Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Βιβλία για τις γιορτές στη χρονιά της κορόνας

Posted by sarant στο 10 Δεκεμβρίου, 2020


Ο Δεκέμβρης είναι μήνας με πολλές γιορτές και συνδέεται με πολλές παραδόσεις. Έχει και το ιστολόγιο δημιουργήσει τις παραδόσεις του, που μερικές από αυτές είναι δεκεμβριάτικες -μόλις χτες, ας πούμε, ξεκίνησε η διαδικασία για την ανάδειξη της λέξης της χρονιάς -μπορείτε να προτείνετε υποψήφιες λέξεις αν δεν το έχετε ήδη κάνει.

Με το σημερινό άρθρο τηρούμε μιαν άλλη παράδοση του ιστολογίου ή, για να μη λέω μεγάλα λόγια, μια συνήθεια που έχουμε καθιερώσει τα τελευταία χρόνια: να δημοσιεύουμε  λίγο πριν από τις γιορτές ένα βιβλιοφιλικό άρθρο, ακριβώς για να ανταλλάσσουμε προτάσεις αγοράς βιβλίων, είτε για ιδία κατανάλωση είτε για δώρα. Το περυσινό αντίστοιχο άρθρο, με προτάσεις για βιβλία-δώρα, θα το βρείτε εδώ, ενώ αν θέλετε να δείτε τις προπέρσινες προτάσεις θα πάτε εδώ, ενώ εδώ μπορείτε να βρείτε το άρθρο του 2017. Το άρθρο του 2016 βρίσκεται εδώ, ενώ το  αντίστοιχο άρθρο του 2015 θα το βρείτε εδώ. Υπάρχει βέβαια και το αντίστοιχο άρθρο του 2014. Τέλος, μπορείτε να βρείτε εδώ το αντίστοιχο άρθρο του 2013. (Να σημειώσω ότι βιβλιοπροτάσεις κάνουμε και το καλοκαίρι).

Πρακτικά, μπορείτε να προτείνετε όποιο βιβλίο θέλετε, αλλά θα σας συνιστούσα να αναφέρετε κυρίως βιβλία που εκδόθηκαν τα τελευταία 2-3 χρόνια και ακόμα καλύτερα μέσα στο 2020. Να διευκρινίσω ότι ζητάω η έκδοση να είναι πρόσφατη, όχι η συγγραφή του βιβλίου. Και φυσικά περιλαμβάνονται και επανεκδόσεις βιβλίων που ήταν εξαντλημένα.

Βέβαια, φέτος η χρονιά, όπως έχουμε χιλιοξαναπεί, δεν είναι σαν τις άλλες. Το στίγμα της κορόνας έπεσε βαρύ και επάνω στον κλάδο των βιβλίων. Με μια πρόχειρη θεώρηση θα λέγαμε ότι το λοκντάουν λειτούργησε ευεργετικά στο διάβασμα βιβλίων, άρα [αν και αυτό δεν είναι αυτόματο] και στις πωλήσεις -αυτό όμως, αν ίσχυσε, αφορούσε κυρίως το πρώτο λοκντάουν. Το δεύτερο έπεσε την πιο ακατάλληλη περίοδο, αφού από τον Νοέμβριο αρχίζουν οι κυκλοφορίες βιβλίων ενόψει των Χριστουγέννων -εδώ όμως είχαμε σχεδόν όλον τον Νοέμβριο τα βιβλιοπωλεία κλειστά αν και, σύμφωνα με διάφορες ενδείξεις πιθανώς να ανοίξουν (επιτέλους) από Δευτέρα. Έτσι όχι μόνο πολλοί εκδότες ανέβαλαν την κυκλοφορία έτοιμων προς έκδοση βιβλίων αλλά και, το κυριότερο, δεν έχουμε εποπτεία της πρόσφατης αγοραστικής κίνησης. Ίσως αρκετοί βιβλιόφιλοι δυσκολευτούμε φέτος να κάνουμε προτάσεις.

Για να ξεκινήσω ευλογώντας τα γένια μου, εγώ φέτος έβγαλα τουλάχιστον ένα βιβλίο. Θα εξηγήσω τι εννοώ με την περίεργη διατύπωση. Καταρχάς, τον Οκτώβριο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρχείο και σε δική μου φιλολογική επιμέλεια ο τόμος Πολεμικά, ο τέταρτος τόμος με χρονογραφήματα του Βάρναλη. Πρόκειται για 81 χρονογραφήματα που δημοσιεύτηκαν στην Πρωία ενώ μαινόταν ο πόλεμος του 1940-41, τα περισσότερα σε πνεύμα ενθουσιασμού, τα τελευταία, όταν είχε πια αρχίσει η γερμανική επίθεση, προσπάθεια εμψύχωσης. Για περισσότερα, παραπέμπω στο άρθρο του ιστολογίου.

Το άλλο δικό μου βιβλίο θα είχε κυκλοφορήσει αν δεν είχε κηρυχθεί το δεύτερο λοκντάουν. Πιθανώς θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες, αλλά δεν είναι σίγουρο, μπορεί να πάρει αναβολή μερικών εβδομάδων -είναι απόφαση του εκδότη αυτή. Ο τίτλος του είναι «Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων», θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, και, όπως ίσως καταλάβατε, το θέμα του θα είναι μια ιχνηλάτηση του 1821 μέσα από τις λέξεις του -με 300 λέξεις που συναντάμε σε κείμενα της εποχής, γνωστές και άγνωστες. Αλλά περισσότερα θα πούμε όταν κυκλοφορήσει το βιβλίο.

Με κίνδυνο να το παρακάνω, θα θυμίσω κι ένα περυσινό δικό μου βιβλίο, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις του ΕΑΠ: «Μύθοι και πλάνες για την ελληνική γλώσσα» όπου εξετάζω 25 διαδεδομένους μύθους και πλάνες για την ελληνική γλώσσα, ανιχνεύω την προέλευση και τους λόγους της διάδοσής τους και επιχειρώ να τους ανασκευάσω. Μάλιστα, το βιβλίο αυτό πραγματοποίησε και δεύτερη έκδοση στα τέλη του 2019.

Συνεχίζω με άλλες προτάσεις. Από τις εκδόσεις, ακριβώς, του Εικοστού Πρώτου, κυκλοφόρησαν μερικά πολύ ενδιαφέροντα βιβλία, έστω και κάπως δύσκολα. Πρώτο στα «προς ανάγνωση» έχω τη Δημόσια ιστορία, του Χάρη Εξερτζόγλου για έναν τομέα που η σημασία του αναδείχτηκε με ιδιαίτερη ενάργεια φέτος, με τις αποκαθηλώσεις αγαλμάτων ύστερα από το κίνημα Black Lives Matter. Πιθανώς θα συζητήσουμε το βιβλίο και στο ιστολόγιο. Αξίζει ακόμα την προσοχή το βιβλίο του Δημήτρη Κυρτάτα Η οδός και τα βήματα των πρώτων Χριστιανών, στο οποίο ο ιστορικός συνεχίζει την ενασχόλησή του με τον πρώιμο χριστιανισμό αλλά εξετάζοντας το θέμα από τη σκοπιά των γυναικών, των στρατιωτών, των δούλων, των ληστών και των πειρατών. Να θυμίσω και το λίγο παλιότερο, αλλά πάντως φετινό, του Έντσο Τραβέρσο Το τέλος της εβραϊκής νεοτερικότητας (επιδοκιμάζω τη γραφή με όμικρον!). Επίσης φετινή είναι η μελέτη του αρχαιολόγου Ίαν Χόντερ Προς τα πού κατευθυνόμαστε;, που έχει θέμα την αμοιβαία εξάρτηση ανθρώπων και πραγμάτων, ενω για να μην αφήσουμε τη λογοτεχνία παραπονεμένη σημειώνω το μυθιστόρημα της Γαλλοκαναδής Αντρέ Μισό Μεθόριος, με εγκλήματα που συμβαίνουν στα πυκνά δάση του Καναδά. (Η συγγραφέας γράφεται Andrée Michau στα γαλλικά. Θα τη μεταγράψουμε Μισό λες και δεν είναι ολόκληρη ή Μισώ παρόλο που την αγαπούμε;)

Από τις φιλικές εκδόσεις Αντίποδες σημειώνω μερικά πολύ καλά βιβλία όπως το ολιγοσέλιδο αλλά πολύ δυνατό Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου; του Γάλλου Εντουάρ Λουί, για τη ζωή των Γάλλων εργατών. Αντιγράφω μια παράγραφο, αμέσως πριν ο συγγραφέας θυμάται ότι μια χρονιά η κυβέρνηση αύξησε το σχολικό επίδομα που έπαιρνε η οικογένειά του κι έτσι ο πατέρας του μπόρεσε να τους φορτώσει όλους στο σαραβαλάκι για να πάνε στη θάλασσα: Σε εκείνους που τα έχουν όλα, δεν έχω δει ποτέ οικογένεια να πηγαίνει στη θάλασσα για να γιορτάσει μια πολιτική απόφαση, επειδή για κείνους η πολιτική δεν αλλάζει σχεδόν τίποτα. Το συνειδητοποίησα όταν πήγα να ζήσω στο Παρίσι, μακριά από σένα: οι κυρίαρχοι μπορούν να παραπονιούνται για μια αριστερή κυβέρνηση, μπορούν να παραπονιούνται για μια δεξιά κυβέρνηση, αλλά καμία κυβέρνηση δεν τους διαλύει ποτέ τα σωθικά, καμία κυβέρνηση δεν τους τσακίζει ποτέ τη μέση, καμία κυβέρνηση δεν τους κάνει ποτέ να πάνε στη θάλασσα. Η πολιτική δεν αλλάζει τη ζωή τους ή την αλλάζει ελάχιστα. Είναι παράξενο, εκείνοι ακριβώς ασκούν την πολιτική ενώ η πολιτική δεν έχει σχεδόν καμία επίδραση στη ζωή τους. Για τους κυρίαρχους η πολιτική είναι συνήθως «ζήτημα αισθητικής»: ένας τρόπος να σκέφτονται τον εαυτό τους, ένας τρόπος να βλέπουν τον κόσμο, να συγκροτούν το πρόσωπό τους. Για εμάς, ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου.

Από τις ίδιες εκδόσεις, επίκαιρο από πολλές απόψεις είναι (ακόμα) το βιβλίο του Θανάση Καμπαγιάννη Με τις μέλισσες ή με τους λύκους, που είναι η αγόρευση του ως συνηγόρου της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Να σημειώσω κι ένα πολύ ασυνήθιστο βιβλίο, το Γυναίκες που επιστρέφουν. Οι ιστορίες 9 γυναικών από δημοτικά τραγούδια ενέπνευσαν τον Φώτη Βάρθη να φτιάξει ισάριθμα χαρακτικά, και ο Χρυσόστομος Τσαπραΐλης (που τον γνωρίσαμε πριν από μερικά χρόνια με τις παγανιστικές του ιστορίες) έγραψε εννιά διηγήματα, ένα για κάθε χαρακτικό.

Από τα βιβλία που διάβασα μέσα στη χρονιά, σημειώνω μόνο τα καινούργια (φετινά ή έστω των 2-3 τελευταίων χρόνων), που δεν είναι και πολλά -και, εννοείται, μόνο όσα συστήνω:

Θωμάς Κοροβίνης, Ολίγη μπέσα ωρέ μπράτιμε! (Ανασύσταση του μονολόγου του Οδυσσέα Ανδρούτσου τις τελευταίες ώρες πριν τη δολοφονία του),

Χρ. Κάσδαγλης, 1983 (Η εξιστόρηση μιας φοιτητικής κατάληψης τότε)

Γιάννης Μακριδάκης, Ενάμισι δευτερόλεπτο φως, νουβέλα που εκτυλίσσεται σε έναν φάρο και έχει πρωταγωνιστή τον γιο του παλιού φαροφύλακα, που επιστρέφει στον φάρο και έρχεται αντιμέτωπος με ένοχα μυστικά που αγνοούσε.

Θάλασσα του Μιχ. Μακρόπουλου. Οι πάγοι λιώνουν εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και έρχεται στην επιφάνεια ένας μετεωρίτης, που κρύβει μέσα του εναν άγνωστο θανατηφόρο ιό. Το λες και προφητικό.

Ευτυχία Γιαννάκη, Η νόσος του μικρού θεού, ένα έγκλημα στην Πάρο επαναφέρει τον αστυνόμο Χαρη Κόκκινο με το ζόρι στην ενεργό δράση.

Σημειώνω ακόμα δυο βιβλία που έχω σκοπό να αγοράσω τη Δευτέρα, αν ανοίξουν τότε τα βιβλιοπωλεία. Το καινούργιο του Κόου, Ο κύριος Γουάιλντερ κι εγώ, που έχει και ελληνικό ενδιαφέρον, και το Ανθρωπότητα – Μια απροσδόκητα αισιόδοξη ιστορία, του νεότατου Ολλανδού ιστορικού Ρούτγκερ Μπρέγκμαν, που ξεκινάει από τη θέση ότι οι άνθρωποι είναι καλοί.

Δεν θα προτείνω περισσότερα βιβλία επειδή, όπως είπα, λόγω του λοκντάουν δεν έχω τόσο καλή εποπτεία της βιβλιεκδοτικής κίνησης. Είμαι όμως βέβαιος πως με τις προτάσεις σας θα αναπληρώσετε και με το παραπάνω τη δική μου παράλειψη.

Ποια βιβλία προτείνετε για τις φετινές, τόσο διαφορετικές, γιορτές;

124 Σχόλια προς “Βιβλία για τις γιορτές στη χρονιά της κορόνας”

  1. Λεύκιππος said

    Καλημέρα

  2. Κουνελόγατος said

    Καλημέρα. Θα το σκεφτώ.

  3. Κουνελόγατος said

    Μου άρεσε η Νόσος του Μικρού Θεού.

  4. Με καλημέρες.

  5. Οι …ντροπαλοί μπορούμε να ανακοινώσουμε και δικό μας;

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5 Βεβαίως να ανακοινώσετε και δικό σας!

  7. leonicos said

    Εγώ είμαι στο στάδιο που ακόμα μοιράζω. Δεν πουλάω

    Δεν ήμουνα ποτέ καλός σ’ αυτό

  8. ΓΤ said

    Andrée Michau —> Andrée MichauD

  9. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    0, 8

    Αν της βάλουμε ένα δεύτερο -σ- στην ελληνική μεταγραφή του επωνύμου? Και μετά -ο- ή -ω- αναλόγως τα κέφια?

  10. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Το Ενάμισι δευτερόλεπτο φως του Μακριδάκη το διάβασα τώρα πρόσφατα. Συνίσταται εξίσου θερμά όσο και τα υπόλοιπά του, για όσους τους αρέσει ο Μακριδάκης. Είναι όμως, όπως όλα τα τελευταία του, προβληματικό για μια συγκεκριμένη κατηγορία αναγνωστών:

    Όποιος ανήκει στην πληθυσμιακή ομάδα που κάθε βράδυ στο κρεβάτι διαβάζουν 5-10 σελίδες πριν σβήσουν το φως, δε θα ξέρει πού να σταματήσει και το άλλο βράδυ δε θα το ξαναβρίσκει εύκολα. Μπορεί και οι 5 ή 10 σελίδες να είναι μέρος μιας παραγράφου και μιας περιόδου! Είναι από τα βιβλία που διαβάζονται απνευστί εκ των πραγμάτων, επειδή δε γίνεται αλλιώς!

    θα επανέλθω με άλλα…

    —————-
    (Υ.Γ. Αφήστε με να λέω συνίσταται. Έτσι το έχω συνηθίσει. Ξέρω τη διαφορά συνίσταται-συνιστάται, αλλά λέω υφίσταται, παρίσταται, εξανίσταται, με έναν μόνο τονισμό ό,τι κι αν εννοώ. Το ότι ένα μόνο σύνθετο απαιτεί να του αλλάζω τον τονισμό ανάλογα με το νόημα, μόνο στην παθητική, ενώ στην ενεργητική όλα τα νοήματα έχουν έναν τονισμό, το βρίσκω σχολαστικισμό εκ μέρους του [του ρήματος].)

  11. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    10
    Πέστα Πέπε. Το ρήμα φταίει. Όπως και η μπύρα. Για να την τιμωρήσω την πίνω σε ποτηράτο ύψιλον.

  12. Alexis said

    #10: Πρόσεξε γιατί καιροφυλακτεί το Επιτελείον να σε κατακεραυνώσει επί ασελγεία σε βάρος της ΘΕΓ 😆

  13. Εδώ είμαστε. Ευχαριστούμε. 🙂

  14. ΓΤ said

    Μηνολόγιον> 10.12.1963 Απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Σεφέρη

  15. Παναγιώτης Κ. said

    Με τον περιορισμό να έχουν εκδοθεί τα τρία τελευταία χρόνια έχω μισοδιαβάσει τα εξής:

    https://www.politeianet.gr/books/9789600367362-zuboff-shoshana-kastaniotis-i-epochi-tou-kataskopeutikou-kapitalismou-bibliodetimeni-ekdosi-312810

    https://www.politeianet.gr/books/9789604356980-liakos-antonis-polis-o-ellinikos-20os-aionas-305519

    https://www.politeianet.gr/books/9786185118396-sarantakos-nikos-ekdoseis-tou-eikostou-protou-i-glossa-echei-kefia-289931

    https://www.politeianet.gr/books/9789603032557-igglesis-nikos-stochastis-stratigikes-epiloges-epibiosis-tou-ellinismou-289276

  16. Καλομοίρα said

    Καλημέρα σας! Παρακολουθώ χρόνια το ιστολόγιο του Νικοκύρη, πρώτη φορά θ’αφήσω κι εγώ το κατιτίς μου. Καθώς είμαστε σε σελίδα γλωσσολογικού ενδιαφέροντος, προτείνω με μεγάλη χαρά το μυθιστόρημα «Η έβδομη λειτουργία της γλώσσας» του Λοράν Μπινέ, εκδ. opera 2018.
    Σαν αντίδοτο των ημερών μας από το δυστοπικό 2020, το βιβλίο μας μεταφέρει με έναν πολύ απολαυστικό τρόπο στο Παρίσι της διανόησης των 80’s ανάμεσα σε γνώριμες προσωπικότητες όπως ο Μπαρτ, ο Σωσσύρ, ο Σαρτρ, σε ιδιαίτερα μυστηριώδεις, μερικές φορές και βακχικές καταστάσεις, σε ενα μυθιστόρημα μυστηρίου με επίκεντρο τη γλώσσα. Θα το χαρείτε όλ@, πιστεύω!

  17. Παναγιώτης Κ. said

    @10. Δηλαδή δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά και είναι απλώς ζήτημα συνήθειας;

  18. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    10
    Δεν είναι το μόνο. Και το παρίσταται-παριστάται.

  19. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Πρόσφατα διάβασα το Κρύο χώμα για όποιον ενδιαφέρεται για αστυνομικό μυθιστόρημα. Καλογραμμένο, καλή ατμόσφαιρα, ενδιαφέρον ιστορικό περιβάλλον (Ιρλανδία την εποχή των ταραχών του 81) με κάποιες, κωμικές στο σημείο που είναι, μεταφραστικές αστοχίες. Είπαμε, η επιμέλεια κοστίζει.

  20. sarant said

    10 Έτσι είναι για το βιβλίο του Μ.

    13 Συγχαρητηρια!

    16 Καλώς ήρθατε, ευχαριστούμε για την πρόταση!

  21. ΓΤ said

    13@
    «[…] Εντάσσουμε την έκδοση αυτή στο μεγάλο εορταστικό γεγονός της ενθρόνισης του νέου Ιάπωνα Αυτοκράτορα και στην επέτειο για τα 120 χρόνια φιλίας Ελλάδας – Ιαπωνίας· σαν προσπάθεια για την ενδυνάμωση των δεσμών των λαών μας, ευχή για καλύτερη ιαπωνολογική εκπαίδευση στη χώρα μας και συμβολή στην ενημέρωση ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2020 στο Τόκιο».

    Και έρχεται ο κορονοϊός και σου τινάζει την κατακλείδα στον αέρα…

  22. ΣΠ said

    Αυτό τον καιρό διαβάζω και το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο του Μπαράκ Ομπάμα A Promised Land.

  23. Παναγιώτης Κ. said

    @22. Διάβασα περί τις 25 σελίδες από το βιβλίο του Ομπάμα (αυτές που δημοσιεύτηκαν στον τύπο και αναφέρονταν στην Ελλάδα ) και πράγματι είναι ενδιαφέρον. Και ως περιεχόμενο αλλά και αυτή η ίδια η γραφή είναι ξεχωριστή. Αποτυπώνεται η ρητορική του δεινότητα.
    Καταλαβαίνεις επίσης τι παίζει με τις διεθνείς σχέσεις.

  24. Λάζαρος Μ. said

    Η ενότητα του ιστολογίου «Τα βιβλία μου» χρειάζεται ενημέρωση, με προσθήκη των νεότερων!

  25. Πέπε said

    17
    Υπάρχει διαφορά. Όποιος τηρεί τη διάκριση, μπράβο του. Απλώς θεωρώ υπερβολικό να απαιτείται η τήρηση μιας τόσο λεπτής διάκρισης από όλους. Όχι γιατί είμαι κατά των λεπτών διακρίσεων και μ’ αρέσουν μόνο οι χοντρές, όλως τουναντίον, αλλά γιατί η συγκεκριμένη δε στηρίζεται σε κανέναν γραπτό ή εμπειρικό γραμματικό κανόνα, είναι ένα εντελώς μεμονωμένο και εξαιρετικό φαινόμενο. «Κανόνας» είναι κάτι που έχει μια κάπως ευρεία εφαρμογή. Εδώ μιλάμε για μεμονωμένη πληροφορία.

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δύσκολη χρονιά για αγοραστές βιβλίων, που συνδέουν τη βόλτα στην πόλη με πέρασμα και από κάποια βιβλιοπωλεία. Κάποιες προτάσεις:
    «Αφέντες και δούλοι» του Πολ Γκρεβεγιάκ από τις θαυμάσιες εκδόσεις «Πόλις». Τρεις γενιές ζωγράφων στη μαοϊκή Κίνα. Ιστορικό και πολιτικό μυθιστόρημα, στοχασμός για την ελευθερία της τέχνης και τον ολοκληρωτισμό.
    «Μια λοξή ματιά στην ιστορία» του Διονύση Ελευθεράτου από τις εκδόσεις «Τόπος». Αφορά την ελληνική ιστορία των τελευταίων 200 ετών.
    «Ένα διαμέρισμα στο Παρίσι» του Γκιγιόμ Μισό από τις εκδόσεις «Κλειδάριθμος». Αστυνομική λογοτεχνία.
    Αυτά τα ολίγα, αφού στην καραντίνα μάς βγάζει παλικάρι η βιβλιοθήκη μας. Δεν μου αρέσει να παραγγέλνω βιβλία, θέλω να τα προμηθεύομαι με την κλασική διαδικασία.

  27. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    26 >> «Ένα διαμέρισμα στο Παρίσι». Αστυνομική λογοτεχνία.

    Λάθος. Εφοριακή.
    https://www.documentonews.gr/article/kyriakos-mareba-agnoeitai-to-spiti-toy-boltairoy

  28. Κιγκέρι said

    10: Μα κι εσύ βρε Πέπε,

    έκατσες κι έγραψες ολόκληρη παράγραφο για να πεις «Κιγκέρι, μη με τζουνήσεις, ξέρω το σωστό αλλά εγώ θα πω επίτηδες το λάθος, επειδή έτσι το έχω συνηθίσει»; Πιο απλό δε θα ήταν να αλλάξεις τον τόνο ή έστω τη διατύπωση και να πεις, ξερωγώ, «το συνιστώ» ή «το προτείνω»; Έτσι δε λένε οι δάσκαλοι στους μαθητές; 😉

  29. ΓΤ said

    26@

    Στην οποία κλασική διαδικασία μισόκρυφα μυρίζουμε το χαρτί 😉

  30. nikiplos said

    18β> Το παριστάται αφορά την αναπαράσταση κάποιου έτσι δεν είναι? πχ στη γεωμετρία.

  31. nikiplos said

    Ευχαριστούμε για τις ωραίες προτάσεις. Από έναν σχολιαστή εδώ διάβασα τη νόσο του μικρού Θεού της Ευτυχία Γιαννάκη, που πολλά έχει να κάνει με αυτά που ήδη ζούμε.

    Μάλλον με βλέπω και για τον Ομπάμα, μετά τις παρατηρήσεις των σχολιαστών.

  32. Γιάννης Κουβάτσος said

    29. Με καταλαβαίνεις, φίλε. 😉

  33. Γιάννης Ιατρού said

    26: Γιάννη, με την πρότασή σου «Ένα διαμέρισμα στο Παρίσι» έπιασες τον σφυγμό της εποχής 🙂 🙂

  34. https://www.lifo.gr/articles/book_articles/302797/vivlia-poy-fotizoyn-ptyxes-tis-istorias-apo-tin-arxaiotita-mexri-ti-sygxroni-epoxi

  35. 34 Στο ίδιο κλίμα, για όσους ενδιαφέρονται για το ’21, οι εκδόσεις του ΕΙΕ
    https://history-bookstore.eie.gr/section/neohellenic-research/historical-library-of-the-1821-greek-revolution/
    του Ιδρύματος της Βουλής
    http://foundation.parliament.gr/central.aspx?sId=113I425I1279I646I466955
    και αυτό το πολύ καλό για τους Οθωμανούς και την Επανάσταση
    https://www.ert.gr/eidiseis/politismos/leonidas-moiras-i-elliniki-epanastasi-mesa-apo-ta-matia-ton-othomanon/

  36. Γιάννης Ιατρού said

    34: Ενδιαφέρουσα λίστα! 👍🤗

  37. # 33

    Εμπνευσμένος από το θέατρο Les Americains του Βολταίρου ο Σαλβατόρε Καμαράνο έγραψε το λιμπρέτο της Alzira ο Βέρντι που την χαρακτήρισε μετά την χειρότερη ‘οπερα που είχε γράψει. Σκέψου τι θάλεγε ο Βολταίροος για το σπίτι του στο Παρίσι αν μάθαινε για κούλη και Μαρέβα !

    Πάντως αυτό το κομμάτι είναι εξαιρετικό !

  38. Πέπε said

    @28
    Τίποτε προσωπικό. Δε θυμόμουν καν ότι το έχεις σχολιάσει άλλη φορά, απλώς ότι γενικώς έχει σχολιαστεί.

    Πρώτα έγραψα ό,τι έγραψα, και μετά, πριν πατήσω αποστολή, παρατήρησα το συνίσταται και μου χτύπησε ένα καμπανάκι: είσαι στου Σαραντάκου, δε χαλαρώνουμε εδώ! Σε διαβάζει απαιτητικό κοινό! Έτσι, εν όψει της πιθανότητας να πει κάποιος «συνίσταται ή συνιστάται;», απάντησα προληπτικά.

    Όχι, δεν ανοίγω στους μαθητές (Γυμνάσιο έχω) γλωσσικές συζητήσεις σαν αυτές που κάνουμε εδώ. Για την ηλικία τους πιο πολύ μ’ ενδιαφέρει να εκτεθούν σε πολλές και ποικίλες γλωσσικές εμπειρίες, και να μάθουν όσο γίνεται πιο μεθοδικά και στέρεα ό,τι υπάρχει στη γραμματική και το συντακτικό που να είναι κουκιά μετρημένα. Εμπλουτίζοντας τα δεδομένα τους, αργότερα συστηματοποιώντας τα κι όλας, θα έρθει και η στιγμή της κριτικής γλωσσικής σκέψης. Μία μία οι δουλειές όμως.

  39. @ 20 Sarant: Ευχαριστώ. 🙂
    @ 21 ΓΤ: Κατά παραγγελία… 🙂

  40. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πράγματι, το «Σπίτι του Βολταίρου» είναι φοβερός τίτλος για μυθιστόρημα μυστηρίου. Γοτθική μυθοπλασία και σκοτεινό οικονομικό έγκλημα σε ένα. ☺

  41. ΓΤ said

    40@

    Σημεία και βολτέρατα

  42. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    26 Συμφωνώ κι εγώ για την υπάρχουσα βιβλιοθήκη. Βρήκα κι ένα αδιάβαστο του Κόου και αυτό διαβάζω τώρα.

    Είναι καλό αυτό του Ελευθεράτου;

  43. ΓΤ said

    40@

    βολταιριαστό ζευγάρι

  44. eran said

    Και μέσα σε όλα αυτά έχει χαθεί και η έννοια του τρολαρίσματος:
    Είμαστε συνομωσιολόγοι επειδή δεν θέλουμε οι εωσφορικές δυνάμεις να μας κάνουν νεοταξίτικο εμβόλιο;
    (Μητροπολίτης Μόρφου).
    «Η αστυνομία έχει γίνει λιγότερο βίαιη, ο κόσμος την χαίρεται»
    (Χρυσοχοΐδης).

  45. raf said

    Καλημέρα!
    Είμαι πολύ περίεργος για το βιβλίο του Ολλανδού Μπρέγκμαν.

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    42:Ναι, είναι πολύ ενδιαφέρον. Έχει ρίξει πολλή δουλειά ψάχνοντας σε παλιές εφημερίδες και αρχεία και συγκρίνοντας γεγονότα του τότε και του τώρα.

  47. Θα τα βάζω ένα ένα.
    Είναι από τις αναρτήσεις που συμπαθώ πολύ.

    » Ο ΣΠΙΝΟΖΑ ΓΑΜΑΕΙ ΤΟΝ ΧΕΓΚΕΛ»

    POUY JEAN-BERNARD
    Εκδότης: OPOSITO https://www.opositobooks.com/

    Φοβάμαι πως εξαντλήθηκε.
    Μου πρόσφερε στιγμές γέλιου τον Ιανούαριο, πού να ήξερα…

    Είδα πως βγήκε κι η συνέχειά του, που θα τιμήσω φυσικά.

    Ας πούμε πως απευθύνεται σε αναγνώστες με ολίγη… ποστ πανκ διάθεση

  48. Μαρία said

    2018
    Leslie P. Peirce, Το σουλτανικό χαρέμι. Γυναίκες και εξουσία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
    https://www.miet.gr/book-list/book-To-soyltaniko-xaremi-Gynaikes-kai-ejoysia-sthn-O8wmanikh-Aytokratoria
    2019
    Άννα Ματθαίου, Οικογένεια και σεξουαλικότητα. Μεταξύ παράδοσης και νεωτερικότητας (Ελληνικές μαρτυρίες, 17ος- αρχές 19ου αι.)
    https://www.politeianet.gr/books/9789602044049-matthaiou-anna-melissa-oikogeneia-kai-sexoualikotita-301262
    2020
    Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος – Ποιήματα (1962-2018)
    https://www.panopticon.gr/index.php/component/content/article/9-cat-logotexnia/159-log-likiard-poiimata

  49. Ρεζίλι έγινα πάλι, τουλάχιστον την Πηρς εγώ έπρεπε να την είχα θυμηθεί.

  50. sarant said

    49 Καλά ντε, όλοι ξεχνάμε

    46 Ευχαριστώ Γιάννη

    43 🙂

  51. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Η αστυνομία έχει γίνει λιγότερο βίαιη, ο κόσμος την χαίρεται»
    (Χρυσοχοΐδης).
    Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, Μιχάλη;
    Ο Ελευθεράτος θα έβρισκε υλικό εδώ. ☺

  52. venios said

    Να προμοτάρω κι εγώ το δικό μου «Αλφαβητάρι για μεγάλους», εκδόσεις Άπαρσις.

  53. Πέπε said

    @13
    Δημ. Χώρε, αυτό φαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον, και οπωσδήποτε αποκαλύπτει μια τελείως άλλη σου πλευρά από αυτήν που μας έχεις παρουσιάσει εδώ. (Ομολογώ ότι στην αρχή υπέθεσα ότι ο τίτλος «Ι όπως Ιαπωνία» θα κατέληγε κάπου στο βορειοϊδιωματικό Ι όπως Ιλλάδα, αλλά έπεσα έξω!)

    Ζει ανάμεσά μας μια φυλή Ελλήνων (στην Ελλάδα εννοώ: έχει βέβαια και σε άλλες χώρες) που ενδιαφέρονται με πάθος για την Ιαπωνία, μελετούν διάφορες πτυχές του πολιτισμού της, παλιά και σύγχρονη τέχνη, μυθολογία, μουσική, λογοτεχνία, ακόμη και τη γλώσσα οι πιο τολμηροί, επισκέπτονται τη χώρα όποτε μπορέσουν, και βήμα-βήμα γίνονται και Ιάπωνες. Ανήκεις κι εσύ σ’ αυτούς; Εγώ όχι, αλλά έχω φίλους, και ξέρω καναδυό για τους οποίους το βιβλίο σου θα ήταν ωραίο δώρο, αν δεν το έχουν ήδη (θέλει διακριτική διερεύνηση αυτό).

  54. Αράουτ said

    1) Μετά από πάροδο μιάμισης ολόκληρης ώρας, το Επιτελείο μας θα ανέμενε από τον επαγγελματία μεταφραστή και βαθύ γνώστη της Γλώσσης του Βολταίρου, κ. Νίκο Σαραντάκο, να βγεί και να επιπλήξει τον σχολιαστή Ζαφείρη που στο σχόλιο 47 μάς πρότεινε το πασίγνωστο μυθιστόρημα «Ο Σπινόζα γαμάει τον Χέγκελ» (πρωτότυπος γαλλικός τίτλος «Spinoza encule Hegel»),

    παραπλανώντας το Ιστολόγιο ότι τάχα το γαλλικό ρήμα «enculer» (ετυμ: en+cul) σημαίνει «γαμώ» ενώ στην πραγματικότητα σημαίνει «ξεκωλιάζω, σοδομίζω». Και σύμφωνα με όλους τους ειδήμονες της Γαλλικής Λογοτεχνίας ήτο το αγαπημένο ρήμα του Μαρκησίου Ντε Σάντ.

    2) Στο σχόλιο 22 ο σχολιαστής κύρ Σταύρος παραπλανά (είτε ηθελημένα, είτε από ασχετοσύνη) τους αναγνώστες του Ιστολογίου να τρέξουν να αγοράσουν το βιβλίο του Ομπάμα, το οποίο – όμως – υπάρχει εδώ και μέρες στον Ουρανό του Διαδικτύου. Ήδη οι αδαείς σχολιασταί Παναγιώτης Κ. (23) και Νίκιπλος (31) δήλωσαν ότι θα σκάσουν 27,60 ευρώ από το υστέρημά τους για να διαβάσουν τις παπαριές του ηλιοκαμμένου τέως Πρόεδρου των ΗΠΑ

    3) Επειδή κατανοούμε ότι κάποιοι φανατικοί οπαδοί μας στο παρόν Ιστολόγιο περιμένουν ως μάννα εξ ουρανού και την δική μας βιβλιοπρόταση, σπεύδουμε να την δημοσιοποιήσουμε: Παραμονές Χριστουγέννων, θα κυκλοφορήσει σε όλα τα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις «Ιανός» η άκρως αποκαλυπτική αυτοβιογραφία της Μαργαρίτας – Ασπασίας Θεοδωράκη, που θα αποτελέσει το εκδοτικό γεγονός της Χρονιάς. Ήδη ο ιδιοκτήτης του «Ιανού» Νίκος Καρατζάς αποκάλυψε μία από τις βόμβες που εξαπολύει κατά της εγχώριας Αριστεράς η κάργα ελληνόψυχη θυγατέρα του Μίκη, Μαργαρίτα – Ασπασία: Ο εκάστοτε Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ διοριζόταν κατευθείαν από την Μόσχα!..

    Μεταφέρω επί λέξει:

  55. @ 53 Πέπε

    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
    Ναι, ναι, «φυλή» που σέβομαι. 🙂

  56. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Ο εκάστοτε Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ διοριζόταν κατευθείαν από την Μόσχα!..»
    Έλα, ρε Βάτμαν! Τέτοια αποκάλυψη; Μήπως λέει και από πού ανατέλλει ο ήλιος; 😂

  57. Πέπε said

    @54
    Αυτό είναι άμα νιώθεις από γλώσσες!

    «Ξεκωλιάζω» είναι ένα ρήμα που χρησμοποιείται κυρίως σε μεταφράσεις ξένης (γαλλικής συγκεκριμένα, απ’ όσα έχω δει) πορνογραφικής λογοτεχνίας. Στον φυσικό νεοελληνικό λόγο, σπανιότατα. Από την άλλη, enculer είναι ένα ρήμα πιο συχνό στα γαλλικά, αλλά χωρίς ακριβές αντίστοιχο στα ελληνικά. Κανονικά λέμε την περίφραση «γαμώ από τον κώλο», αλλά αυτό δεν συνιστά ακριβή μετάφραση καθώς ρίχνει όλη την έμφαση στο πώς και όχι στην ίδια την πράξη. Στο παράδειγμά μας η έμφαση βρίσκεται στην πράξη, επομένως ο Σπινόζα γαμεί τον Έγελο. Το πώς, ούτε τόση σημασία έχει, αλλά ούτε και χρειάζεται να προσδιοριστεί (τι πώς δηλαδή; από τη μασχάλη;)

    Αυτά για την κυριολεκτική σημασία των ρημάτων των δύο γλωσσών. Επειδή υποψιάζομαι ότι το βιβλίο δεν είναι πορνογραφική φαντασία, σε επόμενη διάλεξη θα καταπιαστούμε και με τις μεταφορικές τους σημασίες.

    Ευχαριστώ για την προσοχή σας.

  58. avno13 said

    Φιλοσοφικά (για βιαστικούς), ανάγνωσης (προσωπικής) 2020 (κατά μήκος καραντίνας)
    «Το απόλυτο και το τάβλι», Νίκου Δήμου.
    «Plato’s podcasts- the ancients’ guide to modern living», Mark Vernon (WARNING:ερμηνευτικό-ψυχολογικό)

  59. Το «Ρ» της Φωκίωνος Νέγρη said

    – Η πρόταση ===> Επιδιώκοντας την ισχύ: Πόλεμοι, τεχνολογία και κοινωνίες από την αρχαιότητα έως σήμερα (William H. McNeill, εκδόσεις Παπαδόπουλος, Νοέμβριος 2019)
    https://www.goodreads.com/book/show/49681423

    – Η προσδοκία ===> Θα είναι ευχής έργον να κυκλοφορήσει κάποια στιγμή στα ελληνικά και το μεγαλύτερο αδερφάκι του, το Plagues and Peoples.

    – More news, gossip και άλλα τινά ===> Από τον ίδιο συγγραφέα πήρε το μάτι μου, ένεκα της καραντίνας, μόνο στα ιντερνέτια και την πρόσφατη κυκλοφορία (ζεστό ψωμί κατευθείαν από τη φωτιά) του Βενετία: Γέφυρα Δύσης και Ανατολής, 1081-1797. Εδώ, δεν έχω ακόμη προσωπική εικόνα για την αξία του έργου, αλλά θα εμπιστευτώ την αυθεντία: «Κανείς άλλος ιστορικός δεν θα μπορούσε να έχει γράψει μια τόσο άμεση, τόσο εμπεριστατωμένη, τόσο εύπεπτη και τόσο αμερόληπτη ιστορία αυτής της τόσο μεγάλης αυτοκρατορίας. Ο McNeill το πέτυχε. Με αξιοθαύμαστο τρόπο». — Φερνάντ Μπρωντέλ

  60. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    59 Αυτό με τη Βενετία θα αξίζει.

  61. Αράουτ said

    1) Κύρ Γιάννη μου (56) σού προσφέρω υψηλής ποιότητος ενημέρωση κι εσύ ειρωνεύεσαι… Άλλο τί πίστευες εσύ και οι άλλοι αντικομμουνισταί: Για πρώτη φορά έχουμε την επίσημη μαρτυρία του Μιμίκη Θεοδωράκη και της ελληνόψυχης θυγατρός του, Μαργαρίτας – Ασπασίας, ότι το 1970 η Μόσχα έκανε επίσημη πρόταση στον κορυφαίο μουσικοσυνθέτη της Ρωμέηκης Αριστεράς να αναλάβει Γ.Γ. του ΚΚΕ. Πρόκειται περί μεγάλου ντοκουμέντου και απορώ πώς δεν το αντιλαμβάνεσαι…

    2) Παρεμπιπτόντως, θέλω να συγχαρώ την σχολιάστρια Καλομοίρα (σχ. 16) που πρότεινε το όντως αποκαλυπτικό βιβλίο του Laurent Binet «La septième fonction du langage» (1η γαλλική έκδοσις 2015, κατεβάστε ΕΔΩ )

    Το βιβλίο αυτό είναι ένας ΥΜΝΟΣ προς τον Αρχαιοελληνικό Πολιτισμό και την Θεία Ελληνική Γλώσσα, έχει πάνω από 100 αναφορές στους ΑΗΠ . Αναρτώ την λιγότερο ενδιαφέρουσα, απαντώντας στον παγκοσμίως άγνωστο φιλόλογο κύριο Πέπε, που στο σχόλιο 57 ισχυρίστηκε (άκουσον – άκουσον!) ότι δεν έχει σημασία πώς γαμάει κανείς:

    ΠΕΠΕΣ: «Το πώς, ούτε τόση σημασία έχει, αλλά ούτε και χρειάζεται να προσδιοριστεί (τι πώς δηλαδή; από τη μασχάλη;)»

    Ε, λοιπόν, αδαέστατε φιλόλογε της κακιάς ώρας, κύριε Πέπε, είναι καιρός να μάθεις ότι ο Σωκράτης δεν ξεκώλιαζε («enculer» στα γαλλικά) τον Αλκιβιάδη, αλλά απλώς τον διαμήριζε («enfiler» στα γαλλικά), και γι’ αυτό ο Αλκιβιάδης δεν έγινε παθητικός ομοφυλόφιλος

  62. Πέπε said

    Άρα δεν τον γαμούσε, ο.ε.δ.

  63. Μαρία said

    57
    https://fr.wikipedia.org/wiki/Spinoza_encule_Hegel

  64. Triant said

    56: Τέτοια αποκάλυψη; Μήπως λέει και από πού ανατέλλει ο ήλιος;
    Δεν είναι τόσο απλό! Τώρα από τις 120, στο θερινό ηλιοστάσιο από τις 60 🙂 Πολύ φιλική προς τους ηλιακούς θερμοσίφωνες συμπεριφορά.

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    61: Βρε Βάτμαν, από πότε είναι αδιάσειστο ντοκουμέντο οι ισχυρισμοί ενός ανθρώπου; Ντοκουμέντα είναι π.χ. τα επίσημα έγγραφα:

    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789606647673–epikentro-oi-scheseis-kke-kai-kk-sobietikis-enosis-sto-diastima-1953-1977-190196&ved=2ahUKEwjJlcWb3sPtAhWFyoUKHdjECoUQFjAAegQIARAB&usg=AOvVaw01n6i10LW5aDo3nCgfqNR2

  66. sarant said

    65 Έχω πάντως την εντύπωση ότι το έχω ακούσει ξανά αυτό από/για τον Μίκη και την ηγεσία του ΚΚΕ

  67. dryhammer said

    Πάντως τη διαφορά του διαμηρίζω από το ξεκωλιάζομαι από τον Μπινέ τη μαθαίνομε… (I ‘m sorry mom!)

  68. ΓΤ said

    81
    571

  69. ΓΤ said

    67@

  70. William T. Riker said

    To τελευταίο βιβλίο του R. Beaton μπορώ να πω ότι ήταν ενδιαφέρον.
    Από δικαστικά θρίλερ, θα συνέστηνα την Υπόθεση Jacob (παρά τα ένα-δύο αβλεπτήματα στην ελληνική μετάφραση).
    Αν κάποιος ενδιαφέρεται για pulp fiction, τα βιβλία του David Gibbins δεν είναι κι άσχημα. Βασικά, είναι μάλλον κάτω του μετρίου, αλλά για ένα ξέγνοιαστο απόγευμα (ή για μία αναμονή λίγων ωρών σε ένα αεροδρόμιο που θα λέγαμε σε παλιότερες, καλές εποχές) την κάνουν τη δουλειά.

  71. Προς τον αθλητικό συντάκτη του ιστολογίου ΓΤ, από τηγ συνέντευξη του προπονητή της Πόρτο Σέρζιο Κονσεϊσάο μετά την νίκη της ομάδας του επί του ΟΣΦΠ με 0-2 :

    «Ο Ολυμπιακός είναι από τις δυνατές ομάδες στην Ελλάδα, πέρασα για μερικά χρόνια από τον ΠΑΟΚ και τον ξέρω καλά. Τα χρόνια που πέρασα στον αγαπημένο μου, ΠΑΟΚ με βοήθησαν να γίνω πιο έμπειρος. Είναι δύσκολο να κερδίζεις εδώ. Και τώρα που βρίσκομαι στην Ελλάδα, θέλω να στείλω τα χαιρετίσματά μου στον ΠΑΟΚ. ΠΑΟΚΑΡΑ για πάντα! Είμαι ένας φίλαθλος του ΠΑΟΚ και δεν τον ξεχνάω»

    Δεν διευκρινίζεται αν είδε σε καμιά γωνιά τον Νικοπολίδη…

    Για όσους δεν θυμούνται ο Νικοπολίδης έπιασε ένα πέναλτυ του Κονσεϊσάο και κορόιδεψε τον Κονσεϊσάο, ο οποίος του την φύλαξε στη φυσσούνα με το τέλος του αγώνα. Στο6.40 του βίδδεο η αλητεία του κηπουρού.

  72. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και τις προτάσεις!

  73. tryfev said

    Νίκο μου, τελειώνω τώρα το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του David Brewer ΕΛΛΑΔΑ 1453-1821 το οποίο όμως χρειάζεται αρκετή συγκέντρωση κατά την ανάγνωσή του.

    Μόλις ανοίξουν τα βιβλιοπωλεία θα αγοράσω δύο βιβλία που κυκλοφόρησαν πρόσφατα. «Τα Σονέτα προς τον Ορφέα» του Rainer Maria Rilke, μεταφρασμένα στη γλώσσα μας από τον εκλεκτό φίλο, καθηγητή της Σχολής Ιστορίας, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου Γιώργο Κεντρωτή και το βιβλίο του πρωτοξαδέλφου μου Γιάννη Μηλιού Ομότιμου Καθηγητή του ΕΜΠ «1821 Ιχνηλατώντας το ΄Εθνος, το Κράτος και τη Μεγάλη Ιδέα».

  74. Από την πολύ καλή σειρά Aldina των εκδόσεων Gutenberg (πρωτοδιάβασα εκεί το εκπληκτικό «Ο Στόουνερ» του J Williams, νομίζω έχει αναφερθεί σε προηγούμενες βιβλιοπαρουσιάσεις) προτείνω τον «Γαλατά» της Anna Burns (booker του 2018), τη σειρά τριών βιβλίων (διαβάζονται αυτόνομα) της Rachel Cusk,»Περίγραμμα», «Μετάβαση» και «Κύδος», το πρώτο έχει να κάνει με την Ελλάδα, το βιβλίο της Nona Fernandez Silanes με τίτλο «Space Invaders» Χιλιανή συγγραφέας με ενδιαφέρον στήσιμο της ιστορίας και το βιβλίο του Ιρλανδού (βορειο-) David Park «Ταξιδεύοντας σε ξένη γη», εξαιρετικό (για όλες τις ενοχές και τις δυσκολίες του να είσαι γονιός).
    Ακόμη βρήκα πολύ καλό το «Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες» της Delia Owens, που έγινε γνωστό στόμα με στόμα από τον νέο εκδοτικό οίκο Δώμα.
    Τέλος για να γελάσει το χειλάκι μας, το νέο βιβλίο του Fredrik Backman (Σουηδός που έχει γράψει το ευπώλητο «Η γιαγιά μου σας χαιρετά και ζητάει συγνώμη», επίσης καλό), «Άνθρωποι με άγχος».
    Πήρα και τον καινούριο Philip Kerr λίγο πριν την καραντίνα «Πρωσικό μπλε» και το βιβλίο της Όλγκα Τοκάρτσουκ «Πλάνητες» αλλά δεν τα πρόλαβα ακόμη. Ελπίζω μέσα στις γιορτές.
    Πάντως αυτή η συνήθεια του ιστολογίου είναι και εξαιρετικά χρήσιμη. Πάντα οι προτάσεις των άλλων σχολιαστών παρακινούν το ενδιαφέρον. Έτσι το καλοκαίρι διάβασα (μετά από πρόταση, δεν θυμάμαι ποιου σχολιαστή, αλλά θέλω να του πω ευχαριστώ!) το βιβλίο «Ο κόσμος του Μπάρνεϊ» του Mordecai Richler. Καταπληκτικό, έστω και αν είναι παλιότερη έκδοση. Ένας άνθρωπος γράφει με αρχόμενο Αλτσχάιμερ και μας διηγείται με χιούμορ, συναίσθημα και γλυκόπικρη αίσθηση τη ζωή του.
    Αυτά και καλή ανάγνωση!

  75. Μαρία said

    67
    Χα, χα, μόνο που ο Μπινέ δεν την ξέρει σε πείσμα της δήθεν γαλλομάθειας του Βάτμαν.

  76. sarant said

    73-74 Ωραίες προτάσεις. Μακάρι να ανοίξουν τα βιβλιοπωλεία από Δευτέρα να σπεύσω!

  77. dryhammer said

    75. Πού να ξέρει ο Μπινέ από μπινέδες…

  78. ΓΤ said

    71@

    συγκινήθηκα…

  79. Αχ, αυτά τα άκλιτα…

  80. MA said

    Καλησπέρα, ενδιαφέρουσες προτάσεις όπως κάθε φορά

    Να σας προτείνω και εγώ κάποια που διάβασα:

    Η πιο πολύτιμη πραμάτεια — ένα παραμύθι του Jean-Claude Grumberg, μια τρυφερή ιστορία για τη Σόα στη Γαλλία

    Ο πότης του Χανς Φάλαντα για τη γερμανική κοινωνία του 30, την άνοδο του ναζισμού και την απόλυτη εξαθλίωση των τροφίμων ενός ασύλου

    Κι όχι να πείτε ότι έκανα τίποτα σπουδαίο, αναμνήσεις της Ουρανίας Νιμαζίδου για την αντίσταση και τον Εμφύλιο (αυτό το βιβλίο ίσως ενδιαφέρει και τον Παναγιώτη Κ.)

    Για τη Μαγδαληνή που διάβασε τον Στόουνερ, θα της πρότεινα και τον Αύγουστο

    Νικοκύρη, το βιβλίο του Ελευθεράτου που το πρότεινε και ο Γιάννης Κουβάτσος, μου άρεσε πολύ

    Διάβασα και τη δολοφονία του Καποδίστρια του Αλεξέι Ράκο, ρώσου φιλέλληνα που την έζησε από κοντά (εκδόσεις Σαμιζντατ), ενδιαφέρον

  81. ΓΤ said

    Πατήρ Αθανάσιος Καρανταΐδης, «Ο Οδυσσέας αγωνίζεται με τον ΠΑΟΚ!», Εκδόσεις «Θύρα», Αθήνα, 2020.
    https://www.politeianet.gr/books/9786185404123-karantaidis-athanasios-thura-o-odusseas-agonizetai-me-ton-paok-309454

  82. ΓΤ said

    Στη μέχρι τώρα αθλητική κίνηση:

    ΠΑΟΚ-Γρανάδα 0-0
    PSV-Ομόνοια 4-0
    Λεβερκούζεν-Σλάβια Πράγας 4-0
    ΤΣΣΚΑ Σόφιας-Ρόμα 3-1
    Νταντάλκ-Άρσεναλ 2-4
    Χάποελ Μπε’ ερ Σέβα-Νις 1-0
    Λεχ Πόζναν-Ρέιντζερς 0-2
    Νάπολι-Ρεάλ Σoσιεδάδ 1-1
    Ραπίντ Βιέννης-Μόλντε 2-2
    Ριέκα-ΑΖ67 2-1
    Λιέγη-Μπενφίκα 2-2
    Γιανγκ Μπόις-Κλουζ 2-1

    Ερυθρός Αστέρας-ΟΣΦΠ 79-81
    Τσεντεβίτα-Προμηθέας 77-73

  83. Πέπε said

    Το «Ενυδρείο»του Γιώργου Κουτσούκου, που διάβασα πολύ πρόσφατα, δεν είναι ακριβώς καινούργιο (2014), αλλά ούτε κι έχει παλιώσει. Αυτοχαρακτηρίζεται νουβέλα, αλλά κάθε κεφάλαιο είναι μια σχεδόν αυτόνομη ιστορία, με τον ίδιο ήρωα και στο ίδιο μοτίβο. Κάθε κεφάλαιο είναι μια ιστορία ερωτικών επιδιώξεων, που σχεδόν όλες είναι αποτυχημένες. Αλλά αυτό δεν είναι παρά η αφορμή για το κείμενο.

    Οι ιστορίες εκτυλίσσονται σε διάφορους δρόμους της Αθήνας του 2014, που περιγράφονται όπως ακριβώς είναι. Τα κλειστά μαγαζιά, οι επαπειλούμενες ή και πραγματικές απολύσεις κλπ. ζωγραφίζουν ένα ζοφερό και εντελώς πιστό στην πραγματικότητα φόντο για τις ιστορίες αποτυχίας του ήρωα. Το κατεξοχήν στοιχείο που με συγκίνησε είναι ότι κάποιες από αυτές τις διαδρομές ήταν σαν να τις βλέπω μπροστά στα μάτια μου, καθώς τις ξέρω (είναι τόσο πολλές που ο κάθε Αθηναίος θα βρει μερικές που τις ξέρει), και ήταν πράγματι πιστότατες, φτάνοντας μέχρι την περιγραφή ενός παγκοσμίως άγνωστου και τοπικά ασήμαντου καταστήματος ακριβώς κάτω από το πατρικό μου.

    Η διαρκής μινιμαλιστική επανάληψη του ίδιου μοτίβου πλοκής από ιστορία σε ιστορία, με κάποιες μάλιστα φράσεις να επαναλαμβάνουνται αυτούσιες δίκην ρεφρέν, δίνει μια ιδιότυπη μουσικότητα στην αφήγηση.

  84. Μαρία said

    Σχετικό μόνο για λυκόπουλα.
    Στην εκπομπή Εδώδιμα και αποικιακά ο Αλέξης Βάκης φιλοξένησε τον Κώστα Θωμαΐδη και ακούγονται αγαπημένα του άσματα της παιδικής και εφηβικής του ηλικίας. https://www.avgi.gr/sto-kokkino

  85. Παναγιώτης Κ. said

    @80. Το σημείωσα για να το αναζητήσω και σε ευχαριστώ.
    Υπάρχει και ένας ακόμη λόγος…Καθώς βλέπω, η αφηγήτρια έχει την ηλικία της μάνας μου…

  86. ΚΩΣΤΑΣ said

    80 ΜΑ >> Κι όχι να πείτε ότι έκανα τίποτα σπουδαίο, αναμνήσεις της Ουρανίας Νιμαζίδου για την αντίσταση και τον Εμφύλιο…

    ΜΑ, με ενδιαφέρει κι εμένα αυτό το βιβλίο. Έχω όσα απομνημονεύματα έπεσαν στην αντίληψή μου καπετάνιων του ΕΛΑΣ, ΔΣ, κλπ που κατάγονται ή αναφέρονται στη Θεσσαλία και λίγα που αναφέρονται στη Θεσσαλονίκη.
    Σε ποια περιοχή αναφέρονται οι αναμνήσεις της Ουρ. Νιμαζίδου;
    …………………………………………………………………………………..

    Καθαρά στενού τοπικού ενδιαφέροντος, μόνο για τους εκ Θεσσαλονίκης και περιχώρων. 😉

    «‘ΚΕΙ Π’ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ, ΕΙΝ’ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟΣ»

    ΣΤΕΦΟΥΔΗΣ ΜΟΡΦΗΣ*, ΚΨΜ, 2019

    *Συντρόφου και συνεπιβάτη στο ταξί του δολοφονημένου Στέφανου Βιλδιμίρη, στην Επτάλοφο, το 1961.

  87. Μαρία said

    86
    Γιαννιτσά
    https://www.avgi.gr/tehnes/313495_mia-zoi-dosmeni-stin-patrida-kai-stin-aristera

  88. ΚΩΣΤΑΣ said

    87
    Το είδα ότι είναι από τα Γιαννιτσά, σκέφτηκα μήπως υπάρχουν καταγραφές και από Θεσσαλονίκη, κυρίως δυτικά. Επταλοφίτες που έγραψαν βιβλία για κατοχή, εθνική αντίσταση, εμφύλιο, Βλάσης Γωγούσης: γιατί δεν αυτοκτόνησες και Λευτέρης Τσιρμιράκης: η Θεσσαλονίκη στην εθνική αντίσταση και το κουβάρι της ζωής μου. Συν ο Μ.Σ. που έγραψα παραπάνω.

    Είμαι λίγο τοπικιστής και όλο τέτοια ψάχνω.

  89. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα, όλο και περισσότερες προτάσεις!

  90. Αγγελος said

    (74) «Κυανούν του Βερολίνου» δεν λέγεται ελληνικά το «πρωσικό μπλε»;

  91. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αφού φύγατε όλοι, θα κάνω λίγο κατάχρηση του χώρου και του κυρίως θέματος, ας με συγχωρέσει ο Νικοκύρης.

    Όταν ξεκίνησα με ζήλο την ενασχόληση με την τοπική ιστορία, ένας από τους στόχους μας ήταν να βρούμε και να καταγράψουμε όλες τις πηγές που κάνουν αναφορά στις λέξεις-τοποθεσίες Αμπελόκηποι (Θεσσαλονίκης), Επτάλοφος και Καΐστρι ή Καϋστριο Πεδίο. Είχα και δύο φιλόλογους παρέα. Κι εγώ στούρνος αλλά και οι φιλόλογοι παντελώς άγνωστοι σε όλο το σύμπαν. Τα παρατήσαμε. Από την μέχρι τώρα εμπειρία μου, μόνο ο μακράν κορυφαίος σχολιαστής εδώ μέσα, με το άριστον επιτελείο του, ο κ. Αράουτ θα μπορούσε να φέρει εις πέρας αυτή τη δουλειά. Αλλά σιγά μη μου κάνει τέτοια χάρη εμένα. 😉

  92. ΓΤ said

    Στην υπόλοιπη αθλητική κίνηση της ημέρας:

    Λέστερ-ΑΕΚ 2-0
    Μπράγκα-Ζόρια 2-0
    Σέλτικ-Λιλ 3-2
    Ντιναμό Ζάγκρεμπ-ΤΣΣΚΑ Μόσχας 3-1
    Χόφενχαϊμ-Γάνδη 4-1
    Σλόβαν Λίμπερετς-Ερυθρός Αστέρας 0-0
    Λουντογκόρετς-Λιντς Λασκ 1-3
    Μακάμπι Τελ Αβίβ-Σίβασπορ 1-0
    Σπάρτα Πράγας-Μίλαν 0-1
    Τότεναμ-Αντβέρπ 2-0
    Βόλφσμπεργκερ-Φέγιενορντ 1-0

  93. ΓΤ said

    91@

    «[…] αλλά και οι φιλόλογοι παντελώς άγνωστοι σε όλο το σύμπαν […]». Πες μου δηλαδή, ρε Κωστάουα, ότι ήθελες κάτι σε Βιλαμόβιτς-Μέλεντορφ 🙂

  94. ΚΩΣΤΑΣ said

    93
    Ε! ας ήταν και ένα σκαλάκι παρακάτω, ρε ΓΤ, δεν θα με πείραζε, έστω παγκοσμίως άγνωστοι. 🤗

  95. ΣΠ said

    86
    Βελδεμίρη

  96. Αράουτ said

    1) Γράφει ο κ. Σαραντάκος στο παρόν άρθρο: «Με μια πρόχειρη θεώρηση θα λέγαμε ότι το λοκντάουν λειτούργησε ευεργετικά στο διάβασμα βιβλίων, άρα [αν και αυτό δεν είναι αυτόματο] και στις πωλήσεις -αυτό όμως, αν ίσχυσε, αφορούσε κυρίως το πρώτο λοκντάουν. Το δεύτερο έπεσε την πιο ακατάλληλη περίοδο, αφού από τον Νοέμβριο αρχίζουν οι κυκλοφορίες βιβλίων ενόψει των Χριστουγέννων -εδώ όμως είχαμε σχεδόν όλον τον Νοέμβριο τα βιβλιοπωλεία κλειστά αν και, σύμφωνα με διάφορες ενδείξεις πιθανώς να ανοίξουν (επιτέλους) από Δευτέρα. Έτσι όχι μόνο πολλοί εκδότες ανέβαλαν την κυκλοφορία έτοιμων προς έκδοση βιβλίων αλλά και, το κυριότερο, δεν έχουμε εποπτεία της πρόσφατης αγοραστικής κίνησης. »

    Αλλά, κύριε Νίκο, δεν είστε καλά ενημερωμένος: Από την συνέντευξη που έδωσε ο εκδότης του «Ιανού» Νίκος Καρατζάς την περασμένη Κυριακή στο «Πρώτο Ψέμμα» προκύπτει ότι οι πωλήσεις βιβλίων στο δεύτερο lockdown ΤΡΙΠΛΑΣΙΑΣΤΗΚΑΝ

    2) Εκλεκτέ οπαδέ μου, κύριε Κώστα (91) από την «Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων»: Αν μπορώ να βοηθήσω με το Επιτελείο μου σε κάτι που δυσκολεύεσαι, μετά χαράς να το πράξω. Αλλά απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι, αυτό που πάς να κάνεις είναι μάταιο, ούτε ένα ευχαριστώ δεν θ’ ακούσεις: «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης» (Εκκλησιαστής 1,2)

  97. ΚΩΣΤΑΣ said

    95 Ναι Σταύρο, συν τοις άλλοις πάσχω και από διάσπαση προσοχής.

    96 Σεβαστέ μοι και αδιαμφισβήτητε άριστε σχολιαστή κ. Αράουτ. Δεν με ενδιαφέρει και δεν επιζητώ κανένα ευχαριστώ. Είναι προσωπική μου ευχαρίστηση και τέρψη. Οι παρόντες εν ζωή, ξέρω τί παλιοχαρακτήρες είναι, λόγω αντιζηλίας. Πείτε μου ποιος αναγνωρίζει την ιδική σας αξία; Μόνο εγώ κι εμένα μόνο ο ΓΤ. 😉

    Όμως, υπάρχει ένα όμως. Σύμφωνα με τη σοφία Σολομώντος:
    Χρωστάμε σε όσους ήρθαν, πέρασαν,
    θα ‘ρθούνε, θα περάσουν,
    κριτές θα μας δικάσουν
    οι αγέννητοι, οι νεκροί!

  98. Μαρία said

    97
    Μετριοπαθής δεξιός χαριεντίζεται μ’ ένα φασίστα. Τα ‘ χει γράψει κι ο Αεροζόλ αλλά στου κουφού την πόρτα.
    «Τα δύο μεγαλύτερα ταλέντα που έχει βγάλει η Ελλάδα τον 21ο αιώνα είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Ηλίας Κασιδιάρης. Πιστεύω οτι ο Ηλ. ο Κασ. είναι πολύ πιο χαρισματικός απ’ τον Αδ. Γεωρ. Δηλαδή ο άνθρωπος είναι σταρ …» μετά το 7:31 https://www.youtube.com/watch?v=dRG_s9AJhDk&lc=Ugxs1EA9lZxrdrgjZKp4AaABAg

  99. ΓΤ said

    98@

    Στο 18:23 «O Τραμπ θα ξαναβγεί με τα τσαρούχια τον Νοέμβριο»…

  100. ΓΤ said

    @98, 99

    Πάντα μέσα στις προβλέψεις του…

  101. ΚΩΣΤΑΣ said

    98 Μαρία, θα με επιτρέψεις να λειτουργώ όπως νιώθω. Δεν γνωρίζω τον κύριο με το χρηστώνυμο Α… αλλά και αν ακόμη είναι αυτός που λες, μου είναι αδιάφορο. Στο διάλογο, κι εδώ πρόκειται για καλαμπούρι, είμαι ανεκτικός, αν συνομιλητής τηρεί κάποιους κανόνες. Αυτό δεν σημαίνει ότι ασπάζομαι και τις απόψεις του. Γενικά δεν μισώ ανθρώπους για τις ιδέες τους, καταδικάζω μόνο πράξεις τους παράνομες, εγκληματικές και ανήθικες.

  102. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτός είναι ο Βάτμαν; Τον είχε φανερώσει παλαιότερα ο Ιατρού, αλλά δεν τον είχα ξαναδεί να ρητορεύει. Μάλιστα. ☺

  103. Κουνελόγατος said

    65&66: Τα έχω δει σε κάποιο βιβλίο (νομίζω «ο πολιτικός Θεοδωράκης»). Θα το βρω και θα επανέλθω.

  104. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    101 Κώστα, να το πάρουμε αλλιώς: Ο εν λόγω, αν εξαιρέσεις τα κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία που ενίοτε παραθέτει, βρίσκεται εδώ με συγκεκριμένη ατζέντα. Πρόκληση διχόνοιας (έχει προκαλέσει καβγά μεταξύ σχολιαστών τουλάχιστον μια φορά απ’ όσο θυμάμαι), σπίλωση προσώπων ζώντων τε και τεθνεώτων (ε ρε πώς το λαλάω το αήπικον 🙂 ) και βέβαια επίδειξη του ρατσισμού, φασισμού και αντισημιτισμού του. Όσο κόσμιος και να σου φαίνεται, αυτό είναι το φαρμακερό ζουμί της παρουσίας του εδώ.
    Πάγια άποψή μου είναι το άμεσο εξωπέταγμα με όποιο όνομα κι αν εμφανιστεί, η διαγραφή των σχολίων του και, μέχρι την ώρα που θα γίνει αυτό, η αποχή από τον σχολιασμό τους. Αυτά.

  105. Π.Χ. said

    Να κάνω κι εγώ μιά πρόταση για βιβλίο:
    Υποτροπή 1938 του Φεσέλ από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ
    Μέσα από μία αναδίφηση στις εφημερίδες της εποχής ανασυστήνει το ιστορικό πλαίσιο του 1938 στη Γαλλία.
    Απευθύνεται στο γαλλικό κοινό που γνωρίζει την πρόσφατη γαλλική ιστορία αλλά είναι -τραγικά- επίκαιρο και για εμάς.
    Από το οπισθόφυλλο αντιγράφω:
    H κυβέρνηση Νταλαντιέ επιθυμεί να κλείσει την αριστερή παρένθεση του Λαϊκού Μετώπου, θέλει να ξαναστρώσει τη Γαλλία στη δουλειά,
    να καταργήσει τις προστατευτικές για τους εργαζόμενους νομοθετικές διατάξεις και να συρρικνώσει τον δημόσιο τομέα…

  106. ΣΠ said

    99
    Και λίγο μετά: Όλη η Αμερική είναι με τον Τράμπ, η υγιής Αμερική, οι εργαζόμενοι, οι λευκοί,,,

  107. ΓΤ said

    106@

    Δεν το περίμενα να φτάσεις «λίγο μετά». Ειδικά από σένα 🙂

  108. ΚΩΣΤΑΣ said

    104
    Αγαπητό μου …Χτήνος, εν ολίγοις.

    Είμαι της γνώμης ότι έναν δύστροπο είναι ευκολότερο να τον προσεγγίσεις με καλό τρόπο και να αλλάξει κι αυτός συμπεριφορά, παρά να τον έχεις απέναντι και να τον χτυπάς ή να τον περιφρονείς και να τον απαξιώνεις και να μην του μιλάς καθόλου.

    Επειδή είμαι αναγνώστης απομνημονευμάτων καπετάνιων και λοιπών μαχητών εθνικής αντίστασης και εμφυλίου, η στάση αυτή, μην του μιλάτε και μην τον κάνετε παρέα, εφαρμόστηκε από το ΚΚΕ σε πολλούς εξόριστους και φυλακισμένους, αθλιότητα κατ’ εμέ, με κορυφαία περίπτωση του Πλουμπίδη.

    Σε κάθε περίπτωση πορεύομαι με τις δικές μου αρχές.

  109. ΣΠ said

    107
    Curiosity killed the cat.

  110. sarant said

    105 Ωχ κι αλλη καλή πρόταση

  111. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    108 Εδώ είναι που διαφωνούμε. Δεν πρόκειται περί δύστροπου αλλά λογικού που μπορεί να καταλάβει. Δεν θέλει να καταλάβει, θέλει να κάνει κακό. Αν έχεις την εντύπωση ότι μπορείς να αλλάξεις έναν καμένο, τελειωμένο ναζί (όχι κάποιον άβγαλτο πιτσιρικά που δεν ξέρει τι του γίνεται), λέω πως η εντύπωσή σου είναι λανθασμένη.

  112. Πέπε said

    111

    Χτήνε, αν θέλω να πιάσω κάτι από το ψηλό ράφι και δε φτάνω, και υπάρχει εκεί γύρω ένας ψηλός που μπορεί να μου το κατεβάσει αλλά όμως συμβαίνει να είναι τελειωμένος ναζί, το θεωρώ θεμιτό να του ζητήσω βοήθεια. Δε χρειάζεται να κάνω ανεπίτρεπτες υποχωρήσεις του τύπου «παραβλέπω ότι είσαι τελειωμένος ναζί» για να αξιοποιήσω μια τέτοια πρακτική βοήθεια.

    Όσο για το άλλο που λέει ο Κώστας:

    > > Είμαι της γνώμης ότι έναν δύστροπο είναι ευκολότερο να τον προσεγγίσεις με καλό τρόπο και να αλλάξει κι αυτός συμπεριφορά, παρά να τον έχεις απέναντι και να τον χτυπάς ή να τον περιφρονείς και να τον απαξιώνεις και να μην του μιλάς καθόλου.

    Για ν’ αλλάξει συνολικά συμπεριφορά δεν έχω σπουδαίες ελπίδες, αλλά ότι σε μεμονωμένες περιστάσεις μπορείς να έρθεις σε συνεννόηση με τέτοια πρόσωπα έχει αποδειχτεί και εδώ στο ιστολόγιο. Έχουμε δει πλείονας του ενός σχολιαστές, που εμπίπτουν στην περιγραφή σου «δεν πρόκειται περί δύστροπου αλλά λογικού που μπορεί να καταλάβει – δεν θέλει να καταλάβει, θέλει να κάνει κακό», κάποια συγκεκριμένη φορά, να τους πιάνει άλλος σχολιαστής με το καλό και να βγαίνει κάτι από τον διάλογό τους.

  113. ΚΩΣΤΑΣ said

    111
    Αλλάξει, δεν αλλάξει, Χτήνε μου, είναι δικό του πρόβλημα. Κρατάμε μόνο ό,τι μας βολεύει. Διασκέδαση, λέξεις και εκφράσεις που βγάζουν γέλιο και τις μιμούμαστε και μεταξύ μας στα αλληλοπειράγματα, καθώς και μερικές χρήσιμες πληροφορίες που κάποιες φορές προσφέρει. Άμεση διαγραφή των σχολίων του που αγγίζουν τον ποινικό κώδικα. Αυτό είναι δουλειά του Νικοκύρη. Αυτά και νομίζω ότι το κλείσαμε το θέμα.

  114. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    112 Πέπε, κι εγώ θα ζήταγα βοήθεια από έναν τέτοιο ψηλό, αλλά μόνο στην περίπτωση που αυτό που ήθελα να φτάσω στο πάνω ράφι ήταν βιβλίο με οδηγίες εξολόθρευσης τελειωμένων ναζί, ανεξαρτήτου 🙂 αναστήματος.

    Για το δεύτερό σου: Δεν ξέρω, ούτε βέβαια ζητάω να μου πείς για ποιους πρόκειται, αλλά δε νομίζω να υπάρχει στο ιστολόγιο συγκρίσιμη περίπτωση.
    Παραδέχομαι πάντως, και το εννοώ σοβαρά, πως είμαι τύπος χοντροκομμένος που δε σκαμπάζει από διπλωματία.

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Όχι ελευθερία για τους εχθρούς της ελευθερίας», ένα σύνθημα του Μάη του ’68. Επικίνδυνο το βρίσκω και δεν μου αρέσει κιόλας. Όλοι έχουν δικαίωμα να λένε την άποψή τους, εκτός αν πρόκειται για ευθεία προτροπή σε πράξεις βίας. Ιδίως σε ένα πολυφωνικό ιστολόγιο. Με τον Βάτμαν έχω αρπαχτεί αρκετές φορές, αλλά η φίμωση είναι άλλο πράγμα.

  116. Πέπε said

    114

    > > ούτε βέβαια ζητάω να μου πείς για ποιους πρόκειται, αλλά δε νομίζω να υπάρχει στο ιστολόγιο συγκρίσιμη περίπτωση

    Μα και με τον ίδιον έχει συμβεί, μην ψάχνεις συγκρίσιμες περιπτώσεις! Όχι πως κράτησε για πολύ, αλλά πάντως για το διάστημα που διαρκεί μία συζήτηση εγώ θυμάμαι ξεκάθαρα ότι συνέβη άπαξ.

  117. 115 Ο λειψομούστακος μετά το πουτς έκατσε μέσα κάτι μήνες αντί για τα χρόνια της επιβληθείσας ποινής. Κι αυτός με ρητορική μίσους ξεκίνησε, η μεγαλόψυχη Βαϊμάρη τον άφησε και μετά η ανθρωπότητα σφουγγάριζε αίματα από το πάτωμα ολόκληρου του πλανήτη, κι ακόμα να καθαρίσει. Ο σταρ Κασιδιάρης και κάποια ακόμα λίγα αποσπόρια του ναζισμού θα κάτσουν μέσα κάτι ψωροχρονάκια και μετά θα ξανακάνουν παιχνίδι.
    Γνωρίζουμε ήδη τι εστί ναζισμός. Το γνωρίζαμε από το 20-30 κιόλας, πριν περάσει σε πράξεις, από τη θεωρία του και μόνο.

    Και στην τελική, όταν στο σαλόνι μου υπάρχει άτομο που χωρίς να συνεισφέρει και τίποτα σπουδαίο στην παρέα περιορίζεται στο να κλάνει, να ρεύεται, να φτύνει στο χαλί και να προσβάλει τη μνήμη των ανθρώπων μου κοροϊδεύοντας τις κρεμασμένες φωτογραφίες, ε, τον πετάω έξω χωρίς πολλά-πολλά. Είπαμε, δεν τόχω με τη διπλωματία.

  118. Γιάννης Κουβάτσος said

    117: Ναι, ξέρω ότι το θέμα σηκώνει μεγάλη συζήτηση και εγώ έχω πολλές αμφιβολίες, αφού κάποιες απόψεις μού είναι τόσο απεχθείς, που αρνούμαι και να τις ακούσω, νιώθω να μου βρωμίζουν την ψυχή. Αλλά το θέμα είναι πάντα ποιος βάζει τα όρια και πΟία είναι τα κριτήριά του. Και επειδή αυτός που τα βάζει είναι η εξουσία, αφού αυτή νομοθετεί σχετικά, θεωρώ ότι προτιμότερο είναι να υπάρχει πλήρης ελευθερία λόγου, αρκεί να μην υποκινεί σε πράξεις βίας και να μην στοχοποιεί ευθέως κανέναν, παρά επιλεκτική λογοκρισία που είναι άγνωστο σε ποιες ακρότητες μπορεί να οδηγήσει και ποιοι μπορούν να συγκαταλεχθούν στα θύματά της, χωρίς να το υποψιάζονται τώρα.

  119. 118 Αυτή, ως γενικότητα, δεν είναι κακή άποψη όταν έχουμε να κάνουμε με καλοπροαίρετους εμπλεκόμενους. Όμως, είναι πάντα χρήσιμο ένα σκατόφτυαρο σε περίπτωση που μας προκύψει καμιά κουράδα. Δε χρειάζεται να σκύψουμε να τη μυρίσουμε για να βεβαιωθούμε περί των ιδιοτήτων της.

  120. tryfev said

    76. Νίκο μου, ακόμη και αν παραβιάζω ανοικτές πόρτες παραθέτω το τμήμα της σημερινής κυβερνητικής ανακοίνωσης που αναφέρεται στο άνοιγμα των βιβλιοπωλείων από την Δευτέρα 14/12. Πηγή https://www.tanea.gr/2020/12/11/greece/anoigoun-ti-deytera-kommotiria-kai-vivliopoleia-apo-tin-kyriaki-agores-me-click-away/

    (Αποφασίσθηκε) Το άνοιγμα των βιβλιοπωλείων, από τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2020, σε όλη τη χώρα, επίσης με δυνατότητα διευρυμένου ωραρίου, και με ανώτατο όριο 4 πελάτες σε καταστήματα έως 100 τ.μ. ή 1 πελάτης ανά 15 τ.μ. για καταστήματα άνω των 100 τ.μ.

  121. Αιμ said

    Το βαλα σε λάθος άρθρο ας το βάλω και στο σωστό :

    «Αυτός που έσπασε τις βιτρίνες» – ΓΙΩΡΓΗΣ ΖΑΡΚΟΣ : 54
    ΗΜΕΡΕΣ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ του Δημήτρη
    Υφαντή

    δεν τόχω διαβάσει, σπαρταράει εξάλλου, αλλά γνωρίζω και εκτιμώ τον συγγραφέα

    «ΕΞΕΧΟΥΣΑ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ μεταξύ των λογοτεχνών του Μεσοπολέμου ο «ντανταϊστής» Γιώργης Ζάρκος. Ο άνθρωπος που τη δεκαετία του 1930 προέβη σε πρωτοφανείς για την εποχή ενέργειες, καθώς έσπασε κατ’ επανάληψη τις βιτρίνες του εκδοτικού οίκου «Πυρσός», οι ιδιοκτήτες του οποίου δημοσίευσαν έργο του, που τους είχε παραδώσει προς δημοσίευση, με το όνομα άλλου και όχι το δικό του. »

    και το δελτίο τύπου της ΑΓΡΑ :
    http://agrapublications.blogspot.com/search?q=%CE%A5%CF%86%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%82 :

  122. Δ2 said

    Μόλις κυκλοφόρησε απο τις Εκδόσεις ΜΕΜΦΙΣ, «Η Νόσος», του Δημήτρη Λάμπρου. Μια εξαιρετική νουβέλα που αναφέρεται στην γρίπη του 1918 και είναι πιο επίκαιρο από ποτέ!

  123. sarant said

    121-122 Ευχαριστούμε για τις προτάσεις!

  124. Δ2 said

    Ας ταξιδέψουμε με ένα βιβλίο. Αυτό δεν μπορεί κανείς να μας το στερήσει!
    Καλές γιορτές!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: