Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα δίδυμα λάμδα του «προβάλλω»

Posted by sarant στο 22 Οκτωβρίου, 2020


Θα μου πείτε ότι το σημερινό άρθρο είναι απλό και σχολικό, και ότι κακώς το γράφω αφού «όλοι το ξέρουν». Συχνά πυκνά στα σαββατιάτικα άρθρα μας με τα μεζεδάκια επισημαίνουμε ορθογραφικά λάθη του τύπου «*έχει προβάλλει» ή, αντίστροφα, «*αυτός προβάλει», ένα λάθος τόσο συχνό που σπάνια αξίζει τον κόπο να το επισημάνεις -συνήθως μόνο όταν το βλέπει κανείς σε κείμενο δημόσιου φορέα, όχι ας πούμε αν τύχει και το δούμε σε κάποιον ιστότοπο, ακόμα και εφημερίδας.

Μου έγινε όμως μια ερώτηση τις προάλλες στο Τουίτερ και σκέφτηκα πως ένα ειδικό άρθρο για το θέμα δεν θα ήταν ίσως περιττό, αφού τα σαββατιάτικα σχόλια χάνονται μέσα στο πλήθος.

Και ενώ είχα σχεδον αποφασίσει να γράψω το άρθρο, το αόρατο χέρι της αγοράς παρενέβη και επέδρασε ώστε να υπερνικήσω και τους τελευταίους δισταγμούς μου. Πήγα δηλαδή στο Τουίτερ για να δω πώς ήταν διατυπωμένη εκείνη η ερώτηση που μου είχε γίνει, και έπεσα πάνω σε ένα τουίτ του πρωθυπουργού (τον «ακολουθώ»), που, κατά σατανική σύμπτωση, περιείχε ακριβώς ένα τέτοιο λάθος:

To τουίτ είναι μελετημένο, αφού έχει ρυθμό, λογοπαίγνιο, θέση και αντίθεση -έχει όμως και ορθογραφικό λάθος, που είναι, σε ένα τέτοιο επίπεδο, σαν να φοράς σμόκιν και να έχεις, ας πούμε, το φερμουάρ στο παντελόνι ξεκούμπωτο. Διότι βέβαια η Τουρκία δεν «προβάλει» παράνομες απαιτήσεις, αλλά τις προβάλλει.

Κάτι ανάλογο με είχε ρωτήσει κι ένας φίλος στο Τουίτερ, αν δηλαδή πρέπει να πούμε «αυτό συμβάλει στη μείωση….» ή «αυτό συμβάλλει στη μείωση…».

Οπότε, το άρθρο.

Τα δίδυμα λάμδα του «βάλλω» είναι ένα απο τα πιο συχνά ορθογραφικά διλήμματα της νέας ελληνικής. Διότι μπορεί το ρήμα βάλλω να μην είναι και τόσο συχνό ως απλό ρήμα (αν και τώρα τελευταία έχει γίνει κλισεδάκι στη δημοσιογραφική γλώσσα και ακούμε ότι ο τάδε «βάλλει κατά της κυβέρνησης» ή, χειρότερα, «έβαλε κατά της κυβέρνησης») όμως αρκετά από τα σύνθετά του είναι πολύ διαδεδομένα και, όπως θα ξέρετε οι παλαιότεροι, το «βάλλω» είναι το μοναδικό ρήμα της νέας ελληνικής που σχηματίζει σύνθετα (και μάλιστα όχι πολύ σπάνια) και με τις 18 αρχαίες προθεσεις:

εισβάλλω, εκβάλλω, εμβάλλω, προβάλλω, προσβάλλω, συμβάλλω, αναβάλλω, διαβάλλω, καταβάλλω, παραβάλλω, μεταβάλλω, αμφιβάλλω, αντιβάλλω, επιβάλλω, περιβάλλω, αποβάλλω, υποβάλλω, υπερβάλλω.

Ίσως το εμβάλλω και το αντιβάλλω να είναι κάπως σπάνια, τα άλλα όμως είναι κοινά έως κοινότατα είτε σε ειδικούς τομείς είτε και στο γενικό λεξιλόγιο. Και υπάρχουν και τα διπλά σύνθετα π.χ. αντιπαραβάλλω, αντισυμβάλλομαι κτλ.

Κανένα άλλο ρήμα δεν φτιάχνει σύνθετο και με τις 18 προθέσεις. Συνήθως το σκληρό καρύδι είναι η πρόθεση «αμφί».

Λοιπόν; Πώς θα το γράψουμε; Προβάλλω απαιτήσεις ή προβάλω; Να προβάλω ή να προβάλλω; Έχω προβάλει ή έχω προβάλλει;

Στο πρώτο και στο τρίτο από τα παραπάνω ζευγάρια δεν υπάρχει θέμα διάκρισης ή επιλογής -το σωστό είναι πάντοτε ένα. Στο δεύτερο ζευγάρι εξαρτάται από τα συμφραζόμενα.

Ο κανόνας είναι ότι με δύο λ γράφεται το ρήμα όταν δηλώνεται διάρκεια ή επανάληψη: στον ενεστώτα (προβάλλει παράλογες απαιτήσεις), τον παρατατικό (πάντα του πρόβαλλε παράλογες απαιτήσεις) ή στον μέλλοντα διαρκείας (όσο τον ανέχεσαι, τόσο θα προβάλλει παράλογες απαιτήσεις), καθώς και στην υποτακτική ενεστώτα, αν και τώρα λέγεται αλλιώς και δεν ξέρω πώς ακριβώς.

Με ένα λ γράφεται το ρήμα όταν δηλώνεται στιγμιαία ή συντελεσμένη πράξη: στον αόριστο (εμφανίστηκε ο αντίδικος και πρόβαλε μια παράλογη απαίτηση), στον στιγμιαίο μέλλοντα (στην πρώτη συνάντηση θα σου προβάλει παράλογες απαιτήσεις, αλλά μην ενδώσεις), ή στους συντελικούς χρόνους, παρακείμενο και υπερσυντέλικο (πολλες φορές έχει προβάλει παράλογες απαιτήσεις στο παρελθόν).

Σε πολλά διδακτικά εγχειρίδια προτείνεται ο εξής μνημοτεχνικός κανόνας:

Μία φορά = ένα λ, πολλές φορές = δύο λ.

Ο κανόνας βέβαια είναι σωστός, αρκεί να μην παραπλανηθούμε από το «πολλές φορές», διότι στο τελευταίο από τα παραδείγματα που (επίτηδες) ανέφερα βλέπουμε ότι «πολλές φορές έχει προβάλει παράλογες απαιτήσεις» ή «πολλές φορές με έχει προσβάλει» κτλ. όπου ενώ υπάρχει το «πολλές φορές» η πράξη είναι συντελεσμένη. Είτε γράψουμε «με έχει προσβάλει μια φορά στο παρελθόν» είτε «με έχει προσβάλει πολλές φορές στο παρελθόν» δεν αλλάζει κάτι.

Βλέπουμε δηλαδή ότι η οριστική ενεστώτα πάντοτε γράφεται με δυο λ (αυτός προβάλλει), ο παρακείμενος/υπερσυντέλικος πάντοτε γράφεται με ένα λ (έχει προβάλει) ενώ στους μέλλοντες και στις υποτακτικές μπαίνουν στη μέση οι δικηγόροι -δηλαδή πρέπει να σκεφτούμε αν κάτι γίνεται μία ή πολλές φορές.

Πρέπει να το σκεφτούμε; Ο φυσικός ομιλητής της ελληνικής, τη διάκριση του διαρκούς από το στιγμιαίο την έχει ενδιάθετη. Κανείς φυσικός ομιλητής δεν θα πει «Ο μπαμπάς μου παίξει σκάκι» ή «Δεν έχω παίζει ποτέ μου σκάκι» -μόνο ξένος που μαθαίνει ελληνικά. Έχω συναντήσει ξένους που ξέρουν καλά ελληνικά αλλά σκοντάφτουν σ’ αυτή τη διάκριση.
Τα περισσότερα ρήματα της γλώσσας κάνουν τη διάκριση αυτή φανερή. Μάλιστα, σε ορισμένα ρήματα όπου από τη φύση τους η διάκριση δεν φαίνεται (πχ τα νεότερα σε -άρω), φροντίσαμε και παράξαμε (σικ, και εσκεμμένο) νέους τύπους που να τη δηλώνουν σαφώς. Επειδή, δηλαδή, το «πάρκαρα» δεν κάνει σαφές αν είναι παρατατικός ή αόριστος, φτιάξαμε το «παρκάρισα» και το «παρκάριζα» που κάνουν σαφή τη διάκριση και δηλώνουν αόριστο το πρώτο και παρατατικό το δεύτερο (περισσότερα σε παλιό ειδικό άρθρο).

Νομίζω ότι η εξάπλωση, τελευταία, των αναλογικών τύπων στα σύνθετα του -άγω (να παράξω, έχω παράξει) αυτή την ανάγκη εξυπηρετεί, μια και οι τύποι «να παραγάγω», «έχω παραγάγει» φαίνεται ότι δεν έχουν διαφάνεια.

Παρόμοια κάπως περίπτωση με τα σύνθετα του «βάλλω» είναι και ορισμένα άλλα ρήματα όπως το «αγγέλλω» και τα σύνθετά του, όπου όμως δεν υπάρχει ομοηχία. Στο αναγγέλλω έχουμε με δύο λ τους διαρκείς τύπους αλλά στους συντελεσμένους, εκτός που γράφονται με ένα λ, αλλάζει και το θέμα: έχω παραγγείλει, παράγγειλα έναν εσπρέσο, θα παραγγείλω σε πεντε λεπτά. Ακριβή ομοηχία έχουμε στο ψάλλω, στο σφάλλω και στο ποικίλλω.

Αλλά και σε πολλά από αυτά τα ρήματα ο λαός, στη σοφία του, θέλησε να κάνει πιο φανερή ακόμα τη διαφορά, κι έτσι μετάπλασε τον αρχαιο ενεστώτα και από -λλω τον έκανε -λνω: παραγγέλνω, στέλνω, ψέλνω, που διαφέρει περισσότερο από τα: παράγγειλα, έστειλα, έψαλα.

Η διαφορά της ορθογραφίας λλ και λ οφείλεται, στα αρχαία ελληνικά, στο ότι στον ενεστώτα έχουμε αφομοίωση: βαλ-jω > βάλλω, ενώ στον αόριστο το έσφαλ-σα οδηγησε σε σίγηση του σ και σε τροπή του α σε μακρό (ή του ε του αγγέλλω σε ει, στο ήγγελσα > ήγγειλα).

Και κλείνω με ένα δικό μου κολπάκι για να ξεχωρίζουμε αν πρέπει να γράψουμε «θα προβάλει» ή «θα προβάλλει». Αντικαθιστώ το ρήμα με ένα συνώνυμό του ή περίπου συνώνυμό του και βλέπω αν έχω συνοπτικό ή διαρκή τύπο. Ο διαρκής θέλει δυο λ (λλ), ο συνοπτικός ένα (λ).

Έτσι, στην ερώτηση που μου έγινε «Αυτό συμβάλει/συμβάλλει στη μείωση», αν βάλουμε το ρήμα «βοηθώ» αντί του συμβάλλω θα δούμε ότι στέκει μόνο το «αυτό βοηθάει στη μείωση» και όχι το «αυτό βοηθήσει στη μείωση» που ακούγεται σαν ελληνικά μη φυσικού ομιλητή (εγώ παγωτό κεράσει αύριο). Παρομοίως, στο πρωθυπουργικό λαθάκι: «η Τουρκία προβάλει παράλογες απαιτήσεις» αλλάζουμε το ρήμα πχ σε «παρουσιάζω» και έχουμε «η Τουρκία παρουσιάζει παράλογες απαιτήσεις», άρα 2λ, προβάλλει.

Η αντικατάσταση του ρήματος βοηθάει σε περιπτώσεις όπου στέκουν και οι δύο δυνατότητες, πχ στον μέλλοντα. «Αύριο ο Δαναός θα προβάλει/προβάλλει τη Δίκη του Σικάγου». Θα παίξει ή θα παίζει την ταινία; Αν «θα παίξει» –> θα προβάλει, κι εγώ αυτό θα έγραφα. Αν «θα παίζει» –> θα προβάλλει.

Όπως είπα και πιο πριν, το δίλημμα με τα δύο λ (λλ ή λ;) παρουσιάζεται συχνά. Παλιότερα είχα γράψει για το θέμα αυτό: Υπάρχει ένα φαινόμενο που θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε «γοητεία του διπλού λάμδα» (ή, αντίστροφα, φόβο για το μονό λάμδα). Εννοώ ότι, όταν ο δημοσιογράφος (και γενικά ο γραφιάς) έχει ένα από εκείνα τα άτιμα ρήματα σε -λλω (π.χ. επιβάλλω, αμφιβάλλω και γενικώς τα σύνθετα του βάλλω), αντί να σκεφτεί μισό λεπτό και να βρει αν πρέπει να βάλει ένα ή δύο λάμδα, πολλές φορές βάζει αυτομάτως δύο, ίσως επειδή πιστεύει ότι «το πολύ δεν βλάφτει». Το αντίστροφο λάθος, δηλαδή μονό λ ενώ χρειάζονται δύο, είναι πολύ σπανιότερο, ή τουλάχιστον αυτό το συμπέρασμα έχω βγάλει από τις παρατηρήσεις μου.

Τώρα δεν είμαι τόσο σίγουρος, επειδή τελευταία έχω δει και πολλά μονά λάμδα που έπρεπε να είναι διπλά όπως στο πρωθυπουργικό λάθος. Αλήθεια, οι φίλοι δάσκαλοι και φιλόλογοι έχουν σχηματίσει άποψη; Είναι πιο συχνό το λαθεμένο μονό λ ή το λαθεμένο διπλό λ;

Πάνω από 1300 λέξεις για ένα τόσο «απλό» ζήτημα. Μάλλον είμαι φλύαρος…

274 Σχόλια προς “Τα δίδυμα λάμδα του «προβάλλω»”

  1. Σας προσβέλνω; Με καλημέρες.

  2. Aντιβάλλω και ακόμα καλύτερο αντιπαραβάλλω.

  3. Είναι μια κατάσταση όπου η καθωσπρεπική γλώσσα αφαιρεί σημασίες και γραμματική ακρίβεια. Το κακό είναι που ο ομιλητής έχει αίσθηση του τι λέει χωρίς να συνειδητοποιεί ότι ο ακροατής δεν έχει καταλάβει τη διαφορά ποιού (aspect), που λέμε. Πολύ ακριβέστερα τα «προσβέλνω» και «παρκέρνω». Χρήσιμο άρθρο.

  4. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    >Αλλά και σε πολλά από αυτά τα ρήματα ο λαός, στη σοφία του, θέλησε να κάνει πιο φανερή ακόμα τη διαφορά,
    Να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία, για τη συχνή επωδό μου σχετικά με τις λεπτές διακρίσεις, τον πλούτο της γλώσσας κλπ: Η γλώσσα πλουτίζει όταν χρειάζεται να παράξει 😛 λέξεις για να αποδώσει έννοιες που δεν καλύπτονται από το υπάρχον λεξιλόγιο. Όταν υπάρχει υπόβαθρο, που συνήθως καλλιεργείται με τη λογοτεχνία, ο ομιλητής ή ο συγγραφέας θα αναζητήσει εκεί τον τρόπο να φτιάξει έναν καινούριο όρο ή να αποδώσει ένα συναίσθημα, μια εικόνα κλπ.

    Τα παιδιά μου, όπως πολλά της γενιάς τους, που διδάχτηκαν αρχαία για 6 χρόνια σε αντίθεση με τα 2 που διδάχτηκα εγώ, στα αγγλικά καταφεύγουν όταν ζορίζονται (έστω και λίγο)…
    (ο προβοκάτωρ υπηρεσίας)

  5. kpitsonis said

    Σιγά μην προσβάλθηκα ! Καλημέρα !

  6. Σε ρωσικά βιβλία ρημάτων το aspect (vid) είναι εμφανές στην ταξινόμηση των ρημάτων ώστε να μην υπάρχουν πουθενά ρήματα μονοποιοτικά π.χ. τρώγω αλλά πάντα διποιοτικά τρώγω/φάγω, μένω/μείνω, έρχομαι/έρθω.

    Είναι σοβαρό παιδαγωγικό και διδακτικό ζήτημα και για τη διδασκαλία των ελληνικών όπου και η ίδια η γλωσσική παιδαγωγική αντιστρατεύεται την ίδια τη λογική. Στο σχολείο μιλούν ακόμα για υποτακτική και προστακτική …αορίστου και όχι για τέλειο / συνοπτικό ποιόν («να γράψω», «γράψε»).

  7. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχολια!

    6 Ενδιαφέρον αυτό Καλά λες.

  8. Έλα, μωρέ. Μέτρησε λάθος και νόμισε ότι έπιασε το όριο των 280 χαρακτήρων στο τουίτερ, κι είπε ας σβήσω ένα λάμδα.

  9. atheofobos said

    Νομίζω πως ήρθε ο καιρός να ξεμπερδεύουμε με τα δύο λλ απλουστεύοντας τα πράγματα σε ένα λ , όπως ξεμπερδεύσαμε να σκεφτόμαστε αν πριν το ρήμα έχει να, αν, εάν, ίνα, ας, όπως, όταν, για να βάλουμε η λόγω υποτακτικής, ή με τις δασείες, βαρείες και τις υπογεγραμμένες (παρά την διαφωνία του Χριστιανόπουλου!).
    Εδώ έχουμε αποδεχτεί πχ το αβγό και το τρένο παρά την παραμονή του αι στα αγγλικά στην ιστοσελίδα της trainose.gr στην οποία διαβάζουμε το τραγελαφικό:
    τα δρομολόγια των τρένων ΟΣΕ και Προαστιακού από την ιστοσελίδα trainose.gr!

  10. Pedis said

    Αφού το διπλό λ δεν προφέρεται, γιατί, ειδικά σε αυτήν την ενοχλητικά άχρηστη περίπτωση, Νικοκύρη δεν προτείνεις την απλοποίηση;

  11. Γς said

    >Διότι βέβαια η Τουρκία δεν «προβάλει» παράνομες απαιτήσεις, αλλά τις προβάλλει.

    είναι και αυτό το οθωμανικό δίκαιο που προσπαθεί να μας το επιβάλλει

    Αυτό το να μας επιβάλλει, να μας βάλλει, με δύο λάμδα δεν γράφεται;

    [για να διευκολύνεται η διείσδυση. Εν είδη σιέλλλλου!]

  12. sarant said

    9 Το αβγό μόνο στο λεξικό Μπαμπινιώτη. Το τρένο το πήραμε από τα ιταλικά 🙂

  13. sarant said

    10 Γιατί παίζει ρόλο στη διάκριση στιγμιαίου/διαρκούς.

  14. phrasaortes said

    Πάντως το παρακαρίζω πρώτη φορά το ακούω. Για Παρατατικό, τους τύπους του πάρκερνα χρησιμοποιώ. Για τους υπόλοιπους χρόνους, το παρκάρω.

    Ίσως το θέμα για την επόμενη δημοσκόπηση στο τουίτερ;

  15. sarant said

    14 Υπάρχει τύπος «παρκάρισα» χωρίς να υπάρχει «παρκαριζω». Και, εντάξει, το παρκέρνω. Συμφωνώ.

    Αλλά, «σερβίρισα» και «σερβίριζα»

  16. Pedis said

    # 13 – Δεν καταλαβαίνω, λές ότι είναι απαραίτητη η διάκριση διπλού/μονού λ για να καταλάβουμε το νόημα στον γραπτό λόγο σε αντίθεση με τον προφορικό που η κατανόηση είναι χωρίς κανένα πρόβλημα;

  17. Epaminondas Papayannis said

    Θυμάμαι ρέκτη Δικηγόρο (ήδη αποβιώσαντα) που είχε ασκήσει Ανακοπή επειδή στην επιταγή προς εκτέλεση ο συνάδελφος είχε γράψει: «… επιτασσόμενο να μού καταβάλλει …» (με 2 λ). Ο λόγος τής Ανακοπής ήταν ότι το ποσό (που είχε επιδικασθεί) θα έπρεπε να καταβληθεί άπαξ (μέλλων στιγμιαίος) και όχι πολλάκις (μέλλων διαρκείας).

  18. gpoint said

    Σε συνδυασμό με το πρόσφατο αρθρο για την ΒΙ προφορά,μεταφέρεται και στα γραπτά δλδ προυβάλλ’ και να προυβάλ’ ;

    ας διευκρινήσουν οι καθιαυτού 🙂

  19. ΓΤ said

    14@

    Στο #0 βλέπουμε τον ξέμπαρκο τύπο «παρκάριζα», δεν ξέρω αν κάποιος λέει «παρκαρίζω», ή υποθέτουμε ότι από εκεί «προκύπτει». Το «παρκαρίζω» το έχουμε αφήσει πολλά χρόνια στην ησυχία του, αφού, από τα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας προκύπτει ότι παρκαρίζω (ιταλ. imbarcare) = υποχρεώνω εις επιβίβασιν. Και, χιουμοριστικά, βλέπουμε ότι το ξέμπαρκο «παρκάριζα» μας πηγαίνει σε ρηματικό τύπο που σημαίνει μπάρκο.

    http://eranistis.net/wordpress/2013/07/22/%CE%B3%CE%BB%CF%89%CF%83%CF%83%CE%AC%CF%81%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%80/

  20. ΓΤ said

    @17

    Μόνο που αν είχαν μείνει τα λλ, δεν θα έπρεπε να συνοδεύονται και από διατύπωση που θα καθόριζε τακτό χρονικό διάστημα;

  21. sarant said

    16 Στον προφορικό λόγο μπορούμε και να ρωτάμε

  22. ΓΤ said

    18@

    (Τι πληγή άνοιξες, ρε δικέ μου! Θα γίνει της… Ομόνοιας 🙂 )

  23. Pedis said

    # 21 – μα στη συγκεκριμένη περίπτωση ισχυρίζεσαι ότι είναι ποτέ απαραίτητο;

  24. Avonidas said

    Καλημέρα.

    είναι, σε ένα τέτοιο επίπεδο, σαν να φοράς σμόκιν και να έχεις, ας πούμε, το φερμουάρ στο παντελόνι ξεκούμπωτο

    Μισό! Να έχεις το παντελόνι ξεκούμπωτο γίνεται· αλλά το φερμουάρ δε γίνεται να το ‘χεις ξεκούμπωτο, το πολύ να το ‘χεις κατεβασμένο. 🙂

  25. nikiplos said

    Πολλά από αυτά τα γραμματικά λάθη, προκύπτουν από τα ομόηχα. Στα κινητά, συνήθως απαγγέλλουμε και γράφουν αυτόματα, αρκετά ομόηχα μας ξεφεύγουν. Τελευταία μας ξεφεύγουν και λέξεις με ίδιο σχήμα, δηλαδή λεξεις που μοιάζουν ηχητικά: σουβλάκια τουβλάκια, προκαλώντας συνήθως ένα σουρεαλιστικό αποτέλεσμα, ιδίως στο κελαηδιστήρι που δεν επιτρέπει διορθώσεις.

  26. sarant said

    19 Δεν είναι ανάγκη να λέει κανείς «παρκαρίζω» για να υπάρξει το «παρκάρισα»/»παρκάριζα», όπως και το «ευτυχισμένος» δεν προυποθέτει «ευτυχίζω».

    17 Συνήθως βγαίνει απο τα συμφραζόμενα τι θες να πεις. Αλλά έτσι κι αλλιώς, εγώ δεν έχω εισηγηθεί κατάργηση διπλών συμφώνων ακόμα και εκεί όπου δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο, όχι όπως εδώ όπου κάτι εξυπηρετούν.

  27. Pedis said

    # 26 b – για ποιο λόγο δεν το κάνεις;

  28. ΓΤ said

    26@

    Μου είναι άκρως προφανές, γι’ αυτό και χαρακτήρισα το «παρκάριζα» ξέμπαρκο, ήτοι ασύνδετο με οτιδήποτε άλλο. Το πλάσαμε, μας βόλεψε, το αγαπήσαμε (όσοι αυτοκινητούχοι) και το κρατάμε. Το «δεν ξέρω αν κάποιος λέει «παρκαρίζω»» τέθηκε διπλωματικά, μη θέλοντας να πει ωμά «γνωρίζω ότι κανείς δεν λέει «παρκαρίζω»»». 🙂

  29. @ 18 Gpoint said

    ΠΡΟΥΣΒΕΛΝΟΥ / ΠΡΟΥΣΒΑΛΟΥ
    ΠΡΟΥΣΒΕΛΝΝ / ΠΡΟΥΣΒΑΛΛ

    Στα βόρεια ιδιώματα (ΒΙ), όπως το ακούγαμε ειρωνικά και απαξιωτικά και από την αμίμητη Βασιλειάδου, το -βάλλω αποδίδεται ως -βέλνω ως συνεχής τύπος. Το -βάλω μένει έτσι.

    Οπότε το δίλαμβδα -λλ- χρησιμεύει μόνο για την ουρανική προφορά πρβλ. ή-λι-ος: προυσβάλλ.

    Μας πρόσβιλνι μι τα φιρσίματά τ (κάθε τόσο).
    Μας πρόσβαλι (μια φορά) [Βέβαια εδώ το -λι έχει απόδοση -λλι με διατήρηση του -ι].
    Θα μας προυσβάλλ (μια φορά)

    🙂 THX

  30. Καλά θα ήταν να κάναμε μια δημοσκόπηση σε κάτι που μου διηγήθηκε ένας φίλος δικηγόρος.
    Τι σημαίνει (;)
    «ΤΟΝ ΕΙΔΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΤΑΝ ΠΑΡΚΑΡΕ, ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ. ΣΑΣ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ»
    Φυσικά ο φίλος μας το μετέφρασε βορειοϊδιωματικά και καταλάβαμε πολύ καλά.

  31. Γιάννης Ιατρού said

    8: 😂👍 παίζεις με τον πόνο του!

  32. ΓΤ said

    @Δίκη: Αστυνομικές δυνάμεις παρατάσσονται γύρω από το εδώλιο πρώτη φορά αυτές τις 3 εβδομάδες

    τα τα τα τα

  33. Γιάννης Ιατρού said

    1: Τι προσβέλνω; Μη γράφουμε και τελείως λάθη: προσβλένω λέμε, Νόμος😉

  34. Μιλώντας για δίδυμα λάμδα, πώς γίνεται να με έμαθαν στο σχολείο ότι ο τρελλός γράφεται με δύο λάμδα, κι όταν μεγάλωσα να μου λεν ότι γράφεται με ένα; Να με τρελ(λ)άνουν θέλουν;

  35. 33 Γιάννης Ιατρού

    Καλό. Πού αυτό;

  36. LandS said

    23
    Μα στη συγκεκριμένη περίπτωση το βλέπω απαραίτητο. «[Η Τουρκία] παρουσίασε παράλογες απαιτήσεις». «Ησύχασε, δεν το κάνει πια». 😊

  37. 30 πού είναι το δύσκολο; Τον είδα τη στιγμή που πάρκαρε.

  38. Alexis said

    #30, 37: Υπάρχει μία λεπτή διαφορά ανάλογα με το αν το «πάρκαρε» είναι παρατατικός ή αόριστος.
    «Τον είδα ακριβώς όταν πάρκαρε», αν είναι παρατατικός, σημαίνει τη στιγμή που έκανε τις μανούβρες (ήταν μέσα στο αυτοκίνητο)
    «Τον είδα ακριβώς όταν πάρκαρε», αν είναι αόριστος, σημαίνει τη στιγμή που είχε πλέον παρκάρει και κατέβηκε από το αυτοκίνητο.

    Στην πρώτη περίπτωση, για ευκολία στην κατανόηση, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το «παρκάριζε», στη δεύτερη το «παρκάρισε»

  39. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα ! Για να σταθούμε λίγο σε κάτι ηχητικά σχετικό :

    – Ο κυρ-Απόστολος ψάλλει πολύ ωραία ή ψέλνει; Ψέλνει βεβαίως, αλλά πολύ συχνά ακούμε το «ψάλλει» σαν ενεστώτα.
    – Θα σου τα ψάλω το βράδι, ή θα σου τα ψάλλω; Έλα ντε; Βεβαίως, το «Θα σου τα ψέλνω το βράδι», σε σχέση με το «Θα σου τα ψάλ(λ)ω το βράδι, είναι σαφέστατο.

  40. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Χρήσιμο τὸ σημερινό.

    Μιὰ λύση ποὺ σκέφτηκα εἶναι μέ τὸ βάζω, ἀδελφοξάδελφο τοῦ βάλλω.

    Ἂν ἀντικαταστήσουμε τὸ σύνθετο τοῦ βάλλω μὲ τὸν ἀντίστοιχο χρόνο τοῦ βάζω, βρίσκουμε τὴ λύση.

    Ὅταν προκύπτει τύπος μὲ ζ (π.χ. βάζουμε, ἔβαζε, θὰ βάζετε) τὸ σύνθετο θέλει δύο λ (συμβάλλουμε, ἀνέβαλλε, θἀ καταβάλλετε). Ὅπου προκύπτει τύπος μὲ λ (π.χ. ἔβαλα, θὰ βάλω, ἔχω βάλει) θέλει ἕνα.

  41. Πάνος με πεζά said

    Ωχ ! Πώς δεν το είδα το ψαλ# στο άρθρο !

  42. leonicos said

    σαν να φοράς σμόκιν και να έχεις, ας πούμε, το φερμουάρ στο παντελόνι ξεκούμπωτο

    Πώς φαίνεται ότι προέρχεσαι από λαϊκές τάξεις με αριστερό υπόβαθρο!
    Το σμόκιν δεν έχει φερμουάρ, έχει πατιλέτα, δηλαδή κρυφά κουμπιά

    πατελέτα: άλλο άρθρο

  43. Πάνος με πεζά said

    «Δε θα τράκερνα, αν είχα καλύτερα φρένα !» «Δε θα πάρκερνα, αν ήσουν ήδη κάτω». Ναι, είναι απαισιότατοι τύποι, βασισμένοι στο «παίρνω», αλλά έχω την εντύπωση ότι κάποιοι θα τους λένε…

  44. leonicos said

    ή, χειρότερα, «έβαλε κατά της κυβέρνησης»

    Εδώ το έβαλε μπορεί να είναι και σωστό (αόριστος, άπαξ) και λάθος παρατατικός (συνεχώς)

    τότε έβαλλε κατά της κυβέρνησης σε κάθε ευκαιρία, και σήμερα τα έβαλε με τον τάδε που ειπε Α

  45. leonicos said

    επειδή ο παρατατικός δεν έχει εγκλίσεις, όλες οι χρήσεις του έβαλ*ε που είναι υποτακτικές (όπου κάποτε βαζαμε -η, θα, να, όταν, όποτε κοκ) είναι με ένα λ

    Θα το έλεγε και ο Τζι αυτό αλλά τον πρόλαβα

  46. leonicos said

    αι κλείνω με ένα δικό μου κολπάκι για να ξεχωρίζουμε αν πρέπει να γράψουμε «θα προβάλει» ή «θα προβάλλει»

    Μίλησα για αόριστο / παρατατικό πιο πάνω

  47. @ 37 Δύτης Των Νιπτήρων

    >>Πού είναι το δύσκολο; Τον είδα τη στιγμή που πάρκαρε.

    E… ναι δεν βγάζω νόημα. Μπορούμε να αλλάξουμε ρήμα (σταθμεύω);

  48. sarant said

    27 Δεν νομιζω ότι είναι λύση η φωνητική/φωνηματική ορθογραφία στην Ελλάδα. Δες κι εδώ

    https://sarantakos.wordpress.com/2018/01/29/orthographe-2/

  49. @ 38 Alexis

    Σωστός. Αλέξη.

    — Όταν στάθμευε (στη στραβομάρα του π.χ. μην το χτυπήσει).
    — Όταν στάθμεψε (και πήγαινε προς την Καφετέρια [στα Δικαστήρια]). 🙂

  50. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Γκάλοπ: τι καταλαβαίνει κατά τη γνώμη σας ο μέσος φαντάρος όταν, κατά τη θεωρητική εκπαίδευση, αποστηθίζει ότι «εμπλοκή έχουμε όταν το όπλο βάλει ή δε βάλει παρά τη θέληση του χειριστή»;

    (Βάλλει βέβαια, και είναι σωστά ελληνικά. Αλλά δεν αρκεί να είναι σωστά, πρέπει και να βγάζουν νόημα.)

    (Επειδή τελευταία παρατηρώ μια αυξημένη ευαισθησία για το ζήτημα των εισαγωγικών, διευκρινίζω ότι από την ένδοξη και ηρωική θητεία μου θυμάμαι αυτολεξεί μόνο το «βάλλει ή δε βάλλει», και από το υπόλοιπο μόνο το νόημα, το οποίο και παραθέτω πιστά αλλά πιθανώς παραφρασμένα.)

  51. Χαρούλα said

    Μέρες που είναι, με το διπλό λ, θυμήθηκα και το Καστελ-λ-όριζο!
    Η βίκι πάντως διπλό το έχει, ενώ ο μπάμπι μονό.
    Νομίζω πως ιδεολογοποιήθηκε το θέμα. Το διπλό …λίγο πιο εθνικιστικό.

    Συγχωρέστε με για το …άσχετο!

  52. @ 40 Δημήτρης Μαρτῖνος

    Ωραίο.

  53. leonicos said

    Επειδή, δηλαδή, το «πάρκαρα» δεν κάνει σαφές αν είναι παρατατικός ή αόριστος, φτιάξαμε το «παρκάρισα» και το «παρκάριζα»

    Αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη του ανύπρκτου παρκαρίζω, το οποίο επιπλέον, αν υπήρχε θα ήταν μεταβατικό ‘παρκαρίζω το αυτοκίνητο’ έναντι του παρκάρω εγώ.
    Εντούτοις, στον φυσικό ομιλητή, τέτια διάκριση δεν υπάρχει. Λέμε. δώσε μου να κλειδιά να παρκάρω κάπου αλλού / να παρκάρω το αυτοκίνητο κάπου αλλού

  54. Avonidas said

    #50. Δεν ξέρω για τον μέσο φαντάρο, εγώ πάντως καταλαβαίνω ότι εμπλοκή σημαίνει να μην κάνει το όπλο αυτό που θέλει ο χειριστής να κάνει – δηλαδή είτε να πυροβολεί χωρίς να θες είτε να ΜΗΝ πυροβολεί (που είναι διαισθητικά αυτό που εννοούμε με το μπλοκάρισμα).

  55. Πέπε said

    @26α:

    Σαν το «ευτυχισμένος» χωρίς «ευτυχίζω» υπάρχουν πολλές μετοχές. Όμως ακόμη και στα απολύτως ομαλά ρήματα η μετοχή παθ. πρκ. βγαίνει από άλλο θέμα απ’ ό,τι ο ενεστώτας. Απλώς, όταν είναι ομαλό το ρήμα, οι αλλαγές που γίνονται στα θέματα είναι προβλέψιμες, πάντα οι ίδιες ανά κατηγορία. Εδώ έχουμε ανώμαλο ρήμα και οι αλλαγές δεν είναι οι προβλεπόμενες.

    Αντίθετα ο παρατατικός βγαίνει πάντοτε από το ίδιο θέμα όπως ο ενεστώτας. Η περίπτωση των ρημάτων ρε -άρω (παρκάρω – παρκάριζα/πάρκαρα) είναι η μοναδική εξαίρεση, αλλά καλύπτει ολόκληρη την κατηγορία – δηλαδή, σε οποιοδήποτε ρήμα σε -άρω ο παρατατικός μπορεί να σχηματιστεί *και* σε -άριζα. Και μόνο ο παρατατικός.

  56. @ 43 Πάνος Με Πεζά

    Αλλιώς, με το «είχα τρακάρει αν…»
    (που κάποια στιγμή το συνειδητοποιήσαμε από ξένες γλώσσες).

  57. Πέπε said

    @54

    Εσένα τι να σε κάνω;

    Στον στρατό με ρωτούσαν:
    -Εσύ ρε σειρά πώς κι έτσι γέρος;
    -Αναβολή για σπουδές.
    -Πήγες Πανεπιστήμιο;
    -Ναι.
    -Πω πω, πολύ μορφωμένος δηλαδή;
    -Ε, χμ, ντάξει…
    -Δηλαδή θα ‘χεις τελειώσει και Λύκειο, ε;

    Η εμπειρία μου λοιπόν από τον «μέσο φαντάρο» είναι ότι το Λύκειο δεν το ‘χει δει ούτε με το κυάλι. Το θεωρεί κάτι σαν μυθικό τόπο όπου ζουν οι Μορφωμένοι, χωρίς όμως να ξέρει να το τοποθετήσει κάπου συγκεκριμένα.

    Αυτός λοιπόν ο μέσος φαντάρος, καλείται -όπως και κάθε φαντάρος- να μάθει ότι βάλει ή δε βάλει.

  58. Κιγκέρι said

    Με προσβλήνετε – με προσβλήνεις έλεγε η Βασιλειάδου. Ντιπ δεν τς προυσέχτι τς ιλλινικές τινίις!

  59. leonicos said

    Η διαφορά της ορθογραφίας λλ και λ οφείλεται, στα αρχαία ελληνικά, στο ότι στον ενεστώτα έχουμε αφομοίωση: βαλ-jω > βάλλω, ενώ στον αόριστο το έσφαλ-σα οδηγησε σε σίγηση του σ και σε τροπή του α σε μακρό (ή του ε του αγγέλλω σε ει, στο ήγγελσα > ήγγειλα).

    Η διαφορά της ορθογραφίας λλ και λ οφείλεται, στα αρχαία ελληνικά, στο ότι στον ενεστώτα έχουμε
    το πρόσφημα -jω (δηλωτικό πρώτου προσώπου) όποτε ακολουθεί αφομοίωση: βαλ-jω > βάλλω ενώ στον αόριστο το πρόσφημα είναι -ον, ενδεικτικό α΄προσώπου παρελθοντικού, κι έτσι γίνεται αόριστος β΄

    τα στέλλω, σφάλλω, αγγέλλω διακρίνονται πιο εύκολα διότι δομούνται διαφορετικά, όπως τα λέει ο αρχηγός (χωρίς χαρτοφύλακα να τον σηκώνει ψηλά)

  60. leonicos said

    55 Πέπε
    Η περίπτωση των ρημάτων ρε -άρω (παρκάρω – παρκάριζα/πάρκαρα) είναι η μοναδική εξαίρεση, αλλά καλύπτει ολόκληρη την κατηγορία – δηλαδή, σε οποιοδήποτε ρήμα σε -άρω ο παρατατικός μπορεί να σχηματιστεί *και* σε -άριζα. Και μόνο ο παρατατικός.

    Ευχαριστώ. Δεν ήξερα ότι είναι ‘νομιμοποιημένο’. Εντούτοις είναι θέμα ορισμου το τι είναι αποδεκτό και τι όχι

    Δεν νομίζω ότι εδω μεσα θεωρούμαι μη φυσικός ομιλητής της ελληνικής, αλλά παρκάριζα, φουμάριζα, μαρκάριζα, αβαντάριζα δεν θα τα πω και ας τα ακούω

  61. — «Δώσε μου να κλειδιά να παρκάρω κάπου αλλού» (ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ).
    — «Το είδα όταν πάρκαρε» (ΕΛΛΙΠΕΣ).

  62. Κιγκέρι said

    34: Άρη Γαβριηλίδη,

    πάντως εμάς, ο δάσκαλός μας στο δημοτικό (πριν από καμιά σαρανταριά χρόνια), όταν τον ρωτήσαμε αν ο τρελός γράφεται με ένα λ ή με δύο, μας απάντησε:
    – Ανάλογα με την τρέλα. Αν είναι λίγη με ένα, αν είναι πολλή με δύο!

  63. @ 58 Κιγκέρι

    Ωραίο.

  64. leonicos said

    6 Δημοσιόχωρε

    Σε ρωσικά βιβλία ρημάτων το aspect (vid) είναι εμφανές στην ταξινόμηση των ρημάτων ώστε να μην υπάρχουν πουθενά ρήματα μονοποιοτικά π.χ. τρώγω αλλά πάντα διποιοτικά τρώγω/φάγω, μένω/μείνω, έρχομαι/έρθω.

    Η ρωσική γλώσσα κάνει διάκριση του συντελεσμένου και ασυντέλεστου, sovjershenyi – nesavjershenyi και όχι στιγμιαίο -συνεχές. Έχει τα ρήματα δίδυμα γι’ αυτόν τον λόγο, διότι δεν βγαίνουν πάντα το ένα από το άλλο. επίσης, στα ρήματα κίνησης έχει ια εντελώς ιδιότυπη λογική.

    Επομένως δεν στηρίζει αυτό που λες

    Το ότι το ρποτείεις για τα ελληνικά είναι καλό, αλλά μάλλον περιττό. Όλοι ξέρουν το μαθαίνω / μάθω, το ερώτημα είναι πού χρησιμοποιεί το ένα και πού το άλλο.

    Και η πρόταση του Τεό πιο πάνω δεν είναι σωστή, διότι καταργεί μαι διάκριση σε μια ορισμένη ομάδα ρημάτων, τα σε -λλω, που δεν μπορεί να καταργηθεί στα υπόλοιπα εκ των πραγματων

  65. sarant said

    55 Και ο αόριστος, παρκάρισα

    51 Ο σύλλογος Καστελοριζιών είναι φανατικά υπέρ του λλ. Εδώ συμφωνώ με τον Μπαμπινιώτη. Όλα τα Καστέλια με ένα λ.

  66. leonicos said

    62 Κιγκέρι

    Τότε παίχτηκαν πολλά δράματα ορθογραφίας, ο ένας έτσι και ο άλλος αλλιώς, π.χ. αλλιώ / αλλοιώς, γέλιο /γελοιο, γυαλί / φιαλί, τρελλός /τρελός, / μάννα / μάνα κοκ

  67. leonicos said

    Πάνω από 1300 λέξεις για ένα τόσο «απλό» ζήτημα. Μάλλον είμαι φλύαρος

    Λανθασμένο συμπέρασμα. Ευτυχώς που δεν αρθρογραφω εγω

  68. Ίσως το πιο ελλιπές ρήμα λόγω κατάργησης aspect είναι δυστυχώς το «κάνω».
    Ίσως η πιο ελλιπής φράση είναι «κάνω μάθημα». Έχει τέσσερις σημασίες.

  69. gpoint said

    # 38, 47

    Αν ο οδηγός είναι χουντικός το ρήμα γράφεται πάντοτε με ένα λάμδα λόγω στιγμιαίου !! 🙂

  70. Ευγενία Λώβη said

    12
    Είναι πάντα προτιμότερο να ακριβολογούμε.

    Μπαμπινιώτης: αβγό (σχολ. ορθογρ. αυγό)
    Χρηστικό: αβγό και αυγό

  71. Alexis said

    #57: Ε, αυτό πλέον μου φαίνεται υπερβολή. Σήμερα 8 στους 10 αποφοίτους Λυκείου περνάνε σε κάποια σχολή και παίρνουν αναβολή. Άρα το επίπεδο του «μέσου φαντάρου» απέχει παρασάγγας από αυτό που περιγράφεις.

  72. ΓΤ said

    Αναστολή μόνο σε 12
    εκ των οποίων 5 πρώην βουλευτές, Χρ. Αλεξόπουλος Στ. Μπούκουρας, Αρβανίτης, Κουκούτσης και Ζαρούλια.

    Κελιά έτοιμα

  73. leonicos said

    39 ΠμΠ

    Ο κυρ-Απόστολος ψάλλει πολύ ωραία ή ψέλνει; Ψέλνει βεβαίως, αλλά πολύ συχνά ακούμε το «ψάλλει» σαν ενεστώτα.
    – Θα σου τα ψάλω το βράδι, ή θα σου τα ψάλλω; Έλα ντε; Βεβαίως, το «Θα σου τα ψέλνω το βράδι», σε σχέση με το «Θα σου τα ψάλ(λ)ω το βράδι, είναι σαφέστατο.

    Ο κυρ-Απόστολος ψάλλει πολύ ωραία ή ψέλνει; Ψέλνει βεβαίως, αλλά πολύ συχνά ακούμε το «ψάλλει» σαν ενεστώτα. Είναι ενεστώτας

    – Θα σου τα ψάλω το βράδι, ή θα σου τα ψάλλω; Έλα ντε; Βεβαίως, το «», σε σχέση με το «Θα σου τα ψάλ(λ)ω το βράδι, είναι σαφέστατο.

    Θα σου τα ψάλω το βράδι, ΜΟΝΟ υποτακτική αορίστου, εκτός αν του τα ψάχχει καθημερινά, οπότε γίνεται ενετώτα

    Θα σου τα ψέλνω το βράδι Είναι λάθος διότι το ‘ψέλνω’ είναι ενεστώτας και σημαίνει ότι θα του τα ψέλνει κάθε βράδυ.

    Η Φωτεινη δεν μου τα ψελνει ποτέ το βράδυ

    Αρκείται το πρωί, το δεκατιανό, το μεσημέρι, το μεταμεσημβρινό, το εσπερινό και το προ-΄υπνου

    Νύχτα μού τα ψέλνει μόνο αν σηκωθεί κατά τις 3-5 και με βρει στο γραφείο, οπότε λέει ‘ξέρεις τι ωρα είναι;’
    Εγώ δεν απαντώ, εκτός αν ψελλίσω ‘έχεις δίκιο αγάπη μου’ και σέρνοαι σιωπηρώς στο κρεβάτι

  74. ΓΤ said

    Μέλισσες! 🙂

  75. gpoint said

    Κι ένα τραγούδι για όσους αγαπάνε την ορθογραφία αλλά κάνουν και λάθη…

  76. ΓΤ said

    Νίκος Μιχαλολιάκος
    13 έτη κάθειρξη και 6 μήνες

    Ιωάννης Λαγός
    13 έτη κάθειρξη και 8 μήνες

    Ηλίας Κασιδιάρης
    13 έτη κάθειρξη και 6 μήνες

    Γιώργος Γερμενής
    13 έτη κάθειρξη και 6 μήνες

    Χρήστος Παππάς
    13 έτη κάθειρξη και 3 μήνες

    Ηλίας Παναγιώταρος
    13 έτη κάθειρξη

    Αρτέμης Ματθαιόπουλος
    10 έτη κάθειρξη

    Στους Αρβανίτη, Αλεξόπουλο, Ζαρούλια και Κουκούτση επεβλήθησαν οι όροι της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, της καταβολής εγγύησης ύψους 20.000 ευρώ και της εμφάνισης σε ΑΤ της περιοχής τους.

    Με την αναστολή στον Μπούκουρα, ο τελευταίος θα ετοιμάζει πεϊνιρλί να τα στέλνει στον Δομοκό…

  77. sarant said

    70 Δεκτό

    76 Οι άλλοι θα μπουν μέσα μετά την έφεση 🙂

  78. @ 64 Leonicos

    Το ζήτημα στα ρωσικά και την παιδαγωγική τους είναι κατά τη γνώμη μου η συνύπαρξη των δύο πανομοιότυπων τύπων (και πολλών περισσότερων με τα ποικίλα προθέματα) όπου ο ένας παραπέμπει σε ολοκληρωμένη πράξη και ο άλλος σε ή επαναλαμβανόμενη (Совершенный / Несовершенный // Perfective / Imperfective).

  79. Theo said

    @72, 75:
    Δηλαδή, αν μετράω σωστά, 30-40 πάνε μέσα;

  80. Παναγιώτης Κ. said

    «Μάλλον είμαι φλύαρος…»

    Φλύαρος δεν είναι αυτός που μιλάει πολύ.
    Φλύαρος είναι αυτός που μιλάει χωρίς να ακούει τους συνομιλητές του.

    Κάπου το διάβασα και το καταχωρώ…

    (Μέχρι τώρα, χωρίς ριφρές, τα σχόλια είναι 55. Άρα πολλοί συνομιλητές ακούγονται…) 🙂

  81. Συνεχίζω.
    Το ίδιο συμβαίνει και με τα σύγχρονα ελληνικά όπου «να γράφω» και «να γράψω» είναι πανομοιότυπα αλλά με σημασία επαναλαμβανόμενης ή ολοκληρωμένης πράξης.
    Άρα στην ελληνική διδακτική χρειάζεται ανάλογη δράση.

  82. ΓΤ said

    77β
    🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

  83. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν είμαι έτοιμος να δεχτώ την απλοποίηση και εκεί όπου χρειάζονται δύο λάμδα να βάζω μόνο ένα. 🙂
    Εξακολουθώ να ξεχωρίζω τον διαρκείας χρόνο από τον στιγμιαίο.

  84. ΓΤ said

    79@
    38

    «Ο Παύλος ζει» (ακροατήριο)

    Παραδόθηκε ο Κασιδιάρης

    Δηλώσεις Μιχαλολιάκου, χειροκροτήματα, κυράτσες κ.λπ. κωμικά, απολαύστε υπεύθυνα στο https://www.news247.gr/live-blog/diki-chrysis-aygis-i-proedros-apofasizei-gia-tis-anastoles.9026916.html

  85. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Δε μου λες ΓΤ, το 76 είναι αυτό που έλεγε ο Μποστ «το γράφο για να το εφχαριστηθό»? 🙂

    (φευ, δεν ξέρω πόσο θα ζήσει αυτή η χαρά…)

  86. leonicos said

    70 Ευγενία Λώβη

    Είναι πάντα προτιμότερο να ακριβολογούμε.

    Μπαμπινιώτης: αβγό (σχολ. ορθογρ. αυγό)
    Χρηστικό: αβγό και αυγό

    Στο ‘προτιμότερο’ θα υπερθεμάτιζα

  87. leonicos said

    70 Ευγενία Λώβη

    Είναι πάντα προτιμότερο να ακριβολογούμε.

    Μπαμπινιώτης: αβγό (σχολ. ορθογρ. αυγό)
    Χρηστικό: αβγό και αυγό

    Στο ‘προτιμότερο’ θα υπερθεμάτιζα: απόλυτα αναγκαίο

    χρόνια μαλώνω εδώ μέσα για το αβγό και το αφτί

    που θα θέλω μπαμπινιώτικα

  88. ΓΤ said

    85@

    Όχι, Χτηνάκο μου, δεν έγραψα. Θα πάθω τίποτα από το χοντρό αλάτι του κοπιπαστώματος 🙂

  89. 76: Οι μήνες βγήκαν μετά την κάθειρξη από το κόπι-πέιστ, ή δεν αποτελούν κάθειρξη; Όχι πεϊνιρλιά;

  90. leonicos said

    78 ΔΧ

    @ 64 Leonicos

    Το ζήτημα στα ρωσικά και την παιδαγωγική τους είναι κατά τη γνώμη μου η συνύπαρξη των δύο πανομοιότυπων τύπων (και πολλών περισσότερων με τα ποικίλα προθέματα) όπου ο ένας παραπέμπει σε ολοκληρωμένη πράξη και ο άλλος σε ή επαναλαμβανόμενη (Совершенный / Несовершенный // Perfective / Imperfective).

    Συντελεσμένο ασυντέλεστο όχι συνεχές ασυνεχές. Συμφώνησες μαζί μου

    Το ίδιο συμβαίνει και με την καλσική εβραϊκή έναντι της σύγχρονης, η οποία αναγκάστηκε να προσλάβει κι ένα περιφραστικό ενεστώτα (εγώ είμαι γράφων) για να συμπληρωθεί το τρίο ενεστώτας, μέλλων, past (διότι ο αόριστος είναι past μόνο στην οριστική, και γι αυτό ονομάστηκε αόριστος)

  91. ΓΤ said

    89@

    Όλα πάστωμα, εκτός από το πεϊνιρλί
    Δες το χαμηλά στο news247.gr, αναφορά 13:18

  92. Πάνος με πεζά said

    @ 73 : Mάλλον εννοείτε ότι λείπει ένα «όλο», «Θα σου τα ψέλνω όλο το βράδι». Ωστόσο δεν είναι και πάντα χρειαζούμενο · «Τώρα, κάνε ακριβώς ό,τι σου είπε ! Θες το βράδι να σου τα ψέλνει;»…

  93. Pedis said

    # 48 – Mα δεν μίλησα για επανάσταση αλλά για πολύ συγκεκριμένες και αναίμακτες απλοποιήσεις τω διπλών συμφώνων, όπως στις περιπτώσεις απ’ όπου πήρε αφορμή το σημερινό άρθρος σου, που μπερδεύουν χωρίς λόγο και όφελος.

  94. Πέπε said

    @71:

    > > Ε, αυτό πλέον μου φαίνεται υπερβολή. Σήμερα 8 στους 10 αποφοίτους Λυκείου περνάνε σε κάποια σχολή και παίρνουν αναβολή.

    Ναι, αλλά όσοι δεν είναι απόφοιτοι Λυκείου;

    Εγώ υπηρέτησα προ εικοσαετίας περίπου. Στο τάγμα μου πάρα πολλοί προέρχονταν από ομάδες που τουλάχιστον οικονομικά είναι υποβαθμισμένες, επομένως αρκετοί δεν είχαν φτάσει Λύκειο ή ούτε καν Γυμνάσιο επειδή δούλευαν. Δεδομένου ότι είχαμε και αρκετούς Ρομά, «Ρωσοποντίους» και όσους γενικά δε χαίρουν υψηλής εκτίμησης από το επίσημο και το ανεπίσημο σύστημα, σκέφτομαι ότι ίσως δεν ήταν τυχαίο, τους έριχναν όλους εκεί ως «τάγμα ανεπιθύμητων» και άρα το ποσοστό τους δεν ήταν αντιπροσωπευτικό της κοινωνίας.

    Αλλά οπωσδήποτε υπάρχουν! Και -επαναλαμβάνω- μαθαίνουν ότι βάλει ή δε βάλει!

  95. Η στήριξη της γλώσσας στη γραφή και στα κακοδιαβαζόμενα από μας κείμενα της Αρχαίας οδήγησε στην πλήρη αναγνώριση και χρήση των τύπων διαβάλω/διαβάλλω όπου διδάσκοντες και διδασκόμενοι δεν συνειδητοποίησαν πως δεν είναι ζήτημα χρόνων του ρήματος αλλά όψεων (ποιού) του ρήματος.

    Το σχολείο αναφέρεται ακόμα σε …υποτακτικές και προστακτικές αορίστου (το πιο κουφό) και σε αυτό έχει συντελέσει αρνητικά και η ταυτόχρονη διδασκαλία ΑΕ που ανεβάζει σε κάποιο βάθρο ανωτερότητας αυτά τα αντιεπικοινωνιακά στοχεία.

    Εάν δεν γίνει μεταρρύθμιση της διδακτικής της γραμματικής λίγοι θα μπορούν να καταλάβουν αυτά τα ζητήματα. Υπάρχει ακόμα καιρός, μέσα σε πλαίσιο ανασυγκρότησης της ΚοιΝΕ, να αναγνωριστούν οι ορθότερες μορφές με τα παρκέρνω και τα όλα τους. Πολύ περισσότερο που αυτά τα -άρω έχουν μεγάλο μέλλον στη γλώσσα.

  96. Μαρία said

  97. dryhammer said

    ….μαθαίνουν ότι βάλει ή δε βάλει!

    Και μετά τους εξηγούν: ήμπε πού’ μπε, άστ’ όπου ‘μπε

  98. sarant said

    79-84 Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  99. Μαρία said

    93
    Δηλαδή ζητάς να καταργήσουμε στο γραπτό λόγο τη διάκριση συνοπτικού / εξακολουθητικού!

  100. Κιγκέρι said

    95: Δημόσιε χώρε,

    από τη γραμματική του Δημοτικού:

    …και του Γυμνασίου:

    Ποιόν ενέργειας είναι μια μορφολογική κατηγορία που αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει ο ομιλητής το αν η ενέργεια που δηλώνει το ρήμα εμφανίζεται ως ολοκληρωμένη, ως εξελισσόμενη, ως μοναδικό γεγονός κτλ. Ως προς το ποιόν ενέργειας στην οριστική διακρίνονται τρία είδη χρόνων: α) οι μη συνοπτικοί ή εξακολουθητικοί (ενεστώτας, παρατατικός και εξακολουθητικός μέλλοντας), β) οι συνοπτικοί ή στιγμιαίοι (αόριστος και συνοπτικός μέλλοντας) και γ) οι συντελεσμένοι (παρακείμενος, υπερσυντέλικος και συντελεσμένος μέλλοντας). Στην υποτακτική διακρίνονται: η υποτακτική ενεστώτα (λέγεται και εξακολουθητική υπoτακτική), η υποτακτική αορίστου (λέγεται και συνοπτική υποτακτική) και η υποτακτική παρακειμένου (λέγεται και συντελεσμένη υποτακτική). Στην προστακτική διακρίνονται: η προστακτική ενεστώτα (λέγεται και εξακολουθητική προστακτική) και η προστακτική αορίστου (λέγεται και συνοπτική προστακτική).

    http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-A112/621/4006,17975/

  101. ΓΤ said

    98@

    Τσουγκρίζω βιρτσουαλοπότηρο! 🙂

  102. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στο δικό μου σχολείο είμαστε ευχαριστημένοι με πολύ λιγότερα, η διάκριση ανάμεσα στο μονό και στο διπλό λάμδα μάς μάρανε. Το επισημαίνουμε, βέβαια, στα σχετικά κεφάλαια, αλλά στην πράξη αφορά λίγους, πολύ λίγους. Το ίδιο, όμως, νομίζω πως ισχύει και στα δημοτικά των λεγόμενων καλών περιοχών με αμιγώς ελληνικό μαθητικό πληθυσμό.
    «Αντικαθιστώ το ρήμα με ένα συνώνυμό του ή περίπου συνώνυμό του και βλέπω αν έχω συνοπτικό ή διαρκή τύπο.»
    Κι εγώ αυτό το κόλπο εφαρμόζω.

  103. Κιγκέρι said

    100: Ούπς!

    Με λόγια εδώ (ελπίζω):

    http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2009/Grammatiki_E-ST-Dimotikou_html-apli/index_C10a2.html

  104. Pedis said

    # 99 – Όπως αβίαστα κατανοείς το νόημα στον προφορικό λόγο, που δεν προφέρεται το διπλό λ, το ίδιο το κατανοείς και στον γραπτό.

    Για παράδειγμα, δεν κατανοείς αβίαστα το τουί του Κούλη που είναι και η αφορμή για το σημερινό άρθρο;

  105. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    76 και σχετ

    Απελπισία ρε πούστη μου, δεν έμεινε τίποτα όρθιο να στηριχτούμε…
    https://www.imerodromos.gr/prostima-730-chiliadon-eyro-apo-to-esr-gia-tis-kiraloifes-toy-kyriakoy-velopoyloy/

  106. Μαρία said

    104
    Αβίαστα μόνο στον ενεστώτα της οριστικής, όπως στο τουί του Κούλη.

  107. @ 100 Κιγκέρι

    Χρησιμότατο στη συζήτηση. Αρκεί να γίνει κτήμα διδασκόντων (κυρίως) αλλά και διδασκομένων. Και να διώξει προσταχτικές αορίστου.

  108. Μαρία said

    105
    Παραπλανητικός ο τίτλος, λείπει το μοίρασε και ο διαιρέτης.

  109. Πέπε said

    @100:

    Κιγκέρι, στο παράθεμα του Δημοτικού τα συννεφάκια στα κόμιξ εμφανίζονται άδεια, χωρίς κείμενο! Δεν το ξανακάνεις με «επικόλληση ως απλό κείμενο»; (αν γίνεται…)

  110. ΚΩΣΤΑΣ said

    Συγνώμη, άσχετο με το σημερινό θέμα αλλά απολύτων επίκαιρο.

    Στις μεσημεριανές ειδήσεις έτυχε να δω τη φάτσα του Μιχαλολιάκου να ανοιγοκλείνει το στόμα, χωρίς φωνή. Από περιέργεια θέλησα να ακούσω τί μλκς είπε αυτός ο άνθρωπος. Έψαξα στο διαδίκτυο και αυτούσιο το βίντεο το βρήκα πού λέτε; Ναι… στο Μακελειό!!! Μήπως; αναρωτιέμαι, πρέπει να μας βάλει (ή βάλλει;) σε κάποιες σκέψεις και η ποιότητα της δημοκρατίας μας;*

    *Επειδή δεν είμαι και καλό ψαχτήρι, δεν αποκλείω την πιθανότητα να υπάρχει και κάπου αλλού και εμένα να μου διέφυγε. Αν συμβαίνει αυτό, παρακαλώ το σχόλιο να εκληφθεί ως μη γενόμενο κι αν θέλει ο Νικοκύρης ας το διαγράψει.

  111. Pedis said

    # 106 – Ε τότε αν δεν κατανοείς το «μένω στο σπίτι» από το «να μένω στο σπίτι», διάλεξε να προσθέσεις διπλό «ν» σε μια από τις δύο περιπτώσεις, όποια αγαπάς και κάνεις κέφι …

  112. 110 Όχι, δεν χρειάζεται να πας Μακελειό: https://www.news247.gr/koinonia/michaloliakos-prin-to-keli-eimai-perifanos-poy-me-pane-fylaki-gia-tis-idees-moy.9027125.html

  113. Γιάννης Ιατρού said

    Αυτό με τα δυό ρήματα βάζω και πιάνω έχει πολλές (ακουστικές) ιστορίες

  114. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τελικά, δεν υπάρχουν δικαστές μόνο στο Βερολίνο, υπάρχουν και στην Αθήνα.

  115. ΓΤ said

    Το πολύ ενδιαφέρον στο #103 είναι, στην εξακολουθητική, αλλά και στη συντελεσμένη, ενέργεια του παραδείγματος, η εικόνα ότι κάποιοι (διώκτες) κυνηγούν τον αστυνομικό, και όχι η αντίθετη ενέργεια. Εάν δεν είναι εικόνα που εκτυλίσσεται σε στενορύμι Εξαρχείων ή στη χασικράτεια των Ζωνιανών από νταβέληδες φυτειών, μάλλον πρόκειται για τους Αδιάφθορους…

  116. ΓΤ said

    110@

    Το μυαλό σου στους μεζέδες, και σου ξέφυγε το βίντεο στο #84…

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    110: Μόλις άκουσα τα φληναφήματά του στο δελτίο ειδήσεων του Star.

  118. Πέπε said

    @109

    Α σόρι, το είχες ήδη κάνει!

    @107:

    Μα δεν είναι τίποτε καινούργιο. Απ’ όλες τις εγκλίσεις, η οριστική διακρίνει τις χρονικές βαθμίδες και το ποιόν ενεργείας κάθε χρόνου, και οι υπόλοιπες μόνο το ποιόν ενεργείας. Η προστακτική έχει εκ φύσεως χρονική βαθμίδα το μέλλον, και της υποτακτικής η χρονική βαθμίδα εξαρτάται από το ρήμα της κύριας πρότασης. (Οι περιπτώσεις όπου έχουμε υποτακτική σε κύρια πρόταση , π.χ. «Να φύγεις!», εξισώνονται με την προστακτική.) Και στ’ αρχαία το ίδιο ίσχυε.

    Είναι αλήθεια ότι όλο αυτό το σύστημα θα μπορούσαμε να το σπάσουμε και να το ξαναρίξουμε απ’ την αρχή, αλλά και έτσι όπως είναι έχει αρκετή αρτιότητα και συνέπεια.

    Η προστακτική αορίστου, τι; Εννοείς μήπως ότι συνήθως όταν λέμε «λέγε» εννοούμε το ίδιο όπως με το «πες»; Αυτό είναι όντως μια περίπτωση κάπως δύσκολη στην περιγραφή της, ιδίως επειδή βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη (λέμε τρέχα=τρέξε, αλλά όχι απόφευγε=απόφυγε, εδώ η διάκριση διατηρείται).

  119. ΚΩΣΤΑΣ said

    110 Τώρα βλέπω, η ΕΡΤ1, έχει τον Ν.Μ. με φωνή, μπράβο της. Οπότε τέρμα οι ανησυχίες μου που εξέφρασα το @110 σχόλιό μου. 😉

  120. Πάνος με πεζά said

    Όλο το βράδι τσέκαρα, μέχρι που τα τσεκάρισα όλα !

  121. Μαρία said

    11
    Επιμένεις να μην κατανοείς οτι το να μένω στο σπίτι είναι διαφορετικό απ’ το να μείνω στο σπίτι.

  122. Μαρία said

    121
    στο 111

  123. ΓΤ said

    εμμονική παοκίλα

    μόλις το sdna ανακοίνωσε την απόφαση για τη ΧΑ, σε ένα από τα σχόλια που κρεμάστηκαν διαβάζουμε: «Η ιδεολογία του κόμματος της ΧΑ και των μελών του είναι για σκουπίδια, αυτό όμως δεν αναιρεί ότι η συγκεκριμένη δίκη ήταν παρωδία από την αρχή, με πρακτικές που θύμισαν τα περσινά ρεζιλίκια με τη περίπτωση ΠΑΟΚ-Ξανθη […]»

    Για περισσότερα, πηγαίνετε μόνοι σας να απολαύσετε παραλληλισμούς…

  124. Theo said

    @95:
    Προτείνεις μήπως να καταργηθεί η «ταυτόχρονη διδασκαλία ΑΕ» για να μην μπερδεύονται οι μαθητές με τις υποτακτικές και τα δίδυμα λ και να αντικατασταθεί με την πιο … εύληπτη ταυτόχρονη διδασκαλία των ΒΙ με τα διπλά και τριπλά σύμφωνα, τις «απολογητικές» ή όχι αποστρόφους, κλπ, για να ανεβάσει «σε κάποιο βάθρο ανωτερότητας» τα … επικοινωνιακά τους στοιχεία; 🙂

  125. Γιάννης Κουβάτσος said

    117:Σιγά, συριζαίος είναι για να τον φιμώσουν; ☺

  126. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 125 στο 119.

  127. Pedis said

    # 121 – φοβάμαι ότι επιμένεις να αναφέρεσαι σε άλλο ζήτημα, δεν ξέρω για ποιο λόγο …

  128. Theo said

    Η αχώνευτη για πολλούς Ιωάννα Μάνδρου για την απόφαση: (Στη φυλακή 38 καταδικασθέντες)

    Mε την απόφαση πήγαν στη φυλακή όχι μόνον όσοι είχαν βαριές καταδίκες από δέκα χρόνια και πάνω, αλλά και άλλοι με έξι η επτά χρόνια, ορισμένοι ακόμα και με πέντε, κάτι που δεν συνηθίζεται στη δικαστηριακή πρακτική.

    Προς τούτο η απόφαση δεν ήταν μόνον αντίθετη με την εισαγγελική τοποθέτηση, αλλά και με όλες τις προβλέψεις ή εκτιμήσεις που έκαναν λόγο για χορήγηση αναστολής σε περισσότερους καταδικασθέντες.

    Η απόφαση σφράγισε με τον πλέον αυστηρό και βαρύ τρόπο τη βούληση της πολιτείας και της δικαιοσύνης να αντιμετωπιστεί στη χώρα μας το ναζιστικό φαινόμενο.

    Στη συνέχεια γράφει: «Η ιστορικότητα της απόφασης ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα καθώς είναι η πρώτη απόφαση και σε πανευρωπαικό επίπεδο για καταδίκη ναζιστών με εγκληματικές δράσεις μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο», αλλ’ εδώ νομίζω πως ξεχνά τη δίκη των Γερμανών νεοναζί που δολοφόνησαν 9 μετανάστες.

  129. ΓΤ said

    συγκροτημένος και τεκμηριωμένος λόγος αρχαιολόγου (μετά την ανασκαφή με μπλούζα «Bathory»)

    https://www.megatv.com/2020/10/22/xrysi-aygi-athoos-dilonei-o-germenis-vlepei-politiki-dioksi/

  130. Μαρία said

    118
    >Η προστακτική αορίστου, τι; Εννοείς μήπως ότι συνήθως όταν λέμε «λέγε» εννοούμε το ίδιο όπως με το «πες»;

    Εννοεί οτι η ορολογία είναι παραπλανητική.

    127
    Το ζήτημα είναι η διάκριση συνοπτικού εξακολουθητικού στο γραπτό λόγο.

  131. Pedis said

  132. Μαρία said

    128
    Εκτός απ’ τους Γερμανούς και το Νορβηγό νεοναζί Μπρέιβικ.

  133. Pedis said

    # 130 β – καλά-καλά, κατάλαβα.

  134. avadista said

    Θέλει η π… να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει:

    Η είδηση για την τελική απόφαση του δικαστηρίου από το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, όπως βγαίνει στην πρώτη σελίδα των ειδήσεων του Google

  135. Μαρία said

  136. ΣΠ said

    8
    Ναι, ως απόφοιτος του Χάρβαρντ, ξέρει να γράφει αλλά όχι να μετράει. 🙂

  137. ΣΠ said

    Στην Θεσσαλονίκη δεν έχουν πρόβλημα. ‘Ολα είναι με δύο λάμδα. 🙂

  138. ΓιώργοςΜ said

    Και κάτι αλέγρο, διά να ευθυμήσωμεν…
    https://www.efsyn.gr/node/265362

  139. … Διότι βέβαια η Τουρκία δεν «προβάλει» παράνομες απαιτήσεις, αλλά τις προβάλλει. …

    Μπορεί και να τις
    «προβάρει»
    (αλλαγή υγρών)

  140. Γιάννης Ιατρού said

    :Πληροφορούμαι πως γνωστός πολυώνυμος σχολιαστής έκανε αίτηση για μια μέρα άδεια, λόγω πένθους😉

  141. Κιγκέρι said

    137:

    Ως γνωστόν, η Θεσσαλονίκη γράφεται με δύο σίγμα και προφέρεται με δύο λάμδα! 🙂

  142. 1, … Σας προσβέλνω; Με καλημέρες. …

    Ο πιο σβέλτος!

  143. Για το προσβληματικό προσβάλλω:
    Προσβολή –> Προσβολάω
    (ΥΓ1: όπως ροβολάω, πυροβολάω
    ΥΓ2: και προσβολάου, για μερακλήδες)

  144. Theo said

    @138:
    Ο επίλογος του λικνου:
    «Και ταιριάζει γάντι σε όλο αυτό το αστείο σκηνικό, που θα ζήσουμε όλη την επόμενη χρονιά με τους «εορτασμούς». Παίρνω ποπ-κορν και κάθομαι αναπαυτικά στη θέση μου. Νομίζω θα ζήσουμε μαγικές στιγμές.» 😆 😥 😥

  145. @ 118 Πέπε

    Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον ότι εισάγεται η θεωρία ότι το το ρήμα έχει δύο τουλάχιστον άξονες μεταβολών χρόνο και ποιόν. Αλλά αυτή η λογική πρέπει να διαπερνά το σχολικό βιβλίο και τη να δίνει διαφορετική πνοή στη διδακτική του ρήματος.

    Όταν συνεπώς δεν κάνουμε περιγραφή του χρησιμοποιούμενου ρήματος και μιλάμε για π.χ. προστακτική αορίστου όλα αχρηστεύονται και γίνονται μία από τα ίδια. Ακούω πολλούς εκπαιδευτικού που μιλάν για προστακτική αορίστου ενώ οι σχετικοί τύποι απλά εντάσσονται στις perfective διαστάσεις της περιγραφής.

    Σαρανταπέντε χρόνια μετά τη γλωσσοεκπαιδευτική μεταρρύθμιση (και αν το πιάσουμε από και από το 1964, οπότε 56) αυτά τα πράγματα έπρεπε να είχαν ξεκαθαρίσει. …Και όχι απλά να παρουσιάζονται στο εκπαιδευτικό σύστημα σαν ορθογραφικά λάθη ή στοιχεία που χρειάζονται μόνο απλοποίηση, π.χ. ένα λάμβδα.

  146. 143

    Με το ΥΓ2 πρόσβληνες θανάσιμα τους ομιλητές τοπικών ιδιωμάτων. Εκπλάγηκα δυσάρεστα από τη διαγωγή σου.

  147. tamistas said

    Αυτή τη γοητεία του διπλού λάμδα την έχω πει τάση διπλασιασμού του λάμδα στην ελληνική· και τη βλέπω όχι μόνο στα -λλω ρήματα αλλά και στον φάκελλο για παράδειγμα. Δεν ξέρω αν είναι κάπως πολλύ ελληνικό αυτό. Ο Σαββόπουλος απευθυνόμενος σε μιαν Έλλη τραγουδούσε: δεν μπορώ τα δυο σου λάμδα θάνατος και γένεση…

  148. 144 Πόσο θα χρεώσουν τελικά το ποπκόρν ξέρουμε? Για την -αναπαυτική κιόλας- θέση δεν εγγυώμαι τώρα με το νέο πτωχευτικό.

  149. @ 120 Πάνος Με Πεζά

    >> Όλο το βράδι τσέκαρα, μέχρι που τα τσεκάρισα όλα !

    — Όλο το βράδι τσέκερνα, μέχρι που τα τσέκαρα όλα !
    — Όλο το βράδι τσεκάριζα, μέχρι που τα τσεκάρισα όλα !

    (Το διεστραμμένο μου ΒΙ-ικό αυτί αναζητά συνεχή imperfective τύπο μαζί με «όλο το βραδυ»).
    (Μου φαίνεται πως ο Νικοκύρης, να ΄ν΄ καλά, συνεχίζει με τις ωραίες επιλογές του τη ΒΙ-ικη προπαγάνδα διάλλων μέσων).

  150. @ 124 Theo

    Α… δεν έχω καταρτίσει πλήρες …σωτηριακό πρόγραμμα (και σόρι, βέβαια) αλλά ξέρω πολύ καλά πως τα ΒΙ γίνονται ή γίνονταν αντικείμενο ειρωνείας από τους παντοειδείς «σωστούς». Οπωσδήποτε, σε μια συγκεκριμένη ερώτηση για επιλεγόμενες (από τα παιδιά) γλωσσικές εξετάσεις σε ανταγωνιστικές διαδικασίες, π.χ. για τα ΑΕΙ, θα απαντούσα «ναι και τα ΒΙ για όσους τα επιλέγουν» 🙂

  151. @ 130 Μαρία

    Μπράβο σας Μαρία. Αυτό εννοώ. Ευχαριστώ.

  152. Πουλ-πουλ said

    138
    Καθόλου δεν ευθύμησα, το βίντεο κλιπ το βρήκα εντελώς ανέμπνευστο, γρουσούζης γαρ. Ο συντάκτης της εφημερίδας όμως έσπασε κάθε ρεκόρ ξυνίλας.

  153. ΓιώργοςΜ said

    143 Οι έχοντες αγροτικό υπόβαθρο, ξέρουν πως πρόσβολο είναι το ψεύτικο αυγό που βάζουμε στο κοτέτσι, το φώλι, άρα προσβολάω μπορεί να θεωρηθεί τεχνικός όρος

  154. Γιάννης Ιατρού said

    Προβλέπω την νύχτα, εκτός των γνωστών συνήθων υπόπτων εδώ μέσα, να έχουμε ραγδαία άνοδο του αριθμού των σχολιαστών, μιάς και από τα μεσάνυχτα (εδώ ταιριάζει και η γνωστή ρήση… για αποφοίτους Χάρβαρντ κλπ.) ως τα ξημερώματα (ή έστω κοντά στα..)θα απαγορεύεται η κυκλοφορία…

  155. @ 142 Μιχάλης Νικολάου
    🙂

  156. Γιάννης Ιατρού said

    Τώρα: Πρόταση δυσπιστίας από τον Τσίπρα στη Βουλη …

  157. 129 Μάστα. Δεν την ήξερα τη μπάντα (και γιατί θα έπρεπε άλλωστε?)
    http://www.metalious.com/bathory/return/racist

  158. Γιάννης Κουβάτσος said

    Με ένα λου ή δύο; ☺

    ΚΕΦΑ(ΛΛ)ΟΝΙΑ ή ΚΕΦΑ(Λ)ΟΝΙΑ;

    Απ’ τον αχό τση θάλασσας γεννιέται μία τσούπρα
    Κεφαλονιά την είπανε κι είχ’ ένα λού στην κούτρα.

    Απ’ τα δεξιά τση ήτανε μια λίμπα με κρεμμύδια
    κι οπίσω τση ετρώανε οι άνθρωποι απίδια.

    Με ένα λού τραγούδαε με ένα λού στεκόταν
    με ένα λού εχόρευε και μ’ ένα καταριόταν.

    «Λώλεψες», τση φωνάζανε με ένα λού και πάλι
    κι ευκείνη χαμογέλαε κι εκούνιε το κεφάλι.

    Με ένα λού εμίλαε, με ένα λού εβλαστήμα
    κι απέ στο λού καθότανε έγραφε κι ένα ποίημα.

    Μια νύχτα στο απόβροχο, που είχε και φεγγάρι
    «Όχι μωρή», τση είπανε «κι ο διάλλος θα σε πάρει
    με δύο λού θα γράφεσαι, με δύο θα κοιμάσαι
    με δυό θα κωλλοκάθεσαι, το δυό, να το θυμάσαι.

    Έλλα να σε ποτίσουμε με μέλλι και με γάλλα
    κι αμά να ταξιδέψουμε για να σου πούμε κι άλλα».

    Και η καλή Κεφαλονιά που είχε συνηθίσει
    αρνήθηκε, δε θέλησε να πάει στο Παρίσι
    γιατί εκεί τση είπανε, θα βρεις τσου μορφωμένους
    που θα σου πούνε για τα λού. «Τσου έχω εγώ χεσμένους»,
    είπε με δύναμη πολλή, που έτρεμε η φύση,
    «με ένα λού θα γράφομαι!» κι έπεσε στο μεθύσι.

    Και από τότες φίλοι μου, τα δύο λού σε …όλλα
    δεν είναι αλήθεια, ειλικρινά, τα κάνει η …ρομπόλα!

    Δικέλης Βλιχός

  159. Μαρία said

    156
    Παρακολούθησα χτες στο κανάλι της βουλής την κοπτορραπτική του https://www.avgi.gr/politiki/369804_kai-pseydontai-stin-kybernisi-kai-xespitonoyn

  160. Theo said

    @150:
    Η ειρωνεία δεν αφορά τα ΒΙ αλλά τον ακτιβισμό όπως παρουσιάστηκε στο αντιπροχθεσινό άρθρο.

  161. spiridione said

  162. 161 Πιάσε κόκκινο (ή μάλλον μαύρο 🙂 ) Spiridione, αν και άργησα επειδή έψαχνα την οικεία ανάρτηση.

  163. spiridione said

    162. Ναι, εσύ το έβαλες στο σωστό άρθρο.

  164. Theo said

    882 κρούσματα και 15 θάνατοι.
    Κι ο Χρήστος Παππάς έχει «εξαφανιστεί».

  165. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα…. Θα ακούσατε μόλις το διπλό κακό ρεκόρ, 882 κρούσματα και 15 νεκροί.

    Κανονίστε να γίνει κανένα λοκντάουν τώρα που έρχομαι.

  166. Theo said

    @165:
    Σε πρόλαβα, με διαφορά στήθους 🙂

  167. spiridione said

    Νικοκύρη, τι έγινε το άρθρο, χάθηκε;

  168. spiridione said

    Για τη μπουζού

  169. @ 160 Theo

    Η ειρωνεία υπήρχε πάντα. Αντιπροχθές δεν έγινε κάτι τέτοιο αντιληπτό, κάθε άλλο. Ανταλλάχτηκαν απόψεις. Ο καθένας στις γραμμές του. Ο γλωσσοφάγος στη γλωσσοφαγία του και ο ακτιβιστής στο μετερίζι του. 🙂

  170. aerosol said

    Αν το αθάνατο ελληνικό ν οξυγονώνει τον εγκέφαλο, τότε το λ δίνει την απαραίτητη υγρασία για να μην ξεραίνεται. Απο εκεί προκύπτει η χρήση (η ανάγκη, θα έλεγα!) του διπλού λ. Να εισηγηθούμε και τριπλό!

    «Τον είδα όταν πάρκαρε»: του πήρε μισή ώρα, καθότι άμπαλος, κι εγώ καθόμαν και τον χάζευα.
    «Τον είδα αφού πάρκαρε»: Ήτο αστραπιαίος και μπόρεσα να τον δω μόνο όταν είχε τελειώσει το παρκάρισμα. Σα να λέμε «αφού είχε παρκάρει».
    «Τον είδα, πάρκαρε αφού»: Αυτό ας ερμηνευθεί επαρκώς από τους Θεσσαλονικείς φίλους μας.

    #157:
    Πιθανότατα ο Γερμενής να ήξερε το ποιόν των Bathory, καθώς άπτεται των… ενδιαφερόντων του. Όμως συχνά τέτοια πράγματα δεν είναι γνωστά στους φίλους ενός συγκροτήματος. Πιστεύω κάμποσοι ακούν τη μπάντα εκτός Σκανδιναβίας χωρίς να γνωρίζουν τις απόψεις τους. Η δε γενίκευση του άρθρου για συνολικό φασισμό/ρατσισμό στο μπλακ μέταλ με κάνει να σηκώνω το φρύδι με αμφιβολία… Τσεκάρω τα λινκ και βλέπω σε άλλο άρθρο πως ο γράφων θεωρεί και τον Τόλκιν κρυπτοφασίστα, άποψη επιπόλαια και λανθασμένη! Σαφώς ο χώρος έχει πολλά κουμάσια αλλά οι γενικεύσεις δεν βοηθούν -και θα ήταν πολύ άστοχο να προεκτείνονται και στους φίλους της συγκεκριμένης μουσικής.

    #158: Εύγε!

  171. loukretia50 said

    Σφήνα – φεύγω, απόψε θα λαλήσω αλλού!

    158. !
    Το όνομα το μυστικό κρατάω μόνο για μένα
    Όπως κι αν το προφέρετε, μοναδική είν’ η Λου!
    Άλλωστε…
    Τη γοητεία του διπλού κρατάει η μικρή Λουλού!

    (συμφωνεί κι ο Τζι ο τρομερός που την έστειλε στη Χονολουλού!)

    Σας εύχομαι ένα όμορφο βράδυ!

  172. Γιάννης Κουβάτσος said

    170 β) Έτσι είναι. Δεν μου αρέσει καθόλου το μπλακ μέταλ, αλλά η εν συνόλω ταύτισή του με τον ναζισμό είναι άστοχη. Η γενίκευση οφείλεται στην ύπαρξη του NSBM – National Socialist Black Metal ή Εθνικοσοσιαλιστικού Black Metal. Υπάρχουν όμως και άλλα παρακλάδια, όπως το «Red Anarchist Black Metal». Όπως λέει και ο συμπατριώτης μας συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Βαγγέλης Γιαννίσης, μετρ πλέον του σκανδιναβικού νουάρ:
    «Μην πιστεύετε ό,τι βλέπετε στα συγκροτήματα. Μην νομίζετε ότι τα πρεσβεύουν. Τα περισσότερα είναι για να δημιουργήσουν ένα σύννεφο μυστηρίου, αγωνίας, τρόμου, γύρω από το όνομα τους».
    https://www.politeianet.gr/books/9789606059841-giannisis-baggelis-dioptra-i-skia-trade-edition-282971

  173. Pedis said

    https://thepressproject.gr/o-petsas-den-vlepei-ygeionomiko-kindyno-sta-yperfortomena-mmm/

    «Δεν είναι ούτε στα σχολεία ούτε στα ΜΜΜ η ανησυχία. Είναι στην τήρηση μέτρων υγιεινής και προστασίας, να τηρούμε τις αποστάσεις και να μην εφησυχάζουμε»

    Τι λέει μωρέ ο στόμας του!

  174. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    – Κάτω τα χέρια από τα δίδυμα! 🙂

    Στο κρητικό ιδίωμα υπάρχουν δυο παρόμοια ρήματα, το πανελλήνιο προβάλλω (ως αμτβ.) και προβαίρνωμε την ίδια σημασία: εμφανίζομαι, παρουσιάζομαι.

    Με κάποιες, όμως, ιδιορρυθμίες στους χρόνους:
    Το προβάλλω χρησιμοποιείται σε όλους τους χρόνους, εκτός από τον Παρατατικό.
    (‘επροβάλλα’, ούτε το λέω ούτε το ακούω, ενώ ως αόριστος ‘επρόβαλα, ναι).
    Αντικαθίσταται από τον Παρατατικό ‘επρόβαιρνα’. Εν χρήσει και ο εξακ. μέλλοντας ‘θα προβαίρνω’ και η Προστ. ‘πρόβαιρνε’ (στο μέλλον).

    Από το προβαίρνω: ‘Ξεπροβαίρνω’ (ταυτόσημο με το ‘προβαίρνω’, αλλά με μια χροιά ξαφνικού ή λίγου)
    και ‘πρόβαρμα’ = μέρος με θέα, σημείο εξόδου από ένα περιορισμένης ορατότητας μέρος.

    [Γνωστή (σε όλους φαντάζομαι 🙂 ) η γνωστή Προστ. (αορ.) ‘Πρόβαλε μάνα του γαμπρού και πεθερά τση νύφης…’ 🙂 ]

    Και κάτι σχετικό από τραγούδι των Χαΐνηδων: https://youtu.be/CD8Zcx42H5I?t=102
    «Επρόβαιρνε η μάνα του άλλου στη στροφή
    να μην αλαργοπάρει φοβούντανε σαφί»

  175. sarant said

    167-8 Ήταν το αυριανό άρθρο, που κακώς εμφανίστηκε φευγαλέα σήμερα

  176. Πέπε said

    @145

    Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.

    Ο αόριστος είναι ένας συνοπτικός χρόνος. Όποτε υπάρχει ανάγκη και συνάμα δυνατότητα διάκρισης χρονικής βαθμίδας, δηλαδή στην οριστική, ο αόριστος είναι ο συνοπτικός χρόνος του παρελθόντος (και ο συνοπτικός μέλλων του μέλλοντος – για το παρόν δεν έχουμε στα ελληνικά τη διάκριση συνοπτικού – διαρκούς κι εδώ είναι ένα σημείο όπου χαλάει η συμμετρία, αλλά γι’ αυτό δε φταίει βέβαια κανένα σύστημα περιγραφής, έτσι είναι η γλώσσα μας).

    Μιλάμε όμως για την προστακτική, όπου οι γραμματικοί χρόνοι δε διακρίνονται κατά τη χρονική βαθμίδα τους. Μόνο κατά το ποιόν ενεργείας. Επομένως εδώ ο αόριστος εξ ορισμού δεν αναφέρεται στο παρελθόν, όπως ούτε κι ο ενεστώτας στο παρόν, αφού εκτός οριστικής δεν αναφέρονται σε καμία χρονική βαθμίδα. Και έχουμε έναν τύπο συνοπτικό. Πώς αλλιώς να τον ονομάζαμε εκτός από προστακτική αορίστου;

  177. ΣΠ said

    164, 165
    65 κρούσματα στην Περιφέρεια Σερρών! Τι έγινε ρε παιδιά;

  178. Πέπε said

    @174:

    Απ’ το στόμα μού το πήρες. Αυτό το προβέρνω μόλις σκεφτόμουν! Νομίζω ότι θα το έγραφα μάλλον με έψιλον.

    Κατά το πρότυπο ρημάτων όπως ψέλνω-έψαλα, από τον αόριστο πρόβαλα παράγεται νέος ενεστώτας προβέλνω. Και ακολούθως το -λν- τρέπεται σε -ρν-, όπως στα ήρθα, αδερφός, ψάρτης, Χάρκη, χαρκιάς, βάρτσαμος (βάλσαμο), αρμέγω (<αμέλγω) κλπ. ψιλοπανελλήνιους λαϊκούς ή και γενικής αποδοχής τύπους.

  179. Κιγκέρι said

    Βρε παιδιά, δεν τη λέμε προστακτική ενεστώτα επειδή σχηματίζεται από το θέμα του ενεστώτα και προστακτική αορίστου επειδή σχηματίζεται από το θέμα του αορίστου; Λάθος τα κατάλαβα;

  180. @ 176 Πέπε

    Δεν είμαι ο καταλληλότερος για την επινόηση νέας γραμματικής ορολογίας αλλά δεδομένης της αντιδιαστολής imperfective / perfective που εκφράζεται με τις δύο προστακτικές, το ζήτημα ΔΕΝ πρέπει να συμπλέκεται με τους χρόνους (είναι τόσο αντιπαιδαγωγικό) αλλά αποκλειστικά με το aspect (ποιό).

  181. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    118, 130, 145, 177

    Πέπε said:
    Η προστακτική έχει εκ φύσεως χρονική βαθμίδα το μέλλον,… (Οπότε, ενεστώτας τι;)
    Η προστακτική αορίστου, τι; (Έλα ντε, αφού είναι παρελθοντικός χρόνος;)
    …για την προστακτική, όπου οι γραμματικοί χρόνοι δε διακρίνονται κατά τη χρονική βαθμίδα τους. Μόνο κατά το ποιόν ενεργείας.

    180, Dimosioshoros said:
    …το ζήτημα ΔΕΝ πρέπει να συμπλέκεται με τους χρόνους (είναι τόσο αντιπαιδαγωγικό) Ακριβώς!

    Γι’ αυτό, νομίζω (ως μη φιλόλογος, αλλά παππούς εν ενεργεία… 🙂 ), ότι είναι πιο επιτυχημένη η ορολογία που έχει υιοθετηθεί σήμερα: ‘Εξακολουθητική Προστακτική’ (Εν.) και ‘Συνοπτική Προστακτική’ (Αορ.)

  182. ΓΤ said

    177@

    Π’δουπατήθ’καshι shε κ’βέντα με τ’ν Θουκ’δίδ’!

  183. ΓΤ said

    ΠΑΟΚ-Ομόνοια 1-1

  184. Πάνος με πεζά said

    «το μοναδικό ρήμα της νέας ελληνικής που σχηματίζει σύνθετα (και μάλιστα όχι πολύ σπάνια) και με τις 18 αρχαίες προθεσεις» : τις παίρνει και π@#$ούζα καμιά φορά, όπως στα αντιπαραβάλλω και προκαταβάλλω 🙂 Για να μην πούμε και λοιπά «κουλά» σύνθετα, όπως εφεσιβάλλω…

  185. Μαρία said

    177
    Γιατί σε κάποιες καφετέριες και κάποιες ταβέρνες δεν τηρούν τις αποστάσεις κι οι μπάτσοι κάνουν τα στραβά μάτια.

  186. Αγγελος said

    Λεώνικε, λίγο τα μπερδεύεις με τα πρωινά σου σχόλια (που μόλις τώρα τα είδα).
    Το έβαλ(λ)ε δεν μπορεί να είναι ποτέ υποτακτική, ακόμα κι αν προηγείται να, θα, αν κλπ., διότι… η υποτακτική δεν παίρνει αύξηση. Λέμε βεβαίως «Εύχομαι να υπέβαλε αίτηση εγκαίρως», αλλά αυτό απλώς σημαίνει ότι το «να» συντάσσεται και με οριστική (εν προκειμένω, αορίστου) σε κάποιες περιπτώσεις. «Θα υπέβαλε, ελπίζω, εγκαίρως την αίτηση» είναι πιθανολογική έγκλιση: θα+αόριστος οριστικής εν προκειμένω, όπως πιθανολογική είναι (αλλά με ενεστώτα) η απάντηση «θα λείπει» στην ερώτηση «Μα γιατί δεν μας ανοίγει;». «Αν ήθελε, θα υπέβαλλε αίτηση» είναι δυνητική έγκλιση (θα+παρατατικός). «Αν υπέβαλλε εγκαίρως αίτηση, θα τον προσλάμβαναν» είναι κανονικός παρατατικός οριστικής, όπως και «Αν υπέβαλε εγκαίρως την αίτηση, θα του απαντήσουν οπωσδήποτε» είναι κανονικός αόριστος οριστικής. Όλες αυτές οι λεπτομέρειες του συντακτικού της γλώσσας μας δεν χρειάζεται να ζαλίζουν τον φυσικό ομιλητή: το ορθογραφικό του πρόβλημα λύνεται αν χωνέψει ότι όπου, αντί υποβάλ(λ)ω / υπέβαλ(λ)α θα λέγαμε στέλνω/έστελνα, θέλει δύο λ, και όπου θα λέγαμε στείλω/έστειλα θέλει ένα μόνο.
    Επίσης, το αρχαίο έβαλον είναι βέβαια αόριστος β´, αλλά το έστειλα ή το έσφαλα είναι κανονικοί αόριστοι α´, κι ας έχουν ένα λ. Ο αόριστος β´ είναι πάντοτε άσιγμος, αλλά οι άσιγμοι αόριστοι δεν είναι πάντοτε αόριστοι β´: οι αόριστοι των ενρινο πλήκτρων και υγρόληκτων ρημάτων είναι πάντοτε άσιγμοι.

  187. Μαρία said

    179
    Παραδοσιακά ναι, όπως έχουμε κρατήσει και τον όρο αόριστος, που δεν είναι αόριστος. Εδώ όμως συζητάμε το παραπλανητικό της υπόθεσης δεδομένου οτι ο ενεστώτας είναι παροντικός, ο αόριστος παρελθοντικός χρόνος, ενώ η προστακτική αναφέρεται στο μέλλον.
    Πάντως, όταν διδάσκουμε ελληνικά σε ξένους, χρησιμοποιούμε τους όρους εξακολουθητική/συνοπτική προστακτική.

  188. Μαρία said

  189. gpoint said

    Αυτός δεν ειν’ προπονητής, είναι … καληνυχτάκιας
    αργόστροφος,κομπλεξικός,περνιέται για εξυπνάκιας !

    Ομάδα βγαίνει χαλαρά ούτε σε προπόνηση, πιστοί «στο πλάνο¨που αχρηστεύει τον καλύτερό του παίκτη τον Ζίφκοβιτς και με σέντερφορ εμφανώς ανέτοιμο. Στο ημίχρονο αλλάζει σέντερφορ καιπλάνο, οργιάζει ο Ζ΄φκοβιτς, ισοφαρίζει ο ΠΑΟΚ και τον βγάζει έξω ο προπονητής !!

    Που τον βρήκανε τον Ουζουνίδη της Πορτογαλίας, άγνωστον !

  190. ΓΤ said

    @188

    Το βέβαιο είναι ότι ο δημοσιολάλος δεν σκέφτηκε το «διαφεύγω τη σύλληψη». 🙂

  191. Γεώργιος Α. Χριστοδούλου said

    Δεν είναι μόνο το βάλλω που σχηματίζει σύνθετα και με τις 18 αρχαίες προθέσεις. Είναι και το φέρω: εισφέρω, εκφέρω, εμφέρω, προφέρω, προσφέρω, συμφέρω, αναφέρω, διαφέρω, καταφέρω, παραφέρω, μεταφέρω, αμφιφέρω (σπάνιο αυτό, αλλά υπάρχει στον Κόιντο Σμυρναίο, Τα μεθ’ Όμηρον, βιβλίο 5, στίχ. 10: τείρεα πάντα οππόσα δινήεντα κατ’ ουρανόν αμφιφέρονται), αντιφέρω, επιφέρω,περιφέρω, αποφέρω, υποφέρω, υπερφέρω.

  192. ΓΤ said

    189@

    Δεν πιστεύω ότι ένας προπονητής κάνει ποτέ κινήσεις δίχως λόγο. Έχουμε ξαναπεί ότι εκείνοι ξέρουν περισσότερα από εμάς. Παρεκτός και πραγματικά, Γιώργο, του βάζεις τα γυαλιά του Αμπελ_φιλοσόφου, οπότε δεν βλάπτει είτε κάποιος να μιλήσει στην Γκοντσάροβα για εκλεκτό μέλος του ιστολογίου ή να πειστεί ο Κυριάκος να διαβάζει αναλύσεις στου Σαραντάκου τη γωνιά. Για το 1-1 του ΠΑΟΚ ευθύνεται σαφώς ο Πρωθυπουργός, αφού δεν επέτρεψε την εἰσοδο σε 2.900 εκλεκτούς να δώσουν μια ώθηση στην ομάδα (ή «ώση», όπως λέει ο… αεροναυπηγός Μαγιορκίνης, λες κι εργάζεται στο R&D της Pratt&Whitney). Σε πειράζω με αγάπη, και την κάνω για τριγλυκερίδια 🙂

  193. Γιάννης Ιατρού said

    Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Μάνος Λοΐζος. http://youtu.be/bT91hJKTXuY

  194. ΓΤ said

    191@
    (αμφιφορεύς)

  195. Πέπε said

    @ΜΙΚ_ΙΟΣ, Δημόσιος Χώρος κλπ.:

    Ρε παιδιά συγγνώμη, πού το βρήκατε ότι ο αόριστος είναι χρόνος του παρελθόντος και ο ενεστώτας του παρόντος; Δε θα δεχτώ ως απάντηση ότι απλώς έτσι έχετε συνηθίσει τόσα χρόνια να νομίζετε. Ή ανεπαρκώς σας τα εξήγησαν, ή λάθος τα καταλάβατε, αλλά τέλος πάντων λάθη γίνονται, κι από μας κι από τους άλλους – η δική σας παρατήρηση βγάζει τέτοιο συμπέρασμα;

    Ο ενεστώτας ΤΗΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ είναι παροντικός χρόνος. Ο αόριστος ΤΗΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ είναι παρελθοντικός. Εκτός οριστικής δεν υφίσταται χρονική βαθμίδα: είναι νομίζω το τρίτο μήνυμα όπου το επαναλαμβάνω, και ενώ κανείς δε διαφώνησε ρητά, ωστόσο εξακολουθείτε να το παραβλέπετε. Αν έχετε διαφορετική άποψη, γιατί δεν τη λέτε;

    Παρ’ ότι ήδη συμφώνησα ότι θα μπορούσε να υπάρχει ακριβέστερο σύστημα περιγραφής, το υπάρχον δεν είναι δυνατόν να το απορρίπτουμε απλώς επειδή δε συμφωνούμε μ’ αυτά που νομίζουμε ότι λέει, χωρίς να κάτσουμε να τα εξετάσουμε λίγο πιο υπομονετικά. Όταν κάποιος λέει τερατώδεις βλακείες, καλό είναι να σκεφτούμε πρώτα «μήπως παραείναι τερατώδες για να το είπε; μήπως δεν είπε αυτό και εγώ στραβά κατάλαβα;»

    Δεν ξέρω αν και πού το διάβασα αυτό (ότι η διάκριση των χρονικών βαθμίδων είναι αποκλειστικότητα της οριστικής ενώ η διάκριση των ποιών ενεργείας ισχύει σε όλες τις εγκλίσεις, και ότι συνεπώς κανένας χρόνος δεν έχει μόνιμα -παρά μόνο στην οριστική- συγκεκριμένη χρονική βαθμίδα), αλλά ακόμη κι αν το σκέφτηκα μόνος μου, ή αν το διάβασα από κάποιον που το διαπίστωσε κι όχι από κάποιον που να όρισε ο ίδιος το σύστημα με όλη του την ορολογία, επαληθεύεται από την απλή παρατήρηση. Και, ξαναλέω, πρόκειται για ένα σύστημα που παρουσιάζει σημαντικό βαθμό συνέπειας και συνοχής. Για παράδειγμα:

    -Οι τρεις μέλλοντες, που αναπόφευκτα αναφέρονται στο μέλλον (αυτό δηλώνει το «θα», και αυτό δηλώνει και το όνομά τους), γιατί δεν έχουν άλλες εγκλίσεις;
    -Γιατί επισημαίνει ο Άγγελος (#186) ότι η υποτακτική δεν παίρνει αύξηση; Η αύξηση, έστω ιστορικά-υπολειμματικά, είναι (ήταν) δείκτης παρελθοντικής χρονικής βαθμίδας. Εκτός οριστικής δε νοείται τέτοιο πράγμα.

    Να μου πει κανείς ότι ο όρος «αόριστος» δεν είναι πολύ σαφής, αυτό θα το δεχτώ. Πραγματικά δεν ξέρω πώς τους ήρθε να τον πούνε έτσι. Το ίδιο μπορώ να πω και για τον παρακείμενο, και -λίγο μετριοπαθέστερα ίσως- και για τον ενεστώτα και τον υπερσυντελικο. Και για την υποτακτική, και για την οριστική ίσως, και για τη γενική και την αιτιατική, και για πολλούς όρους της παραδοσιακής γραμματικής. Αλλά αν το καταπιούμε αυτό (θα μπορούσαν να τον έλεγαν και Μπάμπη), από κει και πέρα το περιεχόμενο του όρου μια χαρά έχει οριστεί.

    Η μόνη λύση που ίσως (χωρίς να έχω δοκιμάσει) θα ήταν καλύτερη είναι να καταργήσουμε εντελώς τις έννοιες τόσο του χρόνου όσο και της έγκλισης, να κρατήσουμε μόνο το ποιόν ενεργείας και τη χρονική βαθμίδα, και με βάση αυτά τα δύο να ξεκινήσουμε να στήσουμε από το μηδέν ένα νέο σύστημα.

    Α, και «ποιόν ενεργείας» είναι ατυχής όρος. Δεν ξέρω κι εγώ γιατί εξακολουθώ να το λέω αφού υπάρχει η πολύ προτιμότερη «όψη».

  196. @ 181 ΜΙΚ_ΙΟΣ

    Συμφωνούμε προφανώς ως προς το «εξακολουθητική». Ωστόσο ο όρος «συνοπτική» που έχει εισαχθεί δεν είναι κατανοητός όρος. Πάντως είναι στη σωστή κατεύθυνση αλλά έχω τη αίσθηση ότι τον αποφεύγουν, χάριν του όρου «προστακτική αορίστου».

  197. Pedis said

    Τι έγινε, την έκανε για Αργεντινή ο Παππάς;

  198. @187 Μαρία.

    Σωστά.

  199. Αράουτ said

    Όπως είχαμε προβλέψει από χθές, ο κομπλεξικός ΠΑΟΚ δεν μπόρεσε να νικήσει απόψε την ομάδα του ΑΚΕΛ: ΠΑΟΚ – Ομόνοια 1-1. Στείλαμε κόσμο στο Ταμείο (το Χ πλήρωνε 3.97 στο stoiximan) και ρεφάραμε την χθεσινή μας ατυχία με το διπλό της Μαρσέιγ…

    ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ:

    1) Είναι εκπληκτικό ότι μετά απο 11 ώρες στον ουρανό του Διαδικτύου, ουδείς αναγνώστης επεσήμανε πως το Λ στα αρχαία ελληνικά λέγεται «λάβδα» ή «λάμβδα» και ουχί «λάμδα» όπως το αποκαλεί συνεχώς στο άρθρο ο κ. Σαραντάκος, υιοθετώντας την μαλλιαρή εκδοχή του γράμματος Λ.

    2) «Λάβδα» αποκαλεί το γράμμα Λ και ο Αριστοφάνης στον περίφημο στίχο 920 των «Εκκλησιαζουσών», όπου η Γραία λέει στην Νεάνιδα:

    «δοκεῖς δέ μοι καὶ λάβδα κατὰ τοὺς Λεσβίους», (https://tinyurl.com/yyxwdrm9)

    που σημαίνει στα ρωμέικα: «μου φαίνεται πως κάνεις κι εσύ τσιμπούκια όπως οι Λέσβιοι»

    Σημειωτέον ότι «λεσβιάζειν» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «κάνω πεολειχία», ενώ φοινικίζω σημαίνει «κάνω αιδοιολειχία», όπως εξηγεί ο Μέγας Γαληνός στο θρυλικό απόσπασμά του («Περί κράσεως και δυνάμεως των απλών φαρμάκων, 12, 249, βλέπε εδώ https://tinyurl.com/yxr8yhe5) στο οποίο επικρίνει τις παράδοξες θεραπευτικές μεθόδους του ιατρού Ξενοκράτη (κατάποση σπέρματος, ούρων, εμμήνων κλπ.), λέγοντας:

    «…Μα και όσον αφορά τους αισχρουργούς, περισσότερο σιχαινόμαστε τους ΦΟΙΝΙΚΙΖΟΝΤΕΣ από τους ΛΕΣΒΙΑΖΟΝΤΕΣ. Πράξη σαν κι αυτή των φοινικιζόντων κάνει κι εκείνος που πίνει έμμηνα, όπως μού φαίνεται»

    3) ΚΙ ΟΜΩΣ: Ο Μέγας Άνθιμος Γαζής στο λήμμα «Λ» του περίφημου «Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσης» (Βιέννη 1836, βλέπε εδώ https://tinyurl.com/y4bphsqp) γράφει ότι ο αριστοφανικός στίχος 920 των «Εκκλησιαζουσών»

    «δοκεῖς δέ μοι καὶ λάβδα κατὰ τοὺς Λεσβίους»,

    σημαίνει… «μού φαίνεται πως κάνεις κι εσύ ΑΙΔΟΙΟΛΕΙΧΙΑ» όπως οι Λέσβιοι», αντί του ορθού «Πεολειχία»!..

    Πρόκειται για «μεζεδάκι» ολκής (να μπερδεύει ο μέγας Άνθιμος Γαζής το «λεσβιάζω» (= κάνω πεολειχία) με το «φοινικίζω» (= κάνω αιδοιολειχία) ) και είναι πολύ περίεργο (για να μή πω ύποπτο…) που επί 11 ολόκληρα χρόνια ο κ. Σαραντάκος δεν τόλμησε να περιλάβει την γκάφα αυτή του Ανθίμου Γαζή σε κάποια από τις Σαββατιάτικες συλλογές μεζεδακίων του Ιστολογίου

  200. Πέπε said

    @196
    Έχει βάση το «συνοπτική», Δημόσιε Χώρε. Παρακολούθησες τα διάφορα παραδείγματα με το παρκάρισμα; Η διαφορά ανάμεσα στις φράσεις «τον είδα όταν στάθμευε» και «τον είδα όταν στάθμευσε» δεν έγκειται στο πόση διάρκεια είχε η διαδικασία παρκαρίσματος, αλλά στο πώς επιλέγεις να τη δεις. Η πραγματική διάρκεια ήταν ακριβώς η ίδια, όμως στην πρώτη φράση τοποθετείς ένα γεγονός μέσα στην εξέλιξη της διαδικασίας παρκαρίσματος, ενώ στη δεύτερη το τοποθετείς έξω από αυτή την εξέλιξη, δηλαδή δεν κοιτάς καν την εξέλιξη, δε δίνεις έμφαση στη διάρκεια, το κοιτάς συνοπτικά το όλο γεγονός του παρκαρίσματος.

    Για τον ίδιο ακριβώς λόγο θεωρώ και την «όψη» προσφυέστερο όρο από το «ποιόν ενεργείας». Το ποιόν (η ποιότητα, το είδιος) της ενέργειας είναι ακριβώς το ίδιο στα δύο παραδείγματα, η οπτική του γράφοντος είναι που διαφέρει.

    (Κι άμα πεις «είδα τον Χ χτες» δεν εννοείς κατ’ ανάγκην ότι τον είδες αστραπιαία, μπορεί να είχε οσηδήποτε διάρκεια το γεγονός, απλώς δε θες να ασχοληθείς με τη διάρκεια.)

  201. @ 199 Αράουτ

    Ανακριβές το περί απουσίας του «λάμβδα» (βλ. κουτί 145). Υπάρχει μάλιστα και το «δίλαμβδα» (που είναι και όρος της διδασκαλίας των Βορείων Ιδιωμάτων) στο κουτί 29.
    🙂

  202. @ 200 Πέπε

    Επειδή από δεκαετίες είχα εθιστεί στα perfective / imperfectiv (δικό μου ζήτημα αυτό) όταν πριν περίπου δέκα-είκοσι χρόνια είδα το «συνοπτικό» δεν αισθάνθηκα ότι το καταλάβαινα (παρότι ελληνικής γλώσσας, κύρια) τόσο καλά, όσο το αγγλικό, γαλλικό κ.λπ.
    Και παιδαγωγικά – διδακτικά δεν είναι όρος που θα προτιμούσα. Φυσικά, με μια γενναία δικολαβική διάθεση –ανεξάρτητα από την ιστορία του όρου που αναντίλεκτα πρέπει να σεβαστούμε– μπορεί να θεωρηθεί καλός όρος.
    Κοντολογής αν είχα παιδιά (όχι τέκνα μου) – μαθητές – μαθήτριες, και τύχαινε να τους κάνω κάποιο σχετικό μάθημα, ή σε μια διάλξη με γενικό κοινό, θα τους έλεγα «να το λέμε περφέκτιβ – ιμπερφέκτιβ;».

  203. mitsos said

    195 Πέπε
    ενώ η διάκριση των ποιών ενεργείας ισχύει σε όλες τις εγκλίσεις …
    …Α, και «ποιόν ενεργείας» είναι ατυχής όρος. Δεν ξέρω κι εγώ γιατί εξακολουθώ να το λέω αφού υπάρχει η πολύ προτιμότερη «όψη».

    των ποιών ; τι είναι αυτό ;
    το ποιόν (αυτό που ποιεί γίνεται) των ποιούντων;

    το ουδέτερο της ποιότητας (των ποιοτήτων );
    (όπως λέμε το ποιόν αυτού του ανθρώπου) δεν νομίζω ότι κλίνεται.
    Αλλά μπορείς να πεις των ποιοτήτων ενέργειας όπως ακριθώς και των όψεων ενέργειας που αντιπροτείνεις.

    Αλλά γιατί μορφή ; ή ποιόν ΄ή όψη
    Δεν μας κάνει η διάκριση των ρημάτων που περιγράφουν ενέργεια που συντελέστηκε ( ή θα συντελεστεί ) άπαξ ή κατ επανάληψη
    Δεν είναι ακριβώς θέμα διάρκειας ούτε ποιότητας αλλά επαναληπτικότητας ή μη;

    π.χ. στο έγραψα και στο έγραφα δεν τίθεται θέμα διάρκειας αλλά επαναληπτικότητας ή μη
    και ασφαλώς ούτε θέμα ποιότητας ( αυτό εξαρτάται μόνο από το που έγραφα 🙂 )

  204. Πέπε said

    202
    Δηλαδή ας πούμε «τέλειος – ατελής»;

    Θα μπορούσε. Στην ουσία το ίδιο λέει: ότι κοιτάς την ενέργεια ως τελιωμένη ή εν τω γίγνεσθαι. Αλλά το ότι έχει λογική δε σημαίνει και ότι η λογική του είναι προφανής για τον μαθητή που πρωτοακούει την έννοια. Γενικά πρόκειται για δύσκολες έννοιες, που πρώτα τις μαθαίνεις και μετά, σταδιακά, τις κατανοείς. Οπότε δεν είναι και εύκολο να τις ονοματίσεις με όρους που από την πρώτη στιγμή να αποκαλύπτουν το νόημά τους. Σάμπως είναι προφανές το νόημα όρων όπως «ακέραιος αριθμός», «πρώτος αριθμός», «φυσικός αριθμός», «δύναμη», «ρίζα», ή «τάση», «ένταση», «μάζα» (που όλοι τη συγχέουμε με το βάρος), «έργο»;

    Πάντως perfect έχουμε συνηθίσει να σημαίνει «συντελικό / συντελεσμένο», present perfect = παρακείμενος κ.ο.κ.. Αυτό δημιουργεί κάποια δυσκολία στην αποδοχή του perfective, παρόλο που πρέπει να παραδεχτώ ότι το imperfective είναι σχεδόν η ίδια λέξη με τον γαλλικό όρο για τον παρατατικό, imparfait, κι αυτό είναι αντιστρόφως μια διευκόλυνση.

  205. Pedis said

    Την ίδια εξυπνάδα μού την είπε φαρμακοποιός

  206. Πέπε said

    Δικολαβική διάθεση; Και γενναία κιόλας;

    Ό,τι να ‘ναι…

    Εφόσον πρόκειται για όρο πολύ νεότερο από το περιεχόμενό του (το ίδιο πράγμα παλιότερα ονομαζόταν «στιγμιαίο», μέχρι που κάποιος παρατήρησε ότι αυτός ο όρος δεν είναι ικανοποιητικός), δεν υπάρχει καν πεδίο / δυνατότητα δικολαβίστικης υπεράσπισης. Τέτοιο πεδίο / δυνατόητα θα μπορύσε να υπάρξει για έναν παραδοσιακό όρο όπως π.χ. ενεστώτας, παρατατικός, οριστική, υποτακτική: κάποιος πρωτοπόρος προ πολλών αιώνων, που κανείς δεν του είχε ανοίξει τους δρόμους που σήμερα για μας είναι ανοιχτοί, προσπάθησε να περιγράψει όσο καλύτερα μπορούσε διάφορα πράγματα που συνέλαβε. Αν σήμερα, μετά από όλη τη σχετική πρόοδο, γίνεται σαφές ότι κάποιος από αυτούς τους όρους είναι ανεπαρκής, τότε μόνο από συντηρητισμό και εμμονή της συνήθειας θα μπορούσε κανείς να βρει ακροβατικά επιχειρήματα για να υποστηρίξει ότι όχι, καλός είναι. Εδώ δεν έχουμε τέτοια περίπτωση: ή προσπαθούμε να τον κατανοήσουμε, ή δεν προσπαθούμε.

  207. 203, 204

    Η αλήθεια βρίσκεται σε κάποια μέση. Πάντως πολλές φορές οι ίδιοι οι μαθητές κάνουν απροσδόκητες ερωτήσεις για τους όρους: «Κύριε, γιατί να μη λέμε τον ζυγό βαρόμετρο;»…
    Πάντως το «ποιόν» ήταν, νομίζω, ο υπαρκτός όρος στη Φιλοσοφική Αθηνών πριν μερικές δεκαετίες. Είχα τότε ψάξει και έπεσα σε αυτόν.

  208. @ 205 Pedis

    Μετράνε και οι γνωστοί πεθαμένοι;

  209. Πέπε said

    @203

    Δεν είναι αυτό που ποιεί. Αυτό που ποιεί λέγεται ποιούν. Ο ποιών (του ποιούντος), η ποιούσα, το ποιούν.

    Σ’ όλα τα προηγούμενα σχόλια προσπάθησα να αποφύγω τον πληθυντικό, γιατί είναι τόσο ασυνήθιστος ώστε ξενίζει ακόμη και όποιον ξέρει ότι είναι σωστός. Τελικά πήρα μια βαθιά ανάσα και το έγραψα στη γενική πληθυντικού.

    Το ποιόν είναι κανονικό ουσιαστικό, το ποιό του ποιού, όπου για κάποιο λόγο επιμένουμε να κρατάμε το αρχαίο τελικό -ν (όπως στο πλαγκτόν, που πλέον λέγεται και πλαγκτό αλλά οπωσδήποτε το βρίσκουμε και με -ν αρκετά συχνά.) Εφόσον κανονικά στα πρώην δευτερόκλιτα η κατάληξη -ον έχει προ πολλού γίνει -ο, ενώ σε μερικά πρώην τριτόκλιτα (το παρόν, το ον, το όζον, το περιβάλλον – κυρίως μετοχές δηλαδή) υπάρχει ακόμη, έχουμε την τάση, όπου δούμε -ον, να σκεφτόμαστε τριτόκλιτο. Εδώ όμως δεν πάει έτσι.

    Όχι, δε δείχνει επαναληπτικότητα ή απουσία επαναληπτικότητας. «Το έγραψα είκοσι φορές»: υπάρχει επανάληψη, αλλά ο ρηματικός τύποος δεν τη δηλώνει.

  210. Πέπε said

    208
    Από κορονοϊό ή από Άδωνι;

  211. Theo said

    Μπράγκα-ΑΕΚ 3-0

  212. @ 206 Πέπε

    Εμένα πάντως με απασχολεί σαράντα χρόνια (επειδή πρωτάκουσα τους ξένους όρους, είπαμε) και δεν αισθάνθηκα ανακούφιση από τους ελληνικούς όρους που κατά καιρούς συνάντησα. Το αποδίδω σε λανθασμένη δράση κάποιων ειδικών η οποίοι δεν θα προχώρησαν μέσα από τα παρατηρούμενα γλωσσικά φαινόμενα αλλά απέβλεψαν να συντηρήσουν το παραδοσιακό πλέγμα γραμματικών όρων.

  213. 210 Πέπε

    Κορώνα… 🙂

  214. 197 Με το βρακί έφυγε ο απαυτός, ντροπής πράματα. Στον Κοσκωτά είχανε δώσει δώδεκα μέρες να φτιάξει βαλίτσες.

  215. Πέπε said

    @212

    Καλά, δε θα επιμείνω για τους όρους. Αν οι ίδιες οι έννοιες μπορούν να οριστούν ικανοποιητικά, θα είμαι χαρούμενος, κι ας ονομάζονται όπως να ‘ναι. Όταν εσύ λες «σε μαθητές θα πρότεινα να το λέμε περφέκτιβ – ιμπερφέκτιβ», δεν είναι μεγάλη η απόσταση από αυτό που είπα εγώ «ας το λένε και Μπάμπη». Μακάρι να βρεθούν και καλά ονόματα, δηλαδή όροι που να είναι εν ταυτώ και ακριβείς και εύληπτοι, αλλά το βλέπω πολύ δύσκολο.

    Και το να οριστούν οι έννοιες με ακρίβεια και επάρκεια είναι δύσκολο, αλλά, πρώτον, όχι τόσο, δεύτερον, είναι σημαντικότερο.

    Και στην τελική, τόσες γενιές ανδρώθηκαν με τους μηδενικής περιγραφικής επάρκειας όρους «πρώτη κλίση, δεύτερη κλίση, πρώτη συζυγία, δεύτερη συζυγία». Αν είχαμε μάθει και «πρώτη πτώση, δεύτερη πτώση, πρώτος χρόνος, δεύτερος χρόνος» δε θα μας έκανε εντύπωση. Η ίδια η έννοια όμως της κλίσης και της συζυγίας, ή της πτώσης και του χρόνου, είναι μια σημαντική κατάκτηση.

  216. Pedis said

    # 210, 213 – Από Άδωνη μολύνεσαι αν δεν έχεις να πας στη δουλειά δουλειά να κολλήσεις εκεί ή στα μμμ και καθεσαι και βλέπεις πρωινάδικα.

  217. Μαρία said

    214
    Για όσους δεν τον θυμούνται

    Ευκολάκι η σύλληψη https://twitter.com/yiastra/status/1319365393614503936

  218. Pedis said

    Κομψή, γοητευτική και με χάρη

  219. Pedis said

    Άσχετο: ρίχνω ματιές στα μεγάλα διεθνή μμε και breaking news-ρεπορτάζ-βίντεο-φωτογραφίες-πλήθη-σημαίες-αναλύσεις-νίκη-της-δημοκρατίας-συγχαρητηρια-ηγετών … από τη Βολιβία δεν βλέπω … κάτι αναφορές σε κάτι γωνίες με ψιλά γράμματα υπάρχουν στην el pais και την le monde … Θα μου διέφυγε μάλλον το αφιέρωμα.

  220. Ψυχαγωγικό παιχνιδάκι για τις δροσερές νύχτες του Οκτωβρίου

    Παίρνετε έναν οπαδό της θεωρίας των δύο άκρων.
    Παίρνετε ένα πιστόλι γεμάτο, κατά προτίμηση με σκατά.
    Του το κολλάτε στον κρόταφο.
    Του ζητάτε να διαλέξει τόπο διαμονής στη δεκ 30, ανάμεσα στη χιτλερική Γερμανία και τη σταλινική ΕΣΣΔ.
    Μετά την απάντησή του πιέζετε τη σκανδάλη, για διαφορετικούς λόγους σε κάθε περίπτωση.

  221. ΓΤ said

    Ονειδίλα

    Τακίς Τεοντορό: «Με όλον τον σεβασμό στον άτυχο Ζακ Κωστόπουλο, δυσκολεύομαι να αντιληφθώ ποιο είναι το αποτύπωμα που άφησε στον πολιτισμό μας ώστε να δικαιούται την αναγόρευσή του σε σύμβολο». https://www.kathimerini.gr/opinion/561127669/iroismos-se-timi-eykairias/

  222. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    174 Ναι!
    Από τον παλιό γλυκόλαλο λυράρη Λεων. Κλάδο,
    Όντε προβαίρνει αυγερινός
    σ΄αναστορούμαι φως μου

    Επίσης,
    προσβαίρνω/προσβαίρνομαι/επροσβάρθηκα
    «Δεν του το ανεθίβανα καθόλου να μην προσβαρθεί»-να μη νιώσει προσβολή

    Μπροβαίρνω=προβάρω (μπρόβα)

  223. gpoint said

    # 192

    ΕΧΕΙΣ ξαναπεί πως οι προπονητές ξέρουν περισσότερα αλλά δεν είναι θέσφατο γιατί τότε δεν θα βλέπαμε θεαματικές αλλαγές στις ομάδες με τις αλλαγές προπονητών, Εδώ μέσα, όταν όλοι υμνούσαν τον Αναστασίου και τον Ουζουνίδη τους έλεγα πως είναι καραγκιοζάκια που εκμεταλλεύονται τις δουλειές προηγουμένων προπονητών και δικαιώθηκα. Αλλο να σ΄ενδιαφέρει στοιχηματικά το ποδόσφαιρο και άλλο να το παρακολουθείς και να έχεις προσωπική άποψη. Για τον Φέρειρα να σου θυμίσω πως πήρε μια ομάδα που πήρε νταμπλ αήττητη που σκόραρε συνεχώς καμιά 60ρια ματς και είχε μάθει να παρατάει τα ματς Ευρώπης για τα ματς της ενδοχώρας ΧΩΡΙΣ να χάνει τον ρυθμό της η ομάδα. Ο Φερέιρα όποτε πήγε μαλακά σ’ένα ματς για να ρίξει το βάρος στο επόμενο ( με Κράσνανταρ και ΑΕΚ ) απλά εμφανίσθηκε χειρότερος στο κυριότερο ματς από κακή σωματική και ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ προετοιμασία, τι σκατά ξέρει περισσότερο ;
    Πέρσι ήρθε, μας έπρηξε με το πλάνο του, είπε πως από Δεκέμβρη θα πετάει ο ΠΑΟΚ κι ο ΠΑΟΚ από τον Δεκέμβρη σερνότανε μέχρι τα πλέηοφφς που άλλαξε σύστημα κι έσωσε την παρτίδα. Φέτος ο ΠΑΟΚ έχει φάει γκολ από όλους σχεδόν τους ανύπαρκτους (ΑΕΚ κι Ομόνοια οι πιο πρόσφατοι ) από την επιμονή να βγάζει την μπάλλα από την άμυνα ο Ιγκανσον που δεν το έχει, δεν είναι Βαρέλα, και ΤΥΦΛΟΣ το βλέπει, αυτός τίποτε, το πλάνο να τηρείται …
    Μόνο την φάτσα του να δεις στα ματς, φαίνεται πελαγωμένος μόλις στραβώσει το ματς.
    Να σου θυμίσω πως κάτι παραπάνω ήξερε κι ο Κλοπ με τον Τσιμίκα αλλά όπως είδες κι εκεί δικαιώνομαι προς ώρας όπως και για τον Γιαννούλη ακόμα και τώρα που παίζει χωρίς ανάσες λόγω Φερέιρα και χάνει αξία.

  224. Γιάννης Κουβάτσος said

    193:Ο Αναστασίου ποιανού τη δουλειά εκμεταλλεύτηκε; Του …Φάμπρι; 😂 Πώς δικαιώθηκες; Τρώγοντας τεσσάρα στον τελικό; 😂 Άσε μας, ρε Τζι…Ο άνθρωπος σού λέει ότι οι προπονητές του πάγκου ξέρουν καλύτερα από τους «προπονητές» της εξέδρας και του καναπέ, δεν σου λέει ότι δεν κάνουν λάθη και, πολλές φορές, μεγάλα. Και οι χειρουργοί κάνουν λάθη. Μήπως θα μας αναλύσεις και καμιά εγχείρηση ανοικτής καρδιάς;

  225. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σόρι, το 223 στο 224. Το σμαρτφόνι κουτσουρεύει την αρίθμηση.

  226. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    178, Πέπε
    Ναι, το βλέπω και ‘προβέρνω’, με βάση την ετυμολογία που λες (την υιοθετεί και ο Αντ. Ξανθινάκης).
    Έχω δει, όμως, και την άποψη ότι προέρχεται από το «προ-βαίνω», με ανάπτυξη -ρ-, λόγω έλξης από την κατάληξη πάμπολλων ρημάτων βεν. προέλευσης: μολέρνω, (μ)πατέρνω, (α)βατζέρνω κλπ.
    Με –αι προτιμούν το ‘προβαί(ρ)νω’ πολλοί κρητικοί (και μη…) λόγιοι όπως ο Κονδυλάκης, ο Γ. Χατζηδάκις, ο Στ. Αλεξίου, ο Κοντοσόπουλος, ο Πιτυκάκης κ.ά.

    222.
    Μπράβο, Έφη, βλέπω συμφωνείς και συ με το –αι- των λογίων! 🙂 .

    Και εύστοχα συμπληρώνεις με το ‘μπροβαίρνω’ = προβάρω, όπου το μ προστίθεται (μπρόβα) για διάκριση από το ‘προβαίρνω’ (αν και συνήθως η σημασία προκύπτει από τα συμφραζόμενα).
    – Μεγάλος καλλιτέχνης ήταν πράγματι ο Λ. Κλάδος. Από τους σωστούς λυράρηδες!

    Καλημέρες σε όλους!

  227. 220, … Παίρνετε ένα πιστόλι γεμάτο, …
    Του ζητάτε να διαλέξει τόπο διαμονής στη δεκ 30, ανάμεσα στη χιτλερική Γερμανία και τη σταλινική ΕΣΣΔ. ,,,

    Πρώσικη ρουλέτα ή ρώσικη ρουλέτα;

  228. Ευγενία Λώβη said

    191 (κ. Χριστοδούλου)
    Χαιρετίζω την παρουσία ενός από τους εκλεκτότερους φιλολόγους μας

  229. sarant said

    Καλημερα από εδώ!

    191 Σύμφωνοι, αλλά αυτά ισχύουν για τα αρχαία ελληνικά. Δεν μπορεί να πει κανείς ότι το αμφιφέρω ή το υπερφέρω είναι ρήματα της νέας ελληνικής -ούτε το εμφέρω.

  230. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    227 Ωωωωπ το κλέβω. Το έκλεψα ήδη 🙂

  231. gpoint said

    # 226

    Πολύ μου αρέσει το καλημέρες, τόσο που λέω τις πρωτομηνιές να καθιερώσω το καλομήνες πλην της έναρξης του έτους που θα λέω καληχρονιές !

  232. gpoint said

    # 224

    Είσαι αστείος. Πήρε ένα κύπελλο επειδή έπαιζε με μείον 7 παίκτες ο ΠΑΟΚ, τον οποίον φυσικά και δεν κέρδισε στα επόμενα δύο παιχνίδια των πλέηοφφς που ΄παιξε χωρίς τόσες απώλειες
    «Ξεχνάς» βέβαια πως εκτέθηκα λέγοντας πως στην δεύτερη χρονιά του θα καταλάβετε τι καραγκιόζης ήτανε και όντως τον διώξανε.Ούτε που θυμάσαι που ψάχνει να βρει ομάδα με τρακτέρ στα χωράφια αλλά σαν τα πρεζάκια θυμάσαι μόνο τη μαστούρα σου που σου την έκανε δώρο ο ΟΣΦΠ με την παράγκα του.Γιατί φυσικά δεν «θυμάσαι» τα 19 λεπτά καυστέρηση που βάστηξε ο Μάνταλος μήπως ισοφαρίσει ο ΟΣΦΠ ούτε τις σημαδεμένες κίτρινες ούτε τις δυο κόκκινες ΑΦΟΥ τελείωσε το ματς,
    Για τον Ουζουνίδη που θαύμαζες δεν βγάζεις τσιμουδιά γιατί δεν βρήκες τζούρα από αυτόν, μείνε να θαυμάζεις το καραβ΄κι σου…

  233. LandS said

    221
    Αν δεν του αξίζει να γίνει σύμβολο, τότε γιατί ένας, ομοφοβικός ακροδεξιών αντιλήψεων, παληκαράς και ένας, θολών σχέσεων με τις αρχές, μαγαζάτορας τον χτύπαγαν άγρια με κλωτσιές προκαλώντας του θανατηφόρα χτυπήματα; Γιατί συνέχισαν να τον κτυπούν οι αστυνομικοί και του πέρασαν χειροπέδες ενώ ήταν ήδη εξουδετερωμένος αν όχι νεκρός· ενώ οι τραυματιοφορείς τον έβαλαν στο ασθενοφόρο πριν βγουν οι χειροπέδες; Γιατί οι έκτακτες ειδήσεις ανακοίνωναν μόνο για κάποιον τοξικομανή με μαχαίρι που σκοτώθηκε ενώ λήστευε κατάστημα· την ίδια ώρα που ο καταστηματάρχης σκούπιζε τα αίματα χωρίς να έχει αποκλείσει το χώρο η αστυνομία; Η Σήμανση γιατί καθυστέρησε να πάει;
    Κάτι λοιπόν θα είχε κάνει. Το τι ακριβώς είναι θέμα του καθένα μας να βρει. Τί; Αυτά που βρίσκω δεν είναι αρκετά για να τον σκοτώσω; Μα, έτσι κι αλλιώς δεν μπορώ να φανταστώ τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος που θα έκανε ΕΜΕΝΑ να τον σκοτώσω. Ζητάω πολλά αν θέλω και τη κοινωνία που ζω να κάνει το ίδιο;

  234. Pedis said

    # 221 – Σωστά τα λέει.

    Επειδή είναι οι δολοφόνοι του Ζακ και όσοι δουλεύουν για την αθώωσή τους που είναι το σύμβολο της κοινωνίας για τους αννθρώπους τού είδους του.

  235. @ 215 Πέπε

    🙂

  236. @ 199 Αράουτ
    [ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ]
    Ανακριβές το περί απουσίας του «λάμβδα» (βλ. κουτί 145). Υπάρχει μάλιστα και το «δίλαμβδα» (που είναι και όρος της διδασκαλίας των Βορείων Ιδιωμάτων) στο κουτί 29.
    🙂

  237. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    231.
    ΚαλημέρΑ, Τζή!
    Εντάξει, να σε πειράζει, να θυμώνεις και να γκρινιάζεις άμα θίξουν τον ΠΑΟΚ, δεκτόν!
    Αλλά να σε πειράξουν οι –καθιερωμένες– «καλημέρες»; Κάνε ένα μικρό κόπο να γκουγκλάρεις ’’καλημέρες’’ (Βιβλία)…

  238. gpoint said

    # 237

    και το «νοήμων ‘ανθρωποι» να γκογκλάρεις θα δεις πως πολλοί το χρησιμοποιούν εν αγνοία τους. Εν γνώσει όμως γιατί ; επειδή κάποιος δμισιογραφίσκος το είπε για να ξεχωρίσει ;
    Και μου θυμίζει τον μπακάλη του 60 που του ζήτησα αν έχει αυγά ημέρας και μου απάντησε με στόμφο » ημέρας ; ημερών !! » εννοώντας πως είχε πολλά αυγά ημέρας !!

  239. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    238.
    Καλά, αφού δεν θες (ή δεν έχεις χρόνο…) να δεις ποιοι είναι οι «δημοσιογραφίσκοι» με ’’καλημέρες’’, σου λέω μερικούς εγώ: Λουντέμης, Σουρούνης, Μ. Αλεξανδρόπουλος, Σωτ. Δημητρίου.
    Και αφού κάνεις συσχέτιση ψαξίματος με το ‘νοήμων άνθρωποι’, τότε… ουδέν έτερον σχόλιον από μένα.

  240. voulagx said

    #227 @ΜιχΝικ: Η αλλιως «Μπορούσια ή Ρούσια»

  241. gpoint said

    # 239

    Κοίταξε εγώ δεν διαβάζω πολύ, από κάποιους στο ραδιόφωνο το έχω ακούσει. Από αυτούς που αναφέρεις μόνο τουΛουντέμη είχα ξεκινήσει να διαβάζω ένα βιβλίο κατόπιν επιμονής της πρώην γυναίκας μου και προτίμησα να χωρίσω παρά να συνεχίσω …

  242. Theo said

    προτίμησα να χωρίσω παρά να συνεχίσω

    Έγραψες, μεγάλε 😆 😆 😥 😥 😥

  243. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    195, Πέπε

    Ναι, αλλά έλα που ‘κάποιες γενιές ανδρωθήκαμε’ με τέτοιους συμβατικούς ενεστώτες και αορίστους… :), αφού:

    – Η Νεοελληνική Γραμματική-Αναπροσαρμογή της Μ.Ν.Γ. του Μαν. Τριανταφυλλίδη, κατατάσσει:
    (Παρ. 217-Πίνακας) τον ενεστώτα στους παροντικούς χρόνους και τον αόριστο στους παρελθοντικούς.
    – Και παρακάτω (Παρ.218) αναφέρει:
    «Η υποτακτική έχει ενεστώτα, αόριστο και παρακείμενο».
    «Η προστακτική έχει ενεστώτα, αόριστο και πολύ σπάνια παρακείμενο».
    Και, βέβαια, δεν αναφέρει τίποτα για ‘ποιόν ενέργειας’. Φυσικά, ούτε αυτό που ξεκαθαρίζει η σύγχρονη Γραμματική: «Όταν περιγράφω κάτι ως επιθυμητό/αβέβαιο ή απαιτώ την πραγματοποίησή του, δεν το τοποθετώ σε χρονική βαθμίδα. Έτσι, η υποτακτική και η προστακτική είναι άχρονες εγκλίσεις.»

    ΥΓ. Λιγάκι, όμως, μας παρέσυρες και συ με το: ’’Η προστακτική έχει εκ φύσεως χρονική βαθμίδα το μέλλον,… 🙂

  244. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    174,178,226 Μικ, Πέπε Προβ αί/ε ρνω
    Διάβασα ανάκατα και με δόσεις τα σχόλια κι όταν έγραφα (από το μεσημέρι) προβαίρνω, το ΄γραψα «ανεπηρέαστη» 🙂 , αλλά δεν το ΄στειλα κι επανήλθα ξημερώματα με συμπλήρωση τον Αυγερινό του Λ.Κλάδου

    Έχουμε (άσχετο αλλά κοντινό φωνητικά) και το ‘μπροδένω (το παστούρωμα ε;)

    Παρεμπιφτού, όλα καλά; Λοιμοί και κατακλυσμοί στο Ηράκλειο…

    231/239
    Τζη, ζωντανές καλημέρες απέναντι στις Πεθαμένες καλησπέρες 🙂

    Καλημερούδια σας, πάει; 🙂

  245. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    50, Venios (σχετικά με το «Οι ναζί στη μπουζού»)
    δοκίμασε να κλικάρεις, στα αριστερά, κάποιο πρόσφατο σχόλιο (για το σημερινό, εννοείται 😉 )
    Είχα το ίδιο πρόβλημα…

  246. 146,
    🙂 Για μερακλήδες!

    153,
    !!

  247. 240,
    Πάνσωστος!

  248. Mary had a little lambda:
    Το «λάμβδα» επιβιώνει και στο LaTex (ενσωματωμένο και σε πολλές εφαρμογές με δυνατότητα για σύνθεση κειμένου) ως \lambda ( \lambda )

  249. Πέπε said

    @243:

    > > Ναι, αλλά έλα που ‘κάποιες γενιές ανδρωθήκαμε’ με τέτοιους συμβατικούς ενεστώτες και αορίστους… :), αφού:
    – Η Νεοελληνική Γραμματική-Αναπροσαρμογή της Μ.Ν.Γ. του Μαν. Τριανταφυλλίδη, κατατάσσει:
    (Παρ. 217-Πίνακας) τον ενεστώτα στους παροντικούς χρόνους και τον αόριστο στους παρελθοντικούς.
    – Και παρακάτω (Παρ.218) αναφέρει:
    «Η υποτακτική έχει ενεστώτα, αόριστο και παρακείμενο».
    «Η προστακτική έχει ενεστώτα, αόριστο και πολύ σπάνια παρακείμενο».
    Και, βέβαια, δεν αναφέρει τίποτα για ‘ποιόν ενέργειας’.

    Γι’ αυτό εγώ επέμεινα στο αν η δική μας παρατήρηση οδηγεί σε τέτοια συμπεράσματα. Ο 30φυλλίδης μπορεί για οποιονδήποτε λόγο να παρέλειψε τη διευκρίνιση. Σου λέει όμως ότι ο τύπος «[να] γράψω» είναι αόριστος, και υποτακτική, και ο τύπος «γράψε» επίσης αόριστος, και προστακτική. Και ότι ο αόριστος είναι χρόνος του παρελθόντος. Διαπιστώνεις εσύ (όχι εσύ προσωπικά, ο κάθε αναγνώστης 🙂 ) να είναι το «να γράψω»και το «γράψε» τύποι του παρελθόντος; Προφανώς όχι. Άρα φτάνουμε στο σημείο που λέγαμε (#195):

    > > Όταν κάποιος λέει τερατώδεις βλακείες, καλό είναι να σκεφτούμε πρώτα «μήπως παραείναι τερατώδες για να το είπε; μήπως δεν είπε αυτό και εγώ στραβά κατάλαβα;»

    Τι είναι πιο πιθανόν, να υπέπεσε ο 30φυλλίδης σε τέτοια τερατώδη βλακεία, ή απλώς να ξέχασε μια διευκρίνιση που τα βάζει όλα στη θέση τους;

    Εδώ λοιπόν η απλή παρατήρηση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν είναι όλοι οι τύποι του αορίστου παρελθοντικοί, αλλά μόνον όσοι είναι σε οριστική. Και ότι άρα όταν ο 30φ κατατάσσει (Παρ. 217-Πίνακας) τον ενεστώτα στους παροντικούς χρόνους και τον αόριστο στους παρελθοντικούς, προφανώς εννοεί (και ξέχασε να το επισημάνει) ότι αναφέρεται μόνον στις περιπτώσεις όπου κάτι τέτοιο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Δηλαδή, στην οριστική.

    Αν μια γραμματική κατέτασσε και τους μέλλοντες στους χρόνους του παρελθόντος, δύσκολο θα ήταν να μαντέψουμε ότι εδώ έχει γίνει κάποια αβλεψία;

  250. Μαρία said

    243
    O Τριαντ. αναφέρεται στην όψη, που τη λέει τρόπο …, στην παραγρ. 223
    Στη μεγάλη του γραμματική υπάρχει το υποκεφάλαιο Τρόποι στις παραγρ. 838 – 840.

  251. Αγγελος said

    Ας σημειώσουμε, χάριν πληρότητας, ότι ο Τριανταφυλλίδης ονομάζει το aspect «τρόπο του ρήματος» και ότι επισημαίνει όλα οσα επισημάνθηκαν και παραπάνω. Συγκεκριμένα:
    https://www.blogger.com/blog/post/edit/30278493/814761946379999786

  252. Αγγελος said

    Με πρόλαβε η Μαρία. Ακριβώς αυτό ήθελα να βάλω:

  253. mitsos said

    Κοίτα ρε να δεις τι μαθαίνουμε !

    Δεν το λέω ειρωνικά

    Πράγματι με την Βοήθεια πολλών εδώ μέσα
    ( κυρίως του Πέπε , Ευχαριστώ )
    ξεκαθάρισα πολλά που τα είχα προσλάβει πολύ διαστρεβλωμένα … και διαστρεβλωμένα τα αναπαρήγαγα .
    Άρα ήμουν ο μόνος πεπλανημένος ;

  254. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @252. Την εικόνα δεν μπόρεσα να την ανοίξω -τα μικρά στοχεία της μόλις που διακρίνονται- αλλά αναγνωρίζω τον ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΟΤΑΤΟ πίνακα που τον έχει επίσης και ο Τσοπανάκης στην θαυμάσια Νεοελληνική Γραμματική του και λύνει κάθε σχετική απορία..

  255. Theo said

    @252, 254:
    Η εικόνα έχει πολύ μικρή ανάλυση (136×320 px) και δεν διαβάζεται.

  256. Μαρία said

    255
    Υπάρχει κι εδώ βλέπω http://eranistis.net/wordpress/2017/03/16/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B2%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AC%CE%BD-%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1/

  257. Αγγελος said

    Τώρα διαβάζεται καλύτερα;

  258. voulagx said

    Και εδω: https://www.greek-language.gr/greekLang/files/document/modern_greek/grammatiki.triantafyllidi.pdf από σελίδα 144 και μετά

  259. Μαρία said

    258
    Αυτή είναι η σχολική, για την μεγάλη μιλάμε.

  260. Theo said

    @257:
    Ναι, Άγγελε, μια χαρά διαβάζεται.

    @256, 258:
    Ευχαριστώ 🙂

  261. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    249, 250,251+252

    Ας ξεκαθαρίσω (-ουμε) σύντομα μερικά πράγματα.
    – Εγώ αναφέρθηκα σαφώς στη γυμνασιακή «Αναπροσαρμογή της Μ.Ν.Γ. (Μικρής Νεοελληνικής Γραμματικής). Το αντίτυπο που έχω πρέπει να είναι έκδοσης τέλους ΄70-αρχές ΄80.

    α) Ίσως η ΜΑΡΙΑ έχει άλλη έκδοση, γι’ αυτό και δεν βρίσκω κάτι σχετικό με όψη-τρόπο στην παρ.223 («Το θέμα και οι χρόνοι», λέει στη δική μου 223).

    β) Αυτός που «για οποιονδήποτε λόγο παρέλειψε τη διευκρίνιση» (Πέπε) δεν ήταν ο Τριαντ. αλλά η Ομάδα Εργασίας (ΚΕΜΕ) αυτού του βιβλίου.

    γ) Απλώς διαπίστωνα (και δικαιολογούσα…) το ότι, ίσως και «επειδή ξεχάστηκε μια διευκρίνιση που τα βάζει όλα στη θέση τους» (Πέπε), κάποιοι (βλ. Mitsos;) μη φιλόλογοι μείναμε στις σχηματικές/συμβατικές ονομασίες του ενεστώτα και αορίστου Υποτακτικής και Προστακτικής.
    Τίποτα λιγότερο-τίποτα περισσότερο!

    – Ευχαριστώ ΜΑΡΙΑ και Άγγελο για τις παραπομπές στη (Μεγάλη) Νεοελληνική Γραμματική, που μου έδωσαν την ευκαιρία να ανατρέξω στο σχετικό ψηφιακό αντίτυπο και να κατανοήσω κάπως την όλη …παρεξήγηση. 🙂

  262. Κουτρούφι said

    Καθυστερημένα, ένα σχόλιό μου.

    Εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=-RReWA_2A3Q&feature=emb_logo
    βλέπουμε ότι στο λεξικό Κριαρά το «βάλλω», εκτός από «ρίχνω», έχει και άλλες σημασίες. Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες, μια από αυτές είναι κοντά σε αυτή του «βάζω». Στη Σίφνο λοιπόν, πολύ συχνά εκτός από το «βά(ντ)ζω» χρησιμοποιείται με την ίδια έννοια το «βάλλω». Σε αυτήν την περίπτωση το -λ- προφέρεται διπλό (κατά το 12νησιακό/κυπριακό ιδίωμα). Στον αόριστο όμως, στο «ήβαλα», το -λ- προφέρεται μονό. Αντίστοιχα, το «να βάλλω» και «να βάλω», στη Σίφνο ακούγονται διαφορετικά.
    Π.χ. στα «να βάλλεις μάσκα όταν βγαίνεις» το -λ- θα ακουστεί διπλό ενώ στο «να βάλεις μάσκα όταν βγεις» θα ακουστεί μονό.

    Αντίστοιχα και στο (μ)προβάλλω (με την έννοια του παρουσιάζομαι-φαίνομαι). Στα «να (μ)προβάλλω» και «να (μ)προβάλω» το -λ- ακούγεται διαφορετικά.

    Άλλη περίπτωση από ένα τραγούδι:
    Ο Αγγελές ημπρόβαλ(λ)ε στου Τρουλλακιού την πόρτα
    κι ησήκωνε στον ώμο του ένα τσουβάλλι χόρτα

    Επειδή στο δίστιχο αυτό, ακόμη και κατά το τραγούδισμα το -λ- ξεκάθαρα ακούγεται μονό, έχουμε αόριστο (και το γράφουμε με ένα -λ-). Αν ακουγόταν διπλό θα ήταν παρατατικός (και θα το γράφαμε με δυο).

    (και στη Σίφνο υπάρχει το μπροβαίρνω)

  263. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @262.Καὶ στὰ Θερμιά, πατριώτη, μπροβαίρνω καὶ μπροβάλ(λ)ω μὲ τὴν ἴδια σημασία: παρουσιάζομαι-φαίνομαι.

    Γιὰ μπρόβαλε, γιά μπρόβαλε
    κι ὁ νοῦς μου ἐκακόβαλε
    .

    Ὑπάρχει καὶ τοπωνύμιο «Μπρόβαρμα».

    Τοῦ Μπροβαρμάτου τὸ νερὸ λένε πὼς ἔχει ἀβδέλες
    μὰ ᾿κεῖνο τὸ κακόμοιρο ἔχει ὄμορφες κοπέλες.

  264. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    209 >>«Το έγραψα είκοσι φορές»: υπάρχει επανάληψη, αλλά ο ρηματικός τύπος δεν τη δηλώνει.
    Αόριστος της Οριστικής, φοβερό!
    Με το παράδειγμά σου κατάλαβα την αντίφαση. 🙂

    Τους συντελεσμένους χρόνους (την πράξη) κάπως αλλιώς την όριζαν στου γιου μου τη σχολική ηλικία, προ 15-18 χρόνια, τόσο δεν μου ήταν οικεία που το ξέχασα!

  265. Κουτρούφι said

    Τελείως (μα τελείως) άσχετο το link στο #262. Το σωστό είναι: https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CF%89&sin=all
    Συγγνώμη!

    #263. Ναι, πατριώτη έχουμε και μεις το ίδιο τσάκισμα και διάφορα μπροβάρματα:
    Στράτα μου του Καλαμπελά, τρίστρατο τω(ν) Μαγκάνω(ν)
    και μπρόβαρμα τ’ Αη Μηνά ας πέσω κι ας πεθάνω

  266. Dora Giakoumi said

    Αυτό με την αντικατάσταση με ένα περίπου συνώνυμο νόμιζα πως μόνο εγώ το είχα σκεφτεί. 😀

  267. sarant said

    266 Tα μεγάλα πνεύματα….
    (Εκπαιδευτικός είστε; )

  268. Μαρία said

    261
    Περίεργο! Έχω και την πρώτη έκδοση της σχολικής γραμματικής του 1977, αναπροσαρμογή της Μικρής του Τριαντ. του 1965 και 1975. Δεν άλλαξε κάτι στις ανατυπώσεις. Το θέμα και οι χρόνοι είναι στην παραγρ. 231.

  269. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    268, ΜΑΡΙΑ

    Ναι, ήταν παράξενο, αλλά κάπως ξεκαθάρισε το πράγμα… 🙂
    Κατέβασα από http://e-library.iep.edu.gr/iep/collection/browse/item.html?code=03-20558025&tab=01, την έκδοση του 1981, όπου πράγματι οι παράγραφοι είναι όπως τις λες.
    Ωστόσο, στο φυσικό αντίτυπο που έχω (χωρίς χρονολογία, μάλλον μεταγενέστερη) υπάρχει άλλη αρίθμηση των παραγράφων και, ίσως, μικρή διαφοροποίηση του περιεχομένου. Την έκδοση αυτή την έχω και ψηφιακή, που ίσωςτην είχα κατεβάσει από http://eranistis.net/wordpress/2017/03/16/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B2%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AC%CE%BD-%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1/

    Ευχαριστώ πολύ, πάντως!

  270. Μαρία said

    269
    Το λινκ του ερανιστή για τη λεγόμενη μεγάλη το έχω βάλει στο 256.
    Το αντίτυπο της μικρής που έχεις ποιος το έχει εκδώσει;

  271. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    270.
    Είναι έκδοση ΟΕΔΒ – ΑΘΗΝΑ.

    Συγνώμη για τον λάθος σύνδεσμο στον Ερανιστή! Ήθελα να βάλω αυτόν: http://eranistis.net/wordpress/2013/07/03/%ce%bd%ce%b5%ce%bf%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%8c%ce%bb%ce%b7-%cf%84%cf%81/

  272. Yiannis KYRiakides said

    Ο Κούλλης εχει ξανακανει το ιδιο λαθος… Δυστυχως εχω σημειωμενο μονο ενα σχολιο μου και οχι το πού εγραψε «Να συμβάλλουμε» ενω εννοουσε «Να συμβάλουμε» (μπορει και το αντιστροφο).

  273. Yiannis KYRiakides said

    #10 «Αφού το διπλό λ δεν προφέρεται…»
    #13
    #9
    #262 -συγνωμη για τους υπολοιπους, δεν μπορεσα να διαβασω ΟΛΑ τα σχολια…

    Και ομως ΠΡΟΦΕΡΕΤΑΙ σε διαλεκτους, με κυριωτερη την Κυπριακη: προφερουμε τα ΔΙΠΛΑ συμφωνα διπλά.
    Ενας Κυπριος ΔΕΝ θα καμει ποτέ αυτο το λαθος στο γραψιμο! «Σημερα εννά καταβαλω την συνδρομην μου, αλλά ’πού τον αλλον μηναν εννά την καταβαλλω καθε τελος του μηνος».

    –Κι εδω μου δημιουργειται η απορια, στην καθαρευουσα δεν προφερονταν (για τα αρχαια δεν ρωτω) τα διπλα συμφωνα; Πότε η προφορα αυτη (που στο μυαλο μου την ονομαζω «αθηναϊκη») των λ και λλ καταντησε η ιδια;

  274. Yiannis KYRiakides said

    Και κατι σχετικο:
    Η κυπριακη διαλεκτος συγκαταλεγεται στις λιγες γλωσσες οπου συναντουμε διπλα συμφωνα στην αρχη μιας λεξης:

    θθυμούμαι (και αθθυμούμαι)
    κκελλέ =κεφαλή
    κκέφιν =κέφι
    κκιοφτές =κεφτές
    λλίος – λλιοστέφκω =λίγος – λιγοστεύω
    λλιωμένος
    μμάτιν
    ππάλα =πάλα=μεγαλο μαχαιρι
    ππαντz̆ιάριν =παντζάρι
    ππαράς – ππαραλλής
    ππατσιάς =πατσάς
    ππεζεβέγκης =μαστροπός, αλλά και κερατάς
    ππέφτω – ππέσιμον
    ππουνιά =μπουνιά
    ππούσ̆της
    σ̆σ̆ι̮άζω =σκιάζω
    σ̆σ̆ει̮ούμαι =σειέμαι, κουνιέμαι
    σ̆σ̆επάρνιν =σκεπάρνι
    σ̆σ̆οινίν =σχοινί
    σ̆σ̆ύλλος =σκύλλος
    τταβάνιν
    τταβάς
    ττακκουρώ =κτυπω (ηχομημιτικο απο το ττακ)
    ττέλλιν
    ττεμπέλης
    ττενεκκές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: