Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Στα νύχια

Posted by sarant στο 16 Δεκεμβρίου, 2020


Όπως ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, πέρα από τα βιβλιοπωλεία, τα κομμωτήρια και τα κουρεία, επιτρέπεται από τη Δευτέρα να λειτουργησουν οι «υπηρεσίες περιποίησης νυχιών», κοινώς τα νυχάδικα.

Ο λόγος για την εξαίρεση αυτή είναι ότι στον κλάδο παρατηρήθηκε έξαρση της μαύρης εργασίας. Οπότε, καλύτερα είναι, ειπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, να λειτουργεί ο κλάδος νόμιμα και με τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων, παρά στη μαύρη και ανεξέλεγκτα.

Το επιχείρημα ακούγεται εύλογο αλλά νομίζω ότι έχει κενά. Καταρχάς, υπάρχουν και άλλοι κλάδοι όπου παρέχονται υπηρεσίες κατ’ οίκον κατά παράβαση των διατάξεων περί εγκλεισμού -ας πούμε τα ιδιαίτερα μαθήματα, όπου οι γονείς πιέζουν τους καθηγητές να καταστρατηγήσουν την απαγόρευση δηλώνοντας ψεύτικη μετακίνηση Β6 (για σωματική άσκηση) και να παραδώσουν το μάθημα διά ζώσης, θεωρώντας ότι η εξ αποστάσεως παράδοση είναι λιγότερο αποδοτική. Σημαίνει μήπως αυτό ότι θα πρέπει να επιτραπούν και τα ιδιαίτερα; Κι έπειτα, αφού έτσι κι αλλιώς δεν γίνεται κανένας έλεγχος, ποιος εξασφαλίζει ότι τα νυχάδικα θα λειτουργήσουν με τήρηση των πρωτοκόλλων;

Άλλο κυβερνητικό στέλεχος, ο ΓΓ Εμπορίου κ. Σταμπουλίδης, δήλωσε ότι το άνοιγμα των νυχάδικων θα συμβάλει στην ψυχολογική ανάταση του γυναικείου πληθυσμού, μια δήλωση από άκομψη έως σεξιστική -μια κυβέρνηση που, μην το ξεχνάμε, έχει ελάχιστες γυναίκες στη σύνθεση της και στις ανώτατες θέσεις του κρατικού μηχανισμού στοχοποιεί έμμεσα τις γυναίκες ως υπαίτιες για ένα μέτρο χαλάρωσης -αν ο μη γένοιτο έχουμε τρίτο κύμα στοιχηματιζω ότι θα βρεθούν αρκετοί ηλίθιοι να ενοχοποιήσουν τις γυναίκες που πίεσαν να ανοιξουν τα νυχάδικα.

Αλλά εμείς εδώ λεξιλογούμε. Και για τα νύχια δεν έχουμε λεξιλογήσει -οπότε το σημερινό άρθρο στη συνέχεια θα ασχοληθεί με τα λεξιλογικά των νυχιών.

Λέμε νύχι. Οι αρχαίοι είχαν όνυξ, αρσενικό, το οποίο έγινε ονύχιον, υποκοριστικό και ουδέτερο, και από εκεί μεσαιωνικό ονύχιν, μετά σιγήθηκε το άτονο αρχικό φωνήεν, νύχιν και νύχι. Τον αρχαίο τύπο τον κρατάμε σε μερικές φράσεις, που θα τις δούμε παρακάτω, ενώ υπάρχει και ο όνυχας, ημιπολύτιμος λίθος.

Tα φρασεολογικα των νυχιών είναι πλουσιότατα. Ξεκινάμε από τις εκφράσεις που χρησιμοποιούν τον αρχαίο τύπο, και έχουμε πρώτα πρώτα την έκφραση «εξ απαλών ονύχων» που σημαίνει από μικρό παιδί, από νήπιο, από την ηλικία που τα νύχια είναι απαλά. Η έκφραση είναι συχνή σε Πατέρες της εκκλησίας (π.χ. «τὴν ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων μελέτησιν καὶ ἐκμάθησιν τῶν θείων ἀναγνωσμάτων» στον Ευσέβιο). Δεν απαντά στην Παλατινή Ανθολογία όπως αναφέρουν κάποιες πηγές, αν και, σύμφωνα με τον Κικέρωνα, είναι ελληνικής αρχής. Σήμερα έχει μάλλον παλιώσει· δεν είναι τυχαίο ότι πάρα πολλοί την παρερμηνεύουν νομίζοντας ότι σημαίνει «επιφανειακά, χωρίς οξύτητα, επιδερμικά», π.χ. «η έκθεση μιλάει εξ απαλών ονύχων για τις ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης» όπως είπε στη Βουλή ένας πρωθυπουργός εν ενεργεία. Αλλά για την έκφραση αυτή έχουμε ένα παλιό άρθρο του ιστολογίου, που δεν ξέρω αν χρειάζεται να ξαναδημοσιευτεί ξαναδουλεμένο.

Λεμε επίσης «εξ όνυχος τον λέοντα», εννοώντας ότι μας αρκεί ένα μικρό δείγμα, μια λεπτομέρεια, για να βγάλουμε γενικότερο συμπέρασμα, π.χ. όταν κρίνουμε την αξία ενός ποιητή από ένα-δυο ποιήματά του. Αυτό το βρίσκουμε στον Πλούταρχο, ο οποίος αποδίδει την πατρότητα της φράσης στον Αλκαίο. Πέρασε και στα λατινικά, ex ungue leonem.

Για να τελειωνουμε με τον όνυχα να αναφέρουμε και το ρήμα εξονυχίζω ή το επίθετο εξονυχιστικός, που έρχονται από τα αρχαία -η αρχική σημασία ήταν «δοκιμάζω κάτι με το νύχι», όπως ο γλύπτης περνούσε το νύχι του πάνω από το μαρμάρινο γλυπτό για να ελέγξει αν είναι λείο και στη συνέχεια πήρε τη σημασία «ελέγχω κάτι σχολαστικά και σε βάθος, ως την τελευταία λεπτομέρεια». Θα έλεγε κανείς πως η σημασιακή εξέλιξη είναι κάπως απροσδόκητη, αφού ο… εξονυχιστικός έλεγχος του γλύπτη είναι, εξ ορισμού, επιφανειακός! Ωστόσο, η λειότητα της επιφάνειας ήταν ίσως κάτι πολύ βασικό για τα αρχαία γλυπτά. Υπάρχει και λατινική έκφραση ad unguem, από την αρχαία «εις όνυχα».

Πάμε στα νεότερα νύχια.

Τα νύχια θεωρούνται το ακρότατο σημείο του σώματος, έτσι υπάρχει η έκφραση «από την κορφή ως τα νύχια», που σημαίνει ολοκληρωτικά, από πάνω μέχρι κάτω, από το κεφάλι μέχρι τα πόδια. Η κορφή είναι το ανώτερο σημείο του κεφαλιού. Λέγεται μεταφορικά, όταν κάποιος διαθέτει στο έπακρο μια ιδιότητα (π.χ. άνθρωπος απ’ την κορφή ώς τα νύχια) αλλά και κυριολεκτικά για να δηλωθεί ολόκληρο το σώμα (λασπωμένος, μαυροντυμένος, κουκουλωμένος απ’ την κορφή ώς τα νύχια).

Επίσης, όταν κάποιος περπατάει στις άκρες των ποδιών για να μην ακουστεί, λέμε ότι «περπατάει στα νύχια».

Από την άλλη, για κάποιον που είναι έτοιμος, πρόθυμος να κάνει κάτι λέμε ότι «στέκεται στα νύχια». Υπάρχει και διαλογική παροιμία: — Μαλώνουμε, γειτόνισσα; — Στα νύχια στέκω.

«Με νύχια και με δόντια»: η έκφρ. συντάσσεται με ρήματα όπως παλεύω, αντιστέκομαι, και δηλώνει την έντονη προσπάθεια που καταβάλλει κάποιος με κάθε μέσο, και ειδικότερα την απελπισμένη αντίστασή του, ιδίως προκειμένου να προφυλάξει κάτι, παρομοιάζοντάς την με την ενστικτώδη πάλη περικυκλωμένου ζώου. Η εικόνα από την αρχαιότητα: «τὸ δὲ χρυσίον ὀδοῦσι καὶ ὄνυξι καὶ πάσῃ μηχανῇ ἐφύλαττον» λέει ο Λουκιανός στους Νεκρικούς διαλόγους.

Για κάποιον που ψάχνει για καβγά, προσπαθεί να βρει και την παραμικρή αφορμή που θα οδηγήσει σε τσακωμό, λέμε ότι «ξύνει τα νύχια του» και συχνά συμπληρώνουμε «για καβγά». Κατά τον Φ. Κουκουλέ, η έκφραση προέρχεται από λαϊκή δοξασία, σύμφωνα με την οποία όταν κάποιος τρίβει τα νύχια του το ένα πάνω στο άλλο, παροξύνει καβγάδες τρίτων. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πιθανότερο είναι να προέρχεται από τις γάτες, που συχνά φαίνονται να ξύνουν τα νύχια τους.

Δεν έχει νύχια να ξυστεί, λέμε για κάποιον που είναι αβοήθητος ή απροστάτευτος, δεν μπορεί να προστατέψει ή να υπερασπίσει τον εαυτό του. Και όπως λέει η παροιμία, αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς κανένας δεν σε ξύνει.

Πέφτω στα νύχια κάποιου, λέμε για να δηλώσουμε ότι γίνομαι θύμα εκδίκησης ή εκμετάλλευσης (π.χ. από αδίστακτο τοκογλύφο ή εκμεταλλευτή εργοδότη). Και ως απειλή: Δεν θα πέσεις στα νύχια μου; Η εικόνα βέβαια από αρπακτικό ζώο.

Συναφής είναι και η έκφραση «γλίτωσε/ξέφυγε από του Χάρου τα νύχια» αν και πολύ συχνότερη είναι η παραλλαγή με του «Χάρου τα δόντια».

Μια από τις εκφράσεις που έχουμε για τη στενή φιλία, για δυο φίλους που είναι αχώριστοι και που έχουν πυκνές και στενές σχέσεις, είναι και η «είναι κρέας και νύχι» αν και ακούγεται λιγότερο απο την ομόθεμη «είναι κώλος και βρακί». Υπάρχει και παροιμία, «ανάμεσα στο νύχι και στο κρέας τίποτα δεν χωρεί».

Για να δηλώσουμε ότι κάποιος είναι πολύ ανώτερος από έναν άλλον, λέμε ότι ο άλλος «δεν φτάνει ούτε στο νυχάκι του».

Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα από τις εκφράσεις με τα νύχια να είναι η «δεν μύρισα τα νύχια μου» ή «να μυρίσω τα νύχια μου ήθελες;» που σημαίνει, περίπου, από πού κι ως πού θα έπρεπε να το ξέρω αυτό; Είναι δηλαδή η θυμωμένη ή ειρωνική απάντηση που δίνουμε σε κάποιον που έχει την αξίωση να γνωρίζουμε ή να έχουμε μαντέψει ή προβλέψει κάτι. Το λαγωνικό, όταν ιχνηλατεί με τη μύτη στο χώμα, φαίνεται σαν να μυρίζει τα νύχια του. Φυσικά, υπάρχει και νατσουλική εξήγηση, που θελει τη φράση να προέρχεται από μαντικές τελετές! Σπανιότερα, αντί για τα νύχια χρησιμοποιούνται τα δάχτυλα (δεν μύρισα τα δάχτυλά μου).

Να αναφέρουμε επίσης τη φράση «τα νύχια του έχουν πένθος» που τη λέμε ειρωνικά για κάποιον που έχει βρόμικα νύχια, όπως και το γνωμικό Tετάρτη και Παρασκευή τα νύχια σου μην κόψεις και Kυριακή να μη λουστείς αν θέλεις να προκόψεις, που μάλλον σκέτη πρόληψη μού φαίνεται.

Στο αποθετήριο της Ακαδημίας έχει κι άλλες παροιμίες με τα νύχια αλλά δεν είναι και τόσο διαδεδομένες. Όσες παροιμίες και φράσεις ανέφερα ως τώρα αρκούν θαρρώ για να τεκμηριώσουν τη σημασία που έχουν τα νύχια στη ζωή μας.

Οπότε, δικαιώνεται νομίζω η απόφαση να ανοιξουν τα νυχάδικα, δεν βρίσκετε;

243 Σχόλια προς “Στα νύχια”

  1. Kilkis said

    Πραγματικά άξιο απορίας το άνοιγμα. Και οι γυναίκες που δεν «περιποιούνται» με τέτοιο τρόπο τα νύχια τους πώς θα αναταθούν ψυχολογικά;

  2. rizes said

    Η ΠΛΑΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (γυναίκα)
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2018/08/25/%ce%b7-%cf%80%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%85/

  3. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δεν τον πολυθυμόμαστε πλέον, αλλά είναι ένας από τους Μεγάλους Βάρδους του Γένους.

    Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά
    σωπαίνουν κι οι καμπάνες
    σωπαίνει κι ο πικρός Ρωμιός
    μαζί με τους νεκρούς του

    Και απα στην πέτρα της σιωπής
    τα νύχια του ακονίζει
    μονάχος κι αβοήθητος
    της λευτεριάς ταμένος

  4. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    «Από τα νύχια της ψυχής μου», παρέφραζε η Τσοπανάκη σε επεισόδιο «Εκείνες κι εγώ»(Με τον Μπέζο)
    Δεν αναφέρθηκε νομίζω το πολύτιμο εργαλείο νυχοκόπτης

  5. Για την παρωνυχίδα (*) κάτι;
    __________________

    (*) Την και παρανυχίδα λεγόμενη… 🙂

  6. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δια του εξονυχιστικού ελέγχου, υπ’ όψιν ότι τα νύχια αποτελούσαν από αρχαιοτάτων χρόνων προνομιακό στόχο βασανιστηρίων..

  7. Kilkis said

    Όνυχας και σαρδόνυχας…. έχουν σχέση;

  8. dryhammer said

    Ανοίχτε τα νυχάδικα
    να μπει ο κόσμος μέσα
    να κάνουν σένιο μανικιούρ
    να κόψουν και την πέτσα.

    Βαρέθηκα, κουράστηκα και πόναγα,
    παρανυχίδες με τα δόντια έκοβα.
    Βαρέθηκα, κουράστηκα, δεν ξέδωσα,
    στον νυχοκόπτη τον μπανάλ ενέδωσα.

    Ανοίχτε τα νυχάδικα.
    Σαν βγει ο κόσμος έξω,
    να είναι όλοι υπέρκομψοι.
    Το πένθος δεν θ’ αντέξω.

    ΥΓ Καλημέρα

  9. ΚΩΣΤΑΣ said

    0 >> … όπως είπε στη Βουλή ένας πρωθυπουργός εν ενεργεία

    εν ενεργεία; δηλ ο σημερινός; ή εγώ το ξέρω λάθος;

  10. Υπάρχουν και ονυχοδρόμια. Καφέ και σε άλλους χρωματισμούς, πιστεύω.

  11. atheofobos said

    Στα νυχάδικα δεν καταφεύγουν μόνο γυναίκες αλλά και άνδρες μεγάλης ηλικίας που δεν μπορούν κόψουν μόνοι τους τα νύχια των ποδιών τους.

    Παλιότερα επίσης ήταν αρκετά σύνηθες το θέαμα να βλέπεις άνδρες με μεγάλο νύχι στον ωτίτη.
    Εκτός από μόδα της εποχής, σημαίνει ότι ο κάτοχος του δεν ασχολείται με χειρονακτική εργασία.
    Βέβαια τον διευκόλυνε και στο να βγάζει και το κερί από το αυτί του, γιατί τότε δεν υπήρχαν μπατονέτες !

  12. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    11 Ναι μπράβο, το θυμάμαι κι εγώ

    9 Αν ήταν ο τωρινός, θα λέγαμε «ο νυν ΠΘ». Ήταν ΠΘ όταν το είπε (και ήταν ο ΓΑΠ)

  13. Νόμιζα ότι ήταν Αίσωπος το «εξ όνυχος τον λέοντα», με τίποτα δεν φανταζόμουν ότι θα έπεφτα ψάχνοντας σε Νεύτωνα και Μπερνούγι!
    https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwj0_uLchdLtAhXk1uAKHTNwBtAQFjAKegQICxAC&url=https%3A%2F%2Fwww.nature.com%2Farticles%2F333592a0.pdf%3Forigin%3Dppub&usg=AOvVaw1fjr4C4_3zNx00rY1vUZVB
    https://thekhoon.wordpress.com/2015/06/04/tanquam-ex-ungue-leonem-recognize-the-lion-by-his-paw/

  14. dryhammer said

    11. Όμως το μόνο νύχι που αξίζει να μένει άκοπο (1-2 mm max.) είναι του αντίχειρα

  15. Παναγιώτης Κ. said

    Τα τραπέζια σε παλαιότερες εποχές-επιβιώνουν ως κληρονομιές-είχαν πόδια που στο τελείωμα τους ήταν σε σχήμα όνυχα λιονταριού.

    «Εξ όνυχος-γνωρίζουμε- τον λέοντα».
    Έκφραση που χρησιμοποιούμε για κάποιο ξεχωριστό χαρακτηριστικό που έχει κάποιος ως προς την συμπεριφορά του.

    Άκουσα μαρμαράδες να αποκαλούν όνυχα κάποιο είδος μαρμάρου!

  16. dryhammer said

    Και μια και ο λόγος περί περιποίησης νυχιών, ν’ αναφέρουμε και την Μάνιπενι, τη γραμματέα του Μ.

  17. LandS said

    Βρε δεν με παρατάτε (που λέει ο λόγος έ, πλάκα κάνω) με τα νύχια και τις τρίχες

    Μόλις πριν πέντε λεπτά ο Ν. Ξυδάκης «Στο Κόκκινο» έφερε κατακέφαλα τον Σταματάκο, τον Δημητράκο και το ΛΚΝ στον ΠτΒ κ. Κακλαμάνη και λοιπούς θιγμένους ΝΔημοκράτες και το τι καταλαβαίνουν με την λέξη «επιδειξίας».
    Εγώ άνοιξα και το Χρηστικό και ακόμα γελάω.

  18. spiridione said

    Και ο αετονύχης

  19. Konstantinos said

    Υπάρχει και η ονυχοφαγια και η ονυχομαντεια

  20. ΚΩΣΤΑΣ said

    12 Νικοκύρη, να με συγχωρείς, ούτε τον έξυπνο θέλω να κάνω, ούτε να αντιδικήσω μαζί σου. Απλά θέλω να σιγουρευτώ, για να διορθώσω το δικό μου λάθος, αν συμβαίνει.
    Έχω τη γνώμη ότι όταν χρησιμοποιούμε την έκφραση «εν ενεργεία» σημαίνει ότι αυτή την ώρα που μιλάμε, ο περί ού ο λόγος διατηρεί, κατέχει την ιδιότητα που του αποδίδεται πχ εν ενεργεί αξιωματικός, καθηγητής… κλπ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση νομίζω ότι ταιριάζει ένας πρώην πρωθυπουργός. Ίσως σε μια άλλη περίπτωση … πχ ενώ ήταν εν ενεργεία πρωθυπουργός, θα το δεχόμουν. Πάντως αν εγώ κάνω λάθος, οφείλω να σε ευχαριστήσω γιατί με βγάζεις από μια χρόνια πλάνη. Εξομολογούμαι ότι η αμφιβολία μου παραμένει.

  21. Λεύκιππος said

    Η γιαγιά μου, από την Ανατολική Θράκη, το θεωρούσε μεγάλη γρουσουζιά να κόβει τα νύχια μας, παιδιά εμείς τότε, τη νύχτα. Υπάρχει κι αλλού αυτή η πρόλειψη;
    (Πρόλειψη, καλά το είπα;)

  22. sarant said

    20 Aλλά όταν λες «το ειπε ένας πρώην πρωθυπουργός» μπορεί να υποθέσει κανείς ότι όταν το είπε ήταν ήδη πρώην.

  23. Ἀνθρώπου μέλος εἰμί, ὃ καὶ τέμνει με σίδηρος·
    γράμματος αἰρομένου δύεται ἠέλιος, λεέι το αρχαίο αινιγματάκι 🙂

    Όσον αφορά τα ιδιαίτερα μαθήματα, το κακό είναι ότι μιλάμε για την πιο μαύρη εργασία της χώρας. Τεράστιο και θλιβερό ζήτημα…

  24. voulagx said

    Κι εμένα με το «εν ενεργεία πρωθυπουργός» στον Κούλη πήγε το μυαλό μου.

  25. ΓΤ said

    Μπαμπινιώτης: «Πρόκληση γλωσσική και το Merry Christmas. Μπορεί και να μου επιφέρει λιποθυμία η εκτόξευση αγγλιστί αυτής της ευχής».

    Σταμό δεν έχει ο φιρμανόγερος. Με το που θα σκάσει ο ήλιος, αρχίζει να βουλοκεριάζει διατάγματα η Αυτού Γλωσσική Μεγαλειότης Γεώργιος ο Κλασαύχην.

    https://www.in.gr/2020/12/16/greece/mpampiniotis-proklisi-glossiki-kai-merry-christmas-mporei-kai-na-mou-epiferei-lipothymia-ektokseysi-agglisti-aytis-tis-eyxis/

  26. ΓΤ said

    κρατερώνυξ

  27. sarant said

    25 Σοβαρό ή Κουλούρι;

  28. ΓΤ said

    27@

    Νίκο, δεν κατάλαβα. Έδωσα το λινκ.

  29. phrasaortes said

    Προσωπικά ακούω πολύ πιο συχνά το »να μυρίσω τα δάχτυλα μου;!» από το αντίστοιχο με τα νύχια. Μήπως σιγά σιγά τα δάχτυλα υπερισχύουν ή ίσως υπάρχουν διαφορές μεταξύ Βορρά και Νότου, όπως συμβαίνει με τα αβγά και τα καλάθια/πασχάλια;

  30. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Επίσης νύχια στο δεξί χέρι (κατά κανόνα, ανάλογα με τη δεξιότητα του καθενός βεβαίως) άφηναν οι κλασικοί κιθαρίστες, για να χτυπάνε τις χορδές. Βεβαίως τώρα, υπάρχουν πια και επιθέματα.

    Αλλά μια που πήγαμε εκεί, να αναφέρουμε, λεξιλογικά, και τα νuκτά όργανα, που είναι κάτι μεταξύ κρουστών και έγχορδων, παίζονται δηλαδή με τσίμπημα των χορδών, είτε με νύχι είτε με φτερό, είτε με πένα ή κάτι αντίστοιχο. Έτσι, στην κατηγορία αυτή έχουν ενταχθεί όλα τα κιθαροειδή-λαουτοειδή-μπουζουκοειδή, αλλά ήταν και το παλιότερο τσέμπαλο.

    Στις παροιμίες, ξεχάσαμε τη σουρεάλ «Τετάρτη και Παρασκευή τα νύχια σου μην κόψεις κλπ.κλπ.», ενώ εις την μαστορικήν, νύχι κατ’ αρχάς είναι το «δόντι» του κουβα της τσάπας (βλ. εικόνα). Κατ’ επέκταση, είναι και η κάθε μορφής πατούρα που γίνεται αντιληπτή με την αφή («Οι δισκόπλακές σου φαγώθηκαν, έχουν κάνει νύχι»), ενώ στην Αθήνα, κοντά στο Μενίδι, υπήρξε και το τοπωνύμιο «Μεσονύχι», όπου, χωρίς να ξέρω, θα πρέπει να ετυμολογήθηκε από τη μορφή του ανάγλυφου του εδάφους σε μια ενδιάμεση περιοχή, σε σχέση με τις γετονικές της.

  31. Πάνος με πεζά said

    @ 21 : Εγώ πάλι γρουσουζιά ήξερα το να κόβεις τα νύχια τψν ποδιών ΜΕΣΑ στο σπίτι, εξ ου και έβλεπα γείτονες να τα κόβουν στο κεφαλόσκαλο ! Ειλικρινά !

  32. Γιάννης Κουβάτσος said

    «στοχοποιεί έμμεσα τις γυναίκες ως υπαίτιες για ένα μέτρο χαλάρωσης -αν ο μη γένοιτο έχουμε τρίτο κύμα στοιχηματιζω ότι θα βρεθούν αρκετοί ηλίθιοι να ενοχοποιήσουν τις γυναίκες που πίεσαν να ανοιξουν τα νυχάδικα.»
    Έλα, βρε Νικοκύρη, τώρα, τραβηγμένο από τα μαλλιά είναι αυτό. ☺ Δηλαδή, το άνοιγμα των βιβλιοπωλείων μπορεί να στοχοποιήσει τους βιβλιόφιλους ως υπαίτιους για το απευκταίο τρίτο κύμα; Ούτε η δήλωση του Σταμπουλίδη απέχει από την πραγματικότητα: οι νυχούδες όντως κάνουν χρυσές δουλειές, πάρα πολλές γυναίκες τις επισκέπτονται και, όπως είπε ο Αθεόφοβος, έχουν και πολλούς άντρες πελάτες.

  33. leonicos said

    Συγγνώμη, δεν με αφορά το θέμα, γιατί ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά θα ευχηθώ

    αλλά δεν είναι ΚΑΤΙ, σουσουδισμός ή μ@λ@κ@α να λες Merry Christmas και Happy birthday στην Ελλάδα; Είναι!

    Τότε, την πρωτοχρονιά θα σας πω κι εγώ Rosh haShanah αν και πέρασαν τρεις μήνες από το πραγματικό

  34. ΓΤ said

    31@

    Έχει πολλά τέτοια γίδια στην Κυψέλη που βγαίνουν στο μπαλκόνι…

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    ΤΑ ΝΥΧΙΑ

    Του Άρη Μπιτσώρη

    Όπως κατά το παρελθόν ήτανε οι μοδίστρες

    σήμερα περιζήτητες είναι οι μανικιουρίστ(ρ)ες.

    Γιατί ανταποκρίνονται στην ονυχομανία

    πάρα πολλά τα nail bars σε κάθε συνοικία.

    Μανό και ασετόν –παλιά- στην κυρά Πολυτίμη

    μα τώρα πια το μανικιούρ έγινε επιστήμη.

    Θες φυσική ενίσχυση με jell αλλά και χρώμα

    μόνιμο, ημιμόνιμο, φινίρισμα κι ακόμα

    νύχια σαν των αρπακτικών, είτε σαν πόδια πάπιας

    φαλτσέτα, σπάτουλα φαρδιά ή απόληξη μιας τσάπας; Special διακόσμηση με tips προχωρημένα

    σχέδια ψυχεδελικά ή πιο προσγειωμένα;

    Υπάρχει και το γαλλικό με μια γραμμή στην άκρη

    πουά, λευκή, κοφτή μπροστά είτε οβάλ σαν δάκρυ.

    Το ουράνιο τόξο θα το δεις συχνά σε μιας τα χέρια

    πασπάλισμα χρυσόσκονης και ασημί αστέρια.

    Πολλά και τα αξεσουάρ, διαθέτουνε απ’ όλα:

    νύχια για ανταλλακτικά, ταινίες, στρας και κόλλα .

    Όταν για παρεπόμενα, όλοι μιλούν, της κρίσης

    ετούτο το φαινόμενο πώς να το εξηγήσεις;

    Σ’ αυτήν την οικονομική δύσκολη συγκυρία

    γιατί αυτή η άνθιση; είχα την απορία.

    Ώσπου μία παλιά γνωστή στο δρόμο είχα πετύχει

    ¨σ’ αρέσει¨, είπε με νόημα, «το ερωτικό μουνύχι;».

    Κι εννόησα γιατί πολλές sexy τα νύχια ντύνουν

    κι όχι όπως λεν τα θέλουνε μ’ αυτά τα σκρατς να ξύνουν.

  36. Πάνος με πεζά said

    Α, ξέχασα ένα κουβά τσάπας, με τα νύχια του.

  37. leonicos said

    Κι αυτό το ηλίθιο ξενόφερτο τραγουδάκι, κι ας είναι στα ελληνικά

    Να ζήσεις Π…Μ…..Ν….Κ….-άκη ή -΄ιτσα και χρόνια πολλά
    μεγάλος /η να γίνεις με άσπρα μαλλιά
    κλπ κλπ κλπ

    ξερασματικές μ2λ2κ2ιες

    βαρέθηκα να πατήσω shift. mh pv kami;a koyb;enta gia ta agglika saw

  38. Πέπε said

    @11:
    Δεν υπάρχει πια; Σαν ζωντανά το θυμάμαι. Και ταξιτζίτη τον λέγαμε, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο.

    Λένε ότι παλιά η κινέζικη αριστοκρατία άφηνε εξωφρενικά μακριά νύχια για να δείξει ότι δεν έκανε απολύτως τίποτε με τα χέρια της.
    ___________________________

    Πάντως γενικά τα μακριά νύχια (πέρα από την περίπτωση του μικρού δαχτύλου μόνο), στη δική μας εποχή, είναι μία από τις γυναικείες αποκλειστικότητες που κρατάνε αρκετά καλά. Μακριά μαλλιά, σκουλαρίκια, βαψιμο (σε κάποιο μέτρο), βαμμένα μαλλιά (που να φαίνονται, όχι απλώς για να καλύπτουν το άσπρισμα), ξύρισμα στα πόδια και αλλού, όλα αυτά είναι υποτίθεται γυναικεία πράγματα αλλά στην πράξη γιούνισεξ. Μακριά νύχια σε άντρες, μόνο σε μερικούς κιθαρίστες, στο ένα χέρι.

    ___________________________

    Υπάρχουν κάποια δέντρα στα οποία αρέσκονται να ξύνουν τα νύχια τους οι αρκούδες. Οι νυχιές αφήνουν έναν επιφανειακό τραυματισμό, ο οποίος επουλώνεται μέσα στην επόμενη χρονιά καθώς ο κορμός αναπτύσσεται προς τα έξω της περιφέρειας της διατομής του (δηλαδή πετάει έναν ακόμη ομόκεντρο κύκλο). Σε εσωτερικό όμως, αθέατο σημείο, ένα σημάδι μένει για πάντα. Αν τύχει, μετά από δεκαετίες, αυτό το δέντρο να γίνει ξυλεία, και μάλιστα κάποια τομή να περνάει από το σημείο της νυχιάς, θα παρουσιάζει ττην καταπληκτική όψη των νερών του ξύλου που, ανάμεσα στους σχετικά κανονικούς σχηματισμούς τους, κάπου διακόπτονται από ένα στολίδι που είναι μόνο οπτικό (δεν επηρεάζει την πυκνότητα του ξύλου) και που δίνει την πληροφορία ότι κάποτε, πολλά χρόνια πριν κοπεί το δέντρο, ήρθε μια αρκούδα κι έξυσε τα νύχια της!

  39. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Οι προλήψεις για το κόψιμο των νυχιών και τα νύχια άφθονες. Δεν κάνει να κόβεις τα νύχια σου νύχτα (όταν ο φωτισμός ήταν ελάχιστος), ούτε Σάββατο. Τα κομμένα νύχια τα έριχναν στη φωτιά για να εξαφανιστούν γιατί αλλιώς ήταν δυνατόν να τα μεταχειριστούν (οι κακοί) για να φτιάξουν μάγια κλπ κλπ. Στην Εσπερία όπου ζω έχουμε γεμίσει από νυχάδικα ασιατικής ιδιοκτησίας. Κάθε 200 μέτρα κι ένα νυχάδικο. Και φαίνεται ότι βγάζουν λεφτά γιατί ο αριθμός τους αυξάνεται. Αλήθεια πως λέμε τις προσθήκες στα νύχια που διαφημίζουν τα νυχάδικα;

  40. leonicos said

    To νύχι του δεξιού αντίχειρα το κόβαμε λοξά μικροί, όταν παίζαμε φλογέρα (Recorder)

  41. ΓΤ said

    35@

    «Θες φυσική ενίσχυση με jell αλλά και χρώμα»

    Μάshτα, ενίσχυση με «jell». Μεζέδες από τις εντεκάμισι…

  42. leonicos said

    To νύχι του δεξιού αντίχειρα το κόβαμε λοξά μικροί, όταν παίζαμε φλογέρα (Recorder) για να ελέγχουμε την πίσω τρύπα

  43. ΓΤ said

    37@

    Στο οποίο ξερασματικό έχουμε και τον… θηλυκό τύπο «σοφός». «Και όλοι να λένε «να μία σοφός!»…

  44. Βλέπω έχουμε και τους κρυφούς Μπαμπινιώτηδες 😉

  45. ΓΤ said

    39@

    ακρυλικά νύχια

  46. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά, ποιος να ξεχάσει τη σχωρεμένη τη Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ… Δεν ξέρω αν από τη ντόπα μεγάλωναν τα νύχια, αλλά από αυτήν πήγε…

  47. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Έχω ακούσει κι εγώ ότι τα νύχια είναι γρουσουζιά, όχι να κόβονται, αλλά να μένουν μέσα στο σπίτι μετά την κοπή.
    Κόψιμο στη λεκάνη και τράβηγμα του καζανακιού(ακολουθώ το «του καζανιού»)

  48. Πέπε said

    Λεώνικε, μην ανησυχείς. Δε νομίζω να σου πει κανείς ούτε χάπι μπέρθντεϊ ούτε χάπι νιου γίαρ ή μαίρη κρίστμας. Να το δεις γραμμένο, αυτό ναι. Σε κάρτες, σε συσκευασίες δώρων, σε στολισμούς μαγαζιών, παντού, άντε και σε μήνυμα, αλλά όχι προφορικά. (Διορθώστε με κιόλας – ή καλύτερα μπα, μη με διορθώσετε, δε θα το αντέξω εύκολα).

    Όσο για το τραγουδάκι των γενεθλίων:

    α) Μια χαρά είναι, ιδίως αν παρατηρήσεις ότι το ελληνικό είναι από τα λίγα που έχουν δική τους μελωδία. Σε πεντέξι άλλες γλώσσες που το έχω ακούσει, είναι όλα στον σκοπό του χάπι μπέρθντεϊ του γιου. Άσε που το ελληνικό λέει και κάτι τέλος πάντων, όχι σκέτο χρόνια πολλά χρόνια πολλά. Εκεί που χωλαίνει το ελληνικό είναι στην περίπτωση που το μπέρθντεϊ δεν είναι του γιου αλλά της κόρης: και όλοι να λένε να μία σοφός! Προσωπικά, σ’ εκείνο το σημείο κάνω πάντοτε παύση στο μία, τάχα ότι θέλω να πάρω ανάσα. Πραγματικά, τέτοια ασχήμια -μία σοφός- δε θέλω να την πω.

    β) Είναι άραγε ηρακλειώτικη ιδιαιτερότητα ή πανελλήνια μόδα, στα παιδικά γενέθλια, μετά το σβήσιμο της τούρτας να ξανανάβουν τα κεράκια και να επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία με το αγγλικό τραγούδι; (Ναι, πείτε μου ότι στα άλλα μέρη λένε μόνο το αγγλικό!)

  49. Πάνος με πεζά said

    Ή μάλλον, τίποτα περί αναβολικών δεν αποδείχτηκε εργαστηριακά, για να μην παραπληροφορούμε κιόλας…Απλώς πέθανε αναπάντεχα στα 38 της, τροφοδοτώντας φήμες που επαναλαμβάνω, δεν αποδείχτηκαν (αλλά να που επικρατούν, αν δεν το ψάξεις…)

  50. Kilkis said

    Για να κάνω μια ερώτηση κοινού τώρα που έχω διάλειμμα (μιας και το θέσαμε στο μάθημα αλλά απάντηση στα γρήγορα δεν βρήκα). Το μειλίχιος έχει να κάνει με το μέλι; Μια γρήγορη δικτυοαναζήτηση δεν μου έδωσε πειστική απάντηση (πρωτοελληνικό επίθετο *mei-los > *μειλός, πρέπει να υπήρχε και το μηδενόβαθμο παράγωγό του *mil-yos > *milʲlʲos > *μίλλος ~ *μῖλος = βρήκα στο smerdaleos). Να υποθέσω και το μέλι από την ίδια ρίζα; ή απλώς ηχητική σύμπτωση (Δες τι ρωτάνε τα πιτσιρίκια μερικές φορές…) Στο άλλο διάλειμμα να δω απαντήσεις… Συμβάλετε στην τηλεκπαίδευση…

  51. Νέο Kid Al Afrikii said

    Το «εξ όνυχος τον λέοντα» το είπε ο Γιόχαν Μπερνούλι για τον Νεύτωνα, όταν ο τελευταίος είχε λύσει ανώνυμα το πρόβλημα του βραχυστόχρονου.

  52. Περίμενα ότι θα σχολιάσεις το #13 μου, Κιντ, αλλά εσύ απλά το αγνόησες :mrgreen:

  53. Πέπε said

    Απορία:

    Πριν φτάσει ο άνθρωπος στο πολιτιστικό επίπεδο να μπορεί να κατασκευάζει ψαλίδια και άλλα εργαλεία κοπής, ικανοποιητικώς λειτουργικά, πώς έκοβε τα νύχια του; Με τα δόντια, ή απλώς έμεναν μικρά λόγω φθοράς; Μα πού φθείρονταν πια τόσο πολύ, ιδίως των ποδιών; Ούτε πολύ συχνά έρχονται σε τριβή με διάφορες άλλες επιφάνειες, ούτε και έχω δει ποτέ να τρώγονται φυσικά, μόνο να σπάνε. Όσο κι αν τα δικά μας νύχια έχουν γίνει λεπτότερα από των προγόνων μας, δυσκολεύομαι να το καταλάβω.

  54. Πέπε said

    @50:

    > > βρήκα στο smerdaleos

    Ρώτα τον. Θα σου απαντήσει καρατεκμηριωμένα και κατανοητά. Σχολίαζε κι εδώ παλιά.

  55. sarant said

    Ευχαριστω για τα νεότερα!

    53 Καλή ερώτηση!

    50 Το λεξικό λέει ότι υπάρχει πιθανη σύνδεση με τη ρίζα της λ. μέλι.

    28 Το είδα το λινκ που έβαλες, αλλά και πάλι πιο πολύ ταιριάζει στο Κουλούρι. Παρωδία του εαυτού του κατάντησε.

  56. Νέο Kid Al Afrikii said

    52.Σόρυ Δύτη! Δεν πρόκανα να διαβάσω σχόλια… I am in a hurry!!

  57. Πέπε (καλή ερώτηση!): https://en.wikipedia.org/wiki/Nail_clipper#History
    Οι αναγνώστες του Κορτάσαρ (α ρε Κρόνη) ίσως θυμούνται μια μικρή παράγραφο απ’ το «Κουτσό»…

  58. avno13 said

    Οι Αγγλοσάξωνες τα δαγκώνουν (καλή όρεξη) εμείς τα τρώμε (καλή χώνεψη). Μερικές τα μπήγουν σε (έντονες) ερωτικές περιπτύξεις, ενώ άλλοι τα τρίζουν.
    Παρ’ ημίν τα μακριά νύχια θεωρούντο κατάλληλα ως πηρούνια για κεφτεδάκια.

  59. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Υπάρχει και η έκφραση «τρώει τα νύχια του από την αγωνία».

    Για την έκφραση «κρέας και νύχι» υπάρχει άρθρο.

  60. Χαραλαμποβόλος said

    Αγαπητέ Νικο-κύρη, σου εύχομαι ένα καλύτερο 2021. Κάνε τον κόπο να διαβάσεις αυτό από το προσωσοπικό μου ισττολόγιο. Απλώς, εις μνήμην…
    https://babisskyrgiannis.blogspot.com/2020/10/blog-post.html

  61. Babis said

    «… το επίθετο εξονυχιστικός, που έρχονται από τα αρχαία -η αρχική σημασία ήταν «δοκιμάζω κάτι με το νύχι» …»

    Δεν το έλεγχε με το νύχι ο γλύπτης αλλά ο πελάτης για να βεβαιωθεί ότι δεν είχε σκεπαστεί με κερί κάποια ατέλεια.
    Από αυτό πρόερχεται και το sincerely αλλά αυτο αξίζει ξεχωριστό άρθρο 😛

  62. aerosol said

    #48
    (β) Δυστυχώς φαίνεται πως είναι διαδεδομένο. Και όχι μόνο στα αγγλικά αλλά συχνά επαναλαμβάνεται η ιεροτελεστία, με το ηλίθιο αστειάκι να το λένε σε «κινέζικα» (μιλάμε για τσιν, τσον, τσιν, στο θεό σας). Ενίοτε το ξαναζούμε με το να σβήνουν κεράκια και άλλα παιδιά, για να μη ζηλεύουν, λέει. Διότι, ως γνωστόν, τίποτα δεν σημαδεύει τον ψυχισμό ενός παιδιού από το να έχει κάποιος… άλλος γενέθλια! Και γενικά πετυχαίνεις έναν διαγωνισμό κανακέματος που καταλήγει στο να σου έρθει αναγούλα.

  63. ΓΤ said

    Εικοσάρης, το 1988, βρέθηκα στα Σφακιά με δύο συμφοιτητές. Το αυτί μου έβλεπε τα πάντα, τα μάτια μου δεν έπαυαν να ακούν.

    Πέρα από τη βαθύτερη καταγωγή της μάνας, αγάπησα πολύ περισσότερο την Κρήτη από τότε, από δυο λόγια μεστά ενός αετόγερου, κι είναι φορές που αδυνατώ να εξηγήσω πώς ο λόγος κάποιων ανθρώπων που δεν πήγαν ποτέ στο σχολείο βάζει αμετάκλητα τα γυαλιά σε προφεσορούχους ΑΕΙτζήδες και όσους κυκλοφορούν με το διδακτορικό παραμάσχαλα, που, μπορεί ασφαλώς να έχουν περάσει Μάγχες εξισώσεων και να δειπνούν μόνο με παλίμψηστα, αλλά έχουν πολλά να ζηλέψουν από την πυκνότητα νοηματικής ύλης που μπορεί να εγκλωβίζεται σε δυο-τρεις λέξεις, ως προστάδιο ενός απελευθερωτικού Big Bang θεραπευτικά σαρωτικής σοφίας.

    Έχουμε πιει. Εμείς λίγο, οι γέροντες αυτονοήτως το Λιβυκό.
    «Είστε μικροί ακόμα. Τώρα το μάτι πάει στα βυζιά. Αργότερα, όταν θελήσετε να παντρευτείτε, ξέρετε πού πρέπει να κοιτάξετε τη γυναίκα;»

    Δέος. Απέναντι σε μια ελιά, οφείλεις θάμβος και σιωπή, με τα αυτιά σε στάση προσοχής, διηνεκής θητεία σεβασμού απέναντι στους λιόπυρους ανεμοδαρμένους.
    «Βυζιά και κώλους τα ξεχνάτε. Τη γυναίκα την κοιτάμε στα νύχια. Η γυναίκα η προκομμένη τα έχει κοντά. Άμα είναι μακριά, παίξτε για καμιά βδομάδα. Κοντά τα νύχια για σπιτικό. Με νύχι μακρύ ταψί δεν πιάνεις. Τι να μαγειρέψει με τα νύχια του Σατανά;»

    Και αυτή είναι η καταλυτική στιγμή όπου η μογιλαλία καθίσταται αδήριτη ανάγκη.
    Κλαράκια τα αθηναϊκά χέρια μου, έτοιμα να σπάσουν μέσα στις χέρες όταν ήταν η ώρα να φύγουμε.
    Θέλω να θυμάμαι τα Σφακιά μέχρι να πεθάνω.

  64. Κουνελόγατος said

    Να προσθέσω και τις «νύχιες σκέψεις».

  65. Νέο Kid Al Afrikii said

    62. 48. Ε τώρα, και με το συμπάθιο δηλαδή, αλλά σάς βρίσκω λίγο υπερβολικούς. Όχι κι αναγούλα ρε συ Αεροζόλ! 🙂 Δε θα πούμε το τραγουδάκι εις την επικυριαρχικήν; Αλίμονο!
    Στην Κύπρο πάντως λέμε «…να μία σοφή!» κι ας μην κάνει ρίμα…

  66. Αράουτ said

    Η πασίγνωστη αγάπη μας γιά το Σαραντάκειο Ιστολόγιο (παρά το γεγονός ότι βουρβουλακιάζουν σ’ αυτό οι άθεοι και οι μπολσεβίκοι…), μάς ωθεί να παρέμβουμε ενωρίς το μεσημέρι, μπάς και διασώσουμε την φημολογούμενη εγκυρότητά του. Ακόμα και μια διαγώνια ανάγνωση του παρόντος άρθρου, πείθει και τον τελευταίο απόφοιτο παλαιού Σχολαρχείου ότι (παρά την πανθομολογούμενη κλάση του κυρίου Σαραντάκου) είναι γραμμένο κυριολεκτικά στο γόνατο. Θα διορθώσουμε δύο μόνο από τα τραγικά λάθη του άρθρου που εκθέτουν πανελληνίως εδώ και τρείς ώρες το παρόν Ιστολόγιο…

    1) Γράφει ο κ. ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ: «…έχουμε πρώτα πρώτα την έκφραση «εξ απαλών ονύχων» που σημαίνει από μικρό παιδί, από νήπιο, από την ηλικία που τα νύχια είναι απαλά. Η έκφραση είναι συχνή σε Πατέρες της εκκλησίας (π.χ. «τὴν ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων μελέτησιν καὶ ἐκμάθησιν τῶν θείων ἀναγνωσμάτων» στον Ευσέβιο). Δεν απαντά στην Παλατινή Ανθολογία ή στον Πλούταρχο, όπως αναφέρουν κάποιες πηγές, αν και, σύμφωνα με τον Κικέρωνα, είναι ελληνικής αρχής»

    Αλλά, κύριε Νίκο, τί είναι αυτά που λέτε; Η φράσις «εξ απαλών ονύχων» σαφέστατα περιέχεται στην Παλατινή Ανθολογία και πρωτοκαταγράφεται από τον κορυφαίο επιγραμματοποιό του 1ου αιώνος μετά Χριστόν, Αυτομέδωνα:

    Πολλοί θεωρούν ότι ο Αυτομέδων αντέγραψε τον Οράτιο (ο οποίος είναι αρχαιότερος κατά έναν αιώνα) που γράφει την φράση «de tenero meditatur ungui» , η οποία όμως είναι αμφισβητούμενο αν σημαίνει όντως «από την παιδική ηλικία:

    «Motus doceri gaudet Ionicos
    matura virgo et fingitur artibus,
    iam nunc et incestos amores
    de tenero meditatur ungui.»

    Το μόνο βέβαιον είναι ότι η φράσις «εξ απαλών ονύχων» είναι καθαρά ελληνική κι από τους Έλληνες την αντέγραψε ο Οράτιος. Άλλωστε, παρά τα λεγόμενα του κ. Σαραντάκου, την αναφέρει σαφώς και ο Πλούταρχος στο «Περί Παίδων Αγωγής» :

    2) Γράφει στο παρόν άρθρο ο κ. ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ: «Λεμε επίσης «εξ όνυχος τον λέοντα», εννοώντας ότι μας αρκεί ένα μικρό δείγμα, μια λεπτομέρεια, για να βγάλουμε γενικότερο συμπέρασμα, π.χ. όταν κρίνουμε την αξία ενός ποιητή από ένα-δυο ποιήματά του. Αυτό πρέπει να είναι δάνειο από τα λατινικά, ex ungue leonem, αλλά δεν ξέρω περισσότερα για την ιστορία της φράσης»

    Επειδής αγαπάμε και θαυμάζουμε τον 61χρονο κύριο Σαραντάκο, θα τον προτρέψουμε να πάει να κάνει μία εξέταση για πρώϊμο Αλτσχάϊμερ: Εσείς δεν είσαστε, κύριε Νίκο, που πρίν από έναν ακριβώς χρόνο μάς ενημερώνατε ότι βρήκατε την φράση στον θρυλικό διάλογο του Πλουτάρχου «Περί των εκλελοιπότων χρηστηρίων»;


    ΥΓ: Σχόλια 13, 51, 52 και 56: Οι ανελλήνιστοι σχολιασταί Δύτης και Νεογίδιος νομίζουν ότι η φράσις «εξ όνυχος τον λέοντα» πρωτοελέχθη στα λατινικά («tanquam ex ungue leonem» ) από τον Μπερνούγι για τον Νεύτωνα. Αυτό, δυστυχώς, είναι το επίπεδο των σχολιαστών του παρόντος Ιστολογίου

  67. Κώστας said

    63: Ναι, γμτ, ακριβώς αυτό! Τα ίδια και στη Ρόδο…

  68. # 39

    «Τα κομμένα νύχια τα έριχναν στη φωτιά για να εξαφανιστούν γιατί αλλιώς ήταν δυνατόν να τα μεταχειριστούν (οι κακοί) για να φτιάξουν μάγια κλπ κλπ.»

    Δεν το ήξερα, εξηγεί όμως την απορία του ποιητή :

    Αυτό που τόσο αγάπησες
    δεν ήτανε το νύχι στο μικρό της δακτυλάκι
    ούτε το χρώμα το άλικο που άφηνε το βερνίκι
    όταν με χάρη φύσαγε γρήγορα να στεγνώσει.
    αλλά μετά, η ήρεμη πνοή που έβγαζε
    σαν σήκωνε τα ενωμένα δακτυλα
    για να τα καμαρώσει.

    Ηταν της παρουσίας σου ο τόνος ο επιθυμητός
    πού ώρες τόσες έψαχνε, στα τόσα μπουκαλάκια
    πριν την απόχρωση να βρει
    στην πλήρη αποδοχή σου

    Σαν έφυγες, χέρι βαρύ και άκαρδο
    ό,τι για χρόνια μάζευες μ’ ευλάβεια
    κάθε που τους ψαλλίδιζε τις άκρες
    με άγνοια και νοικοκυρωσύνη
    στο τζάκι πέταξε
    η αποτέφρωση
    να σβήσει
    την πνοή.

  69. Κώστας said

    Το 62 εννοούσα!

  70. Αγγελος said

    Προσωπικά, βρίσκω πολύ πετυχημένη τη γελοιογραφία του Μητρόπουλου (ορίστε, για όσους δεν την είδαν:)

    αλλά εκτιμώ και το χιούμορ του Μπαμπινιώτη, που αντί να ενοχληθεί συμφώνησε ότι κάτι τέτοιες ξενομανίες είναι για να … κουφαίνεσαι!

  71. Costas Papathanasiou said

    «Τετάρτη και Παρασκευή..»:
    Μάλλον με την παροιμία υποδεικνύεται η περιοδική απάρνηση του δούλου εαυτού (υπέρ αφοσιώσεως στον ένα και μόνο Κύριο), με νηστεία, προσευχές μετάνοιες και τα δέοντα.
    Ούτως ή άλλως, Παρασκευή είναι η ετοιμασία για το πέρασμα στην από κοινού λατρεία Του, ενώ για την προ-Παρασκευή υπήρχε και ή δοξασία της Πεφταργά: Όποιος αμαρτωλός δουλευταράς της Πέμπτης ξεχνιόταν ώς και μετά τα μεσάνυχτα, έπεφτε εν τω άμα στα νύχια και τα δόντια της Πεφταργά (την επί τούτω καραδοκώσα)

  72. Πουλ-πουλ said

    49. Πάνος με πεζά

    Πράγματι, τίποτα δεν αποδείχτηκε. Αλλά τα διαστημικά ρεκόρ που έκανε με την επανεμφάνιση της, θυμίζουν τα δικά μας χαίρια με τον Αίολο.

  73. Πάνος με πεζά said

    @ 53 : Το νύχι κόβεται με κάποιο άλλο νύχι. Δεν είναι όλα το ίδιο σκληρά. Άντε να κάνεις μια «αρχή» με το δόντι (μπλιαχχχχ) Βεβαίως στον αντίχειρα, θες εργαλείο…

  74. «Την κατάρα μου νά ‘χεις κι απ’ τα είκοσί μου νύχια» είχα ακούσει μικρός μια γριά να λέει.

  75. loukretia50 said

    Διαφωνώ φίλοι μου με την αντίδρασή σας για το …τελετουργικό των γενεθλίων.
    Από μας και μόνο εξαρτάται να είναι για το παιδί γιορτή αγάπης και να συμμετέχει χωρίς απαιτήσεις στη γιορτή των άλλων.
    Βέβαια κάθε παιδί ξέρουμε ότι επιθυμεί αποκλειστικότητα παντού, αλλά μπορεί να μάθει να μην τη διεκδικεί όταν δεν τη δικαιούται – πχ σε γενέθλια άλλου να μην περιμένει επανάληψη για πάρτη του και άλλα γραφικά!

    ‘Όμως τι πάθατε σήμερα και γκρινιάζετε ?
    Άκου ξερασματικό/ αηδιαστικό το τραγουδάκι!
    Γιατί? προτείνετε κάτι άλλο? Χειραψία σκέτη μήπως?
    Και ελληνικά – αρχικά, και το πασίγνωστο happy birthday που κορδώνονται τα μικρά ότι ξέρουν εγγλέζικα!
    Αρκεί όλο το τελετουργικό να γίνεται με κέφι και αγάπη.

    Ζήσατε τη χαρά και τα γέλια των μικρών τη μαγική στιγμή πριν σβήσουν τα κεράκια και κάνουν ευχή, όταν είναι στο επίκεντρο και το ακούν από αγαπημένα πρόσωπα?
    Την πίκρα παιδιών που δε χαίρονταν τα γενέθλια τους για διάφορους σοβαρούς λόγους και το «αηδιαστικό» τραγουδάκι δεν τους το αφιέρωνε κανείς?
    Και ναι, σας βεβαιώνω, ότι από τη δική μου γενιά μέχρι την τωρινή, δε γνώρισα κανένα κοριτσάκι που να είχε πρόβλημα να γίνει «μία σοφός».
    Άνετα μπορεί να αναφερθεί σε άλλη στιγμή ποιος είναι ο σωστός τύπος, ενώ οι πιο σχολαστικοί καταργούν τη ρίμα!
    Τα παιδιά το δέχονται πολύ απλά, εκτός αν εμείς οι σοφοί το κάνουμε σημαντικό ζήτημα.

    Χμμ! μάλλον έχω ακονίσει τα νύχια μου!
    Θα επανέλθω γλυκύτερη!

  76. ΣΠ said

    49
    Γνωστή για τα μακριά νύχια της ήταν και η Gail Devers.

  77. ΣΠ said

    53
    Τα νύχια των ποδιών μακραίνουν 4 φορές πιο αργά από των χεριών.

  78. Γιάννης Κουβάτσος said

    75: Έτσι μπράβο, Λουκρητία, συμφωνώ απολύτως. Η γκρίνια (και η δική μου) μου θυμίζει ώρες-ώρες Περίανδρο Πώποτα, που ήθελε τα παιδιά στις συνάξεις τους (ποτέ πάρτι!) να διασκεδάζουν με παραδοσιακούς χορούς. Κι αν μας χαλάει το «να μία σοφός», ας το λέμε «να μία σοφή», σιγά, δεν θα χαλάσουμε κάνα αριστουργηματικό ποίημα…

  79. Pedis said

    Μυρίστε νύχια, αφαλοξυθείτε … μα αι βουλαί του Κυρίου άγνωστοι

    Γιαμαρέλλου: «Ο Θεός ξέρει μέχρι πότε θα φοράμε μάσκα»

    Θεϊκό σημάδι;

    O Σαν Τζενάρο στη Νάπολη δεν αιμορραγεί, φέτος! Το θαύμα δεν θα γίνει;! Αναβάλλεται;! Μεγάλη ανησυχία στον πληθυσμό.

    https://napoli.repubblica.it/cronaca/2020/12/16/news/napoli_attesa_per_il_miracolo_di_san_gennaro-278550936/?ref=RHTP-BH-I277317896-P5-S1-T1

    Σημερινό αγωνιώδες δημοσίευμα με τεράστια γράμματα στην κεντρική ιστοσελίδα της μεγάλης ιταλικής εφημερίδα. Υπάρχει πρόβλημα.

  80. Κώστας said

    Εμένα δεν με χαλάει το «μία σοφός» αλλά όλα τα άλλα που περιέγραψε ο Aerosol.

  81. Κουνελόγατος said
    16 Δεκεμβρίου, 2020 στις 12:20
    Να προσθέσω και τις «νύχιες σκέψεις».

    ε… τότε και η «πανυχίδα»…

    🙂

  82. ΣΠ said

    Shridhar Chillal, ο άνθρωπος με το ρεκόρ μήκους νυχιών.

  83. Νέο Kid Al Afrikii said

    καπετάνιο; Κανα σιγουράκι στο στοίχημα κοίτα να δώσεις, κι άσε τα λατινικά και τα leones στoν lacum τους…

  84. 82 εφιάλτες έβλεπα μ’ αυτόν μικρός, τον είχα δει στην εφημερίδα

  85. ΣΠ said

    82
    Και βίντεο.

    Ρεκόρ μήκους νυχιών στα δύο χέρια.

  86. 82 και είναι λέει Retired photographer! Πώς έβγαζε φωτογραφίες;

  87. Αράουτ said

    Αφελέστατε Νεογίδιε (83),

    σ’ ευχαριστώ που ομολογείς δημοσίως ότι ξεβρακώθηκες, νομίζοντας ότι η φράσις «εξ όνυχος τον λέοντα» πρωτο-ελέχθη από τον Μπερνούγι για τον Νεύτωνα (βλέπε σχόλιο 51). Εύχομαι να βγεί δημοσίως και ο σχολιαστής Δύτης να παραδεχτεί κι αυτός το ξεβράκωμά του (βλέπε σχόλιο 13)

    Όσο για τα «σίγουρα», γνωρίζεις κάλλιον παντός άλλου (ήδη έχεις βάλει στην τσέπη 350 ευρώ) ότι το Επιτελείο μας μοιράζει αφειδώς χρήμα στους αναγνώστες του Σαραντακείου Ιστολογίου, όταν διαπιστώνει κάποιο «σίγουρο». Αυτό ακριβώς έχει λυσσάξει τον γηραιό οπαδό του ΠΑΟΚ, κ. Gpoint, που ξεβρακώσαμε χθές για τις δηλώσεις του Άγγλου αρχιδιαιτητού Κλάτενμπεργκ, ενώ εκείνος πανηγύριζε για τις παπαριές που ξεστόμισε στην «Αθλητική Κυριακή» ο πανάσχετος καθηγητής Διαιτησίας, Παναγιώτης Βαρούχας

  88. Πάνος με πεζά said

    @ 63 : Μύθος ! Σε όλες τις εταιρίες, οι γραμματείς (γυναίκες, γιατί δε θα αποσαφηνιστεί) έχουν νύχι-κατσαβίδι, και μέχρι να γράψεις εσύ μια σελίδα word, εκείνες έχουν γράψει δέκα, ΚΑΙ με τις νυχάρες…

  89. Georgios Bartzoudis said

    (α) «οι γονείς πιέζουν τους καθηγητές να καταστρατηγήσουν την απαγόρευση δηλώνοντας ψεύτικη μετακίνηση Β6 (για σωματική άσκηση) και να παραδώσουν το μάθημα διά ζώσης…»
    # Καλά τα λες Νοικοκύρη (όπως και ο alsatiancousin, σχόλιο 23). Εγώ θα προσθέσω και πάλι ότι τα «ιδιαίτερα» είναι η αθλιότητα που οδήγησε στην ΑΥΤΟΚΑΤΑΡΓΗΣΗ της Δημόσιας Μέσης Εκπαίδευσης με … «πανκομματική» συναίνεση

    (β) «δήλωσε ότι το άνοιγμα των νυχάδικων θα συμβάλει στην ψυχολογική ανάταση του γυναικείου πληθυσμού, μια δήλωση από άκομψη έως σεξιστική…»
    # Εδώ …δεν τα λες καλά Νοικοκύρη, και επ’ αυτού συμφωνεί μαζί μου και ο «αντιλογίας», κατά το … κοινοβουλευτικό επιδειξίας, Γιάννης Κουβάτσος (σχόλιο 32). Προτείνω να γίνει ανάρτηση για το τί είναι σεξιστικό, τί κολακευτικό, τί κομπλιμέντο κλπ, κλπ. Και προκαταρκτικά, διηγούμαι το παρακάτω πραγματικό περιστατικό:
    Μέρα Μαγιού ηλιόλουστη. Από την ανεγειρόμενη οικοδομή ακούγονταν εξαίσια πρωινή συναυλία: Οι εργάτες χτυπούσαν τα μαδέρια με σφυριά και σκεπάρνια! Ταυτοχρόνως, εύχυμος νεάνις, με τον έρωτα εννυχεύοντα εν ταις μαλακαίς παρειαίς αυτής, εδιάβαινε την πλησίστιον οδό, η δε ευωδία της ήβης εξηπλούτο εις τα πέριξ. Και τότε ένας εργάτης εξεφώνησε βοερώς: Ωχ αμάν, ζεστό ψωμί!!
    Ήταν άραγε σεξιστική αυτή η κραυγή; Ήταν κολακευτική;; Τι να πω; Νομίζω πάντως ότι, αν τα κάνουμε σούμα, η νεάνις είχε ζήσει ευτυχείς στιγμές.
    Υ/Γ: Το Σοφοκλίδειο εννιχεύεις > εννιχεύοντα, ήρθε τυχαίως. Έχει άραγε σχέση με τα σημερινά …νύχια;;

  90. ΓΤ said

    88@

    Κανείς δεν μίλησε για οκνηρία σε εταιρικό χώρο. Ούτε, ασφαλώς, γνωρίζω αν στο σπίτι αγγίζουν κατσαρόλα.

  91. ΣΠ said

    89 τέλος
    Όχι, έχει σχέση με την νύχτα. Σημαίνει ξενυχτάς.

  92. Κιγκέρι said

    Αν πάντως θέλετε να αποφύγετε το όντως αμήχανο «να μία σοφός», μια πολύ ωραία παραλλαγή του τραγουδιού των γενεθλίων ακούγεται στην ταινία του 1966 «Οι κυρίες της αυλής»:

    Να ζήσεις Αννούλα και χρόνια πολλά
    γριούλα να γίνεις με άσπρα μαλλιά
    αγάπη να δίνεις, χαρά να σκορπάς
    ζωή να χαρίζεις σ’ αυτούς που αγαπάς.

  93. […] Όπως ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, πέρα από τα βιβλιοπωλεία, τα κομμωτήρια και τα κουρεία, επιτρέπεται από τη Δευτέρα να λειτουργησουν οι “υπηρεσίες περιποίησης νυχιών”, κοινώς τα νυχάδικα. Ο λόγος για την εξαίρεση αυτή είναι ότι στον κλάδο παρατηρήθηκε έξαρση της μαύρης εργασίας. Οπότε, καλύτερα είναι, ειπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, να λειτουργεί ο κλάδος νόμιμα και… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/12/16/unguem/ […]

  94. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

  95. Πάνος με πεζά said

    Τέτα η νυχού, μια άλλη διάττουσα (?) περσόνα της ελληνικής showbiz…
    https://www.gossip-tv.gr/showbiz/story/512527/teta-kampoyreli-einai-timi-moy-poy-me-lene-nyxoy

  96. eran said

    Πρωτοφανή πράγματα στα ΜΜΕ. Καλά, αυτό με την Ακρίτα αναμενόμενο, το συγκρότημα όμως σήμερα «παραίτησε» τη Δήμητρα Κρουστάλλη κατόπιν ασφυκτικών πιέσεων του Μαξίμου. Αρθρογράφος του κυβερνητικού ρεπορτάζ και διευθύντρια σύνταξης, είχε πολλαπλώς στηρίξει όλο αυτόν τον καιρό τον Κυριάκο. Είχε υπογράψει όμως το άρθρο για τις διπλές καταγραφές του ΕΟΔΥΥ.
    Όχι από τα νύχια τον λέοντα, μακριά και αλάργα.

  97. Πέπε said

    96

    > > Όχι από τα νύχια τον λέοντα, μακριά και αλάργα.

    Υπάρχει, νομίζω, κάποιος αρχαίος παροιμιόμυθος ή κάτι τέτοιο για το πώς ο άλλος κατάλαβε το λιοντάρι από τις νυχιές στ’ αχνάρια του; Γιατί βέβαια, άμα φτάσεις να τις νιώσεις στις σάρκες σου, το τελευταίο που έχει σημασία είναι να αναγνωρίσεις αν είναι λιοντάρι ή τίγρη.

  98. Chrysostomos Fountoulis said

    Ναι αλλά υπάρχει και το
    το ένα μου νυ
    το ένα μου νυ
    το ένα μου νύχι με πονεί

  99. ΣΠ said

    Είχα γελάσει πολύ με αυτό.

  100. loukretia50 said

    Αηδιαστικά τα μακριά νύχια, φρίκη αυτά που προβάλατε σε φωτό και βίντεο.
    Ακόμα και τα φροντισμένα με απωθούν όταν μακραίνουν πολύ.
    Τα φαγωμένα ομοίως.
    Δε θα πλούτιζαν από μένα οι μανικιουρίστες.

    Βέβαια τα ντελικάτα, απαλά χέρια – με ή χωρίς μανικιούρ – είναι σαφέστατη ένδειξη εργάτη του πνεύματος και όχι νοικοκυράς.
    Αν και η πεθερά μου με κατάλαβε από τον τρόπο που έπιασα το σφουγγάρι για να καθαρίσω το τραπέζι της βεράντας.

    Για δακτυλογράφους ισχύει, το έβλεπα συχνά και απορούσα – θυμάστε τις παλιές, βαριές γραφομηχανές?
    Μάλλον είναι θέμα εξάσκησης, όπως οι χορεύτριες που χορεύουν άνετα με ψηλοτάκουνα.

    Και μιλώντας για χορό, θα ξέρετε τις «ματωμένες πουέντ».
    Όλες οι μπαλλαρίνες χρειάζονται πεντικιούρ, τα νύχια τους έχουν καταστραφεί.
    Σίγουρα αξίζει το τίμημα… αλλά…

    (σιγά που θα σας έδειχνα κάτι απαίσιο!)

    Και αν θέλετε κάτι πιο ζωντανό https://youtu.be/QNKRBGih6sw από την απίστευτη Συλβί

    ΥΓ Αναρωτιέμαι αν βρίσκει κανένας άλλος ανατριχιαστικό το νυχοκόπτη

  101. sarant said

    Eυχαριστώ πολυ για τα νεότερα!

    60 Αγαπητέ Χαράλαμπε, ήξερα για τον θάνατο του Κώστα (με είχε ενημερώσει ο Γιάννης Φαλδαμής) αλλά όχι τα όσα πολύ συγκινητικά έγραψες. Ήταν αστέρι.

  102. sarant said

    59 Ωχ, ξεχνάω…

    61 Αξιζει ίσως άρθρο, αλλά βρίσκω ότι είναι παρετυμολογία αυτή η εξήγηση

    66 Είναι γνωστό ότι ξεχνάω κι έτσι δεν θυμόμουν το περσινό για το εξ όνυχος.
    Αλλά της Παλατινής το απόσπασμα, το γράφω και στο παλιό άρθρο, δεν αφορά την έκφραση, άλλα κάνει με τα νυχια της τα απαλά η αυλητριδα.

    74 Αχ, αυτό ήθελα να το προσθεσω στο αρθρο και το ξέχασα -όχι με καταρα, αλλά με ευχή, το έλεγε η γιαγιά μου.

    85 και πριν: Μπρρ, και πώς εξυπηρετούνται;

    96 Μέθοδοι Όρμπαν και Ερντογάν….

  103. Μυλοπέτρος said

    Λάσκα και βρωμούν τα νύχια σου. Στη Χίο ξεροσφύρη. Το λέμε όταν θέλουμε με άκομψο, δηλαδή υβριστικό τρόπο να δείξουμε την αντιπαθειά μας για κάποιο, και την κακή γνώμη μας για το ποιον του. Λέγεται ότι προέρχεται από τη μυρωδιά που βγάζουν τα νύχια του φρεσκοπεταλωμένου ζώου.

  104. Θρασύμαχος said

  105. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @89, 91. Παννυχίς= ολονυχτία ΚΑΙ θρησκευτικού (αρχαίου και χριστιανικού) αλλά ΚΑΙ ερωτικού (σίγουρα υπάρχει στην Παλατινή ανθολογία) χαρακτήρα..

  106. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @11. Π-ρ-ώ-τ-η φορά ακούω ότι «στα νυχάδικα καταφεύγουν και άνδρες μεγάλης ηλικίας -υποθέτω και νεώτεροι, για άλλους λόγους- που δεν μπορούν να κόψουν μόνοι τα νύχια των ποδιών τους». Και συλλογιέμαι το τί τραβάνε τα υπαλληλάκια που εργάζονται εκεί..

  107. Πέπε said

    @100:

    > > Αναρωτιέμαι αν βρίσκει κανένας άλλος ανατριχιαστικό το νυχοκόπτη

    Εγώ σίγουρα όχι. Απεναντίας, τον εκτιμώ βαθύτατα. Ίσα ίσα που απορώ πώς μπορεί να υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος στον κόσμο που να προτιμάει το ψαιλδάκι από τη στιγμή που υπάρχουν νυχοκόφτες. Δηλαδή κόβεις τα νύχια του καλού χεριού με το κακό, με το ψαλιδάκι, και το προτιμάς; (Ντάξει, όχι εσύ Λου που σε ανατριχιάζει, λέμε για όσους απλώς επιλέγουν ελεύθερα.)

    Άλλωστε υπάρχουν διάφορες στιγμές όπου ο νυχοκόφτης δίνει λύσεις και σε άλλα ζητήματα. Κόβει καλά το κεφαλάκι από το μπουκάλι του ξιδιού ή του οινοπνεύματος, κόβει στρογγυλεμένες γωνίες σε διάφορα που μπορεί να τύχει να χρειαστεί κανείς, κλπ.

    @74, 102

    Κι εγώ με ευχή το ξέρω – υποθέτω όσοι το λένε στη μία περίσταση θα το λένε και στην άλλη. Αλλά δεν το πολυκαταλαβαίνω. Να ‘ναι κάποια παραφθορά από τα μύχια (της ψυχής);

  108. ORIO said

    Μπορώ να δω τα νύχια σου; … Τρώτε τα νύχια σας; … Άλλο ένα θαυμάσιο πράγμα και αναγκαίο στο θαυμαστό ανθρώπινο σώμα!

  109. Πέπε said

    @9, 12:

    Η λέξη «πρώην» αναφέρεται στον χρόνο της ιστορίας που αφηγούμαστε, όχι στον χρόνο κατά τον οποίο την αφηγούμαστε. Δηλαδή ένας πρώην ΠΘ ήταν πρώην τότε που έγινε το εξιστορούμενο γεγονός, ένας που γεννήθηκε στην πρώην Ανατολική Γερμανία γεννήθηκε μετά την ένωση των δύο Γερμανιών, κλπ. (αλλιώς λέμε «τότε»: ο τότε ΠΘ, στην τότε Ανατολική Γερμανία).

    Κατ’ αναλογία βρίσκω λογικό να θεωρούμε ότι και το «εν ενεργεία» σημαίνει «τότε εν ενεργεία». Αλλά ότι προκαλεί και κάποιες συγχύσεις είναι γεγονός αναντίρρητο. Εγώ στην αρχή διάβασα «ένας εν ενεργεία ΠΘ», το εννόησα ως «ένας ΠΘ που είναι τώρα -όχι τότε- εν ενεργεία», και σκέφτηκα «δηλαδή ας πούμε δε θέλει να τον κατονομάσει;» 🙂 🙂

    Από την άλλη βέβαια, για να πούμε ότι ήταν τότε εν ενεργεία δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Το «τότε» δε στέκει σε όλα τα συμφραζόμενα, δεν μπορείς λ.χ. να πεις «όπως είπε και ένας τότε πρωθυπουργός», αφού, πρώτον, ανά πάσα στιγμή ένας μόνο υπήρχε, και δεύτερον, πότε «τότε»; Άρα πρέπει να συνηθίσουμε ότι εν ενεργεία σημαίνει «εν ενεργεία τότε που έγιναν αυτά»

  110. nikiplos said

    Υπάρχει και η έκφραση «έχωσες τα νύχια σου», ίσως για να περιγράψει ότι κάποιος έβαλε χέρι σε κάτι όπως ακριβώς τα αρπαχτικά.

    Οι νυχούδες αναφέρθηκαν παρεμπιπτόντως, όμως είναι πλέον αποδεκτή έκφραση. Ταπεινές, συνήθως κάνουν και μπικίνι, δηλαδή αποτριχώνουν και φυσικά, όποτε βλέπετε κάποιο ευειδές ποδαράκι με περιποιημένο νυχάκι βαμμένο, να ξέρετε πως απλά έχει δουλέψει νυχού.

  111. Πέπε said

    Ρε μήπως τα ‘μπλεξα; Κοιτώ αυτό που μόλις έγραψα και δε με πείθει καθόλου…

  112. Χαρούλα said

    Έχουμε ακόμη….
    Αητονύχι
    με τρεις ευδιάκριτες ποικιλίες μεταξύ των: το Α. άσπρο, το Α. μαύρο και το Α. κόκκινο. Από τις τρεις ποικιλίες πιο διαδεδομένη είναι το Α. άσπρο, το οποίο καλλιεργείται σποραδικά, όχι συστηματικά σε όλα τα αμπελουργικά διαμερίσματα.
    και
    Ρύζι Νυχάκι Αν μας αρέσει το πιλάφι να μην είναι ούτε σπυρωτό ούτε χυλωμένο, τότε παίρνουμε Νυχάκι

  113. H. Mandragoras said

    Σχετικά με το «Τετάρτη και Παρασκευη τα νύχια σου μην κόψεις, την Κυριακή να μη λουστείς αν θέλεις να προκόψεις» κι εμένα δεισιδαιμονία μου κάνει, αλλά η μάνα τουλάχιστον για το λούσιμο της Κυριακής είχε την εξήγησή της. Λουζόμαστε για να πάμε στην Εκκλησία (όταν βγαίναν οι παροιμίες το ζεστό νερό δεν έτρεχε από το ντούζ για να λούζεσαι κάθε μέρα). Αν το κάνουμε την Κυριακή είναι κατόπιν εορτής. Σημαίνει ότι η δουλειά δεν έγινε στην ώρα της.

  114. Μαρία said

    Το αφήνω εδώ, για να δείτε τα σχόλια. Ούτε ένα συμπαράστασης δεν πήρε το μάτι μου.

  115. Μαρία said

    106
    Για γέρους και γριές ξέρω οτι πηγαίνουν σε ποδολόγους κυρίως για κάλους αλλά και για νύχια. Μανικιούρ όμως π.χ. στη Γαλλία κάνουν στελέχη εταιρειών, τσέοι και λοιποί νταλαβεριτζήδες, που πρέπει να έχουν περιποιημένο χέρι.

  116. Γιάννης Ιατρού said

    Η (απρόσμενη; 🤔) άρση της απαγόρευσης της λειτουργείας «νυχάδικων» κλπ. καταστημάτων υπηρεσιών περιποίησης για τις κυρίες κυρίως (ίσως κι ανάδειξης της ομορφιάς τους😎), τάχα μου για αποφυγή της εν κρυπτώ (κι ανεξέλεγκτης) λειτουργείας τους, προφανώς δεν είναι και τόσο αθώα, δηλ. δεν έγινε χωρίς να παίξουν ρόλο και άλλα, προσωπικά (οικονομικά), συμφέροντα πολύ κοντινών σε γνωστούς κυβερνητικούς παράγοντες ανθρώπων.

    Νίκο, εκεί κοντά σου, στη Ν. Σμύρνη κι όχι στον Υμηττό, υπάρχει κάποιο μυστικό…. (τι μυστικό δηλαδή, μπαμ κάνει🙄)

  117. loukretia50 said

    107. Πέπε
    Με φοβίζουν και μ’ ανατριχιάζουν όλα τα αιχμηρά φονικά εργαλεία, ξυράφια – ειδικά οι μακριές λεπίδες των κουρέων, πριόνια, χατζάρια, τσεκούρια κλπ
    Κάνω ματάκια στις ταινίες που δείχνουν κάποιον να τα χειρίζεται, έστω και για καλό σκοπό.
    Και μάλλον το βασανιστήριο με τα νύχια, μου δημιούργησε έναν ακόμη κακό συνειρμό.
    Οπότε σ΄όλη μου τη ζωή υφίσταμαι δούλεμα γιατί κρατάω αποστάσεις από :
    Νυχοκόπτη, πριονωτά μαχαίρια etc και …βελόνα ραπτομηχανής!
    (για το τελευταίο φταίει ο Τρελαντώνης!)

    ΥΓ Με το αδέξιο χεράκι κόβεις όπως μπορείς και ισιώνεις με μικρή μεταλλική λίμα.
    Σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσω τα προαναφερθέντα, εκφράζω την πεποίθηση πως στο ίδιο αδέξιο χεράκι ο νυχοκόπτης θα ήταν λίαν επικίνδυνος!

    – «Μεγάλε, θέλεις πεντικιούρ, τα νύχια σου είναι χάλια!»
    Στο λέοντα είπε η αλεπού όταν τη ρώτησ’ από πού
    θ’ αγόραζε σανδάλια

  118. nikiplos said

    53@, Όπως σε όλα τα ζώα, τα νύχια, προφανώς την εποχή που θα ήταν και πιο λειτουργικά, θα ακονίζονταν από τους προγόνους μας σε πέτρες, βράχια κλπ.

    Όταν ήμουν πιο … ενεργός ως κιθαρίστας, ποτέ δεν έκοψα τα νύχια του δεξιού χεριού, αντίθετα πάντα χρησιμοποιούσα τη λίμα, προκειμένου να έχουν το σωστό μήκος και σχήμα.

    Ακόμη και σήμερα που δεν τα έχω μακριά, αν τα κόψω σύριζα μερικές φορές και είναι κοφτερά ή μυτερά, τα περνάω με τη λίμα ή σε καποιο σκληρό σαγρέ υλικό, συνήθως κάποιο βράχο ή τοίχο.

    Επομένως πριν βγουν τα εργαλεία, μάλλον τα ακονίζαμε όπως τα υπόλοιπα θηλαστικά, πχ τα πρωτεύοντα.

  119. nikiplos said

    115@ Μαρία είχες χρησιμοποιήσει μιαν ωραία έκφραση τις προάλλες. «Μαρμάρω». Πολύ περιγραφική θα έλεγα μου έκανε εντύπωση.

  120. Γιάννης Κουβάτσος said

    «ο αγώνας που δώσαμε οι δημοσιογράφοι του Βήματος και των Νέων ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ»
    Λάβε την πληρωμή σου τώρα για τον «αγώνα» σου. Στυμμένη, στιμμένη ή στειμμένη λεμονόκουπα; Χρειάζεται άρθρο. ☺

  121. ΓΤ said

    85
    552

  122. Μαρία said

    119
    Την έμαθα μικρή απο παλιές γυναίκες αλλά δεν έχει σχέση με τα σκληρά νύχια 🙂

    120
    Γι’ αυτό και την στολίζουν στα σχόλια.

  123. 119
    Άσε, αίσχος, ντράπηκα να ρωτήσω. Και προέρχομαι και από το σλανγκ πανάθεμά με.
    https://www.slang.gr/lemma/20932-marmaro

    120
    Στημένη.

  124. # 112

    Χαρούλα,στον κήπο μου έχω το μαύρο. ισως το πιο νόστιμο σταφύλι και κάνει απίθανο ροδόχρωμο κρασί, αλλά καθόλου παραγωγικό και ευάλωτο σε δυσκολίες. Φέτος έβαλα μοσχεύματα να ανανεώσω τα (αναριχώμενα) φυτά. Είναι βασικό συστατικό, μαζί με την κοκκινάρα, στα σπιτικά βαρελίσια από κρεβατίνες.

  125. 124 >> στον κήπο μου έχω το μαύρο

    O Χρυσοωίδης περί άλλα τυρβάζει.

  126. Μαρία said

    123
    Όχι, ρε συ. Σε μας η γυναίκα με σκληρό παρθενικό υμένα. Γι’ αυτό και τα μπαστούνια https://sarantakos.wordpress.com/2020/12/13/elies/#comment-701886

  127. dryhammer said

    74. Το ίδιο (απ’ τα 20 μου νύχια) το έχω ακούσει και για ευχή. [Εκπορεύονται απ’ τα ακροδάχτυλα όλα;]

  128. 126 Δεν τρέχει τπτ Μαρία. Έτσι κι αλλιώς δεν την ήξερα τη λέξη 🙂

    127 Για ευχή κι εγώ, αλλά με ανύχια.

  129. Θυμάμαι στο δημοτικό (δεκαετία του ’50) ο δάσκαλος έβαζε όλη την τάξη να απλώνουμε τα δάχτυλά μας επάνω θρανίο. Περνούσε και εξέταζε αν τα νύχια μας «είχαν πένθος», όπως έλεγε.

  130. nikiplos said

    126@ Νόμιζα ότι αφορούσε τη γυναίκα που τρόπον τινά ψυχραίνει αισθητικά οπότε είναι δύσκολη η διείσδυση χωρίς βοηθήματα (λιπαντικά κλπ), κάτι που προφανώς δεν ευρίσκεται εύκολα εκείνη την κρίσιμη στιγμή.

    Λοιπόν να που έμαθα και κάτι.
    Ευχαριστούμε Μαρία

  131. Δεν είπαμε τίποτα και για τα:

    ‒ ανύχ’ ή ανύχχ (χ’ ‘η χχ για το βαθύ, ουρανικό, /ç/)
    ‒ ανύχια
    ‒ αννχιά (δισύλλαβη λέξη, φωνητικά: /aɲ-‘ça/).

    Μια φράση: Είχχ αννχιές στου μούτρου τς.

  132. nikiplos said

    125@, μην δίνεις ιδέες στην ανωμαλάρα, γιατί έχει πάρει μεγάλη φόρα

    https://www.protothema.gr/politics/article/1075572/ektakti-suskepsi-gia-dutiki-attiki-hrusohoidis-an-hreiastei-tha-sfragisoume-kai-spitia/

  133. πρώτη μου φορά σχολιάζω εδώ…χαιρετώ όλους…

    όπως και να έχουν οι εκφράσεις, είναι σημαντικό μια γυναίκα να προσέχει την εμφάνιση της και να περιποιείται τα άκρα της…πλέον είναι γεγονός οτι και άντρες προσέχουν τα νύχια τους και συμφωνώ με αυτό και επαυξάνω…για τα νύχια τώρα, η δική μου άποψη..

    πείτε μου τώρα εσείς ποιος άντρας θέλει να βλέπει μια γυναίκα με απεριποίητα νύχια? κανείς…είναι πέρα απο την υγιεινή και αισθητικός ο λόγος…μην ξεχνάμε οτι και στο σεξ χρησιμοποιούνται τα νύχια αναλόγως των προτιμήσεων -βεβαίως βεβαίως- δηλαδή τα νύχια είναι μέρος του παιχνιδιού..ποιος δεν έχει γλύψει περιποιημένα άκρα? αχχα σόρυ…αν προσωπικά θέλω με το πόδι μου να πατάω τα @@ του συντρόφου μου, να γαργαλάω την σπονδυλική του στήλη και άλλα πολλά ε ναι, θέλω τα νύχια μου περιποιημένα…στα χέρια τα θέλω μυτερά και στα πόδια τα θέλω πολύ κοντά, θα σας πουν αν ρωτήσετε τις γυναίκες…τα μυτερά νύχια δεν δηλώνουν επιθετικότητα όπως πιστεύουν οι περισσότεροι άντρες. Δηλώνουν διάθεση για παιχνίδι…και αναλόγως στολίζονται…ανάλογα το σημείο που θες να κρατήσεις, να χαϊδέψεις, να πιέσεις…σε επιτρεπτά όρια όλα αυτά… γι’ αυτό τα στολίζουμε αναλόγως συντρόφου και με αυτό που εμείς οι ίδιες φαντασιωνόμαστε στις σεξουαλικές μας φαντασιώσεις με αυτό τον άνθρωπο…κατα την γνώμη μου καλό είναι που ανοίγουν τα «νυχάδικα» τα βιβλιοπωλεία κτλ γιατί το καθένα είναι χρήσιμο με τον δικό του τρόπο!!!

    λευκό Τριανταφυλλάκι

  134. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    100-107 Εγώ είμαι με τη Λου, 100%, αντινυχοκοπτικός ή μάλλον νυχοκοπτόφοβος.

    116 Γιάννη, αν και γείτονας δεν έχω πάρει είδηση

    120 Εμ!

    133 Καλώς ήρθατε. Το πρώτο σχόλιο κρατιέται, γι’ αυτό κρατήθηκε και το δικό σας.

  135. 126 Μαρία, μιας και το επανέφερες ξαναείδα το 104 μου σε εκείνο το νήμα και τσέκαρα τον Σιμόπουλο. Δεν αναφέρει καταγωγή του βιαστή.

  136. 134α

    Κι εγώ ρε γμτ. Αναγκάζομαι καναδυό φορές το χρόνο να παρακαλάω τον χασάπη να μ΄ αφήσει να χώσω τα δάχτυλα στη μηχανή του κιμά.

  137. Περίμενα ο ΓΤ να σχολιάσει εκτός από τα αποτελέσματα και τα τρέχοντα παρααθλητικά με τον Σιαμπάνη πρώην του ΠΑΟΚ, νύν του ΟΑΡΗΣ με 84 000 για μια τριέτία, για τα οποία ακύρωσε το κλειστό συμβόλαιο που είχε για 600 000 την τριετία, επειδή ΟΑΡΗΣ είναι η ομάδα της καρδιάς του (τώρα, πρώτα ήταν κατα σειρά ο ΠΑΟΚ και μετά ο ΟΣΦΠ).
    Την Δευτέτα κατάγγειλε ο Καραπαπάς του ΟΣΦΠ πως κάποιος πρώην διοικητικός του ΠΑΟΚ πρόσφερε την ΠΕΜΠΤΗ στον Σιαμπάνη 100 000 ευρώ για να έχει μειωμένη απόδοση στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ. Ο Σιαμπάνης έπρεπε να το καταγγείλει στις ποδοσφαιρικές αρχές εντός 48 ωρών πράγμα που δεν έκανε, λογικά θα τιμωρηθεί με διετή αποκλεισμό και την υπεράσπισή του έχει αναλάβει η κυρία Σουλουκου (δεν ξέρω που τονίζεται) μια που ο Κούγιας χολώθηκε που τον έστησε ο διαιτητής στο ματς με το ΟΑΡΗΣ και τάβαλε με τον …ΟΣΦΠ !!

    Από την έκβαση της υπόθεσης θα φανεί αν ως τώρα ο ΟΣΦΠ ήταν το όπλο του Κούγια ή ο Κούγιας το όπλο του ΟΣΦΠ. Θα μας λυθεί η απορία

  138. Μαρία said

    134 τέλος
    Πρώτο σχόλιο!

  139. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @134δ. Μία διαίσθηση… 🙂

  140. Triant said

    Ήρθη η ασυλία του Πολάκη. Μπορεί πιά να κοιμάται ήσυχος ο αντιπρόεδρος.
    Έχουν καταλάβει οτι απευθύνονται σε ζώα (ο Πρόεδρος τώρα δικαιώνεται) και δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα. Αν οι δημοσκοπήσεις είναι αληθινές, πάσα ελπίς εξέλιπε.

  141. loukretia50 said

    Μωρέ είναι κάτι γάτες… ζόρικες, κακές, νυχάτες!
    Και το «μουστακάτες» παίζει ενίοτε, αλλά καμουφλάρεται!

    Κάποτε χρειάστηκε να δώσω επειγόντως αίμα και στη φούρια ξέχασα μια λεπτομέρεια φαινομενικά άσχετη :
    ότι η γάτα μου έπαιρνε αντιβίωση -δηλ. έπρεπε να πάρει…το πώς, άλλο ζήτημα!
    Όταν πήρα θέση κι είδαν το χάλι μου, πριν μιλήσω μου είπαν να κάνω καταγγελία!
    Τουλάχιστον τους έπεισα ότι είχα κάνει αντιτετανικό!
    —————–

    Στο συγκεκριμένο άζμα που είχα πρωτακούσει μικρή, είχα απορία.
    Όχι για το ζήτημα γυναίκα – γάτα – νύχια – προς τι ?
    αλλά για την ολοφάνερη ρίμα που παρέβλεπαν :
    γάτα – γαλανομάτα.
    (Το κουσούρι ήταν στα σπάργανα!)

  142. dryhammer said

    134δ. κ’ 139. Επικαλούμενος το τεκμήριο αθωότητας θα πω πως ένα τριαντάφυλλο μας μιλά για τ’ αγκάθια του…

  143. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μαρμάρα, (όχι μαρμάρω) Ηπειροθετταλία: στείρες γίδες ή προβατίνες, κατ’ επέκταση και στείρες γυναίκες. Ενίοτε και καλοστεκούμενες στείρες κυρίες που διατηρούσαν την ικμάδα τους λόγω μη μυϊκής χαλάρωσης από τους τοκετούς.
    Δική μου υπόθεση; Στη Μακεδονία το μαρμάρω ενδεχομένως να αποτελεί κάτι σαν ευφημισμό. Δηλαδή οι στείρες, λόγω σκληρού παρθενικού υμένα και της αδυναμίας του άντρα να τον διατρήσει; άντε τρυπήσει, για να καταλαβαινόμαστε! Αλλά επ΄αυτού τον κύριο λόγο έχουν η καθιαυτού…

    *Μαρμάρω: θεσσαλιστί, παλιό αυτοκίνητο που αντέχει όμως.
    **Μαρμάρα και μαρμάρω τις θεωρώ ίδια λέξη με λίγο διαφορετική εκφορά, γνώμη μου αυτό, δεν μπορώ να το τεκμηριώσω.

    μαρμαροτραχήλα >> Ι. Γρυπάρης, σκαραβαίοι και τερακότες, ο πραματευτής, σελ 4 του λιγκ.

    Click to access Ilisos_GR_Issue_151_12-1982.pdf

  144. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Τετάρτη και Παρασκευή τα νύχια σου μην κόβεις
    και Κυριακή μη λούζεσαι αν θέλεις να προκόβεις»

    >>Δεν έχει νύχια να ξυστεί,
    «Αγώινάς του απού δεν έχει ανύχια να ξυστεί»
    Αγώινας, είναι η αγωνία (σαν μετατόπιση του ι ). Υπάρχει και σκέτο «αγώινάς μου» και λέγεται σαν επωδός ενόψει ή κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης/κουραστικής κατάστασης.

    74 Tην ευχή μου να έχεις από τα είκοσί μου ανύχια, μας έλεγε συχνά πυκνά ο παππούς μου.

    112 Επτακίλα* αετονύχι, μου σύστησαν την παλιά κληματαριά στην ορεινή Αρκαδία όταν την πρωτογνώρισα 🙂
    *εφτάκιλο το λέμε κάτω, αλλά εκεί το λένε θηλυκό

  145. ΚΩΣΤΑΣ said

    143 >> Αλλά επ΄αυτού τον κύριο λόγο έχουν η καθιαυτού… ΟΙ καθιαυτού 😉

    Σκαραβαίοι και τεΡΡακόΤΤες … δεν πάω καλά! 🤗

  146. Νυχοκύρης σήμερα

  147. loukretia50 said

    Dry.
    Τι ρομαντικός που είσαι
    εξ ονύχων απαλών
    ρόδα μυρωμένα κόπτεις
    την Εδέμ αναπολών

    (παραλείπονται σημεία στίξης για να σε μπερδέψω! )

  148. Και με τα νύχια
    Clip away

  149. loukretia50 said

    Φίλη της κόρης μου έχει σε κάθε δάχτυλο διαφορετικό νυχόχρωμα!
    Όταν τα κουνάει σκερτσόζικα είναι μια νυχωδία!

  150. loukretia50 said

    Για να επιτευχθεί το παραπάνω και να στεγνώσει το υλικό χρειάζεται νυχομόνωση.
    Νυχοποίητες λέξεις ενυχεύουν!

  151. dryhammer said

    143. Το μετροφύλλησα και θυμήθηκα το Τσιφόρειο : «Πώς τον λεν τον ποταμό ή λυσσώ»

    147.
    …ας μείνουμε με γρατσουνιές στους ώμους και στην πλάτη…

  152. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τη νύχτα θα σηκώνομαι κι αγάλια θα νυχοπατώ,
    να σκύβω την ανάσα σου ν’ ακώ, πουλάκι μου ζεστό,
    να σου τοιμάζω στη φωτιά γάλα και χαμομήλι
    κι ύστερ’ απ’ το παράθυρο με καρδιοχτύπι θα κοιτώ
    που θα πηγαίνεις στο σκολειό με πλάκα και κοντύλι..
    Κ.Βάρναλη Οι πόνοι της Παναγίας

  153. Γιάννης Ιατρού said

    138: 😁👏

  154. Ακράνυχα

  155. sarant said

    143 Κι εγώ μαρμάρα ξέρω τη στείρα.

  156. loukretia50 said

    Νυχοπατώντας προσπερνά την παιδική την κλίνη
    Χαμογελούσε το παιδί, γλυκειά του ονείρου η χλιδή
    Στην όψη του γαλήνη.

    Σε περιτύλιγμα χρυσό, μερίδιο στη χαρά μισό,
    το δώρο δίπλα αφήνει
    Θα περιμένει να το δει και να τ΄ανοίξει με σπουδή
    για να χαρεί κι εκείνη
    Θα τραγουδήσει μιαν ευχή, με μυστική συνενοχή
    μικρή γιορτή θα γίνει.

    Χωρίς κεριά αληθινά, μια φλόγα μόνη ξαγρυπνά
    στου πυρετού τη δίνη
    Μα στο χαρούμενο σκοπό θα κρύβεται το σ’ αγαπώ
    και δύναμη θα δίνει
    για να γιατρέψει στοργικά με λόγια αγάπης μαγικά
    μια πίκρα που δε σβήνει
    ΛΟΥ
    Νοσοκομείο Παίδων – κάποιο χειμώνα

    ΥΓ κάτι λέγαμε για γενέθλια

  157. 149,
    Ιδίως με ανυχτά χρώματα

  158. loukretia50 said

    157. Γειά σου ανυχτομάτη!

  159. Georgios Bartzoudis said

    143 ΚΩΣΤΑΣ said: “Μαρμάρα, (όχι μαρμάρω) Ηπειροθετταλία: στείρες γίδες ή προβατίνες, κατ’ επέκταση και στείρες γυναίκες. Ενίοτε και καλοστεκούμενες στείρες κυρίες που διατηρούσαν την ικμάδα τους λόγω μη μυϊκής χαλάρωσης από τους τοκετούς.
    Δική μου υπόθεση; Στη Μακεδονία το μαρμάρω ενδεχομένως να αποτελεί κάτι σαν ευφημισμό… *Μαρμάρω: θεσσαλιστί, παλιό αυτοκίνητο που αντέχει όμως»

    # Οι «στείρες γίδες ή προβατίνες) γίνονται …βραστές (και) στην Ηπειρωθετταλία και όπου αλλού. Αυτές που τις λες «μαρμάρες» είναι προφανώς οι ηλικιωμένες προβατίνες/γίδες που έχουν μικρές αποδόσεις-επιδόσεις. Μακεδονιστί καλούνται μαριές (μαρ-γιές) και απολαμβάνουν κάποια εκτίμηση από τον τσιόμπανο για τις …προσφερθείσες υπηρεσίες! Μεταφορικά (και ολίγον τι υβριστικά) μιλάμε και για γυναίκες-μαριές!

  160. ΚΩΣΤΑΣ said

    159
    Αγαπητέ, Γιώργο, θεσσαλιστί μαρμάρες οι εξ υπαρχής στείρες, όχι οι γριές που δεν παράγουν ωάρια… 😉

  161. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Πολύ ενδιαφέρον θέμα σήμερα, και να με συμπαθάτε που δεν σχολίασα νωρίτερα· είχα πάει για την ακριβότερη βυθομέτρηση ρουθουνιού στην ιστορία 😉

    Κι εγώ, όπως κι ο Δύτης και ο Kid, όταν ακούω το «εξ όνυχος τον λέοντα» ο νους μου πάει στον Γιόχαν Μπερνούλλι (Μπερνουγί; ) και στον Νεύτωνα, και σ’ εκείνο το περίφημο πρόβλημα της βραχιστόχρονης (περισσότερα γι’ αυτό αργότερα).

    Εξυπακούεται (και νομίζω ούτε ο Δύτης ούτε ο Kid υπονόησαν κάτι άλλο) ότι όταν ο Μπερνούλλι χρησιμοποιεί τη φράση χωρίς επεξηγήσεις, η φράση πρέπει να ήταν ήδη παροιμιώδης στα λατινικά. Άρα βεβαίως και δεν την επινόησε ο Μπερνούλλι – μόνο ένας βλάκας, ή ένα τρολ, θα έκανε αυτή την παρανόηση και θα έδινε αυτή την ερμηνεία.

    H φράση, ή μάλλον μια πολύ παρόμοια, εμφανίζεται και στο έργο του Λουκιανού «Ερμότιμος ή Περί αιρέσεων». Στον διάλογο, ο Λυκίνος (τo alter ego του Λουκιανού) προσπαθεί να πείσει τον νεοφώτιστο στη φιλοσοφία φίλο του, τον Ερμότιμο, ότι πρέπει να είναι περισσότερο σκεπτικιστής με τα φιλοσοφικά ρεύματα, και να μη χάφτει αμάσητο ό,τι του σερβίρει ο γκουρού στον οποίον μαθητεύει :-P. Σε κάποια φάση, κι ενώ συζητάνε για το αν μπορεί κανείς να αποκτήσει μια γενική ιδέα για μια φιλοσοφική σχολή από λίγες επιλεγμένες διδασκαλίες, ο Ερμότιμος επιχειρηματολογεί ότι βεβαίως γίνεται, αφού καθώς λέγεται ο μεγάλος γλύπτης Φειδίας μπόρεσε να φτιάξει ένα υπέροχο άγαλμα λιονταριού έχοντας μόνο το νύχι του. Ο Λυκίνος του αντιτείνει ότι ο Φειδίας είχε δει λιοντάρια στο παρελθόν· αν δεν είχε δει ποτέ του ολόκληρο τον λέοντα, δεν θα μπορούσε ποτέ να μαντέψει τη μορφή του από το νύχι μόνο (το ίδιο πρόβλημα, ας σημειωθεί, έχουν οι παλαιοντολόγοι που προσπαθούν να βρουν πώς πραγματικά έμοιαζαν τα εξαφανισμένα ζώα από τα απολιθώματα των σκελετών τους).

    Το ερώτημα τώρα είναι, ήταν παροιμιώδης στα ελληνικά η φράση, και αν ναι, συνδεόταν με κάποιο συγκεκριμένο άτομο – τον Αλκαίο, τον Φειδία;

  162. Αράουτ said

    Ανελλήνιστε Πολωνο-Ρωμηέ οικονομικέ μετανάστη, κύριε Αβονίδα (161),

    θα θέλαμε πολύ να ξέραμε για ποιόν λόγο πετάγεσαι σαν την πορδή και κάνεις τον δικηγόρο του Δύτη + του Νεογίδιου για το ξεβράκωμα που υπέστησαν: Δεν βλέπεις που και οι δύο έχουν κρυφτεί τόσες ώρες και περιμένουν να ξεχαστεί η γκάφα τους; Εδώ το Επιτελείο μας υποχρέωσε σήμερα έναν Νίκο Σαραντάκο να αλλάξει εντελώς το άρθρο (στο θέμα Αλκαίος – Πλούταρχος) για να μη διασύρεται το Ιστολόγιο πανελληνίως κι εσύ πάς να δικαιολογήσεις τους τριτοκλασάτους κομπάρσους, Δύτη + Νεογίδιο; Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά…

    Δεν έχεις πάρει ακόμη χαμπάρι τις απεριόριστες δυνατότητες του Επιτελείου μας; Χθές ταπώσαμε έναν Gpoint, που κατά κοινή ομολογία είναι ο ειδήμων στο Ιστολόγιο για τα Ποδοσφαιρικά: Του ρίξαμε στην μάπα το βίντεο με τον Άγγλο αρχιδιαιτητή Κλάτενμπεργκ κι άρχισε να κλαψουρίζει σαν κοριτσάκι ότι τον παρενοχλούμε και να μή ξαναναφέρουμε το όνομά του!..

    ΚΙ ΟΜΩΣ: Ο ίδιος αυτός Gpoint τη νύχτα της Κυριακής πανηγύριζε επειδής ο πανάσχετος καθηγητής διαιτησίας Παναγιώτης Βαρούχας έλεγε ότι ο Ολλανδός διαιτητής σφαγίασε τον ΠΑΟΚ. Δηλαδή, κατά τον εν αμαρτίαις γηράσαντα κ. Gpoint, ο ανύπαρκτος Βαρούχας σκαμπάζει πιό πολλά για Διαιτησία από τον αρχιδιαιτητή της FiFA τον Κλάτενμπεργκ!.. Αυτό, δυστυχώς, είναι το επίπεδο του ανθρώπου…

    Για να μη γελάει ο κόσμος μαζί σου, πατρικά σε συμβουλεύω, κύριε Αβονίδα, να περιοριστείς στα τεχνικά θέματα που ψιλοσκαμπάζεις, και να αφήσεις κατά μέρος εμάς τους ειδικούς να ασχολούμεθα με την Ελληνική Γραμματεία, για την οποία εσύ έχεις μαύρα μεσάνυχτα.

    Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ούκ έχω…

  163. Avonidas said

    Σχετικά τώρα με το πρόβλημα του βραχιστόχρονου (και ουχί βραχυστόχρονου, καθώς προέρχεται από τον βράχιστο, τον ελάχιστο, χρόνο, κι όχι τον βραχύ):

    το ζητούμενο είναι, με δεδομένα δύο σημεία Α και Β σε διαφορετικά ύψη, να βρεθεί το σχήμα της «τσουλήθρας» που τα συνδέει ώστε ένα σώμα που τσουλάει πάνω της υπό την επίδραση του βάρους του και μόνο (χωρίς τριβές) να πάει από το Α στο Β στον ελάχιστο χρόνο. Το πρόβλημα συζητιόταν ήδη στον καιρό του Γαλιλαίου, που είχε εσφαλμένα υποθέσει ότι η καμπύλη είναι ένα τόξο κύκλου. Τελικά, το ερώτημα διατυπώθηκε με σαφείς όρους από τον Μπερνούλλι το 1696, και λύθηκε (ανώνυμα) από τον Νεύτωνα, οδηγώντας τον Μπερνούλλι να κάνει το παροιμιώδες σχόλιό του. (Λέγεται ότι ο Νεύτωνας έλαβε το πρόβλημα ένα απόγευμα, και το είχε λύσει μέχρι τα ξημερώματα· Η ανώνυμη δημοσίευση της λύσης, με τρόπο όμως που όλοι να καταλαβαίνουν ποιος γράφει, μάλλον δεν ήταν ένδειξη ταπεινοφροσύνης, αλλά αυτό που οι αγγλόφωνοι ονομάζουν humblebrag).

    Η λύση (SPOILER ALERT) είναι μια κυκλοειδής καμπύλη – η τροχιά που διαγράφει ένα σημείο στην περιφέρεια ενός τροχού, όταν ο τροχός κυλιέται χωρίς ολίσθηση στην ευθεία. Αυτό το γεγονός πάντα με γοήτευε αφότου το πρωτόμαθα· για ποιο λόγο η λύση ενός εκ πρώτης όψεως εντελώς ασυσχέτιστου προβλήματος μηχανικής να είναι μια τόσο εξεζητημένη καμπύλη; Και μάλιστα, μια που παράγεται με σχετικά απλό τρόπο, αλλά αλγεβρικά ορίζεται μόνο με υπερβατικές συναρτήσεις; Οι κωνικές τομές, που παίζουν θεμελιώδη ρόλο στη μηχανική των ουρανίων σωμάτων, τουλάχιστον είναι αλγεβρικά απλές – οι απλούστερες καμπύλες μετά την ευθεία. Η κυκλοειδής, παρότι αρχικά είχε εξάψει τα πάθη των μαθηματικών και των φυσικών φιλοσόφων τον 17ο και 18ο αιώνα, απ’ όσο ξέρω δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού πέρα από το πρόβλημα του βραχιστόχρονου (εκτός βεβαίως από προβλήματα κύλισης, όπου υλοποιείται στη φυσική της μορφή).

  164. Κουτρούφι said

    Στη Σίφνο το «νύχι» χρησιμοποείται μεταφορικά για να χαρακτηρίσει κάποιον ή κάποια που κλέβει.
    «Πρόσεξέ τον αυτόν. Είναι ένα νύχι!»

    Δεν ξέρω πώς προέκυψε.

  165. sarant said

    161 Μπράβο, έχει βάση αυτή η αναφορά στον Λουκιανό.

  166. ΓΤ said

    αθλητική κίνηση:

    ΟΣΦΠ-ΑΕΚ 1-1

    ΑΕΛ-Άρης 84-88
    ΟΣΦΠ-Βαλένθια 85-96
    Προμηθέας-Τσεντεβίτα 69-105

  167. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ένα τσιγγανάκι μπαίνει στο παπουτσάδικο
    -θείο, θέλω τρανταοχτώ από κείνα (δείχνει)
    -να στα φέρω, έχεις λεφτά;
    -έχω, πόσο κάνει;
    -είναι ακριβά, 60 ευρώ
    -θείο έχω ένα 50άρι
    -όχι δεν τα δίνω 50
    -Εέλα!
    -Όχι! φύγε!
    Την άλλη μέρα
    -θείο τα παπούτσια, έχω τα λεφτά, νατα!
    (Φέρνει τα παπούτσια)
    -Όχι 38, 36!
    -Μα 38 είπες χθες
    -Έκοψα νύχια θείο!

  168. Χαίρετε κι από δω…
    «δηλώνοντας ψεύτικη μετακίνηση Β6 (για σωματική άσκηση)» Μπα, οι υπηρεσίες παρέχονται με Β4, όχι με Β6. Δεν τάμαθες καλά. Αν έκαναν διασταύρωση στα Β4 με πόσους έχουν ανάγκη θα βγαίναμε όλοι προβληματικοί.

    Ώστε εξονυχιστικός κι όχι εξονυχιαστικός ο έλεγχος. Βρετιμαθαίνει κανείς.

    Αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς, μην περιμένεις από άλλον, την ξέρω εγώ την παροιμία.

    Όταν κάποιος σηκώνεται για να φτάσει ψηλά, δεν λέγεται πως σηκώνεται στις μύτες ή στα νύχια;

    Και πάμε στα σχόλια:
    29 Κι εγώ για το νύχι μου ξέρω (και λέω). Και μάλιστα λίγο θεατρικά (κάνω πως το μυρίζω και αποφαίνομαι πως δεν μυρίζει και με κοιτάει ο άλλος, γιατί δεν καταλαβαίνει τι είν’ αυτό που δεν μυρίζει).

    48β Κι αλλού, κι αλλού. Οι καλές συνήθειες πάνε παντού. 🙂 Κι όχι μόνο σε παιδικά γενέθλια όπως λέει στο 62. Και σε μεγάλων, και σε μεγάλων. Χαβαλές, αφού. Η αγάπη της Λ (75) μεθ’ ημών.

    143 Μαρμάρω παλιό αυτοκίνητο. Εγώ την ξακουστή Μαρμάρω της ΕΡΤ (ΕΙΡ) ήξερα (το πρώτο αυτοκίνητο εξωτερικών μεταδόσεων https://www.youtube.com/watch?v=-vzXmd_w1LQ).

    Και μιας και αναφέρθηκαν οι νυχούδες (που συνήθως δουλεύουν στα κομμωτήρια, απ’ όσο ξέρω) θυμήθηκα ένα επεισόδιο του Κωνσταντίνου και Ελένης που το «πεντικιούρ» είναι λέξη συνθηματική για άλλες ασχολίες (https://www.youtube.com/watch?v=bfLYwBcCIOU κάπου στο μισάωρο αρχίζει, κι είναι η αρχή του τέλους).

    Κι ένα σπέσιαλ αφιέρωμα για τον δημοσιοχωρίτη: https://www.facebook.com/mytiliniadialektos.gr/posts/1528637940658342 (αλλά μιας και μπορεί να το ξέρει ήδη, και για πάσαν έναν).

  169. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Νύχια μου νυχάκια μου, νυχοποδαράκια μου
    http://repository.kentrolaografias.gr/xmlui/handle/20.500.11853/288367


    και τσίμπαγε τα νύχια του,
    τα νυχάκια του τα νυχοποδαράκια του

  170. @168 Γιάννης Μαλλιαρός

    Καλό, όπως όλα τα μυτιληνιακά και μάλιστα τα πλουμαρίτκα. Ευχαριστούμε.

    🙂

  171. Νέο Kid said

    163. Κι όμως η κυκλοειδής καμπύλη έχει περισσότερες εφαρμογές.
    Και η εντυπωσιακότερη απ’ όλες να είναι το γεγονός ότι αποτελεί λύση της εξίσωσης Friedmann που περιγράφει την χρονική εξέλιξη του μεγέθους του σύμπαντος.
    Η εξίσωση Friedmann προκύπτει από την επίλυση των εξισώσεων πεδίου της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, θεωρώντας την ομογενή και ισότροπη μετρική Robertson-Walker.
    Πσσς! Τς τσάκ´σα ούglοι, α; 😀
    Κι επειδή πέρα απ την πλάκα δεν πολυκαταλαβαινω τα αραμαϊκά… το παραπάνω είναι από αυτό Άβο. Κατά πόσον είναι ακριβές … no idea!
    http://eisatopon.blogspot.com/2012/07/blog-post_2144.html?m=1

    Κι ένα κουίζ για όλους:
    Σε ποιο διάσημο, διασημότατο διήγημα γίνεται εκτενής αναφορά στη βραχιστόχρονη, πιο συγκεκριμένα στην ταυτόχρονη (που είναι η ίδια καμπύλη) με αφορμή ένα σαπούνι;

  172. Νέο Kid said

    161. Πέρα από την πλάκα και τις τρολιες του καπετάνιου, το κουφό της υποθέσεως φαίνεται να είναι ότι η φράση στα Λατινικά δεν φαίνεται (εξ όσων γκουγκλαρα…) να καταγράφεται ή να έχει ειπωθεί πριν τον Μπερνούλι! Πράγμα , που όπως λέει κι ο Αβονίδας, μοιάζει απίθανο και τρελό. Να μην είχε δει δηλαδή τη φράση σε κάποιο λατινικό κείμενο γραμμένη, κι απλώς βλέποντας τη θαυμαστή λύση του Νεύτωνα να είπε αυθόρμητα: Ex ungue leonem! αντί να πει ξέρω γω ανθρωπινά: Ρε τον πούστη το Νεύτωνα !…😀

  173. Κιγκέρι said

    Όταν είμασταν μικρά κι αρρωσταίναμε, η γιαγιά μου μας έλεγε να πίνουμε το φάρμακό μας «και θα φύγει ο πυρετός απ’ τα νύχια». Κι έτσι μια φορά που είχε πολύ πυρετό, ο αδερφός μου ήπιε όλο το κουτί με τις παιδικές ασπιρίνες – τις
    θυμάστε; κάτι μικρούλες ροζ με γεύση φράουλα; – και μετά κοιτούσε τα νύχια του να δει τον πυρετό να φεύγει! Της μάνας μου πάλι τής πήγε πέντε-πέντε μέχρι να φύγει το 24ωρο…

  174. Aghapi D said

    Σήμερα λογικά το ιστολόγιο έχει ένα μνημόσυνο;

  175. Πέπε said

    @168:

    > > Αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς, μην περιμένεις από άλλον, την ξέρω εγώ την παροιμία.

    Εγώ την ξέρω στην κάπως πομπώδη εκδοχή «αλί στον που δεν έχει νύχια να ξυστεί».

  176. gratte-toi et le ciel te grattera. Μαρία, Λου και Στάζι θα καταλάβουν 😉

  177. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    176 Δύτη, το συν Αθηνά είναι αυτό?

  178. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα,

    174: Αυτός ο αριθμός, το 9, πολύ μας βγαίνει φέτος.

    Νίκο, να είσαι καλά να τον θυμάσαι! Κι εμείς οι υπόλοιποι το ίδιο.

  179. 177 Όχι, το συν Αθηνά είναι aide-toi et le ciel κλπ. Αυτό είναι ατάκα από μια αξεπέραστη σκηνή του «Ζυλ και Τζιμ», του Τριφό.

  180. Άριστος Καραβακος said

    Έχω ακούσει κ το ‘κουφιος μέχρι τα νυχια» για κάποιον που είναι εξαντλημένος, που πεινάει πολύ.

  181. sarant said

    174 Σημερα είναι η επέτειος, αλλά θα την τιμήσω με φυσικό τρόπο.

    172 Πολύ περίεργο αυτό, πράγματι.

  182. Avonidas said

    #171. Ε, μα την αλήθεια, αυτό δεν το είχα πάρει χαμπάρι! 😮 Έχω δει αμέτρητα γραφήματα του παράγοντα κλίμακας των εξισώσεων Friedmann, είχα προσέξει ότι η καμπύλη μοιάζει με κυκλοειδή, αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ΕΙΝΑΙ κυκλοειδής!

    Επομένως, το σύμπαν είναι ένας κοσμικός τροχός που κυλάει, πσσσ 😉 (αν ήταν κλειστό, δηλαδή, που μάλλον δεν είναι).

  183. Μαρία said

    μαρμάγκα

  184. Αγγελος said

    Αν αυτό σε παρηγορεί, Λουκρητία (100), κι εγώ απεχθάνομαι τους νυχοκόφτες και πάντοτε κόβω τα νύχια μου με ψαλιδάκι — με ένα συγκεκριμένο που με βολεύει και που απαιτώ όποιος άλλος το χρησιμοποιεί στο σπίτι να το βάζει στη θέση του αμέσως μετά.

  185. Μαρία said

    172
    Ex Ungue Leonem: Or, A Proof (by Ten Dozen) of Sixty One Gross Epigrams Designed for the Yeer 1656
    https://books.google.gr/books?id=MK-1zQEACAAJ&dq=ex+ungue+leonem&hl=fr&sa=X&ved=2ahUKEwiVvdKQ49TtAhWODOwKHXzGBccQ6AEwAHoECAMQAQ

    Κι ένα του 1.700, της χρονιάς που γεννήθηκε ο Μπερνούλι.
    https://books.google.gr/books?id=9UKmnIcGdTcC&printsec=frontcover&dq=ex+ungue+leonem&hl=fr&sa=X&ved=2ahUKEwiVvdKQ49TtAhWODOwKHXzGBccQ6AEwAnoECAQQAg#v=onepage&q=ex%20ungue%20leonem&f=false

  186. Π.Χ. said

    Να ρωτήσει κι ο φιλοπερίεργος φαρμακοποιός τί σχέση άραγε έχει το νύχι (ungue στα λατινικά)
    με την αλοιφή (unguentum επίσης στα λατινικά -τουλάχιστον σ’ αυτά της συνταγογραφίας!).
    Τα διαδικτυακά λεξικά που είδε δεν τον βγάλαν από την απορία!

  187. Νέο Kid Al Afrikii said

    Mιας και δεν ασχολήθηκε κανείς με το κουίζ του 171. ή ίσως ήταν δύσκολο, hopefully… 🙂
    Μόμπυ Ντίκ!
    The cycloid also solves the tautochrone problem, as alluded to in the following passage from Moby Dick: «[The try-pot] is also a place for profound mathematical meditation. It was in the left-hand try-pot of the Pequod, with the soapstone diligently circling round me, that I was first indirectly struck by the remarkable fact, that in geometry all bodies gliding along a cycloid, my soapstone, for example, will descend from any point in precisely the same time» (Melville 1851).

    Μαλακία έγραψα βέβαια περί «σαπουνιού». Soapstone είναι πέτρωμα ,μαλακό σαν σαπούνι…λέμε τώρα!
    Από εδώ:
    https://mathworld.wolfram.com/Cycloid.html

  188. Avonidas said

    #187. Μέχρι και τη βραχιστόχρονη έχει χώσει εκεί μέσα ο μπαγάσας ο Μέλβιλ;! 😮

    (Τρεις φορές το ‘χω ξεκινήσει το ρημάδι, και στο τέλος τα παρατάω 😦 )

  189. sarant said

    186 Δεν φαίνεται να έχουν ετυμολογική σχέση, αν πιστέψω το λεξικό Ernout-Meillet

  190. ΣΠ said

    187
    Αυτή είναι η ισόχρονη καμπύλη, που είναι επίσης κυκλοειδής μετατοπισμένη σε σχέση με την βραχιστόχρονη.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Tautochrone_curve

  191. Νέο Kid Al Afrikii said

    185. Μερσί Μαρία! Ο Μπερνούλης που είπε πάντως το εξ όνυχος κλπ ήταν ο Γιόχαν ο πρεσβύτερος (πατήρ του άλλου Γιόχαν) γεννημένος το 1667.

  192. loukretia50 said

    Αβονίδα και ΝεοΚιντ χαιρετώ σας και μερσί!
    Χάρη σε σας φαντάστηκα το Bernoulli να αναφωνεί ενθουσιασμένος τη φράση λατινιστί για να περάσει στην αιωνιότητα πιο κυριλάτα και μου φτιάξατε τη μέρα!

    Ακόμα κι αν η έκφραση δεν ήταν τόσο γνωστή – λμτ ! μπορεί να υποθέσει κανείς πως όταν ο εν λόγω τύπος σκάλωνε – συμβαίνει και στους καλύτερους! – άρχιζε τα γαλλικά, οπότε θα συναντούσε το «par l’ ongle le lion» σε διάφορα κείμενα πρεσβυτέρων αυτού!
    πχ Franciscus Junius 1545 – 1602 , Amiable confrontation de la simple vérité de Diev: comprise es …, Volume 1 https://tinyurl.com/y9zrkzsw

    Pierre Charron (1541-1603) La Réplique de Maistre Pierre le Charron, sur la Response…. https://tinyurl.com/yad5qq7y

    και σίγουρα και αλλαχού – βαριέμαι να το ψάξω!
    Από κει μέχρι τη λατινική βερσιόν εντυπωσιασμού ένα κλικ δρόμος!

    ΥΓ Όταν ξαφνικά τρελαίνεται ο κέρσορας, χορεύει στην οθόνη, κλείνει καρτέλες, ανοίγει φακέλους κλπ και σταματάει μόνο αν τα κλείσω όλα, παναπεί πως κόλλησε ιό ή τάπαιξε το λάπτοπ?
    ( μπορεί κι εγώ!)

  193. Γιάννης Ιατρού said

    192: Η Λου εκμεταλλεύτηκε την καραντίνα κλπ. και προφανώς έκανε και ιδιαίτερα μαθήματα 😎😉 και μελέτησε κι αρκετά και τώρα μας πετάει τα λίνκια για τα γκουκλοβιβλία με τίνυURL… 😂

    Άλλος αέρας ρε Λου, χαίρομαι! ✔😁👍🤗

  194. Γιάννης Ιατρού said

    192 (τέλος): μάλλον αποκοιμήθηκες πάνω στο πληκτρολόγιο και πατάς και το ποντίκι… λέμε τώρα 🙂 🙂

  195. loukretia50 said

    194. Α, για το tiny εδώ ξεστραβώθηκα!
    Aλλά ο τρελαμένος κέρσορας μου ξανάτυχε 2-3 φορές πρόσφατα.
    Δε με πιστεύει κανένας, γελάνε και λένε ότι κάτι κάνω εγώ!
    Μέχρι και το ποντίκι αποσυνδέω.
    Μήπως είναι από τα σπέσιαλ εφέ του ιστολογίου?
    Σαν το πιντέφι που κατέβαινε σε κάθε ριφρές, τα γιουτιουμπάκια που αλλάζουν κι η φωτό που μίκρυνε ξαφνικά? – γειά σου Μιχάλη!
    (για το πιντέφι το μυστήριο παραμένει!)

  196. ΣΠ said

    195
    Μπορεί απλώς να τάφτυσε το ποντίκι. Δοκίμασες με διαφορετικό ποντίκι;

  197. loukretia50 said

    196. To αποσύνδεσα εντελώς, όπως και τις άλλες φορές, αλλά συνέχιζε η τρέλα!
    Οι έφεδροι πόντικες είναι όλοι ζαβοί, καλά να πάθω που κορόιδευα το click away…

  198. Γιάννης Ιατρού said

    196: ή το πληκτρολόγιο… (πόσους καφέδες να ‘χει πιεί… )

  199. loukretia50 said

    100. … μόνο καφέδες??

  200. Avonidas said

    #192. Γεια σου, Λου.

    Για να πω την αλήθεια, σήμερα απασχολεί τη σκέψη μου μια άλλη καμπύλη. Που θα ‘θελα να είναι επίπεδη, αλλά δεν είναι :-/

  201. Γιάννης Ιατρού said

    199: Αααα, ουίσκια bourbon ε; 🙂 => αν βρεις κανένα άλλο, άλλαξέ το, να δεις αν υπάρξει βελτίωση. Αν είναι λαπτοπ (κι αν δεν είναι) α) υπάρχουν ανταλλακτικά ή/και β) ασύρματα με μπλεδόντι ή παρόμοια.

  202. 201 Μπλε δόντι γιατρέμ? Και μας πουλάς αντιδεξιά ουντ κολοκύτεν τούμπανεν?

    Λου, άμα είναι να χύνεις τον Ιάκωβο Δανιήλ στα πληκτρολόγια, κάλεσέ με να του ξηγηθώ εγώ καλύτερα, να πιάσει τόπο.

  203. Θρασύμαχος said

  204. sarant said

    Μπλε δόντι, ο μπαμπινιωτισμός στο ιστολόγιο 🙂

  205. Πέπε said

    @201

    > > Αααα, ουίσκια bourbon ε; 🙂 => αν βρεις κανένα άλλο, άλλαξέ το, να δεις αν υπάρξει βελτίωση.

    Σκοτσέζικα δηλαδή; Μήπως μόνο μαλτ; Μη μας αφήνεις σε αγωία!

  206. spyridos said

    Χάραλντ ο Κυανόδους

    https://tinyurl.com/yawjq2vx

  207. Αιμ said

    192. Αν μόνο κουνιέται έχεις πατημένο / κολημένο κουμπί. Αν ανοιγοκλείνει φακέλους κάποιος μέσα στο δωμάτιο ή και εκεί γύρω, αν είναι με μπλουτούθ, σου κάνει πλάκα. Μπορεί όμως να είναι απλά ματιασμένος (ο κέρσορας) 🙂

  208. 207 τέλος

    E τότε να της στείλει κάνα μπουκαλάκι ο πρώην Καλαβρύτων, να φλιτάρει το μηχάνημα.

  209. Αιμ said

    Μου μάτιασαν τον κέρσορα
    και δεν μπορώ να γράψω
    στου Σαραντάκου το τσαρδί
    και μόνος πάω να κλάψω

  210. Αιμ said

    208. Κι αυτό δεκτό 🙂

    Κέρσορας ψεκασμένος ποτέ κουνημένος

  211. Γιάννης Ιατρού said

    χαχα, 202, 204…209 Ρε σεις, αφού ο Χαρντυ είπε πως κομμένα τα πάρτι, εσείς αρχίσατε, ε;

    Πέπε, η Λου δεν προτιμάει σκοτζέδικα, είναι λάρζ τύπος 🙂

  212. Γιάννης Ιατρού said

    207: –> 194 🙂

  213. loukretia50 said

    200. Δεν πειράζει αγόρι μου, ωραίος θα εισαι και με σκεμπεδάκι!

    201 – 201. Ααα! εγώ στους φίλους μου είμαι πιστή μια ζωή!
    Δεν τον αλλάζω!
    Τώρα αυτό με το μπλε δόντι το αγνοούσα, και ντρέπομαι να το ξεστομίσω ελληνικά!

    206. Ω! μου θύμισες να ξαναδώ την 1η σαιζόν των Βίκινγκς που ήταν καλή!

    Έβλεπα τώρα (ιντερνετικώς) μια εκπομπή του Χαρίτου ( νομίζω τέρμα η συνεργασία του με την ΕΡΤ – κρίμα) για τη Βηρυτό :
    Roads Σε αναζήτηση ελπίδας. – Α΄μέρος
    http://www.ertflix.gr/ellinika-docs/roads-se-anazitisi-elpidas-meros-a/

    Είναι καλή. – Αν φυσικά σας ενδιαφέρει.
    Αλλιώς υπάρχει και το The Hour https://youtu.be/u_nyCY1s2CA του BBC με τον αδυνατούλη που μοιάζει απίστευτα σε ανηψάκι μου και τη βοϊδομάτα Μανιπένυ!

  214. Λου, σου έχω και κάτι στο 176 😉

  215. Αράουτ said

    Συγχαρητήρια στην διακεκριμένη στιχουργό Λουκρητία (σχόλιο 192), που – αν και παντελώς άσχετη με την Διαδικτυακή Έρευνα – με δύο κλίκ διέσυρε τρείς σχολιαστές (Δύτη, Νεογίδιο και Αβονίδα). Ως γνωστόν, οι τρείς αυτοί επιπόλαιοι καμπαλέρος με κάθε σοβαρότητα υποστήριξαν στην παρούσα ανάρτηση πως ο Μπερνούγι ήταν ο πρώτος που ξεστόμισε το 1697 την θρυλική φράση «εξ όνυχος τον λέοντα» στα λατινικά.

    Εξ ίσου εκτεθειμένος είναι και ο φίλτατος κ. Σαραντάκος που στο σχόλιο 181 εκφράζει τον θαυμασμό του για την ανιστόρητη παπαριά του Νεογίδιου στο σχόλιο 172 ότι τάχα η λατινική αυτή φράσις δεν φαίνεται να υπήρξε πρίν από το περιστατικό με τον Μπερνούγι και τον Νεύτωνα.

    Με την ευκαιρία, αναρτάμε πώς ακριβώς έχει το περιστατικό με τον Μπερνούγι και τον Νεύτωνα για το ξεστράβωμα των τριών ως άνω σχολιαστών, αλλά και των υπολοίπων αναγνωστών του Σαραντακείου Ιστολογίου. Η μαρτυρία προέρχεται από την μνημειώδη (και αξεπέραστη μέχρι σήμερα) βιογραφία του Νεύτωνος «The Life of Sir Isaac Newton» του sir David Brewster (London 1875)

  216. loukretia50 said

    214. Το είδα, αλλά έμπλεξα με τα 400 χτυπήματα!
    My blueberry nights! https://youtu.be/KZ3xJZBej00 Τι λες γι αυτό? Λίγο φευγάτο!

    και για φιλαράκια γενικώς :
    Σαν πασάς με το αμάξι και μπλε δόντι ντράιβ θρου!
    Να μη λένε οι κακίστρες πως βαράω στα κουτουρού.
    Θα τσιμπήσω το πακέτο σ΄ένα αμπαλάζ ση θρού
    Και σκασίλα μου για βρόχα και ας πίπτει στρέητ θρού

    Reference : Τσιφόρος, Ζαμπέτας

  217. ΓιώργοςΜ said

    Λου μου έχει συμβεί κάτι τέτοιο με προβληματικό τροφοδοτικό σε λάπτοπ. Αν συμβαίνει όταν το έχεις στην πρίζα, αποσύνδεσέ το και δοκίμασε.
    Αν επανέλθει, κάτι δεν πάει καλά είτε στο τροφοδοτικό είτε στη γείωση του λάπτοπ.
    Αν δεν επανέλθει, ίσως κάτι από τα παραπάνω που ειπώθηκαν.

  218. loukretia50 said

    Προηγουμένως ελησμόνησα να αναφέρω τη βασική πηγή υπογείων πληροφοριών aka Απουσιολόγο! https://youtu.be/idlN0E06lDI Επανορθώνω?

    217. Θα δοκιμάσω αν το ξανακάνει, αν και τώρα συνήλθε γιαυτό γράφω. Ήθελε Τζακ φαίνεται!
    Όμως …πόσο ανελλήνιστη θα φανώ αν ρωτήσω πώς το λένε αλλιώς το τροφοδοτικό?

  219. ΓιώργοςΜ said

    218 Δεν ξέρω πώς το φωνάζουν οι φίλοι του, εγώ τροφοδοτικό το ξέρω 🙂
    Στο χωριό το λένε power supply, αλλά μην το πεις στο Μπ. και λιποθυμήσει!
    Ίσως κάποιος να το πει και μετασχηματιστή, αλλά είναι λάθος.

  220. loukretia50 said

    210. Α γειά σου! μετασχηματιστή το ξέρω! – έστω και λάθος!
    Ελληνικό ! Το αίμα μίλησε!

  221. Πέπε said

    #13 (Δύτης): Μπερνούγι
    #51 (Νεοκίντ) και #185 (Μαρία): Μπερνούλι
    #161 (Αβονίδας): Μπερνούλλι (Μπερνουγί; )

    Από πού ήταν ρε παιδιά αυτός ο άνθρωπος; Πώς το έγραφε τ’ όνομά του (Bernouilli ή Bernoulli), και σε ποια γλώσσα;

  222. ΓιώργοςΜ said

    221 Αυτά παθαίνει κανείς με τα ασυμμόρφωτα δάνεια.
    Ας τον πούμε Μπερνούλη που κλίνεται κιόλας!
    Δεν είναι ιδιαίτερα πιθανό να τον συναντήσει κάποιος από εμάς και να γίνει παρεξήγηση επειδή δεν θα προφέρει το όνομα ακριβώς…

  223. loukretia50 said

    Αχ, Μπερνούλι, πονηρούλη!
    Έχεις όνομα γνωστό
    Όμως όλους τους μπερδεύεις
    Κι είναι σαν να κοροϊδεύεις
    κάθε φαν σου και πιστό
    σαν διαφωνούνε ούλοι
    αν θυμίζει το καρούλι
    ή αντζούγιες – σταφ παστό.

    (δεν είμαι σίγουρα για σοβαρά!)

  224. Νέο Kid said

    221. Πέπε, Μπερνούλι ! Έτσι είναι το σωστό, και έτσι το μάθαιναν εξαπανέκαθεν οι σπουδασταί και αι σπουδάστριαι στα πολυτεχνεία.
    Ελβετός , ελληνικής απώτατης καταγωγής . Το ελληνικό όνομα της φαμίλιας έχει χαθεί και το «Μπερνούλη» είναι απλώς μια ηχητική σύμπτωση . Ο προ-προ πάππος και θεωρούμενος ως ο πατριάρχης του μεγάλου ελληνικού σογιού , ο Ντάνιελ (Δανιήλ) , απλώς όταν ρωτήθηκε σε κάποια απογραφή για το πού μένουν είχε πει «Μπέρν! Ούλοι» επειδή όλο το σόι κατοικούσε τότε στη Βέρνη (Μπερν) , κι έμεινε το Μπερνούλοι- Bernoulli

  225. ΓιώργοςΜ said

    224 Στέκομαι διορθωμένος. Αφού Μπερνούλοι είναι ο πληθυντικός, τότε ο ενικός είναι μάλλον Μπερνούλος (το τερμάτισα;)

  226. loukretia50 said

    Αν το θέλουν έτσι ούλοι
    τότε εβίβα! στο Μπερνούλι!
    Κερνάει J.Daniels !

  227. Μαρία said

    221
    Μπερνούλι ολλανδικά https://fr.forvo.com/word/daniel_bernoulli/#nl

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%9C%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B9

  228. Γιάννης Ιατρού said

    224: Σωστός. Μένει μόνο να προσθέσω, πως ο πατριάρχης της οικογένειας είχε καταγωγή από γνωστή περιφέρεια, την πρωτεύουσα της οποίας την γράφουν μεν με δύο σίγμα, αλλά την προφέρουν με δύο Λ(ου) 🙂 🙂 , εξ ου και η γραφή του Μπερν-Ούλλοι με δύο Λ(ου) 🙂 🙂 (στα ξένα)!

  229. Αράουτ said

    Αναγκαζόμαστε και πάλι να παρέμβουμε, διότι κάποιοι κακεντρεχείς σχολιασταί (Νεογίδιος στο 224, Πέπες στο 221, Ιατρού στο 228 κλπ) πάνε να περάσουν μιά στρεβλή εικόνα για τον μεγάλο Ελβετό μαθηματικό Johann Bernoulli (1667-1848). Θα είμαστε επιγραμματικοί:

    Ο γερμανόγλωσσος Johann Bernoulli υπήρξε μαθητής του Λάϊμπνιτς και δάσκαλος του Μεγάλου Euler. ¨Οπως ορθώς αναφέρει η αγγλική Wikipedia, στην θρυλική διαμάχη Λάϊμπνιτς – Νεύτωνος για την πρωτιά της ανακαλύψεως του Διαφορικού Λογισμού πήρε το μέρος του δασκάλου του, Λάϊμπνιτς, και προσπάθησε να βγάλει τον Νεύτωνα άσχετο. Αργότερα, υποστήριξε την βλακώδη θεωρία του Καρτέσιου περί Βαρύτητος, και έγινε αιτία να καθυστερήσει η επικράτηση των πρωτοποριακών ιδεών του Νεύτωνος στην υπόλοιπη Ευρώπη.

    Ωστόσο, το πιό σημαντικό που δεν λένε οι σχολιαστές της κακιάς ώρας, Πέπες + Νεογίδιος είναι άλλο, και το αναφέρει σαφώς η αγγλική Wikipedia: Ο Johann Bernoulli γνώριζε ΑΡΙΣΤΑ Ελληνικά και προοριζόταν να γίνει καθηγητής Αρχαίων Ελληνικών στο ξακουστό Πανεπιστήμιο της Βασιλείας (Basel). Την τελευταία στιγμή, επηρεασμένος από τον δάσκαλό του Λάϊμπνιτς, το γύρισε στα Μαθηματικά και ιδού πώς:

    Ο Λάϊμπνιτς είχε ανακαλύψει ένα χειρόγραφο του Τιτάνος Αρχιμήδους και μή γνωρίζοντας Αρχαία Ελληνικά, κατέφυγε στον ελληνογνώστη Johann Bernoulli, ο οποίος και του το μετέφρασε. Έτσι κατάφερε ο Λάϊμπνιτς να ανακαλύψει τον Διαφορικό Λογισμό, παράλληλα με τον Νεύτωνα, που κι αυτός γνώριζε άριστα ελληνικά και – ως γνωστόν – σχολίαζε στην Θεία Ελληνική Γλώσσα στα περιθώρια των βιβλίων του: Αντιγράφοντας τον Αρχιμήδη.

    Και κάτι τελευταίο για τον Johann Bernoulli: Υπήρξε λάτρης και παθιασμένος αναγνώστης του Πλουτάρχου (όπως ακριβώς και ο Ζάν – Ζάκ Ρουσσώ) και γνώριζε απέξω κι ανακατωτά τον θρυλικό διάλογο «Περί των εκλελοιπότων χρηστηρίων» όπου ο Πλούταρχος πρωτοκαταγράφει στα ελληνικά την φράση «εξ όνυχος τον λεόντα» (βλέπε σχόλιο 66)

    Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ούκ έχω

  230. mitsos said

    Εγώ αυτά που λέτε δεν τα ξέρω.
    Αν θέλετε όμως στην ρευστοδυναμική να σας πετάξω δυο γρήγορες Μπερνουλιές για την εξέρτηση της πίεσης του ρευστού από την ταχύτητα του … για σας ότι θέτε.

    Καληνύχια

  231. Γιάννης Ιατρού said

    230: Εμείς ασχολούμαστε με τις τυρβώδεις ροές των ρευστών… 😉😜

  232. ΓΤ said

    231@

    Και εδώ έχουμε την περίπτωση όπου η τυρβώδης ροή καθίσταται τύρβη της καθημερινότητας.

  233. loukretia50 said

    ΓΤ,
    Γιαυτό περί πολλά τυρβάζομεν!
    join us! Please!

  234. ΓΤ said

    H Ελλάς είναι εκείνη η χώρα στην οποία μπορείς να βρεις άτομο που να σου πλάσει σε ένα δευτερόλεπτο χαρμάνι σοφίας από Μπερνούλι, Νεύτωνα, Αρχιμήδη, Πλούταρχο, Ρουσό, Όιλερ και Καρτέσιο, να το γουδοκοπανήσει όσο κρατάει ένα κόκκινο φανάρι, μέσα στο οποίο πρώτα, για να δώσει χρώμα, έχει φτύσει ο Παττακός.

  235. ΣΠ said

    221
    Πέπε, δες την σημείωση 1, https://en.wikipedia.org/wiki/Bernoulli_family

    Για την προφορά. https://el.forvo.com/word/bernoulli/#gsw

  236. loukretia50 said

    234. ΓΤ
    Και η Ελλάς είναι εκείνη η χώρα στην οποία μπορείς να βρεις άτομα που διαθέτουν ένα χαρμάνι σοφίας από ζωή δύσκολη σε συνθήκες αντίξοες και θα σου χαρίσουν αυθόρμητα ένα χαμόγελο χωρίς να ζητάνε αντάλλαγμα και χωρίς να έχουν ακούσει ποτέ κανέναν απ΄αυτούς

  237. ΓΤ said

    236@

    Ασφαλώς, Λου, γι’ αυτό στο #234 δεν υπάρχει πουθενά η λέξη «αμιγώς».

  238. loukretia50 said

    ΓΤ, Kαι στο 236 υπάρχουν amigos! ,,, εν δυνάμει έστω!

  239. ΓΤ said

    238@

    ευχή οι αμιγώς amigos

  240. loukretia50 said

    239. ΓΤ
    Χάνονται οι φίλοι, όπως χάθηκαν τα χρόνια
    που κυνηγούσαμε ανέμους αληγείς.
    Δεν έχει νόημα ν’ αναρωτιέσαι ακόμα
    αν οι σκιές δείχνουν το δρόμο της φυγής
    Χαρμάνι έγιναν οι σκέψεις, μα φοβάσαι
    απ΄τα δεσμά τους μην τυχόν απαλλαγείς.
    ΛΟΥ
    Κρατάς με πείσμα την πολύτιμη σοδειά σου
    Και δε σε νοιάζει που δεν είναι αμιγής

  241. 192,

    You nailed it!
    Μπόνους:
    You hit the nail on the head!

  242. Γιάννης Ιατρού said

    Ξενύχτια βλέπω… (240), εμ, με τον Χαρδαλιά να επιτρέπει την κυκλοφορία μετά τις 5 το πρωί, τι να κάνει «ο κόσμος», περιμένει νά ‘ρθει 5 🙂 🙂

  243. Andreas said

    Χάρηκα τη Λουκρητία 50. Είπε πολλά εύστοχα και ενδιαφέροντα, έδωσε όμορφους καλογραμμένους στίχους , έδωσε χρώμα και έναν ευχάριστο τόνο στη συζήτηση. Να είσαι καλά Λουκρητία. Συγχώρεσέ μου όμως μιαν ένσταση. Όταν διαφωνούμε σε κάποιο θέμα, το να πούμε την άποψή μας καθαρά είναι τόσο σημαντικό όσο και το να είμαστε ευγενικοί κατά την ανταλλαγή απόψεων μας. Διορθώνω, το ίδιο σημαντικό η και περισσότερο σημαντικό. Καταλαβαίνω το σκεπτικό σου και τη στάση σου, θεώρησα όμως χρήσιμο να δώσω και την δική μου θεώρηση αυτού του θέματος.

    Στον Αράουτ. Εντυπωσιάστηκα από το επίπεδο της κατάρτισής σου, και τη γεναιότητα και καθαρότητα πού χαρακτηρίζουν τον τρόπο με τον οποίο διατυπώνεις τις απόψεις σου. Στην περίπτωσή σου κάθε τι άλλο σχετικό με αυτά τα θέματα, δεν έχει σημασία. Θα ήθελα να ανταλλάξουμε απόψεις ή και πληροφορίες για κάποια θέματα. Το email μου είναι argosandreas@gmail.com

    Τώρα για το τραγουδάκι των γενεθλίων. Νομίζω ότι είναι φανερό ότι δίνει ζωντάνια στον εορτασμό των παιδικών γενεθλίων και όχι μόνο. Το χαίρονται μικροί και μεγάλοι. Αλλά αν και στο “μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά”, το “με άσπρα μαλλιά” διευκρινίζει το μεγάλος, αφού μεγάλος είναι και ο τριαντάρης, θα προτιμούσα για ένα να μου είχαν δώσει σαν ευχή κάτι σαν το “μεγάλος , μεγάλος να γίνεις με πολλά πολλά αλλά καθόλου άσπρα μαλλιά”, διατυπωμένο βέβαια ως στίχος με καθορισμένο μέτρο.
    Επειδή έγινε θέμα , θα πω κάτι και για το σοφή- σοφός. Προσωπικά βρίσκω για τον συγκεκριμένο στίχο πιο σωστό το μία σοφός από το μία σοφή.. Επίσης θα προτιμούσα να πω ότι η Υπατία υπήρξε μία σοφός από το να πω ότι υπήρξε μία σοφή ή μία σοφή γυναίκα. Όμως αν μιλώ . για την κυρία Αλβερέρ μπορώ ίσως να αναφέρω εξ ίσου καλά ότι είναι μία σοφός ή ότι είναι μία σοφή γυναίκα. Τέλος μια παροιμία μπορώ να την πώωσοφή παροιμία αλλά δεν μπορώ να την πω μια σοφό παροιμία . Οι θηλυκού γένους λέξεις σοφή και (η) σοφός δεν έχουν την ίδια ακριβώς έννοια. Χρησιμοποιούνται με διαφορετικό τρόπο.
    Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο. Σε ποιήματα ή σε απλά στιχουργήματα ο στιχουργός αλλάζει κάποιες φορές τη μορφή μιας λέξης για να τηρηθεί το μέτρο ή για να υπάρξει ομοιοκαταληξία, Λέμε ότι αυτό γίνεται «ποιητική αδεία». Θυμάμαι στο αναγνωστικό της πέμπτης δημοτικού (δεκαετία του 1950) ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά Επιγράφεται “Οι χωριανοί”. Παραθέτω μια στροφή

    Διάπλατα τις πόρτες της η καλωσύυνη ανοί,

    και στο παλάτι του τρανού και στου φτωχού την τρούπα.

    Κι όποιος κι αν μπει στο σπίτι μας, γιορτή καθημερνή,

    Θα βρει στρωμένο καναπέ, θα βρει γλυκό στην κούπα

    Αν το ανοί γινόταν ανοίγει, θα χανόταν και το μέτρο ,και η ομοιοκαταληξία.. Αν το τρούπα γινόταν τρύπα η ομοιοκαταληξία θα ήταν λιγότερο καλή
    Καλύτερο λοιπόν το σοφός από το σοφή στο συγκεκριμένο τραγούδι των γενεθλίων. Αποδίδει εξ ίσου καλά αυτό που εννοούμε και εξασφαλίζει και ομοιοκαταληξία

    Τέλος, πληροφορίες για το «μειλιχιος». Δεν είμαι φιλόλογος. οι πληροφορίες μου προέρχονται από το λεξικό των Liddell kai Scott (έκδοση Ανέστη Κωνσταντινίδου}.

    Μειλίχιος (από το μειλίσσω=καταπραΰνω, κατευνάζω, εξευμενίζω). Σημαίνει ευγενικός ήπιος, πράος. Μειλιχία είναι η ευγένεια, η η απαλότητα, η αβρότητα , αλλά και η μαλθακότητατα στον πόλεμο. Μειλίχια ποτά ήταν τα ποτά που προσέφεραν για κατευνασμό, τα οποία ήταν ποτά με μέλι λόγω συνειρμού των λέξεων. Ωστόσο παρατηρείται ότι το μέλι (του μέλιτος), προέρχeται από θέμα μελιτ και επόμένως η λέξη μέλι δεν έχει ετυμολογική σχέση με τη λέξη μειλίχιος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: