Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μανδρωμένα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 19 Δεκεμβρίου, 2020


Όχι, δεν άλλαξα τώρα στα γεράματα απόψεις για το γλωσσικο, δεν προσχώρησα στις τάξεις των ευπρεπιστών που κάνουν πεσκανδρίτσα την πεσκαντρίτσα και (γιατί όχι;) άνδρο το άντρο. Αν ονομάζω «μανδρωμένα» τα σημερινά μεζεδάκια μας, και όχι «μαντρωμενα», είναι επειδή το «αυστηρό λοκνταουν» που αποφασίστηκε για τη Δυτική Αττική, το πρώτο σε όλη τη χώρα, ισχύει για τους δήμους Ελευσίνας, Ασπροπύργου και Μάνδρας. Οι μαντρωμένοι στη Μάνδρα (που βέβαια αμφιβάλλω αν την προφέρουν έτσι και όχι Μάντρα) θα είναι μανδρωμένοι, όχι;

* Και ξεκινάμε με ένα σκακιστικό πρόβλημα, κατά κάποιο τρόπο. Όχι όμως από τα προβλήματα που λύνουν οι σκακιστές, ο λευκός παίζει και κάνει ματ σε τρεις κινήσεις, ένα σκακιστικό μεταφραστικό πρόβλημα ή ένα πρόβλημα κρυπτογραφίας.

Σε άρθρο για ένα κρυπτογράφημα που λύθηκε ύστερα απο πολύχρονες προσπάθειες, διαβαζουμε:

… Το κρυπτογράφημα 340 διαβάζεται διαγώνια, ξεκινώντας από τον πρώτο χαρακτήρα στην πρώτη γραμμή αριστερά, κατεβαίνοντας κάθε φορά μια σειρά και παίρνοντας τον χαρακτήρα που βρίσκεται δύο θέσεις δεξιά, όπως κινείται ο αξιωματικός στο σκάκι.

Αλλά ο αξιωματικός στο σκάκι κινείται διαγώνια. Αντίθετα, η περιγραφή ταιριάζει στην κίνηση του ίππου.

Την ίδια είδηση τη βρίσκουμε με την ίδια διατύπωση σε πολλούς ιστότοπους, πράγμα που δεν είναι περίεργο αφού προέρχεται από το ΑΠΕ, τον εθνικό μας κοτσανοδιανομέα.

Αλλά πώς έγινε το λάθος; Προφανώς, ο συντάκτης διάβασε κάτι σαν like the knight moves in chess, ήξερε πώς λεγονται τα κομματια στο σκάκι στα ελληνικά, και αντιστοίχισε τον knight όχι σε άλογο αλλά σε αξιωματικό.

* Τίτλος άρθρου σε αθλητικό ιστότοπο, με τον ΠΑΟΚ να δηλώνει: άρουμε την εμπιστοσύνη μας στο πρόσωπο του Κλάτενμπεργκ.

Εμείς άρουμε; Αίρουμε είναι κανονικά, αν και έχουμε δει κι άλλες φορές μεταπλασμένους τύπους της οριστικής του ενεστώτα με βαση την υποτακτική. Το λάθος δεν θα το χρεώσουμε στον ΠΑΟΚ, διότι στην ανακοίνωσή του λέει, σωστά:

«Είμαστε υποχρεωμένοι να άρουμε την εμπιστοσύνη μας στον κ. Κλάτενμπεργκ, ο οποίος από σήμερα θα πρέπει να μας πείσει ότι δεν ονειρεύεται μια θέση στην άκρη του πάγκου της Νότιγχαμ Φόρεστ»

Το χρεώνουμε στον ιστότοπο, αφού άλλωστε και στην αρχή του άρθρου μας πληροφορεί:

Άρει την εμπιστοσύνη του στον Κλάτενμπεργκ ο ΠΑΟΚ.

Δεδομένου ότι η άρση της εμπιστοσύνης έγινε ύστερα από το ματς με τον Άρη, ίσως έπαιξε ρόλο και μια ιδιότυπη έλξη.

* Kι ένα τηλεοπτικό μεζεδάκι

Η εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου «Στην υγειά μας ρε παιδιά» στο Σκάι, είχε το περασμένο Σάββατο ένα πολύ ωραίο αφιέρωμα στον Θάνο Μικρούτσικο. Προς το τέλος του αφιερώματος, τραγούδησαν και τη Θεσσαλονίκη…

Ο Μικρούτσικος έχει μελοποιήσει και Καβάφη, αλλά η Θεσσαλονίκη που κοιμάται κατω από φώτα κόκκινα είναι του Καββαδία. Το λαθάκι διαιωνίζεται και στο Γιουτούμπ., όπου έχει ανέβει το στιγμιότυπο της εκπομπής.

* Σε άρθρο του στην Καθημερινή την περασμένη Κυριακή, ο καθηγητής Θ. Βερέμης γράφει:

Ο Γεώργιος Κάνινγκ (1757-1827) και ο Ρόμπερτ Στιούαρτ, μαρκήσιος Λόντοντερι και υποκόμης Κασλερέι (1769-1822) είναι δύο αρχετυπικές μορφές του βρετανικού πολιτικού βίου που συγκεντρώνουν και το αμέριστο ενδιαφέρον των Ελλήνων.

Αν ήταν αμέριστο το ενδιαφέρον του αρθρογράφου, ίσως κοίταζε πιο προσεχτικά τις πηγές του -θα έβλεπε τότε ότι φόρτωσε 13 χρόνια στον Κάνινγκ, αφού η πραγματική χρονολογία της γέννησής του είναι το 1770, όχι το 1757 του άρθρου.

Όσο για τον Castlereagh, τον αντίπαλο του Κάνινγκ, παλιά τον λέγανε Καστελρήγο στα ελληνικά. O Bερεμης τον μεταγράφει Κασλερέι, που δεν είναι κακό, αλλά δεν θα συμφωνήσω όταν τονίζει το Λοντοντερι στην πρώτη συλλαβή, παραβιάζοντας την τρισυλλαβία. Θα προσαρμόσουμε την ελληνική μεταγραφή του ονόματος στο λαρύγγι των Ελλήνων και θα πούμε Λοντόντερι. Συμφωνείτε;

* Μπορείτε να κάνετε εισβολή σε έναν χώρο χωρίς να μπείτε μέσα σε αυτόν;

Στο τοπολογικό αυτό ερώτημα ο ιστότοπος αριστερά απαντά «ναι» κι έτσι χαρακτηρίζει «εισβολή» τη διαμαρτυρία των αντιεξουσιαστών έξω απο το γραφείο της Γ.Γ. Αντιεγκληματικής Πολιτικής, της κ. Σοφιας Νικολαου, παρόλο που στο ρεπορτάζ γράφει ότι «αντιεξουσιαστές πήγαν έξω από το γραφείο της γ.γ….»

Ίσως είναι βίγκαν εισβολή.

* Καλός φίλος μού στέλνει κάτι που το βρήκα πολύ αστείο, από το αθλητικό ρεπορτάζ:

Διαβάζουμε ότι ο μπασκετμπολίστας Παπανικολάου, του Ολυμπιακού, ταλαιπωρείται διότι έχει ραιβόκρανο.

Και εξηγεί ο δημοσιογράφος:

Τι είναι αυτό; Σημαίνει «στριμμένος λαιμός» στα λατινικά. Οφείλεται σε δυσλειτουργία ειδικών νευρωνικών κέντρων του εγκεφάλου, τα συμπτώματα όμως παρουσιάζονται μόνον στους μύες που καθορίζουν την θέση της κεφαλής στον χώρο.

Αλλά η λέξη «ραιβόκρανο» δεν είναι δανειο από τα λατινικά, είναι ελληνική -ραιβός θα πει στραβός, λοξός στα αρχαία. Δεν σας θυμίζει λίγο το ανέκδοτο με τον Λεωνίδα που είπε «Μολών λαβέ σε σπασμένα περσικά»;

Το περίεργο είναι ότι κατά κάποιο τρόπο η δήλωση «σημαίνει στριμμένος λαιμός στα λατινικά» είναι σωστή, με την έννοια ότι το ραιβόκρανο στα αγγλικά (και στα γαλλικά) λέγεται torticollis, που αν το μεταφράσουμε κατά λέξη θα καταλήξουμε στον στριμμένο λαιμό. Αλλά το ραιβόκρανο δεν θα το μεταφράζαμε έτσι.

* Με ρώτησε κάποιος αν έχω να σχολιάσω την πρόσφατη αντιπαράθεση στη Βουλή για τον επιδειξία ή επιδειξιομανή. Χωρίς να κοιτάξω λεξικό, θα συμφωνούσα με τον Ν. Κακλαμάνη, που θεώρησε ότι η σωστή λέξη για να καυτηριάσουμε κάποιον που κάνει επίδειξη του πλούτου του είναι «επιδειξιομανής», ενώ η λεξη «επιδειξίας» παραπέμπει στον τύπο με την καμπαρντίνα.

Ωστόσο, αν ανοίξουμε λεξικά βλέπουμε ότι τα πράγματα είναι μάλλον μπερδεμένα. Όπως το συνοψίζει ο Ν. Λίγγρης στη Λεξιλογία: Αν κοιτάξει κανείς τα λεξικά (δες και το ΛΚΝ), θα μπορούσε να πει (α) ότι ο επιδειξίας μπορεί να είναι και επιδειξιομανής με τη σημασία αυτός που επιδεικνύει τον πλούτο ή τις γνώσεις του και, σίγουρα, (β) ότι ο επιδειξιομανής έχει και τις δύο σημασίες.

Παλιότερα μάλιστα, αν τουλάχιστον πιστέψουμε το λεξικό Δημητράκου (που άρχισε να εκδίδεται προπολεμικά) η πρώτη σημασία της λ. επιδειξίας ήταν «αυτος που επιδεικνύει τον πλούτο του κτλ.».

Αυτό δεν το λέω σαν επιχείρημα υπέρ της μίας άποψης, αλλά σαν παράδειγμα του ότι οι σημασίες μετατοπίζονται, ακόμα και μέσα σε 60-80 χρόνια, οπότε δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε τον Δημητράκο για να τεκμηριώσετε τη σημερινή σημασία μιας λέξης.

Όσο για το μπέρδεμα επιδειξία και επιδειξιομανή, η ρίζα του ίσως να βρίσκεται στο ότι η λέξη «επιδειξιομανία» (ή επιδειξιμανία όπως ήταν παλιότερα) αναφέρεται και στους δύο, και στον φιγουρατζή και στον καμπαρντινάτο.

* Για το ίδιο θέμα έγραψε και ο φίλος Παντελής Μπουκάλας. Και τελειώνοντας το άρθρο του, έριξε κι ένα ωραίο βέλος (πάρθιο) στον κ. Μπαμπινιώτη, αλιεύοντας ένα λαθάκι του:

…λάθη ξεφεύγουν και στον γραπτό λόγο, και μάλιστα γλωσσολόγων-«λογοθετών». Ο κ. Γ. Μπαμπινιώτης κατήγγειλε προχθές διά του φέισμπουκ τους «“εραστές τής γλωσσικής πλάκας”, που βρίθουν στη χώρα μας». Πρώτος ο ίδιος, φυσικά, θα διόρθωνε τον εαυτό του: «Η χώρα μας βρίθει εραστών…». Της βιασύνης τα παιδιά έχουν τον ίδιο νουνό: το Λάθος.

Το σχολιάσαμε αυτό ήδη, σε κάποια σχόλια την περασμένη βδομάδα, αλλά το επαναλαμβάνω κι εδώ για λόγους πληρότητας.

Κανένα λεξικό δεν δέχεται τη χρήση του βρίθω με τη σημασία «αφθονώ», ούτε το λεξικό Μπαμπινιώτη βεβαίως. Οπότε, δίκιο έχει ο Μπουκάλας να σφυρίζει το λαθάκι -το να λες «οι εραστές της πλάκας βρίθουν στη χώρα μας» είναι τόσο λάθος όσο και να πεις «η επιλογή αυτή ελλοχεύει μεγάλους κινδύνους».

Με άλλα λόγια, δικαιώνεται η λαίδη, με το περίφημο (και ολόσωστο) «Ουδείς άσφαλτος».

* Φίλος στέλνει λινκ. Ο τίτλος του άρθρου κάνει μπαμ από μακριά ότι πρόκειται για μετάφραση -και για κακή μετάφραση:

O Stephen King αντιπαθεί μια πολύ εικονική ταινία τρόμου

Δεν προσπάθησα να βρω το πρωτότυπο, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα λέει iconic, που πολλοί το μεταφράζουν «εικονικός» ενδίδοντας στην ψευδοφιλία, αντί για «εμβληματικός», «πασίγνωστος» ή κάτι τέτοιο. Αλλά και «πολύ εικονική»;

Στο ίδιο άρθρο, ο συγγραφέας φέρεται να λέει: Δε μου αρέσει η καμπύλη του ότι ο Jack Nicholson κάνει τον Jack Torrance. Γιατί δεν είναι πραγματικά μία καμπύλη. Είναι μία ευθεία γραμμή. Είναι τρελός από την αρχή. Aν έχετε απορία, το αγγλικό είναι: “I don’t like the arc that Jack Nicholson runs as Jack Torrance,” he continued. “Because it isn’t really an arc — it’s a flat line. He’s crazy from the jump.”

Αυτό το μεταφραστικό πρόβλημα έχει βαση. Character arc είναι η διαδρομή που διαγράφει ένας μυθοπλαστικός ήρωας, η εξέλιξή του, αφού στα καλά μυθιστορήματα (και φιλμ, και θεατρικά έργα) οι ήρωες εξελίσσονται, αλλιώς εμφανίζονται στην αρχή και αλλιώς καταλήγουν. Ο Κινγκ εδώ λέει ότι δεν του αρέσει η ερμηνεία του Νίκολσον στη Λάμψη, διότι δεν εξελίσσεται σταδιακά, δεν κατεβαίνει ένα ένα τα σκαλοπάτια της παραφροσύνης, αλλά από την αρχή είναι τρελός. Και κάνει και λογοπαίγνιο με το arc, που σημαίνει τόξο, καμπύλη -η καμπύλη του είναι ευθεία.

Εγώ θα ελεγα: Δεν μου αρέσει ο τρόπος που ο Τζακ Νίκολσον ερμηνεύει τον Τζακ Τόρανς, δεν υπάρχει εξέλιξη του χαρακτήρα, δεν ακολουθεί μια τροχιά προς την τρέλα, είναι μια ευθεία γραμμή, είναι τρελός από την αρχή.

Κάθε πρόταση για βελτίωση της μετάφρασης, δεκτή.

* Πιο πάνω είδαμε μια εισβολή που έγινε έξω από το γραφείο κάποιου.

Eδώ, απο το σουπεράκι δελτίου ειδήσεων, βλέπουμε μια εισβολή σε διαμέρισμα, που όμως δεν είναι κανονική εισβολή, αφού την έχουν σε εισαγωγικά.

Έξω από το κτίριο είναι εισβολή κανονική, μεσα στο κτίριο είναι και δεν είναι εισβολή -κάτι δεν πάει καλά εδώ!

* Η κυρία Κεραμέως στην αγόρευσή της στη Βουλή αναφέρθηκε σε σπουδές που οδηγούν σε αντίστοιχα επαγγέλματα, αλλά σε μία περίπτωση ίσως μπήκε στα χωράφια της Νομανσλάνδης:

Εξίσου χρήσιμος και απαραίτητος είναι στην κοινωνία μας ένας επιμελητής πτήσεων από ΙΕΚ και ένας μηχανικός από ΑΕΙ, ένας διασώστης πληρώματος ασθενοφόρου από ΙΕΚ και ένας νοσηλευτής από ΑΕΙ, ένας τεχνικός δικτύων ΙΕΚ και ένας μηχανολόγος μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών του Πολυτεχνείου.

Υπάρχουν μηχανολόγοι μηχανικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών; Ή είναι συνδυασμός των Μηχανολόγων μηχανικών και των Μηχανικών Η/Υ;

* Διπλό ή ίσως πολλαπλό μαργαριτάρι από τα Νέα, σε άρθρο για το εμβόλιο που έρχεται ή θα έρθει:

Κατεφθασαν, μας λέει, στη Θεσσαλονίκη τα δυο πρώτα ψυγεία:

Στο καθένα θα μπορούν να αποθηκευτούν περίπου 15.000 φιαλίδια και είναι ψυγεία βαθέως πήξεως ώστε να κρατούνται τα εμβόλια στους -70 βαθμούς Κελσίου.

Καταρχάς, το βαθέως, αφού δεν είναι επίρρημα αλλά επίθετο θα έπρεπε να είναι «βαθέος».

Αλλά αφού το ουσιαστικό, η πήξη, είναι θηλυκό, το επίθετο πρέπει κι αυτό να βρίσκεται στο θηλυκό γένος, άρα βαθείας πήξεως ή βαθιάς πήξης.

Υπάρχει όμως «βαθιά πήξη»; Τι θα πει; Βοηθήστε,γιατί υποψιάζομαι πως τα ψυγεία είναι «βαθείας ψύξεως».

* Φίλος του ιστολογίου αναρωτιέται για τη φράση:

Η φαρμακοβιομηχανία Moderna ανακοίνωσε σήμερα ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή άσκησε την οψιόν της για αγορά επιπλέον 80 εκατ. δόσεων του πειραματικού της εμβολίου κατά της COVID-19.

Δεν θα μπορούσαμε να το πούμε ελληνικά;

Η οψιόν (option) που λεγεται στα επίσημα ελληνικά «συμβόλαιο δικαιώματος προαίρεσης» είναι ένα συμβόλαιο στο οποίο ο αγοραστής έχει την ευχέρεια να το τηρήσει ή όχι (να αγοράσει ή όχι) ενώ ο πωλητής είναι υποχρεωμένος να το εκτελέσει αν έτσι θελήσει ο αγοράστής.

Θα μπορούσαμε να πούμε απλούστατα ότι η Επιτροπή «άσκησε το δικαίωμά της για αγορά…» -αλλά νομίζω ότι η οψιόν στέκει εξίσου καλά -κι ας διατηρηθεί κι ένας γαλλισμός, έστω για ισορροπία. Τι λέτε;

* Και αφού το σημερινό άρθρο είναι το τελευταίο πριν από τα Χριστούγεννα, κλείνω με μια εορταστική γελοιογραφία -ή περίπου. Πλασέμπο Χριστούγεννα:

268 Σχόλια προς “Μανδρωμένα μεζεδάκια”

  1. π2 said

    Η οψιόν χρησιμοποιείται ευρύτατα στα ποδοσφαιρικά («δανεισμός με οψιόν αγοράς»).

  2. https://www.kathimerini.gr/opinion/sketches/561200131/skitso-toy-andrea-petroylaki-18-12-20/

  3. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Ειδοποίηση για γερούς λύτες στο απλικέισο της Ryanair:

    «Η πύλη 10 θέλει σκάφους»

    Τώρα, γιατί του θέλ’, θα σας γιλάσου 😆

  4. Avonidas said

    Παλιότερα μάλιστα, αν τουλάχιστον πιστέψουμε το λεξικό Δημητράκου (που άρχισε να εκδίδεται προπολεμικά) η πρώτη σημασία της λ. επιδειξίας ήταν «αυτος που επιδεικνύει τον πλούτο του κτλ.».

    Αυτό δεν το λέω σαν επιχείρημα υπέρ της μίας άποψης, αλλά σαν παράδειγμα του ότι οι σημασίες μετατοπίζονται, ακόμα και μέσα σε 60-80 χρόνια,

    Σήμερα, υπάρχουν επίσης ο e-πιδειξίας κι ο επηδηξίας, που δεν αρκείται στο να δείχνει.

  5. Νέο Kid Al Afrikii said

    3. Now boarding at Gate 10 ?

  6. Νέο Kid Al Afrikii said

    3. Τι γιατί του θελ’ του σκάφους ρε γιλάδ! Για να πιτάξ! 🙂

  7. nikiplos said

    Καλημέρα. Το άρθρο για τα τρικάκια έξω από το γραφείο της κ. Νικολάου, είναι η αποθέωση του ψεύδους και της συκοφαντίας. Εκτός από το γεγονός ότι δεν υπήρξε καμία εισβολή, ούτε καν προσέγγιση, δεν επρόκειτο για γενικά για αντιεξουσιαστές, αλλά για συγκεκριμένη ομάδα, τον Ρουβίκωνα.

  8. Avonidas said

    #6. Αμ έλα’ μ π δεν πιτάει, πλι’μ! Ιέχ καταχνιά 🙄

  9. Καλημέρες με μάνδρα Βερολίνου.

  10. voulagx said

    Τα γενόμενα, θα μπορούσαν να εκληφθούν ως αστείο επεισόδιο σε κωμικό σίριαλ αν δεν εκτυλισσόταν καταμεσής της τραγωδίας που βιώνει η χώρα, -με κέντρο μάλιστα του τραγικού χορού την Θεσσαλονίκη- με δεκάδες νεκρούς καθημερινά και το υγειονομικό προσωπικό του ΕΣΥ να βρίσκεται σε κατάσταση burn out

    Ακου «burn out»! Πες ρε φίλε «φωτιά στα μπατζάκια μας» να καταλαβαινόμαστε.

  11. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    «Ρεάλ Μανδρίτης»! έλεγε ο Πάντζας σε ένα χριστουγεννιάτικο(νομίζω) αφιέρωμα πριν πολλά χρόνια.

  12. Νέο Kid Al Afrikii said

    8. Η Ράιανέρ πιτάει πάντα! Μι κάθι κιρό! Και μ’ουμίχλ’ κι μ’αντάρα κι μι καταχνιά κι πάν στου φτερό αν χρειαστεί… στην ανάγκ’ σι πάει λόου φλάιτ μι λιφουρείου! Τι γκρινιάιζ’ ;

  13. Εντάξει… και το Ελσίνκι, Ελσίνσκι το λέγαμε παλιά, φινλανδοποίηση γαρ.

  14. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Ναι, σωστα

    2 Ωραία έκφραση έχει ο Μπ. στο σκίτσο!

  15. ΚΑΒ said

    βαθέως πήξεως

    αλλά και παχέων αγελάδων

    ttps://www.athensvoice.gr/viral/viral-now/694639_parti-sta-social-me-ta-diamerismatakia-sto-londino-gia-apokoympi

  16. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    νόστιμα τα σημερινά μεζεδάκια. Πάλι καλά που το «μανδρωμένα» δεν προέρχονται από την γνωστή Μάνδρου…🤢 (δεν θα τρώγονταν🙄😟) αλλά από την (αρχαιο-)ελληνική με την έννοια «περιφραγμένη περιοχή, =>μαντρί» κλπ.
    Ενίοτε όμως χρησιμοποιήθηκε η λέξη για να αποδώσει επίσης την έννοια του κάτεργου, της φυλακής !! (αν προκληθώ.. 😂)

    H. Frisk (μάνδρα):

    mit aind. mandirá- n. ‘Wohnsitz, Haus’, mandurā́ f. ‘Stall’ verglichen; es muß sich wohl dann um ein LW aus gemeinsamer (kleinasiatischer?) Quelle handeln (vgl. Chantraine Form. 371, Schwyzer 481 A. 12 m. Lit.). Krahe Festgabe Bulle 205 f. erinnert an illyrischen Namen, z.B. Mandarium, -ia (Kalabrien), von illyr. mand- ‘kleines Pferd’.

    [>>συγκρίνεται με τα αρχ. ινδικά (σανσκριτικά) mandirá / mandurā́ (σπίτι, στάβλος). Πιθανώς κοινή προέλευση από την Μ. Ασία (Chantraine, Schwyzer). Υπάρχει (Krahe) και το ιλλυρικό Mandarium, -ia (στην Καλαβρία) προερχόμενο από η ρίζα mand- ‘μικρό άλογο’]

  17. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Κάπου είδα, δεν θυμάμαι που, την ελληνοποίηση του click away. Μολών Λαβέ κι ας είναι και στα περσικά.

  18. Λάζαρος Μ. said

    Συμφωνείτε με τη διατύπωση: «Το τελευταίο μυθιστόρημα του Τζον Λε Καρέ είναι ένας λίβελος εναντίον του Μπόρις Τζόνσον και του Brexit»; Μήπως θα ήταν προτιμότερο «ένα δριμύ κατηγορώ», «ένας φιλιππικός» ή κάτι άλλο;

    https://www.efsyn.gr/tehnes/ekdoseis-biblia/272994_o-kataskopos-poy-egine-titanas-tis-logotehnias

  19. Γιώργος Τσιρίδης said

    “I don’t like the arc that Jack Nicholson runs as Jack Torrance,” he continued. “Because it isn’t really an arc — it’s a flat line. He’s crazy from the jump.”
    «Δεν μ’ αρέσει η εξελικτική τροχιά που διανύει ο χαρακτήρας του Τζακ Νίκολσον σαν Τζακ Τόρανς» συνέχισε. «Γιατί δεν πρόκειται για μια εξελικτική τροχιά, είναι σταθερή γραμμή. Είναι τρελός από το ξεκίνημα του έργου.»

  20. Avonidas said

    #12. Γκρινιάζ’ ιπειδή μ πάει λόου φλάιτ στ’ διαόλ’ το γκώλο 😡

  21. Χαχα… τα ΒουΙκά ιπισημουποιούντι σγά σγά.

  22. LandS said

    Βασικά είναι κάσλρεϊ. KAH-səl-ray Βικιπεδιστί. Εμείς στα προφορικά το λέμε κάσελρέϊ.

    Άμα πεις Λόντοντερι ο Εγγλέζος θα σε καταλάβει και ο Ιρλανδός θα σε διορθώσει θυμωμένα: «Ντέρι». Το ίδιο θα συμβεί και άμα πεις Λόντον ντέρι (απλά ο Ιρλανδός θα σε κοιτάξει περίεργα).
    Το Λοντόντερι δεν παίζει.

  23. ΓΤ said

    Νικοκύρη, φορές που σε βιβλία παραβιάζω την αρχή της τρισυλλαβίας, θέλοντας να δείξω και να δώσω στον αναγνώστη αυτό τον διαφορετικό τονισμό του ξένου ονόματος, και δεν νομίζω ότι ο λάρυγγάς μας δεν είναι ευπροσάρμοστος. (λ.χ. Φέι Ντάναγουεϊ, και ασφαλώς αναφέρομαι σε μη «καθιερωμένα» ονόματα) Βέβαια, στη φωνή έρχεται, λίγο μετά, και ένας δεύτερος τόνος, αλλά εδώ στέκομαι μόνο στην αποτύπωση στο χαρτί. Θυμάμαι, παλιά, έβλεπα, και μόνο εκεί το είχα συναντήσει, σε βιβλία των «Ελληνικών Γραμμάτων» δύο τόνους σε αντίστοιχες περιπτώσεις, και κυρίως σε ινδικά ονόματα σιδηροδρόμους.
    Βέβαια, υπάρχουν εκδόσεις (δεν θα τις ονοματίσω) στις οποίες διαβάζουμε, αραιά ευτυχώς, «Άινστάιν», το οποίο είναι προϊόν ρεκασμού εκδότου με συνοδό χτύπημα παλάμης στο τραπέζι απέναντι σε άκρως χαμηλόφωνη διαφωνία. («Γιατί έτσι θέλω εγώ!») Είναι μάταιο ασφαλώς να περιμένει κανείς να βρει τεκμηρίωση στη χουντότροπη απαιδευσία, ιδίως από εκδότη ο οποίος κοιμάται «μπακάλης» και ξυπνά νομίζοντας ότι είναι ο Faber&Faber. Και εδώ έρχεται, για τους δύο τόνους στον Πατέρα της Σχετικότητας, καγχαστικά θεραπευτικά να επιβεβαιωθεί ο Γιάννης Νικολόπουλος, των Εκδόσεων του Εικοστού Πρώτου, με το δοξαπατρίδικο «αυτά είναι ξεροκαυλώματα!» (Γιάννη, την καλημέρα μου). Σαφώς βέβαια παίζει ρόλο και η συχνότητα της «λέξης» με την οποία μέσα στα χρόνια ταΐζεται το μάτι, αμετακίνητα «Αϊνστάιν». Και θα ακούσω με πολλή χαρά τη συναδελφική θέση σου. Όχι πως δεν θα εξακολουθήσω να την παραβιάζω 🙂

    ΥΓ: Σήμερα τα μεζεδάκια με στενοχώρησαν μόνο για ένα λόγο. Επειδή έχουμε ρεκόρ λέξεων από τις οποίες απουσιάζει ο τόνος (~15). Γιά ξεμπριζώσου λίγο και ανπλαγκίσου, παίξε λίγο ταχίνι με πορτοκάλι και βρες χρόνο για ύπνο παραπάνω 🙂

  24. nikiplos said

    22@ και ο Γάλλος αν σου πει «ντι στρέ» δεν θα καταλάβεις ότι σου μιλάει για τους Dire Straits.

    Επίσης δεν είναι λάντο(ε)ν ντέρ(ου)ι?
    Ευτυχώς στις ΗΠΑ, είναι όλα λόντον ντέρι με το τελικό ι σαν της Ζουμπουλίας του παρά πέντε! 🙂

  25. dryhammer said

    4. >πρώτη σημασία της λ. επιδειξίας ήταν «αυτός που επιδεικνύει τον πλούτο του κτλ.».

    Και με τη νεότερη σημασία πάλι τον πλούτο του (θαρρεί πως) επιδεικνύει… [το επιδεικνύει το έγραψα σωστά λόγω κοπιπάστας]

    —–
    Αυτός πάντως ο «ευπρεπισμός» του ντ σε νδ [όπως από νέα τάξις σε νέα δημοκρατία ξερωγώ] μου θυμίζει τα «μάγκικα» του Ελλ. Κιν/φου με το «μανδάμ» (ακόμα μέχρι και στο «μανδαμίτσα» έφτασε). [Αααα! φχαριστήθηκα εισαγωγικά]

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Με άλλα λόγια, δικαιώνεται η λαίδη, με το περίφημο (και ολόσωστο) «Ουδείς άσφαλτος».»
    Σύμφωνα με τον Φοίβο Παναγιωτίδη, μπορεί να είναι γραμματικά σωστό, αλλά είναι αδόκιμο και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται εναλλακτικά με το αλάνθαστος («Μίλα μου για γλώσσα σελ. 29-30):
    «Στην περίπτωση του ‘άσφαλτος’, η γνωστή τραγουδίστρια χειρίστηκε τη λέξη σαν να ήταν όπως τα παραπάνω ρηματικά επίθετα σε -τος, αναλύοντας τη δομή της σε ένα στερητικό α(ν), το ρήμα ‘σφάλλω’ και την κατάληξη -τος. Με άλλα λόγια, υπέθεσε ότι η λέξη έχει εσωτερική δομή. Αυτό ήταν ‘λάθος’ επειδή η λέξη ‘άσφαλτος’ χρησιμοποιείται όπως η λέξη ‘ραβανί’: σαν ένα αυθαίρετο σύμβολο που σημαίνει το υλικό με το οποίο στρώνουμε τους δρόμους, μπλοκάροντας μια πιθανή δομική ανάλυση όπως ‘που δεν έχει σφάλει’.»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.translatum.gr/forum/index.php%3Ftopic%3D34429.0&ved=2ahUKEwiWwd_029ntAhUGCewKHRh8BhEQFjADegQIBhAB&usg=AOvVaw1aCL8t05JJfS-5r3EoMx0m&cshid=1608369906208

  27. Pedis said

    Μανδρωμένα …

    Η πιο γελοία κυβέρνηση του «αποφασίζουμε και διατάζουμε», έβερ!

    Εδώ και μερικές εβδομάδες γιατροί παίρνουν φιρμάνι του τύπου «εντέλλεσθε», ώστε την *επομένη* (κυριολεκτικά!) να παρουσιαστούν σε νοσοκομείο μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.

    Χωρίς να παρέχεται μέσο μεταφοράς (ο γιατρός να κόψει το λαιμό του), χώρος διαμονής και πληροφορίες για αποζημείωση.

    Ο γιατρός θα πληρώσει κι από την τσέπη του με κίνδυνο της υγείας και της ζωής του μπας και τη βγάλει καθαρή η συμμορία των βλακών κι ανίκανων.

    Απορώ που δεν έχει γινει ακόμη θέμα στα μμε.

  28. Pedis said

    Μια άλλη σκηνή: Τι τραβάει ένας γιατρός που συνοδεύει ασθενή κόβιντ με ασθενοφόρο από τη μια πόλη στην άλλη (Βόλος- Κόρινθος, φερειπείν) από τη στιγμή κι έπειτα που παραδίδεται ο ασθενής …

    Το ΕΚΑΒ δεν αναλαμβάνει να τον γυρίσει πίσω. Συμβαίνει να μην έχει πάρει χρήματα μαζί του, να είναι ντυμένος με τη στολή κόβιντ … βάλτε με το μυαλό σας τι σκηνικά θα του συμβούν.

  29. LandS said

    Η οψιόν είναι δόκιμη τζαργκονιά στα καθ’ ημάς χάιφανανσιέρικα. Δεν ήσασταν στην Ελλάδα ρε το 1999;

  30. Pedis said

    Θα προσαρμόσουμε την ελληνική μεταγραφή του ονόματος στο λαρύγγι των Ελλήνων και θα πούμε Λοντόντερι. Συμφωνείτε;

    Όχι. Είναι διδακτικό.

  31. ΓΤ said

    Κουιζάκι σε συμπλήρωση του #23, με αποψάτο «παρατονισμό» για εμάς.

    Μεταφραστής αποψάτος, εκδότης αποψάτος στο τετράγωνο, επιμελητής/διορθωτής σε αναγκαστική μούγγα: και διαβάζουμε, σε ό,τι αντίστοιχο έχει εκδώσει μέχρι τώρα, «Χιρόσιμα».

    Διαβάζω «Χιρόσιμα» και κουμπώνω αβέρτα χάπια γενόσημα.

    Ποιος εκδότης είναι;
    (Δεν θα τον ξεμπροστιάσω. Απλώς να δω αν θα τον πιάσουν οι απόχες των ψαγμένων ματιών του ιστολογίου.) 🙂

  32. Pedis said

    Μπορείτε να κάνετε εισβολή σε έναν χώρο χωρίς να μπείτε μέσα σε αυτόν;

    Στο τοπολογικό αυτό ερώτημα …

  33. Avonidas said

    Εχει μεγάλη κι ατέλειωτη πλάκα η Ράιαν, ρε παιδιά. Μας βαζουν λεωφορείο να πάμε στο Κατοβίτσε, γιατί στην Κρακοβία έχει ομίχλη. Μας παστώνουν μεσα χωρις να τσεκάρουν ποιοι και ποσοι μπαίνουν, μετα θυμούνται οτι ο κορονοϊός κολλαει και στα λεωφορεια, μας βγαζουν εξω και μας βαζουν στη σειρα να μας ελεγξουν εναν-εναν τα χαρτια και τα τεστ μας να ξαναμπουμε.

    Τσίρκο.

  34. Καλημέρα
    Αν για τον Μικρούτσικο έγραφε από κάτω Καββαδίας, θα έπεφτε κατά πάσα πιθανότητα μέσα, ακόμα και κατά τύχη, τόσο που είχε ασχοληθεί ο μακαρίτης με τον συγκεκριμένο ποιητή!
    «Υπάρχουν μηχανολόγοι μηχανικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών;» Όχι, αλλά δεν είναι μακριά. Ο πλήρης τίτλος του ΕΜΠ (κι από κει το κόλλησαν κι άλλοι) είναι «ηλεκτρολόγος και ηλεκτρονικός μηχανικός και μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών», πτυχίο τρία σε ένα (αν και, το ηλεκτρονικών δεν το λένε δυνατά για να μην τραβάει πολύ το μάτι). 🙂

  35. Θρασύμαχος said

  36. Κιγκέρι said

    Με πρόλαβε ο ΚΑΒ στο 15 για το «παχέων αγελάδων» της Ακρίτα. Ξαναβάζω μόνο το λινκ που έδωσε:

    https://www.athensvoice.gr/viral/viral-now/694639_parti-sta-social-me-ta-diamerismatakia-sto-londino-gia-apokoympi

  37. LandS said

    24. Το London επισήμως είναι λόν-ντον με κάπως πιο βραχεία τη πρώτη συλλαβή στα Αμερικάνικα. Όχι ότι δεν υπάρχουν Εγγλέζοι για τους οποίους είναι ακόμα λάν-νταν με διάφορους συνδυασμούς ο και α μαζί και μήκος συλλαβών.
    Στο Derry το ry είναι μόνο ρι και πάντα ακούγεται ευκρινώς το ρ

  38. Θρασύμαχος said

    Και το «Μέγα Βραβείο» στο Διαγωνισμό για τα «Περισσότερα Μαζεμένα Άχρηστα Εισαγωγικά» απονέμεται στον καθηγητή Προκόπιο Παυλόπουλο: https://www.iefimerida.gr/ellada/paylopoylos-i-mastiga-tis-tehnologikis-anergias
    O σύγχρονος Άνθρωπος δεν καταφέρνει να «ισορροπήσει» κατά την στάθμιση των επιπτώσεων της τεχνολογικής προόδου … έχουν κοινό σημείο τον πλήρη έλεγχο της «μηχανής» από τον Άνθρωπο, προκειμένου να βελτιώσει- μέσω της «εκμηχάνισης»- τις συνθήκες παραγωγής … να τονώσει δραστικά -μέσω της «μεγιστοποίησης»- την παραγωγή. Η «εισβολή» της ηλεκτρονικής τεχνολογίας, … η έννοια της «πληροφορίας» και το περιεχόμενό της είναι τόσο κεντρική στην λεγόμενη 3η και την 4η «Βιομηχανική Επανάσταση», όσο η έννοια της «μηχανής» στην 1η και την 2η Βιομηχανική Επανάσταση … έχουμε αφήσει πίσω μας την εποχή της «σποράς των βεβαιοτήτων» της «βιομηχανικής περιόδου», έχοντας εισέλθει, για τα καλά, στην εποχή της «τεχνολογικής αβεβαιότητας», στην εποχή του «θερισμού των αμφιβολιών», αναφορικά με το πού θα κατευθυνθούν τα βήματα της δημιουργίας μας. Αυτή την, κατά κάποιο τρόπο «φυσική», αβεβαιότητα του Κόσμου που μας περιβάλλει, έχει περιγράψει, δίχως επιστημονικές «εκπτώσεις», ο κάτοχος του Nobel Χημείας … Είναι, άραγε, μια τέτοια παραδοχή ένα είδος «ήττας» του Ανθρώπου και του Πνεύματός του; … το αντίστοιχο επιστημονικό «χάσμα» είναι σχεδόν αδύνατο να καλυφθεί … η θετική όψη της τεχνολογικής προόδου δεν μπορεί να κρύψει τις «σκοτεινές» πλευρές της … οι παρενέργειες δεν οφείλονται στην «φυσιογνωμία» της Τεχνολογίας … ο ανθρώπινος παράγοντας στα πεδία των θέσεων αυτών τίθεται σ’ ένα είδος «περιθωρίου»

  39. Κιγκέρι said

    Ενοχλούμαι δε ακόμη περισσότερο, όταν μου ’ρχονται από ’κεί που δεν τα περιμένω, γιατί ούτε από την Έλενα Ακρίτα το περίμενα αυτό, ούτε από τη Σώτη Τριανταφύλλου αυτό:

    «….Η συγγραφέας κατάφερε να εκδώσει το βιβλίο της αλλά βρέθηκε μπροστά σε τέτοια κατακραυγή ώστε αναγκάστηκε να ζητήσει συγνώμη δημοσίως και να παραδεχτεί, εκών άκων, τις ρατσιστικές της προκαταλήψεις (τις οποίες δεν είχε)…»

    https://www.athensvoice.gr/politics/692777_gelaste

  40. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το θέμα είναι ότι με το «παχέων αγελάδων» για τους λίγους γνώστες και με τα «δύο διαμερισματάκια» για τους πολλούς αλλά και για τους εγκάθετους χλευαστές χάνεται η ουσία: αν μια Έλενα Ακρίτα λογοκρίνεται και εξαναγκάζεται σε παραίτηση, επειδή τόλμησε να ξεφύγει από την φιλοκυβερνητική υμνογραφία, σε πιο ασφυκτικό πλαίσιο εργάζονται οι μεροκαματιάρηδες δημοσιογράφοι;

  41. ΓΤ said

    40@

    Για το εργασιακό πλαίσιο που ρωτάς, φίλε Γιάννη, είναι τέτοιες οι πληροφορίες που έχω, που η αποσύνδεση του κνούτου από τον Στάλιν είναι επιτακτική ανάγκη.

  42. ΓΤ said

    32@

    Λωρίδα Μέμπιους 🙂

  43. Γιάννης Κουβάτσος said

    41: Ποιος Στάλιν; Το γατάκι; Ακόμα κι ο Λένιν από τον Φορντ διδάχτηκε οργάνωση εργοστασίου και μαζικής παραγωγής.

  44. leonicos said

    δεν προσχώρησα στις τάξεις των ευπρεπιστών

    μόλις είδα το δρ… είπα ωχ

    σωστά το διευκρίνισες σαν πρώτη κουβέντα

    όχι ότι θα χαλάγαμε τη σχέσημ μας βέβαια. κάτι πρέπει να έκρυβε η ‘πλασματική υποχώρηση’

    έτσι νίκησαν και οι Αθηναίοι στον Μαραθωνα

  45. Πέπε said

    @23:
    «Ντάναγουεϊ» είναι τρισύλλαβο. Σε ελληνικό στόμα βέβαια το τελευταίο ημίφωνο «ϊ» θα είχε κάποιες τάσεις να προβιβαστεί σε φωνήεν ξεχωριστής συλλαβής (συχνά λ.χ. έχουμε την τάση να προφέρουμε το pay (-pal, -roll κλπ.) όπως τα πέη), αλλά με τον τόνο στο «Ντά-» αυτό μάλλον αποτρέπεται.

    Το ίδιο και για κάθε παρόμοια λέξη, όπως π.χ. Κάσλρεϊ (εγώ προσωπικά έτσι την καταλαβαίνω με τα ελληνικά μου αφτιά: ούτε -σλε- ούτε -σελ-, αλλά με το ενδοσυμφωνικό -λ- να σχηματίζει αναπόφευκτα δικιά του συλλαβή).

  46. rogerios said

    Εάν θέλουμε να ακριβολογήσουμε, «συμβόλαιο» είναι μόνον η σύμβαση που έχει περιβληθεί τον συμβολαιογραφικό τύπο. Στην καθομιλουμένη, βέβαια, χρησιμοποιούμε τη λέξη αδιάκριτα για κάθε σύμβαση, ωστόσο η χρήση αυτή δεν παύει να είναι καταχρηστική. Εν προκειμένω δεν νομίζω ότι κάποια από τις συμβάσεις για τις οποίες συζητάμε περιβλήθηκε τον συμβολαιογραφικό τύπο.
    Οψιόν είναι το δικαίωμα προαίρεσης. Μπορεί να εκφράζεται σε μια απλή συμβατική ρήτρα, μπορεί (σπανιότερα) να αποτελεί και το κύριο αντικείμενο της σύμβασης.

  47. Νέο Kid Al Afrikii said

    26. Πώς θα πούμε μονολεκτικά «αυτόν που δεν σφάλλει»; Όχι αυτόν που δεν κάνει λάθος!
    Δεν καταλαβαίνω τη λογική ψόγου του Παναγιωτίδη με κριτήριο «δομή vs «αυθαίρετα σύμβολα»
    Και το αλφάδι σήμερα είναι ένα …ραβανί , αλλά αρχικά ήταν αυτό που λέει η λέξη ,ένα Α . Ε, και; Η ετυμολογία δεν «προσδίδει» δομή in principle?

    Επειδή δηλαδή το επίθετο «άσφαλτος» δεν έχει την αρχική του ετυμολογική διαφάνεια ,είναι λάθος;

    Άσε που το υλικό με το οποίο «στρώνουμε τους δρόμους» δεν λέγεται άσφαλτος, αλλά ασφαλτοσκυρόδεμα…

  48. ΓΤ said

    Χρήστος Μεντζελόπουλος (άκα Σεραφείμ Πειραιώς): «Θέλω να εκφράσω την απέραντη ευγνωμοσύνη μου τόσο στον αγαπητό αντιπρόεδρο όσο και στα μέλη του Ολυμπιακού και βέβαια στον ευπατρίδη, Πειραιώτη και εξαίρετο άνθρωπο, τον Βαγγέλη Μαρινάκη, γι΄ αυτή την αδιάπτωτη συνεισφορά αγάπης, γι΄ αυτή την ατελέσφορη προσφορά ευγένειας, καλοσύνης και κυρίως αυτού του τρόπου υπάρξεως, που εκφράζει διαχρονικά ο Ολυμπιακός. Το «ευ αγωνίζεσθαι», την ευψυχία, που είναι τόσο απαραίτητα στοιχεία στη σημερινή δύσκολη περίσταση αντιμετωπίσεως ενός αδιαίρετου ιού, που έχει καταβάλει τον πλανήτη μας».

    Μεγάλη μπάλα η Εκκλησία…

    https://www.sdna.gr/politiko-deltio/ellada/791030_peiraios-serafeim-moirazei-agapi-eygeneia-kai-kalosyni-o-marinakis

  49. Πουλ-πουλ said

    38.

    Ε καλά τώρα, άλλο το «τίποτα», και άλλο το τίποτα.

  50. ΓΤ said

    45@

    Δεν μπορώ να το αντιληφθώ ως τρισύλλαβο 🙂

  51. leonicos said

    θα συμφωνούσα με τον Ν. Κακλαμάνη

    Δεν με απασχολεί ο Ν. Κακλαμάνης

    αλλά εδώ έχει δίκιο

  52. LandS said

    Λόγω λοκντάουν έχουμε χρόνο να ανοίγουμε και λεξικά (αργία μήτηρ πάσης κακίας στη περίπτωσή μου) και επειδή δεν είναι και τόσο ασυνήθιστο να σου ξεφύγει ο ορισμός και να πεις άλλα από αυτά που θέλεις, ειδικά όταν αυτά είναι «ο τάδε έχει μανία να επιδεικνύει ότι ο τρόπος ζωής του είναι αυτός των πλουσίων» μονολεκτικά, άνοιξα το Χρηστικό, μήπως και, τελικά, η επίμαχη λέξη χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο που την χρησιμοποιώ ή δεν την χρησιμοποιώ εγώ ή ο κ. Κακλαμάνης, ο οποίος διόρθωσε την λέξη σε «επιδειξιομανής».

    επιδειξίας ΨΥΧΙΑΤΡ. πρόσωπο που πάσχει από επιδειξιομανία, ΣΥΝ επιδειξιομανής (2)

    επιδειξιομανής 1.πρόσωπο που προσπαθεί με κάθε τρόπο να αυτοπροβάλλεται και να εντυπωσιάζει. 2. ΨΥΧΙΑΤΡ. επιδειξίας.

    επιδειξιομανία 1. έντονη τάση για επίδειξη, αυτοπροβολή με στόχο τον εντυπωσιασμό 2. ΨΥΧΙΑΤΡ. παρέκκλιση που συνίσταται στην επίδειξη των γεννητικών οργάνων… κλπ

    Αον: Τι ήθελε να μας πει ο ΠτΒ κ. Ν. Κακλαμάνης για τον Αρχηγό της ΝΔ και της Χώρας;
    Βον: Και άλλες επιστήμες έχουν λέξεις που οι κοινοί, σα και μένα, χρησιμοποιούν εννοώντας άλλα από όσα οι θεράποντές τους. Δεν κάνουν όμως έτσι.

  53. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Θα έγραφα Λοντοντέρι, που τηρεί τον κανόνα της τρισυλλαβίας και είναι πιο κοντά στην σωστή προφορά.

    Διόρθωση: σουπεράκο -> σουπεράκι.

  54. leonicos said

    Πάντως επιδειξίας ΔΕΝ είναι ΜΟΝΟ ο άνθρωπος με την καμπαρντίνα.

    Το επιδειξίας = άνθρωπος με την καμπαρντίνα πρέπει να ειναι δεύτερη σημασία.

    Μιλάει, μιλάει και λέει ασυναρτησίες. ή μιλάει όλο για τη ΜερσεντέΝ του.
    Τι να τον κανεις; Είναι επιδειξίας

    Το επιδειξιομανής πρέπει να θέλει αυτό να γίνεται συστηματικά και με επαναλαμβανόμενη διάθεση

    πυ μπορεί να είναι και άνθρωπος με την καμπαρντίνα

    Γενικώς νομίζω ότι η βασική ανάγκη να υπάρξει μια σημασία είναι αυτή της επίδεἶξης προς υπεροχή

    Το άλλο είναι πολύ ειδικό. καταντάσει ιατροδικαστικος ή νομικός όρος

  55. leonicos said

    «βαθείας ψύξεως»

    το λέμε

  56. voulagx said

    #34: Η Πάτρα έχει δύο παρόμοια τμήματα:
    1) Τμήμα Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής
    2) Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών

  57. Γιάννης Κουβάτσος said

    Έχω την εντύπωση πως, αν μας ενδιαφέρει η συνεννόηση και όχι ο εντυπωσιασμός, πρέπει να χρησιμοποιούμε τις λέξεις βάσει της τρέχουσας σημασίας και χρήσης τους και όχι με τη σημασία που έχουν σε παλιά λέξικα ή σε υποσημειώσεις. Επιδειξία, λοιπόν, αποκαλούμε τον καμπαρντινάκια και επιδειξιομανή τον φιγουρατζή και ποζερά κάθε είδους και επιπέδου. Νομίζω;

  58. Κιγκέρι said

    ….μαρκήσιος Λόντοντερι και υποκόμης Κασλερέι..

    Εγώ θα έγραφα Λόντοντέρι, με δύο τόνους, ή Λοντοντέρι με έναν, αλλά οπωσδήποτε όχι Λοντόντερι – μου φαίνεται εντελώς παράτονο – και Κάσελρη ή Κάσελρι, αν πρέπει υποχρεωτικά να απλογραφούμε αλλά θα έβαζα σε παρένθεση και το αγγλικό για να καταλαβαίνουμε περί τίνος πρόκειται.

  59. # 48

    Ρε συ φίλε, βάλε και κανένα προειδοποιητικό, μεγάλοι άνθρωποι είμαστε, στραβοκατάπια την μπουκιά μου μ’ αυτό που διάβασα ! Για ποιόν αντιπρόδρο λέει ; τον Καρ-απαπά ;

  60. LandS said

    45
    Βάλε και ένα «όπως στο 22» για να μη νοιώθουμε μόνοι 💟

  61. leonicos said

    26 Σύμφωνα με τον Φοίβο Παναγιωτίδη, μπορεί να είναι γραμματικά σωστό, αλλά είναι αδόκιμο

    Εφόσον είναι γραμματικά σωστό, το να το θεωρεί αδόκιμο, είναι επιλογή του. Δεν σημαινει ότι πρέπει να την ακολουθήσουμε όλοι

    Όταν λέω ουδείς άσφαλτος (αν το είχα πει) και καποιος μου έλεγε ότι ‘του ήρθε στο νου το υλικό’ (μετά το ουδείς) θα τον ρωτούσα ντου γιου σπικ δι γκρικ;

  62. ΣΠ said

    Η σημασία του επιδειξία έχει μετατοπιστεί. Μπορεί τα λεξικά να έχουν και τις δύο σημασίες, αλλά η κυρίαρχη σημασία είναι του τύπου με την καμπαρντίνα. Όπως στα αγγλικά το gay. Τα λεξικά έχουν και τις άλλες σημασίες, αλλά όποιος το χρησιμοποιεί σήμερα εννοεί τον ομοφυλόφιλο.

  63. leonicos said

    57 Γιάννης Κουβάτσος

    λέξεις βάσει της τρέχουσας σημασίας και χρήσης τους

    Πές μου χρόνο, μήνα, μέρα ώρα, να συμφωνήσω μαζί σου

    Η σημασία διαμορφωνεται από τη φράση και τον λόγο, από τα συμφραζόμενα, τηνπρόθεση του ομικ=λητή κοκ

  64. leonicos said

    26Γιάννης Κουβάτσος

    το ανεπανάληπτο δικό του

    μπλοκάροντας μια πιθανή δομική ανάλυση όπως ‘που δεν έχει σφάλει’.

    ‘σφάλει’

    πού το βάζει;

  65. ΣΠ said

    Το υλικό άσφαλτος είναι ουσιαστικό γένους θηλυκού, ο άσφαλτος που δεν σφάλλει είναι επίθετο γένους αρσενικού. Εύκολα διακρίνονται.

  66. leonicos said

    45 Πέπε

    υπάρχει και το έρχομ’σταν = έρχομασταν

  67. Θρασύμαχος said

    #48: μα πράγματι είπε «ατελέσφορη προσφορά ευγένειας»;;;

  68. ΣΠ said

    2
    Ωραίο το λογοπαίγνιο του Πετρουλάκη με τα λύματα/λήμματα. Έχει όμως ένα λάθος. Το virous είναι μεν υπαρκτή λέξη (επίθετο), αλλά κατά πάσα πιθανότητα ήθελε να γράψει virus.

  69. Νέο Kid Al Afrikii said

    65. Αρχικά, πριν γίνει ουσιαστικό, ήταν λοιπόν θηλυκό επίθετο. Ή άσφαλτος (ύλη, επίστρωση, στρώση) . Μια περίπτωση νε(α)ρού ύδατος…

  70. BLOG_OTI_NANAI said

    Ό,τι και να λέμε, οφείλουμε να μιλάμε ενάντια στην οχλοκρατία της πολιτικής ορθότητας. Αν δεν τοποθετηθεί η ελευθερία έκφρασης στο ύψιστο σημείο της Δημοκρατίας, με το νομικό όριο της απαγόρευσης υποκίνησης σε παράνομες πράξεις, το παιχνίδι θα το κερδίσει ο αόρατος φασισμός της διαδικτυακής οχλοκρατίας.
    Διότι αυτός ο όχλος που ουρλιάζει καθημερινά ποιος είναι; Ξέρουμε αν είναι ψεκασμένος, σοβαρός, αν σήμερα λέει το ένα και αύριο το άλλο, αν έχει σοβαρή ψυχική πάθηση, αν είναι επικίνδυνος, αν κάνει ο ίδιος όσα δήθεν καταγγέλει, αν κάποιος που απλά τα ξύνει και γράφει ό,τι του κατέβει;
    Ποιος είναι αυτός ο όχλος που θα αφήσει τον τάδε ή τον δείνα χωρίς δουλειά, επειδή ο εκδοτικός οίκος ή ο παραγωγός, ή ο επιχειρηματίας δεν θέλει προβλήματα;

    Πρέπει να αρχίσουν να στηλιτεύονται οι επιθέσεις του διαδικτυακού όχλου και τα αποτελέσματα τους όπως ακριβώς δεν θα ανεχόμασταν λεκτικές επιθέσεις και απειλές από φυσικό όχλο. Θα πρέπει κάθε άτομο, αριστερός, ακροαριστερός, δεξιός ακροδεξιός, αριστερός ή δεξιός φασίστας να μπορεί να διατυπώνει ελεέυθερα τις ιδέες του -χωρίς να υποκινεί σε εγκληματικές πράξεις- διότι είναι θέμα χρόνου και μόδας ποιος θα μπει στο στόχαστρο. Πρέπει το φυσικό πρόσωπο που δέχεται οχλοκρατική επίθεση να μπορεί να την καταγγέλει και να αμύνεται νομικά.

    Η πολιτική ορθότητα είναι φασισμός που φιμώνει. Ο όχλος κατευθύνει και ταυτόχρονα κατευθύνεται καθώς οτιδήποτε μπορεί να μετατραπεί σε σημαία κατά ή υπέρ της πολιτικής ορθότητας. Η Ακρίτα έχει την τάση να δημιουργεί επιθέσεις διαδικτυακές και τώρα λούστηκε μία από αυτές. Και ενώ την λογοκρίνανε, αυτό περνάει σε δεύτερη μοίρα. Έχουμε ομιλίες σε όσκαρ του Χοακίν Φοίνιξ που μιλάει για το… μοσχαράκι που παίρνουν από την αγελάδα! Και έτσι στιγματίζει φτωχές οικογένειες που αγωνίζονται με την κτηνοτροφία ίσα να επιβιώσουν. Διότι δεν είναι της μόδας πλέον τα παιδάκια στην Αφρική που πεθαίνουν κατά χιλιάδες, πιάσαμε τις αγελάδες… Αλλά κανείς μέσα στα οσκαρ δεν μιλάει για τα ματωμένα ναρκωτικά που πίνουν μέγα πλήθος εκεί μέσα και για να φτάσουν σε αυτούς δολοφονούνται καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι και γίνονται ανείπωτες πράξεις βίας, βασανισμοί, δολοφονίες, εμπόρι ανθρώπων, παιδοφιλίες. Όμως τα μοσχαράκια είναι της μόδας!

    Στο διαδίκτυο υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν αγώνα κατά της μάστιγας της πολιτικής ορθότητας με προσωπική θυσία (για παράδειγμα σταντ απ κόμεντι που συνειδητά δεν αφήνουν καμάι ομάδα και κανένα θέμα ασχολίαστο). Η πολιτική ορθότητα έχει μοναδικό της βήμα το κέρδος. Αν επιτεθεί στο κέρδος κάποιου, τότε μόνο επιτυγχάνει. Όμως αυτό δεν κάνει τον κόσμο καλύτερο. Ο κόσμος προοδεύει αργά. Το να φμώσεις κάποιον, δεν κάνει τον κόσμο καλύτερο. Αντιθέτως, η φίμωση είναι πράξη βίας και αυτή πάντα θα συσσωρεύει ενέργεια που κάποια στιγμή θα ξεσπάσει.

  71. ΓΤ said

    67@

    Ην δε κακοίσι συμμίσγης απολείς και τον εόντα νόον…

  72. Νέο Kid Al Afrikii said

    67. «Aτελεύτητη» είπε

  73. Δεν θα ήταν άσχημο να ενεργοποιήσουμε κάποια δομή δημοσκόπησης και να κάναμε δημοσκοπήσεις ΝΑΙ – ΟΧΙ και πιο πλούσιες, σε ζητήματα όπως

    άσφαλτος 
    επιδειξίας 
    Λοντοντερι 

    κ.λπ.

  74. Πάντως με τα ιαπωνικά τετρασύλλαβα και που τα κάνουμε όλα παροξύτονα υπάρχει πρόβλημα. Βέβαια μια προσπάθεια αποκατάστασης της Χιρόσιμα, της Όσακα, των χάικου και του Άκιρα δεν είναι πιθανό ότι θα αποδώσει κάτι. Αλλά ας υπάρχει και κάποιος τρελός ή μικρός στην παρέα (εκδοτών και μεταφραστών) για να μαθαίνουμε την αλήθεια.

  75. Κιγκέρι said

    Μιας και τα μεζεδάκια έχουν Μπαμπινιώτη, θέλω κάτι να ρωτήσω εδώ και καιρό:
    Στον πολυτονισμένο τίτλο της εκπομπής «Σὲ προσκυνῶ, γλώσσα», γιατί έχει οξεία στο γλώσσα; Το έχετε ξανασυζητήσει; Είναι δυνατόν να πρόκειται για τόσο πανηγυρικό αυτογκόλ ή εμένα μου διαφεύγει κάτι;

  76. ΓΤ said

    72@

    Λογικό, εδώ μιλάμε για αστείρευτα γκαφρά. Γκανιάν για… αγιοκατάταξη: Όσιος Ευάγγελος ο Ελεήμων

  77. ΣΠ said

    56
    Όταν το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών της Πάτρας θέλησε να προσθέσει στον τίτλο του το αντικείμενο των υπολογιστών, είχε αποφασίσει αρχικά να μετονομαστεί σε Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. Όπως αναμενόταν, υπήρξε αντίδραση από το Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής και ξεκίνησαν συζητήσεις ανάμεσα στα δύο τμήματα, που κατέληξαν στην συμβιβαστική λύση: Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών.

  78. skom said

    @34
    «μηχανολόγος μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών»
    Οι παλαιότεροι θυμούνται τους μηχανολόγους ηλεκτρολόγους μηχανικούς. Μέχρι τα μέσα του 70 υπήρχε ενιαία σχολή/τμήμα στο ΕΜΠ το οποίο έσπασε στα δύο. Σε μηχανολόγους και ηλεκτρολόγους ακολουθώντας με καθυστέρηση τις καλές διεθνείς πρακτικές. Η δεύτερη απ’ αυτές πρόσθεσε στις αρχές των 90’s και το μηχανικοί υπολογιστών.

    Πολλοί το «μηχανολόγος» το κοτσάρουν παγίως δίπλα στο μηχανικός και δεν συνειδητοποιούν ότι πρόκειται για ειδικότητα. Έτσι όπως ανέφερε η κ Κεραμέως την ειδικότητα δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει τέτοιο πτυχίο.

    @56 Τα δύο αυτά πτυχία στο ΤΕΕ μπαίνουν πάντως σε διαφορετικές βασικές ειδικότητες.

  79. skom said

    @77
    Ναι.

  80. ΓΤ said

    74@

    H «Χιροσίμα» και η «Οσάκα» είναι τόσο «δικές μας», που η όποια προσπάθεια αποκατάστασης δεν πρέπει να ξεκινήσει μέσα από μυθιστορήματα, αλλά από πολύ ειδικά κείμενα, που κάλλιστα μπορούν να φέρουν «δημοσιοχωρίτικη» υπογραφή, και λοιπών ειδικών. Η «Χιρόσιμα» μέσα στο μυθιστόρημα διώχνει τον αναγνώστη. Φορές που το λαθολάλι το θες. Και δεν νομίζω ότι θα ήθελες ποτέ να ακούσεις να μιλούν για το «Θωρηκτό Πατιόμκιν». 🙂

  81. LandS said

    57
    Κάπου πρέπει να κάνω λάθος συλλογισμό.
    Εκτός και αν ο Χαραλαμπάκης και οι συνεργάτες του έχουν κάνει σημαντικό λάθος, μου φαίνεται εντελώς απίθανο μέσα σε μόλις έξι χρόνια να άλλαξε το γεγονός ότι ενώ η λέξη επιδειξίας είναι ψυχιατρικός όρος, οι λέξεις επιδειξιομανής και επιδειξιομανία έχουν ως δεύτερη έννοια (χαμηλότερης συχνότητας χρήσης;) την ψυχιατρική και η κύρια έννοιά τους είναι αυτό που διευκρίνισε ότι ήθελε να πει η Βουλεύτρια.
    Αλλά κανείς μας δεν σκέφτηκε ότι κάτι που είναι ασθένεια και μάλιστα ψυχική, δεν πρέπει χρησιμοποιείται για χλευασμό ή για προσβολή και να της την πέσει επειδή αποκάλεσε επιδειξία τον αντίπαλό του. Της την πέσαμε, κάνοντας και το ατόπημα να ειρωνευτούμε το όνομά της, για το γραμματικό της λάθος.
    Αν όμως δεν την θεωρούμε (οι μη ειδικοί) ψυχική ασθένεια την επιδειξιομανία (κατά τη δεύτερή της έννοια) τότε, παρόλο που είναι πιο σωστό να πούμε επιδειξιομανής (κατά τη πρώτη του έννοια), στέκει το επιδειξίας αφού είναι συνώνυμο.

  82. Γιάννης Κουβάτσος said

    63: Δεν αλλάζει τόσο γρήγορα η σημασία των λέξεων, Λεώνικε. Ευτυχώς, γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να συνεννοηθούμε με τους γονείς μας και τα παιδιά μας.

  83. BLOG_OTI_NANAI said

    Ένας μοναχός αντιγραφέας του 15ου αιώνα, στο τέλος του χειρογράφου ζητάει από τους αναγνώστες να τον συγχωρήσουν για τυχόν λάθη που έχει κάνει, διότι μόνο ο Θεός δεν κάνει λάθη:

  84. aerosol said

    #70
    Το πρώτο σκέλος του σχολίου σου μοιάζει να είναι ακριβώς ένας ύμνος σε κάποιου τύπου πολιτική ορθότητα που το δεύτερο σκέλος καταγγέλει. Τελικά η φίμωση είναι πράξη βίας ή πρέπει ο νόμος να σταματά τον «όχλο που ουρλιάζει»;
    Δεν ξέρω τι συνιστά για σένα κολάσιμη επίθεση και τι λόγος που πρέπει να μένει αφίμωτος, και απλά μένω με την εντύπωση πως το κριτήριο είναι αν συμφωνείς προσωπικά με κάτι ή όχι: αυτό που κρίνεις ως βίαιη πολιτική ορθότητα να καταπιεστεί για να προστατευτεί αυτό που κρίνεις ως ελεύθερος λόγος.
    Θυμίζω πως υπάρχουν νόμοι και για εξύβριση και για δυσφήμιση, οπότε χάνω το δια ταύτα.

    Για παράδειγμα (και χωρίς να έχω παρακολουθήσει από κοντά την πορεία της Ακρίτα) είμαι απολύτως βέβαιος πως ουδέποτε «δημιούργησε διαδυκτιακές επιθέσεις». Δεν έχει προτρέψει σε πράξεις βίας, δεν έχει ενορχηστρώσει αήθεις καμπάνιες, εκφράζει γνώμη. Με λίγα λόγια: αν κάποιος ανισόρροπος διαβάσει το σχόλιό σου και πάει εξοργισμένος να την πατήσει με το αμάξι, εσύ δεν έχεις «δημιουργήσει» επίθεση. Απλώς ασκείς την ελευθερία λόγου σου. Αλοίμονο αν ο νόμος ή, έστω, οι κοινωνικοί κανόνες υπακούουν στο κατά πόσο μου αρέσει εμένα η άποψή σου και ανά περίπτωση ζητήσω να φιμωθείς ως δυνητικά επικίνδυνος!

    [Ο Σαραντάκος «δημιουργεί επιθέσεις» κατά του Μπαμπ; Κι αν ένας τρελός απειλήσει τον Μπαμπ; Ο Μπαμπ θα κάνει καλά να… μηνύσει Σαραντάκο σαν υπεύθυνο; Ο Σαραντάκος δημιουργεί όχλο που ουρλιάζει ή όχι;]

  85. Αγγελος said

    Φυσικά, η λέξη «γλῶσσα» έπαιρνε περισπωμένη στην καθαρεύουσα, ήδη όμως η κρατική Νεοελληνική Γραμματική (η γνωστή ως «του Τριανταφυλλίδη») του 1941 δίδασκε ότι (§89.4)

    Λόγω βέβαια των περιστάσεων, η Γραμματική αυτή, καίτοι έκδοση του ΟΕΣΒ, δεν διδάχτηκε ποτέ στα σχολεία πριν από τη μεταρρύθμιση Παπανδρέου-Παπανούτσου, και ουσιαστικά επανήλθε (ως «Μικρή Νεοελληνική Γραμματική») το 1976. Δεν είναι πάντως ανακόλουθος όποιος γράφει μεν με πολυτονικό, αλλά ακολουθεί τους κανόνες της — είναι απλώς λίγο παλιομοδίτικος 🙂

  86. avno13 said

    32. Ευχαριστώ για την ταινία (στριπάκι) Μέμπιους.
    Για ένα τριπάκι κατα μήκος δι- και τριχοτόμησης: https://www.youtube.com/watch?v=XlQOipIVFPk
    Αν θυμάμαι καλά διεστραμενις χημικός (οργανικός) διασπάθισε δημόσιο παρά για να συντεθεί Μέμπιους συζυγιακό κυκλοπολυένιο (χάριν αρωματικότητας & αντι-αρωματικότητας, για τους ειδήμονες).

  87. Το «Ρ» της Φωκίωνος Νέγρη said

    Λοντόντερι, Καντέρμπερι κλπ είναι τερατουργήματα. Προτιμώ τον τονισμό στην πρώτη συλλαβή όπως στο Χάιμπερι (ή μπουρι;)

    Όσο για τον Castlereagh, το Κάσλερη μου φαίνεται μια χαρά. Τα Καστελρήγος ή Κασλερέι είναι επαρκέστατοι λόγοι για ισόβιο εγκλεισμό σε γκουλάγκ.

  88. avno13 said

    Γιατί να υπάρξει σύγχυση με την άσφαλτο; Από ότι φαίνεται την ίδια ετυμολογία έχουν. Δεν ήξερα ότι είναι ορυκτό, ούτε ότι την αναφέρει ο Ηροδοτος.
    https://en.m.wikipedia.org/wiki/Asphalt
    https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=30&page=30. (παρ. 1.179.2 & 4)
    https://el.m.wiktionary.org/wiki/άσφαλτος

  89. avno13 said

    Όπως και άλλα λειτουργήματα, έτσι και αυτό του μεταφραστή κατάντησε «επάγγελμα» με την έννοια της αρπαχτής (πώς το λένε; φρηλάνς; φριλάντζα;) Εξ ου και «βαθιά πήξη», αντί για βαθειά νύχτα. Κάτι σαν βαθύ λαρύγγι. Εμένα με εντυπωσίασε το -70oC. Δεν είναι πρακτικά πιο εύκολο το -78oC ? Ή υπάρχει κάτι φθηνότερο από «dry ice»; (Πώς μεταφράζει το τελευταίο ο οικοδεσπότης;)
    Συνάμα ακροατές και αναγνώστες τα αλέθουν όλα και στα γρήγορα (για να πάμε στο επόμενο….).

  90. BLOG_OTI_NANAI said

    84: Δεν γίνεται ένα σχόλιο να καταγγέλει την πολιτική ορθότητα και ταυτόχρονα να την υμνεί. Προφανώς κάτι δεν κατανόησες.

    Θυμήθηκα την Ακρίτα διότι έχει επιτεθεί στον Σεφερλή αποκλειστικά με βάση το σύγχρονο ρεύμα της πολιτικής ορθότητας προσπαθώντας να τον βάλει στον στόχαστρο επειδή θεωρεί ότι στοχοποιεί ομάδες όπως οι γκέι κ.λπ. Δεν μας ενδιαφέρει αν τα αστεία του Σεφερλή είναι για τα πανηγύρια, αλλά μας ενδιαφέρει το πλαίσιο στο οποίο στήνεται μια επίθεση προκειμένου να πληγεί κάποιος και μαζί του πολλοί άλλοι που εργάζονται για ένα μεροκάματο που είναι δύσκολο να βρεθεί για τους ηθοποιούς.

    Υπάρχει κάποια ευθύνη διότι σήμερα είανι χτύπημα κάτω από τη μέση να βάζεις «πλάτη» για τα σχόλια σου το πλαίσιο της πολιτικής ορθότητας ώστε να καταδικάσεις κάποιον μόνο επειδή παραβιάζει τις αρχές της. Βεβαίως υπάρχει και η χειρότερη εκδοχή που είναι βεβαίως ποινικά κολάσιμη, καθώς είδαμε ότι κάποιοι προσκάλεσαν σε πάρτι εκφοβισμού έξω από το σπίτι κάποιου που μαχαίρωσε έναν σκύλο, και αυτά σε μια χώρα όπου υπάρχουν νόμοι, τεκμήριο αθωώτητας και δικαστικό σύστημα.

    Εννοείται ότι ποινικό πρόβλημα υπάρχει όταν καλείς σε βία. Πάντως υπάρχει και ηθικό ζήτημα όταν προσπαθείς να κάνεις κάποιον να χάσει τη δουλειά του βασισμένος στη δύναμη της μόδας της πολιτικής ορθότητας.

    Από εκεί και πέρα, θεωρώντας ότι μια απλή άποψη δεν μπορεί να ποινικοποιείται, το πρόβλημα περνάει στους επιτιθέμενους. Σε επίπεδο σόσιαλ μίντια (που έχουν σκεφτεί αλγόριθμους για τα πάντα) θα μπορούσε να υπάρχει ένας τρόπος εντοπισμού των μαζικών επιθέσεων με υβριστικές και απειλητικές διαθέσει ώστε στην περίπτωση αυτή το φυσικό πρόσωπο που δέχεται την απειλή να μπορεί να καταγγέλει την επίθεση με κάποιον τρόπο. Όχι απαραίτητα νομικό, αλλά τουλάχιστον να αναγνωρίζεται το δικαίωμα του να απορρίπτει αυτές τις ενέργειες και να καταδεικνύεται ότι αποτελεί θύμα επίθεσης και όχι να αναγκάζεται ο ίδιος να υποκύπτει στον όχλο και να εξαφανίζεται από το διαδίκτυο.

    Και φυσικά θα πρέπει να προωθηθεί μια τέτοια κοινωνική αντίληψη που δεν θα επιτρέπει σε οχλοκρατικές κινήσεις, που επειδή θεώρησαν ότι ένας μαύρος δεν μπορεί να είναι… δουλέμπορος, να εξαναγκάζουν τις επιχειρήσεις να υποκύπτουν και αν καταστρέφονται άνθρωποι, αλλά όπως ίσχυε πάντα, ένα κακό βιβλίο να έχει την ανάλογη τύχη. Έτσι δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργεί κάποιος οχλοκρατικό χάος με βάση την πολιτική ορθότητα προκειμένουν να εξαπολύει επιθέσεις που μπορεί για κάποιους να είναι καταστροφικές.

  91. BLOG_OTI_NANAI said

    Άσφαλτος:

  92. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    15 Σωστά, το «παχιών» δεν τους άρεσε;

    18 Μάλλον έχετε δίκιο. Βέβαια υπάρχει και το είδος κειμένου που λέγεται «λίβελος».

    23 Φταίει και το πληκτρολόγιό μου. Και θα ήταν πολύ περισσότερες αν δεν διόρθωνα.

    26 Εδώ φοβάμαι πως ο φίλτατος Φοίβος κρίνει υποκειμενικά. Επειδή εκείνος δεν χρησιμοποιει έτσι τη λέξη, θεωρεί ότι κανείς άλλος δεν τη χρησιμοποιεί. Επειδή όλοι μας έχουμε αυτή την τάση, να λειτουργούμε υποκειμενικά, υπάρχει το λεξικό που εκφράζει τη συναίνεση των ομιλητών (όμως εκείνης της στιγμής που συντάχθηκε).

    Και το λεξικό δίνει:
    https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B1%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%BF%CF%82&dq=

    31 Χοιρόσημα είναι τα χαρτόσημα που πληρώνει ο ιδιοκτήτης χοιροτροφείου για κάθε γουρούνι που εκτρέφει. Χηρόσημο είναι το ειδικό τέλος χηρείας που υπήρχε στη Χίο (επί το λαϊκότερον, αργομουνιατικο).

  93. avno13 said

    Όσο για τονισμό στη προπροπαραλήγουσα, μετά το μισο-χώνεμα του arbeiten (προ δεκαετιών), τον καταφέρνω, έστω και με δυσκολία. Αλλά εκείνο το Χιρόσιμα δεν πάει κάτω, ούτε η Όσακα, αν και είχα την ευτυχία να επισκεφτώ αμφότερες.
    Είχα την εντύπωση ότι και Ιάπωνες και Γιαπωνέζοι λένε Χιροσιμα (ή αν κάποιος θέλει σώνει και καλά τονισμό Χίρόσίμά). Για την ακρίβεια, μόνο η τελευταία συλλαβή μιας ολόκληρης πρότασης (ή παραγράφου) ίσως τονιστεί (πιχί ερώτηση) ή ατονιστεί (πιχί επίπληξη, διαταγή)

  94. > ηλεκτρολόγος και ηλεκτρονικός μηχανικός και μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών (34)
    Λάθος! Το τμήμα του ΕΜΠ ονομάζεται Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών.

  95. sarant said

    Και συνεχίζω

    33 Ωχ… Καλό κουράγιο

    35 Τσουχτερό

    38 Εξετάσαμε το ενδεχόμενο να υπάρχει κάποιο σχετικό επίδομα εισαγωγικών;

    39 Ναι. Αλλά και τι να πει; Εκούσα άκουσα; Τι άκουσες;
    Όπως και στην περίπτωση της Ακρίτα, που κι αυτή όπως και η Σώτη σίγουρα ξέρουν να γράφουν, έχουμε εδω λαθη που οφείλονται 99% στο ότι χρησιμοποιούνται τύποι της ξένης εκείνης γλώσσας που μοιάζει πολύ με τα νέα ελληνικά. Διότι στα νέα ελληνικά θα λέγαμε α) παχιών αγελάδων, β) θέλοντας και μη.

    40 Προφανώς. Όπως και η άκρως φιλοκυβερνητική Δ. Κρουστάλλη επειδή της ξέφυγε ένα μυστικό.

  96. BLOG_OTI_NANAI said

    Περί πολιτικής ορθότητας:

    Θυμήθηκα ότι προχθές, μια ηθοποιός που λέγεται Μυρτώ Αλικάκη καταδίκασε την σεξουαλική παρενόχληση και προσπάθησε να την αποσυνδέσει από το φλερτ λέγοντας ότι δεν μπορεί να φτάνουν όλα στα δικαστήρια. Φυσικά η γυναίκα δεν έκανε πλήρη ανάλυση του ζητήματος, αλλά φαινόταν καθαρά ότι και την σεξουαλική παρενόχληση καταδίκασε, αλλά και τάχθηκε ενάντια στις ακρότητες.

    Βλέπω λοιπόν κάποια στιγμή ψεκασμένα άτομα, να προσπαθούν να ανακινήσουν οχλοκρατική επίθεση λέγοντας κατά γράμμα ότι η ηθοποιός «ξεπλένει» την σεξουαλική παρενόχληση επειδή μίλησε για παρενόχληση στη δουλειά και όχι σε άλλους τομείς!

    Όπου μιλάμε ήταν φανερό ότι ένα κομμάτι του όχλου ήταν έτοιμο να ουρλιάξει και να μαζέψει κανίβαλους για ανύπαρκτο θέμα. Υπάρχουν εδώ πολλά ζητήματα. Μήπως αυτός που επειχειρεί αν ηγηθεί του όχλου έχει συμφέρον; Μήπως εξαργυρώνει τις ενέργεις του με διαδικτυακή δημοφιλία; Μήπως έχει προσωπικά κόμπλεξ και αισθάνεται την ανάγκη να ηγηθεί ακόμα και σε έναν όχλο; Μήπως έχει πρόβλημα καταπίεσης που βγαίνει σε επιθετικότητα;

    Για χάρη ποιου πυροβολημένου καλείται η ηθοποιός να απολογηθεί ενδεχομένως σε έναν μελλοντικό εργοδότη για όσα είπε ή δεν είπε; Μήπως δεν είδαμε οχλοκρατικές κινήσεις μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής, να γίνει προσπάθεια πλήθος ανθρώπων να καταγραφούν ως υποστηρικτές του νεοναζισμού χωρίς λόγο; Και εκεί με χαρά είδα τον Γιάννη Μπέζο να μην παίρνει χαμπάρι, και να βγαίνει σε 2-3 εκπομπές και να μιλάει δικαίως για «ηλίθιους». Και ευτυχώς είχε πολλά χρόνια στην πλάτη του και δεν μπόρεσαν να τον βλάψουν… Αν ήταν κάποιος άλλος όμως;

  97. sarant said

    48 Αδιαίρετου ιού;

    53 Οκ, Λοντοντέρι

    54 Άρα συμφωνείς με τη βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ

    68 Μάλλον

    75 Με την τελευταία αναθεώρηση των κανόνων τονισμού, το 1979 θαρρώ, απλοποιηθηκαν αρκετά τα πράγματα και έγιναν γενναίες παραχωρήσεις προς την οξεία, ανάμεσά τους και στα θηλυκά σε -α.

    83 Και το αποδεικνύει… κάνοντας λάθος, διότι αν δεν σφάλλω θέλει «ειμή»

    91 Προφανώς. Το να θεωρεί αδόκιμη τη χρήση ο Φοιβος προδίδει ότι δεν έχει εξοικείωση με τη λογοτεχνία.

  98. Γιάννης Κουβάτσος said

    70,84: Υπάρχει η υστερική πολιτική ορθότητα που με τις κραυγές του πλήθους των οπαδών της οδηγεί στη λογοκρισία και στην αυτολογοκρισία, για να αποφευχθεί η κατηγορία για κάποιου είδους -φοβία ή ακόμα, πλην της ηθικής και επαγγελματικής, και η φυσική εξόντωση. Αυτό, ναι, είναι καραμπινάτη εκδήλωση σύγχρονου φασισμού. Υπάρχει όμως και η πολιτική ορθότητα που δεν επιτρέπει, και με τη συνδρομή του νόμου, να μιλάς για αράπηδες, αδερφάρες και βρομοεβραίους, που πρέπει να εξοντωθούν για να καθαρίσει το ανθρώπινο είδος. Και αυτή είναι πολύτιμη πολιτική ορθότητα και καμιά σχέση δεν έχει με φασισμούς και λογοκρισίες. Η Ακρίτα και η Κρουστάλλη δεν έπεσαν θύμα της πολιτικής ορθότητας και του διαδικτυακού όχλου αλλά των μη αρεστών στον εργοδότη τους κειμένων που έγραψα, επειδή τραγούδησαν εκτός της εγκεκριμένης φιλοκυβερνητικής παρτιτούρας. Αποδεικνύεται, λοιπόν, για πολλοστή φορά ότι οι «φιλελεύθεροι» αποδέχονται μόνο την ελευθερία στην οικονομική της έκφανση (δηλαδή ιδιωτικοποίηση των κερδών και κοινωνικοποίηση των ζημιών) και απεχθάνονται όλες τις άλλες εκφάνσεις της, όταν αντίκεινται στα συμφέροντά τους. Και όταν λέω «φιλελεύθεροι», τα εισαγωγικά έχουν τη σημασία τους. Άλλο φιλελεύθερος Μάνος Χατζιδάκις και άλλο «φιλελεύθερος» κυβερνητικός θίασος.

  99. ΓΤ said

    («Να με συμπαθάτε για την πολύωρη απουσία. Βγήκα με Β6. Πήγα με τα πόδια μέχρι τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου. Έκατσα εκεί τέσσερις ώρες. Είχα κάτι χρόνια να δω τον Γιάννη. Έφυγα καρφωτός από τη Ζαλόγγου, πέρασα σφαίρα Ακαδημίας, και πήγα να δω τα παιδιά στη «Σύγχρονη Εποχή». Δίπλα είναι η εκκλησία, η Ζωοδόχος Πηγή. Ελπίζω την άλλη φορά που θα έρθω από το Λουξεμβούργο να μη βρω λουκέτο στην πόρτα της. Τα είπα δύο ώρες με τους συντρόφους. Έχω στην τσέπη λίστα με 66 βιβλία να αγοράσω για να διαβάσω. Χρονιάρες μέρες είναι. Φεύγω από τη «Σύγχρονη», τρέχω για την «Πολιτεία», αλλά, στο ενδιάμεσο, κόλλησα μιάμιση ώρα στη βιτρίνα του Πατάκη. Πώς το παθαίνω αυτό; Δεν ξέρω. Λαχανιασμένος, προλαβαίνω το πράσινο στη διάβαση, και σκάω Ιπποκράτους. Έχω να πάω στο Υπόγειο, στον Τομέα Α, να μπω στην Είσοδο Β, είναι να δω και τα ξενόγλωσσα στο Δ. Μπορεί να πονάω που είμαι στα ξένα, αλλά τα γαλλικά δεν τα αλλάζω με τίποτα. Η κρίση μού στέρησε τον Kaufmann της Σταδίου, τι να κάνω; Ευτυχώς που η ουρά φτάνει μέχρι τα σουβλάκια. Εκτός από το πνεύμα, γουργουρίζει και η κοιλιά. Καθώς περιμένω για την Είσοδο Α, παίρνω κάτι ελαφρύτατο από το «Προδόρπιο». Να με κρατήσει θέλω, γιατί δεν με φτάνουν οι κάτω πάγκοι, έχω να πάω και στον ημιώροφο στην Είσοδο Δ. Το περπάτημα κάνει καλό. Φορτώθηκα πολύ. Να φανταστείτε ότι του Λιβέριου τού τέλειωσαν οι σακούλες. Πήρα και κάτι άλλα, που δεν τα είχα στη λίστα. Γυρίζω πάλι με τα πόδια. Πετάω. Η γνώση δεν είναι βάρος».)

  100. […] Όχι, δεν άλλαξα τώρα στα γεράματα απόψεις για το γλωσσικο, δεν προσχώρησα στις τάξεις των ευπρεπιστών που κάνουν πεσκανδρίτσα την πεσκαντρίτσα και (γιατί όχι;) άνδρο το άντρο. Αν ονομάζω “μανδρωμένα” τα σημερινά μεζεδάκια μας, και όχι “μαντρωμενα”, είναι επειδή το “αυστηρό λοκνταουν” που αποφασίστηκε για τη Δυτική Αττική, το πρώτο σε όλη τη χώρα, ισχύει… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/12/19/meze-458/ […]

  101. 92: παρέμπ, για όσους ζούμε ακόμη με τον κοκκινοτρίχη, το σωστό πακέτο γλώσσας είναι αυτό:
    https://addons.mozilla.org/en-US/firefox/addon/english-greek-spelling-diction/

  102. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @75. Άσ’ τον τον Νικοκύρη να λέει 🙂 (Αυθεντική δική μας είσαι! 🙂 ) Εμείς μάθαμε ότι το καταληκτικό -α του οποίου προηγείται σύμφωνο (πλην του ρ) στα θηλυκά της α’ κλισης είναι ΄μή καθαρό> βραχύ> το ω παίρνει περισπωμένη. Άρα, γλῶσσα 🙂
    [Και για να μην πάθει κανείς εδωμέσα κανένα εγκεφαλικό, σπεύδω να διευκρινίσω ότι αυτούς τους κανόνες τους θυμούνται -και ενίοτε τους εφαρμόζουν- μόνο όσοι διδάχτηκαν αρχαία/καθαρεύουσα. Ήδη από τότε που λέει ο Νικοκύρης, όλα τα δίχρονα της παραλήγουσας των ουσιαστικών θεωρούνται βραχέα. Άρα, γλώσσα 🙂 ]

    ΥΓ. Άρτι αφιχθείς από τον λαχανόκηπο, Γιάννη Ιατρού. μαρούλια (και κρεμμύδια, και σέλινα κ.α τινά) να δουν τα μάτια σου.. 🙂

  103. sarant said

    99 Πού τέτοια τυχη, ακόμα στην Πολιτεία δεν τόλμησα να μπω, εχει ουρά. Πάντως πήγα με Β6 από το Φάληρο στο Παγκράτι με τα πόδια, περνώντας από Νέο Κόσμο για να αφήσω βιβλίο σε γνωστό και εκλεκτό γραφιά.

    102 μάλλον «…θεωρούνται μακρά».

  104. ΓΤ said

    @97α

    Έκανα απλώς copy-paste, μάλλον ο συντάκτης γράφει ό,τι του ‘ρθει, σιγά μην έβαζα το βίντεο να ακούσω τον… αγιαστούρα λίμπερο.

  105. ΓΤ said

    103α@

    Ο οποίος κατοικεί στον αριθμό X (10<X<20) οκταγράμματης οδού, κι έχει μπαλκόνι ζίγκα στα φυτά.

  106. Αγγελος said

    (97δ, 102) μα κανείς δεν διαβάζει τα δικά μου σχόλια; Τι κάθομαι και αντιγράφω ολόκληρες παραγράφους από την κρατική Γραμματική του 1941; Όπου, όπως έχουμε ξαναναφέρει, εκτός από την κατάργηση της διάκρισης «καθαρού»-«μη καθαρού α» με τις εξαιρέσεις της («τα εις -ρα δισύλλαβα…)» και τις κόντραεξαιρέσεις («αύρα, λαύρα, σαύρα…»), είχαν χαρακτηριστεί βραχέα («βραχύχρονα») και τα δίχρονα της παραλήγουσας των ουσιαστικών, με ρητή εξαίρεση τον Κωσταντῖνο (κατά βασιλική διαταγή, είχε ακουστεί τότε…)

  107. Πέπε said

    @Λοντοντερι

    Προτάθηκαν ήδη όλες οι πιθανές εκδοχές: Λόντοντερι, Λοντοντέρι και Λόντοντέρι, ενώ αποκλείστηκε το Λοντόντερι και δεν ακούσαμε μέχρι τώρα κανέναν γαλλικής παιδείας να προτείνει Λοντοντερί.

    Θα ψηφίσω το αντιπροπαροξύτονο (Λόντοντερι), με το εξής σκεπτικό:

    Ας πούμε ότι το διαβάζει κάποιος που είτε δεν ξέρει πώς τονίζεται στα αγγλικά, είτε δεν επηρεάζεται από αυτό. Που άλλωστε είναι ο ιδανικός δέκτης, γιατί γι’ αυτό γράφουμε, για να μεταδώσουμε ό,τι θέλουμε να μεταδώσουμε, κι όχι για να παραπέμψουμε σε κάτι άλλο που ο δέκτης ήδη ξέρει από μόνος του.

    Αυτός λοιπόν ο Έληνας αναγνώστης, άμα πάει να διαβάσει την αντιπροπαροξύτονη λέξη, αναπόφευκτα (και πιθανόν αθέλητα και ακόμη και ασύνειδα) θα προεσθέσει κι έναν δευτερεύοντα τόνο στο «ντε», ή ακόμη και ίδιον. Αυτό λοιπόν θα ακουστεί ακριβώς όπως στην αυθεντική αγγλική προφορά (μιλάμε για τον τονισμό μονάχα, έτσι;).

    Αντίθετα, αν τονίσουμε μόνο στο «ντέ» αποκλείουμε τον διπλό τόνο από την προφορά. Τέλος, αν τονίσουμε και στα δύο είμαστε αρκετά ακριβείς μεν αλλά παραβιάζουμε τις οπτικές συνήθειες ανάγνωσης.

  108. ΓΤ said

    107@

    Ακριβώς γι’ αυτό ενεργώ όπως στο #23.

  109. … είναι ψυγεία
    βαθέως πήξεως …

    Βαθέος πήχεος,
    προφανώς:
    Έναν βαθύ πήχυ υπό το μηδέν,
    τον αυτοκρατορικό
    όχι τον δημόσιο

  110. Ούτε πεσκαντρίτσα, ούτε πεσκανδρίτσα

    Ας μιλήσουν οι ειδικοί:

    Σκλεμπού, λέγεται το ψάρι που είναι σαν σκορπιός που τον πάτησε οδοστρωτήρας, κι όταν πουλιέται γδαρμένο και καθαρισμένο το λένε νουρίτσα

    Συνιστάται για παιδιά, δεν έχει κρυφά κόκαλα το κρέας του και κάνει καλό βραστό

  111. Αράουτ said

    Ευχαριστούμε τον αγαπητό μας κύριο Σαραντάκο που περιέλαβε στην σημερινή συλλογή μεζεδακίων του δύο επισημάνσεις του Επιτελείου μας (χρονολογία γεννήσεως Κάνιγγος + συριζαία Σουλτάνα – επιδειξίας).

    Ωστόσο, τον ΡΩΤΑΜΕ: Θα τολμήσει το προσεχές Σαββάτο να περιλάβει και την γκάφα του συριζαίου εκδότη Βαξεβάνη, που (αγνοώντας ότι στα αρχαία ελληνικά η Υγεία ονομάζεται ΥγΙεία) έβγαλε ανορθόγραφες τις χριστουγεννιάτικες ευχές του Υπουργείου Ανάπτυξης; Το χειρότερο είναι ότι ο Άδωνις, αντί να του τρίψει στα μούτρα το Liddell-Scott, μίλησε για τον δαίμονα του Τυπογραφείου!..

  112. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Αυτά είναι χοντρικά στην ιστορία τα δύο είδη της δημοσιογραφίας: από τη μία άνθρωποι που σιτίζονται (μυστικά) από τον κρατικό (ή και ιδιωτικό) κορβανά για να αλλοιώνουν ή να εξωραΐζουν την πραγματικότητα, ανάλογα με τα συμφέροντα των εργοδοτών τους, και από την άλλη άνθρωποι που με προσωπικό, επαγγελματικό και κοινωνικό κόστος αποκαλύπτουν την αλήθεια και ξεσκεπάζουν τα ψέματα που διαδίδουν οι πρώτοι.»
    https://www.efsyn.gr/stiles/ypografoyn/273470_ta-payrolls-kai-oi-exotikoi-papagaloi

  113. Spiridione said

    48. 97. Τι είναι τούτο πάλι; Αδιαίρετος ιός; Μπλογκ, βοήθησέ μας, τι εννοεί εδώ ο άνθρωπος;

  114. aerosol said

    #90
    «Προφανώς κάτι δεν κατανόησες.»
    E… προφανώς. Εφόσον το δήλωσα και σε τάραξα σε ερωτήσεις, κάτι δεν κατανόησα.
    «Εννοείται ότι ποινικό πρόβλημα υπάρχει όταν καλείς σε βία.»
    Συμφωνώ.

    Στην αναφερόμενη διαμάχη Ακρίτας – Σεφερλή (που δεν θυμάμαι ή δεν ήξερα) παίρνω μάλλον θέση υπέρ του Σεφερλή -εκτός απροόπτου σχεδόν πάντα είμαι υπέρ της κωμωδίας. Αλλά έχει αναλόγως κάθε δικαίωμα ο οποιοσδήποτε να εκφράσει αντίθετη άποψη. ΑΝ θεωρηθεί ορθή αυτή η αντίθετη άποψη από το κοινωνικό σύνολο, τότε όντως μπορεί και να χάσει την δουλειά του κάποιος. Αυτό μπορεί να είναι άδικο (οπότε κακώς θα την χάσει) ή μπορεί να σημαίνει πως η δουλειά του κάνει κακό σε κάποιους (οπότε καλώς θα την χάσει). Αλλά δεν τον απολύει αυτός που εξέφρασε την άποψη, η ευθύνη ανήκει αλλού, όπως σε κάθε απόλυση ή επιβολή κύρωσης. Δεν μπορεί να φιμωθεί η δικιά του φωνή, εξάλλου κι αυτός θεωρεί πως υποστηρίζει το ηθικό, κι έχει επιχειρήματα όπως κι εμείς.

    Αυτοί που θεωρώ εγώ επικίνδυνους και ηλίθιους μάλλον με θεωρούν το ίδιο. Οπότε δεν αρκούν αυτοί οι υποκειμενικοί χαρακτηρισμοί για να βάλουμε χέρι στον δημόσιο λόγο του οποιουδήποτε. Αλλιώς προστατεύω μόνο την ελευθερία λόγου που μου αρέσει, τσακίζοντας αυτή που δεν θέλω γιατί είναι «κακιά». Γενικά αν μιλάμε για ελευθερία λόγου, είμαστε ειλικρινείς μόνο όταν αναφερόμαστε στο λόγο που δεν μας αρέσει. Γιατί σ’ αυτόν που μας αρέσει… ε, ναι, είναι δεδομένο πως τον θέλουμε ελεύθερο!
    Ο καθένας δικαιούται να λέει βλακείες κι εμείς να του λέμε τι βλακείες λέει.

  115. 94 Δεν είπα κάτι άλλο. Είπα πως το έχουν κρυμμένο το ηλεκτρονικός από τον τίτλο. Αν θες όμως ηλεκτρονικό μηχανικό, το πτυχίο καλύπτει την απαίτηση. Όχι;

  116. @ 80 ΓΤ

    Καλά τα λες. 🙂
    Υπάρχουν και χειρότερα για το «Θωρηκτό». Από μέσα μου το λέω πάντα «Πακ ιόμκιν».

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Στην αναφερόμενη διαμάχη Ακρίτας – Σεφερλή (που δεν θυμάμαι ή δεν ήξερα) παίρνω μάλλον θέση υπέρ του Σεφερλή -εκτός απροόπτου σχεδόν πάντα είμαι υπέρ της κωμωδίας.»
    Εγώ, φίλε Αεροζόλ, παίρνω θέση υπέρ της Ακρίτα ακριβώς επειδή είμαι πάντα υπέρ της κωμωδίας. Κι αυτό που κάνει ο Σεφερλής δεν λέγεται κωμωδία. Κάποιες φορές προσπάθησα φιλότιμα να παρακολουθήσω τις θεατρικές παραστάσεις του που προβάλλονται κάθε τόσο στον ΑΝΤ1. Δεν τα κατάφερα ούτε για ένα δεκάλεπτο, ήταν κάτι το απερίγραπτο. Απερίγραπτο.

  118. voulagx said

    #105 @ΓΤ: « ζίγκα στα φυτά.» Μήπως θες να πεις « τίγκα στα φυτά»;

  119. Πέπε said

    108
    Η αλήθεια είναι ότι στα αγγλικά και το Νταναγουεϊ έχει δευτερεύοντα τόνο. Αλλά αυτό είναι άσχετο από τον νόμο της τρισυλλαβίας, ο οποίος αφορά τα ελληνικά μόνο. Φυσικά, εξίσου άσχετο είναι και στο Λόντοντερι, κατά σύμπτωση όμως η εφαρμογή, στα ελληνικά, του νόμου της τρισυλλαβίας όπως εν #107 οδηγεί σε αποτέλεσμα πολύ παραπλήσιο με το αγγλικό.

    Πέραν αυτών, εγώ το -ι του Ντάναγουεϊ δεν το προφέρω σαν (συλλαβικό) φωνήεν αλλά σαν ημίφωνο, δηλ. όπως και στα αγγλικά. Εσύ ΓΤ, απ’ ό,τι καταλαβαίνω, όχι. Στη δική μου προφορά είναι τρισύλλαβο, επομένως ο νόμος της τρισυλλαβίας έχει άλλη επίδραση πάνω του απ’ ό,τι στο δικό σου τετρασύλλαβο. Προκειμένου λοιπόν να καταλήξουμε σε διαφορετικά αποτελέσματα, δε θα μπορέσουμε να συμφωνήσουμε σε κοινά επιχειρήματα. 🙂

    (Καλά, εγώ επίσης προφέρω μάλλον Νταναγουέι, πράγμα όχι τόσο πιστό στην αγγλική προφορά. Αιτία, πιθανώς, η Άννα Χαθαγουέι κάποιας μετάφρασης του Τωμ Σώγιερ στην παιδική μου ηλικία. Τρισύλλαβο πάντως.)

  120. skom said

    Το ηλεκτρονικός είναι μία από τις 3-4 κατευθύνσεις της σχολής (αυτούς που λέμε ηλεκτρολόγους). Όμως οι μηχανικοί ΗΥ & πληροφορικής της Πάτρας (οι επιλεγόμενοι ΗΥ) εντάσσονται στο ΤΕΕ στην βασική ειδικότητα ηλεκτρονικού. Άρα; Πρέπει να πληροφορηθείς για την κατεύθυνση. Συνήθως οι ηλεκτρολόγοι είναι πιο κοντά σε αυτό που λες ηλεκτρονικοί (λέω εγώ τώρα).

  121. nikiplos said

    Το «αδιαίρετος ιός» ίσως να είναι το αναίρετος ιός.

  122. 106 ‘Αγγελος

    Με εξαίρεση, μαζί με τον περισπώμενο Κωνσταντίνο, και «Μεταξᾶς», στη βερσιόν που το ξέρω, τη στιγμή που εκείνος παραλάμβανε τη Γραμματική από τον Τριανταφυλλίδη.

  123. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @106. Σωστός! 🙂 [Μετά προσοχής διαβάζουμε τα σχόλιά σου, Άγγελε..]
    @103. Ζαλισμένος! (..εγώ! 🙂 ) Το α στὴν λήγουσα αρσενικών καὶ θηλυκών ονομάτων είναι μακρό..

  124. Πέπε said

    @111

    Αι μεν του κειμένου βαρείαι μπαλαντζάρουσι τήδε κακείσε, η δε του υπουργικού τίτλου εκμαλλιάρωσις (ανάπτυξης μη λέγε, αλλ’ αναπτύξεως) αλγεινήν μοι περιποιεί εντύπωσιν.

  125. mitsos said

    … αλλά νομίζω ότι η οψιόν στέκει εξίσου καλά -κι ας διατηρηθεί κι ένας γαλλισμός, έστω για ισορροπία….
    Δηλαδή μετά την σούπερ-λίγκα, το λοκντάουν και το κλικαγουέϊ και άλλων αμερικανόφερτων, αποδέχονται οι πρώην Σοβιετόφιλοι και τον γαλλισμό της «οψιόν της» ! OMG
    Επιβεβαιώνονται πλέον οι φήμες που κυκλοφόρησαν στην ΠΕΦ ότι ο Σαραντάκειος ιστότοπος έχει μετατραπεί σε ανδρον όσων επιδιώκουν την χειροτερευση της υγείας του κ. Μπαμπινιώτη. 🙂

  126. Γιάννης Ιατρού said

    χαχα, υπέρκομψη, τρολάρει κι ο Σκάϊ 🙂 (το ΄’βαλα κατα λάθος σε άλλο νήμα)

  127. 113, … Αδιαίρετος ιός; …

    Όχι άσωτος ιός, πάντως, ελπίζουμε να μάς σωθεί

  128. ΓΤ said

    118@

    Όχι, Βούλαγκα, 🙂 Θέλω να πω «ζίγκα», που σημαίνει «τίγκα». Το Ζ στο πληκτρολόγιό μας είναι στην αράδα του ισογείου (παρεκτός και αζερτάρεις), με το Τ να είναι στον δεύτερο όροφο. Άρα η επιλογή «ζίγκα» είναι σαφώς συνειδητή*. Κι αν μεθυσμένο δάχτυλο, στρεκλάει παραδίπλα, στον ίδιο όροφο. Το ιστολόγιο το αγαπάει και ο Βορράς μας, Σαλονίκη αγαπάμε, γι’ αυτό είπαμε να μετατοπιστούμε λεκτικά κομμάτι βορειότερα. Θα μπορούσα να βάλω στον χορό τα χώματα του πατέρα, την Εύβοια, όπου εκεί λέμε «μπίμπα». (Έτσι, Μαγδαληνή;)
    [«Γιάννη, τέτοια ώρα είναι αργά για να πάμε για τηγανοψώματα στον «Πεθαμένο», θα ‘ναι μπίμπα το μαγαζί», έλεγε ο πατέρας σε φίλο για την ιστορική ταβέρνα του Μπούρου (ακούσματα του 1976, περιοχή κοντά στο Κυπαρίσσι, στον δρόμο για την Αιδηψό.]

    *ακριβώς αυτή τη συνειδητή επιλογή, με τη συνοδό απόσταση δύο ορόφων μεταξύ των πλήκτρων, τη βιώνει κανείς και με γνωστό θαμώνα του ιστολογίου, ο οποίος έχει γράψει κατά καιρούς «αθΩΟτική». Και ακριβώς αυτό το διαδοχικό άλμα από το Ω του ισογείου στο Ο του δευτέρου ορόφου επιρρωνύει το αναρτίωτον του λόγου του. Γι’ αυτό κι εγώ, αν επιλέξω να βουτήξω στα βοθάνια του στοχασμού του, τον διαβάζω πρωί. Ζόρι τη νύχτα να ψάχνεις για φαρμακείο και Cardioton…

  129. Μαρία said

    126
    Δάκτυλος του σουπεράκια. Τρίζει άραγε η καρέκλα του;

  130. Ira said

    Deep freezer, υπάρχει σαν όρος.
    Καταψύκτης

  131. 106 » Τι κάθομαι και αντιγράφω ολόκληρες παραγράφους» Ελπίζω με κοπιπάστι κι όχι πληκτρολογώντας. Αν είναι έτσι, όχι τι αντιγράφεις αλλά τι ψάχνεις να τις βρεις. 🙂

  132. ΓΤ (δεν βλέπω τους αριθμούς των σχολίων). Ναι μπίμπα. Και πάει ο «πεθαμένος», την πήρε την ταβέρνα η αυγουστιατικη μπόρα που έφερε την καταστροφή στην περιοχή των Πολιτικών. Μόνο οι τοίχοι έμειναν όρθιοι. Ρυάκια που τώρα φαίνονται ποτάμια και ελιές που οι ρίζες τους βγήκαν απ’ το χώμα.

  133. ΓΤ said

    132@

    Κρατώ τις παιδικές μου μνήμες. Στενοχωρήθηκα πολύ, Μαγδαληνή 😦

  134. @ (πολλά) Πέπε

    Αυτό με τον τονισμό των ξένων λέξεων από τον έλληνα φυσικό ομιλητή είναι πάντα ανοιχτό ζήτημα.
    Ίσως να πρέπει να λάβουμε υπόψη πως υπάρχει τάση για φυσικό τονισμό στην παραλήγουσα που, πάντως, τον ξεμαθαίνουμε τα τελευταία χρόνια με τη διάδοση των αγγλικών και την αναβίβαση του τόνου π.χ. ακόμα και σε πολλές παλιές γαλλοπρεπείς λέξεις. Αυτές, βέβαια, στη λήγουσα.
    Σε παλιότερο άρθρο για τα ελληνικά γυναικεία υποκοριστικά που είχε δημοσιευθεί στο σημαντικό γλωσσολογικό περιοδικό Word του Γλωσσολογικού Κύκλου της Νέας Υόρκης, ο έλληνας συγγραφέας (δεν θυμάμαι όνομα) αναδείκνυε τον παροξύτονο τονισμό σε γενικό κανόνα της «λεξιποιητικής» της γλώσσας μας. Βασιζόταν στο αντικειμενικό γεγονός ότι τα υποκοριστικά είναι ίσως οι μόνες γνήσιες νεοελληνικές λέξεις. Τα παραδείγματα του προπαροξύτονου τονισμού τους αφθονούν (Λίνα κ.ά σε -ίνα, Νίτσα κ.ά. σε -ίτσα, Μάρω, Λένα, Κούλα κ.ά. σε -ούλα, κ.λπ.)

  135. dryhammer said

  136. Μπίμπα (μπίμbα) λένε και στην Κύμη, δεν ξέρω από πού βγαίνει.

  137. 119 Πέπε

    Χωκ Φινν αλλά Τομ Σώγιερ. 🙂

  138. sarant said

    126 Δεν είναι φωτοσοπιά αυτό; Ειναι αυθεντικό;

  139. Αυθεντικό είναι, κάποιος θα χάσει τη δουλειά του: https://twitter.com/fstylekallithea/status/1340324485791178754

  140. Γιάννης Ιατρού said

    138: δεν είναι φωτοσοπιά, έχω και το βίντεο μισό να το ανεβάσω

  141. Γιάννης Ιατρού said

    140: Εδώ
    https://drive.google.com/file/d/15QBf1PaqlcKxFohxN8GNO7Y5xDWZfoU4/view?usp=sharing

  142. Κάτι κορίτσια του κατηχητικού, μυρίστηκαν μεζεδάκια και ήλθαν !

  143. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    141 «Με τιμές αρχηγού κράτου. «

  144. Γιάννης Ιατρού said

    Να τις καλέσουμε αμέσως στο ρεβεγιον του μπλογκ! 😍✔👍

  145. Μαρία said

    138
    Τρολάρισμα βεριτάμπλ. Πριν γράψω το 129 είδα το βίντεο.

  146. Γιάννης Ιατρού said

    143: Θέλει ενίσχυση ο ήχος, αλλά τι να προλάβει κανείς 🙂 (παράθεση αμοντάριστου υλικού που λένε 🙂 🙂 )

  147. LandS said

    Γέρασες ρε G!

  148. voulagx said

    Δεν ντρέπονται στον ΣΚΑΪ; λέει η ΕφΣυν: https://www.efsyn.gr/node/273731

  149. 4 >> ο επηδηξίας, που δεν αρκείται στο να δείχνει

    Ναι, αλλά πολλές φορές είναι τάχυστος.

  150. Μαρία said

  151. Πέπε said

    @134
    Εγώ πάλι διαπιστώνω ότι σημαντικό ρόλο φαίνεται να παίζει το ποια από δύο συνεχόμενες συλλαβές τονίζεται ή έστω είναι δυνατόν να τονίζεται. Μιλώ για την ελληνική γλώσσα πάντα. Δηλαδή πιο συγκεκριμένα: είτε πεις Λόντοντερι είτε Λοντοντέρι είτε Λόντοντέρι, η διαφορά είναι πολύ μικρότερη παρά οποιουδήποτε από τα τρία με το *Λοντόντερι. Στο Λόντοντερι, στο Λόντοντέρι και στο Λοντοντέρι το βέβαιο κοινό σημείο είναι ότι οι ζυγές συλλαβές είναι άτονες, επομένως οι διπλανές τους (οι μονές) είναι δυνατόν να τονίζονται. Τούτου δοθέντος, εγώ τονίζω αυτήν εσύ εκείνην, ο άλλος και τις δύο.

    Κατά κάποιο τρόπο, και τα τρία είναι τροχαϊκά, ενώ οι υποθετικές μορφές Λοντοντερί, Λοντόντερι και Λοντόντερί είναι ιαμβικές. Όλοι όσοι πρότειναν κάποια εκδοχή συμφώνησαν ότι αυτή θα είναι τροχαϊκή: το ιαμβικό, εδώ, βγάζει μάτι ότι δεν ταιριάζει. Ιαμβικό είναι φερειπείν το καζάν (ν)τιπί / καζαντιπί / καζάντιπι: κι αυτό λέγεται σε διάφορες εκδοχές, αλλά σίγουρα όχι καζαντίπι ή κάζαν (ν)τίπι.

    Ο ίαμβος είναι (άτονο)-(τονισμένο)-(άτονο)-(τονισμένο), ο τροχαίος είναι το αντίστροφο. Σε έμμετρο λόγο ποτέ δεν είναι δυνατόν να βρεθούν λέξεις που όλες μία προς μία να τονίζονται ακριβώς έτσι, κάποιες από τις θεωρητικά τονισμένες θα βγουν άτονες, σε μικρότερο βαθμό θα συμβεί και το αντίστροφο, αλλά πάντοτε διατηρείται η αίσθηση ότι είτε τονίζουμε γενικά την πρώτη από κάθε ζευγάρι συλλαβών, είτε τη δεύτερη.

    Νομίζω λοιπόν ότι και εκτός έμμετρου λόγου η κυριότερη αντίθεση είναι αυτή: ζευγάρια συλλαβών με τόνο στην πρώτη // ζευγάρια συλλαβών με τόνο στη δεύτερη.

    Όσο για τον Τομ Σώγιερ, έχεις δίκιο φυσικά.

  152. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ωραία τα μεζεδάκια! Πολύ γέλασα με τον ‘κοτσανοδιανομέα’ ΑΠΕ!

    Βαθιά πήξη προφανώς δεν υπάρχει!
    ‘Βαθιά ψύξη’ βέβαια λέμε, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλλον ο συντάκτης των Νέων αναφερόταν στη ‘βαθιά κατάψυξη’. Αυτός ο όρος αποδίδει τη διατήρηση τροφίμων σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των -18οC. (Από 0οC έως -18οC, λέμε απλώς ‘κατάψυξη’).
    Ωστόσο, η θερμοκρασία συντήρησης των εμβολίων (περί τους -70οC) ανήκει στην περιοχή των ultralow- temperatures (υπερ-χαμηλών θερμοκρασιών –ή μήπως άκρως χαμηλών;), δηλ. -50 έως -100οC.

  153. Αυτό θέλετε;
    https://skaivod-world-level3.siliconweb.com/skaivod/_definst_/mp4:skai/202012/video/parea20201219.mp4/media_13.ts

  154. Λάζαρος Μ. said

    23 Σε μυθιστόρημα που διαβάζω αυτές τις μέρες, από τις εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες, το κοιμητήριο Highgate του Λονδίνου γράφεται Χάιγκέιτ, με διπλό τονισμό.

  155. Το «Ρ» της Φωκίωνος Νέγρη said

    Ο σουπεράκιας στον ΣΚΑΙ δεν είναι απλά θεός, είναι ημίθεος και βάλε!

  156. 151 Πέπε. Ελήφθη. 🙂

  157. @ 154 Λάζαρος Μ.

    Υπερβολικό δεν είναι;
    Σαν ελληνικό τετρασύλλαβο, είτε Χάιγκεϊτ είτε Χαϊγκέιτ νομίζω πως στέκεται καλά.

  158. Το «Ρ» της Φωκίωνος Νέγρη said

  159. Μαρία said

  160. Λάζαρος Μ. said

    157 Συμφωνώ. Εγώ θα διάλεγα το πρώτο (Χάιγκεϊτ).

  161. sarant said

    144 Ναι, φαίνονται καλά κορίτσια

    154 Ο διπλός τόνος είναι αρκετά συχνός σε μεταγραφές αγγλικών κύριων ονομάτων.

  162. ΓΤ said

    αθλητική κίνηση:

    Παναιτωλικός-Απόλλων 0-1
    ΟΦΗ-Άρης 0-3

    Κολοσσός-ΠΑΟΚ 84-85
    Ιωνικός-Προμηθέας 86-77
    Ηρακλής-Λαύριο 60-77
    Περιστέρι-Λάρισα 82-78

  163. Nestanaios said

    85. Άγγελος.

    Δεν μας είπε ο Τριανταφυλλίδης γιατί το «α» στα αρσενικά και στα θηλυκά στη λήγουσα είναι μακρόχρονο. Το «α» το μακρό και το «ω» και το «η» προκύπτουν από κράση. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε κράση; Ήξερε ο Τριανταφυλλίδης ή απλώς του είπαν έτσι να πει και έτσι είπε;

    Θα σου πω εγώ μία κράση που επιφέρει το «ω». Έχουμε θέμα «χειμόν». Προσθέτουμε τις πτωτικές καταλήξεις και έχουμε:

    χειμόν – ς
    χειμόν – ος
    χειμόν – ι
    χειμόν – α
    χειμόν –

    Στην ονομαστική αποβάλλεται το «ς» και εκτείνεται το «ο» σε «ω» για να έχουμε «χειμών» και αυτό λέγεται κράση. Στις άλλες πτώσεις δεν αλλάζει τίποτα. Παραμένει το «ο».

    Αυτό σίγουρα δεν το ήξερε ο Τριανταφυλλίδης.

  164. Πέπε said

    @163
    Ολοφάνερα ο Τριανταφυλλίδης ήξερε ότι στα νέα ελληνικά κανένα φωνήεν δεν είναι μακρότερο ή βραχύτερο από άλλα, ότι αυτοί οι χαρακτηρισμοί απλώς διατηρούνται από την αρχαιότητα (όπου όμως είχαν αντίκρυσμα) συμβατικά, και ότι συγχρονικά το μόνο που εξυπηρετούν είναι στο να διαλέγουμε ποιο από τα -εξίσου συμβατικά και άνευ συγχρονικού αντικρίσματος- τονικά σημάδια θα βάλουμε.

    Είπε λοιπόν: Αφού, έστω και χωρίς κανένα λόγο, διατηρούμε την οξεία και την περισπωμένη, και πρέπει πάντα να ξέρουμε να διαλέξουμε ποιαν θα βάλουμε, ας το κάνουμε λίγο πιο απλό. Ας βαφτίσουμε το κρέας ψάρι (δηλ. το μακρό βραχύ ή το βραχύ μακρό) όσες φορές αυτό οδηγεί σε πιο εύκολη επιλογή τονικού σημαδιού.

    Γι’ αυτόν και για κανέναν άλλο λόγο όρισε το -α στη λήγουσα των νεοελληνικών αρσ. και θηλ. πάντοτε μακρό: για να παίρνουν οξεία όλα όσα τονίζονται στην παραλήγουσα, κι όχι ανάλογα με την (συμβατική πάντα) ποσότητα της ίδιας της παραλήγουσας.

    Κατά τα άλλα, όχι, δε νομίζω να ήξερε αυτά που γράφεις. Μάλλον θα ήξερε την κράση ως συναίρεση μεταξύ φωνηέντων δύο διαδοχικών λέξεων… Την περίπτωση δε όπου αποβάλλεται ένα σύμφωνο και το προηγούμενο βραχύ φωνήεν γίνεται μακρό, μάλλον θα την ήξερε ως αντέκταση, και μάλλον δε θα ήξερε ότι συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέλος, τον χειμώνα μάλλον θα τον ήξερε με ωμέγα σε όλη την κλίση.

  165. Μαρία said

    Υποτροπίασε πάλι.

  166. Μαρία said

    Όπως γράφει στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ενώ ετοιμαζόταν να αποχωρήσει από τη Βουλή «δυο της ασφάλειας του κτιρίου» τον πλησίασαν και του έκαναν την εξής παρατήρηση: «Ήσασταν με την πλάτη προς τη Βουλή. Ασέβεια!».

  167. ΓιώργοςΜ said

    132,133 Παιδιά, όντως η ταβέρνα στη ρεματιά πήγε με το ρέμα (πέρασα την επόμενη μέρα και το θέαμα ήταν τρομακτικό), αλλά «πεθαμένο» θυμάμαι την περιοχή λίγο παραπάνω, με άλλες δύο ταβέρνες στη σειρά. Πάλαι ποτέ διάσημες (η μία τουλάχιστον) για τη μακαρονάδα τους με κεφαλοτύρι καμμένο στο βούτυρο, λειτουργούσαν ακόμη προ λοκνταουν απαγορευτικού.

  168. Κιγκέρι said

    85, 106: Άγγελε,

    εγώ το πρόσεξα το σχόλιό σου, άλλωστε τη δική μου απορία έλυσες και δεν σε ευχαρίστησα κιόλας!

    Εγώ λοιπόν, που ξεκίνησα το δημοτικό το 1974 και διδάχτηκα πολυτονικό μέχρι και τη δευτέρα γυμνασίου, όχι μόνο έχω ξεχάσει αυτούς τους κανόνες τονισμού, αλλά κι όταν τυχαίνει να διαβάζω κάποιο βιβλίο τυπωμένο σε πολυτονικό, το συνειδητοποιώ αφού περάσουν από τα μάτια μου 5-10 σελίδες. Την βαρεία μάλιστα δεν την έχω διδαχτεί καθόλου. Η «Μικρή Νεοελληνική Γραμματική» του 1976, που είναι το βιβλίο που είχα στο δημοτικό, γράφει ότι οι τόνοι είναι δύο, η οξεία και η περισπωμένη (σελ. 22, παρ.30). Την βαρεία ούτε την αναφέρει, ούτε τη χρησιμοποιεί.

    http://e-library.iep.edu.gr/iep/collection/browse/item.html?code=01-18136&tab=02

    Οπότε, στον τίτλο «Σὲ προσκυνῶ, γλώσσα», η οξεία στο «γλώσσα» δεν μου φαίνεται πια λανθασμένη, χάρη στην εξήγηση που μου δώσατε, συνδυασμένη όμως με την βαρεία στο «σε» εξακολουθεί να μου φαίνεται αταίριαστη.

  169. ΓΤ said

    168@

    Είμαι μαζί με το Κιγκεράκι, δημοτικό το 1974 🙂

  170. Αγγελος said

    (122) O Τριανταφυλλίδης και η ομάδα του ήθελαν να καθιερώσουν το μονοτονικό από τότε, αλλά…

    Δεν είναι δυνατόν να παρέδωσε ο Τριανταφυλλίδης στον ίδιο το Μεταξά τη Γραμματική, διότι ως γνωστόν ο Κυβερνήτης πέθανε τον Ιανουάριο του 1941. Αλλά δεν θα απέκλεια τελείως το ενδεχόμενο να πίεσε ώστε να διατηρήσει την περισπωμένη του, διότι πράγματι η Γραμματική εκείνη διδάσκει να βάζουμε οξεία στη λήγουσα των ουσιαστικών, αλλά εξαιρεί ρητώς τα κύρια σε -ᾶς «και μερικά άλλα»:

  171. Κιγκέρι said

    Ναι, αλλά εγώ κέρδισα χρονιά, είμαι πεντεμισάρι μαρτιάτικο!

  172. ΓΤ said

    171@

    🙂 🙂

  173. @ 170 ‘Αγγελος

    Καλές λεπτομέρειες. Φυσικά δεν μπορούμε να εμβαθύνουμε.
    Πάντως είχε ήδη εκδοθεί (1938) ο πρώτος τόμος («Ιστορική εισαγωγή»), οπότε θα μπορούσε να υποθέσει κανείς κάποια …ώσμωση.

  174. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια αλλά.. Υπάρχει κάποια -έστω και αμφισβητούμενη- μαρτυρία ότι ο Μεταξάς «πίεσε ώστε να διατηρήσει την περισπωμένη» στο επώνυμό του; Τί ακριβώς θα κέρδιζε με την περισπωμένη; Τι είδους πίεση άσκησε ο Σουφάς και πέτυχε το ίδιο αποτέλεσμα; Τί είδους πίεση άσκησε ο Παλαμάς;

  175. Μαρία said

    166

  176. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Στην Γραμματική του, λοιπόν, ο Τριανταφυλλίδης γράφει (παράγρ. 89, 2) «Παίρνουν περισπωμένη .. τα κύρια ονόματα προσώπων σε ᾱς» και σε αυτόν τον κανόνα του υπακούει η περίσπαση του Μεταξάς. (Χωρίς δικτατορικές παρεμβάσεις.. 🙂 )

  177. sarant said

    Αφού υπαρχει ο Λουκάς, περιττεύει η συζήτηση.

    Αν και ομολογώ ότι δεν θυμάμαι το Μηνάς με περισπωμένη.

  178. Πέπε said

    @174
    Το αν υπάρχει μαρτυρία είναι ένα εύλογο ερώτημα. Αν υπάρχει, υπάρχει και αξιολογείται για την αξιοπιστία της. Αν δεν υπάρχει, εικοτολογούμε αυθαίρετα.

    Για το τι θα κέρδιζε όμως, που δε χρειάζεται (κι ούτε είναι δυνατόν να υπάρξει) μαρτυρία, η απάντηση δεν είναι τόσο δύσκολη:

    Είναι γνωστό κι έχει συζητηθεί πολλές φορές εδωμέσα πόσο ισχυρή είναι η τάση προσκόλλησης στην οπτική εικόνα των λέξεων: πόσο αρνητικά λ.χ. αντιδρούν πολλοί σε μια ορθογραφία διαφορετική από αυτήν που έχουν συνηθίσει, όσο κι αν η καινούργια έχει μεγαλύτερη επιστημονική βάση, μεγαλύτερη συνέπεια, μεγαλύτερη ευκολία ή οποιοδήποτε άλλο προτέρημα (ή και όλα μαζί) έναντι της παλιάς.

    Αυτό δε συμβαίνει βέβαια σε όλους, συμβαίνει όμως σε πολλούς, και κανείς δεν είναι εκ προοιμίου ανώτερος υποψίας ότι μπορεί να του συμβεί.

    Απ’ όλες λοιπόν τις λέξεις, του καθενός το όνομα είναι αυτή με την οποία κατεξοχήν αναπτύσσει προσωπικούς, εξωλογικούς δεσμούς. Αυτή που τελευταίαν απ’ όλες θα άφηνε να του αλλάξουν.

    Ούτε αυτό συμβαίνει σε όλους, μπορώ όμως να καταθέσω αυτό που συμβαίνει σ’ εμένα:

    Το επώνυμό μου, που είναι από τα όχι πολύ σπάνια, κυκλοφορεί με δύο ορθογραφίες. Της οικογένειάς μου είναι η ετυμολογικά λανθασμένη. Την έχω δει και γράψει άπειρες φορές στη ζωή μου. Την άλλη, που είναι ετυμολογικά σωστή και (νομίζω) συχνότερη στον πληθυσμό, την έχω δει κι αυτήν αρκετές φορές φυσικα, και πάντα μού χτυπάει στο μάτι σαν μια ασχήμια. Ποτέ δεν κατάφερα να τη συνηθίσω, όσο κι αν λογικά το παλεύω. Ιδιαίτερα όταν τη χρησιμοποιούν λόγω λάθους για μένα ή για την οικογένειά μου! Στο σχολείο μάλιστα έχω απειλήσει, χαριτολογώντας, να αφήσω στην ίδια τάξη όποιον με ξαναγράψει λάθος.

    Επιπλέον, αυτό το επώνυμο έπαιρνε και περισπωμένη, που μάλιστα είναι ακριβώς η περίπτωση της περισπωμένης του Μεταξά, του Παλαμά και του Σκουφά. Και σ’ αυτή την περισπωμένη λοιπόν το παράλογο θυμικό μου έχει επιδείξει αξιοσημείωτη προσήλωση. (Έχω προλάβει δυόμισι ή τρεισήμισι χρονιές πολυτονικού στο Δημοτικό, και το όνομά μου ήξερα βέβαια να το αναγνωρίσω -ίσως και να το γράψω- κι από το νηπιαγωγείο. Μιλάμε για λίγα μεν αλλά κρίσιμα χρόνια.) Για πολλά χρόνια το έγραφα με περισπωμένη, μία μοναδική μέσα σ’ ένα πέλαγος μονοτονίας. Όταν, σε χειρόγραφα, το βάζω κάτω κάτω (δίκην υπογραφής, αλλά όχι σε μορφή υπογραφής παρά ολογράφως) ή οπουδήποτε αλλού εκτός ροής κειμένου, ακόμη καμιά φορά μου ξεφεύγει η περισπωμένη. Όσο για την υπογραφή μου, που δε διαβάζεται αλλά είναι μια καλικαντζούρα όπου κάθε γραμμή και σχήμα υπαινίσσεται κάποιο από τα γράμματα του ονοματεπωνύμου μου, το κομματάκι που [μόνον εγώ ξέρω ότι] αντιστοιχεί στην περισπωμένη το έχω κρατήσει.

    Σκέψου τον άλλο που ήταν γέρος, ήταν της γενιάς της καθαρεύουσας, και ήταν και εθνικιστής.

  179. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ο Τσοπανάκης στην Νεοελληνική Γραμματική του, παρόλο που δέχεται στο σύνολο τους τούς τονικούς κανόνες του Τριανταφυλλίδη, διαφοροποιείται από αυτόν ΜΟΝΟ σ’αυτό το σημείο! Βάζει οξεία σε οξύτονα ουσιαστικά και κύρια ονόματα που τα τόνιζε ο Τριανταφυλλίδης με περισπωμένη (Λουκάς, Παλαμάς, Μεταξάς κλπ)

  180. ΓΤ said

    176@

    οπότε, ενώ ο κανατάς οξεία, το επαγγελματωνυμικό «Κανατάς» περισπωμένη…

  181. ΓΤ said

    178@
    «Απ’ όλες λοιπόν τις λέξεις, του καθενός το όνομα είναι αυτή με την οποία κατεξοχήν αναπτύσσει προσωπικούς, εξωλογικούς δεσμούς. Αυτή που τελευταίαν απ’ όλες θα άφηνε να του αλλάξουν».

    Αξέχαστη η επιμονή του Παπαγιώργη προς Καστανιώτη για την περισπωμένη στο «Κωστής»…

  182. @ 178 Πέπε

    Πολύ ωραία μαρτυρία.
    Πολλοί έχουμε ζήσει τέτοιες καταστάσεις με το όνομά μας.

  183. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @178. Άρα;;; Ο Μεταξάς πίεσε ώστε να διατηρήσει την περισπωμένη στο επώνυμό του; (Είναι άλλη ιστορία ο ψυχολογικός δεσμός μας με κάποια έκφανση της προσωπικής μας συγκρότησης και άλλο η εκτόξευση τέτοιων ΕΝΤΕΛΩΣ αβάσιμων ψόγων. Αν ο Μεταξάς κυριαρχούνταν από τον καθαρευουσιανισμό του, θα διάλεγε κάποιον άλλον για να συντάξει μιά ΜΝΗΜΕΙΑΚΗ Νεοελληνική Γραμματική 🙂 )

  184. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @180.Το ερώτημα απευθύνεται σε μένα ή στον Τριανταφυλλίδη; (..το σκεπτικό του Τριανταφυλλίδη;)
    (Υποψιάζομαι ότι και «η επιμονή του Παπαγιώργη» ήταν κάτι σαν την «πίεση του Μεταξά προς τον Τριανταφυλλίδη». Ο Παπαγιώργης έγραφε ολοκληρωτικά στο -παραπλανητικά- λεγόμενο πολυτονικό και δεν μπορώ να φανταστώ ποιά ανάγκη θα τον οδηγούσε στο να επιχειρηματολογήσει για το Κωστῆς 🙂 )

  185. ΓΤ said

    184@

    Εάν το #180 είναι ερώτημα, εγώ είμαι υποψήφιος για αγιοκατάταξη 🙂

  186. ΓΤ said

    Η δε γιοφυρόφρυδη περισπωμένη του Παλαμά στην υπογραφή του κάλυπτε τρία γράμματα…

  187. ΓΤ said

    184@

    Το επιχείρημα του Παπαγιώργη για αυτή την περισπωμένη ήταν… (αχαρακτήριστο). Το γνωρίζω από παλιά του γκόμενα, αλλά δεν θα το αποκαλύψω.

  188. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @185. Η υπονόηση μιάς αντίφασης ισοδυναμεί με ερώτηση 🙂
    [Ο Τριανταφυλλίδης είχε ένα σκεπτικό γι αυτήν την επιλογή του το οποίο δεν αποδέχτηκαν άλλοι σοφοί άντρες (λχ την Μ-Ο-Ν-Η τονική επιλογή του που δεν αποδέχεται ο εξαίρετος Τσοπανάκης!). Ας το δεχτούμε έτσι, χωρίς εξωγλωσσικές συνωμοσιολογίες].

  189. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Να σας καληνυχτίσω με έναν μουσικό κανόνα τονισμού 🙂

  190. ΓΤ said

    @188

    Στεγνή διαπίστωση. Το αν αντίφαση, άλλο θέμα 🙂

  191. Pedis said

    Η κατάσταση που περιγράφω στο #27 δεν έχει γίνει ακόμη ΤΟ σκάνδαλο, όπως του αξίζει.

    Έγραφα, λοιπόν, ότι απαγάγουν ουσιαστικά τους γιατρούς του ΕΣΥ. Οι «τυχεροί» λαμβάνουν αιφνιδιαστικά φύλλο πορείας σήμερα και αύριο πρέπει να παρουσιαστούν σε νοσοκομείο, ακόμη και μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι τους. Σαν να ήταν στρατιωτικοι σε καιρό πολέμου. Χειρότερα.

    Καλά, των στρατιωτικών είναι μέρος του επαγγέλματος τους κι έχουν την Υπηρεσία που προβλέπει και φροντίζει για τη μετακίνηση, τη διατροφή και την εγκατάστασή τους. Ώστε να είναι αποτελεσματικοί. Οι γιατροί που διατάζονται σε απόσπαση αφήνονται στις φροντίδες και την καλή διάθεση του τοπικου νοσοκομειακού μάνατζερ. Πέραν τουτου καλούνται να πληρώσουν από τη τσέπη τους και «θα δούμε» …

    Ειναι ντροπή τέτοιο υπερειδικευμένο προσωπικό να το μεταχειρίζονται με αυτόν τον τρόπο οι πιο κακοήθεις άχρηστοι που έχουν παρουσιαστεί στα δημόσια πράγματα τα τελευταία χρόνια. Και να περιμένουν μετά οι άχρηστοι να αποδόσουν οι χρήσιμοι σε τέτοιες συνθήκες και με τέτοια μεταχείριση … μπας και τη βγάλουν τελικά καθαρή, οι άχρηστοι.

    (Βέβαια, φταίνε και οι γιατροί, στη μεγάλη πλειοψηφία τους εννοώ, διότι μια ζωή, από το πανεπιστήμιο ακόμη, μαθαίνουν και γουστάρουν τη φεουδαρχία και την γλοιώδη, πολλές φορές, υποταγή στους αποπάνω. Και τώρα σκάνε και υπακούν.)

  192. Ρενέ said

    89. Ξηρός πάγος.

    Κι εγώ θα έγραφα Λοντοντέρι. Πρώτη μου μέριμνα θα ήταν να συμμορφωθώ με τους κανόνες της ελληνικής γλώσσας (κι ας είναι η λέξη ξένη) και από εκεί και πέρα θα προσπαθούσα να προσαρμόσω την ξένη λέξη όσο καλύτερα μπορώ στα ελληνικά φωνήματα. Αν το έβλεπα με δύο τόνους ή με τον τόνο στο Λο, θα με ξένιζε και θα μου αποσπούσε την προσοχή από το κείμενο. Τους δύο τόνους τους βρίσκω και λίγο χαζούς, λες και αν ασχοληθούμε με αυτούς τόσο σχολαστικά την αποτυπώσαμε τέλεια την ξένη λέξη, αγνοώντας ότι ούτε το λ προφέρεται όπως το ελληνικό ούτε το ο ούτε το άλλο ο ούτε τα ντ το ε ούτε το ρ. Άσε που στην προφορά της λέξης στα αγγλικά οι δύο τόνοι δε έχουν το ίδιο βάρος ούτε θα ακουστούν όπως το «τηλέφωνό μου», που είναι η περίπτωση ελληνικής λέξης με δύο τόνους.

    Τον πήραν κάποιοι από τα μούτρα τον οικοδεσπότη που πρότεινε Λοντόντερι, αλλά νομίζω ότι υπάρχει μετάφραση που γράφει Οι Ιστορίες του Καντέρμπερι.

  193. Μαρία said

    191
    Ε και; Στου κουφού την πόρτα… Να μας πει ο Κατσέας πόσους Αθηναίους πήραν στα Γιαννιτσά.
    https://www.902.gr/eidisi/ygeia/245447/emmenei-stis-metakiniseis-giatron-anti-gia-proslipseis-i-kyvernisi
    https://www.efsyn.gr/ellada/ygeia/273371_i-eleytheria-agnoeitai
    https://www.avgi.gr/politiki/374855_i-kybernisi-antimetopizei-apaxiotika-toys-giatroys-toy-esy

  194. Μαρία said

    192
    Η ταινία του Παζολίνι παίχτηκε με τον τίτλο Οι θρύλοι του Καντέρμπουρι
    Αλλά υπάρχει και το Τιπερέρι.

  195. Μαρία said

  196. Pedis said

    # 193 – Ναι, έτσι. Μετά, όμως, αν τη χρειαστούν, περιμένουν να έχουν νοσοκομειακή φροντίδα …

    Μεταφέρουν γιατρούς, πρακτικά, δια της απαγωγής όπως έγραψα στα νοσοκομεία της Β. Ελλάδας μέσα στις γιορτές, ουσιαστικά για να ξεκουραστεί το τοπικό προσωπικό που τα έχει παίξει, όσοι δηλαδή δεν έχουν ήδη κολλήσει και ακόμη καταφέρνουν να εργάζονται σε απαράδεκτες συνθήκες. Κι από όπου φεύγουν οι γιατροί αφήνουν πίσω τους, από τη μια μέρα στην άλλη, μια χαοτική κατάσταση με εφημερίες που πλεον δεν βγαίνουν.

    Ένα ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ.

    ΨευτοΜΕΘ, μη κατάλληλος εξοπλισμός για τους κορωνασθενείς, ένας γιατρός και δύο νοσηλευτές για πολλές δεκάδες ασθενείς, ιχνηλάτηση που δεν γίνεται κλπ. Γνωστά πράγματα, αλλά σιγά τώρα …

  197. ΓΤ said

    Απόλυση Ίβιτς από τη Γουότφορντ με συνοπτικές διαδικασίες

  198. Pedis said

    Να συμπληρώσω, διότι μάλλον δεν έγινε αντιληπτό, ότι συμβαίνουν διατεταγμένες αποσπάσεις γιατρών οι οποίοι εργάζονται ήδη σε υπερπλήρεις κλινικές κόβιντ της υπόλοιπης Ελλάδας προς κλινικές κόβιντ της Β. Ελλάδας…

    Ο τρόπος μετακίνησης είναι ‘»κόψτο σβέρκο σου», για αποζημείωση δεν είναι γνωστό τι προβλέπεται κι αν …

    Τέτοια κατάσταση.

  199. Καλημέρα,
    Πέδη, δεν με εκπλήσσει κάτι τέτοιο. Οι μανατζαραίοι που είναι διοικητές των νοσοκομείων κοιτάνε πώς θα καλύψουν τις τρύπες τους. Κι αν δεν μπορούν από μόνοι τους, λογικό να απευθύνονται σε παραπάνω μανατζαραίους που αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους σαν τα ανταλλακτικά του συνεργείου. Πιάσ’ ένα σταυροκατσάβιδο απ’ τον πάγκο να σφίξω εδώ γιατί δεν έχω «αστεράκι» 🙂 Και δεν με εκπλήσσει γιατί κάτι έχω ακούσει αντίστοιχο: από αύριο θα κάνεις εφημερίες στην έδρα σου. Η έδρα το νοσοκομείο που ανήκει (τυπικά) ο γιατρός. Που όμως είναι τοποθετημένος σε κέντρο υγείας κάμποσα χιλιόμετρα μακριά. Ε, απ’ αυτό μέχρι το άλλο, ένα βήμα είναι.
    «έχουν την Υπηρεσία που προβλέπει και φροντίζει για τη μετακίνηχουν την Υπηρεσία που προβλέπει και φροντίζει για τη μετακίνηση, τη διατροφή και την εγκατάστασή τους, τη διατροφή και την εγκατάστασή τους» Κι ονομάζεται Επιμελητεία!

  200. Πέπε said

    @183:
    > > Άρα;

    Άρα τίποτε. Δεν είδες την πρώτη παράγραφο Γιώργο;

    Απλώς απανώ στο «γιατί να το ήθελε ο Μεταξάς;», όχι στο αν όντως το ήθελε ναι αν πίεσε να γίνει.

  201. Nestanaios said

    164. Πέπε.

    Η μεταφορά του χρόνου λέγεται κράση.
    Η έκθλιψη του χρόνου και της δύναμης λέγεται έκθλιψη.
    Και συναίρεση λέγεται η ενσωμάτωση της δύναμης.
    Όλα τα στοιχεία έχουν χρόνο αρκεί να είναι στοιχεία. Βλέπεις, όλα τα γράμματα δεν είναι στοιχεία και όλα μαζί έχουν γίνει φθόγγοι (μισητά).

  202. Ας γράψω κι εγώ για τους τόνους στις ξένες λέξεις. Όχι επιστημονικά (δεν έχω τα φόντα) αλλά πρακτικά, πώς το αντιμετώπισα. Γιατί κάποια στιγμή χρειάστηκε να αντιμετωπίσω κι εγώ αυτό το θέμα. Όταν ξεκίνησα να γράφω στο μπλογκ μου. Κι είχα να αναφερθώ σε γερμανικές πόλεις ή λέξεις. Και στα γερμανικά οι λέξεις τονίζονται κατά κανόνα (πάνω από 80% θα έλεγα) στην πρώτη συλλαβή. Όταν, λοιπόν έγραφα στο μπλογκ έπρεπε να διαλέξω δυο πράγματα: α) αν θα είναι με ελληνικά γράμματα γραμμένη και β) σ’ αυτήν την περίπτωση πού θα μπει ο τόνος. Γιατί μπορεί να μην ήξερα για τρισυλλαβία, αλλά την αίσθηση πως στα Ελληνικά δεν θα τόνιζα πριν την προπαραλήγουσα την είχα. Στην αρχή πελαγοδρομούσα κι έτσι υπάρχουν γραμμένα με διάφορους (ή αδιάφορους τρόπους). Κάποια στιγμή πήρα τις αποφάσεις μου: όλες οι λέξεις με ελληνικό αλφάβητο. Την πρώτη φορά μπαίνει σε παρένθεση η γερμανική λέξη (ή άλλη λατινονγρραμμένη) στην αρχική γλώσσα. Με προσπάθεια να αποδοθεί όσο πιο καλά γίνεται ο τρόπος που ακούγεται. Άρα με τόνο στην πρώτη συλλαβή κι ας μην μου ταίριαζε. Και κάποιες φορές (αλλά όχι με συνέπεια) βάζω κι έναν δεύτερο τόνο (που κι απ’ την παραπάνω συζήτηση πείθομαι πως δεν χρειάζεται, θα το βάλει ο Έλληνας αναγνώστης – ομιλητής από μόνος του). Το πιο δύσκολο όμως ήταν σε μέρη γνωστά ήδη, με άλλον τονισμό. Γιατί άντε και γράφεις Γκάρμις Πάτερκιρχεν, αλλά πώς να γράψεις >Ντάχαου που δεν ξεφεύγει απ’ την τρισυλλαβία αλλά που όλοι για Νταχάου μιλάμε (και βλέπω πως ο διορθωτής κοκκινίζει το δεύτερο ενώ δέχεται το πρώτο! Άγνωσται αι βουλαί).

  203. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    178 Ωραίο σχόλιο!

    187 Και δεν γίνονται πια μαζώξεις, να ελπίζουμε να έρθει, να τον μεθύσουμε, να μας μαρτυρήσει το μυστικό 🙂

  204. ΣΠ said

    178
    Σπάνια γράφω πια με το χέρι, αλλά μάλλον δεν θα μου πήγαινε να γράψω το όνομά μου με οξεία. Στον υπολογιστή δεν με νοιάζει.

    187
    Μπορούμε να κάνουμε μια τηλεμάζωξη μέσω Zoom. 🙂

  205. π2 said

    Όσοι ξεμάθαμε γρήγορα το πολυτονικό στα σχολικά μας χρόνια και μετά το ξαναχρειαστήκαμε για τ’ αρχαία είχαμε πάντοτε πρόβλημα με τις παραλλαγές του νεοελληνικού πολυτονικού. Ακολουθούσαν όλοι, από ένα σημείο και μετά, τις συνήθειές τους, και μου έχει τύχει να πρέπει να διορθώσω πολυτονικό νεοελληνικό κείμενο με δυο διαφορετικά είδη πολυτονικού, ένα με βαρείες και με παλαιότερους κανόνες κι ένα χωρίς.

    Μια που ανέφερα τις βαρείες να πω και τον πόνο μου μ’ ένα παράδειγμα που δείχνει πόσο αυθαίρετο και ανορθολογικό μπορεί να γίνει το τονικό σύστημα, ακόμη και μετά από αιώνες φιλολογικής μελέτης και αποκατάστασης της αρχαίας ελληνικής. Η βαρεία υποτίθεται ότι μπαίνει στις λέξεις που τονίζονται στη λήγουσα όταν δεν ακολουθεί σημείο στίξης, ως ένδειξη ότι ο (μουσικός) τόνος δεν ανεβαίνει στην εκφορά όπως με την οξεία. Κατά την ξενόγλωσση εκδοτική πεπατημένη όμως, μια μεμονωμένη αρχαιοελληνική λέξη τονιζόμενη στη λήγουσα σε ένα αγγλικό, γαλλικό κλπ. κείμενο παίρνει οξεία και όχι βαρεία. Γιατί; Γιατί έτσι. Στην πραγματικότητα δεν έχει και δεν μπορεί να έχει καμιά θεωρητική διαφορά στoν τονισμό η λέξη βασιλεύς στις φράσεις «Ο όρος ἀγαθὸς στα παραμυθητικά ψηφίσματα χρησιμοποιείται…» και «The term ἀγαθὸς is used in consolation decrees…». Κι όμως, η ξενόγλωσση παράδοση θέλει οξεία στη δεύτερη περίπτωση, παρότι δεν μεσολαβεί σημείο στίξης ανάμεσα στο ἀγαθὸς και το υπόλοιπο αγγλικό κείμενο. Ψάχνοντας για επιχειρήματα απέναντι σε διορθωτές (όταν αυτοί υπήρχαν ακόμη, γιατί και στην Εσπερία ευδοκιμεί πλέον το φρούτο της δημοσίευσης κειμένων ως έχουν, χωρίς σοβαρή διόρθωση) που μου διόρθωναν τη βαρεία σε οξεία, συνειδητοποίησα ότι η παγίωση της συνήθειας αυτής είναι σχετικά πρόσφατη. Σε παλαιές εκδόσεις πολύ συχνά ακολουθούσαν τον «λογικό» κανόνα.

  206. 203 τέλος: Υπομονή. Με μια ελπίδα ζει ο άνθρωπος.

  207. ΓΤ said

    203β@

    Παρεκτός και προσπαθήσεις να μεθύσεις τον #187, που γνωρίζει το μυστικό 🙂

    Ας δώσουμε κι ένα άλλο στοιχείο από τη ζωή του: την περίοδο που έπινε θάλασσες σε κάτι τρισάθλια μέρη, άφηνε το έτερόν του ήμισυ (συγκεκριμένη βραχύβια σχέση) στο σπίτι. Επιστρέφοντας, με το πρώτο γλυκό της παραπονάκι, την ξυλοφόρτωνε. Και, φουσκώνοντας μέσα του οι τύψεις για αυτή του τη συμπεριφορά, γέννησαν το βιβλίο «Η κόκκινη αλεπού – Οι ξυλοδαρμοί»…

  208. ΓΤ said

    204β

    Αυτό προϋποθέτει να έχω Zoom, που προϋποθέτει να έχω κάμερα. Είσαι τρελός, ρε μαν; 🙂

  209. ΣΠ said

    208
    Το Zoom υπάρχει ελεύθερο στο διαδίκτυο για κατέβασμα. Η κάμερα δεν είναι απαραίτητη αν δεν σε ενδιαφέρει να σε βλέπουν παρά μόνο να σε ακούνε, αλλά δεν καταλαβαίνω πώς είναι δυνατόν να μην έχεις ούτε μη συσκευή με κάμερα.

  210. Πέπε said

    @201

    Νεσταναίε, τόσα χρόνια, κι ακόμη δεν έχω καταλάβει αν όλα αυτά είναι πορίσματα δικής σου μελέτης ή υπάρχουν κάπου. Εσύ μάς αναφέρεις κάθε φορά όποια πληροφορία κολλάει με το εκάστοτε θέμα, π.χ. εδώ «Η μεταφορά του χρόνου λέγεται κράση. Η έκθλιψη του χρόνου και της δύναμης λέγεται έκθλιψη. Και συναίρεση λέγεται η ενσωμάτωση της δύναμης.»

    Μπορώ να τα βρω κάπου συγκεντρωμένα, από την αρχή μέχρι το τέλος;

  211. Γιάννης Κουβάτσος said

    204β) Ή μέσω webex που την παίζουμε πια στα δάχτυλα κι έχουμε έτοιμα και τα λινκ. Αλλά εγώ οικοδεσπότης, για να μπορώ να πετάω στον προθάλαμο κάναν μπαοκτσή, όταν αρχίζει τα τρελά του. 😂

  212. Nestanaios said

    210 Πέπε.

    Ρίξε μια ματιά στο σύγγραμμα του Τρύφωνος του αλεξανδρινού «περί παθών των λέξεων». Αναφέρει το πάθος της συναλοιφής και τις επτά θυγατέρες της συναλοιφής.
    Στη συλλαβή «ονς» αποβάλλεται το «ς» και εκτείνεται το «ο» σε «ω» και αυτό γίνεται εν μια συλλαβή. Σε πολλές άλλες περιπτώσεις έχουμε την αποβολή του «ν» για να μείνουμε με την «ως». Η «ονς» γίνεται «ων» ή «ως». Το «ν» και το «ς» συγκρούονται και το ένα από τα δύο φεύγει εκτείνοντας το «ο».

  213. ΓΤ said

    209@

    Έχω ό,τι χρειάζομαι 🙂 Κάμερα δεν χρειάζομαι

  214. ΓΤ said

    @211

    Ιδίως μετά τη χτεσινοβραδινή απόλυση του μεγάλου και καταξιωμένου Ίβιτς από τη Γουότφορντ…

  215. Pedis said

    # 199 – Πέδη, δεν με εκπλήσσει κάτι τέτοιο. Οι μανατζαραίοι που είναι διοικητές των νοσοκομείων κοιτάνε πώς θα καλύψουν τις τρύπες τους. Κι αν δεν μπορούν από μόνοι τους, λογικό να απευθύνονται σε παραπάνω μανατζαραίους που αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους σαν τα ανταλλακτικά του συνεργείου.

    Η εντολή για τη δυνατότητα στρατιωτικού τύπου εντολής για απόσπαση «στου διαόλου τη μάνα» μέχρι τέσσερις εβδομάδες προέρχεται από το Υπουργείο.

    Δεν πρόκειται για πρωτοβουλία των μανατζαραίων. Δεν θα μπορούσε άλλωστε δεδομένης της γελοίας θέσης τους ως εγκάθετων.

  216. ΓΤ said

    212, 210@

    «Περί παθών των λέξεων μας έχει πει ο Τρύφων ο Αλεξανδρινός. Εμείς οι Έλληνες δεν χρειαζόμαστε τους νεότερους ψευδογλωσσολόγους για να μας εξηγήσουν αυτά που μας έχουν εξηγήσει οι πρόγονοί μας. Ο Τζάκομπ, ο Ράσμους, ο Χέρμαν, ο Καρλ και τα γερμανοχατζιδάκια πήραν PHD επαναλαμβάνοντας αυτά που είχαν πει οι πρόγονοί μας και εμείς τους αποθεώνουμε. ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ. Nestanaios (συζήτηση) 18:49, 25 Μαΐου 2017 (UTC)»

  217. Jorge said

    g point of few,σου βγάζω το καπέλο μου,τα αλεξίσφαιρα γεράνια με γυρίσανε σαραντα χρόνια πίσω, ολόφρεσκα σαν να ταν σήμερα! μαζί με το χορό των μποθαμένων κονσερβών.ΑΛΛΑ τις αδερφές του διαόλου, σε ευχαριστώ που μου τις σέρβιρες. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

  218. Γιάννης Κουβάτσος said

    214: Κάποια βρετανική αντιμπαοκτσίδικη συνωμοσία οσμίζομαι. Σε συνδυασμό πάντα με την …πρόσληψη του Κλάτενμπεργκ στη Νότιγχαμ. 😂

  219. Πέπε said

    @212
    Ευχαριστώ. Ισχύει η ίδια παραπομπή και για άλλα που γράφεις κατά καιρούς; Ότι το τάδε στοιχείο σημαίνει ξερωγώ θέληση και τέτοια; (Συγγνώμη που το μεταφέρω έτσι αλλοιωμένο. Δεν τα ‘χω πιάσει από μιαν αρχή, κι έτσι δεν μπορώ να τα συγκρατήσω. Τέλος πάντων ελπίζω να καταλαβαίνεις το νόημα της ερώτησης.)

  220. π2 said

    218: Θα ακούσουμε πολλά για αντιπαοκτζήδικη συνωμοσία τις επόμενες μέρες ούτως ή άλλως. Με αφορμή κάτι αστυνομικές έρευνες εκτός ποδοσφαίρου.

  221. ΓΤ said

    218@

    Eίναι που πανταχόθεν βάλλεται του ΠΑΟΚ η ψυχή
    γυρίζει κλεισοφτέρουγος ο αετός της Μάγχης
    θητεύοντας στα θέατρα της Γηραιαλβιόνος
    τον τραυματία από κουτί καλύτερα να παίξει

    Αλί, ωιμέ και τρισαλί, πήρε να κλαίει κι ο Μίνος
    φάγανε τον λεβέντη μας οι Μέλισσες στα ξένα
    δόκανα του Ευάγγελου σε χώμα Βασιλίσσης
    γύρνα στον Πύργο τον Λευκό μπας και ξανακερδίσεις

  222. Αγγελος said

    (172) Στα (αρχαία) ελληνικά, η αντικατάσταση της οξείας από τη βαρεία υπό τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις αποτελεί μακραίωνη παράδοση, ανόητη βέβαια ακριβώς διότι είναι αυτόματη (θυμίζει τη χρήση του κόππα αντί κάππα πριν από το ο σε ορισμένες αρχαίες επιγραφές), αλλά πάντως καθιερωμένη. Όταν όμως παρατίθεται μία οξύτονη ελληνική λέξη μέσα σε ξενόγλωσσο κείμενο, πολύ λογικό είναι να μένει με οξεία, με τη μορφή δηλαδή που γράφεται στο λεξικό και όχι σε ρέον κείμενο. Αλλωστε, κανονικά θα ήθελε και εισαγωγικά, και μόνο λόγω της διαφοράς του αλφαβήτου αυτά παραλείπονται. Θα έλεγα ότι και (νέα) ελληνικά γράφοντας θα ήταν λογικό να αφήνουμε με οξεία τις παρατιθέμενες μεμονωμένες αρχαίες λέξεις, να γράφουμε δηλαδή π.χ. «Η πρόθεση αμφί συντάσσεται με δοτική», και αν ακόμα δεν γράψουμε «Η πρόθεση ‘αμφί’ συντάσσεται με δοτική.»

  223. Αγγελος said

    Δεν ισχυρίστηκα ότι η διατήρηση της περισπωμένης στα κύρια ονόματα τύπου Λουκᾶς οφείλεται σε επέμβαση του ίδιου του Μεταξά. Πάντως δημιουργούσε εκ του μη όντος μιαν ακόμα ορθογραφική περιπλοκή — ο παπάς της ενορίας να γράφεται με οξεία αλλά ο κ. Παπᾶς με περισπωμένη! — και δύσκολα μπορώ να πιστέψω ότι την ήθελαν ο Τριανταφυλλίδης και η ομάδα του, αφού (βλ. σχόλιο 170 παραπάνω) λένε ρητώς, μέσα στο ίδιο το σώμα της Γραμματικής, ότι «το σημερινό σύστημα της σχολικής ορθογραφίας δέν μπορεί να θεωρηθή ικανοποιητικό, προπάντων όσο διατηρεί την ποικιλία των τριών τόνων και τα δύο πνεύματα.» Είναι σαφές πως θα ήθελαν, αν μπορούσαν, με τη Γραμματική αυτή να εισαγάγουν ένα μονοτονικό σύστημα, αλλά δεν τους το επέτρεψε το Υπουργείο, ή τέλος πάντων η εντολή καθηκόντων τους.

  224. 167 (για 132, 133)
    Γιώργο Μ, τώρα δεν ξέρω και αν θα το δεις, αλλά για την ακρίβεια του πράγματος αυτή η ταβέρνα που λέει ο ΓΤ έφυγε με τις πλημμύρες. Αυτός είναι ο Πεθαμένος, τον ξερω από παιδί και περνάω και πολύ συχνά από την περιοχή. Αυτό το μαγαζί καταστράφηκε ολοσχερώς, όπως το είδες άλλωστε. Και παραμένει έτσι ακόμα, σήμερα πέρασα.

  225. Pedis said

    Κόστισε; Τι κόστισε; Ιδέα σας. Μας πληρώσανε οι εταιρείες για να κάνουμε ένα πείραμα και τώρα τα αποτελέσματα στον κόσμο δωρεάν.

  226. Γιάννης Ιατρού said

    225: Τι ψάχνεις ρε Πέδη, αφού υπάρχει κι η προφητεία του Γέροντα Καυσελλαδίτου του Αθηναίου:
    Θα έχει κόστος αλλά θα είναι σαν να μην έχει

  227. π2 said

    222: Γιατί είναι λογικό; Υποτίθεται ότι η επιλογή οξεία / βαρεία σχετίζεται με την εκφορά της πρότασης. Από τη στιγμή που δεν ακολουθεί σημείο στίξης που διακόπτει τον λόγο (τα εισαγωγικά δεν αποτελούν τέτοιο, εξού και στους κανόνες του πολυτονικού σταθερά δεν περιλαμβάνονται στα σημεία στίξης που επηρεάζουν τον τονισμό), δεν υπάρχει κανένας σχετιζόμενος με την εκφορά λόγος να μπει οξεία στην ελληνική λέξη εν μέσω του αγγλικού κειμένου.

  228. Πέπε said

    #222:
    > > Θα έλεγα ότι και (νέα) ελληνικά γράφοντας θα ήταν λογικό να αφήνουμε με οξεία τις παρατιθέμενες μεμονωμένες αρχαίες λέξεις, να γράφουμε δηλαδή π.χ. «Η πρόθεση αμφί συντάσσεται με δοτική», και αν ακόμα δεν γράψουμε «Η πρόθεση ‘αμφί’ συντάσσεται με δοτική.»
    #228:
    > > Γιατί είναι λογικό;

    Συμφωνώ με τον Άγγελο. Η διαφορά οξείας / βαρείας είναι το μόνο σημείο του παλιού πολυτονικού που κατά κάποιον τρόπο ανταποκρίνεται ακόμη και σήμερα στον αρχαίο του ρόλο, να σημειώνει τον μουσικό τονισμό. Μία από τις εξαιρέσεις ήταν ότι το ερωτηματικό γιατί παίρνει πάντα οξεία, σχολαστικά δε το αιτιολογικό γιατί έπαιρνε βαρεία ακόμη και πριν από σημείο στίξεως. Και όντως έτσι προφέρονται, ή μάλλον επιτονίζονται.

    Ό,τι λοιπόν ισχύει για μια οξύτονη λέξη προ σημείου στίξεως ισχύει και όταν αυτή η λέξη μπαίνει εκτός κειμένου, δηλαδή ουσιαστικά αποτελεί πρόταση από μόνη της. Δεν ξέρω τι ίσχυε για μη μονολεκτικές φράσεις που αποτελούσαν τίτλους ή άλλως τελείωναν χωρίς σημείο στίξεως, αλλά κι εκεί λογική θα έβρισκα την οξεία. Η βαρεία σε προετοιμάζει για συνέχεια.

    Μάλιστα στο κομμάτι του Αγγέλου που παραθέτω θα προσέθετα: ακόμη και σε πολυτονικά νέα ελληνικά, και επίσης ακόμη και σε αρχαία (τύπου τὴν ἀμφί δοτικῇ συντακτέον).

  229. Πέπε said

    (Αμφί με δοτική; Μα τι παράδειγμα πιάσαμε!)

  230. # 218, 221

    Μετά την γνωστή κλινική περίπτωση βάζελου με μνήμη δικτύου αλιείας, μας προέκυψε και έτερος aμνήμων που ενώ όλα τα ψαχουλεύει και τα διορθώνει μανιωδώς, τα πάθη του τα αφήνει να εκφράζονται χυdαϊστί και αναιτίως αλλά μας διαβάζουν και μικρά παιδιά και πρέπει να απαντήσω.

    Μια μελέτη των γεγονότων θα σας είχε απαλλάξει από την πλάνη σας πως υπαίτιος για την κατάντια του ΠΑΟ είναι ο..Ιβιτς. Τα παραθέτω :
    Οταν έγινε το ματς που διέκοψε ο διαιτητής, ο ΠΑΟΚ είχε ήδη κατακτήσει το κύπελλο και άρα εξασφαλίσει το καλύτερο εισιτήριο του γιουρόπα λιγκ και δεν είχε ελπίδες για την πρώτη θέση των πλέηοφφ γιατί είχε ήδη ηττηθεί από την ΑΕΚ 0-1 στην Τούμπα και εκκρεμούσε η ποινή -6 για τα επεισόδια στο ματς με τον ΟΣΦΠ. Απόδειξη πως τερμάτισε τελευταίος και πως νίκησε ο ΠΑΟ στην Τούμπα με ανατροπή 2-3 για να αισθανθούν για τελευταία φορά χαρά οι βάζελοι, αφού στα παιχνίδια για τα επόμενα 2-3 χρονια υπήρχε η ταρίφα των 3-0,4-0. Απλά για τον ΠΑΟΚ ο μηδενισμός του ΠΑΟ ήταν ένα μάθημα για όλα όσα είχαν κάνει οι πράσινοι στα προηγούμεναα πλέηοφφς με την αβάντα του ΟΣΦΠ και ισως η αιτία να σταματήσει να είναι ο ΠΑΟ παράρτημα του ΟΣΦΠ. Λογικά ευγνωμοσύνη πρέπει να του χρωστάτε, ίσως το καταλάβετε σε λίγα χρόνια όταν δείτε που θα καταλήξει το παράρτημα που πήρε την θέση σας ο ΟΑΡΗΣ.

    Οσον αφορά τον Ιβιτς , έπαιξε σε Αρη, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, στον ΠΑΟΚ εκτιμήσανε τις ικανότητές του και τον προωθήσανε από την Κ19 στην πρώτη ομάδα, όπου την πρώτη χρονιά έκανε καλές μεταγραφές, έπαιξε καλό ποδόσφαιρο, κατέκτησε ένα κύπελλο ναι μεν με γκολ που έπρεπε να ακυρωθεί αλλά σ΄όλο το ματς η ΑΕΚ δεν έκανε ούτε μια ευκαιρία και ισοφάρισε με αυτογκολ του Γλύκου ! Αν δε, δεν είχε ξεκινήσει με μείον βαθμούς και δεν είχε χάσει αντί να κερδίσει στο ματς στο ματς στο Καραϊσκάκης (ο ΟΣΦΠ ισοφάρισε με γκολ οφφσάιντ και δεν δόθηκε πεντακάθαρο πέναλτυ στον ΠΑΟΚ, ούτε αποβολές σε παίκτες του ΟΣΦΠ ) θα μπορούσε μέχρι και το πρωτάθλημα να έχει κατακτήσει.
    Στην συνέχεια πήγε στο Ισραήλ όπου κατέπληξε με τίτλους και νταμπλ και να πάει στην Αγγλία και να έχει ΗΔΗ ένα κασέ απλησίαστο για ομάδες του ελληνικού επιπέδου, κάπου έξω θα συνεχίσει. Η αιτία της απόλυσης ήταν το τελεσίγραφο των παικτών στην διοίκηση, πιθανόν να οφείλεται στο ξερό σέρβικο κεφάλι που έχει (και) οΙβιτς, εξ άλλου από τους λίγους που πέρασε από ΠΑΟΚ και δεν κόλησε.

    ΥΓ Επειδή πολλοί δεν κατάλαβαν γιατί ο Γκαρσία αναφέρθηκε στον Κούδα με τις δηλώσεις του μετά το ματς 2-1 με τον ΠΑΟ στην Τούμπα παραθέτω την σχετική φωτογραφία που υπάρχει αναρτημένη, τους τίτλους του ΠΑΟ μπορεί να μην τους φτάσουμε ποτέ αλλά τέτοια στιγμιότυπα αξίζουν όσο χίλιοι τίτλοι ( Ανθιμος Καψής, από τα καλύτερα μπακ της εποχής του)

  231. π2 said

    228: We’ll have to agree to disagree, που θα ‘λεγε κι ο Μπαμπινιώτης.

  232. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @230. (φωτογραφία) Όλα τα λεφτά!

  233. Επειδή όπως έγραψα μας διαβάzουν και παιδιά αναρτώ και την συνέχεια της φάσης γιατί ο Καψής ήταν τζεντλεμαν των γηπέδων.

    ( ΓΤ, έχω κάνει κάτι «λάθη» ώστε να διαβάσεις με ενδιαφέρον τα δύο σχόλιά μου, να μη σε αφήσω παραπονεμένο…)

  234. # 232

    Δεν ξέρω την ηλικία σου, αλλά για τον ΓΤ που δήλωσε 52, υπάρχει αυτό :

    https://streamable.com/ns4z3i

  235. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @234. (Είναι μικρός ο ΓΤ για να θυμάται τον ΠΑΟΚ του ’70-κάτι). Στο λίνκ: Κούδας, Αποστολίδης και στην μέση ο Παππούς, ο φωτογράφος της φάσης, πιθανότατα από παρουσίαση ενός λευκώματος με φωτογραφίες που τράβηξε κατά καιρούς. Εκείνον τον ΠΑΟΚ βλέπαμε και παθαίναμε και, βέβαια, τέτοια ομάδα δεν ξαναγίνεται! 🙂 [Γούναρης, Ιωσηφίδης, Φουντουκίδης, Αποστολίδης, Σαράφης, Τερζανίδης, Ασλανίδης, Κούδας, Παρίδης]

  236. dryhammer said

    Μ’ αρέσουν τα διπλά φ όπου υπάρχει σύνθετο με off. [Αβέροφφ -πού ‘λεγε κι ο Πανούσης]

  237. Γιάννης Κουβάτσος said

    235: Τον Φορτούλα και τον Γκουερίνο παρέλειψες. ☺

  238. dryhammer said

    235. (Αν και μη ΠΑΟΚ) Όντως!

  239. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @237. Γιάννη, τους παρέλειψα επειδή ετοιμαζόμουν (μετά από τα ονόματα που παρέθεσα) να γράψω: Θα μπορούσαν να είναι αυτούσια η Εθνική Ελλάδος, αλλάζοντας απλώς φανέλες. 🙂
    (Και παρέλειψα να γράψω επίσης, πόσο πολύ εκτιμούσα τον Καψή -που τον αναφέρει ο Τζή- τον Ελευθεράκη και τον Οικονομόπουλο, από τον τότε Παναθηναϊκό. Σεμνοί και παιχταράδες!)

  240. Γιάννης Κουβάτσος said

    230 (φωτογραφία): Έπρεπε να είναι (ο μεταγενέστερα στην Πανάθα) Τάκης Ελευθεριάδης στη φάση. Κάτι ξέρει ο Δαμανάκης. ☺

  241. Γιάννης Ιατρού said

  242. # 240

    Αυτός στον Εθνικό μία έπαιζε, έπαιρνε κόκκινη και μία δεν έπαιζε ! πήγε στον ΠΑΟ και…αυτομάτως κοπήκαν οι κόκκινες όπως έγινε και με τον Ανατολάκη όταν πήγε στον ΟΣΦΠ από τον Ηρακλή. Κλασσικές συνήθειες του ΠΟΚ
    Με τον Ανατολάκη μάλιστα υπάρχει το γνωστό σκηνικό που κοίταξε την φανέλλα του όταν αποβλήθηκε μετά από χρόνια και ήταν του Ατρόμητου !!

  243. Γιάννης Κουβάτσος said

    242: Κι όμως με τον Παναθηναϊκό πήρε την πιο γρήγορη κόκκινη κάρτα όλων των εποχών. Μπήκε αλλαγή στη Λεωφόρο, πήγε κατευθείαν να μαρκάρει τον Δαμανάκη, τον σήκωσε στον αέρα και …αποβλήθηκε. Σχεδόν μπροστά μου η φάση. ☺

  244. # 239

    Δεν ήταν μόνο μεγάλοι παίκτες η αγία τριάδα (Κούδας-Σαράφης-τερζανίδης) είχαν και εντελώς διαφορετικές ιδιότητες ώστε να συμπληρώνει ο ένας τον άλλον : Κούδας επελάσεις και μακρινή μπαλιά, Σαράφης δύναμη και κεφαλιά, Τερζανίδης εξάρι κι οκτάρι με κάθετο παιχνίδι, 2 σε1 !!
    Ο Παναγούλιας τους χρησιμοποίησε μαζί με τον Μίμη Π»ιωάννου τετράδα σε 4-4-2 στην καλύτερη έβερ εμφάνιση της εθνικής και της μοναδικής που ένα ημίχρονο έπαιξε ο Χ»Παναγής και μπροστά ο Δαβουρλής της Παναχαϊκής, με αντίπαλο την τότε πανίσχυρη Πολωνία (1-0, το γκολ ο Κούδας)
    Ημουνα μέσα.

  245. ΓΤ said

    244@

    «[…] στην καλύτερη έβερ εμφάνιση της εθνικής και της μοναδικής που ένα ημίχρονο έπαιξε ο Χατζηπαναγής και μπροστά ο Δαβουρλής της Παναχαϊκής […]».

    Τον έκανε αλλαγή τον Βάσια μετά ή για ένα ημίχρονο ήταν αυτοί οι δύο μπροστά;

  246. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @244. Τί παίχτες και τί εποχές!

  247. ΓΤ said

    244@

    «[…] Κούδας επελάσεις και μακρινή μπαλιά, Σαράφης δύναμη και κεφαλιά, Τερζανίδης εξάρι κι οκτάρι με κάθετο παιχνίδι, 2 σε1 !! Ο Παναγούλιας τους χρησιμοποίησε μαζί με τον Μίμη Π»ιωάννου τετράδα σε 4-4-2 στην καλύτερη έβερ εμφάνιση της εθνικής και της μοναδικής που ένα ημίχρονο έπαιξε ο Χ»Παναγής και μπροστά ο Δαβουρλής της Παναχαϊκής, με αντίπαλο την τότε πανίσχυρη Πολωνία (1-0, το γκολ ο Κούδας) […]».

    Μάshτα.
    Κι από τα επίσημα στατιστικά εκείνου του αγώνα (06.05.1976) βλέπουμε ότι εκείνη την ημέρα ο Τερζανίδης δεν έπαιξε ούτε ένα δευτερόλεπτο…

    https://www.worldfootball.net/report/freundschaft-1976-mai-griechenland-polen/

  248. # 244

    Κι έλεγα θα το δει το λάθος ή δεν θα το δει…
    Πόσα κεράσματα πρέπει να μου χρωστάς που σε καιρό πανδημίας και καραντένας (σικ) που δεν έχεις τι να κάνεις ασχολείσαι με τις ακρίβειες των όσο γράφω για 40+ χρόνια πριν.
    Από μένα αφιερωμένο το τραγούδι (τραγουδάρα)

    Σε λάθος μέρος, σε λάθος χρόνο,
    με λάθος πάλι καρδιά,
    βαγόνι μόνο άδειο από κόσμο,
    βαρειά κουβέντα η μοναξιά.
    Σε λάθος τρένο, σε λάθος πλοίο,
    με λάθος αποσκευές,
    δεν μου `χει τύχει ούτε γι’ αστείο,
    ταξίδι δίχως κακοκαιριές.

    Είμαι κι εγώ ένα λαθάκι,
    μικρού παιδιού μια μουντζαλιά
    κι αν θα κοιτάξεις μες στο τετράδιο
    λάθη λαθάκια υπάρχουν σωρό.

    Το τελευταίο κι αν κάνω λάθος
    να `ναι το πιο σωστό,
    μέσα στον κόσμο, μέσα στο πλήθος
    να τους αγγίζω να μη χαθώ.

  249. το # 248 —> # 247

    (κι άλλο λάθος! )

  250. ΓΤ said

    248@

    Ό,τι γουστάρεις κερνάω, και μάλιστα με πολλή χαρά, να ανταμωθούμε με τα μαγαζιά ανοιχτά. 🙂
    Διάλειμμα κάνω από πιεστικό βιβλίο.
    Και, για την ακρίβεια, ασχολήθηκα με μια (εσκεμμένη ή μη) ανακρίβεια. Πολύ απλά, ας έγραφες «ο Παναγούλιας, αν θυμάμαι καλά, χρησιμοποίησε […]».
    Ασκησάκια είναι όλα αυτά, πλάκα να κάνουμε και καλή καρδιά, όπως με σκοπό την πλάκα σκαρώσαμε το #221. Δεν θυμάμαι καν την πορεία του Ίβιτς, το κλείσιμο του σημερινού #79 λέει πολλά, ας είναι καλά ο άνθρωπος όπου κι αν πάει.

  251. Pedis said

    Τέτοια ώρα και δεν έκλεισε ακόμη το ΚΨΜ;

    Οι καθημερινοί καραγκιόζηδες στη οθόνη των βοδιών.

  252. Εκείνο που είχε κάνει εντύπωση σ’ εκείνι το ματς ήταν πως ο Παναγούλιας είχε το θάρρος να αγνοήσει τον Δομάζο κυρίως γιατί ήθελε μόνο αυτός να οργανώνει το παιχνίδι και να δώσει θέση στον Γαλάκο που τότε δεν ήταν βασικός στον ΟΣΦΠ. Ωστε από την τετράδα του ΠΑΟΚ στο 4-4-2 είχε επιλέξει τον Αποστολίδη και όχι τον Τερζανίδη, στον ΠΑΟΚ και δεν το θυμόμουνα, ο Τερζανίδης φαινότανε περισσότερο από τον Αποστολίδη. Μετά πήγε στον ΠΑΟ και χάλασε το όνομα που είχε φιάξει, όπως αργότερα ο φονιάς Δημόπουλος )( Ο Ασλανίδης συγχωρέθηκε λόγω βλακείας κι ο Αναστασιάδης μόνο από τους βλάκες)

  253. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πολύ θα ‘θελα να ήξερα σε ποιο επίπεδο θα βρίσκονταν, αν έπαιζαν σήμερα εκείνοι οι παίκτες…

  254. Μαρία said

    231 και προγ.
    Ο γελοίος ο Άδωνις ξανάβγαλε την κάρτα αντικαθιστώντας τον τύπο Υγίεια με τον σπανιότερο Υγιεία αλλά άφησε την οξεία στο Καλά.

  255. Μαρία said

    Εδώ βέβαια ούτε λόγος για βαρείες και οξείες. Όπως πάει το χέρι. (Μόλις είδα οτι είναι γεννημένη το 1960, ενώ την είχα για συνομήλική μου 🙂

  256. Μαρία said

    251
    Φίλη σου, το πατριωτάκι μου.

  257. # 253

    Σε καλό ευρωπαϊκό επίπεδο μόνο ο Μίμης Π»ιωάννου μπορούσε να σταθεί και ίσως ο Κούδας. Και οι δυο είχαν απασχολήσει την Ρεάλ αλλά μόνο για τον Π»ιωάννου είχε γίνει πρόταση. Τον Χ»παναγή δεν τον είχαν δει ποτέ να παίζει με τακτική, ‘ολος ο Ηρακλής έπαιζε γι αυτόν (και καλά έκανε), τον Δομάζο που στην Ελλάδα ξεχώριζε δεν θα τον πέρνανε λόγω σωματικών προσόντων, παίκτες με μακριά μπαλιά είχανε αρκετούς (και ο Αγιαξ γεμάτος) Εξ άλλου στην πορεία στο Γουέμπλεϋ,το κουπί στο κέντρο ο Ελευθεράκης το τράβαγε (τα πιο δυνατά πόδια της εποχής, κάτι σαν τον σημερινό Βεϊρίνια). Τον Κούδα τον έφαγε -όπως και τον Μαύρο- η διετής αποχή για μεταγραφικούς λόγους.
    Η διαφορά με την Ευρώπη ήταν τεράστια τότε, ο ΠΑΟ για να προχωρήσει μετά την Ζενές Ες και την Σλάβια που την απέκλεισε σχεδόν κατά λάθος (3-0 το πρώτο παιχνίδι, σχεδόν χωρίς άλλα ευκαιρία ο ΠΑΟ και στην ρεβάνς μόλις ισοφάρισε 1-1 ο Αντωνιάδης το ματσάκι τελείωσε – από Ερ.Αστέρα και Εβερον μάλλον καλύτερη ήτανε) έκανε 15ήμερη προετοιμασία με αναβολές αγώνων πρωταθλήματος και ειδικά με την Εβερτον εγκλιματισμό στο περιβάλλον του Λίβερπουλ, ο Ασλανίδης καθάριζε γι αυτά. Βέβαια δεν είχε ξένους,. μετά επιτράπηκαν για να τα λέμε όλα.

  258. Pedis said

    # 256 – Γιατί, άδικο έχει; Αν και πριν από αυτό είναι φοβισμένος και ανασφαλής, ως φτωχός, που γίνεται γλείφτης. Στη συνέχεια και ηλίθιος.

    Ο μεσοαστός δεξιός είναι πρώτα-πρώτα ηλίθιος.

    Επειδή κόβει τον εαυτό του ίσα κι όμοια με τους αποπάνω και μάλιστα για πιο έξυπνο από αυτούς, χειρότερα, ότι τον έχουν ανάγκη για την ευφυία του.

  259. sarant said

    255 Δειχνει για μεγαλύτερη, όντως.

  260. Pedis said

    Πάχος και μυαλά κάνουν τον άνθρωπο να φαίνεται μεγαλύτερος.

  261. Στο σούπερ μάρκετ

    ουρά στα πάντα, παρατηρώ τους καρτερικά αναμένοντες πελάτες να περάσει η ώρα και θυμάμαι πως μια παλιά μου φίλη κοίταζε τους άντρες στα χέρια και τις γυναίκες στα πόδια… κι ενώ σκεφτόμουνα πως η γοητεία στην γυναίκα είναι το πως τοποθετεί τα χέρια της ( j’ ai deux mains, j’ ai deux vilaines, έλεγε η γιαγιά μου για όσες δεν πρόσεχαν τα χέρια τους ) τα μάτια μου πέφτουν στα κατακόκκινα παπούτσια που φορούσε μια κυρία που είχε απωλέσει προ πολλού το τρένο της νεότητας.
    Α(συ)ναισθήτως σιγοτραγουδώ, στον αέρα των αδερφών Τατά :
    Τα κόκκινα παπά, τα κόκκινα παπά
    τα φορούσε , τα φορούσε μια γιαγιά
    Το ακούει ο διπλανός μου και λέει «οχι, ρε, η κοκκινοσκουφίτσα, τα φόραγε ασορτί με το καπέλλο της »
    «και η Χιονάτη, κόκκινα σπορτέξ έβαζε όταν έβγαζε τα γιάλινα γοβάκια» πετάγεται ένας άλλος, «και ο παπουτσωμένος γάτος κόκκινα παπά φόραγε», ένας τρίτος, κάτι ανθίζεται η κοκκινοπαπουτσωμένη κι αρχίζει τα μπινελίκια εναντίον τους σε ριπές, συνεπικουρούμενη από κάποιες συνομήλικες της.
    Την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια και τα ψώνια στον καιρό.
    Ούτε χιούμορ έχουνε, ούτε τους αρέσει ο Χατζηδάκης !

    (τυράκι για να στιχοπλοκήσει η Λου)

  262. ΓΤ said

    @261

    Φόρεσε τα μπλε παπούτσια
    με τη ρίγα τη λαδί
    κι ο Λάκης βγήκε για να πάρει
    διά τας εορτάς λαρδί

    κι αν φαρδύ το παντελόνι
    θέλει Νιόνιου μια τιράντα
    πιάσε φτιάξε κανελόνι
    με μαεστρία ενός Λοσάντα

  263. Pedis said

    Όχι ρε γμτ!

  264. Pedis said

    -> 263 – To «Όχι ρε γμτ!» πάει στο πώς στο διάολο τους ξέφυγε ένας που δεν είναι μπίτι στόκος θεούσος και πήρε ακαδημαϊκή θέση στην Ιατρική.

  265. loukretia50 said

    Αν θέλει κανείς να συναντηθούμε και να στιχομπλέξουμε, ας πάρει το πρώτο λεωφορείο. Σας περιμένω από χθες.

  266. Μαρία said

    264
    Φέρει όνομα βαρύ ο Γιαννάκης. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82_%CE%A4%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82

  267. # 265

    Μόνο αν φοράς παπούτσια κόκκινα (με τυρκουάζ αστεράκια) !!

  268. Μαρία said

    Θεολόγος, άνθρωπος του Θεού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: