολύ πλατύ ασανσέρ, που πέφτει από ένα ιλιγγιώδες ύψος σε μια αχανή γη. Ο παρατηρητής μέσα στο ασανσέρ αφήνει δυο μπαλάκια του τέννις διπλα-δίπλα στο ίδιο ύψος. Κάθε μπαλάκι κινείται προς το κέντρο της Γης, δηλαδή τελικά οι τροχιές τους συγκλίνουν προς το ίδιο σημείο. Άρα, ο παρατηρητής θα δει τελικά τα δυο μπαλάκια να πλησιάζουν ανεπαίσθητα το ένα στο άλλο. Αν προσπαθήσει να τα κρατήσει στην ίδια απόσταση, θα νιώσει μια δύναμη να του αντιστέκεται. Αυτή είναι η παλιρροϊκή δύναμη της βαρύτητας, που μπορεί να είναι πολύ μικρότερη από την συνολική δύναμη της βαρύτητας σε ένα στατικό ασανσέρ.

    (Έχω αγνοήσει εδώ την αφάνταστα μικρή δύναμη βαρύτητας που ασκεί το ένα μπαλάκι στο άλλο λόγω της δικής τους βαρυτικής έλξης. Έτσι κι αλλιώς, αυτή τη δύναμη μπορούμε να την ελαττώσουμε όσο μας αρέσει, κάνοντας τα μπαλάκια όσο ελαφριά θέλουμε, ενώ οι παλιρροϊκές δυνάμεις παραμένουν οι ίδιες. Οι παλιρροϊκές δυνάμεις κι επιταχύνσεις απορρέουν ουσιαστικά από τη «γεωμετρία» των πτωτικών τροχιών, κι έτσι παραμένουν ακόμα και στο όριο που τα μπαλάκια δεν έχουν καθόλου μάζα)

  96. ΓΤ said

    94@
    «[…] το ξΥλωμα ενός κομβίου […]» Αυτά παθαίνουν τα ξύλινα κουμπιά…

  97. BLOG_OTI_NANAI said

    Η ευθήνια τρώει το δεκάδραχμον:

  98. BLOG_OTI_NANAI said

    94: Απ’ ότι βλέπω στο προσοντολόγιο, η καλή νοικοκυρά δεν χρειάζεται να γνωρίζει… ορθογραφία.

  99. Avonidas said

    #95. Υπάρχουν δύο αντίρροπα, ας πούμε, είδη παλιρροϊκών δυνάμεων: δυνάμεις εφελκυσμού, που οφείλονται στο ότι η βαρύτητα είναι ισχυρότερη στα χαμηλότερα τμήματα του σώματος σε πτώση, και δυνάμεις σύνθλιψης, που οφείλονται στο πλησίασμα των τροχιών πτώσης των σημείων του σώματος που βρίσκονται στο ίδιο ύψος.

    Οι δυνάμεις εφελκυσμού είναι πιο παραστατικές στο σενάριο της πτώσης σε μαύρη τρύπα, αλλά οι δυνάμεις σύνθλιψης έχουν πιο απλή γεωμετρική ερμηνεία, καθώς μπορείς αμέσως να δεις πώς θα γίνει το πλησίασμα των σωμάτων, χωρίς καν να ξέρεις πόσο γρήγορα πέφτεις (βέβαια, το πόσο γρήγορα πέφτεις επηρεάζει και το πόσο γρήγορα θα πλησιάσουν).

  100. Πέπε said

    14, 17:
    Πανελλήνιο είναι το τσίπης. Αλλά βέβαια έχει μια κάπως αργκοτική απόχρωση, δεν ξέρω αν στις ντοπιολαλιές ακούγεται πιο στάνταρ.

    8, 24, 25:
    Βασικά αυτό που συμβαίνει στα ισπανικά είναι ότι δεν υπάρχουν λέξεις από s+σύμφωνο. Όπου η ρίζα της λέξης άρχιζε έτσι, προσέθεσαν ένα ευφωνικό e-στην αρχή. Το ίδιο και στα γαλλικά, όπου επιπλέον το s σιγήθηκε και άφησε ως μόνο ίχνος ένα αξάν εγκύ ή σιρκονφλέξ (δεν ξέρω με ποιο κριτήριο κατανέμονται) στο e.

  101. Georgios Bartzoudis said

    «στα μακεδονικά, και јефтин/jeftin»

    # Σε γέλασαν Νοικοκύρη: Στα Μακεδονικά το φτηνό λέγεται …φτηνό. Και σε συμβουλεύω να αποφεύγεις τις τσιπροβρομιές, όταν ανεβαίνεις πάνω από το αυλάκι!

  102. Avonidas said

    #101. Καλώς τ’ @@ μας τα δυό!

    Τα σχόλια του Μπαρτζούδη για τα μακεδονικά είναι τόσο προβλέψιμα όσο ο θάνατος κι οι φόροι – και περίπου το ίδιο ευχάριστα.

  103. ΓΤ said

    Συμφωνία των Πρεσπών, Μέρος Ι, Άρθρο 1, Παράγραφος 3, Στοιχείο γ

    Η επίσημη γλώσσα του Δεύτερου Μέρους θα είναι η «Μακεδονική γλώσσα», όπως αναγνωρίσθηκε από την Τρίτη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Τυποποίηση των Γεωγραφικών Ονομάτων, που διεξήχθη στην Αθήνα το 1977, και περιγράφεται στο Άρθρο 7 (3) και (4) της παρούσας Συμφωνίας.

    Πλήρης η συμφωνία στο https://government.gov.gr/wp-content/uploads/2019/01/prespes_26.6%CE%A735.5_5.pdf

  104. BLOG_OTI_NANAI said

    Με βάση τη συμφωνία και τα άρθρα 1 και 7 μπορείς μόνο να τα προσδιορίζεις ως νοτιοσλαβικά Μακεδονικά.

  105. ΓΤ said

    102@

    Επειδή το «βαρυτικό» σχόλιό σου είναι άκρως διδακτικό, και διέκοψες για καλωσόρισμα ατόμου που σχεδόν επαίχερε για τη συμπεριφορά των μπάτσων στον Αυγουστίνο Δημητρίου, θα με παρεξηγούσες αν, λογοπαίζοντας πάντα, σου έλεγα «γύρνα στη μαύρη τρύπα σου»; 🙂

  106. ΓΤ said

    Το γεγονός ότι το #103 δίνει το λινκ του πλήρους κειμένου της συμφωνίας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το #103 δεν είναι απαραίτητο να εκφράζει διαφωνία ή συμφωνία με το #101. Γι’ αυτό και αγεροκρέμεται, και δεν προσδιορίστηκε ως απάντηση στο #101. Μέσα από αυτό το πρίσμα διαβάζουμε και το #104.

  107. ΓΤ said

    105#

    επέχαιρε

  108. Alexis said

    #101: «Πάνω από το αυλάκι»;
    Πρόσεξε γιατί θα ανακηρύξουμε το Μοριά ανεξάρτητο κρατίδιο με επίσημη γλώσσα τα καθιαυτού Μοραΐτικα.
    Πρωθυπουργό θα βάλουμε τον Σαραντάκο ως εκ πατρός Μανιάτη 🙂

  109. Γιάννης Κουβάτσος said

    102: Ως αυτοδιορισμένος εκπρόσωπος των πολυπληθών Barjudistas του ιστολογίου, σου ζητώ να ανακαλέσεις. Ήρεμα το λέω. Προς το παρόν.

  110. BLOG_OTI_NANAI said

    106: Είναι γεγονός ότι η ομωνυμία προβληματίζει στις δικές μας εκφράσεις της καθομιλουμένης και ήταν ένας από τους λόγους που η συμφωνία αυτή και άργησε, και δεν ήταν εύκολη, ούτε χωρίς προβλήματα. Αν υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι «δεν τρέχει και τίποτα» με μια τέτοια ομωνυμία σε σύνορα των ταραγμένων Βαλκανίων, και μάλιστα είναι οι ίδιοι που λένε «ανοιχτά σύνορα, όχι πατρίδες», φυσικά δεν μπορούμε να τους πάρουμε στα σοβαρά, ούτε να εμπλακούμε με τις διάφορες θρησκευτικές πίστεις εσχατολογικού διεθνισμού και επίγειους παραδείσους χωρίς σύνορα που αναγράφουν τα ιερά τους βιβλία.

    Για μένα που με ενδιαφέρει η κοινή λογική και η λογική των λόγων και της διπλωματίας και όχι του πολέμου, η συμφωνία χαρακτηρίζεται ως αναγκαίο κακό, διότι όπως είπα μια ομωνυμία σε σύνορα των ταραγμένων βαλκανίων, μπορεί αν δημιουργήσει στο μέλλον προβλήματα, όμως, άπαξ και ένας λαός έχει πειστεί και αποδεχθεί εθνική ταυτότητα και δεν μπορείς να τον πείσεις με τη διπλωματία ως προς το όνομα, τότε δεν μπορείς παρά να το δεχτείς, ακόμα κι αν βλέπεις ότι δημιουργεί προβλήματα.

    Κατά συνέπεια, οποισδήποτε ελιγμός προκύπτει από τη συμφωνία για χρήσεις στην καθομιλουμένη, είναι εύλογος.

  111. sarant said

    Στην πραγματικότητα, ομωνυμία δεν υπάρχει. Μακεδονική διάλεκτο δεν έχει η ελληνική γλώσσα.

  112. BLOG_OTI_NANAI said

    110: «η συμφωνία χαρακτηρίζεται ως αναγκαίο κακό»

    Γι’ αυτό είχα πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε στη συμφωνία επειδή είχε το σχετικό ιδεολογικό υπόβαθρο, και βεβαίως ήταν μια συμφωνία πλέον ξέραμε από πείρα 30 χρόνων ότι δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί, ταυτόχρονα όμως, η ΝΔ ξέρουμε επίσης καλά ότι πανηγύρισε αυτή τη συμφωνία κρυφά, όσο κανείς άλλος, διότι και απαλλάχτηκε από το βάρος και θα μπορούσε και να πουλάει και εθνικοφροσύνη και αντιπολίτευση.

  113. BLOG_OTI_NANAI said

    111: Μιλάω γενικά για όλες τις πιθανές ομωνυμίες διότι η συμφωνία αναφέρεται σε «εκατέρωθεν αντίληψή ως προς τους όρους «Μακεδονία» και «Μακεδόνας»».

    Οπότε καταλαβαίνουμε πόσοι όροι μπορούν να γεννηθούν και βεβαίως, στην Ελλάδα έχουμε πλήθος τέτοιους όρους για έθιμα, αντικείμενα, ανθρώπους, πολιτισμικά αγαθά.

  114. ΣΠ said

    Σύμφωνα με το google translate, το дешевый και το дешево είναι και τα δύο ρώσικα (και ουκρανικά), αλλά το πρώτο είναι επίθετο και το δεύτερο επίρρημα.

  115. Καλημέρα,
    Έξοχο! Κι όχι που δεν θάχα να προσθέσω ιστορίες (δεν πρόλαβα να τις βάλω στα αναγνώσματά μου. Θέλω πολλά καρβέλια να φτάσω τον Αθεόφοβο που έχει γράψει για τα πάντα όλα. Αλλά πού θα πάει, θα τη γράψω. Μόνο να θυμηθώ τότε να ξανάρθω εδώ και να βάλω το λίνκι). Και να σκεφτείτε πως ιντερέιλ δεν αξιώθηκα παρόλο που τόξερα και τόθελα. Σχεδόν όλα μου τα ταξίδια στο εξωτερικό (και στο εσωτερικό) γίνανε με το αυτοκίνητό μου. Σε κάποιες λίγες περιπτώσεις που πήγα κάπου με αεροπλάνο, νοικιασμένο αυτοκίνητο εκεί (τώρα στα γεράματα) και μαρτυρώ και 3 ταξίδια με γκρουπ, τα φοιτητικά εξαιρούνται). Αλλά ένα έγινε με τρένο. Οπότε ήμασταν με σακίδια στον ώμο. Το 1998 στη Ρουμανία. Πάμε από Διδυμότειχο στο Ορμένιο και αφήνουμε το αυτοκίνητο. Περνάμε με τα πόδια στη Βουλγαρία και πιάνουμε (σωστά Κίντο;) το τρένο από Κωνσταντινούπολη για Βουκουρέστι. Με πολλές ώρες καθυστέρηση φτάνουμε εκεί και παίρνουμε την ανταπόκριση για Τουλσέα κι από κει καραβάκι για Σουλινά που ήταν ο προορισμός (το ταξίδι ήταν προσκυνηματικό στις μητρογονικές εστίες της Μαρίας – στις εκβολές του Δούναβη στη Μαύρη Θάλασσα, το κεντρικό κομμάτι στο δέλτα που επειδή είναι το πιο σύντομο έχει πολύ κίνηση από πλοία). https://www.google.gr/maps/place/%CE%A3%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%BD%CE%AC%CF%82+825400,+%CE%A1%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1/@45.1184522,28.6447677,9.5z/data=!4m5!3m4!1s0x40b9bb20b859d4a9:0x6dcb5bd08817aa8d!8m2!3d45.1567446!4d29.6595489?hl=el
    Στο καραβάκι μέσα πατείς με πατώ σε. Οι περισσότεροι όρθιοι, εγώ «κάθομαι» στο χερούλι της καρέκλας που κονόμησα για τη Μαρία. Απέναντι σωρός τα σακίδια.
    Το καραβάκι θα σταμάταγε σε τρία μέρη πριν το Σουλινά. Στο δεύτερο βλέπω να βγαίνει κάποιος με το ένα δικό μας σακίδιο. Τρέχω και τον προλαβαίνω (δεν είχαμε δέσει ακόμα). Αγγλικά δεν παίζανε, με νοήματα του λέω πως αυτό είναι δικό μου. Γυρνάει σ’ έναν άλλον πίσω και κάτι του λέει. Το συζητάνε (δικό σου δεν είναι; Όχι. Αυτό ρε δεν είναι για σένα. Όχι δώσ’ το. – η καλή εκδοχή. Δεν μπορέσαμε να το βουτήξουμε, τι να κάνουμε δώσ’ το – η κακή). Κι έτσι το πρόλαβα. Οπότε φτάσαμε με τα δυο μας σακίδια (και μ’ όλα μας τα προικιά).

    Α! έχω γράψει για τη φύλαξη των αποσκευών στους σταθμούς. Που τώρα γίνεται σε ντουλαπάκια και δεν μεσολαβεί υπάλληλος:
    https://gmallos.blogspot.com/2010/05/blog-post_31.html

  116. Avonidas said

    #109. Ανακαλώ. Τα σχόλια του Μπαρτζούδη ΔΕΝ είναι τόσο ευχάριστα όσο ο θάνατος και οι φόροι.

  117. Avonidas said

    #105. Το να γυρίσεις στη μαύρη τρύπα είναι εύκολο. Το να ξαναφύγεις είναι μανίκι.

  118. Triant said

    76: Και κυρίως να μην προτιμήσει να πετάνει 🙂

    Εμένα αυτό που με ενοχλεί είναι το ‘φθηνές τιμές’ το οποίο ήταν πιο διαδεδομένο παλιότερα αλλά βλεπω ότι σιγά σιγά αραιώνει ιδίως στα μεγάλα μαγαζιά.

  119. Πέπε said

    @111:
    > > Στην πραγματικότητα, ομωνυμία δεν υπάρχει. Μακεδονική διάλεκτο δεν έχει η ελληνική γλώσσα.

    Επειδή δεν υπάρχουν διάλεκτοι γενικώς. Αυτά τα λένε κάτι γλωσσολόγοι, διαλεκτολόγοι και άλλοι του ιδίου φυράματος.

    Η ομωνυμία υπάρχει μεταξύ της μακδονικής γλώσσας. Της καθιαυτού. Χωρίς δεύτερο όρο (μεταξύ μιας και μόνης, γιατί άλλη δεν υπάρχει – εκτός από τα τσιπρομακεδόνικα βέβαια).

    Σύμφωνα δε με το #103, όταν ο Τσίπρας πούλησε την καθιαυτού μακεδονική γλώσσα πρέπει να ήταν περίπου 2-3 ετών.

  120. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    119 τέλος

    Μπα, την είχε πουλήσει πριν από πολλές δεκαετίες ο Παύλος Μελάς.
    http://www.iospress.gr/megalo2008/megalo20080419.htm

  121. Avonidas said

    #118. Ναι, κι εμένα μου χτυπάει άσχημα αυτό, αλλά είναι συνηθισμένος συμφυρμός του νοήματος. Κι εδώ λένε καμια φορά tania cena, «φτηνή τιμή».

    Υποθέτω, η ενόχληση των πελατών που θα το ψειρίσουν αντισταθμίζεται με το παραπάνω από την ενστικτώδη αντίδραση των πολλών στο άκουσμα της λέξης «φτηνός» (φτηνό -> να αγοράσω, ενώ αν πεις «χαμηλές τιμές», πρέπει το μυαλό να επεξεργαστεί ότι το χαμηλό πάει στην τιμή, κι ότι αυτό είναι καλό πράγμα κλπ.)

  122. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  123. ΣΠ said

    118, 121
    Παρόμοιο είναι και το «έκανε τον ταχύτερο χρόνο», που λένε αυτοί που περιγράφουν αγώνες Formula 1. Ίσως από το αγγλικό fastest time.

  124. ΣΠ said

    13
    Ε, ναι. Στην Αμερική οι Λατινοαμερικάνοι φοιτητές με έλεγαν Εσταύρο.

  125. Nestanaios said

    Barato από το «βάρα το» και αυτό το ξέρουν όλοι οι ισπανόφωνοι.

  126. aerosol said

    Μπορεί κανείς να βρει το οκαζιόν γραμμένο ακόμα σε κάποια παλιομοδίτικα μαγαζιά σε εποχές εκπτώσεων. Εποχές εκπτώσεων γενικώς, ατέλειωτες. Δεν ξέρω τα καθιαυτού, είναι τόσες οι περιοχές που «απελευθερώσαμε» τότε, στις αρχές του 20ου, όταν η πρώην αυτοκρατορία έλιωσε σαν παγωτό στον ήλιο και τα Βαλκάνια έπρεπε από ομελέτα να μετατραπούν σε ατόφια, ολόκληρα αυγά. Με αίμα και πόνο και εθνικά ψεύδη από όλους τους εμπλεκόμενους. Πάντως αν πεις «πώς το λένε αυτό στα ντόπικα» (δεν ξέρω πόσο καθιαυτού είναι αυτά, εγώ δεν είμαι από εκεί) θα σου απαντήσουν σε μια γλώσσα που δεν την διδάσκεσαι σε κανένα ελληνικό σχολείο. «Ντόπικα». Αυτά δεν υπάρχουν, σε αντίθεση με τον θάνατο και τους φόρους.

    Ώρες ώρες, σε στιγμές αδυναμίας κι αφού έχω μπουχτίσει, αναρωτιέμαι μήπως θα ήταν καλύτερο ένα σύμπαν που η ιστορία θα τέλειωνε στα Τέμπη. Μπορεί τότε να ήταν πιο εύκολο να γίνουμε η Δανία του Νότου, να φτιάχναμε λέγκο, που εμείς θα τα λέγαμε Λέγκω, και να γλιτώναμε ώρες ξινισμένων συζητήσεων και γκρίνιας. Η Αιώνια Προδοσία του Κράτους των Αθηνών: το έπος που συνιστά ταυτότητα στα βόρεια της χώρας. Εν τέλει φτύνοντας στους τάφους όσων καταυλακιωτών άφησαν τα κόκκαλά τους σε κάποια βαλτοτόπια πολεμώντας την ΕΜΕΟ. Πάντως είναι η πρώτη φορά όσο ζω που πέτυχα ξένους να ΜΗ λένε Μακεδονία το μικρό γειτονικό κράτος. Αλλά «είναι αδύνατο με τη λογική να κάνεις κάποιον να αφήσει πίσω του μια άποψη στην οποία δεν έφτασε με τη λογική». Με τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, τόσους μηχανισμούς που μας πιέζουν, τόση ανασφάλεια από παντού, είναι κουραστικό να έχεις και κάτι παιδικές υστερίες στ’ αυτιά, να θρηνούν γοερά για ένα εφθηνό γλυφιτζούρι που έχασαν.

  127. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συγγνώμη για την αντιγραφή αλλά μου αρέσει πολύ, προσυπογράφω και το αποθηκεύω:

    «Ώρες ώρες, σε στιγμές αδυναμίας κι αφού έχω μπουχτίσει, αναρωτιέμαι μήπως θα ήταν καλύτερο ένα σύμπαν που η ιστορία θα τέλειωνε στα Τέμπη. Μπορεί τότε να ήταν πιο εύκολο να γίνουμε η Δανία του Νότου, να φτιάχναμε λέγκο, που εμείς θα τα λέγαμε Λέγκω, και να γλιτώναμε ώρες ξινισμένων συζητήσεων και γκρίνιας. Η Αιώνια Προδοσία του Κράτους των Αθηνών: το έπος που συνιστά ταυτότητα στα βόρεια της χώρας. Εν τέλει φτύνοντας στους τάφους όσων καταυλακιωτών άφησαν τα κόκκαλά τους σε κάποια βαλτοτόπια πολεμώντας την ΕΜΕΟ. Πάντως είναι η πρώτη φορά όσο ζω που πέτυχα ξένους να ΜΗ λένε Μακεδονία το μικρό γειτονικό κράτος. Αλλά «είναι αδύνατο με τη λογική να κάνεις κάποιον να αφήσει πίσω του μια άποψη στην οποία δεν έφτασε με τη λογική». Με τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, τόσους μηχανισμούς που μας πιέζουν, τόση ανασφάλεια από παντού, είναι κουραστικό να έχεις και κάτι παιδικές υστερίες στ’ αυτιά, να θρηνούν γοερά για ένα εφθηνό γλυφιτζούρι που έχασαν.»

  128. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Η παγκόσμια λέξη για το οικονομικός είναι budget . Πολλές εταιρείες έχουν κυκλοφορήσει σειρές προϊόντων budget από χαρτί υγείας έως είδη υγιεινής, όπως την κινεζικη φτηνο-λεκανη που αντικατεστησε στο γραφείο μου η ιδιοκτήτρια.

    ΥΓ budget n as adj (economical, cheap) οικονομικός, φτηνός επίθ
    If you travel with a budget airline, you won’t get much legroom.
    Εάν ταξιδέψεις με οικονομική (or: φτηνή) αεροπορική εταιρεία, δεν θα έχεις πολύ χώρο για τα πόδια σου.

  129. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    126, 1217

    ός| Δημοκρατική Αριστερά| Κόσμος | Τοπική Αυτοδιοίκηση | Οικονομία| Διάλογος για την Αριστερά | Ιστορία| Οικολογία | Ιδέες| Εκπαίδευση| Κοινωνία| Τοπικές Πολιτικές | Σχόλια του Gustave Flaubert| Βιβλία|
    ΔΕΥΤΕΡΑ, 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011

    Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ … ΒΟΡΕΙΩΝ (ΣΧΕΔΙΟ)

    Αφωτίστου Φιλέλληνος, 13.6.11,

    Ψηλά παιδιά χαρά γεμάτα
    με όνειρα μεγάλα
    δόξα και χρήμα ν΄ αποκτήσουν
    αφού πρώτα ξεχωρίσουν
    στην – so called – … “Simprotevusa”
    (στο μεγάλο χωριό των τυφλών οι …μονόφθαλμοι)
    διαβατήριο λοιπόν να βγάλουν για την πρωτεύουσα
    μερτικό να πάρουν εξουσίας
    στων Αθηνών το κράτος
    (λες και το 1986 είναι 1916 !!!)
    όχι με ΦΟΡΤΗΓΟ σαν τον Σαββόπουλο
    αλλά με κούρσα μεγάλη
    για να χωράνε τα όνειρα τους
    ……………………………………………………..
    Κατέβηκαν από τον Πόντο και την Ιωνία,
    το Μοναστήρι, το Περλεπέ, τη Θράκη ή την Κοζάνη
    οι Βούλγαροι ανταλλάχθηκαν, φύγαν και οι Τούρκοι
    κι΄ ότι περίσσεψε από τους Εβραίους κάηκε κι αυτό

    της Πόλης και της Σμύρνης τα πόστα που αφήσατε τα πιάσαν άλλοι
    κι εσείς που φύγατε διωγμένοι από εκεί πήρατε άλλων πόστα
    (τις τέσσερεις πράξεις τις ξέρατε και εσείς)
    …………………………………………………………………..

    Στην Σαλονίκη ανέβαιναν οι νότιοι
    πρώτα χωροφύλακες στις «Νέες Χώρες»
    («Eθνικόφρονες»-Οργάνωση «καρφίτσα»-τροχαίο του Λαμπράκη)
    μετά στην Εκθεση-εκδρομές με κρυφές αγάπες και για Σπουδές
    μας έλειπε το θέατρο πρίν το ΄61.
    […]

    http://politicalreviewgr.blogspot.com/2011/06/blog-post_9542.html

  130. aerosol said

    #127
    Α, με κολακεύετε, κύριε Κουβάτσο! Εγώ απλά ξεθύμανα λίγο…

  131. Avonidas said

    #126. είναι κουραστικό να έχεις και κάτι παιδικές υστερίες στ’ αυτιά, να θρηνούν γοερά για ένα εφθηνό γλυφιτζούρι που έχασαν.

    Τι είναι αυτό που έχασαν, αλήθεια; Γιατί, παρά τα όσα φωνάζουν οι περικεφαλαιοκράτες, ούτε την επικράτεια πρόσεξα να της λείπει κομμάτι, ούτε καμιά γλώσσα, ή διάλεκτος αν θέλετε, έπαψε να μιλιέται, ούτε το Μακεδονικό Χαλβά μας πήρανε, ούτε πόλεμο μας κήρυξε κανείς (τουλάχιστον από Βορρά).

    Πρέπει να ‘ναι σαν το θρήσκευμα στις ταυτότητες, που από τότε που το βγάλαμε τουρκέψαμε όλοι 😐

  132. ΚΩΣΤΑΣ said

    Εκτιμώ απεριόριστα τον Αβονίδα και ως προσωπικότητα και για τα ωραία, κατά κανόνα, σχόλιά του. Θεωρώ όμως ότι το @102 σχόλιό του ήταν επιεικώς ατυχές – ειδικά στην αρχή του. Επαφίεται στον ίδιο να διαχειριστεί, όπως νομίζει, στη συνέχεια.

    Ομωνυμία υπάρχει, ας μην κάνουμε ότι δεν το βλέπουμε. Και ως προς τη γλώσσα και ο Τριανταφυλλίδης αναγνωρίζει ιδιώματα θεσσαλικά, μακεδονικά, θρακικά…

    Κι όλοι ξέρουμε και το ξέρουν και οι ίδιοι ότι η γλώσσα τους είναι σλαβοβουλγάρικη, άλλο γιατί θέλουν να τη λένε μακεδονική. Εντάξει, υπογράψαμε μια συμφωνία, ας τη σεβαστούμε, ας μην βάζουμε όμως και λογοκρισία στο δικό μας γλωσσικό κώδικα που προϋπήρχε.

    Για τη συμφωνία γενικώς τα έχω πει και παλιότερα, δεν θέλω να επανέλθω.

  133. sarant said

    131 Το εκλάβανε ως εθνική ταπείνωση, αφού τους είχαν πείσει ότι έχουμε δίκιο για το όνομα

    128 Μπράβο, μπάτζετ.

    115 Τώρα με τις τρομοκρατικές επιθέσεις έχει περιοριστεί η δυνατότητα να αφήνεις επισκευές σε σταθμούς.

    Εγώ τις κόρες μου τις έχω πρήξει να πάνε Ιντερέιλ αλλά δεν το βρίσκουν πολύ δελεαστικό, αφού έχουν γυρίσει την Ευρώπη έτσι κι αλλιώς. Και μαζί μου και με τις φτηνές πτήσεις.

  134. aerosol said

    #131
    Δεν γνωρίζω Άβο. Γεννήθηκα με κάμποσα κουσούρια στο χαρακτήρα αλλά όχι με την πεποίθηση πως όλοι με προδίδουν, οπότε δεν σκαμπάζω απ’ αυτά.
    Εδώ δεν ξέρω αν εκείνο το κωλόπαιδο σκόνταψε ή δεν σκόνταψε στη ζαρντινιέρα -διότι όλα τα περιμένω από αντι-αστυνομικούς ρατσιστές εκ Κύπρου…
    Πάντως τα γλυφιτζούρια φτιάχτηκαν για να τα έχεις πιπίλα στο στόμα, δεν έχουν καμιά ουσία μέσα τους.

  135. Theo said

    Από τη δεκαετία του ’60 που θυμάμαι τον εαυτό μου δεν θυμάμαι πουθενά στον δημόσιο λόγο να αναφέρεται ούτε μακεδονική διάλεκτος ούτε κάποιο μακεδονικό ιδίωμα της ελληνικής. Θυμάμαι μόνο να λέμε (στην Έδεσσα, στη Φλώρινα, στην Καστοριά και στην περιοχή της Πτολεμαΐδας) μακεδόνικα ή μακεδονίτικα αυτά που άλλοι τα λένε «ντόπικα» ή «ντόπια». Άρα, καμία σύγχυση λόγω ομωνυμίας δεν υφίσταται.

    @132:
    Όπως είπαμε και παλαιότερα, Κώστα, η μόνη σύγχυση που μπορεί να υφίσταται είναι αν δεχτούμε την ονομασία «Μακεδόνες» για τους πολίτες του γειτονικού κράτους. Γι’ αυτό και προσπαθώ να τους αποκαλώ Βορειομακεδόνες.

  136. Avonidas said

    #132. ας μην βάζουμε όμως και λογοκρισία στο δικό μας γλωσσικό κώδικα που προϋπήρχε.

    Κανείς, απολύτως κανείς, δεν έβαλε λογοκρισία.

    Ο Νικοκύρης χρησιμοποίησε τη λέξη «μακεδονικά» όπως ήθελε, κι όπως την έχει χρησιμοποιήσει πολλές φορές στο παρελθόν. Ο Μπαρτζούδης, επίσης, χρησιμοποιεί τη λέξη «μακεδονικά» όπως εκείνος γουστάρει, και δεν τον έχει εμποδίσει ούτε φιμώσει κανείς.

    Ξαναδιάβασε το #101, και πες μου ποιος είναι εκείνος που ζητάει απ’ τους άλλους να αυτολογοκριθούν.

    Επίσης, ξαναδιάβασε το #54 στις «Ζαρντινιέρες», και πες μου αν πέτυχε, αφού το δικό μου ήταν ατυχές.

  137. aerosol said

    #132
    Το γιατί θέλουν να λένε τη γλώσσα τους Μακεδονική είναι μια απορία που μπορεί να λυθεί χαζεύοντας το λήμμα της γουίκι «Μακεδονία». Το ελληνικό μάλιστα, όχι των κουτόφραγκων. Εκεί θα δούμε πως κάπου δυο χιλιάδες χρόνια λέγεται Μακεδονία μια περιοχή που δεν περιορίζεται στην Ελλάδα, και από την οποία έχουν περάσει διάφορες εθνότητες μακεδόνων -που δεν σκέφτηκαν να ασχοληθούν με την παιδεία και γλώσσα του Μεγαλέξανδρου, απλά γνώριζαν σε ποια χώματα γεννήθηκαν και πώς συνήθιζαν να τα λένε. Δεν ήταν σοβαρό πρόβλημα όσο υπήρχαν αυτοκρατορίες-ομελέτες. Όταν έπρεπε να ξαναγίνουν οι ομελέτες ολόκληρα αυγά, τότε ξεκίνησε (εύλογα, αν είμαστε ρεαλιστές) το αιματοκύλισμα προς άγραν «εθνικής καθαρότητος». Κάποιοι έπρεπε να πληροφορήθούν ευγενικά πως το όνομα που είχαν για τον εαυτό τους και τη γλώσσα τους ήταν το λάθος. Δεν το είχαν πολυσκεφτεί ως τότε, κάτι χωράφια τσάπιζαν, κάτι ζώα είχαν. Πάντως το πληροφορήθηκαν. Πόνεσε λίγο αλλά το πληροφορήθηκαν -από διάφορες πλευρές ενδιαφερομένων- μέχρι να καταλήξει η μπίλια των συνεχών πολέμων στα σημερινά σύνορα και τους σημερινούς πληθυσμούς.

    Δεν είναι και προς έκπληξη όλα αυτά όταν γεννιούνται κράτη. «Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί» και ποιος είμαι εγώ τώρα και πίσω να κρίνω… Έτσι έγιναν τα πράματα και κάποτε έπεσε ο κουρνιαχτός και βρεθήκαμε με ένα κράτος να φροντίζουμε και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ζήσουμε καλύτερα. Αν στο 2020 θέλουμε να ζούμε με τις γεωγραφικές ανησυχίες του προπάππου, ελεύθεροι είμαστε να σηκώνουμε από τον τάφο όσα ζόμπι θέλουμε. Ελεύθεροι και οι άλλοι να μας λένε πως αυτό είναι μια επικίνδυνη ανοησία. Έχουμε γκώσει στην ελευθερία.

  138. sarant said

    135α Έτσι λέω κι εγώ

  139. dryhammer said

    Εγώ πάντως που κάθε μέρα χαζεύω τα (οπλισμένα εσχάτως) πολεμικά αεροπλάνα του Ερντογάν να περνούν πάνω απ’ το κεφάλι μου, όταν δω τους εδώ περικεφαλαιίτες, με τη σημαία χωρίς ρίγες, να μετακομίζουν για τις ακτές του Ιονίου -γιατί έτσι θα κάνουν-, θ’ αρχίσω να ανησυχώ.

  140. 101.
    Ας αποφύγουμε την πολιτική συζήτηση: στα μακεδονικά, το «φτηνό» προφέρεται «φτηνό»;

  141. ΚΩΣΤΑΣ said

    136 Αβονίδα, εδώ ο καθένας μας γράφει κατά την άποψή του ό,τι νομίζει σωστό. Προσωπικά μπορεί να συμφωνώ ή να διαφωνώ με κάποια σχόλια, δεν μπαίνω όμως στη διαδικασία να τα αξιολογώ, να τα βαθμολογώ και να τα ξεχωρίζω σε καλά και κακά. Μακριά από εμένα τέτοια λογική. Μπορεί να αντιτάξω δικά μου επιχειρήματα αν διαφωνώ ή να επικροτήσω και να υπερβάλω αν συμφωνώ. Αυτή νομίζω είναι και η ουσία του διαλόγου μας εδώ μέσα.

    Εκείνο που θεώρησα ατυχές στο @102 σχόλιό σου είναι το:»Καλώς τ’ @@ μας τα δυό!». Στον δικό μου γλωσσικό κώδικα το εκλαμβάνω ως προσωπική βρισιά. Αυτή είναι η ουσία του σχολίου μου.

    Ούτε τον Νικοκύρη εγκαλώ γιατί ονόμασε μακεδονική, ούτε και τη γνώμη των άλλων συμμερίζομαι ότι δεν υπάρχει ομωνυμία. Έμμεσα, όταν λες ότι δεν υπάρχει ομωνυμία είναι σαν να λες ότι τη λέξη μακεδονικός,ή,ό δεν δικαιούσαι να τη χρησιμοποιείς, ανήκει αποκλειστικά στους άλλους. Αυτό θεωρώ ως ένα είδος λογοκρισίας.

    Για το άλλο με τις ζαρντινιέρες κλπ, ούτε είμαι υπεύθυνος για τις απόψεις του Γ.Μ, ούτε ταυτίζομαι με όσα λέει γενικά. Σε άλλα συμφωνούμε, σε άλλα όχι.

  142. ΚΩΣΤΑΣ said

    137 Αεροζολ, συμφωνώ στην ουσία με το σκεπτικό σου, κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα. Πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε και στους από εδώ τις ίδιες επιπτώσεις από αυτά τα μαγειρέματα και να δικαιολογούμε και την δική τους επιμονή.

    Πολύ δίκαια μιλάει ο Theo στο 135β, Βορειομακεδόνες κι ας έχει κι ένα λόγο να είναι ευμενέστερος προς την άλλη πλευρά. 🙂

  143. 133γ Για τις επισκευές δεν ξέρω. Αποσκευές σε σταθμό τρένων άφησα τελευταία φορά το διάστημα ανάμεσα Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στη Δρέσδη. Εξακολουθούν πάντα να λειτουργούν με κερματοδέκτες και σε δυο μεγέθη. Πριν κάνα χρόνο στο Βερολίνο.

    31 Σε χριστιανικούς χώρους προσευχής έχω δει εισιτήριο για να μπεις σε ώρες που δεν έχει τελετουργία. Και ειδικό κομμάτι για να πας αν θες απλά να προσευχηθείς αλλά τότε δεν μπορούσες να κάνεις βόλτα να βλέπεις τον υπόλοιπο. Σε μουσουλμανικό (τζαμί) δεν μούχει τύχει. Δεν γνωρίζω τι μέλλει γενέσθαι για την Αγιασοφιά.

  144. Σχετικά με τις 101 εμμονές, τι να πει κανείς. Μα, ο Νικοκύρης μόνιμα πάν’ απ’ τ’ αυλάκι είναι. Εντάξει μπορεί να έλκει την καταγωγή εκ πάππου (και ουχί εκ πατρός) απ’ τη Μάνη κι ο ίδιος να δηλώνει πως είναι Μανιάτης, αλλά η σχέση του με την Πελοπόννησο εξαντλείται μόνο σ’ αυτό: στη δήλωση καταγωγής. Κατά τα άλλα σπανίως περνάει τ’ αυλάκι. Ή κάνω λάθος;

  145. 115 Άκυρο. Την έχω περιγράψει τη διαδρομή (αν και το επεισόδιο με το σακίδιο το αναφέρω εν συντομία). Πάλι με αφορμή άρθρου εδώ! Γερνάω και ξεχνάω.
    https://gevseis.blogspot.com/2017/11/sulina-wc.html

  146. Αγγελος said

    Μακεδονικά ιδιώματα της ελληνικής υπήρχαν και υπάρχουν· ενιαία μακεδονική διάλεκτος της ελληνικής, όχι. Μακεδονικά ιδιώματα της βουλγαρικής υπήρχαν και υπάρχουν, και στον ελλαδικό χώρο και εκτός αυτού, και σ’αυτά (ακριβέστερα, στα ιδιώματα της περιοχής της Οχρίδας) βασίστηκε η επίσημη γλώσσα της Βόρειας Μακεδονίας, η οποία είναι η μόνη στενά μακεδονική φιλολογική γλώσσα.
    Ο συμπαθέστατος κατά τα άλλα Γιώργος Μπαρτζούδης αρνείται αυτή την πραγματικότητα. Ε, το ξέρουμε· χαμογελάμε με την αντανακλαστική του αντίδραση (comique de répétition νομίζω το έλεγε ο Μπερξόν στο γνωστό του Le Rire), αλλά ας μην τον βρίζουμε κιόλα!

  147. Georgios Bartzoudis said

    111, sarant said: «Στην πραγματικότητα, ομωνυμία δεν υπάρχει. Μακεδονική διάλεκτο δεν έχει η ελληνική γλώσσα».

    # Το πέτυχες! Τα Κοζανίτικα, τα Καστοριανά, τα Νταρνάκικα, τα Καβαλιώτικα κλπ, κλπ, δεν είναι Μακεδονικά αλλά …χαμουτζίδικα. Λυπάμαι: Ξέρεις πολύ καλά για πιο λόγο οι ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΟΙ αναφέρονται σε βορειοελλαδικά ιδιώματα. Αλλά βεβαίως ΔΕΝ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ να τα αναφέρουν και με τον όρο Μακεδονικά. Τα …ψαχτήρια τα ξέρεις πολύ καλά. Το συμπέρασμά μου Νοικοκύρη είναι: ΠΡΟΦΑΣΕΙΣ ΕΝ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ!
    Θα προσθέσω και κάτι άλλο, επί της ουσίας: Κανένας «πατερούλης», μηδέ του Ζαχαριάδη εξαιρουμένου, δεν διανοήθηκε να αναγνωρίσει Μακεδονική Γλώσσα και Ταυτότητα στους ΒουλγαροΣκοπιανούς. Αυτό έγινε ατυχώς από τον Τσίπρα. Και δεν κατάλαβα αν το έκανε από παχυλή άγνοια ή από προδοτική μανία. [Όσοι σχολιαστές δεν απεχθάνονται την αλήθεια, μπορούν να διαβάσουν το (δημοσιευμένη στο διαδίκτυο) πόνημα «Ο Κομμουνισμός και το Μακεδονικό 1919-1936 https://www.academia.edu/34969646/ .]
    Χρωστώ και μια απάντηση για τη «ζαρντινιέρα» που την ξαναθυμήθηκε ένας …υβριστής: Κύριε (ή σύντροφε) υβριστά. ΕΓΩ στις τότε προβολές της ΤιΒι ΕΙΔΑ τον Κύπριο να ανθίσταται ΔΥΝΑΜΙΚΑ στην προσπάθεια των αστυνομικών να τον συλλάβουν. ΕΣΥ «είδες» ότι …ήθελες να δεις, ή ότι σου είπαν ότι έπρεπε να έχεις δει. Ε! λοιπόν, μας χωρίζει χάσμα. Εγώ βλέπω και σκέφτομαι ο ίδιος. Για σένα βλέπουν και σκέφτονται άλλοι! Θεός να με φυλάξει από τέτοια κατρακύλα!

  148. Theo said

    @146:
    Ναι, ιδιώματα της ελληνικής στη Μακεδονία υπήρχαν και υπάρχουν: της Κοζάνης, της Σιάτιστας, της Καστοριάς, των Σερρών, της Νιγρίτας, της Χαλκιδικής, κλπ. Πριν αναρριπισθεί το «μακεδονικό» στις δεκαετίες του ΄80 και του ’90, όλοι τα αποκαλούσαν με τα παραπάνω ονόματα, και κανείς δεν θυμάμαι να τα έλεγε «μακεδονικά». Ο ΓΜ που μιλάει για «ψαχτήρια» στο σχ. 147, αν μπορεί, ας βρει αυτά τα «μακεδονικά ιδιώματα» κι ας μας τα δείξει. Ιδού η Ρόδος…

  149. ΚΩΣΤΑΣ said

    148 Theo, στη γραμματική του Μανόλη Τριανταφυλλίδη (1938) και στις σελίδες 247-252 έχει ειδικό κεφάλαιο με τίτλο «Θεσσαλικά, μακεδονικά, θρακικά», πέρα από άλλες αναφορές, βόρεια ιδιώματα κλπ.

  150. Πέπε said

    Παιδιά, για τα μακεδονικά ιδιώματα της ελληνικής τα ‘χουμε ξεναπεί:

    «Δεν υπάρχει μακεδονική διάλεκτος» ή «δεν υπάρχουν μακεδονικά ιδιώματα» σημαίνει ότι οι διάφορες ντοπιολαλιές της Μακεδονίας δε συναπαρτίζουν ενιαία ομάδα που συνολικά να διακρίνεται από κάποια άλλη (θρακιώτικα λ.χ.). Κατ’ αυτή την έννοια, κανένα ιδίωμα δεν είναι μακεδονικό.

    «Υπάρχουν μακεδονικά ιδιώματα» σημαίνει ότι υπάρχουν διακριτά επιμέρους ιδιώματα που να εντοπίζονται γεωγραφικώς στη Μακεδονία.

    Δεν υπάρχει αντίφαση. Απλώς στη μία περίπτωση ο όρος είναι γεωγραφικός και στην άλλη διαλεκτολογικός. Γεωγραφικώς και τα ποντιακά ιδιώματα μακεδονικά είναι, αφού εκεί κυρίως μιλιούνται. Διαλεκτολογικώς, φυσικά και είναι τελείως άλλο πράγμα. Ενώ γεωγραφικώς δεν είναι ποντιακά, αφού δε μιλιούνται πια στον Πόντο.

  151. Γιάννης Κουβάτσος said

    «ΕΙΔΑ τον Κύπριο να ανθίσταται ΔΥΝΑΜΙΚΑ στην προσπάθεια των αστυνομικών να τον συλλάβουν. ΕΣΥ «είδες» ότι …ήθελες να δεις, ή ότι σου είπαν ότι έπρεπε να έχεις δει.»
    Άρα είναι δεδομένο ότι ο κύριος Μπαρτζούδης είναι ο ορισμός του αντικειμενικού μάρτυρα, ενώ όλοι οι άλλοι επηρεάζονται από τις ιδεοληψίες τους. Όμως εγώ, ως πρόεδρος των Barjoudistas, είμαι υποχρεωμένος να συμφωνήσω.

  152. BLOG_OTI_NANAI said

    135: Είναι δυνατόν να μην υπάρχει γλωσσική αναφορά σε μακεδονίτικες λέξεις λες και δόθηκε η πατέντα στα… νοτιοσλαβικά;

  153. aerosol said

    #142
    Βορειομακεδόνες πλέον οι κάτοικοι του γειτονικού κράτους, σωστά. Οι οποίοι επέδειξαν απίστευτη σωβινιστική ανοησία με μεγαλοστομίες και τα δικά τους «ζωτικά ψεύδη» (μη χέσω..), βιώνοντας με καθυστέρηση τους πόνους της γέννησης ενός νέου κράτους που ψάχνει ταυτότητα και την βρίσκει στα πανέρια. Τσιτώνοντας κι εμάς αποδώ. Τα ζήσαμε όλα αυτά. Αλλά κάποτε πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε να ζούμε σε συνθήκες 1910 ή τωρινές. Δεν ξεχνώ πως ακόμα περισσότερο προδοτική θεώρησαν οι απέναντι «καθιαυτού» την πρόσφατη συμφωνία. Αν επιμένουν εκατέρωθεν, ας πάνε να βγάλουν ο ένας τα μάτια του άλλου κάπου βολικά και να μη μπλέκουν κι εμάς τους υπόλοιπους.

    #146
    Έχουμε χαμογελάσει με διάφορες συμπεριφορές στο μπλογκ όπως, ανθρώπινα, κάνουμε και στη ζωή. Αλλά δεν χαμογελάς πάντα με του καθενός το κόλλημα. Έχουν φύγει αξιόλογοι σχολιαστές στο παρελθόν, μην αντέχοντας να χαμογελάνε με κάποιες εμμονές, ενίοτε επιθετικές ή προσβλητικές. Εγώ απείχα κάτι χρόνια από σχολιασμό για τέτοιους λόγους -νταξ, δεν έχασε η βενετιά βελόνι. Αλλά παρατηρώ πως ενώ με τρυφερότητα αποδεχόμαστε κάποιες ιδιομορφίες, μπορεί να ασκηθεί κριτική σε όποιον δεν θέλει να τις πολυανέχεται. Αν απομακρυνθεί ο Χ, ο Ψ, ο Α, ο Β, ο Γ εξαιτίας του Ζ, τότε, εν τέλει, θεωρώ επιλογή (έστω ασυνείδητη) της παρέας να κρατήσει τον Ζ ως πιο πολύτιμο από τους άλλους. Οι οποίοι δεν έχουν ψυχή και δεν «στενοχωριούνται». Απλά παρατηρώ, χωρίς πίκρα ή εμπάθεια για κανέναν. Τους ανθρώπους τρυφερά τους βλέπω, σε απόψεις και νοοτροπίες μόνο αντιδρώ, κι ας μην είναι ξεκάθαρο αυτό από τα σεντόνια που αραδιάζω, με την ανοχή του δημοκρατικότατου Νικοκύρη μας.

    Σε μια παρέα στην ταβέρνα ή σε καφενείο το καταλαβαίνω καλύτερα. Στο διαδίκτυο μπορεί αρκετοί να θεωρούν πως απλά βρίσκονται στο στέκι τους, το καφενεδάκι, με γνωστούς και φίλους. Ξεχνούν πως κάποια δημοφιλή ιστοσελίδα την επισκέπτονται χιλιάδες άγνωστοι, σε βάθος χρόνων, και τα λόγια μας είναι γραμμένα, δεν είναι έπεα πτερόεντα όπως σε ένα καφενείο. Είναι Αγορά, δεν είναι μια παρέα σε τραπέζι. Εν δήμω… καλύτερα να προσέχεις κάποιες απόψεις που έχουν την κακή συνήθεια να εξαπλώνονται.
    Αυτά ως εξήγηση για τη δική μου στάση.

  154. ΣΠ said

    151
    Ώστε αντιστάθηκε και μάλιστα δυναμικά; Ε, καλά έκαναν τότε και τον σακατέψαν στο ξύλο! Όχι, θα τολμάει το κάθε τσογλάνι να αντιστέκεται!

  155. Theo said

    @152:
    Γράφω:
    «Από τη δεκαετία του ’60 που θυμάμαι τον εαυτό μου δεν θυμάμαι πουθενά στον δημόσιο λόγο να αναφέρεται ούτε μακεδονική διάλεκτος ούτε κάποιο μακεδονικό ιδίωμα της ελληνικής.»
    Και απαντάς για «γλωσσική αναφορά σε μακεδονίτικες λέξεις» μ’ ένα συλλογισμό που στοχεύει στο θυμικό κάποιων («Είναι δυνατόν…;») και μια αναφορά του 1910!!

    Έτσι διάλογος δεν γίνεται, όπως καλά καταλαβαίνεις 🙂

  156. dryhammer said

    Τελικά αφήσαμε το Ιντερέιλ και πηγαινοερχόμαστε την Εγνατία στο βαθμό που συμφωνούμε ή διαφωνούμε με την μόνιμη εμμονή.

  157. Theo said

    @142 (τώρα το είδα) :
    Εγώ δεν βλέπω τον λόγο να είμαι «ευμενέστερος προς την άλλη πλευρά».
    Προέρχομαι από «εθνικόφρονες» οικογένειες: Δεξιοί αρβανίτες, η οικογένεια του πατέρα μου (με τον προπάππο μου, φίλο του Παύλου Μελά, πράκτορα πρώτης τάξεως του Υπουργείου Εξωτερικών κι οργανωτή της αντίστασης κατά των Βουλγάρων στο Βίτσι και τον παππού μου «σύνδεσμο» των αντάρτικων ομάδων), βασιλικοί «γραικομάνοι», αυτή της μητέρας μου, από το χωριό που έδωσε τον πρώτο νεκρό μετά την επίσημη έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα, σύντροφος του Παύλου Μελά κι αυτός κι ένας από την τριανδρία της «Μακεδονικής Άμυνας» στο Μοναστήρι (Μπίτολα).

  158. BLOG_OTI_NANAI said

    135: Δεν αναφερόμουν σε αυτό, αλλά στο άλλο μισό που έγραψες: «Θυμάμαι μόνο να λέμε … μακεδόνικα ή μακεδονίτικα … τα «ντόπικα» ή «ντόπια».»

    Το αναφέρω για να δείξω ότι η μαρτυρία των όσων θυμάσαι δεν είναι αξιόπιστη, διότι όπως βλέπεις στο εν λόγω άρθρο, γίνεται χρήση του όρου «μακεδονικές» με γλωσσικό περιεχόμενο και αναφέρεται σε λέξεις ελληνικής προέλευσης.

  159. SteliosZ said

    -> 147
    Κύριε Μπαρτζούδη. Σύμφωνα με τα λεγόμενά σας, ΕΣΕΙΣ στις τότε προβολές της ΤιΒι ΕΙΔΑΤΕ τον Κύπριο να ανθίσταται ΔΥΝΑΜΙΚΑ στην προσπάθεια των αστυνομικών να τον συλλάβουν.

    Από την άλλη πλευρά:
    1. Στις 12 Ιουνίου 2007, το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ της Αθήνας έθεσε τον πρώην διευθυντή της Κρατικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, σε 15ήμερη αργία. Στις 14 Δεκεμβρίου 2007, το Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ της Θεσσαλονίκης επέβαλε αργία 6 μηνών με απόλυση σε αρχιφύλακα, αργία 4 μηνών με πρόσκαιρη παύση σε αστυνομικό Β΄, και αργία δύο και τριών μηνών σε τρεις αστυφύλακες
    2. Οκτώ αστυνομικοί που κατηγορήθηκαν για την υπόθεση του ξυλοδαρμού του φοιτητή καταδικάστηκαν στις 16 Δεκεμβρίου του 2008 από το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης σε ποινές φυλάκισης από 15 έως 39 μήνες.
    3. Τον Μάϊο του 2012 το διοικητικό εφετείο Θεσσαλονίκης επιδίκασε 300.000 ευρώ αποζημίωση στον Δημητρίου καθώς θεώρησε ότι έπεσε θύμα αδικοπραξίας από αστυνομικό όργανο. Και το διοικητικό πρωτοδικείο είχε επιδικάσει την ίδια αποζημίωση, είχε ασκηθεί όμως έφεση από το ελληνικό δημόσιο.
    4. H ετήσια δημοσίευση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για το έτος 2007 για ανθρώπινα δικαιώματα ανά χώρα αναφέρθηκε στο συμβάν
    5. Η Διεθνής Αμνηστία εξέδωσε δελτίο τύπου καταδικάζοντας τον ξυλοδαρμό και κάλεσε την κυβέρνηση να πάρει συγκεκριμένα μέτρα για την αποτροπή άλλων παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον

    Θα σας συνιστούσα να το ψάξετε λίγο για το τι βλέπετε και τι καταλαβαίνετε από αυτά που βλέπετε…

  160. ΚΩΣΤΑΣ said

    157 Theo, πρώτα να σου ζητήσω συγνώμη για την άστοχη – όπως τη βρίσκω τώρα – διατύπωση. Από προηγούμενα σχόλια άλλων αναρτήσεων είχα αντιληφθεί ότι κάποιοι από τους προγόνους σου ήξεραν και μιλούσαν και αυτό το ιδίωμα, γλώσσα, όπως θες ονόμασέ το. Στην ουσία ήθελα να πω ότι έχοντας αυτή γνώση, μπορείς να είσαι πιο επιεικής και προς αυτούς τους ανθρώπους, χωρίς να τους βλέπεις ως βέβηλους εχθρούς, όπως ενδεχομένως να τους βλέπουν άλλοι. Κι εγώ με συμπάθεια τους βλέπω, έχω και φίλους αυτής της ομάδας.

    Και πάλι συγνώμη για την άστοχη διατύπωση. 😉

  161. WilliamT.Riker said

    86 Γιατί όχι πάντα συμπαθής ο Τάισον; Για να πω την αλήθεια, δε διαφωνώ, μερικές φορές μου τη δίνει ο φαντεζί τρόπος του, αλλά φοράει φοβέρες γραβάτες!

  162. […] https://sarantakos.wordpress.com/2020/07/02/bonmarche/#comment-663609 […]

  163. ΓΤ said

    159@

    Σε θαυμάζω για το κουράγιο σου, άνθρωπέ μου…

  164. sarant said

    148-150 Συμφωνώ και με τους δύο. Δεν υπάρχει «μακεδονική διάλεκτος» όπως υπάρχει κρητική, κυπριακή κτλ. Υπάρχει ιδίωμα του Ρουμλουκιού, της Κοζάνης κτλ.

  165. Alexis said

    Μερικές φορές θα ήθελα να είχα γράψει αυτά που γράφει εδώ μέσα ο Αεροζόλ.
    Και με τον τρόπο που τα γράφει…

  166. dryhammer said

    162. Αυτό τι είναι; προγραφή; απειλή; ειδοποίηση στα τάγματα εφόδου;

  167. ΓΤ said

    @166

    Λες να είναι ειδοποίηση στα Τάγματα Νιγρίτης;

  168. dryhammer said

    Κάτι τέτοιοι καναν τον Κουφοντίνα …μελισσοκόμο.

  169. aerosol said

    #165
    Ευχαριστώ Αλέξη αλλά μην το λες… Γνωρίζω πως συχνά βγαίνω κοφτός, ψυχρός, είρων, μπορεί και ξερόλας. Κι ας μην αντανακλούν αυτά το πώς θεωρώ πως είμαι ως άνθρωπος.
    Δεν θέλω να στοχοποιηθεί κανένας σχολιαστής. Ο καθένας σας μπορεί κάλλιστα να είναι ένας πολύ καλύτερος άνθρωπος από μένα, χαρά για τους φίλους και τους δικούς του.Δεν υπάρχει προσωπικό θέμα με κανέναν εδώ μέσα, ούτε κρατάμε βεντέτα.
    Όμως αναρωτιέμαι: δικαιούμαστε να αντιδρούμε έντονα σε έντονες/επιθετικές απόψεις, ή τελικά αυτό κρίνεται απάνθρωπο/αντικοινωνικό από τους άλλους;
    Εγώ ο ίδιος δεν αντιδρώ κάθε φορά με τον ίδιο τρόπο, αλλά ας υπάρχει η ερώτηση και ο προβληματισμός.

  170. Μαρία said

    168
    Χα, χα, κι είναι και κοντοχωριανός του, όπως κι ο άλλος, ο «Νικήτας».

  171. Theo said

    @158:
    Μα, προσδιορίζω (εκεί που εσύ βάζεις αποσιωπητικά 😉 ) πού λέγαμε και λέμε μακεδόνικα ή μακεδονίτικα τα «ντόπια»: στην Έδεσσα, στη Φλώρινα, στην Καστοριά και στην περιοχή της Πτολεμαΐδας. 🙂
    Και φυσικά εύκολα βρίσκονται και μαρτυρίες πολλών άλλων για του λόγου μου το αληθές.

    @160:
    Μα, γράφω για την οικογένεια της μητέρας μου πως ήταν «γραικομάνοι». Dhlad;h, mιλούσαν μακεδόνικα στο σπίτι τους στο χωριό αλλά μάθαιναν ελληνικά στο σχολείο, έψαλλαν ελληνικά στην εκκλησία, διάβαζαν ελληνικά βιβλία, κλπ. Στην Έδεσσα, μετά τη γέννησή μου, απέφευγαν να μιλάν μακεδόνικα μπροστά μου.

  172. kpitsonis said

    20 Ο Ντβόρζακ ήταν τσέχος . Τι σχέση έχουν τα ουγγρικά ; Εκτός αν είναι ίδια με τα τσέχικα .

  173. Πέπε said

    166, 167:
    Παρακάτω κοιτάξατε;

  174. Pedis said

    Για να αλλάξω το θέμα της μακεδονοβλακείας …

    Αβό – Αυτό το υποστήριξε πρώτος ο Ινδός Τσαντρασεκχάρ, ενοχλώντας αφάνταστα τον Αϊνστάιν – και τον Έντινγκτον, που αντέδρασε σαν Βρετανός αποικιοκράτης στην καμπούρα του άμοιρου Τσαντρασεκχάρ

    Για το πρώτο, την ανακάλυψη, δεν ηταν ο Σβάρτζχιλντ που έλυσε τις Eξς του Αινστάιν στο αμπρί του, στο μέτωπο, κατά τη διάρκεια του Ι ΠΠ;

    Το δεύτερο δεν το πιστεύω για τον Έντινγκτον (πέρα από την έντονη επιστημονική διαμάχη για την εξέλιξη των αστέρων). Ο Ε. δεν ήταν ιδεολογικά αποικιοκράτης, ήταν πασιφιστής, αρνητής στραύτεσης, ως πιστός κουάκερος. Έχεις ισχυρή πηγή γι αυτό;

    (Ωραία τα εξήγησες τα υπολοιπα, αλλά οι απειρισμοί, ουσιαστικά, είναι πλασματικοί, αφού είναι δυνατόν να υπολογιστεί η πεπερασμένη συνεισφορά στις φυσικές ποσότητες σε κάθε τάξη προσέγγισης στα πλαίσια της θεωρίας των διαταραχών με αυτοσυνεπή τρόπο.)

  175. dryhammer said

    Οι καταξιωμένοι ιστορικοί είναι ο συγγραφέας του πονήματος του #147 (ο και νέος Θουκυδίδης αποκληθείς υπό των ομοϊδεατών);

  176. ΓΤ said

    Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι υπάρχει συγγραφέας στην Ελλάδα τον οποίον έχουν αποκαλέσει «Θουκυδίδη».
    Δείτε αράδα 28 στο http://www.dimosvisaltias.gr/index.php/mn-politismos-athlitimsos-ep/1376-i-apeleftherosi-tis-perioxis-tis-nigritas-kai-oi-symplokes-me-tous-voulgarous-parousiasi-tou-vivliou-tou-k-georgiou-barzoydi-3
    Εντύπωση μου κάνει το εξής στο εξώφυλλο του βιβλίου: διαβάζουμε ότι αφιερώνεται σε αξιωματικούς κ.λπ. που αγωνίστηκαν «ανιδΕοτελώς, για τα ιδανικά της πατρίδας»…
    Μετά από αυτό, τα είδα όλα, πάω να λιώσω στην αλκοόλα…

  177. Πέπε said

    @175:

    Απίστευτο! 🙂 🙂

    Δεν το ‘χα δει, και καλά θα έκανε ο δημοδιδάσκαλος Κουβάτσος, πρόεδρος των Barjudistas, να προτρέψει όλο του το ποίμνιο να το κοιτάξει. Δίνει μια νέα και πραγματικά πρωτοποριακή πνοή στο «αν δεν πιστεύετε να και η βιβλιογραφία».

  178. dryhammer said

    Ο Δημοδιδάσκαλος θα γράψει το λήμμα στη Βίκη https://s0.wp.com/wp-content/mu-plugins/wpcom-smileys/twemoji/2/svg/1f642.svg

  179. Georgios Bartzoudis said

    151, Γιάννης Κουβάτσος said: «…ως πρόεδρος των Barjoudistas, είμαι υποχρεωμένος να συμφωνήσω». Ίδε και 159, SteliosZ .
    # Κύριε …Κουβαρίστρας, Στελίστας και… των τέκνων: Ίσως έχετε ακούσει την παροιμία του Ναστρεδίν Χότζα: «….Δεν πιστεύετε εμένα και πιστεύετε τον γάιδαρο»;;; Καλό …υπνωνίστας και στους δυο σας [και μην ξεχάσετε, μόλις ξυπνήσετε να ξαναβάλετε παρωπίδες!]

    164, sarant said: «Συμφωνώ …. Δεν υπάρχει ‘μακεδονική διάλεκτος’ όπως υπάρχει κρητική, κυπριακή κτλ. Υπάρχει ιδίωμα του Ρουμλουκιού, της Κοζάνης κτλ».
    # Βασιλική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα! [Ε! τι να κάνουμε! Αλλιώς πρέπει να δεχτούμε ότι έγινε προδοσία (πολύ κακή λέξη!)]/

    175, dryhammer said….
    # Κατάπιε ένα …ξεροσφύρι, για να παρηγορηθείς

  180. Πέπε said

    @169:
    > > δικαιούμαστε να αντιδρούμε έντονα σε έντονες/επιθετικές απόψεις, ή τελικά αυτό κρίνεται απάνθρωπο/αντικοινωνικό από τους άλλους;

    Κάτσε λίγο όμως. Δεν είναι μόνο οι απόψεις. Πρόκειται για μια από τις πιο αρνητικές παρουσίες στο ιστολόγιο. Μόνιμα ξινό ύφος, μόνιμα απρόκλητα απαξιωτικός, ποτέ μια καλή κουβέντα με ολόκληρο το στόμα του να γεμίσει (ακόμη και κάποιες φορές που ήθελε να πει ότι λ.χ. ένα κείμενο τού άρεσε), ποτέ μια υποτυπώδης έστω ανταπόκριση στις λιγοστές φορές που κάποιος τού είπε ένα καλό λόγο, σταθερή και απόλυτη άρνηση κάθε διαλόγου και, πέρα από όλα αυτά, συχνή ρητορική μίσους (κατά προσφύγων, κατά αυτοοργανωμένων ομάδων αλληλεγγύης κ.ά.).

    Βάλε και τον εθνικισμό. Βάλε και τη μονομανία (το οποίον σκουλίκι) που σπάει κόκαλα. Βάλε και την εκνευριστική δοκησισοφία περί τα διαλεκτολογικά. Βάλε και ό,τι άλλο ξεχνώ αυτή τη στιγμή.

    Κατά τη γνώμη μου, κάθε ανάρτηση χωρίς ούτε ένα σχόλιο σαν το σημερινό #102 του Αβονίδα είναι αποτέλεσμα ιώβειας προσπάθειας για αυτοσυγκράτηση εκ μέρους δεκάδων σχολιαστών και ποιος ξέρει πόσων βουβών αναγνωστών. Ε, κάποια στιγμή κι ο Ιώβ σιχτιρίζει.

  181. Πέπε said

    Να, για παράδειγμα: το #179, που με επιβεβαιώνει με το παραπάνω, δεν είχε εμφανιστεί όταν έστειλα το δικό μου σχόλιο.

  182. Avonidas said

    #179. Είμαι βέβαιος ότι αν πιάσει κανείς να… τυπώσει όλα μαζί τα… αποσιωπητικά που έχει… αραδιάσει ο Bartzoudis στο… ιστολόγιο, θα καταρρεύσουν σε… μαύρη τρύπα.

    Προτιμότερη των… αποσιωπητικών είναι μερικές φορές η… σιωπή. Άποψή μου.

  183. Theo said

    @175:
    Αυτός που του απένειμε το προσωνύμιο «Θουκυδίδης», ο Κωνσταντίνος Σιαμάκης, είναι γνωστή περίπτωση για τους αναγνώστες των σπουδαστηρίων Κλασικής και Μεσαιωνικής Φιλολογίας του ΑΠΘ, των οποίων τα βιβλία έχει γεμίσει με σημειώσεις του.

    Στην ελληνική Βίκι σημειώνεται:
    Το μείζον πρόβλημα είναι η ανυπαρξία στο λήμμα -και μάλλον και η γενικότερη απουσία- τρίτων, ανεξάρτητων και αξιόπιστων αναφορών στο έργο του. Αυτή η απουσία σε ένα έργο πολύπλευρο και σημαντικό -όπως υπαινίσσεται το λήμμα- είναι αξιοπρόσεκτη. Στο διαδίκτυο υπάρχουν αναφορές στον Κ. Σιαμάκη και το έργο του, ωστόσο εντοπίζονται μόνο στη μπλογκόσφαιρα. Πχ. στο dr-flantzas.blogspot.com, στο amethystosbooks.blogspot.gr, [1] και [2], στο michaelagainstantichrist.blogspot.gr, όπου υπάρχει πλήθος από καταγγελτικά κείμενα για αυτόν, στο antipliroforisi.blogspot.gr κ.αλ. Τέτοιου τύπου αναφορές για τον Κ. Σιαμάκη βρίσκουμε πολλές στα μπλογκ. Αυτό που λείπει είναι οι αξιόπιστες αναφορές στο θεολογικό και συγγραφικό έργο του, ώστε να τεκμηριωθεί η εγκυκλοπαιδικότητά του και, βέβαια, να έχουμε ταυτόχρονα μια όσο το δυνατόν πιο ουδέτερη εικόνα του έργου του, όχι αυτοαναφορές/λιβανιστήρια, όπως στο λήμμα, ή λιβέλους εναντίον του, όπως σε διάφορα μπλογκ.

  184. Γιάννης Κουβάτσος said

    177: Γιατί, ο Θουκυδίδης βασίστηκε σε εκτενέστερη βιβλιογραφία; Ό,τι ήθελε έγραφε. Εδώ έγκειται και ο επιτυχής παραλληλισμός. Όσο γι’ αυτά που γράφεις στο 180, σωστά φαίνονται, αλλά μην ξεχνάς ότι οι άνθρωποι με ισχυρή προσωπικότητα, απρόσιτο πνευματικό επίπεδο και ατσάλινες αρχές και αξίες συχνά παρεξηγούνται από το πόπολο και φαντάζουν αντιπαθείς, χωρίς να είναι.

  185. Μαρία said

    Με το μπαρδόν, παίδες. Ο Άβο απλώς ζωγράφισε δυο αρχίδια το μεσημέρι αλλά εσείς βλέπω οτι τα ξύνετε επι δωδεκάωρο.

    183
    Τον ξέρουμε και στο μπλογκ τον Σιαμάκη απο σχολιαστή θαυμαστή του.

  186. sarant said

    183 Τον Σιαμάκη τον εκτιμούσε ο Κορνήλιος, που έγραφε εδώ. Τα βιβλία του έχουν τεράστια ποσότητα ξινίλας αλλά δεν είναι μόνο ξινίλα. Και είχε περάσει και δύσκολα στα οικοτροφεία, αν κρίνω από ένα αυτοβιογραφικό του.

  187. ΓιώργοςΜ said

    Επαναλαμβάνω την απορία του εριτίμου συσχολιαστή Ξεροσφύρη, τη σχέση του Παρισιού, της ακρίβειας και του ιντερέιλ με τη μακεδονιάδα.
    Γιατί δεν αφήνουμε άραγε τον μακεδονοτρολίζοντα να τα γράφει στο μπλογκ του, να εκτονώνεται με τους συν αυτώ και να πούμε καμμιά κουβέντα της προκοπής;

  188. Avonidas said

    #174. Για το πρώτο, την ανακάλυψη, δεν ηταν ο Σβάρτζχιλντ που έλυσε τις Eξς του Αινστάιν στο αμπρί του, στο μέτωπο, κατά τη διάρκεια του Ι ΠΠ;

    Η ιστορία της Φυσικής δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου, αλλά έχω την εντύπωση ότι, ενώ ο Σβάρτζχιλντ διατύπωσε τις λύσεις των εξισώσεων πεδίου που περιγράφουν γεωμετρικά μια ήδη σχηματισμένη μαύρη τρύπα, ο Τσαντρασεκχάρ ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε σοβαρά με τη διαδικασία της βαρυτικής κατάρρευσης των άστρων που οδηγεί στο σχηματισμό μιας μαύρης τρύπας στην πράξη — διαβλέποντας στην πορεία τα αστρικά αντικείμενα που ονομάζουμε σήμερα λευκούς νάνους και αστέρες νετρονίων.

    Η κρίσιμη συνεισφορά του ήταν το ερώτημα που διατύπωσε, και η απάντηση που έδωσε: μπορεί η βαρυτική κατάρρευση να αποτραπεί σε όλες τις περιπτώσεις; Και η απάντηση – σαφώς όχι – υποδείκνυε τη δυνατότητα συρρίκνωσης φυσικών αντικειμένων σε ένα γεωμετρικό σημείο, ένα συμπέρασμα εξαιρετικά ανησυχητικό και αντιδιαισθητικό, καθώς ουσιαστικά σήμαινε ότι η Γενική Σχετικότητα ήταν ατελής.

    Σήμερα βεβαίως βλέπουμε πιο ψύχραιμα τα πράγματα – ξέρουμε ότι η Γενική Σχετικότητα είναι ατελής, και ψάχνουμε μια κβαντική θεωρία της βαρύτητας – αλλά τότε προκλήθηκε σάλος. Και είναι λογικό· η Γενική Σχετικότητα ήταν μια εντελώς νέα θεωρία εξαιρετικής κομψότητας, κανείς δεν ήταν ψυχολογικά, ή μαθηματικά, έτοιμος να την μπαλώσει.

    Το δεύτερο δεν το πιστεύω για τον Έντινγκτον (πέρα από την έντονη επιστημονική διαμάχη για την εξέλιξη των αστέρων). Ο Ε. δεν ήταν ιδεολογικά αποικιοκράτης, ήταν πασιφιστής, αρνητής στραύτεσης, ως πιστός κουάκερος. Έχεις ισχυρή πηγή γι αυτό;

    Αυτό που γνωρίζω είναι ότι ο Eddington άσκησε έντονη, και προσωπική, πολεμική στον Τσαντρασεκχάρ για την εργασία του στη βαρυτική κατάρρευση, σε σημείο ώστε ο Τσαντρασεκχάρ να εγκαταλείψει τη Βρετανία:

    https://en.wikipedia.org/wiki/Subrahmanyan_Chandrasekhar#At_Cambridge_University

    During this time, Chandrasekhar became acquainted with British physicist Sir Arthur Eddington. In an infamous encounter at the Royal Astronomical Society in London in 1935, Eddington publicly ridiculed the concept of the Chandrasekhar limit. Although Eddington would later be proved wrong by computers and the first positive identification of a black hole in 1972, this encounter caused Chandrasekhar to contemplate employment outside the UK. Later in life, on multiple occasions, Chandrasekhar expressed the view that Eddington’s behaviour was in part racially motivated.

    Άρα, ο ίδιος ο Τσαντρασεκχάρ, τουλάχιστον, πίστευε πως τα κίνητρα του Έντινγκτον ήταν ρατσιστικά. Βεβαίως, μπορεί να έσφαλλε.

    οι απειρισμοί, ουσιαστικά, είναι πλασματικοί, αφού είναι δυνατόν να υπολογιστεί η πεπερασμένη συνεισφορά στις φυσικές ποσότητες σε κάθε τάξη προσέγγισης στα πλαίσια της θεωρίας των διαταραχών με αυτοσυνεπή τρόπο.

    Αυτό όμως δεν είναι καθόλου απλό ή αυτονόητο, το να αποδειχτεί δηλαδή ότι μια θεωρία είναι επανακανονικοποιήσιμη*. Οι ‘t Hooft και Veltman δεν πήραν άδικα το Νόμπελ για την απόδειξή τους ότι οι θεωρίες βαθμίδας είναι επανακανονικοποιήσιμες.

    Ακόμη και για τις θεωρίες που είναι επανακανονικοποιήσιμες, η διαδικασία είναι τεχνητή και άκομψη, κι άργησε να μπει σε στέρεη μαθηματική βάση· δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι κάποια στιγμή θα βρεθεί ένας μαθηματικός φορμαλισμός που θα αποφεύγει εντελώς τους απειρισμούς, αντί να τους αποκόβει.

    * πρέπει να βρεθεί επιτέλους μια πιο απλή λέξη γι’ αυτόν τον σιδηρόδρομο :-/

  189. Avonidas said

    #185. Κι έχω κι άλλα, αν χρειαστούν 🙂

  190. Theo said

    @185, 186:
    Με τον Κορνήλιο συνυπήρξαμε εδώ για δυο τρία χρόνια κι είχα την εντύπωση πως ήταν κυρίως θαυμαστής του Σωτηρόπουλου.

    Είχα διαβάσει τα Απομνημονεύματα του Σιαμάκη το 1985 που εκδόθηκαν και δεν θυμάμαι πολλά, εκτός από την άκρως περίεργη σχέση του με τον Σάκκο. Ο Σιαμάκης ισχυρίζεται πως αυτός έγραφε τα βιβλία του Σάκκου και τον καλούσε επ’ ακροατηρίω να εξετασθούν και οι δύο για τα περιεχόμενα των αποδιδόμενων στον Σάκκο βιβλία, χωρίς ανταπόκριση. (Στο Δρος ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥ ΣΙΑΜΑΚΗ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΚΔΕΔΟΜΕΝΑ τα 34 βιβλία της «Α΄ Περιόδου» έχουν εκδοθεί με το όνομα του Σάκκου, αν δεν απατώμαι.)

  191. loukretia50 said

    Avonidas, Pedis,
    γι αυτόν τον Eddington μιλάτε? Γράφει διάφορα για την άρνηση στράτευσης κλπ
    https://arxiv.org/ftp/quant-ph/papers/0603/0603146.pdf -σελ 20

    Παρακάτω δε διάβασα, βαρέθηκα , είναι εκτός του πεδίου ενδιαφερόντων μου, απλώς έψαχνα για τον ταλαντούχο Ινδό και την κόντρα τους
    Υπήρχε και κάποια ταινία, ή κάνω λάθος?

    Μην ανησυχείτε για το νήμα, ποιός θα πάρει σοβαρά τα σχόλια μετά τη φωτό του 62 ?

  192. ΣΠ said

    185
    Πέστα, μωρέ! Τι τους έπιασε σήμερα με τον καθιαυτού; Μήπως τα λέει αυτά για πρώτη φορά;

  193. ΣΠ said

    191
    Όχι, η ταινία ήταν για τον μαθηματικό Ramanujan. Ο Chandrasekhar ήταν φυσικός.

  194. Πέπε said

    192
    Α, τα ‘χει ξαναπεί; Δεν το είχα παρατηρήσει.

  195. 171 Κι εγώ έτσι τα ξέρω. Η γλώσσα της Βόρειας Μακεδονίας είναι τα μακεδονικά. Έτσι αναγνωρίστηκε το 1977 όταν το κράτος αυτό ήταν συστατικό της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας (οπότε δεν το πολυψειρίσαμε).
    Η αντίστοιχη διάλεκτος που μιλιέται εντός συνόρων λεγόταν (και λέγεται) μακεδόνικα (διαφορά στον τόνο). Τα οποία τα είπαν ντόπια (ή ντόπικα) τις εποχές που η χρήση ακόμα και του ονόματος της γλώσσας αυτής ήταν απαγορευμένη αυστηρά και δια ροπάλου (κυριολεκτικά – για δεν τη χρήση της ίδιας, ακόμα και ράψιμο στόματος).
    Και δεν το λέω για σας, αφού έχετε άμεση γνώση, αλλά για όποιους κάνουν διακυρήξεις.

  196. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολύ ωραίο,πολύ κεφάτο, πολύ νεανικό το σημερινό!

    >>η δε Βουδαπέστη εκτός από πανέμορφη ήταν και προσιτή για τα ισχνά βαλάντιά μας.
    Με μάγεψε, λίγο αργότερα που πήγα κι εγώ. Ήδη ο Μέμος Μακρής ήταν στην Ελλάδα αλλά ήξερα ότι παρέμενε το εργαστήριο του εκεί. Ήθελα να πάω ,έστω απέξω.Περί τον Πύργο των Ψαράδων ήξερα, αλλά πώς να το βρω; Είδα λοιπόν στους τηλεφωνικούς θαλάμους να έχουν ογκώδεις τηλεφωνικούς καταλόγους περασμένους σε αλυσιδάκι κι εκεί ανέτρεξα με το όνομα (ευκολο το MAKRIS ΜΕΜΟS) είδα Ούτσα τάδε, αριθμός τάδε και ρωτώντας πέριξ, το βρήκα! Μπήκα στον κήπο και από τα τζάμια είδα με συγκίνηση και το εσωτερικό.
    Φέραμε πάμφθηνες πορσελάνες και πολλές πανέμορφες τσόχινες φιγούρες θεάτρου (κούκλες, δαχτυλοφιγούρες και μαριονέττες).

    Για το Παρίσι της νιότης έχω μπόλικες ιστοριούλες. Ας πω μόνο το όρκο που πήρα να μην ξανακάνω (χάριν φτήνειας) ταξίδι τόσων ωρών με λεωφορείο ούτε καν για την Πόλη του φωτός/που μου άλλαξε τα φώτα-έγιναν νταούλι τα πόδια μου και κατατρόμαξα.
    Εξοικονομούσα στέγη από φίλους που ερχόταν Ελλάδα για διακοπές,σε κάτι σοφίτες χωρίς ασανσέρ αλλά από το επικλινές παράθυρό τους πάνω από τις στέγες, η θέα ήταν θεά! Παίζαμε κρυφτό με τις (θρυλικές) θυρωρίνες και κάναμε κάτι κόλπα (κατόπιν σχεδιασμένων στο χαρτί κινήσεων από τους φίλους) κι αποσυνδέαμε το ρεύμα απο το μετρητή, αλλά όχι και εξ ολοκλήρου να μην καρφωθούμε.Με μέτρο! Ατιμο Παρισάκι.για χάρη σου και τί δεν έκανα!
    Βρέθηκα και 14η Ιουλίου με τις λαμπρές γιορτές, πήγα και με τα Μυγοποταμόπλοια βόλτα αλλά έχω κάνει και βαρκάδα στις λίμνες του Βενσέν. Από φαί ελάχιστες φορές έξω.Τα «σουβλάκια» (θντκμ) και κάτι κουσκούσια από αραβικά του δρόμου, ήταν ιδιαίτερες πολυτέλειες.Συνήθως έπεφτε μαγείρεμα και κονσερβοειδή.

    105 (102) >>αν, λογοπαίζοντας πάντα, σου έλεγα «γύρνα στη μαύρη τρύπα σου»
    Σερν άμενος κουνάμενος 🙂 🙂

  197. loukretia50 said

    193. Α μπράβο! Μ’΄αυτά τα εξωτικά ονόματα μπερδεύτηκα!
    Βρήκα κι αυτό για τον Ch. πρόσβαση μόνο για ειδικούς.
    Δε βλέπω να μαθαίνω το παρασκήνιο!
    Chandrasekhar vs. Eddington—an unanticipated confrontation
    https://physicstoday.scitation.org/doi/pdf/10.1063/1.2914790

  198. ΣΠ said

    197
    Εξαιτίας της αντίθεσης του Eddington στην δουλειά του νεαρού και άγνωστου Chandrasekhar, αυτή άργησε να αναγνωριστεί. Είναι χαρακτηριστκό ότι μεταξύ της ανακάλυψης (1930) και της απονομής του Νόμπελ (1980) μεσολάβησαν 50 χρόνια.

  199. ΣΠ said

    194
    Lucky you! 🙂

  200. Μαρία said

    196
    Θεσσαλονίκη-Παρίσι με πούλμαν τον Αύγουστο του ’79. Δυο μέρες έκαναν να ξεπρηστούν τα πόδια μου.

  201. Pedis said

    -> 185 – Πάλι καλά που τόπε η Μαρία πούχει και την ασυλία … 🙂

  202. Pedis said

    # 188 – Αβό, η αναφορά που παρατίθεται στο συγκεκριμένο σημείο του λήμματος της βίκι δεν μου φαίνεται ότι υποστηρίζει τον ισχυρισμό. Δες και πες μου, μπορεί να μου ξεφυγε:

    http://93.174.95.27/scimag/?q=Chandrasekhar+vs.+Eddington%3A+An+Unanticipated+Confrontation

    Γενικά, οι επιστημονικές διαμάχες είναι ανελέητες και κακεντρεχείς. Ο Έντιγκτον, απ’ όσο έχω διαβάσει, έχω καταλάβει ότι δεν φημιζόταν για την αβρότητά του στις επιστημονικές αντιθέσεις (συνηθισμένη περίπτωση), σε απόλυτη αντίθεση με το προσωπικό του στυλ και χάρη στην ανθρώπινη συμπεριφορά και στις επιστολές (συνηθιζόταν και μάλλον εννοούνταν η έλεγκανς παλιά, πριν αμερικανοποιηθεί η φυσική επιστήμη).

    Αλλά και πάλι δεν έχω πειστεί ότι τα κίνητρά του ήταν ρατσιστικά, για το λόγο ακριβώς ότι πίστευε, και στη βάση της θρησκείας του, ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι. Έπειτα, αν δεν ήταν «Ο» Έντινγκτον μετά το ’16, όταν κηρύχθηκε γενική επιστράτευση εξαιτίας των εκατοντάδων χιλιάδων απωλειών στα σφαγεία του μετώπου και υπήρχε ανάγκη για περισσότερο κρέας, θα είχε την τύχη δεκάδων επιστημόνων ομόθρησκών του οι οποίοι κλείστηκαν σε φυλακές και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (δεινοπάθησαν, βασανίστηκαν και κάποιοι πέθαναν) για τη δόξα της αυτοκρατορίας. Ο Ε. ήταν πλήρως ενήμερος αυτής της κατάστασης.

    Για το άλλο: συμφωνώ ότι η θεωρία της επανακανονικοποίησης των Κβαντικών Θεωριών Πεδίου δεν είναι καθόλου εύκολα κατανοήσιμη από τη στιγμή που ακόμη (και σωστά) διδάσκεται στη βάση των τεχνασμάτων σύμφωνα με τα οποία οι απειρισμοί (φαίνεται να) κρύβονται κάτω από το χαλί (και τόσοι και τόσοι μεγάλοι στο παρελθόν δεν ήταν, βέβαια, καθόλου χαζοί ή αντιδραστικοί που δεν την αποδέχονταν) αλλά και άλλοι που πήραν νόμπελ δουλεύοντας πάνω σε αυτήν διατήρησαν τις αμφιβολίες τους, αλλά με την θεωρία της ομάδας επανακανονικοποίσης του Wilson από τις αρχές του ’70 και ύστερα (στο καπάκι με τη δουλειά του ‘t Hooft και Veltman, όπως σημείωσες) η ερμηνεία της μπήκε σε πολύ στέρεες βάσεις. Τόσο στέρεες που το γεγονός ότι το Καθιεωρωμένο Πρότυπο συνιστά μία επανακανονικοποίησιμη θεωρία αποτελεί το μεγάλο εμπόδιο για την ανακάλυψη αυτής που λέμε Νέα Φυσική (παρόλο που όλοι είναι πεισμένοι ότι το Καθιερωμένο Πρότυπο είναι μια ενεργός θεωρία και όχι θεμελιώδης <- άλλη μία σκληρή αντίφαση!).

    # 191 – Ακριβώς.

    # 197 – Υπερβολές, νομίζω. Ο 'Εντινγκτον πέθανε το 1944. Δεν πρέπει να είχε καμία επιρροή από τη στιγμή μαλιστα που ο Chandrasekhar κέρδιζε τους ηγέτες της κβαντικής (τη θεωρία τους εφάρμσοσε). Η θεωρητική αστροφυσικη είναι, ακόμη και σήμερα όπου υπάρχουν τα μέσα και πέφτει πολύ χρήμα, πολύ πιο πίσω από την παρατηρησιακή. Τα Νόμπελ αργούν. Όπως κι όπου αλλού το πείραμα πάει αργά.

  203. Pedis said

    – > 202 τέλος – Χιγκς και κομπανία βραβεύτηκαν με το Νόμπελ μετά από κοντά πενήντα χρόνια. Τόσο καιρό έκανε το πείραμα να επαληθεύσει τη θεωρία στο συγκεκριμενο σημείο. Η θεωρία αυτή καθεαυτή είχε γίνει σχεδόν καθολικά αποδεκτή ως η πιο πιθανη να είναι αληθής, τριάντα χρόνια πριν το νόμπελ. Ως «απόδειξη» γι αυτό: είχε ενταχθεί σε όλα τα τεξτμπουκς από τα μέσα του ’70.

  204. Μαρία said

    202
    Αυτοί που βράβευσαν το Γαβρόγλου είναι σοβαροί; http://www.eshs.org/-The-Gustav-Neuenschwander-prize-28-.html

  205. Pedis said

    # 204 – Δεν γνωρίζω την κοινότητα.

    Δεν με εκπλήσσει το γεγονός. Ποιος είπε ότι ο Γ. δεν είναι αναγνωρισμένος στο πεδίο του; Κάτι παπάρες, βαλτοί και άσχετοι στα τουίτερ; Ε και;

  206. aerosol said

    #185
    Το πρόβλημα με τ’ αρχίδια είναι πως καμιά φορά σε τρώνε και πρέπει να τα ξύσεις.

    #192
    Ένας πιθανός λόγος ίσως είναι το ότι πετάγονται κάθε τόσο απίστευτες χυδαιότητες και οι μισοί εδώ μέσα είναι «φίου φίου, μην πω τίποτα μπας και κουνηθεί η βάρκα».
    Κι αν κάποιος μιλήσει θα αντιμετωπιστεί με αυτή την απορία.

  207. Γς said

    172:

    Αντονίν Ντβόρζακ [και Χεμπερτ φον Κάραγιαν]

  208. Γς said

    206:

    Το πρόβλημα είναι όταν πρήζονται [ντάξει όταν πρηζόντουσαν].
    Και δεν εννοώ την κούραση, ζαλάδα και φόρτιση κάποιου επίμονου συνομιλητή μας, αλλά την κατάσταση των αδένων αυτών μετά από απρόσμενη αποτυχία ολοκλήρωσης [με τον πουλο στο χέρι, που λένε].

    Και πως πονούσαν τ @τιμ@!
    Θυμάμαι πιτσιρικάς που μου τα πρηξε μια στα παγκάκια του Αλσους Παγκρατίου και γύρισα με τα πόδια [στράτα- στρατούλα] γιατί δεν άντεχα τους πόνους απ τους κραδασμούς του τρόλεϊ

    Βέβαια με τον καιρό παύει να είναι τόσο οδυνηρό το σύμπτωμα.

    http://filonikies.blogspot.com/2015/11/blog-post_10.htm

  209. Μέρες του ’09 ή ’10 έζησα διαβάζοντας τα σημερινά. Μέχρι και Σιαμάκη είχε το μενού!

  210. BLOG_OTI_NANAI said

    Φράσεις όπως του Πλούταρχου, «Μακεδονιστι τη φωνη» ή του Παυσανία, «της φωνής Μακεδόνας» παραπέμπουν σε κάτι που θα αποδωθεί «γλώσσα των μακεδόνων», «μακεδονική διάλεκτος» κ.λπ.. Τα αρχαιογνωστικά και ιστορικά βιβλία είναι φυσικά γεμάτα με τη διατύπωση «μακεδονική διάλεκτος» αναφερόμενα στους αρχαίους Μακεδόνες. Μελέτες για τη δημώδη γλώσσα χρησιμοποιούν γλωσσικούς όρους όπως «μακεδονικά ιδιώματα» ( https://media.ems.gr/ekdoseis/makedonika/makedonika_05/ekd_pemk_05_tsopanaki.pdf ). Είναι προφανές ότι οποιοσδήποτε θα μπορούσε να χρησιμοποιήσε για έναν φίλο του από τη Σιάτιστα ή το Δημητρίτσι Σερρών ότι είπε κάτι στα «μακεδονικά», εννοώντας την τοπική μακεδονική διάλεκτο. Διότι υπό αυτό το όνομα γίνονται οι μελέτες αυτές.

    Ναι μεν δεν υπάρχει ΤΟ «μακεδονικό ιδίωμα», ή Η «μακεδονική διάλεκτος», αλλά ο ενικός μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε μελέτη που ασχολείται κάθε φορά με ένα συγκεκριμένο μακεδονικό ιδίωμα. Οι μελέτες αυτούτ του τύπου είναι πάμπολλες για να λέει κάποιος χωρίς δεύτερη σκέψη ότι ουδέποτε θα δημιουργηθεί πρόβλημα ως προς τις γλωσσικές έννοιες.

    Εάν κάποιος γράψει ένα κείμενο για την ιστορία της γλώσσας στην περιοχή της Μακεδονίας δεν ξεμπλέκει με απλή χρήση του «Μακεδονικά». Θα πρέπει να προσδιορίσει «αρχαία μακεδονική», «νοτιοσλαβική μακεδονική» μέσα στην ποικιλία των όρων που θα χρησιμοποιήσει για να μην δημιουργήσει χάος στον αναγνώστη.

    Θέλω να πω ότι αυτά απευθύνονται σε σοβαρούς αν θρώπους όπως ο Νίκος με τον οποίο μπορεί κάποιος να συννενοηθεί, και όχι σε φραπεδικής νοοτροπίας που γελοιοποιούν την ίδια τη δυνατότητα του ανθρώπου να διαλέγεται, μιλώντας είτε για… μακεδονικούς χαλβάδες, είτε για τις «όμορφες εποχές» που οι άνθρωποι ζούσαν με την «εθνική μακεδονική τους συνείδηση», επειδή το γράφει ο έσων παράδοση στις ιδεολογικές π@π@ριές «Ιός» και η Βικιπαίδεια…

    Που ο Ιός το αποδίδει αυτό ψευδώς και στον Παύλο Μελά ο οποίος φυσικά δεν γνωρίζει τίποτα τέτοιο παρά μόνο ως βουλγαρική προπαγάνδα, αλλά ο Ιός το «ξέχασε» να το αναφέρει… Διότι όπως ξέρουμε, το πρώτο βήμα της βουλγαρικής προπαγάνδας ήταν η αυτονόμηση του χώρου, με δεύτερο βήμα την πλήρη εκβουλγαροποίηση και ενσωμάτωση.

    Ο Μελάς όπως βλέπουμε με το «μακεδονικά» εννοούσε το τοπικό σλαβικό ιδίωμα, αλλά με το «Μακεδόνες» προσδιόριζε γεωγραφική περιοχή και όχι εθνική συνείδηση, αφού σε επιστολή του προς τη γυναίκα του, τους ξεχωρίζει σαφώς με την εθνοτική τους ταυτότητα (Έλληνες, Βούλγαρους Βλάχους κ.λπ.), βεβαιώνοντας μας ότι φυσικά δεν υπήρχαν εθνικά «Μακεδόνες». Μάλιστα βλέπουμε καθαρά ότι το τέχνασμα δημιουργίας σκέτων «Μακεδόνων» ήταν φρέσκο και αποδίδεται στην βουλγαρική προπαγάνδα της εποχής, την οποία ακολούθησε βεβαίως και ο Δημοκρατικός Στρατός όταν έψαχνε σλαβόφωνους για να πολεμήσουν στον εμφύλιο.

    Για την απουσία εθνικής μακεδονικής γλώσσας αρκεί να δούμε ότι δεν υπάρχουν καν σχολεία για κάτι τέτοιο. Η αντίληψη όλων ήταν πως η γλώσσα ήταν βουλγαρική με κατά τόπους διαφορές. Γι’ αυτό και προτιμούσαν οι Έλληνες να ονομάζουν τη γλώσσα μακεδονική διότι έτσι απέφευγαν να δίνουν στήριγμα στην βουλγαρική προπαγάνδα. Ο «Ιός» που ως συνήθως εμφανίζεται πυρετωδώς αυτοαπασχολούμενος, αποδίδει σε Έλληνες «εθνικιστές», την αντίληψη «μακεδονικού» έθνους και εθνικής μακεδονικής γλώσσας! Είναι ποτέ δυνατόν; Αλλά ξέρει που απευθύνεται… Όταν στις εποχές της έντασης διάφορες αυτονόμες ομάδες καταπίεζαν γλωσσικά τους ντόπιους, έλεγαν «να μην μιλάτε βουλγαρικά». Δεν θα ήταν δυνατόν να παραδέχονται οι Έλληνες που ήθελαν την Μακεδονία ελληνική ότι το σλαβικό ιδίωμα ήταν όντως βουλγαρικά διότι θα έριχναν νερό στον μύλο των Βούλγαρων. Εκεί οφείλεται η αναφορά σε «μακεδονικά» όταν τη συναντάμε σε Έλληνες. Και είναι φανερό από τον ίδιο τον Παύλο Μελά που πίσω από το όνομα Μακεδόνες δεν βλέπει «μακεδόνες», αλλά τις ίδιες επιμέρους εθνοτικές ταυτότητες που υπήρχαν στους 5 αιώνες της Τουρκοκρατίας: Ρωμιοί/Γραικοί/Έλληνες, Βούλγαροι, Σέρβοι, Βλάχοι, Αλβανίτες κ.λπ.

  211. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

  212. Stavros Pavlou said

    206β
    Του συγκεκριμένου σχολιαστή είχα σχολιάσει κάποια σχόλιά του και η απάντησή του ήταν γεμάτη επιθετικότητα και ειρωνία. Έκτοτε αγνοώ τα σχόλιά του.

  213. Georgios Bartzoudis said

    180, Πέπε said…
    # Σου τα επιστρέφω όλα. Τι να κάνουμε! Κάποιοι (όπως εσύ) έχουν έμφυτο μέσα τους τον σταλινισμό και τον φασισμό. Είναι το μόνο …ελαφρυντικό που σου καταλογίζω.

    183, Theo said… 185 Μαρία said…, 186 sarant said….
    # Ο συγκεκριμένος, που του επιτίθεσθε, δεν έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο γενικώς. Ένα σάιτ που εμφανίζεται το όνομά του, το διατηρεί κάποιος φίλος του. Συνεπώς ….βαράτε νραουλτζήδες (όπως λέμε Μακεδονιστί)!

    195, Γιάννης Μαλλιαρός said….
    # Πέραν του γεγονότος ότι …τα κάνεις καπάκι με την τσιπροδοσία, λες και ανακρίβειες. Δες παλαιότερα σχόλιά μου. Θα σε κάνουν καλό.

  214. Χαρούλα said

    #213 όσο τον ξέρω τον Γ.Μαλλιαρό δεν είναι κακός. Πως θα τον κάνουν καλό;

    Βορειοελλαδίτισσα είμαι, αλλά πρισοαθώ να συνεννοούμαι στα Ελληνικά, που είναι η γλώσσα των παπούδων μου.

  215. f kar said

    210 «Ρωμιοί/Γραικοί/Έλληνες» να τ’αφήσω;

  216. Πέπε said

    @213:
    > > Σου τα επιστρέφω όλα.

    Ε πώς δηλαδή; Εγώ είχα γράψει:

    α) Πρόκειται για μια από τις πιο αρνητικές παρουσίες στο ιστολόγιο.
    Εντάξει, εδώ δεκτή η επιστροφή. Δεν είναι αυτή η αυτοεικόνα μου, αλλά μπορεί κάλλιστα να είναι η εικόνα κάποιου άλλου για μένα.

    β) Μόνιμα ξινό ύφος, …
    Ανακριβές. Για παράδειγμα, στα #100 και #150 (για να περιοριστώ στην παρούσα ανάρτηση) ούτε υπάρχει ούτε και θα χωρούσε ξινίλα. Σκέτες πληροφορίες είναι.

    γ) …μόνιμα απρόκλητα απαξιωτικός,
    Ανακριβές. Θα επικαλεστώ τα ίδια παραδείγματα.

    δ) …ποτέ μια καλή κουβέντα με ολόκληρο το στόμα του να γεμίσει (ακόμη και κάποιες φορές που ήθελε να πει ότι λ.χ. ένα κείμενο τού άρεσε)…
    Ανακριβές. Άπειρα παραδείγματα, είτε προς κείμενα του Νίκου ή φιλοξενούμενων είτε προς άλλα σχόλια.

    ε) …ποτέ μια υποτυπώδης έστω ανταπόκριση στις λιγοστές φορές που κάποιος τού είπε ένα καλό λόγο,
    Ομοίως.

    στ) …σταθερή και απόλυτη άρνηση κάθε διαλόγου
    Ανακριβές, και θα επικαλεστώ ακριβώς το παρόν σχόλιο: λέω αυτό που λέω, και αμέσως σπεύδω να το τεκμηριώσω. Πολλές φορές, η αντίθετη επιχειρηματολογία μ’ έχει οδηγήσει να αναθεωρήσω και να ανακαλέσω δημόσια. Άρνηση διαλόγου είναι ακριβώς αυτό το άνευ περιεχομένου «σου τα επιστρέφω όλα».

    ζ) …και, πέρα από όλα αυτά, συχνή ρητορική μίσους (κατά προσφύγων, κατά αυτοοργανωμένων ομάδων αλληλεγγύης κ.ά.).
    🙂 🙂 🙂 🙂

    η) Βάλε και τον εθνικισμό.
    🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

    (Ε ντάξει, είπαμε να τεκμηριώνουμε αλλά υπάρχουν και όρια!)

    θ) Βάλε και τη μονομανία (το οποίον σκουλίκι) που σπάει κόκαλα.
    Εδώ μάλλον με συγχέετε με κανέναν συνονόματο ή με εμφανισιακή ομοιότητα, δεν ξέρω…

    ι) Βάλε και την εκνευριστική δοκησισοφία περί τα διαλεκτολογικά.
    Ανακριβές. Ένα παράδειγμα παρακαλώ.

    ια) Βάλε και ό,τι άλλο ξεχνώ αυτή τη στιγμή.
    Αυτό, δεκτό.

    ____________________
    Θεέ μου, γιατί κάθομαι και τα γράφω όλα αυτά;…

  217. sarant said

    216 τέλος Συ είπας.

  218. BLOG_OTI_NANAI said

    215: Μην τ’ αφήσεις, απλώς επειδή εδώ δεν είναι τουίτερ, πες μας, από το τέλος του Βυζαντίου και στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, σύμφωνα με τις πηγές, ποιοι ήταν οι Ρωμιοί, ποιοι οι Γραικοί, και ποιοι οι Έλληνες.

  219. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Να τα αφήσει αυτά ο συνταξιούχος φιλόλογος κ. Πεπές και να μας πει για τον έμφυτο σταλινισμό και φασισμό του. Ποία η σχέσις του με τον Λαβρέντι Μπέρια και την Κλάρα Πετάτσι? Εδώ σε θέλω κάβουρα… 🤪

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: