Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η χαμένη ευκαιρία (διήγημα του gpointofview)

Posted by sarant στο 26 Ιουλίου, 2020


Κι άλλες φορές έχουμε φιλοξενήσει στο ιστολόγιο διηγήματα του φίλου μας του Τζι. Το τελευταίο ήταν πριν από πέντε μήνες, πριν από την καραντίνα δηλαδή, κι εκεί θα βρείτε λινκ προς τα προηγούμενα.

Το σημερινό διήγημα είναι πολύς καιρός που μου το έστειλε ο Τζι, αλλά είχε εξαρχής ζητήσει να δημοσιευτεί αμέσως μετά την επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας, αφού αυτό είναι το θέμα του διηγήματος -ή μάλλον, όπως λέει ο ίδιος, «Είναι κάπως τολμηρό από πολιτικής και ερωτικής πλευράς καθώς οι περιπέτειες της δημοκρατίας και η εξωσυζυγική σχέση κάποιας αφήνουν την ίδια γεύση καθώς εξελίσσονται παράλληλα».

Δίνω τον λόγο λοιπόν στον Τζι:

Η χαμένη ευκαιρία

Μόλις κτύπησε το τηλέφωνο την ξανάφερε στο νου του. Ηταν αυτή.

– Ελα τώρα. Μπορείς ;

– Ναι, ψιθύρισε άβουλα και με σκοτεινιασμένο βλέμμα. Πάλευαν μέσα του η σαρκική η επιθυμία  και τ’ απομεινάρια της ηθικής του. Μπερδεμένος, το πρώτο καλοκαίρι της θητείας του στο ναυτικό, είχε άλλα δυο μπροστά του για να ξεκαθαρίσει κάπως τα πράγματα. Και στην υπηρεσία του μπερδεμένοι ήσαντε ακόμα. Χρόνια συνηθισμένοι στο Βασιλικό το Ναυτικό πάλευαν τώρα ν’ αφομοιώσουν το Πολεμικό και την δημοκρατία που του άλλαξε το όνομα  Επρεπε όλοι να το καταλάβουν πως έφυγε η χούντα  η μετονομασία ήταν ένα καλό επιχείρημα. Πολεμικό το Ναυτικό, Πολεμική και η Αεροπορία ! Οπου τα πράγματα ήταν πιο σοβαρά χρειαζόταν και επεξηγηματική δήλωση: «Όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια» είχε δηλώσει ο «εθνάρχης» σε όσους τον κατηγορούσαν γιατί δεν έστειλε στο απόσπασμα τους πρωταίτιους της δικτατορίας όπως έλεγε η δικαστική απόφαση. Και τα εννοούσε πραγματικά, αποδείχθηκε.

Λίγα χρόνια μετά την μεταπολίτευση, θητεία στο ναυτικό. Βασική εκπαίδευση, σχολή αξιωματικών και πρώτη άδεια μετά την μετάθεση του στον Πόρο. Πήγε στο νησί, τακτοποιήθηκε σ’ ένα σπίτι και γύρισε. Μόλις που φίλησε την μάνα του, αμέσως πήγε  έναν όροφο πιο πάνω να δει τον φίλο του, μα έλειπε. Ητανε μόνο η γυναίκα του και το δίχρονο παιδί τους. Τον κράτησε με το ζόρι να πιουν ένα καφέ και τον γέμισε κατηγόριες για τον Σπύρο. Εβλεπε γυναίκα από κοντά μετά από τόσες μέρες και αισθανότανε λίγο άβολα, αλλά δεν είχε και το κουράγιο για να φύγει. Το κοριτσάκι έπαιζε σκαρφαλωμένο στην μάνα του τραβώντας της την μπλούζα και σηκώνοντάς της την φούστα, το πεινασμένο βλέμμα του ακολουθούσε τα τερτίπια της μικρής.  Κάποια στιγμή το ένα της στήθος  αποκαλύφθηκε. Χαμογέλασε και δεν έκανε καμιά προσπάθεια να το μαζέψει. Σαν μαγεμένος το κοίταζε ο ναύτης. Ηταν κι όπως του άρεσε, μέτριο σε μέγεθος και σχεδόν το μισό να ανήκει στην ρόγα.  Οι τόσες μέρες απομόνωσης από τον κόσμο στο στρατόπεδο έπαιξαν τον ρόλο τους. Κάθησε δίπλα της κι άρχισε να παίζει κι’ αυτός με την  μικρή ακουμπώντας την μάνα της δήθεν τυχαία. Κάποια στιγμή τα χείλη του βρεθήκανε στο στήθος της. Αναστέναξε ελαφρά και τούπε «αργότερα, σαν κοιμηθεί η μικρή». Ωρα πολλή μετά, η μικρή εξακολουθούσε να παίζει με την μάνα της και το βυζί να είναι ακάλυπτο. Η  Πόπη φαινότανε να το διασκεδάζει, φαινομενικά δεν έδειχνε καμιά βιασύνη για τα περαιτέρω, ήτανε ήρεμη κι’ ευτυχισμένη που δεν ήταν αναγκασμένη να σκέπτεται τον άντρα της, όπως τούλεγε κοιτάζοντας τον φιλικά. Τον είχε ήδη κατηγορήσει πως πήγαινε με άλλες για να δικαιολογήσει την δική της στάση, μα δεν τον ένοιαζε. Αισθάνθηκε σαν νάτανε ένα διακοσμητικό στοιχείο στην παράσταση και σηκώθηκε να πάει να δει την μάνα του που τον περίμενε, για την ώρα ο πόθος του είχε υποχωρήσει.

Στο σπίτι η μάνα του πλησίασε ακούγοντας το τηλέφωνο και τον κοίταξε ερωτηματικά  Φόρεσε το μπουφάν του και την αγκάλιασε. «Να προσέξεις να μην μπλέξεις, αγόρι μου» του είπε, σαν να τα ήξερε όλα. Πήγε στο παράθυρο και κοίταζε πίσω απ’ την κουρτίνα. Σαν βεβαιώθηκε πως δεν βγήκε απ’ την εξώπορτα, το κατάλαβε « Σ΄ αυτήν πάει, επάνω στον άλλο όροφο, ε άντρας είναι, ας πάει». Μετά με κάποια ζήλεια σκέφτηκε πως τόσο καιρό δεν τα κατάφερνε η παστρικιά, αλλά τώρα που τον βρήκε μπόσικο λόγω ναυτικού, τον τύλιξε.

Η επταετία είχε τελειώσει φυσιολογικά σαν το φρούτο στα ψηλά κλαδιά που ωριμάζει και πέφτει γιατί κανένας δεν έφτανε να το κόψει. Η γενική επιστράτευση λόγω των Κυπριακών, φανέρωσε το καλά κρυμμένο μυστικό, τα όπλα είχανε πουληθεί στον εμφύλιο του Λιβάνου αποτρέποντας στην πράξη κάποια τρελλή εισβολή στην Βόρεια Ηπειρο. Για άλλο λόγο δεν χρειάζονταν, ας ήταν καλά το ΝΑΤΟ για τα σύνορα με τους συμμάχους Τούρκους και τις κομμουνιστικές χώρες. Ο Αντώνης σαν αξιωματικός γνώριζε πολύ καλά πως ουδέποτε είχαμε αποχωρήσει από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ παρά τις αντίθετες πομπώδεις δηλώσεις του «εθνάρχη». Μερικές σχέσεις πρέπει -τυπικά έστω- να μένουνε κρυφές.

Η Πόπη ήταν από τις γυναίκες που παντρεύτηκαν τον πρώτο τους έρωτα. Μικρή στα δεκαοκτώ της είχε ήδη ένα παιδί και μια θητεία στην ντισκοτέκ του άντρα της, Η εγκυμοσύνη και το μωρό την κράταγαν σπίτι ενώ ο Σπύρος της ήτανε στην δουλειά, στο μαγαζί με τους τόσους θηλυκούς πειρασμούς. Γρήγορα το μυαλό της δηλητηριάσθηκε απ’ την ζήλεια. Το αν ο Σπύρος είχε ή όχι άλλες σχέσεις δεν έπαιζε απολύτως κανένα ρόλο. Η Πόπη ήταν μια ωραία κοπέλα με καλλίγραμμο σώμα και όμορφο πρόσωπο που δεν είχε την ανάγκη του μακιγιάζ. Οι αμφιβολίες της όμως την ανάγκαζαν να βάφεται συχνά και είχε αποκτήσει αυτό το αδιόρατο χρώμα στην επιδερμίδα του προσώπου της που μένει από την συχνή χρήση του μέικ-απ. Σ’ αυτό συνέτεινε και το ντύσιμό της που ήταν το κλασσικό της νυκτερινής ζωής. Τα πρωϊνά και στο σπίτι της, άβαφη ήταν πολύ πιο κοντά στα γούστα του Αντώνη, εξ άλλου εκεί την έβλεπε τις περισσότερες φορές αυτός.

Είχαν εγκατασταθεί στην πολυκατοικία του Αντώνη, ένα όροφο πιο πάνω πριν κάποιους μήνες, ο Αντώνης δεν είχε δώσει σημασία στην μικρομάνα τότε Πόπη, αντίθετα με τον Σπύρο γνωριστήκανε και πήγαινε συχνά στην ντισκοτέκ του γιατί είχε καλές τιμές και δεν του σερβίρανε μπόμπες. Γίνανε φιλαράκια και βγαίνανε μαζί για ψάρεμα όποτε είχε ο Σπύρος καιρό. Τον Αντώνη τον «ξύπνησε» πρώτη φορά ο τότε συμφοιτητής του ο Γιώργος. Είχανε έρθει από το σπίτι του Γιώργου στο δικό του για  να πάρουν κάτι σημειώσεις να διαβάσουνε και φεύγοντας  στην είσοδο ο Αντώνης κτύπησε συνθηματικά το κουδούνι του Σπύρου να του πει ένα γειά. Στο μπαλκόνι αντί για τον Σπύρο βγήκε η Πόπη και του είπε πως ο Σπύρος έλειπε, του μίλαγε πάντοτε πολύ φιλικά. Ο Γιώργος τρελάθηκε. Στο αυτοκίνητο, όπως γυρίζανε σπίτι του, είπε στον Αντώνη πως αυτός στην θέση του δεν θα διάβαζε τις σημειώσεις της τοπολογίας  αλλά θα γύρναγε να περάσει το απόγευμα μ’ αυτήν την οπτασία. Ο Αντώνης πρώτη φορά σκέφτηκε την Πόπη ερωτικά κι έφερε στην μνήμη του κάτι τυχαία αγγίγματα εκ μέρους της μια φορά στην ντισκοτέκ. Μετά σκέφτηκε πως ήταν γυναίκα του φίλου του την έβγαλε απ’ το μυαλό του και πήγε για διάβασμα. Η Πόπη στην σκέψη του ήταν σε λανθάνουσα κατάσταση. Μέχρι σήμερα.

Τις πρώτες μέρες της μεταπολίτευσης όλοι ήταν ζαλισμένοι σαν κάποιον που βγαίνει στον ήλιο μετά από πολύωρη παραμονή στο σκοτάδι. Ψηλαφίζοντας δοκιμάζανε τα όρια της καινούργιας κατάστασης, οι αριστεροί τρέμανε ακόμα μήπως έχουμε  ξανά δικτατορία, οι δεξιοί δεν εμπιστεύονταν τον γεφυροποιό Αβέρωφ  και ο κεντρώοι περισσότερα περιμένανε από τον Μαύρο του ποδοσφαίρου, παρά από τον Μαύρο της πολιτικής. Ο Καραμανλής, που είχε φύγει με ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης  στο Παρίσι, δήλωσε πως ήρθε γιατί τον φωνάξαμε, έτσι αόριστα χωρίς να προσδιορίσει το πως και ζήτησε την ψήφο του λαού. Ο Αντρέας είχε το παράπονό του-εμένα δεν με φώναξε κανείς- αλλά είδε το κενό το Μαύρου, φόρεσε το ζιβάγκο του κι ήρθε να πουλήσει σοσιαλισμό με τον Τσοχατζόπουλο. Στην αναμπουμπούλα ο Τζαβέλας με τα αντάρτικα τραγούδια έγινε πρώτο όνομα για λίγο στις μπουάτ, το νέο κύμα ξεχάστηκε. Λίγες μέρες μετά στην πορεία για το Πολυτεχνείο, που έγινε μετά της εκλογές, το σύνθημα του ΚΚΕ « λαέ, ντροπή σου, για την εκλογή σου» ήταν αντίστοιχης ποιότητας με την δημοκρατία που μπουσούλαγε.

Όταν άνοιξε η πόρτα παραξενεύτηκε που είδε το μωρό ξύπνιο. «θα κοιμηθεί σύντομα, μην φοβάσαι» του είπε και τον παρέσυρε στην κουζίνα να παίξουνε τάβλι. Η μικρή ανέβηκε στα γόνατά της και παρακολουθούσε το παιχνίδι. Σε δυο λεπτά κοιμότανε βαριά. Η Πόπη την πήγε στην κρεβατοκάμαρα και γυρίζοντας ξανακάθισε την θέση της. Ο Αντώνης παραμέρισε το τραπεζάκι με το τάβλι μαζί με τα προσχήματα και την φίλησε, Ανταποκρίθηκε παθιασμένα, ανοίγοντας ελαφρά τα πόδια της όταν τα χέρια του κατηφόρισαν. Η όρεξη του Αντώνη έγινε απαιτητική, είχαν συγκεντρωθεί αθροιστικά και τα άλλα προκαταρκτικά Προσπάθησε να κατεβάσει το εσώρρουχό της.

«Κι αν έρθει ο Σπύρος ;»

Η δημοκρατία με την δικτατορία έμπλεκαν τα μπούτια τους. Πόσο νόμιμη είναι μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση που ορκίσθηκε σ’ ένα χουντικό πρόεδρο και στον ίδιο αρχιεπίσκοπο που όρκισε τους συνταγματάρχες αλλά και τον ανατροπέα τους Ιωαννίδη ;

Ο Αντώνης κατέβασε το παντελόνι του, σαν ύστατο επιχείρημα, αλλά δεν τολμούσε να προχωρήσει. Θα ακολουθούσε με ευχαρίστηση βέβαια αν η Πόπη έκανε το παραμικρό βήμα, αλλά παραδεχότανε πως αυτή ήξερε καλύτερα τις συνήθειες του άντρα της, πότε έφευγε και πότε ερχόταν. Συνέχιζε να την χαϊδεύει και να την φιλά αλλά κάθε φορά προσπαθούσε να πετύχει την συγκατάνευσή της για είσοδο την άκουγε να λέει τεντώνοντας το αυτί της  :

« Το ασανσέρ ήταν αυτό ; Στον όροφό  μας σταμάτησε ;  Μήπως ήρθε ;» και προσπαθούσε να συμμαζέψει το στήθος της μεσ’ στην ρόμπα της ή να διορθώσει το ύψος της κυλότας της. Λίγα δευτερόλεπτα περνούσαν ακίνητοι και αφουγκραζόμενοι  το ασανσέρ και μετά πάλι βυζί έξω, κυλότα στα γόνατα και μια πάλη όπου κανένας δεν ήξερε αν ήθελε να κερδίσει ή να χάσει.

Τις πρώτες μέρες της μεταπολίτευσης κανένα κυβερνητικό στέλεχος δεν κοιμότανε ήσυχο, μάλιστα λένε ότι ο «εθνάρχης» κάθε βράδυ κοιμότανε και σε διαφορετική θαλαμηγό ελαχιστοποιώντας τις πιθανότητες σύλληψης του από καινούργιους πραξικοπηματίες. Δεν αισθανότανε κυρίαρχος του λαού – τον «φωνάξανε» και ήρθε, δεν τον εκλέξανε – και κατά μείζονα λόγο στον στρατό υπήρχαν πολλοί,  ακόμα γλυκαμένοι από την εξουσία, αξιωματικοί.

Η παρατεταμένη στύση είχε αρχίζει να ενοχλεί τον Αντώνη. Ηδη οι δίδυμοι αδένες του είχαν αρχίσει να διαμαρτύρονται από την αναμονή και να τον πονάνε. Η φράση «μου έπρηξε τ’ αρχίδια» ερχόταν όλο και συχνότερα στον νου του χωρίς όμως να τον γεμίζει αποφασιστικότητα. Η Πόπη σηκώθηκε και με κουρασμένο ύφος πήγε να ακουμπήσει την πλάτη της στην πόρτα της εισόδου. «Ετσι θα εμποδίσει τον άντρα της να μπει αιφνιδιαστικά» σκέφτηκε ο Αντώνης και την αγκάλιασε. Η Πόπη συνέχισε ν’ αντιστέκεται προβληματισμένη.

« Κι αν έρθει ;  Αχ δεν τον ξέρεις εσύ… Γιατί να μπλέξεις και να τα πληρώσεις εσύ ;  Εσύ δεν φταις σε τίποτα…»

Ο Αντώνης την πήρε από την πόρτα και την ακούμπησε σε μια κολώνα. Την φίλησε με πάθος,  ενώ το χέρι του έκανε θαύματα με την θηλή της. Η Πόπη υποχώρησε ελαφρά. Γλίστρησε λίγο προς τα κάτω προβάλλοντας όσο μπορούσε περισσότερο την λεκάνη της και ανοίγοντας αρκετά τα πόδια. Ηταν μια θέση που την χαλάρωσε αφού έτσι ήταν αδύνατον να βγει το εσώρρουχό της ενώ τα δάκτυλά του της ήταν εξαιρετικά ευχάριστα. Ξαφνικά όμως τα δάκτυλα του παραμέρισαν την κυλότα αντί να την βγάλουν και την άλλη στιγμή οι δισταγμοί και οι αμφιβολίες ήταν παρελθόν μπροστά στον ανοιχτό στόχο και την αναγκαιότητα της σάρκας.

« Η Καραμανλής ή τανκς !» Ισως αυτή η φράση να καθόρισε το εκλογικό αποτέλεσμα των εκλογών του Νοεμβρίου του 74. Ζαλισμένος ο λαός από όσα του συνέβαιναν και την νομιμοποίηση του κομμουνιστικού κόμματος δεν ήξερε τι να ψηφίσει. Κάτι η αποχή από τις κάλπες, κάτι η απορία, πως είναι δυνατόν οι χθεσινοί «εχθροί» του έθνους, οι μισητοί κομμουνιστές να διεκδικούν με εκλογές την εξουσία, είχαν επιφέρει πλήρη σύγχυση στον απλοϊκά σκεπτόμενο λαό. Τόσα χρόνια είχε μάθει τις αλήθειες του να τις ακούει από το στόμα του Παπαδόπουλου στα τηλεοπτικά παραληρήματά του, το «διάλειμα» του Ιωαννίδη έκανε αυτή την έλλειψη πιο απαιτητική. Τους λόγους του Καραμανλή ήταν αδύνατον να τους παρακολουθήσει ο μέσος Ελληνας και λόγω της σύνταξης αλλά κυρίως λόγω της ιδιωματικής του προφοράς. Ελάχιστοι διαβάζανε πολιτικούς λόγους σε εφημερίδες και εκείνη την εποχή κανένας δεν είχε καιρό, όλοι τρέχανε στις συναυλίες του Θεοδωράκη. Όταν λοιπόν ξεστόμισε την περιβόητη φράση, ο κύβος ερρίφθη αμετάκλειτα.

 

Η κατάληξη ήταν λυτρωτική για τον Αντώνη. Τελείωσε σχεδόν αμέσως και εξαντλημένος ξάπλωσε στον καναπέ. Η πολύωρη στύση τον είχε καταβάλει. Η Πόπη αφού τακτοποίηθηκε στην τουαλέττα ήρθε κοντά του και τον χάϊδευε τρυφερά :

-Είχα καιρό να κάνω έρωτα και να το θέλω του είπε. Δεν τον αντέχω, αλλά είμαι υποχρεωμένη να του δίνομαι όταν έχει καύλες, φαίνεται δεν του το δίνει συχνά η γκόμενα. Θέλω να φύγω από κοντά του, καταλαβαίνεις ;

Η πιθανότητα αιφνίδιας επιστροφής του άντρα της φαινότανε να έχει περάσει ανεπιστρεπτί, δεν την απασχολούσε καθόλου.

Την άκουγε σιωπηλός, το βυζί της δεν τον τράβαγε τόσο πια, αντίθετα τα χυτά της πόδια τον γοήτευαν τώρα. Αρχισε να χαϊδεύει το εσωτερικό τους θαυμάζοντας την λεία επιδερμίδα τους.

Εμεινε παγερά αδιάφορη στα χάδια του, ένας δεύτερος γύρος δεν φάνηκε να την συγκινεί,  είχε άλλες προτεραιότητες τώρα.

-Κοίτα, με τον Σπύρο έχω τελειώσει, θα πάρω το παιδί και θα φύγω, θα με ψάχνει βέβαια για το παιδί, αλλά πρέπει να φύγω. Θα κρυφτώ να μη με βρει. Μπορώ νάρθω μαζί  σου στον Πόρο για λίγες μέρες, θα περάσουμε τέλεια, θα σου μαγειρεύω…

Την επαύριο των εκλογών ο Καραμανλής έδειξε το πραγματικό πρόσωπό του. Πολλοί  αναρωτήθηκαν  αν έφυγε η χούντα ή όχι. Τα ανοίγματα προς την αριστερά ξεχάστηκαν καθώς η χώρα ετοιμαζόταν για την είσοδό της στην τότε ΕΟΚ, Ευρωπαϊκή  Οικονομική Κοινότητα, τώρα φαίνεται πως έγιναν «κοινά» τα οικονομικά μας και μετεξελίχθηκε σε Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο  λαός έπρεπε μεν να πληρώσει για την ανοχή του στην χούντα αλλά δεν έβλεπε καμιά μεγάλη διαφορά στην αυταρχικότητα, η νομιμότητα του κουκουέ ήταν στάχτη στα μάτια. Κοινοβουλευτική δικτατορία, σκέφτονταν μερικοί, τουλάχιστον τούτη φεύγει με εκλογές, δεν χρειάζονται εθνικές τραγωδίες και Πολυτεχνεία. Γάτα ο «εθνάρχης», φρόντισε γρήγορα να μεταπηδήσει στην προεδρία της Δημοκρατίας από την πρωθυπουργία και την βούληση του «κυρίαρχου» λαού, τους τρακόσιους τους κουμαντάρεις πιο εύκολα από τον λαό.

Ο μηδενισμός της πιθανότητας για επανάληψη της ερωτικής πράξης συν το ξαλάφρωμα των αδένων επανακαθόριζαν την στάση του Αντώνη. Τα λόγια της μάνας του «πρόσεχε, μη σε μπλέξει» έρχονταν τώρα να τονίσουν την σοφία της. Αρχισε να τα μασάει.

-Ξέρεις η σπιτονοικοκυρά μου μου έθεσε όρο απαράβατο να μην φιλοξενώ κόσμο γιατί νοικιάζει δωμάτια με την μέρα και δεν την συμφέρει να έχει μόνιμο ένοικο. Με χίλια παρακάλια μου έδωσε το δικό μου με τον χρόνο, να μην μένω μέσα στο στρατόπεδο. Βέβαια με σένα το πράγμα αλλάζει, άσε, μόλις ανέβω θα το συζητήσω μαζί της και θα σε πάρω τηλέφωνο.

-Φοβάσαι ρε Αντώνη ; Κρίμα, μα δεν πειράζει. Μόνο μη μου πεις πως σκέπτεσαι τον Σπύρο σου, που πριν λίγο κουτούπωνες την γυναίκα του.

-Οχι ρε Πόπη, δεν είναι έτσι, θα κοιτάξω να το τακτοποιήσω, τώρα αμέσως. Θα δοκιμάσω να την βρω στο τηλέφωνο, να της μιλήσω και να της εξηγήσω.

Το χέρι του την χάϊδευε μηχανικά, της ήταν εντελώς αδιάφορο, όλη η μαγεία του πόθου και του έρωτα είχε χαθεί μπροστά στα επιτακτικά διλήμματα της καθημερινότητας.

-Εκει είναι το τηλέφωνο, τούδειξε.

Ο Αντώνης τα χρειάσθηκε.

-Δεν έχω τον αριθμό της, θα πάω μέχρι το σπίτι μου να τον βρω.

Η Πόπη ήταν ήδη στο τηλέφωνο κι’ έψαχνε άλλη εναλλακτική λύση, σωματικά σαν γυναίκα φτούραγε πολύ, ήταν αυτό που λέμε πρώτης κλάσης αλλά δεν τόχε συνειδητοποιήσει μέχρι τώρα. Τώρα που το νερό είχε μπει στο αυλάκι ετοιμαζότανε ν’ ανοίξει τα φτερά της, η κόρη της πολύ μικρό εμπόδιο ήταν.

Το δημοψήφισμα ήταν όντως ανφέρ. Απλά εξέφρασε την μύχια βούληση του λαού να απαλλαγεί από τον βασιλιά του, άσχετα με το ότι θα ψήφιζε υπέρ της παραμονής του αν ο βασιλιάς έκανε την δική του καμπάνια. Ακόμα κι έτσι όμως το αποτέλεσμα ήταν τρομακτικό : 31% χωρίς ούτε ένα αντίλογο υπέρ της βασιλείας ! Πάντως κανείς δεν στενοχωρήθηκε με το αποτέλεσμα, ούτε ο ίδιος ο Κώνος, έτσι τον έλεγε από την σύντμηση του Κωνσταντίνος, ο Αντώνης. Ισως μάλιστα να ευχαριστήθηκε που γλύτωσε από την απολογία του για την στάση του επί χούντας που θα ήταν αναγκασμένος να κάνει αν είχε επιστρέψει. Το οικονομικό σκέλος το είχε ήδη τακτοποιήσει, ανεξάρτητα από την έκβαση του δημοψηφίσματος.

 

Ο Αντώνης χαζολόγαγε με την μάνα του, φυσικά δεν είχε σκοπό να πάρει την σπιτονοικοκυρά του, ούτε είχε το τηλέφωνό της. Απλά σκεπτότανε να κερδίσει λίγο χρόνο, να της αφήσει κάποιες ελπίδες ώστε να έχει έναν ωραίο δεύτερο γύρο. Ηθελε να την απολαύσει πραγματικά, ήταν γυναίκα που σπάνια θα ξανάβρισκε. Δεν αισθανότανε ολοκληρωμένος μ’ αυτό το γρήγορο στα όρθια. Στην σκέψη της ερεθίζονταν, τώρα που του είχαν φύγει οι αναστολές έβλεπε πως την ήθελε σαρκικά όσο καμιά άλλη… αλλά πάλι το παιδί της ; Ηταν εντελώς ανώριμος για τέτοια πράγματα, το κορμί της ήθελε να χορτάσει, όχι να την παντρευτεί.

Η μάνα του τον κοίταζε σαν ανοιχτό βιβλίο. Ηξερε πως η καλύτερη λύση από την μεριά της ήταν η σιωπή, το πολύ-πολύ καμιά ξεγυρισμένη σπόντα όπως «Τι κάνει ο φίλος σου ο Σπύρος» να πέταγε. Αμα τον ζόριζε στις συμβουλές, μπορεί να είχε αντίθετα αποτελέσματα.

Το τηλέφωνο κτύπησε και η Πόπη ζήταγε από τον Αντώνη να τσεκάρει αν είχε επιστρέψει ο Σπύρος ή όχι σπίτι της.

-Που είσαι ;

-Σε μια φίλη μου. Μια αντρική φωνή ακούστηκε πίσω της, σαν επιβεβαίωση της αμφιβολίας του.

– Ανέβα και κοίταξε σε παρακαλώ.

-Περίμενε.

Ανέβηκε τρέχοντας τα σκαλοπάτια. Κτύπησε. Απάντηση καμιά. Κατέβηκε πάλι τρέχοντας.

-Ελα, μ’ ακούς ; Κανείς δεν είναι επάνω.

-Σ’ ευχαριστώ, Αντώνη μου, είσαι ένας γλύκας !

– Πότε θάρθεις πίσω ; Μπορούμε να πάμε, της είπε ψιθυριστά, να μην τον ακούσει η μάνα του.

-Θα σε πάρω τηλέφωνο. Κλείνω τώρα. Γεια σου.

 

Η ευκαιρία για κάποια ουσιαστική αλλαγή χάθηκε με την αποχουντοποίηση. Περιορίστηκε σε λίγα στελέχη και σ’ αυτά με το ελαφρυντικό του «στιγμιαίου». Κανένας επιχειρηματίας ή δημόσιο πρόσωπο δεν στιγματίσθηκε από την συνεργασία του με την χούντα, η ομαλή μετάβαση είχε και την σιωπηλή αποδοχή της συνέχειας. Κανένας δικαστικός, αστυνομικός ή παπάς δεν λογοδότησε για την δράση του στην επταετία, η λήθη θεωρήθηκε το καλύτερο μέσον για να κλείσουν οι πληγές. Ο Χατζηδάκις επέστρεψε ήσυχα και ο Θεοδωράκης με θόρυβο. Μερικοί άνθρωποι της Τέχνης και απλοί άνθρωποι του λαού ήταν οι μόνοι που αντιστάθηκαν πνευματικά στην χούντα. Κάποιοι άλλοι εξαργύρωσαν την κραυγάζουσα αντιστασιακή υπηρεσία τους με θέσεις και αξιώματα.

Η άνοδος του Πασόκ στην εξουσία επιβεβαίωσε το ρητό «σβηστής λυχνίας, πάσα γυνή ομοία» παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Αντρέα με την Δήμητρα. Εξ άλλου αυτή δεν ήταν γυναίκα υψηλού σωματικού επιπέδου όπως η Πόπη, είναι αμφίβολο αν γυναίκες τέτοιας κλάσης συγκινούνται από πολιτικούς. Μάλλον από άκρα αντίθετα έλκονται, όπως άφραγκους ποιητές και φαντάρους ή από χοντρόπετσους μεσήλικες λεφτάδες. Μέχρι κι ο Μητσοτάκης «εξυλεύθη», ως «δρυός πεσούσης», την αγίαν μεταπολίτευση… Περί Μαρίκας και ερωμένης, ουδείς λόγος, βέβαια.

 

Η πληγή του Αντώνη βέβαια δεν έκλεισε ποτέ, παρ’ όλες τις εντυπωσιακές εναλλαγές του πολιτικού σκηνικού. Ο φίλος του ο Σπύρος σκοτώθηκε λίγο μετά, σε μια στροφή με την μοτοσικλέτα του και την Πόπη δεν την ξαναείδε και δεν του ξαναμίλησαν ποτέ γι’ αυτήν. Όταν απέκτησε αρκετή πείρα από γυναίκες –γιατί με την πολιτική δεν τα πήγαινε καλά- κατάλαβε τι θησαυρό είχε και άφησε να γλιστρήσει μέσα από τα χέρια του. Βέβαια δεν ήταν καθόλου σίγουρος πως η Πόπη δεν τον χρησιμοποίησε παρά μόνο για να κάνει την δουλειά της, αλλά η πιθανότητα να τον ήθελε και να της την έσπασε με την δειλία του, τον τρέλαινε. Όπως και το σώμα της, κάθε φορά που τόφερνε στον νου του, ξέροντας ότι πολύ δύσκολα θα ξανάβρισκε τέτοιας ποιότητας κορμί. Η ζωή του κύλησε ήρεμα με συνηθισμένες γυναίκες. Καμιά φορά σκεφτότανε πως κάθε άντρας παντρεύεται την γυναίκα που του αξίζει, μέχρι να την χωρίσει.  Όπως και κάθε λαός έχει τον κυβερνήτη που του αξίζει μέχρι να τον ρίξει στις επόμενες εκλογές, μια που η χούντα δεν επέστρεψε, μας τελείωσε. Χωρίς την επιστροφή της, πέρασαν σαράντα χρόνια από τότε και φυσιολογικά θα έχει χαλάσει η ομορφιά της Πόπης. Ομοια και η Πρώτη Φορά Αριστερά όταν ήρθε στην εξουσία, σαράντα χρόνια μετά κι αυτή, βρήκε την δημοκρατία γερασμένη και αρτηριοσκληρωτική και απλά συμπλήρωσε άπρακτη μια τετραετία, όπως όλοι.

 

156 Σχόλια προς “Η χαμένη ευκαιρία (διήγημα του gpointofview)”

  1. dryhammer said

    Κι έμεινε και στον Αντώνη και στο λαό η γλυκόπικρη ανάμνηση μιας ξεπέτας, που σε γλυκαίνει μα δε σε χορταίνει.

    [Συμφωνώντας και διαφωνώντας, Ωραίος!!]

  2. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συνωμοσιολογίες και τσουβαλιάσματα, αρτυμένα με ολίγον βυζάκι. Δεν το λες και αξιανάγνωστη λογοτεχνία.

  3. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  4. atheofobos said

    Απορώ με την επιθυμία του για δεύτερο γύρο όταν με τον πρώτο κινδύνευσε να βρεθεί στα καλά καθούμενα με γυναίκα και παιδί!
    Στους περισσότερους θα είχε εξατμιστεί κάθε τέτοια διάθεση!
    Και ένα λάθος στην φράση- Ο Χατζηδάκις επέστρεψε ήσυχα και ο Θεοδωράκης με θόρυβο- Ο Χατζηδάκις είχε επιστρέψει από τον Ιούλιο 1972.

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Είδες ποσο αθόρυβα επέστρεψε;

  6. ακριβώς φίλε !

  7. Το #6 στο #1

  8. # 4, 5

    Ακριβως, επέστρεψε μεν αλλά η παρουσία του έγινε αισθητή όταν ανέλαβε το Τρίτο

  9. dryhammer said

    4 αρχή. Είναι ο παράγοντας ηλικία και ο παράγοντας θητεία (ιδίως τότε που ήταν εποχές νηστίσιμες). [Γι αυτό οι φαντάροι κλπ ήταν πάντα easy πέη]. Ξέρεις πόσοι που υπηρέτησαν στην επαρχία βρεθήκαν παντρεμένοι (και μπαμπάδες ή έστω εκκολαπτόμενοι) πριν στεγνώσει το μελάνι στο απολυτήριο; Σε κάποια χωριά ήταν και φάμπρικα για γάμο των κοριτσιών.

  10. atheofobos said

    8
    Η επιστροφή του στην Ελλάδα έγινε εντονότατα γνωστή το 1972 γιατί τότε κυκλοφόρησε και ο δίσκος του με τίτλο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ!
    H «Επιστροφή» του Χατζιδάκι & του Γκάτσου με Μπιθικώτση & Γαλάνη
    https://www.ogdoo.gr/diskografia/diskoi-pou-den-ksexasa/h-epistrofi-toy-xatzidaki-toy-gkatsoy-me

  11. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα!

    δεν είναι να λείψω λίγο και 🙂 🙂 🙂

  12. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ένας νέος έρωτας και μια νέα δημοκρατία, με τα μάτια του Τζι, στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1970. Η αγάπη και η ελπίδα της πρώτης φοράς έντονη. Ύστερα πάπαλα, αν και η νοσταλγία για τον έρωτα παραμένει, ενώ για τη νέα δημοκρατία απογοήτευση. Ίσως φταίει και η συνωνυμία! 🤗

    Γενικώς ωραίος, ευχαριστούμε Τζι. Και μια απορία, γιατί λείπει το καλύτερο αυτά τα χρόνια; Να περιμένουμε άλλη φορά για τον ΠΑΟΚ; 😂

  13. sarant said

    12 Φιρί φιρί

  14. Sex and politics» που έλεγε το τραγούδι της εποχής με την Μαρίνα. Το είχα ακούσει και από τον Γιώργο Μαρίνο στην Μέδουσα.

  15. «Όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια» είχε δηλώσει ο «εθνάρχης» σε όσους τον κατηγορούσαν γιατί δεν έστειλε στο απόσπασμα τους πρωταίτιους της δικτατορίας όπως έλεγε η δικαστική απόφαση. Και τα εννοούσε πραγματικά, αποδείχθηκε.

    Όταν λέμε αποφυλάκιση λόγω ανηκέστου εννοούμε αποφυλάκιση λόγω ανηκέστου.
    https://www.tovima.gr/2008/11/24/archive/ti-apeginan-oi-diktatores/

  16. Georgios Bartzoudis said

    Παραλήρημα, από «συγγραφέα» απροσνατόλιστο, ωσεί μπούρλιβο πρόβατο. Αισχρή προπαγάνδα της δεκάρας, ηθελημένη ψευτιά για μη αποχώρηση «από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ», αναπαραγωγή αερολογιών για τα όπλα που (είχαμε ή δεν είχαμε) στη «γενική επιστράτευση λόγω των Κυπριακών». [αν ήσουνα «αξιωματικός» όπως σε θέλει το αφήγημα, τόσο το χειρότερο για σένα (ή για τον ήρωά σου)].
    Το όλο αφήγημα θυμίζει κάποιες ταινίες-σαπουνόφουσκες που κάνουν τα αμερικανάκια, και όταν βλέπουν …τα χάλια τους λένε: Βάλε ακόμα λίγο σεξ, βάλε ακόμα λίγη βία κλπ.
    Αγαπητέ Τζι, δεν κάνεις για διηγήματα. Κοίταξε να βρεις καμιά δουλειά με περισσότερη …προπαγάνδα. Εκεί ίσως τα καταφέρεις καλλίτερα!

  17. ΓΤ said

    12@
    Κώστα, ο ΠΑΟΚ είναι παντού στο κείμενο. Με ορμήν Δικεφάλ(λ)ου ευγενικά που ράμφισε μαζόν και το κοχύλι πόρθησε, σκοράροντας.

  18. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα σας.

    Sex and politics – ἀλλὰ μὲ τὴν εὐρύτερη ἔννοια – σκέφτηκα κι ἐγὼ ὅταν τὸ διάβαζα, ἀλλὰ μὲ πρόκανε ὁ Ἄρης στὸ 14.

    Πάντως, καλύτερα νὰ μιλήσουν ἐπ᾿ αὐτοῦ οἱ καθ᾿ ὕλην ἁρμόδιοι Λάμπρος καὶ Γς.

    Διαβάζεται εὐχάριστα, ἀκόμα κι ἂν δὲν συμφωνεῖς μὲ τὶς πολιτικὲς ἐκτιμήσεις γιὰ τὰ γεγονότα τῆς Μεταπολίτευσης.

    Προσωπικὰ μοῦ ἄρεσε περισσότερο «Η Νίτσα, η μανιόλια και τα χόρτα της.»

  19. Να ευχριστήσω άλλη μια φορά τον Νίκο για την δημοσίευση και τον χώρο που μας φιλοξενεί. Ευχαριστώ και όσους σχολίασαν μέχρι τώρα

  20. Λοζετσινός said

    Καλημέρα!
    Αγαπητέ gpointofview πριν την έκδοση κάνε τη διόρθωση στα:
    κύβος ερρίφθη αμετάκλειτα (αμετάκλητα)
    και «σβηστής λυχνίας, πάσα γυνή ομοία»
    σβεσθείσης λυχνίας, πάσα γυνή ομοία

  21. sarant said

    19 Nάσαι καλά!

    20 Αξίζει αρθράκι για τη δεύτερη φράση, αλλά ποιος θα βρει καιρό να το γράψει

  22. # 16

    Δεν αξίζεις απάντηση απλά για τους άλλους θα πω για το δικό σου παραλήρημα που «ξέρεις» καλύτερα από όσους λαμβάνανε μέρος σε ασκήσεις του Ναυτικού με οδηγίες από Σμύρνη και Νάπολι ή απ όσους πολέμαγαν στον εμφύλιο του Λιβάνου και δεν ξέρανε από που είχαν αγοράσει τα όπλα.
    Ξέρω πως αρκετούς θα «πονέσει» το διήγημα ,αλλά άλλο να μην σου αρέσει, άλλο να διαφωνείς πολιτικά ή ηθικά κι άλλο να λες για προπαγάνδα (υπέρποίου άραγε ;; ) και για ηθελημένη ψευτιά.
    Θα προτιμούσα να μην ξαναασχοληθείς μαζί μου, τουλάχιστον με άλλου έχει πλάκα

  23. # 20

    ευχαριστώ που σχολίασες

    Δεν έχω πρόθεση να το εκδώσω, είχα στον νου μου τον Κλείτο φαίνεται. Επειδή γράφω όπως μιλάω, επικρατεί το σβηστής στην καθομιλουμένη αντί του καθαρευουσιάνικου σβησθείσης. Ειδικά αυτές οι θηλυκές μετοχές στα σαββατιάτικα μεζεδάκια βλέπουμε συχν’α να έχουν αντικατασταθεί από αρσενικές (π.χ. των προηγηθέντων ανακονώσεων), δεν είναι εύκολες στον προφορικό λόγο.

  24. # 12

    Κώστα, το πολιτική και ποδόσφαιρο τόχω εξαντλήσει, είπα να βάλω και λίγο σεξ γιατί (για μένα) η πολιτική σκέτη δεν τρώγεται με τίποτε. Αλλη φορά θα γράψω για την πολιτική και τους Ινδιάνους γιατί αυτοί ήταν οι μόνοι που δεν χαμπάριαζαν από πολιτικοί και τους φάγανε οι… πολιτισμένοι !!

    Οσο για τον ΠΑΟΚ … από τίτλους εντάξει, χορτάσαμε, τώρα διασκεδάζουμε με τα όσα απίθανα σκαρφίζονται για να ανακόψουν την αναπόφευκτη άνοδό του (Αρκούδης, Μαρούπα, μουρλοσάββας, Κούγιας, Αυγενάκης και λοιποί συγγενείς )

  25. Πέπε said

    Όποιος γαμεί, είναι δεδομένο ότι δε γαμεί σε κενό αέρος αλλά μέσα στο πλαίσιο κάποιας πραγματικότητας. Γαμούσε κόσμος επί Χούντας, επί φρέσκιας μεταπολιτεύσεως, επί Αντρέα κλπ.. Ακόμη και πιο πρόσφατα, γαμούσε κόσμος επί Πρώτη Φορά Αριστεράς, και τώρα επί Κούλη, και επί καραντίνας, και τώρα με κορρωνοϊό χωρίς καραντίνα. Και όπως όλα δείχνουν, οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να γαμούν και η επικαιρότητα να εξελίσσεται.

    Αυτό όμως δεν αρκεί από μόνο του για να δώσουν τα δύο (το γαμήσι και το πλαίσιο της εκάστοτε επικαιρότητας) μια ενιαία ιστορία. Θέλει και κάτι να τα δέσει.

    Η αίσθησή μου από την ανάγνωση ήταν σαν να κάνω συνέχεια ζάπιγκ ανάμεσα στο κανάλι με την τσόντα και το κανάλι με τις ειδήσεις.

    Όσο για το ακροτελεύτιο σχόλιο (για την Πρώτη Φορά), καταλαβαίνω βέβαια -σε συνδυασμό και με τον τίτλο- τι λόγο έχει που υπάρχει, αλλά ούτε αυτό έχει δέσει καλά.

  26. nikiplos said

    Καλημέρα. Εμένα μου άρεσε, το βρήκα πολύ καλό. Διαβάζεται ευχάριστα και τονίζει όσο πρέπει τόσο το δίλημμα του Αντώνη, όσο και τις καταφυγές του, στα πολιτικά δρώμενα για να ξεχάσει.

    Ένσταση: Η Λιάνη όταν γνώρισε τον Αντρέα ήταν ήδη σιτεμένη, αλλά στα 70ς ήταν κόμματος. Δεν βρίσκεις εύκολα γυναίκα 178 με πλούσιες τις εσοχές της και τις εξοχές της, όπως και να το κάνουμε. Καίτοι δεν με άρεζε ποτέ προσωπικά, γιατί ήμουν της μινιόν γαλλικής σχολής, στον ανδρικό περίγυρο των 70ς ήτο περίβλεπτη.

    Για τον Τζη: Άλλο ένα διήγημα για μια ωραία γυναίκα που έμεινε ανεκπλήρωτος πόθος. Ποιός δεν έχει άλλωστε, κι εκείνοι ακόμη που δεν έχουν, σκαλώνουν ενίοτε στα «ίσως» και «θα μπορούσε» που κάποιες θεές τους χάρισαν στα νιάτα τους με φέρσιμο, οικειότητα ή χαμόγελα.

    Βέβαια αρκετές θεές είναι κούφια ξόανα εσωτερικά, πράγμα που ξενερώνει, εκείνους που καμαρώνουν τον εαυτό τους στους καθρέφτες ότι τις κατάκτησαν. Τεσπα, ο «Αντώνης» δεν θα ξεχάσει την «Πόπη» ακριβώς για το λόγο που οι ΑΗΠ, είχαν χρίσει την χαζότατη και άστατη ερωτικά Αφρω θεά.

  27. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Η αίσθησή μου από την ανάγνωση ήταν σαν να κάνω συνέχεια ζάπιγκ ανάμεσα στο κανάλι με την τσόντα και το κανάλι με τις ειδήσεις.» 😂
    -Α!…Όλοι γράφουν, όλοι γράφουν! (Ροΐδης)

  28. Πέπε said

    Να διευκρινίσω βέβαια ότι η άποψή μου για το διήγημα είναι εντελώς άσχετη από την κάπως οξεία συζήτηση που είχα αυτές τις ημέρες με τον συγγραφέα επί άσχετου θέματος. Αν είχα να πω «μπράβο, εξαιρετικό» θα το ‘λεγα εξίσου απερίφραστα.

  29. Γ-Κ said

    24.
    «Οσο για τον ΠΑΟΚ … από τίτλους εντάξει, χορτάσαμε»

    !!!!!!!!!

  30. sarant said

    27 O δε Ροϊδης το έλεγε αυτό σε μια εποχή όπου το 60% ήταν αναλφάβητοι.

  31. nessim said

    ωραιο, και η αντιστιξη εξαιρετικα ευρηματικη σε πολλα σημεια, ευχαριστουμε!

  32. Γιάννης Κουβάτσος said

    29: Ε, για τον Μπάοκ μιλάμε: ένα πρωτάθλημα κάθε 35 χρόνια και μερικά σμπρωχτά κύπελλα θεωρούνται βαρυστομαχιά.

  33. Pedis said

    Νικοκύρη, δεν το ξανασκέφτεσαι;

    https://easywpguide.com/wordpress-manual/adding-your-site-content/block-editor/deleting-content/

    🙂

  34. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Γύρισα από το χωράφι, είδα «η χαμένη ευκαιρία, διήγημα του gpointofview)» και έπεσα με τα μούτρα στο γρήγορο διάβασμα, ψάχνοντας λέξεις-κλειδιά όπως «Πέλκας», «Βιερίνια» κλπ. Τίποτε! Και ύστερα το διάβασα προσεκτικότερα και βεβαιώθηκα ότι θα πας στην Κόλαση, Τζι. Θα πας εκεί που πηγαίνουν όσοι χάνουν τέτοιες ευκαιρίες.. 🙂 Κι αν, ίσως γλιτώσεις, θα γλιτώσεις μόνο χαριστικά, για την καλή σου λογοτεχνική γραφή.. (Μπράβο, Τζί!)
    Υ.Γ Νομίζω ότι δεν ήτανε σύνθημα του ΚΚΕ το «λαέ ντροπή σου για την εκλογή σου».

  35. Γς said

    Μόλις μπήκα

    >Χρόνια συνηθισμένοι στο Βασιλικό το Ναυτικό πάλευαν τώρα ν’ αφομοιώσουν το Πολεμικό και την δημοκρατία που του άλλαξε το όνομα

    https://caktos.blogspot.com/2013/12/blog-post_21.html

    [Σχολιάζει κι ο Τζι]

  36. Γς said

    Να κι άλλος ένας Ναύαρχος¨

    Ηταν πριν 6 χρόνια:

    Sarant said
    1 Ιουλίου, 2014 στις 01:40

    Ευχαριστώ πολύ όσους ήρθαν στην παρουσίαση -καλά ήταν, πολύ καλά, γνώρισα και μερικούς φίλους που δεν τους ήξερα,

    [Κι ήταν οι μέρες με το σκάνδαλο με το μέγαρο του Τζοχατζόπουλου στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου]

    Γς said
    1 Ιουλίου, 2014 στις 17:04

    Εμείς πήγαμε τσάρκα στου Μακρυγιάννη και στον πεζόδρομο του Διονυσίου Αρεοπαγίτου.
    Ηταν και κάτι κυράδες της περιοχής [και δυο μανούλια!] απέναντι από το σπίτι του Τζοχατζό.
    Κι άρχισα να ρωτάω για τιμές ακινήτων στην περιοχή κι αν υπάρχει τίποτε για αγορά.
    Κρίμα όμως κανένα δεν είχε πισίνα.

    Α, με ρώτησαν και τι δουλειά κάνω.
    Τους είπα Nαύαρχος περί τα εξοπλιστικά [υποβρύχια και τέτοια].

  37. Γ-Κ said

    @32.
    Προσθέστε και έναν τίτλο «ηθικού πρωταθλητή». Παίζει πολύ τελευταία αυτός ο τίτλος, είναι πολύ trendy.

    —————–

    Πλάκα-πλάκα, σήμερα μπορούμε να μιλήσουμε άνετα για ποδόσφαιρο. Ακόμα και η ποδοσφαιροσυζήτηση είναι πιο ενδιαφέρουσα από το σημερινό διήγημα. (Δεν το διάβασα, αλλά έτσι υποθέτω.)

  38. Γς said

    > Μήπως ήρθε ;» και προσπαθούσε να συμμαζέψει το στήθος της μεσ’ στην ρόμπα της ή να διορθώσει το ύψος της κυλότας της.

    Εδώ έχω φτάσει. Ενδιαφέρον φαίνεται.

  39. Γς said

    Το τελείωσα
    Ελα μωρέ, κρίμα. Μάπα είναι

    Μια φτυαριά ιστορικά γεγονότα, μια φτυαριά χαμούρεμα και πάλι απ την αρχή.
    αλγοριθμικά.

    Πάω να ετοιμάσω το δικιό μου. Αλλά θα μ αφήσει τ αφεντικό να τα πω χύμα και ζωντανά

    Γιωργάκη μου, αγορίνα μου εσύ

    φιλάκια

  40. Γς said

    Τσαντήστηκα
    Πάω να το γράψω.

    Τι να έχει μέσα ρε παιδιά; Κι όλα επιτρέπονται έτσι;

    Ορίστε μας. Τα πήρα γμτ στο κρανίο.
    Αύριο να είναι έτοιμο;;

  41. Αν και άνοιξα αμέσως, επειδή το μάτι μου πήρε φυλοφιλικές αναφορές, δεν το διάβασα προσεκτικά. Sorry που λένε.

  42. Παναγιώτης Κ. said

    «Η ευκαιρία για κάποια ουσιαστική αλλαγή χάθηκε με την αποχουντοποίηση. Περιορίστηκε σε λίγα στελέχη και σ’ αυτά με το ελαφρυντικό του «στιγμιαίου»»
    Αυτή είναι μια καίρια παρατήρηση. Για να γινόταν όμως κάποια ουσιαστική αλλαγή έπρεπε οι δυνάμεις που ήθελαν την αλλαγή να ήταν προετοιμασμένες. Με άλλα λόγια να είχαν δουλέψει με κόπο και πρόγραμμα. Αλλά που τέτοιο πράγμα!
    Διάλεξαν την εύκολη και αβανταδόρικη γι αυτές επιλογή. Αποχουντοποίηση!

    «ουδέποτε είχαμε αποχωρήσει από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ παρά τις αντίθετες πομπώδεις δηλώσεις του «εθνάρχη» «.
    Σύμφωνα με το βιβλίο «Κρεμώντας τη στολή» του πρώην ναυάρχου Αντώνη Αντωνιάδη και με το δεδομένο ότι επανήλθαμε στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ παρακαλώντας και με όρους δυσμενείς σε σύγκριση με τα δικαιώματα που είχαμε πριν βγούμε, συμπεραίνουμε ότι πραγματικά είχαμε βγει και δεν ήταν για… τα μάτια του κόσμου.
    Θυμάμαι την πορεία στην οδό Ακαδημίας προς το Σύνταγμα που είχε οργανώσει το ΚΚΕ κατά της επανόδου , 19 Οκτωβρίου 1980 με κυβέρνηση Ράλλη.

  43. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αποχουντοποίηση…Μια κουβέντα είναι…Πώς θα μπορούσε να αποδειχτεί πόσοι και ποιοι από τους εκατοντάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους όλων των ειδικοτήτων και των βαθμίδων συνεργάστηκαν με τη χούντα ή απλώς έκαναν τη δουλειά τους, όπως είχαν μάθει να την κάνουν και προδικτατορικά. Θα έπρεπε να παραλύσει το κράτος και να ασχολείται επί χρόνια μόνο με τις ΕΔΕ των «φιλοχουντικών». Όταν προσπάθησαν να κάνουν αποναζιστικοποίηση στη μεταπολεμική Γερμανία, βρέθηκαν μπροστά στις ίδιες αντικειμενικές δυσκολίες και το εγχείρημα ατόνησε. Εύκολα λέγονται κάποια πράγματα, αλλά δύσκολα γίνονται.

  44. sarant said

    43 Και όσοι ανέλαβαν υπουργείο;

  45. Παναγιώτης Κ. said

    Στις εκλογές του 1974 το ΚΚΕ δεν κατέβηκε αυτόνομα.
    Υπήρχε το σχήμα της Ενωμένης Αριστεράς με αρχηγό τον Ηλιού και είχε πάρει 8 έδρες.
    (Το Πασόκ 12, ο Μαύρος 60 και ο Καραμανλής 220).
    Βεβαίως το «λαέ ντροπή σου για την εκλογή σου» δεν το είπε το ΚΚΕ.
    Κουΐζ: Ποιός το είπε;

    Για τον Χατζηδάκι.
    Θυμάμαι το καλοκαίρι του ΄72 να διευθύνει καθιστός την ορχήστρα του στο υπαίθριο θέατρο της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών (νυν Φρόντζου).
    Μου είχε κάνει εντύπωση (κακή) αυτή η επιλογή του. Την είχα ερμηνεύσει ως βαρεμάρα από μεριάς του.
    Εν τω μεταξύ είχαν παραβρεθεί οι Αρχές της πόλης αφού ο καλλιτέχνης εθεωρείτο «δικός τους».

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    44:Δεν μιλάμε για προβεβλημένα υψηλόβαθμα στελέχη. Αυτοί θα έπρεπε να δικαστούν μαζί με τους χουντικούς. Αποχουντοποίηση έγινε μόνο στα ΑΕΙ χάρη στην πίεση που άσκησαν οι φοιτητικοί σύλλογοι.

  47. Σχετικά με το » Λαέ, ντροπή σου για την εκλογή σου» ήμουνα μέσα στο μπλοκ τηγ; αριστεράς (άντε να θυμάμαι ποιό όνομα είχε τότε) ξεκινώντας από τ Πολυτεχνείο και το σύνθημα άκόύστηκε όταν φτάσαμε στην Χαλκοκονδύλη. Εννοείται πως αποχώρησα αμέσως- μια λογική την είχα από τότε- και δεν ξαναπήγα ποτέ σε πορεία πολυτεχνείου

  48. Χαρούλα said

    #45
    Νομίζω οι αριστερές-ρίστικες οργανώσεις στην πρώτη πορεία για το Πολυτεχνείο.

    ….. Μετά έγιναν εκλογές και μια βδομάδα αργότερα στην πορεία για το Πολυτεχνείο κάποιοι φώναζαν «Λαέ ντροπή σου για την εκλογή σου» και οι άλλοι τούς έλεγας «Σσσςς» να μην το λένε…….

    https://sarantakos.wordpress.com/tag/23-%CE%B9%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85/

  49. Γιάννης Κουβάτσος said

    45: Νομίζω πως ακούστηκε στην πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου από τα μπλοκ της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς (ΕΚΚΕ;).

  50. Παναγιώτης Κ. said

    Αποφυλάκιση των χουντικών.
    Ήταν ο Λεντάκης που το είχε προτείνει, (στην περίοδο του Πασόκ (;)) και εγώ τουλάχιστον, ως πρώτη αντίδραση, είχα μείνει άναυδος!
    Διότι άλλη αντίληψη είχα για την Αριστερά και αλλιώς συνέβαιναν τα πράγματα.
    Εκ των υστέρων διάβασα το σκεπτικό του Λεντάκη και μπορώ να πω ότι δεν ήταν για…πέταμα.
    Όλα αυτά υπό το πρίσμα εκείνων που βλέπουν τις κοινωνικές αλλαγές μέσω μεταρρυθμίσεων.

    Συμπλήρωση στο #45β: Το θέατρο Φρόντζου, βρίσκεται στα Γιάννενα.

  51. # 43

    Επειδή είσαι ιος στρατιωτικού να σου πως οδικός μου θείος στρατηγός, διοικητής της Τοπογραφικής Υπηρεσίας αρνήθηκε όλες τις θέσεις που του πρότειναν οι χουνταίοι. πολιτικ΄λα ήτανς…κουμπάρος του Νόβα για να μην πάει αλλού το μυαλό σου. Λίγοι δεν δέχτηκαν τιμές και αξιώματα, δεν θα ήταν τόσο δύσκολο όσο λες να βρούνε τι είχε κ΄’νει ο καθένας επί χούντας από αυτούς που δεν παραιτήθηκαν αποστρατεύθηκαν.
    Οπως σου έγραψε κι ο Νίκος δεν υπουργοποιηθήκανε με το ζόρι, ούτε τον Κίτσιο με το ζόρι τον βάλανε στον ΠΑΟ κι έμεινε και μετλά την χούντα, να τα πούμε και ποδοσφαιρικά

  52. # 42

    Υπηρέτησα στο ΠΝ σαν επίκουρος σημαιοφόρος δηλαδή κανονικός αξιωματικός-όχι έφεδρος, δεν υπήρχαν για μένα ούτε ETNA, ούτε KRYPTO, ούτε τίποτε. Δεν ξέρω για τα άλλα σώματα αλλά κάποια από τα πλοία του Π.Ν.συμμετείχαν σε νατοϊκές ασκήσεις πριν την ανακοίνωση της επιστροφής στους κόλπους της ΝΑΤΟϊκής αγκάλης και συζητώντας με παλιότερους κατάλαβα πως το ναυτικό ουδέποτε είχε πρακτικά αποχωρήσει

  53. Παναγιώτης Κ. said

    Και που έγινε αποχουντοποίηση στο Πανεπιστήμιο τι άλλαξε;
    Ενώ αν είχαν τότε, στη βράση, έτοιμο ένα νόμο για τα ΑΕΙ, θα περνούσε στο πι και φι!
    Πάντως, λίγο αυτοκριτική περί των δυνατοτήτων του λαϊκού κινήματος θα ήταν πολύ εποικοδομητική.
    Γενικώς μιλώ.

  54. nikiplos said

    Σχετικά με την υποτιθέμενη αποχώρηση από το ΠΟΥΝΤΟ. Τυπικά ναι, έγινε η αποχώρηση, ουσιαστικά και στην πράξη ποτέ. Δεν είναι μόνο τα λειτουργικά έξοδα του στρατεύματος που καλύπτει το ΝΑΤΟ, είναι και πολλά άλλα που δεν «φαίνονται» σε εμάς τους κοινούς θνητούς. Τα οποία όχι μόνο είχαν τυπική και ουσιαστική συνέχεια στα χρόνια της αποχώρησης, αλλά επιπλέον η επιρροή των ΝΑΤΟϊκών δράσεων, ασκήσεων και αποφάσεων, είχε σαφείς αποδέκτες στο ημεδαπό Στράτευμα, σε οργάνωση, διοίκηση, επιμερισμό κλπ.

  55. Παναγιώτης K. said

    «Θέλω να φύγω από κοντά του, καταλαβαίνεις ;»

    Πριν από κάθε «απιστία» πρέπει να υπάρξει απενοχοποίηση, για να γίνουν σωστά όσα πρόκειται να γίνουν! 🙂

  56. # 32

    Ναι ρε φίλε,έτσι !! δεν γίναμε ΠΑΟΚτσάκια για τους τίτλους, φέτος που παίχτηκε στα δικαστήρια το μόνο που ενδιέφερε ήταν το σπάσιμου του αήττητου, μη σου πω πως τόπαιξα και στο στοίχημα και βγάλει καΐλες ο «μαιτρ» Γουτους !!
    Τώρα (για να μαθαίνεις) ο στόχος ΠΑΟΚ και ΑΕΚ είναι να βγεί απόφαση για υποβιβασμό του ΟΣΦΠ ΠΡΙΝ την δήλωση των ομάδων στην Ουέφα για τα προκριματικά της Ευρώπης ώστε να μην πάει ο γάβρος. Το ότι θα αθωωθεί ΜΕΤΑ κάποιους μήνες στο CAS είναι αδιάφορο ( αυτό προσπαθούσε κι ο ΟΣΦΠ με το -7 αλλά βγήκε γρήγορα η απόφαση του CAS ).

  57. nikiplos said

    Η πολιτική είναι θεοείδια παρακατιανή, άρα έχει να κάνει με το σεξ και πολύ μάλιστα. Δεν συμφωνώ με τις ενστάσεις του Πέπε (σχόλιο 25@ ) πιο πάνω.

    Οι μόνιμοι ΔΥ παροικούντες Υπουργείων, έχουν πολλά να διηγηθούν και θα μπορούσαν να μιλάνε μήνες για τα πεπραγμένα τόσο των υπουργίσκων, όσο και για τον κομματικό εσμό που κουβαλάν μαζί τους και τον φοράν καβάλα πάνω στους ΔΥ που έχουν εκεί ρίξει χρόνια και χρόνια, ενώ οι εγκάθετοι δεν γνωρίζουν ούτε … σωστά ελληνικά.

    Θεές σαν τα κρύα να νερά να την πέφτουν σε κουασιμόδους, να χαλάν τους γάμους των, για λίγη, τόση δά, γεύση και συν-νομή της εξουσίας.

    Κάβλα η εξουσία αγαπητοί φίλοι, κι όσοι δεν το πιστεύουν, απλά δεν είναι τόσο παρατηρητικοί όσο πρέπει. (και αυτό δεν έχει να κάνει ούτε με πολιτική άποψη, πολιτικό χώρο, ή συγκεκριμένη επαγγελματική κατηγορία, αλλά με κλασσική ενστικτώδη συμπεριφορά).

    Επομένως φίλτατοι, κάποιοι γ@μούν ακριβώς επειδή βγήκε αυτό το συγκεκριμένο κόμμα και επειδή ακριβώς επιλέχθηκε ο συγκεκριμένος υπουργίσκος. ειδάλλως δεν θα είχαν καμία τύχη.

  58. Παναγιώτης Κ. said

    Ο ναύαρχος στο βιβλίο του, αναφέρεται στους προς ανατολάς νατοϊκούς μας γείτονες, οι οποίοι εξασφάλισαν σε βάρος μας κάποια πλεονεκτήματα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
    Το συμπέρασμά του είναι ότι ήταν ανώφελο για τη χώρα αυτό που έγινε.
    Πράγματι δεν υπήρξαν αλλαγές στη λειτουργία του στρατεύματος.

    Φαντάζομαι ότι στη Βρετανία πρέπει να διατηρούν σχεδόν το ίδιο καθεστώς στο εσωτερικό της χώρας, σαν και αυτό που είχαν πριν από το Μπρέξιτ, ως προς τις σχέσεις τους με τις άλλες χώρες της ΕΕ.
    Το παραπάνω ως αναλογικό παράδειγμα.

  59. Παναγιώτης Κ. said

    Τζη, το «ήσαντε» το λέτε και στο Γαλαξίδι;
    Εγώ το άκουσα από φίλους μου με τόπο γέννησης τον Ν.Αρκαδίας.

  60. Παναγιώτης Κ. said

    @57. Τα διαζύγια πολιτικών που χωρίζουν με τη γυναίκα τους για να παντρευτούν τη γραμματέα τους, δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο!

  61. Georgios Bartzoudis said

    22, gpointofview said….

    # Άλλο «πόνος», άλλο λύπηση. Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας. Άλλο οι όποιες εμπειρίες «σε ασκήσεις του Ναυτικού» και άλλο οι αερολογίες για την επιστράτευση του Γκιζίκη και τα «όπλα». Άλλο διήγημα και άλλο στυγνή προπαγάνδα …σημαιοφορίζουσα! Θα προτιμούσα και γω να μην ξανασχοληθώ μαζί σου αρκεί να μην ….ξύνεσαι!

  62. # 59

    Δεν μιλάω γαλαξιδιώτικα, έχω ακούσματα βέβαια, το ήσαντε το γράφω κάποιες φορές, όταν μου βγαίνει σαν κάπως πιο λαϊκό, πιο αληθινο

  63. # 61

    Πες μας -εδώ και τώρα- υπερ ποίου κάνω προπαγάνδα, να το μάθω κι εγώ. Αλλιώς σταμάτα να γράφεις αηδίες σαν συκοφάντης.

  64. Πέπε said

    @57:
    > > κάποιοι γ@μούν ακριβώς επειδή βγήκε αυτό το συγκεκριμένο κόμμα και επειδή ακριβώς επιλέχθηκε ο συγκεκριμένος υπουργίσκος

    Δεν αντιλέγω. Το σχόλιό μου ήταν ότι το συγκεκριμένο διήγημα δεν πετυχαίνει αυτό που εμφανέστατα θέλει, να δείξει αυτή τη σύνδεση. Αφορούσε δηλαδή τη γραφή, όχι τα γραφόμενα.

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το «Λαέ, ντροπή σου…», επειδή ψήφισε Καραμανλή το 1974, έρχεται να συμπληρωθεί από το «Λαός-βδέλυγμα» του Δημήτρη Δημητριάδη και τις λοιδορίες δημοσιογραφικών φερέφωνων, επειδή ψήφισε Όχι και ΣΥΡΙΖΑ το 2015. Αναλόγως, λοιπόν, αν κάνει τα κέφια διάφορων τύπων μεγάλου αλαζονικού ύψους, ο λαός είναι πότε υπεύθυνος, πότε ανεύθυνος, πότε ηρωικός, πότε βδέλυγμα. Δε βαριέσαι, ξύδι…που λέει κι ο λαός. ☺

  66. sarant said

    48-49-65 Πράγματι, αυτό θυμαμαι εγώ. Το φώναζαν λίγοι σχετικά και οι άλλοι τους έλεγαν «σουτ»

  67. Παναγιώτης Κ. said

    @65.Και δεν είναι μόνο αυτή η αντίφαση.
    Έναν έκαστο χωριστά, αν συμβαίνει να μην ψηφίζει το κόμμα της δικής μας προτίμησης τον… περιποιούμαστε καταλλήλως. Ωστόσο ως ψηφοφόρο τον θέλουμε με…χίλια.
    Η δικαιολογία είναι έτοιμη. Ανέβλεψε, είδε το δρόμο το σωστό και γιαυτό!

  68. # 57, 64

    Με συγχωρείτε που επεμβαίνω αλλά επειδή έχω…εσωτερική πληροφόρηση, το μόνο που ήθελε να τονίσει ο γράφων είναι πως κάποιες στιγμές ανοίγονται κάποιοι δρόμοι που αν δεν τους ακολουθήσεις αμέσως κλείνουν. Το αποτέλεσμα δεν είναι σίγουρο είναι αμφίβολο. Φοιτητής και άφραγγος μπήκα σ’ ένα κατάστημα μακριά από την γειτονιά μου να αγοράσω πάνες μεσημεριάτικα για την κατάκοιτη θειά μου. Κανείς δεν ήταν μέσα και ψάχνοντας τα ενδότερα μήπως δεν με άκουσαν, είδε πάνω στο τραπέζι ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, αρκετό για να πάρω αυτοκίνητο όπως μου φάνηκε. Κανείς δεν με είχε δει να μπαίνω, κανείς δεν με ήξερε εκεί. Βγήκα στην πόρτα του μαγαζιού και μετά από 5-10 λεπτά ήρθε ο μαγαζάτορας. Δεν τούπα λέξη. αγόρασα τις πάνες κι έφυγα ξέροντας πια πως θα μπορούσα να είχα πάρει τα λεφτά χωρίς συνέπειες, ήταν θέμα επιλογής.
    Ετσι κι ο Αντώνης θα μπορούσε να ενδώσει και να ευχαριστηθεί την Πόπη ή να βρεθεί παντρεμένος και η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει οικοδομηθεί με αγνότερα υλικά ή θα μπορούσε να ξανάχε, χούντα αν γινότανε πραγματική αποχουντοποίηση.
    Το σκεπτικό, η μεθοδολογία είναι η ίδια σε πολλές περιπτώσεις κι αυτό είναι που περιγράφω με Πόπη κι Ελλάδα
    Βέβαια θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα κάθε αναγνώστη να προσαρμόζει το κείμενο στον τρόπο που το προσλαμβάνει, επειδή γράφουμε στον ίδιο χώρο πήρα το θάρρος να σας πω δυο λόγια.

  69. Γιάννης Κουβάτσος said

    67:Και καλά να συμπεριφέρονται έτσι τα άμισθα ή έμμισθα κομματόσκυλα. Αλλά, πνευματικοί υποτίθεται άνθρωποι, αντί να μελετούν ψύχραιμα τις διαφορετικές συνθήκες κάθε εποχής και να προσπαθούν να κατανοήσουν τα γιατί και τα διότι, μιλάνε για κωλοέλληνες, για βδελύγματα και για κακομοίρηδες νοικοκυραίους. Υποθέτω πως για τον κύριο Δημητριάδη ο λαός έπαψε να είναι βδέλυγμα τον Ιούλιο του 2019. ☺

  70. Παναγιώτης K. said

    @69. Γιάννη, btw ποιος είναι ο Δ.Δημητριάδης;

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συγγραφέας, Παναγιώτη. Ιδού και το επίμαχο άρθρο:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://m.lifo.gr/print/print_feature/76692%3Famp&ved=2ahUKEwjHxcrTuuvqAhWdQEEAHbjdAQwQFjAAegQIAhAB&usg=AOvVaw2JObSswLENkd2EClV6TrQk&ampcf=1

  72. voulagx said

    #70 @Παναγιώτης K.: Ο κυριοςΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑΝ ΧΩΡΑ

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    72: Το οποίο εκδόθηκε το 1978. Από τότε ήταν ελιτιστής δακτυλοκουνητής ο Δημητριάδης.

  74. dryhammer said

    73. Και σήμερα εδώ έχουμε σύγκρουση (λέμε τώρα) δακτυλοκουνητών [στυλ : Εγώ μιλάω, σκάσε]

  75. leonicos said

    Η επταετία είχε τελειώσει φυσιολογικά σαν το φρούτο στα ψηλά κλαδιά που ωριμάζει και πέφτει γιατί κανένας δεν έφτανε να το κόψει.

    Κάτι μου θυμίζει αυτό από Σαπφώ!!!!!!

  76. Νίκος Κ. said

    Αυτό που γράφει για το δημοψήφισμα («Το δημοψήφισμα ήταν όντως ανφέρ … 31% χωρίς ούτε ένα αντίλογο υπέρ της βασιλείας») δεν ισχύει.

    Τα κόμματα απείχαν από την εκστρατεία του δημοψηφίσματος και έτσι οι τηλεοπτικές ομιλίες περιορίσθηκαν μεταξύ ιδιωτών που εκπροσωπούσαν τη μία ή την άλλη αντίληψη και όχι μεταξύ εκπροσώπων των κομμάτων.

    Καθορίσθηκαν οι τηλεοπτικές ομιλίες δύο φορές την εβδομάδα για την κάθε πλευρά και επί πλέον μαγνητοφωνημένο μήνυμα του Βασιλιά στις 26 Νοεμβρίου και ομιλία του από την τηλεόραση στις 6 Δεκεμβρίου. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_1974

  77. leonicos said

    Ευγε Τζι

    Σεξ και πολιτική. οι κινητηριες δυνάεις της τέχνης

  78. Πέπε said

    @68

    > > Βέβαια θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα κάθε αναγνώστη να προσαρμόζει το κείμενο στον τρόπο που το προσλαμβάνει

    Τίποτα, απλώς μ’ άρεσε και ήθελα να το κορνιζάρω.

  79. # 76

    Δηλαδή εγώ σε άλλη χώρα ζούσα ή…κάνω προπαγάνδα ; Ολα τα κόμματα είχαν πάρει θέση εναντίον της βασιλείας ετός από κάποια αστεία κόμματα της ακροδεξιάς. Ποιός καθόταν να παρακολουθήσει στην τηλεόραση τους ιδιώτες ; Κανείς. Και το κυριότερο- που θα μπορούσε ίσως αν όχι να γείρει την πλάστιγγα, να την ταρακουνήσει- ήταν που δεν επέτρεψαν στον Κοκό να έρθει στην Ελλάδα όπότε αυτό το δεν πήραν θέση ήταν εντελώς τυπικό και στάχτη στα μάτια όσων δεν ήθελαν να δουν τι συμβαίνει. Το ανφέρ το είπε ο ακατανόμαστος και είχε δίκιο, δεν ήμουν οπαδός του, ούτε τού Κοκού.

  80. Να ευχαριστήσω και πάλι όσους σχολίασαν και τον Νικοκύρη για την φιλοξενία

  81. voulagx said

    #74 @dryhammer: Εμένα δεν μου άρεσε το σημερινό Τζιποϊντούργημα αλλά μη σκας, δεν σου κουνάω το δαχτυλο.

  82. dryhammer said

    81. Δεν μιλούσα για σένα, κι άμα σκάσω θα γεμίσει ο κόσμος άντερα, γι αυτό δεν…

  83. Νίκος Κ. said

    79: Όχι, δεν ήταν όλα τα κόμματα εναντίον της βασιλείας. Η Νέα Δημοκρατία (54.4%) δεν πήρε θέση, όχι μόνο τυπικά αλλά και ουσιαστικά. Για τον απλό λόγο ότι η πλειοψηφία τού βασικού της πυρήνα ήταν υπέρ της μοναρχίας! Όλη η αντιπολίτευση ήταν υπέρ της αβασίλευτης, και καλά έκανε.

    Οι «ιδιώτες» δεν ήταν ιδιώτες. Υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας μίλησαν οι Μάριος Πλωρίτης, Λεωνίδας Κύρκος, Γεώργιος Κουμάντος, Κώστας Σημίτης και Αλέκος Παναγούλης. Από την πλευρά του τέως μίλησε ο ίδιος ο Κοκός, ο αντιστράτηγος ε.α. Τζανετής και όποιοι άλλοι επελέγησαν από τον «μονάρχη».

    Φυσικό ήταν να υπάρχει κλίμα πλήρους επικράτησης υπέρ της Αβασίλευτης ακόμη και πριν το δημοψήφισμα: 70% ήταν αντίθετοι, συν ο ενθουσιασμός της πρόσφατης μεταπολίτευσης. Ήταν φυσικό ήταν που δεν επέτρεψαν στον Κοκό να έρθει στην Ελλάδα: ήταν πολύ πρόσφατα τα γεγονότα της υπονόμευση του πολιτεύματος με την αποστασία, την οργάνωση χούντας των στρατηγών (που δεν πρόλαβε) και της ορκωμοσίας των χουντικών. Κανονικά θα έπρεπε να δικαστεί αλλά για λόγους ισορροπίας έμεινε στο απυρόβλητο (όπως άλλωστε και η «περιουσία του») αλλά τουλάχιστον δεν επέστρεψε για να οδηγήσει το κλίμα στα άκρα.

  84. Λεύκιππος said

    Εμένα μου άρεσε και πολύ μάλιστα ίσως γιατί μου επανέφερε στο μυαλό αναμνήσεις και προβληματισμούς που ακόμη δεν έχω ξεχάσει ούτε ξεκαθαρίσει. Νάσαι καλά G.

  85. Νίκος Κ. said

    83 (συνέχεια): να προσθέσω και μια φωτογραφία;

  86. Παναγιώτης Κ. said

    @71. Α για αυτόν πρόκειται!
    Είναι γνωστός Θεσσαλονικιός. Τον βλέπω σε διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
    Του είχε δώσει, κατά κάποιο τρόπο, …εισιτήριο διαρκείας ο Μαρωνίτης, επαινώντας το βιβλιαράκι του με τίτλο «Πεθαίνω σαν χώρα» πριν καμιά τριανταριά χρόνια.

  87. Παναγιώτης Κ. said

    @72. Αυτά… παθαίνω όταν δεν κάνω ριφρές. 🙂

  88. # 83

    Φίλε μου, τα τερτίπια της πολιτικής δεν με απασχολούν, εγώ βλέπω τα πράγματα «στεγνά» : Ποιός ήταν αρχηγός της Ν.Δ. ; Ο Καραμανλής. Ο Καραμανλής ήταν υπέρ της βασιλείας που τον είχε διώξει ; Οχι. Αρα κανένας μέσα στην Ν.Δ. δεν θα εκδηλωνότανε υπέρ της βασιλείας γιατί τα πρόβατα που φεύγουν από το μαντρί τα τρώει ο λύκος όπως έλεγε ο (φιλοβασιλικός) Αβέρωφ που έκανε την πάπια. Τώρα αν εσύ αυτό το λες ‘δεν πήρε θέση» κι ο Σαββόπουλος το λέει δέντρο, είναι άλλη ιστορία.
    Εξ άλλου είναι πασίγνωστο πως τα δημοψηφίσματα τα κάνουν οι κυβερνήσεις (ακόμα κι η χούντα με 90% ) για να τα κερδίσουν κι αν παρ΄ ελπίδα ψηφίσει ανάποδα ο λαός κάνουμε το ΟΧΙ , ΝΑΙ (ή ανάποδα ήτανε ; ), το ζήσαμε κι αυτό επί Τσίπρα, δηλαδή να το πούμε πιο χοντρά ΟΛΑ τα δημοψηφίσματα σε χώρες όπως η Ελλάδα είναι ανφέρ.

    Κατι άλλο είναι πιο ενδιαφέρον στο επόμενο σχόλιο, να δω την θέση σου …

  89. Οπως το περίμενα ( σιγουράκι το είχα), κανένας δεν ασχολήθηκε με το μοναδικό ερώτημα που έθεσε το διήγημα :

    Πόσο νόμιμη είναι μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση που ορκίσθηκε σ’ ένα χουντικό πρόεδρο και στον ίδιο αρχιεπίσκοπο που όρκισε τους συνταγματάρχες αλλά και τον ανατροπέα τους Ιωαννίδη ; (και κατά λογική συνέπεια όσες διαδέχθηκαν μετά η μια την άλλη )

    Τζιιιζζζζ ;;

  90. Νίκος Κ. said

    89: Ολίγον νόμιμη. Γι αυτό έκανε εκλογές 4 μήνες μετά. Αλλά τι άλλο θα μπορούσε να γίνει; Εκλογές 1 ημέρα μετά την κατάρρευση της χούντας (λόγω της απώλειας του 40% της Κύπρου); Χωρίς να υπάρχουν κόμματα;

  91. Γ-Κ said

    56
    «δεν γίναμε ΠΑΟΚτσάκια για τους τίτλους»
    «Τώρα… ο στόχος ΠΑΟΚ και ΑΕΚ είναι να βγεί απόφαση για υποβιβασμό του ΟΣΦΠ…»

    Πότε επισκευθήκατε τον ψυχαναλυτή σας τελευταία φορά; (Με όλο το θάρρος, δηλαδή…)

    Φαντάζομαι ότι στο επόμενο διήγημα θα μας περιγράψετε κάποιον που κυνηγάει γυναίκες, όχι για να τις πηδήξει ο ίδιος, αλλά για να μην τις πηδήξουν οι άλλοι. 🙂

  92. Γ-Κ said

    90.
    Φαντάζεται κανείς να είχε διοργανώσει η Χούντα τις εκλογές! Πλάκα θά ‘χε…

  93. # 91

    Μάλλον δεν διάβασες καλά τι έγραψα : ο υποβιβασμός του ΟΣΦΠ σκοπό έχει να του στερήσει την έξοδο στην Ευρώπη, τον τίτλο θα τον ξαναπάρει μετά σε ανώτερο βαθμό, ούτε ενδιαφέρει ο τίτλος τους ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, αλλιώς θα σκοτωνότουσαν στο μεταξύ τους ματς για την δεύτερη θέση. Αν όμως υπάρχει συμμετοχή του ΟΣΦΠ ο δεύτερος δεν έχει καμιά ελπίδα πρόκρισης γιατί 2 ομάδες δεν θα βάλει ποτέ η Ελλάδα στο τσουλού όπως έγινε τα τελευταία χρόνια και η ύπαρξη του ΟΣΦΠ , με ψηλό ράνκιν, εύκολες κληρώσεις και καλή ομάδα ελαχιστοποιεί τις ελπίδες του δεύτερου. Ενω ο αποκλεισμός του ανοίγει τον δρόμο σε ΠΑΟΚ και ΑΕΚ για ομίλους όπως έγινε πριν δυο χρόνια που έπαιξε η ΑΕΚ (και στον ΠΑΟΚ του ορίσανε (!) την Μπενφίκα με 3 πέναλτυ, όπως 3πέναλτυ πήρε κι ο Αγιαξ πέρισυ !! )
    Δεν είναι πυρηνική φυσική, ούτε είναι σίγουρη η απόφαση, η πρόταση είναι για υποβιβασμό, τι θα γίνει θα το δείξει η νεκροψία

  94. # 90
    Συγγνώμη, όταν ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος έγιναν εκλογές ή ήρθε ο Καποδίστριας. Οταν έφυγαν οι Γερμανοί έγιναν εκλογές ; Με την αυτοδιάλυση της χούντας δεν έγινε κυβέρνηση εθνικής ενότητας ; Τι ανάγκη είχανε να τους μαγαρίσει ο Γκιζίκης κι ο τότε αρχιεπίσκοπος ;
    Απλά συναλλάχθηκαν όλοι με όλους αποδυναμώνοντας την ψήφο του λαού να εκλέγει -στην ουσία- μόνο πρόσωπα που συνεχίζουν το έργο των προηγούμενων αλλάζοντας ονμασίες

  95. Γ-Κ said

    Δηλαδή:
    – Τους ενδιαφέρει να μη βγει ο ΟΣΦΠ στην Ευρώπη.
    – Δεν τους ενδιφέρει όμως ποιος θα παίξει στον «δρόμο των πρωταθλητών» και ποιος στον άλλο «δρόμο».

    Είναι τόσο λογικό αυτό, που δεν σχολιάζω παραπέρα…

  96. sarant said

    83 Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι ομιλητές της δημοκρατικής πλευράς ήταν οι 4 πρώτοι που αναφέρεις, όχι ο Παναγούλης. Και η βασιλική πλευρά είχε 3 μόνο εκπομπές επειδή έγινε κάποια κακή συνεννόηση και μία δεν μεταδόθηκε.

  97. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και οι δύο παρατάξεις συμφώνησαν να έχουν από 4 δεκάλεπτα, 2 φορές την εβδομάδα. Όλες οι λεπτομέρειες εδώ:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://dimitrispatsikas.wordpress.com/2012/12/08/dhmopshfisma1974/amp/&ved=2ahUKEwiM7ZS85OvqAhUUa8AKHezxChAQFjABegQIAhAB&usg=AOvVaw2HqAyVBbDamNklsSuZskok&ampcf=1

  98. Κουτρούφι said

    Απόσπασμα τηλεοπτική εκπομπής της εποχής εκείνης (μάλλον Δεκέμβρης 1972) που δείχνει το Χατζιδάκι να ετοιμάζεται για ταξίδι στην Αμερική έχοντας μόλις ολοκληρώσει το Μεγάλο Ερωτικό: https://www.youtube.com/watch?v=yX9cDecSWWU
    Φαίνονται και η Φ. Νταντωνάκη και ο Δ. Ψαριανός.

  99. sarant said

    97 Πράγματι έτσι είχε συμφωνηθεί, αλλά για κάποιον λόγο που δεν τον θυμάμαι τώρα από τη βασιλική παράταξη μεταδόθηκαν μόνο τρια δεκαλεπτα. Αν μάλιστα προσέξεις στο λινκ, περιγράφει μόνο τρία δεκάλεπτα των βασιλοφρόνων (δύο με τον Κοκό και ένα του Τζανετή).

  100. kpitsonis said

    75 . οἶον τὸ γλυκύμαλον ἐρεύθεται ἄκρωι ἐπ᾽ ὔσδωι,
    ἄκρον ἐπ᾽ ἀκροτάτωι, λελάθοντο δὲ μαλοδρόπηες,
    οὐ μὰν ἐκλελάθοντ᾽, ἀλλ᾽ οὐκ ἐδύναντ᾽ ἐπίκεσθαι.

  101. kpitsonis said

    Τι γράφαμε εμείς οι Έλληνες όταν οι άλλοι ζούσαν στα δέντρα !

  102. mitsos said

    Καλησπέρα Γιώργο
    «Βέβαια θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα κάθε αναγνώστη να προσαρμόζει το κείμενο στον τρόπο που το προσλαμβάνει

    Δυστυχώς μου ήταν δύσκολο και το δευτερο ( η πρόσληψη ) και το πρώτο ( η προσαρμογή )

    Ίσως επειδή έζησα πολύ έντονα και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και της Μεταπολίτευσης πολύ νέος (Σκέψου πως τότε ακόμα δεν είχα γαμήσει άλλη πλην της χούφτας μου αλλά από τοτε συνειδητά προσπαθώ την μαλακία να μην την επεκτείνω και σε άλλα επεδία. )

    Ίσως και αυτός είναι ο λόγος που ακόμη και σήμερα θεωρώ πολύ σπουδαία πράγματα την πολτική και το έρωτα . Σπουδαία «σωστά και λάθη » που με έκαναν αυτό που είμαι. Άνθρωπο που θεωρεί βρώμική και χυδαία την μικροπολιτική των καφενόβιων και των πολιτικάντηδων στα ΜΜΑ. Βρώμικες και χυδαίες τις ανάλαφρες ερμηνείες για την εκπόρνευση της γειτόνισας και τα κουτσομπολιά της θειάς στην γειτονιά για το πως τύλιξε το παλικάρι.
    Βρώμικα σχεδόν όσο και το ποδόσφαιρο

    Παρά ταύτα το κείμενο τρέχει καλά και πράγματι εκφράζει πολλούς . Εκφράζει τη σκέψη και το ύφος όχι μόνο πολλών καφενόβιων της εδώ επαρχίας …
    Δυστυχώς εκφράζεις πλειοψηφίες και τις εκφράζεις καλά . Τόσο καλά που με τρομάζει.

  103. Γιάννης Κουβάτσος said

    99: Σωστά. 4-3. Πλωρίτης, Κύρκος, Σημίτης και Κουμάντος. Το ότι λογοκρίθηκε η ομιλία του Σημίτη δηλώνει ότι έγινε προσπάθεια να μην αδικηθεί ο Κοκός και αμφισβητήσει το αποτέλεσμα. Κάτι που έκανε το 1988 ο Μητσοτάκης για δικούς του λόγους.

  104. Γ-Κ said

    89.
    «Πόσο νόμιμη είναι μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση που ορκίσθηκε… στον ίδιο αρχιεπίσκοπο που όρκισε τους συνταγματάρχες αλλά και τον ανατροπέα τους Ιωαννίδη ; (και κατά λογική συνέπεια όσες διαδέχθηκαν μετά η μια την άλλη )»

    Μια καλή ιδέα θά ‘ταν να είχε ορκίσει την κυβέρνηση ο Δαλαλάμας (sic)…

  105. Γς said

    79:

    ανφέρ

    https://caktos.blogspot.com/2013/02/blog-post_18.html

  106. Γς said

    85:

    Ο Ταμέλης λείπει απ τη φωτό

    «Εν Αθήναις τη 21η Απριλίου 1967
    Κωνσταντίνος Βασιλεύς των Ελλήνων

    Το υπουργικόν Συμβούλιον

    Ο Πρόεδρος, τα μέλη…»

  107. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σταγονίδια
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/11/16/stagonidia/

  108. Γς said

    89:

    >Οπως το περίμενα ( σιγουράκι το είχα), κανένας δεν ασχολήθηκε με το μοναδικό ερώτημα που έθεσε το διήγημα :

    Εμ, … Μα κι εσύ βρε Pêchέρ μου [Πσαρά μου]. Τζι τέλος πάντων, δεν τους άφησες να το εντοπίσουν με τα βυζιά, τις κυλότες κι εκείνη την καταπληκτική φάση της παραμέρισης της κυλότας αντί της αφαίρεσης της.

    Και λίγο σάλιο, ούπς, βούτυρο δεν μπορούσες να βάλεις;

  109. Γς said

    108:

    Για να το θέσεις πιο analυτικά το ερώτημα …

  110. # 95

    Σου εξήγησα πως με την παρουσία του ΟΣΦΠ η άλλη ομάδα δεν έχει ελπίδες να περάσει τσουλού οπότε τι σημασία έχει ο δρόμος ;
    Οταν έπαιρνε πρωτάθλημα ο ΟΣΦΠ και πέρναγε όμιλο , ποτέ δεν πέρασε δεύτερος
    Οταν το πήρε ο ΠΑΟΚ και ήταν δεύτερος ο ΟΣΦΠ, πέρασε ο ΟΣΦΠ !!
    Τι δεν καταλαβαίνεις ;
    Εκτός κι έχεις πάρει διαζύγιο με τα προβλήματα δύο σκέψεων.

  111. # 102

    Καλημέρα Μήτσο ι ευχαριστώ για το εύστοχο σχόλιό σου

    Ενα πρόβλημα όταν εκφράζεις πλειοψηφίες είναι πως πολλοί νομίζουν πως εκφράζουν προσωπικές απόψεις, (μέχρι και πως κάνω προπαγάνδα, άκουσα ) και ναι μεν πολιτικά δεν έχω πρόβλημα να δηλώσω πως μ’ έχει κερδίσει η αποχή εδώ και πάρα πολλά χρόνια ώστε να αποφύγω την οποιαδήποτε φθρά της ταμπέλας ( φθορά έχω από την μοναδική ταμπέλα που φέρω, του ΠΑΟΚgή ) την δε ερωτική μου προσέγγιση την διατηρώ για τον εαυτό μου, τα γραφόμενα είναι φαντασίες, όνειρα και περιγραφές άλλων.

  112. Γς said

    111:

    Μπονζούρ Pêchέρ μου [Πσαρά μου].

    Φαντάζομαι να κατάλαβες ότι δεν σοβαρολογούσα με τα υστερικά μου μόλις διάβασα το πόνημά σου.

    Ζήλεψα μωρέ! Με τα βυζάκια σου τις κυλότες σου, τα, τα,τα.
    Κι όλα αυτά υπο την αιγίδα του Νικοκύρη, που στην περίπτωσή σου επιτρέπει την αλλόυριο ακολασία ενώ στη δικιά μου με στέλνει στη μπανιέρα με απλή αναφορά σε μεμέ και τέτοια

  113. Γς said

    >βυζί έξω, κυλότα στα γόνατα

    κυλότα ή κιλότα ρε παιδιά;

  114. nikiplos1 said

    75@ και 100@. Πολύ ωραίο αυτό της Σαπφούς.

  115. Γς said

    114:΅

    Kαθώς το μήλο το γλυκό,
    που στου κλαδιού την άκρη κοκκινίζει,
    ψηλά ψηλά στο ακρόκλωνο·
    το δίχως άλλο το λησμόνησαν
    την ώρα που ‘κοβαν τα μήλα…
    Aχ όχι, δεν το απολησμόνησαν,
    μόνο που δεν μπορούσαν να το φτάσουν!

    I. Θ. Kακριδής

  116. Aghapi D said

    71 θρασύ τον βρίσκω

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    116: Εμένα μου θυμίζει κακομαθημένο παιδάκι που δεν του έκαναν το χατίρι οι μεγάλοι κι έχει κάτσει κάτω και κοπανιέται κλαίγοντας και φωνάζοντας πως τους μισεί και θέλει να πεθάνουν.

  118. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    117 Επειδή όμως δεν είναι παιδάκι είναι για πολλές κλωτσές (και βατραχοπεδιλιές, μέρες που ‘ναι).

  119. Aghapi D said

    116, 117 Ακριβώς 🙂

  120. Γιάννης Κουβάτσος said

    118: Εντάξει, στις 7 Ιουλίου του 2019 οι μεγάλοι τον πήγανε στο Τζάμπο, μαζί με τα ξαδερφάκι του τον Αρκά, και τους πήραν το παιχνιδάκι που ήθελαν. Έτσι έπαψαν τη μίρλα και γουργουρίζουν ευχαριστημένα, τα τσαμένα.

  121. Πέπε said

    @117:
    > > Εμένα μου θυμίζει κακομαθημένο παιδάκι που δεν του έκαναν το χατίρι οι μεγάλοι κι έχει κάτσει κάτω και κοπανιέται κλαίγοντας και φωνάζοντας πως τους μισεί και θέλει να πεθάνουν.

    Τι παραλήρημα είναι αυτό το κείμενο του Δημητριάδη; Στο παραπάνω σχόλιο θα προσέθετα «και επαναλαμβάνει μονότονα επί ώρες».

    Εντάξει, ο ελληνικός λαός είναι ένα βγέλυγμα. Το πόιντ σου είναι κλίαρ. Όλο το υπόλοιπο κείμενο τι προσθέτει, εκτός από εναλλακτικές διατυπώσεις της ίδιας ακριβώς πρότασης;

  122. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί δεν αυτοκτονεί, εφόσον ανήκει σ’ ένα λαό τον οποίο βδελύσσεται. Ο ίδιος λέει πως μαζί με τα πολλά ξερά θα καούν και τα λίγα χλωρά (στα οποία προφανώς συγκαταλέγει και τον εαυτό του). Αυτοκτονώντας θα γλυτώσει τον τιμωρό από τον κόπο της εξολόθρευσής του και από τις τύψεις για τη μεγάλη παράπλευρη απώλεια..

  123. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ποιος θα παίζει τον ρόλο του Ιερεμία, αν αυτοκτονήσει; Να ξεμείνουμε μόνο με τον Γιανναρά; Finis Graeciae! Μετανοείτε, άθεοι αναρχομπολσεβίκοι!

  124. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Θα αφήσουνε μια τρύπα στον τάφο για να βγάζει το χέρι και να κουνάει το δάχτυλο.

  125. Georgios Bartzoudis said

    63, gpointofview said…

    # Μέμνησο το 16 και …ού ξύε!

  126. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    123 Μη σ’ ακούσουν ο Ράμφος κι ο Σαββόπουλος, κάηκες φουκαρά μου.

  127. nikiplos said

    60@ Αυτοί πάει στο διάβολο… Εδώ έχω γνωστό που περίμενε να βγει η ΝΔ, ώστε να αναλάβει οφίτσιο με καλό μισθό και να χωρίσει… 🙂

  128. nikiplos said

    Άδικο να τσουβαλιάζεται ο Σαββόπουλος με τον κάθε διδακτιστή Ράμφο και (θου κύριε) βδελυγματία Δημητριάδη που οικτίρει εαυτόν που δεν γεννήθηκε Γάλλος ή Γερμανός ή τουλάχιστον Ελβετός ρε παιδί μου.

  129. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ο Σαββ. πάει καιρός που διάλεξε με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Ασχέτως του παλιού έργου του.

  130. ΓιώργοςΜ said

    Εντωμεταξύ, ο Τζι γράφει αντί να ψαρεύει, και χάνει ευκαιρίες… 😛 😛 😛

  131. Γιάννης Κουβάτσος said

    128: Γιατί άδικο; Αυτός δεν τραγύδησε για τους κωλοέλληνες που δεν ψήφισαν τον Μητσοτάκ; Αυτός δεν έχει υιοθετήσει εδώ και δεκαετίες πόζα και ομιλία σοφού μπαρμπα-Στρουμφ;

  132. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    131 Ναι, αλλά έχει καλό ενδυματολογικό γούστο. Άντε, με το καλό και κριτής στο My style rocks.
    https://www.cnn.gr/style/psyxagogia/story/200570/dionysis-savvopoylos-oi-elpides-moy-ston-mitsotaki-ntynetai-kalytera

  133. Πέπε said

    Σιγά ρε παιδιά! Τι διαφέρει το Κωλοέλληνες του Σαββόπουλου (αυτό από μόνο του – άλλο η όλη του πολιτεία) από τα κλασικά σχόλια που ακούμε από τον καθένα στο ταξί, στην ουρά του ΑΤΜ κλπ; Μόνο στην Ελλάδα, ο Έλληνας θέλει βούρδουλα, τι περιμένεις από τον Έλληνα, Γερμανία ρε που ο κόσμος δουλεύει / εφαρμόζει τους νόμους, κλπ..

    Είμαστε λαός χαμηλής αυτοεκτίμησης, γι’ αυτό άλλωστε και τέτοια σχόλια πάνε πάντα χεράκι χεράκι με το αρχαίο κλέος, το όλα από μας τα πήρανε κλπ..

    Δεν είπε κάτι καινούργιο ο Σαββόπουλος.

    Ο Δημητριάδης τολμώ ειπείν ότι το παρατράβηξε μια σταλιά.

  134. Πέπε said

    Α, και βέβαια ξέχασα να αποκαλύψω ποιοι φταίνε που έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση:

    Αυτοί βέβαια! Αυτοί, που αν δεν ήμαστασν εμείς…

  135. nikiplos said

    Μα ο Σαββόπουλος δεν διεκδίκησε ποτέ στην πράξη κάποιον άλλον ρόλο από αυτόν του διασκεδαστή. Είτε μας αρέσει η τέχνη του και την τραγουδάμε στις παρέες, είτε οι στίχοι του που είναι κοφτεροί σαν μαχαίρι μερικές φορές και βρίσκουμε πάνω τους δικές μας προσωπικές αναζητήσεις και μέχρι εκεί. Άλλωστε γνώμη είπε ο άνθρωπος, δεν κόμισε ποτέ σοφίες. Εδώ με τη συμβία μας διαφωνούμε μερικές φορές, και μάλιστα όχι σε επουσιώδη πράγματα, που προϊόντος του χρόνου γινόμαστε βαρετά ίδιοι. Δεν θα διαφωνήσουμε με έναν άγνωστο σε εμάς που έχει μάλιστα άλλες προσλαμβάνουσες?

    Δεν καθοδήγησε ποτέ τις μάζες, παρά μόνο ασυνείδητα, πράττοντας ο ίδιος αυτό που πίστευε, ασχέτως αν συμπίπτει με τα δικά μας πιστεύω ή όχι. Οι άλλοι δύο, νουθετούν, καθοδηγούν, ψέγουν και μάλιστα ο Βδελυγματίας εκφράζει και το ποταπόν αίσθημα της χαιρεκακίας (να πληρώσει ο Λαός, να τιμωρηθεί, να πάθει τα πάνδεινα, να ψοφήσει ο κιαρατάς!)

  136. Γιάννης Κουβάτσος said

    133: Ο Έλληνας, ο καθένας μας δηλαδή, λέει το κωλοέλληνες σε στιγμές αγανάκτησης, όταν ενοχλείται από την αντικοινωνική συμπεριφορά κάποιων συμπολιτών του. Ο Σαββόπουλος το είπε επειδή οι συμπατριώτες του τόλμησαν να ψηφίσουν διαφορετικά από αυτόν. Και δεν το είπε απλώς μέσα απ’ τα δόντια του ή στην παρέα του. Το έκανε τραγούδι. Ελιτίστικη οίηση από ανθρώπους που έχουν υιοθετήσει πόζα διανοούμενου, αλλά ο λόγος τους δεν δικαιολογεί αυτόν τον τίτλο.

  137. nikiplos said

    Και για να πω και την μπαλαφάρα μου, κι ο Νταλάρας και ο Σαββόπουλος, άνετα και ξεκούραστα θα μπορούσαν να έχουν δυό βουλευτικές θητείες ο καθένας και να απολαμβάνουν σήμερα και πολιτική σοφία και αναγνώριση από τις τηλεοπτικές και μη μάζες, αλλά και (κυρίως) βουλευτική σύνταξη.

  138. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    133 Υποτίθεται πως από τον καλλιτέχνη περιμένεις κάτι παραπάνω από τη ματιά του καφενείου. Κι εν πάση, δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι. Δεν δικαιούται να σου κουνάει το δάχτυλο αυτός που κάνει παρέα με το τζετ σετ.
    Αλλά το μόνιμο θέμα μου με τον Σ. είναι πως τα τραγούδια που γράφει εδώ και δεκαετίες (από τα Τραπεζάκια Έξω συγκεκριμένα) δεν τραγουδιούνται, δεν αγκαλιάστηκαν αυθόρμητα από τον κόσμο, όπως πχ η Συννεφούλα, η Δημοσθένους Λέξις, το Ζεϊμπέκικο και τόσα άλλα. Δεν έχουν δηλαδή αξία χρήσης, τη μόνη που δικαιούται και που οφείλει να έχει το τραγούδι. Κακώς εννοούμενο δασκαλίκι και κακές παρέες. Δικαίωμά του, αλλά και δικό μας.

  139. nikiplos said

    136@ Ο δίσκος λεγόταν «Το Κούρεμα» και αντικατόπτριζε την περίοδο που ο Σαββόπουλος έγινε κάτι άλλο. Για την ιστορία, το κωλοέλληνες δεν το είπε για εκείνους που δεν ψήφισαν Μητσοτάκη, αυτό δεν αληθεύει. Αρκεί κανείς να δει τους στίχους. Περισσότερο παραπέμπει στα Σατιρικά Γυμνάσματα του Παλαμά παρά σε συγκεκριμένο χρονικά επίγραμμα. Στον ίδιο δίσκο έγραψε και το Μητσοτάκ, που μόνο τους στίχους του αν δει κανείς, δεν του πάει και τόσο κολακευτικό για εκείνον που φέρει το επώνυμο. Γνώμη μου βέβαια.

  140. nikiplos said

    138@ Και δηλαδή τι? Να κοροϊδεύει, όπως κάποιοι άλλοι? Να το παίζει «λαός» με πρησμένη από τα 500ευρα τσέπη? Από που κι ως που προκύπτει ότι οι παρέες του είναι το τζετ σετ? Δεν έχω αυτή την αίσθηση, εξ όσων μπορώ και παρατηρώ βέβαια.

    Τες πα, σταματώ γιατί κατάντησα κουραστικότατος. Πάντως προσπαθώ να σκεφτώ έξω από το κουτί, που λέει κι ο πρωθυπουργός μας και δεν σκαλώνω συχνά σε στερεοτυπίες: Αναρχικός ο Τζιμάκος, αστούκλα ο Σαββόπουλος, με την Εργατιά ο Νταλάρας, λαϊκάντζα ο Άκης Πάνου, αριστεροκουμούνι ο Θεοδωράκης κλπ. Όσοι έχουν μια μικρή σχέση με το χώρο, γνωρίζουν τα πεπραγμένα του καθενός, στον χώρο του, γιατί εκεί κρίνεις τους άλλους, στον επαγγελματικό τους χώρο και πως συμπεριφέρονται στους συνεργάτες και στους υπαλλήλους τους.

  141. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    140 Από Σαουδάραβες και τραπεζίτες μέχρι τον Κοκό.
    https://www.protothema.gr/culture/article/405242/olokliros-savvopoulos-gia-ta-partu-koutsolioutsou/
    Θυμίζω πως μιλάμε για την οικογένεια Κουτσολιούτσου, των Φολί-Φολί με τα φουσκωμένα ψεύτικα στοιχεία. Σε όλους αυτούς ο Σ. δεν βλέπει την παρακμή για την οποία μας κουνάει το δάχτυλο?

  142. sarant said

    134 🙂

    137 Αυτό σωστό.

  143. Γ-Κ said

    110.
    «Σου εξήγησα πως με την παρουσία του ΟΣΦΠ η άλλη ομάδα δεν έχει ελπίδες να περάσει τσουλού οπότε τι σημασία έχει ο δρόμος ;
    Τι δεν καταλαβαίνεις ;»

    Έλα, ντε! Τι δεν καταλαβαίνω;;;

  144. Γιάννης Κουβάτσος said

    137:Το βουλευτιλίκι είναι για τους άσημους που θέλουν να γίνουν διάσημοι ή για ψιλοδιάσημους που έχουν χρόνο για χάσιμο στα έδρανα της βουλής. Σφαζόντουσαν τα κόμματα στην ποδιά του Γκάλη και του Γιαννάκη, αλλά φάγανε χυλόπιτα διαρκείας.

  145. Γ-Κ said

    111.
    «την δε ερωτική μου προσέγγιση την διατηρώ για τον εαυτό μου, τα γραφόμενα είναι φαντασίες, όνειρα και περιγραφές άλλων.»

    Φυσικά! Για έναν φίλο σου τό ‘γραψες… 😉

  146. # 143

    Το Σεπτέμβριο, αν με το καλό ανοίξουν τα δημοτικά, τράβα και ρώτα κάνα παιδί- από μεγάλη τάξη- να στα εξηγήσει αφού ο Τσουκαλάς δεν τα κατάφερε. Είναι και κάτι σκευάσμαα στα φαρμακεία που αυξάνουν -λένε- τις πνευματικές ικανότητες, δεν τα εμπιστεύομαι, αλλά στην απελπισία σου τι έχεις να χάσεις .. Αλλη βοήθεια δεν μπορώ να σου δώσω.

  147. Γ-Κ said

    Δεν πειράζει, μη στενοχωριέσαι.

    Γράφε εσύ να γελάμε εμείς και μη στενοχωριέσαι που δεν καταλαβαίνουμε.

  148. Ενδιαφέρον!
    Οι εναλλαγές sex-politics μού θύμισαν κάπου αντίστοιχες στην ταινία Havana

  149. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Τίμιο να αναφέρεσαι στην καύλα του φαντάρου.
    Όμως ήταν πολύ υπολογιστική καύλα, δεν αφέθηκες . δεν παραμυθιαστηκες.
    Βαθμολογείς μέγεθος στήθους και ρόγας, τα χυτά της πόδια κ.λπ.

    «Η Πόπη ήταν μια ωραία κοπέλα με καλλίγραμμο σώμα και όμορφο πρόσωπο…

    Δεν αισθανότανε ολοκληρωμένος μ’ αυτό το γρήγορο στα όρθια.»

    Μάλλον κάνεις μεγάλο λάθος : η καύλα είναι στον εγκέφαλο, όποτε μπορεί να ήταν κοντή, ψήλη, μέτρια , αδύνατη παχουλή, με κυτταρίτιδα, με ραγάδες, άρα κάτι έλλειπε στον ναύτη για να το ευχαριστηθεί.
    Εξ αλλού τα απρόοπτα είναι και τα…. καλύτερα και πολλές φόρες δεν επαναλαμβανονται.

  150. Χαίρομαι που βρήκα εδώ σοβαρό σαββοπουλικό, όσο και να συμφωνώ ότι μετά τη Ρεζέρβα όλο και ξεθυμαίνει. 🙂

  151. Γς said

    Η Πόπη της στρατιωτικής θητείας στο Ναυτικό.

    Κι η δική μου Πόπη της Αεροπορίας

    Διαβάστε το!!# Τσάμπα τα βάζω;;;

    https://caktos.blogspot.com/2013/07/blog-post_4.html

  152. # 149

    Κοίταξε αγαπητέ, αυτά που γράφεις ισχύουν πρακτικά σε πολλές περιπτώσεις γιατί δεν βγαίνει εύκολα η ρημάδα η ζωή. Ετσι όπως βλέπουμε και θεοποιούμε κάποιο προσόν του σπιτιού μας ή του αυτοκινήτου μας ( έχει μια θέα από εδώ τα κατσάβραχα κι ας θέλει τρεις ώρες ο γιατρός να έρθει όταν αρρωστήσουμε ή καίει λίγο το αμάξι, αλλά στην ανηφόρα ο δεύτερος επιβάτης πρέπει να κατέβει να σπρώξει γιατί δεν την βγάζει ), όμοια και πιο εύκολα θεοποιούμε κάποιο προσόν του παιδιού μας ή της/ του συντρόφου μας, που συζητάμε τώρα με την ονομασία καύλα εγκεφαλικήκαι όχι προκαλούμενη από τα κοινώς αποδεκτά προσόντα. Υπάρχει αλλά…
    Η λέξη εγκεφαλική είναι η μόνη που περιέχει ηχητικά την λέξη φαλλική (το λογοπαίγνιο ισχύει και στην γαλλική, δεν είναι τυχαία οι δυο πιο ερωτικές γλώσσες, ούτε τυχαία αποκαλείται δεύτερο κεφάλι αν και δεν σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο, ούτε ακούει πάντοτε το πιο μεγάλο κεφάλι) και σαφώς τα πρώτα ερεθίσματα είναι οπτικά λόγω απόστασης, οι υπόλοιπες αισθήσεις -αφή, όσφρηση,γεύση, άντε και ακοή- προϋποθέτουν προσέγγιση. Οσο λοιπόν και να έχει αναπτυχθεί μια συγκεκριμμένη προτίμηση από τον εγκέφαλο αν τύχει να περνάει κοντά σου η Μπριζίτ Μπαρντο στα νιάτα της και σου χαμογελάσει όλα τα άλλα πάνε περίπατο. Επειδή μπορεί να μη σου αρέσουν οι ξανθές, παίξε με Σοφία Λώρεν ή Ρίκα Διαλυνά που εξαφάνιζε την προτίμηση στην «εγκεφαλική» Αλίκη εντός κλάσματος δευτερολέπτου με μεγάλο παρανομαστή.
    Επειδή έχω περάσει το στάδιο της μονογαμίας- που περιγράφει απίθανα ο Μπελ σ’ ένα διήγημά του- και θεωρώ τον εαυτό μου δείγμα μέσου ανθρώπου, έχω καταλήξει πως κάτι τέτοια είναι από αυθυποβολές έως υπερβολές και ακόμα στάχτη στα μάτια του κόσμου, για ευνόητους λόγους. Εξ άλλου σ’ αυτόν τον χώρο έχουμε συζητήσει το θέμα με γνωστό και μη εξαιρετέο μονογαμικό σχολιαστή που τελευταία εμφανίζεται κομητοειδώς.
    Οταν παρουσίαζα το πρώτο θεατρικό μου συνεργαζόμουνα με μια συνάδελφο που έκανε κάποιες λίγες ώρες στο σχολείο μου και που είχε μια ομοιότητα με την Ρίκα Διαλυνα και μια ηλικία κοντά στην δική μου. Περνάγαμε ώρες σπίτι μου ή σπίτι της, ήταν εξαιρετικά φιλική και συνεργάσιμη, όλο το σχολείο νόμιζε πως τα είχαμε φιάξει. Οταν αναπόφευκτα την ρώτησα τι γίνεται, μου εξήγησε πως με εκτιμά και συμπαθεί πολύ αλλά ήταν έτοιμη να κάνει κάτι για το οποίο πιθανότατα θα μετάνοιωνε αργότερα, να παντρευτεί -για να «δέσει»- τον κατά 20 χρόνια μικρότερο και ωραιότατο εραστή της, συμβαίνει και στο άλλο φύλο -όταν υπάρχει ειλικρίνεια- η έλξη να μην είναι εγκεφαλική.

  153. Γς said

    152:

    Ασε μας ρε Pêcher, που την pêφτεις επί παντός παντού θηλυκού

    >με γνωστό και μη εξαιρετέο μονογαμικό σχολιαστή που τελευταία εμφανίζεται κομητοειδώς.

    Α, ένας τέτοιος μονογαμικός, επί πενήντα χρόνια, που είναι παντρεμένος, είναι παντρεμένος, είναι το αδελφάκι μου.

    Προχτές μιλούσαν αυτός,οι γυναίκα του, γτα συμπεθέρα τους ξαδέλφια μας κα.

    Stavroula B[..] Δεν αγαπάς κάποιον επειδή είναι όμορφος αλλά επειδή κάνει τα πάντα δίπλα σου να είναι όμορφα..

    S[..] George Εσύ είσαι και όμορφη και ομορφαίνεις την ζωή μου κοντά μισό αιώνα.

    Οπότε μπήκα και σχολίασα την ανάρτηση της νύφης μου:

    John S[..] Αντε! Χαραμίστηκες κι εσύ! Δεν έζησες τις χαρές του εξωσυζυγικού έρωτα!
    Ολες οι παντρεμένες που είχα αναστήθηκαν από τον τάφο του μίζερου έγγαμου βίου τους.
    Αμ κι αυτός; Από τα ίδια. Ετσι θα πάει σαν πιστό υποζύγιο…

    Κι άρχισαν οι παντρεμένες της συζήτησης:

    – Προλαβαίνω;

    -Θέλω κι εγώ

    κλπ

  154. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Νοιώθω λίγο μ@λ@κ@ς. Είμαι από τους λίγους που πήγανε φαντάροι στον στρατό ξηράς και όχι στο Ναυτικό ή στην Αεροπορία όπως οι βυσματούχοι προοδευτικοί gpoint και Γς και δεν πήγα με θεές 🙂 , όπως αυτοί.

    Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι το ένα κορίτσι με σύστηνε στην άλλη και δεν έπληττα. Καμμια φορά και οι 4 μαζί.

    Και για να σας …εκδικηθώ γέρασε ο γέρος μου και απολύθηκα σε 12 μήνες (ΥΠΕΚ) .

  155. gpoint said

    # 154

    Προοδευτικός εγώ ; Δεν υπήρξα ποτέ οπαδός της Προοδυτικής (γνωστής και ως η κορούλα του ΟΣΦΠ ), μικρός κι άμυαλος ήμουνα βάζελος και μετά την ενηλικίωση ΠΑΟΚG’s.
    Υπηρέτησα 30 μήνες, γνωστός και σαν ο» κομμουνιστής σημαιοφόρος» επειδή διάβαζα Ελευθεροτυπία μέσα στο στρατόπεδο και δν έκανα το σταυρό μου στην πρωϊνή προσευχή, ήταν κι ένας άλλος που δε τον έκανε αλλά αυτός έγραφε άθεος στην ταυτότητά του και δεν τον κάνανε αξιωματικό, είχε μείνει ανθύπας. Ο Παντελής ο Οικονόμου ήταν ο «σοσιαλοστής σημαιοφόρος» και συ μιλάς για βύσμα… από λάθος έγινα επί Ράλλη που ήταν κάπως πιο μαλακά τα πράγματα, οι ρηγάδες γιατροί γίνανε αξιωματκοί, οι της ΚΝΕ όχι.

  156. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    «…οι της ΚΝΕ όχι.» Ουδείς τέλειος.
    35% της σχολής μου στο ΕΜΠ ψήφιζαν Πανσπουδαστικη.

    Τα λεγα δεν τα λεγα. Ταξικοί αγώνες στην ΕΣΣΔ, κ. λπ.

    Αλλα οι περισσότεροι, παιδιά από την επαρχία νόμιζαν ότι επί κομμουνισμού θα γίνονταν στελέχη πρώτης γραμμής και θα πήγαιναν με λιμουζίνα VOLGA GAZ-M-21U και τα απλα στελεχη με Moskvitch ( Москвич ρ) στο χωριό τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: