Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι Εσταυρωμένοι Σωτήρες, ιστορικό μυθιστόρημα του Δημ. Σαραντάκου – 8

Posted by sarant στο 22 Δεκεμβρίου, 2020


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω σε συνέχειες, κάθε δεύτερη Τρίτη, το ιστορικό μυθιστόρημα του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Οι εσταυρωμένοι σωτήρες». Η σημερινή συνέχεια είναι η όγδοη. Η προηγούμενη βρίσκεται εδώ. Βάζω μαζι και τις υποσημειώσεις, παρόλο που είναι πάρα πολλές.
Σήμερα θα διαβάσουμε το έκτο κεφάλαιο, που είναι πιο σύντομο -σε αυτό γίνεται αναφορά κυρίως στον Ιωάννη Πρόδρομο. Θα δείτε επίσης τις απαρχές της έκφρασης «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, που αξίζει ίσως χωριστό άρθρο.

ΠΑΡΑΓΙΓΝΕΤΑΙ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΚΗΡΥΣΣΩΝ ΕΝ ΤΗι ΕΡΗΜΩι

Τον δέκατο πέμπτο χρόνο της βασιλείας του Καίσαρα Τιβέριου1, όταν ηγεμόνας της Ιουδαίας  είχε διοριστεί ο Πόντιος Πιλάτος, ακούστηκε σε όλη τη χώρα το κήρυγμα του Ιωάννη του γιου του Ζαχαρία. Ο Ιωάννης, ο λεγόμενος Βαπτιστής, με τους μαθητές του περιερχόταν την έρημο της Ιουδαίας φθάνοντας ως τις όχθες του ποταμού Ιορδάνη, κηρύσσοντας και βαφτίζοντας2. Μέγα πλήθος από την Ιουδαία, την Περαία, τη Δεκάπολη και τη Γαλιλαία συγκεντρώνοταν για να ακούσει το κήρυγμά του και να βαφτιστεί απ΄αυτόν στο νερό του Ιορδάνη3.

Ηταν άνθρωπος στην ακμή της ηλικίας του4, ασκητικός και  αυστηρός. Δεν έπινε ποτέ κρασί, ούτε άλλα μεθυστικά ποτά και απέφευγε το ψωμί και το  λάδι5. Τρεφόταν με ακρίδες και άγριο μέλι. Η όψη του ήταν αγριωπή. Είχε πυκνά γένια γιατί ποτέ του δε χρησιμοποίησε ξυράφι και γυρνούσε ντυμένος με ρούχο φτιαγμένο  από τρίχες καμήλας και ζωσμένος με δερμάτινη ζώνη6. Όταν,  παιδί  ακόμα,  έφυγε  από  το  πατρικό σπίτι, αφού περιπλανήθηκε στην έρημο, πέρασε μερικά χρόνια σε κοινόβιο των Εσσαίων, αλλά  δεν  έμεινε για πολύ  μαζί τους.  Από  τους  Εσσαίους  είχε  πάρει  πολλά στοιχεία που του ταίριαζαν: Την πίστη στην αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στις δυνάμεις του φωτός και στις δυνάμεις του σκότους, τον ασκητισμό, την περιφρόνηση του πλούτου, την αγάπη προς τους αρχαίους προφήτες του Ισραήλ, τον Ηλία, τον Ησαΐα, τον Ενώχ, τον Δανιήλ και ιδίως τον Αββακούμ, που ήταν ο πιο αγαπητός στα κοινόβια7. Από τη μελέτη του βιβλίου του Αββακούμ, καθώς και των σχολίων πάνω σ’ αυτό συγκράτησε πολλές περικοπές, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ενσωμάτωσε στο κήρυγμά του:

— Ως πότε Κύριε θα φωνάζω και δε θα θέλεις να με ακούσεις; Ως πότε θα κραυγαζω προς εσένα Αδικία! και δε θα με βοηθάς; Γιατί με κάνεις να βλέπω μπροστά μου την ανομία, την ταλαιπωρία του κόσμου και την αρπαγή;8

— Γιαυτό ο Νομος είναι αργός και δε βγαίνει σωστή κρίση. Επειδή ο ασεβής καταδυναστεύει τον δίκαιο, γιαυτό η κρίση βγαίνει διεστραμμένη9

Από τους Εσσαίους επίσης πήρε ορισμένες λειτουργικές πραχτικές, όπως η εξομολόγηση των αμαρτιών10, τα κοινά δείπνα ευχαριστίας11, η βάπτιση12. Ο Ιωάννης όταν δεχόταν κάποιον για μαθητή του τον βάφτιζε, όπως άλλωστε βάφτιζε και όποιον άλλον το ζητούσε, έστω και αν δε γινόταν μαθητής του. Η βάπτιση είχε εξαγνιστικό σκοπό. Με αυτήν ο βαπτιζόμενος απαλλασόταν από τις αμαρτίες του. Παρ’ όλες αυτές τις ομοιότητες και αναλογίες, ο Ιωάννης δεν ανήκε στην αίρεσή των Εσσαίων. Φεύγοντας από το κοινόβιο αφιερώθηκε στο Θεό και έδωσε την «ευχή του Ναζωραίου»: Σε όλη την υπόλοιπη ζωή του δε θα έπινε μεθυστικά ποτά, ούτε κρασί, ούτε καν χυμό από σταφύλια, δε θα έτρωγε λάδι, δε θα ξύριζε τα μαλλιά ή τα γένια του και δε θα άγγιζε κανένα πτώμα.  

Ηταν πραγματικά μεγάλος άνθρωπος. Φλογερός και εύγλωττος κήρυκας, συνάρπαζε τα πλήθη που τον άκουγαν. Κήρυσσε την ηθικότητα και την ευσέβεια, συνοψίζοντας στα δύο αυτά στοιχεία ολόκληρο τον Μωσαϊκό Νόμο13, αλλά δε σταματούσε εκεί. Παρότρυνε τα πλήθη να μετανοήσουν προειδοποιώντας ότι η Κρίση πλησιάζει και οι αμαρτωλοί θα τιμωρηθούν14. Η προειδοποίηση για την επερχόμενη Κρίση συνοδευόταν από την πρόβλεψη ότι ο Θεός θα ελευθερώσει το λαό του15.

Δεν κολάκευε τα πλήθη στα οποία κήρυσσε, αλλά αντίθετα στηλίτευε τις αδυναμίες και τις αμαρτίες των ακροατών του με λόγια σκληρά. Τους παρομοίαζε με γεννήματα εχιδνών, με άκαρπα δέντρα που τους αξιζει κόψιμο και κάψιμο.

— Ηρθατε σε μένα για νας σας βαφτίσω, γεννήματα οχιάς, μήπως γλυτώσετε από την οργή του Θεού. Κι εγώ σας λέω πως το βάφτισμα μόνο δε φτάνει. Ακαρπα δέντρα είσαστε. Και κάθε δέντρο που δεν κάνει καρπούς πρέπει να το κόβουμε και να το ρίχνουμε στη φωτιά16

και όταν τον ρωτούσαν τα πλήθη τι έπρεπε να κάνουν, απαντούσε

— Όποιος έχει δυο πουκάμισα να δώσει το ένα σ’ αυτόν που δεν έχει και το ίδιο να κάνει με τα τρόφιμα17

Πολλοί τον θεωρούσαν Χριστό και άλλοι ενσάρκωση του Ηλία18, ο ίδιος όμως δεν αποδεχόταν τέτοιους τίτλους.

— Είμαι η φωνή κάποιου που φωνάζει: Στην έρημο ετοιμάστε  την οδό του Θεού και κάνετε την ευθεία, όπως είπε ο προφήτης Ησαϊας19.

Στα εφτά περίπου χρόνια που κράτησε η δημόσια δράση του20 προκάλεσε μεγάλη εντύπωση στην κοινωνία της Γαλιλαίας, της Περαίας και της Ιουδαίας. Απέκτησε πολλούς μαθητές και ακόμα περισσότερους οπαδούς21, που έρχονταν από όλα τα σημεία της Παλαιστίνης για να τον ακούσουν. Οι μαθητές του τον ονόμαζαν Φως22 και του ήταν απόλυτα αφοσιωμένοι. Οι ίδιοι θεωρούσαν πως ήταν και αυτοί Ναζωραίοι23. Ο Ιωάννης μάθαινε στους μαθητές του προσευχές προς τον Θεό, που είχε συνθέσει ο ίδιος24. Το κήρυγμά του γινόταν βίαιο όταν καυτηρίαζε τις ανομίες των ισχυρών και την απληστία των πλουσίων, αλλά δεν ήταν κήρυκας της βίας και του διχασμού, όπως ο Γαλιλαίος Ιησούς, ο γιος του ξυλουργού, την ύπαρξη του οποίου πληροφορήθηκε κοντά στο τέλος της ζωής του. Ο Γαλιλαίος, όπως και οι λοιποί Ζηλωτές πίστευαν πως η βασιλεία των Ουρανών ήταν δική τους υπόθεση και πως μπορούσαν με τον αγώνα τους να την κάνουν πραγματικότητα25. Αντίθετα ο Ιωάννης, όπως άλλωστε και οι Εσσαίοι,  πίστευε πως ο Θεός θα έκανε μια δραματική κίνηση, που θα άλλαζε την κατάσταση των πραγμάτων και κατόπιν θα βασίλευε στη γη μέσω του αντιπροσώπου του, του Χριστού του26.

Ο ξάδερφός του Ιωάννη, ο Ιησούς-Εμμανουήλ, έξι περίπου μήνες νεότερος του, υπήρξε μαθητής του και έζησε για μεγάλο διάστημα κοντά του27. Από τότε που ήταν μικρά παιδιά τον αγαπούσε, τώρα όμως, που τον γνώρισε καλύτερα, τον εκτίμησε περισσότερο. Σε όλη την υπόλοιπη ζωή του τον θαύμαζε, τον θεωρούσε δάσκαλό του και πάντα έλεγε πως δεν υπήρξε άνθρωπος γεννημένος από γυναίκα, που να είναι μεγαλύτερος από τον Ιωάννη28.   

Ο Ηρώδης Αντίπας, τετράρχης της Γαλιλαίας και Περαίας, στην αρχή σεβόταν τον Ιωάννη και πολλές φορές τον καλούσε κοντά του και άκουγε με προσοχή τη διδασκαλία του29, χωρίς με αυτό να γίνει ηθικότερος. Κάποτε όμως ταξίδεψε στη Ρώμη και φιλοξενήθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό του, τον Ηρώδη Φίλιππο30, που έμενε μονίμως εκεί. Στο σπίτι του αδελφού του ο Αντίπας ερωτεύτηκε τη νύφη του, την Ηρωδιάδα, γυναίκα ελκυστική όσο και φιλόδοξη, η οποία ανταποκρίθηκε στο αίσθημά του. Οι δύο εραστές έφυγαν μαζί και, γυρίζοντας ο Αντίπας στην Τιβεριάδα, χώρισε την πρώτη του γυναίκα, την κόρη του βασιλιά των Ναβαταίων Αρέτα και παντρεύτηκε την Ηρωδιάδα. 

Όταν ο Ιωάννης τα έμαθε όλα αυτά, άρχισε να κατηγορεί δημόσια, τον τετράρχη για αμαρτωλό και παραβάτη του Νόμου.  Ο Ηρώδης Αντίπας ενοχλήθηκε σφόδρα από το κήρυγμά του. Όπως τον πληροφορούσαν οι άνθρωποί του, στα κηρύγματα του Ιωάννη συγκεντρωνόταν πολύς λαός, που ερεθιζόταν από όσα άκουγε από το στόμα του Βαπτιστή.

Ο Αντίπας άρχισε να φοβάται ότι η παραπέρα ανοχή του θα οδηγούσε σε εξέγερση όχι μόνο με θρησκευτικόν αλλά και με πολιτικο χαρακτήρα, που θα δημιουργούσε μεγάλους κινδύνους για τη δυναστεία του Ηρώδη31. Αποφάσισε τότε να τον εξουδετερώσει. Τον συνέλαβε και τον έκλεισε στο φρούριο της Μαχαιρούντας, που βρισκόταν κοντά στη νοτιοανατολική όχθη της Νεκράς Θάλασσας. Εκεί τον κράτησε επί ένα χρόνο32. Στο φρούριο ο Ιωάννης είχε το ελεύθερο να επικοινωνεί με τους μαθητές του και μάθαινε το τι γινόταν έξω. Όπως προαναφέρω, όταν ο Ιησούς ο Γαλιλαίος έφτασε εκεί κοντά και οι μαθητές του Ιωάννη τού μιλησαν για τη δράση του, εκείνος, εντυπωσιασμένος από όσα άκουσε, έστειλε δύο από αυτούς για να τον ρωτήσουν αν αυτός ήταν ο ερχόμενος Χριστός ή έπρεπε να περιμένουν άλλον33. Οι μαθητές όμως γύρισαν πίσω μάλλον απογοητευμένοι .

Λίγον καιρόν αργότερα ο Ιωάννης θανατώθηκε

Πράγματικά ο Ηρώδης, φοβούμενος μήπως οι μαθητές του επιχειρήσουν να απελευθερώσουν τον Ιωάννη,  διέταξε, ένα χρόνο μετά τη σύλληψή του, να θανατωθεί με  αποκεφαλισμό34. Ηταν τότε ο Βαπτιστής τριαντα οχτώ χρονών.

Ο Ιησούς Εμμανουήλ, ειδοποιημένος από κάποιους Φαρισαίους35 ότι κινδυνεύει,  απέφυγε τη σύλληψη και κρύφτηκε, λέγοντας

— Να πάτε να πείτε σ’ αυτό το τσακάλι36 ότι δε γίνεται να σκοτώσει ένα προφήτη έξω από τα Ιεροσόλυμα37.

Οι λοιποί μαθητές του Ιωάννη πήραν το σώμα του και το έθαψαν στη Σαμάρεια. Όταν λίγα χρόνια αργότερα ο Αρέτας, ο βασιλιάς των Ναβαταίων, εκδικούμενος την προσβολή που έγινε στην κόρη του, νίκησε τον Ηρώδη και κατέστρεψε το στρατό του, ο λαός το είδε αυτό σαν τιμωρία από το Θεό για τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη38.  

Καποιοι από τούς μαθητές του Βαπτιστή έγιναν αργότερα μαθητές του Ιησού Εμμανουήλ, οι πιο πολλοί όμως συνέχισαν την ανεξάρτητη πορεία τους, διαδίδοντας τη διδασκαλία του Ιωάννη και βαφτίζοντας στο όνομά του. Θα τους συναντήσουμε όχι μόνο στην Παλαιστίνη  αλλά και στην Αίγυπτο,  τη Μεσοποταμία και τη Μικρασία39.  Ενας από τους πιο σπουδαίους μαθητές του, ήταν ο Δοσίθεος από τη Σαμάρεια40, ο οποίος μετά τη θανάτωση του δασκάλου του άρχισε να διδάσκει στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια, συγκεντρώνοντας γύρω του πολλούς οπαδούς, οι οποίοι τον θεωρούσαν ότι ήταν ο Χριστός, που προστάτευε ο Μωυσής41.  Το κήρυγμά του χωρίς να έχει την αυστηρότητα και την βιαιότητα των κηρυγμάτων του Ιωάννη, στηριζόταν στο Μωσαϊκό Νόμο, την πιστή τήρηση του οποίου έβαζε ως πρωταρχικό καθήκον των οπαδών του. Κρατούσε την αργία του Σαββάτου και η ζωή του ήταν απολύτως ασκητική, χωρίς όμως τις ακρότητες του Ιωάννη και των γνησίων Ναζωραίων. Ανάμεσα στους μαθητές και ακροατές του Δοσίθεου υπήρχαν και γυναίκες, που πολλές τους είχαν κάνει την «ευχή του Ναζωραίου» προσαρμοσμένη στο φύλο τους: δεν έπιναν κρασί και άλλα μεθυστικά ποτά, έκοβαν τα μαλλιά τους και δεν άγγιζαν πτώματα. Πολλές είχαν κάνει «ευχή παρθενίας» για ορισμένο χρονικό διάστημα42.

Ο Δοσίθεος και οι μαθητές του βαφτιζαν κι αυτοί τους πιστούς, όπως έκανε ο Ιωάννης, δεν έτρωγαν το κρέας και πίστευαν στην αθανασία της ψυχής και την ανάσταση των νεκρών43. Αντίθετα με τον Ιωάννη, που δεν είναι γνωστό αν έγραψε τίποτα, στο Δοσίθεο αποδίδεται η συγγραφή του βιβλίου «Οι υιοί των Προφητών».

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1.Λουκ.γ’1-2. Το έτος 781 από κτίσεως Ρώμης ή το 27 της χρονολογίας μας

2.Ματθ. γ’1-2, Μαρκ. α’4

3.Ο Ιωάννης ανήκε σε κάποιο βαπτιστικό κίνημα, από τα πολύ διαδεδομένα εκείνη την εποχή, τόσο στην Παλαιστίνη όσο και σε άλλες χώρες, όπως στην Αίγυπτο. Ενδεχομένως τα κινήματα αυτά να είχαν προέλθει από τους Εσσαίους, οι οποίοι επίσης εκτελούσαν βαπτίσεις στη Νεκρά Θάλασσα. Ο Ιωάννης είχε μαθητές, που ζούσαν μαζί του ασκητικά, έχοντας δώσει την «ευχή του Ναζωραίου».  Πολλά  βαπτιστικά κινήματα ήταν ταυτόχρονα και  μεσσιανικά, όχι όμως το κίνημα του Ιωάννη ο οποίος δεν αποδεχόταν τον τίτλο του Χριστού για τον εαυτό του.

4. Ηταν τότε τριαντα περίπου χρονών

5. Λουκ. ζ’ 33

6. Ματθ. γ’ 1-4 Μαρκ. α’ 6

7. The Dead Sea scrolls……

8. Αββακούμ Α’ 2-3.

9. Αββακούμ Α’ 4

10. Κανον. Κοινοβ. Ι  24

11. Κανον. Κοινοβ. VI 2-6

12. Kανον. Κοινοβ. VII  1-6

13. Ιωσ. Ι.Α. 15 375

14. Ματθ. γ’ 2

15. Sanders σ.165-166

16. Λουκ. γ’ 7-9

17. Λουκ. γ’ 11

18. Ιωαν α’ 19-21

19. Ησ. Μ’3, Μαρκ. α’ 3, Λουκ.γ’4, Ιωαν. α’ 23

20. Από το 27 ως το 31 της χρονολογίας μας

21. Sanders σ. 167

22. Ιωαν α’ 8. Ακόμα ένα εσσαϊκό γνώρισμα

23. Ο Φλάβιος Ιώσηπος[ Ι.Α. 18 116-19], με την τάση του να συγκρίνει τις ιουδαϊκές αιρέσεις με τις ελληνικές φιλοσοφικές σχολές, παρομοιάζει τον Ιωάννη και τους μαθητές του με τους κυνικούς φιλόσοφους.

           Ο Ιωάννης ήταν ναζήρ, δηλαδή άνθρωπος ταμένος στον Θεό. Η ιδιότητα ή τίτλος του ναζήρ ανιχνεύονται από πολύ παλιά [Κριτ. ΙΓ’ 5,7, Αριθμοί   ΣΤ’ 1-21, Σοφία Σειρ. ΣΤ’ 13 κ.ά.]. Μεταξύ άλλων ναζήρ ήταν ο Σαμψών [Κριτ.ΙΓ’ 5,7] και ο Σαμουήλ [Α’Βασιλ. Α’ 11]. Ο ναζήρ είχε δώσει την ευχή (ή τον όρκο) του Ναζηραίου ή Ναζωραίου, να μην πίνει μεθυστικά ποτά (ακόμα και χυμό σταφυλιών) να μην κουρεύεται ή ξυρίζεται και να μην αγγίζει πτώματα ή άλλα ακάθαρτα αντικείμενα. Ναζήρ μπορούσες να γίνεις δια βίου ή πρόσκαιρα. Την ιδιότητα του ναζήρ αποχτούσαν και γυναίκες [Αριθ. Στ’ 2 Λ’ 4-6], οι οποίες έδιναν και τον «όρκο της παρθενίας» για ορισμένο χρονικό διάστημα. Κατά την εποχή που εξιστορώ αυθεντικοί ναζήρ ήταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής [Λουκ. α’ 15], ο Ιάκωβος ο Δίκαιος [Ευσ. Ε.Ι. 2 23 4] και μία γυναίκα (αυτή πρόσκαιρα) η αδελφή του Ηρώδη Αγρίππα Β’ Βερενίκη [Ιωσ. Ι.Π. 2 15,1]

24. Λουκ. ια’ 1

 25. Λουκ. ιζ’ 20-22….ΙΔΟΥ ΓΑΡ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΝΤΟΣ ΥΜΩΝ ΕΣΤΙ (βλ. σχόλιο 6 του 5ου κεφαλαίου)

26. Sanders σ. 167

27.Ιωαν. α’ 28,29,35,39. Δεν αναφέρεται η διάρκεια της μαθητείας του Ιησού στον Ιωάννη, με καταφανή πρόθεση να μειωθεί η σημασία της αλλά εικάζω ότι θα ήταν 2-3 χρόνια.

28. Οι συγγραφείς των Ευαγγελίων είναι κάπως αμήχανοι αναφερόμενοι στον Ιωάννη. Σε όλη την  Καινή Διαθήκη γίνεται συστηματική προσπάθεια να υποβιβαστεί ο Ιωάννης σε απλό πρόδρομο του Ιησού του Ναζωραίου, ο τελευταίος όμως με τις περικοπές αυτές, παραδέχεται το μεγαλείο του Ιωάννη. Η προσεχτική ανάγνωση της περικοπής του Ματθαίου [ια’ 11], όπου ο Ιησούς εκφράζει το θαυμασμό του για τον Ιωάννη, ως τον μεγαλύτερο άνθρωπο που γεννήθηκε από γυναίκα, ( ουκ εγήγερται γεννητοίς γυναικών μείζων Ιωάννου), πείθει ότι έχει μεταγενεστέρως αλλοιωθεί με προσθήκες αντιφατικές που την κάνουν ακατανόητη (… ο δε μικρότερος εν τη βασιλεία των ουρανών μείζων αυτού εστί). Στα Ευαγγέλια και στις Πράξεις είναι φανερή η προσπάθεια υποβιβασμού της προσωπικότητας και του ρόλου του Ιωάννη [Αγουρ. 358-359]. Το 4ο Ευαγγέλιο [Ιωαν.α’6-8] καταπολεμά τον ισχυρισμό των μαθητών του Ιωάννη ότι είναι Φως: ουκ ήν εκείνος το φως αλλ’ ίνα μαρτυρήσει περί του φωτός…

Πάντως με βάση τα στοιχεία που μας δίνουν τα βιβλία της Καινής Διαθήκης, [ Ματθ. α’ 1-12,  ια’ 2-15, ιδ’1-12, Μαρκ. α’ 1-8, Λουκ. α’ 67-80, γ’ 1-20, ζ’ 18-27, Ιωαν. α’19-37] σε συνδυασμό με όσα γράφει ο Ιώσηπος και λαμβάνοντας υπ’ όψει ότι οι μαθητές του συνέχισαν επί μακρόν την ανεξάρτητη δράση τους στην Παλαιστίνη και τη Διασπορά, συνάγεται ότι ο Ιωάννης ήταν ένας από τους μεγαλύτερους πνευματικούς και θρησκευτικούς ηγέτες της εποχής εκείνης. Εξ άλλου αν ο Ιωάννης πίστευε ότι ήταν απλώς πρόδρομος του Ιησού, θα έπρεπε εκείνος να τον ακολουθήσει. Δεν το έκαμε όμως. Αντίθετα συνέχισε τον δικό του δρόνο, με τον Ιησού να τον ακολουθεί. Ακόμα και μετά τη θανάτωσή του λίγοι μονο μαθητές του (ο Σίμων και τέσσερες ή πέντε άλλοι) ακολούθησαν τον Ιησού. Οι περισσότεροι συνέχισαν το δρόμο του Δασκάλου τους για πολλά χρόνια και εκτός Παλαιστίνης. Ενδιαφέρουσα είναι μια παλιά μονογραφία του καθ. Π. Μπρατσιώτη Ο Ιωάννης ο βαπτιστής ως προφήτης. Αθήναι 1923.

29. Μαρκ. ς’ 20

30. Μαρκ.ς’ 20. (περισσότερα για τον Φίλιππο βλ. σχόλιο στο σχόλιο 1, του 4ου κεφ.)

31. Ιωσ. Ι.Α.18 109-119, Ι.Π. 2 2

32. Από τον Μάϊο του 31 ως τον Μάρτιο του έτους 32.

33. Ματθ. ια’ 2 Λουκ.ζ’ 19-20.. ΣΥ ΕΙ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ Η ΕΤΕΡΟΝ ΠΡΟΣΔΟΚΩΜΕΝ;

34. Ματθ. ιδ’ 6-10 Μαρκ. ς’ 26-27 Ιωσ. Ι.Α. 18 5,2. Οι χρονολογίες αυτές βγαίνουν με βάση τη χρονολογία που ο Ηρώδης χώρισε την πρώτη του γυναίκα και πήρε την Ηρωδιάδα. Ο περίφημος χορός της Σαλώμης, που ενέπνευσε ζωγράφους και μουσικοσυνθέτες,  δεν μαρτυρείται από κανέναν ιστορικό και προφανώς αποτελεί μεταγενέστερη μυθοπλασία. Αλλωστε σε κανένα σημείο της Καινής Διαθήκης δεν αναφέρεται ονομαστί αυτή η Σαλώμη. Μόνο το κατά Μάρκον [ς’ 22] αναφέρει αορίστως την θυγατέρα της Ηρωδιάδος.

           35. Λουκ. ιγ’ 32

36. Ματθ. ια’ 1-4 , Λουκ. ιγ’ 32 ..ΕΙΠΑΤΕ ΤΗι ΑΛΩΠΕΚΙ ΤΑΥΤΗι….

           37. Κατά τον Αγουρίδη [Ιστ. σ.271] με την αλεπού παρομοιάζαν οι Εβραίοι ύπουλα και τιποτένια υποκείμενα. Νομίζω ότι στα καθ’ ημάς είναι προσφυέστερη η  παρομοίωση τέτοιων υποκειμένων με τσακάλια. Η αλεπού στην ελληνική λαογραφία χαίρει μεγάλης εκτίμησης. Σχετικά δε με την αναφορά των Ιεροσολύμων, ο Ιησούς ο Ναζωραίος εκτιμώντας την τεράστια απήχηση που είχε ο Ναός στους απανταχού της γης Ιουδαίους, απέβλεπε πάντα στα Ιεροσόλυμα ως το μελλοντικό κέντρο του κηρύγματός του, με ότι αυτό ενδεχομένως συνεπαγόταν.

38. Αγουρ.Ιστ. σ.272. Η θανάτωση του Ιωάννη έγινε το 32 και ο πόλεμος με τον Αρέτα το 36.

39. Η δράση  των μαθητών του Ιωάννη  έξω από την Παλαιστίνη την μαρτυρούν οι Πράξεις, έμμεσα (περίπτωση του Απολλώ, που δέχτηκε το βάπτισμα του Ιωάννη στην Αλεξάνδρεια) αλλά  και άμεσα (περίπτωση  μαθητών Ιωάννη στην Εφεσο [Πραξ. ιη’ 25, ιθ’ 2-3]). Οσον αφορά την παρουσία τους  στη  Μεσοποταμία, αυτή εικάζεται από την εμφάνιση  τους εκεί και τη μεταγενέστερη αναγνώρισή τους από το Ισλάμ ως ανεκτής θρησκευτικής ομάδας, που ταυτίστηκε με τους Μανδαίους [Αγουρ.Ιστ. σ.243], οι οποίοι ονομάζονταν επίσης Νασοράγια (Ναζωραίοι). Αντίθετα στη ρωμαϊκή επικράτεια οι κοινότητες των Ναζωραίων οπαδών του Ιωάννη αντιμετωπίστηκαν μετά τον 2ο αιώνα από τη χριστιανική εκκλησία σαν αιρετικές και, μετά τον 4ον αιώνα, καταδιώχθηκαν.

40. Υπήρχαν δύο Δοσίθεοι: ο Δοσίθεος που αναφέρω, ο μαθητής του Ιωάννη και ένας προγενέστερος, που έδρασε στην Αίγυπτο τον πρώτο αιώνα πριν από τη χρονολογία μας [Ωριγένης Κατά Κέλσου 1 57 και Αγουρ.Ιστ. σ.352]. Τους μαθητές του ο Ειρηναίος [Ελεγχος Ψευδωνύμου Γνώσεως. 1 10] τους θεωρεί αιρετικούς και τους ονομάζει Δοσίθεους, ενώ άλλοισυγγραφείς [Επιφάνειος Πανάριον 1 13], τους αναφέρουν ως Δοσιθεανούς.

41. Αγουρ.Ιστ. σ.352

42. Ροπς σ.468-469

43. Αγουρ.Ιστ. σ. 352

86 Σχόλια προς “Οι Εσταυρωμένοι Σωτήρες, ιστορικό μυθιστόρημα του Δημ. Σαραντάκου – 8”

  1. GeoKar said

    Καλημέρα κ Καλές Γιορτές σε όλες κ όλους!

  2. Με καλημέρες.
    Να δούμε τι συζήτηση θα γίνει και για τις «ακρίδες».

  3. # 2

    Λογικά είναι οι κορυφές των χορταρικών γιατί οι πετούμενες δεν κυκλοφορούν όλο τον χρόνο για τρώει ο κάθε εντομοφάγος, άσε που πηδάνε οι κερατένιες και δύσκολα πιάνονται σε ποσότητα, είναι δύσκολο το άθλημα ! Τώρα βέβαια άμα διαιτητής ήτανε ο θεός, αλλάζει, θάτανε στημένο το ματσάκι !

  4. leonicos said

    Γιαυτό ο Νομος είναι αργός και δε βγαίνει σωστή κρίση. Επειδή ο ασεβής καταδυναστεύει τον δίκαιο, γιαυτό η κρίση βγαίνει διεστραμμένη

    πιο μοντέρνος δεν γίνεται. ούτε δημοσιογράφος να ήταν

  5. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    3 Βέβαια είναι δύσκολο το άθλημα. Εδώ ο γάτοράς μου προ ημερών κυνηγούσε μια στο μπαλκόνι αλλά δεν…
    Πέταξε η πουτανίτσα, πήγε αλλού, να τη φάνε οι άλλοι γάτορες.

  6. leonicos said

    ου ταυτίστηκε με τους Μανδαίους [Αγουρ.Ιστ. σ.243]

    Οι Μανδαίοι το ισχυρίζονται. Στη πραγματικότητα, Μανδαία είναι η Γνώση. Το ρήμα είναι ידע, ya-da-«a. Το m

  7. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    6# Λεώνικε μη μας κρατάς σε αγωνία.

  8. leonicos said

    ου ταυτίστηκε με τους Μανδαίους [Αγουρ.Ιστ. σ.243]

    Οι Μανδαίοι το ισχυρίζονται. Στη πραγματικότητα, Μανδαία είναι η Γνώση. Το ρήμα είναι ידע, ya-da-«a. Το m εδώ είναι ένα ειδικό πρόσφημα πολύ περίπλοκο να το εξηγήσω, αλλά μπορω να φέρω πράδειγμα π.χ. דבר, da-ba-r λόγος, αλλά מדבר, me-da-ber ο ομιλών, ή πιο οικειο ακόμα, η σχέση που έχουν οι λέξεις Islam muslim

  9. leonicos said

    ου ταυτίστηκε με τους Μανδαίους [Αγουρ.Ιστ. σ.243]

    Οι Μανδαίοι το ισχυρίζονται. Στη πραγματικότητα, Μανδαία είναι η Γνώση. Το ρήμα είναι ידע, ya-da-«a. Το m εδώ είναι ένα ειδικό πρόσφημα πολύ περίπλοκο να το εξηγήσω, αλλά μπορω να φέρω πράδειγμα π.χ. דבר, da-ba-r λόγος, αλλά מדבר, me-da-ber ο ομιλών, ή πιο οικειο ακόμα, η σχέση που έχουν οι λέξεις Islam και muslim πίστη και πιστός, πιστεύων.

    Επομένως Μανδαίοι σημαίνει Γνωστικοί

    Τους ταυτιζουν με οπαδούς του Ιωάννη που δεν δέχτηκαν τον Ιησού, επειδή μια από τις βασικές τους εροτελεστίες είναι η βάπτιση, η οποία όμως μπορεί να προέρχεται και από τον Ζωροαστρισμό.

    Συγγνώμη για τις επαναλήψεις, ας σβηστούν τα δύο προηγούμενα, αλλά ότα άλλαζα πληκτρολόγιο, μου ξέφευγε

  10. leonicos said

    7

    Δεν το έκανα επίτηδες. όταν άλλαζα πληκτρολόγιο, μου ξέφευγε

  11. leonicos said

    προσθήκες αντιφατικές που την κάνουν ακατανόητη (… ο δε μικρότερος εν τη βασιλεία των ουρανών μείζων αυτού εστί

    δεν είναι καθόλου ακατανόητο. Κανένας απ’ όσους πέθαναν πριν από το Ιησού δεν θα ειναι στους 144.000 συμβασιλείς του Ιησού κατά την Αποκάλυψη. Όποτε θα είναι κι αυτοί όπως όλοι οι άλλοι, ακόμα κι αν είναι ο Νώε, ο Μωυσής ή ο Αβραάμ

  12. # 11

    Και ποιοί θα συμβασιλεύσουν ; με τι κριτήρια θα αναδειχθει η μια ντουζίνα από ντουζίνες χιλιάδων ; το νούμερο είναι φιξ και αποκλείεται η υπέρβαση ή περιμένουμε την ωρίμανση όταν συμπληρωθεί ο ποθητός αριθμός ;

  13. leonicos said

    Ο περίφημος χορός της Σαλώμης, που ενέπνευσε ζωγράφους και μουσικοσυνθέτες, δεν μαρτυρείται από κανέναν ιστορικό και προφανώς αποτελεί μεταγενέστερη μυθοπλασία. Αλλωστε σε κανένα σημείο της Καινής Διαθήκης δεν αναφέρεται ονομαστί αυτή η Σαλώμη. Μόνο το κατά Μάρκον [ς’ 22] αναφέρει αορίστως την θυγατέρα της Ηρωδιάδος.

    Πολύ σωστά. Και δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι η θυγατέρα της Ηρωδιάδος λεγόταν Σαλώμη

    Η Σαλώμη είναι ιστορικό πρόσωπο, εκτός Γραφής. Ήταν αδελφή του Ηρώδη του Μεγάλου , הוֹרְדוֹס‎, Hordos και σύζυγος του Κοστοβάρου (Γιου του Qos) ο οποίος προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποσπάσει την Ιδουμαία από τον Ηρώδη για να βασιλέψει ο ίδιος, και γι’ αυτό τον άφησε ακόμα και η γυναίκα του, η Σαλώμη, που γύρισε στον αδελφό της. ΝΒ Qos η ανωτατη θεότητα του Εδωμ (απογονων του Ησαύ, αδελφού του Ιακώβ)

  14. leonicos said

    12 Γεια σου Τζι.

    Ο αριθμός είναι φιξ, όπως και η ανωτερότητα του ΠΑΟΚ

    12000 από κάθε μία από τις 12 φυλές του Ισραήλ

    Είναι γραμμένο μόνο στην Ελληνική.

  15. # 14

    Δηλαδή εγώ που είμαι από την φυλή του ΠΑΟΚ (με μεταγραφή) πάπαλα ; και δεν έχει συμπληρωθεί εισέτι (σικ) ή τσάμπα το παλεύουνε οι σύγχρονοι ;

    Στα αστεία, οι πρόσφατες δηλώσεις του μητροπολίτη Πειραιά για τον ΟΣΦΠ, σε συνδυασμό με τους ταμένους διαιτητές του μακαρίτη Θεοδωρίδη, δείχνει που καταλήγουν οι εμμονικές χρήσεις παλαιών θρησκειών

    Στα σοβαρά, καλό είναι να μην ασχολείται κάποιος με γεναλογίες και φυλές γιατί το κέρατο ανέκαθεν πήγαινε σύννεφο και ο βιασμός ήταν ρουτίνα για τα νικηφόρα στρατεύματα κι αυτά ποτέ δεν καταγράφονται λεπτομερώς από τους ιστορικούς (γι αυτό η Herstory είναι πάντοτε πιο κοντά στην αλήθεια από την History )

  16. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    13 Και όλη η φιλολογία για τη Σαλώμη….

  17. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Λεώνικε, σε νήματα με τέτοια θεματολογία, κανονικά θα έπρεπε να σχολιάζεις ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΕΣΥ!
    (..και οι υπόλοιποι να κάναμε καμιά ποδοσφαιρική ή πολιτική παρεμβασούλα- έτσι, για ποικιλία.. 🙂 )
    Συγχαρητήρια για τις γνώσεις σου!..

  18. @ 3 [a] G[ood] point of view… 🙂

  19. ΓΤ said

    15, 17@

    Το γεγονός ότι κάποιοι διαιτητές βρίσκονται εκτός πινάκων, με αποτέλεσμα να πορεύονται απλώς με ένα πινάκιο φακής, οφείλεται στο ότι μια εύσαρκη Σαλώμη είχε ζητήσει τας κεφαλάς των επί πίνακι. Αυτά υπονοούνται στο Απόδειπνο του Σάββα του Ηγιασμένου.

  20. @5 ΣτοΔγιαλοΧτηνος

    Πάντως θα έχουν κάποιες χρήσιμες πρωτεΐνες… 🙂

  21. @ 8 Leonicos

    Ναι, ναι.
    Νουρ / Ανουάρ > Μιναρέ
    σαφάρ > μουσαφίρ κ.ά.

  22. Στο διάλειμμα, να πούμε πως ή ανάρτηση είναι και εορτάσιμη, σχετική με την προσεχή νεοημερολογίτικη χριστουγεννιάτικη εορτή.

  23. ΓΤ said

    22@

    Μέσα σε αυτό το… φιλέορτο κλίμα

  24. sarant said

    22 Γιά ανάπτυξέ το αυτό

  25. ΓΤ said

    24@

    Βλέπω σου καλοάρεσε το τονισμένο «γιά» 🙂

  26. Αράουτ said

    Αναγκαζόμαστε και πάλι να παρέμβουμε νωρίς το μεσημέρι, διότι παράγινε η αγραμματοσύνη στο Σαραντάκειο Ιστολόγιο…

    1) Φίλος Λεώνικος, φιλτάτη δ’ αλήθεια: Γράφει στο σχόλιο 13 ο διακεκριμένος Κουκουβανιώτης ιατρός κύριος Λεώνικος: «…δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι η θυγατέρα της Ηρωδιάδος λεγόταν Σαλώμη». Κι αμέσως αναφέρει την άλλη Σαλώμη, την αδελφή του Ηρώδου του Μεγάλου, ενώ η Σαλώμη των Ευαγγελίων ήτο ΕΓΓΟΝΗ του Ηρώδου του Μεγάλου.

    Κι αντί να βγεί κάποιος χριστιανός να τρίψει τον Φλάβιο Ιώσηπο στα μούτρα του κυρίου Λεωνίκου, έρχεται στο σχόλιο 17 ο εντελώς αστοιχείωτος Θεσσαλονικιός σχολιαστής, κύρ Γιώργης Κατσέας, και υμνεί τις ανύπαρκτες θεολογικές γνώσεις του γιατρού από τις Κουκουβάουνες:
    «Λεώνικε, σε νήματα με τέτοια θεματολογία, κανονικά θα έπρεπε να σχολιάζεις ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΕΣΥ! ………. Συγχαρητήρια για τις γνώσεις σου!..»

    Ώ του θαύματος, στο σχόλιο 16, ο αθεολόγητος κύριος Σαραντάκος εμφανίζεται να συμφωνεί με τον Γιώργη Κατσέα. Ωστόσο, αποφεύγει (διότι γνωρίζει πως παραμονεύει το Επιτελείο μας…) να δώσει ευθέως συγχαρητήρια στον κ. Λεώνικο για την αγραμματοσύνη του και γράφει: «13 Και όλη η φιλολογία για τη Σαλώμη…»

    ΣΧΟΛΙΟ ΑΡΑΟΥΤ: Είναι καιρός να μάθουν οι πάντες στο Σαραντάκειο Ιστολόγιο, ότι αν γνωρίζουμε το όνομα της κόρης της Ηρωδιάδος (Σαλώμης) που ζήτησε την κεφαλήν του Ιωάννου του Προδρόμου επί πίνακι, το οφείλουμε στον Μεγάλο Εβραίο Ιστορικό, Φλάβιο Ιώσηπο. Στο 18ο βιβλίο της αριστουργηματικής «Ιουδαϊκής Αρχαιολογίας» (γραμμένης εξ ολοκλήρου στα ελληνικά), Κεφάλαιο 5 παράγρ. 4, ο Ιώσηπος λέει τα εξής</a για την θρυλική Σαλώμη την κόρη της Ηρωδιάδος:

    Μεταφέρω και την αγγλική μετάφραση για τους ανελλήνιστους αναγνώστες που γνωρίζουν λιγότερα αρχαία ελληνικά ακόμη και από τους αποφοίτους Παλαιού Σχολαρχείου: «Herodias, […], was married to Herod,[a] the son of Herod the Great, who was born of Mariamne, the daughter of Simon the high priest, who had a daughter, Salome; after whose birth Herodias took upon her to confound the laws of our country, and divorced herself from her husband while he was alive, and was married to Herod, her husband's brother by the father's side, he was tetrarch of Galilee; but her daughter Salome was married to Philip,[b] the son of Herod, and tetrarch of Trachonitis; and as he died childless, Aristobulus,[c] the son of Herod,[d] the brother of Agrippa, married her; they had three sons, Herod, Agrippa, and Aristobulus;»

    2) Γράφει ο μακαριστός πατήρ Σαραντάκος στην σημείωση 34: «Ο περίφημος χορός της Σαλώμης, που ενέπνευσε ζωγράφους και μουσικοσυνθέτες, δεν μαρτυρείται από κανέναν ιστορικό και προφανώς αποτελεί μεταγενέστερη μυθοπλασία. Αλλωστε σε κανένα σημείο της Καινής Διαθήκης δεν αναφέρεται ονομαστί αυτή η Σαλώμη. Μόνο το κατά Μάρκον [ς’ 22] αναφέρει αορίστως την θυγατέρα της Ηρωδιάδος.»

    Αλλά, αγαπητέ κύριε Νίκο, ΟΦΕΙΛΑΤΕ να προστατεύσετε τον αλησμόνητο πατέρα σας, διότι υπάρχουν κάποιοι στο Ρωμέικο που γνωρίζουν στοιχειωδώς τις Χριστιανικές Γραφές: Η θυγατέρα της Ηρωδιάδος αναφέρεται (χωρίς να κατονομάζεται) όχι μόνο στο Μάρκου 16,22 αλλά και στο Ματθαίου 14,6. Και, βεβαίως, τόσον ο Μάρκος όσον και ο Ματθαίος κάνουν λόγο για τον "περίφημο χορό της Σαλώμης"!.. ΙΔΟΥ τα σχετικά αποσπάσματα:

    3) Θα θέλαμε πολύ να ξέρουμε για ποιόν λόγο, τόσον ο εμβριθέστατος πατήρ Σαραντάκος (ο οποίος αναφέρει δίς τον Φλάβιο Ιώσηπο στην παρούσα συνέχεια…) όσον και ο εβραιογνώστης κύριος Λεώνικος αποφεύγουν να πούν ότι γνωρίζουμε το όνομα της Σαλώμης χάρις στον Ιώσηπο. Για τον συμπαθέστατο κύριο Λεώνικο υποψιαζόμαστε ότι φοβάται (όπως ο Διάβολος το λιβάνι) να προφέρει το όνομα του Ιωσήπου, για να μήν ερωτηθεί αν το σημείο όπου ο Ιώσηπος αναφέρεται στον Ιησού Χριστό ως ιστορικό πρόσωπο είναι παρένθετο από χριστιανούς πλαστογράφους, προκειμένου να ενισχυθεί η Χριστιανική Προπαγάνδα.

    Είπαμε και ελαλήσαμε και αμαρτίαν ούκ έχομεν

  27. Το ανέβασα εκ λάθους στα σαββατιάτικα μεζεδάκια ενώ είναι φρέσκο,μμόλις βγήκε απ’ τον φούρνο…

    Στο σούπερ μάρκετ

    ουρά στα πάντα, παρατηρώ τους καρτερικά αναμένοντες πελάτες να περάσει η ώρα και θυμάμαι πως μια παλιά μου φίλη κοίταζε τους άντρες στα χέρια και τις γυναίκες στα πόδια… κι ενώ σκεφτόμουνα πως η γοητεία στην γυναίκα είναι το πως τοποθετεί τα χέρια της ( j’ ai deux mains, j’ ai deux vilaines, έλεγε η γιαγιά μου για όσες δεν πρόσεχαν τα χέρια τους ) τα μάτια μου πέφτουν στα κατακόκκινα παπούτσια που φορούσε μια κυρία που είχε απωλέσει προ πολλού το τρένο της νεότητας.
    Α(συ)ναισθήτως σιγοτραγουδώ, στον αέρα των αδερφών Τατά :
    Τα κόκκινα παπά, τα κόκκινα παπά
    τα φορούσε , τα φορούσε μια γιαγιά
    Το ακούει ο διπλανός μου και λέει «οχι, ρε, η κοκκινοσκουφίτσα, τα φόραγε ασορτί με το καπέλλο της »
    «και η Χιονάτη, κόκκινα σπορτέξ έβαζε όταν έβγαζε τα γιάλινα γοβάκια» πετάγεται ένας άλλος, «και ο παπουτσωμένος γάτος κόκκινα παπά φόραγε», ένας τρίτος, κάτι ανθίζεται η κοκκινοπαπουτσωμένη κι αρχίζει τα μπινελίκια εναντίον τους σε ριπές, συνεπικουρούμενη από κάποιες συνομήλικες της.
    Την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια και τα ψώνια στον καιρό.
    Ούτε χιούμορ έχουνε, ούτε τους αρέσει ο Χατζηδάκης !

    (τυράκι για να στιχοπλοκήσει η Λου)

  28. ΓΤ said

    27@
    (και απάντησα, μοιραία εκεί)

    Φόρεσε τα μπλε παπούτσια
    με τη ρίγα τη λαδί
    κι ο Λάκης βγήκε για να πάρει
    διά τας εορτάς λαρδί

    κι αν φαρδύ το παντελόνι
    θέλει Νιόνιου μια τιράντα
    πιάσε φτιάξε κανελόνι
    με μαεστρία ενός Λοσάντα

  29. Γιάννης Ιατρού said

    …«Ενδεχομένως τα κινήματα αυτά να είχαν προέλθει από τους Εσσαίους, οι οποίοι επίσης εκτελούσαν βαπτίσεις στη Νεκρά Θάλασσα…»

    Εμ, με τόσο μεγάλο βιολογικό φορτίο🤨! Για τί άλλο νομίζετε πως ήταν Νεκρά; 😋

    Eδώ χρησιμοποιούσαν (από το 3200 π.Χ) την φυσική άσφαλτο που προερχόταν από ρήγματα στο βυθό της και έβγαινε πού και που από μόνη της και μετά επέπλεε σε μεγάλα κομμάτια στην επιφάνειά της για να ταριχεύσουν τους δικούς τους στην αρχ. Αίγυπτο, [Nissenbaum (1977), The physicochemical basis of legends of the Dead Sea].
    Από παλιά λοιπόν Νεκρά, κι ας κομπάζουν, σχετικά πρόσφατα, άλλοι για τα κατορθώματά τους😂.

  30. # 28

    το «μαεστρία» να αντικατασταθεί με το «την τέχνη» ή ‘μανέστρα» ώστε να μην περσεύει ένα φωνήεν-συλλαβή (κατά τα άλλα άψογος+αδέκαστος= αψέκαστος !! )

  31. ΓΤ said

    27@

    Ρε παππού σουασαντεονζίδη
    είσαι για εμέ πατέρας
    μα μη ρίξεις μου βρισίδι
    κι ας το ξέ’ς πως είμαι τέρας

    Κι αν το βλέμμα σου επήγε
    στα παπούτσια μιας κύριας
    η καρδιά σου εβόα: «Φύγε,
    πες μας άλλας ιστορίας!»

    Αυστηρά, σωστό στιλέτο
    μου ‘παν ήταν τα γοβάκια
    μα εσύ,
    λιώνεις σαν το σπαρματσέτο
    με του ΠΑΟΚ τα «τακουνάκια»

  32. Γιάννης Ιατρού said

    27 (τέλος) Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν άλλων μαρτύρων προσκλήσεων 🙂 🙂

  33. @ 24 Sarant

    Μας χώρισε το Β6, αγαπητέ Νίκο.
    Αλλά τι περισσότερο να πω; Σε νεοημερολογίτικη βάση δεν έχουμε Χριστούγεννα παραμεθαύριο;

  34. ΓΤ said

    27@

    Μοναχός το δρόμο επήρες
    εξανάλθες μοναχός
    σου ‘ταξαν κι εσέ οι Μοίρες
    να ‘σαι άνθρωπος βροτός

    Κι αν τις μέρες ξεκουκίζεις
    θαρρείς κομπολόι χάντρες
    κάλλιο μες στο ιστολόι
    παρά στο τσουκάλι «χάντρες»

    Στο κονάκι εδώ του Νίκου
    γράμματα έχει, και ρεμάλια
    άσ’ τις μέριμνες του οίκου
    κι έλα να πιούμε σαν παρτάλια

    Τον λαό σκληρά χτυπάει,
    αδυσώπητα, η κορόνα
    πείνα ξεφυσούν οι θρήνοι

    μα εσύ,
    στο κεφάλι έχεις κορόνα
    πώς θα ξύσεις το λυθρίνι…

  35. ΓΤ said

    31@

    στχ. 6 —-> κυρίας

  36. sarant said

    31 Ε, οριακό για πατέρας.

  37. Μαρία said

    2
    Αγαπητοί/ές φοιτητές/τριες,

    Το παρόν αποτελεί πρόσκληση για συμμετοχή σε έρευνα αναφορικά με την προθυμία των κατοίκων του Νομού Θεσσαλονίκης να καταναλώσουν τρόφιμα βασισμένα σε εδώδιμα έντομα. Η έρευνα διεξάγεται στο πλαίσιο ερευνητικού έργου της 1ης Προκήρυξης ερευνητικών έργων ΕΛΙΔΕΚ για την ενίσχυση μεταδιδακτόρων ερευνητών/τριών, χρηματοδοτούμενου από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ) και τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ), και υλοποιείται στο Εργαστήριο Χημείας και Τεχνολογίας Τροφίμων του Τμήματος Χημείας, ΑΠΘ, με επιστημονικά υπεύθυνη την Δρ. Άνθια Ματσακίδου.

    Η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου είναι εθελοντική, η συμμετοχή σας όμως στην έρευνά μας εξαιρετικά πολύτιμη. Ο εκτιμώμενος χρόνος για τη συμπλήρωσή του είναι περίπου 10 λεπτά.
    Τα ερωτηματολόγια είναι ανώνυμα και οι απαντήσεις εμπιστευτικές. Η έρευνα έχει εγκριθεί από την Επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας της Έρευνας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΕΗΔΕ ΑΠΘ).

    Για να συμμετάσχετε στην έρευνα πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeCXo-6_YBPswYAxn6Gpc_pDPmijTmBlIXhXtQjCJgHN0dvOA/formResponse

    Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη συμμετοχή σας.

    Με εκτίμηση

    Αδαμαντίνη Παρασκευοπούλου

    Αναπλ. Καθηγήτρια

  38. # 34

    Κι ότι ψώνισα ερυθρίνους σήμερον…

    Είναι νόστιμες οι χάντρες
    δεν μπορώ να τ΄αρνηθώ
    μα τα μαύρα τα φασόλια
    από όλα προτιμώ

    κι αν πεισθείς να δοκιμάσεις
    μην τα ψάχνεις μ΄αγωνία
    ειν’ στην λαϊκή της Τρίτης
    στην Φωκίωνος, γωνία

    κάνουν νόστιμη την σούπα
    ειν’ υπέροχα γιαχνί
    και σαλάτα αν τα κάνεις
    θα τα τρως ως το πρωί

  39. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κι εγώ τον είχα σε μεγάλη υπόληψη τον Γιώργο Κστσέα! Μετά όμως το «Σαλώμη Φιλίππω γαμείται» σχολιο 26, έχασα πάσα ιδέα γι’ αυτόν. Ευτυχώς που υπάρχουν και σοβαρά επιτελεία που μας ξεστραβώνουν!!! 😋😛😜

  40. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    38

    Άσε πλέον τα φασόλια
    τι σου φταίει η Κυψέλη η δόλια?

  41. # 38 συνέχεια-τσόντα

    κι αν έχεις χήνας το φτερό
    να γράψεις το φιρμάνι
    το μαύρο-πίσσα τους ζουμί
    και για μελάνι κάνει !

  42. voulagx said

    #37: Ως γνωστόν τα έντομα διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με την θέση του παρατηρητή: εδώδιμα, αυτούδιμα και εκείδιμα.

  43. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    42 Τα τελευταία λέγονται και σαπεράδιμα.

  44. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Νικοκύρη,

    >> Η σημερινή συνέχεια είναι η όγβδοη.

    Πόσες έχει συνολικά? Εβδόντα ή ογδομήντα?

  45. # 31, 36

    Το έχει δει κάπως έτσι :

  46. Γιάννης Ιατρού said

    39: Αγαπητέ Κώστα, αυτά που λέει ο πατήρ Σαραντάκος και τα σχολιάζει ο Λέωνικος και τ΄ αναμοχλεύει ο Γιώργος Κ. (άσε που μας τα ‘χει κάνει «τούμπανο» ο γνωστός εμπαθής σχολιαστής, με τις αναφορές του Ιώσηπο… κ.ά.), αυτά όλα είναι τελείως λάθος. Μπορεί να χόρευε τσιφτετέλια η μιά Σαλώμη, να είχε ξεΣαλώσει η άλλη του γνωστού τετράρχι κλπ. κλπ., αλλά ο Ιωάννης την πάτησε γι’ άλλο, προφανή (και καθόλου σπάνιο), λόγο…

  47. ΓΤ said

    45@

    Άνετα στα 19…

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εγώ νομίζω πως, γενικώς, πρέπει να σχολιάζει μόνο ο Βάτμαν και εμείς οι υπόλοιποι να διαβάζουμε, να ξεστραβωνόμαστε και να γράφουμε αποθεωτικά ευχαριστήρια σχόλια για τη γνώση που μας μοιράζει απλόχερα και για τα κέρδη που ενθυλακώνουμε χάρη στις αλάνθαστες στοιχηματικές προτάσεις του.

  49. ΚΩΣΤΑΣ said

    46
    Γιάννη… 😉

    Τις ευχές μου στον Γουσού

  50. ΓΤ said

    38@

    Στη λαϊκή, Φωκίωνος, γωνία
    ποτέ το πόδι δεν πατάω
    μαχαίρι της Ιστορίας η μνήμη
    Λέλας Καραγιάννη το οδωνύμι
    μιας ηρωίδας, η αγωνία
    με δέος το λήμμα της κοιτάω
    τι έκανάν της οι Γερμανοί, τα κτήνη

  51. dryhammer said

    0> σημ. 28 «τον δικό του δρόνο»
    Ρε μπας και το περιστέρι της βάφτισης (όχι εκείνο που πήγε αργοτερότατα στον καρατζαφύρερ) ήταν ελικοφόρο;

  52. # 59

    Εμένα στο μυαλό μου μένει
    η παλιά ονομασία
    Λήμνου κι ήταν το σχολείο
    για τα πρώτα μου θρανία

    μα στο δίμηνο επάνω
    ήρθε η μεταγραφή
    στο καινούργιο που το φιάξαν
    απ’ το σπίτι μου πιο κει

    με βαστήξαν με το ζόρι
    δάσκαλοι και διευθυντής
    γιατί ποίημα σαν και μένα
    δεν απάγγειλε κανείς

    κι έτσι πήγα στο καινούργιο
    σαν περάσαν οι γιορτές
    να τα λες και να νομίζεις
    όλα αυτά πως γίναν χθες

    είμασταν η πρώτη τάξη
    που έβγαλε δημοτικό
    και που πέτυχε ένα πράγμα
    τότε πολύ θαυμαστό

    τέσσεριθς που βγήκαν,
    απ’ την πρώτη εκείνη τάξη
    πέρασαν στις εξετάσεις
    του Βαρβάκειου στην πράξη

    ψάχνοντας ανακαλύπτω
    δύο έχουν κιόλας φύγει
    και τρίτος αγνοοείται
    και η λύπη με τυλίγει

  53. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @39. Κώστα εφημερεύω, πήγα να κάνω ένα διάλειμμα και έπεσα πάνω στην Σαλώμη του ιστολογίου. Όπισθεν ολοταχώς! 🙂

  54. 52 –> 50

  55. ΓΤ said

    52@

    Δίνεις κλότσο να γυρίσει
    και να ξετυλάς ανέμη
    είναι αμείλικτη η ζήση
    πώς να εύρεις απανέμι;

    Ψάχνοντας τον άλλο φίλο
    μια μορφή απ’ τα παιδικάτα
    αναβάλλεις το λυθρίνι,

    μα, με ζήλο,
    καταφεύγεις σε ωά μελάτα
    και στο δυναμωτικό ταχίνι

    Και ας δάκρυ, και ας πόνος
    στο σχολείο της Φωκίωνος
    θαρραλέα ρητορεύεις
    όπως στον «Κατ’ Ανδροτίωνος»

  56. sarant said

    42 Πάντως υπάρχουν και αποικιακά έντομα, όχι μόνο εδώδιμα.

  57. # 55

    εδώ, ο ένας απ’ τους δυο…

  58. ΓΤ said

    83
    491

  59. Μαρία said

  60. Απ’ ικοί κι απου δώ…

  61. sarant said

    59 Περνάμε όμως το Περού και το Μεξικό.

  62. nikiplos said

    Καλησπέρα κι από εδώ… Πολύ ενδιαφέρουσα η ανασκόπηση αλλά και η συνέχεια. Ενδιαφέρουσα και η περίπτωση του Ιωάννη του Βαπτιστή, ο οποίος πρέπει να ήταν υπέρλαμπρος στην εποχή του, για να συνομιλούσε με κοτζάμ Ηρώδη, ασχέτως αν αργότερα ήρθαν νέφη, που δεν ήρθαν δηλαδή θύελλες.

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μ΄αρέσει πολύ το βιβλίο. Πυκνά πυκνά διηγημένα-τεκμηριωμένα όσα απόμειναν και δεν απόμειναν στη μνήμη από την παιδική και σχολική εποχή.
    Χθες βράδυ συμπτωματικά μιλούσα με μια φίλη, φρεσκοσυνταξιούχα, προερχόμενη από το Ιστορικό της Φιλοσοφικής και μου έλεγε ότι ξαναδιαβάζει τη Ρωμαϊκή Ιστορία και έχει την ιδέα να αποπειραθεί να περιγράψει εμμέτρως για τα πρόσωπα, τις σχέσεις, την πορεία τους κλπ γιατί νιώθει ότι έτσι δεν θα ξεχνάει τα (πολλά) ονόματα και τον ταραχώδη βίο τους.

    Να είστε καλά όλοι, ευθύμησα, γέλασα με τα στιχάκια, τα πειρακτικά σχόλια και ΤΟ σκίτσο! Εννοείται ευχαριστώ και για το ξεστράβωμα! 🙂 🙂

    >>σε κανένα σημείο της Καινής Διαθήκης δεν αναφέρεται ονομαστί αυτή η Σαλώμη
    «Κι αν δεν υπήρχε, έπρεπε να εφευρεθεί»,τόσα έργα!

    57 Μείναμ(τ)ε δύο , που λέει κι ο Μαρκοράς

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    63>>ΤΟ σκίτσο,
    εννοώ τον πίνακα (σχ.46),
    πώς λέμε αυτό το κόλπο που βάζουν λόγια σε υπάρχουσες ζωγραφιές κλπ;

  65. Αράουτ said

    Ευχαριστούμε τον κύρ Κώστα (39) και τον κύρ Γιάννη Κουβάτσο (48) που αντελήφθησαν πόσο σημαντικό είναι το σχόλιο 26, πόσο εκτεθειμένοι είναι οι κ.κ. Λεώνικος + Γιώργης Κατσέας και γιατί έχουν κρυφτεί στις τρύπες τους επί 7,5 ώρες. Με την ευκαιριά, θα αποκαλύψουμε κάτι ακόμα φοβερώτερο που θα συναρπάσει τους καλοπροαίρετους αναγνώστες του Σαραντακείου Ιστολογίου…

    ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ της παρούσης συνεχείας ο κύριος Σαραντάκος: «Θα δείτε επίσης τις απαρχές της έκφρασης «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, που αξίζει ίσως χωριστό άρθρο.»

    ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ο πατήρ Σαραντάκος: «Πολλοί τον θεωρούσαν Χριστό και άλλοι ενσάρκωση του Ηλία18, ο ίδιος όμως δεν αποδεχόταν τέτοιους τίτλους.
    — Είμαι η φωνή κάποιου που φωνάζει: Στην έρημο ετοιμάστε την οδό του Θεού και κάνετε την ευθεία, όπως είπε ο προφήτης Ησαϊας19.»

    ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΞΗΓΕΙ στην σημείωση 19: «19. Ησ. Μ’3, Μαρκ. α’ 3, Λουκ.γ’4, Ιωαν. α’ 23»

    ΡΩΤΑΜΕ τον αγαπητό μας κύριο Σαραντάκο: Γιατί, κύριε Νίκο, ο αείμνηστος πατήρ σας ΑΠΕΚΡΥΨΕ ότι την κοσμαγάπητη φράσι «φωνή βοώντος εν τη ερήμω» που ξεστόμισε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος την αναφέρει ΚΑΙ ο Ματθαίος, δηλαδή και οι Τέσσερις Ευαγγελιστές;

    Η ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΗ: Το αναγνωστικό κοινό του πατρός Σαραντάκος ήσαν χριστιανούληδες στην συντριπτική τους πλειοψηφία. Και ο αλησμόνητος Δ. Σαραντάκος δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τους χριστιανούς αναγνώστες του, οι οποίοι έχουν φάει το παραμύθι ότι το Ευαγγέλιο του Ματθαίου εγράφη πρώτα στην Αραμαϊκή και μεταφράστηκε κατόπιν στην Ελληνική, ενώ το αραμαϊκο πρωτότυπο εξαφανίστηκε ως διά μαγείας από κάποιο αόρατο χέρι…

    ΩΣΤΟΣΟ, αγαπητέ κύριε Σαραντάκο, σάς ΡΩΤΑΜΕ: Πώς είναι δυνατόν το ελληνικό κείμενο του Ματθαίου να είναι μετάφραση από τα Αραμαϊκά και να αναφέρει την φράση του Προφήτου Ησαΐα «φωνή βοώντος εν τη ερήμω» όπως ακριβώς την αποδίδουν οι Εβδομήκοντα, πράγμα που – φυσικά – κάνουν και οι υπόλοιποι τρείς Ευαγγελιστές;

    Όπως μπορούν να μάς βεβαιώσουν οι διαπρεπείς χριστιανοί λόγιοι, κ.κ. Theo + Blogotinanai, η φράσις «φωνή βοώντος εν τη ερήμω» (κατευθείαν από την Μετάφραση των Εβδομήκοντα) είναι από τις λίγες φράσεις που αναφέρουν και οι 4 Ευαγγελισταί και η πιό μεγάλη απόδειξις ότι ΚΑΙ το Ευαγγέλιο του Ματθαίου γράφτηκε κατευθείαν στα Ελληνικά. Επίσης, επιβεβαιώνει ότι οι συγγραφείς των Ευαγγελίων χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά την Μετάφραση των Εβδομήκοντα και ουχί το πρωτότυπο Μασοριτικό Κείμενο

  66. Νικοκύρη, εδώ από πάνω είναι μια φωνή βοϊδώντος.

  67. sarant said

    66 Ελεγα ότι θα σχολίαζε αυτό που υπαινίχθηκα στο άρθρο, αλλά πού.

  68. Φόρτσα ΠΑΟΚάρα, γιατί αν περιμέναμε από την αντιπολίτευση…σωθήκαμε !

    «έτοιμοι για τόσο πόλεμο που θα παρακαλάτε για ειρήνη»

    και όπως έγραψε ο ποιητής :

    Την εποχή που υπηρετούσα κληρωτός, σε πόλεμο έλαχα βαρύ μα νικηφόρο.
    Εκατακτούσαμε τις πόλεις και τα όρη, μέναν ελεύθερα μονάχα τα νερά.
    Μπροστά πηγαίναν οι οβίδες κι οι καπνοί κι ακολουθούσαμε εμείς σε χώμα νικημένο.
    Τα σπίτια ξεχαρβάλωτα, τα πάντα αφημένα να περιμένουν ένα χέρι να τα πάρει.
    Μεσουρανούσαμε χιλιόμετρα πορεία, το βράδυ όπου κρεβάτι μαλακό ξενοδοχείου
    γυρεύαμε να ξαναβρούμε όσον ιδρώτα είχαμε χύσει απ’ το πρωί.
    Το πλιάτσικο αφημένο ρεσεψιόν, το όπλο πάντοτε κάτω απ’ το μαξιλάρι
    και να ξαπλώνουμε νωρίς, χωρίς τρομπέτα-σιωπητήριο.

    https://www.sdna.gr/podosfairo/792175_pyr-syndesmon-paok-kata-tis-kybernisis

  69. Κουτρούφι said

    Ο χορός που σχετίζεται με τον αποκεφαλισμό του Προδρόμου κυριαρχεί στην υμνολογία στην εορτή του Αη Γιάννη στις 29 Αυγούστου.

    Τροπάρια από τον εσπερινό:

    Γενεθλίων τελουμένων, τοῦ ἀναιδεστάτου Ἡρῴδου, τῆς ἀσελγοῦς ὀρχηστρίδος, ἐπληροῦτο ἡ διάθεσις τοῦ ὅρκου· τοῦ γὰρ Προδρόμου ἡ κεφαλὴ ἀποτμηθεῖσα, ὡς ὀψώνιον ἐφέρετο, ἐπὶ πίνακι τοῖς ἀνακειμένοις. Ὢ συμποσίου μισητοῦ, ἀνοσιουργήματος καὶ μιαιοφονίας πλήρους! Ἀλλ’ ἡμεῖς τὸν Βαπτιστήν, ὡς ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζονα, ἐπαξίως τιμῶντες μακαρίζομεν.

    Ὠρχήσατο ἡ μαθήτρια, τοῦ παμπονήρου διαβόλου, καὶ τὴν κεφαλήν σου Πρόδρομε, μισθὸν ἀφείλετο. Ὢ συμποσίου πλήρους αἱμάτων! Εἴθε μὴ ὤμοσας Ἡρῴδη ἄνομε, ψεύδους ἔκγονε, εἰ δὲ καὶ ὤμοσας, μὴ εὐώρκησας· κρεῖττον γὰρ ψευσάμενον ζωῆς ἐπιτυχεῖν, καὶ μὴ ἀληθεύσαντα, τὴν κάραν τοῦ Προδρόμου ἀποτεμεῖν. Ἀλλ’ ἡμεῖς τὸν Βαπτιστήν, ὡς ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζονα, ἐπαξίως τιμῶντες μακαρίζομεν.

    Οὐκ ἔδει σε ὦ Ἡρῴδη, τὸν τῆς μοιχείας ἔλεγχον, δι’ ἔρωτα σατανικόν, καὶ οἶστρον θηλυμανίας, θανάτῳ κατακρῖναι· οὐκ ἔδει σε τούτου τὴν πάντιμον κάραν, παρανόμῳ γυναικί, δι’ ὅρκον ὀρχήσεως, παραδοῦναι σφαλερῶς. Ὤ! πῶς ἐτόλμησας τοιοῦτον φόνον τελέσαι; πῶς δὲ οὐ κατεφλέχθη ἡ ἀσελγὴς ὀρχήστρια, ἐν μέσῳ τοῦ συμποσίου ἐπὶ πίνακι βαστάζουσα ταύτην; Ἀλλ’ ἡμεῖς τὸν Βαπτιστήν, ὡς ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζονα, ἐπαξίως τιμῶντες μακαρίζομεν.

    Πάλιν Ἡρῳδιὰς μαίνεται, πάλιν ταράττεται. Ὢ ὄρχημα δόλιον, καὶ πότος μετὰ δόλου! ὁ Βαπτιστὴς ἀπετέμνετο, καὶ Ἡρῴδης ἐταράττετο. Πρεσβείαις Κύριε τοῦ σοῦ Προδρόμου, τὴν εἰρήνην παράσχου ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

    Το πρώτο τροπάριο έδωσε τον τίτλο «Γενεθλίων τελουμένων» σε βιβλίο του αείμνηστου Γιώργου Ξ. Ματζουράνη το οποίο ασχολείται με την ιστορία ενός αφιερωμένου στον Αη Γιάννη ξωκλησιού στη Σίφνο, στην απομονωμένη τοποθεσία «Μαύρο Χωριό», στα δυτικά του νησιού.

  70. Γιάννης Ιατρού said

    64: meme? (τονίζεται στην παραλήγουσα 🙂 🙂 🙂 )

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Τρεφόταν με ακρίδες και άγριο μέλι.
    3. >>Λογικά είναι οι κορυφές των χορταρικών
    «Που ΄χει πολύ μέλι, βάνει και στα χόρτα» ,παροιμιακή έκφραση.

    5. >>πήγε αλλού, να τη φάνε οι άλλοι γάτορες.
    Η Φουντούλω ρέμβαζε πάνω στο κάγκελο του μπαλκονιού.Πίσω από το τζάμι εγώ την χάζευα και βλέπω προς τον κήπο κάτι να πετά ψηλά από τη μανταρινιά και να κάνει βουτιά κάτω και ταυτόχρονα και τη γατόνα να σαλτάρει προς τα κει. Όρμηξε και κατέβηκε τη σκάλα αεροπλανικώς, τρέχω κι εγώ πίσω της νομίζοντας ότι είναι κάποιο λιανοπούλι, να την εμποδίσω. Χώνεται μέσα στις φυλλωσιές κι εγώ να κοντεύω να στραβωθώ από τα κλαδιά να την τραβήξω. Τσακώνει κάτι εκεί μέσα, τσακώνω κι εγώ την ουρά της και φωνάζω «άστο!» και καθώς γύρισε και μου γρίφισε αγριεμένα, είδα κάτω από τα μουστάκια της τις ποδάρες της ακριδούκλας. Αφήνω την ουρά της και της μίλησα μαλακά «έλα», «μπράβο!» και σύρθηκα μακριά. Αυτή πήρε τη λεία της και ξανανέβηκε στο μπαλκόνι όπου τη ροκάνισε απολαυστικά κρίτσι κρίτσι! Περισσότερο κι από τους αρουραίους που πιάνει κατά καιρούς, χάρηκα για την ακρίδα. Έχει χειμωνιάσει αλλά ακόμη καταστρέφουν οι άτιμες! Με τους νοτιάδες του Δεκέμβρη φανήκανε κάτι όμορφα τριαντάφυλλα και τα βλέπω σκωροφαγωμένα, παναθεμάτες. Θειάφισα αλλά δε νομίζω να τις εμποδίζει.

  72. 71 Ναι οι ρουφιάνες. Μεχρι και γαμήλιες τελετές καταστρέφουν (στο 0:16)

  73. Καλησπέρα κι από δω.
    Αδιάβαστος μεν, αλλά με κάποια δώρα 🙂
    1. Για τη σύνοδο Δία και Κρόνου: https://gevseis.blogspot.com/2020/12/dias-kronos.html Έχει σχέση με το σημερινό; Θα μπορούσε, έμμεσα. Αν συζητάγαμε για το αστέρι της Βηθλεέμ θα ήταν μια εκδοχή

    2. https://www.youtube.com/watch?v=zpLq7bbZyZk Ευχές από την ΕΛΑΣ. Προσοχή στον ντελιβερά. Έχει σβήσει από το μηχανάκι το ντελίβερι κι έχει γράψει με μαρκαδόρο «τροφοδιανομέας» 🙂

  74. # 71

    Νομίζω πως το χειρότερο είναι νάχει αφήσει αυγά και την άνοιξη τα μικρά πράσινα τερατάκια που δεν φαίνονται μέσα στα φύλλα κατατρώγουν τα πάντα

    (τα μοσχομπίζελα φύτρωσαν, ζεστός ο καιρός…)

  75. ΓΤ said

    Λίγα τα γράμματά της, μα και λίγα τα λόγια της. Αν η σοφία, ως απόσταγμα μόρφωσης, καταθέτει στεφάνι στη μογιλαλία, ευτυχώς υπάρχουν θεραπευτικές περιπτώσεις όπου αυτό καταστρατηγείται. Την ξέρω χρόνια. Διοικεί μικρούλι βιβλιοπωλείο, προσπαθεί να είναι ενημερωμένη. Δυστυχώς για αυτήν, εκεί πηγαίνω μόνο για γραφική ύλη. Αλλά είναι φορές που πεθαίνω για τον τσεκουράτο λόγο αυτής της γυναίκας, που, πιάνοντας τον σφυγμό της κοινωνίας, γίνεται εγκαιροφλεγώς οξύχωλος μες στων ρυτίδων της το γλύκεμα. Δεν σας κρύβω ότι τα συλληπτήρια μάτια μου πιάνουν εκφράσεις προσώπων που, μετά από τόσο εγκλεισμό, είναι χύτρες έτοιμες να σκάσουν.

    Απαραίτητος ο ανεφοδιασμός με κόκκινο μελάνι, και με την ατζεντούλα του νέου γαμημένου έτους.

    -Καλώς τον!
    -[…] Δεν ξέρω τι γίνεται με το κλικαγουέι. Θα ήθελα —
    -Ξέρω, ξέρω, τα κόκκινά σου!
    -Ναι, αλλά θέλω και ατζεντούλα εβδομαδιαία. Μήπως πρέπει πρώτα να σου δώσω έγκριση από τον Κύριο Δασάρχη;
    -Καλά τα λες, ρε σατανά! Ατζέντα, χαρτί. Χαρτί, δέντρο. Όχι, όχι. Δώσαμε μάχες. Τους πρήξαμε στα τηλέφωνα. Να μπορεί ο πελάτης να πάρει τα μικρά πράγματα. Τα βιβλιοπωλεία στη γειτονιά προσπαθούν πια να κρατηθούν από τα ψιλολοΐδια. Έρχεται η ερωτευμένη φοιτήτρια, θέλει καρτούλα, και μικρή αυτοκόλλητη καρδούλα. Να μην μπορώ να τα δώσω αμέσως; Άμα χρειάζεται κλικαγουέι, ο κόκορας στο σπίτι θα βρει άλλη κότα!

    Δεν θέλω να φύγω, θέλω να ακούω.

    -Πώς τα βλέπεις τα πράματα;
    -Να σου πω κάτι τώρα που ‘μαστε μόνοι, μ’ αυτά τα διαολεμένα τα κλικαγουέι; Μου έχουν τρυπήσει τα σουτιέν, πώς θα πάω να ψωνίσω απέναντι; Πού ‘α το δοκιμάσω; Αλλά, ξέρεις κάτι; Τέτοιοι που ‘ναι, θα πετάξω κι εγώ έξω τα βυζιά στο δρόμο να δοκιμάσω το καινούργιο για να μάθουνε!

    Μου ‘χει φύγει το κλαπέτο… Η στιγμή είναι ιστορική. Αφενός διότι συνειδητοποιώ, διεστραμμένος καθώς είμαι, ότι απέναντί μου έχω μία μετα_Μαριάν, αφετέρου κατανοώ ότι συνομιλώ με μία προγονική απόγονο των FEMEN.

    Ακριβώς εκείνη τη στιγμή μπαίνει γειτόνισσα βαριά φωκούλα.

    -Τι «βυζιά» λέτε, ρε φιλενάδα; Τι λόγια είναι αυτά μες στο μαγαζί;
    -Έλα μωρέ… Να, εδώ, με τον πελάτη μου, του εξηγώ ότι δεν μπορούμε να ψωνίσουμε ούτε ρούχα ούτε τίποτα μ’ αυτά τα κλικαγουέι. Του λέω ότι έχω τρύπιο σουτιέν, και δεν μπορώ να πάω στην Καίτη απέναντι να δοκιμάσω μέσα κάνα καινούργιο και, για να τους εκδικηθώ, λέω να το δοκιμάσω στο δρόμο!

    -Κι εγώ έχω τρύπια βρακιά τρία χρόνια. Να πάμε απέναντι να βγάλω τον κώλο έξω να τους δείξω εγώ! (Ναζιάρικο χαμόγελο η γεμιστή ντοματούλα)

    Φτάσαν τα κακαρίσματα μέχρι τη Φωκίωνος.

    -Αγαπάω πολύ που μιλάτε μπέσα.
    -Δεν ξέρουμε, αγόρι μου, αλλιώς να τα πούμε.
    -[…]

    Έφυγα αγκαζέ με το μάτι και το αυτί, αυτούς τους ιδιότυπους ρουφιάνους, και πήγα να χωθώ στο ιστολόγιο.
    Με σκούφο φρυγικό ή μη, με σώμα γυμνό θα αντιδράσουμε.
    Μόνο το σώμα μάς έμεινε.

  76. ΓΤ said

    75@

    οξύχΩλος —> οξύχΟλος

  77. ΚΩΣΤΑΣ said

    75 ΓΤ!!! 👍 👍 👍

  78. Γιάννης Ιατρού said

    71: ΕΦΗ
    ακρίδες κι άγριο μέλι => «χόρτο» απ΄ το Διαφάνι, στις άγριες μέλισσες 🙂 🙂

    Για να δούμε τι λένε οι τρεις ευαγγελιστές (Μάρκος, Ματθαίος και Λουκάς) επ΄ αυτού σε μια σύγκριση στίχου προς στίχο
    (πολυώνυμε, για συγκρίσεις τέτοιου είδους (βλ. σχ. 65) υπάρχουν καλά βιβλία, όχι να βγάζουμε τα μάτια μας και να ψάχνουμε.., δώσε παλιοτσιφούτη και κανένα φράγκο 💰😂 να πάρεις κάποιο καλό):

  79. # 75

    Θάρθει μια μέρα-δεν μπορεί παρά να έρθει- που τα βιβλιοπωλεία θα πουλάνε μόνο. ντιβιντί με τους αγώνες του ΠΑΟΚ και όπερες του Βέρντι, άντε και του Μπελίνι. Θα προηγηθεί βεβαίως ο ευρωπαϊκός τίτλος του ΠΑΟΚ.
    Είμαι πρόθυμος να στοιχηματίσω την ημίσειαν περιουσία μου !
    Για την ώρα προέχει η πτώση της κουληκυβέρνησης, όλα με την σειρά τους.

    Ετοιμα τα μελομακάρονα !!

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τους πολύ αδύνατους, γι΄αυτους που έχουνε ρέψει, λέμε «ε(α)πόμεινε σαν τον Αη Γιάννη το Βαφτιστή»
    Εμ χωρίς ψωμί και χωρίς λάδι, άσαρκος μπίτι θα ήταν (όπως εικονίζεται εξάλλου)

  81. sarant said

    Καλημέρα και από εδω.

    80 Ναι, το έχω ακούσει αυτό.

  82. ΣΠ said

    80
    Εγώ έχω ακούσει να λένε «έγινες σαν τον Άγιο Ονούφριο».

  83. ΚΑΒ said

    Ηρωδιάς χορεύτρια, η κοιμωμέν’ εις κρίνα,
    γυρεύεις επί πίνακος την κάρα του Προδρόμου,
    αλλά κι εγώ προς χάριν σου, Συλφίς και Μπαλαρίνα,
    δεν δυσκολεύομαι πολύ να κόψω το ξερό μου.

    Σουρής

  84. loukretia50 said

    Αυτοί δεν περιμένουν κανένα σωτήρα.

    https://greekcitytimes.com/2020/12/23/greek-unicef-%E2%80%8B%E2%80%8Baward/

  85. Georgios Bartzoudis said

    Απέραντη η φαντασία του πατρός Σαραντάκου!

  86. […] σωτήρες». Η σημερινή συνέχεια είναι η ένατη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βάζω μαζι και τις υποσημειώσεις, παρόλο που είναι […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: