Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Επακούμβηση, μια νέα λέξη (σε συνεργασία με τον Παντελή Μπουκάλα)

Posted by sarant στο 27 Αυγούστου, 2020


Για ένα πράγμα δεν θα έχουμε παράπονο από το 2020, παρόλο που σε πολλά άλλα έχει αποδειχτεί annus horribilis: κι αυτό το ένα είναι ότι έχει γεννήσει πολλές νέες λέξεις. Βέβαια, οι περισσότερες από αυτές αναφέρονται στην πανδημία, με προεξάρχοντα τον κορονοϊό ή κοροναϊό ή κόβιντ (έχουν πολλά ονόματα οι κακοποιοί). Ωστόσο, η λέξη του σημερινού μας άρθρου καμιά σχέση δεν εχει με τα πανδημικά, αφού την ακούσαμε σε συνάρτηση με την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την ΑΟΖ όταν η ελληνική φρεγάτα Λήμνος έπεσε πάνω στο τουρκικό Κεμάλ Ρεΐς.

Για να είμαστε δίκαιοι, η επακούμβηση δεν είναι φετινής κοπής λέξη. Είχε ξανακουστεί και πρόπερσι, σε ανάλογο επεισόδιο ελαφράς πρόσκρουσης πλοίων. Ωστόσο, λόγω της έντασης και της αυξημένης ευαισθησίας, φέτος η λέξη ακούστηκε πολύ περισσότερο παρά πρόπερσι.

Ο φίλος Παντελής Μπουκάλας δημοσίευσε την περασμένη εβδομάδα στην Καθημερινή ένα άρθρο για τις γλωσσικές (και όχι μόνο) πτυχές του θέματος, που το ανέφερε κάποιος στα σχόλια. Σημείωσα τότε ότι θα ήθελα να αναδημοσιεύσω το άρθρο του Μπουκάλα γαρνιρισμένο με μερικά δικά μου σχόλια -κι έτσι προέκυψε το σημερινό άρθρο.

Και ξεκινάω με τον φίλο Παντελή (το μεταφέρω από εδώ):

Η επακούμβηση και οι Βρυξέλλες

Λέξη των ημερών η «επακούμβηση», δεν ακούστηκε πάντως πρώτη φορά τώρα, μετά τη σύγκρουση της φρεγάτας «Λήμνος» με το  τουρκικό πολεμικό «Κεμάλ Ρέις» που συνοδεύει το σεισμογραφικό «Ορούτς Ρέις». Οι στενές επαφές ανεπιθύμητου τύπου ανάμεσα σε πολεμικά σκάφη είναι αναπόφευκτες όποτε η συστηματικά αναθεωρητική Τουρκία νιώθει να τη στενεύουν οι συμφωνίες που έχει υπογράψει και διεκδικεί στο Αιγαίο μερίδιο αντίστοιχο των νεοοθωμανικών βλέψεών της. Στην τελευταία δεκαετία του 20ού αιώνα ο Τύπος αναπαρήγε συνήθως τον όρο «παρακούμβηση» της ναυτικής ορολογίας, αλλά πλέον έχει υιοθετήσει την «επακούμβηση», που, όπως γράφουν οι εξοικειωμένοι με τα στρατιωτικά, δηλώνει μια ήπια επαφή σκαφών, ενδεχομένως τυχαία, όχι σκόπιμη ή ύπουλη.

Η «επακούμβηση», με τα σεξουαλικά συμφραζόμενά της που παρήχθησαν αυτομάτως και αναπαρήχθησαν μαζικά στο ασφαλές διαδικτυακό πολεμικό μέτωπο, επικυρώνει κατά κάποιον τρόπο τη γνώμη του Λορέντζου Μαβίλη πως «δεν υπάρχουν χυδαίες λέξεις, αλλά χυδαίοι άνθρωποι». Ο σωβινιστικός σεξισμός μάλιστα αναζωπυρώθηκε και εμπλουτίστηκε στη θέα της ζημιάς του τουρκικού πολεμικού. «Τους σκίσαμε τους Μογγόλους» κ.λπ. Πόσοι Κολοκοτρώνηδες θα έσπευδαν να βγουν Ι4 και Ι5, αν το «ατύχημα» αναβαθμιζόταν σε «θερμό επεισόδιο», καλύτερα ας μην το μάθουμε ποτέ.

Εν πάση περιπτώσει, παρά τη χρήση της τα τελευταία χρόνια, η «επακούμβηση» δεν έχει λεξικογραφηθεί. Δεν αποθησαυρίζεται ούτε στο Λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη ούτε στο Λεξικό Μπαμπινιώτη ούτε στο Λεξικό της Ακαδημίας. Ο μόχθος του Εμμανουήλ Κριαρά, αποτυπωμένος στο πολύτιμο «Λεξικό της μεσαιωνικής ελληνικής δημώδους γραμματείας 1100-1669», μας θυμίζει το ρήμα «επακουμβίζω/επακουμπίζω», που απαντά σε δύο από τα έμμετρα «βυζαντινά ιπποτικά μυθιστορήματα» που εξέδωσε ο ίδιος το 1955. Πρώτα στο «Μυθιστόρημα του Βέλθανδρου και της Χρυσάντζας»: «Εκεί ταώνι λαξευτόν καθήμενον επάνω, / επακουμβίζον γόνατον προς της χειρός το μέρος» (όπου ταώνι το παγόνι). Εδώ το «επακουμβίζω» σημαίνει «ακουμπώ, «στηρίζω». Κι έπειτα στο «Μυθιστόρημα του Φλώριου και της Πλάτζια-Φλώρας»: «Τώρα επακουμπήσαμεν στα χέρια σου, αυθέντη», με το ρήμα να σημαίνει «εμπιστεύομαι τον εαυτό μου σε κάποιον». Αυτό το τελευταίο ηχεί και προειδοποιητικά. Αν συνεχίσουμε να επακουμπούμε στα χέρια των αυθεντών του Βερολίνου, των Βρυξελλών, της Ουάσιγκτον, της Μόσχας, θα πρέπει να αυξήσουμε τη δοσολογία των αντιψευδαισθησιογόνων μας.

Μπιζουδάκι το άρθρο του Παντελή, σύντομο αλλά πολύ καλογραμμένο. Σημειώστε και τον όρο «αντιψευδαισθησιογόνα», χρήσιμος φαίνεται.

Έχει βέβαια δίκιο ο Π. Μπουκάλας ότι η λέξη δεν έχει λεξικογραφηθεί στα μεγάλα σύγχρονα λεξικά μας, ούτε άλλωστε και στο Λεξικό του Δημητράκου το οποίο, αν και επαίρεται ότι είναι λεξικό όλης της ελληνικής δεν περιλαμβάνει τις δυο μεσαιωνικές ανευρέσεις που έχει το μεσαιωνικό λεξικό του Κριαρά.

Ωστόσο, αν ψάξουμε στο TLG βρισκουμε στη βυζαντινή γραμματεία καμιά εικοσαριά ακόμα εμφανίσεις τύπων της οικογένειας αυτής, δηλαδή τις λέξεις: επακουμβήσας, επακουμβίζει, επακουμβίζοντες, επακουμβίζω, επακουμβίζων, επακουμβίσωσι και επακουμπών. Ανάμεσα σε όσους χρησιμοποιούν τη λέξη είναι και ο Κων/νος Πορφυρογέννητος ο οποίος περιγράφει μια τελετή ως εξής:

ὁ δὲ πατριάρχης ἐπακουμβίζων τῇ τοῦ πραιποσίτου χειρί, εἰσέρχονται ἐν τῷ Χρυσοτρικλίνῳ, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ μέσῳ τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου, καὶ προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης καθέζονται ὁμοῦ ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ.

Διά γυμνου οφθαλμού δεν βλέπω μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο επακουμβίζω και στο ακουμπάω. Σημειώνω ότι κάμποσες από τις ανευρέσεις του «επακουμβίζω» είναι στο Μέγα Ετυμολογικόν ή σε αλλα Ετυμολογικά, όπου χρησιμοποιείται για να επεξηγήσει το ερείδω, δηλ. Ερείδω: το επακουμβίζω. Μας δηλώνει αυτό ότι το αρχαίο ρήμα θα ήταν λιγότερο οικείο στους αναγνώστες της εποχής από το «επακουμβίζω».

Επίσης, ο πατριάρχης Καλλίμαχος ο Δ’ (ή Καλλίμαχος Γ’ αν δεν υπολογίσουμε τον προκάτοχό του) στα μέσα του 18ου αιώνα γράφει έμμετρα για τα βάσανα που εχει το πατριαρχιλίκι (ήξερε, διότι τον έδιωξαν δυο φορές από τον θρόνο) και χρησιμοποιεί τον δημοτικότερο τύπο «επακουμπών»:

ὅτι ὁ πατριάρχης νῦν ποτὲ δὲν κατανεύει
εἰς τὴν ἀρχόντων ζήτησιν, ὅσον πατριαρχεύει,
ἐλπίζων καὶ ἐπακουμπῶν εἰς τὴν τῶν βοηθῶν του
καὶ ἐπιτροπολαϊκῶν βουλὴν καὶ συγγενῶν του.

Στα νεότερα χρόνια βρίσκω άλλη μία εμφάνιση του ρήματος «επακουμβώ», στον Νέο Ερωτόκριτο, όπως λέγεται μια παράφραση του πασίγνωστου έργου, που έφτιαξε κάπου τον 19ο αιώνα ένας λογιότατος της εποχής, κάποιος Διονύσιος Φωτεινος, ο οποίος θεωρούσε ότι το αριστούργημα του Κορνάρου -που ήταν δημοφιλέστατο λαϊκό ανάγνωσμα- είναι γραμμένο σε χυδαία γλώσσα και το ευπρέπισε -και βεβαίως το έκανε σαν τα μούτρα του. Δείτε δείγμα:

Ως το ακούσ’ η δύστηνος, ευθύς τον νουν της χάνει
και ενδέχετ’ ως γερόντισσα πλέον και ν’ αποθάνει.
Ποία της μένει ουν ελπίς, το να επακουμβήσει,
εις ποίον μένει άλλον της υιόν να ατενίσει;

Απελπισία, ε;

Στα νεότερα χρόνια βρήκα άλλη μια εμφάνιση του ρήματος. Σε άρθρο της εφημ. Εμπρός (φ. της 8 Ιουν. 1907) σχετικά με τη «βόμβα» που έριξε μέσα στη Βουλή  Ανδρ. Παπαμικρόπουλος (μια στρακαστρούκα ήταν μάλλον, για την ιστορία αυτή, δείτε εδώ) διαβάζουμε ότι «είδον τον Παπαμικρόπουλον ιστάμενον όπισθέν των επί του γείσου του παραθύρου, επακουμβώντα δε επί του διαφράγματος του ιδίου θεωρείου». Και πάλι, αδυνατώ να διακρίνω τι προσθέτει η πρόθεση «επί».

Δεν αποκλείω να υπάρχουν και άλλες χρήσεις του «επακουμβώ» ή της επακούμβησης -για την οποία, βέβαια, δεν βρήκαμε καμία παλαιότερη ανεύρεση.

Αλλά αν τα σύγχρονα μεγάλα έντυπα λεξικά μας δεν έχουν λημματογραφήσει την επακούμβηση (ουτε το ΜΗΛΝΕΓ, που είναι ηλεκτρονικό), το μικρό και ευέλικτο Βικιλεξικό τα πρόλαβε και έχει ένα άρτιο λήμμα. Μπορεί να μην θεωρείται έγκυρο, αλλά τουλάχιστον έχει καλά ανακλαστικά.

Για τα υπονοούμενα της επακούμβησης δεν θα γράψω διότι μας διαβάζει και η μαμά μου -αν και όλο και κάποιος θα αναφέρει κάτι στα σχόλια. Οπότε, το άρθρο του Παντελή Μπουκάλα, γαρνιρισμένο με τις δικές μου φλυαρίες, τελειώνει εδώ.

110 Σχόλια προς “Επακούμβηση, μια νέα λέξη (σε συνεργασία με τον Παντελή Μπουκάλα)”

  1. Νέο Kid said

    «ΠΑΡΑΚΟΥΜΒΗΣΗ» δέχθηκε χθες το πρωί το αυτοκίνητο του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Κώστα
    Λαλιώτη, αλλά ευτυχώς ήταν μικρή και χωρίς συνέπειες πλην ίσως ορισμένων
    τσαλακωμένων λαμαρινών.
    https://www.google.com/amp/s/www.tanea.gr/1998/03/18/politics/mikropolitikos/glistrise-sto-xioni/amp/

  2. Νέο Kid said

    Επειδή ο κόσμος έχει μπλεχτεί με τις ακουμβήσεις …, προτείνω την εξής διάκριση που θα ξεκαθαρίσει το τοπίο της εννοιολογικής ασάφειας :
    Όταν πρόκειται για τουρκικό σκάφος που προκαλεί την επαφή να λέμε παρακούμβηση . Όταν πρόκειται για ελληνικό να λέμε επακούμβηση.
    Εξάλλου η επακούμβηση ακούγεται πολύ πιο σέξυ ,κι ανεβάζει τη λίμπιντο…

  3. Νέο Kid said

    Υπάρχει και μια γραμματική ασάφεια που πρέπει να ξεκαθαρίσει (ή να ξεκαθαριστεί; Ορίστε τροφή για άρθρο !)
    Με τι συντάσσεται το επακουμβώ; Με αιτιατική ή με δοτική;
    Τα σαιτς έγραφαν χθες «ο ΠΑΟΚ επακούμβησε την Μπεσίκτας» Είναι σωστό; ή θα έπρεπε να είναι «ο ΠΑΟΚ επακουμβησε στην Μπεσίκτας»
    (Ας παραβλέψουμε το γεγονός ότι το πρώτο δείχνει «ενεργητικό» εραστή και γι αυτό -έτσι κι αλλιώς- προτιμάται …)

  4. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    1 Αυτό με τα αυτοκίνητα είναι παρΚακούμβηση.

  5. dryhammer said

    Καλημέρα!
    Εκτός από τους λάτρες της ενστόλου διαλέκτου (και τους αναπαράγοντες δημοσιογράφους) ποιος άλλος θα χρησιμοποιήσει αυτές τις λέξεις χωρίς υπονοούμενο;

  6. Μιχάλης Ρουμελιώτης said

    Σε σχέση με τό αν υπάρχει διαφορά από τό απλό ακουμπάω, στά δικά μου μάτια τό τελευταίο σημαίνει και στηρίζομαι, όχι απλώς αγγίζω. Από τήν άλλη μού μοιάζουν καταλληλότερα, για περιγραφικό χωρίς υπονοούμενα λόγο, τά «άγγιξε», «έξυσε» κ.τ.τ., που χρησιμοποιούμε συνήθως στόν καθημερινό λόγο. Οι παρ-επ-ακουμβήσεις μόνο για χωρατά μού φαίνονται κατάλληλες.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Και ένα «επακουμβώντα» από το 1934

  8. Alexis said

    #6: Θα ήταν ακριβέστερο να πούμε ότι το ακουμπάω δεν σημαίνει πάντα στηρίζομαι, π.χ.
    -Χωρίς να το θέλω, κάνοντας όπισθεν, ακούμπησα το αυτοκίνητο πίσω μου (απλώς άγγιξα, δεν υπάρχει η έννοια της στήριξης)
    -Κουράστηκε τόση ώρα όρθιος και ακούμπησε για λίγο στον τοίχο (στηρίχθηκε)

  9. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    8 Όχι πάντα αλλά συχνά.

  10. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα κι απ΄εδώ,

    κάτι είχα προφητεύσει τις προάλλες, δεν θυμάμαι από εδώ ή από τ΄άλλο μετερίζι για την συνεργασία επί του θέματος 👍👌🤗

  11. Costas X said

    Καλημέρα !

    «Για τα υπονοούμενα της επακούμβησης δεν θα γράψω διότι μας διαβάζει και η μαμά μου -αν και όλο και κάποιος θα αναφέρει κάτι στα σχόλια.»

    Τα θέλατε και τα πάθατε :
    Αφίσα για συστηματικό «επακουμβητή», πέρσι σε κολώνα στου Ζωγράφου.

  12. ΓΤ said

    Έχουμε ζήσει πολλές επακουμβήσεις, όταν, μικροί, λυσσάγαμε στα λούνα παρκ με τα «συγκρουόμενα». Μια χαρακτηριστική επακούμβηση είχαμε στις 17.01.2018, στα Ίμια, όταν μας φίλησαν την Κ/Φ «Νικηφόρος». Μια άλλη τέτοια λέξη, της αυστηρής ορολογίας, που ακούσαμε τις μέρες που ο γείτονας έκανε τα τσαλίμια του είναι η «παρέαση» («παρέαση καλωδίων» όταν το «Oruc Reis» άπλωσε «μπουγάδα» τα καλώδιά του), λέξη την οποία αγνοεί το ΛΚΝ (η ΠLB όχι, ούτε ο Σταματάκος). Το ΛΚΝ έχει βέβαια τον κοινότερο όρο, «καλουμάρισμα», χαλάρωση, «αμόλα αγάλι», που λέμε εμείς οι… ναυτικοί των αράδων, παίδες αεί παίζοντες. Λίγο γέλιο ανέβηκε στα χείλη όταν τις μέρες της παρέασης βούιξαν τα ηλεκτρονικά μέσα μιλώντας, αμαθώς θα έλεγα, για «παρέλαση καλωδίων». Λογικό. Παρελαύνουν μπροστά σου όλα τα καλώδια έτσι χαλαράπλωτα μπροστά σου. Αλλά επειδή αναμένονται επακουμβήσεις δεν είναι καλό να είμαστε καλουμαρισμένοι.

  13. 7 και ένα χρόνο αργότερα:

  14. Corto said

    Ακούμπα Αστέρω σε μένανε το γέρο

    (όχι παίζουμε)

    https://hips.hearstapps.com/clv.h-cdn.co/assets/17/16/980×490/landscape-1492522958-charlie-chaplin-oona-oneill-landscape.jpg?resize=768:*

  15. ΓΤ said

    @11
    Εδώ η χυδαιοτροπία εκφράζεται με παρέαση «καλωδίου» και την σύνοδόν αυτής επακούμβησιν. Αυτά, βέβαια, δεν μπορούν να γίνουν σύνθημα σε τοίχο, το δυνάμει «επακουμβησθείσες ενωμένες, ποτέ νικημένες» έχει βρει τον δρόμο σε τοίχους (στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, και αλλού), ωραίο, δυνατό, ως «στο τρένο, στο μετρό / και στο λεωφορείο / όποιος απλώνει χέρι / θα φεύγει με φορείο!» Στην περίπτωση όμως #11, όπου δεν έχει απλωθεί χέρι, είναι καιρός να θυμηθούμε μια λέξη από το Βυζάντιο: «καυλοκοπία».

  16. ΓΤ said

    @14

    Ας τους δούμε και μετά το 0:39

  17. Αγγελος said

    Εφαψίας, ή, χυδαιότερα, κολλητηρτζής δεν λέγεται ο … επακουμβιστής;

  18. Corto said

    16: Καταπληκτικό βίντεο, μπράβο!

  19. Αγγελος said

    Πώς δεν αναφέρθηκε η ετυμολογία του ακουμπώ; Ή είναι σε όλους τους θαμώνες γνωστό ότι προέρχεται από το λατινικό accumbo, που σήμαινε ξαπλώνω ακουμπώντας στον αγκώνα, όπως στα ανάκλιντρα των συμποσίων; Δεν μου ΄ρχεται αυτή τη στιγμή στο νου άλλο ρήμα που να το έχουμε πάρει από τα λατινικά έτσι, απευθείας από το α΄ ενικό, χωρίς κάποιο επίθημα μετά τη ρίζα (όπως π.χ. το διαφεντεύω < defendo).

  20. Νέο Kid said

    11. Αυτοί λέγονται εφαψίες ή λαϊκά κολητηρτζήδες , από παλιά!

  21. sarant said

    16 Ωραίο, πράγματι!

    19 Παράλειψη. Είπα να μην επεκταθώ, αλλά έπρεπε.

  22. Λεύκιππος said

    Απελπισία δεν θα πει τίποτα. Το ποίημα του Φωτεινού εννοώ.

  23. Νέο Kid said

    Ο Αντετοκούμπο λοιπόν ετυμολογείται από το accumbo.
    Εξηγούνται πολλά έτσι! …

  24. Καλημέρα
    » γαρνιρισμένο με τις δικές μου φλυαρίες» Εμ, αλλιώς τι άρθρο του Σαραντάκειου ιστολογίου θα ήταν. Ένα λίνκι στου Μπουκάλα και τέλος.

    6 Κι εγώ έτσι το καταλαβαίνω. Ακουμπώ πολύ ελαφρά.

  25. ΓΤ said

    23@
    Ιωάννης των Ακουμβητόρων

  26. Παναγιώτης Κ. said

    Να θεωρήσουμε το αποκούμπι ως ανήκον στην συνομοταξία των λέξεων που εξετάζουμε σήμερα;

  27. Άγγελος Σέρτης said

    «επακουμβώ»
    (1816: Ι. Ρ. Νερουλός, «Κούρκας απαγωγή»):
    Κι επακουμβώντας πάντοτε εις την ευγένειά του
    Και ζώντας με το σήμερα και με τα δανεικά του

    «επακούμβησις»
    (1849: Μιλτ Εδουάρδου «Στοιχειώδης πραγματεία της ζωολογίας»)
    […] προσθίου μεσοθωρακίου (τείχισμά τι σχηματιζόμενον εκ της επακουμβήσεως των πλευρών

  28. spiridione said

    Και ένα επακουμβώ στη Μαρία Δοξαπατρή
    https://books.google.gr/books?id=qmagAtEoyWMC&pg=PA58&dq=%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B2%CF%8E&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwiw5rSjjLvrAhXR2KQKHSfIDx84FBDoATACegQIARAC#v=onepage&q=%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B2%CF%8E&f=false

  29. geobartz said

    Πέρασι κι δεν ακούμπ’σι, λέμε Μακεδονιστί (για …να μην ξεχνιόμαστε!)

  30. mitsos said

    Πολύ καλό το σύντομο κείμενο του Π.Μ αλλά Εκπληκτικά τα απότελέσματα της έρευνας του Ν. Σαραντάκου
    Συγχαρητήρια και στους δυο

    Και αν επιτρέπεται μερικές απορίες άσχετου όπως εγώ.

    Για την κατάληξη ίζω

    Δεν σημαίνει ετυμολόγηση από ουσιαστικό σε χρήση όπως το ψαλίδι- ψαλιδίζωψαλιδίζω ( ακουμπηστήρι ?!)

    Δεν είναι από κύριο όνομα προσώπου ή ζώου του οποίου μιμούμαι την συμπεριφορά π.χ. παπαγαλίζω

    Δεν είναι ηχομιμητικό όπως νιάου νιαουρίζω (ή το ροχαλίζω)

    Δεν είναι από επίθετο όπως στις περιπτώσεις που βρισκόμαστε στην διαδικασία απόκτησης του χαρακτηριστικού που προσδιορίζει το επίθετο π.χ. αδύνατος αδυνατίζω

    Δεν είναι από άκλιτα μέρη του λόγου π.χ. χωρίς-χωρίζω ή παράμερα -παραμερίζω

    Αρα ;
    είτε είναι από ρήμα ακουμπώ δίνοντας υποκοριστική έννοια ακουμπίζω – λίγο ακουμπώ όπως φεγγίζω= λίγο φέγγω ;
    είτε δεν υπάρχει κανόνας στους μεγάλους γλωσσοπλάστες 🙂 και όπου γουστάρουμε βάζουμε -ίζω ;

    Για την πρόθεση επί αντι παρά
    τίθεμαι επιτίθεμαι παρατίθεμαι
    λύω επιλύω παραλύω
    βλέπω επιβλέπω παραβλέπω
    Μ’αλλον το επί έχει μεγαλύτερη επίφαση στοχευμένης ενέργειας και το παρά επίφαση τυχαίου ή άπό αμέλεια.

    Σίγουρα και στα δυο παραπάνω θα υπάρχουν και αντίθετα παραδείγματα
    και αν είναι πολλά τα αντίθετα παραδείγματα τότε μάλλον δεν είναι πολλές εξαιρέσεις κάποιου προϋπάρχοντα κανόνα αλλά κανόνας που επινοήθηκε εκ των υστέρων για ταξινομικούς ή διδακτικούς λόγους.

    Καλημέρα σας

  31. Κι ο Βέγγος με το αξέχαστο «τ΄ ακούμπαγα, τ’ ακούμπαγα…»

  32. Άγγελος Σέρτης said

    «επακούμβησις» (ΣΚΡΙΠ 22/4/1928)

    Τα σχοινιά προσδέσεως ρίπτονται εις το έδαφος και οι στρατιώται τα αρπάζουν ενώ μία εικοσάς εξ αυτών κύπτουσα εις το έδαφος σχηματίζει διά της ράχεώς των στρώμα προς επακούμβησιν της καλάθου και ελάττωσιν της ταχύτητος προσπτήσεως.

  33. leonicos said

    Κουίζ

    Σας επακούμβησα ή με επακουμβήσατε;

    επακουμβώ… πάω κάθετα και ζντουπ
    παρακουμβώ…. πάω παράλληλα και τικ….

    μεγάη διαφορά

  34. Περίεργο. Το θέμα μας επακούμβισε και δεν μας άγγιξε;

  35. Άγγελος Σέρτης said

    «επακούμβησις» (15 Ιουνίου 1938, ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ)
    […]το ήμισυ της τοιχοποιίας (εφ’ ής η επακούμβησις)[…]
    […] ούτε τόκους ν’ αξιώση ηδύνατο προ της επακουμβήσεως […]
    […] διά τας μετά την ισχύν του επακουμβήσεις […]
    […] Αν πρόκειται επακούμβησις προ του Διατάγματος του 1929 […]
    […] η αξία των μεσοτοίχων, εφ’ ών εγένετο επακούμβησις […]
    ………………………..
    Οπότε, πιο κοντά στην πραγματικότητα θα ήμασταν εάν διορθωνόταν ο τίτλος του άρθρου σε «Επακούμβηση , μια παλιά λέξη»

  36. atheofobos said

    14-16
    Ο Τσάρλι Τσάπλιν είχε αδυναμία στα νεαρά κορίτσια. Παντρεύτηκε την πρώτη σύζυγό του, την ηθοποιό Mildred Harris όταν αυτή ήταν 16 ετών και έγκυος. Η δεύτερη σύζυγος του ήταν 16 ετών και η τρίτη, η ηθοποιός Πωλέτ Γκοντάρ, με την οποία έπαιξε σε πολλές ταινίες ήταν 21 ετών όταν την παντρεύτηκε.
    Η τέταρτη σύζυγός του ήταν η 17χρονη Ούνα Ο’Νηλ, κόρη του συγγραφέα και Νομπελίστα Ευγένιου Ο’Νηλ και την οποία γνώρισε όταν ήταν ο ίδιος 54 ετών, Ο Ο’Νηλ απείλησε ότι δεν θα ξαναδεί την κόρη του αν κάνει αυτό το γάμο.
    Ο γάμος τους προκαλεί σκάνδαλο στο Χόλιγουντ. Οι δημοσιογράφοι περιγράφουν τον Τσάπλιν ως Κυανοπώγωνα, γερο-σάτυρο και Καζανόβα.
    Παρ΄όλα αυτά αυτός ο γάμος κράτησε μέχρι τον θάνατό του και απέκτησαν και 8 παιδιά, το τελευταίο μάλιστα όταν ήταν 73 ετών!

  37. Άγγελος Σέρτης said

    ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ: «η λέξη δεν έχει λεξικογραφηθεί στα μεγάλα σύγχρονα λεξικά μας, ούτε άλλωστε και στο Λεξικό του Δημητράκου το οποίο, αν και επαίρεται ότι είναι λεξικό όλης της ελληνικής δεν περιλαμβάνει τις δυο μεσαιωνικές ανευρέσεις που έχει το μεσαιωνικό λεξικό του Κριαρά.»

    Εδώ πρώτα πρώτα παραλείπεται μια κρίσιμη παρατήρηση: ότι μπορεί μεν τη λέξη «επακούμβηση» να μην την καταγράφουν τα λεξικά, το ρήμα όμως «επακουμβώ/επακουμβίζω» καταγράφεται και από τον Δημητράκο και από τον Σταματάκο… Αυτό δεν πρέπει να το γνωρίζει ο αναγνώστης;

    Το μεγάλο φάουλ όμως είναι: πρώτον οι εύκολες ειρωνείες προς τον Δημητράκο και δεύτερον να βεβαιώνουμε ότι «δεν περιλαμβάνει τις δυο μεσαιωνικές ανευρέσεις που έχει το μεσαιωνικό λεξικό του Κριαρά», ενώ ο κάθε αναγνώστης βλέπει στο λήμμα «επακουμβίζω» του Δημητράκου ότι αναφέρεται το παράθεμα «επακουμβίζον γόνατον προς της χειρός» από τον Βέλθανδρο-Χρυσάντζα…

  38. Γιάννης Ιατρού said

    27/37: Ενδιαφέροντα τα σχόλιά σας, απ΄τον Μάη που σας πρωτοείδαμε εδώ μέσα είχατε να σχολιάστε.

  39. nikiplos said

    36@, μου θύμισε το παλιό ανέκδοτο.

    Εσχατόγερος παραλής 80+ επισκέπτεται ανδρολόγο μεγαλογιατρό στο Κολωνάκι, ζητώντας του να τον βοηθήσει ώστε να ανταποκρίνεται στα συζυγικά του καθήκοντα με την 25χρονη ευειδή καλλονή σύζυγό του.
    Ο Γιατρός για να τον ξεφορτωθεί, του γράφει κάτι βιταμίνες πλασίμπια κλπ και του λέει να τα ξαναπούν σε 6 μήνες.
    Μετά από έναν χρόνο συναντάει τυχαία τον πάντοτε ακμαίο ηλικιωμένο σε ένα κοινωνικό γκαλά.
    -Θα ήθελα γιατρέ να σας ευχαριστήσω! Η θεραπεία που μου δώσατε, όχι μόνο απέδωσε, αλλά η γυναίκα μου είναι πλέον έγκυος.
    Ο Γιατρός σκέφτεται λίγο και στη συνέχεια του λέει μια ιστορία:
    -Ήταν ένας κυνηγός, που πήγε για κυνήγι και ξέχασε να πάρει φυσίγγια. Τι να κάνει, περιπλανήθηκε στη φύση, χάρηκε τον καθαρό αέρα και είπε να φύγει. Στο δρόμο του όμως παρουσιάστηκε μια τεράστια πεινασμένη αρκούδα. Έμεινε ακίνητος, η αρκούδα όμως τον πλησίασε με άγριες διαθέσεις. Ο κυνηγός σκέφτηκε τότε να προτάξει το όπλο του, φοβίζοντας την αρκούδα, αυτή όμως καθόλου δεν άλλαξε πορεία. Όταν πλέον είχε φθάσει πολύ κοντά, ο κυνηγός ενστικτωδώς πάτησε τη σκανδάλη του όπλου του, αλλά αίφνης ακούστηκε από κάπου ένα δυνατό μπαμ και η αρκούδα έπεσε νεκρή.
    Ο γερομπαμπαλής, σκέφτηκε λίγο και ύστερα απάντησε
    – Άλλος έριξε!
    -Έλα?
    – Με το όπλο λέω, δεν πυροβόλησε ο κυνηγός, άλλος έριξε στην αρκούδα και τη σκότωσε.
    -Το ίδιο λέμε. (αποκρίθηκε ο Ιατρός κοιτώντας τον με νόημα). 🙂

  40. dryhammer said

    38. Καβατζώνουμε αβατάρια για τα γεράματα;

  41. sarant said

    37 Με κλόνισε αυτό το σχόλιο διότι είχα κοιτάξει πριν γράψω ότι δεν το έχει ο Δημητράκος το λήμμα, οπότε βέβαια αν είχε δίκιο ο σχολιαστής με τα πολλά ονόματα θα σήμαινε ότι έχω αρχίσει να ρετάρω σαφώς.

    Οπότε ξανακοιτάζω και δεν βρίσκω «επακουμβίζω» στον δικό μου Δημητράκο, και για του λόγου το αληθές:

    Οπότε;

  42. ΣΠ said

    41
    Το «επακουμβίζω» δεν πρέπει να είναι μετά;

  43. Γιάννης Ιατρού said

    40: https://www.youtube.com/watch?v=xQvvTZyocyM 🙂

  44. Γιάννης Ιατρού said

    41: θα το μπέρδεψε με τον Κοραή που το αναφέρει στα Άτακτα 🙂 🙂

  45. Άγγελος Σέρτης said

    41
    Μόνο αυτό το σχόλιο σάς κλόνισε;

    Τι, δεν θα αλλάξει ο τίτλος του άρθρου μετά από τόσα επακουμβητικά τεκμήρια;

    Τι, τον Σταματάκο τον είδατε, που έχει λήμμα «επακουμβώ/επακουμβίζω»;

    Τι, δεν το έχει ο Δημητράκος σας αυτό που λέω; Πώς ανατρέχετε εσείς στα λεξικά, απορώ… Πάτε και σημαδεύετε εκεί μόνο που περιμένετε να υπάρχει κάτι; Δεν πάει το μάτι λίγο παραπάνω να αρχίζει να διαβάζει;
    Αν πάτε στην προηγούμενη σελίδα από αυτήν που έχει ο Δημητράκος σας (δηλ. αν πάτε στην 2686) θα το δείτε…

  46. Μυλοπέτρος said

    Άσχετο
    Το είδα στο newsbeast. «Νεκρά δέλφινια ξεφράζονται…» Δηλαδή; Ήταν φραγμένα;

  47. dryhammer said

    46.

  48. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο Δημητράκος το έχει, το βρίσκω με την ψηφιακή αναζήτηση, αλλά μήπως το έχει σε λάθος σημείο και όχι αλφαβητικά;

  49. sarant said

    45-48 Πράγματι, το έχει, αλλά σε άλλη σελίδα, στην προηγούμενη. Στα λεξικά ψάχνουμε με αλφαβητικη σειρά, όχι στην τύχη.

  50. sarant said

    42 Έκοψα λάθος την εικόνα, δες το 48.

  51. BLOG_OTI_NANAI said

    49: Αυτό να λέγεται. Το λεξικό δεν είναι μυθιστόρημα, αναζητάς συγκεκριμένα πράγματα με συγκεκριμένο τρόπο. Αν έχει γίνει λάθος από τον λεξικογράφο μπορεί τυχαία κάποιος να το δει, αλλά μπορεί και όχι.

  52. spiridione said

    Άλλες χρήσης του επακουμβώ είναι σε νομικά κείμενα του 19ου αιώνα η δουλεία επακουμβίσματος, δηλαδή στήριξης της οικοδομής. Σε επισκοπική απόφαση διαβάζουμε:
    «συνεβιβάσθη η υπόθεσις» και συμφωνήθηκε ότι αυτός μπορεί «ελευθέρως…να επακουμβά εις τον τοίχον αυτόν καθώς και παν άλλο επακούμβισμα να επακουμβάται από του μέρους του χαν της εκκλησίας, χωρίς τινός αντιστάσεως απ’ ουδέν των μερών παρ’ ουδέν επί λόγου και εκ του ενός και εκ του ετέρου μέρους υπάρχει ελεύθερον πάν επακούμβησμα όταν δεήση».
    Εδώ σελ. 70

    Click to access gri-2007-307.pdf

  53. spiridione said

    Και ένα ακόμη σχόλιο μου στη μαρμάγκα

  54. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    – Εδώ φαίνεται να υπάρχει και μεσοπαθητικό «επακουμβούμαι» 😉

  55. ΣΠ said

    «Επακουμβήσεις» δεν γίνονται μόνο στο Αιγαίο.
    https://www.huffingtonpost.gr/entry/vinteo-seykroese-rosikoe-kai-amerikanikoe-tethorakismenoe-ste-seria_gr_5f47c7c4c5b6cf66b2b468f8?87

  56. Γς said

    Κι όλο «κρυπτογραφημένη συσκευή» λένε στις ειδήσεις τη συσκευή που κρυπτογραφεί τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις

    https://www.enikos.gr/politics/736782/trab-mitsotakis-afti-einai-i-ypersynchroni-kryptografimeni-syskev

  57. spiridione said

    Και ο Σκαρλάτος Βυζάντιος στο Λεξικό της καθ’ ημάς ελληνικής διαλέκτου (1835) έχει το επακουμπώ (προφ. κοιν. απακουμπώ) επερείδομαι, επιστηρίζομαι
    https://books.google.gr/books?id=wkBGAAAAcAAJ&pg=PA92&dq=%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CF%8E+%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjFpPqH1rvrAhVO_KQKHbK_BAoQ6AEwBHoECAQQAg#v=onepage&q=%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CF%8E%20%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD&f=false

  58. sarant said

    52 !

    53 –> 57

  59. Corto said

    36 (Atheofobos):

    Εξ ού και η κλασσική σκηνή με τον Βέγγο:

    ο 75αρης: «Έχω την εντύπωση ότι με ειρωνεύεσθε. Ένα σας λέω μόνον. Τσάρλι Τσάπλιν»
    Βέγγος: «Τι Τσάρλι Τσάπλιν»
    ο 75αρης: «Τεκνοποίησε στα 75.»
    Βέγγος: «Καλά αυτός είχε βρει την συνταγή»
    ο 75αρης: «Πάντως και εγώ είμαι γερό κόκκαλο
    Βέγγος: «Ε τι να σε κάνω, σούπα θα φτιάξουμε;»

    Στο 47.40 περίπου:

  60. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  61. Jiannis Xristopulos said

    33. Leonicos

    άρα η «Λήμνος» παρακούμβισε το «Κεμάλ Ρεΐς»

  62. Νέο Kid said

    Καλά, όλοι οι Τούρκοι ναυαρχαίοι Ρεϊς ήτανε. Πιρι, Κεμαλ, Ορουτς …
    Τι οικογενειοκρατία ήταν αυτή; Μήπως πηδάγανε το σουλτάνο;
    Τι λέει ο Δύτης;

  63. 62

    https://en.wikipedia.org/wiki/Reis_(military_rank)

  64. Άγγελος Σέρτης said

    Άντε άντε, τη φτάσαμε και στο 1809 την «επακούμβισιν» (τη νέα λέξη…)

    «επακούμβισις» 1809 (Λεξικόν Α. Γαζή)
    Επίσκηψις=επακούμβισις, υποστήριξις

    «επακουμβώ» 1809 (Λεξικόν Α. Γαζή)
    Επισκήπτομαι=επακουμβώ, υποστηρίζομαι

  65. dryhammer said

    62.
    – Είναι στέλεχος ο Γιαννάκης.
    – Και, σε ποια θέση τον έχουν;
    – Καραμανλής…
    – Μπράβο, μπράβο, και εις ανώτερα!

  66. Γιάννης Ιατρού said

    56: Πφφφ, μεταχειρισμένο του δώσανε! Τους έχει πέσει και κάτω, ξεφτίλα! 🙂

  67. dryhammer said

    66. Είναι κηλίδες από τα ιδρωμένα αυτιά…

  68. sarant said

    62-63 Όπου νομίζω πως προφέρεται στη λήγουσα, τι λέει ο Δύτης;

  69. 68 Ε, ας πούμε ότι δεν τονίζεται ιδιαίτερα καμία συλλαβή, οπότε είναι κάτι σαν ρε-ις

  70. Δεν έχουμε και την αδετονκούμβηση πλέον; (5️⃣.0️⃣1️⃣8️⃣.2️⃣7️⃣3️⃣)

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στο νήμα «Η σεζόν της σαχλαμάρας αναβάλλεται»

    ΕΦΗ – ΕΦΗ said
    12 Αυγούστου, 2020 στις 22:53
    Σ.ο.ς! Επακουμβήσεις στο Αιγαίο.

    Σαχλαμάρα σαχλαμάρα θα γενεί καμιά μαντάρα.
    https://defencereview.gr/epakoymvisi-fregatas-toy-pn-i-anafora/

    Loukretia50 said
    12 Αυγούστου, 2020 στις 23:07
    Υπάρχει λέξη «επακούμβηση» ή νυστάζω?

    ΕΦΗ – ΕΦΗ said
    12 Αυγούστου, 2020 στις 23:55
    128 Λου >>Υπάρχει λέξη «επακούμβηση»

    Ναι, κολυμβώ-κολύμβηση, επακουμβώ-επακούμβηση 🙂
    γελοία ξεγελοία, αυτήνα χρησιμοποιούν στα «παιχνίδια» στο Αιγαίο
    https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B5%CF

    https://sarantakos.wordpress.com/2020/08/12/newsaugust/#comment-672163

    Ας όψεται η ραστώνη…

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    71
    Από αυτό
    https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B2%CF%8E
    πατώντας την *επακούμβηση* μου είχε δώσει αυτό:
    «επακούμβηση θηλυκό (ναυτικός όρος, λόγιο) η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του επακουμβώ, η ελαφρά πρόσκρουση, η επαφή δυο πλοίων»
    https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CΓ

    Μετά, είχα διαβάσει μισό τον Μπουκάλα όταν ο Γιάννης Ι. τον πρωτοπόσταρε, ε και σήμερα μπήκα αργά, όχι τπτ άλλο κούνησε αυτιά ο μουσαφίρης

  73. mitsos said

    @71
    μάσκες, επακουμβήσεις … κολυμπάμε

  74. ΣΠ said

    64
    Με την σημερινή σημασία νέα είναι.

  75. sarant said

    69 Α, οκ. Αν και λέμε Ραΐσης, Ρεΐσης

  76. gbaloglou said

    17, 20 Πρόσφατα είδα τον αγκούγλιστο όρο «ακουμπούλης» 🙂

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ακουμπίζω, περπατω στηριγμένος στο μπαστούνι μου
    «Ακόμη δεν εξεπρήστηκε ο πόδας του, εκούμπιζε κι ήρθε»
    Ακουμπιστήρι, το ξύλο που πρόχειρα κάνουμε μαγκούρα/μπαστούνι/κατσούνα. Βεργάλι το ‘λεγε η γιαγιά μου.

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    76 >>Πρόσφατα είδα τον αγκούγλιστο όρο «ακουμπούλης»
    γουγλισμενότατος! 🙂
    Στο νήμα Συνωστισμός στη Ριβιέρα:
    Τζη σχ.16 «Η χαρά του ακουμπούλη»
    https://sarantakos.wordpress.com/2020/04/13/riviera/#comment-645840

  79. Λεύκιππος said

    Τα ανέκδοτα δεν πρέπει να είναι μόνο ωραία από μόνα τους. Πρέπει να ξέρεις και να τα λες.

  80. loukretia50 said

    Επακούμβηση
    Λέξη που ήταν στα αζήτητα – πλην περιπτώσεων ειδικών
    Κακόηχη, αναμφισβήτητα,
    για χρήση μόνο ναυτικών,
    νοτάριων, σχολαστικών
    (παλιά κολλήματα , αήττητα)
    Κύρος παραπλανητικόν

    Κρύβεται σε οικεία ρήματα
    αρχαιοτάτων λεξικών
    Μπαχαρικόν σε κάποια λήμματα
    με σχόλια κατεβατόν
    Για χρήση των μελετητών
    που μαγειρεύουν ενθυμήματα
    ΛΟΥ
    Η λέξη κρύβει ιστορία για παρενόχληση ειδική
    Όποια κι αν δώσουν ερμηνεία, μένει η σεξουαλική.

  81. leonicos said

    Όλη μέρα ξεχασα να το πω

    την επακούμβηση ελληνικά τη λέμε χραυση

    χραύω, αγγίζω ελαφρά, τραυαμτίζω ελαφρά

    και δεν βοηθώ για τον στόχο των 5000000. υπήρχε η λέξη πολύ πριν από μας

  82. loukretia50 said

    81. «χραύση»? αποκλείεται να κάνει θραύση!

  83. Κυνηγός said

    Το ουσιαστικό «επακούμβησις», εκτός από τον Άνθιμο Γαζή, τον Ι. Σταματάκο (στο νεοελληνικό του) τον Ηπίτη (στο ελληνογαλλικό του), το λεξικογραφεί και ο Βοσταντζόγλου στο «Αντιλεξικόν» του, σελ. 115

    Σε καμία περίπτωση δεν είναι νέα λέξη η «επακούμβηση», κύριε Σαραντάκο, πρέπει να αλλάξει ο τίτλος του άρθρου, διότι εκτίθεσθε. Με αγάπη σάς το λέω, για να σάς προστατέψω. Θα το πάρουν χαμπάρι οι φασίστες και θα λένε πως είμαστε αγράμματοι εμείς οι αριστεροί

  84. antonislaw said

    Και το λεξικό του Παπύρου (1981,2013) το έχει ως εξής, το δίνει και με δύο «κ» και το θεωρεί και της νέας και της μεσαιωνικής γλώσσας λέξη:
    «Επακουμβίζω και επακουμπίζω και επακκουμβίζω/επακουμβίζω και επακουμπίζω και επακκουμβίζω(Μ). 1.Ακουμπώ,στηρίζω κάτι κάπου 2.στηρίζομαι,ακουμπώ τα νώτα μου’ 3.(φρ.)» επακουμπίζω στα χέρια κάποιου» εμπιστεύομαι τον εαυτό μου σε κάποιον.
    Επακουμπώ και επακουμβώ, – άω’ επακουμπίζω*

  85. loukretia50 said

    Σ΄ολόκληρο το άρθρο δε χαρακτηρίζεται νέα η λέξη, αντίθετα επισημαίνεται η παρουσία της σε κείμενα περασμένων αιώνων.
    Μήπως αρκεί ένα ερωτηματικό στον τίτλο?

  86. Άγγελος Σέρτης said

    ΙΑΤΡΟΥ (38): «Ενδιαφέροντα τα σχόλιά σας, απ΄τον Μάη που σας πρωτοείδαμε εδώ μέσα είχατε να σχολιάστε.»

    Α, εσείς πρέπει να είστε ο αρμοδίως επιφορτισμένος πρωτοκολλάρχης των αφίξεων/αναχωρήσεων/ταυτοποιήσεων των επιβατών «εδώ μέσα»… Ε, ο καθείς εφ’ ω ετάχθη…

    Ωστόσο συνεισφέρατε και σχόλιο στη συζήτηση (44: «θα το μπέρδεψε με τον Κοραή που το αναφέρει στα Άτακτα») που μου θύμισε το «Μπέρδεψα τα τσουράπια μου και Γιάννο μου καρτέρει»: αν τέτοια είναι η συνεισφορά σας, προτιμότερος ο άλλος ρόλος, δεν τίθεται ζήτημα!

  87. Γιάννης Ιατρού said

    Άνοιξε και η κυνηγετική περίοδος βλέπω πιό πάνω…

  88. Άγγελος Σέρτης said

    ΕΦΗ-ΕΦΗ (72) «ε και σήμερα μπήκα αργά, όχι τπτ άλλο κούνησε αυτιά ο μουσαφίρης»

    Α, εσείς πρέπει να είστε η ιδιοκτήτρια που οχληθήκατε από τον «μουσαφίρη»!
    Όχι τίποτα, αλλά δεν «κούνησα αφτιά»: ευρήματα αδιάσειστα κούνησα και κάτι αφτάκια όντως τράβηξα.

    Ωστόσο, αν κρίνω τη δική σας σχολιαστική συμβολή στο θέμα, μέγκλα λέμε! Πού να ήσασταν και μουσαφίρα…

  89. gbaloglou said

    78 Είναι γεγονός: αναζητώντας μια οποιαδήποτε σπάνια λέξη στο διαδίκτυο, πιο πιθανό είναι να την βρεις παρά να μην την βρεις (και) στου Σαραντάκου! (Δεν ξέρω γιατί δεν μου βγήκε χθες, τώρα μου βγάζει 16 αποτελέσματα για «ακουμπούλης», σχεδόν όλα άσχετα ή «Άκου Μπούλης!», συν αυτό της Ριβιέρας συν ένα ενδεχομένως ‘κακόβουλο’ (σχετιζόμενο με καζίνα) που δεν τόλμησα να ανοίξω … φοβούμενος ηλεκτρονική επακούμβηση!) [Δείχνει μια πρόταση, «Ο Ακουμπούλης βέβαια δεν είχε τα κότσια γιά τόσο χοντρό παιχνίδι, αλλά ως επί το πλείστον το game play είναι ευχάριστο για όλους τους παίκτες.», από την οποία φαίνεται ότι στην προκείμενη περίπτωση, ίσως και στα καζίνα γενικώς, «ακουμπούλης» είναι το κορόιδο που πληρώνει για το πάθος του, αυτός που «τα ακουμπάει».]

  90. gbaloglou said

    89 κλπ Μου φτιάξατε το κέφι πρωί πρωί, οπότε λέω να παραθέσω και κάποιους αγαπημένους στίχους:

    Ακμήν και το δερμάτιν μου έχουν το οι σουλτάνοι,
    οι άρχοντες, οι ευγενείς, μεγάλοι αμιράδες^
    έχουν αυτό καθίσματα αλλά και ακουμπίζουν
    και εις τα προσκεφάλαια και εις τας στρωμνάς της κλίνης^
    εκεί γαρ όπου ευρεθή, ψύλλος ουδέν καθίζει.

    [Από τον μονόλογο του πάρδου και την Διήγηση των Τεετραπόδων, 878-882.]

  91. Άγγελος Σέρτης said

    Αν πεις και για «επακούμβισμα», να φαν κι οι κότες!

    «επακούμβισμα»

    1815 (ΕΡΜΗΣ Ο ΚΕΡΔΩΟΣ, ΗΤΟΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ)
    […] προσαρμόζεται εις τους μίνιγγας με δύο ελατά της ιδίας ύλης του σενδέσμου επακουμβίσματα […]

    1827 (ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΡΑΙΚΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ)
    Sabiliment= στερέωμα, επακούμβισμα

    1827 (ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΔΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ)
    Και αι έξεις των παιδίων μορφώνονται κατά το σχέδιον εκείνων, εις τους οποίους ηδύνονται προς υπεράσπισιν και επακούμβισμα

    1839 (ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΗΘΩΝ)
    Και εν έργω υπάρχει αράγε αληθής ηθική άνευ αυτής, ποία η αρετή μη έχουσα ταύτην διά βάσιν και επακούμβισμα;

    1854 (ΛΕΞΙΚΟΝ ΑΓΓΛΟΕΛΛΗΝΙΚΟΝ)
    Stay, ουσ. διημέρευσις, μονή, διαμονή, κατοικία αναβολή, χρόνησις, αργοπορία» στήριγμα, υποστήριγμα, βάσις, έρεισμα, επακούμβισμα

    1859 (ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ)
    αποδεικνύει προς τούτοις και το επακούμβισμα αυτού επί της στήλης.

    Κλπ κλπ

  92. antonislaw said

    85
    «Σ΄ολόκληρο το άρθρο δε χαρακτηρίζεται νέα η λέξη, αντίθετα επισημαίνεται η παρουσία της σε κείμενα περασμένων αιώνων.»

    Και οπωσδήποτε η εντελώς νέα η έννοια της επακούμβησης ως τυχαία μικροσύγκρουση μεταξύ πλοίων ή όπως γράφει κι ο Μπουκάλας
    «ήπια επαφή σκαφών, ενδεχομένως τυχαία, όχι σκόπιμη ή ύπουλη.»
    Απολύτως αλεξικογράφητη η σημασία αυτή και εντελώς διαφορετική αφού δεν έχει την έννοια της υποστήριξης ή της στήριξης γενικώς αλλά της τυχαίας πρόσκρουσης πλοίων. Επομένως μία λέξη που ήταν σε αχρησία ή σε ελάχιστη χρήση σε νομικά ή τεχνικά κιτάπια και της δόθηκε διάφορη σημασία από την αρχική δε μας δίνει το δικαίωμα να μιλάμε για νέα – κατά χρήση- έστω λέξη;

    «Η «επακούμβηση», με τα σεξουαλικά συμφραζόμενά της που παρήχθησαν αυτομάτως και αναπαρήχθησαν μαζικά στο ασφαλές διαδικτυακό πολεμικό μέτωπο»
    «Για τα υπονοούμενα της επακούμβησης δεν θα γράψω»

    Πάντως θυμάμαι καθηγητή μου στη Νομική τη δεκαετία του 1990 να χρησιμοποιεί τη λέξη με το σεξουαλικό της υπονοούμενο, και ήταν κ η πρώτη φορά που άκουγα γενικώς τη λέξη αυτή.

  93. Άγγελος Σέρτης said

    (57)Spiridione

    Καλέ για «επακουμπώ» θα λέμε τώρα;

    Εδώ έχει την «επακκούμβησιν» (τη νέα λέξη…) ο σκαρλατάνθρωπος:

    1852 (ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ)

    Απέρεισις: στύλωσις, επακκούμβησις

  94. Άγγελος Σέρτης said

    (92)

    Δηλ. όταν παρατηρούνται σημασιολογικές αλλαγές στη διαχρονία σε μια λέξη (π.χ. διεύρυνση ή επέκταση, στένωση ή περιορισμός, μεταφορά, μεταβολή της σημασίας επί τα βελτίω ή επί τα χείρω), λέτε ότι έχουμε να κάνουμε με νέα λέξη –έστω και κατά χρήση;

    Μπα, δεν, όχι… απλώς στο ίδιο λήμμα («επακούμβηση») θα προσθέσει ο λεξικογράφος και την όποια νέα σημασία

  95. dryhammer said

    Μπας και ησυχάσουμε επιτέλους. Στην ήπια επαφή μεταξύ πλοίων (η και αυτοκινήτων) λέμε λαϊκά πως «ακουμπήσανε» για να πούμε πως δεν προκλήθηκε ζημιά ή έστω πως ήταν ελάχιστη (χωρίς συνέπειες στη λειτουργικότητα) δηλαδή δεν τρακάρανε (συγκρούσθηκαν). Επειδή το ακουμπώ τους έπεφτε χυδαίο το πιλαφολογιοτάτησαν και το έκαναν επακουμβώ, το οποίο είχε άλλη σημασία αρχικά (στηρίζομαι, βρίσκω αποκούμπι), το κοτσάρανε στις επίσημες ανακοινώσεις και το αναπαράγανε εκείνοι που αρέσκονται σε ελληνικούρες. Τα άλλα όλα είναι the nine days of asshole.-

  96. Άγγελος Σέρτης said

    Η διορθωτική μου πρόταση για τον τίτλο του άρθρου (το οποίο βέβαια πρέπει να ανασκευαστεί πολλαπλά σύμφωνα με τα σχόλια)

    Επακούμβηση: Παλιός γάιδαρος – καινούργια περπατησιά

  97. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    90 Χρωστάμε κάτι, μια παρουσίαση-ανθολόγηση των Τετραπόδων στο ιστολόγιο. Ή το έχουμε κάνει και το ξεχνάω;

    95 και πριν. Η λέξη «επακούμβηση» ασφαλώς είναι νέα με την έννοια ότι δεν περιλαμβάνεται σε κανένα από τα μεγάλα σύγχρονα λεξικά και ξαφνικά βρέθηκε στο προσκήνιο. Αν έχει 10-20 ανευρέσεις σε κείμενα παλαιότερων δεκαετιών ή αιώνων και μάλιστα με άλλες σημασίες, είναι κάτι που πρέπει να αναφερθεί αλλά δεν αλλάζει τον χαρακτηρισμο.

  98. dryhammer said

    Όπως λέμε παλιός γάδαρος με καινούργια πατερμά.

  99. dryhammer said

    97β. Η πράξη άμα θέλομε να την ξεπιλαφιάσομε πως θα ήταν; Ακούμπη(γ)μα ή απλά επαφή; Γιατί πρόκειται προφανώς για ορολογία του ΠΝ (από τον καιρό του βίαιου εξελληνισμού και αρχαϊσμού της ένστολης ορολογίας)

  100. Corto said

    Ερώτηση:

    Η λέξη της αργκό «ξεκουμπαρούμ» σχετίζεται με το «ακουμπώ»;

  101. loukretia50 said

    100. Δεν είναι από το «ξεκουμπαριάζω»? – μια υπόθεση!
    ή και το «ξεκουμπίσου» – αυτό μπορεί ν΄ακουμπάει το «ακουμπώ»?

  102. dryhammer said

    ξε(α)κουμπίσου = αποσύρω τη στήριξή μου στο πρόσωπό σου

  103. dryhammer said

    ξεκουμπαρουμ απο ξεκουμπαριάζω = παύση της οικειότητας μεταξύ ημών και υμών (κι άσε επιτέλους ήσυχη την κουμπάρα)

  104. sarant said

    103 Ναι, έτσι λέω κι εγώ. Και ξεπαρεού.

  105. Corto said

    101 και 103:
    Είστε τάχιστοι! Ευχαριστώ! Άρα προέρχεται από το «ξεκουμπαριάζω».
    Η κατάληξη της λέξης (τύπου ρωμαϊκού στρατοπέδου) έχει πολύ πλάκα.

  106. Corto said

    104:
    Πράγματι αντίστοιχο είναι και το «ξεπαρεού». Δεν το σκέφτηκα.

  107. Alexis said

    #98: Ή παλιός Βάτμαν καινούργια συμπεριφορά.

  108. Nestanaios said

    19.
    Δεν γίνεται αναφορά στο ίδιο πράγμα. «ἀκούμβω γὰρ παρὰ Ῥωμαίοις τὸ ἀναπίπτω. (lean back, fall back, lie down).». Το ακουμβώ όμως και όχι το άκούμβω έχει επιβιώσει όχι με την ρωμαϊκή σημασία αλλά με την ελληνική ετυμολογική έννοια. Ακ – ουν – βω.

  109. dryhammer said

    Κι αφού πια τα είπαμε όλα, ας μας ακουμπήσει κι ο Cumbanchero (εδώ από τους γεροντόμαγκες)

  110. Γιάννης Ιατρού said

    109: Πολύ καλοί, είναι σαν το ποδήλατο, άμα το μάθεις…👍👌👏🤗

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: