Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το γιορτόπιασμα και η μισοριξιά

Posted by sarant στο 9 Οκτωβρίου, 2020


Καλή φίλη του ιστολογίου μού έστειλε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στη Lifo πριν απο μερικές μέρες, επισημαίνοντας ότι θα είχε ενδιαφέρον να το αναδημοσιεύσω στο ιστολόγιο. Άλλο που δεν ήθελα, αφενός επειδή έτσι γλιτώνω τον κόπο να γράψω κάτι εκ του μηδενός και αφετέρου διότι έχω ήδη ασχοληθεί με μια από τις λέξεις του άρθρου, όχι όμως στο ιστολόγιο αλλά στο βιβλίο μου Λέξεις που χάνονται.

Το άρθρο το έχει γράψει ο φιλόλογος και λεξικογράφος Βασίλης Μαλισιόβας και δημοσιεύτηκε στη Lifo πριν από μερικές μέρες με τον τίτλο Ηπειρώτικοι μειωτικοί χαρακτηρισμοί και η κυριολεκτική έννοια της μισοριξιάς. Το παραθέτω αυτούσιο, αλλά κάπου στη μέση βάζω και τα δικά μου σχετικά με τη λέξη «γιορτόπιασμα». Αλλάζω και τον τίτλο, μια και τώρα αναδεικνύεται και μια δεύτερη λέξη. Και βέβαια, θα ξέρετε τι σημαίνει «μισοριξιά», έστω μεταφορικά. Αλλά ξέρετε τι σημαίνει «γιορτόπιασμα»;

Ο λόγος στον Βασ. Μαλισιόβα:

ΕΧΟΝΤΑΣ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙ μεγάλο μέρος της ζωής μου ‒θα έλεγα, ολόκληρη‒ στην καταγραφή των ιδιωμάτων της Ηπείρου, της ιδιαίτερης πατρίδας μου, αποτελεί για μένα ιδιαιτέρως γοητευτική πρόκληση το να ανακαλύπτω τόσο ξεχασμένες λέξεις όσο και σημασίες που εξέλιπαν, οπότε σήμερα χρησιμοποιούνται μόνο μεταφορικά. Στο σώμα του «Ηπειρώτικου Λεξικού» που έχω συντάξει (θα εκδοθεί σύντομα) εμφανίζεται ένας μεγάλος αριθμός λημμάτων με μειωτική σημασία – μεταξύ πολλών άλλων, οι σύνθετες λέξεις που έχουν ως δεύτερο συνθετικό τη λέξη «σουσούμι» (εμφάνιση): αλλοσούσουμος, παρασούσουμος, κακοσούσουμος. Ειδικότερα, υπάρχει μια αξιοσημείωτη ομάδα λέξεων που χαρακτηρίζουν μειωτικά κάποιον με βάση τα σχετικά με τη γέννησή του. Για παράδειγμα, οι λέξεις «κυττάρι» και «απόρριμμα». Η μεν πρώτη σημαίνει τον πλακούντα των θηλαστικών: «Το ‘καμι του κυττάρι η γίδα… Είνι γιρά κι τα κατσίκια κι η γίδα». Στα νεογέννητα μωρά λέγεται «ύστερο» ή «ντύμα». Όταν χρησιμοποιείται η λέξη «κυττάρι»για άνθρωπο, η μειωτική σημασία είναι έντονη, εφόσον η λέξη κανονικά αναφέρεται στα ζώα.

Σχεδόν το ίδιο σκληρή είναι και η δεύτερη εκ των προαναφερθεισών λέξεων. «Απόρριμμα» είναι το νεκρό έμβρυο, το εξάμβλωμα. Η λέξη χρησιμοποιείται κυρίως για το ζώο που γεννιέται νεκρό. Μεταφορικά, όμως, λέγεται και για καχεκτικό άνθρωπο, ιδίως παιδί: «Τι απόρρ’μμ αείν’ αυτό του πιδί τ’ς Μαρία…».

Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται και άλλες λέξεις, που χρησιμοποιούνται κυρίως υβριστικά, όταν οι φυσικοί ομιλητές αναφέρονται σε άτακτα παιδιά: α) απόπιασμα: παιδί του οποίου η σύλληψη έγινε χωρίς τη θέληση των γονιών του β) διαολόσπερμα/διαολόσπαρμα, «διαβολόπαιδο»: με την ίδια σημασία χρησιμοποιείται και η φράση «σπέρμα του Διαόλου». γ) γιορτόπιασμα: το παιδί που συνελήφθη παραμονή ή ανήμερα μεγάλης γιορτής. Επειδή απαγορευόταν από τη χριστιανική θρησκεία η συνεύρεση κατά τις ημέρες αυτές, πίστευαν ότι τα παιδιά που συλλαμβάνονταν τότε είχαν δαιμονική ενέργεια και πολύ συχνά εμφάνιζαν κάποια σωματική ή και διανοητική αναπηρία, ήταν υπερκινητικά κ.λπ. Τα παλιά χρόνια συχνές ήταν οι υπενθυμίσεις των γονιών προς τα παντρεμένα παιδιά τους. Για παράδειγμα: «Αύριου είνι τ’ Αϊ-Νικουλάου. Του νου σας μη βγάλιτι κάνα γιουρτόπιασμα». Και συνεκδοχικά για το άτακτο παιδί: «Άμα σι πιάσου στα χέρια μ’, μουρέ γιουρτόπιασμα, αλίμουνό σου!». δ) κακόπιασμα: παιδί που κακώς έχει συλληφθεί κατά τη συνεύρεση των γονιών του. ε) τουρκόπιασμα: 1. παιδί που έχει Τούρκο πατέρα και χριστιανή μητέρα 2. άτακτο παιδί. Η λέξη χρησιμοποιείται κυρίως με τη δεύτερη σημασία. στ) γεροντόπιασμα: παιδί που έχει γέρους γονείς, που το έκαναν οι γονείς του σε μεγάλη ηλικία: Συνώνυμό του το γεροντοπαίδι. ζ) αποσπόρι: 1. καχεκτικό παιδί που γεννήθηκε από ηλικιωμένους γονείς, συνώνυμο σ’ αυτήν τη σημασία με το γεροντόπιασμα 2. το στερνοπαίδι

[[Παρένθεση Ν.Σ.: Έχω συμπεριλάβει το «γιορτόπιασμα» στις Λέξεις που χάνονται, όπου λέω τα εξής:

Πρόκειται για λέξη που δεν υπάρχει ούτε στα παλιότερα λεξικά (εκτός από το Ιστορικό Λεξικό της Ακαδημίας), μάλλον από λεξικογραφική σεμνοτυφία. Γιορτόπιασμα, κατά λέξη, είναι το παιδί που η σύλληψη του έγινε Κυριακή ή μεγάλη γιορτή, διότι κατά την παράδοση θεωρείται αμάρτημα η ερωτική συνέυρεση, έστω και συζύγων, τέτοιες μέρες. Αποτέλεσμα είναι, πάντα κατά την παλιά λαϊκή αντίληψη, να γεννιούνται παιδιά ανάπηρα και προβληματικά. Όπως το καταγράφει ο Ν. Πολίτης, «Σημαδιακά παιδιά γεννιώνται, κι είναι γιορτοπιάσματα ή από παθιαραίους γονήδες». Ειδικά τα παιδιά που γεννιούνται ανήμερα Χριστούγεννα θεωρούνται γιορτοπιάσματα γιατί υπολογίζεται πως η σύλληψη τους έγινε του Ευαγγελισμού.

Κατ’ επέκταση, γιορτόπιασμα λέγεται κάποιος που έχει σωματική αναπηρία ή είναι καχεκτικός, διότι θεωρείται δεδομένο ότι πιάστηκε μέρα γιορτής. Επίσης κατ’ επέκταση, γιορτόπιασμα αποκαλείται το πολύ άταχτο παιδί. Είναι και βρισιά. Η λέξη ακούγεται σε Επτάνησα, Ήπειρο και Κρήτη. Τη χρησιμοποιεί ο Καζαντζάκης στην Οδύσσεια, καθώς ο Κοτζιούλας σε αναμνήσεις από τη «βάβω του τη Θόδω», η οποία αποκαλεί «γιορτόπιασμα» έναν συμμαθητή του που του έκλεψε το χαρτζιλίκι.

Δεν είναι μόνο οι δικές μας προλήψεις που αποστρέφονται τα γιορτοπιάσματα· διαβάζω στο Διαδίκτυο ότι η σύλληψη σε μέρα γιορτής θεωρείται σε πολλές χώρες παράγων προδιάθεσης για να γίνει κανείς βρικόλακας!

Και μετά το δικό μου ιντερλούδιο δίνω πάλι τον λόγο στον Β. Μαλισιόβα να μας πει για τη μισοριξιά:]]

Τι πραγματικά ήταν η μισοριξιά

Στο προαναφερθέν πλαίσιο εντάσσεται και η κοινή νεοελληνική λέξη «μισοριξιά», ευρέως διαδεδομένη με μειωτική/απαξιωτική σημασία. Στο «Ηπειρώτικο Λεξικό» προτάσσεται η κυριολεκτική, άγνωστη εν πολλοίς σημασία της λέξης, που είναι γνωστή και εν χρήσει ακόμη και σήμερα από ηλικιωμένους φυσικούς ομιλητές (αξιοπρόσεκτη και η μεταφορική χρήση του ρήματος «τουφεκάω», «αφήνω έγκυο», με συνώνυμο το «μπολιάζω»). Η κυριολεκτική σημασία της λέξης, λοιπόν, είναι «ελλιπές γέμισμα, η μισή δόση σκαγιών και μπαρούτης (βάρους μισού δραμιού) σε φυσίγγιο κυνηγετικού όπλου». Και στην Ήπειρο, φυσικά, χρησιμοποιείται η λέξη μειωτικά ως χαρακτηρισμός, ξεκινώντας από τη σημασία «μικρή ποσότητα σπέρματος, ατελής εκσπερμάτιση για τη σύλληψη εμβρύου». Στο επίπεδο της κυριολεξίας, αντώνυμη της μισοριξιάς είναι η κανονική ριξιά: «χωρητικότητα μπαρούτης και σκαγιών βάρους ενός δραμιού».

Συνώνυμο της «μισοριξιάς» είναι και η λέξη «μισόδραμο», δηλαδή το φυσίγγι κυνηγετικού όπλου που περιέχει μισή γέμιση (μισό δράμι) από σκάγια και μπαρούτι. Στο «Ηπειρώτικο Λεξικό» αυτό που με ενθουσιάζει είναι ακριβώς ο εντοπισμός σπασμένων κρίκων στη λεξιλογική συνέχεια της ελληνικής, κυρίως σημασίες μιας λέξης που αποκαθιστούν τη μετάβαση από μια σημασία σε άλλη. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτό που περισσότερο με συνεπήρε ήταν ότι, κατά αγαθή τύχη, συγγενικό μου πρόσωπο βρήκε παμπάλαιο δοσομετρητή της μισοριξιάς (βλ. φωτό), που έχει χαρακτηριστική εγκοπή στο σημείο όπου ήταν η μισή ποσότητα των πυρομαχικών σε ιδιοπαρασκευαζόμενα φυσίγγια (φυσέκια) εμπροσθογεμούς («μπροστογιομί»!) κυνηγετικού όπλου, ενώ στην πλήρη χωρητικότητά του ο δοσομετρητής εμπεριείχε την ποσότητα της κανονικής ριξιάς.

174 Σχόλια προς “Το γιορτόπιασμα και η μισοριξιά”

  1. 🙂

  2. Βλέπω ότι και το γαλλικό enfant de l’amour, που πήγα να κοτσάρω, είχε αρχικά μειωτική σημασία («μπάσταρδο»): http://www.linternaute.fr/expression/langue-francaise/16311/enfant-de-l-amour/

  3. 2 A, και στα αγγλικά: https://en.wiktionary.org/wiki/love_child

  4. Γς said

    Καλημέρα

    Μισοριξιά.

    Πάντως όταν λέμε «Θα σου ρίξω μία να σου πω εγώ» εννοούμε βέβαια σφαλιάρα [ολόκληρη] και σε καμιά περίπτωση δεν τίθεται θέμα πονηρής παρερμηνείας

    Ετσι δεν είναι;

  5. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Πολύ ενδιαφέρον άρθρο και σήμερα. (Δεν το περίμενα όταν διάβασα ότι είναι από τη Lifo…)

    Κατανοώ τον ενθουσιασμό που μας εξομολογείται στην τελευταία παράγραφο ο συγγραφέας Β. Μαλισιόβας, αλλά βέβαια δεν μπορώ να τον συμμεριστώ παρά μόνο για τη «μισοριξιά», αφού το «γιορτόπιασμα» ούτε το ήξερα ούτε είχα ποτέ την ευκαιρία να απορήσω πόθεν προέρχεται ώστε τώρα να χαρώ που λύθηκε το μυστήριο.

    Μήπως όμως ο Μαλισιόβας το παρακάνει λίγο ψάχνοντας αναφορές σε σεξουαλικές κυριολεξίες; Γιατί διαβόλου σπορά ή διαβολόπιασμα να σημαίνει παιδί που συνελήφθη από τη συνεύρεση της μάνας του με τον διάβολο; Αν αρχίσουμε να το βλέπουμε έτσι, τότε και σκέτο διάβολο να χαρακτηρίσουμε κάποιον θα σημαίνει ότι, αφού είναι διάβολος, άρα έχει πρόγονο διάβολο, άρα η μάνα του πήγε με τον διάβολο. Υπερβολές. Πιο λογικό μού φαίνεται να θεωρήσουμε ότι η βασική σημασία τέτοιων λέξεων είναι εξαρχής η μεταφορική. Αν κάποια φορά, κατ’ εξαίρεση, χρησιμοποιήθηκε μια τέτοια λέξη και με την ετυμολογική της κυριολεξία (σε κανένα λαϊκό θρύλο για κάποιον που η μάνα του συνευρέθηκε με τον διάβολο…), είναι ειδική χρήση.

    __________________

    Πάντως για την απαγόρευση σεξουαλικής ομιλίας κατά τις εορτές, θυμάμαι κάποιο κείμενο (μα ποιο ήταν;) με μια σύζυγο που ήταν τόσο σχολαστική σ’ αυτά, όχι του αγίου Τάδε, όχι του αγίου Δείνα, όχι Σαρακοστή του Πάσχα ή της Παναγίας ή των Χριστουγέννων, όχι Τετάρτη – Παρασκευή που νηστεύουμε, ούτε Κυριακή που είναι του Κυρίου, ώστε όλο τον χρόνο περίσσευαν τόσο λίγες μέρες που άνετα μπορούσε να έχει κάθε φορά περίοδο ή πονοκέφαλο χωρίς αυτό να φαίνεται ύποπτο.

  6. Πέπε said

    @4:

    Συναγερμός! Κάποιος χακάρει τον λογαριασμό του Γς.

  7. Pedis said

    το μισσρ’ξιά χρησιμοποιείται εναλλακτικά με το καccασμ’νου.

    Καλημέρα.

  8. ΓιώργοςΜ said

    Μ’ αυτά και μ’ αυτά θυμήθηκα την αγγλική παρετυμολόγηση «Fornicating Under Consent of King» για τη συχνότερα χρησιμοποιούμενη αγγλική λέξη*. Δεν έχουμε μόνο εμείς Νατσούληδες…
    ——
    * παράδειγμα, παρακολουθήστε με δική σας ευθύνη 🙂
    [Γς mode on]

    [Γς mode off]

  9. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2-3 Ωραίος ευφημισμός όμως, όπως και το fils naturel για το εξώγαμο επίσης.

    5 Δεν έχεις άδικο για το διαβολόπιασμα.

  10. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα κι απ΄εδώ,

    αυτό το «μισοριξιά» το ήξερα σαν μειωτικό κυρίως για τους κοντούς, μην πάει τώρα ο νους σας σε πολιτικά πρόσωπα, ε; 🙄

  11. ΓΤ said

    γιορτόπιασμα @ Λαογραφικό Λεξικό της Ελληνίδας Μαμής, στο «Ελευθώ», τχ. 4(2), 1997, σελ. 162
    http://ejournals.teiath.gr/index.php/eleutho/article/viewFile/4166/3879

    γιορτόπιασμα> έτος καταγραφής 1919 http://repository.kentrolaografias.gr/xmlui/handle/20.500.11853/295373

    Από Σεπ 2010 η κουβέντα στη Lexilogia
    https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?6949-%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1-(-)

    Κατά τον Ν. Πολίτη, ακούγεται και στην Κύθνο
    https://books.google.gr/books?id=0tcQBwAAQBAJ&pg=PA1282&lpg=PA1282&dq=%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1&source=bl&ots=Rp4Ej5TIVp&sig=ACfU3U1umWZhw744CDjRryTMUz4rzLbbiA&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwiF2Krr_6bsAhUOwKQKHZepCKc4ChDoATACegQICBAC#v=onepage&q=%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1&f=false

    Ωστόσο, βλέπουμε και μία άλλη διάσταση: αφού συνελήφθη ημέρα γιορτής, θα γίνει πολύ έξυπνος άνθρωπος
    «Ηπειρωτική Εστία», Φεβ 1962, τχ. 118, σελ. pdf 42

    Click to access %CE%97%CF%80%CE%B5%CE%B9%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B1%20%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%87.118.1962..pdf

    Και στο Βαλτέτσι http://asea.pgeorgalas.gr/glossaryen.asp

    Το ξεστομίζει και ο Μπαρμα-Γιώργος στον Καραγκιόζη (το λινκ είναι θηρίο)

  12. Χαρούλα said

    #10 Και όμως το έλεγαν υποτιμητικά για τον Σημίτη.

    Επίσης τότε, περίπου 2000, έγινε λέξη της μόδας στους νέους, γιατί είχε χρησιμοποιηθεί σε γνωστό σήριαλ(δεν ξέρω σε ποιό)

  13. atheofobos said

    Γράφει για τον πλακούντα : Στα νεογέννητα μωρά λέγεται «ύστερο» ή «ντύμα».
    Και βέβαια το ύστερο είναι σωστό γιατί ο πλακούντας βγαίνει μετά την γέννηση του παιδιού αλλά το ντύμα δεν νομίζω πως έχει σχέση με τον πλακούντα. Προφανώς λέγεται στις περιπτώσεις που το παιδί έχει γεννηθεί τυλιγμένο με τους υμένες οι οποίοι κανονικά βγαίνουν μαζί με τον πλακούντα.
    Όταν δε έχουν μείνει στο πρόσωπο του παιδιού λέγονται προσωπίδα.
    Αντιγράφω από εδώ:

    Click to access 10.pdf


    Κατά τη λαϊκή ιατρική παράδοση η Ωραία Ελένη γεννήθηκε με «Προσωπίδα» που τη λένε και «Φιλοπροσωπίδα», «Σκέπη της Παναγίας», «Ντύμα», «Καταπροσωπίδα», «Μπόλια», «Διπλοπροσωπίδα», «Προσαψίδα», «Νήλιο» κ.λπ
    Ο λαός πιστεύει ότι το παιδί που γεννιέται σαν αυγό φέρει το προνόμιο της «προσωπίδας», δηλ. καλύπτεται το πρόσωπό του και το σώμα του ολόκληρο από τον αμνιακό σάκο. Το παιδί αυτό θεωρείται ότι συμβάλλει ώστε ο τοκετός της μητέρας του να είναι εύκολος και ασφαλής.
    Η φράση είναι παροιμιώδης. «Το γέννησε σαν αυγό», το παιδί που γεννιέται σαν «αυγό» είναι το παιδί με προσωπίδα και θεωρείται τυχερό σ’ όλη του τη ζωή. Η προσωπίδα είναι η λεπτή αμνιακή μεμβράνη που επικάθεται κυρίως πάνω στο πρόσωπο του νεογνού. Ο λαός την προσωπίδα τη θεωρεί ως προάγγελο καλής υγείας και τύχης για τη ζωή του παιδιού. Το παιδί που έφερε προσωπίδα κατά τη γέννησή του είχε ευνοηθεί από τη φύση να είναι τυχερό, αφού η μεμβράνη αυτή το είχε προστατεύσει και το είχε καταστήσει αλώβητο από σημάδια και σοβαρές αρρώστιες της εγκυμοσύνης (εμβρυοπάθειες). Έλεγαν ότι «όποιος γεννηθεί με φιλοπροσωπίδα είναι καθαροπρόσωπος και τυχερός». «Γεννήθηκε με προσωπίδα, θα είναι τυχερός από τη γέννησή του, γι’ αυτό θα έχει πρόσωπο στην κοινωνία» θα είναι φερέγγυος.
    Το δέος και η εύνοια της τύχης απαιτούσε να την σαραντολειτουργήσουν για να λάβει την αρμόζουσα ιερότητα. Προς τούτο την κρατούσαν ως πολύτιμο φυλαχτό. Όταν το παιδί θα πήγαινε στο σχολείο, η μητέρα του, του έραβε ένα κομμάτι από την προσωπίδα του στη σχολική του σάκα (εσωτερικά) για να έχει πρόσωπο απέναντι στο δάσκαλο, δηλ. «να παίρνει τα γράμματα». Επίσης, όταν κάποιος κρατούσε ένα κομμάτι επάνω του από την προσωπίδα του στο δικαστήριο, θα αθωωνόταν. Στον πόλεμο δεν θα τον έπιανε το βόλι του εχθρού. Τα κορίτσια την προσωπίδα τους την έκαναν επιστήθιο φυλαχτό και την κρεμούσαν στον κόλπο του στήθους (μεσομάστιο πτυχή) ως αποτρεπτικό του κακού και ως αντιβασκάνιο, την έλεγαν δε Νήλιο (Ήλιο). Η μαμή θεωρείτο πετυχημένη όταν ξεγεννούσε κορίτσι με προσωπίδα και φρόντιζε να την βγάλει προσεκτικά προς τα κάτω και όχι βίαια προς τα πάνω, γιατί τότε το παιδί θα γινόταν αλλήθωρο (με στραβισμό). Την ώρα που την έβγαζε σε κορίτσι την τραβούσε απαλά απαλά προς τα κάτω τραγουδώντας, «Έχεις τον Ήλιο πρόσωπο και το Φεγγάρι στήθος», για να πάρει από τον πατέρα καλό χάρισμα, συνήθως ένα άσπρο (ασημένιο τάληρο)

  14. Νέο Kid said

    ΑΣΧΕΤΟ ΑΛΕΡΤ.
    Ξέρει κανείς γιατί δεν υπάρχουν πλέον πτήσεις Αθήνα-Ισταμπούλ;

  15. Γιάννης Ιατρού said

    12a: Έτσι Χαρούλα 👍
    Άλλον τον λένε Ποντικομαμή, άλλον Μπουγιαμπέσα, άλλον Μισοριξιά, άλλον Πεντηκοστή, άλλον Ναβουχοδονόσορα, άλλον Κολοφωτιά, τον Βαγγέλη θα τον λένε «Προοδευτική Δημοκρατική Παράταξη».

  16. ΓΤ said

    14@
    Διότι δεν υπάρχει ούτε πενηντόευρο

    https://flights.aegeanair.com/el/%CF%80%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7

  17. Γιάννης Ιατρού said

    14: Εξαρτάται για πότε το θέλεις….

  18. ΓΤ said

    Παναγιώτης Φύσσας: «Θα ήταν σωστό να υπάρχει θανατική ποινή».

  19. Pedis said

    # 10 – κοντούς κι αδύνατους …

  20. sarant said

    11 Α, ειχα σχολιάσει και εγώ, βλέπω.

    13 Ωραία κι αυτά με την προσωπίδα

  21. lafiatis said

    Καλημέρα σας ,
    Μου φαίνεται ότι ο δοσομετρητής της μισοριξιάς είναι κάλυκας Γκρά (Gras) 11x59mmR.

  22. 14 Λόγω κόβιντ. Μπορείς είτε μέσω Γερμανίας ή Βιέννης π.χ., είτε μέχρι Αλεξανδρούπολη, από κει ταξί για τα σύνορα, λεωφορείο για Πόλη.

  23. Στη δυτική παράδοση, μωρό τυλιγμένο με υμένα προορίζεται για μάγος/μάγισσα.

  24. ΣΠ said

    Στις 12 η ανακοίνωση του Νόμπελ Ειρήνης.

  25. ΓΤ said

    Εισαγγελέας: Υπερασπίζεται τη θέση της ότι έπρεπε να αθωωθούν οι περισσότεροι κατηγορούμενοι
    «Στη χθεσινή συνεδρίαση δέχτηκα σφοδρή επίθεση από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων, παρά το γεγονός ότι η πρόταση μου ήταν απαλλακτική για την διεύθυνση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση», ανέφερε η Eισαγγελέας.

    Συνέχισε λέγοντας πως «άφησαν αιχμές περί λιγοψυχίας και αλλαγής πλεύσης. Για να μην υπάρχουν σκιές, παραμένω πίστη στην πρότασή μου, στην οποία προέβην κατά συνείδηση με γνώμονα τους κανόνες δικαίου. Ο Εισαγγελέας, ανεξάρτητα της προτάσής του, οφείλει να λαμβάνει υπόψη την απόφαση, να την υιοθετεί και να προτείνει ανάλογα με αυτή. Ήμουν υποχρεωμένη παρά την πρότασή μου να κάνω αυτή την εισήγηση».

  26. Alexis said

    Καλημέρα.
    Ωραίο άρθρο.
    Στο Ξηρόμερο για την πολύ άσχημη γυναίκα λένε «αυτή είναι σα σκύλα απορριμένη»
    Βέβαια εδώ δεν έχω καταλάβει ακριβώς αν εννοούν «σκύλα που έχει απορρίξει (αποβάλλει)» ή αν αναφέρονται στο «απόρριμα», το νεκρό έμβρυο δηλαδή.

  27. Αγγελος said

    La plume est serve, mais la parole est libre, λένε γαλλικά, που σημαίνει ότι ο εισαγγελέας δεσμεύεται στις γραπτές του προτάσεις από τις εντολές των προϊσταμένων του, αλλά στην προφορική του αγόρευση μπορεί να πει ό,τι θέλει. Δεν είναι ακριβώς το ίδιο μ´αυτό που σχολιάζουμε, αλλά πάντως…

  28. Εχω ακούσει και το «μισοσποριά» για κάποιον καχεκτικό.

    Και βέβαια η θρησκεία, που θέλει να ελέγχει και την παραμικρή δραστηριότητα των πιστών της, δεν παρέλειψε να παρεμβαίνει και στον χρόνο της συνουσίας τους, απαγορεύοντας τις γιορτές με τις προαναφερθείσες απειλές. .

  29. ΓΤ said

    28@

    Κάτω απ’ τους σουμιέδες οι Αμβρόσιοι…

  30. sarant said

    26 Πάντως δεν είναι «σκύλα απορημένη» 🙂

  31. Νέο Kid said

    22. Άστα -βράστα Δύτη… Ο παραλογισμός των κοβιντομέτρων…
    Κατεβαίνω Τροπολιτσά με δρομολόγιο που θα ζήλευε ο Φιλέας Φόγκ!
    Λάρνακα-Αθήνα-Ρώμη-Ιστανμπούλ-Λιβύη.
    5 το πρωί με 10 το βράδυ, για μια διαδρομή 3 ώρες σε «γεωγραφική απόσταση» που ΔΕΝ θα έγραφε κι ο άλλος στην Αυγή.
    Ίσως να θέλουν να σιγουρέψουν ότι αν δεν πας από σφαίρα, θα πας τουλάχιστον από κορωνιό…🤪

  32. sarant said

    24 Τελικά το Νόμπελ το πήρε το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων.

    (Όλο αουτσάιντερ φέτος)

  33. Alexis said

    #27: Δεν είναι θέμα εντολών από προϊσταμένους, άλλο πράγμα λέει η εισαγγελέας, που αν κατάλαβα καλά με απλά λόγια είναι περίπου το εξής: «Πρότεινα κάτι, δεν έγινε δεκτό, από τη στιγμή που βγήκε η συγκεκριμένη απόφαση πρέπει με βάση αυτή να σταθμίσω εάν πρέπει να γίνουν δεκτά τα ελαφρυντικά ή όχι»

  34. sarant said

    31 Αν περάσεις στα κατεχόμενα δεν είναι πιο εύκολο; 🙂

  35. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

  36. Γιάννης Ιατρού said

    άσχετο #2😜 : Μετά και την σημερινή δημοσίευση του ν. 4734/2020 (ΦΕΚ Α’ 196), ειδικά των άρθρων 33 και 34, την σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ θα την θυμόμαστε (και) για ακόμα έναν ιστορικό εμπαιγμό εις βάρος όλου του συνταξιουχικού κόσμου.

    #25, #27, #33: Μα πόση ξεφτίλα αυτή η Οικονόμου να απολογείται για ποιο λόγο χθες πρότεινε να μην αναγνωριστούν ελαφρυντικά κλπ., αφού χθες είχε ήδη εξηγήσει το σκεπτικό της…

  37. Alexis said

    #30: Όχι! 😆

    Η «μισοριξιά» είναι πανελλήνια λέξη, νομίζω. Μειωτικός χαρακτηρισμός κυρίως για κοντούς και καχεκτικούς ανθρώπους. Γίνεται σύνδεση (κακώς) της ποσότητας και της ποιότητας του σπέρματος με τη σωματική διάπλαση.
    Για τον ίδιο λόγο συνηθισμένο στερεότυπο είναι επίσης να θεωρείται ότι το τελευταίο παιδί από μια πολύτεκνη οικογένεια θα είναι καχεκτικό ή θα έχει κάποιο πρόβλημα («έχει αδυνατίσει ο σπόρος» ακούω να λένε συχνά)

  38. ΓΤ said

    Το απόγευμα, εκτός απροόπτου, αναμένεται η απόφαση του δικαστηρίου για τα ελαφρυντικά των κατηγορουμένων και πιθανότατα το βράδυ θα ανακοινωθεί και η απόφαση του δικαστηρίου επί των ποινών.

    Όπως φαίνεται, η σημερινή συνεδρίαση, 455η της δίκης της Χρυσής Αυγής, θα είναι αυτή που θα κρίνει την «ανάλογη και δίκαιη τιμωρία» που επιτάσσει ο νόμος με την επιμέτρηση των ποινών από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων. Οι εκτιμήσεις είναι πως σήμερα το δικαστήριο θα ανακοινώσει τις ποινές και πως η 456η συνεδρίαση -πιθανότατα την Δευτέρα- θα είναι η πλέον κρίσιμη για τους καταδικασθέντες, καθώς τότε θα κριθεί το ζήτημα της φυλάκισης.

    Η διαδικασία σήμερα, που ξεκίνησε με την απρόσμενη τοποθέτηση-απάντηση της Εισαγγελέως στις σφοδρές αντιδράσεις της υπεράσπισης για την εισήγηση της επί των ελαφρυντικών, θα αναλωθεί τις πρώτες ώρες με τις δευτερολογίες των συνηγόρων υπεράσπισης για τα ελαφρυντικά.

    Η διαδικασία δευτερολογιών ξεκίνησε χθες, μετά την τοποθέτηση της Εισαγγελέως που ζήτησε μόνο μία ελαφρυντική περίσταση για συγκεκριμένη κατηγορία κατηγορουμένων, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων της υπεράσπισης. Η τοποθέτηση της Εισαγγελέως, που φαίνεται να προκαλεί πολλά σχόλια στο νομικό κόσμο με πρώτους του συνηγόρους Πολιτικής Αγωγής που την χαρακτηρίζουν νομικά εσφαλμένη, φαίνεται να αναγκάζει την υπεράσπιση να τοποθετηθεί με πιο οργανωμένη νομική τεκμηρίωση των αιτημάτων της, καθώς οι πρώτες τοποθετήσεις που έγιναν, μετά την ανακοίνωση της απόφασης, περιείχαν πιο διευρυμένες αιτιολογίες για τα ελαφρυντικά, όπως η αγάπη στα ζώα, ο γάμος με την ίδια γυναίκα, η χριστιανική πίστη, ο εθελοντισμός κ.α.

    Έτσι, όπως αναφέρει το ΑΠΕ ΜΠΕ, παρά τις 11 ώρες που διήρκησαν οι αγορεύσεις μετά την ανακοίνωση της επί της ενοχής απόφασης, πλέον -μετά τη θέση της κ. Αδαμαντίας Οικονόμου- οι εκπρόσωποι των κατηγορουμένων φαίνεται να επιθυμούν να δώσουν μία αυστηρά «πιο νομική» μάχη, επικαλούμενοι νομολογία, αποφάσεις κ.α. Σήμερα αναμένεται η ολοκλήρωση των αγορεύσεων με την τοποθέτηση των πλέον των 20 συνηγόρων, μεταξύ αυτών και εκείνοι πρώην βουλευτών και της διευθυντικής ομάδας, που υπολείπονται από τον κατάλογο των 57 κριθέντων ενόχων εκ των οποίων οι 50 είναι για εγκληματική οργάνωση.

    Πηγἠ: news247.gr

  39. Alexis said

    Για την παρομοίωση της εκσπερμάτισης με την τουφεκιά σχετικός είναι και ο χαρακτηρισμός «τζούφιος» ή «άσφαιρος» που λέγεται για άντρα που δεν μπορεί να τεκνοποιήσει.

  40. Georgios Bartzoudis said

    (α) «απόπιασμα: παιδί του οποίου η σύλληψη έγινε χωρίς τη θέληση των γονιών»
    # Μακεδονιστί λέγεται κατσιρμάς.

    (β) «διαολόσπερμα/διαολόσπαρμα, ‘διαβολόπαιδο’: με την ίδια σημασία χρησιμοποιείται και η φράση ‘σπέρμα του Διαόλου’»
    # Μακεδονιστί λέγεται πορλιόκι [προφ πουρλιόκ(ι)] και έχει βεβαίως υβριστική σημασία όταν πρόκειται για παιδιά. Επίσης, πουρλιόκ(ι) λέγεται και το πολύ μικρό αυγό της αρνίθας (μεγέθους περίπου 1,5 εκατ, όσο είναι και το αυγό που κάνουν τα σπουρτούδια)

    (γ) Μισοριξιά: «στην Ήπειρο, φυσικά, χρησιμοποιείται η λέξη μειωτικά ως χαρακτηρισμός, ξεκινώντας από τη σημασία «μικρή ποσότητα σπέρματος, ατελής εκσπερμάτιση για τη σύλληψη εμβρύου».
    # Εν Μακεδονία η λέξη χρησιμοποιείται μόνο μειωτικά και υβριστικά για μικρόσωμους και καχεκτικούς ανθρώπους.

  41. spiridione said

    Βρε, πε μου, βλάμη, ποια έχεις μάνα
    αχ, πε μου, βλάμη, ποια έχεις μάνα

    ωρέ, κι έχεις τόσην εμορφιά, διαβολόσπαρμα
    κι έχεις τόσην εμορφιά, διαβολόσπαρμα

  42. Alexis said

    Ο άντρας έχει 4000* «ντουφεκιές». Όσο πιο γρήγορα τις ρίξει τόσο πιο νωρίς θα ξεμείνει από «πυρομαχικά». Ενώ αν τις ρίξει με οικονομία θα έχει μέχρι τα γεράματα!

    Αυτά συνήθιζε να λέει παλαιός συνάδελφος, από ετών συνταξιούχος πλέον, εν μέσω κρασοκατανύξεως, όταν άναβαν οι σχετικές συζητήσεις και τα πειράγματα περί ηλικίας κλπ.

    *Δεν είμαι βέβαιος για τον αριθμό. Ο καθένας μπορεί να τον αυξομειώσει κατά πώς τον συμφέρει 😆

  43. Γιάννης Ιατρού said

    42: Να τοποθετηθεί επί του θέματος ο γνωστός «τυφεκιοφόρος» του μπλογκ… (φημολογείται πως έχει ξεμείνει από καιρό 😂🤔🙄)

  44. sarant said

    38 Γιά να δούμε…

    42 Ο καθηγητής μου στο φροντιστήριο έλεγε ‘3000 ανάμματα’. Ήταν μια διαφήμιση για αναπτήρες Μπικ.

  45. Νέο Kid said

    34. Λογική σκέψη μεν , πολίτικαλ ινκορέκτ δε! Η εταιρία μου είναι branch πολυεθνικού κολοσσού μεν , κυπριακών συμφερόντων δε! Δεν πετούμε από το «λεγόμενο αεροδρόμιο» του «λεγόμενου κράτους» με «λεγόμενα αεροπλάνα» aka ψευδοαεροπλάνα , κύριε! 😉

  46. Γιάννης Ιατρού said

    44β ακόμα ισχύει ✔

  47. Την έχουμε και στο Μεγανήσι (Λευκάδα) την μισοριξά, με ακριβώς αυτή την έννοια ή του «μισοβέζικου» παιδιού. Η «ριξιά» απαντάται και στην χαρακτηριστική φράση «να’θε πάαινε/το’ριχνε απά στην τάβλα» (=είθε να πήγαινε στην τάβλα, στο κρεβάτι, αλά Αυνάν), πάει να πει είθε να μην γεννιόταν τέτοιο παιδί.

  48. Κιγκέρι said

    13: Αθεόφοβε,

    ο Άγγελος Σικελιανός γεννήθηκε με προσωπίδα, γεγονός που θεωρήθηκε από τον ίδιο και τους οικείους του ως ένδειξη της ξεχωριστής αποστολής την οποία προοριζόταν να επιτελέσει.
    Το αναφέρει στον «Αλαφροΐσκιωτο» στους στίχους 737–743:

    «Το πρόσωπό μου εφύλαγεν/ η προσωπίδα η διάφανη,/ που η μάνα από την όψη μου/ αγάλι – αγάλι βγάνοντας,/ εχαμογέλα, αχνή, να με γνωρίσει (…)»

    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=361467

  49. ΒΖΑ Ή ΒΥΖΓΙΑ

    Σε μεγάλη σχετικά ηλικία, φοιτητής στην Αθήνα, άκουσα για πρώτη φορά (από συμφοιτητή μεγαλωμένον στην Αθήνα) τη λέξη «βυζγιά».
    Την θυμάμαι όταν συμβαίνει κάποιος να μου πει αν είμαι «Πρεβεζγιάνος» αφού εγώ το ξέρω, με την ντόπια ηπειρώτικη προφορά, «Πρεβεζάνος», όπως π.χ. Κηφισά αντί (αθηναϊκό) Κηφισγιά κ.λπ.

    Τα λέω αυτά επειδή σε ηπειρωτικά γλωσσικά μελετήματα δεν χρησιμοποιείται η επικρατούσα ηπειρωτική προφορά (στα παραδείγματα) αλλά μια επιτηδευμένη κανονικοποιημένη εκδοχή. Παράδειγμα εδώ η «μσουρξά» που μεταγράφεται Μισοριξγιά.

    Δυστυχώς οι ερευνητές μας δεν μας πρόσφεραν ένα σωστό σύστημα φωνητικής γραφής των ιδιωμάτων. Συχνά πυκνά, μάλιστα, χρησιμοποιούν τη λεγόμενη «απολογητική απόστροφο». Σαν να λένε: η «κανονική» λέξη είναι έτσι, αλλά, ξέρετε, βρε παιδιά, τη γράφω όπως τη λένε και βάζω και τα αποστρόφια. Τα αποστρόφια δείχνουν πάντα κατώτερη γλώσσα.

  50. leonicos said

    κακοσούσουμος

    θα το έλεγα εν δράσει και δι-Ελληνικό (κατά το διεθνές)

  51. ΓιώργοςΜ said

    45 Κιντ, δεν έχεις κανένα φίλο με κότερο, να πάτε μια βόλτα;/a 😛

  52. leonicos said

    κυττάρι

    είναι λόγια επίδραση και αρκετά νέο, διότι υποθέτω ότι περί κυττάρων ενημερώθηκαν πολύ αργά οι κτηνοτρόφοι της Ηπείρου

  53. leonicos said

    εκτος αν είναι άσχετο με το κύτταρο, οποτε πρέπει να γραφτεί αλλιώς, και όχι διαρρυθμισμένο κατά το κυτταρο. Και πρ΄ρεπει κάτι να σημα΄νει επισης

    κυττάρι

    είναι λόγια επίδραση και αρκετά νέο, διότι υποθέτω ότι περί κυττάρων ενημερώθηκαν πολύ αργά οι κτηνοτρόφοι της Ηπείρου

  54. leonicos said

    στερνοπαίδι

    καθ’ ημάς.. το πολυαγαπημένο παιδί, που φεύγει τελευταίο από το σπίτι

    καθολου μειωτικό

    Αθήνησι εννοώ

  55. leonicos said

    μισοριξιά

    δι-Ελληνικό επίσης

  56. leonicos said

    Είδα κι εγώ το εργαλείο και αναρωτηθηκα πού μπαινει

    Ούτε ο Τζι το ήξερε

    Σκεψου!

  57. leonicos said

    Του λεω από δω καλημέρα, αλλά με αγνοεί

  58. Καλημέρα
    Μια απορία. Γράφει η παρέμβαση: «θεωρείται αμάρτημα η ερωτική συνέυρεση, έστω και συζύγων». Δηλαδή; Τι άλλων ερωτική συνεύρεση Κυριακή, γιορτή και σκόλη θα μπορούσε να προβλέπεται ως αμάρτημα; Η μεταξύ μη συζύγων ερωτική συνεύρεση δεν είναι αμάρτημα από χέρι, όποια μέρα και να γίνεται;
    🙂 🙂 🙂

  59. leonicos said

    5 Πέπε

    Είχα γνωστό μου, παντρεύτηκε στα 60 του, είχε όλες αυτες τις προλήψεις και ο γυναικολόγος του απορούσε πώς κατάφερε και έκανε παιδί.

    Δεν ευτύχησαν. Παρά το ότι είχαν ληφθεί όλες οι προφυλάξεις βγήκε τρισωμία

  60. Γιάννης Ιατρού said

    58: Τι λες ρε!

  61. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    60 Χερ Γιόχαν, έχετε μέιλ.

  62. spiridione said

    Και ένας καυστικός Σεφέρης

    Τα στερνοπαίδια και τ’ αποσπόρια
    και τ’ αποβράσματα και τ’ αποφόρια
    μιας μάχης που ήτανε γι’ άλλα κορμιά
    για μάτια αλλιώτικα κι άλλη καρδιά.

    http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2702/Keimena-Neoellinikis-Logotechnias_B-Lykeiou_html-empl/extras/texts/index_c_02_05_seferis.html

  63. loukretia50 said

    Σφήνα (ούτε να διαφωνήσω δεν ευκαιρώ!)

    49. Διαφωνώ για τα «κατώτερα αποστρόφια » και δε νομίζω ότι η απόστροφος, θεωρείται απολογητική.
    Απλά είναι σαφέστατη ένδειξη ότι στο συγκεκριμένο σημείο παραλείπεται κάποιο φωνήεν.
    Σοβαροί ερευνητές που εκτιμώ, αυτή την άποψη έχουν για τη χρήση της.
    Πχ. μ’σουρξ’ά , απουλ’φάδ’ (= απολειφάδι, μειωτικός χαρακτηρισμός)
    Τι προτείνετε δηλαδή? Μια παύλα, ένα κενό?

  64. sarant said

    46 Α, δεν έχουν αυξηθεί με την πρόοδο της τεχνολογίας;

    47 Καλώς τον!

    62 Κάποτε πρέπει να το βάλουμε και να το σχολιάσουμε όλο αυτό το ποίημα.

  65. leonicos said

    Ο άντρας έχει 4000* «ντουφεκιές»

    Είναι λάθος. Δεν υπάρχει όριο στον άντρα.
    Η γυναίκα έχει ορισμενο αριθμό ωαρίων που αν χρηιμοποιεί έν τον σελινικο μήνσ, χρει΄ζεται περί τα 1000 χρόνια για να τα καταναλώσει όλα

    Μάλλον ιλάμε για αγαθό εν υπερεπαρκεία

  66. loukretia50 said

    (συμπλήρωμα – έφυγε πάλι!)
    Και σίγουρα διευκολύνει πολύ στην κατανόηση της λέξης.

  67. Alexis said

    #43, 44: 🤣🤣🤣

  68. spiridione said

    53. Το κυττάρι είναι μεσαιωνικό
    http://www.greek-language.gr/greekLang/medieval_greek/em_kriaras/scanned_new/index.html?start=1&id=57&lq=54&show=1

  69. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    7 το μισσρ’ξιά χρησιμοποιείται εναλλακτικά με το καccασμ’νου.

    Και τις δυο αυτές λέξεις τις λέμε:
    μεσοριξά * και
    κασασμένος (καchιασμένος) = λερωμένος

    «Ανέπιασμα του διαόλου» είναι το εορτόπιασμα (έτσι θα το λέγαμε προς εμάς.»Εορτή» η γιορτή σε γιαγιάς μου γλώσσα) που το ήξερα αλλά μπερδεύομαι αν έχω το άκουσμα ήδη
    από την Κρήτη, όπου βλέπω ότι καταγράφεται.

    *επειδή λέγαμε «έριξε» η κατσίκα, όταν απέβαλε, στο μυαλό μου θεωρούσα ότι «μισοριξιά» που είναι το καχεχτικό πλάσμα, σημαίνει κάποιον που προέκυψε από μισή αποβολή-μισή γέννα στο όριο δηλαδή της ολοκληρωμένης διαδικασίας της κύησης, άρα λειψός.

  70. Triant said

    42: Ενώ αν τις ρίξει με οικονομία θα έχει μέχρι τα γεράματα!
    Εγώ ήξερα το use it or lose it και απ’ ότι λέει μάλλον το ίδιο έχει ακούσει και ο Λάμπρος. 🙂

  71. Πέπε said

    @63

    Συμφωνώ κι εγώ.

    Θεωρείται «απολογητική» και/ή λανθασμένη η απόστροφος από όσους στηρίζονται στο ότι η απόστροφος σημειώνεται μόνο σε ορισμένα φθογγικά πάθη, αφαίρεση, έκθλιψη και αποκοπή, και όχι στις περιπτώσεις σαν τα ιδιωματικά «γ’ρούν’» κλπ..

    Κατά τη γνώμη μου μπορεί κανείς να αντιτείνει ότι εφόσον η απόστροφος δε σημειώνεται σε ένα μοναδικό φθογγικό πάθος αλλά σε τρία διαφορετικά (μάλιστα η αφαίρεση είναι αρκετά διαφορετική, τα άλλα δύο είναι παραπλήσια μεταξύ τους), υπάρχει περιθώριο να επεκταθεί η χρήση της και σ’ ένα ακόμη πάθος, ιδιωματικό αυτή τη φορά, τη σίγηση ορισμένων φθόγγων.

    Το να μη γράφουμε τίποτε, παρά μόνο τη λέξη όπως ακούγεται, δεν το θεωρώ σωστό. Σε κανένα ιδίωμα δεν υπάρχει λέξη «γρουν». Η λέξη είναι πάντα «γουρούνι». Υπό ορισμένες προϋποθέσεις το πρώτο -ου- δεν προφέρεται, αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν υπάρχει, αφού μόλις αλλάξουν οι προϋποθέσεις επανεμφανίζεται (αγριουγούρ’νου – εδώ αντίθετα δεν προφέρεται το δεύτερο -ου- !), όσο για το ληκτικό -ι, κι αυτό δεν προφέρεται μεν, αλλά το ότι το -ν- πιο πριν ουρανώνεται (nj) είναι ένδειξη της παρουσίας του.

    Η απόστροφος δεν υποδηλώνει καμία ιεράρχηση των ιδιωμάτων και κανέναν ρατσισμό. Εντελώς ενδοδιαλεκτικά,χωρίς δηλαδή να χρειαστεί να ανατρέξουμε στην ΚΝΕ, η λέξη παραμένει «γουρούνι». Πρέπει και αυτό να δηλωθεί κάπως, αλλά και το ότι δεν προφέρεται όπως «είναι» αλλά «γρουνj».

  72. gpoint said

    Να πω σχετικά με μειωτικούς χαρακτηρισμούς για παιδιά, μια μάνα αποκαλούσε συμμαθητή μου «κρύα γέννα»

    Γειά σου Λεώνικε

    ( δεν υπήρξαμε ποτέ συμμαθητές )

  73. sarant said

    71 Καταλαβαίνω το λεξικό σου, αλλά εγώ δεν θα βάλω απόστροφο στο γρουν ή στο σκλί, όπως δεν θα βάλω απόστροφο και στο έρμος.

    Κι αν είχε αναγνωριστεί η βορειοιδιωματική ως ξεχωριστή γλώσσα, στο λεξικό της το γρουν θα ήταν μετά το γούρι ή μετά το γρόσι;

  74. William T. Riker said

    Για να πω την αλήθεια, έχω συνδέσει τη «μισοριξιά» με ένα άλλο κινέζο… τον «Μισή Μερίδα» (Short Round), τον παρατρεχάμενο του Ιndiana Jones)

  75. loukretia50 said

    73. «…γρουν θα ήταν μετά το γούρι ή μετά το γρόσι;»

    γούρ’ / γούρ(ι)
    γ΄ρούν’ / γ(ου)ρούν(ι)
    γρόσ’ / γρόσ(ι)

    Στη σειρά του, κανονικά. Γιατί όχι?

    Με απόστροφο ακόμα κι οι γκάγκαροι Αθηναίοι θα καταλάβαιναν πολύ πιο εύκολα τη σημασία των λέξεων.
    Η απόστροφος βοηθάει, μην την απορρίπτετε τόσο εύκολα!

  76. loukretia50 said

    Ουπς! Το «υ» είναι μετά το σίγμα!
    Ευτυχώς που δε γράφω λεξικό!

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το κυττάρι είχα να το ακούσω από παιδί. Μου έφερε αναμνήσεις από γέννες των οικόσιτων κατσικών μας. Συνήθως το κυττάρι ή ύστερο έπεφτε με το ζώο, όρθιο να καθαρίζει/γλείφει τα νεογέννητα μικρά του και η γιαγιά περίμενε υπομονετικά να το δει να αποβάλλεται και να το απομακρύνει για να βεβαιωθεί ότι ολοκληρώθηκε η γέννα αφού αλλιώς κινδύνευε η ζωή της αίγας. Θυμάμαι μια φορά που μας έλεγε ότι ξημέρωσε να περιμένει (μάταια) γιατί, ως φάνηκε, κάποια στιγμή που έφυγε από το σταύλο, «η προκομένη»(η αίγα) το έβγαλε το ύστερο και το έφαγε και η κυρά της έμεινε με την αγωνία της αναμονής, ώσπου είδε κι αποείδε και κατάλαβε τί συνέβη, αφού η λεχώνα ήταν μια χαρά 🙂

    Για τις γυναίκες το ύστερο λεγόταν λεφτέρι, θυμήθηκε η θεια μου, 90.

  78. loukretia50 said

    Αχ, η βιασύνη!
    Ισχύει η σειρά, άσχετη η συμπλήρωση – κι εγώ σε πολλά!

  79. dryhammer said

    69. Μάλλον με το το καccασμ’νου εννοεί κατσιασμένο απ’ το κατσί κι όχι καchιασμένο απ’ την κάσα (= λέρα επικαθήμενη πχ. «Στων Εγγλέζων τις γραβάτες έβγαζες την κάσα με το ξυράφι» έλεγαν οι παλιοί ναυτικοί)

  80. dryhammer said

    79. Επικαθημένη [Δεν είναι νταλίκα]

  81. BLOG_OTI_NANAI said

    28: «η θρησκεία, που θέλει να ελέγχει και την παραμικρή δραστηριότητα των πιστών της»

    Μετά φταίω εγώ που κάποιοι έχουν επιλεκτική αμνησία ότι οι άθεοι επέβαλαν «κόφτη» στις σεξουαλικές επαφές ή όπως είδαμε αλλού, διαπόμπευση στην αυτοαπασχόληση ή είχαν το Κόμμα για προξενήτρα που είχε τον έλεγχο στο υπογάστριο; Σοβαρευτείτε επιτέλους με αυτά τα μισαλλόδοξα πυροτεχνήματα…

    Και φυσικά η σεξουαλική αποχή ήταν σημαντική και σε θρησκευτικά και σε φιλοσοφικά συστήματα από την προχριστιανική εποχή:

  82. Γς said

    222:

    >Η Τριανταφύλλου δεν είναι φασίστρια είναι απλά μια χαμωκουράδα.

    > μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε μόνο με ένα τρόπο. Να αφοδεύουμε επάνω της.

    Δεν το πιστεύω. Ποιος είναι ο κύριος;
    Δεν μπορεί να είναι η γλώσσα ενός εκδότη βιβλίων ή ενός άλλου Σπύρου εδώ μέσα’

    Αμάν πιά.

    Πες για βυζάκια σκληρά και μαλακά.
    Αιδοία ξυρισμένα και μαλλιαρά.

    Αλλά όχι για κουράδες [φρέσκες; αχνιστές;] και αφοδεύσεις [σε τούρκικη επίπεδη λεκάνη τουαλέτας;]

    Μπαίνουμε εδώ μέσα να πουμε τον πόνο μας, να μάθουμε, να κάνουμε τη πλάκα μας, να σαρκάσουμε και να αυτοσαρκαστούμε,, να διαφωνήσουμε να τσακωθούμε. Αλλά όχι για να βγάλουμε και τ άντερά μας!

    Αστε με να βγάλω το άχτι μου!
    Ψάχνω τη Μπουμπού μου. Μικρτουλάκι γατάκι. Κάπου έχει κρυφτεί. Δεν την βρίσκω και τά’ χω πάρει στο κρανίο.

    Και να δεις δικέ μου πόσο διακριτικά κάνει την τουαλέτα του το νεογέννητο στο χωματάκι του.

  83. Γς said

    22:

    Φτου!

    Αλλού πήγαινε αυτό1

  84. sarant said

    75 Αν είχε αναγνωριστεί η βορειοϊδιωματική ως ξεχωριστή γλώσσα θα έβαζε απόστροφο;

  85. @ 63 Loukretia50

    Προτείνω κανονική γραφή με κώδικα αντιστοιχιών, όπως όλες οι γλώσσες και όπως η δική μας γλώσσα. Παράδειγμα, το «λίγο» δεν το γράφουμε «’λίγο’» με δύο αποστρόφους για να θυμίζει το …σωστό «ολίγον». Τα αποστρόφια τα θεωρώ εκ του πονηρού. 🙂

  86. Γιάννης Ιατρού said

    75: αποστροφή στην απόστροφο 🙂

  87. Loukretia50

    «Με απόστροφο ακόμα κι οι γκάγκαροι Αθηναίοι θα καταλάβαιναν πολύ πιο εύκολα τη σημασία των λέξεων.»

    Μα τη γλώσσα δεν την γράφουμε έτσι ώστε κάποιοι κοντινοί να καταλαβαίνουν τις λέξεις τους. Τότε, όλα τα γαλλο-ιταλο-ισπανικο… και δεν συμμαζεύεται θα τα γράφαμε λατινικά με αποστρόφια.

    +
    84 Νικοκύρης: Σωστό.

  88. Loukretia50

    Να, κοιτάξτε το προχθεσινό Ευαγγέλιο σε σωστή γραφή.

    Του σμιρνό Ιβαγκέλιου. Λουκ. στ΄ 31-36

    ΣΙΜΙΡΑ: Κατά Λουκάν (στ΄ 31-36) – Τράξτι για του προυτότπου τς πιρικουπής στου πρώτου σχόλλϊου, Πριμένουμι μιταφραστκά σχόλλϊα. ______________________________________________________
    Ου Χστός είπι: «Να φέριστι στς αλνούς όπους θὰ θιλατ να φιρθούν’ι κι αυτοί σι σάς. Άμα αγαπάτι μαναχά αυτνούς π σας έχνι καλούς, τί χάρ έχχτι; Κι οι αμαρτουλοὶ αγαπάν’ι ικκνούς π τς αγαπάν’ι. Κι άμα κάν’τι καλὸ μαναχά σι κκνούς π σας κάν’νι καλό, τί χάρ έχχτι; Κι οι αμαρτουλοὶ του ίδιου δε κάν’νι; Κι άμα δανείζτι μαναχά ικείνς, που πστεύτι πως θα σας τα γυρίσνι πίσου τα λιφτά, τι χάρ θά χχτι; Κι οι αμαρτουλοὶ δανείζν’ι στς αμαρτλούς, για να τα πάρν’ι πίσου. Αλλὰ ισείς πρέπ να αγαπάτι τς ιχτρούς σας κι να κάν’τι του καλὸ κι να δανείζτι χουρίς να ιλπίζτι να σας τα γυρίσνι πίσου. Κι η ανταμβή σας θα νὰ νι μιγάλλ. Κι θα γίν’τι πιδιά του Ύψιστ. Ιπειδή αυτὸς είνι καλὸς μι τς αχάρστς κι τς κακούς. Να ίστι λλπὸν σπλαχννκοί όπους κι ου Πατέρας σας είνι σπλαχννκός».

  89. Γιάννης Ιατρού said

    88: καλά, αυτό τώρα σου βγήκε αυθορμήτως ή το κοπυπάστωσες από πουθενα; 😂🙄👍

  90. Jorge said

    Στρόπιο , το εφταμηνήτικο, ή αποβολή, αν θυμάμαι καλά σε κάποια μεταφραση του Κοσμά Πολίτη

  91. 89 Γιάννης Ιατρού

    Καλέ, έχουμε σελίδα και το είχα μεταφράσει.

    https://www.facebook.com/groups/2014258605509422/

    Η ομάδα ασχολείται με την προβολή των ελληνικών βόρειων ιδιωμάτων (ΒΙ) εκλαϊκεύοντας και τυποποιώντας τη φωνητική, τη γραμματική και το λεξιλόγιό τους.

    Αυτά θεωρούνται εδώ ως μετεξέλιξη της κοινής ελληνικής γλώσσας και αναζητείται πλαίσιο ορθογράφησής τους ισότιμο με εκείνο της ορθογραφικά αποκατεστημένης κοινής νεοελληνικής γλώσσας.
    Θεωρείται βέβαιο πως η γραπτή απεικόνισή των ΒΙ θα τα εδραιώσει στη συνείδηση του λαού. Πινακίδες μαγαζιών, ονόματα οδών, αναγραφές επί μνημείων και λεκτικές περιγραφές της σύγχρονης ζωής πρέπει να περάσουν και στη ΒΙ-ική εκδοχή.
    Προτείνεται επίσης η χρήση τους στη σύνταξη-μετάδοση ειδήσεων από ραδιοφώνου και στην ειδησεογραφία, σε άρθρα εφημερίδων και σε μεταφράσεις γνωστών έργων.
    Προφανώς, σε βάση εκούσιας συμμετοχής.

    ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΟΡΘΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΕΠΙΔΕΧΟΜΕΝΕΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ Ή ΑΠΟΡΡΙΨΗ

    − Σεβόμαστε τα κλειστά φωνήεντα στις άτονες συλλαβές: ιβδουμήντα ΟΧΙ εβδομήντα, Γριβινά ή και Γριβνά, Πρέβιζα ή και Πρέβζα, «ου Πριβέης».
    − Τονίζουμε τις τονιζόμενες μονοσύλλαβες: Να μή ντου δεί, Τού δις του πλί;
    − Αποφεύγουμε να αυξήσουμε τις συλλαβές ιωτακίζοντας: Λάρσα ΟΧΙ Λάρισα, θκό μ ή δκό μ ΑΛΛΑ ΟΧΙ δικό μ, πνάου, δψάου ΑΛΛΑ δίψασα, σλαβή ΑΛΛΑ δσύλαβ.
    − Διαχειριζόμαστε το -σ- σωστά: να δώεις, να λύεις, να γράειψ.
    − Για μερικά βαθιά (ουρανικά) σύμφωνα στο τέλος της λέξης ή της συλλαβής ή σε άλλη θέση συλλαβής διπλογραφούμε γγ, κκ, λλ, νν, χχ : οι τρεις μάγγ μι τα δώρα, του πιδάκκ, του σκκλάκκ, του σκλαρίκκ, του πουρτουκάλλ, τι κάννς; ννστάεις; η απόχχ, δεν έχχ, ναι ή όχχ; ). Γράφουμε του γρούνν ΑΛΛΑ τα γρούνια.
    − Χωρίζουμε με απόστροφο τα μη συμπροφερόμενα σύμφωνα (οι Γιρμανοί μι τς μπόμ’πις, του κ’κί κι του ριβίθ, στα Γιάν’να ή στα Γιάνν’να, παράλλ’λα).
    − Με τα σύμβολα του διεθνούς φωνητικού αλφαβήτου (ΙΡΑ) έχουμε την εξής αντιστοιχία: γγ = ʝ ή j, κκ = c, λλ = ʎ, νν = ɲ, χχ = ç, γκκ = ɟ.

    ΤΑ 27 ΣΥΜΦΩΝΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ
    _________________________________

    Η παραδοσιακή λειτουργία του ελληνικού αλφαβήτου, που δεν συμβολίζει μερικούς φθόγγους, στερεί στον Έλληνα αναγνώστη (ομιλητή της γλώσσας) την αίσθηση αυτών των φθόγγων.
    Οι φίλοι των βορείων ιδιωμάτων μπορούν εδώ να δουν, για παράδειγμα, τους φθόγγους που υπάρχουν σε λέξεις όπως «πιδάκκ»,»βρέχχ», «λιών’νι οι πάγγ» κ.λπ. Κοιτάξτε στη στήλη «ουρανικά».

    https://el.wikipedia.org/wiki/Φωνολογία_της_Νέας_Ελληνικής

    https://www.eleftheria.gr/m/απόψεις/item/143255-περί-βορείου-γλωσσικού-ιδιώματος.html?fbclid=IwAR2RcJ2CfTJiUbxrjmv1yTo8JCrzPoEW0FgmkqKqrLpKKySlVnBXuJ6wC8o

  92. … με μειωτική σημασία .. οι σύνθετες λέξεις που έχουν ως δεύτερο συνθετικό τη λέξη
    «σουσούμι» (εμφάνιση):
    αλλοσούσουμος, παρασούσουμος, κακοσούσουμος …

    Σουσουσούσουμη,
    μειωτική για την εμφάνιση μαντάμ-Σουσού

  93. Πέπε said

    @73:

    > > Κι αν είχε αναγνωριστεί η βορειοιδιωματική ως ξεχωριστή γλώσσα, στο λεξικό της το γρουν θα ήταν μετά το γούρι ή μετά το γρόσι;

    Δε χρειάζονται απίθανα σενάρια, «αν είχε αναγνωριστεί». Ας δούμε τι θα γινόταν σ’ ένα κανονικό λεξικό ιδιώματος.

    Εφόσον δεν υπάρχει λέξη «γρουν» (όπως υποστήριξα στο #71), κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να λημματογραφηθεί το «γουρούνι». Όταν όμως διαβάζεις ένα λεξικό ιδιώματος, πρέπει είτε να ξέρεις τους κανόνες ανάγνωσης είτε να σου δοθούν. Είτε λοιπόν με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλο, ο αναγνώστης οδηγείται στην ορθή (με βάση τους κανόνες του ιδιώματος) ανάγνωση, που είναι [γrunj].

    Δηλαδή ουσιαστικά στα ιδιώματα ενδέχεται να ισχύουν άλλες συμβάσεις για τη χρήση του αλφαβήτου. Θα μου πεις, μα πώς να ισχύουν άλλες συμβάσεις όταν δεν υπάρχει καθιερωμένος και κοινής αποδοχής τρόπος γραφής; Γίνεται, επειδή αυτό που συμβαίνει στην ουσία είναι ότι το φώνημα u πραγματώνεται άλλοτε ως φθόγγος [u] και άλλοτε ως κανένας φθόγγος, ως τίποτα. Άρα τελικά δεν είναι άλλες ορθογραφικές συμβάσεις, είναι άλλη φωνητική. (Οι γραφές γενικά, στο μέτρο που δεν είναι ιστορικές, είναι φωνολογικές και όχι φωνητικές.)

    Τώρα, όταν γράφουμε σύμφωνα με την κοινή πανελλήνια σύμβαση της ανάγνωσης, δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε την ίδια ορθογραφία γιατί θα πρέπει να πέσουμε σε αντιφάσεις τύπου «το γουρούνι στα ρουμελιώτικα λέγεται γουρούνι», που κανείς δε θα καταλάβει ότι διαβάζεται «το γουρούνι στα ρουμελιώτικα λέγεται γρουνj». Και ορθώς δε θα το καταλάβει, γιατί από πού κι ως πού να μυρίσει τα νύχια του ότι ξαφνικά, για τη μία ρουμελιώτικη λέξη, αλλάξαμε από το κοινό σύστημα συμβάσεων της ανάγνωσης σ’ ένα άλλο, το ιδιωματικό;

    Άρα πρέπει να βρεθεί μια άλλη λύση για την αποτύπωση του ιδιώματος με βάση τις κοινές συμβάσεις της ανάγνωσης. Εκεί είναι που η απόστροφος δίνει λύσεις.

    > > εγώ δεν θα βάλω απόστροφο στο γρουν ή στο σκλί, όπως δεν θα βάλω απόστροφο και στο έρμος.

    Δεν τα θεωρώ ίδια περίπτωση. Το «έρμος» προέρxεται από το «έρημος» (και το «λίγο» από το «oλίγον», #85). To «γρουν» δεν ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ από το «γουρούνι», είναι αυτούσιο το «γουρούνι». Στο γρουν υπάρχει ένα ου κι ένα ι που δεν προφέρονται. Στο έρμος και στο λίγο υπάρχει μόνο ό,τι προφέρεται.

    Α, και ακόμα, Νίκο:

    Αφού δε βάζεις απόστροφο στο «σκλί», τόνο γιατί βάζεις; 😉 Είναι ή δεν είναι μονοσύλλαβο;

  94. ΓΤ said

    Το Δικαστήριο διέκοψε για τη Δευτέρα στις 10:00.

    Συνήγορος Μιχαλολιάκου (ο αδελφός του, Τάκης): «Ξυπόλυτοι Έλληνες την Τετάρτη έξω από το Εφετείο». Επίσης εξεθείασε το συγγραφικό έργο του εντολέα του…

    ——————————————————————————————————————————————

    «Φτάνει με τη δημοκρατία, την βοηθήσαμε όλοι», είπε στη δευτερολογία του ο συνήγορος του ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής.

    H δευτερολογία του συνήγορου Αλεξιάδη πριν την διακοπή για τον Ι. Λαγό: «Δεν είχα καμιά αμφιβολία αλλά σήμερα η κα Εισαγγελέας μου το έκανε σαφές. Αισθάνθηκε πολλές φορές ότι η δημοκρατία δεν είναι ένα τόσο απλό πολίτευμα και τουλάχιστον ο ομιλών διαπίστωσε ότι όποιος έχει αντίθετη άποψη νιώθει τον φασισμό στο πετσί του. Η προσβλητική φράση ότι η Εισαγγελέας είναι «Εισαγγελέας υπερασπίσεως» θα μπορούσε να διατάξει άμεσα σε συλλήψεις. Όταν φτάνει να προσβάλλουν στα κανάλια έναν εισαγγελικό λειτουργό και δίνοντας εύσημα σε έναν άλλο και όλο αυτό να περνάει στην κοινωνία με τέτοια χαλαρότητα και αποδοχή και εκεί να μη βλέπω καμιά Ένωση Εισαγγελέων και Δικαστών να αντιδρά και να βλέπω τα περιπολικά στους δολοφόνους τους ναζί έξω από τα σπίτια τους δεν το δέχομαι.

    Γιατί κι εγώ εδώ είμαι ως υπερασπιστής του Ιωάννη Λαγού. Αξιέπαινη θα την πω την εισαγγελέα. Δε θα την πω αξιότιμη, αυτή η αστική ευγένεια θα μας φάει. Συνηθως έχω πολλά ελαφρυντικά να πω γιατί οι πελάτες μου είναι του κοινού ποινικού δικαίου, τι να πω για έναν ευρωβουλευτή; Οφείλουμε να μην απομονώσουμε την προσωπική μας πικρία γιατί η αλήθεια είναι ότι έχει ονοματεπώνυμο η προσβολή, πρέπει να απομονώσουμε τα δικά μας και να κάνουμε το καθήκον μας. Άλλαξε στάση ο ένας ο άλλος, λένε στα ΜΜΕ ότι εκλιπαρούμε για ελαφρυντικά, επειδή είμαστε αντράκια οφείλουμε να παραμείνουμε ως τέλος.
    Και αναφέρομαι πάνω στα ελαφρυντικά, μεταπτυχιακό βγάλαμε εδώ κάποιοι από τους συναδέλφους. Θέλω να αναφερθώ σε μια απόφαση την 498/20. Αφορά μια εγκλ. οργάνωση που έχει να κάνει με συγκεκριμένα πρόσωπα. Σας λεω μεταξύ άλλων έχουν τη συγκροτηση εγκληματικής, την ένταξη, έχουν και μια σειρα καηγοριων ως ηθικές αυτουργίες. Αναφερομαι για τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο που έχει τη διεύθυνση. Καταδικάζεται. Προσέξτε. Κηρύσσει ένοχο αυτόν κατά πλειοψηφια μειοψηφούσης της εκ δεξιών συνέδρων όπου οι κύριοι Βλαστός […] έπρεπε να είναι συμμορία. Μάλιστα ο ένας έχει και τη συμμορία. Ηθική αυτουργία για το ένα και το άλλο ο διευθυντής. Υπάρχει η άποψη ότι αυτό έπρεπε να είναι συμμορία πλημμεληματική. Το δε σημαντικο ότι εκείνο το χρονικό διάστημα ο άνθρωπος αυτός ήταν εντός φυλακών. Του αναγνωριστηκε το 84 παρ.2 [στοιχείο] ε. παρόλο που είχε τις ηθικές [αυτουργίες] παρα παρα…

    Δεύτερος κατηγορουμενος ο κύριος Σκαφτούρος. Κηρύσσει ένοχο για την πράξη της συμμοριας. Πραξεις ηθική αυτουργία σε έκρηξη, ηθικός αυτουργός για το ένα φυσικός αυτουργός για το άλ […] τους αναγνωρισε το δικαστήριο ελαφρυντικά. Και ενώ βρίσκονται στη φυλακή ότι έχουν δικαιωμα για εντός των φυλακών. Και έρχομαι τώρα εγώ να πω για τον Λαγό, τον ναζιστή τον Λαγό που δεν έχει διεύθυνση.

    Ερχομαι να πω εδώ με τα 5,5 χρόνια ότι αν είχαμε ακόμα τον [πρότερο] έντιμο [βίο] με τόσες αγαθοεργίες και συσσίτια που κοροϊδεύαμε, έχουν χτίσει τον έντιμο, τη δυσκολία που ήθελε. Ο Λαγός, έδιναν τα προσωπικά τους λεφτά έδιναν για να πληρώνονται όλα αυτά. Τουλάχιστον αυτοί τα διναν. Σε Έλληνες; Όχι αλλοδαποί; Παράνομοι. Το που θα χαλάσω εγώ τα χρήματα μου, και λενε φασίστες, ναζιστές. Τελικά δεν ξέρω ποιος είναι φασιστας. Πώς θα χαλάω τα λεφτα μου.
    84 2ε. Ο εντολεας μου δε βρέθηκε στη φυλακή π΄΄ερα από 2 έτη. Πηρε 156.000 ψήφους και βρέθηκε στην Ευρωβουλή αρέσει δεν αρέσει. Είναι εκεί και προσφέρει. Θα κάνει επερωτήσεις για τον Ερντογάν που τις χρειάζεται η Ελλάδα και να σας πω και κάτι ακόμα. Δεχομαι πολλά από αυτά που έχω ακουσει. Με την απόφασή σας η δημοκρατία νικησε. Δεχομαι ότι η δημοκρατία κατάφερε να κρατηθεί και να μεγαλώσει και να ομορφύνει αυτός ο τόπος. Ξέρετε τι ζητάω από το Δικαστήριό σας τώρα; Να επικρατήσει και η δικαιοσύνη.

    Φτάνει με τη δημοκρατία, την βοηθήσαμε όλοι. Γιατί όλοι είναι άνθρωποι και να σκεφτώ ότι από τα 50 του χρόνια τα 45 ο εντολέας μου είναι κυριος. Δεν εχω κατι άλλο να σας πω».

    Πηγή: Golden Dawn Watch

  95. geobartz said

    Περί αποστρόφου το ανάγνωσμα (σχόλια 71, 73, 75, 84, 85, 85, 86, 87….)

    # «Κι του γρούν(ι) κ’δούν(ι)», λέμε Μακεδονιστί (σκωπτικά, όπως για κάποιον που φορά κάτι αταίριαστο με την όλη του εμφάνιση κλπ). Και μάλιστα το κ’δούν(ι) προφέρεται γκ’δούν(ι).
    # Τώρα, αν σε έναν Μακεδόνα πεις το σκωπτικό στα χαμουτζίδικα («και το γουρούνι κουδούνι»), θα σε θεωρήσει κακόγουστο πινισιάρ(η) [παινεσιάρη, φιγούρατζη] που αμολάς αχρείαστες ελληνικούρες.

  96. loukretia50 said

    88. !
    Πιριμίνιτί μι, κυνγάου ιένα κνουπ!

  97. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Πηρε 156.000 ψήφους και βρέθηκε στην Ευρωβουλή αρέσει δεν αρέσει.»
    Τον Μάιο του 2014 αυτό. 8 μήνες μετά τη δολοφονία του Φύσσα. 156.000 δημοκράτες ξαναξεγελάστηκαν από τις γριούλες στα ΑΤΜ και ξαναψήφισαν τον Λαγό. Δεν μπορεί να υπάρχει άλλη εξήγηση, ο ναζισμός δεν ανιχνεύτηκε στο DNA του Έλληνα.

  98. Γιάννης Ιατρού said

    91: Α, μάλιστα. Ευχαριστώ για την πληροφόρηση. Δεν ήξερα, άσε που δεν έχω και σχέσεις καλές με το φατσοβιβλίο, γενικά μιλώντας. Υπάρχουν βέβαια κι εκεί ενδιαφέροντα άρθρα και γνώμες, δεν είναι όλα ίδια.

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    97: Συγγνώμη, τον Μάιο του 2019, διορθώνω. Και όχι μόνο 8 μήνες από τη δολοφονία του Φύσσα αλλά 6 χρόνια. 6 χρόνια μετά, 156.000 δημοκράτες συμπατριώτες μας επέμεναν καλοπροαίρετα να ψηφίζουν κόντρα στο DNA τους. Τόσο πολύ τούς συγκινούσαν ακόμα τα λεβεντόπαιδα που συνόδευαν τις γριούλες στα ΑΤΜ.

  100. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αυτός ο μεταλλικός μετρητής/γεμιστήρι φυσιγγίων, μου είναι άκρως οικείος.
    Με πατέρα κυνηγό-εκείνα τα χρόνια, έχω η ίδια γεμίσει πολλούς «μπαφίλους» ,έτσι λέγαμε τα φυσίγγια. Ποιος ξέρει, ίσως από κανένα εργοστάσιο το όνομα; Φυσίγγια κοκκινά, κίτρινα, χρωματιστά, είναι αυτά τα γνώριμα/απαίσια «σωληνάρια» που παρατάνε οι κυνηγοί στ΄αμπέλια αυτή την εποχή που πάνε για πουλιά. Παλιά ξαναχρησιμοποιούνταν/ξαναγέμιζαν αυτοί οι κάλυκες.
    Πρώτα εφαρμοζόταν/κούμπωνε στον πάτο το καψούλι και μετά, μ΄αυτή τη μεταλλική σεσουλίτσα με την εγκοπή, βάζαμε μπαρούτι μετά σπρώχναμε με το ταπόξυλο, μια χοντρούτσικη τάπα σαν από πεπιεσμένο χαρτί, σούρο τη λέγαμε, που μεσολαβούσε μετά βάζαμε μπαρούτι κι από πάνω τη λεπτή τελική τάπα. Στο τέλος πέρναγε σ΄ένα σφιχτήρι για να πρεσάρει γερά το μείγμα με την τάπα.

  101. loukretia50 said

    87. Νομίζω γράφουμε για να καταλάβουν όσο το δυνατόν περισσότεροι.
    Οι εξοικειωμένοι θα καταλάβουν σε κάθε περίπτωση.

    Συμφωνούμε ότι διαφωνούμε κάθετα για την απόστροφο?

    Ειδικά σε λέξεις που εύκολα παραπέμπουν σε άλλες που αρχίζουν με τα ίδια συνεχόμενα σύμφωνα., όπως σμ, κν, γρ… κλπ κλπ!
    όχι μόνο δε δημιουργεί – έστω στιγμιαία – σύγχυση, αλλά ξεκουράζει και λίγο το βλέμμα!

  102. nikiplos said

    Τη λέξη την πρωτοάκουσα από τη μητέρα μου. Μισοριξιά, είχε χαρακτηρίσει μια φοιτήτρια της Φιλοσοφικής, που ήτο νεοαποκτηθείσα σχέση ενός φίλου μας. Ήταν γυναικεία ζήλια η αιτία; δεν ξέρω. πάντως το κορίτσι ήταν κυρίως αδύνατο παρά κοντούτσικο.

  103. Theo said

    @99:
    Τον Μάιο του 2019 ο Λαγός πήρε 93.137 ψήφους. Το 2014 δεν ήταν υποψήφιος. Αυτές τις 156.000 πού τις βρήκε ο συνήγορός του;

  104. Γιάννης Ιατρού said

    100: Εεεεπ. πάνω πάνω σκάγια και τελική τάπα, όχι μπαρούτι 🙂
    Κοίτα που δεν προσέχουν τα παλιόπαιδα και το προσπεράσανε, να σκοτωθεί κάνεις 🙂 🙂 🙂

  105. loukretia50 said

    Δεν ήξερα το γιορτόπιασμα, τη μισοριξιά όμως την άκουγα συχνά κάποτε!
    Βέβαια πολλά κοσμητικά που ακούμε για παιδιά δεν είναι πάντα απαξιωτικά. Συχνά έχουν μια έντονη απόχρωση τρυφερότητας.
    Άλλωστε παλιά στα χωριά, και όχι μόνο στην Ελλάδα, ήταν συνηθισμένο να μην επαινούν το μικρό παιδί, γιατί φοβόταν τη βασκανεία.
    Ήταν πιο πιθανό να πουν : το σκασμένο/ λιμασμένο/ χαμένο / κολοκυθοβούλωμα / και άλλα πολλά, παρά όλα αυτά τα ζουζουνιάρικα που ακούμε σήμερα.

    ΥΓ Η παράδοση της αποχής κατά τη διάρκεια εορτών για την αποφυγή δυσάρεστων συνεπειών , μήπως εκτός της θρησκευτικής είχε και λογική βάση, όπως ότι ο κόσμος γίνεται ντίρλα ?

  106. Μαρία said

    103
    130.488 https://ekloges.ypes.gr/current/e/home/parties/41/

  107. Γιάννης Κουβάτσος said

    103: Δίκιο έχεις. Αλλά εγώ μένω στις 275. 000 που ψήφισαν μια ναζιστική συμμορία.

  108. loukretia50 said

    Να πάω δίπλα να γράφω για γιαουρτόπλασμα?

  109. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    100 >>μετά βάζαμε μπαρούτι κι από πάνω τη λεπτή τελική τάπα.
    τα σκάγια (όχι ξανα μπαρούτι) φτου!

  110. Theo said

    @106:
    Μάλλον έχεις δίκιο, Μαρία.
    Εγώ έψαξα και βρήκα αυτό: https://www.lawspot.gr/nomika-nea/ta-oristika-apotelesmata-ton-eyroeklogon-poioi-eklegontai: 93.137
    Αλλά και πάλι ο συνήγορος τα παραφούσκωσε κατά 25.512 ψήφους.

    @107:
    Αυτές οι 275.000 πάντα ακροδεξιά θα ψηφίζουν. Είτε ακροδεξιούς υποψήφιους της ΝΔ (και του ΚΙΝΑΛ ενίοτε), είτε ακροδεξιά κομματίδια.

  111. sarant said

    93 Πέπε, δες και το σχόλιο 88 και τα προηγούμενα του βορειοϊδιωματιστή φίλου μας. Ο τόνος στο σκλι είναι εκ παραδρομής.

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>αξιοπρόσεκτη και η μεταφορική χρήση του ρήματος «τουφεκάω»

    Γέμισ΄ο κόσμος πέρδικες
    μα πού ΄ναι το τουφέκι
    οι πιάστρες του εσκουργιάσανε
    κι ο πετεινός δε στέκει

    Σαν είναι γέρος κυνηγός
    τη ρίχνει μια και δώσ΄τση
    δυο μήνες πολεμά μετά
    για να ξαναγεμώσει

  113. Πέπε said

    @91:

    Αυτό δεν το είχα δει όταν έγραφα το #93. Ου Πρεβέης είναι ο [μητροπολίτης] Πρεβέζης;

    Λοιπόν, βασικά, ενώ φαίνεται στην πράξη να υποστηρίζει το αντίθετο από αυτό που έλεγα τόσην ώρα, θα ήμουν πρόθυμος να το δεχτώ εφόσον πρόκειται για μια ολοκληρωμένη πρόταση με συνοχή και συνέπεια. Λέω «φαίνεται στην πράξη» γιατί στους ρητά διατυπωμένους κανόνες δε βλέπω τίποτε για τα ι και ου που σιγώνται, βλέπω απλώς στα παραδείγματα να μην τα γράφουν.

    Βέβαια η διατύπωση των κανόνων είναι ό,τι να ‘ναι: «τονίζουμε τα τονιζόμενα», «σεβόμαστε», «διαχειριζόμαστε σωστά». Θέλουμε σαφείς και συγκεκριμένεες οδηγίες, όχι «γράφουμε σωστά και χωρίς λάθη». Αυτό όμως είναι θέμα παρουσίασης, στην ουσία βλέπω να έχει γίνει σοβαρή προσέγγιση.

    Πάντως και πάλι εισάγονται νέες συμβάσεις ανάγνωσης (επανάληψη συμφώνου στη γραφή > ουράνωσή του στην προφορά). Μάλλον είναι αναπόφευκτο αυτό, αν και θέλει πολλή προσοχή: προφανώς θα πρέπει να καταργηθούν τα διπλά σύμφωνα της κοινής ελληνικής γραφής, αφού το «Γιαννάκης» δεν προφέρεται «Γιανιάκης», άρα φεύγει όλη η ιστορική ορθογραφία και τελικά αναθεωρείται εκ βάθρων όλη η γραφή.

    Και πάλι όμως, στο ζήτημα των σιγημένων ι και ου έχω ενστάσεις. Αν θεωρήσουμε το γρούνν ως iδιωματικά κανονική μορφή της λέξης (ενώ εγώ το θεωρώ ως ιδιωματική προφορά της λέξης γουρούνι), τότε στο αγριουγούρνου έχει ξεφυτρώσει ένα -ου- ανάμεσα στο -γ- και το -ρ-. Ιστορικά όμως έχει συμβεί το αντίστροφο.

  114. sarant said

    113 Αν σκεφτείς τη ΒΙ ως θυγατέρα της ελληνικής, τότε δεν είναι αντίφαση το γρουνν και το αγριογούρουνο. Μπορούμε φαντάζομαι να βρούμε πολλές γαλλικές λέξεις που έχουν πάθει πολλά και διάφορα, αλλά η ιδια λατινική ρίζα παραμένει αναλλοίωτη σε άλλες λέξεις, πχ eau το νερό, aquatique ο υδατικός. Και για να μην πηγαίνουμε μακριά, μονορούφι αλλά προσρόφηση.

  115. Πέπε said

    114

    Ε λοιπόν, θα το πιστέψεις; Είχα μόλις αρχίσει να σκέφτομαι ότι στα γαλλικά εξακολουθούν να γράφουν τα σύμφωνα που δεν προφέρονται και ότι, αν σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό είναι απλός συντηρητισμός χωρίς αντικείμενο, σε ορισμένες άλλες (εκείνες όπου στη λιαιζόν το άηχο σύμωφνο ξαναπροφέρεται και ίσως κι εκείνες του h ασπιρέ) πρόκειται, όπως κι εδώ, για σύμφωνα που υπάρχουν όντως στη λέξη, και όχι μόνο στη γραφή τους, και που ο ομιλητής αντιλαμβάνεται την ύπαρξή τους ακόμη κι αν είναι αναλφάβητος.

    Και μετά είπα: άσε, μην μπλέξουμε με τα γαλλικά, δε θα βρούμε σε μια άσχετη γλώσσα τη λύση.

    Πάντως η προσρόφηση είναι δάνειο από τα αρχαία, και το aquatique δάνειο από τα λατινικά. Το ρουφάω και το eau δεν είναι δάνεια.

    Γενικά, θα εξακολουθήσω να υποστηρίζω αυτό που είπα, γιατί θεωρώ ότι έχει βάση. Αφήνω όμως κι ένα ενδεχόμενο να πειστώ για το αντίθετο, γιατί ίσως κάπου διαφαίνεται ότι κι εκείνο έχει βάση, προς το παρόν όμως δεν έχω πειστεί.

  116. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    69, ΕΦΗ
    …αλλά μπερδεύομαι αν έχω το άκουσμα ήδη από την Κρήτη, όπου βλέπω ότι καταγράφεται.

    γιορτόπιασμα: Δεν το ξέρω, δεν το βρίσκω σε κρητικά λεξικά, δεν το έχω ακούσει. Ίσως να υπάρχει παλιότερη καταγραφή.
    Επίσης, ο Ν.Καζ. είναι γνωστό ότι έψαχνε/κυνηγούσε και μεταχειριζόταν πολλές λαϊκές/δημώδεις λέξεις όχι μόνο του κρητικού ιδιώματος.

    Εδώ στα μέρη μας, γενικά, χρησιμοποιούνται – ακόμα και σήμερα – ως περίπου συνώνυμα με μειωτική χροιά (κατά σειρά σχετικότητας όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι):
    ξεφυσίδι (τη χρησιμοποιεί και ο Ν.Κ.), παρατέλεμος, κακαντράκι, κακοτερένιος κ.ά.

    77, ΕΦΗ
    Για τα κυττάρι συμφωνώ απολύτως, από πρώτο …αυτί. 🙂 Κάποια χρόνια, τέλη δεκαετίας ’50, είχαμε μερικές οικόσιτες αίγες και θυμάμαι το ύστερο (συνήθως) και το κυττάρι (από ένα θείο μου, κυρίως).

  117. sarant said

    115 Νομίζω πως είναι θέμα οπτικής γωνίας

  118. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ωραίο και το σημερινό. Για την απόστροφο, και ναι και όχι, ανάλογα πού απευθύνεσαι. Για τους γκάγκαρους και τους ελίτες χρειάζεται, για τη λαϊκάντζα όχι.
    Σίγουρα δεν χρειάζονται απόστροφο σε καμιά περίπτωση οι λέξεις σκλι, πλι και μνι. 😉 Ίσως να υπάρχουν και άλλες, βρείτε τις μόνοι σας, εγώ αυτές ξέρω.

    Το κυττάρι, σκέτο κ’ταρ ή κταρ αν θέλετε, στη νοτιοδυτική ορεινή Θεσσαλία.

  119. dryhammer said

    96. > κυνγάου ιένα κνουπ*

    Αυτό το κυν-γάου είναι σκύλος που αλυχτά; [και τρομάζουν τα κνουπια κι λακάν;]

    ———-
    *Ενεθυμηθην τα 3 προϊόντα του Μεσολογγίου… [Κατά το πέτρα-ψαλίδι-χαρτί: Του κνουπ τσιμπά του μνί, του ψαρ τρώει του κνουπ, αλλά του μνί τι καν στου ψαρ;**]

    ** Συγχωρήστε τα λάθη προφοράς, προέρχομαι από άλλα ιδιώματα που προσθέτουν συλλαβές [λαρτζηλίκια…]

  120. ΚΩΣΤΑΣ said

    116 ΜΙΚ_ΙΕ, «ξεφυσίδι» τί σημαίνει ακριβώς; Ομοίως, στην ηπειροθετταλική πάλι, έχω ακούσει τη λέξη ξιφσιάρου, μειωτικός χαρακτηρισμός για γυναίκα και σημαίνει ότι πέρδεται συχνάκις αθορύβως ή εισπνέει-εκπνέει θορυβωδώς, κάτι τέτοιο…

  121. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο Αντρέας Λασκαράτος ως «γιορτόπιασμα» στα 1862 από τον Θ. Καρούσο:

  122. dryhammer said

    120. Στα χιώτικα όταν ένα από τα αυτοσχέδια «μπομπάκια» του Πάσχα(του) δεν κάνει μπαμ αλλά πουφ (κακό τύλιγμα ή/και σφίξιμο) λέμε πως (η)ξεφύσησε(νε).

  123. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    120,
    Κώστα, τη συγκεκριμένη λ. την είχα επεξεργασμένη/έτοιμη. Και απαντώ αμέσως… 🙂

    ξεφυσίδι, το.
    1. Έκφυση μικρού βλαστού από τη ρίζα δέντρου. ΕΤΥΜ. Από τον αόρ. ή μελλ. του αρχ. εκφύω (=παράγω, γεννώ, κάνω να φυτρώσει ) ή/και του εκφύομαι (=εκβλασταίνω-για φυτά κυρίως)
    2. Χωρίς πνοή, παρηκμασμένο, ξεθυμασμένο, ασήμαντο, καχεκτικό (διαφ. από το: ξεφύσημα). Μεταφορικά, από την σημασία 1, αφού οι βλαστοί αυτοί είναι αδύναμοι και καχεκτικοί.
    Ίσως όμως:
    Από τον αορ. του αρχ. εκφυσάω-ώ (=φυσώ, εκπνέω), όπου το εκ=ξε έχει στερητική σημασία.
    «… πολλά φτενός, πολλά λεβρός, ξεφυσίδι»(Ν. Καζαντζάκη «Καπετάν Μιχάλης»)

  124. ΚΩΣΤΑΣ said

    123 Ευχαριστώ πολύ, Μικιέ. Η περίπτωση που λέω εγώ είναι από το ξεφυσάω. 🙂

  125. Πέπε said

    @118

    > > Για τους γκάγκαρους και τους ελίτες χρειάζεται, για τη λαϊκάντζα όχι.

    Τώρα συγγνώμη ρε φίλε, βλέπεις ότι τόσοι νοματαίοι στύβουμε τα μυαλά μας να στηρίξουμε ο καθένας την άποψή του με τον πιο σωστό δυνατό τρόπο, κι εσύ έρχεσαι και πετάς αυτή τη μονοκοντυλιά. Είναι ωραίο;

    (Προφανώς και αναγνωρίζω την παιγνιώδη διάθεση που κρύβουβν οι λέξεις γκάγκαροι, λαϊκάντζα κλπ., αλλά και με παιγνιώδη διάθεση ακόμη, κάτι λες. Κι αυτό το κάτι είναι μια μονοκοντυλιά.)

  126. ΚΩΣΤΑΣ said

    125 Πέπε, ναι, υπάρχει και η παιγνιώδης διάθεση, όμως είναι και η ωμή πραγματικότητα, για μένα. Δεν αναφέρομαι στους εδώ μέσα παροικούντες που γνωρίζουν και έχουν αυξημένο ενδιαφέρον για τη γλώσσα, εννοώ κυρίως τη νέα γενιά που μεγαλώνει στις πόλεις. Τα παιδιά μου που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη Θεσσαλονίκη, ξέρουν λίγα πραγματάκια από ιδιωματισμούς, ό,τι άκουγαν από τις γιαγιάδες (παππούδες δεν γνώρισαν) και λίγα επίσης από επισκέψεις στο χωριό.

    Εμείς που μεγαλώσαμε στην επαρχία και όσοι ακόμη διαβιούν σε αυτή, όχι μόνο τα ξέρουν, αλλά συνεχίζουν να τα κρατούν ζωντανά. Όμως η τηλεόραση και γενικευμένη εκπαίδευση ως τα 18 ή τα 24 έτη, αποτελούν ακόμη έναν παράγοντα σταδιακής εξαφάνισης των γλωσσικών ιδιωμάτων.

  127. Πέπε

    [Δυστυχώς έλειψα σε κάτι ανιψάκια. Ο φίλος Νικοκύρης με κάλυψε αρκετά. Είναι γνώστης άλλωστε. Γιάννης Ιατρού: Εντάξει].

    Οι κανόνες μας ως προτάσεις έχουν γίνει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια με αναφορά κάτι σαν ζωντανό μάθημα και όχι κατάσταση «μεθόδου άνευ διδασκάλου».

    Για παράδειγμα το «τονίζουμε τα τονιζόμενα» εννοεί ότι δεν ακολουθούμε τους κανόνες της νεοελληνικής π.χ. με τόνους στις δισύλλαβες προθέσεις (σωστό : κατα τον Γιώργο) ενώ ως λειτουργικά μέρη του λόγου στερούνται τόνου. Αντίθετα, πολλά μονοσύλλαβα πρέπει να δέχονται τόνο (σωστό : να μήν του το πείς).

    Σε όλες τις γλώσσες υπάρχουν δι- και τρι-θεματικές λέξεις. Στα ΒΙ λέμε «όταν ιρχόμνα» και «κι δεν έρχισι κι σύ;». Θα αποφασιστεί ποια θα είναι η βασική μορφή λεξικογράφησης.

    Η παλιά ορθογραφία μπορεί να διατηρηθεί αλλά θα γίνουν οι απαραίτητες απλοποιήσεις: πώρους (πέτρα) αλλά πουρουμένους, κυννγάου, ιννκός αρθμός, Γιάννς αλλά Γιανάκκς.

    Η προτεινόμενη γραφή είναι κατά κύριο λόγο φωνολογική, με βάση πολυάριθμα «ελάχιστα ζεύγη» ανάδειξης των φωνημάτων της. Φυσικά υπάρχουν ερωτήματα. Ου δύου πόλλ τς Γής, μια μιγάλλ πόλλ αντιδιαστέλλονται ως προς το Πολ Σαρτρ

  128. …που είναι ξένη λέξη; Και άλλα τέτοια. «Πάταξον μεν» αντιδιατέλλεται ως προς το «πού μένν;» κ.λπ.

  129. Πέπε said

    126

    Σωστά αυτά που λες Κώστα, αλλά δε μου απαντάς.

    Είπες «η απόστροφος χρειάζεται γι’ αυτούς που δεν ξέρουν το ιδίωμα, δε χρειάζεται γι’ αυτούς που το ξέρουν», σωστά;

    Δεν είπες γιατί. Ούτε είπες γιατί κρίνεις ότι πρέπει να υπάρχει διαφορετική γραφή ανάλογα με τον αναγνώστη. Και κάπου αν θυμάμαι καλά πέταξες κάπου κι ένα «οπωσδήποτε». Κι εγώ στενοχωρήθηκα λιγάκι να βλέπω τέτοιες ατεκμηρίωτες βεβαιότητες δίπλα σε σχόλια επί του ίδιου θέματος που έχουν βγει από τόση προσπάθεια.

  130. Γιάννης Ιατρού said

    127: Να, αυτά μου αρέσουν, τα ζωντανά (άντε, τέλος πάντων, όσα απέμειναν κι όσα μπορούμε ν΄ αναστήσουμε). Διάβασα και λίγο στο φατσοβιβλίο, πολύ ενδιαφέρον και με κέφι, μπράβο. 👍✔
    Ό,τι (κι όσο) τα θυμόμαστε, θά ΄ναι/μείνουν ζωντανά!

  131. Του χέλλ, του μέλλ, τα βέλλ, οι μύλλ κι άλλις πουλιές λιέιξ π τιλειών’νι σι λλιιι… Φουνητκά: /ʎ/.

    άλλ
    αμπέλλ
    βάλλ
    βαρέλλ
    βέλλ,
    βόλλ
    Γάλλ
    δόλλ
    δούλλ
    τα έλλ
    ζάλλ
    ήλλ
    θέλλ
    θόλλ
    κάλλ
    καντήλλ
    καρβέλλ
    κήλλ
    κοπέλλ
    κούλλ
    κουντύλλ
    κουρέλλ
    λέλλ,
    μέλλ
    μόλλ
    μούλλ
    μύλλ
    όλλ
    ούλλ
    πάλλ
    παρασόλλ
    η πόλλ, οι πόλλ
    πύλλ
    ριζίλλ
    ρόλλ
    σάλλ
    τέλλ,
    φίλλ
    φτίλλ
    χάλλ
    χέλλ,
    χίλλ
    ψέλλ
    ψύλλ
    ύλλ

  132. @ 130 Γιάννης Ιατρού

    Ευχαριστούμε. Σας περιμένουμε μέλος.

  133. avadista said

    Δεν θέλω να δώσω ιδέες στους συνηγόρους των χ/α. αλλά θα μπορούσαν να πουν στους δικαστές ότι τα παιδιά είναι του κατηχητικού. Στο κατηχητικό έμαθαν ότι οι ναζί μας αγαπούσαν και μας θαύμαζαν… έ.. επέτρεψαν και αυτά λίγο θαυμασμό. Συγνώμη κύριε Σαραντάκο για την δύσοσμη εικόνα που ακολουθεί, αλλά έχω και εγώ το ελαφρυντικό ότι είναι από φυλλάδιο του κατηχητικού.

  134. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    100, ΕΦΗ
    … «μπαφίλους» ,έτσι λέγαμε τα φυσίγγια. Ποιος ξέρει, ίσως από κανένα εργοστάσιο το όνομα;

    Ναι, έτσι λέγαμε τα φυσίγγια από ορείχαλκο, αλλά μόνο αυτά. Όπως «μπάφιλοι» ήταν και οι πιο μεγάλοι κάλυκες των οβίδων. Οι οποίοι αν ήταν ταλαιπωρημένοι πουλιόταν στον -γυρολόγο- παλιατζή, ενώ αν ήταν σε καλή κατάσταση χρησιμοποιούνταν σαν βάζα (μερικές φορές και με σκαλίσματα). Όπως αυτά:

    Όπως καταλαβαίνεις, παρέμεινε (κακώς) η παλιά λαϊκή ονομασία «(μ)πάφιλοι» ή «μπάφυλλοι» και για τα χρησιμοποιούμενα σήμερα κόκκινα, κίτρινα, χρωματιστά, απαίσια «σωληνάρια»/φυσίγγια.

    Για περισσότερα ετυμολογικά κλπ. εδώ και εδώ.

  135. avadista said

    Ωχ, βγήκε πολύ μεγάλη η εικόνα…

  136. Γιάννης Ιατρού said

    134: ΜΙΚ-ΙΕ, οι δύο σύνδεσμοι στο τέλος είναι ίδιοι ;;; 🙂

  137. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    118>>κ’ταρ ή κταρ

    μλαρ, χλιαρ, κβαρ
    ή χωρίς καμία απόστροφο ή αλλιώς θέλει δυο! 🙂

  138. 137 ΕΦΗ – ΕΦΗ

    Σωστό.

  139. ΚΩΣΤΑΣ said

    129 >> Είπες «η απόστροφος χρειάζεται γι’ αυτούς που δεν ξέρουν το ιδίωμα, δε χρειάζεται γι’ αυτούς που το ξέρουν», σωστά;..
    Δεν είπες γιατί.

    Πάμε λοιπόν. Όταν γράφω ένα αρθράκι στην εφημερίδα του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού μου, ή όταν στέλνω ένα σημείωμα ή μια επιστολή σε έναν συντοπίτη μου, φυσικά και δεν θα βάλω απόστροφο. Τα ευκόλως εννοούμενα, παραλείπονται. Αν όμως το άρθρο απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό, ενδεχομένως και πανελλήνια, τότε θεωρώ ότι η απόστροφος είναι απαραίτητη. Διευκολύνει τον αναγνώστη να μαντέψει την αρχική λέξη, και να κατανοήσει τους φθόγγους που χάνονται πχ τι καν’ς; ευκολότερα καταλαβαίνει ο άλλος ότι παραλείπεται το ει –> καν΄ς –> κάν(ει)ς. Φυσικά άποψη εκφράζω κι εγώ με αυτά που λέω, δεν αποτελούν επιστημονικά συμπεράσματα.

    «οπωσδήποτε»: δεν θυμάμαι να το έγραψα κάπου αυτό. Ίσως το μπερδεύεις με το «σίγουρα» … σκλι, πλι, μνι. Κι εδώ ισχύει το παιγνιώδες του ύφους, αλλά και επί της ουσίας, λόγω παροιμιακών εκφράσεων και λογοπαιγνίων θεωρώ ότι είναι πασίγνωστες αυτές οι λέξεις και δεν χρειάζεται απόστροφος.

    Και μια επεξήγηση. Να εννοήσεις όπου γκάγκαρος= αστός, κάτοικος μεγαλούπολης και όπου λαϊκάντζα=επαρχιώτης.

    Ελπίζω τώρα να είμαι αρκούντως κατατοπιστικός, Πέπε.

  140. loukretia50 said

    Εκτός από τη φωνολογική αποτύπωση σ΄ένα λεξικό, που υποθέτω θα ενδιαφέρει μόνο όσους ασχολούνται με τη γλώσσα, έχουμε πολλά κείμενα με διαλόγους σε αυθεντική ντοπιολαλιά, πιθανόν και σε σχολικά βιβλία.
    Νομίζω πως αξίζει να εστιάσουμε σ΄αυτό, ενδιαφέρει πολλούς.
    Θα ήταν χρήσιμο να μας πει ένας νέος αναγνώστης που την αγνοεί – ο γκάγκαρος Αθηναίος!- τι προτιμάει.
    Το συνεχές , όπως στο παράδειγμα του 88, που γίνεται κουραστικό και σε κάποιες λέξεις φαίνεται ακατανόητο,
    «έχνι καλούς, τί χάρ έχχτι»
    ή θα ήταν καλύτερα να τονίζεται η απουσία των -ι , ου και -ο,
    με κάποιο σημείο/ την απόστροφο?
    ——————————————————-

    Σχετικά με τους κανόνες :
    -Δε θεωρώ πιστή την απόδοση που δεν τονίζει την απουσία των σιγημένων -ι , ου και -ο, η απόστροφος νομίζω χρειάζεται και επαναλαμβάνω, βοηθάει στην κατανόηση.

    – Βρίσκω απαίσια την επανάληψη : παλλ, ψυλλ κλπ.
    θα προτιμούσα ένα σύμβολο, πχ το γράμμα με μπολντ, ή με τόνο
    με κάποιο σημείο/ την απόστροφο.

    Αλλά δεν ανήκω στους ειδικούς, γνώμη εκφράζω!

  141. ΚΩΣΤΑΣ said

    137
    Ναι, έχεις δίκιο, ή κταρ ή κ’ττάρ’

    μλαρ, κβαρ δεν ξέρω να υπάρχει σε μας, μπλαρ, κουβάρ, έτσι τα ξέρω εγώ.

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    134 Μικ, ώστε από πάφιλας ο μπάφιλας.
    Ξηγάτε ονείρατα δω μέσα! Ευχαριστώ!

    141 Α, κουβάρ! και μπλαρ
    Λέτε πλαρ ή πουλάρ ;
    Το κβαρ θάναι Μυτιληνιό. Είχα δυο συναδέλφους, μια από Καρδίτσα και ο άλλος από Αγιάσο και έλεγαν ότι είχαν σχεδόν ίδια ντοπιολαλιά. Αυτά τα μπλαρ, χλιαρ κλπ τα λέγανε μεταξύ τους ως απόδειξη .

  143. ΚΩΣΤΑΣ said

    142 Ναι, με Μυτιληνιούς, Σερραίους, Χαλκιδικιώτες νομίζω κι εγώ ότι έχουμε πάρα πολλά κοινά ιδιωματικά.

    Πουλάρ ή πουλαράκ λέμε, αν θυμάμαι και καλά, έχω χρόνια να το ακούσω

  144. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    136, κ. Ιατρού
    Ωχ, λάθος …’πιάσιμο’ 🙂 🙂
    Το δεύτερο href=”http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?page=26&dl=%CE%9F5”>εδώ.

  145. loukretia50 said

    Αν επιθυμούμε να διατηρηθεί η ντοπιολαλιά και ταυτόχρονα να είναι όσο το δυνατόν πιο κατανοητή από τους μη … μυημένους, θα πρέπει να μας ενδιαφέρει και η απλότητα στην αποτύπωσή της.

    Όχι να αλλάξουμε ριζικά πολλούς κανόνες – διπλά γράμματα, προστίθενται, αφαιρούνται, γιατί? – ούτε να την κάνουμε απωθητική και ξένη, απλά να προσπαθήσουμε να εστιάσουμε στα κοινά σημεία αναφοράς.
    Μπορούν να βρεθούν τρόποι/ λύσεις.
    Αρκεί να υπάρχει αγάπη και μεράκι.

  146. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Εεεεεε, διάλε τα μάθια μου! εδώ.

  147. loukretia50 said

    Dear ΜΙΚ-ΙΕ, τα μάθια σου με έβγαλαν σε no private!!

  148. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    147, Λου
    Και μένα το ίδιο!!
    Οπότε, αντιγράφουμε στον browser τη διεύθυνση του #144 και …πάμε! 🙂

  149. eran said

    Στο Ξηρόμερο έχω ακούσει και το ουζόπιασμα. Δεν ξέρω αν είναι γενικευμένη η χρήση του.

  150. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    116 >>ξεφυσίδι, ω ναι! πολύ περιφρονητικό. Πωπω από τα βάθη!
    Για τις γυναίκες, αποσαπουνίδι και για κοντοχοντρούλες, κουβαράκι!

    Αποριξ(ι)ά, μου ΄ρθε τώρα ότι λέμε τη μεσοριξιά

    146 Να τα χαρώ τα μάθια σου, μα βάλε καλά το λίκνο, για δε μ’ ανοίγει μουδ΄αυτό!
    Έρρωσο, μα έρορ μου βγάνει 🙂

  151. Πέπε said

    @127:

    Ευχαριστώ, κατατοπιστική απάντηση. Μ’΄αρέσει γενικά η προσπάθειά σας.

    > > Σε όλες τις γλώσσες υπάρχουν δι- και τρι-θεματικές λέξεις. Στα ΒΙ λέμε «όταν ιρχόμνα» και «κι δεν έρχισι κι σύ;». Θα αποφασιστεί ποια θα είναι η βασική μορφή λεξικογράφησης.

    Δε νομίζω να τίθεται δίλημμα:

    Όταν ένα ε δεν τονίζεται, προφέρεται ι. Το αντίστροφο δεν ισχύει, όταν ένα ι τονίζεται να προφέρεται ε (εκτός αν είναι όντως ε, και προφερόταν ι όταν δεν τονιζόταν).

    Άρα, το θέμα έχει ε (ερχ-) που ανάλογα με τον τονισμό προφέρεται [e] ή [i].

    > > Ου δύου πόλλ τς Γής, μια μιγάλλ πόλλ αντιδιαστέλλονται ως προς το Πολ Σαρτρ …που είναι ξένη λέξη;

    Βρίσκεις και ελληνική: τ βορείου πόλ.

  152. Πέπε said

    @150:

    > > Να τα χαρώ τα μάθια σου, μα βάλε καλά το λίκνο, για δε μ’ ανοίγει μουδ΄αυτό

    …και πάλι δεν το βρίχνω, ίσως;

    (και να κόψουμε και το «μα» από τον πρώτο στίχο)

  153. voulagx said

    «Ισύ κατ’ ιμένα κι γω κατ’ ισένα
    να ρίξουμι του ντβάρ’ι»
    Δημοτικον Ασμα Ηπειροθεσσαλιας.

  154. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    150, 152
    Δείτε/κάντε το #148.
    Δεν ξέρω γιατί «γκρεμίζεται» αυτό το λίκνο! 🙂 Άϊ …τιχτίρ!

  155. loukretia50 said

    Voulagx, Dry, μιλάμε ίδια γλώσσα!

    Σ΄αγάπαγα, μι πίκρανες, τώρα ποιος θα μι πάρ’?
    Σι πίστιψα, πιρίμινα, κι σόκανα κι τ’ χάρ’! – you know what I mean!

    Δεν είχις μπέσα άτιμε, αχ!
    σι πότισα ρουδόσταμου μα σύ ήσουνα μπλαρ!
    ===============================

    Και για να μη με κράξουν οι σοβαροί, δείτε πόσο όμορφα αποδίδει ο Παπαδιαμάντης τις χμμ! πονηρές δραστηριότητες ζωηρού, αντισυμβατικού τύπου :

    «…Δι’ αὐτό, μόλις εἶχεν ἀποθάνει ἡ πρώτη του γυναῖκα, ἀφήσασα αὐτῷ υἰὸν καὶ θυγατέρα, κι’ ἔσπευσε νὰ καπαρώσῃ — ν’ ἀρραβωνισθῇ, θέλω νὰ εἴπω — μίαν ὁπωσοῦν ἡλικιωμένην κόρην ὡς δευτέραν σύζυγον. Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐφόρει μαῦρα διὰ τὸ πένθος· ἀλλ’ ὅταν ἐνύκτωνεν, ὁπότε τὰ χρώματα δὲν διακρίνονται πλέον – ὁπόταν ἡ νύκτα εἶναι ἀρκετὸν πένθος αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν – ὑπὸ τὴν σκέπην τοῦ σκότους, ἀνὰ τὰ στενὰ σοκάκια, σύρριζα εἰς τοὺς συρτοὺς ἤ ἰδιοτρόπως προέχοντας τοίχους τῶν παλαιών οἰκιῶν, ἐχώνετο εἰς τὸ παράμερον σπιτάκι τῆς μελλονύμφου, κι’ ἐκεῖ ἔτρωγε τὰ «κρυφὰ» λεγόμενα – ὄχι τὰ ἐπίσημα – ζαχαροχαμαλιά καὶ διάφορα ἄλλα, ὁποῦ ἐσυνηθίζοντο εἰς τοὺς γαμβρούς! »
    Η Πιτρόπισσα – Αλ.Παπαδιαμάντη

  156. Μαρία said

    155
    Δεν μας έφτανε η απόστροφος, θα πρέπει τώρα να επαναφέρουμε και την κορωνίδα για τα Αιτωλίας και Ακαρνανίας 🙂
    Θυμάμαι πόσο παράξενο μου είχε φανεί το «μόχουν» του Αγρινιώτη Χατζόπουλου. Μετά γνώρισα τη Μεσολογγίτισσα πεθερά του θειου μου και συνήθισα και τα σόκανα.

  157. loukretia50 said

    156 …ελπίζω ότι δε σόμεινε, έ? Υπάρχει και το σόκατσε!
    Έχουμε και πιο ωραία!

    -Πού μέν’ η Μέν’ ?
    – Ιδώ, ‘πουμέν’!
    – Να τ’νε πάει ου Μπάμπ’ς στ’ μπόλ’ για μπόλ’ τς γριπ’ς.

  158. Μαρία said

    157
    Χα,χα. Μην κλέβεις: στ’ν πόλ’

  159. loukretia50 said

    … ενίοτε και ζ’ μπόλ’ !

  160. ΓΤ said

    Το σάιτ της ΧΑ έχει ξανανοίξει, υπό κατά τι διαφορετικό fqdn
    https://www.xrisiavgi.com/portal/

  161. Μαρία said

    159
    Στα χωριά του καθιαυτού πηγαίνουν ζντου chινιμά.

    160
    Με φωτό του νεαρού Θεοδωρικάκου.

  162. ΓΤ said

    161α@

    Για να δούνι τσαπραζιαΖμένη Γκόλφου, κι να καμωθούνι μιτά μελετητέsh τ’ αργαλειού. Άει με τ’ς τρουκανουτάγαρ’ς!

    161β@

    Τι καλός φάρος είσαι. Δεν το είχα δει 🙂

  163. loukretia50 said

    Η θεία μου «η Μακεδόνα» – έτσι την έλεγαν! εκ Σιδηροκάστρου ορμώμενη, φαντάζεσαι τι ωραία συνεννόηση έκανε με τη γιαγιά μου και τους ντόπιους!
    Οι Μεσολογγίτες είχαν πιο αριστοκρατική προφορά – λέμε τώρα!
    Παραλλαγές υπάρχουν τόσες, σχεδόν όσα και τα απομονωμένα χωριά του τεράστιου νομού.

    ΓΤ, ιγώ τρουκανοτάγαρο, ισύ Λεώνικους!

  164. loukretia50 said

    Λοιπόν είχα σκεφτεί κι εγώ σαν ενδεικτικό στοιχείο ιδιαίτερης προφοράς το κεφαλαίο γράμμα. Ο,τιδήποτε εκτός από διπλό!

  165. ΓΤ said

    @163
    Δεν το κατάλαβα, βρε Λου 🙂

  166. loukretia50 said

    165. Ο Λεώνικος έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τα νήματα.
    Εξ αποστάσεως μάλλον!

  167. ΓΤ said

    @166

    Είναι φορές που νήματα της σκέψεως τα μνήματα

  168. loukretia50 said

    ΓΤ
    Ας μείνουν σκέψεις νήματα
    και όμορφα μηνύματα!
    Μη μπλέκουμε τα κρίματα
    και των αθώων μνήματα
    σε λάθος υπομνήματα
    για προφοράς ζητήματα!

  169. Πέπε

    >> Όταν ένα ε δεν τονίζεται, προφέρεται ι.
    — Πρέπει να λέμε «οι άτονες συλλαβές δεν περιλαμβάνουν ε», δηλαδή να αναφερόμαστε σε ό,τι παρατηρούμε μέσα στο ιδίωμα και όχι συγκριτικά με άλλες μορφές και γλώσσες Το ίδιο και για τις άτονες συλλαβές που δεν έχουν ο αλλά ου.

    Να μια τριθεματικότητα: Πρέβιζα, ου Πριβέις, Πριβιζάνους.

    Loukretia50

    >>Λοιπόν είχα σκεφτεί κι εγώ σαν ενδεικτικό στοιχείο ιδιαίτερης προφοράς το κεφαλαίο γράμμα.
    — Δυστυχώς είναι εξωτικό στη μέση της λέξης ή στην κατάληξη. Μακάρι να προταθούν και άλλοι τρόποι ώστε να φύγει η απόστροφος.
    — Το διπλό έλυσε κάποια προβλήματα εικόνας της γραφής του βορείου ιδιώματος.

    Εδώ τα περί απολογητικής αποστρόφου.

  170. https://en.wikipedia.org/wiki/Apologetic_apostrophe

  171. Για το «σκλί»: Επειδή το -κ- εκφράζει ουρανικό και όχι υπερωϊκό, το γράφουμε (ως πρόταση της ομάδας μας) σκκλί. Το γαβ-γαβ μένει έτσι. 🙂

  172. Γιάννης Ιατρού said

    147: Πάρε το από το προηγούμενο, το 144 Λου. Απ΄εκεί βγαίνει σωστά

    Το αυτό και για τα 150β, 152. (καλά σας λέει ο μικ-ιος στο 148/154. Ρε, σε τι τον έμπλεξα τον άνθρωπό, sorry ρε συ😂)

    155: …you know what I mean…
    Δεν μας τά ΄χεις πει αυτά… Τώρα ξέρουμε και καλύτερα να σου βγει το μάτι (συνθηματικό: κεφτεδάκια), που λέει κι ο λαός 🙂 🙂 🙂

    157-159, 161α, 162α: 👍👍😂 Κόλαση!

  173. Πέπε said

    @169

    Κατάλαβα. Είναι όντως τολμηρή η προσέγγισή σας!

    _____________

    Να σχολιάσω ότι, όντως μη γηγενής σ’ αυτού του τύπου τα ιδιώματα, έχω ωστόσο συνηθίσει να τα καταλαβαίνω αρκετά άνετα όταν ο ομιλητής δε μιλάει ακραία βαριά. Μάλιστα έχω φίλους, έναν Σαμιώτη της Αθήνας λ.χ., που ενώ συνήθως μιλάει με ένα ανεπαίσθητο αξάν, όταν τον πτύχω στο νησί να μιλάει με τους συχωριανούς του επανέρχεται στη φουλ προφορά, και όχι απλώς δε με δυσκολεύει αλλά συχνά δεν παρατηρώ καν αμέσως ότι η προφορά του άλλαξε.

    Επ’ ουδενί δεν ισχύει το ίδιο στο να διαβάζω γραμμένες φράσεις όπως στ μπολ.

    Δεν μπορώ να καταλάβω με ποια λογική το να καταγράφεις τους ήχους όπως ακριβώς ακούγονται θεωρείται διευκόλυνση.

    (Δεν απευθύνομαι τόσο στον Δημόσιο Χώρο, που το σκεπτικό του εμβαθυνει πολύ πιο πέρα από το απλοϊκό «να διευκολύνουμε», αλλά σε όσους μιλάνε ευθέως για διευκόλυνση.)

  174. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    152 🙂
    Να τα χαρώ τα λόγια σου ίντα καλά τα χτίζεις
    με γνώση μα και με πρεπειά τη συντροφιά ΄μορφίζεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: