Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο βενετσιάνικος καθρέφτης (διήγημα του Δημ. Σαραντάκου) – 7

Posted by sarant στο 18 Αυγούστου, 2020


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω στο ιστολόγιο, όπως πάντα κάθε δεύτερη Τρίτη και σε συνέχειες, τη νουβέλα «Ο βενετσιάνικος καθρέφτης» από το ομότιτλο βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, που το είχε έτοιμο όταν αδόκητα έφυγε από τη ζωή πριν από οχτώ χρόνια και που το εκδώσαμε λίγο πριν κλείσει χρόνος από τον θάνατό του.

Η σημερινή συνέχεια είναι η έβδομη. Η προηγούμενη, έκτη συνέχεια είναι εδώ.

Όπως αναφέρει ο πατέρας μου στον πρόλογο του βιβλίου, η δράση εκτυλίσσεται το 1995. Tα μέλη ενός συλλόγου αντιστασιακών μαθαίνουν ότι η Ματίνα, δραστήριο μέλος του συλλόγου, έχει πάθει κάτι σοβαρό. Ο αφηγητής αναλαμβάνει να την επισκεφτεί στην Αρκαδία όπου βρίσκεται -είχε πάει για να μαζέψει αρχειακό υλικό. Mαθαίνουν ότι η Ματίνα έπαθε σοκ ενώ κοίταζε παλιές φωτογραφίες ανταρτών από το αρχείο των οικοδεσποτών της.

Σήμερα ολοκληρώνουμε το τέταρτο κεφάλαιο. Ακολουθεί το πέμπτο και τελευταίο -σήμερα λοιπόν έχουμε την προτελευταία συνέχεια.

Η συζήτηση με τον οικοδεσπότη μας ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά εγώ ήθελα να μάθω τι απέγινε ο γιος του. Δίσταζα όμως να τον ρωτήσω. Σα να μάντεψε τις σκέψεις μου, μου είπε τη συνέχεια

«Το χωριό μας ήταν έδρα τάγματος της 54ης Ταξιαρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Τώρα, μεταξύ μας, τι τα θέλανε αυτά; Πήγαν να φτιάξουν κανονικό στρατό χωρίς να διαθέτουν αξιωματικούς. Τους έμπειρους αξιωματικούς του ΕΛΑΣ, οι ίδιοι τους έστειλαν να τεθούν στη διάθεση του Στρατού κι αυτοί τους εξόρισαν στη Νάξο, απ΄ όπου μια χούφτα μόνο δραπέτευσαν, με τον συνταγματάρχη Κούκουρα επικεφαλής  και κατάφεραν και βγήκαν στο βουνό. Οι άλλοι μείνανε στη Νάξο και μετά τους έστειλαν στη Μακρόνησο. Ο Βλάσης μου δεν ήταν της Σχολής Ευελπίδων, ούτε είχε κάνει αξιωματικός στον παλιό στρατό. Ήταν άλλωστε πολύ μικρός τότε. Είχε όμως πολεμήσει στον ΕΛΑΣ και με πρόταση της διοικήσεως της Μεραρχίας πήγε στη Σχολή Αξιωματικών, η οποία λειτουργούσε στο κοντινό χωριό, το Μοναστήρι, και ονομάστηκε ανθυπολοχαγός.

»Είχα την τύχη να γνωρίσω τον διοικητή της Σχολής, τον Κώστα τον Κανελλόπουλο, ένα πραγματικό παλικάρι. Ήταν υπολοχαγός του Στρατού, πολέμησε στην Αλβανία, συνέχισε με τον ΕΛΑΣ και κατόπιν με τον Δημοκρατικό Στρατό. Τέρας μορφώσεως, πολύ ζεστός άνθρωπος  και ταυτόχρονα πολύ διορατικός και οξύνους. Όπως μου είχε εκμυστηρευθεί, όταν μετά τη Βάρκιζα άρχισαν οι διωγμοί των Χιτών κατά των αριστερών είχε προτείνει στην ηγεσία της Αριστεράς στην Πελοπόννησο να οργανώσουν ένα είδος Αυτοάμυνας, όχι απέναντι της Χωροφυλακής και του Στρατού, αλλά εναντίον των παρακρατικών. Είχε προτείνει τότε να απευθύνουν τελεσίγραφο προς τους Χίτες: «Έναν δικό μας σκοτώνετε; Δύο δικούς σας θα σκοτώνουμε εμείς. Έναν πιάνετε και φυλακίζετε; Δύο θα πιάνουμε ομήρους εμείς». Δυστυχώς η τότε ηγεσία είχε αυταπάτες για ομαλές εξελίξεις και απέρριψε την εισήγησή του ως εξτρεμιστική. Αυτά έγιναν το 1946. Ύστερα τον έστειλαν στο Μπούλκες, από όπου επανήλθε με τον Γκιουζέλη και το επιτελείο του. Στην αρχή ήταν επιτελάρχης της Μεραρχίας αλλά, μετά την αποτυχία των επιθέσεων κατά της Δημητσάνας και της Ζαχάρως, ο Γκιουζέλης τον υποβίβασε, αναθέτοντας του τη Διοίκηση της Σχολής.

»Ο Γκιουζέλης δεν ήταν ο ενδεδειγμένος για τη θέση του Μεράρχου. Επί πλέον δεν είχε το σθένος να αντιταχθεί στις εντολές του Γενικού Στρατηγείου, που αγνοώντας τις τοπικές συνθήκες, έδινε συχνά ανεδαφικές διαταγές, όπως η εκτεταμένη στρατολογία μαχητών στις μονάδες του Δημοκρατικού Στρατού, τη στιγμή που δεν υπήρχε οπλισμός να τους δώσουν.

»Παρ΄ όλα αυτά το πνεύμα που επικρατούσε μεταξύ των μαχητών ήταν απαράμιλλο. Τολμώ να πω, και ας μη θεωρηθώ ότι μεροληπτώ, πως οι μαχητές της 3ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού ήταν ό,τι αγνότερο, ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει ο Εμφύλιος πόλεμος. Και στην συντριπτική πλειονότητά τους όλα αυτά τα λαμπρά παλικάρια χάθηκαν.

»Στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του ΄47 και του ΄48, που αφορούσαν την ορεινή Αχαΐα, τη Γορτυνία και τη δυτική Κορινθία, οι αντάρτες είχαν εφαρμόσει πολύ σωστά και αποτελεσματικά την ταχτική των ελιγμών και διαφυγών από τους κλοιούς των κυβερνητικών και ουσιαστικά οι επιχειρήσεις απέτυχαν, αφού δεν μπόρεσαν να εξοντώσουν τους αντάρτες. Αντίθετα οι τελευταίοι είχαν περάσει στην αντεπίθεση, με αποκορύφωμα τη νικηφόρα μάχη στη Χαλανδρίτσα και αργότερα την κατάληψη των Καλαβρύτων, τη μεγαλύτερη νίκη των ανταρτών στον εμφύλιο πόλεμο, η οποία όμως δεν αξιοποιήθηκε και πάλι με υπαιτιότητα του Γκιουζέλη. Η Δροσοπηγή ως τότε κρατούσε τον πληθυσμό της, που ήταν άλλωστε στην παμψηφία του ενταγμένος στον αγώνα, την έλεγαν μάλιστα «μικρή Μόσχα».

»Τα πράγματα άλλαξαν δραματικά, όταν στις αρχές του ΄49 ήρθε από τη βόρεια Ελλάδα η εμπειροπόλεμη και πάνοπλη 9η Μεραρχία. Σκεφτείτε, ήρθαν σαράντα χιλιάδες στρατιώτες για να αντιμετωπίσουν τους αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού, που δε φτάνανε σε όλη την Πελοπόννησο ούτε τις τέσσερις χιλιάδες και επί πλέον, μετά τη διακοπή του ανεφοδιασμού τους δια θαλάσσης, θα ξέρετε την ιστορία, είχαν πλέον ελάχιστα πυρομαχικά, γιατί ταυτόχρονα με την άφιξη της Μεραρχίας έγιναν εκτεταμένες συλλήψεις, κάπου είκοσι χιλιάδων πολιτών και το δίκτυο για το οποίο σας είπα έπαψε να λειτουργεί.

»Η διάλυση των τμημάτων ήταν ραγδαία. Ουσιαστικά σε δυο μήνες όλα τα τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού είχαν διαλυθεί και όλες οι κωμοπόλεις και τα χωριά  που ήταν υπό τον έλεγχό του είχαν καταληφθεί από τον Κυβερνητικό Στρατό. Παρ΄όλα αυτά το δικό μας το χωριό δεν είχε υποστεί την τύχη των άλλων και αυτό σ΄ έμένα τουλάχιστον μου φαινόταν περίεργο. Και στο γιο μου το ίδιο, ο οποίος όμως το εξηγούσε από την οχυρότατη θέση του και το συμπαγές και υψηλό φρόνημα των κατοίκων του. Ξαφνικά όμως περικυκλωθήκαμε από μονάδες ΛΟΚ και του Στρατού, που οδηγημένες από κάποιον ή κάποιους, οι οποίοι πρέπει να γνώριζαν άριστα την περιοχή, έφτασαν νύχτα και από την πιο απόκρημνη πλευρά του βουνού. Αιφνιδιαστήκαμε και στη μάχη που ακολούθησε έπεσαν πολλοί εκατέρωθεν».

«Και τι έγινε μετά;»

«Όπως μου είπαν, όταν σκοτώθηκε ο διοικητής των ανταρτών, ο Βλάσης ανέλαβε τη διοίκηση και κατόρθωσε με ελάχιστους μαχητές να διασπάσουν τον κλοιό του εχθρού και να συμπτυχθούν σε νέες θέσεις. Αργότερα η ομάδα του ενώθηκε με άλλα τμήματα της αποδεκατισμένης 3ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού και πήρε μέρος στις τελευταίες μάχες στο Μαίναλο και στον Πάρνωνα. Τελικά ο Βλάσης με πολύ λίγους αντάρτες άρπαξαν ένα μικρό καΐκι από ένα παραθαλάσσιο χωριό κοντά στον Μαλέα και κατόρθωσαν να διαφύγουν. Αυτά τα έμαθα πολύ αργότερα στις φυλακές της Τρίπολης, από έναν αντάρτη, συναγωνιστή του Βλάση, που πιάστηκε αιχμάλωτος. Το τι έγινε στο χωριό δεν το ξέρω εξ ιδίας πείρας, γιατί είχα πάει την Ουρανία στον πεθερό μου, στη Ανάβρα και με συνέλαβαν εκεί»

«Δεν τα ξέρεις αυτά, αφεντικό, γιατί σε είχαν πιάσει και σε πήγαν στην Τρίπολη, ούτε η κυρά, γιατί πρόφτασες και την πήγες στον πεθερό σου και γλίτωσε, όμως εγώ τα έζησα από κοντά,. Εμένα είδαν τα μάτια μου πολλά», μπήκε στην κουβέντα μας η Παρασκευή, που όλην αυτή την ώρα μας παρακολουθούσε με ενδιαφέρον

«Οι λοκατζήδες ήταν πολύ άγριοι, γιατί στη μάχη που έγινε μέσα στους δρόμους του χωριού χάσανε πολλούς δικούς τους. Σπάσανε την πόρτα και μπήκανε στο σπίτι μας. Στην αρχή θέλανε να το κάψουν, όπως έκαψαν τα σπίτια του Γιαννακόπουλου και του Χατζηπέτρου, αλλά ένας αξιωματικός του στρατού τους μπόδισε. Το ψάξανε όμως από τα υπόγεια ως τη σοφίτα. Από ψιλό κόσκινο το πέρασαν»

«Και πώς δε βρήκανε το σεντούκι με τα χαρτιά και τις φωτογραφίες;» τη ρώτησα.

«Τα χέρια μου και η μέση μου το ξέρουν. Ο Θεός με φώτισε και όταν άκουσα τις ντουφεκιές μέσα στο χωριό, το πήρα στην πλάτη – ασήκωτο ήταν – και το έκρυψα στο λάκκο δίπλα στο στάβλο. Το σκέπασα με κλαριά και κοπριές και μόλις γύρισα σπίτι, την ώρα που έπλενα τα χέρια μου, μπήκαν οι λοκατζήδες. Εκείνος ο Αθηναίος, ο φίλος του Κώστα, ήταν μαζί τους. Στην αρχή τον πήρα για κρατούμενο. Ύστερα όμως κατάλαβα πως ήταν δικός τους. Προδότης ήταν και τόσες βδομάδες τρέφαμε στον κόρφο μας ένα φίδι. Έψαχνε σαν τρελός να βρει κάτι. Μάλλον το σεντούκι ζητούσε. Μου έκανε τον άγριο «Πού κρύφτηκαν μωρή τα αφεντικά σου και ο γιόκας τους;» φώναζε και με τράβαγε από το τσεμπέρι. Εγώ μιλιά. «Πού κρύψατε μωρή τα χαρτιά και τις φωτογραφίες; Ολόκληρα πακέτα ήτανε. Πού τα χώσατε;» φώναζε κι άρχισε να με βαράει. Εγώ έκανα την ανήξερη. Κάποτε βαρέθηκαν να με χτυπάνε και να σκούζουνε και φύγανε».

Το βράδυ ξεμονάχιασα την Παρασκευή και τη ρώτησα τι είπανε με τη Ματίνα και την είχε τόσο ταράξει, όπως μου αφηγήθηκε η Αναστασία.

«Να σας πω. Όσο τρώγαμε την παρατηρούσα πως ήταν πολύ ταραγμένη και δεν έλεγε λέξη. Σαν αποφάγαμε, με πήρε κατά μέρος, σαν καλή ώρα, και με ρώτησε αν  είχα δει από κοντά εκείνον τον Αθηναίο, το φίδι το κολοβό που σας είπα. Της είπα πως τον έβλεπα συχνά, γιατί έκανε στενή παρέα με τον Κωστάκη, ένα σπουδαίο παλικάρι, από την Αθήνα κι αυτός, που είχε γίνει πολύ φίλος με τον Βλάση μας. Λεβέντης. Έπαιζε φυσαρμόνικα και εκείνος ο άλλος, το φίδι το κολοβό, τον συνόδευε τραγουδώντας. Ο Κωστάκης απάγγελνε και ποιήματα. Θυμάμαι ένα βράδυ, όταν μας είπε για έναν σταυραετό, που τον παρακαλούσε να τον πάρει στα βουνά, τι θα τον φάει ο κάμπος, κόντεψα να κλάψω. Αυτά δεν τα κουβέντιασα με τη Ματίνα τότε. Σας τα λέω εσάς. Εκείνη ήθελε να μάθει πώς σκοτώθηκε ο Κώστας.  Της είπα λοιπόν πως λαβώθηκε και τον έπιασαν αιχμάλωτο. Να μην τα θυμάμαι καλύτερα όσα γίνανε εκείνο τη νύχτα και την άλλη μέρα. Έτσι που ήταν χτυπημένος και στα δυο πόδια, δε μπορέσανε να τον στήσουν στον τοίχο και τότε αυτός ο άτιμος, που του έκανε και το φίλο, πήρε από ένα Λοκατζή ένα πιστόλι και τού ΄ριξε. «Πάρτα, σου τα χρωστούσα από παλιά, κάθαρμα» έτσι του είπε. Όταν το άκουσε αυτό η καημένη η Ματίνα, κόντεψε να πέσει κάτω. Άσπρισε ολόκληρη κι έτρεμε σαν το φύλλο. Σηκώθηκε αμέσως και κλείστηκε στο δωμάτιό της».

Σηκώθηκα να φύγω, μια που έμαθα αυτό που ήθελα, εκείνη όμως μού ΄πιασε το χέρι.

«Καθήστε να σας πω για τον Βλάση μας. Δε μπορείτε να φανταστείτε τι άνθρωπος ήταν. Από μικρό παιδάκι φαινόταν πως θα γίνει σπουδαίος. Ξύπνιος, σπίρτο μοναχό, σκανταλιάρης, σωστός πειρασμός, αλλά και συμπονετικός ως εκεί που δεν παίρνει. Να μη δει πουλί χτυπημένο ή γατί πεινασμένο. Τα μάζευε και τα φρόντιζε. Στο γυμνάσιο πρώτος μαθητής και στον ΕΛΑΣ κατατάχτηκε με τους πρώτους. Με πρόταση του αντρός μου, που ήταν Επίτροπος, πήγε στη Σχολή Αξιωματικών και βγήκε ανθυπολοχαγός. Αν τον άκουγαν δε θα πατούσαν το χωριό. Αλλά, θα μου πεις ήταν κι η προδοσία στη μέση. Πάντως με καμιά εικοσαριά αντάρτες σπάσανε τον κλοιό και φύγανε. Όπως ακούσαμε πολέμησε ως το τέλος και ύστερα πήγε στη Ρωσία κι από κει στην Κούβα. Τώρα λένε πως είναι μ΄ αυτούς, τους Ζαπατίστες»

 

123 Σχόλια προς “Ο βενετσιάνικος καθρέφτης (διήγημα του Δημ. Σαραντάκου) – 7”

  1. Νέο Kid said

    Το «Μικρή Μόσχα» υπάρχει και στην Κύπρο. Πιθανολογώ ότι είναι ένα από τα πολλά καλαμαρίστικα copy-paste τους…
    Πρέπει να το έχω ακούσει για δυο τρία διαφορετικά μέρη, αλλά η πιο γνωστή παγκυπρίως «μικρή Μόσχα» είναι το Πελένδρι (προφέρεται πελέντρι) ημιορεινό όμορφο κεφαλοχώρι της επαρχίας Λεμεσού. Ποσοστό σε Ακέλ και Ομόνοια άνω του 80% 😊

  2. atheofobos said

    Υπήρχε και στην Γερμανία Μικρή Μόσχα. Ήταν στην καρδιά του Wünsdorf μόλις 40 χιλιόμετρα έξω από το Βερολίνο. Ηταν στρατόπεδο όπου ζούσαν 75.000 Σοβιετικοί, άνδρες γυναίκες και παιδιά. Ήταν η μεγαλύτερη βάση της Σοβιετικής Ένωσης εκτός της χώρας, την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Ονομάστηκε «Απαγορευμένη Πόλη» γιατί δεν επιτρεπόταν στους Ανατολικογερμανούς να εισέλθουν στην περιοχή. Όποιος σοβιετικός έκανε σχέσεις με Γερμανίδα επέστρεφε αμέσως στην ΕΣΣΔ. Το Wünsdorf εγκαταλείφθηκε τον Σεπτέμβριο του 1994, πέντε χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου….
    http://www.mixanitouxronou.gr/i-apagorevmeni-poli-ton-sovietikon-stin-germania-opios-sovietikos-ekane-schesi-me-germanida-epestrefe-amesos-stin-essd-fotografies-apo-tin-egkatalelimmeni-poli/

  3. ΚΩΣΤΑΣ said

    Επιτέλους, λύθηκε το μυστήριο, βρέθηκε ο αίτιος του σοκ της Ματίνας.

    Να πω την αλήθεια όμως, μόλις είδα τη λέξη Μπούλκες, σκέφτηκα Πεχτασίδης, πεντάδες, προδότες, πεμπτοφαλαγγίτες, αβέρτα εκτελέσεις… Μήπως ήταν στο ντιενέι των τότε αριστερών να υπάρχει πάντα ένας πηλιογούσης που φταίει για όλα; Εδώ όμως έχουμε λογοτεχνικό αφήγημα και όχι ιστορική αποτύπωση, οπότε συντάσσομαι με την αείμνηστο Δημ. Σραντάκο, όπως τα λέει.

    Να ξαναπώ ότι και σήμερα το απόλαυσα ως λογοτεχνικό διήγημα, και μου γεννάει καινούριο ενδιαφέρον, τελικά μήπως ανάνηψε η Ματίνα;

    Κι ένας περίεργος συνειρμός. Ο ΣΥΡΙΖΑ τί τον ήθελε τον Πάνο ως συγκυβερνήτη; (1915-1919) Δεν διαβάζουν εκεί Δ.Σ.;

    Νικοκύρη, σε ευχαριστούμε και πάλι για το σημερινό.

  4. dryhammer said

    Καλημέρα!
    Το ποίημα είναι «Στο Σταυραϊτό» του Κ. Κρυστάλλη [απ΄ότι θυμάμαι το είχα δει σε κάποιο σχολικό βιβλίο, αλλά εδώ ούτε βουνά- Βουνά, ούτε κάμπους- Κάμπους ούτε αετούς έχουμε]
    http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2700/Keimena-Neoellinikis-Logotechnias_A-Lykeiou_html-empl/indexG4.html

  5. ΚΩΣΤΑΣ said

    3 διόρθωση: την αείμνηστο, –> τον αείμνηστο και συγνώμη για την απροσεξία μου

  6. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Δεν το ήξερα. Ο Μαραντζίδης έχει κάνει διατριβή για τις «μικρές Μόσχες» της Ελλάδας, είναι πολλά χωριά που έχουν χαρακτηριστεί έτσι.

  7. Theo said

    @3:
    Ποιος ΣΥΡΙΖΑ και ποιος Πάνος το 1915-1919, Κώστα μου; 🙂

  8. ΚΩΣΤΑΣ said

    7 Ωχ! Theo μου, σήμερα είμαι πολύ αφηρημένος, εσείς όμως το καταλάβατε τι εννοούσα, 2015-2019. 😉

  9. Aghapi D said

    6 ποιος Μαραντζίδης; Και που βρίσκω το συγκεκριμένο έργο;

    Μάγος ο πατέρας Σαραντάκος 🙂
    Έχω ζήσει στη Φωκίδα, δούλευα σε φροντιστήριο σε τρία χωριά ταυτόχρονα και προσπαθούσα να επισκέπτομαι όσο περισσότερα χωριά μπορούσα

    Διαφορές αντιλήψεων:
    Στην Τραγάνα μπήκα άνετα στο καφενείο τού χωριού, μου έπιασαν κουβέντα με διακριτικότατη ανάκριση, μού εξήγησαν τί ήθελαν το κεφάλι τού βοδιού, φρεσκοσφαγμένο, στη μέση περίπου τού μαγαζιού. Θα το έκανε η καφετζού πηχτή με το υγρό τού εγκέφαλου ως ζελέ και με όλα τα υπόλοιπα μαζί με τουρσιά ως γέμιση. Καμάρωναν που η Τραγάνα λεγόταν Μικρή Μόσχα.

    Στο άγιο Δημήτριο, κοντινό χωριό, είμαι το μοναδικό άτομο στην πλατεία πρωί πρωί και προσπαθώ να προσανατολιστώ. Βγαίνει ο παπάς από το καφενείο, με κοιτάει εξεταστικά, και λέει φωναχτά μπαίνοντας ξανά μέσα «Ιεχωβού είναι». Νευριάζω, μπαίνω στο καφενείο, παραγγέλνω καφέ και υφίσταμαι την ανάκρισή τους που είναι τόσο αφελής ώστε γελάω. Περιττό να προσθέσω πως οι κάτοικοι εκεί ήταν εντελώς αντίθετης ιδεολογίας 🙂

    Και ίσως αυτή η συνταγή να μας αρέσει αν και δέν έχει καμιά σχέση με το διήγημα.

    https://www.athinorama.gr/umami/food/articles/pixti_apo_gourounokefali_kai_podarakia-2511290.html

  10. Aghapi D said

    Εντυπωσιακό το Μπούλκες

    Στις Μπούλκες είχαν το καθεστώς ελληνικού εδάφους και ελληνικού δήμου, όπου εφαρμόζονταν η ελληνική νομοθεσία. Στην αρχή ήταν απλά ένα στρατόπεδο, αλλά αργότερα η ζωή ήταν περισσότερο οργανωμένη. Οι Έλληνες στο χωριό είχαν και δική τους εφημερίδα («Η Φωνή των Μπούλκες»).

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%AF%CF%84%CF%82_(%CE%9C%CF%80%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%BA%CE%B9_%CE%A0%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CF%84%CF%82)

  11. nikiplos said

    Επομένως ο Αθηναίος είναι ο εδικός της Ματίνας? Καλά το υποψιαζόμουν…

  12. nikiplos said

    11@ (Ο Πάνος δηλαδή…)

  13. Μικρή Μόσχα, μου είχαν πει, έλεγαν και την Ευαγγελίστρια, τη γειτονιά κάτω απ’ τις Σαράντα Εκκλησιές και τον Άγιο Παύλο στη Θεσσαλονίκη. Οι αντάρτες λέει μπαινόβγαιναν από το Σέιχ Σου δίπλα.

  14. Γς said

    6:

    >«μικρές Μόσχες» της Ελλάδας,

    https://caktos.blogspot.com/2013/06/blog-post_1228.html

  15. nikiplos said

    μικρή Μόσχα οι Λάκωνες αποκαλούν το χωριό Τρύπη.

  16. Παναγιώτης Κ. said

    Περί Μπούλκες κ.λπ από το βιβλίο του Αντώνη Λιάκου, «Ο ελληνικός 20ος αιώνας».
    σ.311.
    «Ο Τίτο είχε προσφέρει σημαντική υλική βοήθεια, διευκολύνσεις και συμβουλές στους Έλληνες αντάρτες. Ενώ οι Σοβιετικοί είχαν συμβουλεύσει το ΚΚΕ να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνασπισμού με άλλα αστικά κόμματα, ο Τίτο τους ενθάρρυνε στη σύγκρουση του Δεκέμβρη το 1944. Αμέσως μετά παραχώρησε στους Έλληνες κομμουνιστές μια βάση ανασύνταξης σε γιουγκοσλαβικό έδαφος, στο Μπούλκες. Ήταν μια μικρή κωμόπολη στα σύνορα με την Ουγγαρία , από την οποία είχε διωχτεί ο γερμανόφωνος πληθυσμός της, όπως σε όλη την ανατολική Ευρώπη. Εκεί στάλθηκαν 5.000 αντάρτες που καταδιώκονταν στην Ελλάδα, και συγκροτήθηκε μια μικρή αυτόνομη επικράτεια του ΚΚΕ. Η ζωή και η εκπαίδευση οργανώθηκαν με κομμουνιστικό πρότυπο-οι μαρτυρίες το χαρακτηρίζουν εφιαλτικό».

  17. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ο άνθρωπος ήξερε να πλέκει συναρπαστικές ιστορίες! Και νομίζω ότι το καυτερό μπουγιουρντί της λύσης της τραγωδίας βρίσκεται στο αλουμινόχαρτο του τελευταίου κεφαλαίου. Εν αναμονή.. [Αν ανοίξει συζήτηση για Μπούλκες και ΔΣΕ, δεν τελειώνουμε ούτε μεθαύριο.. 🙂 Πάντως εκεί δεν στάλθηκαν «αντάρτες που καταδιώκονταν στην Ελλάδα». Άλλο ήταν το χαρακτηριστικό τους..]

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    9: Αυτό, Αγάπη:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789600211993-marantzidis-nikos-papazisis-oi-mikres-mosches-38513&ved=2ahUKEwjQis-au6TrAhVUrosKHeBDCiEQFjAAegQIAhAB&usg=AOvVaw3N1YAymdMBIgJZXMkIe3Fb

  19. sarant said

    9
    Νικος Μαραντζίδης, Οι Μικρές Μόσχες: Πολιτική και εκλογική ανάλυση του κομμουνισμού στον ελλαδικό αγροτικό χώρο, 1997.

  20. Alexis said

    1, 6 και επόμενα: Και η Κρυοπηγή Πρέβεζας, άλλη μια «μικρή Μόσχα».
    Μπαίνω τώρα στο λίκνο του #18 να δω αν λέει κάτι σχετικό.

  21. Alexis said

    #20: Ωχ, νόμιζα ότι είναι ον λάιν, όμως δεν…

  22. Γς said

    10:

    και μετά:

    Το 1949 μετά την Κομινφόρμ υπήρξε διαφωνία μεταξύ των Ελλήνων κομμουνιστών και το γιουγκοσλαβικό κομμουνιστικό κόμμα έδωσε την επιλογή σε όσους διαφωνούν μαζί του να φύγουν από τις Μπούλκες. Αναφέρεται ότι 800 Έλληνες επέστρεψαν στη Μακεδονία και ελάχιστοι έμειναν στη Σερβία. Για ακόμα μία φορά το χωριό έμεινε έρημο.
    ——————

    «Τι ξέρετε εσείς για τους Ελληνες που έζησαν εδώ;», τους ρωτάμε.

    «Ηρθαν κάποιοι κομμουνιστές, τους έδωσαν σπίτια και περιουσίες, μετά άρχισαν να μαλώνουν, να σφάζονται και να πετάει ο ένας τον άλλο στα πηγάδια»,

    https://www.kathimerini.gr/840452/article/epikairothta/ellada/peta3an-poly-kosmo-sta-phgadia

  23. mitsos said

    Επιτέλους η αποκάλυψη του Πάνου
    Δεν περίμενα όμως ότι ο ίδιος θα πυροβολούσε τον Κώστα.
    Σοκ ακόμα και για τον αναγνώστη . Πόσο μάλλον για την Ματίνα.
    ……
    Λογοτεχνικό αφήγημα ;
    Άραγε πόσο λογοτεχνικό για όσους βίωσαν και επέζησαν από την Ιστορία της επίδειξης των κομμένων κεφαλιών και άλλων … «ελληνικών εθίμων»
    http://fanthis.blogspot.com/2016/08/blog-post_66.html

  24. Georgios Bartzoudis said

    «όταν μετά τη Βάρκιζα άρχισαν οι διωγμοί … Αυτά έγιναν το 1946. Ύστερα τον έστειλαν στο Μπούλκες».

    # Τον πατέρα Σαραντάκο, διαψεύδουν ομοϊδεάτες του: Σύμφωνα με τον βιογράφο του Ραφτούδη, ο τελευταίος ειδοποιήθηκε από «το κόμμα» να πάρει την άγουσα προς το Μπούλκες κατά τα μέσα Μαρτίου 1945, δηλαδή προτού στεγνώσει η μελάνη των υπογραφών της Βάρκιζας. Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον, σύντροφοι και μη.
    # Δεν εντόπισα με την πρώτη αυτόν που …μαύρισε την καρδιά της δύστυχης Σταματούλας, και βαριέμαι να ψάχνω. Βλέποντας όμως το όνομα «Κώστας» θυμήθηκα τα λεγόμενα σε ένα βιβλίο ενός «ευέλικτου» Πελοποννήσιου. Αφού έκανε τη διαδρομή ΕΛΑΣ-Μπούλκες-ΔΣΕ, ανάνηψε γενόμενος εθνικόφρων χάμουτζης και μαρτυριάρης! Φτωχέ λαουτζίκε! Πόσο σε κορόιδεψαν οι γιαλαντζί κάθε εποχής!

  25. Aghapi D said

    18, 19 Ευχαριστώ 🙂

  26. nikiplos said

    Η ιστορία του Πάνου, μου θύμισε τον Βασίλη τον Κοβάρχη, όπως τον αποκαλεί ο Γιώργος Ζαμπέτας, που αφηγείται τα γεγονότα όπως τα έζησε ο ίδιος το 1944. προς το τέλος της αφήγησης:

    http://autochthonesellhnes.blogspot.com/2016/11/blog-post.html

  27. sarant said

    24 Δεν σημαίνει ότι σταμάτησαν να στέλνουν στο Μπούλκες το 1946.

  28. ΓΤ said

    «Μικρή Μόσχα» και η Νέα Αρτάκη

  29. Theo said

    @26:
    Παρατηρώ πως ο «αυτόχθονας» Παπαζάχος (1-11-2016) μάλλον το «έκλεψε» από τον Πάνο Ζέρβα: https://greekcivilwar.wordpress.com/2016/03/10/gcw-75/ (10-3-2016), χωρίς καμιά παραπομπή.

  30. nikiplos said

    29@ είμαι αδικαιολόγητος! Από τον Πάνο Ζέρβα το είχα πρωτοδιαβάσει, αλλά ο γούγκλης έφερε πρώτο τον αυτόχθονα…

    στα διάλα

  31. nikiplos said

    23@ Ως συνέχεια του αμέσως προηγούμενου κράτους που επιδείκνυε κομμένες κεφαλές λήσταρχων, μόλις τα προηγούμενα 70 χρόνια, μάλλον φαίνεται τελείως φυσιολογικό κι εμπίπτει στο εθνικό φολκλόρ.

  32. nikiplos said

    23@ Έχει ο Γιώργος Ιωάννου ένα ωραίο διήγημα για τα κομμένα κεφάλια

    https://sarantakos.wordpress.com/2013/02/03/kefali/

  33. mitsos said

    @31 Ναι αυτό είχα σκεφτεί κι εγώ
    @32 Α πολύ ενδιαφέρον. Ευχαριστώ.
    Βλέπεις το 2013 περιστασιακά μόνο μια δυο φορές το μήνα και αν επισκεφτόμουν το ιστολόγιο.

  34. Theo said

    Κι ένα ποίημα του Μάρκου Μέσκου για τους νεκρούς αντάρτες της μάχης της Έδεσσας (τέλη Δεκεμβρίου 1948)

    <a href=http://ekpromeletis.blogspot.com/2013/03/2.htmlΕπαρχιακό γήπεδο

    Κόπηκε στα δυο η ζητωκραυγή μου όταν θυμήθηκα
    πως στο ίδιο μέρος του γηπέδου είχαν ξαπλώσει
    είκοσι εννιά ολόγυμνα πτώματα
    χωρίς κεφάλια ….
    ( Πριν από το θάνατο, 1958)

  35. Theo said

    Επαρχιακό γήπεδο

    Κόπηκε στα δυο η ζητωκραυγή μου όταν θυμήθηκα
    πως στο ίδιο μέρος του γηπέδου είχαν ξαπλώσει
    είκοσι εννιά ολόγυμνα πτώματα
    χωρίς κεφάλια ….
    ( Πριν από το θάνατο, 1958)

  36. Theo said

    Κι η Κεφαλή του Νίκου Μπακόλα, για το κομμένο κεφάλι του Παύλου Μελά.

  37. Eli Ven said

    Το αεροπορικό δυστύχημα που αναφέρεται,αυτό του τσεχοσλοβάκικου αεροπλάνου με τους Εβραίους, είναι αληθινό;Είναι ένα που έπεσε στον Ταύγετο το 1948? Αν κάποιος ξέρει ή μπορεί να μου στείλει λινκ κάποια σελίδα…

  38. 37 Ναι, το είχαμε δει στο προηγούμενο: http://kokkinosfakelos.blogspot.com/2017/05/douglas-dc-3.html

  39. Eli Ven said

    `# 38. Ευχαριστώ πολύ,
    ο πατέρας μου έλεγε για ένα αεροπορικό στον Ταΰγετο και ψάχνω λεπτομέρειες αλλά δεν είναι αυτό….

  40. nwjsj said

    Καλά το είχα μυριστεί ότι ο καλλίφωνος ήταν μεγάλη σκαρταδούρα… Ελπίζω στο 5ο κεφάλαιο να πάρει το μάθημά του, ο σιχαμένος!

  41. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    40 Υπομονή, την επόμενη εβδομάδα τελειώνουμε

  42. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Μεγάλος μάστορας της αφήγησης -και της γλώσσας- ο πατήρ Σαραντάκος! Μας αποκαλύπτει κάτι σημαντικό, αλλά το μυστήριο της συσχέτισης Ματίνας-καθρέφτη αιωρείται…
    Αγωνία και ενδιαφέρον μέχρι το τέλος!

    – Η «Μικρή Μόσχα» της Κρήτης ήταν, για πολλούς, το χωριό Κοξαρέ Ρεθύμνου. Μέχρι περίπου τα μέσα του ’90 είχα κάποιες επαφές με το χωριό, όπου πράγματι το δημοκρατικό (γενικά) φρόνημα των κατοίκων εκδηλωνόταν σε κάθε ευκαιρία. Για αργότερα, δεν ξέρω…
    (Συμφωνεί, άραγε, ο Ν. Μαραντζίδης;;)
    Περισσότερα εδώ .

  43. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    [Στρατιωτική αριθμητική] Ο οικοδεσπότης του διηγήματος (ευεξήγητα μεροληπτικός) τα κάνει θάλασσα και με τα νούμερα, συστολοδιαστέλλοντας την δύναμη των στρατιωτικών σχηματισμών ανάλογα με τα χρώματα των στολών τους. Έτσι, μαθαίνουμε ότι μιά Μεραρχία του Ελληνικού Στρατού αποτελούνταν από σαράντα χιλιάδες άντρες (!!), ενώ η Μεραρχία του ΔΣΕ «ούτε από τέσσερις χιλιάδες῾.. 🙂

  44. ΓΤ said

    Επειδή, κατά τον Κιμ Γιονγκ Ουν, τα κατοικίδια σκυλιά είναι σύμβολο της Δυτικής παρακμής, αυτός διέταξε τη δήμευσή τους σε όλη την Πιονγκγιάνγκ.
    https://nypost.com/2020/08/17/kim-jong-un-orders-pet-dogs-to-be-confiscated-in-pyongyang/

  45. Ναι, τα μαζεύει για να τα ταΐσει με τον επόμενο αξιωματούχο σε δυσμένεια (έχουμε διαβάσει και αν έχουμε διαβάσει ράδιο αρβύλα για τη Βόρεια Κορέα…)

  46. ΓΤ said

    45@
    Μακάρι να ήξερα κορεατικά, να έμπαινα στον αντίστοιχο Τύπο

  47. ΓΤ said

    Η Chosun Ilbo στις 12.08.2020 για τα σκυλιά
    http://english.chosun.com/site/data/html_dir/2020/08/12/2020081200634.html

  48. Κιγκέρι said

    Στη Λάρισα, στο πάρκο Αλκαζάρ, κατεβαίνοντας τα σκαλιά αριστερά, είχε όταν ήμουν μικρή μια παιδική χαρά που μας πηγαίνανε τις Κυριακές. Στην είσοδό της υπήρχε μια κρήνη με την προτομή του Κρυστάλλη πάνω στις ανοιχτές φτερούγες ενός αετού και την επιγραφή : «Πάρε με απάνου στα βουνά, τι θα με φάει ο κάμπος».
    Δροσερό που ήταν το νερό μετά το παιχνίδι!

    Η κρήνη υπάρχει ακόμα. Η παιδική χαρά όχι πια.

    https://www.eleftheria.gr/m/%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/item/175885.html

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    48 ναι, του Κρυστάλλη

    Στο Σταυραητό
    Από μικρό κι απ’ άφαντο πουλάκι, σταυραητέ μου,
    παίρνεις κορμὶ με τον καιρὸ και δύναμη κι αγέρα
    κι απλώνεις πήχες τα φτερὰ και πιθαμὲς τα νύχια
    και μέσ᾿ στα σύγνεφα πετάς, μέσ᾿ στα βουνὰ ανεμίζεις,
    φωλιάζεις μέσ᾿ στα κράκουρα, συχνομιλάς με τ’ άστρα,
    με την βροντὴ ερωτεύεσαι, κι απιδρομάς και παίζεις
    με τ’ άγρια αστροπέλεκα και βασιλιά σε κράζουν
    του κάμπου τα πετούμενα και του βουνού οι πετρίτες.
    [………………………………………………………………….]

    Παρακαλώ σε, σταυραητέ, για χαμηλώσου ολίγο
    και δώσ᾿ μου τες φτερούγες σου και πάρε με μαζί σου,
    πάρε με απάνου στα βουνά, τι (=γιατί) θα με φάει ο κάμπος!
    http://gerontakos.blogspot.com/2009/09/blog-post_2366.html

  50. Γιάννης Κουβάτσος said

    45, 46: Το θέμα δεν είναι αν κάνει όλα αυτά τα απίθανα αυτός ο απίθανος. Το θέμα είναι ότι, αν γουστάρει, μπορεί να τα κάνει κι αυτά κι άλλα χειρότερα. Ποιος θα τον εμποδίσει;

  51. ΓΤ said

    @48, 49
    Παλαιά θυμόμαστε την «Άκρον-Ίλιον-Κρυστάλ» (Πάμε στη διαφήμιση του 1979 https://www.youtube.com/watch?v=XLielSTfy7E)

    Αλκαζάρ: Πάρκον με Ήλιον και Κρυστάλ’

    κρυσταλλικός ήχος
    κρυσταλλικός στίχος

  52. Γιάννης Ιατρού said

    46: (5) Άσε ρε Δύτη, φρίξει έχουμε με τα κατορθώματά του… 😋

  53. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    51 >>κρυσταλλικός ήχος
    κρυσταλλικός στίχος
    Ναι! και το άσμα ξεκινάει «Σταφύλι μου κρουστάλλινο» ! 🙂

  54. sarant said

    43 Ξεχνάς πως όταν αποδεκατίζεται ένας στρατός οι μονάδες έχουν δύναμη πολύ μικρότερη της κανονικής.

  55. ΓΤ said

    Αναβολή στο Λίνκολν Ρεντ Ιμπς-Πρίστινα, 8 κρούσματα οι Κοσοβάροι
    Κρούσμα στη Λίβερπουλ κατά την προετοιμασία της στην Αυστρία

  56. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @54.
    α) «Ο οικοδεσπότης του διηγήματος» είναι ο πατέρας του Βλάση, ο αφηγητής, όχι ο Δ.Σ. 🙂
    β)Απ’όσο γνωρίζω, μεραρχία 40.000 στρατιωτών δεν υπήρξε πουθενά στον κόσμο 🙂 (αν δεν απατώμαι, μιά μεραρχία αποτελείται από καμιά δεκαριά χιλιάδες άνδρες)
    γ)Για τις «ούτε τέσσερις χιλιάδες» του αποδεκατισμένου ΔΣΕ, έχεις δίκιο, παρόλο που αναφέρεται ότι το δυναμικό των μονάδων του ΔΣΕ, ειδικά των μεγάλων, ήταν μικρότερο από τα διεθνώς στρατιωτικά ισχύοντα ..

  57. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    ..και πριν να ξαναασχοληθώ με τα της εφημερίας, ένα ακόμη σχόλιο: «Το χωριό μας ήταν έδρα τάγματος [..] του Δημοκρατικού Στρατού. Τώρα, μεταξύ μας, τι τα θέλανε αυτά; Πήγαν να φτιάξουν κανονικό στρατό χωρίς να διαθέτουν αξιωματικούς;». Λόγια φαινομενικά απλά και παρεϊστικα, τα οποία όμως αντανακλούν/ αντανακλούσαν το μείζον στρατιωτικοπολιτικό δίλημμα του ΔΣΕ: Βαφειάδης ή Ζαχαριάδης; Αντάρτικος ή Τακτικός Στρατός;

  58. Georgios Bartzoudis said

    27 sarant said: « 24 Δεν σημαίνει ότι σταμάτησαν να στέλνουν στο Μπούλκες το 1946».

    # Όχι βέβαια. Σημαίνει όμως ότι ετοίμαζαν το Μπούλκες (και τον νέο εμφύλιο) πριν ή τουλάχιστον κατά την Βάρκιζα (12.2.1945). Και συνεπώς σημαίνει ότι είναι αναληθής η «θεωρία» (του ΚΚΕ και του Δ.Σαραντάκου) ότι αιτία του εμφυλίου ήταν η (υπαρκτή βεβαίως) «λευκή τρομοκρατία».Σημαίνει ότι ο νέος εμφύλιος ήταν ΕΠΙΛΟΓΗ του ΚΚΕ.

  59. Γ-Κ said

    Μιας που ξεκίνησε άλλος τα ποδοσφαιρικά, ας θέσω και αυτό το ερώτημα:

    Θα έχουμε και φυλακισμένους φέτος στη Σουπερλιγκ;;;

    https://www.sport-fm.gr/article/podosfairo/i-nea-emfanisi-tou-paok-video/4122139

  60. ΓΤ said

    @54, 56

    «Τα πιο πολλά βασανιστήρια τα πέρασε μια Τασούλα. Οι μαρτυρίες της Τασούλας Μουτάκη και του Ηλία Ιωαννάκη για την 7η Μεραρχία του ΔΣΕ στη Θράκη, την υπερορία και τον επαναπατρισμό», Επίκεντρο, 2018.

    Ας δούμε τη σελ. 15 στον Πρόλογο «[…] Σε αυτήν την, κατ’ όνομα μόνο, Μεραρχία (η δύναμή της φαίνεται ότι δεν ξεπερνούσε τους 450 μαχητές στα τέλη του 1949) (6) […]»

    «(6) Η δύναμη της 7ης Μεραρχίας μειώθηκε δραματικά μετά τη μάχη των Μεταξάδων, κωμόπολης του δήμου Διδυμοτείχου στο νομό Έβρου. Σε σύσκεψη των Διοικητών και των Πολιτικών Επιτρόπων των τμημάτων της στο παραμεθόριο πομακοχώρι Χατζή Βεράν στις 6/5/1949, επιλέχθηκε ως στόχος το χωριό Μεταξάδες, αντί του αρχικά προταθέντος στόχου, του χωριού Νέα Βύσσα (Αχυροχώρι). Ο νέος στόχος αποφασίσθηκε, παρά τις σοβαρές αντιρρήσεις που διατυπώθηκαν στο «ακτίβ», υπό την άσκηση/επιβολή του βέτο του Στρατιωτικού Διοικητή της Μεραρχίας Βασίλη Γκανάτσιου (Χείμαρρου). Μετά τη μάχη (15/5/1949), από 1.378 μαχητές και στελέχη της 7ης Μεραρχίας επέζησαν περίπου 420-450, από τους οποίους πολλοί μεταφέρονταν τραυματίες στα νοσοκομεία της Βουλγαρίας. […]».

    Πλήρης ο Πρόλογος http://www.epikentro.gr/PDF/9789604582716-E03.pdf (σελ. 13-26, pdf. σελ. 1-14)

  61. ΓΤ said

    59@

    Είναι σωστή εμφάνιση, με φανερή συμπαραδήλωση ότι τα μυαλά τους είναι εγκάθειρκτα στην ιδέα του μεγάλου ΠΑΟΚ. Μπάλα στο πόδι ο ισοβίτης, μπάλα και στο χορτάρι…

  62. ΓΤ said

    «Φανέλες ΠΑΟΚ και κρούσματα, αραχνοΰφαντοι Λίνκολν Ρεντ Ιμπς και Μεραρχίες ΔΣΕ στον Εμφύλιο. Ξεδίψασμα με Κρυστάλλη. Μόνο στον Σαραντάκο τέτοια ποικιλία. Περάστε παρακαλώ».

  63. Γ-Κ said

    Το μόνο που εύχομαι είναι να καταλάβουν εκεί στον Πειραιά πόσο αηδία είναι οι λεπτές ρίγες…
    (Θυμάμαι και την εποχή με τις τρεις κόκκινες ρίγες… μόνο Ολυμπιακό δεν θύμιζε…)

  64. nwjsj said

    Στην Κορέα, Βόρεια & Νότια, υπάρχουν φάρμες εκτροφής σκυλιών προς βρώση. Το έμαθα μόλις προχθές και ανατρίχιασα, αλλά το γράφει και στο άρθρο της Chosunilbo που παρατέθηκε στο σχ. 47. Το κρέας σκύλου θεωρείται γκουρμέ έδεσμα ακόμα στις Φιλιππίνες και το Βιετνάμ… Ήξερα για την Κίνα, αλλά για την Κορέα, ειδικά τη Νότια, όπου μας το παίζουν σούπερ σιβιλιζέ τολμώ να πω ότι έπεσα από τα σύννεφα.

  65. ΓΤ said

    64@
    Υπάρχουν και χειρότερα. Φούρνος Κυψέλης, στη γειτονιά μου, αρνήθηκε να ψήσει σκυλί με πατάτες. Στα Δικαστήρια, στην Πλατεία Πρωτομαγιάς, τύποι από Πακιστάν και Μπανγκλαντές, που παίζουν μπέιζμπολ μέχρι να πέσει ο ήλιος, κυνηγούν και πιάνουν όλα τα αδέσποτα σκυλιά όταν πέσει ο ήλιος…

  66. Γ-Κ said

    Κάπως σχετικό:
    https://www.skai.gr/news/world/pos-sxoliazei-o-italikos-typos-tin-apofasi-voridi-na-apagoreysei-ti-sfagi-alogon

  67. Γ-Κ said

    65.
    «τύποι από Πακιστάν και Μπανγκλαντές, που παίζουν μπέιζμπολ μέχρι να πέσει ο ήλιος, κυνηγούν και πιάνουν όλα τα αδέσποτα σκυλιά όταν πέσει ο ήλιος…»

    Αναρωτιέμαι ποιο από τα δύο είναι το χειρότερο…
    (Μήπως παίζουν κρίκετ; )

  68. ΓΤ said

    Επιτέλους, μετά τη ΔΕΘ, τέλος και το 12ο Φεστιβάλ Φιστικιού στην Αίγινα
    https://www.facebook.com/AeginaFistikiFest/

  69. Alexis said

    #64: Με ποια λογική είναι σιβιλιζέ να τρως μοσχάρια και γουρούνια και απάνθρωπο να τρως σκυλιά;

  70. sarant said

    62 🙂

    68 Εμ, το γλωσσόφαγες.

  71. Γ-Κ said

    Πείτε και για τα βατραχοπόδαρα…

  72. Alexis said

    Μεγάλο το σοκ όντως για τη Ματίνα. Έζησε σχεδόν όλη της τη ζωή με έναν άθλιο προδότη και δολοφόνο.
    Και μάλιστα δολοφόνο του ανθρώπου που είχε αγαπήσει αρχικά…

    #29, 30: Ο Πάνος Ζέρβας έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στο greekcivilwar

  73. Alexis said

    #71: Τι θες να πούμε για τα βατραχοπόδαρα; Αν είναι νόστιμα;

  74. Γ-Κ said

    Αν είναι σιβιλιζέ/

  75. ΚΩΣΤΑΣ said

    Η πικρή αλήθεια είναι ότι κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, κρυφού και φανερού, 1943-49, υπήρξαν αγριότητες και ακρότητες ένθεν κακείθεν. Και οι ρεματιές και τα χαντάκια ξημέρωναν με ένα σωρό ακρωτηριασμένα κουφάρια και πολλοί φανοστάτες και παλούκια ξημέρωναν με κομμένες κεφαλές, με εμβληματική περίπτωση αυτή του Άρη. Σε αυτές τις περιπτώσεις υπερτερούσαν κατά πολύ, ως θύματα, οι χαρακτηριζόμενοι ως αντιδραστικοί ή Μ/Φ. Στις τακτικές μάχες μεταξύ Ε.Σ. και ΔΣΕ, η συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων ανήκει στους δεύτερους.

    Όταν μιλάμε σήμερα καλόπιστα για τον εμφύλιο, δεν είναι κακό να αναφέρονται και αυτά τα γεγονότα ως γνώση και ως παράδειγμα προς αποφυγή. Φρονώ όμως ότι σήμερα σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φωλιάζει μέσα μας το μίσος και όλοι μαζί, ενωμένοι και αγαπημένοι, να κοιτάζουμε μπροστά. Ας αφήσουμε τα παιδιά μας απερίσπαστα να φτιάξουν τον δικό τους κόσμο. Εμείς, ως πρώτη μετεμφυλιακή γενιά, κάτι κουβαλάμε δυστυχώς ακόμη μέσα μας από το δηλητήριο που μας ενστάλαξαν οι γονείς μας, ίσως άθελά τους.

  76. nwjsj said

    @ 65 – ΓΤ
    Κάτι ανάλογο έχω ξανακούσει, αλλά δεν ήμουν σίγουρη για το αν Πακιστανοί και Μπαγκλαντεσιανοί το κάνουν λόγω ‘γαστρονομικής κουλτούρας’ ή εξ αιτίας της οικονομικής εξαθλίωσης, όπως γινόταν εδώ ευρέως στην κατοχή. Απ’ ό,τι φαίνεται, όμως, πρόκειται μάλλον για τη δεύτερη περίπτωση:
    https://www.dawn.com/news/1166896
    https://www.nzherald.co.nz/world/news/article.cfm?c_id=2&objectid=10431701
    Φρικτό, όπως και να ‘χει!

    @ 66 – Γ-Κ
    Είμαι τελείως στον κόσμο μου, διότι είχα την εντύπωση πως στην Ελλάδα απαγορευόταν ήδη το κρέας αλόγου. Τέλος πάντων, μπράβο στο Βορίδη (!!!) που μας έκανε πρωτοπόρους στο θέμα αυτό και εύχομαι σύντομα ν’ ακολουθήσουν κι άλλες χώρες το παράδειγμά μας. Από την άλλη βέβαια, δεν ξεχνάω ότι η Ελλάδα σε γενικές γραμμές αποτελεί κολαστήριο για τα οικόσιτα ζώα και η πολιτεία δεν κάνει τίποτα απ’ όσα υποχρεούται για την ευζωία των αδέσποτων, οπότε η καινοτομία με το κρέας αλόγου είναι κάτι σαν ένα βήμα μπρος και 20 πίσω.

  77. nwjsj said

    @ 69 – Alexis
    Για μένα δεν είναι ‘σιβιλιζέ’ η κατανάλωση κρέατος γενικώς…

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69 δυτικοσιβιλιζέ λογική όπου και άλογα επιτρέπεται.
    >>απάνθρωπο να τρως σκυλιά
    …απόσκυλο μήπως; 😦 🙂

    (Στη θέση των σκύλων βάλτε τα δικά μας, διατροφικώς αποδεκτά, αρνάκια ή κατσικάκια του Πάσχα π.χ.)

    Παιδιά γάτες θένε πουθενά; Είναι μια ξεδιάντροπη θηρία που έρχεται τις νύχτες και νυχιάζει τα γατάκια της Φουντούλως! Της έταξα ότι θα την «ψήσω», κι αν την φάει και κανείς, ακόμη καλύτερα. Πρώτη φορά βλέπω γάτα να έρχεται επι τούτου να επιτίθεται σε μικρά. Μπορεί να είναι γάτος-άγνωστη μούρη.Είναι η δεύτερη νύχτα που κοπιάζει. Τον κατάβρεξα αλλά δεν

  79. nwjsj said

    @ 78 – ΕΦΗ – ΕΦΗ
    Γάτος θα είναι, Έφη μου. Προσπαθεί να ξεπαστρέψει τα γατόπουλα για να βάλει ξανά τη Φουντούλω στην αναπαραγωγή. Τα ‘χει βάλει στο μάτι ο κιαρατάς, ρίξε μπουγέλωμα αβέρτα! Κι αυτή η Φουντούλω ήντα κάμει; Δεν τα προσέχει ή έχουν μεγαλώσει αρκετά και προσπαθεί να τα απογαλακτίσει;

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    79.Αυτό υπέθεσα κι εγώ ,ότι διεκδικεί τη θηλυκιά αλλά δε μοιάζει για αρσενικός.΄Εχει κομψή/λεπτή φάτσα. Μάχη γίνεται.Τρέχουν τ΄αυτιά της γατομάνας. Τ΄ανέβασε στο μπαλκόνι, μεγαλούτσικα, τα θηλάζει ακόμη αλλά αυτός/ή καραδοκεί μόλις πάει η κακομοίρα προς νερού της ή όταν κατεβαίνουν κι αυτά να πάνε στην άμμο στον κήπο και τους ορμάει. Όρκα τη λέω 🙂

  81. mitsos said

    Στυγνοί δολοφόνοι οι «………» εξοντώνουν δισεκατομμύρια ζώα κάθε χρόνο.

    Πριν πατήσετε τον υπερσύνδεσμο προσπαθήστε να μαντέψετε τι άλλο εκτός από «άνθρωποι» μπορεί να χωράει στο κενό

    https://tinyurl.com/y3bklqjc

  82. ΚΩΣΤΑΣ said

    80 «… αλλά δε μοιάζει για αρσενικός.΄Εχει κομψή/λεπτή φάτσα.»

    Έφη, με όλο το σεβασμό και την εκτίμηση στο πρόσωπό σου, μου επιτρέπεις να αστειευτώ λίγο; Τους αρσενικούς γάτους … δεν τους καταλαβαίνουμε από το πρόσωπο 😅

  83. Γς said

    82:

    >το σεβασμό και την εκτίμηση στο πρόσωπό
    των γάτων
    >δεν τους καταλαβαίνουμε από το πρόσωπο
    της Ε-Ε

    Ουπς, λάθος. Ανάποδα. Της Ε-Ε, των γάτων

    ——–

    Και μου΄λεγαν γμτ να τον στειρώσω
    Και την κοπάνησε ο γατούλης
    Και μου άφησε κάνα δυο ράφια γατοκονσέρβες στο ντουλάπι

  84. dryhammer said

    48-49. Το λέμε απ’ το #4.

  85. nwjsj said

    @80 – ΕΦΗ – ΕΦΗ
    Εκτός κι αν είναι καμιά θηλυκιά στειρωμένη που ‘χει πάρει βάρος και επιτίθεται για το φαΐ. Έχουμε κι εμείς εδώ στη γειτονιά μια χοντρούλα στειρωμένη που όποιος άσχετος τη βλέπει την περνάει για ετοιμόγεννη. Για τη μάσα μεταμορφώνεται στο χειρότερο τσαμπουκά της περιοχής, την τρέμουν μέχρι κι οι αγριόγατοι.

    @81 – Mitsos
    Ισχύει! Είναι τέρατα!

    @82 – ΚΩΣΤΑΣ
    Είναι ορισμένοι αρσενικοί εντελώς κεφάλες, βγάζει μάτι το φύλο τους χωρίς να χρειαστεί να τους ψάξεις στην ουρά. Υπάρχουν όμως και πολλοί ντελικανήδες που δεν τους ξεχωρίζεις από τις θηλυκιές φυσιογνωμικά και χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης.

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    82 >>πού να ψάχνεις τώρα μες τη νύχτα τα φρύδια τους 🙂

    85 Την κατάβρεξα και πάλι φάνηκε. Έγινα κι εγώ άγρια, τον/την τσουρούφλισα μ΄ένα μπρίκι θερμιστό νερό (λίγο την ουρά πήρε-ελπίζω να μην ξαναφανεί). Πολύ λυσσάρικο ζώο, σαν μανιακό ορμούσε.Τροφή και νερό βάνω στο βάθος του κήπου για τα περασάρικα ζώα τώρα το καλοκαίρι. Τί ΄μοβόρικο ζωντανό ήταν αυτό… Ίσως διεκδικεί το χώρο.

  87. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γύρω από το χωροχρόνο της σημερινής συνέχειας του βιβλίου Ο βενετσιάνικος καθρέφτης του αείμνηστου Δημήτρη Σαραντάκου, έπιασα και διάβαζα από ετούτα :
    «Νεκρή Μεραρχία»
    http://istorika-ntokoumenta.blogspot.com/2016/11/40.html

    https://www.greekhistoryrepository.gr/archive/item/7626?lang=el

  88. Γ-Κ said

    Αγαπητή Έφη, για μας τους Μοραϊτες είναι οικεία και τα βιβλία και ο τόπος.

    Η τελευταία μάχη στα Καλύβια της Κερπινής που περιγράφει ο Μπελάς, καθώς και η διαφυγή του προς τον Λάδωνα και το μοναστήρι της Αιμυαλούς, θα μπορούσαν να ταυτίζονται με τα γεγονότα του 1803, τη διάλυση του «σώματος» του Κολοκοτρώνη, τον θάνατο του Γιώργη Μπέλκου. Δεν έχουμε κάποια περιγραφή από τότε, αλλά θα μπορούσαν να είχαν συβεί ακριβώς τα ίδια…

  89. ΓΤ said

    76@
    Έχω περίσσεμα αγάπης για τις παρεμβάσεις σου, καρδιοφυλάττω το χρηστώνυμό σου. Αραιόσυνες οι επι_σκέψεις σου, επιστρέφουν ως θεραπευτική γάζα ήθους μέσα στον γενικότερο θόρυβο.

    Νυχταρεμένο ρεμάλι γηπέδων, αν με νιώθεις, κοπριταρία των (α)γραμμάτων, βιτριολέρα των αράδων, σκυλί απύξιδο καθώς είμαι, μία ολίγη από αλήθεια σε πικροβιοτής πήλινο θα σου σερβίρω μπεσαλού ψυχή είσαι αφού:

    Ζω κοντά σε μπανγκλαπακικοινότητα. Λόγος δεν μου πέφτει, αλλά παίζει χρήμα με το μπαούλο. Η μισοκυνία έχει πολυπρισματική έκφραση σε αυτούς τους ανθρώπους. Όταν στον ΟΠΑΠ, γύρω στο 2018, παίζονταν εικονικές κυνοδρομίες, η συγκεκριμένη κοινότητα, αφού έμπαινε στα προπάδικα, επέστρεφε τρυπιοτσεπίτικη. Χάνω στα βιρτσουαλόσκυλα; Γδικιωμεύω τρώγοντας τη ζωντανή της φύσης εκδοχή. Όταν περάσαμε σε ζωντανές κυνοδρομίες, λάιβ από Ινγκλετέρα, τότε οι χρηματικές απώλειες ήταν δυσαναπλήρωτες. Φαντάσου ότι υπάρχουν τύποι που δουλεύουν σε πλυντήρια αυτοκινήτων, και στο «διάλειμμα» χώνουν μεροκάματα απά’ σε κυνοδρομία.

    Αν βρεθείς ποτέ στην Πλατεία Βικτωρίας, στη συμβολή με την Αριστοτέλους, δίπλα από το μα_γυρευτάδικο που πλασάρεται ως «Γευσηπωλείο», μπούκα δίπλα, στο προπάδικο. Τότε θα δεις τι χώνουν σε ζωντανές κυνοδρομίες οι δήθεν κατατρεγμένοι.

    Δεν πιάσαμε πάτο ακόμη, ύπαρξή μου εκλεκτή. Αφού ευχαριστήσω τον Γ-Κ στο #67, κρίκετ παίζουν, με γράσσο στα μάτια τυφλοκουταβοβαδίζω, βγάζουν χρήμα πλασάροντας το κορμί τους, μετά το κρίκετ, σε μυσαρές λιμασμένες υπάρξεις. Γέροι με αρχίδι να γλείφει την κάλτσα, νέοι να συνεργούν σε ξεφτιντεφιλέ, με την εκπύρωση της στοναχής να μετατρέπεται σε ποντάρισμα της αμέσως επόμενης ώρας. Η ήττα του ανθρώπου εξαλλάσσεται στου κούταβου το θανάτεμα.
    Μισό το δάκρυ μου.
    Χαρά το άλλο μου μισό την ευγένειά σου να γεύομαι.

  90. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Μένουν σε δραματική εκκρεμότητα ο «βενετσιάνικος καθρέφτης» και το «μετά το Πολυτεχνείο τον έκλεισαν, για τρεις μήνες, στο ΕΑΤ-ΕΣΑ». Για να δούμε..

  91. gpoint said

    # 81

    Πριν τρελλλλλαθούμε τελείως οι «δολοφονίες» πρέπει να έχουν δόλο αλλιώς είναι μέσα στο παιχνίδι της επιβίωσης, τρώγοντας το ένα είδος το άλλο. Στο τέλος θα φωνάζουμε για τα δικαιώματα των φυτών που τα «δολοφονεί» ο άνθρωπος κατά συρροή και θα παίζουμε το παιχνίδι των ταιρειών που θέλουν να μας πουλήσουνε χημικές τροφές σε οικολογική συσκευασία !

    Ευτυχώς πρόλαβε ο ποιητής να αθωώσει τέτοιους «δολοφόνους»

    «Τὸν καιρὸ τῆς μεγάλης στέγνιας,
    – σαράντα χρόνια ἀναβροχιὰ –
    ρημάχτηκε ὅλο τὸ νησὶ
    πέθαινε ὁ κόσμος καὶ γεννιοῦνταν φίδια.
    Μιλιούνια φίδια τοῦτο τ᾿ ἀκρωτήρι,
    χοντρὰ σὰν τὸ ποδάρι ἄνθρωπου
    καὶ φαρμακερά.
    Τὸ μοναστήρι τ᾿ Ἅι-Νικόλα τὸ εἶχαν τότε
    Ἁγιοβασιλεῖτες καλογέροι
    κι οὔτε μποροῦσαν νὰ δουλέψουν τὰ χωράφια
    κι οὔτε νὰ βγάλουν τὰ κοπάδια στὴ βοσκὴ
    τοὺς ἔσωσαν οἱ γάτες ποὺ ἀναθρέφαν.
    Τὴν κάθε αὐγὴ χτυποῦσε μία καμπάνα
    καὶ ξεκινοῦσαν τσοῦρμο γιὰ τὴ μάχη.
    Ὅλη μέρα χτυπιοῦνταν ὡς τὴν ὥρα
    ποῦ σήμαιναν τὸ βραδινὸ ταγίνι.
    Ἀπόδειπνα πάλι ἡ καμπάνα
    καὶ βγαῖναν γιὰ τὸν πόλεμο τῆς νύχτας.
    Ἤτανε θαῦμα νὰ τὶς βλέπεις, λένε,
    ἄλλη κουτσή, κι ἄλλη στραβή, τὴν ἄλλη
    χωρὶς μύτη, χωρὶς αὐτί, προβιὰ κουρέλι.
    Ἔτσι μὲ τέσσερεις καμπάνες τὴν ἡμέρα
    πέρασαν μῆνες, χρόνια, καιροὶ κι ἄλλοι καιροί.
    Ἄγρια πεισματικὲς καὶ πάντα λαβωμένες
    ξολόθρεψαν τὰ φίδια μὰ στὸ τέλος
    χαθήκανε, δὲν ἄντεξαν τόσο φαρμάκι.
    Ὡσὰν καράβι καταποντισμένο
    τίποτε δὲν ἀφῆσαν στὸν ἀφρὸ
    μήτε νιαούρισμα, μήτε καμπάνα.

    Τί νὰ σοῦ κάνουν οἱ ταλαίπωρες
    παλεύοντας καὶ πίνοντας μέρα καὶ νύχτα
    τὸ αἷμα τὸ φαρμακερὸ τῶν ἑρπετῶν.
    Αἰῶνες φαρμάκι γενιὲς φαρμάκι».

  92. Γιάννης Ιατρού said

    86: ΕΦΗ … Τί ΄μοβόρικο ζωντανό ήταν αυτό… Ίσως διεκδικεί το χώρο….
    Ερντογκαν σκέτος δηλαδή…🤔

  93. dryhammer said

    92. Τελικά τι ισχύει; Η γάτα είναι Ερντογαν ή ο Ερντογαν είναι γάτα; [Ιράν ή Ιράκ;]

  94. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  95. nikiplos said

    75@ Αγαπητέ Κώστα πολύ όμορφο το σχόλιό σου! Πραγματικά με άγγιξε…

  96. nikiplos said

    51@, Αγαπητέ ΓΤ, στα τέλη 80ς είχα κάνει ολόκληρη «οδύσσεια» προκειμένου να ανακαλύψω τον δίσκο με τους συντελεστές τους: The Modern Jazz Quartet with Laurindo Almeida – Valeria:

    Και δεν θα έβρισκα άκρη, αν δεν πετύχαινα σε τρένο για Πάτρα τον Δημήτρη Ζαφειρέλη, να με ξεστραβώσει τελείως τυχαία. Σήμερα είναι απλό όσο ένα κλικ. Αλλά τότε το project δεν μπορώ να περιγράψω τι ραδιοφωνοδρομίες με «ειδικούς-άσχετους», άγνοες ξερόλες αλλά και γνώστες με φιλότιμο περιελάμβανε…

  97. nwjsj said

    Καλημέρα!!

    @89 – ΓΤ
    Πόσο με συγκινήσατε με όσα γράψατε, δεν μπορώ να περιγράψω. Δεν έχω το χάρισμα να μεταφέρω το συναίσθημα με τις λέξεις όπως εσείς, προφανώς μ’ έχει φάει το μονοκόμματο στυλ της εμπορικής αλληλογραφίας. Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που αφιερώσατε σ’ αυτό το κείμενο που περιέγραψε με τόση ποιητικότητα τη μαύρη πραγματικότητα!

    Ο ψυχισμός του ανθρώπου κρύβει μια άβυσσο ικανή για τις πιο ειδεχθείς θηριωδίες. Σάμπως η αιματοβαμμένη ιστορία της ανθρωπότητας δεν το ‘χει πολλάκις αποδείξει; Δεν είναι ζήτημα φυλής ή εθνικότητας, θαρρώ. Όλοι έχουμε μέσα μας το κακό και μια ροπή προς την εκμετάλλευση του αδυνάτου. Είναι η εύκολη λύση να συντρίψεις τον ανυπεράσπιστο, αντί για το δαίμονα που κρύβεις μέσα σου. Γι’ αυτό ο κόσμος είναι γεμάτος από πράξεις που δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι έχουν συμβεί, συμβαίνουν και θα εξακολουθήσουν να συμβαίνουν. Άραγε γιατί να μην καταφέρνουμε ν’ αντιληφθούμε ότι στην ευαισθησία κρύβεται περισσότερη δύναμη;

  98. nikiplos said

    89@ Ξέρω πάντως πολλούς που είχαν την ευκαιρία, κι όταν γνώρισαν την λαγνεία, ένα από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα, ευθύς αμέσως καταβυθίστηκαν στη σκοτεινή της άβυσσο. Άλλοτε αξιοπρεπείς άνθρωποι. Τα λέει ωραία στον Γαλάζιο Άγγελο, τα λέει εξίσου ωραία και στην Ανθρώπινη Δουλεία.

  99. Γιάννης Ιατρού said

    93: Ξεροσφύρη, ο γείτονας προβιβάστηκε πλέον κι έγινε παγκοσμίου επιπέδου παίχτης σκακιού, η γάτα (γάτος;) έμεινε ερντο quo ante, να διεκδικεί ΄μοβόρικα χώρο.. (αλλά θά ‘χει να κάνει με την Πότνια θηρών που απλώνει την αιγίδα της πάνω απ΄τη Φουντούλω 🙂 )

  100. mitsos said

    @91
    Γιώργο οι άνθρωποι και κάποια ζώα μεταξύ των οποίων και μερικά αιλουροειδή δεν σκοτώνουν μόνο με στόχο την τροφή και την επιβίωση

    Η κυριαρχία στο περιβάλλον δεν είναι απλά επέκταση του ένστικτου επιβίωσης. Σε κάθε περίπτωση η επεκτατικότητα και η κυριαρχία στο περιβάλλον δεν καλύπτει μόνο φυσικές ανάγκες και ένστικτα επιβίωσης .
    Για να μην τρελλαθουμε ο άνθρωπος σήμερα δεν καίει τον Αμαζόνιο για να καλύψει διατροφικές ανάγκες…
    και οι γάτες της κυρά Χριστίνας δεν κυνηγάνε πουλιά στα δέντρα της γειτονιάς για φαγητό. Τρώνε μόνο φρίσκις .

  101. Johnny said

    Άλλη μια μικρή Μόσχα είναι βέβαια η Σαϊδόνα, όπου έγινε μια απο τις πρώτες μάχες εναντίον κατοχικών δυνάμεων στην Πελοπόννησο.
    Ο Κώστας Ξυδέας (διοικητής του αρχηγείου Ταΰγετου του ΔΣ) που αναφέρεται στην ιστοσελίδα για το τσέχικο αεροπλάνο (παραπομπή του προηγούμενου κεφαλαίου), ήταν απο εκεί.

  102. dryhammer said

    99. Άκουσα πως παίζει πολύ καλά με τους Πύργους και τον Τρελό.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Trump_Towers_Istanbul

  103. Γιάννης Ιατρού said

    102: «Πύργους και τον Τρελό»: απ΄ τους πιό καλούς χαρακτηρισμούς που άκουσα/είδα! 👍👍

  104. sarant said

    101 Ναι, και η Σαϊδονα, ανταρτοχώρι.

  105. Γ-Κ said

    Η Σαϊδόνα… πολύ πικρή υπόθεση για το Κόμμα…

    Ο Ηλίας Νοέας και η παρέα του ήταν οι πρώτοι που σήκωσαν όπλο στους Ιταλούς. Και (φυσικά) μετά πήραν τα βουνά και ζήτησαν την υποστήριξη του Κόμματος. Το Κόμμα όμως τους παράγγειλε «αν δεν έχουν το θάρρος να αυτοκτονήσουν, τότε να παραδοθούν», επειδή ενήργησαν χωρίς εντολή.
    Παραδόθηκαν και εκτελέστηκαν.

  106. Άγγελος said

    Καλά, οι μουσουλμάνοι δεν θεωρούν ακάθαρτο ζώο τον σκύλο; Τον τρώνε; Στην Άπω Ανατολή βέβαια, τρώνε τα πάντα – και εκτρέφουν και παχουλα σκυλάκια ακριβώς για φαΐ!

  107. Γ-Κ said

    105.
    Για να είμαστε ακριβείς, μόνο ο Λια-Νοέας καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε τότε. Οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε φυλάκιση.
    Τρεις από τους φυλακισμένους (αν μετράω καλά) εκτελέστικαν αργότερα σε αντίποινα (Κούρνοβο, Καισαριανή), ενώ δυο τρεις ακόμα «χάθηκαν στον δρόμο».

    Ο Κώτσο-Ξυδέας καταδικάστηκε σε 3 χρόνια φυλακή και απελευθερώθηκε αργότερα με χάρη του Μουσολίνι (με αφορμή κάποια επέτειο) και αμέσως εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ.

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    105/107 διαβάζω ότι η αντάρτικη ομάδα παραδόθηκε όταν ξεκίνησαν να καίνε το χωριό οι Ιταλοί και υπό την απειλή περαιτέρω βιαιοπραγιών στα ήδη συγκεντρωμένα γυναικόπαιδα. Οι Ιταλοί υποσχέθηκαν ότι δεν θα συνεχίσουν τα αντίποινα αν παραδοθούν οι αντάρτες κι ότι θα χορηγηθεί αμνηστεία. Εν τούτοις, σε λίγες μέρες εκτέλεσαν τον Νοέα (Μάιο του ‘ 42) και τους άλλους είτε τους φυλάκισαν είτε τους έστειλαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία.
    Σ΄εμάς, το Σεπτέμβρη του ΄43 ,εξ αιτίας της εκτέλεσης δυο Γερμανών στο φυλάκιο της Κ.Σύμης Βιάννου (άστοχη εντολή Μ.Μπαντουβά) αφανίστηκαν σε αντίποινα κοντά 500 άνθρωποι, άμαχος πληθυσμός, άντρες, γυναίκες ως και μωρά παιδιά και πυρπολήθηκαν 11 χωριά. Το δεύτερο σε απώλειες μετά τα Καλάβρυτα Ολοκαύτωμα- θαμένο μέχρι το 1983*, στη σιωπή της πολιτείας (είχε εξαφανιστεί στο υπ.Εξωτερικών η Έκθεση Ν.Καζαντζάκη-Ι.Κακριδή-Ι.Καλιτσουνάκη περί των Γερμανικών ωμοτήτων στο νησί).
    *Ο Ν.Καζαντζάκης, κατά τύχη αγαθή, είχε δώσει την Εκθεση για τυχόν παρατηρήσεις, στον Παντ.Πρεβελάκη, ο οποίος κράτησε αντίγραφο και το παρέδοσε στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο για το αρχείο Καζαντζάκη, απ΄όπου βρέθηκε και εκδόθηκε από το Δήμο Ηρακλείου.

    Click to access %CE%95%E%BA%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B9%CF%82%20%CE%9F%CE%BC%CF%89%CF%84%CE%B7%CF%84%CF%89%CE%BD.pdf

    ………………………………………………………………..

    99 🙂 «πότνια της Φλύας»* χαχα!
    (Με το υγρό πυρ,εξαφανιζόλ!)

    *Από μελανόμορφη υδρία της αρχαίας Φλύας («Φλυῆθεν»), είδα.

  109. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    108α Γιατί εμφανίζεται έτσι το λινκ της Εκθεσης ;
    Το επαναλαμβάνω αλλά αν πάλι στραβώσει, για όποιον ενδιαφέρεται, γουγλίζεται ως
    » Εκθεσις της Κεντρικής Επιτροπής Διαπιστώσεως Ωμοτήτων εν Κρήτη»

    Click to access %CE%95%CE%BA%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B9%CF%82%20%CE%9F%CE%BC%CF%89%CF%84%CE%B7%CF%84%CF%89%CE%BD.pdf

  110. sarant said

    108 Εφη, δεν ήξερα ότι είχε εξαφανιστεί η έκθεση Καζαντζάκη!

  111. Γιάννης Ιατρού said

    108β: Κεραμέως παῖδες, 2012 (Κεφαλίδου – Τσιαφάκη) 🙂
    109: Κανονικά εμφανίζεται έτσι το λίνκ, αφού περιέχει ελληνικούς και άλλους ιδιαίτερους χαρακτήρες (π.χ. κενά κ.ά).
    Αλλιώς το «φτιάχνεις» όπως θέλεις με το <a href=» …κλπ. γνωστά π.χ.
    http://www.neatv.gr/cms_files/files/Εκθεσις Ομωτητων.pdf

  112. Γιάννης Ιατρού said

    χαχα, το έξυπ-νο πουλι …. όταν δεν προσέχει 🙂
    http://www.neatv.gr/cms_files/files/Εκθεσις%20 Ομωτητων.pdf

  113. Γιάννης Ιατρού said

    http://www.neatv.gr/cms_files/files/Εκθεσις%20Ομωτητων.pdf

  114. Γ-Κ said

    108.
    Αγαπητή κ. Έφη, δεν θα αρχίσω τις θεωρίες τι «έπρεπε» να έχει γίνει. Το σίγουρο είναι ότι οι κομματικές οργανώσεις της περιοχής πήραν εντολή να απομονώσουν τη ομάδα και να μην τους παράσχουν ούτε τρόφιμα, ούτε πληροφορίες.

    Οι Ιταλοί φυσιολογικά προχώρησαν σε «μέτρα» που έκριναν κατάλληλα.

    Από εκεί και πέρα, τι θα μπορούσε και τι έπρεπε να έχει γίνει, μπορούμε να το συζητάμε μέρες. Το «ξεπούλημα» όμως των παλληκαριών έχει αφήσει μια αμήχανη έως πικρή ανάμνηση.

  115. Γιάννης Ιατρού said

    Μιας και η Έφη έκανε τον κόπο👍🤗 κι έβαλε τον σύνδεσμο της ΝΕΑΣ ΤV ΚΡΗΤΗΣ στο πιντιέφι 🙂 με την Έκθεση της κεντρικής Επιτροπής Διαπιστώσεως Ωμοτήτων εν Κρήτη (1983) των κκ. I. Καλιτσουνάκη, Ν. Καζαντζάκη, Ι. Κακριδή και Κ. Κουτουλάκη και απ’ ό,τι είδα το τεκμήριο, έτσι όπως έχει αναρτηθεί, δεν είναι και στην καλύτερη ποιότητα κι επίσης χωρίς δυνατότητα αναζήτησης (OCR), το συμμάζεψα λίγο (διπλές, στραβές ή/και ανάποδες σελίδες κλπ.), το μεγέθυνα σε Α4 και το πέρασα από οσιάρ (όσο γίνεται με αυτά τα πολυτονικά κείμενα…) και το ανέβασα εδώ, για όποιον ενδιαφέρεται 😉.

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    114 Όχι,όχι, δεν ήταν αντιθετικός ο σκοπός μου.Συμπλήρωμα για μένα, γιατί δεν ήξερα το γεγονός και κοίταξα τις συνθήκες.Ίσα, ίσα. Πολλά τα παράλληλα, πικρά και τραγικά συμβάντα και στον πόλεμο και στην κατοχή-αντίσταση και στον εμφύλιο. Εκ των υστέρων ισχύει γενικά το «πολλά τραγούδια ξέρει» κανείς. Τα ενδεχόμενα αντίποινα στη Σαϊδώνα μού έφεραν στο νου τα εφαρμοσμένα αντίποινα (τη σφαγή) στα δυτικά χωριά της Ιεράπετρας και Βιάννου. Βέβαια πάντα κρίνεται κατα περίπτωση η κατάσταση (πχ η εξάντληση των διαπραγματευτικών μέσων, στο προκείμενο από την πλευρά των ανταρτών). Και για την ενέργεια να εκτελεστούν οι δυο Γερμανοί στην Κ.Σύμη μην υπολογίζοντας τη φριχτή συνέχεια/αντίδραση, έχει χυθεί πολύ μελάνι (αν δόθηκε επίσημη εντολή, από ποιον και τί σήμαινε η υποτιθέμενη εντολή περί «εξουδετέρωσης» του φυλακίου). Μπαντουβάδες, Λη Φέρμορ και μαχητές, αφηγούνται με διαφορετικές αποχρώσεις τα γεγονότα. Μετά από τόσο αίμα, είναι αναμενόμενο, ίσως και αναγκαίο να μπει νερό στην αφήγηση για να κατευναστούν τα πνεύματα. Ακόμη ως τις μέρες μου ακουγόταν κατάρες από κάποιους που θεωρούσαν υπαίτιους συγκεκριμένους συγχωριανούς που ήταν στο καφενείο εκείνη τη βραδιά και δεν σταμάτησαν αυτούς που μέθυσαν τους δυο Γερμανούς για να τους εξοντώσουν στη συνέχεια. Στις επίσημες αναφορές δεν άκουσα να λέγεται ότι τους μέθυσαν και μετά τους μπουζούριασαν, ενώ αυτό το άκουγα (όπως κι όλοι δηλαδή) απ΄ τους παλιούς.

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    115 Ο Κ.Κουτουλάκης (από την Κριτσά Λασιθίου) ήταν ο φωτογράφος που ακολούθησε την επιτροπή στην καταγραφή. Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες του είχαν επίσης χαθεί μαζί με την Έκθεση. Τα αρνητικά και όλο το αρχείο του απέμεινε στον δημοσιογράφο Μανώλη Δουλγεράκη, στα κατάλοιπα του οποίου βρέθηκαν και δωρήθηκαν από την οικογένειά του στο Δήμο Μαλεβιζίου
    «…Tο αρχείο Κουτουλάκη αποτελείται από 76 αρνητικά παλαιού τύπου, διαστάσεων 10 επί 12 εκατοστών, καθώς και κάποιες ακόμη μεταγενέστερες αναπαραγωγές τους σε σύγχρονο φιλμ. Η εκτύπωσή τους επιβεβαίωσε ότι πρόκειται πράγματι για τις φωτογραφίες του Κουτουλάκη ως φωτογράφου της Επιτροπής Διαπιστώσεως Ωμοτήτων. Συνολικά, πρόκειται για 70 μοναδικές φωτογραφίες του. Σημαντικό μέρος των φωτογραφιών φέρει αναλυτικές επεξηγηματικές λεζάντες, συχνά με υπογραφή του ίδιου του φωτογράφου, ή κάποιου άλλου προσώπου, που υπογράφει με τα αρχικά Ζ.Α.Κ. »
    https://maleviziotis.gr/2020/05/24/%CE%BF%CE%B9-%CE%B8%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%89%CE%B4%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%AE%CF%84%CE%B7-%CF%83/

    https://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/enas-xamenos-fotografikos-thisayros-apokalyptei-ti-nazistiki-thiriodia-stin-

  118. Γ-Κ said

    Δεν εννοούσα ότι με αντικρούσατε, αλλά ότι δεν ήθελα να παραστήσω τον ειδικό στον ανταρτοπόλεμο. Είναι αλήθεια ότι το ξεκίνημα του αντάρτικου και ο κίνδυνος των αντιποίνων είναι μπερδεμένο κεφάλαιο.

    Το μόνο που θα μπορούσα να προσθέσω στην περίπτωση των Σαϊδονιτών είναι ότι, αν είχαν τη στήριξη των οργανώσεων, θα μπορούσαν να κρυφτούν πιο μακρυά και δεν θα αναγκάζονταν να παραμένουν στον ίδιο χώρο (αφού μόνο από τους συχωριανούς τους μπορούσαν να βρουν βοήθεια) και να συγκρουστούν δεύτερη και τρίτη φορά με τους Ιταλούς. Κλπ.

    Το παρατήρησα κι εγώ ότι δεν πολυγκουγκλάρονται αυτές οι λεπτομέρειες, αλλά δεν έχω δει και κανέναν να προσπαθεί να τις ανασκευάσει. Δηλαδή, μόνο αποσιώπηση βλέπω και όχι διαφορετικές απόψεις.

  119. Γιάννης Ιατρού said

    117: …αποτελείται από 76 αρνητικά παλαιού τύπου,,,
    και τι δεν βρίσκει κανείς ανοίγοντας παλιά «σεντούκια». Προ εβδομάδων άνοιξα ένα παλιό μπαούλο που φύλαγα αναμνηστικά και βρήκα ένα αρνητικό (φιλμ, 36άρι) που είχα βγάλει στις τελευταίες τάξεις του γυμνασίου (1966/67) φωτό από μιά σχολική εκδρομή στην Κρήτη! Είχα τότε μια ρώσικη κάμερα, πλαστική μεν, αλλά με όλες τις ρυθμίσεις, που έβγαζε μιά χαρά φωτογραφίες. Το φιλμ είχε επιζήσει, ήταν σε καλή κατάσταση και μπόρεσα και έβγαλα πάλι φωτογραφίες. Καλού-κακού το σκανάρισα κιόλας …

  120. Johnny said

    @114/118: Από πού προκύπτει «το σίγουρο» (περί απομόνωσης) που αναφέρετε; Υπάρχει κάποια σχετική πηγή ή μαρτυρία; Ο μπαρμπα-Μιχάλης Ξυδέας, μόνος επιζών σήμερα της αντάρτικης ομάδας, έχει γράψει ένα βιβλίο σχετικά, αλλά απ’ ότι θυμάμαι δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο, όχι ξεκάθαρα τουλάχιστον. Δυστυχώς το άφησα στη Σαϊδόνα και δε μπορώ να το τσεκάρω 🙂

    Βέβαια έχετε δίκιο ότι αυτά αποσιωπούνται καθώς στα σχετικά πολιτικά θέματα δύσκολα ανοίγουν τα στόματα. Οι μετέπειτα πληγές του εμφυλίου δεν βοηθούν σε αυτό.

  121. Γ-Κ said

    Για να ψάξω στη βιβλιοθήκη μου…. θα χρειαστεί να ξαναδιαβάσω κάμποσα βιβλία από την αρχή…

    Θα ξαναγράψω όμως: «Το παρατήρησα κι εγώ ότι δεν πολυγκουγκλάρονται αυτές οι λεπτομέρειες, αλλά δεν έχω δει και κανέναν να προσπαθεί να τις ανασκευάσει. Δηλαδή, μόνο αποσιώπηση βλέπω και όχι διαφορετικές απόψεις.»

    (Θεωρώ ότι μπορεί να βγάλει κανείς και έμμεσα το συμπέρασμα, αλλά δεν έχω τον χρόνο και το κουράγιο να ανοίξω τέτοια συζήτηση.)

  122. nikiplos said

    120@ Δηλαδή δεν τίθεται ηθικό ζήτημα από την ανεξέλεγκτη αντάρτικη δράση μερικών που αυτοβούλως και χωρίς να ρωτήσουν κανέναν προέβαιναν σε χτυπήματα του κατακτητή?

    Δεν ήταν αυτονόητο πως ο εκάστοτε κατακτητής, θα απαντούσε και μάλιστα στον ζωτικό χώρο των ανταρτών, αφού εκεί θα έβρισκε αν μη τι άλλο κουνιάδους, αδελφούς, ανήψια κλπ?

    Η δράση των ανταρτών, αστάθμιστη, χωρίς ενιαίο σχεδιασμό, μόνο για καραμπουγιουκλίκι, εξαγνίζεται μόνο και μόνο γιατί είναι ενάντια στον κατακτητή? Δεν θα πρέπει να ακολουθεί ένα στρατηγικό σχέδιο?

    Ποιός είμαι εγώ φυσικά να θέτω τέτοια ζητήματα. Τα έθεσαν άλλοι όμως όπως ο Άγις Στίνας.

  123. Γιάννης Ιατρού said

    122: Ενέργειες εναντίον του κατακτητή, ακόμα και τέτοιες που μπορείς να τις πεις αυτοάμυνα, είναι πολύ πιθανό να έχουν σαν αποτέλεσμα αντίποινα. Είτε σ΄αυτούς που τις κάνουν είτε (και) σε τρίτους. Αν υπάρχει εκλεγμένη, έστω εξουσιοδοτημένη αρχή που ασκεί την εξουσία (πχ. κυβέρνηση κλπ.), τότε την ευθύνη την έχει αυτή, εφ΄ όσον τις εγκρίνει.
    Έτσι κι έτσι, σε τέτοιες περιπτώσεις ούτε δημοψήφισμα μπορείς/προφταίνεις να κάνεις, ούτε προαναγγελίες για να ειδοποιήσεις.

    Αν κάποιος που αναλαμβάνει δράση κατά του κατακτητή είναι ήδη οργανωμένος σε ένα σύνολο, τότε οι ενέργειες οφείλουν να έχουν εγκριθεί στο πλαίσιο των κανόνων εμπλοκής.
    Αν όχι, δηλ. όταν δεν υπάρχει ένταξη σε σύνολο, έχεις μεν το δικαίωμα να αντισταθείς, ειδικά αν θίγεσαι ευθέως και προσωπικά, αλλά την ευθύνη για τις όποιες επιπτώσεις (αντίποινα) σε τρίτους την έχεις εσύ προσωπικά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: