Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι Εσταυρωμένοι Σωτήρες, ιστορικό μυθιστόρημα του Δημ. Σαραντάκου – 7

Posted by sarant στο 8 Δεκεμβρίου, 2020


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω σε συνέχειες, κάθε δεύτερη Τρίτη, το ιστορικό μυθιστόρημα του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Οι εσταυρωμένοι σωτήρες». Η σημερινή συνέχεια είναι η έβδομη. Η προηγούμενη βρίσκεται εδώ. Βάζω μαζι και τις υποσημειώσεις, παρόλο που είναι πάρα πολλές.
Σήμερα θα διαβάσουμε το πέμπτο κεφάλαιο, στο οποίο εκτίθεται η δράση του Ιησού του ζηλωτή.

ΜΗ ΓΑΡ ΕΚ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ;

Τον έκτο χρόνο της βασιλείας του Καίσαρα Τιβερίου1, ενώ στην Ιουδαία ηγεμόνευε ο Βαλέριος Γράτος, τετράρχης Γαλιλαίας και Περαίας ήταν ο Ηρώδης Αντίπας και τετράρχης Βαταναίας Τραχωνίτιδος και Ιτουραίας ο αδελφός του Φίλιππος, ένας ηλιοκαμένος άντρας, τριανταπέντε περίπου χρονών, έμπαινε στην Καπερναούμ, από το δρόμο που έρχεται από τα Μάγδαλα. Ήταν ο Ιησούς, ο γιος του Ιωσήφ του ξυλουργού,  που ξαναγύρισε στη Γαλιλαία, αφού έζησε δεκατρία περίπου  χρόνια στην έρημο, κοντά στους Εσσαίους.

Γυρίζοντας στην πατρίδα του, στην αρχή κατοίκησε στο πατρικό του σπίτι2. Eπηρεασμένος από τις ιδέες των Εσσαίων είχε μείνει ανύπαντρος. Πολλά είχαν αλλάξει στον τόπο του κατά τα χρόνια που έλειψε. Οι γονείς του είχαν γεράσει, τα αδέλφια του είχαν παντρευτεί. Από τους αδελφούς του ο Ιωσής και ο Ιούδας ακολούθησαν την τέχνη του πατέρα τους και κράτησαν το εργαστήρι του, οι άλλοι δύο, ο Ιακώβ και ο Σίμων, είχαν πάει λίγα χρόνια στα Ιεροσόλυμα κι είχαν δουλέψει στη αποπεράτωση του Ναού, τώρα όμως ήταν χωρίς δουλειά και δύσκολα τα έβγαζαν πέρα. Κι αυτόν οι δικοί του τον βρήκαν αλλαγμένο. Μ’ όλο που εξακολουθούσε να είναι ο φλογερός και αδιάλλακτος κήρυκας της ελευθερίας, γεμάτος ζήλο για να υπηρετήσει την υπόθεση της Βασιλείας του Θεού ήταν τώρα πιο ώριμος και επί πλέον καταρτισμένος.  Κοντά στους Εσσαίους, γυμνάστηκε, πήρε μαθήματα πολεμικής τέχνης3 και έμαθε  πολλά άλλα πράγματα, που τώρα θα τον βοηθούσαν στο έργο του, κυρίως δε διδάχτηκε την εβραϊκή γλώσσα, έτσι που οι συντοπίτες του απορούσαν  και έλεγαν

–Πώς γίνεται, αφού δε σπούδασες, να ξέρεις γράμματα4;

Σιγά σιγά συγκρότησε μιαν ομάδα από ανθρώπους που πίστευαν σ’ αυτόν και  στο σκοπό του. Πρώτοι ήρθαν κοντά του οι φίλοι των εφηβικών του χρόνων, οι γιοι του Ιωνά, ο Ανδρέας και ο αδελφός του Σίμων, που τώρα κατοικούσε κι αυτός στην Καπερναούμ, ήταν παντρεμένος και είχε παιδιά5.  Είχε κι αυτός, όπως και ο Ιησούς, πολεμήσει μαζί με τον Ιούδα τον Γαυλωνίτη στην εξέγερση της Απογραφής, κρύφτηκε κι αυτός για λίγα χρόνια, επέστρεψε όμως στον τόπο του, χωρίς οι αρχές να τον πειράξουν, μόνο που οι συχωριανοί του τον έλεγαν καμιά φορά Σίμωνα Ζηλωτή6 και άλλοι Σίμωνα Κανανίτη7. Ήρθαν ακόμα στην ομάδα και οι επίσης παλιοί του φίλοι, οι δυο αδελφοί Ιάκωβος και Ιωάννης, αργότερα δε και τα δύο αδέλφια του Ιησού, ο Ιάκωβος και ο Σίμων8.

Όλοι τους ήταν αγράμματοι, απλοί άνθρωποι του λαού, που μιλούσαν μόνο τα αραμαϊκά, ψαράδες, αγρότες, οικοδόμοι και ορισμένοι χωρίς σταθερό επάγγελμα. Τον Ιησού από την πρώτη στιγμή τον παραδέχτηκαν για αρχηγό τους και του αφοσιώθηκαν απόλυτα. Στην ομάδα που συγκρότησαν δεν τους ένωναν μονάχα οι κοινές ιδέες αλλά και η αδελφική αγάπη. Συνήθως φώναζαν ο ένας τον άλλον «αδελφό» και σύντομα καθιέρωσαν να φωνάζουν τον αρχηγό τους «Κύριο»9 όπως είχαν ακούσει να αποκαλούν τους ηγέτες τους τα μέλη διαφόρων άλλων ομάδων Ζηλωτών. Άλλωστε θεωρούσαν πως κι οι ίδιοι ήταν Ζηλωτές, μολονότι ο κόσμος τους ονόμαζε Γαλιλαίους10 καθώς, στην αρχή, όλοι τους ήταν από τη Γαλιλαία. Αργότερα βέβαια στην ομάδα του Ιησού προσχώρησαν και Ιουδαίοι αλλά και Σαμαρείτες11, το όνομα όμως Γαλιλαίοι τους έμεινε12.

Ο Ιησούς στην αρχή διέτρεχε με την ομάδα του όλη τη Γαλιλαία κηρύσσοντας:

— Μετανοείτε, έρχεται η Βασιλεία των Ουρανών.    

Η φράση αυτή ήταν η αρχή κάθε κηρύγματός του και ένα είδος συνθήματος. Σήμαινε  ότι  πλησιάζει το τέλος  της  παρούσας κατάστασης πραγμάτων, έρχεται το κράτος του Θεού και όσοι επιθυμούν να ζήσουν στο  κράτος αυτό  πρέπει να απαρνηθούν την παλιά τους ζωή13. Πολύ γρήγορα  η φήμη του απλώθηκε και ερχόταν να τον ακούσει μέγα πλήθος, στο οποίο εξηγούσε τι θα ήταν αυτή η Βασιλεία του Θεού και συνιστούσε να μην υποτάσσονται στις εντολές των  Ρωμαίων επιτρόπων  και των  οργάνων  των Τετραρχών

— Δεν  μπορείτε να υπηρετείτε  και  το Θεό και  τον Μαμωνά14

τους έλεγε, υπονοώντας με το όνομα αυτό όλους τους κοσμικούς άρχοντες. Πολύς  κόσμος τον άκουγε με συμπάθεια, ιδίως οι χωριάτες, οι ταπεινοί και καταφρονεμένοι. Ήταν όμως και άλλοι που τον αντιμετώπισαν εχθρικά. Τον χλεύασαν οι χορτάτοι, οι βολεμένοι, οι παστρικοί. Τον αντιπάθησαν οι φρόνιμοι, οι φιλήσυχοι, οι θεόληπτοι (θεοσεβούμενοι και θεομπαίχτες). Τον μίσησαν οι δυνατοί, οι τρανοί και νόμιμοι φονιάδες, οι κλειδοκράτορες κάθε πλούτου και γνώσης. Όλοι όσοι μένανε στις πόλεις15, τα είχανε καλά με τους Ρωμαίους και τους Τετράρχες και δε θέλανε να αλλάξει τίποτα.

Όλοι αυτοί τον κατηγορούσαν για απατεώνα, που είχε μαζέψει γύρω του μια παρέα από χαμένα κορμιά και ξεσήκωνε τον κόσμο με την υπόσχεση της Βασιλείας του Θεού16. Εκείνος τότε άρχισε να κατηγορεί και να απειλεί με την τιμωρία του Θεού τις πόλεις17, στις οποίες (με εξαίρεση τα Ιεροσόλυμα) δεν ξαναπάτησε το πόδι του. Αντίθετα στράφηκε στα χωριά, στους ανθρώπους της υπαίθρου, ακόμα και στους «όχλους», ενώ δεν έπαυε να χτυπά όσους δεν δέχονταν το κήρυγμά του.

— Αλίμονο σε σας τους πλούσιους, γιατί χαρήκατε ότι ήταν να χαρείτε. Αλίμονο σε σας τους χορτάτους, γιατί θα πεινάσετε. Αλίμονο σε σας που τώρα γελάτε, γιατί θα πενθήσετε και θα κλάψετε18.

Υπήρχαν βέβαια και εξαιρέσεις. Κάποιοι πλούσιοι πήγαν να τον πλησιάσουν αλλά ο Ιησούς τους αντιμετώπιζε με δυσπιστία. Ένας νεαρός από πλούσια οικογένεια, γοητευμένος από το κήρυγμά του, θέλησε να προσχωρήσει στην ομάδα του,  εκείνος όμως, για να τον δοκιμάσει, του έβαλε ένα σκληρόν όρο:

— Πήγαινε να πουλήσεις τα υπάρχοντά σου και να μοιράσεις όσα πάρεις στους φτωχούς και τότε ακολούθα με19

Ο νεαρός έφυγε απογοητευμένος. Δεν του ήταν εύκολο να απαρνηθεί τα πλούτη του.  Εκείνος  τότε είπε

— Δύσκολα θα έλθουν οι πλούσιοι στη Βασιλεία του Θεού. Πιο εύκολα περνά σκοινί από το μάτι της βελόνας, παρά να έρθει πλούσιος μαζί μας20.

Με τη βεβαίωση ότι πλησιάζει η «Βασιλεία του Θεού» ξεσήκωνε τα πλήθη. Κάποτε κάποιοι Φαρισαίοι τον ρώτησαν πότε επί τέλους έρχεται αυτή η Βασιλεία του Θεού. Αυτός τότε τους είπε :

— Δεν έρχεται η Βασιλεία του Θεού με το να ρωτάτε και να παρατηρείτε πότε εδώ και πότε εκεί. Η βασιλεία του Θεού βρίσκεται στα χέρια σας. Είναι μέσα στις δυνατότητές σας, φτάνει να το θελήσετε21.

Ο Ιησούς ήταν βέβαιος πως η βασιλεία του Θεού δεν θα ερχόταν αναίμακτα. Πολλοί θα αντιδρούσαν. Θα χυνόταν πολύ αίμα και μεγάλες καταστροφές θα συνόδευαν τον ερχομό της.Έχοντας στο νου του μια τέτοια προοπτική, αδιαφορούσε για τη νοικοκυρεμένη ζωή και την εργασία

— Μη σας μέλλει τί θα φάτε και τί θα φορέσετε. Η ψυχή είναι πάνω από την τροφή και το σώμα πάνω από το ντύσιμο. Για να καταλάβετε παρατηρείστε τα πουλιά του ουρανού. Δε σπέρνουν, δε θερίζουν, δεν έχουν ταμείο ή αποθήκη. Ο Θεός τα τρέφει22.

Η κατάσταση των φτωχών ανθρώπων στη χώρα όλο και χειροτέρευε. Ο μικρός κλήρος δεν αρκούσε για να θρέψει τους φτωχούς αγρότες, οι τεχνίτες στην πόλη δεν έβρισκαν δουλειά. Πολλοί καταντούσαν ζητιάνοι. Η ανέχεια, η κακή διατροφή, το άγχος από την ανασφάλεια, δημιουργούσαν σε πολλούς ψυχολογικά προβλήματα. Δαιμονισμένοι, και μανιακοί κυκλοφορούσαν παντού. Ανάμεσα στους φτωχούς ήταν πολύ διαδεδομένη η φοβερή αρρώστια της αρχαίας Ανατολής, η λέπρα, η αρρώστια των εξαθλιωμένων. Ο Ιησούς υπέφερε για όσα έβλεπε και άκουγε. Αγαπούσε τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους. Λυπόταν ιδιαίτερα τους πάμπτωχους εργάτες της γης, που οι εύποροι τους έλεγαν καταφρονετικά όχλους, όταν τους έβλεπε, άλλους να περιφέρονται ζητώντας κάποια δουλειά, παραζαλισμένοι σαν πρόβατα χωρίς βοσκό23 κι άλλους να βασανίζονται και να κοπιάζουν, φορτωμένοι έγνοιες και σκοτούρες.  Σ’ αυτούς έλεγε:

— Ελάτε μαζί μου όσοι κοπιάζετε και είστε φορτωμένοι με βάσανα κι εγώ θα σας απαλλάξω από αυτά24

Ένοιωθε και ενεργούσε σαν γνήσιος ζηλωτής. Όχι μόνο στην στάση του απέναντι στους Ρωμαίους ή τους Σαδδουκαίους αλλά και στις λεπτομέρειες της συμπεριφοράς του. Αρνιόταν, για παράδειγμα, όπως εκείνοι, να δώσει όρκο και το ίδιο συνιστούσε στους οπαδούς του

         — Σας το λέω. Να μην ορκίζεστε καθόλου. Ο λόγος σας να είναι ναι, ναι ή όχι, όχι. Αυτό αρκεί.  Όλα τα άλλα είναι περιττά25

Εν τω μεταξύ στη γειτονική Ιουδαία η κατάσταση άλλαξε προς το χειρότερο όταν έπαρχος διορίστηκε ο Πόντιος Πιλάτος. Ο πέμπτος έπαρχος από την αρχή συμπεριφέρθηκε διαφορετικά από τους προκατόχους του. Ήταν συγγενής εξ αγχιστείας  με τον ίδιο τον Καίσαρα Τιβέριο, γιατί η  γυναίκα του, η Πρόκουλα, ήταν κόρη της Κλαυδίας, της θυγατέρας του Αυγούστου και ετεροθαλούς αδελφής του Καίσαρα. Η  συγγένειά αυτή του έδινε μεγάλη έπαρση, αλλά ήταν και από  χαρακτήρα άνθρωπος στενοκέφαλος, αυταρχικός και τυραννικός26. Δεν μπόρεσε να δει με κατανόηση τα έθιμα και τις θρησκευτικές αντιλήψεις των Ιουδαίων, τους οποίους αποστρεφόταν και  περιφρονούσε. Κρατούσε πάντα στάση άκαμπτη και ήταν αμείλικτος στην αντιμετώπιση   κάθε ανυπακοής. Με την παραμικρή άρνηση των Εβραίων να εφαρμόσουν τις διαταγές του, έστω και αν αυτές έθιγαν τα έθιμά τους, κατέφευγε στη βία.

Το πρώτο πράγμα που έκανε, μόλις έφτασε στην Ιουδαία και ανέλαβε τα καθήκοντά του, ήταν να μεταφέρει κρυφά και νύχτα μέσα στα Ιεροσόλυμα, θυρεούς και λάβαρα με εικόνες του Καίσαρα και να τα στήσει την επομένη σε κεντρικά σημεία της πόλης27. Η πράξη αυτή, που στα μάτια των πιστών Εβραίων αποτελούσε ιεροσυλία, προκάλεσε μεγάλη αναταραχή. Ακόμα και ο Ηρώδης Αντίπας διαμαρτυρήθηκε στον ανθύπατο της Συρίας και από τότε ο Πιλάτος τον θεωρούσε εχθρό του28. Ο λαός των Ιεροσολύμων βγήκε στους δρόμους ζητώντας να απομακρυνθούν τα λάβαρα και πλήθος από πέντε χιλιάδες Εβραίους έφτασε  στην καθέδρα του επιτρόπου στην Καισάρεια, ζητώντας το ίδιο. Ο Πιλάτος κάλεσε αμέσως το στρατό να περικυκλώσει το πλήθος και πρόσταξε τους διαμαρτυρόμενους να διαλυθούν.  Αυτοί όμως έπεσαν όλοι μπρούμυτα μπροστά στο ανάκτορο και έμειναν εκεί ακίνητοι επί πέντε μέρες. Τότε ο Πιλάτος διέταξε τους στρατιώτες να επιτεθούν με τα ξίφη τους αλλά οι Εβραίοι όχι μόνο δεν διαλύθηκαν,  αλλά πρόσφεραν  πρόθυμα  το λαιμό τους για σφαγή.  Η στάση τους αυτή εντυπωσίασε πολύ τον έπαρχο, που υποχώρησε στο αίτημά τους και απομάκρυνε τα λάβαρα από τα Ιεροσόλυμα29.

Νέα αφορμή για εξέγερση έδωσε όταν κατασκεύασε μεγάλο υδραγωγείο, που έφερε καθαρό νερό στα Ιεροσόλυμα, έργο όμως που για να το φτιάξει πήρε, χωρίς να ρωτήσει κανένα, μεγάλα χρηματικά ποσά από τον κορβανά, το ταμείο δηλαδή  του Ναού30. Συγκεντρώθηκε και πάλι μεγάλο πλήθος μπροστά στο ανάκτορο του Ηρώδη, στο οποίο έμενε ο Πιλάτος όταν επισκεπτόταν τα Ιεροσόλυμα. Ο έπαρχος και πάλι έφερε στρατιώτες, που πάνω από τη στολή τους φορούσαν πολιτικά ρούχα και   εκτός  από  τα  ξίφη τους   ήταν   οπλισμένοι   με   ξύλινα   ρόπαλα.    Όταν   οι διαμαρτυρόμενοι αρνήθηκαν να διαλυθούν ο Πιλάτος έδωσε το σύνθημα και οι στρατιώτες επιτέθηκαν με τα ρόπαλα. Προκλήθηκε πανικός στο πλήθος και πολλοί ήταν εκείνοι που σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν από τα χτυπήματα των στρατιωτών ή ποδοπατήθηκαν από τον κόσμο που έφευγε πανικόβλητος για να γλυτώσει31.

Η ηρεμία χάθηκε από την Ιουδαία. Οι Ζηλωτές που ως τότε δρούσαν κυρίως στις τετραρχίες του Ηρώδη Αντίπα και του Φίλιππου, δηλαδή τη Γαλιλαία, την Περαία, τη Γαυλωνίτιδα, τη Βαταναία και άλλες περιοχές, άρχισαν να απλώνουν τη δράση τους στη Σαμάρεια, στην Ιουδαία ακόμα και μέσα στα ίδια τα Ιεροσόλυμα32, βρίσκοντας τώρα  πρόθυμους ακροατές.  Όλοι σχεδόν οι ηγέτες των ομάδων των Ζηλωτών ισχυρίζονταν ότι ήταν Χριστοί, απεσταλμένοι δηλαδή του Θεού, και αναγγέλαν τον ερχομό της Βασιλείας του Θεού (άλλοι την έλεγαν, των Ουρανών), δηλαδή την απελευθέρωση της γης του Ισραήλ από τους ειδωλολάτρες.

O Ιησούς με την ομάδα των Γαλιλαίων του δεν έμεινε πίσω. Εκμεταλλευόμενος τη δυσαρέσκεια του πληθυσμού κατά του Πιλάτου, άρχισε να απλώνει τη δράση του έξω από τα όρια της Γαλιλαίας. Σε κάθε ευκαιρία χτυπούσε τους πλούσιους, τους Ρωμαίους και τους συνεργάτες τους και όπου μπορούσε εμπόδιζε τη συλλογή φόρων για τον Καίσαρα33. Από τους συντρόφους του δεν έκρυψε τους σκοπούς του. Το ξεκαθάρισε ότι η δράση τους θα εύρισκε αντιδράσεις, θα προκαλούσε αναταραχές και ίσως εμφύλιο πόλεμο:

— Μη νομίσετε πως ήρθα για να φέρω την ειρήνη. Δεν ήρθα για να φέρω ειρήνη αλλά μαχαίρι. Αληθινά σας λέω, δεν ήρθα να φέρω την ειρήνη  αλλά το διχασμό. Φωτιά ήρθα να βάλω στη γη.  Και τί άλλο πια θέλω τώρα, που βλέπω πως η φωτιά αυτή άναψε34;

— Θέλω να στρέψω το παιδί κατά του πατέρα του, την κόρη κατά της μητέρας της, τη νύφη κατά της πεθεράς της. Να κάνω εχθρούς του ανθρώπου τους ίδιους τους συγγενείς του35.

— Από τη δράση σας ο αδελφός θα παραδώσει τον αδελφό του στο θάνατο, κι ο πατέρας το παιδί του και θα επαναστατήσουν τα παιδιά κατά των γονιών τους και θα τους θανατώσουν. Και γιαυτό όλοι θα σας μισήσουν εξ αιτίας μου36.    

Στους αρχικά λίγους οπαδούς του προστέθηκαν αργότερα περισσότεροι. Ανάμεσά τους κι ο μεγαλύτερος γιος του φίλου του, του Σίμωνα, ο Ιούδας, ο οποίος είχε γίνει σικάριος και γιαυτό λεγόταν Ισκαριώτης37. Ο Ιησούς τον δέχτηκε στην ομάδα του, παρά το νεαρό της ηλικίας του, γιατί κατά κανόνα δεχόταν ώριμους άντρες και κυρίως ανθρώπους αποφασισμένους, σαν κι αυτόν.

— Εάν κάποιος έρθει σε μένα και δε μισήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του και τη γυναίκα του, δε μπορεί να είναι οπαδός μου38.

— Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, πρέπει να απαρνηθεί  τον εαυτό του και να με ακολουθήσει σηκώνοντας το σταυρό του39.

Όσους δεν τον αποδέχονταν τους θεωρούσε αντίπαλους. Δε δεχόταν να μένουν κάποιοι ουδέτεροι. Το ξεκαθάριζε:

— Όποιος δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου40.

Αξίωνε ακόμα από όσους προσχωρούσαν στην ομάδα του να απαρνούνται όχι μόνο τους δικούς τους αλλά και ότι περιουσιακό στοιχείο είχαν να το βάζουν στη διάθεση του κοινού ταμείου41, που το ονόμαζε γλωσσοκόμο. Ταμία όρισε το γιο του Σίμωνα, τον Ιούδα42.

Τελικά η ομάδα του αποτελέσθηκε από γύρω στους εβδομήντα συντρόφους43. Οι πιο επιφανείς ανάμεσά τους ήταν ο Σίμων, ο γιός του ο Ιούδας, ο αδελφός του Σίμωνα,  Ανδρέας, ένας άλλος Ιούδας, που για την παλληκαριά του λεγόταν Λεββαίος ή Θαδδαίος ή Θευδάς44, για να ξεχωρίζει από τον Ισκαριώτη, ο Ελεάζαρος ο γιος του Δινναίου και ένας καινούργιος Ζηλωτής, ο Ιησούς ο γιος του Δασκάλου, που έμεινε γνωστός με το αραμαϊκό του όνομα: Βαρραβάς45.

Τους συντρόφους του τους γύμναζε και τους συνήθισε σε πειθαρχία, όπως είχε μάθει στο κοινόβιο των Εσσαίων. Συχνά τους έστελνε σε αποστολές, να βρουν έμπιστους ανθρώπους ή να συγκεντρώσουν πληροφορίες ή χρήματα.  Δεν τους έκρυψε ποτέ τους κινδύνους στους οποίους τους εξέθετε:

— Θα σας στείλω σαν πρόβατα ανάμεσα σε λύκους, γιαυτό να είστε προσεχτικοί σαν τα φίδια, απλοί σαν τα περιστέρια  και άγρυπνοι σαν τους λαγούς. Να μην εμπιστεύεστε στους ανθρώπους. Θα σας παραδώσουν σε συνέδρια, θα σας μαστιγώσουν μέσα σε συναγωγές και θα σας οδηγήσουν μπροστά σε ηγεμόνες και βασιλιάδες46.

Τώρα με την ομάδα το διέτρεχε όχι μόνο τη Γαλιλαία αλλά και τη Σαμάρεια, την Ιουδαία47, αργότερα δε έφτασε ως την περιοχή της Ιεριχώς και της Νεκράς Θάλασσας και ως τις όχθες του Ιορδάνη, όπου δίδασκε ο Ιωάννης, ο γιος του Ζαχαρία, ο λεγόμενος Βαπτιστής. Μακριά από τη Γαλιλαία, όπου ήξερε καλά τον τόπο και τους ανθρώπους, έγινε πιο προσεχτικός. Τώρα, πριν εισχωρήσει με την ομάδα του σε μια περιοχή, έστελνε δύο συντρόφους του, σε σπίτια δικών του ανθρώπων,  στα χωριά που θα επισκεπτόταν, για να πάρουν πληροφορίες και να προετοιμάσουν το έδαφος,  δίνοντας τους οδηγίες να είναι προσεχτικοί48:

— Πηγαίνετε. Σας στέλνω σαν αρνιά ανάμεσα σε λύκους. Να προσέχετε. Να μην κρατάτε ούτε πουγγί, ούτε χρήματα,  ούτε σανδάλια, ούτε σακκί. Όποιους συναντάτε στο δρόμο να μη τους χαιρετάτε. Στα σπίτια που σας στέλνω, όταν θα μπαίνετε να λέτε: «Η ειρήνη μαζί σας49. Πλησιάζει πια  η Βασιλεία του Θεού» Θα μένετε εκεί, ώσπου να τελειώσετε την αποστολή σας και φύγετε από εκείνον τον τόπο, χωρίς να πηγαίνετε από σπίτι σε σπίτι50.

Τους συμβούλευε σε περίπτωση που σε ορισμένα χωριά δεν τους δέχονταν ευνοϊκά, να φεύγουν αμέσως, υποσημειώνοντας  όμως τα μέρη αυτά για μελλοντική τιμωρία  των κατοίκων τους

— Και όπου δε σας καλοδεχτούν και δε θελήσουν να σας ακούσουν να φύγετε αμέσως από εκεί χωρίς να δεχτείτε να πάρετε τίποτα από αυτούς. Ακόμα και τη σκόνη από τα σανδάλια σας να τινάξτε φεύγοντας. Σας το λέω και να το ξέρετε:  Όταν θα έρθει εκείνη η ώρα, προτιμότερο θα είναι να είχε κανείς βρεθεί στα Σόδομα και τα Γόμορα παρά σ’ αυτά τα μέρη,…51

Από τότε που επεξέτεινε τη δράση του στη Σαμάρεια και την Ιουδαία,  δηλαδή προς το τέλος της ζωής του, άρχισε να προβάλει, με τρόπο, τον ισχυρισμό ότι ήταν απεσταλμένος  και  Χριστός  του Θεού52.  Ο ισχυρισμός  αυτός,  σε   συνδυασμό με τις κατηγορίες που έριχνε στους πλούσιους, τους αδιάφορους για τα δεινά του λαού και σε όσους νεωτέριζαν και δεν τηρούσαν τις εντολές του Θεού, προκαλούσε σε πολλές περιπτώσεις την αντίδραση των Ιουδαίων ακροατών του, οι οποίοι μια φορά τον κατηγόρησαν πως για να λέει τέτοια πράγματα δεν πρέπει να είναι Ιουδαίος αλλά Σαμαρείτης και μάλιστα δαιμονισμένος53.

Τον ενδιέφερε ζωηρά να μάθει αν ο λαός  τον παραδεχόταν σαν Χριστό του Θεού,  αλλά δεν ήθελε να φανεί ότι το προπαγάνδιζε ο ίδιος ή οι οπαδοί του. Κάποτε περιπλανιόταν με την ομάδα του στα βουνά που βρίσκονται γύρω από την Καισάρεια του Φιλίππου, την παλιά Πανιάδα, σε τόπους όπου κατοικούσε λαός ατίθασος και σκληροτράχηλος, από τον οποίον έλπιζε να στρατολογήσει καινούργιους οπαδούς. Ρώτησε τότε τον Σίμωνα, που τον είχε στείλει προηγουμένως για κατόπτευση, για ποιόν τον περνούσε ο κόσμος54

Άλλοι λένε πως είσαι ο Ηλίας, άλλοι ο Ιερεμίας κι άλλοι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, απάντησε ο Σίμων. Ο Ιησούς δεν έμεινε ικανοποιημένος

— Εσείς, ποιός λέτε πως είμαι;

— Είσαι ο Χριστός του ζωντανού Θεού

— Να΄σαι καλά Σίμων, γιε του Ιωνά, που κατάλαβες αυτό που δεν κατάλαβαν οι άνθρωποι παρά στο αποκάλυψε ο πατέρας μας ο Θεός, αλλά να μην το πεις στον κόσμο.

Η παραμονή του κοντά στους Εσσαίους δεν τον αποτράβηξε από τα εγκόσμια. Ζούσε μέσα στο λαό και πολύ συχνά έκανε παρέα με αμαρτωλούς και πόρνες. Οι Φαρισαίοι και οι γραμματείς τον κατηγορούσαν συχνά για τις συναναστροφές αυτές

— Αυτός όλο με αμαρτωλούς κάνει παρέα και τρώει και πίνει μαζί τους55

Όταν μια φορά κάποιοι κατηγόρησαν μπροστά του μια κοπέλα πως είχε μοιχέψει και θέλησαν μάλιστα να την λιθοβολήσουν, αυτός τους εμπόδισε, λέγοντας

— Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας πετάξει πρώτος την πέτρα56

Αλλά και άλλες φορές συναναστράφηκε με γυναίκες που είχαν κατηγορηθεί ως πόρνες57. Αγαπούσε το κρασί και το καλό φαϊ, όταν το εύρισκε58, σε σημείο που οι εχθροί του τον έλεγαν φαγά και μπεκρή59. Σε αντίθεση με την επικρατούσα τότε αντίληψη, που τα παιδιά τα έβαζε στην ίδια κατηγορία με τους δούλους, αυτός τα  αγαπούσε και τα θεωρούσε εγγύηση του μέλλοντος60. Όταν κάποτε σε μια συνάθροιση μαζεύτηκαν πολλά παιδιά και οι σύντροφοί του θέλησαν να τα διώξουν, αυτός τους μπόδισε λέγοντας

— Αφήστε τα παιδιά νά ‘ρθουν κοντά μου. Αυτά θα δούνε τη βασιλεία των ουρανών.

 Αγαπούσε όμως και τις γυναίκες, που δεν τις θεωρούσε κατώτερες από τους άντρες, όπως ήταν επίσης  η επικρατούσα αντίληψη. Εκείνες πάλι τον λάτρεψαν, σε σημείο που πολλές, οι περισσότερες από τη Γαλιλαία, προσχώρησαν στην ομάδα του και τους βοηθούσαν ακόμη και με τρόφιμα ή χρήματα, από τα υπάρχοντά τους61. Σε όλες τις περιπλανήσεις των Γαλιλαίων, κοντά στους πιστούς του συντρόφους, θα υπήρχαν πάντοτε και μερικές γυναίκες, που τον υπηρετούσαν με αφοσίωση και στοργή και καμιά φορά φτάνανε στο σημείο να του πλένουν τα πόδια να τα αλείβουν με αρώματα και να τα σκουπίζουν με τα μαλλιά τους62.

Συχνά σταματούσε σε χωριά ή στην ύπαιθρο, κοντά σε πηγές ή ποτάμια ή πάνω  σε λόφους και εκεί κήρυττε επί ώρες σε πλήθη λαού που μαζεύονταν να τον ακούσουν63. Πολλοί του δίνανε και λίγα χρήματα για τις ανάγκες της ομάδας του. Η οργάνωσή, όπως είπα, είχε ταμείο στο οποίο καταθέτανε τις εισφορές του τα μέλη και οι οπαδοί της. Αργότερα όμως ο Ιούδας, ο ταμίας, κατηγορήθηκε ότι έκλεβε64.

Ο Ιησούς της Γαλιλαίας δεν είχε φυλετικές προκαταλήψεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι δε συμμεριζόταν την αποστροφή που είχαν οι περισσότεροι Εβραίοι για τους Σαμαρείτες και δε δίσταζε με την ομάδα του να μπαίνει στη Σαμάρεια και να μένει σε χωριά Σαμαρειτών. Σε ένα από αυτά οι κάτοικοι δεν τον καλοδέχτηκαν και τότε ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης του είπαν:

— Φωτιά να πέσει από τον ουρανό και να τους κάψει, εκείνος όμως απάντησε

— Δεν ήρθα να πάρω ψυχές αλλά να σώσω, και τους πήρε και πήγανε σε άλλο χωριό65.

Μιαν άλλη φορά, κοντά στη Σιχάρ της Σαμάρειας, καταμεσήμερο, έστειλε τους συντρόφους του στο χωριό, να αγοράσουν τρόφιμα κι αυτός, κουρασμένος από την οδοιπορία, κάθησε κοντά στο πηγάδι, το λεγόμενο του Ιακώβ, την ώρα που μια Σαμαρίτεισσα έβγαζε νερό και  της ζήτησε να πιεί66.

— Πώς εσύ, ένας Ιουδαίος, ζητάς από μένα, μια Σαμαρείτισσα,  να πιείς; Οι Ιουδαίοι δεν τα πάνε καλά με τους Σαμαρείτες , του είπε παραξενεμένη η γυναίκα

Ακολούθησε μια ενδιαφέρουσα και μακρά συζήτηση, που επεκτάθηκε όχι μόνο στα οικογενειακά της Σαμαρίτεισσας, που αποδείχτηκε πως είχε παντρευτεί πολλές φορές και τώρα συζούσε με κάποιον, αλλά και σε θρησκευτικά θέματα

— Εμείς λατρεύουμε το Θεό πάνω στο βουνό, το Γαριζίν, εδώ κοντά, ενώ σεις μόνο στο Ναό της Ιερουσαλήμ, τού είπε η γυναίκα

— Γυναίκα, πίστεψέ με πως έρχεται η ώρα που οι πιστοί θα προσκυνούν το Θεό όπου να βρίσκονται,  με πνεύμα και αλήθεια, γιατί ο Θεός τέτοιους πιστούς θέλει.

— Ξέρω πως έρχεται ο Χριστός, του λέει εντυπωσιασμένη η Σαμαρείτισσα

— Εγώ που σου μιλάω, είμαι αυτός67, της είπε τότε  με έμφαση.

Η συζήτηση συνεχιζόταν ακόμα σαν  γύρισαν από την πόλη με τα ψώνια, οι σύντροφοί του, που παραξενεύτηκαν βλέποντας τον να συνομιλεί με γυναίκα και μάλιστα Σαμαρείτισσα αλλά δεν αντέδρασαν68. Η γυναίκα έφυγε για το χωριό αφήνοντας στο πηγάδι τη στάμνα της. Γύρισε αργότερα μαζί με αρκετούς άντρες συχωριανούς της. Ο Ιησούς έμεινε δύο μέρες κοντά τους κηρύσσοντας και πολλοί Σαμαρείτες γίναν οπαδοί του69.

Κάποτε έφτασε με την ομάδα του στην Περαία, στα ανατολικά της Νεκράς Θάλασσας, κοντά στο φρούριο της Μαχαιρούντας, όπου, όπως έμαθε, ο Ηρώδης Αντίπας κρατούσε φυλακισμένο τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Ο Ιωάννης, που, μολονότι ήταν κρατούμενος, είχε τη δυνατότητα να επικοινωνεί με τον έξω κόσμο,  ακούγοντας για τη δράση ενός Χριστού στην γύρω περιοχή, έστειλε κάποιους μαθητές του να μάθουν λεπτομέρειες. Ηθελε  να  μάθει αν πραγματικά επρόκειτο για το Χριστό που περίμενε ο λαός του Ισραήλ ή όχι70. Εκείνοι, συνηθισμένοι στη στερημένη και σκληρή ζωή των Ναζωραίων, δεν έμειναν ευχαριστημένοι όταν είδαν ότι στην ομάδα των Γαλιλαίων υπήρχαν και γυναίκες, ότι τα μέλη της έτρωγαν και έπιναν, πολλές φορές χωρίς να πλύνουν προηγουμένως τα χέρια τους,  χωρίς να τηρούν τις καθιερωμένες νηστείες, ότι ήταν γενικώς άνθρωποι ζωηροί, εύθυμοι, που συχνά χόρευαν κυκλικούς χορους πιασμένοι από τα χέρια, τραγουδώντας το αλλέλ71 και καθόλου ασκητικοί

Γιατί δε νηστεύετε σαν κι εμάς ή σαν τους Φαρισαίους72,  τους ρώτησαν

— Γιατί να νηστέψουμε; Νηστεύουν όσοι πενθούν. Εμείς όμως είμαστε χαρούμενοι

Οι μαθητές του Ιωάννη γύρισαν στο δάσκαλό τους απογοητευμένοι. Η ομάδα του Ιησού έμεινε για λίγον καιρό ακόμη στην περιοχή της Νεκράς Θάλασσας, φαινομενικά αδρανής. Ο αρχηγός της κάτι ή κάποιους περίμενε.  Πραγματικά  ένα απόγεμα πήρε τρεις από τους πιο πιστούς οπαδούς του, τον Σίμωνα, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο και ανέβηκαν σε ένα βουνό. Δεν τους είπε το σκοπό αυτής της ανάβασης και στις ερωτήσεις τους δεν έδινε καμιάν απάντηση. Όταν έφτασαν στην κορυφή, οι σύντροφοι του  ήταν πολύ κουρασμένοι και όταν κάθησαν στα βράχια σχεδόν αποκοιμήθηκαν. Μισοκοιμισμένοι είδαν τον αρχηγό τους να συνομιλεί με δύο επιβλητικούς λευκοντυμένους γέρους, οι οποίοι λες και ξεφύτρωσαν από τη γη. Η συνομιλία του Ιησού με τους άγνωστους επισκέπτες δεν κράτησε πολύ και οι δύο λευκοντυμένοι χάθηκαν το ίδιο μυστηριωδώς όπως είχαν εμφανιστεί. Ο Σίμων και οι άλλοι τον ρώτησαν ποιοί ήταν αυτοί οι γέροι. Ο Ιησούς δεν τους απάντησε. Ο Σίμων, πιο ευφάνταστος από τους άλλους τον ξαναρώτησε μήπως ήταν ο Μωυσής και ο Ηλίας, αλλά και πάλι δεν πήρε απάντηση. Αντίθετα ο αρχηγός τους πρόσταξε να μη πούνε τίποτα σε κανέναν, ούτε στους άλλους συντρόφους τους73.

Μετά από το επεισόδιο αυτό η ομάδα του Ιησού ξαναγύρισε στη Γαλιλαία, που αποτελούσε το μόνιμο ορμητήριό της.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Το έτος 19 της χρονολογίας μας. Εικάζω ότι η δημόσια δράση αυτού του Ιησού δε μπορεί να άρχισε γύρω στο 30 όπως είναι η επίσημη εκδοχή, αλλά πολύ πιο πριν. Προηγήθηκε και του Ιωάννη του Βαπτιστή και του Ιησού του Ναζωραίου. Η άποψή μου αυτή ενισχύεται και από τη γνωστή στιχομυθία με τους Φαρισαίους [Ιωαν. β΄ 19-20] όπου αναφέρεται: ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΞ ΕΤΕΣΙΝ ΩιΚΟΔΟΜΗΘΗ Ο ΝΑΟΣ ΟΥΤΟΣ και εφ’ όσον η οικοδόμηση του Ναού άρχισε το 22 πριν από τη χρονολογία μας η στιχομυθία αυτή δε μπορεί να έγινε μετά το έτος 24.

2. Ματθ. δ’ 13...ΕΛΘΩΝ ΚΑΤΩιΚΗΣΕΝ ΕΙΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ ΤΗΝ ΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΑΝ

3.Όπως αποκάλυψε η μελέτη των χειρογράφων του Κουμράν τα κοινόβια των Εσσαίων διέθεταν και πολεμικό κανονισμό

4.Ιωαν. ζ’ 15. ..ΠΩΣ ΟΥΤΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΟΙΔΕ ΜΗ ΜΕΜΑΘΗΚΩΣ;

5.Ματθ. η’ 14, Μαρκ.α’ 29-30 ...Η ΔΕ ΠΕΝΘΕΡΑ ΣΙΜΩΝΟΣ…, Λουκ.δ’38-41

6.Λουκ. ς’ 15…ΣΙΜΩΝΑ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΝ ΖΗΛΩΤΗΝ

7.Ματθ. ι’ 4 …ΣΙΜΩΝ Ο ΚΑΝΑΝΙΤΗΣ… (Κανανείμ στα αραμαϊκή σημαίνει Ζηλωτές)

8.Ματθ ιγ’ 55, Μαρκ ς’ 3….ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΥΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΣ |… | ΚΑΙ ΣΙΜΩΝ

9. Ο τίτλος «κύριος» αποδιδόταν αρχικά στους βασιλείς και στον Καίσαρα, αργότερα δε σε κάθε ηγέτη, ακόμα και επαναστατικης ομάδας.

10.Ματθ. κς’ 69 …ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΤΟΥ ΓΑΛΙΛΑΙΟΥ…,  Μαρκ. ιε’ 40-41, Λουκ..ιγ’ 1-9’  …ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΓΑΛΙΛΑΙΩΝ ΩΝ ΤΟ ΑΙΜΑ…Λουκ. κβ’59, Ιωαν. ζ’ 52 ...ΜΗ ΚΑΙ ΣΥ ΕΚ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ ΕΙ;

11.Ιωαν. δ’ 39-42 …ΠΟΛΛΟΙ ΕΠΙΣΤΕΥΣΑΝ ΕΙΣ ΑΥΤΌΝ ΤΩΝ ΣΑΜΕΡΕΙΤΩΝ

12. Οι πληροφορίες των πηγών οι σχετικές με τους Γαλιλαίους [Ματθ. κς’ 69, Μαρκ. ιε’40-41, Λουκ. κβ’ 59, Ιωαν.ζ’52], είναι πενιχρές και ενδεχομένως αυτό να οφείλεται σε μεταγενέστερες επεμβάσεις, οι οποίες σκοπούσαν στην εμφάνιση των οπαδών του Γαλιλαίου Ιησού Χριστού, (όταν πια είχε ταυτιστεί με τον Ιησού τον Ναζωραίο, όπως συνάγεται από την αναφορά τους δύο φορές στις Πράξεις: άνδρες Γαλιλαίοι [Πραξ. α’ 11]), ως ειρηνικών και θεοφοβούμενων ανθρώπων που δεν είχαν καμμιά σχέση με το επαναστατικό και αντιρρωμαϊκό κίνημα των Ζηλωτών [Αγουρ.Ιστ. 288].  Ο Ιώσηπος λέει ρητά [Ι.Π.2 11 και Ι.Π. 3 2] πως οι Γαλιλαίοι ήταν πολεμιστές.

13.GEMSC σ. 532-533

14.Ματθ. ς’ 24

15. Εκτός από τα Ιεροσόλυμα, που εκείνη την εποχή είχε πληθυσμό γύρω στις 100.000 [Ροπς σ. 105-106] η Παλαιστίνη είχε πολύ λίγες πόλεις άξιες του ονόματος: Ιεριχώ, Σεβάστεια(Σαμάρεια), Σεπφώριδα και Τιβεριάδα, Καισάρεια και Πτολεμαϊδα, Καισάρεια Φιλίππου (Πανιάδα) και οι 10 πόλεις της Δεκάπολης.

Στα  Ευαγγέλια δεν  αναφέρεται  πουθενά η Σεβάστεια ούτε η Σεπφώριδα, η  δε Τιβεριάδα μόνο σε σχέση με την ομώνυμή της λίμνη. Παντού  αναφέρονται τα όρια, το  περίχωρον , οι αγροί, η  χώρα, αι κώμαι. Τόσο ο Γαλιλαίος Χριστός όσο και ο Ιησούς ο Ναζωραίος, εκτός από τα Ιεροσόλυμα, δεν μπήκαν ποτέ σε καμμιά από τις πόλεις της Παλαιστίνης. Δρούσαν αποκλειστικά στην ύπαιθρό της ή έστω στα περίχωρα, στα όρια, στην έξοδο των πόλεων. Οσο για την Καπερναούμ, την Βηθσαϊδα, τη Βηθανία κ.ά. πρόκειται για κωμοπόλεις ή χωριά, που καταχρηστικώς ονομάζονται στα Ευαγγέλια πόλεις. [GEMSC  σ.  529-532]

16.Κέλσος σ.35  και, κομψότερα, στην Επιστ. Βαρνάβα ε’ 9  ..ΟΝΤΑΣ [τους αποστόλους] ΥΠΕΡ ΠΑΣΑΝ ΑΜΑΡΤΙΑΝ ΑΝΟΜΩΤΕΡΟΥΣ..

17.Ματθ. ια’ 20-24,.. ουαί υμίν Χοραζίν κλπ..

18.Λουκ. ς’ 24

19.Ματθ. ιθ’ 21-23, Λουκ.ιη’ 28-33

20.Ματθ. ιθ’ 24, Λουκ. ς’24-25 Λουκ. ιη’ 24ΕΥΚΟΠΩΤΕΡΟΝ ΓΑΡ ΕΣΤΙ ΚΑΜΗΛΟΝ ΔΙΑ ΤΡΥΜΑΛΙΑΣ ΡΑΦΙΔΟΣ ΕΙΣΕΛΘΕΙΝ…  και φυσικά κάμηλος δεν είναι η καμήλα αλλά το χοντρό σκοινί.

21.Λουκ. ιζ’ 20-22….ΙΔΟΥ ΓΑΡ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΝΤΟΣ ΥΜΩΝ ΕΣΤΙ Όπως αναφέρει ο  G.E.M. St. Croix, στον πρόλογο της μελέτης του Δημ. Κυρτάτα Επίκρισις, κατά τον διάσημο παπυρολόγο Κόλιν Ρόμπερτς η  έκφραση «η βασιλεία των Ουρανών εντός υμών εστί», στα ελληνικά εκείνης της εποχής σήμαινε «είναι μέσα στις δυνατότητές σας», «είναι στα χέρια σας», «μπορεί να γίνει παρούσα πραγματικότητα». [Κυρτ.Επικρ. σ.13].

22.Λουκ. ιβ’22-25

23.Ματθ. θ’ 36… ΙΔΩΝ ΤΟΥΣ ΟΧΛΟΥΣ ΕΣΠΛΑΓΧΙΣΘΗ ΠΕΡΙ ΑΥΤΩΝ ΟΤΙ ΗΣΑΝ ΕΚΛΕΛΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΡΡΙΜΕΝΟΙ ΩΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΜΗ ΕΧΟΝΤΑ ΠΟΙΜΕΝΑΕπίσης Μαρκ. ς’ 34

24.Ματθ. ια’ 28

25.Ματθ. ε’ 34-37

26.Ιωσ. Ι.Α. 18 55-56 Ι.Π. 2 169-171. Για την πολιτεία του Πόντιου Πιλάτου (27-36), οι πληροφορίες που έχουμε είναι αντιφατικές. Οι ιστορικοί Ιώσηπος [Ι.Α. 18 3 , Ι.Π.2 9 2-3 ] και Τάκιτος [Annales….] και ο φιλόσοφος Φίλων [Πρεσβεία προς Γάιον 37, 301-303] τον εμφανίζουν τυραννικό και άρπαγα τα δε Ευαγγέλια (περιέργως ευνοϊκά απέναντί του) τον παρουσιάζουν πράο και διαλλακτικό [Ιωαν. ιη’ 38-39 ιθ’ 12-15].  Εξ άλλου  ο Τερτυλιανός τον θεωρούσε κρυπτοχριστιανό, ενώ η κοπτική και η αιθιοπική εκκλησία τον συγκαταλέγουν μεταξύ των  αγίων τους!

27. .Ιωσ. Ι.Α. 18 … Ι.Π. 2 ..

28.Ιωσ. Ι.Α. 18 57-59 Ι.Π. 2 9

29.Ροπς σ. 81, Ιωσ. Ι.Π. 2 174

30.Ιωσ. Ι.Π. 2 175. Κορβανάς από το εβραϊκό κορμπάν= αφιέρωμα. Ο κορβανάς [Ματθ. κζ’ 6] ήταν το κύριο ταμείο του Ναού και βρισκόταν στα υπόγειά του. Υπήρχε όμως και το ταμείο των συνήθων συνεισφορών ή γαζοφυλάκιον  [Μαρκ. ιβ’41].

Ο Ναός των Ιεροσολύμων δεν ήταν μόνο τόπος λατρείας και θρησκευτικό κέντρο. Ηταν επίσης και η έδρα οργάνων με πολιτικές εξουσίες και διοικητικές αρμοδιότητες (Συνέδριο) και το σημαντικώτερο οικονομικό κέντρο της χώρας, που έπαιζε ουσιαστικά ρόλο θησαυροφυλακίου και τράπεζας [Αγουρ.Ιστ. σ. 311].

31.Ιωσ. Ι.Α. 18 61-62 Ι.Π. 2 176

32.Ιωσ. Ι.Α. 18 63-65 Ι.Π. 2 10

33.Λουκ. κγ’ 2….ΤΟΥΤΟΝ ΕΥΡΟΜΕΝ ΔΙΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΚΩΛΥΟΝΤΑ ΚΑΙΣΑΡΙ ΦΟΡΟΥΣ ΔΙΔΟΝΑΙ…

34.Ματθ. ι’ 34-35 Λουκ.ιβ’ 49, 51

35.Λουκ.ιβ’ 53

36.Ματθ. ι’ 21, 35

37.Ιωαν. ς’71 …ΙΟΥΔΑΣ ΣΙΜΩΝΟΣ ΙΣΚΑΡΙΩΤΗΣ…. Βλ. επίσης σχόλιο 4 του 3ου κεφαλαίου .

38.Λουκ. ιδ’ 26

39.Ματθ. ι’ 38,  Μαρκ. η’  34.ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΑΥΤΟΥ, γιατί τους περίμενε η ποινή των στασιαστών, ο σταυρικός θάνατος

40.Λουκ. ια’ 23 ...Ο ΜΗ ΩΝ ΜΕΤ’ ΕΜΟΥ ΚΑΤ’ ΕΜΟΥ ΕΣΤΙΝ

41.Λουκ. ιδ’ 33 ...ΑΠΟΤΑΣΣΕΤΑΙ ΤΟΙΣ ΕΑΥΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΣΙ

42.Ιωαν. ιβ’ 6

43.Λουκ. ι’ 1-2

44.Το όνομα Θαδδαίος/Λεβαίος ετυμολογείται από την εβραϊκή λέξη Θαδ ή την αραμαϊκή Λεβ, που και οι δύο σημαίνουν “γενναία καρδιά”.

45.Ο Ωριγένης υποστηρίζει ότι ο Βαρραβάς ονομαζόταν Ιησούς. Η ετοιμολογία του ονόματος του είναι είτε από το Μπαρ Αμπά (= ο γιος του πατέρα) ή Μπαρ Ραμπά (=ο γιος του Δάσκαλου).

46.Ματθ. ι’  16-19

47.Το 4ο Ευαγγέλιο τουλάχιστον, επικεντρώνει τη δημόσια δράση του Ιησού στην Ιουδαία και μνημονευει αρκετές επισκέψεις του στην ίδια την Ιερουσαλήμ.

48.Λουκ. ι’ 1-2

49.Ο καθιερωμένος στους σημιτικούς λαούς χαιρετισμός. Στα εβραϊκά είναι  σαλόμ αλεϊχέμ και στα αραβικά σαλάμ αλέικουμ.

50.Μαρκ. ς’10 και Λουκ. ι’  3-10

51.Μαρκ. ς’ 11

52.Ιωαν η’ 28-29

53.Ιωαν.η’ 48  ...ΟΥ ΚΑΛΩΣ ΛΕΓΟΜΕΝ ΗΜΕΙΣ ΟΤΙ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ ΕΙ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΟΝ ΕΧΕΙΣ;

54.Ματθ. ς’ 13-28, Μαρκ. η’ 27-30, Λουκ θ’ 19-24. Ο Μάρκος και ο Λουκάς τα παρουσιάζουν διαφορετικά από το Ματθαίο.

55.Ματθ. θ’ 9, ια’ 19, Μαρκ. β’ 16, Λουκ. ιε’ 1-2, Ιωαν. β’ 1-11

56.Ιωαν η’ 7-8.

57.Λουκ. ζ’ 39  ...ΟΥΤΟΣ ΕΙ ΗΝ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΗΣ, ΕΓΙΓΝΩΣΚΕΝ ΑΝ ΤΙΣ ΚΑΙ ΠΟΤΑΠΗ Η ΓΥΝΗ…

58.Ματθ. ια’ 19, Λουκ. ζ’ 34 …ΕΛΗΛΥΘΕΝ (Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ) ΕΣΘΙΩΝ ΚΑΙ ΠΙΝΩΝ…

59.στο ίδιο  ΙΔΟΥ ΑΝΔΡΑΣ ΦΑΓΟΣ ΚΑΙ ΟΙΝΟΠΟΤΗΣ

60.Ματθ. ιθ’ 14-15

61.Λουκ. ζ’ 37-50, η’ 2-4

62.Λουκ η’ 1-3ΚΑΙ ΕΤΕΡΑΙ ΠΟΛΛΑΙ, ΑΙΤΙΝΕΣ ΔΙΗΚΟΝΟΥΝ ΑΥΤΩι ΑΠΟ ΤΩΝ ΥΠΑΡΧΟΝΤΩΝ ΑΥΤΑΙΣ

63.Μαρκ. η’ 1, Λουκ θ’ 10-11

64.Ιωαν. ιβ’ 6

65.Λουκ. θ’ 52-56

66.Ιωαν. δ’ 3-42

67.Ιωαν. δ’ 26.

68.Ιωαν. δ’ 27. Δεν ήταν μόνο η φυλετική διαφορά. Οι σύντροφοί του παραξενεύτηκαν, γιατί τον καιρό εκείνο ήταν σχεδόν απρεπές να συζητούν δημοσία ένας άντρας με μια γυναίκα. (Βλ. επίσης Ροπς σ.152).

69.Ιωαν. δ’ 39

70.Ματθ. ια’ 2-3  ...ΣΥ ΕΙ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ Η ΕΤΕΡΟΝ ΠΡΟΣΔΟΚΩΜΕΝ;

71.Πραξ. Ιωάννη (στον Ροπς σ.424). Το αλλέλ το αποτελούσαν οι 4 Ψαλμοί:ΡΙΕ’,ΡΙΣΤ’,ΡΙΖ’ και ΡΙΗ’. Η εικόνα που μας δίνει η προσεκτική μελέτη των Ευαγγελίων για την ομάδα των Γαλιλαίων είναι  μιας ομάδας επαναστατών καθόλου ασκητικών, που δρούσε συνωμοτικά, δεν αποστρεφόταν τη βία, όπου αυτή ήταν αναγκαία, και ήταν πολύ δεμένοι με τον κόσμο και ιδίως με τους φτωχούς της  παλαιστινιακής υπαίθρου.

72.Ματθ. θ’ 14-15, Μαρκ.β’ 18-22, Λουκ.ε’ 33

73.Ματθ.ιζ’ 1-9, Μαρκ. θ’ 2-9, Λουκ. θ’ 28-36. Η λεγόμενη Μεταμόρφωση του Σωτήρα, αναφέρεται από τα τρία συνοπτικά Ευαγγέλια και παραλείπεται από το 4ο. Αυτό είναι πολύ περίεργο, δοθέντος ότι ο φερόμενος ως συγγραφέας του ήταν ο μόνος από τους Ευαγγελιστές, που υπήρξε και αυτόπτης μάρτυς του γεγονότος. Ορισμένοι ερευνητές και άλλοι συγγραφείς (Λιλή Ζωγράφου Αντιγνώση), υποστηρίζουν ότι οι δύο επιβλητικοί γέροι που οι τρεις μαθητές εξέλαβαν σαν τον Μωυσή και τον Ηλία ήταν Εσσαίοι, που διατηρούσαν επαφές με τις διάφορες ομάδες των Ζηλωτών. Την άποψη αυτήν αποδέχομαι.

87 Σχόλια προς “Οι Εσταυρωμένοι Σωτήρες, ιστορικό μυθιστόρημα του Δημ. Σαραντάκου – 7”

  1. ΓΤ said

    @σημ. 73> Αντίγνωση —> Αντιγνώση

  2. Δυνατό, όπως πάντα. Με καλημέρες.

  3. ΓΤ said

    @σημ. 58> ελΥλΗθεν —> ελΗλΥθεν

  4. leonicos said

    Κειμενολογικά και αφηγηματικά, άρτιο. καμιά φορά και γοητευτικό

    Ως το περιεχόμενο: Οπτική των απ’ έξω

    Ξεσηκώνονται τόσο εύκολα τα πλήθη όταντους λες ‘έρχεται η βασιλεία των ουρανών;’

    Το ίδιο λέμε κι εμείς επί χρόνια και δενμας ακούει σχεδόν κανείς

    Αλλα θα έρθει αι θα εκπλαγείτε

  5. leonicos said

    εὐδαιμονίζων ὄχλος έξέπληξέ με.

    από τον Φαέθονα του Ευριπίδη

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και για τις διορθώσεις -περάστηκαν στο άρθρο.

    3 Αυτο το λάθος (σε αντίθεση με το προηγούμενο) έχει δυστυχώς περάσει και στο βιβλίο.

  7. ΓΤ said

    6@

    Έχει περάσει άραγε και ο Ψαλμός ΡΙΣ’; (@σημ. 71)

  8. Γιάννης Κουβάτσος said

    «έρχεται η βασιλεία των ουρανών;’»
    Δεν ζητάμε τόσο πολλά και τόσο θολά. Μας αρκεί η βασιλεία της Πανάθας παρέα με το νέο ανάκτορο στα Βοτανικά Πεδία.

  9. Κουνελόγατος said

    Καλημέρα.

  10. # 8

    Να το προσέξεις τώρα που είναι αρχή…κι ο Κούγιας κάπως έτσι ξεκίνησε στην Λάρισσα !

  11. Οσο για βασιλείες, ε, η μόνη που σίγουρα αξίζει τον κόπο είναι του Δία η εκλεκτή, όπως αναφέρεται στους Ορνιθες

  12. Konstantinos said

    Ροιτελους σκοινί κι όχι καμήλα!
    Αν και ακριβέστερο νομίζω ότι είναι το καραβοσκοινο, κοινώς παλαμάρι

  13. Pedis said

    Η Μαρία κι ο Χριστούλης χωρίς προπατορικό αμάρτημα, η γιαγιά ´Αννα κι ο παππούς κατούρησαν στο πηγάδι …

  14. ΓΤ said

    Πέτσας: «Δεν μπορεί να ανοίγει το λιανεμπόριο και να μείνουν κλειστές οι εκκλησίες». Επιτέλους μια σωστή δήλωση για τη Λιανεμπορική Ελπίδων. Θα δούμε φως όταν στα παγκάρια μπει POS.

    (σχόλιο από το πίσω νήμα)

  15. sarant said

    7 Ωχ, ΡΙΕ έπρεπε να είναι αυτό…

  16. 15 όχι ΡΙΣΤ΄ (ΡΙς΄);

  17. 16 γράφω λάθος, τώρα είδα την παραπομπή και τα συμφραζόμενα

  18. ΓΤ said

    16@
    Η χρήση του στίγμα στους Ψαλμούς είναι ασφαλώς ένα πρόσθετο θέμα, αφού ήδη ο Δημήτρης Σαραντάκος έχει δώσει το στίγμα χρησιμποποιώντας το στίγμα στις σημ. 6, 10, 14, 18, 20, 37, 50, 51, 54.

  19. Georgios Bartzoudis said

    «στη γειτονική Ιουδαία η κατάσταση άλλαξε προς το χειρότερο όταν έπαρχος διορίστηκε ο Πόντιος Πιλάτος».

    # Άραγε, ο Πιλάτος ήταν Ρωσοπόντιος ή …Ελληνοπόντιος;; Μάλλον Ρωμηοπόντιος ή Αρμουνπόντιος. Τουρκοπόντιος, με τίποτα. Καλλίτερα Μαυροπόντιος.
    Έλεγε κάποτε η γιαγιά Πινή ένα χόσ(ι)κο ανέκδοτο: Αναχωρούσε ο Πανίκας για τη Γερμανία με το «Ακρόπολις». Βαρύ το πλήγμα για τη Σιμέλα που την άφηνε μόνη, ενός μηνός νυφούλα. Τον συνόδεψε μέχρι τη Σαλονίκη. Και κει στο σταθμό αντάλλαξαν όρκους αιώνιας πίστης.
    Δεν πέρασε χρόνος, και ο Πανίκας πήρε άδεια από τον εργοδότη του και γύρισε άρον-άρον: Η Σιμέλα ήταν έγκυος και ώφειλε να τη συμπαρασταθεί. Στο δρόμο όμως, μετρούσε τους μήνες με τα δάχτυλα και …δεν του βγαίναν.
    Μέχρι να φτάσει, η Σιμέλα ελευθερώθη, γεννήσασα ένα υγιέστατο μωρό. Τώρα όμως τον βρήκε και άλλο βάσανο: Δεν του το δείχναν το μωρό. Δεν πρέπει να το δει, έλεγε το γυναικαριό, πριν να σαραντίσει η λεχούσα. Μεγάλος καϊμός. Θα τελείωνε η άδεια και θα επέστρεφε στη Γερμανία, χωρίς να δει τον «γιο» του! Το βράδυ η Σιμέλα τον πήρε στα …γλυκά:
    – Έλα πες μου τί έκανες κει στη Γερμανία. Έχω ακούσει ότι οι Γερμανίδες τρελλαίνονται να πηδιένται με Έλληνες.
    – Όχι Σιμέλα. Έμεινα πιστός στον όρκο μας. Να, έτυχε μια φορά, αλλά την τελευταία στιγμή θυμήθηκα το όρκο μας και σηκώθηκα κι έφυγα.
    – Α! Εσύ που ήσαν από πάνω σηκώθηκες. Εγώ που ήμαν από κάτω, πώς θα σηκωνόμαν!
    Με αυτά και μ’ αυτά, κάποια στιγμή το κονκλάβιο αποφάσισε ότι ο Πανίκας πρέπει να δει το μωρό. Τον οδήγησαν στην κούνια του. Με την πρώτη ματιά που έριξε, έγινε «Τούρκος». Το μωρό ήταν κατάμαυρο. Σκέτο νεγράκι.
    – Σιμέλα, με απάτησες, άρχισε να κραυγάζει. ‘Ολον τον κόσμον γύρισα. Κάθε Πόντιον είδα. Έλληναν είδα, μέχρι και Τουρκοπόντιον είδα. Αμά, Μαυροπόντιον κ’ είδα!
    Έπεσε πάνω του όλο το σόι της Σιμέλας. Και, μια πάνσοφη Πόντια, η γαγιά Φωτίκα, έλυσε τον Γόρδιο δεσμό:
    – Να, Πανίκα: ‘Όταν εγεννήθη το μωρό, η Σιμέλα δεν είχε γάλα, και του δίναμε απ’ την αελάδα μας. Και η αελάδα ήταν μαύρη. Γι’ αυτό εμαύρισε το μωρό!
    Κάλμαρε ο Πανίκας. Δεν του έφυγαν όμως οι ψύλλοι απ’ τ’ αυτιά. Πήγε και ρώτησε τη μάνα του:
    – Μάνα, το μωρό είναι δικό μου! Έτσι λέει η γιαγιά Φωτίκα. Δεν είχε γάλα η Σιμέλα και του έδιναν από την αγελάδα της Φωτίκας. Και η αγελάδα ήταν μαύρη. Γι΄αυτό εμαύρισε το μωρό. Είναι έτσι μάνα;; Τί λες και συ;;
    – Έτσι είναι Πανίκα. Και γω, όταν εγεννήθης δεν είχα γάλα και σούδινα από την αελάδα μας. Γι’ αυτό εγίνες μοσκάρ!

  20. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Είχα διαβάσει παλαιότερα για τους αγίους Θεοδώρους (Μύρων και Στρατηλάτη) ότι πιθανώς πρόκειται για τον ίδιο άγιο ο οποίος από παρερμηνεία στοιχείων θεωρήθηκε ως δύο διαφορετικοί άγιοι. Ακόμη, όμως, τους γιορτάζουμε σαν δύο διαφορετικούς.
    Αλλά δύο οι περισσότερα πρόσωπα να «συγχωνεύθηκαν» σε ένα δεν θυμάμαι.

  21. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  22. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Μία ακόμα διόρθωση: σημ. 71, συνομωτικά —> συνωμοτικά.

    Επίσης, η παραπομπή 68 μάλλον ταιριάζει στην σημείωση 67.

  23. Lez Did said

    20. Τήρωνα βρε, όχι Μύρων.
    Στην αρχή νεοσύλλεκτος (τήρων), μετά στρατηλάτης.

  24. kpitsonis said

    5 . Όχι και Φαέθονα . Φαέθοντα , βεβαίως- βεβαίως !

  25. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    23 Ωχ, λάθος Μύρων είναι ο Α. Νικόλαος.

  26. sarant said

    22 Διορθώθηκαν!

  27. Αράουτ said

    Εκλεκτέ ελληνογνώστα, κύριε Νίκο Σαραντάκο,

    Βλέποντας τις αλλεπάλληλες διορθώσεις που κάμνουν κάποιοι σχολιασταί στο θαυμάσιο κείμενο του αλησμονήτου πατρός σας, λαμβάνω κι εγώ ο έσχατος πάντων το θάρρος να κάμω την σημαντικότερη διόρθωση λάθους στην παρούσα συνέχεια που κυριολεκτικά «βγάζει μάτι» για όσους γνωρίζουν στοιχειωδώς την Καινή μας Διαθήκη…

    Γράφει ο μακαριστός Δημήτρης Σαραντάκος: «Εκείνος τότε είπε: — Δύσκολα θα έλθουν οι πλούσιοι στη Βασιλεία του Θεού. Πιο εύκολα περνά σκοινί από το μάτι της βελόνας, παρά να έρθει πλούσιος μαζί μας20.» ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙ στην Σημείωση 20: «Ματθ. ιθ’ 24, Λουκ. ς’24-25 Λουκ. ιη’ 24…ΕΥΚΟΠΩΤΕΡΟΝ ΓΑΡ ΕΣΤΙ ΚΑΜΗΛΟΝ ΔΙΑ ΤΡΥΜΑΛΙΑΣ ΡΑΦΙΔΟΣ ΕΙΣΕΛΘΕΙΝ… και φυσικά κάμηλος δεν είναι η καμήλα αλλά το χοντρό σκοινί.»

    Αλλά αγαπητέ μου, κύριε Νίκο, είναι απίστευτο ότι ο ελλογιμώτατος πατήρ σας, καίτοι διετέλεσε επιφανές στέλεχος της «Εγκυκλοπαιδείας του Ηλίου» του αειμνήστου Ι. Πασσά, δεν είχε πληροφορηθεί ότι το θέμα με την «κάμηλο» και την τρύπα της βελόνας που αναφέρουν στα Ευαγγέλιά τους ο Μάρκος και ο Ματθαίος έχει οριστικά λυθεί: Όλες οι Μεταφράσεις της Καινής Διαθήκης παγκοσμίως (σε όλες τις Γλώσσες και τις Χριστιανικές Ομολογίες) δέχονται πως η «κάμηλος» που αναφέρει ο Χριστός είναι όντως η γκαμήλα και όχι το χοντρό σκοινί που υποτίθεται ότι λέγεται «κάμιλος» στα ελληνικά.

    Επιτρέψτε μου, αγαπητέ κύριε Σαραντάκο, να εξιστορήσω πώς έχει το θέμα με την «κάμηλο», προκειμένου να ξεστραβωθούν οι μακαρίως κοιμώμενοι αναγνώστες σας που όντας άθεοι και μπολσεβίκοι, έχουν μαύρα μεσάνυχτα από τα Ιερά Ευαγγέλια της Αγίας Εκκλησίας μας…

    1. Λέξις «κάμιλος» με γιώτα ΔΕΝ υπάρχει στα αρχαία ελληνικά και πρωτοσυναντάται στο Βυζαντινό Λεξικό «Σουΐδα» του 10ου Αιώνος. Συγκεκριμένα, στο λήμμα «κάμηλος» του Λεξικού Σουΐδα διαβάζουμε: «Κάμηλος: τὸ ζῷον. Ἀριστοφάνης· πῶς ἄνευ καμήλου Μῆδος ὢν ἐσέπτατο; ἐπεὶ διὰ καμήλων ἦλθον οἱ Μῆδοι ἐς τὴν Ἑλλάδα. καὶ Καμηλίτης βοῦς οὕτω καλούμενος. Κάμιλος δὲ τὸ παχὺ σχοινίον.»!..

    Από αυτή την αναφορά του Σουΐδα στην λέξη «κάμιλος» βγήκε όλο αυτό το παραμύθι για τον ιωτακισμό της Ελληνικής Γλώσσης που τάχα μπέρδεψε τους αντιγραφείς και χρησιμοποίησαν την λέξη «κάμηλος» (που σημαίνει «γκαμήλα») αντί της ορθής «κάμιλος» (που σημαίνει παχύ σχοινί»). Δείτε τί λέει και το περίφημο Βυζαντινό Λεξικό του Πατριάρχου Φωτίου και του Ιωάννη Ζωναρά, στο οποίο η λέξη «καμιλος» για το παχύ σκοινί γράφεται κι αυτή με ήτα, αντί του γιώτα που την γράφει ο Σουΐδας.

    Μεταφέρουμε τι γράφει ο Πατριάρχης Φώτιος
    στο λήμμα «Κάμηλος» του περιφήμου «Λεξικού» του: «το αχθοφόρον ζώον. Κάμηλος και το παχύ σχοινίον, εν ώ δεσμεύουσι τας αγκύρας οι ναύται. Ως το εν Ευαγγελίοις «κάμηλον διά τρυπήματος ραφίδος εισελθείν»…»

    ΔΗΛΑΔΗ, ο Πατριάρχης Φώτιος είναι ο πρώτος που ερμήνευσε το «κάμηλος» του Χριστού ως «παχύ σκοινί» και όχι ως γκαμήλα. Αλλά ο Φώτιος διατηρεί την ορθογραφία της λέξεως με ήτα, ενώ η πανάσχετη Ελενίτσα Αρβελέρ προτιμά το γιώτα, για να μάς αραδιάσει το παραμυθάκι της για την Ερασμιακή Προφορά και τον ιωτακισμό της Ελληνικής Γλώσσας, ότι τάχα οι Αρχαίοι Έλληνες πρόφεραν εντελώς διαφορετικά από εμάς κλπ-κλπ…

    Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ούκ έχω…

    ΥΓ: Μιάς και ο αγαπητός μας κύριος Νίκος δείχνει πρόθυμος να διορθώνει και τα ορθογραφικά λάθη της παρούσης συνεχείας, προσθέτω κι εγώ ένα ακόμη: Στην σημείωση 45 γράφει ο πατήρ Σαραντάκος: «Η ετοιμολογία του ονόματος του…» αντί του ορθού «ετΥμολογία»

  28. Υπάρχει και η εκδοχή Φαέθωνος ανά τας ρύμας.

  29. Και μια ερώτηση στον φίλτατο ΓΤ (δηλαδή αγγλιστί σούπερ αμάξι, GT, να πούμε! ) μια που κατέχει τα επαγγελματικά μητρώα επωνύμων από τα 17 τους και τα οικογενειακά μέχρι τετάρτης γενεάς :

    Ο νέος μάρτυς του ναρκόπλοιοου κατανόμασε δυο προέδρους ΠΑΕ που θα κατηγορηθούν οι οποίοι (είπε) ανακατεύονται με τα ναυτιλιακά (εννοείται πλην Μαρινάκη). Τα ονόματα φυσικά δεν ανακοινώθηκαν.

    Εγώ ξέρω με ναυτιλιακά μπλέκονται οι Αλαφούζος και Μελισσανίδης και με παλέττες (!) ο Καρυπίδης, τα γνωστά με τους Σαββίδη και Κούγια και τέλος αγνοώ τι κάνουν οι άλλοι (νομίζω με πετρέλαια ανακατευεται ο Σπανός )

    Κάθε πληροφόρηση δεκτ’η.

  30. # 28

    Σε τίποτε μπανάλ συνοικίες θα είναι γραμμένο έτσι, στην Κυψέλη είναι Φαέθοντος 🙂 🙂

  31. Triant said

    30: Μια που βαριέμαι περιμένοντας απάντηση σε ένα ημέηλ και μια που μου αρέσει να κάνω παρατηρήσεις γιατί διορθώνεστε, υποθέτω οτι εννοείς μπασκλάς. Μπανάλ είναι ο/η/το κοινότοπο.

  32. ΓΤ said

    @30, 28

    «Φαέθωνος» παίζει πολύ στις μπασκλασαρίες Χολαργού, Παλαιού Φαλήρου, Σαλονίκης, και όπου αλλού υπάρχουν γίδια σε δημοτικά συμβούλια.

    @29

    Εάν ήξερα μητρώα και οικογενειακά «επωνύμων» σε βάθος τεσσάρων γενεών, θα είχαν βρει, χρόνια τώρα, το πτώμα μου σε χαντάκι. Πολλοί οι υποψήφιοι στο άμωμο αυτό κράτος για τον τίτλο του Ιππότου Πετρελεύσεων.

  33. Αυτό που λέει ο πολυώνυμος για την καμήλα το είχα δει κι εγώ, και δεν είναι απίθανο να ισχύει https://en.wikipedia.org/wiki/Eye_of_a_needle
    Βέβαια το Επιτελείον δεν τον προστάτεψε από την γκάφα με τον Φώτιο, μιας κι εγώ με δυο λεπτά γκούγκλισμα βρήκα τον Κύριλλο Αλεξανδρείας τέσσερις αιώνες πάνω-κάτω πριν από τον πατριάρχη Φώτιο 😉

  34. sarant said

    33 και πριν Απορώ πώς δεν το έχουμε συζητήσει ξανά αυτό. Που θα το έχουμε δηλαδή και δεν θα το θυμάμαι.

  35. Pedis said

    # 33 – κάπου υπάρχει ένα σκετς του Ντάριο Φο με τη συγκεκριμένη φράση, την οποία του την έλεγαν οι παπάδες αλλά ποτέ δεν κατάλαβε τη φάση και μετά κάνει πλάκα … αν το ξαναβρώ θα το ποστάρω.

  36. ΣΠ said

    34
    Εδώ είχες την ευκαιρία, αλλά, όπως λες, βαρέθηκες.
    https://sarantakos.wordpress.com/2017/10/20/camelqueue/#comment-461859

  37. Χαρούλα said

    #20 Το αναφέρει και η wiki. Όμως μόνον στον στον Στρατηλάτη.

    Θεωρίες
    Από κάποιους ερευνητές, θεολόγους, φιλολόγους και ιστορικούς, θεωρείται ότι ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων των Ευχαΐτων, συμπίπτει στο ίδιο πρόσωπο με τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη της Ευχάνειας, διότι εκλαμβάνουν τους βίους ως δύο εκδόσεις του βίου του ενός αγίου Θεοδώρου. Επιπλέον στέκονται στο γεγονός της αναφοράς μόνο ενός αγίου Θεοδώρου στην κοιλάδα του Ίριδα μέχρι τα μέσα του 9ου αι., οπότε καθιερώθηκε και η επονομασία τους. Την εποχή αυτή είχε παρακμάσει το προσκύνημα των Ευχαΐτων και είχε αρχίσει να ακμάζει η Ευχάνεια. Αυτό βέβαια δεν είναι η επικρατούσα άποψη. Η Εκκλησία τιμά δυο διαφορετικά πρόσωπα, που ήταν σύγχρονοι γεννήθηκαν σε πλησιόχωρους οικισμούς και μαρτύρησαν παράλληλα στην Αμάσεια. Ο ένας ήταν νεοσύλλεκτος, υπηρετούσε στην κοόρτη των Τηρώνων, και ο άλλος υψηλόβαθμος αξιωματικός. Η γνώση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στους συναξαριστές – βιογράφους των δυο προσωπικοτήτων που ήταν αφενός ο Γρηγόριος Νύσσης και ο Αύγαρος, προσωπικός γραμματέας του Στρατηλάτη.

  38. ΓΤ said

    102
    579

  39. Πουλ-πουλ said

    Βλέπω ότι το ιστολόγιο ανέλαβε την επιμέλεια του κειμένου. Ας συμβάλω και εγώ, λοιπόν:

    45.Ο Ωριγένης υποστηρίζει ότι ο Βαρραβάς ονομαζόταν Ιησούς. Η του ονόματος του είναι είτε από το Μπαρ Αμπά (= ο γιος του πατέρα) ή Μπαρ Ραμπά (=ο γιος του Δάσκαλου).

  40. Πουλ-πουλ said

    39.
    Ωχ, έβαλα αγκύλες και εξαφανίστηκε η ετοιμολογία.

  41. sarant said

    36 Ωραία, να το έχω στο νου μου.

  42. Κυριάκος said

    Σχετικά με τις καμήλες που περνούν από την τρύπα της βελόνας:
    Στο βιβλίο «το βιβλίο της ολικής άγνοιας» λέει ότι gamta στα αραμαϊκά σημαίνει σχοινί και gamla σημαίνει καμήλα. Κατά τη μετάφραση στα ελληνικά μάλλον έγινε λάθος και το gamta έγινε gamla.
    Το μεταφέρω από μνήμης διότι δάνεισα το βιβλίο σε φίλο μου και όχι μόνο δεν μου το επέστρεψε αλλά το έχασε κιόλας!

  43. # 31

    Οι μπασκλας μένουνε σε μπανάλ συνοικίες αλλά όποιος μένει σε μπανάλ συνοικία δεν είναι υποχρεωτικά μπασκλασαρία-που έλεγαν οι παλιότεροι. Η Κυψέλη , την εποχή την ονοματοδοσίας ων οδών ήτανε καλλιτεχνούπολις

    (ελπίζω η ονοματοδοσία να μην θέλει ωμέγα και με αρχίσουν στις διορθώσεις )

  44. 42
    Κυριάκος

    Κατά δήλωσή του. 🙂

  45. Γιάννης Ιατρού said

    Το απόσπασμα από το βιβλίο της Λιλής Ζωγράφου (1974) ΑΝΤΙΓΝΩΣΗ στο οποίο παραπέμπει ο ΔΣ σχετικά με το επεισόδιο που αναφέρει στο τέλος του σημερινού άρθρου, αυτό με τους «δύο λευκοντυμένους γέροντες😉… (βλ. και σημ. [73])

  46. Έχουμε και κάποιον συνοικιακό ρατσισμό από όσο βλέπω. 🙂

  47. gpointofview said

    # 46

    Πυθίας και Φαέθοντος γωνία ήταν (και υπ΄ρχει ακόμα κατοικήσιμο) το σπίτι του Θω Δημουλά

  48. Γιάννης Ιατρού said

    42: gamta ==> gamla

  49. # 45

    Δηλαδή βρε Γιάννη

    ο παρών Ιωάννης δεν γράφει τίποτε για το γεγονός

    οι απόντες ευαγγελιογράφοι το περιγράφουν τονίζοντας πως ο Ιησούς τους είπε να μην αναφέρουν σε κανέναν το γεγονός

    γεννάται το ερώτημα, οι τρεις μαθητές παράκουσαν τον δάσκαλο και το κοινοποίησαν στους άλλους ;

    αλλιώς πως το ΄έμαθαν και το περιγράφουν ;

    Θα βγει τώρα κανένας Μπλογκ και θα μας πει πως «φωτίσθηκαν» όταν έγιναν απόστολοι ή όταν έγραφαν τα ευαγγέλια κάποια χρόνια μετά. Εγώ λέω πως θα το είδαν μετά σε βίδδεο, πιο λογικό είναι.

  50. Γιάννης Ιατρού said

    49: Ο Ιωάννης ξέρει 🙂 🙂 🙂 (αλλά δεν λέει, τάφος σκέτος σου λέω)

  51. sarant said

    42-48 Γιά πείτε γι’ αυτό το βιβλίο της άγνοιας!

  52. ΚΩΣΤΑΣ said

    Το κείμενο δεν το διάβασα, αργότερα, μόνο τα σχόλια μια γρήγορη ματιά. Θα σχολιάσω αυτό που μου έκανε εντύπωση.

    Δηλώνω ενσυνείδητα Ορθ. Χριστιανός (χαλαρά, βέβαια) και βλέπω Γιάννη Καλόψυχο, Χαρούλα… να γράφουν πράγματα εκπληκτικά, που εγώ αγνοώ εντελώς. Μου προκύπτει αυθόρμητα μέσα μου το ερώτημα, οι αριστεροί είναι τόσο επιμελείς μελετητές των γραφών; Και το δικό μου (άρρωστο) μυαλό τους νομίζει (τους αριστερούς) ότι γενικώς ρέπουν προς την αθεΐα!!! Καιρός είναι να δούμε και τον ΓουΤου από Σαούλ να γίνει Παύλος! 😉

    Είπα ΓουΤου και θυμήθηκα ΓουΣου. Θέλουμε νέα του.

  53. 42, … gamta στα αραμαϊκά σημαίνει σχοινί και
    gamla σημαίνει καμήλα.
    Κατά τη μετάφραση στα ελληνικά μάλλον έγινε λάθος και
    το gamta έγινε gamla….

    They didn’t
    cross their t’s
    apparently
    (perhaps didn’t dot their i’s either,
    thus missing some iotas)

  54. Αράουτ said

    Αφελέστατε κύριε Κώστα (52),

    Ποιά είναι τα εκπληκτικά πράγματα που γράφουν οι άθεοι + μπολσεβίκοι σχολιαστές του παρόντος Ιστολογίου; Θα στα πώ εγώ για να σε ξεστραβώσω:

    Στο σχόλιο 42 βγαίνει ο κύριος Κυριάκος και μάς αραδιάζει μιά μπούρδα ως μεγάλο θεολογικό τεκμήριο, αγνοώντας ότι εδωμέσα γράφουν σχόλια εξέχοντες χριστιανοί λόγιοι του επιπέδου ενός Theo και ενός Blogotinanai.

    Και απαντά στο σχόλιο 48 ο αστοιχείωτος + άμυαλος Ιατρού, αναρτώντας την σαχλαμάρα που γράφουν οι γνωστοί Αμερικάνοι «Νατσούληδες», John Lloyd + John Mitchinson, χωρίς να πάρει χαμπάρι ο δόλιος την ουρανομήκη γκάφα τους…

    Διαβάζει τα σχόλια των Κυριάκου + Ιατρού ο παθιασμένος λαθοθήρας κύριος Σαραντάκος, κι αντί να τους καταχεριάσει για την αγραμματοσύνη τους, ζητάει στο σχόλιο 51 να του πούν περισσότερα για το βιβλίο των Αμερικανών «Νατσούληδων»…

    Διαβάζει τα σχόλια των Κυριάκου + Ιατρού + Σαραντάκου ο διαπρεπής καθηγητής του Απόδημου Ελληνισμού, κ. Μιχάλης Νικολάου, κι αντί να τους ΚΡΑΞΕΙ και τους τρείς για παντελή άγνοια Εκκλησιαστικής Ιστορίας, κάνει αστειάκια που μόνο εμείς οι αμερικανοτραφείς μπορούμε να καταλάβουμε…

    ΣΕ ΕΡΩΤΩ, κύρ Κώστα μου: Είναι δυνατόν να γράφουν οι Αμερικάνοι «Νατσούληδες» ότι η κάμηλος μεταφράστηκε γκαμήλα αντί για παλαμάρι, λόγω κακής μεταφράσεως από τα Αραμαϊκά; Κι ο τελευταίος απόφοιτος Παλαιού Σχολαρχείου γνωρίζει πως μόνο το Ευαγγέλιο του Ματθαίου πρωτογράφτηκε στα Αραμαϊκά κι αμέσως μεταφράστηκε στα Ελληνικά. Τα άλλα δύο Ευαγγέλια που αναφέρουν την καμήλα και την βελόνα (Μάρκος + Λουκάς) γράφτηκαν κατευθείαν στην Θεία Ελληνική Γλώσσα, άρα πώς έκαναν λάθος στην μετάφραση από τα Αραμαϊκά; Οι «Νατσούληδες» προφανώς πιστεύουν ότι ο Μάρκος κι ο Λουκάς έκαναν απομαγνητοφώνηση των λόγων του Χριστού μας, που όντως μιλούσε στα Αραμαϊκά. Για τόσο σκράπες συγγραφείς μιλάμε…

  55. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τώρα διάβασα και το κείμενο, εξαιρετικό, δεν έχει ονόματα και τόπους, κατά βάση το ρεζουμέ της διδασκαλίας του Χριστού.

    Πάλι όμως μου δημιούργησε περίεργους συνειρμούς και σκέψεις. Σαν πολύ κομμουνιστικά μου φαίνονται αυτά που έλεγε ο Χριστός. Όταν ήρθε όμως ο πραγματικός κομμουνισμός γιατί χαρακτήριζε την χριστιανική θρησκεία ως όπιον του λαού; Ή μήπως είναι προπαγάνδα αυτό και δεν ισχύει. Γενικά τά ‘χω χαμένα.

  56. ΚΩΣΤΑΣ said

    54 Φίλε Αράουτ, δηλώνω αδαής και με λες και αφελέστατο. Κι ενώ τα περί ού σχόλια που αναφέρεις έχουν τόσην ώραν στον ουρανόν του διαδικτύου, με αφήνεις πρώτα να εκτεθώ και μετά βάζεις το όντως περισπούδαστον σχόλιό σου για να με ξεστραβώσεις!!!

    Και σε είχα για φίλο! 😉

  57. 52, 55 ΚΩΣΤΑΣ

    Εν πρώτοις συγχαρητήρια για την ειλικρίνεια, την ταπεινότητα και το σεβασμό προς την ομήγυρη. Βέβαια, με εκπλήσσει η αθωότητά σου και το λέω με φιλικά συναισθήματα. Όμως υπάρχει κάτι λεπτό και ανεξάρτητο ως προς το αθεϊστικό / θεϊστικό. Κατά τη γνώμη μου είναι το ζήτημα της ελεύθερης έρευνας / προσέγγισης της αδιαμεσολάβητης (ή όχι) πίστης και λατρείας της (όποιας) Θεότητας.

  58. ΓΤ said

    Στη μέχρι τώρα αθλητική κίνηση:

    Λάτσιο-Μπριζ 2-2
    Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης-Ντόρτμουντ 1-2

    Στρασβούργο-Περιστέρι 77-57

  59. Μαρία said

    55
    Γι’ αυτό : https://sarantakos.wordpress.com/2010/04/01/kokkkalo/#comment-29378

  60. ΚΩΣΤΑΣ said

    59
    Α! μάλιστα, το είπατε παλιά, τώρα το μαθαίνω κι εγώ. Ευχαριστώ. 🙂

  61. Triant said

    43: 🙂 🙂 🙂

    Είμαι και κοντοχωριανός 🙂 (Έχω ζήσει κάποια χρόνια ως έφηβος στην Κυψέλη – Άη Γιώργη)

  62. ΚΩΣΤΑΣ said

    57 >> Όμως υπάρχει κάτι λεπτό και ανεξάρτητο ως προς το αθεϊστικό / θεϊστικό. Κατά τη γνώμη μου είναι το ζήτημα της ελεύθερης έρευνας / προσέγγισης της αδιαμεσολάβητης (ή όχι) πίστης και λατρείας της (όποιας) Θεότητας.

    Και αφελής και ξεχασιάρης σήμερα! 🤗

    Ήθελα στο προηγούμενο σχόλιο να αναφερθώ και στο δικό σου @57 Δημοσιοχώρε, αλλά ξεχάστηκα.

    Λίγο πιο λιανά αυτά τα περί «ως προς το αθεϊστικό / θεϊστικό» και «αδιαμεσολάβητης (ή όχι) πίστης και λατρείας». Θα με βοηθήσουν να μην υπάρξει παρανόηση. Και φυσικά καλοπροαίρετη η απορία μου. 🙂

  63. Γιάννης Ιατρού said

    51: Νίκο, υπάρχει στο υπόγειο (βλ. λίκνους), 3 τόμοι, αγγλικά, σε format epub. Δεν το αξιολογώ, κάποια θα είναι σωστά, κάποια λάθος κλπ., ως συνήθως. Προηγουμένως απλά παρέθεσα το απόσπασμα σε βοήθεια του σχολίου (42) του Κυριακίδη. Δεν είδα παραπομπές, βιβλιογραφία. Τα του (ως συνήθως εριστικού κι άθλιου) πολυώνυμου δεν τα σχολιάζω…

    1ος (epub): εδώ
    2ος (epub): εδώ
    3ος (epub) εδώ

  64. Μαρία said

    60
    Άντε να σου γράψω και τη συνέχεια.
    «Ξεπέρασμα της θρησκείας σαν απατηλής ευτυχίας του λαού σημαίνει την απαίτηση της πραγματικής του ευτυχίας. Η απαίτηση να αρνηθεί τις αυταπάτες σχετικά με την κατάστασή του σημαίνει απαίτηση να αρνηθεί μια κατάσταση που έχει ανάγκη απο αυταπάτες. Η κριτική της θρησκείας είναι λοιπόν εν σπέρματι η κριτική της κοιλάδας αυτής των δακρύων, που η θρησκεία αποτελεί το φωτοστέφανό της. (…)
    Η κριτική του ουρανού μετατρέπεται σε κριτική της γης, η κριτική της θρησκείας σε κριτική του δικαίου, η κριτική της θεολογίας σε κριτική της πολιτικής.»

  65. ΓΤ said

    57@

    Ράφια, βιβλία, ερωτικά συμπλέγματα ματιών και σελίδων, μάτια που βγάζουν τα μάτια τους με τις σελίδες, σελίδες που βγάζουν μάτι, ψαράδες λαθών με απόχες του κυβικού, ψόγοι που ξεκινούν αχάραγα και πάνε αφίμωτοι μέχρι τον άλλο ήλιο, ανήλιαγα υπόγεια και ανασύρσεις τριμμένων σελίδων, παραπομπές που έτσι και τολμήσουν να τους λείπει κόμμα τις στέλνουμε στο ικρίωμα, λαλήτρες στιχοπλόκισσες μα και ψυχές αλήτρες που θα στερηθούν τα πάντα για τη μέθεξη των αράδων, αλκοολικοί του (οινο)πνεύματος και σαρκαστές του πνεύματος, τούμπες συμπεριφορών, λεξιπλασία, λεξιθηρία, απειρόκαλλη μπάλα και διαιτητική αυστηρότης, κηρυγματικοί άμβωνες και λιγατούρες, γλύφος, κάσα και τσιμπίδα, επιμέλεια με λαβίδα, υπομνηματιστές αστερίσκων και αναλήψεις φορεξιακών ρίσκων, μπουντρούμι ψυχής λυματοβόρος αρουραίος που πιάνει το ποντίκι για να το παίξει γάτος και πιάνεται στη φάκα, μπέσα, ωμότης, ποιότης, γευσιγνωσία, συνταγές απαράμιλλης νοστιμιάς, μνήμης ζυμωτό καρβέλι και από μνήμης Ρουσταβέλι, γάντια χειρουργικά, γάντια για σπάνια βιβλία, συμπεριφορές με το γάντι, και μέσα σε όλα αυτά στέκει ήσυχος, μόνος, ταπεινός, σε μια γωνία, πλούσιος μέσα στη λιτότητά του, στο αφρόγαλα του παιδιού που σώζει μέσα του, ένας ολιγαρκέστατος κάκτος, ρε Δημοσιοχωρίτη, κι αυτός είναι ο Κώστας. Και εμένα εκεί στέκεται το βλέμμα μου – στον Κώστα.

  66. ΚΩΣΤΑΣ said

    65 ΓΤ με κάνεις και κοκκινίζω. Διαβάζω πάντα όλα σου τα σχόλια, ψάχνοντας να βρω αυτό το περίτεχνο και καταδικό σου στυλ γραφής, γιατί μ΄αρέσει. Άρχισα λοιπόν να ρουφάω το σχόλιό σου μόλις σε πέτυχα σε οίστρο, ανύποπτος, είδα την τελευταία λέξη, τότε κατάλαβα, όντως κοκκίνισα. Σε ευχαριστώ πολύ, θα μου επιτρέψεις μόνο να πω ότι όλοι μας εδώ μέσα έχουμε τα καλά μας και φυσικά ουδείς μας αναμάρτητος.

    Όταν ανοίξουν τα μπαράκια κι ανηφορίσεις… 😉

  67. ΓΤ said

    66@

    Γράφω όπως νιώθω γιατί νιώθω όπως γράφω.

  68. 62 ΚΩΣΤΑΣ

    Επειδή τώρα αποσύρομαι, απλά να πως πως ένα προστάδιο της αθεϊστικής προσέγγισης είναι η απόρριψη της κοινοτικής λατρείας και της διαμεσολάβησης κάποιων κληρωμένων ή επαγγελματιών καθοδηγητών άρα και των προφητών άρα και του λόγου τους άρα και… ευνόητο. Οπότε ανοίγει μετά η σχετική επιστημονική / «επιστημική» αθεϊστική συζήτηση.
    Ίσως αύριο. Καληνυχτίζω. .

  69. ΓΤ said

    Στην υπόλοιπη αθλητική κίνηση:

    Μπαρτσελόνα-Γιουβέντους 0-3
    Τσέλσι-Κράσνονταρ 1-1
    Ντιναμό Κιέβου-Φέρεντσβαρος 1-0
    PSG-Μπασάκσεχιρ 0-0*
    RBL-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 3-2
    Ρεν-Σεβίλλη 1-3

    Μπαρτσελόνα-ΟΣΦΠ 88-96
    Ναντέρ-Προμηθέας 91-70

    * Διεκόπη στο 18′. Ρατσιστική επίθεση του 4ου διαιτητή στον βοηθό προπονητή της Μπασάκσεχιρ. Αποχώρηση της Μπασάκ, συμπαράσταση της Παρί, και αποχώρηση αυτής.

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Μαρξ αναπτύσσει αυτήν την άποψη, Κώστα, και την αιτιολογεί. Συγκεκριμένα γράφει ότι
    σε έναν ”άκαρδο κόσμο” οι άνθρωποι δεν μπορούν παρά να αναζητήσουν παρηγοριά στον επέκεινα κόσμο. Κάτω από τον ζυγό της καταπίεσης και δίχως να βλέπουν τρόπο να τον αποτινάξουν, οι άνθρωποι στενάζουν εκφράζοντας τη λαχτάρα τους να απελευθερωθούν, και ο στεναγμός τους αυτός είναι η θρησκεία.
    Η θρησκεία, όμως, προσφέρει προσωρινή ανακούφιση, όπως και το όπιο…
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.nostimonimar.gr/marx-religion-opium/%3Famp_markup%3D1&ved=2ahUKEwi91dKYkr_tAhWG_qQKHa2yB7UQFjACegQIDRAB&usg=AOvVaw1H0jP-pm_MXUJJSFVvDiLr&ampcf=1

  71. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    63 Μερσί!

    69 Εχει τίποτα το νερό στη Βαρκελώνη;

  72. Μαρία said

    69
    Tα ρουμάνικα φταίνε.

  73. ΓιώργοςΜ said

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 70 είχε πιαστεί στη μαρμάγκα, γι’ αυτό έφτασε κατόπιν εορτής. ☺

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολύ ωραίο και σήμερα! Κυλάει νεράκι η ανάγνωση. Όπως ανταμώνουμε με γνωστές από το σχολείο και τους εκκλησιασμούς ρήσεις και επεισόδια της Κ.Διαθήκης , είναι σαν αναδρομή στην μόνη πατρίδα, τα παιδικά μας χρόνια.
    Ας είναι αιώνια η μνήμη του καλού μας συγγραφέα Δημήτρη Σαραντάκου, για μια ακόμη φορά, καθώς είναι κι ο μήνας του φευγιού του.

    >>Τον χλεύασαν οι χορτάτοι, οι βολεμένοι, οι παστρικοί. Τον αντιπάθησαν οι φρόνιμοι, οι φιλήσυχοι, οι θεόληπτοι (θεοσεβούμενοι και θεομπαίχτες). Τον μίσησαν οι δυνατοί, οι τρανοί και νόμιμοι φονιάδες, οι κλειδοκράτορες κάθε πλούτου και γνώσης. Όλοι όσοι μένανε στις πόλεις, τα είχανε καλά με τους Ρωμαίους και τους Τετράρχες και δε θέλανε να αλλάξει τίποτα.
    Όπως όλους τους μεγάλους επαναστάτες, κάθε εποχή.

    67 Μπουρλότο στους άνιωθους! 🙂

  76. # 69

    Οχι Νίκο, το εξήγησα εμμέτρως χθες-προχθές

    Επειδή το μπάσκετ είναι πιο τίμιο άθλημα από το ποδόσφαιρο, κατά κανόνα κερδίζει ο καλύτερος, δεν ελέγχεται το αποτέλεσμα με προπονητικά τρικ όπως στο ποδόσφαιρο παρά μόνο με την (α)φυσική κατάσταση παικτών είτε με…υπερπροπόνηση, υπερβιταμίνωση, είτε το απλούστερον με άσπρες σκόνες (παρεπιφτού η Ομόνοια που είχε δυο μήνες να κερδίσει συνοικισμούς -όχι χωριά- καθάρισε μετά τον ΠΑΟΚ την Πέμπτη και τον ΑΠΟΕΛ εκτός έδρας με 0-3 !!, τους Κύπριους είχε ειρωνευθεί κάποτε ο Μουρίνιο «θαυμάζοντας» την πορεία του ΑΠΟΕΛ με παίκτες τα γέρικα αποφάγια κυρίως της ΑΕΚ και τεχνική βοήθεια από συνεργάτες του Ιακώβου και του Τσέκου ). Στο μπάσκετ είναι περίπου κοινός τόπος στο NBA, όπου οι παίκτες δεν προπονούνται καν λόγω των συνεχών ταξιδιών, στην Γιουρολίγκα έχουμε τις λεγόμενες διαβολοβδομάδες, με τρία παιχνίδια υψηλού επιπέδου. Οι προπονητές επιλέγουν πότε θα ανεβάσουν την φόρμα και πότε θα ξεκουράσουν τους οργανισμούς κι έτσι έχουμε κάποια περίεργα αποτελέσματα από ομάδες με μικρό ρόστερ πρώτης γραμμής ενω τελικά υπερισχύουν όσες έχουν δυο και τρεις ισάξιους παίκτες για κάθε θέση ώστε με κατάλληλο προγραμματισμό στο ροτέισιον να είναι σχεδόν πάντα αξιόμαχες.

    Μη μιλάς άλλο για μπάσκετ
    άσπρη σκόνη είναι παντού…

  77. Μπαρτσαλιώμα-Γιουβέντους 0-3, σοκάρει

    Μέσι- Ρονάλντο 0-3, ακούγεται πιο φυσιολογικό

    Κούμαν- Πίρλο 0-3, και λίγα ήτανε !

  78. Alexis said

    Καλημέρα.

    Νίκο νομίζω πως πρέπει να γράψεις άρθρο για την κάμηλο/κάμιλο/καμήλα/καραβόσκοινο.
    Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα 🙂 και χρήζουν άμεσης απάντησης:
    1)Υπάρχει λέξη κάμιλος στα αρχαία ελληνικά που να σημαίνει καραβόσκοινο;
    2)Η λέξη κάμηλος, εκτός από το ζώο, σήμαινε ποτέ και το καραβόσκοινο;
    3)Γιατί κάποιοι μιλούν για καραβόσκοινο και άλλοι για καμήλα; Πώς ξεκίνησε όλο αυτό το μπέρδεμα;

  79. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    78 Αναρωτιέμαι αν περνάει από το μάτι της βελόνας καμήλα δεμένη με καραβόσκοινο.
    Πάντως θα ήταν ωραία ταμπέλα για κέντρο αδυνατίσματος: Μια καμήλα να εξετάζει προσεκτικά, σε πολύ κοντινό πλάνο, το μάτι μιας βελόνας.

  80. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    79 Τώρα που το ξανασκέφτομαι, μάλλον γίνεται. Περνάς από το μάτι το καραβόσκοινο, το τραβάς και το χαϊβάνι ακολουθεί. Κι τι α καν’, α κατσ’ α πνιγεί?

  81. sarant said

    78 Το έχω κατά νου!

  82. Γιάννης Ιατρού said

    78, 81: Εδώ έχουν γραφτεί βιβλία επί τούτου 😉😎😂

  83. Γιάννης Ιατρού said

    48: περισσότερα για το gamta/gamla και το «τρύπα/μάτι της βελόνας (Eye of the Needle)» εδώ

  84. Γιάννης Ιατρού said

    κι αυτό για τους ρέκτες 🙂

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83 >>gamta/gamla και το «τρύπα/μάτι της βελόνας

    Θυμήθηκα την παροιμιακή έκφραση για καπάτσες «αυτή σε περνά από του βελονιού τον κ@λο » .

  86. Γιάννης Ιατρού said

    85: Να σου βάλω εικονίτσα;

    Vladimir Kush

  87. Δημήτρης Καμπυλαυκάς said

    «ο κόσμος τους ονόμαζε Γαλιλαίους»,
    Όχι μόνο ο κόσμος αλλά και ο Ιουλιανός (ο … Παραβάτης)
    που τιτλοφορει την κριτική του προς αυτούς: Κατά Γαλιλαίων – όχι κατά χριστιανών η κατά Εβραίων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: