Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πού κάμισο;

Posted by sarant στο 12 Νοεμβρίου, 2020


Τη λογοπαικτική ερώτηση του τίτλου μόλις τη σκέφτηκα, αν και δεν αποκλείω καθόλου να την έχουν σκεφτεί κι άλλοι στο παρελθόν -δεν υπάρχει γραφείο κατοχύρωσης ευρεσιτεχνιών για τα λογοπαίγνια.

Βέβαια, το «πουκάμισο» δεν αναλύεται σε πού + κάμισο, αυτό το λέμε για να γελάσουμε. Ξέρουμε άλλωστε ότι στην καθαρεύουσα ήταν «υποκάμισον».

Να το αναλύσουμε λίγο αυτό το «υποκάμισον». Θα μου πείτε, δεν θέλει ανάλυση: υπό + κάμισον. Αλλά τι είναι αυτο το κάμισον που από κάτω του μπαίνει το πουκάμισο;

Καμίσιον και κάμισον είναι τύποι της ύστερης αρχαιότητας, αφού πρώτη φορά τους βρίσκω σε κείμενα του 3ου-4ου αιώνα της χρονολογίας μας. Για να είμαι ακριβής, στο TLG βρίσκω μόνο το καμίσιον, το κάμισον υπάρχει σε παπύρους. Παίρνω ένα κάπως μεταγενέστερο παράδειγμα, από τον Ιωάννη Μόσχο (6-7 αι.):

Περὶ τούτου τοῦ ἀββᾶ Θεοδοσίου ἀκούσας Ἀβράμιος ὁ ἡγούμενος τῆς ἁγίας Θεοτόκου Μαρίας τῆς Νέας, ὅτι οὐκ εἶχεν ἱμάτιον ἐν τῷ χειμῶνι φορέσαι, ἠγόρασεν αὐτῷ καμίσιον.

Δεν είχε ρούχο να φορέσει τον χειμώνα και του αγόρασε καμίσιον -άρα το καμίσιον, τότε τουλάχιστον, θα ήταν κάπως χοντρό ρούχο, πανωφόρι, και το υποκάμισον πιο λεπτό, κάτω από το καμίσιον.

Αλλά στο ίδιο έργο του Μόσχου βρίσκουμε και την πρώτη εμφάνιση του τύπου υποκάμισον:  Εἶτα μετὰ χρόνον τινὰ λοιδορία κατ’ ἐμοῦ πρὸς τὸν βασιλέα γίνεται, ὅτι τὰ κομερκίου ἐσκόρπισα· καὶ πέμπει ὁ βασιλεὺς, καὶ διαρπάζει τὴν οἰκίαν μου, καὶ ἀπὸ ὑποκαμίσου ἀνασπᾷ με ἐν Κωνσταντινουπόλει, καὶ δίδωσί με εἰς τὸ δεσμωτήριον, καὶ ποιῶ ἱκανὸν χρόνον μετὰ τοῦ παλαιοῦ καμισίου.

Και προχωρώντας μερικούς αιώνες πιο πέρα, βρίσκουμε και τους πρώτους τύπους με πουκάμισο, στον Σπανό, αυτό το βυζαντινό κρεσέντο κοπρολογίας:

Καὶ δίδω αὐτὸν χάριν προικός: πουκάμισον τούρτουρον, πορδήματα κρεμισένια καὶ ἕτερα ξυλοποδήματα, νὰ χέζεται στεκούμενος ὡσὰν λέφας

Αυτό το «πορδήματα» δεν είναι… τυπογραφικό λάθος avant la lettre, λογοπαίγνιο είναι. Και σε άλλη παραλλαγή:

ὑπουκάμισον τούρτουρον, ἕτερο πουκάμισον ἐξηστρεμμένον, βρακὶν καλοεμπάλωτον μὲ δεμάτιν ψείρας, σκόφιαν μὲ δεμάτιν κόνιδας,

Ανάμεσα στο υποκάμισον και στο πουκάμισον υπάρχει και ο ενδιάμεσος τύπος, ποκάμισον, όπως στον Πουλολόγο. Λέει η όρνιθα σε ένα άλλο πουλί, τον καρκαρίνο:

ἄτυχε, ἀπιδοσφόνδυλε καὶ γριζοφορεμένε,
ὁποὺ ποτὲ στὴν ράχην σου ποκάμισον οὐ βάνεις…

Κι έτσι έγινε πουκάμισο το καμίσιον. Αλλά το καμίσιον;

Το καμίσιον είναι λατινικό δάνειο, από το υστερολατ. camisia, το οποίο ήταν κάποιο είδος χιτώνα. Λινό ένδυμα που φοριόταν κατάσαρκα, λέει το ετυμολογικό του Μπαμπινιώτη.

Η λατινική λέξη ήταν αρχικά όρος του στρατιωτικού λεξιλογίου και πρέπει να προέρχεται από γερμανική ρίζα, το παλαιογερμανικό *hamithjan, απ’ όπου το σημερινό γερμανικό Hemd.

Φυσικά, από το camisia προέρχονται και οι αντίστοιχοι όροι των ρωμανικών γλωσσών, camisa στα ισπανικά, camicia στα ιταλικά και, με κάπως περισσότερες αλλαγές, chemise στα γαλλικά. Η γαλλική λέξη έχει περάσει και στα αγγλικά, όπου όμως δεν σημαίνει το πουκάμισο αλλά ένα γυναικείο εσώρουχο, είδος πουκαμίσα.

Εκτός από το πουκάμισο του ανθρώπου υπάρχει και το πουκάμισο του φιδιού -έτσι λέμε, πολύ εύστοχα, το δέρμα που αποβάλλουν κάθε χρόνο τα φίδια και που έχει το σχήμα του σώματός τους. Το βρισκω συχνά εκεί στα κατσάβραχα που περπατάω.

Κι επειδή πουκάμισο αλλάζουμε συχνά, κάθε μέρα συνήθως, λέμε συχνά για όποιους αλλάζουν συνεχώς γνώμες, πολιτική τοποθέτηση ή ερωτικούς συντρόφους ότι «τους αλλάζει σαν τα πουκάμισα». Η εικόνα αυτή είναι πολύ παλιά, αφού βρίσκω στα κιτάπια μου ότι ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός είχε γράψει σε κάποιον: Ουδ’ εσθήτα τις ούτως αμείβει ραδίως, ως συ τρόπον. Αυτό το «αμείβει» δεν σημαίνει «προσφέρει αμοιβή», σημαίνει «αλλάζει» -αυτή ήταν η αρχική σημασία στην τρισχιλιετή μας (ναι, αξίζει άρθρο).

Εξόν από φρεσκοπλυμένο ένα πουκάμισο, λόγω τιμής δεν έχω τίποτ’ αλλο χρεία, λέει σε ένα ποίημα ο Μαγιακόφσκι σε μετάφραση Ρίτσου, που το εχει μελοποιήσει ο Μικρούτσικος.

Κάτω απ’ το πουκάμισό μου η καρδιά μου σβήνει, είχε τραγουδήσει ο Καζαντζίδης, αλλά «το πουκάμισο το θαλασσί, μια φορούσα εγώ και μια εσύ» ο Νταλάρας. Βέβαια, «άσπρο πουκάμισο φορώ, και μαύρο θα το βάψω» κάνει ρελάνς ο Στέλιος, αλλά οι γυναίκες (γενικώς και η πρώην γυναίκα του ειδικώς) έχουν άλλη άποψη: «Γι’ αυτό δεν θέλω να περνάς απ’ τα στενά της Κοκκινιάς, με κρεμεζί πουκάμισο, παιδί απ’ την Ανάβυσσο» τραγούδησε η Μαρινέλα (στίχοι Μιχ. Μπουρμπούλη, μουσική Χατζηνάσιου»

Το 1978 που γράφτηκε το τραγούδι ήταν περιπέτεια να πας από την Ανάβυσσο στην Κοκκινιά, αλλά η ανάγκη για ομοιοκαταληξία και βουνά μετακινεί. Ναι, είναι ομοιοκαταληξία το «πουκάμισο-Ανάβυσσο» (είχε γράψει κάτι πρόσφατα ο Κ. Κουτσουρέλης για τις όχι τέλειες ομοιοκαταληξίες), δεν θα τον στείλουμε τον άνθρωπο από τον Παροπάμισο στην Κοκκινιά μονο και μόνο για να ριμάρει το πουκάμισο!


255 Σχόλια προς “Πού κάμισο;”

  1. Καλό. Με καλημέρες.
    Και αυτό φέρνει στο μυαλό τη βορειοϊδιωματική αναγωγή ο > ου και την αναστροφή της ου > ο.

  2. Βέβαια στα δικά μας είναι «πκάμσου». Αν και άτονο, το καταληκτικό ου, προφέρεται. Γενική πτώση: τ πουκαμίς.

  3. Ευγενία Λώβη said

    Δεν το διορθώνουμε να είμαστε σένιοι;

    Άσπρο πουκάμισο φορώ
    και μαύρο θα το βάψω

  4. rizes said

    Άκου πώς χορεύουν οι λέξεις
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2013/11/14/%ce%ac%ce%ba%ce%bf%cf%85-%cf%80%cf%8e%cf%82-%cf%87%ce%bf%cf%81%ce%b5%cf%8d%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%bf%ce%b9-%ce%bb%ce%ad%ce%be%ce%b5%ce%b9%cf%82/

  5. dryhammer said

    Καλημέρα!
    Κάπου εκεί βρίσκεται και η καμιζόλα, η φαρδιά μπλούζα ή πουκαμίσα.

  6. dryhammer said

    5 (συνέχεια) που δεν χρειάζεται κάμισον από πάνω ούτε υποκάμισο από κάτω

  7. Κιγκέρι said

    Από το 0.24 και μετά:

    – Ζήκος: Τι είναι αυτό;
    – Παντελής: Το γαμπριάτικο υποκάμισο.
    – Ζήκος: Και γιατί το λες υποκάμισο; Τι είναι, υπολοχαγός;
    – Παντελής: Έτσι το λένε.

  8. Αγγελος said

    (3) Tengo la camicia negra
    Porqué negra está mi alma…
    (Δεν ξέρω τίνος είναι το τραγούδι, αλλά στη Χαλκιδική που παραθερίζω, ένα συμπαθητικό μπαρ το έπαιζε κάθε μέρα όταν έκανα μπάνιο, οπότε μου ΄μεινε.)

  9. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλημέρα!
    Ωραίο, λεξιλογικά και λαογραφικά ενδιαφέρον.

    Δημόσιε Χώρε, θεσσαλιστί του λιέμι κι πχάμσου, του πκάμσου είνι δυσκουλουπρόφιρτου! 😉

  10. Κιγκέρι said

    2: Δημόσιε χώρε,

    Αλλού πάλι είναι πχάμσου.
    Αλήθεια, τη γενική τ πουκαμίς την έχεις ακούσει με τ’ αυτιά σου; Γιατί συνήθως, όσοι λένε πχάμσου το πουκάμισο, δεν χρησιμοποιούν γενική αλλά αιτιατική, πχ του μανίκ’ι απ’ του πχάμσου.

  11. Το πολύ τουίτερ βλάπτει: ενισχύει την τάση για ύποπτης θερμοκρασίας λογοπαίγνια 🙂
    Θυμήθηκα και έναν παλιό γρίφο: Η-3 ε-ε κα//1/2 (το τελευταίο ας θεωρηθεί κλάσμα: το κα στον αριθμητή, το 1/2 στον παρονομαστή)

  12. Κιγκέρι said

    Ε ρε Κώστα! 😛

  13. Epaminondas Papayannis said

    Ένα από τα θέματα που προκαλεί σύγχυση και στους αγγλόφωνους που μαθαίνουν γαλλικά και στους γαλλόφωνους που μαθαίνουν αγγλικά είναι η βιβλιοθήκη (library αγγλιστί αλλά bibliothéque γαλλιστί) και το βιβλιοπωλείο (bookshop αγγλιστί αλλά librairie γαλλιστί).
    Ένα από τα θέματα που προκαλεί σύγχυση στους αγγλόφωνους που μαθαίνουν ελληνικά (αλλά και σε όσους αλλόγλωσσους ξέρουν αγγλικά και μαθαίνουν ελληνικά) είναι το υποκάμισον (μόνον όταν το διαβάζουν αφού, εδώ και 10ετίες, δεν το ακούν) που τούς παραπέμπει στο undershirt και όχι στο shirt.

  14. Πέπε said

    Καλημέρα.

    > > Κάτω απ’ το πουκάμισό μου η καρδιά μου σβήνει, είχε τραγουδήσει ο Καζαντζίδης

    Κάτω απ’ το πουκάμισό μου φόρεσα φανέλα, είχε απαγγείλει ο Μπουλάς:

  15. ΓΤ said

    @8

    Εξακολουθούμε να θέλουμε άλλη φωτό. Ασφαλώς η προηγούμενη (μακριά από εσάς) παρέπεμπε σε κρεβάτι του πόνου, αλλά αυτή υποδηλώνει ότι στα αριστερά σας είναι ακόμη βαθουλωμένο το μαξιλάρι και ότι μόλις ανακαθίσατε 🙂
    (βέβαια, πέρασε ο κουρέας από το δωμάτιο κ.λπ.)

  16. ΚΩΣΤΑΣ said

    12 Κιγκέρι, τα πατριωτικά πνεύματα συναντώνται!!! 🤣

  17. Πέπε said

    @11:

    Η πλύντρια (πλην τρία) έπνυνε (ε πλην ε) υποκάμισον (υπό κα, μισόν – κάτω από το «κα» 1/2)

  18. nikiplos said

    Παλαιότερα οι άνδρες, αφόταν ενηλικιώνονταν φορούσαν σχεδόν συνέχεια πουκάμισα. Κυρίως όσοι επαγγέλλονταν «καθώς πρέπει» εργασίες, πωλητού, κράχτου, παρκαδόρου, ταξιάρχου (ταξιτζή που αρχει το ταξί δλδ 😉 ), Διευθυντού βεβαίως βεβαίως, βιομηχάνου, οδηγού μοτοσακού κλπ
    Ως γνωστόν, τα πουκάμισα ήθελαν και σιδέρωμα, χρέος του οποίου έπιπτε σε όλες τις θυγατέρες, ανηψιές κλπ εκάστοτε οικογένειας. Το σιδέρωμά τους, μπελαλίδικο, έδινε και το στίγμα της νοικοκυράς: Αν μία κοπέλα ήξερε να σιδερώνει πουκάμισα, τότε αν μη τι άλλο είχε περάσει τις εξετάσεις για νοικοκυρά, δλδ για άξια να την παντρευτεί κανείς εκείνη την εποχή ώστε να τον υπηρετεί, αφού αυτές οι γυναίκες σπανίως είχαν προίκα.

    Έτσι οι κοπέλες με την πρώτη ευκαιρία, ιδίως αν το σπίτι είχε επισκέπτες, έσπευδαν να αναδείξουν και να διαφημίσουν την τέχνη τους στο σιδέρωμα, ενώ δεν εξέλειπαν τα διορθωτικά σχόλια των μητέρων και συμπεθέρων, εάν κι εφόσον αυτές παρίσταντο.

    Σήμερα, οι δαιμόνιοι Κινέζοι έχουν βγάλει πουκάμισα που αυτοσιδερώνονται μετά την πλύση, είχα δει και γραββατοπουκάμισα κάποτε, έτοιμα για τους μπίζνες εξεκιούτιβς, να αλλάξουν και να είναι πεντακάθαροι πριν το ίντερβιου, γιατί εκεί στα υγρά εκείνα μέρη, ιδρώνεις από το αυτοκίνητο μέχρι το 39ο πάτωμα.

  19. atheofobos said

    H μεσαιωνική Camisia

  20. nikiplos said

    18@ ξεχνάω ότι αρκετοί δεν έχουν σχέση με τους νεωτερισμούς. Γραβατοπουκάμισο δεν είναι πουκάμισο με γραβάτα μαζί, αλλά πουκάμισο με ειδικό γιακά για να δέχεται γραβάτα… 🙂

  21. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα. Ωραίο το σημερινό Νικοκύρη αλλά τι το λες και δεν το βάζεις το κορυφαίο?
    (Να μην εκληφθώ ως Καζαντζιδικός πληζ)

  22. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    19
    Ρε τους πούστηδοι, κορυφαία η ποιότης της φωτογραφίας στο Μεσαίωνα…

  23. Πάνος με πεζά said

    Αλί σ’ αυτούς που παλεύουν ή πάλεψαν, για αδειανά πουκάμισα… Καλημέρες !
    Σχετικά είναι : το επώνυμο «Πουκαμισάς», αλυσίδα φροντιστηρίων, η μστορική έκφραση «πουκάμισο», που στα αγγλικά την υποβιβάζουμε σε «sleeve» (μανίκι) και υποδηλώνει το κομμάτι που διευκολύνει τη διέλευση ενός σωλήνα, και συνήθως είναι ένας άλλος σωλήνας-οδηγός, δύο διαμέτρους μεγαλύτερος, και φυσικά στις παλιές μικρές αγγελίες, τις «πουκαμισούδες», τις ράφτρες δηλαδή με ειδικότητα στα πουκάμισα…Υπήρχαν και παντελονούδες, μη φοβάστε.

  24. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια. Ιξιπίτιδις (ΒΙ) άφησα χώρο για συμπληρώσεις και με χαρά βλέπω ότι τις κάνετε, όπως πχ το 23.

    Και πουκάμισο τύπου Μάο, και ρώσικο πουκάμισο υπάρχει.

  25. Γιάννης Ιατρού said

    8: Άγγελε, κάποιου Juanes (2005), με 132 μύρια χτυπήματα… https://www.youtube.com/watch?v=kRt2sRyup6A

  26. voulagx said

    Και Βλαχιστί câmeaşa=το πουκάμισο

  27. spiridione said

    5. Από το το Λεξικό του Λευκαδίτικου Γλωσσικού Ιδιώματος του Πανταζή Κοντομίχη

    καμπ΄ζέλα (η)
    η καμιζόλα ή καψέλα. Το απάνω μέρος του γυναικείου φορέματος στη Λευκάδα (χωριάτικη φορεσιά).
    γυναικείος και ανδρικός επενδυτής, είδος ζακέτας:
    α) η γυναικεία: φοριόταν πάνω από το φουστάνι και έπαψαν να τη φορούν μετά την επικράτηση της “Ρωμαϊκής” φορεσιάς. Ύφασμα μεταξωτό ή λινό, σε χρώμα πράσινο, κόκκινο, γαλάζιο, κίτρινο, για την κατασκευή της καμπζέλας.
    Σε κτγρφ. περιουσίας του 1786 (Ιστορικό Αρχείο Λευκάδας) διαβάζομε: “καμπζέλα κόκκινη, της όμορφης τ΄ αχείλι, μία”.
    Τότε φορούσε κι η νύφη καμπ΄ζελα. Κτγρφ. του 1723: “Καμιζόλες της νύφης αρματωμένες …”
    β) η αντρική: Είχε μακριά μανίκια και φοριόταν πάνω από το γελέκι. Ήταν από ύφασμα μάλλινο (δίμιτο) μπαμπακερό (διπλάρι) ή μεταξωτό σε χρώμα μαύρο, καφέ, κόκκινο και γαλάζιο. Φοδραρισμένο ρούχο και ζεστό, κούμπωνε με κρυφές ζάβγες.
    “Μια καμπζέλα αντρικιά ρούχινη μουρέλα, αρματωμένη με κουμπιά” Κτγρφ. 1786 (Ιστορικό Αρχείο Λευκάδας).
    Καμπζέλες φορούσαν και οι γαμπροί. “και μια καμπζέλα του γαμπρού” (προικοσύμφωνο του 1827, συμβολαιογράφου Κ. Σταύρακα).
    Σε έγγραφο διαδίκων του 1744 – 30 Δεκεμβρίου βλέπομε: “δια καψέλα του αυτού (πεδιού Θεοδόρου) άλικι λ.(ίτρες) …”.
    Όταν έπαψαν να φορούν καμπζέλα σαν ξεχωριστό μέρος της φορεσιάς έμεινε η ονομασία για το απάνω μέρος του γυναικείου χωριάτ. φορέματος.
    Η καμπζέλα φοριόταν απαράβατα για τους άνδρες, θα λέγαμε κατ΄ έθιμον. Όποιος δεν τη φορούσε λεγόταν “ξακαμπζέλωτος“, χαρακτηρισμός λίγο μειωτικός.
    Αργότερα με τη νεότερη αντρική φορεσιά του παντελονιού, η λέξη  “ξακαμπζέλωτος” παρέμεινε και χαρακτήριζε εκείνους που κυκλοφορούσαν χωρίς σακάκι. “Βλέπω γυρίζεις ξακαμπζέλωτος”, πράγμα αδιανόητο, για το πρώτο μισό του 20ου αι. τουλάχιστον.

  28. Γιάννης Ιατρού said

    Να πούμε και για τις συνήθειες στην Κρήτη με τα μαύρα πουκάμισα, αλλά και για τον συμβολισμό τους από την εποχή του Ντούτσε…

  29. Κιγκέρι said

    Λέτε λέτε εσείς για τα αντρικά πουκάμισα, αλλά οι διατριβές γράφονται για τα γυναικεία!

    https://www.didaktorika.gr/eadd/handle/10442/3054

  30. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Με το γραβατοπουκάμισο θυμήθηκα το φραγκοπίκαμ’σο, το πουκάμισο που παίρνει χωριστό κολάρο και δεν έχει δικό του γιακά (αν δεν κάνω λάθος, θα διασταυρώσω το απόγευμα)

  31. 17 Σωστός!

  32. @ 9 ΚΩΣΤΑΣ

    Ωραίο και αναμενόμενο το «πχάμσου».
    Γιατί;
    Επειδή τα δύο στιγμιαία π+κ βρίσκονται σε επαφή οπότε για να αναπτυχθεί μεγαλύτερη πληροφοριακότητα γίνεται η λεγόμενη ανομοίωση στιγμιαίο+συνεχές, π+χχχχ….

    Καλό θα ήταν να αναζητήσουμε στις διαλέκτους μας την εξίσου πιθανή αλλαγή συνεχές + στιγμιαίο, οπότε θα είχαμε φφφφ…+κ σε ένα χαριτωμένο «φκάμσου». Δυστυχώς όμως ο κόσμος μας δεν έχει κάνει αυτή την επιλογή (δεν εννοώ βέβαια εδώ εμάς).

  33. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Το φιδοπουκάμισο το είπαμε?

  34. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    33 Το είπε ο Νικοκύρης. Άμα διαβάζεις διαγωνίως…

  35. nikiplos said

    Κι επειδή μου αρέσει και η λεξιπλαστικότητα των βιοτεχνών και βιομηχάνων, υπάρχει και η πουκαμισιέρα για να εξηγούμαστε.
    http://www.ama-cleaning.gr/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%8A%CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%B1/%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%BE%CE%BF%CF%80%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%B3%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%BB%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%87%CE%B5%CE%B9%CE%B1/%CF%83%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%82/%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1-barbanti-%CF%83%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CF%83%CF%89%CE%BD-%CF%83%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CE%BF-mod-435.html

  36. nikiplos said

    23@ Το καλοκαίρι του 87′ που δούλευα σε οικοδομές που είχαν πάθει ζημιά στις κολώνες από σεισμό, πουκάμισα λέγαν το «ντύσιμο» της κολώνας με οπλισμένο σκυρόδεμα, για το φάρδαιμα και την ενίσχυσή της

  37. ΓΤ said

    και το διπλογιακάδικο
    https://www.nannimoretti.gr/c/makrumanika-2-65/nanni-moretti-1/729-poukamiso-diplos-giakas

  38. ΚΩΣΤΑΣ said

    32 Δημοσιοχώρε, αυτό το «φκάμσου» ενδιαφέρουσα γλωσσολογικά παρατήρηση και πιο ευκολοπρόφερτο από το πχάμσου. Συμπέρασμα, είσαι καλός μελετητής της ΒΙ γλώσσας, δεν γνωρίζω αν είσαι παρομοίως και φυσικός ομιλητής της. Με μερικούς από εμάς συμβαίνει μόνο το δεύτερο και μπορούμε να λειτουργήσουμε καλά μόνο ως καταγραφείς των ΒΙ.

    Με αγάπη και εκτίμηση γίνονται οι παραπάνω παρατηρήσεις, μην παρεξηγηθούμε για του καντίπουτα! 😉

  39. nikiplos said

    23@ αλλά και γενικώς. Επειδή είμαι από οικογένεια εμπορορραπτών, οι πουκαμισούδες εκτός από πουκάμισα έραβαν και πιτζάμες. Η πουκαμισού έπρεπε να έχει μακριά και λεπτά δάχτυλα (γι’ αυτό και συνήθως ήταν γυναίκα) ώστε να μπορεί να χειριστεί τις λεπτές ραφές στη ραπτομηχανή. Από ότι θυμάμαι από την οικογένεια παντελονάδες άνδρες έβρισκες, πουκαμισάδες δύσκολα. Πουκαμισά αποκαλούσαν οι γονείς μου, συνήθως τον βιοτέχνη που έφτιαχνε πουκάμισα.
    Στον επόμενο λίκνο στον αριθμό 782040 οι πουκαμισούδες: https://www.ika.gr/gr/infopages/kad/search_step2.cfm?kad=1822

  40. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ιπποκάμισον

    https://en.wikipedia.org/wiki/Barding

  41. ΓΤ said

    (βουίζ’ ου τόπ’ς ‘π’ τα βούικα…)

  42. Γς said

    Είναι και τα πουκάμισα των κυλίνδρων των κινητήρων, που μέσα τους ανεβοκατεβαίνουν τα πιστόνια

    Ο Dryhammer ξέρει

  43. loukretia50 said

    Άσπρα κόκκινα κίτρινα μπλε κυριλέ πουκαμισάκια
    πως με βλέπετε καλέ?
    Με κομπλέ με κομπλέ τη γκαρνταρόμπα στα Σφακιά για χαβαλέ!

    (για να πειράξω τους Κρητικούς – έστω ντεμί!- που θέλουν Στελλάρα και Νταλάρα πρωί -πρωί!)

    Πάμε σε κάτι πιο λάιτ
    – Το πουκάμισο του χορευτή https://youtu.be/-j6W17dxm8o Λουδοβίκος Των Ανωγείων

    Και βέβαια
    «…Του έρωτα θα βάλω το πουκάμισο
    Και θα νικήσω δίχως πανοπλία»

    Σταύρος Σιόλας & Φωτεινή Βελεσιώτου – Διόδια

  44. dryhammer said

    23,42 …η μαστορική έκφραση «πουκάμισο»…

    Λαϊκιστί «χιτώνιο»

  45. Πέπε said

    @28:

    Ο φέρων μαύρο πουκάμισο ονομάζεται μαυροπουκαμισάς, όμως η λέξη δε σημαίνει μόνο αυτό αλλά υπαινίσσεται έναν ολόκληρο ανθρώπινο τύπο, νταή, κουμπουροφόρο, γενικά το κακό πρόσωπο της κεντροδυτικής Κρήτης (που πανελληνίως προβάλλεται ως το κακό πρόσωπο όλης της Κρήτης).

    Παρόλο που όποιος φοράει μαύρο πουκάμισο δεν είναι υποχρεωτικά «μαυροπουκαμισάς», είναι δύσκολο να ξεφύγεις από τον συνειρμό.

    Σε περιστάσεις όπου εμφανίζεται κόσμος με παραδοσιακή φορεσιά, γκιλότες κλπ. (συμβαίνει αρκετά συχνά, όχι μόνο φολκλορικά αλλα΄και όταν πάνε ως ιδιώτες σε γλέντι κλπ.), οι αληθινοί μάγκες και μερακλήδες φοράνε άσπρο πουκάμισο.

    ________________________

    Κατά τα άλλα, πέρα από την κλασική σύγχρονη αντρική ενδυμασία, στις περισσότερες άλλες περιπτώσεις (παλιότερες φορεσιές παραδοσιακές ή άλλες, στολές κλπ., και για τα δύο φύλα) συνήθως το πουκάμισο ή η πουκαμίσα δεν είναι «πουκάμισο» αλλά είδος εσώρουχου, κάτι σαν κομπινεζόν, που καλύπτεται από άλλα ρούχα αλλά που ωστόσο επιτρέπεται να φαίνεται, δε θεωρείται άσεμνο.

  46. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα. Ωραία σχόλια!

  47. Georgios Bartzoudis said

    «το κάμισον υπάρχει σε παπύρους».

    # Δεν ήξερα ότι είναι ριζωμένα τόσο …βαθιά τα καθιαυτού Μακεδονικά. Έχω μια-δυο ηλε-συλλογές από παπύρους αλλά ομολογώ ότι «το κάμισον» δεν το βρήκα.
    # Λέμε λοιπόν Μακεδονιστί το κάμ’σο (προφ κάμ’σου), την εσθήτα(;) που φοριούνταν κατάσαρκα. Από πάνω φορούσαν την πουκαμίσα (παρά το υποκρυπτόμενο υπο-). Παλαιότερα ήταν λινά και τα δύο (περίπου μέχρι την πρώτη δεκαετία του 20ου, που καλλιεργούνταν το λινάρι στη Μακεδονία). Αργότερα ήταν βαμβακερά. Το κάμ’σο ήταν μονοκόμματο και με ευρύ άνοιγμα περί τον λαιμό. Η πουκαμίσα είχε 3-4 κουμπιά μέχρι πάνω στο λαιμό. Το χειμώνα, αντί για κάμ’σο φορούσαν «μαλλίσια φανέλλα» (όθεν νομίζω και η «φανέλλα του στρατιώτη» στον πόλεμο του ’40). Όλα ήταν ανδρικά ενδύματα και φυσικά, όλα ήταν χειροποίητα (γυναικών …ποιήματα).
    # Τέλος, για τα …γκολιάρια (προφ γκουλιάρια) του ιστολογίου, να πω ότι το άσμα «άσπρο πουκάμισο φορώ, και μαύρο θα το βάψω», το άκουσα για πρώτη φορά από τη Μαριάννα Χατζοπούλου, με την γλυκειά και απέραντη φωνή της (το άστρο της έσβησε σχετικά γρήγορα, δεν ξέρω γιατί).

  48. Pedis said

    Φυσικά, από το camisia προέρχονται και οι αντίστοιχοι όροι των ρωμανικών γλωσσών, camisa στα ισπανικά, camicia στα ιταλικά και, με κάπως περισσότερες αλλαγές, chemise στα γαλλικά.

    Στα Ιταλικά για την αντίστοιχη παροιμία «είναι κώλος και βρακί» λένε «είναι κώλος και πουκάμισο».

    Απόδειξη, πατριώτες, ότι όταν εμείς φορούσαμε σώβρακα, οι άλλοι λέκιαζαν ακόμη το κάτω μέρος της πουκαμίσας τους.

  49. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Κάτι υπαινικτικά νιαουρίσματα άκουσα και τα πήρα στο κρανίο 😎

  50. gpoint said

    # 45

    Μα αφού η Κρήτη τελειώνει στο Ηράκλειο, λένε οι Χανιώτες !

  51. @ 38 ΚΩΣΤΑΣ

    Αγαπητέ Κώστα ευχαριστώ για την εγκάρδια κριτική σου.

    Μου άρεσε πολύ η παρατήρησή σου για την …υπεροχή του «φκάμσου» που κι εγώ αυτό ακριβώς πρόσεξα, πως είναι πιο ευκολοπρόφερτο από το «πχάμσου».

    Είναι πράγματι παρατηρήσεις μου από πάρα πολλά χρόνια (που είχα την ευκαιρία να κωδικοποιήσω και σε πλαίσιο σπουδών στο Παρίσι).

    Ναι, όπως λες, (όλοι μας) μπορούμε να χρησιμέψουμε / να λειτουργήσουμε ως καταγραφείς (πληροφορητές) των ΒΙ απέναντι σε ερευνητές που ασχολούνται με τα ζητήματα.

    Να είσαι καλά! 😉

  52. Konstantinos said

    Εχει μπλεξει τα σωβρακα με τα πουκαμισα = εχει μπλεξει τη πουτσα με τη βουρτσα.

    Και τους μαυροπουκαμισαδες της κρητης τους ειπαμε?

    Θυμαμαι κατι παλια χαρτινα κουτια απο διασημα μαγαζια με πουκαμισα της Αθηνας αλλα δεν θυμαμαι ονοματα.

  53. loukretia50 said

    49. Ω! «Το φιδάκι /(Γκοτζιλάκι/ Χχτηνάκι) κάνει ζάλα,
    όπου μυριστεί το γόλα»

    Όσο για τα νταλκαδιάρικα που προτιμάς, ο σοφός λαός λέει :
    «Καλά είν’ τα φαρδομάνικα, μα είν’ για δεσποτάδες»

  54. dryhammer said

    48. >…όταν εμείς φορούσαμε σώβρακα, οι άλλοι λέκιαζαν ακόμη το κάτω μέρος της πουκαμίσας τους…

    https://www.slang.gr/lemma/25377-katourofanela

  55. Πέπε said

    @47

    > > Το χειμώνα, αντί για κάμ’σο φορούσαν «μαλλίσια φανέλλα» (όθεν νομίζω και η «φανέλλα του στρατιώτη» στον πόλεμο του ’40)

    Έχω την εντύπωση ότι σε όλες τις ντοπιολαλιές εκτός από την πανελλήνια κοινή, η λέξη «φανέλα» σημαίνει κάποιο ρούχο που άκρες-μέσες ισοδυναμεί με το σημερινό πουλόβερ. Είναι απορίας άξιο πώς καθιερώθηκε η τρέχουσα σημασία (φανελάκι τιραντέ, εσώρουχο) όταν όλοι ή έστω σχεδόν όλοι ήξεραν από τη μάνα τους μια τόσο διαφορετική (χοντρό ζεστό ρούχο που μπαίνει πάνω από όλα τα άλλα)!

  56. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  57. Γιάννης Ιατρού said

    47: (τέλος)
    (Στον καιρό του 2000 18/07/2014):
    👉…Βρήκα κι ένα τραγούδι όπου η αναφορά στο 2000 αφορά τον αριθμό και όχι τα χρόνια, το Δυο χιλιάδες κομματάκια, ένα καρακιτσαριό όπου η Μαριάννα Χατζοπούλου τραγουδάει τον έρωτά της για έναν όμορφο χωροφύλακα που προστατεύει τους πολίτες. Μουσική Χρ. Πελοποννήσιος, στιχουργός δεν αναφέρεται, θα μπορούσε να είναι ο Πορτοσάλτε…. 😂😂

  58. Πέπε said

    @52
    > > Θυμαμαι κατι παλια χαρτινα κουτια απο διασημα μαγαζια με πουκαμισα της Αθηνας αλλα δεν θυμαμαι ονοματα.

    Κι εγώ θυμήθηκα αυτή την καταπληκτική διαφήμιση:

  59. loukretia50 said

    Kι απ΄τον παλιό ελληνικό κινημ/φο μια εύθυμη εικόνα :
    «Στην κρεμάστρα την παλιά το πουκάμισό μου
    Έχει πάρει αγκαλιά το άσπρο σου φουστάνι !

  60. leonicos said

    Το 1978 που γράφτηκε το τραγούδι ήταν περιπέτεια να πας από την Ανάβυσσο στην Κοκκινιά,

    Γιατί; Άνοιξαν καινούργιο δρόμο;
    Είχε νοικιάσει ο τότε πεθερός μου, και πήγαινα με την τότε, και κάναμε μπάνια. Ήταν όντως περιπέτεια ια παρλιακά και μια στεριανή διαδρομή, κι οι δυο τα ίδια. Και μιλάμε για αμπελοκήπους. Από την Κοκκινιά θα ήταν ασφαλώς ευκολότερο

  61. Triant said

    Διάσημα μαγαζιά με πουκάμισα ήταν τα ‘Λεντζος’ στη Σταδίου και στην Αμερικής (αδέρφια). Μαζί με τα πουκάμισα έδιναν και αμοιβούς γιακάδες και μανσέτες για αλλαγή όταν εφθείροντο (τρωγόσαντε).
    Οι γιακάδες μπορούσαν και να γυριστούν πριν αλλαχτούν. Πρόσφατα ζήτησα από το έτερόν μου ήμισυ να μου γυρίσει τον γιακά από ένα πουκάμισο που αγαπούσα πολύ. Κράτησε λίγο ακόμα.

  62. Παναγιώτης Κ. said

    Στην ποντιακή ανδρική φορεσιά έχουμε το ΚΑΜΙΣ. Είναι υφαντό πουκάμισο, συνήθως καρό ή μονόχρωμο άλλοτε με γιακά κι άλλοτε χωρίς κούμπωμα.

  63. Αγγελος said

    (48) και γαλλικά, comme cul et chemise.
    Γενικά, με τη διάδοση των εσωρούχων υπήρξε σε πολλές γλώσσες μια σημασιολογική μετατόπιση της λέξης αυτής. Και στα γερμανικά και ολλανδικά υπάρχει μια αμφιβολία τι είναι Hemd/hemd και τι Oberhemd/overhemd. Σε μας, το πουκάμισο από «υποκάμισον», που μάλλον φοριόταν μέσα από το καμίσιον, βγήκε έξω (αν και η ευπρέπεια εξακολουθεί να επιβάλλει σακάκι από πάνω του…)

  64. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Νικουκύρ’! Μαρμαγκώθ’κα!

  65. zgrisp said

    Ως λογοπαίγνιο επίσης, έχω ακούσει και το «εγώ δεν φοράω πουκάμισο. φοράω πουκαόλο»! Καλημέρα

  66. leonicos said

    55 Πέπε

    Η φανέλ(λ)α ως ύφασμα είναι όντως παχύ και ζεστό. Από εκεί λέγανε φανέλες τα φανελένια ρούχα που ήσαν όντως αυτό που λες.

    Το ‘φανέλα’ που φοράμε κάτω από το πουκάμισο κατάσαρκα, πρέπει (υποθέτω) να είναι δάνεια χρήση

  67. Αγγελος said

    «Πουκαμισά» λέγανε οι εχθροί του σκωπτικά τον Τρούμαν, γιατί πράγματι διατηρούσε το 1919-21 κατάστημα ρούχων με τη γυναίκα του — αλλά φαλίρισε.
    Συγκινούμαι που τόσοι ασχολήθηκαν με τη φωτογραφία μου. Ορίστε, την άλλαξα!

  68. Αγγελος said

    (66) Δάνεια χρήση από πού; Σε ποια άλλη γλώσσα λέγεται φανέλα το πάνω εσώρουχο;

  69. leonicos said

    47 βορείως, 57 νοτίως

    Γκούγκλισα τη Χατζοπούλου, γιατί κάτι μου έλεγε αυτό το όνομα. Άκουσα και το ‘Πολισμανάκι’ και βέβαια δεν ήταν χειρότερο απ’ ό,τι το περιμενα.

    Χρόνια θυμάμαι από μικρός ένα τραγούσι που λάτρευα, το ‘Τα φύλλα κιτρινίσανε και πέφτουν ένα ενα’. Η μάνα μου μου είχε πει ότι η τραγουδίστρια ήταν τυφλή. Τυφλές είχαμε δύο, αυτήν που έγραψε το Τα χαϊρια μας εδώ, (Παπαγεωργιου ή καπως έτσι) και μια αλλη με πιο κρυστάλλινη φωνή.

    Σήμερα έμαθα (ξανάμαθα) πως λέγεται Μαριάνα Χατζοπούλου.

    Θα πάω να βρω και το τραγούδι αν υπάρχει.

    Αν το βρήτε, ανεβάστε το εδώ, γιατί εγώ δεν ξέρω πώς γίνεται, ακόμ ακι αν το βρω

  70. ΚΩΣΤΑΣ said

    67 Άγγελε, κι εγώ που είμαι άσχετος με τα καλαισθητικά, καλά έκανες και άλλαξες τη φωτό σου, η πρώτη ήταν λίγο τρομακτική! 😉

  71. Γιάννης Ιατρού said

    15: >😉👍
    https://en.gravatar.com/angelos9404fd32b4b20

  72. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Μικρή προσθήκη στις τραγουδιστές ρίμες, από τον «Χειμωνιάτικο Ήλιο» του Χατζιδάκι:

    Με κόκκινο πουκάμισο,
    σακάκι σταυρωτό,
    στον ποταμό τον Πάμισο
    χαρταετούς ψηλά πετώ.

    Γκάτσος, βέβαια.

  73. Μαρία said

    Τόση ώρα και δεν βάλατε το παλιό σουξέ που άρεσε στον Άγγελο, τώρα που άλλαξε και αβατάρα 🙂

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν ήσουν ρούχο (Ζέττα Μπαρμπαρέσου)

    θα ήσουν λι­νό που­κά­μι­σο, λευ­κό λι­νό που­κά­μι­σο, από αυ­τά που αφή­νουν το φως να περ­νά­ει μέ­σα από την αραιή τους ύφαν­ση και αλ­λά­ζουν από­χρω­ση ανά­λο­γα με το εί­δος της ακτι­νο­βο­λί­ας, δεί­χνουν γα­λά­ζια κά­τω από μια ψυ­χρή λά­μπα led ή κι­τρι­νω­πά κά­τω από τον ήλιο του κα­λο­και­ριού,
    που­κά­μι­σο με το μι­κρό πά­νι­νο καρ­τε­λά­κι της προ­έ­λευ­σης ραμ­μέ­νο στο εσω­τε­ρι­κό της πλαϊ­νής ρα­φής, με τα μι­κρά κου­μπιά του να δυ­σκο­λεύ­ο­νται να πε­ρά­σουν από τις σφι­χτές κου­μπό­τρυ­πες ώσπου αυ­τές να χα­λα­ρώ­σουν λί­γο λί­γο μέ­χρι να ξα­να­κλεί­σουν όταν το ρού­χο βυ­θι­στεί στο νε­ρό,
    που­κά­μι­σο με το σχή­μα του για­κά του στα­θε­ρό –για­κάς κα­θό­λου μα­λα­κός αλ­λά πο­λύ ευά­λω­τος στον πρώ­το ιδρώ­τα του σβέρ­κου– και με τα μα­νί­κια του κά­πως άκαμ­πτα και απο­λύ­τως ευ­θυ­γραμ­μι­σμέ­να, και πώς αλ­λιώς θα μπο­ρού­σαν να εί­ναι; αφού τα κρα­τούν στη θέ­ση τους οι δι­πλο­γα­ζω­μέ­νες σκλη­ρές μαν­σέ­τες, μαν­σέ­τες που μοι­ραία υπο­κύ­πτουν στις δυ­σκο­λί­ες μιας ζε­στής μέ­ρας (ή νύ­χτας) και δι­πλώ­νο­νται γυ­ρι­σμέ­νες προς τα έξω, με τά­ξη ή ατσα­λο­σύ­νη δεν έχει ση­μα­σία, και τό­τε τα μα­νί­κια χά­νουν, ως δια μα­γεί­ας, φόρ­μα και μή­κος και συρ­ρι­κνώ­νο­νται –και όχι μό­νο εξαι­τί­ας του δι­πλώ­μα­τος αλ­λά επει­δή ακο­λου­θούν πι­στά τις κι­νή­σεις των χε­ριών που τα φο­ρούν– και στο τέ­λος κα­τα­λή­γουν να γί­νουν μια τσα­λα­κω­μέ­νη μά­ζα υφά­σμα­τος, πά­ντα σ’ ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο ση­μείο, στις εσω­τε­ρι­κές γω­νί­ες των αγκώ­νων. Ακρι­βώς εκεί.

    Αν ήσουν ρού­χο,
    θα ήσουν λι­νό που­κά­μι­σο, λευ­κό λι­νό που­κά­μι­σο, από αυ­τά που αφή­νουν το φως να περ­νά­ει μέ­σα από την αραιή τους ύφαν­ση,
    που­κά­μι­σο που θα πε­ρι­ποιό­μουν με με­γά­λη φρο­ντί­δα –μέ­χρι και την τε­λευ­ταία του ίνα– και με­τά, φρε­σκο­πλυ­μέ­νο και σι­δε­ρω­μέ­νο, θα του κού­μπω­να όλα τα κου­μπιά, θα τα­κτο­ποιού­σα προ­σε­κτι­κά το για­κά, θα έστρω­να ωραία, με κά­θε­τες τσα­κί­σεις, τα πλαϊ­νά και τα μα­νί­κια και, τέ­λος, θα το δί­πλω­να όλο μα­ζί σε τρία ορι­ζό­ντια μέ­ρη ώσπου να σχη­μα­τι­στεί ένα μι­κρό τε­τρα­γω­νι­σμέ­νο πα­κέ­το για να το κα­τα­χω­νιά­σω στο αρω­μα­τι­σμέ­νο βά­θος της ντου­λά­πας μου. Ακρι­βώς εκεί.

  75. Το Μακρύ Ποδάρι said

    @45
    Το «μαυροπουκαμισάς» ως αρνητικό στερεότυπο είναι πολύ..πώς το λένε…μάλιστα, «αστικής» προέλευσης…κυρίως στο Ηράκλειο το ακούς…

    Το πιο επίσημο είναι το λευκο πουκάμισο μεν (κυρίως σε γάμους/βαφτίσια), το πιο σύνηθες δε είναι το μαύρο, ακόμη και σε γιορτές/πανηγύρια…όχι σαν κάτι «νεο-κρητικούς» που φορούν τις χειμωνιάτικες φορεσιές και ντάλα καλοκαίρι επειδή είναι πιο πλούσιεςκαι μουσκεύουν και γίνονται ολόγροι σαν αρχοντοχωριάτες…

    Στις πιο παραδοσιακές γωνιές της Κρήτης (Χανιά, Κίσσαμος) μαύρα πουκάμισα φορούν και σε γιορτές οι μερακλήδες…οι πιο μεγαλοπιασμένοι «νεο-κρητικοί» επαναπροσδιορίζουν τις παραδόσεις με άλλα κριτήρια…

  76. leonicos said

    Το βρήκα και το άκουσα

    Είμαι βέβαια λίγο disillusioned αλλά όχι πολύ. καλό τραγούδι είναι. σαν παιδί το άκουγα αλλιώς και βέβαια μόο το ρεφρέν

    μη γρψω ρεφραιν και μου βάλετε μπάρα

  77. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Σιδεροπουκάμισο

    https://books.google.gr/books?id=wHc5BgAAQBAJ&pg=PT34&lpg=PT34&dq=%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82+%CF%83%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%BF&source=bl&ots=4541EXMwHB&sig=ACfU3U1_ljVjJSUfsr4MuVjL8i6RElfA5w&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwit8-Tc4_zsAhUC3qQKHXlVC1AQ6AEwAHoECAEQAg#v=onepage&q=%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82%20%CF%83%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%BF&f=false

  78. @ 61 Triant

    Χαχα… Λέντζος… το άκουγα συχνά επειδή μοιάζει με το επώνυμό μου (Ρέντζος) και μου το έλεγαν, κατά καιρούς. Και μου έκανε εντύπωση πως Ιάπωνες με έλεγαν έτσι ενώ ξέρουμε πως στη μεταγραφή της γλώσσας τους δεν υπάρχει καθόλου r/R.

  79. Μυλοπέτρος said

    Γιατί υποκάμισο; Υπολοχαγός είναι;

  80. Γιάννης Ιατρού said

    73: πως, πως, #25 🙂

  81. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεοτερα!

    48 Και γαλλικά, ils sont cul et chemise

    55 Ωπ, άλλο άρθρο 🙂

    65 Δυο πουκά μισά είναι ένα πουκά ολόκληρο

    67 Με γεια!

    75 Ωραίο χρηστώνυμο, καλώς ορίσατε!

    77 Το μαρμαγκωθέν

  82. Καλέ, Άγγελε, η flanella..:)

  83. Γιάννης Κουβάτσος said

    75: Του Μιχαλιού; 😊

  84. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    … και η Άνα Μπελέν, στην Ισπανία, έχει τραγουδήσει συνταρακτικά το «España, camisa blanca de mi esperanza».

  85. loukretia50 said

    Eυχαριστούμε πολύ ΄Αγγελε!
    Το χαμόγελό σου θυμόμουν και άξιζε να το χαιρόμαστε!
    =======================

    Οι Βυζαντινοί δεν έλεγαν τουνίκα το πουκάμισο?
    Έχουμε γράψει διάφορα σε άρθρο, αλλά δε θυμάμαι σε ποιό.

    Λεώνικε, για χάρη σου, άσμα βαρύ ποστάρω
    για να θυμάσαι τα παλιά κι εγώ να σιγοντάρω! – λέμε τώρα!
    (είμαι φάλτσα τρομάρα μου! )

  86. loukretia50 said

    Δεν το πιστεύω ότι με πρόλαβε ο Λεώνικος!

  87. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    48, 81α

    Οι ισπανοί που είναι ευπρεπείς άθρωποι το λένε uña y carne, νύχι και σάρκα.

  88. Γιάννης Ιατρού said

    86: του κάνουμε εντατικά, φροντιστήριο που λένε 🙂 🙂

  89. leonicos said

    68 λεω υποθέτω

  90. leonicos said

    85 ευχαριστώ Λουλ

    Να σ’ έχουμε θέλουμε. το φάλτσα δεν μας νοιάζει. το καλύπτουμε εμείς οι ΣΩΣΤΟΙ

  91. loukretia50 said

    Λεώνικε, χαίρομαι, αν και προτιμώ αυτό το πουκάμισο!

    In This Shirt https://youtu.be/-tJ0ckX8-WQ The Irrepressibles – from the Circus to the Sea

    “I am lost in a rainbow
    Now our rainbow is gone
    Overcast by your shadow
    As our worlds move on
    In this shirt I can be you
    To be near you for a while
    In this shirt I can be you…”

  92. sarant said

    87 Κρέας και νύχι, το λέμε κι εμείς

  93. Κιγκέρι said

    Το 74 του Γιάννη Κουβάτσου μού θύμισε αυτό:

    Τι κι αν φορείς πουκάμισο
    που ως το λαιμό, που ως το λαιμό κουμπώνει απ’ τα κουμπάκια ανάμεσα
    ο έρωτας, ο έρωτας τρυπώνει…

  94. Pedis said

    # 63, 81, 87 – «… nato con la camicia» : γεννήθηκε με το πουκάμισο πουκάμισο -> τυχερός, που του πάνε όλα καλά

  95. ΣΠ said

    87, 92
    https://sarantakos.wordpress.com/2017/09/19/kreasnuxi/

  96. Pedis said

    # 87 92 – εναλλακτικά στα ιταλικά: «pappa e ciccia»

  97. Κιγκέρι said

    94: Pedis,

    να ξέρεις, αυτό μάλλον είναι η προσωπίδα, εμβρυϊκοί υμένες που μπορεί να καλύπτουν το πρόσωπο του νεογέννητου και θεωρούνται σημάδι ξεχωριστό.
    Το είπε κι εδώ μια άλλη φορά ο Αθεόφοβος, αλλά δεν μπορώ να το βρω τώρα.

  98. sarant said

    94-97 Kαι στα ελληνικά υπάρχει το «γεννήθηκε με προσωπίδα» ως καλός οιωνός

  99. ΣΠ said

  100. Pedis said

    # 97, 98 – ναι, από αυτό.

  101. ΓιώργοςΜ said

    55 Υπάρχουν ακόμη μάλλινες φανέλες-εσώρουχα. Τον παλιό καιρό, δεν υπήρχε ίσως επιλογή αφενός, αφεδύο είναι πολύ καλύτερη επιλογή από τη βαμβακερή, ακόμη και το καλοκαίρι, επειδή το μαλλί απορροφά περισσότερο την υγρασία. Ο παππούς μου τέτοιες φορούσε στα χωράφια. Κληρονόμησα κι εγώ μια από τον πατέρα μου, οι σύγχρονες είναι μερσεριζέ, σαν τις κάλτσες, και δεν είναι τόσο τραχιές στο δέρμα. Με τέτοια φανέλα κι ένα πουκάμισο κρατιέται κανείς πιο ζεστός απ’ ότι με πουκάμισο και πουλόβερ από επάνω.

  102. Πάνος με πεζά said

    Θυμάμαι μια παλιά επιγραφή σε στεγνομαθαριστήριο (για 80s μιλάμε), «ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ ΥΠΟΚΑΜΙΣΑ ΠΡΟΣ ΠΛΥΣΙΝ». ΤΟ πουκάμισο είναι από τα δυσκολότερα ρούχα, και στη ραφή του (που περιέχει αρκετή γεωμετρία), και στο καθάρισμα αλλά φυσικά και στο σιδέρωμα.
    Μην κοιτάτε που σήμερα τα πουκάμισα είναι φασόν, τα υφάσματα με συνθετικές προσθήκες, και όλα έχουν γίνει πιο εύκολα… Κάποτε το πουκάμισο ήταν ίσως και το ακριβότερο ρούχο του άντρα…

    Από την ίδια δεκαετία και πιο πίσω, που σίγουρα αρκετοί από σας θα πρόλαβαν, μια εικόνα πιο σύγχρονη αλλά για να σας παραπέμψει εκεί. Και εννοώ φυσικά το μονόγραμμα.

  103. Πάνος με πεζά said

    Και φυσικά να αναφέρουμε και τα «ανταλλακτικά» του πουκάμισου, που σήμερα μεν είναι μόνο ένα-δυο κουμπιά ρεζέρβα, ραμμένα χαμηλά κάτω, αλλά παλιότερα κάποια πουλιούνταν και με δεύτερο γιακά και μανσέτες ! Κι αυτό φυσικά, είχε να κάνει με την αντοχή του υφάσματος, που τελικά οδηγούσε το ρούχο να φθαρεί μόνο στην «Αχίλλειο πτέρνα του», κάποιο από αυτά τα δύο σημεία δηλαδή…

  104. Πάνος με πεζά said

    Είναι όμως ενδεικτικό, πόσο παλιότερα δεν μας ένοιαζε καν άν θα ντουμπλάρουμε το κουμπί ενός πουκάμισου με ένα παρόμοιο, ενώ σημερα δε μας νοιάζει καν αν έχει τριμμένο γιακά !

  105. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά, να μην ξεχάσουμε και τα πουκάμισα των 70s, «καταδικασμένα» να μένουν ξεκούμπωτα ψηλά, και μάλλον το «ανέμισμα» το αντιστάθμιζαν οι ειδικής κατασκευής γιακάδες !

  106. nessim said

    και στα σισιλιάνικα «O Lola ch’hai di latti la cammisa» από την καβαλερία ρουστικάνα..

  107. sarant said

    102 Eνας συμφοιτητής μου είχε πουκάμισα με μονόγραμμα -αλλά από τον πατέρα του.

  108. Γιάννης Ιατρού said

    Για τα σχήματα των γιακάδων, μόνο ο Πάνος είπε κάτι (105), αλλά είναι χαρακτηριστικό σημείο (city, club, γαλλικός, με κουμπί κλπ.). Όπως και το κόψιμο/εφαρμογή (κανονική, slim κ.ά.)

  109. Πάνος με πεζά said

    Και το αξεσουάρ των ακρινών πουκάμισων, τα μανικετόκουμπα, που ο πατέρας μου (ίσως κι άλλοι) τα έλεγε και «ξενόκουμπα».

  110. Πάνος με πεζά said

    …ακριβών…

  111. ΓΤ said

    O ΓΣ Ηρακλής διαθέτει (και πάλι) τις εγκαταστάσεις του στην υπηρεσία του ΑΧΕΠΑ «χωρίς καμιά επίταξη, χωρίς κανένα ενοίκιο, χωρίς καμία χρηματική απολαβή».
    https://www.sdna.gr/stibos/778731_sygkinei-o-erasitehnis-iraklis-oi-egkatastaseis-mas-paramenoyn-sti-diathesi-toy-ahepa

  112. Μαρία said

    109
    Και με μονόγραμμα κι αυτά επίσης.

    101
    Τη δεκαετία του ’70 φορέσαμε μάλλινες για πουλόβερ αλλά βαμμένες και κεντημένες. Ήταν μόδα μαζί με τα ταγάρια.

  113. loukretia50 said

    Ένα πουκάμισο που λύνει τα μάγια. Τσουκνιδένιο παρακαλώ!
    Ένα δημοφιλέστατο παραμύθι αφηγείται το δράμα μιας ωραίας πριγκίπισσας που μένει αμίλητη για χρόνια πλέκοντας με τσουκνίδες πουκάμισα για 6 – ή 11- κύκνους , για να γίνουν πάλι άνθρωποι τα αδέλφια της.
    Κυκλοφορούν πολλές παραλλαγές, σε πολλές χώρες. Εδώ η κατά Γκριμ:
    The Six Swans Jacob and Wilhelm Grimm https://www.pitt.edu/~dash/grimm049.html

    Και στα ελληνικά: Οι έξι κύκνοι https://www.paidika-paramythia.gr/story/103/oi-exi-kyknoi

    Και η πιο εκτεταμένη (με έντονες θρησκευτικές πινελιές !) του Χ.Κ. Άντερσεν.
    THE WILD SWANS https://andersen.sdu.dk/vaerk/hersholt/TheWildSwans_e.html

    Αλλά προφανώς εσείς τα λυκόπουλα δε συγκινείστε από παραμύθια, κι ο νεαρός Πάνος αποδεικνύεται στο παρόν νήμα πολύ πεζός!!
    – btw, Να γράφεις και να μας γράφεις όπως προτιμάς!!

    Ερώτηση για σας:
    Οι υπάλληλοι τον παλιό καιρό δε φορούσαν κάτι προστατευτικά –
    δε θυμάμαι πώς λέγονταν, γκέτες δε νομίζω – για να μη λερώνονται τα μανίκια από τα πουκάμισα?
    Tα βλέπαμε και σε ταινίες.

  114. Πάνος με πεζά said

    Κι επίσης κάτι από τα μεταγενέστερα πουκάμισα, που παλιά δεν υπήρχε. Μιλάω για το πίσω «κρεμαστάρι», στη μέση της πλάτης, που χρησιμεύει για το κρέμασμα του ρούχου σε γάντζο, χωρίς κρεμάστρα. Διαβάζω όμως ότι ήδη από το 1960 άρχισε να μπαίνει πάνω από την πίσω πιέτα.
    Και μια που το έφερε η κουβέντα, η πλάτη του πουκάμισου μπορεί να έχει μια διπλή πιέτα στη μέση, δύο μονές σε κάθε ωμποπλάτη, ή και καμία, ανάλογα με το ύφασμα (αν είναι πολύ χοντρό). αντίστοιχς πιέτες έχουν και οι μανσέτες.
    Υπάρχουν και άλλες «λογικές», αν π.χ. σε ένα πουκάμισο από καρό ύφασμα, το τσεπάκι θα μπει με το κερό λοξό 45 μοίρες, για να ξεχωρίζει, αν στα πολύ επίσημα πουκάμισα, θα υπάρχει «πατιλέτα» που θα κρύβει τα μπροστινά κουμπιά κλπ.

  115. Πάνος με πεζά said

    Και μια ακόμα λεπτομέρεια, το ύφασμα κόβεται, στην κάτω άκρη του πουκάμισου, σε μορφή «κύματος», περισσεεύει δηλαδή πολύ από μπροστά κι από πίσω, για να μη φεύγει εύκολα από το παντελόνι, ενώ ακριβώς στον εγκάρσιο άξονα (όπου είναι και η κατακόρυφη ραφή), ανεβαίνει ψηλά, αφού είναι δύσκολο σημείο για να φύγει.

    Και φυσικά δεν βάζουμε το πουκάμισο μέσα στο σώβρακο ! 🙂

  116. ΣΠ said

    113
    Μανσέτες.

  117. Αράουτ said

    1) Να μάς πεί ο αγαπητός κύριος Σαραντάκος γιατί (σε ένα άρθρο για το υποκάμισο) ΑΠΕΚΡΥΨΕ από τους αναγνώστες του τα όσα σημαντικά λέγει ο Μέγας Κοραής στον 1ο τόμο των «Ατάκτων» του για την ελληνολατινική αυτή λέξη (https://tinyurl.com/y3w4fppg)

    2) Επίσης, να μάς πεί ο αγαπητός μας κύριος Νίκος αν θα τολμήσει να περιλάβει στα μεθαυριανά μεζεδάκια του την ιστορική γκάφα του Προκόπη Παυλόπουλου που (σε άρθρο του στην «Καθημερινή» https://tinyurl.com/y6gj7cee) απέδωσε σε συγγραφέα του 16ου αιώνος το θρυλικό ρητό «Fiat Justitia et pereat mundus» (= Απονείματε Δικαιοσύνη και ας χαθεί ο Κόσμος) που είχε πρωτοπεί 16 αιώνες νωρίτερα ο κορυφαίος Ρωμαίος νομομαθής όλων των εποχών Gnaeus Calpurnius Piso (https://en.wikipedia.org/wiki/Gnaeus_Calpurnius_Piso) με τρόπο που ενέπνευσε τους συγγραφείς του Αστερίξ:

    «Fiat justitia ruat caelum» (= «Απονείματε Δικαιοσύνη και ας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας»)

    https://en.wikipedia.org/wiki/Fiat_justitia_ruat_caelum

  118. sarant said

    109 Κι άλλοι το έλεγαν

  119. ΓΤ said

    μικρό μουσικό διάλειμμα

  120. Πάνος με πεζά said

    Πώς δεν ξύπνησε ο Γς να μας βάλει κανένα «ζορισμένο κουμπί πουκάμισου»… (Μη δίνω ιδέες, ε;)

  121. Χαρούλα said

    Άλλοι τύποι που-καμίσων,
    τα παλαιότερα ανδρικά λινά, που φοριόταν το καλοκαίρι, έξω από το οαντελόνι
    το χαβανέζικο
    Τα (με γιακά) μάο
    Του ξυλοκόπου(καρώ φανέλα)

    Και οι τύποι των κολλάρων
    https://www.google.gr/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Fwww.pinterest.com%2Fpin%2F296041375478514618%2F&psig=AOvVaw2Q5NTOiSlFhaJosaVC_R1L&ust=1605278070439000&source=images&cd=vfe&ved=0CAIQjRxqFwoTCMjGyPuc_ewCFQAAAAAdAAAAABAU_R1L&ust=1605278070439000&source=images&cd=vfe&ved=0CAIQjRxqFwoTCMjGyPuc_ewCFQAAAAAdAAAAABAJ

    #113 & 116 Οι μανσέτες ήταν πάντα σκούρες (μπλε ή μαύρες) απαλή απορροφητική φανέλα. Τις φορούσαν όσοι και όταν έκαναν γραφική δουλειά για να ταμπονάρουν(μαζί με το στυπόχαρτο) το μελάνι των κονδυλοφόρων. Θυμάμαι έντονα τον πατέρα μου να τις φορά και την μητελρα μου να τις πλένει …μόνες τους!

  122. Αράουτ said

    Να μάς πεί ο κύριος Νίκος και οι λοιποί αποδομητές της Θείας Ελληνικής Γλώσσης στο παρόν Ιστολόγιο, αν χαίρονται που ο 52χρονος Κούλης Μητσοτάκης γράφει τα ελληνικά χωρίς τόνους, και πού και πού βάζει και καμμιά τελεία (https://tinyurl.com/y64o6pup)

  123. Pedis said

    Διαβαζω ότι είπε κι ένα ωραίο ο Τσίπρας σήμερα. Πέταξε στον Κικίλια ότι για υπουργός Υγείας δεν κάνει, αλλά ίσως στο Αθλητισμού θα ήταν καλύτερος … έπαιζε και μπάσκετ.

  124. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Εργάζομαι και δεν προλαβαίνω να διαβάσω προσεκτικά τα σχόλια, αλλά..

    @97,98. Αυτόν τον γούρικο υμένα τον έφερε κατά την γέννησή του και ο θείος Σικελιανός..

    -Το αδειανό πουκάμισο του Σεφέρη το είπατε;

  125. Καλησπέρα,
    1980, καλοκαίρι. Είμαστε τέσσερις νέοι (ναι, κάποτε ήμασταν κι έτσι) κι αποφασίζουμε από το χωριό να πάμε στην Αγιάσο και να διανυκτερεύσουμε εκεί, αλλά στην ύπαιθρο. Υπάρχει μια σκηνή για τους δυο που είναι ζευγάρι και σλίπινγκ για τους άλλους.
    Πώς θα πηγαίναμε; Με λεωφορείο (η άλλη λύση θα ήταν με τα πόδια από τα βουνά). Πήραμε το πρώτο μέχρι τη διασταύρωση του δρόμου προς Μυτιλήνη και από το λεωφορείο για Αγιάσο. Είναι μεσημέρι και είμαστε φορτωμένοι με τα διάφορα τσιμπράγκαλα, ενώ το ντύσιμό μας είναι «τουριστικό». Φτάνει το λεωφορείο και μπαίνουμε μέσα. Μέσα είναι ο εισπράκτορας και (τυχαία) ο ελεγκτής που απευθύνεται σε μας:
    – Σιτ – ντάουν – πλιζ (καταλαβαίνετε την προφορά, κάθε λέξη χωριστά, ο άνθρωπος δεν ήξερε αγγλικά αλλά το προσπαθούσε)
    Ο άλλος της παρέας τσαντίζεται:
    – Τι ξενομανία είν’ αυτή που σας έχει πιάσει και μιλάτε αγγλικά σ’ όποιον βλέπετε.
    – Εμ σας είδα μ’ αυτά τα καμτζόρια…
    Καμτζόρια λέγονταν στη τοπική γλώσσα ρούχα που φοριούνταν από πάνω από τα άλλα (αλλά δεν ήταν και πρώτης ποιότητας).

    https://gevseis.blogspot.com/2020/07/nero.html

  126. ΥΠΟΚΑ½

  127. Μαρία said

    123
    Μα ήταν μπασκετμπολίστας χανουμάκι

  128. Γιάννης Κουβάτσος said

    124β. Ακριβώς, Γιώργο.

    Ο Σικελιανός γράφει σχετικά στον «Αλαφροίσκιωτο». Ι, στ. 737-743 : “Το πρόσωπο μου εφύλαγε / η προσωπίδα η διάφανη, / που η μάνα από την όψη μου / αγάλι αγάλι βγάνοντας, / εχαμογέλα, αχνή, να με γνωρίσει… / Δάκρυα της ανάλαμπαν στα ματόκλαδα. / Μάνα ιερότερη από τη φύση! …”

  129. Pedis said

    Άλλο ένα Μόρφιξ σόου.

    Για δέσιμο.

  130. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @28, 45. Και στην Ιταλία (αλλά και στην Ελλάδα..) μελανοχίτωνες…

  131. Γιάννης Κουβάτσος said

    111: Πάντα ξεχώριζε ο Ηρακλής στη Θεσσαλονίκη…Και όχι μόνο Χατζηπαναγή…Η σαλονικιά ομάδα μου.

  132. Γιάννης Κουβάτσος said

    131:Κι όχι μόνο λόγω Χατζηπαναγή, συμπληρώνω.

  133. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ένα παραμύθι…Λιτή αφθονία.

    Λέοντος Τολστόι, «Ο βασιλιάς και το πουκάμισο»
    Μια φορά κι έναν καιρό αρρώστησε ένας βασιλιάς. Και τότε είπε: «Δίνω το μισό μου βασίλειο σ’ αυτόν που θα με κάνει καλά.»

    Μαζεύτηκαν τότε όλοι οι σοφοί του βασιλείου κι άρχισαν να συλλογιούνται πώς θα γιάνουν το βασιλιά. Σκέφτηκαν, σκέφτηκαν, τίποτε δεν μπορούσαν να σκεφτούν. Μόνο ένας σοφός είπε πως θα μπορούσε να γιατρευτεί ο βασιλιάς:

    «Άμα βρείτε σ’ όλο το βασίλειο έναν άνθρωπο ευτυχισμένο, βγάλτε του το πουκάμισο και φορέστε το στο βασιλιά. Και τότε, ο βασιλιάς θα γίνει καλά.»

    Ο βασιλιάς έστειλε αμέσως ανθρώπους του σ’ όλο το βασίλειο για να βρούνε έναν άνθρωπο ευτυχισμένο. Αλλά δεν μπόρεσαν να βρούνε κανέναν. Δεν υπήρχε κανείς που να ‘ναι ευχαριστημένος. Άλλος ήταν πλούσιος αλλά άρρωστος. Άλλος ήταν γερός αλλά φτωχός. Άλλος ήταν και πλούσιος και γερός, αλλά η γυναίκα του ήταν κακιά. Αλλουνού πάλι τα παιδιά δεν ήταν καλά. Όλοι για κάτι παραπονιόταν.

    Μια μέρα, αργά το βράδυ, ο γιος του βασιλιά βάδιζε πλάι σ’ ένα καλυβάκι. Κι εκεί που πήγαινε, ακούει κάποιον από μέσα να λέει:

    «Δόξα τω Θεώ, δούλεψα σήμερα γερά, χόρτασα και τώρα θα ξαπλώσω να κοιμηθώ. Τί άλλο μου χρειάζεται;»

    Το βασιλόπουλο χάρηκε, διέταξε τους ανθρώπους της συνοδείας του να βγάλουν απ’ αυτόν τον άνθρωπο το πουκάμισο, να του δώσουν όσα λεφτά ζητήσει, και το πουκάμισο να το πάνε τρέχοντας στο βασιλιά.

    Μπήκανε λοιπόν οι άνθρωποι του βασιλόπουλου στο καλυβάκι του ευτυχισμένου και θέλανε να του πάρουν το πουκάμισο. Αλλά ο ευτυχισμένος μας ήτανε τόσο φτωχός που δεν είχε μήτε πουκάμισο.

    [πηγή: Λέων Τολστόι, Διηγήματα, Μύθοι και Παραμύθια, μτφ. Πέτρος Ανταίος, Ωκεανίδα, Αθήνα 1996, σ. 75-76]

  134. Γς said

    Το πουκαμισάκι μου κι η Γέφυρα του ποταμού Κβάι

    https://caktos.blogspot.com/2014/07/blog-post_9341.html

  135. Georgios Bartzoudis said

    55 Πέπε said: «Έχω την εντύπωση ότι σε όλες τις ντοπιολαλιές εκτός από την πανελλήνια κοινή, η λέξη «φανέλα» σημαίνει κάποιο ρούχο που άκρες-μέσες ισοδυναμεί με το σημερινό πουλόβερ. Είναι απορίας άξιο πώς καθιερώθηκε η τρέχουσα σημασία (φανελάκι τιραντέ, εσώρουχο) όταν όλοι ή έστω σχεδόν όλοι ήξεραν από τη μάνα τους μια τόσο διαφορετική (χοντρό ζεστό ρούχο που μπαίνει πάνω από όλα τα άλλα)!
    # Μάλλον δεν κατάλαβες τί έγραψα (και όπως βλέπω σε διόρθωσε ήδη ο leonicos, σχόλιο 66, και ο ΓιώργοςΜ στο 101). Γι’ αυτό σε ξαναλέω να μάθεις Μακεδονικά: Εν Μακεδονία λοιπόν, κατάσαρκα φορούσαν (τον χειμώνα) την «μαλλίσια φανέλλα» αντί για το (καλοκαιρινό) κάμ’σο. Όσο για το πουλόβερ, το έλεγαν (και το λένε ακόμα) κολόβιο (προφ κουλόβιου).

    57 Γιάννης Ιατρού said: «…Βρήκα κι ένα τραγούδι … ένα καρακιτσαριό όπου η Μαριάννα Χατζοπούλου τραγουδάει τον έρωτά της για έναν όμορφο χωροφύλακα που προστατεύει τους πολίτες. Μουσική Χρ. Πελοποννήσιος, στιχουργός δεν αναφέρεται, θα μπορούσε να είναι ο Πορτοσάλτε….»
    # Πολύ έξυπνο. Πραγματικός ντέτεκτιβ. Μήπως η Μαριάννα Χατζοπούλου ήταν χρυσαυγήτισσα; (Πρόσεχε διότι στην …κατηφόρα σκοντάφτεις:!)

  136. Είναι σωστό να αποδίδεται η έκφραση FIAT IUSTITIA κ.λπ., πιο πάνω στο σχόλιο του Παυλόπουλου, ως «απονείματε δικαιοσύνη» αντί για το τρίτο πρόσωπο «να απονεμηθεί η δικαιοσύνη» όπως έχουμε και με το βιβλικό «γεννηθήτω φώς» (FIAT LUX);

  137. @ 135 Georgios Bartzoudis

    Άρα δεχόμαστε και το «αθλητική φανέλα»; Εγώ έτσι το ήξερα πάντα.

  138. 113, 116, 121. Αυτά τα ξέρω σαν μανικέτια.

  139. Χαρούλα said

    # 138 Εμείς λέγαμε μανικέτια τα μανικετόκουμπα. Δεν ξερω ποιός εχει δίκιο.

  140. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    1.
    >>και την αναστροφή της ου > ο.
    Στην Κρήτη είχε επικρατήσει: ποκάμισο.

    45.
    >>Παρόλο που όποιος φοράει μαύρο πουκάμισο δεν είναι υποχρεωτικά «μαυροπουκαμισάς»…

    Βέβαια – και προσοχή: Στα… κεντροδυτικά, αλλά όχι μόνο, το μαύρο ποκάμισο φοριέται ξεκάθαρα ως ένδειξη πένθους, το οποίο συνήθως διαρκεί και πολύ χρόνο (ως τα 40ήμερα, δεν το συζητάνε…). Ειδικά αν το πένθος αφορά νεαρό άτομο.
    Ο γείτονάς μου, ο Γιώργος – που δεν είναι καθόλου «μαυροπουκαμισάς» – φορούσε επί ένα χρόνο μαύρο πουκάμισο, πενθώντας έναν εξαδερφό του που σκοτώθηκε σε ατύχημα.

    -Και το πουκάμισο του τζίτζικα.

    – Μικρή μουσική συμβολή: Κουγιουμτζής-Μπουρμπούλης-Σμοκοβίτης.
    ’’Θα βάλω ρούχο δανεικό
    και δαχτυλίδι ξένο
    κι ένα πουκάμισο παλιό
    φρεσκοσιδερωμένο…’’ https://youtu.be/6n7rfebhTn0?t=110

  141. Μαρία said

    139
    Κι εμείς. Στην πρώτη μου σχολική ποδιά φορούσα μανικέτια με μονόγραμμα του θείου μου. Μετά βγήκαν οι άλλες ποδιές με κουμπί.

  142. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κι εγώ ξέρω ως φανέλα το κατάσαρκα μάλλινο φανελάκι. Όμως και το εξωτερικά χοντρό, ενίοτε, το έλεγαν φανέλα, αλλά γρήγορα εκτοπίστηκε από το πουλόβερ ή μπλούζα.

    111 ΓΤ, ο Ηρακλής αποτέλεσε και την πρώτη οργανωμένη ελληνική δομή κατά την είσοδο του ελληνικού στρατού στην πόλη της Θεσσαλονίκης με την απελευθέρωση τον Οκτώβρη του 1912.

    Και ήρωας ο Ιβάνωφ. Έχω βιντεοσκοπημένη συνέντευξη με παλιό «αρρωστημένο» ηρακληδέα, θησαυρός σκέτος, κυρίως γιατί διασώζει την γλώσσα της περιθωριακής πιάτσας. Κανονίζαμε και με τη Χάιδω να δώσει συνέντευξη, πότε η μια αναποδιά, πότε η άλλη, δεν τη βιντεοσκόπησα τελικά.

  143. sarant said

    140 Μπράβο, είναι κι αυτό

    142 Είναι μπελάς να απομαγνητοφωνήσεις κάποια αποσπάσματα, ε;

  144. ΓιώργοςΜ said

    Το πουκάμισο κατά παραγγελία ίσως υπάρχει ακόμη, αλλά είναι αρκετά αλμυρό. Έτυχε πριν από καμιά δεκαριά και βάλε χρόνια να περάσω μπροστά από ένα κατάστημα ρούχων που ήταν και πρατήριο βιοτεχνίας. Διαφήμιζε πως ράβει πουκάμισα κατά παραγγελία, και μπήκα να ρωτήσω. Ξεκινούσαν από 80€ αν θυμάμαι καλά. Όταν το συζήτησα με τη μάνα μου, που έχει σχέση δεκαετιών με τη ραπτομηχανή (βιοποριζόταν από αυτή), μου είπε πως είναι καλή τιμή.
    Δυσθεώρητο για το βαλάντιό μου κόστος, τα τελευταία μου πουκάμισα τα πήρα από το σουπερμάρκετ, 10-15€…
    Δεν ξέρω αν υπάρχουν ακόμη, αλλά πριν από 4-5 χρόνια στο κέντρο μια βιοτεχνία έκανε κάτι ανάμεσα στο έτοιμο και το κατά παραγγελία: Μπορούσες να παραγγείλεις γιακά στα μέτρα σου, καθώς δεν έχουμε όλοι την ίδια κοψιά, με κόστος όχι μεγαλύτερο από αυτό του έτοιμου. Αν φορούσα γραβάτα, θα ήταν αναγκαστική σχεδόν λύση, η εναλλακτική θα ήταν να παίρνω πουκάμισα ένα νουμερο μεγαλύτερα…

  145. 139 Χαρούλα

    Τα δεύτερα «ανταλλακτικά» μανικέτια, μέσα στο κουτί του πουκαμίσου, δεν τα ονομάζατε κάπως; Οπότε «μανικετόκουμπα» είναι τα κουμπιά για τα μανικέτια. Φαίνεται καλά διατηρημένη ιταλική λέξη.https://dizionari.repubblica.it/Italiano/M/manichetto.html

  146. ΚΩΣΤΑΣ said

    143β Νικοκύρη, εκτός του ότι είναι μπελάς, αξίζει ως σύνολο, εικόνα. Πρέπει να συνυπάρχουν το ύφος του, η γλώσσα του σώματος, η χροιά της φωνής,… είναι 3 δισκάκια, dvd. Σέβομαι και τα προσωπικά δεδομένα, για να προβληθούν επιλεκτικά βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα. Έχω μπόλικο προσωπικό αρχείο, μάλλον όλα θα μείνουν παρακαταθήκη στα παιδιά μου, με τη ρητή εντολή-ευχή να τα διαφυλάξουν ως ιστορικό αρχείο για επόμενες γενιές.

    Δεν αποκλείω εντελώς την περίπτωση και να το ξανασκεφτώ για μερική απομαγνητοφώνηση,… ας μένει και μια ελπίδα. 🙂

  147. sarant said

    146 Αν το ξανασκεφτείς, εδώ είμαστε πάντως!

  148. ΓΤ said

    3.316 κρούσματα
    310 διασωληνωμένοι
    50 νεκροί

  149. sarant said

    Τρια μαύρα ρεκόρ

  150. nikiplos said

    127@ πλήρωνε ο πατέρας του τρελά χρήματα για να παίζει. Δεν υπήρξε σπουδαίος παίχτης, ενώ στην Ιατρική μάλλον θα πέρασε ως αθλητής που ήταν τότε, αλλά δεν γνωρίζω λεπτομέρειες.

  151. @ 146 ΚΩΣΤΑΣ

    Μακάρι να τα δούμε.

  152. Alexis said

    Πώς και δεν βάλατε αυτό;

  153. ΣΠ said

    138, 139
    Από το ΛΚΝ.

    μανικέτι το [manikéti] Ο44 : 1. η μανσέτα. 2. (παρωχ.) το μανικετόκουμπο.
    [ιταλ. manichetto, πληθ. manichetti που θεωρήθηκε ουδ. εν.]

    μανσέτα η [manséta] Ο25 : πρόσθετο κομμάτι από ύφασμα στην άκρη του μανικιού· μανικέτι1: Mανσέτες δαντελένιες / στολισμένες με ρέλι. Aλλάζει τις τριμμένες μανσέτες του πουκαμίσου.
    [λόγ. < γαλλ. manchett(e) -α]

    Επιμανίκια (Μανικέτια)
    https://www.iordaniseshop.gr/naytiliaka-eidi/epimanikia-maniketia-pros.html

    Φαίνεται ότι μανσέτες ή μανικέτια είναι είτε οι πρόσθετες άκρες των μανικιών είτε αυτά της εικόνας που φοράμε πάνω από τα μανίκια για να τα προστατεύουμε.

  154. ΓΤ said

    136@

    «γεΝΝηθήτω φως» —-> «γεΝηθήτω φως»

    (γίγνομαι)

  155. gpoint said

    # 111, # 131

    Λογικό είναι ο Κουβάτσος να είναι με τον Ηρακλή, την ομάδα που υποβιβάστηκε επειδή προσπάθησε να δωροδοκήσει τιον ποδοσφαιριστή Πέλιο του ΠΑΟΚ. Είναι αυτό που λένε αρκεί η προσπάθεια που μέτρησε για την προτίμηση του, ποιος Χ’παναγής και λεπτομέρειες τώρα.

    Επίσης να τον συγχαρώ για την «δικαίωσή » του όταν φώναζε για πολυίδιοκτησία του Σαββίδη με την Ξάνθη, γιατί χθες η ΙΔΙΑ ΕΕΑ ενέκρινε τη μεταβίβαση των μετοχών των Πανόπουλου-Συγγελίδη στον Βασίλη Παπαδημητρίου. Φυσικά πως γίνεται να ισχυρίζονται πως οι μετοχές ανήκουν σε αχυράνθρωπο του Σαββίδη και να εγκρίνουν μεταβίβαση από τους ιδιοκτήτες της Ξάνθης , μόνο άτομα της επιτροπής (Μαρούπα-Αλούπης) και του ηθικού και πνευματικού επιπέδου του Κουβάτσου μπορούν να τα συνταιριάξουν.

  156. Γιάννης Κουβάτσος said

    150: Καλός ρολίστας ήταν ο Κικίλιας και δεν νομίζω πως μπορεί να μπει κάποιος στην ιατρική μέσω αθλητισμού.

  157. dryhammer said

    146. Μακάρι να αξιωθείς να τα απομαγνητοφωνήσεις κλπ προς γνώση ημών και των επερχομένων.
    Πάντως έχε υπόψη σου πως τα σιντιά -ντιβιντιά κλπ ηλ/κα μέσα δεν κρατάνε για πάντα -ούτε για πολύ. Το μόνο που ζει αρκετά (έως πολύ) είναι το χαρτί. [Και η πέτρα βεβαίως βεβαίως]

  158. Γιάννης Κουβάτσος said

    Βουλωμένο γράμμα διαβάζεις, ρε Τζι, κανείς δεν μπορεί να σου κρυφτεί…Τι να καταλάβεις εσύ από Ηρακλή κι από ομάδες που τις σέβονται οι πάντες, γιατί έχουν κύρος, ιστορία και ηθικό ανάστημα…

  159. Μαρία said

    150
    Έχει πάντως και διδακτορικό https://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/25404#page/8/mode/2up
    και προς τιμήν του δηλώνει ορθοπΕδικός.

  160. Triant said

    150: Το οτι στη Ιατρική μπήκε ως αθλητής είναι γνωστό και κυκλοφορούν διάφορες φήμες για το πως βγήκε. Το να πλήρωνε για να παίξει μου φαίνεται τραβηγμένο. Δεν ήταν και τόσο άσχετος.

  161. Γιάννης Κουβάτσος said

    150, 156: Ώπα, ανακαλώ, μέσω του αθλητισμού πέρασε στην ιατρική. Μου φαίνεται απίστευτο, πάντως, να μπαίνεις ειδικά σ’ αυτήν τη σχολή από το παράθυρο. Τι φταίνε οι καημένοι οι ασθενείς…

  162. @ 154 ΓΤ

    Χαχα… και το είδα αλλά το θεώρησα λάθος 🙂 Ευχαριστώ.

  163. 156, 159

    Αυτός δεν ήτανε ρολίστας, ραλίστας ήτανε. Το 2002 αποφοίτησε, το 2004 διορίστηκε σύμβουλος στο Υπουργείο Υγείας.

  164. ΓΤ said

    @155

    Και εγώ είμαι με τον Ηρακλή όταν πρόκειται για τέτοιες ενέργειες απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Τι σχέση έχουν όλα τα υπόλοιπα με τα #111, #131 δεν καταλαβαίνω. Το δε #111 αναφέρεται στον ΓΣ Ηρακλής και όχι στην ΠΑΕ Ηρακλής. Κι εκεί που δρεπανεύει ασταμάτητα ο Χάρος, να τα πάλι τα μαγκανοπήγαδα με Μαρουπαλούπηδες, Αυγεναγίδια κ.λπ. τομάρια.

    Ας σταθούμε στην πρόσφατη δήλωση του Κλοπ: «Ήμουν ηλίθιος. Ανησυχούσα για τον αποκλεισμό από την Ατλέτικο κι ο κορονοϊός θέριζε».
    Πλήρες στο https://www.onsports.gr/podosfairo/story/701449/klop-imoyn-ilithios-anisyxoysa-gia-ton-apokleismo-apo-tin-atletiko-kai-o-koronoios-therize

  165. Μαρία said

    161
    άρθρο 34, 8 https://www.e-nomothesia.gr/kat-athlitismos/n-2725-1999.html
    Έδιναν εξετάσεις αλλά έπρεπε να συγκεντρώσουν το 90% των μορίων του τελευταίου.
    Νομίζω οτι ο νόμος σε κάποια του σημεία κρίθηκε αντισυνταγματικός.

  166. 165 Μαρία

    Τα 90% του ορίου της Ιατρικής είναι υψηλό επίπεδο μαθητή / υποψηφίου; Έτσι δεν είναι;

  167. Theo said

    @157:
    Οι ειδικοί συνιστούν να κοπιάρει κανείς τα σιντιά-ντιβιντιά ανά 5-8 χρόνια. (Έχω ιδίαν πείραν από σιντιά τετραετίας, με φωτογραφίες χειρογράφων, που είχαν καταστραφεί σχεδόν τελείως, τα πήγα σε ειδικά καταστήματα και μετά σε μηχανολόγο καθηγητή του ΑΘΠ και δεν κατάφερε κανείς να τα ανοίξει. «Αστοχία υλικού», μου είπε ο καθηγητής.)

    Υπάρχουν όμως και τα αρχειακά σιντιά-ντιβιντιά που κοστίζουν καμιά εικοσαριά φορές περισσότερο από τα συνηθισμένα, γράφονται σε ειδικά drive και θεωρητικά κρατάν δεκαετίες.

    Όσο για το χαρτί, δε νομίζω πως αυτό που συνήθως χρησιμοποιούμε σήμερα (από ξυλοπολτό) να κρατά αιώνες, αντίθετα με τα παλιά που φτιάχνονταν από λινό, βαμβάκι ή άχυρο. Αν πιάσεις κάποιες παλιές εφημερίδες (εννοώ πριν από τον ΒΠΠ), θα δεις πόσο εύκολα θρυμματίζονται.

    Από τα υλικά γραφής ισχυρότερο στον χρόνο έχει αποδειχθεί η περγαμηνή (αλλά η παραγωγή της ήταν χρονοβόρα· και γι’ αυτό, ήταν πανάκριβη ως υλικό.)

  168. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εντάξει, στη Λεόντειο πήγαινε ο Κικίλιας, φροντιστηριάς ο πατέρας του, καθηγήτρια η μάνα του, δύσκολο να μη φρόντισαν για την καλή εκπαίδευσή του.

  169. ΓΤ said

    @165, 166, 168

    Δεν ξέρω τι ίσχυε τότε με ποσοστά κ.λπ. Αλλά έτσι όπως τον κόβω τον Αβερελόη Μπαλατσινό ούτε για τον περίβολο της Ιατρικής δεν κάνει, όχι να κάτσει σε έδρανο…

  170. dryhammer said

    167. Δλδ, πάλι σ’ αυτά καταλήγουμε;

  171. 170 Όχι ντε και καλά. Υπάρχουν και πιο σύγχρονες μέθοδοι.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%80%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF_%CE%9B%CE%B1%CF%83%CE%BA%CF%8E

  172. Αλήθεια, ένας καλός αθλητής δεν έχει κάποια «μόρια» παραπάνω για να μπει σε μια σχολή με «σωματολογικό» κέντρο βάρους; Δηλαδή, για να ισοφαρίσει κάποιον αριθμό οξειδώσεως του αζώτου που ξέχασε στις εξετάσεις.

  173. 138 139 Μανικετόκουμπα τα ξενόκουμπα (που δεν είναι του ίδιου του πουκαμίσου). Πάντως και στο «κοροϊδάκι της δεσποινίδος» αναφέρονται οι μανσέτες στο 0:23 https://www.eltube.gr/watch.php?vid=f7e63647c (δεν ξέρω να το βάλω κατευθείαν).

  174. gpoint said

    # 158

    Ηθικό ανάστημα…βέβαια αν θυμηθείς και την υπόθεση των λουουδιών,τα θρυλούμενα στον ξένο τύπο για το 3-0, επί του Ερ.Αστέρα είναι αυτό που λένε κύλησε ο τέτζερης και βρήκε το καπάκι, οι απόπειρες δωροδοκίας είναι πταίσματα στην ηθική σου.
    Μήπως να ξαναθυμηθείς τι έγραφες όταν κατηγορούσαν τον ΠΑΟΚ για πολυίδιοκτησία ; Αλλά που φιλότιμο να πεις πως έκανες λάθος από φνατισμό, προτιμάς να κάνεις την πάπια.
    Βάζελος ήμουνα κι εγώ κάποτε αλλά όταν είδα τι μεθόδους χρησιμοποιούσε έγινα ΠΑΟΚ. εσύ παρέμεινες γιατί άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας, έβλεπες τον Καραμάνη (*) να σφάζει και νόμιζες πως κτένιζε, ο Κύζας σε μάρανε που δσε έπαιξε 40-60 ενώ φυσιολογικό γιασένα ήταν το 70-30 του Σιδηρόπουλου στο πρώτο παιχνίδι

    (*) ο διαιτητής που σε ματς με τον ΠΑΟ ανάγκασε με τα σφυρίγματά του τον ΠΑΟΚ να αποχωρήσει και να διαλυθεί για μια δεκαετία

    Υ.Γ. για το μπάσκετ στα είχα πει προ διετίαςτο 21 έφτασε μαζί με την απαξίωση του εξάστερου.

  175. ΓιώργοςΜ said

    157,167 Το χαρτί έχει διάφορες ποιότητες, με την εφημερίδα να χρησιμοποιεί τη χειρότερη, ίδια με τα φτηνά βιβλία τσέπης (εξ ου και το pulp fiction). Όλα τα χαρτιά αυτοκαταστρέφονται λόγω της οξύτητας σε συνδυασμό με την υγρασία· οι συντηρητές έχουν αναπτύξει διάφορες τεχνικές για να επαναφέρουν ή να ανακόψουν τη φθορά σε κάποια. Ασυζητητί βέβαια υψηλότερη η ποιότητα του χαρτιού που φτιαχνόταν με πρώτη ύλη το ύφασμα, άλλωστε και τα χαρτονομίσματα υφασμάτινα είναι.
    Συχνότατα πηγή φθοράς είναι η κόλλα της βιβλιοδεσίας, όξινη επίσης παλιότερα. Όταν θέλησα να συντηρήσω ένα βιβλίο που μου άρεσε πολύ, χρησιμοποίησα χειροποίητη αμυλόκολλα.
    Όσο για τα ψηφιακά αρχεία, είναι μάλλον ελάχιστα ανθεκτικά στο χρόνο σε ένα μόνο φυσικό μέσο. Η ασφαλέστερη μέθοδος είναι η χρήση file server με πλεοναστική (έτσι δε λέμε το redundant;) αποθήκευση. Αυτά τα μαραφέτια ειδοποιούν όταν κάποιος σκληρός αρχίζει να παραδίδει πνεύμα, ώστε να τον αντικαταστήσεις χωρίς να χαθεί η πληροφορία. Κοστίζουν λίγο, αλλά είναι νομίζω η καλύτερη λύση για όποιον έχει ψηφιακό αρχείο. Εναλλακτικά, το συχνό backup σε σκληρούς δίσκους.

  176. Χαρούλα said

    #153 ΣΠ Ναι επιμανίκια! Το είχα ξεχάσει τελείως! Σπανίως το έλεγε. Σε «επίσημους» διαλόγους! Τι μου θύμησες!

    #145 dimosioshoros, τελικά στα ιταλικά, όλοι δίκιο έχουμε!

  177. William T. Riker said

    47 Surely you’re joking, Mr. Bartzman! Αν εσείς βρίσκατε τη λέξη σε «μια-δυο ηλε-συλλογές από παπύρους» που έχετε η γυναίκα μου, καθότι παπυρολόγος, θα έτρωγε από τη λύσσα τα πτυχία της.

  178. ΓΤ said

    Στην αθλητική κίνηση της ημέρας:

    Ελλάδα-Βουλγαρία (Γ) 73-66
    ΟΣΦΠ-Άλμπα 75-71

  179. Triant said

    Από βιομηχανία άγραφων CD ξέρω πως δεν υπάρχουν διαφορετικές ποιότητες. Είναι όλα ίδια (δεν μιλάω για την διαλογή) και αυτό που παίζει ρόλο είναι το γραφτήρι.
    Χοντρικά η μέθοδος είναι η εξής: Ο ακτινωτός δίσκος (!) είναι γιαλιστερός και αντανακλά το φώς. Μία ακτίνα λέιζερ τον καίει σε κάποια σημεία και τον κάνει θαμπό οπότε η ανακλαστικότητά του μειώνεται. Αυτό μας δίνει την τιμή ενός bit κάθε φορά. Δεν είναι ακριβώς έτσι με την έννοια οτι υπάρχουν πολλά επιπλέον bits που χρησιμεύουν για αναγνώριση και διόρθωση λαθών.
    Με τον καιρό όμως τα θαμπά ξαναγιαλίζουνε (ιδίως στα R/W) και τα γιαλιστερά θαμπώνουν. Αυτό λοιπόν που παίζει ρόλο είναι πόσο καλά (βαθειά) έχουν καεί τα ‘θαμπά’ bits.
    Όμως δεν μπορώ να αποκλείσω την ύπαρξη πολύ ειδικών CD που όπως λέει ο Theo στο 167 σε συνδυασμό με ειδικό γραφτήρι μπορούν να διατηρούν την παραμόρφωσή τους για πολύ περισσότερο.
    Βεβαιως όλα αυτά δεν ισχύουν για τα εργοστασιακά γραμμένα CDROM τα οποία διατηρούνται για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα..

  180. ΓΤ said

    177@

    Τι «παπύρους», αγαπητέ… Με το #47 μέχρι και τα βουβάλια της Κερκίνης πέθαναν στα γέλια…

  181. mitsos said

    Πού κάμισο
    και
    πού επίταξη.

    Έμαθα ότι η μόνη σωστή σημασία
    της λέξης επίταξη
    περιέχεται στο λεξικό του Καλάμπια 🙂

  182. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    55 >> φανέλα
    Η γιαγιά μου έλεγε και έπλεκε με δυο βελόνες/μπανέλες, μάλλινες για τους άντρες(τον παππού και τον πατέρα μου) που τις φόραγαν κατάσαρκα καταχείμωνο αλλά και κατακαλόκαιρο στο κυνήγι!

    116 νομίζω και επιμανίκια ή μανικέτια.
    Ωπ παρακάτω βλέπω το πρόσθεσαν κι άλλοι.

    Μανικοκάπι η μανσέτα στην Αρκαδία
    «Αυτός έχει τον άσσο στο μανικοκάπι»-χαρακτήριζαν τον χαρτοπαίχτη,αρνητικά.

    168 ο πατέρας του δίδασκε στο ΤΕΙ Πειρ. ήταν και πρόεδρος κι έγιναν διάφορα σκληροπυρηνικά/αυταρχικά επί της θητείας του, τον είχε καθηγητή ένα γειτονάκι/ξαδερφάκι μου εδώ κι έλεγε ότι έλειπε όταν είχε αγώνα ο γιος του κι ότι στο ίδιο ΤΕΙ έγινε μετά καθηγήτρια η κόρη του, από υπάλληλος; γραμματέας; κάτι τέτοιο-που ήταν.
    Τη μάνα του την είχε καθηγήτρια στα λατινικά ένας άλλος γνωστός και λέει ότι ήταν συμπαθητική.

    169 Κάπου είδα παλιότερα στο τουίτερ ότι στοιχηματίζουν να δουν φωτό του με ιατρική μπλούζα 🙂
    Ναι λέγονται πολλά και για την είσοδο και για την έξοδο από την Ιατρική.

  183. ΓΤ said

    181@

    Ασφαλώς όχι. Επειδή δύσκολα γνωρίζει την τοπόταξη, ας πάμε στην επίταξη
    https://en.wikipedia.org/wiki/Epitaxy

  184. ΓΤ said

    182@
    «[…] στο ίδιο ΤΕΙ έγινε μετά καθηγήτρια η κόρη του, από υπάλληλος; γραμματέας; κάτι τέτοιο-που ήταν»…

    Αυτά διαβάζει ο Νικολάου, και δεν αναμένεται να επιστρέψει στα πάτρια πριν από το 2100…

  185. Μαρία said

    166
    Λάθος δικό μου. Πρέπει να πιάσουν το 100% των μορίων του τελευταίου μετά όμως απο διάφορες προσαυξήσεις ανάλογα με το άθλημα στο οποίο … αρίστευσαν. Δες τις προσαυξήσεις στη σ. 6 https://www.minedu.gov.gr/publications/docs2020/%CE%95%CE%93%CE%9A%CE%A5%CE%9A%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%A3_%CE%95%CE%99%CE%A3%CE%91%CE%93%CE%A9%CE%93%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%98%CE%9B%CE%97%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9D_%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%A4%CE%9F%CE%92%CE%91%CE%98%CE%9C%CE%99%CE%91_%CE%95%CE%9A%CE%A0%CE%91%CE%99%CE%94%CE%95%CE%A5%CE%A3%CE%97_2020_%CE%A0%CE%91%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A5_%CE%9C%CE%95_%CE%A0%CE%A1%CE%A9%CE%A4_.pdf

  186. Μαρία said

    184
    Με φωτογραφική προκήρυξη. Είχε πέσει σχετικό κράξιμο στο νέτι.

  187. Λεύκιππος said

    Ο πρόεδρος κάποιας ομάδας πρέπει να κάνει πουκάμισα μόνο κατόπιν παραγγελίας.

  188. mitsos said

    @183
    Πάντως τον όρο επίταξη του συντάγματος ο κύριος Κυριάκος Μητσοτάκης (του Κωνσταντίνου) τον ερμηνεύει ως εξής

    Prime Minister GR
    @PrimeministerGR

    Έχει γίνει μεγάλο θέμα για τις επιτάξεις. Το εξηγώ: αν είχαμε επιτάξει ΜΕΘ ιδιωτικού τομέα την άνοιξη όπως ζητούσε η αντιπολίτευση, θα είχαμε δαπανήσει χρήματα χωρίς λόγο, αφού τελικά δεν τις χρειαστήκαμε. Αυτό σημαίνει επίταξη: πληρώνω και έχω στη διάθεσή μου εκείνη τη στιγμή.

    Πήρε τηλέφωνο τον συνταγματολόγο βάρδιας του είπεάνοικε το Λεξικό και …
    νάτα τα αποτελέσματα

  189. ΓΤ said

    @188
    «Αυτό σημαίνει επίταξη: πληρώνω και έχω στη διάθεσή μου εκείνη τη στιγμή».

    !

    Με τον παρά μου επιτάσσω και…

  190. ΓΤ said

    Ο Ιός άνοιξε τις αγκάλες του για τουλάχιστον 10 μητροπολίτες

    https://www.ant1news.gr/eidiseis/article/585849/koronoios-thetikoi-toylaxiston-10-mitropolites

  191. Pedis said

    Είναι ντροπή, ιν πρίνσιπλ, το ευνοϊκό καθεστώς για την εισαγωγή στα ΑΕΙ λόγω αθλητικής επιτυχίας. Το πολύ-πολύ μερικά μόρια για την Γυμν. Ακαδημία. Χαριστικά. Αν και τι δηλαδή, ο φοιτητής της δεν πειράζει αν είναι μισαγράμματος;

    Δίνανε μόρια (τουλάχιστον έτσι ξέραμε τότε, δεν ήμουν καθόλου βέβαιος ότι ήταν αλήθεια, ούτε το έψαξα ποτέ) ακόμη και για τα τελικά σε πανελλήνιους μαθητικούς αγώνες. Χάσαμε τότε τον κρισιμο αγώνα στα ημιτελικά και κλαίγανε οι μισοί στα αποδυστήρια 17-18 χρονών γομάρια σαν μωρά, επειδή είχαν χάσει τα μόρια και την απευθείας εισαγωγή στη Γ.Α.

    Μέχρι και μικροσκανδαλάκι με πλαστές βεβαιώσεις για νίκη (που είχε μεν γίνει) αλλά και την ηλικία του αθλητή δε να ταιριάξει με τις ισχύουσες διατάξεις για εισαγωγή στα τεφαα είχαν δει τα μάτια μου.

    Ρεζίλια.

  192. nwjsj said

    Καλέ, τι μαθαίνω; Ο Τσίπρας πρότεινε τη Λινού για υπουργό Υγείας γενικής αποδοχής;
    https://www.avgi.gr/koinonia/371582_poia-einai-i-athina-linoy-poy-proteine-o-tsipras-gia-ypoyrgo-ygeias

    Δυστυχώς, όμως κάτι πολύ σημαντικό του διέφυγε:

    Φιάσκο!

    Καλύτερα να παραμείνει ο Άβερελ. Τουλάχιστον ξέρουμε ότι είναι ανίκανος, οπότε κανένας δεν του έχει εμπιστοσύνη πλέον. Ενώ η επιστήμων που υποτίθεται ότι εξ αρχής έδινε τις σωστές οδηγίες για την αντιμετώπιση της επιδημίας, αφήνει άκρως επικίνδυνα υπονοούμενα λίγες μέρες πριν του Αγ. Δημητρίου, την αποφράδα ημέρα που οδήγησε τη Θεσσαλονίκη στον όλεθρο. Ειλικρινά, προτιμώ τον Άβερελ που δεν αφήνει καμία ψευδαίσθηση σοβαρότητας.

  193. ΓΤ said

    Πρόστιμο 300 ευρώ σε άστεγο στη Θεσσαλονίκη

    Απολαύστε στα ορνιθοσκαλίσματα του εγγράφου το «ΓιαΝιτσών».
    «[…] κατελήφθη να κινείται πεζός στερούμενος βεβαίωσης σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή»
    https://www.in.gr/2020/11/12/greece/thessaloniki-astegos-paravatis-ton-metron-gia-ti-metakinisi/

    Για τον γιδονταή Πολάκη, που έκανε δηλώσεις αμάσκωτος έξω από τη ΜΕΘ του «Σωτηρία», αύριο

  194. spyridos said

    Η Κόντακ έβγαζε (και βγάζει 😉 σιντι και ντιβιντί με επικάλυψη χρυσού ειδικά για αρχειοθέτηση. Ακριβούτσικα.
    Στην αρχή μιλούσαν για διάρκεια ζωής 300 χρόνια, μετά για 100, αργότερα μειώθηκε κι άλλο.
    Το βινύλιο για αρχειοθέτηση ήχου και ο πολυεστέρας για εικόνα είναι τα ανθεκτικότερα υλικά που έχουμε.

  195. spyridos said

    «Οταν λέρωνα τις μανσέτες (του πουκαμίσου) με τεμπεσίρι εσύ δεν είχες δει μπιλιάρδο»

    το έχω ακούσει σε μπιλιαρδάδικο.

  196. ΓΤ said

    195@

    μπέσα θέση 🙂

  197. Pedis said

    Το είπε ρε στ’ αλήθεια;

    «Είμαι σίγουρος πως η ανάκαμψη θα είναι ισχυρότατη μόλις έχουμε το εμβόλιο. Στην Ελλάδα οι αποταμιεύσεις αυξάνονται, που σημαίνει πως ο κόσμος θα θέλει να προβεί σε δαπάνες όταν η πανδημία τελειώσει. Και οι επιχειρήσεις θα θέλουν να επενδύσουν. Και οι έξυπνες επιχειρήσεις ήδη επενδύουν»

    Ακόμη δεν το πιστεύω. Ρε μήπως έχουν πειράξει το βίντεο;

  198. ΣΠ said

    159
    Διδακτορική διατριβή 84 σελίδων. Και χωρίς καμιά δημοσίευση.

  199. ΣΠ said

    184
    Και τώρα που τα ΤΕΙ έγιναν πανεπιστήμια, είναι καθηγήτρια πανεπιστημίου.

  200. Pedis said

    -> 197: οι … πειραγμένες 😛 δηλώσεις του Κούλη μετά το 23:30,

  201. Αγγελος said

    Ένα παράπονο που έχω είναι ότι σήμερα τα περισσότερα πουκάμισα δεν έχουν τσεπάκι. Τι διάβολο, πόσο θα κόστιζε επιλέον; Το βρίσκω πολύ πρακτικό για ταυτότητα, κινητό και άλλα μικροπράμτα.

  202. ΓΤ said

    198@

    όπου εκεί μέσα γίνεται της επαγΩμενης νεοπλασίας το κάγκελο…
    Αφήνοντας κατά μέρος ότι εκεί μέσα στούμπωσε το CV του, κόψε ευχαριστίες, παραρτήματα κ.λπ. ντεκόρια, δες πόσες σελίδες μένουν…

  203. Pedis said

    # 198 – Βρε τι παλιοκουστομπόλης που είσαι;

    Ερευνητικά αποτελέσματα: 3 ολόκληρες σελ. σουπερυπεραραιογραμμένου κειμένου + 12 φιγούρες, δύο ανά σελίδα. Μέθοδος: καμιά δεκαριά σελίδες πιτσιλισμένες εδώ κι εκεί με μελάνι.

    Ποιοι γελοίοι ήταν στην επιτροπή κρίσης;

  204. Μαρία said

    198
    Καμιά εβδομηνταριά είναι. Νομίζω όμως οτι στην ιατρική, όταν πρόκειται για πειράματα, δεν είναι σπάνιο.
    Κατα βάθος πιστεύω οτι κάποιος μη ορθοπεδικός του την έγραψε 🙂

    201
    Τα τσεπάκια για τα μικροπράγματα καταργήθηκαν απο τότε που βγήκαν οι λεγόμενες πουστιέρες.

  205. Μαρία said

    203
    Μη βαριέσαι να κλικάρεις. Στο εξώφυλλο αναφέρεται ο επιβλέπων και παραμέσα ευχαριστεί κι άλλους.

  206. ΓΤ said

    203@

    Επταμελής εξεταστική Κικίλια

    Κίττας Χρήστος
    Κωστάκης Αλκιβιάδης
    Γοργούλης Βασίλειος
    Πατσούρης Ευστράτιος
    Κουλουκούσα Μυρσίνη
    Κοτσίνας Αθανάσιος
    Σιγάλα Φραγκίσκα

  207. Pedis said

    # 204 – μπα; Έστω, αλλά να καλύπτονται, όμως, στοιχειωδώς και οι εβδομήντα λευκές σελίδες με κάποια μαύρα σημαδάκια.

  208. Pedis said

    # 205 – και επειδή έχουμε τα ονόματα, τι εννοείς, ότι τους έμαθα; Αφού δεν γνωρίζω το φιλντ, μαντάμ.

    Άλλωστε ρητορικό ήταν το ερώτημα.

  209. Πέπε said

    @204 (α)

    > > Νομίζω όμως οτι στην ιατρική, όταν πρόκειται για πειράματα, δεν είναι σπάνιο.

    Κι εγώ έτσι νομίζω.
    Όπως επίσης ότι το δρ είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνεις γιατρός, όχι δηλαδή κάτι που προσθέτει αξία (είναι σαν να λέμε «κι όχι μόνο αυτό αλλά έχει βγάλει και το Λύκειο»).

  210. Pedis said

    Λέτε δηλαδή ότι έτσι είναι τα τυπικό διδακτορικό της ιατρικής; Γιατί, από το συγκεκριμένο παράδειγμα, μου δίνεται η εντύπωση ότι πρόκειται για φοιτητική εργασία που δίνει δύο μόρια στα δέκα για τις τελικές εξετάσεις του μαθήματος.

  211. ΣΠ said

    Και από το περιεχόμενο της διατριβής δεν προέκυψε ούτε μία δημοσίευση.

  212. ΓΤ said

    Είναι αργά, και δεν έχω χρόνο να ψάξω, γιατί πρέπει να αποφασίσω σε ποιο δωμάτιο της επαύλεώς μου να αποσυρθώ, αλλά, όσο θυμάμαι, μία από τις μικρότερης έκτασης διατριβές που έχουν ποτέ υποβληθεί ήταν ένα κείμενο που δεν ξεπερνούσε τις 7-8 σελίδες και υπεβλήθη πριν από το 1970 στο ΜΙΤ από τοπολόγο.

    Καληνύχτες!

  213. Μαρία said

    208
    Ο Κίττας είναι γνωστός.

    210
    Νομίζω έγραψα. Ας μας πει και κανένας γιατρός.

  214. ΣΠ said

    212
    Rector, D. (1966). An unstable Adams spectral sequence (PhD Thesis. Massachusetts Institute of Technology).

    9 σελίδες.

  215. Pedis said

    # 212 – Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, ανάλογα με τις παραδόσεις σε κάθε χώρα και τομέα έρευνας, το κείμενο της διδακτορικής διατριβής να είναι ουσιαστικά η συνένωση των δημοσιεύσεων.

    Στην Ελλάδα υπήρχε, λένε, κάποτε μια περίεργη σχετική διάταξη (υπάρχει ακόμη;) που όριζε ότι το διδακτορικό όφειλε να είναι πρωτότυπη και αδημοσίευτη εργασία μέχρι την παρουσίασή της. Οπότε άφηνε αμφιβολίες αν θα έπρεπε ο υποψήφιος να παρουσιάσει αποτελέσματα που είχαν ήδη δημοσιευτεί σε περιοδικά.

  216. Pedis said

    Και του Αΐνστάιν είκοσι σελίδες.

    https://commons.wikimedia.org/w/index.php?title=File%3AEinstein_Dissertation_eth-30378-01.pdf&page=1

    Και τι μ’ αυτό;

  217. Πέπε said

    @210:

    Δεν το κοίταξα. (Όχι πως αν το κοίταζα θα έβγαζα κανένα συμπέρασμα.) Απλώς έχω αυτή την εντύπωση που έγραψα.

    Το πρωί θα μας πει ο Λεώνικος, μόνο που δεν ξέρουμε σε ποιο νήμα θα τα γράψει.

  218. Μαρία said

    217
    🙂
    Τον Κατσέα θα ρωτήσουμε, μόλις εμφανιστεί.

  219. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κουπάμισο είναι παιδική εκφορά του πουκάμισου.Το ΄λεγε ο δικός μου, το άκουσα κι από άλλα μικρά.

    Με τ΄άσπρο σου πουκάμισο
    το μπλε σου παντελόνι
    μικρό παλικαράκι μου
    καμιά δε σου γλιτώνει
    …………………………………………
    κι εσύ περνάς στους δρόμους
    με το μπουφάν στους ώμους
    και τα πουκαμισάκια τα κοντομάνικα
    ………………………………………….
    πουκαμισάκι αέρινο
    στα μάτια φως αστέρινο
    ………………………………………….

    Εφτά λευκά πουκάμισα/Διηγήματα-Θοδωρής Γκόνης

    Το πουκάμισο (διήγημα του Σέρμπο Ιβάνοφσκι)
    https://sarantakos.wordpress.com/2018/01/21/makedonski/

  220. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    210 του Μ.Σαλμά πόσο να είναι; 🙂

    >>μόνο και μόνο για να ριμάρει το πουκάμισο!
    Μια φορά ένας κρητικός θα πήγαινε αργά το βράδυ να πει μαντινάδες σε ένα στούντιο με έναν φίλο του.
    Είχε αργήσει όμως και πάνω στη βιασύνη του κούμπωσε το κουμπί από το πουκάμισο στην κουμπότρυπα του σακακιού.
    Στο στούντιο ο φίλος του και του λέει:
    -Εγώ θα αρχίζω τη μαντινάδα κι εσύ θα την τελειώνεις
    -Έγινε.
    -Του σακακιού σου το κουμπί,
    είναι του πουκαμίσου
    (πώς να την τέλειωσε ο άλλος;)

  221. 58,
    Οι Bostonians καλά πουκάμισα και
    ο Bostonian καλό παπούτσι

  222. gpoint said

    Μάχη με τον ιό, κάτι μου θυμίζει…

  223. ΓιώργοςΜ said

    215 Ίσως αυτό να αλλάζει από σχολή σε σχολή, αλλά εγώ που έκανα το δικό μου διδακτορικό στο ΕΚΠΑ πριν από λίγα χρόνια, έπρεπε να έχω τουλάχιστον 2 δημοσιεύσεις σε ξένα περιοδικά με κριτές, και είτε 1 σε ελληνικό, όπου να είμαι πρώτος συγγραφέας, είτε άλλες 2 σε διεθνή, με τις δημοσιεύσεις να αποτελούν τμήμα του διδακτορικού. Σούμα 150 σελίδες βγήκε.
    Ουκ εν τω πολλώ το ευ, βέβαια. Ισχύει πως πολλοί στις επιτροπές κρίνουν τη διατριβή από το… βάρος, διαβάζοντας το πολύ-πολύ τα συμπεράσματα και την περίληψη. Ο καθηγητής μου με έσπρωχνε να γράψω κι άλλα, εγώ θεωρούσα πως ήταν φλυαρίες, εκ των υστέρων σκέφτομαι πως θα έπρεπε να γράψω κι άλλα για πληρότητα, τελοσπάντων ήταν ένα αποδεκτό κείμενο, στο μέσο όρο τουλάχιστον.
    Για τα διδακτορικά της Ιατρικής η ευκολία τους είναι παροιμιώδης πάντως, από χρόνια, ίσως επειδή πολλοί γιατροί θέλουν να προσθέσουν ένα κάδρο παραπάνω στο ιατρείο και το «Δρ» στην κάρτα τους, για εμπορικούς λόγους.

    Στη Σουηδία που έτυχε να μάθω, διδακτορική διατριβή ίσον τρεις δημοσιεύσεις σε έγκυρο περιοδικό. Μάλιστα υπάρχει μια παραδοσιακή διαδικασία όπου ο υποψήφιος καρφώνει τις τρεις εργασίες (νομίζω σε κάποιον πίνακα ανακοινώσεων) και κερνάει.

  224. Ευγενία Λώβη said

    Χαχα, περιμένουν να σκάσει κάνας γιατρός να τον ρωτήσουν πόσες σελίδες πάει μια διατριβή…
    Ούτε ένα κλικ δεν κάνουν στο αρχείο διατριβών, να δουν ότι την Ιατρική παίζουν από 100-200 σελίδες…

  225. ΓΤ said

    @214

    Ναι! Σ’ ευχαριστώ 🙂

  226. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    σκηνές βάζουν στη Θεσσαλονίκη έξω από τα νοσοκομεία (ΑΧΕΠΑ και Ιπποκράτειο),

    είναι και Παρασκευή, έχουμε και 13 του μηνός σήμερα, ακόμα κι αν εδώ την Τρίτη έχουμε στο νου μας (μάλλον λόγω ομοιοκαταληξίας), καταλαβαίνετε….

  227. nikiplos said

    Περί αρχείων: Με 20-30€ κατ’ έτος έχετε (πχ στο idrive 5 τέρατα). Αφήστε τα σκληρά και τα σιντιά γιατί εγώ με τέτοια έχασα 2χρόνων δουλειάς και μιλάω για επίπονης και κοπιαστικής δουλειάς. Και είχα δυό δίσκους, έναν εσωτερικό, ακριβό (5 έτη εγγύηση) και έναν εξωτερικό, αλλά σε μια μετακόμιση κράσαραν και οι δύο.

  228. nikiplos said

    201 και 204β. Τα καλά πουκάμισα ποτέ δεν είχαν τσεπάκια.

    Στα 80ς κυκλοφορούσαν και τα «καουμπόϋκα», κάτι καρό χοντρά που είχαν δύο μεγάλες τσέπες και φυσικά οι πουκαμίσες τζην. Δεν είναι όμως πουκάμισα.

    Άγγελε το κινητό στο τσεπάκι του πουκαμίσου, είναι ανεπίτρεπτον! 🙂

  229. ΓΤ said

    Πολάκης αμάσκωτος @ «Σωτηρία»
    https://www.tanea.gr/2020/11/12/politics/antipoliteysi/o-polakis-pige-na-kanei-aytopsia-sto-sotiria-xoris-maska/

  230. ΓΤ said

    228@

    Κι εγώ ήθελα να του πω για το κινητό στο τσεπάκι, Νίκιπλε, αλλά μετά σκέφτηκα μήπως ο Άγγελος είναι από τους ελάχιστους Έλληνες, όπως ένας φίλος μου, με αναστροφή σπλάγχνων (δεξιοκαρδία κ.λπ., όλα κατοπτρικά) 😉

  231. Γιάννης Ιατρού said

    Μέρα πού ΄ναι (#226), ο φίλος μας ο Μπουκάλας άρχισε να μελετά μαγικάMάντα άκα άτα ράτα πάτσα ράτα ρε σεις.

  232. ΓΤ said

    Μαϊμού βεβαιώσεις κυκλοφορίας εργαζομένων φτιάχνονται με πλαστές σφραγίδες ανύπαρκτων εταιρειών και όλοι κυκλοφορούν ανενόχλητοι…

    https://www.ethnos.gr/ellada/132863_apagoreysi-kykloforias-maimoy-bebaioseis-ergazomenon-stin-athina

  233. ΓΤ said

    231@

    E, καλά, αυτό το έκανε προχτές… 🙂

  234. ΚΩΣΤΑΣ said

    227 Νίκιπλος και προηγούμενοι σχετικά με ψηφιακά αρχεία.

    Δηλαδή τί πρέπει να κάνω εγώ για τη διαφύλαξη του υλικού μου; Ό,τι έχω ψηφιοποιημένο νομίζω ότι το διέσωσα για πάντα.

    Και μια ακόμη απορία. Μπορώ από ένα DVD να πάρω με εύκολο τρόπο ένα απόσπασμα και να το ανεβάσω κάπου;

  235. Γιάννης Ιατρού said

    ε, θέλει και μελέτη κανα δυό μέρες, προετοιμασία λέγεται 🙂

  236. Γιάννης Ιατρού said

    234: Να το αντιγράφεις συχνά, σε άλλο μέσο, έστω κι εναλλάξ Κώστα. Το φροντίζουμε το ψηφιακό υλικό, κάτι όπως το προζύμι, που θέλει συνεχώς «τάϊσμα» 🙂 , αλλιώς πεθαίνει!

    Εξαρτάται από το τι είναι αυτό, ηχητικό, βίδεο (format) κλπ. Πάντως για βίδεο θέλεις γρήγορο υπολογιστή, αν ζητάς να το επεξεργαστείς. Προγράμματα υπάρχουν πολλά, περίπου (μόνο), ό,τι πληρώνεις, παίρνεις.

  237. ΓΤ said

    @235

    Ακριβώς. Γι’ αυτό περίμενα να διαβάσω «έχει αρχίσει να μελετά» 😉

  238. ΓΤ said

    234

    Κώστα, καταλαβαίνεις δηλαδή ότι, με τα αλυσοδεμένα τεράβυτα στα Υπόγεια Ιατρού, κάποιοι μετά από αιώνες θα επισκέπτονται τον χώρο Κατακόμβες Δεδομένων Ιατρού, θα γυρίζουν με γάντι τα Δελτία Ανασύρσεων κ.λπ. κ.λπ.

  239. nikiplos said

    234@ Αγαπητέ Κώστα, όλα αυτά τα μέσα DVD, σκληροί δίσκοι κλπ, έχουν το μειονέκτημα ότι σε ανύποπτο χρόνο μπορεί να μην διαβάζονται, για λόγους που εκπίπτουν τώρα να επεκταθούμε. Η Δικτυακή παρουσία αντιγράφων των αρχείων είναι η καλύτερη λύση. Εξαρτάται βέβαια την αξία που δίνεις στα δεδομένα σου. Εγώ πχ θεωρώ ότι καλό είναι να έχω υλικό καθώς πολλά μέρη των εργασιών μου έχουν μέσα τους προπλάσματα των παλαιόττερων. Έτσι για να μην την ξαναπάθω, βρίσκω ως καλή ιδέα το cloud. Εκεί υπάρχουν πολλές εταιρείες, από ακριβές (Amazon, Google, Microsoft OneDrive) έως φθηνότερες (dropbox, icloud, idrive κλπ). Σε αυτές κρατάς αντίγραφα των δεδομένων σου, γνωρίζοντας ότι δεν θα χαθούν. Αυτός πιστεύω είναι ο καλύτερος τρόπος να διασώσεις ένα αρχείο που έχεις.

  240. Με αριστεροθυλακία, κινητό επιτρέπεται;

  241. Γς said

    Πουκάμισα και «Κάπα-Μαρούσης» στην Πανεπιστημίου, 4 νεκροί

    Καταλήψεις σχολείων

    Οι μισοί εναντίων των άλλων μισών

    Τεμπονέρας

    Κι ανάμεσά στα σχολεία που βρίσκονταν υπό κατάληψη ήταν και το Πολυκλαδικό Λύκειο Αμπελοκήπων, με πρωτοστάτη τον 16χρονο μαθητή Αλέξη Τσίπρα, που έμελλε να τον πληρώσουμε κι αυτόν

  242. Πάνος με πεζά said

    Ο Κικίλιας στην ενδιάμεση διετία που αποφοίτησε, ήταν πρόεδρος του Οργανισμού Νεολαίας και Άθλησης του Δήμου Αθηναίων, μη νομίζετε ότι έκατσε για κανένα αγροτικό…

  243. Πάνος με πεζά said

    @ 227 : Για να πάρεις ηχητικό απόσπασμα από DVD θα πρέπει να το βάλεις να παίζεισ τον υπολογιστή σου, και την ιδια στιγμή με άλλο πρόγραμμα (π.χ. Creative Wave Studio) να κάνεις «εσωτερική εγγραφή» όταν θα δεις το κομμάτι που σε ενδιαφέρει, και μετά με ένα απλό edit, crop κλπ. κα σώσεις αυτό σε ένα ξεχωριστό αρχείο.

  244. Πάνος με πεζά said

    Το ίδιο ισχύει και για ακρόαση ραδιοφωνικών εκπομπών μέσω Ίντερνετ, αν οι σταθμοί δεν τις βγάζουv μετά on demand ξερωγω…

  245. nikiplos said

    Στο λίκνο για τον εξαδάκτυλο που έδωσε ο Spiridione στο άλλο ποστ, εκείνο με το λοκντάουν, βρήκα τούτο:
    https://www.trendhim.gr/garter-style-w-2-p.html?utm_source=criteoacquisition&utm_medium=display&utm_campaign=interest-gr

  246. ΚΩΣΤΑΣ said

    Νίκιπλος, Γιάννης Ι., Πάνος Μ.Π. … σας ευχαριστώ για τις πληροφορίες. Μάλλον κατά διαστήματα θα αντιγράφω κι από εκεί και πέρα ό,τι θέλει ας γίνει. Και το άλλο με τις αντιγραφές αποσπασμάτων είναι δύσκολο για μένα, γιατί δεν είμαι καλός γνώστης της σύγχρονης ηλεκτρονικής τεχνολογίας. Ας μένουν όπως είναι.

  247. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    Η συζήτηση για τα αρχεία με ενδιαφέρει και μένα. Προς το παρόν έχω εξωτερικούς σκληρούς, σε πολλαπλά αντίγραφα. Γνωρίζω όμως ότι αυτό δεν ειναι η καλύτερη λύση. Θα σκεφτώ αυτό που λέει ο Νικιπλος στο 227.

  248. Γιάννης Ιατρού said

    246/247: Είτε σε ιδιωτικούς, στο σπίτι/δουλειά, είτε σε διαδικτυακούς δίσκους σώζονται τα δεδομένα/αρχεία πολλαπλώς, η ιδέα η ίδια είναι: πολλαπλές εγγραφές (αντίγραφα) και διαχείρισή τους για τον φόβο του (φυσικού) θανάτου των μέσων αποθήκευσης.

    Χρειάζεται και συνεχής ενημέρωση των αντιγράφων όταν αλλάζει κάτι, όποιο τρόπο και να διαλέξεις.

    Στους διαδικτυακούς την ευθύνη έχουν άλλοι, στους ιδιωτικούς εμείς. Για τους διαδικτυακούς χρειάζεσαι σύνδεση (και μάλιστα γρήγορη, σε λίγο η τεχνολογία 5G θα προσφέρει ακόμα πιό γρήγορη πρόσβαση) και μηνιαία κάποια έξοδα για την συνδρομή στο data center (και στον πάροχο για το ίντερνετ, έτσι κι έτσι, αυτό το χρησιμοποιούμε όμως και γι άλλους σκοπούς).

    Κόστος: Για τη «σπιτική λύση» χρήματα (μονομιάς), τουλάχιστον για τους δίσκους (για την αντιγραφή αρχείων). Ίσως και χρήματα κάποιο τοπικό σύστημα διαχείρισης (φυσικής και λογικής), π.χ. για κανένα σέρβερ NAS (περίπου από 200 έως 2.000€ για προχώ, σχεδόν πλέον επαγγελματικές λύσεις), αν θέλει κανείς να διαθέτει το περιεχόμενο ταυτόχρονα σε πολλές συσκευές στο σπίτι ή/και προς τα έξω κι άλλα τέτοια😎

    Τα ντιβιντια/σιντια 🙂 όπως παλιά και οι μαγνητικές ταινίες (κι οι κασέτες με τους πρώτους Z80 κλπ. τέτοιες ήταν, έ ρε χρόνια…) δεν είναι λύση, και έχουν ημερομηνία λήξης σαν τα γιαούρτια και δεν χωρούν και πολλά αρχεία και είναι πιό δύσκολη η διαχείριση τους. Τώρα για 2-3 βίδεα, αν αυτός είναι ο όγκος πληροφορίας (εικόνες, αρχεία κλπ.) που θέλουμε να διαιωνίσουμε, ε, μιά συχνή, περίπου κάθε 2 χρόνια αντιγραφή τους για λόγους ασφαλείας, μάλλον είναι αρκετή.

  249. Theo said

    Καλημέρα!
    Για τη φανέλα να σημειώσω πως ο παππούς μου, γεννηθείς το 1897, φορούσε μάλλινη, χειμώνα καλοκαίρι, από τότε που τον θυμάμαι (στα 63-64 του) τουλάχιστον, και μάλλινο «μπενιβρέκι», δηλαδή ανδρικό εσώρουχο μέχρι τους αστραγάλους, κάτι που πρέπει να το έκαναν όλοι στη Μακεδονία στα χρόνια του. Το καλό με τη μάλλινη φανέλα είναι πως απορροφά τον ιδρώτα, κι αν ιδρώσει κανείς πολύ, έχει κάποιο χρόνο να την αλλάξει, πριν τον πιάσει κάποια πούντα.

    Όσο για τα δεδομένα, έχω κάπου 2 τέρατα με φωτογραφίες χειρογράφων. Μετά τη νίλα που έπαθα (βλ. #167) και χρειάστηκε να ξαναφωτογραφίσω δέκα χειρόγραφα, τις φυλάω σε τρεις σκληρούς, δύο εσωτερικούς σε δύο υπολογιστές κι έναν εξωτερικό. (Ένας άλλος εξωτερικός που είχα τα κακάρωσε σε κάπου ένα χρόνο -είχα όμως τα ψηφιακά αρχεία στους άλλους δύο- κι η εταιρία απλώς μου τον αντικατέστησε. Δεν φέρουν ευθύνη για την απώλεια δεδομένων, μου είπαν.)

    Με το cloud είμαι λίγο διστακτικός. Σπάνε τόσοι και τόσοι λογαριασμοί, αφού. 🙂

  250. Μαρία said

    229
    Ψέμα. Την έβγαλε για να μιλήσει https://www.avgi.gr/social/371615_apanta-ston-tasoyla-me-binteo-mesa-apo-sotiria

  251. Γιάννης Ιατρού said

    250 (229): Ναι, αλλά δεν είπαν ότι καπνίζει…

  252. Γιάννης Ιατρού said

    251: Για όλα φταίει ο Πολάκης …

  253. sarant said

    249 Από τουρκ. benevrek, ίσως δάνειο από επανωβράκι, άρα αντιδάνειο.

  254. Τάσος said

    Ο τίτλος μου θυμίζει τον περίφημο διάλογο από το Φρανκεστάιν τζούνιορ:
    -Werewolf!
    -There wolf. There, castle.

  255. Μαρία said

    249
    Είδος παντελονιού το ξέρω. Ο παππούς της μάνας μου έραβε μπενεβρέκια.

    http://ikee.lib.auth.gr/record/316944/files/GRI-2020-26970.pdf σ.257
    πινιβρέκ ́[ṕińiv ́ŕéḱ], μπινιβρέκ ́[bińivréḱ](ουσ.)

    Πολύ χρήσιμο μεταπτυχιακό για τους δυτικομακεδονικούς τουρκισμούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: