Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο μπαρμπα-Θύμιος τα χρόνια της χούντας (διήγημα του Gpointofview)

Posted by sarant στο 8 Νοεμβρίου, 2020


Κι άλλες φορές έχουμε φιλοξενήσει στο ιστολόγιο διηγήματα του φίλου μας του Τζι. Το τελευταίο ήταν μέσα στο καλοκαίρι, κι εκεί θα βρείτε λινκ προς τα προηγούμενα, ενώ πιο πρόσφατα βάλαμε και δυο ποιήματά του.

Το σημερινό διήγημα ο Τζι το χαρακτηρίζει «ελαφρώς αντιχουντικό» και διευκρινίζει πως η αφήγηση στηρίζεται, κατά μεγάλο μέρος, σε πραγματικά γεγονότα. Το διήγημα δεν είναι πολύ μεγάλο, αλλά ξέρετε τι λέει ο Οβελίξ για τους Ρωμαίους και για τα στρείδια.

Ο μπάρμπα-Θύμιος τα χρόνια της χούντας

Η  βαρκούλα, με τους δυο νεαρούς μέσα, γυρίζοντας από το κοντινό ψάρεμα, μέσα στον όρμο του λιμανιού, ήρθε κι έδεσε δίπλα στην καμπινάτη βάρκα. Ο γέρος που ήταν μέσα ρώτησε κλασσικά :
– Είχε τίποτε ;
Ο ένας νεαρός έδειξε στον μπάρμπα- Θύμιο ένα λυθρινάκι ίσαμε το δάκτυλό του :
– Να τέτοια ψάρια είχε…
– Τι να σου κάνει κι ετούτο το πεδίον, απάντησε ο γέρος, ψαρεύεται συνεχώς, δεν αφήνουν τα ψάρια να μεγαλώσουν. Παλαιόθεν είχε καλά ψάρια, μέχρι και αστακούς έπιανα. 
– Αστακούς ;

– Ναι, ερυθροφαίους με κυανάς παρειάς !


Ο μπάρμπα-Θύμιος συνταξιούχος αστυνομικός διευθυντής -του Τμήματος Ηθών- προσπαθούσε να μιμηθεί τον δικτάτορα στις ελληνικούρες. Όπως οι περισσότεροι, το φαιό το πέρναγε για καφέ χρώμα, δεν φανταζότανε πως η φαιά του ουσία είχε μια ταπεινή γκρίζα απόχρωση. Λεπτομέρειες. Η χούντα τον είχε αξιοποιήσει ορίζοντάς τον πρόεδρο του ναυτικού ομίλου του χωριού. Η γενική γραμμή ήταν «κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο» αλλά σ’ αυτό το παραθαλάσσιο χωριό αντί για γυμναστήριο κτίσανε μια αποθήκη για τα σκάφη και ένα αναψυκτήριο από πάνω, το βάπτισαν ναυτικό όμιλο, έφιαξαν και μια επιτροπή με πρόεδρο τον μπάρμπα-Θύμιο και μέλη που δεν ξαναπάτησαν παρά μόνο όταν είχανε καμιά εκδήλωση, για το κέρασμα. Αθλητές δεν είχανε και τα κωπηλατικά σκάφη δεν βγήκανε ποτέ από την αποθήκη. Εφιαξαν όμως μια προβλήτα που απάγγιαζε μια χαρά και φέρανε τις ψαρόβαρκες τους οι κάτοικοι. 

 Ο άλλος νεαρός είπε στον μπάρμπα-Θύμιο :
– Πιάσαμε βέβαια κι αυτά… και σήκωσε δυο λυθρινάρες της μισής οκάς η καθεμιά.
Ο μπαρμπα-Θύμιος στραβοκατάπιε.
– Μπράβο σας, ψέλλισε και χώθηκε στην καμπίνα της βάρκας του. Υπήρχε πάντοτε ένας άτυπος συναγωνισμός ανάμεσα στους ερασιτέχνες ψαράδες που άραζαν τις βάρκες τους εκεί. Ο ίδιος σπάνια έπιανε κάνα λυθρινάκι που του το τηγάνιζε ο καφετζής του ομίλου.

Το αναψυκτήριο του ομίλου ήταν ο τόπος συγκέντρωσης της νεολαίας του χωριού, κυρίως της αθηναϊκής που πέρναγε τα καλοκαίρια της εδώ, και της ντόπιας, όσης δεν φοβότανε να συγχρωτισθεί μαζί της. Ισως το υποχρεωτικό πηλήκιο που φοράγανε στο σχολείο να είχε παίξει τον ρόλο του στα αγόρια, τα τοπικά κορίτσια δεν τα άφηναν οι μανάδες τους σε μικτές παρέες. Είχε μέρος για βουτιές, μέρος για ρακέττες, καμπίνες και τον γερο-Χαράλαμπο να φιάχνει καφέδες και να σερβίρει πορτοκαλάδες και ουζάκια. Υπήρχε μια κάποια κακή φήμη στους μεγάλους για τους νεαρούς πρωτευουσιάνους που καπνίζανε, ακούγανε ροκ και χορεύανε με τα κορίτσια της παρέας. Ισως να οφειλότανε στα κουτσομπολιά του Χαράλαμπου που μάταια το πάλευε μήπως και γίνει τίποτε με τις πιτσιρίκες κι έβγαζε έτσι το άχτι του. Τους έλεγε διάφορα περί της μεγάλης του πείρας από την ζωή, αλλά -φανερά τουλάχιστον- δεν τσίμπησε καμιά. Τις σπάνιες φορές που ερχότανε καμιά τουρίστρια της τάριχνε στο αγγλικό. Της έδειχνε τον Παρνασσό απέναντι και αναστέναζε » Δις ιζ Ντέλφι, δη όμφαλους οφ δη ερθ » και τέτοια, μέχρι να τον μαζέψει ο πρώην αστυνομικός διευθυντής. 

Ο μπάρμπα-Θύμιος είχε πάρει με καλό μάτι τους νεαρούς γιατί δεν εύρισκε άλλους να ακούσουνε τις ιστορίες του, οι χωρικοί τον είχανε στην άκρη, δεν εμπιστεύονταν τους αστυνομικούς.  Ο υπενωματάρχης και οι χωροφύλακες δεν τολμούσανε να κάτσουν μαζί μ’ έναν αξιωματικό της αστυνομίας, ακόμα κι όταν ήταν στην σύνταξη. Υπήρχε και μια άλλη φήμη που τον συνόδευε, ο μπακάλης και μοναδικός προμηθευτής πετρελαίου στο χωριό ορκιζότανε πως ποτέ δεν είχε αγοράσει πετρέλαιο από αυτόν.
– Και πως κινεί την βάρκα ;
– Λένε πως σηκώνεται πολύ πρωί, πριν ξυπνήσουν οι ψαράδες και παίρνει λίγο-λίγο πετρέλαιο από όλες τις άλλες βάρκες να μην τον καταλάβουνε και βολεύεται.

– Οι άντρες στις χριστιανικές κοινωνίες έχουν την ευκαιρία μέχρι τα σαράντα τους να βάλουνε μυαλό, ύστερα είναι αργά, έλεγε  με ύφος Νέστορα ο μπάρμπα-Θύμιος στους νεαρούς.
– Στις μουσουλμανικές κοινωνίες η ευκαιρία του άντρα να βάλει μυαλό είναι μέχρι να παντρευτεί. Αμα δεν διαλέξει σωστά του δίνει η θρησκεία του το δικαίωμα να παντρευτεί και δεύτερη φορά κι αυτός νομίζει πως τώρα τάχα ξέρει να διαλέξει γυναίκα και φορτώνεται δεύτερο βαρίδι, μπορεί και τρίτο αν έχει τα λεφτά. Είναι το ίδιο με τις γυναίκες στον τόπο μας. Σημασία έχει με ποιόν θα πρωτοπάνε, εκεί κρίνονται. Αμα στραβοδιαλέξει τον πρώτο κι όλοι οι άλλοι πάρτον ένα και κτύπα τον άλλον θα είναι και θα γυρίζει χωρίς να στεριώνει πουθενά, σαν την άδικη κατάρα. Αυτά τα ξέρανε οι παλιοί γι αυτό είχανε τα συνοικέσια και γι’ αυτό η εκκλησία μας δεν επιτρέπει δευτεροπαντρειές σε άντρες και γυναίκες. Να δούμε τώρα αν η Εθνική Κυβέρνηση μπορεί να μας ξαναγυρίσει στον σωστό δρόμο από τις ανηθικότητες των αριστερών!

Οι νεαροί δεν τον χώνευαν αλλά δεν του τόδειχναν για να μη τους διώξει από τον χώρο, ο όμιλος ήταν περίπου ιδιοκτησία του. Ενα βράδυ, οι πιο τολμηροί από αυτούς σπάσανε την κλειδαριά και μπήκαν στην καμπίνα της βάρκας του. Του πήραν τις δυο πετονιές που είχε και τρία πακέττα 555 -θρή φάιβς- τα εγγλέζικα τσιγάρα που κάπνιζε. Τις πετονιές τις πέταξαν, δεν ήταν σόι, τα τσιγάρα τα κάπνισαν κρυφά. Ενας βούτηξε στο νερό και προσπάθησε να βγάλει τον πίρο της βάρκας, να την βουλιάξει, μα δεν τα κατάφερε.
Την άλλη μέρα ο μπάρμπα-Θύμιος τους έλεγε πως του κλέψανε τέσσερις πετονιές και πέντε πακέττα τσιγάρα, εγγλέζικα, από τα ακριβά.
– Θα τους βρώ που θα μου πάνε, αλήτες είναι, όχι καλά παιδιά όπως εσείς !
Το φούσκωμα των κλοπιμαίων παρέσυρε και τα τελευταία απομεινάρια της εκτίμησης των νεαρών.

Οι κάτοικοι του Γαλαξιδιού είχαν νοοτροπία νησιώτικη. Στην ουσία δεν υπήρχε δρόμος που να τους ενώνει με την υπόλοιπη Ελλάδα, η συγκοινωνία γινότανε με καΐκια μέχρι την κοντινή πολιτεία, την Ιτέα, μισή ώρα δρόμο, τρεις φορές την ημέρα. Η χούντα υλοποίησε ένα νατοϊκό σχέδιο κι έφιαξε έναν δρόμο όλο παραλία να ενώνει δυό μέρη που η διαδρομή τους στα Φωκικά του Παυσανία περιγράφεται σαν άθλος. Το νατοϊκό σκεπτικό ήταν να μπορούν να κάνουν απόβαση σε όλη την ακτογραμμή της Στερεάς Ελλάδας. Το έργο το ανέλαβαν ο Σκαπανέας με την ΜΟΜΑ.  Το ονόμασαν Εθνική Οδός Ιτέας-Ναυπάκτου και ήταν ένας άθλιος δρόμος, αλλά δρόμος ! Η χούντα κέρδισε την συμπάθεια των τοπικών πληθυσμών, ιδίως εκείνων των αρβανίτικων χωριών, από το Γαλαξίδι μέχρι την Ναύπακτο, που ήταν κτισμένα στα βουνά για τον φόβο των πειρατών και τώρα που κατέβηκαν στην θάλασσα, στον δρόμο ελληνοποίησαν τα ονόματά τους… η πρώην Βίδαβη, Κίσελη, Βιτρινίτσα κ.λ.π.  δόσανε την θέση τους σε εύηχα ονόματα όπως Αγιοι Πάντες, Πάνορμος και Ερατεινή. Ο δρόμος έκανε κάποια χρόνια να ενώσει τα δυό κομμάτια του στην Χαμοπάσα, ένα παραλιακό γκρεμό, ψηλό κι απότομο, η Κακιά Σκάλα ωχριά μπροστά του. [Βίντεο, για του λόγου το αληθές]

Υπήρξε κάποια δυσαρέσκεια των ντόπιων στον «πολιτισμό» που έφερε το άνοιγμα του δρόμου, ένα δείγμα ήταν οι ονομασίες των δρόμων του Γαλαξιδιού, απαραίτητες για τους ξένους που τώρα μπορούσαν να έρθουν οδικώς.  Εκεί που ξέρανε το καντούνι του Αγίου Νικολάου, τον δρόμο της αγοράς και την πλατεία, τα Μανουσάκια -φαίνεται θα φυτρώνανε κάποτε εκεί- είδανε με έκπληξη κάτι μπλε ταμπέλες, οδός 21ης Απριλίου, οδός Εθνεγέρσεως, πλατεία Ηρώων και τέτοια. Ηταν μια ενόχληση στον συντηρητισμό τους.
Αλλά μεγαλύτερη ήταν η έκπληξη των κατοίκων όταν κάποιο πρωΐ είδαν μουτζουρωμένα τα ονόματα των δρόμων και από πάνω γραμμένα οδός Δημοκρατίας, οδός Συγγρού, οδός Πειραιώς και άλλα μη εθνικόφρονα. Η έκπληξη έγινε απέχθεια όταν μάθανε πως το ίδιο βράδυ  κάποιοι είχαν ζωγραφίσει στον πίσω τοίχο του κτιρίου της χωροφυλακής ένα κατακόκκινο σφυροδρέπανο !
Τέλος, σκάρτα εκατό  μέτρα από ένα σπίτι, το Μητροπουλέικο, στον μοναδικό πλίθινο τοίχο που είχε απομείνει από το κάποτε μπακάλικο, κάτω από την επιγραφή : 
ΟΙΝΟΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ  
«Ο ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΟΣ»
κάποιος είχε γράψει με μπογιά, μια λέξη μοναχά :
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Η χωροφυλακή πέρασε στο ντούκου το θέμα, ασβέστωσε το σφυροδρέπανο αμέσως και κατέβασε τις μουτζουρωμένες και ξαναγραμμένες πινακίδες προς ικανοποίηση των ντόπιων που δεν τις χώνεψαν ποτέ. Η λέξη ελευθερία καλύφθηκε με μαύρη μπογιά λίγες ώρες μετά, από ενέργειες κατοίκων με εθνικόφρονες ανησυχίες. Αποκατεστάθη η τάξις ! Το θέμα ξεχάστηκε σιγά-σιγά. Μόνο κάποιοι νεαροί επέμεναν να κουρδίζουν τον πάλαι ποτέ αστυνομικό διευθυντή πως είναι θέμα τιμής να βρεθούν «οι αλήτες που τα έκαναν» και τον καλούσαν να αναλάβει δράση. Κι αυτός να τους λέει πως δεν έχει πληροφοριοδότες στο χωριό -ποτέ τους δεν τον συμπάθησαν οι ντόπιοι, ήταν γαλαξιδιωτόγαμπρος- κι αν θέλουν οι νεαροί μπορούν να τον βοηθήσουν, αν τυχόν ακούσουν κάτι.
– Είμαι σίγουρος πως είναι οι ίδιοι αλήτες που έκλεψαν τις πετονιές και τα τσιγάρα από την βάρκα μου, έλεγε.

Και δεν είχε άδικο αλλά δεν τόμαθε ποτέ.

(*) 
Διευκρίνηση : Η διήγηση στηρίζεται σε μεγάλο μέρος από αληθινά γεγονότα. Η αναγραφή της λέξης ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σε τοίχο έγινε  μετά το γνωστό ποίημα της Κωστούλας Μητροπούλου «ο Δρόμος» που μελοποίησε ο Μάνος Λοΐζος, δεν ήταν η αφορμή.

134 Σχόλια προς “Ο μπαρμπα-Θύμιος τα χρόνια της χούντας (διήγημα του Gpointofview)”

  1. Λεύκιππος said

    Η διαδρομή από Άμφισσα μέχρι Ρίο Αντίρριο, πόσες αξέχαστες αναμνήσεις…..

  2. ΓΤ said

    Δηλαδή, επί Χούντας, στα χωριά μετρούσαν ακόμη με την οκά;

  3. nikiplos said

    Καλημέρα, να ευχηθώ κι από εδώ χρόνια πολλά στον Άγγελο, στον Μιχάλη Νικολάου και στους λοιπούς Άγγελους, Μιχάληδες, Σταμάτηδες αλλά και όσους άλλους εορτάζουν.

    Το διήγημα αυτό μου φάνηκε ότι κάτι ήθελε να πει, αλλά δεν το ολοκλήρωσε, ίσως γιατί δεν ήθελε ο συγγραφέας να βάλει τα κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας ή ήθελε να αποκρύψει κάτι εσκεμμένα. Ο εκσυγχρονισμός των παραδοσιακών τοπων, η βίαιη επικόλληση της ξενόφερτης μόδας στις παραδοσιακές φόρμες του κάθε τόπου, ακόμη και η επίπλαστη διάθεση της χούντας να κάνει έργα σε εκάστοτε τόπο (φυσικά με τη μισή Ελλάδα εκτός και σε ρόλο ανειδίκευτου εργάτη) που συνήθως έμενε μόνο στα εγκαίνια με το μυστρί του Παττακού, συχνά πυκνά δημιούργησε ευτράπελες καταστάσεις σε επαρχιακά μέρη. Αυτή η περιγραφή μου άρεσε πολύ. Επίσης τα αμερικάνικά τσιγάρα, έχω ζήσει αυτές τις καταστάσεις ως παιδί, όταν οι εκείθεν του ατλαντικού συγγενείς έρχονταν και τους πείραζαν τα δικά μας τσιγάρα (εδώ που τα λέμε είχαν και δίκιο, κιρέτσιλερ κάπνιζε ο παππούς).

  4. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ωραίος, Τζί και ωραία η λογοτεχνική μυρωδιά λυθρινιού και Γαλαξειδιού! (Βέβαια, άλλη εντύπωση είχα για την σχέση των -πολλών- Ελλήνων με την Εθνοσωτήριο Επανάσταση και τους αναγνωρίσιμους υποστηρικτές της, αλλά ας μην το συζητήσουμε αυτό..)

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και εύχομαι κι εγώ στον Άγγελο, στον Μιχάλη, στις Αγγελικές μου και σε όσες και όσους γιορτάζουν ακόμα!

  6. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Χρόνια πολλά στους Άγγελο και Μιχάλη (..και στις Αγγελικές του Νικοκύρη και σε όλους τους άλλους εορτάζοντες..)

  7. gpoint said

    Καλημέρα, ευχαριστώ όσους σχολιάσανε και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και ειδικότερα στους γνωστούς από τις συνεστιάσεις φίλους Αγγελο και Μιχάλη (η σειρά είναι αλφαβητική των μικρών ονομάτων)
    Χρόνια πολά και στον Νικοκύρη για τις Αγγελικές του

  8. dryhammer said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους και όλες που γιορτάζουν ή έχουν δικούς τους που γιορτάζουνε -και του χρόνου έξω απ’ τα σπίτια μας.

  9. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Υπέροχο. Για να θυμούνται οι παλιοί…..

  10. gpoint said

    # 2

    και το ύφασμα με τον πήχυ (8 ρούπια). Μόνο ο εθνάρχης είχε την πυγμή μετά την επιστροφή του σαν ευρωπαίος πια να επιβάλει τα νέα μέτρα και σταθμά, βοηθούσσης και της επαφής με τον υπόλοιπο κόσμο λόγω του δρόμου.
    Οι καλοκαιρινοί Αθηναίοι ασχολιότουσαν με τα πάσης φύσεως θέλγητρα του τόπου και όχι με εκατοστόμετρα και χιλιόγραμμα

  11. Costas X said

    Καλημέρα ! Πολύ ωραίο το διήγημα. Καλά ίσως και τα νέα…

  12. gpoint said

    # 3

    Κοίταξε Νίκιπλε,πολλοί από ους πρωταγωνιστές του διηγήματος κατοικούν ή έρχονται ακόμα στο Γαλαξίδι. Δεν ξέρω κατά πόσον θα ήθελαν περισσότερες λεπτομέρειες,κατά την γνώμη μου έγραψα όσα θεωρούσα δημοσιεύσιμα.
    Στα τσιγάρα τα εγγλέζικα ήταν πανάκριβα και μια κλάση πάνω από τα αμερικάνικα που τα έβρισκεςλαθραία από ναύτες του στόλου και άλλους

  13. sarant said

    12 Mας διαβάζουν και στο Γαλαξίδι;

  14. gpoint said

    # 13

    Θα δείξει από τις αντιδράσεις όταν λήξει η καραντίνα (γι αυτό τόγραψα ! )

    Ακόμα μια φορά να σε ευχαριστήσω για το βήμα που προσφέρεις στα μέλη του ιστολογίου και να θυμίσω σε μερικούς πως έχουν καιρό να γράψουν, τους περιμένουμε.

  15. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Όντως τα εισήγαγε ο εθνάρχης, Τζί, αλλά το 1959. Φυσικά, έγινε η απόλυτη ανακατωσούρα τα πρώτα κατοπινά χρόνια, τα δράμια και οι οκάδες λαθρεπιβίωσαν σε κάποιες περιπτώσεις συναλλαγών («φέρε και ένα πενηνταράκι ούζο» στην ταβέρνα= 160 γραμμάρια) αλλά επιβίωσαν πολύ περισσότερο στις προφορικές διηγήσεις των παλαιοτέρων- «..και έπιασα στον Αξιό γριβάδι 3 οκάδες..»

  16. sarant said

    15 Κυρίως αυτό έχω κι εγώ υπόψη μου.

    14 Νάσαι καλά.

    Θα λείψω για λίγες ώρες.

  17. Αντώνης said

    (2) (10) Μα δεν είχε καθιερωθεί το μετρικό σύστημα από το 1959; Θυμάμαι ακόμη τις καμπάνιες για την εξοικείωσή μας με τα καινούρια μέτρα και σταθμά· έπρεπε πια να ξεχάσουμε δράμια και οκάδες, πήχεις (κανονικούς – έτσι τους έλεγαν; – και τεκτονικούς) και ρούπια κλπ. Κι ας μη λησμονούμε τη σχολική μας ταλαιπωρία με τους συμμιγείς αριθμούς.

  18. 17 Συμμιγείς μάθαινα κι εγώ που δεν πρόλαβα οκάδες.

  19. Αντώνης said

    (18) Από περιέργεια, τί συμμιγείς μαθαίνατε; Γιατί, αν εξαιρέσεις χρόνο και γωνίες, με το μετρικό …

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    Χρόνια πολλά στον Άγγελο, στον Μιχάλη Νικολάου και στους λοιπούς εορτάζοντες.
    Ποιος είναι ο «εθνάρχης»;

  21. dryhammer said

    15. Οι οκάδες επιβίωσαν πιο πολύ απ’ όσο τους φαίνεται, στις ελληνικές συσκευασίες ποτών (πενηνταράκι, κατοσταράκι, μισοκάρικο κλπ) μέχρι την ΕΟΚ, και στις γιαγιαδοσυνταγές (με το χαοτικό για τους μετρικούς σύστημα των πχ μια οκά αλεύρι και δυο φλιτζάνια λάδι – με το συγκεκριμένο φλιτζάνι-μετράρι).

    17. Εμπορικός και τεκτονικός πήχης (ή μάλλον Η πήχη – τρεις πήχες κάμποτο )

  22. Costas X said

    # 2, 10, 15

    Στα Επτάνησα μέχρι το 1959 χρησιμοποιούσαν λίτρες (δηλ.λίμπρες) και ουγκιές.
    Το απόλυτο μπέρδεμα, όποτε γινόταν εμπόριο με την υπόλοιπη Ελλάδα, που είχε οκάδες.

  23. leonicos said

    Μπράβο στο Τζι κα το ωραίο Γαλαξείδι

    Πολύ ωραίο γράψιμο, εντελώς αφηγηματικό και γνήσιο

    Πριν από δυο τρία χρόνια βρεθήκαμε στο Γαλαξίδι με τη Φωτεινή. Καθίσαμε απέναντι και πήγαμε μέχρι τον άγαλμα (ένα σύμπλεγμα ηρωικό δεν θυμάμαι ακριβώς). Το ένα καφενείο είχε κατακλυστεί από μια αρμαθιά χρυσαυγίτες, νέους σχετικά δυστυχώς, με μαύρες μπλούζες, ένας μάλιστα είχε και μια έγχρωμη αγιογρφία στην πλάτη. Πήγαμε στο πιο κάτω για να μην τους βλέπουμε. Ξεκουμπίστηκαν στοιχημένοι. Αναρωτήθηκα αν ειναι ντόπιοι.

    Είδα άλλη μια παρέα στην Αντίκιρρα προχθές, μαύρες μπλούζες ξυρισμένο κεφάλι και μούσι, αλλά το ύφος τους ήταν πιο φιλικό. Δεν είμαι σίγουρος αν ηταν κι αυτοί χρυσαυγίτες. Αλλά ήταν μόνο 6. Στο Γαλαξίδι ήσαν περι τους 15.

  24. leonicos said

    Μια και λεξιλογούμε, θα φέρω μια κουκουβάγια στην Αθήνα

    τουρκικά ok βέλος, αιχμή βέλους oka δοτική, στο βέλος, δηλαδή όταν η ακίδα δείχνει το 0

  25. gpoint said

    # 15

    Υπάρχει το τυπικό μέρος που έχεις δίκιο και το ουσιαστικό που περιγράφω εγώ. Στην Αθήνα όντως το 59 άλλαξε η κατάσταση γρήγορα αλλά το 59 για να πας από Αθήνα στο Γαλαξίδι έμπαινες στο λεωφορείο-τοπρώτο πράγμα που έκανε ο εισπράκτορας ήταν να σου δώσει σακούλες γιατον -στάνταρλόγω στροφών- εμετόκι έφτανες μετά από 5 ώρες στην Ιτέα όπου περίμενες το καΐκι να σε πάει απέναντι αν δεν ίχε μαΐτρο. Οδικώς υπήρχε κατσικόδρομος μέσω Κολοπετεινίτσας-Βουνιχώρας-Πενταορίων κι από εκεί Γαλαξίδιι μετά από κάνα τρίωρο ή από Αμφισσα- Πενταόρια με κάπως καλύτερο δρόμο αλλά μεγαλύτερο κύκλο
    Εκείλοιπόνπου τα μαγαζιά φυτοζωούσαν κιο χασάπης έσφαζε μια φορά την βδομάδα αφού ψυγεία δεν υπήρχανε τι εντολές τηκυβέρνησης τις γράφανε κεί που δενπιάνει μελάνι γιατί δεν είχαν τα λεφτά να πάρουν νέα βαράκια για τις ζυγαριές τους και τενεκαδάκια λίτρου για το κρασί και το λάδι. Με το άνοιγμα του δρόμου,την τηλεόραση (ραδιόφωνο στα μεσέα δεν έπιαναν στο Γαλαξίδι) άρχισαν να γίνονται αποδεκτά τα νέα σταθμά, το μέτρο συνυπήρχεμε τον πήχυ και πριν γίνει επίσημο.

    Και κάτι ακόμα για να μη με παρεξηγείς.Το εθνάρχης το χρησιμοποιώ με την ειρωνική-υβριστική σημασία του, καταδικασμένο στην συνείδησή μου τον έχω σαν βασικό υπεύθυνο (μετά την χούντα( για το σημερινό χάλι της πολιτικής εξ αιτίας του στιγμιαίου που επέβαλε.Και μη μου πεις πως το ήθελε ο λαός γιατί τότε τι εθνάρχης ήτανε αν δεν μπορούσε να τον κουμαντάρει ; Το ότι κανένας, πλην των πρωταιτίων, όχι απλά δεν τιμωρήθηκε αλλά δεν έχασε καν την θέση του οδήγησε αναίμακτα μεν αλλά στην σήψη δε τον πολιτικό κόσμο και ευνούχισε τον λαό ώστε να θεωρεί τον Αδωνι ικανό για αντιπρόεδρο της κυβέρνησης

  26. leonicos said

    Κι ένα χρέος από χθες, που μπήκα πολύ αργά για να σχολιάσω

    93 (χθεσινό) Παναγιώτης για το δικο μου 84 (γαλή / γαλῆ

    Δεν κατάλαβα την ερώτηση Παναγιώτη. Αυτό που έγραψα ήταν στ’ αρχαία. Για ποια μετάφραση μιλάς;

  27. leonicos said

    Το χέρι μου με τρώει να στείλω κι εγώ κάτι, μια και δεν μου το ζητάνε….

    Αλλά κάνω τον περήφανο ακόμα

  28. gpoint said

    # 20

    η απάντηση στο # 25

  29. Χαρούλα said

    Καλημέρα! Πολλαπλή γιορτή σήμερα. Χρόνια καλά και μπόλικα λοιπόν σε Άγγελο, Μιχάλη, Σταμάτη, Ταξιάρχη, Γαβριήλ και τα θηλυκά τους.
    Στα δικά μας, από γνωστούς Άγγελος, Μιχάλης Ν., και όπως διάβασα Αγγελικές του Νικοκοίρη. Όλοι μας γεροί. Και όλοι οι αγαπημένοι μας!

    Τζι ωραίο, απλό, λιτό, με υπόγειο χιούμορ, και πολιτική πινελιά. Περιγράφει την ελληνική επαρχία ρεαλιστικά. Αλλά μικρό. Σαν να περιμένει το Νο2. Την συνέχεια. Ίσως;;;;;

  30. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    @ gpoint

    » των αρβανίτικων χωριών, από το Γαλαξίδι μέχρι την Ναύπακτο, ….»

    Εχει η περιοχη αρβανιτικα χωρια ?,
    διοτι γνωριζω οτι στην ορεινη ναυπακτια υπηρχαν βλαχικοι οικισμοι, οι κατοικοι των οποιων μεταναστευσαν στην περιoχη του Αγρινιου.

  31. gpoint said

    # 23

    Το άγαλμα είναι η μάνα με το παιδί της που χαιρετάει τον άντρα της που μπαρκάρει μόνοπου αντί να κοιτάζει προς την έξοδο του κόλπου, κοιτάζει στο εσωτερικό του. Λεπτομέρειες για το όραμα υψηλόβαθμου στον ΟΗΕ γαλαξιδιώτη που το υλοποίησε και το τιμά συχνά με πολυέξοδες τελετές.Η φωλιά του φιδιού εξ όσων έχω ακούσει είναι στο Σερνικάκι αλλά κι εκεί ο θεωρητικός είναι γαλαξιδιώτης και γιατρός(λένε)
    Θάχανε κάνει εκπολιτιστική εκδρομή φαίνεται. Η περιοχή είχε χουντικούς- ήταν κι ο Μακαρέζος από την Ερατεινή νομίζω, τώρα για την νεολαία δεν ξέρω τι καπνό φουμάρει αλλά αυτά είναι λογικές συνέπειες αυτών που γράφω στο 25, να μην τα ξαναγράφω.
    Από την άλλη σκέφτομαι ως συχνά εκεί που γράφεις μαζεύονται γιστάση αγριόφατσες μηχανόβιοι που φοράνε μαύρα πέτσινα αλλά δεννομίζω πως είναι χρυσαυγίτες.

  32. gpoint said

    # 30

    Δεν γνωρίζω ακριβώς.Ξέρω πως από το Γαλαξίδι μέχρι την Ναύποκτο΄που ήταν ελληνικά ονόματα πόλεων, όλα τα χωριά κοντά στην θάλασσα είχαν ονόματα που τα θεωρώ αρβανίτικα όπως Βίδαβη, Κίσελη, Βιτρινίτσα, δεν ξέρω αν ήταν βλάχικα.
    Επίσης μέχρι ναανοίξει ο δρόμος στην Χαμοπάσα,το Γαλαξίδι ήταν αποκομένο στα δυτικά και με τα καΙκια περισότερο Λουτράκι και Αίγιοπηγαίνανε παρά σ’ αυτάπου δεν είχαν καν λιμάνι τότε μέχρι την Ναύπακτο.

  33. π2 said

    Πολύχρονες και πολύχρονοι οι εορτάζοντες και εορτάζουσες.

  34. gpoint said

    # 29

    Χαρούλα έγραψα αυτό που πιστεύω,πως υπάρχει στους περισσότερους μια έμφυτη αντίδραση προς κάθε μορφή εξουσίας, την βλέπουμε και στις ανυπακοές των παιδιών. Απλά αυτά που περιγράφω έγιναν τον καιρό της χούντας και να σου γράψω κάτι ακόμα :
    Υπήρχε εδώ ένας διοικητής χωροφυλακής (δεν θυμάμαι βαθμό) που άφησε εποχή. Είχε ένα παιδί μικρό και διοργάνωνε αγώνες ταχύητας με ποδήλατα (τρίτροχα) με κάποιο έπαθλο που είχε αθλοθετήσει αλλά κάθε φορά που νίκαγε κάποιο άλλο παιδί από το δικό του έλεγε πως ήταν δοκιμαστικός ο αγώνας,μέχρι να κερδίσει ο γιός του. Κλαίγανε τα πιτσιρίκα από την αδικία, στενοχωριότουσαν οι μάνες και κάποιοι πατεράδες ανέλαβαν δράση. Ενας από αυτούς στηνότανε πίσω από τον διοικητή και οι άλλοι τον βρίζανε μαλάκα και τέτοια απευθυνόμενοι δήθεν στον φίλο τους αλλά το λούσιμο όλοι καταλαβαίνανε σε ποιόν πήγαινε και το ευχαριστιότουσαν.
    Στα δε αλευρομουτζουρώματα τις Απόκριες,κάπως τον ψήσανε να μπει στην αρένα και τον αλαλιάσανε στο αλεύρι και την μπογιά. Μετά ζήτησε μετάθεση.

  35. 19 Καθόλου δεν θυμάμαι 😦

  36. Κιγκέρι said

    Κόσμος και ντουνιάς γιορτάζει σήμερα! Χρόνια πολλά και καλά σε όλους!

    Γνώριμος χαρακτήρας ο μπαρμπα-Θύμιος. Όλοι μου φαίνεται πως έχουμε συναντήσει ένα τέτοιο φουσκωμένο τουλούμι…

    Μόνο που το λογύδριό του προς τους νέους θα το περίμενα λίγο πιο καθαρευουσιάνικο, να δένει λίγο περισσότερο το ύφος με τους αστακούς τους «ερυθροφαίους με κυανάς παρειάς» !

  37. Theo said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε Αγγέλους, Αγγελικές, Μιχάληδες και Ταξιάρχες του ιστολογίου.

    Ευχαριστώ και τον Τζη για το κείμενο που μας δίνει την ατμόσφαιρα του παλιού Γαλαξιδιού και τον Νικοκύρη για τη δημοσίευσή του.

  38. ΣΠ said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες Άγγελο, Μιχάλη Νικολάου και στον Νικοκύρη να χαίρεται τις Αγγελικές του.

    Συμπαθητικό διήγημα. Ωραία αφήγηση, γνώριμες καταστάσεις, αφήνει την αίσθηση ότι κάτι λείπει. Από εκείνα τα μέρη έχω περάσει δεκάδες φορές οδηγώντας μεταξύ Πάτρας και Θεσσαλονίκης. Είχαμε σταματήσει μια φορά στο Γαλαξίδι για φαγητό. Μου είχε κάνει εντύπωση το όνομα μιας πανσιόν: Γανυμήδης. Τώρα πια πηγαίνω από άλλη διαδρομή με Ιονία και Εγνατία οδό.

  39. geobartz said

    Χρόνια Πολλά στους Μιχάληδες, Μικαέλες, Άγγελους, Αγγελικές, Στράτους, Στρατούλες. Δεν θα σχολιάσω το διήγημα του Τζί, επειδή δεν θέλω να τον στεναχωρήσω πάλι.
    Θα σχολιάσω όμως (διπλά μάλιστα) μια «παράπλευρη» αναφορά για το «έργο [που] το ανέλαβαν ο Σκαπανέας με τη Μόμα». Τα σχόλια είναι, στο πνεύμα του Τζι, αντιχουντικά (αλλά όχι μόνο).
    (1) Μεγάλη «μαμαλίγκα» έπεσε αν τον δρόμο εκεί στο Γαλαξίδι τον «ανέλαβαν ο Σκαπανέας με τη Μόμα»: Εργολάβος γαρ ο «Σκαπανέας», κρατικής ούσης της «Μόμα». Όταν τυχαίνουν τέτοιοι …εναγκαλισμοί τότε η (όποια) ΜΟΜΑ κάνει το έργο, πλην όμως το προσμετρά ο (όποιος) «Σκαπανέας» στους λογαριασμούς του. Κοντολογίς, έχουμε άγρια ληστεία δημοσίου χρήματος!
    (2) Είναι ενδιαφέρουσα η μαρτυρία για δραστηριοποίηση του «Σκαπανέα» και στο Γαλαξίδι, κατά την χουντική περίοδο. Νόμιζα ότι τον είχαμε …σώγαμπρο στο Σερραϊστάν, όπου μας κληροδότησε και ένα …αμαρτωλό έργο (μέχρι που μας τον πήρε ο Σάχης). Άρα, δίκιο είχε ο Λεβέντης που έλεγε ότι ο «Σκαπανέας» ήταν μία από τις τρεις εργολαβικές εταιρείες που έπαιρναν τα δημόσια έργα επί Χούντας. Είπε όμως και άλλα πράγματα ο Λεβέντης. Την πρώτη φορά «απεκάλυψε» ότι ο πατήρ του πρώην πρωθυπουργού ήταν «εργολάβος, ιδιοκτήτης, της εταιρείας Σκαπανέας ΑΤΕ». Ξεσηκώθηκε όμως το …συριζομάνι που αντέτεινε ότι (στα χαρτιά) ο πατήρ Τσίπρας δεν ήταν ιδιοκτήτης ή μέτοχος στον «Σκαπανέα». Πολύ καλά πληροφορημένος ο Λεβέντης (αφού επί Χούντας, εργαζόταν στην εργολαβική εταιρεία του πατρός Τσίπρα ως τοπογράφος μηχανικός) ανασκεύασε μεν, δεόντως δε: «Ο Σκαπανέας δεν ήταν του Τσίπρα, [αλλά] συνεργάζονταν [και] έκαναν δουλειές μαζί». Δεν είναι γέρος, είναι σουφρωμένος, λένε στο χωριό μου. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ (εργολάβοι και μη) γνωρίζουν πολύ καλά τί σημαίνει «συνεργαζόμενες εργολαβικές εταιρείες». [έχω τα λινκ από τις δηλώσεις Λεβέντη και θα προσπαθήσω να τα «κολλήσω», δεν ξέρω όμως αν θα τα καταφέρω].
    Υ/Γ: Παρακαλείται ο διάσημος στικτολόγος ΓΤ να μετατρέψει όλες τις …εμπροσθογεμείς στίξεις σε οπισθογεμείς…

    https://drive.google.com/file/d/124JfOYRpczmTnVwquXGXBuVwxuIBTnzr/view?usp=sharing

    https://www.iefimerida.gr/…/lebentis-gia-ti-shesi-toy…

  40. geobartz said

    Στο 39: Άλλη μια προσπάθεια για το δεύτερο λινκ
    https://www.iefimerida.gr/…/lebentis-gia-ti-shesi-toy…

  41. geobartz said

    Τρίτη και φαρμακερή για το 39 και 40
    https://www.iefimerida.gr/politiki/lebentis-gia-ti-shesi-toy-patera-tsipra-me-ti-hoynta

  42. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Χρόνια πολλὰ στὶς ἑορτάζουσες καὶ στοὺς ἑορτάζοντες. Ἰδιαίτερες εὐχὲς στὶς Ἀγγελικὲς τοῦ Νικοκύρη, στὸν Ἄγγελο καὶ στὸ Μιχάλη Νικολάου, ποὺ τὸν εὐχαριστῶ, ὲπειδὴ ἦταν ὁ πρῶτος ποὺ ἔδωσε τὸ εὐχάριστο μήνυμα γιὰ πιθανὴ ἐπικράτηση τοῦ Μπάιντεν. Μέχρι τότε αὐτὰ ποὺ ἄκουγα, ἔβλεπα καὶ διάβαζα ἦταν δυσοίωνα.

    Δὲν τρέφω αὐταπάτες γιὰ τὴν πολιτικὴ τοῦ νέου Ἀμερικανοῦ προέδρου, ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ βλέπω τὴ φάτσα τοῦ ἀπερχόμενου καὶ κυρίως ν᾿ ἀκούω τὰ φληναφήματά του.

    Εἶναι θέμα αἰσθητικῆς.

  43. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες, Νικοκύρη να χαίρεσαι τα κορίτσια σου!
    Ευχαριστίες, συνονόματε, για το ταξίδι στο χώρο και το χρόνο. Τέτοιες μέρες, που οι προσλαμβάνουσες περιορίζονται σε ακτίνα μερικών τετραγώνων από το σπίτι, κάθε επιπλέον εικόνα είναι πολύτιμη, έστω και νοερή. Ή μάλλον, ιδίως όταν είναι νοερή, μπορεί κανείς να τη φέρει στα γούστα του…

  44. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἂς μιλήσω τώρα καὶ γιὰ τὸ σημερινὸ διήγημα τοῦ Τζῆ.

    Μοῦ ἄρεσε ἐπειδὴ ἦταν ἀληθινό. Ἔδινε τὴν ἀτμόσφαιρα τοῦ τόπου καὶ τῆς ἐποχῆς. Κι ἂς τοῦ ἔλειπαν (γιὰ εὐνόητους λόγους, ὅπως ἐξήγησε ὁ ἵδιος παραπάνω) κάποια στοιχεῖα γιὰ νὰ ὁλοκληρωθεῖ.

    Εὐχαριστοῦμε, Τζῆ.

    Εὐχαριστοῦμε, Νικοκύρη.

  45. ΚΩΣΤΑΣ said

    Χρόνια πολλά στα κορίτσια του Νικοκύρη, στον Άγγελο και Μιχάλη και σε όσες/ους γιορτάζουν σήμερα.

    Τζι, ωραιότατο, δίνεις ωραία το κλίμα της εποχής εκείνης και γαργαλιστικό αναμνήσεων. Όλοι μας όπως λέει και το Κιγκέρι, έχουμε έναν Θύμιο στο μυαλό μας. Τί μου θυμίζει; τί μου θυμίζει;… αναρωτιόμουν και τσουπ ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΘΥΜΙΟΣ.* Να με συμπαθάς που το βάζω χωρίς προηγούμενη έγκρισή σου, νομίζω θα λειτουργήσει συμπληρωματικά και θα μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν… 😉 Αφιερώνεται εξαιρετικά σε σένα και στον Γιάννη Κουβάτσο καθώς και σε όλες/ους τις/τους εκπαιδευτικούς του ιστολογίου.
    Συγχαρητήρια Τζι και ευχαριστίες στον Νικοκύρη.

    ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

    Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΘΥΜΙΟΣ

    Ο καπετάν-Θύμιος, ένας απόστρατος υπενωματάρχης, ήταν ο μόνος πρόκριτος σ’ ένα απόκεντρο ορεινό χωριό της Πελοποννήσου, με τα τριανταπέντε σπίτια του. Είχεν υπηρετήσει πιστώς εις την Χωροφυλακήν και τα κατορθώματά του τα ήξευραν, όχι μόνον οι κάτοικοι, αλλά και οι πέτρες του χωριού του. Κάθε ημέρα, του ερχόταν στο νου και κάποιο νέον κατόρθωμα, που είχε κάμει, και το διηγόταν σε δυο-τρεις χασομέρηδες, σαν κι αυτόν, που περνούσαν τον καιρό τους στο μονάκριβο κέντρο του χωριού, που ήταν μαζί και μπακάλικο και καφενείο και ταβέρνα και εμπορικό και χασάπικο. Εννοείται, ότι απ’ όλα αυτά, τίποτε δεν ήταν αληθινό, αλλά τάλεγε τα ψέμματα με τέτοιον τρόπο, που εύκολα κανείς τα πίστευε γι’ αλήθειες. Έπειτα, ποιον εζημίωνε με τα ψέμματά του!
    Είχε όμως και μερικά ελαττώματα ο καπετάνιος. Πρώτον, δεν αγαπούσε τό νερό. Άπλυτος και αξύριστος, ήθελε φαίνεται να φανερώνη την σκληραγωγημένη ζωή, που είχε, σαν στρατιωτικός, που ήταν. Γι’ αυτό μάλιστα δεν πετούσε από επάνω του ένα αμπέχωνο, που φαινόταν να είχε την ίδια ηλικία με αυτόν. Άλλο ελάττωμα είχεν ο καπετάν- Θύμιος την κακογλωσσιά. Αλλοίμονον σ’ εκείνον, που θάπεφτε στη γλώσσα του! Έπρεπε να βρη ποτάμια να πλυθή. Από γράμματα ήξερε, καθώς έλεγε, και να γράφη και να διαβάζη. Επειδή όμως όλες τις αναφορές τις «απαγόρευε» στον γραμματικό του χωροφύλακα, εξεσυνήθισε το χέρι του και βαρυέται τώρα να πιάση την πέννα. Ούτε να διαβάση θέλει, γιατί, διαβάζοντας τόσα χρονια τις εφημερίδες, συχάθηκε με τις «ατιμίες» που έγραφαν, κι ωρκίστηκε να μην ξαναδιαβάση τίποτε στο εξής. Γι’ αυτό φαίνεται δεν χώνευε και τον παπά του χωριού, που έκανε και το δάσκαλο. Τί τραβούσε ο ευλογημένος συνάδελφός μας από τον «τρισκατάρατο το σταυρωτή», όπως τον ωνόμαζε, μόνον αυτός ήξερε.
    Με λίγα λόγια, ο καπετάν-Θύμιος, ο απόστρατος υπενωματάρχης, δεν ήταν και κακός, αλλά, αν έλειπε από το χωριό, θα ήταν προτιμώτερο.

    Κάποτε στο χωριό αυτό επήγε ο Επιθεωρητής των σχολείων για επιθεώρηση του σχολείου. Στο απόκεντρο αυτό χωριό δεν επήγαιναν συχνά ξένοι. Γι’ αυτό, αν καμμιά φορά ερχόταν κανένας, όλο το χωριό βρισκόταν στο πόδι.
    Κι εκείνην την ημέρα, καθώς είδαν τον Επιθεωρητή νάρχεται καβάλλα και από πίσω ν’ ακολουθάη ο αγωγιάτης, όλες οι γυναίκες βγήκαν στο δρόμο να ιδούν ποιος είναι, τι τρέχει και γιατί ήρθε στο χωριό. Και οι πεντέξη χασομέρηδες, που ήταν στο μαγαζί βγήκαν να μάθουν κι αυτοί για τον ξένο. Πρώτος ο καπετάν-Θύμιος έτρεξε κι ερώτησε τον αγωγιάτη. Όταν έμαθε για ποιον επρόκειτο, εγύρισε στην παρέα του και στις γυναίκες, που ήταν εκεί κοντά και τους είπε:
    -Δεν είναι τίποτα. Κάποιος δάσκαλος είναι……
    Ο Επιθεωρητής ήταν ένας από τους φημισμένους συναδέλφους του της εποχής του, αλλ’ αυτό δεν είχε καμμιά σημασία. Αρκεί, που ήταν δάσκαλος, για να μην είναι «τίποτα» κατά τον καπετάνιο.
    Άλλαξαν τάχα τα πράγματα σήμερα; Δεν βαρύνεσθε, συνάδελφοί μου. Μήπως όλοι, που μας κυβερνούν τώρα κάπμποσα χρόνια δεν σκέπτονται για μας, όπως σκεπτόταν ο καπετάν- Θύμιος!
    Αυτοί, οι διάφοροι καπετάν-Θύμιοι, θα λείψουν;
    Αυτό είναι τό ζήτημα.

    Ο ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ

    *Κάτι σαν χρονογράφημα από το Διδασκαλικό Βήμα, τεύχος 101/24 Οκτωβρίου 1926. Έχω πρωτότυπα τεύχη στο αρχείο μου, μου τα χάρισαν τότε που έκανα μια εργασία για την περιοχή Αμπελοκήπων.

  46. Μαρία said

    Χρόνια πολλά στον Άγγελο, τον Μιχάλη και στο Νικοκύρη για τις Αγγελικές του.

  47. Πέπε said

    Αυτά τού κλέψανε, οι αλήται;

    Τέτοια εποχή, επί Χούντας, μπορεί να έμοιαζαν και κάπως έτσι (άλλο σήμα της ίδιας εταιρείας):

    http://syllogi-apo-paketa-tsigaron.blogspot.com/2013/01/state-express.html

    Τα αγγλικά και τα αμερικάνικα τσιγάρα δεν ήταν εξ ορισμού καλύτερα από τα ελληνικά. Απλώς ήταν ξένα. Στην Ελλάδα πωλούνταν μόνο ελληνικά τσιγάρα, κατασκευασμένα με ελληνικά καπνά. Φυσικά και υπήρχαν ανάμεσά τους και χάλια μάρκες, ωστόσο κάποια από τα ελληνικά καπνά συγκαταλέγονται στα καλύτερα του κόσμου. Απλώς τα αγγλικά τσιγάρα ήταν Βιρτζίνια, μια ποικιλία που δεν υπήρχε εδώ και που έδινε μια εντελώς αλλιώτικη, εξωτική για τα τότε δεδομένα, γεύση. Τα δε αμερικάνικα ήταν «αμέρικαν μπλεντ», ένας τύπος χαρμανιού πάλι με βάση το Βιρτζίνια. Σήμερα δεν υπάρχει κανένα τσιγάρο στην Ελλάδα που να μην περιλαμβάνει και Βιρτζίνια, είτε (σε λιγοστές περιπτώσεις, όσες συνεχίζουν την τότε παράδοση) απλώς ως ένα συστατικό της συνταγής είτε (στη συντριπτική πλειοψηφία) ως κύριο ή μοναδικό συστατικό.

  48. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ,

    όντας εκτός με SMS No 4, δεν έχω διαβάσει ακόμα το σημερινό του Γιώργου, αργότερα, αλλά να ευχηθώ στους εορτάζονταε κι εορτάζουσες σήμερα και να συνταχθώ με όλoυς τους άλλους εδώ και να στείλω κι εγώ τις ευχές μου στον Άγγελο και στον Μιχάλη, δύο αγαπητούς φίλους που γνωρίζω και προσωπικά. Να σας χαίρονται οι όμορφες 😍και τα παιδιά σας!
    Επίσης Νίκο να χαίρεσαι τις Αγγελικούλες σου!

  49. dryhammer said

    Να πω κι εγώ δυο λόγια για το διήγημα.

    Κατ΄αρχήν διαβάζεται εύκολα γιατί ρέει κι αυτό είναι πάντα προσόν.
    Κατά δεύτερο είναι αληθινό κι αυτό είναι ακόμα μεγαλύτερο προσόν. Όλοι λίγο πολύ έχουμε γνωρίσει έναν τέτοιο Θύμιο.
    Για τα έργα (και τις ημέρες) της χούντας, όσοι δεν ξεχνάν …θυμούνται.
    Για το ανολοκλήρωτο και τα είπαν, και εξηγήθηκαν.

    Για τη γλώσσα του Θύμιου. Όσους μπάτσους ε.α. γνώρισα, ιδιαίτερα από τους παλιούς (καθώς και παλιούς καραβανάδες), μιλούσαν μια ιδιαίτερη διάλεκτο, ένα χαρμάνι με στοιχεία από τη ντοπιολαλιά τους, εκφράσεις της πιάτσας, και κλισέ της υπηρεσιακής καθαρεύουσας. Συνήθως ο λόγος τους ήταν συρραφή από κλισέ του χωριού, της πιάτσας και της υπηρεσίας, που, για λέμε και του στραβού το δίκιο, πρέπει νάχεις έναν δίπλα σου για να τον μεταγράψεις σωστά.
    Όπως και νά ‘χει, νά ‘σαι καλά για τη βόλτα στον τόπο και τα πρόσωπα.

  50. ΓΤ said

    Πέθανε ο Δημήτρης Φατούρος.

  51. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκηg said

    Οι συμμιγείς, δεν αφορούσαν βέβαια συγκεκριμένο μετρικό σύστημα.. 🙂

  52. sarant said

    Ευχαριστω για τα νεότερα και για τις ευχές!

    45 Μπράβο, καλά κάνεις που το βάζεις αφού συμπίπτει και το όνομα

    39 Ο Λεβέντης πώς γίνεται να δούλευε επί χούντας τοπογράφος στην εταιρεία του Τσίπρα πατρός, αφού ήταν φοιτητής πολ-μηχ από το 1969 ως το 1974; Όσα λέει στο λινκ του 41 ισχυουν

  53. ΓΤ said

    ΟΦΗ-ΟΣΦΠ 0-2

  54. Πες ότι μας ενδιαφέρει πόσο έφερε ο γαύρος. Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι όποιος ενδιαφέρεται (ειδικά για αυτά) περιμένει να το μάθει από δω;

  55. gpoint said

    # 47

    Ναι, το πάνω πακέττο, όχι η κασετίνα !

    Βαρύ και πολύ αρωματικό τσιγάρο όπως τα πλέηερς, μπένσον και χέτζες κι άλλα

  56. Καλησπέρα,
    Τώρα ευκαίρησα να ξαναμπώ, να ρίξω ευχές κι από δω στον Άγγελο (που τις έριξα κι απ’ αλλού) αλλά και στον Μιχάλη που τον ξέχασα (αλλά τώρα θα μπει, θα τις πάρει μαζεμένες) και στα Νικοκυροκόριτσα, μικρά τε και μεγάλα! Ευχές και σε όποιον άλλον γιορτάζει σήμερα κι όπως έγραφα την πρωτομηνιά είναι πολλά τα ονόματα, άλλα γνωστά και διαδεδομένα κι άλλα λιγοστά κι ακριβά: Ταξιάρχης, Άγγελος, Μιχάλης, Γαβρίλης, Σταμάτης, Στράτος και τα αντίστοιχα θηλυκά Ταξιαρχούλα, Αγγελική, Μιχαέλα, Γαβριέλα, Σταματί(ν)α και Στρατούλα είν’ αυτά που θυμάμαι μιας κι έχω στη λίστα μου.
    Σήμερα είναι και διπλή γιορτή για το νησί: Των Ταξιαρχών με μεγάλο πανηγύρι στο Μανταμάδο έγινε η αρχή της απελευθέρωσής του απ’ τους Τούρκους (που ολοκληρώθηκε κάνα μήνα μετά).

  57. ΣΠ said

    56
    Ξέρω ότι ο Στράτος γιορτάζει στις 13 Δεκεμβρίου. Γιορτάζει και σήμερα;

  58. 57 Τουλάχιστον την Μυτιλήνη, ναι. Από παρετυμολόγηση: Αρχιστράτηγοι, Στρατήγηδες. Στις 13 του άλλου πρέπει νάναι του Αη Στράτη, αλλά δεν τόχουμε έτσι 🙂

    Και δεν είπα κι ευχαριστώ στον Τζι!

  59. geobartz said

    52 sarant said: “39 Ο Λεβέντης πώς γίνεται να δούλευε επί χούντας τοπογράφος στην εταιρεία του Τσίπρα πατρός, αφού ήταν φοιτητής πολ-μηχ από το 1969 ως το 1974; Όσα λέει στο λινκ του 41 ισχυουν».
    # Για το πως γίνεται (ή δεν γίνεται) να δούλευε στον πατέρα Τσίπρα, ερωτηθήτω ο Λεβέντης. Το έχει πει επανειλημμένως. Δεν θυμάμαι αν το λέει και σε ένα από τα λινκ που παρέθεσα. Άλλωστε, μπορεί να ήταν φοιτητής και να εργαζόταν, ή να πήρε και δίπλωμα ΠΜ.

  60. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ο Θεός έφτιαξε στα γρήγορα κάμποσους Μιχάληδες για νά’χουμε και να πορευόμαστε, αλλά για έναν ειδικά, μπήκε στο εργαστήρι του έναν ολόκληρο μήνα, ξενύχτησε, ιδρωκόπησε, έβαλε όλη του την δημιουργική πνοή και τον πέτυχε. Ο Μίκης της Ελλάδας. Χρόνια του Πολλά! 🙂

  61. Alexis said

    Καλησπέρα.
    Χρόνια πολλά και από μένα σε όλους τους εορτάζοντες και εορτάζουσες! Στον Άγγελο, στον Μιχάλη Νικολάου, στις γυναίκες του Νικοκύρη και σε όλους όσους γιορτάζουν σήμερα!
    Όμορφο και στρωτό το διήγημα, στο γνωστό ύφος γραφής του Τζι
    Ισχύουν τα περί μη ολοκλήρωσης που είπαν και προηγούμενοι σχολιαστές, σα να ξεκινάει η ιστορία και κάπου να μένει στη μέση.
    Θα ‘λεγα ότι θυμίζει σημειώσεις από προσωπικό ημερολόγιο.

  62. Αγγελος said

    Οκάδες (για πήχες δεν ξέρω) χρησιμοποιούσαν στην Κύπρο τουλάχιστον ως το 1980 (πρώτη και μόνη φορά που πήγα). Να τις κατάργησαν ως προϋπόθεση για να μπούνε στην ΕΕ;

  63. Αγγελος said

    Ευχαριστώ για τις ευχές και αντεύχομαι κάθε καλό, ιδίως στους άλλους εορτάζοντες και δη στις γυναίκες του Νικοκύρη 🙂

  64. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @62. Καί πήχες! Διασκευή (υπέροχου) Κυπριακού τραγουδιού από την Κωχ.

  65. Alexis said

    #53, 54: Καλύτερα να μας κρατάς ενήμερους για το αν θα επαληθευτεί η πρόβλεψη του Βάτμαν στο Απόλλων-ΠΑΟΚ.
    Έχω στοιχηματίσει την ημισείαν περιουσίαν μου στον ξερό άσσο! 😂

  66. Theo said

    Θλιβερό ρεκόρ σε νεκρούς και διασωληνωμένους: 35 και 228 αντίστοιχα. 1914 τα κρούσματα.

  67. Dee Baker said

    Πολύ μου άρεζε το διήγημα. Με θύμησε τα νιάτα μου

  68. avn013 said

    #25 Ένσταση!
    Αν το «εθνάρχης» είναι ειρωνικό γιατί δεν μπορούσε να κάνει κουμάντο τον λαό, δεν μπορει να είναι και υβριστικό επειδή υπεκυψε στον λαό ή έστω τον εξυπηρέτησε (προφανώς με ιδιοτελ σκοπό την φιλαυτία του ως γνή σιο τέκνο της αρχαίας, μεσαιωνικής, νεωτέρας και νυν ελλάδας).
    Όχι μόνο ο «εθνάρχης», αλλά και ο σεξθνάρχης και σχεδόν όλοι οι άλλοι υπήρξαν και είναι γέννημα θρέμμα ας. Εμείς τους γενναμαε, τους βυζαίνουμε, τους εκπαιδεύουμε στας ολεία μας (ενιοτε τους περιθάλπουμε και στα ανώτατα ιδρύματά μας) και τις τελευταίες 4 δεκαετιες τους ψηφίζουμε κιόλας. Μετα μας φταίνε. και κάπως έτσι κλείνει ο κύκλος αχαριστίας κια ξεκινάμε τον επόμενο.
    Χουντικοί και μη, αριστεροί και μη, πατριδόφρωνες και μη, Αθηναίοι και μη, δημοσιο-υπάλληλοι κια μη, ορεσίβιοι και μη,άντρες και μη, γυναικες και μη, εγώ και οι άλλοι, έλληνες και μη,κλπ κλπ αλλά ως επί το πλείστον ελληνορθόδοξοι (που κατεβάζουν και κανά καντήλι άμα λάχει), πνιγμένοι στο δίκιο μας, γεμάτοι ντέρτι, μαράζι ,καημό (και μια διπλοπενιά που κια που) γαι την «άπονη» ζωή…. Η κρεββατομουρμούρα στο μεγαλείο της!

  69. sarant said

    66 Ωχ. Τα λίγα κρούσματα δεν σημαίνουν απαραίτητα κάτι, είναι Κυριακή.

  70. Νέο Kid said

    1.Χρόνια πολλά στον Άγγελο!

    2. Ναι, η λογική του Κούλη είναι «τετράγωνη» ! Ο Τσιπρας και ο μακαρίτης ο Δημήτρης Σαραντάκος ήταν «χουντικοί» (αφού προτίμησαν να δουλεύουν για να ζήσουν και να μην αυτοκτονήσουν…) ενώ ο ίδιος και η φάρα του ήταν αντιστασιακοί και πρόσφυγες στα άθλια Παρίσια…
    Κι αυτός ο άνθρωπος είναι η ελπίδα του έθνους …
    Μωρ’ δε γαμείς ψηλά καπέλα με παπούτσια Ελβιέλα!

  71. aerosol said

    «δη όμφαλους οφ δη ερθ»
    Α, εξαιρετικό, θα το υιοθετήσω!

  72. gpoint said

    # 68

    υβρίστικά χρησιμοποιώ την κατάληξη -ίδης

    Ο δικός μου καταμερισμός ευθυνών είναι αποτέλεσμα λογικής, όχι πολιτικής διαδικασίας. Στην πολιτική όλα γίνονται, στην λογική, όχι.

  73. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μια απορία, πώς ταιριάζει καλύτερα, «Ο μπάρμπα-Θύμιος τα χρόνια της χούντας» ή «Ο μπάρμπα-Θύμιος στα χρόνια της χούντας;»

  74. sarant said

    70 Ε, ναι

    73 Και τα δύο, αλλά και σε μένα καλύτερα ταιριάζει το δεύτερο, στα.

  75. ΓΤ said

    Διαδικτυακό κάλεσμα για συγκέντρωση αρνησίμασκων στο Σύνταγμα, προσαγωγή 14 ατόμων κ.λπ.
    https://www.iefimerida.gr/ellada/prosagoges-14-arniton-maskas-sto-syntagma

  76. Χαρούλα said

    #73 ΚΩΣΤΑ νομίζω ότι
    στα χρόνια, μας περιγράφει την ζωή του σε σχέση με την χούντα σχεδόν αποκλειστικά. Ενώ
    τα χρόνια, περιγράφει την ζώη του στην καθημερινότητα της, εκείνη την χρονική περίοδο της χούντας.

  77. Χρόνια πολλά Μιχάλη Ν. και Άγγελε, Νικοκύρη να χαίρεσαι τις γυναίκες σου!

  78. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Χρόνια πολλά κι από εδώ στους πολλούς/-ες εορτάζοντες/-ουσες του ιστολογίου (και του Νικοκύρη, εννοείται!)

    -Καλό, αλλά… λίγο! 🙂 Το περίμενα πιο εκτεταμένο κι εγώ, θα έβγαζε, θαρρώ, πολύ «ζουμί». Αλλά το σχόλιο-απάντηση #12 με κάλυψε μερικώς.

    – Γαλαξίδι, Μάιος 2018. Δυστυχώς, μείναμε μόνο ένα απόγευμα…

  79. leonicos said

    73, 74

    «Ο μπάρμπα-Θύμιος τα χρόνια της χούντας» ή «Ο μπάρμπα-Θύμιος στα χρόνια της χούντας;»

    «Ο μπάρμπα-Θύμιος τα χρόνια της χούντας» = «Ο μπάρμπα-Θύμιος ΚΑΤΑ τα χρόνια της χούντας» = Ο μπάρμπα-Θύμιος στα χρόνια της χούντας;

    χρειάζεται πρόθεση ηοποία απλώς υποννοείται. ΔΕΝ σου ταιριάζει πιο καλά. ΕΙΝΑΙ το στρωτό

    Από κει και πέρα, ο καθένας κάνει ό,τι ελλειπτικές φράσεις θεωρεί ότι είναι κατανοητές

    Αλλά δεν υπάρχει διάκριση σωστού και λάθους

  80. geobartz said

    52 sarant said…. (συμπλήρωση σχολίου 59)
    # Ο Λεβέντης έχει δηλώσει ότι, όταν τελείωσε το πολυτεχνείο το 1974, δούλεψε για ένα 6/μηνο με τον πατέρα του Τσίπρα, ως τα κατωτέρω λινκ:

    https://www.protothema.gr/politics/article/889039/levedis-ti-elege-o-proedros-tis-enosis-kedroon-gia-ton-patera-tou-tsipra-kai-ti-houda/

  81. leonicos said

    Περί Αγγελικών και Μιχάληδων, για να μη μείνω απ’ έξω

    Εγώ προσεύχομαι για το καλό όλων σας, συγκεκριμένα. Δεν έχω λόγους να ευχηθω κάτι σήμερα, που δεν το ασπάζομαι. Άλλωστε θέλω το καλό όλων σας κάθε μέρα και δεν εύχομαι. ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ

  82. Νέο Kid said

    Ωχ! Ξέχασα να πολυχρονίσω τον Μάικολ δη χιούστον Νταϊνάμο! Χαπυ νέημσντέη προφέσορα!

  83. sarant said

    80 Στην αρχή λέει «ηταν χουντικός» και μετά το αναιρεί λέγοντας ότι «όλοι οι εργολάβοι…»

    Αλλά δεν βγαίνουν τα χρόνια για να συνεργάστηκαν μετά το πτυχίο του Λεβέντη και επί χούντας. Αν συνεργάστηκαν, αυτό θα έγινε τέλη 1974 ή 1975

  84. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Κρίμα.. «Πολιτική» συζήτηση, για το αν ο πατέρας του Τσίπρα κλπ, κλπ Κρίμα!

  85. Πέπε said

    @79

    Δεν είναι υποχρεωτική η πρόθεση, ούτε αν λείπει σημαίνει ότι απλώς υπονοείται. Υπάρχει και σκέτη αιτιατική με ακριβώς αυτή την έννοια: το πρωί, την Τετάρτη, τον παλιό καιρό, εκείνα τα χρόνια, το διάστημα που…, κλπ. Ωστόσο κάποιες φορές είναι αδύνατον να σταθεί η σκέτη αιτιατική: δε θα πούμε «τα παιδικά μου χρόνια», για παράδειγμα (δεν εννοώ φυσικά να είναι αντικείμενο ή υποκείμενο, τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα…).

    Στη συγκεκριμένη περίπτωση με τον μπαρμπα-Θύμιο το εμπρόθετο μου φαίνεται πιο σωστό, το απρόθετο κάπως περίεργο αλλά όχι ακριβώς λάθος. Ωστόσο, δυσκολεύομαι να καταλάβω το γιατί. Πάντως, και μόνο λόγω του εμβληματικού Έρωτα στα χρόνια της χολέρας, θα προτιμούσα το εμπρόθετο (φυσικά δεν είναι αυτός ο πραγματικός λόγος – ποιος είναι όμως;).

    Ο μπάρμπα-Θύμιος τα χρόνια της Χούντας ήταν συνταξιούχος αστυνομικός… Δεν πάει. Θέλει «στα».
    Ο μπάρμπα-Θύμιος εκείνα τα χρόνια ήταν συνταξιούχος αστυνομικός. Πάει ωραιότατα, αντιθέτως «σ’ εκείνα» δεν πάει.
    …τα πρώτα χρόνια (της Χούντας ή και όχι): και πάλι πάει, αλλά και «στα πρώτα» πάει κι αυτό.

  86. ΓΤ said

    Απόλλων-ΠΑΟΚ 1-3

    ΠΑΟ-ΠΑΟΚ 96-67

  87. Γιάννης Κουβάτσος said

    84: Αυτού του επιπέδου είναι συνήθως οι πολιτικές συζητήσεις στην Ελλάδα: ποιος είναι προδότης, δωσίλογος, εξωνημένος, εθνικός μειοδότης… Για ιδέες και αρχές θα μιλάμε τώρα;

  88. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Γιά τον π-α-τ-έ-ρ-α- του, Γιάννη; Για το στραβοχαμόγελο του Κυριάκου; Για το ντύσιμο της γυναίκας του;

  89. gpoint said

    Λοκντάουν ένεκεν δεν υπήρχε καφετέρια για το Απόλλων-ΠΑΟΚ και είπα να το ακούσω από την αμερόληπτα ερυθρόλευκη Ερασπορ….
    Τεράστια πλάκα με τους γραφικούς Λουκάκη και Μαλισιόβα που είχαν αναθαρρήσει με την ισοφάριση του Απόλλωνα αλλά με δυο πέναλτυ στο τελευταίο δεκάλεπτο έληξε 1-3. Από το σοκ ο μεν Λουκάκης μας είπε πως το ματς έγινε στην Τούμπα !!! ο δε Μαλισιόβας είπε πως σε τρία παιχνίδια ο ΠΑΟΚ με τον Γκαρσία νίκησε 3-1,4-1 και 3-1 δηλαδή πέτυχε οκτώ γκολ !!!
    Τρικυμία εν κρανίοις προκαλεί ο μέγας (Μ)Πάμπλο !!

  90. Γιάννης Κουβάτσος said

    88:Μα δεκαετίες τώρα έτσι διεξάγεται η κομματική αντιπαράθεση. Μια συνεχής ανταλλαγή χτυπημάτων κάτω από τη ζώνη. Ο γερμανοντυμένος Μητσοτάκης και η Μιμή του Αντρέα είναι κλασικά παραδείγματα.

  91. avn013 said

    #72 Λέγεται ότι η λογική είναι το «εργαλείο» με το οποίο κάποιος αιτιολογεί εκ των υστέρων μια απόφαση που λήφθηκε ή μια κρίση που εξέφρασε.
    Στο «εδάφιο» #25 το «πλησιέστερο» σε -ίδης είναι το Γαλαξίδι, αλλά μάλλον δεν κατάλαβα το -ίδης. Πιθανώς η «ειρωνική-υβριστική» σημασία δεν έχει σχέση με το ειρωνικό και υβριστικό, οπότε και η ένσταση αυτοαναιρείται.

  92. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πάντως ο διασημότερος «Θύμιος» ήταν ο Κ. Χατζηχρήστος 😉

  93. gpoint said

    # 79, 85

    Οπως αντιλαμβάνομαι την γλώσσα θα έγραφα στα χρόνια της χούντας αν υπήρχε δράση του ΜπαρμπαΘύμιου, ενω έγραψα τα χρόνια της χούντας γιατί ήταν απλή περιγραφή.

    Ευχαριστώ και πάλι όσους σχολίασαν και τον Νικοκύρη για την δημοσίευση.

  94. Γιάννης Ιατρού said

    78: ΜΙΚ_ΙΕ
    η φωτό με τις βουκαμβίλιες (κι ο ανηφορικός δρόμος) μοιάζει πολύ με το σπίτι του Τζί.

    Προ ολίγου διάβασα και το διηγηματάκι του Γιώργου, πολύ ευχάριστο στο διάβασμα κι ωραίες οι περιγραφές των προσώπων και της τότε κατάστασης. Το τέλος απότομο, αλλά ο συγγραφέας εξήγησε τους λόγους! Θα ζητήσω εσωτερική πληροφόρηση 🙂 🙂

  95. Alexis said

    #94: Γιατί μας αποκρύπτει ο κ. Τζιπόιντ ποιος ήτο ο ένας από τους δύο νεαρούς που έπιαναν τα λυθρίνια; 🙂

  96. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Χρόνια πολλά στον Άγγελο (όνομα και πράμα😊) και στον Μιχάλη (ένας είναι ο Μιχάλης😊).
    Νικοκύρη να χαίρεσαι τις Αγγελικές σου.

  97. ΓΤ said

    Ο Χρήστος Γιανναράς για λαβιδομεταλαβιά: «[…] Ας βρισκόταν ένας, έστω μοναδικός και ασυντρόφευτος επίσκοπος, όχι «παιδαγωγός», που να επαναφέρει τη λειτουργική πρακτική των πρώτων χριστιανικών αιώνων: Να κοινωνούν οι πιστοί με τεμάχιο εμβαπτισμένου στον οίνο άρτου, που ο λειτουργός θα αποθέτει με λαβίδα στην παλάμη τους».
    Πλήρες στο https://www.kathimerini.gr/opinion/561148573/oi-treis-dynameis-toy-kakoy/

  98. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα στους εκλεκτούς εορτάζοντες του ιστολογίου και στον Αγγελόκηπο του Νικοκύρη!

  99. ΓΤ said

    Ο υποδειγματικός ρόλος μια ΜΚΟ
    https://www.huffingtonpost.gr/entry/elas-eklevan-to-e-banking-politon-xeplenan-meso-mko_gr_5fa7c6d2c5b64c88d40206a8?2ro

  100. ΓΤ said

    99@

    μιας ΜΚΟ

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τζη, γράφεις ζωντανά, σαν τα σπαρταριστά λυθρίνια σου. Φέρνεις θαλασσινή αύρα από τη μικρή πατρίδα και παραθέτεις σκηνές/ ντεκουπάζ.
    Ήταν όμως μόνο σαν μέρη σεναρίου, θα πεις δεν είναι και για χόρταση :). Οκ, αποσπάσματα/στιγμιότυπα μιας εποχής, καλογραμμένα!
    Προσωπικά, στην ατμόσφαιρα με τις γενικές, απρόσωπες, προσεκτικές αναφορές(ψευδώνυμα, καρικατούρες χαρακτήρων κλπ) που εκτυλίσσεται το κείμενο, δεν θα το έβρισκα απαραίτητο να κατονομάσεις τον Σκαπανέα, όχι για άλλο λόγο (μα καθόλου για άλλο λόγο) παρά γιατί είναι το μόνο απ΄όσα περιγράφεις στα χουντο-αντιχουντο διαμειβόμενα, που παραπέμπει ευθέως σε συγκεκριμένο,γνωστό, πρόσωπο με ονοματεπώνυμο. Κι ακριβώς επειδή είναι το μόνο, ραγίζει, κατά τη γνώμη μου, τη λογοτεχνική πατίνα του υπόλοιπου.

  102. ΓΤ said

    Αγία Φωτεινή @ Νέα Σμύρνη
    Απολαύστε ούγκανα
    https://www.protothema.gr/greece/article/1063212/nea-smurni-sunostismos-se-ekklisia-o-iereas-kalouse-tous-pistous-na-koinonisoun/?utm_source=rss

  103. Αγγελος said

    (85) Και «τον καιρό της Χούντας» θα μπορούσαμε να πούμε, και «τη χρονιά του πραξικοπήματος», αλλά για κάποιο λόγο όχι «τα χρόνια της Χούντας» ως χρονικό προσδιορισμό. Τα μυστήρια της γλώσσας…

  104. Πέπε said

    103

    > > Και «τον καιρό της Χούντας» θα μπορούσαμε να πούμε

    Εξίσου και «στον καιρό της Χούντας»

    > > και «τη χρονιά του πραξικοπήματος»

    Αλλά όχι «στη χρονιά του πραξικοπήματος»!!

  105. Πέπε said

    Είναι από τα κλασικά προβλήματα που, όποτε τα συναντώ στα αγγλικά, λέω «καλά, άσε, αυτά είναι για όσους ξέρουν!». Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι έχουμε και στα ελληνικά από δάυτα! Αν βρεθεί ποτέ ξένος που να ξέρει να τα πει όλα αυτά με ακρίβεια, θα του πω μπράβο.

  106. gpoint said

    # 95

    Δεν το αποκρύπτω, το αφήνω σαν ( πνευματική ) άσκηση στους αναγνώστες !
    Η περιγραφή των διαλόγων δείχνει πσαρά ή κάποιον στην αποβάθρα που παρακολουθούσε την σκηνή. Το μέγεθος όμως των λυθρινιών ενισχύει καταλυτικά την πρώτη εκδοχή !! 🙂 🙂

  107. gpoint said

    # 101

    Σαν θερινής διαμονής γαλαξιδιώτης άκουγα συνέχεια για Σκαπανέα και Μόμα γιατί όπως έγραψα το κομμάτι μεταξύ Γαλαξιδιού και Βίδαβης, στη Χαμοπάσα, ήτανε πολύ ζόρικο και το παλεύανε για χρόνια έχοντας εγκατασταθεί στο Γαλαξίδι. Το πως ο πατήρ Τσίπρας εμπλεκότανε το έμαθα χθες ! Εκείνες τις εποχές σε άλλα πράγματα έτρεχε ο νους μου…

    Η κατολίσθηση

    Στον κακοτράχαλο γκρεμό που λένε Χαμοπάσα
    χρονιές πολλές παλεύανε να ενώσουν
    του δρόμου τις δυο άκριες η μόμα κι οι φαντάροι
    με δυναμίτες σπάζοντας τους βράχους σε κομμάτια.

    Οι πέτρες κατρακύλαγαν στο επικλινές τοπίο
    και πέφτανε στην θάλασσα με κλάπανο κι αφρό
    κι ύστερα διακρινότουσαν, άσπρες μεσ’ στο γαλάζιο
    σαν νάτανε ερείπια αρχαϊκού ναού.
    Τέλος στοές στεριώσανε, σίδερο και τσιμέντο
    για να περνάν τα οχήματα, σαν πόθος στις καρδιές.

    Μέρα καλή περάσαμε σε τούτη τη Σελήνη
    και νύχτα αλησμόνητη με απόλυτη σιωπή
    ακούγοντας τον πιο μικρό τον ήχο που γεννιόταν
    όταν την πέτρα σπρώχναμε στην άκρη του γκρεμού.
    Σαν ριζικό ασταμάτητη έφερνε χίλιες βόλτες
    χαλίκια παρασέρνοντας μέχρι να φτάσει κάτω
    και να φανεί ο πίδακας που’ φιαχνε στο νερό.
    Υστερα περιμέναμε, ένα, δυο, τρεις αιώνες
    μέχρι να φτάσει ο θόρυβος επάνω στον γκρεμό.
    Τότε με γέλια και φιλιά, σαν τα μικρά παιδάκια
    εψάχναμε ψηλαφητά να βγάλουμε άλλη πέτρα
    από το χώμα το σκληρό οπού ήτανε θαμένη
    αχόρταγοι για θέαμα, για ήχο, για φιλί.

    Οταν οι πέτρες σώθηκαν και στέρεψε το γέλιο
    με βάρος στο υπογάστριο κι έρωτα στη ψυχή
    στις Χαμοπάσας τους γκρεμούς
    δυο ριζικά ενώσαμε
    σαν η στοά τους δρόμους.

    Κι ήταν η θάλασσα γιαλί, η ατμόσφαιρα καθάρια
    τη νύχτα η αγάπη σου, έναστρος ουρανός
    κι ένα πουλί, κορυδαλλός, γλυκά να σιγοψέλνει
    αντίλαλος τα λόγια σου, που μούλεγες στ΄αυτί

  108. Θερμές ευχαριστίες σε όλους για τις ευχές σας, και τις δικές μου ευχές για όσους γιορτάζουν σήμερα.

  109. ΓΤ said

    Πάρτι τα ξημερώματα στο Smart Hotel, στον Νέο Κόσμο, 31 άτομα
    https://www.iefimerida.gr/ellada/lockdown-24hroni-diorganose-parti-se-xenodoheio-sti-syggroyhttps://www.iefimerida.gr/ellada/lockdown-24hroni-diorganose-parti-se-xenodoheio-sti-syggroy

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μπορούμε να το πούμε και ποιητικά, κατά το «Στης ακρίβειας τον καιρό»: Στης χούντας τα χρόνια. ☺

  111. Κιγκέρι said

    Τα χρόνια της χούντας / στα χρόνια της χούντας:

    Σε γραπτό λόγο κάπως επίσημο θα έβαζα το εμπρόθετο.
    Στη λογοτεχνία όμως, όπως και στον προφορικό λόγο μού φαίνονται το ίδιο αποδεκτά και στρωτά και τα δύο.

    (Έχω και πραγματικό παράδειγμα:
    Πριν από χρόνια, ο γιος μου στη μητέρα μου:
    -Γιαγιά, τα παλιά τα χρόνια, τότε που ήσουν μικρή, λειτουργούσε το Μαντείο των Δελφών; 🙂)

  112. geobartz said

    83 sarant said: «80 Στην αρχή λέει ‘ηταν χουντικός’ και μετά το αναιρεί λέγοντας ότι ‘όλοι οι εργολάβοι… Αλλά δεν βγαίνουν τα χρόνια για να συνεργάστηκαν μετά το πτυχίο του Λεβέντη και επί χούντας. Αν συνεργάστηκαν, αυτό θα έγινε τέλη 1974 ή 1975».
    # Όπως πολύ καλά καταλαβαίνεις, έβαλα τα λινκ γι’ αυτά που λεει ο Λεβέντης ότι εργάστηκε στην εργολαβική εταιρεία του πατρός Τσίπρα και όχι για τι όποιες «πολιτικές» του εκτιμήσεις. Κρίμα όμως που δεν μπόρεσα να τα …λογοκρίνω ώστε να μην σκανδαλίσω τον Γιώργος Κατσέας (84, 88) και να μην …κατεβάσω το επίπεδο του Γιάννης Κουβάτσος (87, 90)
    # Τώρα, αν ενδιαφέρει τόσο πολύ πιο ακριβώς ήταν το 6/μηνο που ο Λεβέντης ήταν μισθωτός του πατρός Τσίπρα και αν αυτό ήταν επί Χούντας ή αργότερα, θα πω και πάλι «ερωτηθήτω ο Λεβέντης». Πάντως, ελλείψει «λεβέντικης» διευκρίνισης, αν κάποιος υποστηρίξει ότι το 6/μηνο αυτό ήταν (και) χουντικό θα πρέπει να υποθέσει ένα από τα δύο: Είτε ότι πήρε το δίπλωμα στο τσακ (Ιούνιος 1974) πράγμα που ελάχιστοι κατάφερναν τότε, είτε ότι εργάστηκε ως τελειόφοιτος φοιτητής. Θα πω επίσης ότι με την τελευταία αυτή ιδιότητα εγώ (και άλλοι συμφοιτητές) εργαστήκαμε στην εδαφολογική μελέτη της πεδιάδας Σερρών το καλοκαίρι του 1964.

  113. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    94.
    Λες; Αν είναι το σπίτι του Τζι, ζηλεύω! 🙂 (Το συγκεκριμένο είχε και ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, αλλά δεν το βάζω, για ευνόητους λόγους…)
    Πολλοί δρόμοι, βέβαια, στο Γαλαξίδι είναι ανηφορικοί, με περιποιημένα σπίτια και λουλουδιασμένες αυλές. Μας άρεσε, γενικά.

    Δεν θυμάμαι αν ήταν εκεί ή κάπου αλλού (παραθαλάσσια, πάντως) που συναντήσαμε κι εμείς κάτι παράξενους μαυροντυμένους, όπως αυτούς που περιγράφει ο Leonicos (#23).

  114. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @112. Γιώργο, εγώ ΔΕΝ σκανδαλίστηκα από το ζήτημα που έθεσες (εξ άλλου, πολλοί πριν από σένα δώσανε δείγματα τέτοιας γραφής εδώ, από την άλλη πλευρά), αλλά υπαινίχθηκα την ανάγκη να υπάρξει ένα ελάχιστο ευπρέπειας στις πολιτικές συζητήσεις που γίνονται. Και βέβαια, όταν ένα δημόσιο φόρουμ φιλοξενεί τέτοιες συζητήσεις, στο χέρι του είναι να γίνει είτε «Αντί» (..»Πολίτης», «Σχολιαστής» κλπ), είτε «Φαντάζιο» («Βεντέτα», «Φίλησέ με» κλπ). Αν επιλέξει το δεύτερο, του επιτρέπεται να δίνει βήμα σε Φουκαροπούλες που κάθονται πίσω από τα καφασωτά τους και σχολιάζουν το μακιγιάζ της γυναίκας του πολιτικού αντιπάλου, τα Αγγλικά του, τα οικογενειακά του, τα σεξουαλικά του κλπ. Αν επιλέξει το πρώτο, υποχρεούται να συζητά ΜΟΝΟ τις πράξει ή τους λόγους των δημοσίων προσώπων που έχουνε σημασία για το κοινωνικό σύνολο και την πολιτική τους. Και να μου επιτρέψεις να σου πώ ότι -κατ’ αυτήν την έννοια- δεν με ενδιαφέρουν τα πεπραγμένα του πατέρα του Τσίπρα, ακόμη και αν αυτός ήτανε καρφί της χούντας (κανείς δεν είναι υπόλογος για τις επιλογές των συγγενών του και, στο κάτω κάτω, θυμίσου το τί έκαναν τότε σχεδόν όλοι οι Έλληνες για να επιβιώσουν. Τί χειροκροτήματα, τί έπαινοι, τί υπογραφές, τί περιπτεράδες..). Έχω τόσα πολιτικά ατοπήματα να καταλογίσω στον Τσίπρα, που μου περισσεύουν αφόρητα οι εργολαβικές δραστηριότητες του πατέρα του..

  115. sarant said

    112-114 Δεν μπαίνει κανένα ζήτημα σκανδαλισμού. Εξάλλου, ο Λεβέντης λέει και αυτός το αυτονόητο.

  116. gpoint said

    # 113

    Οχι, αυτ’ο είναι στη παλιά μου γειτονιά, στο καντούνι της Αγίας Παρασκευής, έμενα εκεί μέχρι το 62 που ήρθαμε στο μικρό λιμάνι, τον Χηρόλακα, την ήσυχη και όχι ανηφορική πλευρά της πόλης.Εχει πολλά όμορφα σπίτια το Γαλαξίδι, οι ναυτικοί φέρνανε υλικά και σχέδια από την Μασσαλία και σε αρκετά το εσωτερικό τους είναι διακοσμημένο με ό,τι έφερναν οι ναυτικοί από τις άκρες του κόσμου

  117. Γιάννης Ιατρού said

    116: Ρε λες να έχω (ξε-)μείνει στην «προηγούμενη ζωή»; 😂😉

  118. gpoint said

    # 116

    Αλλο καντούνι και άλλο οδός, κι ας ειναι και με σκαλάκια !’

    Η εκκλησία της Αγ. Παρασκευής (με το ηλικόρολόι) ε΄ναι στη κορυφή του λόφου. Δυτικά είναι η ομώνυμη οδός με τα σκαλάκια και λίγα μέτρα πιο πέρα ανατολικά είναι το καντούνι της Αγίας Παρασκευής, επισήμως πια, οδός Μουσείου.

    Απορώ, εσύ είχες εντοπίσει και την δορυφορική κεραία, το ξέχασες ; ου γαρ έρχεται μόνον αλλά δεν θυμόμαστε τι το συνοδεύει !!

  119. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Και βέβαια, όταν ένα δημόσιο φόρουμ φιλοξενεί τέτοιες συζητήσεις, στο χέρι του είναι να γίνει είτε «Αντί» (..»Πολίτης», «Σχολιαστής» κλπ), είτε «Φαντάζιο» («Βεντέτα», «Φίλησέ με» κλπ).»
    Αυριανή και Μακελειό γίνεται κάποιες φορές, Γιώργο.

  120. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @119. Υπάρχουν τρόποι για να το εμποδίσουμε, αγαπητέ Γιάννη.. Ή -έστω- να το περιορίσουμε.

  121. dryhammer said

    114 κ’ 119.
    Από τα περιοδικά που αναφέρθηκαν οι 40 και κάτω πόσα γνωρίζουν; [κι ακόμα πόσοι τα έχουν πιάσει ποτέ στα χέρια τους -καινούργια;]

  122. Γιάννης Κουβάτσος said

    121: Λίγοι υποθέτω. Να προσθέσω στα εξαιρετικά έντυπα, που μας παρείχαν εκλεκτή πνευματική τροφή στα νιάτα μας, τις «Αντιθέσεις» αλλά και την «Ευθύνη» του Τσιρόοπουλου.

  123. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @121. Αν δεν κάνω λάθος, το τοπίο των περιοδικών πολιτικού προβληματισμού έχει ερημώσει εδώ και πολλά χρόνια, οπότε δεν φταίνε σε τίποτε οι νεώτεροι. Για το φαινόμενο αυτό, πιθανότατα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο το διαδίκτυο και η παγκόσμια άμπωτις του μαρξιστικού λόγου μετά τις κοσμοϊστορικές πολιτικές αλλαγές της τελευταίας τριακονταετίας ..

  124. Γιάννης Κουβάτσος said

    123: Δυστυχώς, έτσι είναι. Ούτε καν κυριακάτικες εφημερίδες δεν μπορούμε να διαβάσουμε πια.

  125. geobartz said

    114 Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said…
    # Επειδή μάλλον δεν είσαι ενήμερος για μια παλιά συζήτηση που είχε γίνει σ’ αυτό το ιστολόγιο, θα σου πω ότι τα σχετικά με τα έργα και τις ημέρες του «Σκαπανέα» (στα οποία έχει εμπλακεί το όνομα του Λεβέντη και-δι΄αυτού- του πατρός Τσίπρα) δεν είναι «πολιτικές συζητήσεις», ευπρεπείς ή απρεπείς. Δες λοιπόν τί είναι:
    Το 1972 απαλλοτριώθηκε έκταση 2.000 στρεμμάτων εύφορης γεωργικής γης του Σερραϊκού κάμπου, για να κατασκευαστεί το «Κανάλι του Σκαπανέα»: Έσκαψαν μια τεράστια κοίτη, μήκους 7 χλμ και συνολικού πλάτους 200 μέτρων. Συνάντησαν «εμπόδια», όπως η εθνική οδός Σερρών-Θεσσαλονίκης, αλλά και οι τεράστιες τάφροι και διώρυγες της ρυζοκαλλιέργειας: Η καθεμιά «κατεβάζει» νερό υπερδιπλάσιο από …της Λαρίσης το ποτάμι! Με το δημόσιο χρήμα να ρέει (στα ταμεία του Σκαπανέα) «πηδήχτηκαν» αυτά τα «εμπόδια» με εξίσου τεράστια τεχνικά έργα: «5 γέφυρες μήκους 85 μέτρων η κάθε μία και αρκετοί σίφωνες για την διέλευση των διωρύγων άρδευσης, μήκους πάνω από 250 μέτρα» ο καθένας, καθώς και διάφορα όργανα ελέγχου ροής κλπ. Το «ωραίο» όμως είναι ότι τα παραπάνω τεράστια έργα παραμένουν εντελώς ΑΧΡΗΣΤΑ και ΑΧΡΕΙΑΣΤΑ εδώ και 45 περίπου χρόνια. Το «Κανάλι» δεν αποπερατώθηκε, επειδή η αποπεράτωση θεωρήθηκε (και θεωρείται) υπέρ το δέον δαπανηρό. Παραμένει τυφλό δίκην γκιόλας! Σκέψου μόνο τις άχρηστες γέφυρες, όταν στη Χώρα πνίγονται άνθρωποι επειδή η Ψωροκώσταινα δεν μπορεί να κατασκευάσει ένα «γεφύρι» 10 μέτρων.
    Δείξε λοιπόν την ευπρέπειά σου στην παραπάνω λεηλασία του δημοσίου χρήματος. Εγώ πάντως ευπρεπώς και ευσεβάστως τα έχω πει (και θα τα λέω) επανειλημμένως, διότι δεν μπορώ απλώς να …ξύνομαι, όπως κάνει ο …σοφός Γιάννης Κουβάτσος (σχόλιο 119).

  126. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @125. Να δεχτώ ό,τι λες. Αυτό, τί σχέση έχει με την πολιτική δραστηριότητα του Αλέξη Τσίπρα;

  127. Γιάννης Κουβάτσος said

    125: Εσύ, πρόεδρε, είσαι άνθρωπος των συνταρακτικών αποκαλύψεων και της παραβιάσεως θεόκλειστων θυρών. Άσε με εμένα να αμπελοφιλοσοφώ ανούσια. 👍🏆

  128. geobartz said

    126 Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said: «125. Να δεχτώ ό,τι λες. Αυτό, τί σχέση έχει με την πολιτική δραστηριότητα του Αλέξη Τσίπρα»;
    # Ποιος είπε ότι έχει σχέση με την πολιτική δραστηριότητα του Αλέξη Τσίπρα;;; Ούτε καν ο αμπελοφιλοσοφών Κουβάτσος είπε κάτι τέτοιο!

  129. aerosol said

    Το ένα θέμα είναι το γεφύρι. Όπως φαίνεται, είναι μια από τις άπειρες ιστορίες ρεμούλας στην Ελλάδα. Δυσάρεστο αλλά έχουμε δει πολλά τέτοια.

    Το βασικό όμως θέμα είναι η πιθανή εμπλοκή του Παύλου Τσίπρα, του πατέρα του Αλέξη Τσίπρα. Και βασική πηγή… ο Λεβέντης! Ξαναλέω, ο Βασίλης Λεβέντης…
    Ο οποίος εδώ και χρόνια είπε πως ο πατήρ Τσίπρας ήταν χουντόφιλος. Μετά το άλλαξε σε βασιλόφρων. Μετά το άλλαξε σε κεντρώος. Την σύνδεση Τσίπρα πατρός και Σκαπανέα την ξεκίνησε ο Λεβέντης και την διέδωσε ο Καρατζαφέρης και ο Στόχος, αργότερα το Μακελειό. Οι… τρομερά έγκυρες πηγές αθροίζονται! Κυκλοφορούσαν και φωτογραφίες με δήθεν τον πατέρα Τσίπρα με Παττακό. Αφού το σκυλολόι φρόντισε να γεμίσει κάθε πάτος του διαδυκτίου μ’ αυτές, τελικά αποκαλύφθηκε πως ο εικονιζόμενος ήταν άλλος, κάποιος υφυπουργός της χούντας ονόματι Αγγελόπουλος.

    Η Σκαπανευς ΑΤΕ φτάνει να διαψεύσει και επίσημα -μάλλον γνωρίζουν καλύτερα τους ιδρυτές και ιδιοκτήτες τους.
    Επιπλέον, ο ίδιος ο Ίων Παράσχης του Σκαπανέα είχε γράψει βιβλίο με την ιστορία της εταιρίας του, «Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ «ΣΚΑΠΑΝΕΑ» ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΓΑ» (εκδ. Πλέθρον 2006). Χρόνια πριν γίνει αρχηγός ο Λ.Τσέπρια του μικρότατου -τότε- Σύριζα. Και βέβαια δεν καταγράφει τέτοιες μπούρδες.

    Τα λινκ με το ψεύδος παραμένει σε πολλά μέρη του διαδυκτίου. Κάθε λίγες μέρες το «μαθαίνει» το τρομερό νέο κάποιος άλλος.
    Να με τι υλικό μπορεί να γίνει και το παρόν μπλογκ Μακελειό. Όταν χρησιμοποιούμε για πληροφόρηση πηγές όπως ο Στόχος, ο Λεβέντης, το Μακελειό.
    Και όποιος υποστηρίξει πως όλα αυτή η πολύ διαδεδομένη πλαστή ιστορία δεν είχε στόχο τον υιό Τσίπρα, ως πολιτικό, λέει ψέμματα.

    [Είχαν γραφτεί και στην παλιά κουβέντα αυτά αλλά σέρνεται κι ένα επιλεκτικό Αιζενχάουερ στο ιστολόγιο…]

  130. aerosol said

    #115
    Ούτε καν, Νίκο. Ο Παύλος Τσίπρας είχε την κατασκευαστική Ηρακλής (όχι την εταιρία με τα τσιμέντα, μην μπερδευόμαστε). Μόλις ξεφούσκωσε το θέμα της Σκαπανεύς έπεσαν να εξετάσουν με το μικροσκόπιο τις… χουντικές διασυνδέσεις της Ηρακλής. Βρέθηκε το έργο ενός δρόμου στη Νίκαια, που είχε δοθεί όχι από την χούντα αλλά από τον Δήμο (μάλιστα νομίζω με ανάθεση προ Χούντας) και κάτι στην Κρήτη, πάλι άσχετο με τους χουνταίους.

  131. geobartz said

    Ενδιαφέροντα αυτά που λες aerosol. Κάπου πέφτεις έξω για το «γεφύρι». Αυτό κατάλαβες από τα ΛΙΓΑ άχρηστα και αχρείαστα «έργα» που παρέθεσα;;; Κατά τα λοιπά, βρες τα με τον Λεβέντη. Το Μακελειό, τον Στόχο και …των τέκνων σου τα χαρίζω για να περνάς την ώρα σου!

  132. aerosol said

    Αυτό κατάλαβα από το γεφύρι. Ένα σκάνδαλο, όχι πολύ διαφορετικό από άλλα που έχουμε ζήσει, σίγουρα όχι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα. Αν πρέπει να καταλάβω κάτι διαφορετικό ευχαρίστως να ακούσω περισσότερα.
    Τα λοιπά δεν μπορείς να «μου» τα χαρίσεις. Είναι γεγονότα για το πώς διαδόθηκε αυτή η δυσφημιστική φήμη για τον πατέρα ενός πολιτικού με σκοπό να πλήξει τον πολιτικό -και διαδόθηκε πολύ πετυχημένα τελικά. Η συνεχιζόμενη επίκλησή της αναγκαστικά αποδέχεται τέτοιες πηγές, μια που οι όποιες καλύτερες την διάψευσαν.

  133. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  134. geobartz said

    132 Aerosol said…
    # Μάλλον, δεν θέλεις να καταλάβεις, και δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: