Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κουραμπιέδες ή μελομακάρονα λοιπόν;

Posted by sarant στο 24 Δεκεμβρίου, 2020


Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα, επαναλαμβάνω ένα εορταστικό άρθρο που το δημοσιεύω στο ιστολόγιο σε τακτά χρονικά διαστήματα τέτοιες μέρες (τελευταία χρονιά το 2017). Ομολογώ πως επειδη φέτος η χρονιά είναι ιδιαίτερη, σκέφτηκα να καινοτομήσω στον τίτλο και να γράψω «κορονοκουραμπιέδες ή κορονομελομακάρονα;» αλλά δεν μου άρεσε να βλέπω το στίγμα της κορόνας δυο φορές, οπότε το διόρθωσα -κι ας χάνει η ΥΤΧ μας (υπερτρισχιλιετής, να ξέρετε) δυο λέξεις έτσι.

Επίσης, να θυμίσω ότι συνεχίζεται η ψηφοφορία για τη Λέξη της Χρονιάς. Αν δεν έχετε ψηφίσει, γιατί δεν το κάνετε τώρα και μετά να διαβάσετε απερίσπαστοι το άρθρο; Ψηφίζετε στην ειδική μας σελίδα.

Ένα από τα μεγάλα διλήμματα της ζωής, πλάι στο Αθήνα ή Θεσσαλονίκη,  Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός, Καζαντζίδης ή Μπιθικώτσης, Βουγιουκλάκη ή Καρέζη, Μπητλς ή Ρόλινγκ Στόουνς, Πελέ ή Μαραντόνα, Βίσση ή Βανδή (έβαλα κι ένα νεότερο, αλλά κι αυτό έχει πια παλιώσει) είναι και το “κουραμπιέδες ή μελομακάρονα;”

Μάλιστα, ενώ κάποια από τα διλήμματα αυτά έχουν πια ξεθωριάσει και έχουν πάψει να αφορούν τις νεότερες γενιές, οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα διατηρούν αμείωτη την οξύτητα του διλήμματος. Ομολογώ ότι η δική μου προτίμηση πηγαίνει πιο πολύ στα μελομακάρονα, ή φοινίκια που τα έλεγε η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Αιγενήτισσα -από την άλλη, σε αντίθεση με άλλα διλήμματα εδώ γίνονται δεκτές και συναινετικές λύσεις, το συναμφότερον, και τα δυο τα τρώμε εξίσου.

Σαν χριστουγεννιάτικο έθιμο, ο κουραμπιές και το μελομακάρονο είναι πολλά χρόνια μαζί μας -περισσότερα από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Για να κάνω μια παρένθεση, καθώς σκάλιζα κάτι παλιές εφημερίδες βρήκα πρόσφατα, στο χριστουγεννιάτικο φύλλο μιας εφημερίδας του 1950 ένα άρθρο για το «ξένο έθιμο που απειλεί την Πάρνηθα», που «μεταφυτεύτηκε δυστυχώς και στην Ελλάδα και κυρίως στην Αθήνα» στις αρχές του αιώνα (του εικοστού) από τα μέλη των ξένων παροικιών που ζούσαν στην πρωτεύουσα.

Οι κουραμπιέδες μνημονεύονται πολύ συχνά σε χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις στα τέλη του 19ου αιώνα, τα μελομακάρονα κάπως σπανιότερα, αλλά η πρώτη ανεύρεση που βρήκα έχει αναφορά και στα δύο. Γράφοντας το 1885 για την Αθήνα, ο Καμπούρογλου αναφέρει: Η βασιλόπιττα, μετά των υπασπιστών της μελομακαρούνων και κουραμπιέδων… Να προσεχτεί ότι χρησιμοποιείται ο τύπος μελομακάρουνο, που ήταν ο επικρατέστερος ίσως και μέχρι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, αλλά σήμερα έχει υποχωρήσει (όποιος τον χρησιμοποιεί και σήμερα, ας το δηλώσει).

Στο διήγημα του Εμμ. Ροΐδη “Ιστορία μιας γάτας”, ο συγγραφέας αναπολεί την παιδική του ηλικία και λέει ότι Όταν μ’ εκούραζεν η ανάγνωσις ή μάλλον η έντασις της συγκινήσεως, συνεπαίζαμεν με την Σεμίραν ή εμοιράζαμεν αδελφικώς κουραμπιέν, τσουρέκι, χριστόψωμον ή άλλο φιλοδώρημα της καλής μου κηδεμόνος. Αναφορά σε κουραμπιέδες υπάρχει και στο διήγημα του Παπαδιαμάντη «Η τύχη απ’ την Αμέρικα» (οι πεθεράδες που θα μας κουβαλούν ζαχαροχαμαλιά και κουραμπιέδες…)

Ένα χρονογράφημα που βρήκα παρουσιάζει έναν ηλικιωμένο που θρηνεί την κατάργηση του κουραμπιέ, δήθεν επειδή λερώνει, αλλά στην πραγματικότητα επειδή οι (τότε) νεότερες γενιές δεν μπορούν να τον φτιάξουν. Και δεν μπορούν διότι “Το βούτυρο της εποχής σας είναι νοθευμένο όπως η πολιτική σας, οι έρωτές σας, οι ιδέες σας, η ζωή σας. Η ζάχαρή σας είναι αστεία. Και η γυναίκα σας, η γυναίκα της εποχής σας … δεν είναι μέσα στην κουζίνα της. Είναι στο πιάνο και στην οδόν Ερμού”. Επίτηδες εκσυγχρόνισα την απλή καθαρεύουσα του κειμένου, γιατί, αν εξαιρέσουμε την αναφορά στο πιάνο, τέτοιες γεροντογκρίνιες θα μπορούσαμε να τις ακούσουμε και σήμερα, ή, έστω, στη δεκαετία του 1950, αλλά το χρονογράφημα που σας λέω είναι δημοσιευμένο το 1904 στο Σκριπ (το υπογράφει ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου) και ο γέρος που παρουσιάζει θυμάται τους κουραμπιέδες της νεότητάς του, επί Όθωνα, και ανακηρύσσει τον κουραμπιέ σε σύμβολο “σπιτισμού, ελληνισμού, χριστιανισμού”. Πάντως, παρ’ όλα όσα λέει ο νοσταλγός του Όθωνα, οι κουραμπιέδες άντεξαν στο χρόνο.

Και όχι μόνο άντεξαν, αλλά από πολύ παλιά απέκτησαν και μεταφορική σημασία, διότι κουραμπιές δεν είναι μόνο το γνωστό γλύκισμα αλλά και ο απόλεμος στρατιωτικός, που επιδιώκει να μένει στα μετόπισθεν -και, κατ΄επέκταση, ο νωθρός και άβουλος άντρας. Τη σημασία αυτή την έχουν τα λεξικά, την έχει και το σλανγκρ, αλλά πρέπει να έχει παλιώσει αρκετά, ιδίως η στρατιωτική. Από τη δική μου πείρα και από όσες πληροφορίες έχω από νεότερους, στα σημερινά στρατόπεδα δεν πρέπει να λέγεται καθόλου η λέξη ‘κουραμπιές’ με τη μεταφορική μειωτική σημασία και δεν θα με παραξενέψει αν πολλοί σημερινοί 25ρηδες δεν ξέρουν  αυτή τη σημασία της λέξης. (Αν κάνω λάθος, διορθώστε με!) Ο κουραμπιές έχει υποχωρήσει, στη μεν πολιτική ζωή στο βουτυρόπαιδο (που κι αυτό έχει παλιώσει), στη δε στρατιωτική ζωή… αλήθεια, υπάρχει σήμερα ανάλογη φανταρίστικη λέξη;

Γιατί ονομάστηκε κουραμπιές ο απόλεμος φαντάρος ή αξιωματικός; Ίσως επειδή είναι μεν ωραίος στην όψη αλλά εύκολα θρυμματίζεται, θέλει λεπτό χειρισμό, άρα είναι ο μη μου άπτου στρατιωτικός, μακριά από τις κακουχίες και τους κινδύνους της πρώτης γραμμής. Μια εναλλακτική εξήγηση, ότι οι αξιωματικοί των μετόπισθεν σύχναζαν στα ζαχαροπλαστεία, με πείθει λιγότερο. Πάντως τη λέξη τη χρησιμοποιούσαν, στη δεκαετία των πολέμων, οι μάχιμοι αξιωματικοί για τους συναδέλφους τους που έμεναν πίσω και ίσως από αυτούς να ξεκίνησε η σημασία και να επεκτάθηκε στους στρατιώτες.

Η πιο παλιά ανεύρεση της μεταφορικής σημασίας της λέξης που έχω βρει χρονολογείται από την εποχή των βαλκανικών πολέμων, αλλά η σημασία θα μπορούσε να είναι παλιότερη, πριν από το 1897. Βρίσκω χρονογράφημα του Κονδυλάκη, από τον Μάιο του 1913, όπου λέει ότι άκουσε “κουραμπιέν” να λέει προς άλλον “κουραμπιέν”: — Διάβολε, πάλι βάσανα θα’ χομε! Όπου βάσανα, οι μάχες στο Παγγαίο και οι προσπάθειες των “κουραμπιέδων” να παραμείνουν στα μετόπισθεν. Θα θυμάστε άλλωστε το “ευζωνάκι γοργό” του τραγουδιού που καμαρώνει: «ποιος ντιστεγκές, ποιος κουραμπιές μπορεί να βγει μπροστά σε μένα». Ντιστεγκές, όπως είπαμε παλιότερα, είναι ο κομψευόμενος.

Υπάρχει όμως και παλιότερη ανεύρεση, του 1906, όπου μάλιστα λέγεται σε μη στρατιωτικά συμφραζόμενα. Όπως είχε ανακαλύψει σε παλιότερο σχολιό του το Σπαθόλουρο, σε κείμενο του ΕΜΠΡΟΣ («Η μελαγχολία του», 8/2/1906) ένας γέροντας κούτσαβος σχολιάζει τη σημερινή νεολαία και τα λοιπά τεκταινόμενα:«Τι περιμένεις τώρα απ’ αυτούς τους κουραμπιέδες (την σημερινήν νεολαίαν) […]» Είναι μεγάλη η μελαγχολία του μπάρμπα Μιστόκλη όταν συγκρίνει «τας ημέρας τας ηρωϊκάς των χρόνων του με τας σημερινάς τας λευκάς και ησύχους και θρηνεί διότι δεν βλέπει ούτε ένα κατάστικτο από γοργόνες μπράτσο ως το ιδικόν του, να εκσφενδονίζη μίαν καρέκλαν των Χαυτείων κατά ομάδος αντιθέτων. Και κυττάζει με μελαγχολίαν βαθείαν τους διερχόμενους “κουραμπιέδες” τους συζητούντας διά τον χορόν της ερχομένης νυκτός […]».

Να σημειώσω εδώ και μια παλιά ανεύρεση της λέξης με την κυριολεκτικη της σημασία. Στο αρχείο Μαυροκορδάτου διαβάζουμε: «Εκείνο όμως εις το οποίον η Σ. Διοίκησις πρέπει να δώση όλην της την προσοχήν είναι να συστήση τακτικά στρατεύματα το ογληγορώτερον, καθότι ο άτακτος στρατιώτης εξηχρειώθη ολοτελώς και παντάπασιν ολοτελώς, ώστε θεραπείαν άλλην δεν επιδέχεται, είναι απερίγραπτος η εξαχρείωσις του∙ τόσο μόνον σας λέγω ότι κουραμπιέ να τον ταγίσης και χίλια φλωριά να του δίδης τον μήνα, εκείνος μήτε να πολεμήση θέλει, μήτε τας καταχρήσεις του ν’ άφήση.»

Το μακρινό 2008, η Αλέκα Παπαρήγα είχε παρομοιάσει τον τότε Συνασπισμό με κουραμπιέ, επειδή κάτω από την πασπαλισμένη γλυκιά ζάχαρη των αριστερών συνθημάτων κρυβόταν το ζυμάρι -που όμως δεν είναι άγευστο.

Ως λέξη ο κουραμπιές αποδείχτηκε πανίσχυρος. Παρόλο που έχει τη λαϊκότατη κατάληξη -ές,  αντιστάθηκε σε κάθε προσπάθεια εξευγενισμού και εξελληνισμού (βέβαια ο Γιάκωβος Διζικιρίκης είχε προτείνει να τον πούμε αλευράχνη, αλλά ευτυχώς δεν εισακούστηκε) και μπαίνει τροπαιούχος ακόμα και στα πιο αριστοκρατικά σαλόνια.

Ο Διζικιρίκης πρότεινε να μετονομαστεί ο κουραμπιές επειδή ήθελε (μάταια) να ξετουρκέψει μονομιάς την ελληνική γλώσσα, και πράγματι η λέξη είναι δάνειο από το τουρκικό Kurabiye, το οποίο, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, προέρχεται μέσω αραβικών από το περσικό gülābiye, που βγαίνει από το περσικό gulāb, ροδόνερο (gül ή επί το περσικότερον gol το τριαντάφυλλο, ab το νερό). Όπως θα περιμεναμε, παρόμοια γλυκίσματα με παρεμφερή ονόματα βρίσκουμε όχι μόνο στα τούρκικα, αλλά και σε άλλες γλώσσες της περιοχής, σαν το αζέρικο ghorabiye.

Αυτή είναι η επικρατέστερη εκδοχή για τον κουραμπιέ, αν και υπάρχουν και άλλες. Τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα με το μελομακάρονο. Από τη μια, φαίνεται απίθανο να μην έχει σχέση με το μακαρόνι, αλλά από την άλλη πλευρά δεν είναι φανερό πώς ακριβώς συνδέονται αυτά τα δύο. Το ΛΚΝ μάς λέει απλώς ότι το μελομακάρονο είναι σύνθετο από το μέλι και το μακαρόνι, ενώ στο μεγάλο λεξικό του Μπαμπινιώτη διατυπώνεται η υπόθεση ότι η συσχέτιση με το μακαρόνι προέκυψε από το μακρόστενο σχήμα του γλυκού, μια υπόθεση που δεν με πείθει (ωοειδές είναι άλλωστε το σχήμα, όχι και πολύ μακρόστενο). Το νεότερο Χρηστικό Λεξικό αφήνει τη λέξη χωρίς ετυμολογία, ενώ το Ετυμολογικό του Μπαμπινιώτη δεν τη λημματογραφεί.

Κατά τη γνώμη μου, το μελομακάρονο πρέπει να συνδέεται με το γλύκισμα που λέγεται στα γαλλικά macaron, αγγλ. macaroon, που ο Νίκος Λίγγρης σε ένα συγκεφαλαιωτικό άρθρο (που όμως δεν καταλήγει σε συμπεράσματα) το ταυτίζει με τον ‘εργολάβο’. Το γλύκισμα στα γαλλικά υπάρχει από τον 16ο αιώνα, λένε μάλιστα ότι τη λέξη την έπλασε ο Ραμπελέ. Εννοούμε εδώ το παλαιότερο γλύκισμα (δείτε το εδώ) και όχι το καινούργιο του συρμού, με τα δυο μπισκοτάκια και στη μέση γλυκό πολτό.

Η λέξη «μακαρόν» θα μπορούσε, παντρεμένη με το μέλι, να δόθηκε στο ελληνικό γλύκισμα, ίσως από κάποιον ευρηματικό ζαχαροπλάστη, π.χ. στα μέσα του 19ου αιώνα.

Τα μελομακάρονα τα λένε και φοινίκια σε πολλά μέρη (αν και επειδή η φύση αντιπαθεί τη συνωνυμία πολλοί κάνουν διάκριση και μια παραλλαγή την ονομάζουν «μελομακάρονα» και την άλλη «φοινίκια»). Φοινίκια είναι οι χουρμάδες, και η μεταφορά από τον καρπό στο γλύκισμα είναι απολύτως εύλογη αν δούμε την ομοιότητα του σχήματος. Θα μπορούσε αυτή η ονομασία να είναι η παλαιότερη. Μάλιστα, σε κάποια χωριά της Μυτιλήνης τα λένε και «κουρμάδες» (χουρμάδες).

Όσο για το μακαρόνι, η λέξη θεωρείται από πολλούς αντιδάνειο, και ίσως να είναι. Το μεσαιωνικό «μακαρία», που είναι το νεκρόδειπνο («βρώμα εκ ζωμού και αλφίτων» στον Ησύχιο), υποτίθεται ότι πέρασε στα ιταλικά και έδωσε το maccarone. Ο Φαίδων Κουκουλές μάλιστα προτείνει και τον τύπο «μακαρωνία», αναφέροντας (σε δική μου περίληψη από ένα άρθρο του):

Στον υπ’αρ. 553 κώδικα της Εθν.Βιβλιοθήκης (από το 1343) βρίσκουμε: μακαρώνεια· ήτοι ψαλλόμενα εις την κοίμησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου. Ποίημα κυρού Ιακώβου αρχιεπισκόπου Βουλγαρίας. Άρα τα μακαρώνεια ήταν τροπάρια μακαριστικά, αναπαύσιμοι μακαρισμοί κατά τα περίδειπνα, οπότε και προσφέρονταν ζυμαρικά. ‘Ετσι και τα ζυμαρικά ονομάστηκαν μακαρώνια.

Αλλά από πού το μακαρώνια; Οι λέξεις μακαρία και αιωνία συχνά εκφέρονται μαζί στις εκκλησιαστικές ευχές, π.χ. μακαρία η οδός – αιωνία η μνήμη ή υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως. Εκ του μακαρία + αιωνία έγινε το μακαρωνία, τούτο δε μετεπλάσθη σε μακαρώνιον κατά τα πολλά σε -ιον π.χ. απολυτίκιον, κοντάκιον, ευλογητάριον κτλ. ‘Αλλωστε, στην Ανδριανούπολη μακαρωνιά λέγεται το πιλάφι που προσφέρεται στα νεκρόδειπνα.

Ο φίλος Γιώργος Δαμιανός σε δικό του άρθρο αναφέρει: Ψάχνοντας προσεκτικά σε ελληνικά και ξένα  λεξικά  θα βρείτε την εκδοχή ότι η λέξη “μακαρόνι”  παράγεται από τη μεσ. ελληνική λέξη “μακαρωνία” (: νεκρώσιμο δείπνο με βάση τα ζυμαρικά). Η μακαρωνία με τη σειρά της έρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη “μακαρία”, που δεν ήταν άλλο από την ψυχόπιτα, δηλαδή, ένα κομμάτι άρτου, στο σχήμα του μελομακάρονου, το οποίο το προσέφεραν μετά την κηδεία. Στους νεότερους χρόνους ένα γλύκισμα που έμοιαζε με τη μακαρία βουτήχτηκε στο μέλι και γι αυτό ονομάστηκε μελομακάρονο.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η μακαρία ή η μακαρωνία πήρε ποτέ τη μορφή πίτας ή άρτου και δεν νομίζω ότι η εξήγηση αυτή στέκει. Ούτε έχω πεισθεί ότι το ιταλικό maccheroni/macaroni προέρχεται απο τη μακαρία -υπάρχουν και άλλες εκδοχές, με αμιγώς ιταλική ετυμολογία της λέξης.

Όποια κι αν είναι όμως η ετυμολογία του, το μελομακάρονο, μαζί με τους κουραμπιέδες, δεν παύει να γλυκαίνει τις γιορτές μας. Από το άρθρο της Λεξιλογίας ξεσηκώνω ένα κρητικό δίστιχο, όχι παραδοσιακό:

Λουκάνικα και τσιλαδιά και μελομακαρούνες
και το κρασί τση εσμιγιάς λιγαίνει τσι φουρτούνες.

Τσιλαδιά είναι ένα είδος χοιρινή πηχτή, εσμιγιά είναι το σμίξιμο, και πράγματι έτσι λιγοστεύουν οι φουρτούνες.

Φέτος βέβαια οι φουρτούνες είναι πολλές, στη χρονιά της πανδημίας.

Όσο μπορούμε, ειρηνικές και χαρούμενες να είναι οι γιορτές μας φέτος και άμποτε να λευτερωθούμε και να τις γιορτάσουμε του χρονου όπως τους αξίζει!

251 Σχόλια προς “Κουραμπιέδες ή μελομακάρονα λοιπόν;”

  1. Κουραμπιέδες Νέας Καρβάλης, Ιωσηφίδη… Με ευχές.

  2. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Τα αιώνια υπαρξιακά ερωτήματα. Ποιος είμαι, πού πάω κλπ.

  3. π2 said

    Μελομακάρονα, όχι λόγω επιλογής αλλά εξ ανάγκης (πρόσφατη αλλεργία στους ξηρούς καρπούς).

  4. ndmushroom said

    3
    Μα νοείται μελομακάρονο χωρίς καρύδι; 🙂

  5. loukretia50 said

    Χρόνια καλά!!

    «Αμάν… είναι ο πόνος μου μεγάλος
    και δε χωράει άλλος … κουραμπιές! »

  6. sarant said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Ωχ, συμπαρίσταμαι!

  7. Για να είμαι ειλικρινής δεν είχα προσέξει πως λέγονται μελομακάρονα και όχι μελομακάρουνα.

    Ώστε, να που ήταν ο επικρατέστερος (ίσως) τύπος και μέχρι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια…

    (Βέβαια, πιο γνήσια, στα ΒΙ, είναι «μιλουμακάρνα», ενικός «μιλουμακάρνου»).

  8. Αγγελος said

    Φοινίκια πρωτοάκουσα να λέγονται τα μελομακάρονα… στην Αμερική το 1973, και απορούσα μάλιστα από πού κι ως πού. Την προφανή εξήγηση, από τους χουρμάδες, δεν την είχα σκεφτεί ως τώρα!
    Καλά Χριστούγεννα και χρόνια πολλά!

  9. Γιάννης Ιατρού said

    5: Χιονισμένο τοπίο, έχει ρίξει πολύ χιόνι !!!

  10. π2 said

    4: Με μικρές ποσότητες ξηρών καρπών δεν έχω πρόβλημα, και το τρίμμα του καρυδιού είναι εξωτερικό οπότε αφαιρείται στην ανάγκη. Μπορώ να φάω και κουραμπιέδες, αλλά όχι με την παλιά μου λαιμαργία.

  11. LandS said

    Καλημέρα & χρόνια πολλά.

    ΜελομακάρΟΥνο.

    Βασικά εγώ δεν έχω δίλημμα. Υπάρχουν φορές όπου το αυτοσερβίρισμα συνίσταται σε δυο μελομακάρουνα και ένα κουραμπιέ και άλλες με δυο κουραμπιέδες και ένα μελομακάρουνο. Λαμβάνοντάς τα εναλλάξ.

    Τα τρία τεμάχια την φορά έχουν ξεμείνει από την εποχή που ζούσε η μάνα μου και έφτιαχνε και δίπλες.

  12. sarant said

    11 Ωραιο αυτο με την τριάδα

  13. Παναγιώτης Κ. said

    @0. Τα μεγάλα διλήμματα…
    Τι μου θύμισες!
    Ένα καταπληκτικό χρονογράφημα της Άννας Δαμιανίδη προ αμνημονεύτων χρόνων, με τίτλο: Οινοπνευματί ή φούξια;
    Στις μέσα σελίδες κάποιου σημειωματαρίου είναι τρυπωμένο (έχει παρεισφρήσει… ) 🙂 άντε όμως να το βρεις!

  14. Avonidas said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά!

    Δηλώνω μελομακαρονάς (τι να κάνω; )

    στη δε στρατιωτική ζωή… αλήθεια, υπάρχει σήμερα ανάλογη φανταρίστικη λέξη;

    Είναι προφανές πως δεν θα υπήρχε. Οι σημερινοί φαντάροι ούτε συναντούν ούτε κι ελπίζουν να συναντήσουν εμπειροπόλεμα στελέχη, αφού (ευτυχώς) έχουμε κοντά 50 χρόνια να πάμε σε πόλεμο.

  15. Παναγιώτης Κ. said

    @1 Νέα Καρβάλη, Ιωσηφίδης κ.λπ
    Για να θυμόμαστε τις εκδρομές που έχουμε στερηθεί και να μελαγχολήσουμε…

  16. Γιάννης Ιατρού said

    8: Άγγελε, το κόλπο για να μοιάζουν σε φοινίκια

    Για τους ξενόγλωσσους (κρυφο-)αναγνώστες, σχολιαστές ή όσους θέλουν να το διαδώσουν στην αλλοδαπή 🙂 , η σχετική συνταγή (υπάρχουν πολλές, αυτή πάντως είναι καρατσεκαρισμένη από το επιτελείο 🙂 ) Melomakarona -Traditional, step by step & pictures

  17. Μην ξεχάσουμε και το σήμα-όνομα κατατεθέν του προϊόντος Güllüoğlu Kurabiye, κουραμπιέδες Τριαναταφυλλόπουλου 🙂 . Αν και ο άνθρωπος μπακλαβάδες φτιάχνει πιο πολύ.

  18. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα καὶ χρόνια πολλά μὲ ὑγεία, πάνω ἀπ᾿ ὅλα.

    Τὸ σημερινὸ εἶναι ψευτοδίλημμα.

    Ὁ καλὸς ὁ μύλος ὅλα τ᾿ ἀλέθει.* 🙂

    * καὶ μετὰ πᾶς νὰ μπεῖς στὸ καράβι καὶ σὲ στέλνουν στὴ γεφυροπλάστιγγα γιὰ ζυγολόγιο. Μαζί μὲ τὰ φορτηγά.

  19. kpitsonis said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά .
    Εγώ τον κ. Μπαμπινιώτη τον εκτιμώ και τον συμπαθώ , δεν μπορώ όμως να αποσιωπήσω ένα σοβαρό σφάλμα στο οποίο υπέπεσε χθες στην έκπομπή του κ. Κουβαρά στο ACTION 24 . Μας είπε , λοιπόν , ότι το ραντεβού – rendez-vous -προέρχεται από το ρήμα render , ρήμα που μάλλον δεν υπάρχει . Το rendez-vous , ως γνωστόν , είναι το β’ πληθ. πρόσωπο της προστακτικής ενεστ. του ρήματος se rendre .
    Και μία ερώτηση προς όποιον γνωρίζει : Τα μελομακάρονα λέγονται , ή λεγόντουσαν έστω , και φοινίκια Πόθεν το φοινίκια ;

    Ευχαριστώ !

  20. Τριανταφυλλόπουλου…

  21. π2 said

    11: Το θυμάμαι κι εγώ το σερβίρισμα σε τριάδες σε εορταστικά τραπέζια στα μικράτα μου. Μάλιστα όταν δεν επρόκειτο για αυτοσερβίρισμα αλλά για κανονικό σερβίρισμα στο τραπέζι ή στο σαλόνι μετά το φαγητό, το αν θα ήταν δύο τα μελομακάρονα ή οι κουραμπιέδες σχετιζόταν με το πώς τα έφτιαχνε τα γλυκά η κάθε νοικοκυρά. Μια θεία ειδικευόταν στους μικρούς κουραμπιέδες, οπότε το πιατάκι του γλυκού είχε δυο κουραμπιέδες κι ένα μελομακάρονο. Της μάνας μου ήταν ανάποδα, γιατί οι κουραμπιέδες της ήταν πιο μεγάλοι.

  22. kpitsonis said

    19 . Μόλις τώρα είδα την αναφορά στα φοινίκια στο άρθρο Συγγνώμη .

  23. @ 15 Παναγιώτης Κ.

    Ένα must… 🙂

  24. Γιάννης Ιατρού said

    21: Πάνε εκείνες οι μέρες που μαζεύονταν όλοι και γινόταν τσιμπούσι μεγάλο.
    Τώρα προσεκτικά κάτι το ελαφρύ και μετά να δούμε καμιά ταινία εποχής => Home Alone 😂 …

  25. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτά τα διλήμματα έχουν απαντηθεί παιδιόθεν: Μπητλς, Πανάθα, μελομακάρονο. Αδιαπραγμάτευτα, απαρέγκλιτα και ασυζητητί. ☺ Καλημέρα και χρόνια πολλά!

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να προσθέσουμε και άλλα αιώνια δίπολα: Παλαμάς ή Καβάφης, Ελύτης ή Σεφέρης, Ντοστογέφσκι ή Τολστόι, Μπαρτσελόνα ή Ρεάλ, Μάντσεστερ Γ. ή Λίβερπουλ, Σοφία Λόρεν ή Μπριζίτ Μπαρντό, Ανδρέας ή Μητσοτάκης, κιθαρίστας ή ντράμερ, Βάτμαν ή Μπαρτζούδης…Προσθέτετε κατά βούληση. ☺

  27. Γιάννης Ιατρού said

    18: Δημήτρη, έχω την υποψία πως θα πραγματοποιήσεις παράνομη μάζωξη με λαθρορεβεγιονίστας, πρόσεχε (τις είδα τις τάχα μου τάχα μου 7 καρέκλες που έβαλες επιδεικτικά γύρω απ΄ το τραπέζι, αλλά τα σκαμπό τα κρύβεις εντέχνως… 🙂 ) !!

  28. Voyageur autour de la chambre said

    Εγώ μόνο φοινίκια τα ήξερα, τη λέξη μελομακάρονο την άκουσα σχετικά μεγάλος και χρειάστηκα μετάφραση.
    https://www.lesvosnews.net/articles/news-categories/geyseis/oi-alloi-ta-lene-melomakaronaemeis-ta-leme-fnoikia-syntagi-gia

  29. Καλημέρα και εισέτι (σικ) πολλά

    Δεν αναφέρθηκε το δίπολο Βαμβακάρης-ταιτσάνης γιατί ως γνωστόν ο Μάρκος επεβλήθη στην παράταση 9κατ’ άλλους στα πέναλτυς…)

    Η προτίμησή μου είναι σαφώς μελομακαρονική και δεν με συγκινούν οι κουραμπιέδες, πραγματικοί και κατ ευφημισμόν

    Αντιθέτως αναπολώ την εποχή που η μητέρα μου έφιαχνε και τρίτο γλυκό τα αμυγδαλωτά, σε σχήμα κουραμπιέ, με ζάχαρη άχνη καλυμένα και αυτά, από ζυμωμένη αμυγδαλόψυχα με αλεύρι και ροδόνερο. Μέχρι το 60 περίπου υπήρχαν και στα συγγενικά σπίτια.
    Θυμάμαι ακόμα πως έψαχνε πολύ το βούτυρο στην κεντρική αγορά για να φιάξει κουραμπιέδες, εγώ έφιαξα μια φορά κατόπιν επιθυμίας των τέκνωνμε βούτυρο από το τυράδικο, αλλά δεν πείσθηκα πως αξίζει τον κόπο, κάποτε θα δοκιμάσω τα αμυγδαλωτά αν βρω την συνταγή από καμιά γαλαξιδιώτισσα, στο γιουτιούμπ βρήκα μερικές αλλά έχω τις επιφυλάξεις μου.

  30. # 23

    Ε, αφού προτιμάς τους Μπητλς από τους Ρόλλιγκ Στόουνς, όλα εξηγούνται. Από το τρίπτυχο της ΑΕΚ (Αγάπη, Εκτίμηση, Κατανόηση) τα δυο πρώτα γράμματα διαγράφονται ! Σου εύχομαι να αγιάσεις.

  31. Ωραία τα ετυμολογικά του μελομακάρονου (του κουραμπιέ τα θυμόμουνα). Εγώ ήμουν παραδοσιακά του μελομακάρονου αλλά τα τελευταία χρόνια παλαντζάρω προς τον κουραμπιέ, ιδίως αν τινάξω την άχνη από πάνω.

  32. leonicos said

    ΥΤΧ μας (υπερτρισχιλιετής, να ξέρετε)

    Όσο και να το ειρωνευτείς, υπερτρισχιλιετής είναι

    Δυναστεία δεν είναι ένας βασιλιάς αλλά η οικογένειά του, οι διάδοχοί του

  33. leonicos said

    31 δίως αν τινάξω την άχνη από πάνω

    τον ξεπλένω

  34. sarant said

    26 🙂

    19 Κι όμως, πρέπει να ξέρει κάτι γαλλικά.

  35. leonicos said

    29

    αμυγδαλένια αμυγδαλωτά
    είναι γεμάτα τα νησιά

    Θα μου πεις, και το Γαλαξείδι νησί κολλημενο στη Ρούμελη είναι

  36. leonicos said

    28 φοινίκια

    Γειά σου αιγυπτιώτη

  37. leonicos said

    25 Αυτά τα διλήμματα έχουν απαντηθεί παιδιόθεν: Μπητλς, Πανάθα, μελομακάρονο.

    Νομίζεις! Με βρίσκεις σύμφωνο στο τρίτο

  38. leonicos said

    19 Kpitsonis

    Θεός φυλάξοι! Συνέβη κι αυτό;

    Απίστευτο μου φαίνειται. Πολύ χοντρή χοντράδα

  39. Λεύκιππος said

    η γιαγιά μου η Αιγενήτισσα ……. Λάθος, ή έτσι αποκαλούνται από την Αίγινα;

    Επ ευκαιρία σαφώς υπέρ των μελομακάρονων, υπέρ τους το ότι δεν λερώνουν τόσο εύκολα, στο σαλόνι, χωρίς πιατάκι.

  40. Voyageur autour de la chambre said

    @36
    Καλημέρα, αλλά όχι αιγυπτιώτης, Μυτιληνιός είμαι.

  41. LandS said

    Θεοδωράκης ή Χατζηδάκις;

  42. leonicos said

    17 Dimosioshoros

    Ο μπακλαβάς φτιαχνεται με τρία φύλλα, προχτεσινά, να έχουν στεγνώσει καλά, χτεσινά, λιγότερο στεγνά και φρέσκα. Έτσι μόνο τον δαγκώνεις και κόβεται σωστά μέσα στο στόμα. ο μπακλαβάς δακγκώνεται. δεν κόβεται ευπρεπώς με μαχαίρι και πιρούνι. Θέλει να είσαι άξιος και για να τον φας.

    Κάποτε, στην İstiklal Çaddesı, είδα κι έπαθα να βγαλω τη Φωτεινη από ένα ζαχαροπλαστείο. Πήραμε το μισό φεύγοντας.

  43. leonicos said

    11 Λανδς

    Λαμβάνοντάς τα εναλλάξ.

    Πόσες φορές;

  44. leonicos said

    6 Νοικοκύρη

    3 Ωχ, συμπαρίσταμαι!

    Πώς; τους τρως εσύ αντί για κείνον

    ή

    δεν τρως ούτε κι εσύ;

  45. ndmushroom said

    43
    Για αυτό τον κόβουμε σε κομματάκια πριν ψηθεί, όπως κάνουν οι Τούρκοι. Τη μπουκίτσα δε χρειάζεται να την κόψεις. 😉

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    41: Πώς το ξεχάσαμε αυτό;
    Μόνο Παπάγος ή Πλαστήρας μην προτείνετε, απ’ ό,τι θυμάμαι είναι εν και το αυτό. ☺

  47. leonicos said

    Ο Διζικιρίκης πρότεινε να μετονομαστεί ο κουραμπιές επειδή ήθελε (μάταια) να ξετουρκέψει μονομιάς την ελληνική γλώσσα,

    Δεν την ξε-λατίνιζε πρώτα αρχίζοντας από το όνομά του;

  48. LandS said

    43
    Αυτό δεν το λέω ούτε στον γιατρό. Τι ούτε, δεν το λέω σε κανένα μη και φτάσει στα αυτιά του.

  49. LandS said

    46
    Μπρόκολα ή λάχανα; 😜

  50. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @42. Και γιατί, Λεώνικε, να κόψεις ή να δαγκώσεις τον μπακλαβά; Τί σε εμποδίζει να τον χώσεις άκοπο στο στόμα σου; 🙂

    (Αυτά τα διλήμματα είναι χωρίς νόημα- ψευδοδιλήμματα. Αγοράζεις δύο κουτιά. Πρώτα ανοίγεις και καταναλώνεις αυθημερόν το ένα με τα μελομακάρονα. Ύστερα, ανοίγεις το δεύτερο κουτί που περιέχει επίσης μελομακάρονα και το αδειάζεις ομοίως..)

    Χρόνια πολλά! Καλά Χριστούγεννα!

  51. @ 42 Leonicos

    İstiklal Çaddesı, ανεβαίνοντας για Ταξίμ, δεξιά ή αριστερά;
    (Γευστική μου αδιακρισία…)
    🙂

  52. leonicos said

    Νοικοκύρη

    είσαι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ

    Οι κουραμπιέδες της φωτογραφίας έχουν χάσει λίγο την άχνη τους.

    Δεν μπορούσες να το διορθώσεις; ΕΕΕΕΕΕΕΕ;

  53. leonicos said

    Μου ανεβάσατε το αίμα στο κεφάλι σήμερα!

  54. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @26. Κανένα δίλημμα, Γιάννη. Και Παλαμάς, και Καβάφης, και Ελύτης, και Σεφέρης, Μέχρι ΚΑΙ την ημέρα που θα κλείσουμε τα μάτια μας.. 🙂

  55. Άκοπα, άκοπα…

  56. Κουνελόγατος said

    25 και εξής: Μπητλς, Ολυμπιακός, Ντίλαν. Στα γλυκά δεν υπάρχει δίλημμα, τρώω τα πάντα σε όποια ποσότητα.
    Χρόνια πολλά σε όλους, να είστε καλά.

  57. @ 46 Γιάννης Κουβάτσος

    Ναι, ναι… Ιστορικό μονόλημμα.

  58. Pedis said

    Νικοκύρη,

    ενώ στο μεγάλο λεξικό του Μπαμπινιώτη διατυπώνεται η υπόθεση ότι η συσχέτιση με το μακαρόνι προέκυψε από το μακρόστενο σχήμα του γλυκού, μια υπόθεση που δεν με πείθει (ωοειδές είναι άλλωστε το σχήμα, όχι και πολύ μακρόστενο)

    πρόσεξε ότι άλλο πράγμα το σπαγγέτο κι άλλο το μακερόνε και οι δεκάδες τύποι του, μεταξύ των οποίων συναντιούνται και χοντροκυλινδικά ή τρυποπλακουτσωτά είδη πάστας.

    Είναι πολύ πιθανό, κατά τη γνώμη μου, να έχει δίκιο ο Μπαμπίς.

  59. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Πρέπει να τα έχω ξαναβάλει, αλλά πάρτε κάλαντα του 1946 από τον Ρίζο της Δευτέρας, όπως και όσο τα θυμάται ο τότε 13χρονος πατέρας μου. Ο Κλίφορντ Νόρτον ήταν ο τότε Βρετανός πρεσβευτής, τον Γιαν Σματς τον ξέρετε και τα χτενάκια είναι αναφορά στις πλαστικές τσατσάρες που τότε πρωτοέσκασαν στην ελληνική αγορά.

    Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας
    Χριστού τη θεία γέννηση να πω στ’ αρχοντικό σας.
    Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει
    αλλού οι λαοί αγάλλονται κι εδώ οι δωσίλογοι όλοι
    […]
    Ήταν και τότε κατοχή στη γη των Ιουδαίων
    κι απογραφή διέταξε ο Νόρτον των Ρωμαίων
    […]
    μα όπου κι αν εχτύπησε, παντού σ΄όλες τις θύρες
    για νοίκι του ζητήσανε χρονιάτικο και λίρες
    κι ο Ιωσήφ εκίνησε στο σπήλαιο με φούρια
    κι εκεί τον εδεχτήκανε τα βόδια, τα γαϊδούρια.
    Γιατί εκείνα ήτανε ω φίλοι συμπολίτες
    γαϊδούρια κι όχι σύγχρονοι μεγαλοϊδιοκτήτες.
    […]
    Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι το «Δόξα εν υψίστοις»
    του Παπαντρέου φάνηκε η δόλιά του πίστις.
    Πιστεύομεν πιστεύομεν ο παπατζής φωνάζει
    κι όλοι, εχθροί και φίλοι του με δαύτον κάνουν χάζι.
    […]
    Εκ της Περσίας έρχονται τρεις μάγοι με τα δώρα
    να φέρουν λίγη ενίσχυση στη δόλια μας τη χώρα.
    Τον λίβανο τον πήρανε χωρίς ποσώς ν΄αργήσουν
    οι βουλευτές μες στη Βουλή τον Σματς να λιβανίσουν.
    Και τον χρυσό τον άρπαξαν ευθύς σαν τα κοράκια
    και τον κατασπατάλησαν φέρνοντας και χτενάκια*
    […]

  60. Pedis said

    + 58 : Επιπλέον, εκτός από τον τύπο «κουραμπιέ» υπάρχει κι ο τύπος «μακερόνε» (στα Ιταλικά) ο οποίος δηλώνει τον χοντροκομμένο, αδέξιο, κουράδα και βλάκα.

  61. nikiplos said

    Καλημέρα. Η γιαγιά μου η πολίτισσα έλεγε (και μάλλον είχε δίκιο) πως οι κουραμπιέδες βασίζονται στο καλό βούτυρο – κατά τη γνώμη της ήταν μόνο από βουβάλια, όπως του Ιωσηφίδη – Καππαδόκης γαρ, ενώ τα μελομακάρονα στο μελοσίροπο και στα καρύδια-όσο πιό ορεινά, τόσο πιο καλά.
    Οι μερακλήδες στο μελοσίροπο έβαζαν είτε ανθόνερο, είτε ροδόνερο, είτε άλλη «μυστική» συνταγή.

    Ψηφίζω μελομακάρονα, αν και θεωρώ ψευτοδίλημμα το όλον, αλλά λόγω ότι ταλαιπωρούμαι από τα 7 χρόνια μου με τα δόντια μου, ανέκαθεν οι κουραμπιέδες και τα λουκούμια, όσο κι αν μου αρέσουν, με έστελναν νωρίτερα στον οδοντίατρο.

  62. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    42, 51
    Μάλλον για το φημισμένο Saray πρόκειται, με το εκπληκτικό σακιζλί μουχαλεμπί και άλλα ωραία πράματα. Αααααχχχχχ…

  63. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Ποτέ δεν κατάλαβα το νόημα αυτού του διλήμματος. Μου μοιάζει να είναι φτιαγμένο σε ηλεκτρονικές στήλες που είχαν στερέψει από θέματα. Πολύ απλά, σ’ όποιον δεν αρέσουν και τα δύο τρώει αυτό που του αρέσει.

    Παρά ταύτα, για όποιον συμμερίζεται το δίλημμα και το λύνει με κουραμπιέ, χαίρομαι που η Νέα Καρβάλη κατέκτησε το εναρκτήριο σχόλιο.

    Όσο για την ετυμολογία μακαρόνια < μακάρια και αιώνια, που με πείθει αρκετά λίγο αλλά είναι γουστόζικη, μου θυμίζει λίγο τη λέξη «μακαρονικά» (=δύο γλώσσες που τις χρησιμοποιείς ανάμικτα).

  64. # 61

    Στο μελοσίροπο (πολύ μέλι, λίγη ζάχαρη) ξυλαράκια κανέλλας και πορτοκαλόφλοιδες για άρωμα. Καρατσεκαρισμένο.

  65. LandS said

    62
    Άρα ανεβαίνοντας δεξιά.

    Έχει κάτι σου με σοκαλατοσίροπο… μάνα μου.

    Απέναντι, λίγο πιο κει είναι το δημοφιλέστατο παρά τοις Ρωμαίοις [πως το λεν δεν θυμάμαι] που φτιάχνει θεϊκό προφιτερόλ.

  66. Κρίμα που δε βάλαμε στα διλήμματα και Allentown vs. Βηθλεέμ.

  67. Λοιπόν να διευκρινισθεί πως-κατά την γνώμη μου πάντοτε- από Μπήτλς ό,τι άξιζε ήταν ο Τζορτζ Χάρισσον, ο οποίος και συνέχισε τις επιτυχίες στην σόλο καριέρα του. Από κει και πέρα μια-δυο επιτυχίες κάνανε και συγκροτήματα που δεν θυμόμαστε το όνομά τους.
    Ολους τους παλιούς τους συγκινούν τα πρώτα τραγούδια των Μπήτλς-γιεγιέ, αλλά η μπογιά τους πέρασε, δεν είχαν την διαχρονικότητα του Ντύλαν ή των ΡόλλινγκΣτόουνς, απλά είχαν πιάσει το νόημα της εποχής όπως ο Μπίγαλης ένα καλοκαίρι με την Μέλισσα (1993 αν θυμάμαι καλά) και σήμερα δεν ακούγεται.

  68. Γιάννης Ιατρού said

    Τα κάλαντα αλλά και το bella ciao (καμιά σχέση με το «goodbye υπέρκομψη» 🙂 🙂 ) του είπαν.

  69. Και στην αυριανή γαλοπούλα υπάρχει το δίλλημα στήθος (άσπρο) ή μπούτι (σκούρο). Τα χρώματα για να μην πάει αλλού ο νους του Γουσου, καλά να είναι.

  70. Ωχ, δίλημμα, βεβαίως (πριν το δει ο ΓουΤου…

  71. spiridione said

    Να τιμήσουμε και τον μπλογκ ό,τι νάναι που είχε βρει στο προηγούμενο άρθρο μεταφορική μειωτική ανεύρεση των κουραμπιέδων από το 1894
    Είναι άρθρο του 1893 στο Ημερολόγιον Σκόκου. Κουραμπιέδες
    http://kosmopolis.lis.upatras.gr/index.php/hmerologio_skokou/article/view/71177/70053

    Επίσης μια καταγραφή από τον Τρ. Γρέζο (πρέπει να είναι 1913-1918) στη Μακεδονία: Ζαχαρόκωλος, ο άλλως κουραμπιές = τρυφηλός, μη αντέχων επί κόποις και κακουχίας, δειλός και άνανδρος
    http://repository.kentrolaografias.gr/xmlui/handle/20.500.11853/172122

    Τέλος, να τιμήσουμε και τον Τηλυκράτη Λεξίμαχο που είχε βρει στο προηγούμενο άρθρο αναφορά του Πουκεβίλ στους courabias (που λέει γίνονταν με μέλι)
    https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k748802/f411.item

  72. sarant said

    47 Λεώνικε, δεν είναι λατινικό το Διζικιρίκης αλλά τουρκογενές, κάτι σαν σπασμένο γόνατο σημαίνει

    59 Δεν προλαβαίνω τώρα, αλλιώς θα έψαχνα να τα βάλω ολόκληρα.

  73. sarant said

    71 Καλά κάνεις και τα βάζεις, αμέλειά μου.

  74. @ 67 Gpointofview

    Πάντως ακόμα γράφονται διθυραμβικά, τουλάχιστον για τις πωλήσεις.

  75. raf said

    Χρόνια πολλά!

  76. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δεν θέλω να σε πληγώσω Νικοκύρη, αλλά πόσους νομίζεις ότι αφορά το «δίλημμα» Βίσση ή Βανδή; Να βάλεις Μπαρντό ή Μπελούτσι, μάλιστα! Να βάλεις Καρντινάλε ή Έκμπεργκ, μάλιστα! Αλλά Βίσση ή Βανδή; 🙂

  77. takis#13 said

    Καλημέρα , και εγώ φοινίκια τα έμαθα . Έτσι τα λέμε στην Κω , αν και σιγά σιγά χάνεται αυτή η ονομασία και επικρατεί το μελομακάρουνο. Καλά Χριστούγεννα.

  78. LandS said

    69
    Εδώ είναι που δεν υπάρχει κανένα δίλημμα.
    Η απάντηση είναι μία: «Ευχαριστώ, εγώ θα φάω από το χοιρινό. Άμα περισσέψει, θα πάρω και λίγη γέμιση στο τέλος».
    Τη ρίχνεις έτσι στο φιλότιμο την οικοδέσποινα και σου φυλάει ένα πιατάκι γέμιση.

  79. Pedis said

    # 72 – ξανασκέψου το 58 και πες μου.

  80. Pedis said

    # 63 + Ν/κύρης:

    maccheróne s. m. [forse dal gr. μάκαρ «beato», epiteto che si dà ai morti: in origine si sarebbe indicato con questo nome un cibo che si consumava nei banchetti funebri].

    https://www.treccani.it/vocabolario/maccherone/

  81. LandS said

    76.
    Μπαρντό με Μπελούτσι; Από που ως που. Αυτές έχουν δυο γενιές διαφορά.

    Μπαρντό και Μορό. Πιο κοντά.

    Και βέβαια το δυσκολότερο δίλημμα από όλα. Ντενέβ ή Ντολρεάκ. Σαν δίδυμες είχαν ελάχιστες διαφορές.
    Εκεί κύριοι έγκειται η δυσκολία. Όχι τα ευκολάκια του είδους «ξανθιές ή μελαχρινές»

  82. Νέο Kid said

    Ρόλινγκ Στόουνς, Πανάθα, Ντιέγκο Αρμάντο , Βανδή (όχι ότι μ’αρεσει , αλλά απλά απεχθάνομαι τη Βίσση -αν κι ως φωνή ήταν αναμφισβήτητα φωνάρα ) και φοινίκια!
    Και στους θετικαριους υπήρχε (υπάρχει;) και το Φυσική ή Χημεία;
    Φυσική φυσικά, αν και ξέρω ότι θα πέσω στη δυσμένεια του χημικού λόμπι εδώ μέσα…😃

  83. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν εξαιρέσουμε κάποια διλήμματα που δεν σηκώνουν μεσοβέζικες απαντήσεις όπως Γάβρος ή Πανάθα, ΚΚΕεξ.ή ΚΚΕ εσ., όλα τα άλλα μια χαρά συνταιριάζονται. Μπητλς βέβαια αλλά ωραίοι και οι Στόουνς. Μελομακάρονο οπωσδήποτε αλλά πού και πού κάνα σπιτικό κουραμπιεδάκι που δεν θα θυμίζει ασβέστη. Χατζηδάκις φυσικά αλλά και μπόλικος Θεοδωράκης. Και, όπως είπε ο φίλος ο Γιώργος ο Κατσέας, και Παλαμάς και Καβάφης, και Ελύτης και Σεφέρης, μέχρι να σβήσει ο ήλιος και, εννοείται, και Ούρσουλα Άντρες και Ράκελ Γουέλς, αγαπητά συνλυκόπουλα. ☺

  84. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Όσον αφορά τις προσφωνήσεις, το δίλημμα μαλάκας ή πούστης έχει απαντηθεί από τον σοφό λαό που αγκάλιασε εξίσου θερμά και τους δύο τίτλους ευγενείας, πάντοτε συνοδεία του δοξαστικού ρε.

  85. Θρασύμαχος said

    «Εγώ, όμως, ο οποίος είμαι εντελώς ανέπαφος με την όλη υπόθεση, δικαιούμαι να ζητώ την καταδίκη του άθλιου συκοφάντη μου» https://www.iefimerida.gr/politiki/me-minyseis-ypoyrgoi-syriza-folli-follie

  86. Θρασύμαχος said

    Στα «μεγάλα διλήμματα της ζωής» προσθέτω Βερούλη ή Σακοράφα

  87. loukretia50 said

    Δεν ενδίδω σε ψευδοδιλήμματα!
    Δηλαδή με διαδοχική* /*(φουλ του δέλτα!)
    εναλλαγή, όλα μπερδεύονται γλυκά!
    Μια αδυναμία μικρή την έχω βέβαια…

    Τρελομακάρονα! – μελοσoροπιαστά ! For ever!

  88. # 74

    και τα στρουμφάκια αγοράζονται ακόμα για τα παιδικά πάρτυ, γούστα είναι αυτά.

  89. voulagx said

    #83: Διόρθωση: συνλυκόπουλα.–> συλλυκόπουλα.
    Και φυσικά στο δίλημμα της ημέρας, κουραμπιέδες ή μελομακάρονα, η απάντηση είναι μία: παϊδάκια.

  90. ΓΤ said

    «Καραμανλής ή τανκς»

  91. loukretia50 said

    89. Ο καλός ο λύκος τρώει παιδάκια με διαλυτικά !

  92. Χαρούλα said

    Μέσα, μέσα, μέσα, με την κλεισούρα, το κλασικό «βουνό ή θάλασσα» πού να το θυμηθούμε;;;!🤣

    Νομίζω πως φοινίκια και μελομακάρονα δεν είναι το ίδιο ακριβώς. Τουλάχιστον στις οικογενειακές μας συνταγές. Φοινίκια ειναι τα γεμιστά με καρύδι, μελομακάρονα.

    Τώρα για το ερώτημα της περιόδου;;;; Το υλικό τους μετράει. Και τα δυό προδίδουν και προδίδονται από το βούτυρο ή το μέλι τους. Οπότε, το καλοφτιαγμένο επιλέγω.

    Και του χρόνου, όλοι γεροί!

  93. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @81. Αυτά τα διλήμματα δεν πάνε με γενιές! Μιλάμε για δυό γυναίκες που σε έκαναν να αναρωτιέσαι: «Τί κάνει ο Θεός όταν είναι σε μεγάλα κέφια!» 🙂
    Πάντως, Μπαρντό και Μορό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΛΗΜΜΑ! 🙂

  94. ΓΤ said

    Μπόκα ή Ρίβερ

    Το Μάντσεστερ Γ.-Λίβερπουλ, που μας θύμισε ο φίλος Γιάννης, είναι παιδική χαρά. Το απόλυτο ντέρμπι μίσους (όποτε τύχει πια να συναντηθούν) είναι το Μίλγουολ-Γουέστ Χαμ. Το νερό πρωτοκόχλασε το 1899, κι από τότε σκάνε οι χύτρες.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Millwall_F.C.%E2%80%93West_Ham_United_F.C._rivalry

  95. π2 said

    51: Το Σαράι αριστερά ήταν νομίζω. Δεξιά κάτι τουριστικά κεμπαμπτζίδικα θυμάμαι κυρίως (πεντανόστιμα βέβαια).

  96. @ 81 LandS said

    >>Μπαρντό με Μπελούτσι; Από που ως που. Αυτές έχουν δυο γενιές διαφορά.

    Ναι, αλλά στις συγκριτικές μελέτες την κάθε οντότητα την εξετάζουμε στην άριστη φάση της. Οπότε το δίλημμα μένει.

  97. @ 93 Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη

    Σωστός.

  98. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @91. 🙂 🙂
    @92. Χαρούλα, υποψιάζομαι ότι ΔΕΝ φτάνει το καλό το μέλι για καλά μελομακάρονα! Το ξέρω εκ πείρας. 🙂

  99. ΓΤ said

    96@

    «[…] την κάθε οντότητα την εξετάζουμε στην άριστη φάση της».
    Θα το έλεγες και μία μορφή βελτίστου ελέγχου (optimal control).

  100. sarant said

    85 Ανέπαφος όπως στην πόκα; Ή όπως στην κάρτα;

    86 Σωστός, αλλά δεν διάρκεσε πολύ το δίλημμα. Και δείχνουμε και τα χρόνια μας.

  101. ΓΤ said

    Στον πλουσιόστηθο χώρο των άγριων θηλυκών, έχουμε το δίλημμα:

    Ανίτα Έκμπεργκ ή Τζέιν Μάνσφιλντ. Και εδώ μιλάμε για τα απόλυτα μελομακάρονα…

  102. Γιάννης Κουβάτσος said

    89: Συνειδητά έγραψα το συνλυκόπουλα. Το συλλυκόπουλα τυπικά σωστό αλλά χάνει σε ισχύ. Ας γράψω συν-λυκόπουλα, για να μη σκανδαλίζω.
    94: Σαφώς υπάρχουν κάτι ντέρμπι και κάτι μίση μεταξύ άσημων ομάδων με ασύλληπτο μίσος. Αλλά δεν απασχολούν το ευρύ κοινό όπως το Μάντσεστερ-Λίβερπουλ.

  103. faltsos said

    Συμφωνώ με όλους τους προλαλήσαντες ότι τα περισσότερα διλήμματα είναι ψευτοδιλήμματα. Η προφανής απάντηση είναι και τα δυο, είτε πρόκειται για γλυκά είτε για ποίηση, τραγούδι κλπ . Έλα όμως που υπάρχουν και τα ασυμβίβαστα διλήμματα, όπου δεν χωράνε συμβιβαστικές απαντήσεις. Ένα τέτοιο είναι και το ετυμολογικό. Από τα μακαρόνια ή από τα αμυγδαλωτά το δεύτερο συνθετικό του μελομακάρονου;
    Ειδικός δεν είμαι, αλλά το δεδομένο ότι παλιότερα λέγανε «μελομακάρουνο» δεν δίνει σαφή προτεραιότητα στο γαλλικό macaron, αγγλικό macaroon;
    Η συσχέτιση με τα μακαρόνια μου φαίνεται λίγο πορτοκαλοειδής και απορώ γιατί την προτιμούν τα λεξικά αγνοώντας την διαχρονική εξέλιξη της ονομασίας.

    Για τα φοινίκια νομίζω ότι η ονομασία έχει μικρασιατική προέλευση.

  104. ΣΠ said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά.

    Κουραμπιέδες ή μελομακάρονα; Απάντηση: προφιτερόλ.
    Γλυκό που δεν περιέχει σοκολάτα δεν έχει λόγο ύπαρξης. Τιμητική εξαίρεση ο μπακλαβάς της μακαρίτισσας της μάνας μου.

    Απαντήσεις στα υπόλοιπα διλήμματα.
    Αθήνα ή Θεσσαλονίκη; Απάντηση: Θεσσαλονίκη
    Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός; Απάντηση: ΠΑΟΚ
    Καζαντζίδης ή Μπιθικώτσης; Απάντηση: Μητροπάνος
    Βουγιουκλάκη ή Καρέζη; Απάντηση: Ξένια Καλογεροπούυλου
    Μπητλς ή Ρόλινγκ Στόουνς; Απάντηση: Ντορς
    Πελέ ή Μαραντόνα; Απάντηση: Ζιντάν
    Βίσση ή Βανδή; Απάντηση: Σοφία Βόσσου

  105. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    95 Απ’ ότι μου λένε μάλλον έχει μετακομίσει, αλλά το 2003 ήταν στη δεξιά μπάντα της Ιστικλάλ, όπως κατεβαίνουμε από Ταξίμ προς το τούνελ.

  106. # 101

    Αννίτα Εκμπεργκ ή Σοφία Λώρεν, η Τζέην ήταν μόνο ποσότητα. Διαχρονικά όμως μόνο μία δεν είχε δίλημμα…Μισέλ Πφάιφερ ή τίποτε !!

  107. ΓΤ said

    102@

    α. Πρόσεξε μη σου ξεφύγει πουθενά «συΝΛείτουργο», γιατί καταλαβαίνεις τι θα αντιμετωπίσωμεν 🙂
    β. Πάντως, οι συγκεκριμένες δεν είναι άσημες 😉

  108. ΓΤ said

    106@

    Να σημειώσουμε ότι η παραδοσιακή γραφή «Λώρεν» είναι, σε μία δεύτερη ανάγνωση, ο ομφάλιός της λώρος με την Ομορφιά.

  109. ΓΤ said

    Αν ακούει ο Δημόσιος Χώρος (Βούιμαν), παρακαλείται να μην αποφύγει το πίσω νήμα. Έχει απάντηση 🙂

  110. ΣΠ said

    58
    Όμως στα ελληνικά, όταν λέμε μακαρόνια, εννοούμε σπαγγέτι.

  111. ΓΤ said

    110@

    Άσε που μερικοί νεογαμώπλουτοι λένε «πάμε για πάστα»…

  112. ΣΠ said

    111
    Για μένα πάστα είναι το γλυκό, π.χ. σοκολατίνα.

  113. Πάντως το ΠΑΟ-ΟΣΦΠ είναι …παλαιολιθικό, ήδη με την κουληκυβέρνηση έχουμε περάσει σε άλλο επίπεδο, διεθνώς !

  114. Αράουτ said

    Το Επιτελείο μας επιθυμεί να κάνει μία πολύ σημαντική διόρθωσι στο ομολογουμένως αξιόλογο άρθρο του κ. Σαραντάκου για τους κοσμαγάπητους κουραμπιέδες…

    Γράφει – μεταξύ άλλων – ο αγαπητός μας κύριος Νίκος: «Η πιο παλιά ανεύρεση της μεταφορικής σημασίας της λέξης που έχω βρει χρονολογείται από την εποχή των βαλκανικών πολέμων, αλλά η σημασία θα μπορούσε να είναι παλιότερη, πριν από το 1897……..
    Υπάρχει όμως και παλιότερη ανεύρεση, του 1906, όπου μάλιστα λέγεται σε μη στρατιωτικά συμφραζόμενα. Όπως είχε ανακαλύψει σε παλιότερο σχολιό του το Σπαθόλουρο, σε κείμενο του ΕΜΠΡΟΣ («Η μελαγχολία του», 8/2/1906) ένας γέροντας κούτσαβος σχολιάζει τη σημερινή νεολαία και τα λοιπά τεκταινόμενα:«Τι περιμένεις τώρα απ’ αυτούς τους κουραμπιέδες (την σημερινήν νεολαίαν) […]»

    Αλλά, κύριε Σαραντάκο, πώς είναι δυνατόν να αγνοείτε ότι «κουραμπιέδες» στην φαναριώτικη διάλεκτο του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου λεγόσαντε καθόλον τον 19ο αιώνα οι νεαροί κίναιδοι (τουρκιστί= γιουσουφάκια) που χάριζαν οι νεοεκλεγέντες επίσκοποι στους Αρχιερείς και στον ίδιο τον Πατριάρχη ως ανταμοιβή για την Εκλογή τους;

    Και ο τελευταίος αποφοιτος Παλαιού Σχολαρχείου γνωρίζει ότι η θρυλική εβδομαδιαία εφημερίς της Κωνσταντινουπόλεως «Εκκλησιαστική Αλήθεια» βρίθει από την μεταφορική αυτή χρήση της λέξεως «κουραμπιές» (= γιουσουφάκι). ΑΝΑΡΤΩ για παράδειγμα την αρχή του άρθρου «Ο Κώδηξ του Παϊσίου» από την «Εκκλησιαστική Αλήθεια» της 23ης Νοεμβρίου του 1888, δηλαδή 18 ολόκληρα χρόνια προτού το αείμνηστο Σπαθόλουρο «ανακαλύψει» την πρώτη μεταφορική χρήση του «κουραμπιέ»

    Όπως βλέπετε, το άρθρο αναφέρεται λεπτομερώς στο έθιμο της «Αλλαξοπατριαρχείας», δηλαδή στις «αλλαξοκωλιές» που έκαναν μεταξύ τους οι αλληλοχειροτονούμενοι Επίσκοποι του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Γι’ αυτό και βάζει την λέξι «κουραμπιέδες» σε εισαγωγικά. Σημειωτέον ότι με τον όρο «καβεζαχάρεις» (καφές + ζάχαρη) απεκαλούντο από τους διεφθαρμένους Φαναριώτες αι περίφημοι «συνείσακτοι παρθένοι» του Ιερού Χρυσοστόμου, τουτέστιν τα ανήλικα κοριτσάκια που έμπαιναν σαν υπηρέτριες + παραδουλεύτρες στα σπίτια των Αρχιερέων κι εκείνοι τα καταγαμούσαν κατά φύσιν και παρά φύσιν.

    ΥΓ: Προκαλούμε τους διακεκριμένους χριστιανούς λογίους του παρόντος Ιστολογίου κ.κ. Theo + Blogotinanai, ΑΝ ΤΟΛΜΟΥΝ, να βγούν και να μάς διαψεύσουν. Ας γνωρίζουν, όμως, ότι έχουμε πολλούς «άσσους» στο μανίκι μας και θα τους διασύρουμε πανελληνίως

  115. loukretia50 said

    Μελομακαρονοφάγοι, κουραμπιέδων τιμητές*,
    /*(μ’ όποια έννοια βολεύει εκλεκτούς σχολιαστές!)
    Λαίμαργοι και αδηφάγοι
    Δίαιτας εκδικητές
    Δεν πιστεύω ότι είστε
    σοκολατας αρνητές !

  116. Γιάννης Ιατρού said

    Δεν ξέρω αν υπάρχει κανένας κωδικός για sms να πάει κανείς να βοηθήσει, ίσως με το Νο. 4

  117. Γιάννης Ιατρού said

    116: μού ΄φαγε τον σύνδεσμο

  118. Γιάννης Ιατρού said

    τώρα τον έδειξε 👍

  119. Γιάννης Ιατρού said

    114Q αείμνηστο Σπαθόλουρο
    ??? α που να φας την γλώσσα σου, κερατά! 😡👎😟

  120. Pedis said

    @ 110 – Μην το λες. Εξαρτάται. Ο παππούς μου φερειπείν προτιμούσε ένα ελληνικό είδος μπουκατινίου σε μεγέθυνση, ως προς την διάμετρο της τρύπας, και μισό σε μήκος που δεν θα τόλεγες με τίποτα σπαγγέτο. Και δεν ξέρω αν παραγεται πλέον.

  121. Μαρία said

    31
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/12/26/kourabies-3/#comment-262026
    Οτι την τινάζεις το ξέρουμε απο παλιά όπως κι εγώ άλλωστε. Τα μελομακάρονα δεν ήταν στην οικογενειακή μας παράδοση και τα τρώω στην ανάγκη.

  122. Πέπε said

    @114
    τουρκιστί γιουσουφάκια: κορυφαίο!

    Όπως θα λέγαμε τσιγκούνης, τουρκιστί Γερολαδάς.

  123. ΓΤ said

    113@

    Τράτζικ…
    Τέτοιο «θάρρος» βέβαια πού για Πειραιά…

  124. dryhammer said

    Το απόλυτο χιακό τρίπτυχο απαιτεί
    Φοινίκι [μέλι (με πορτοκαλόφλουδο και μοσχοκάρφι) – καρύδι]
    Κουραμπιέ [αμύγδαλο – αληθινό βούτυρο – ψήσιμο ακριβείας]
    Μασουράκι [με ανθόνερο στη γέμιση]

    Οι δίπλες είναι για το πρωινό.

  125. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αν και από μικρός κουραμπιέδες θυμάμαι στο σπίτι μας, σήμερα προτιμώ το μελομακάρονο. Κουραμπιέ με λίπα φάγατε ποτέ;

  126. Πέπε said

    Το -ου- στο μελομακάρουνο δε συνηγορεί υπέρ καμιά ετυμολογίας. Και τα μακαρόνια λέγονται μακαρούνια σε πολλές περιοχές (και όχι φυσικά λόγω ΒΙ προφοράς), π.χ. εδώ στην Κρήτη. Στην Κάρπαθο το τοπικό αντίστοιχο ζυμαρικό λέγεται μακαρούνα (η), δεν είναι βέβαια το ίδιο, αλλά η λέξη είναι σαφώς η ίδια.

    Και είναι λογικό, γιατί το ιταλικό ο, λίγο πιο κλειστό από το ελληνικό, συχνά δίνει ελληνικά δάνεια με ου, π.χ. τραμουντάνα. Ο τύπος με ο, μακαρόνι, έτυχε να προκριθεί στην ΚΝΕ κι έτσι επισκίασε τον τύπο με ου, ο οποίος όμως ιστορικά δεν περιορίζεται κι αυτός σε επίπεδο μιας μεμονωμένης σπάνιας εξαίρεσης.

  127. Μαρία said

    95
    Όχι. Ανεβαίνοντας την Ιστικλάλ είναι δεξιά.
    https://www.google.com/maps/place/Saray+Muhallebicisi+-+Beyo%C4%9Flu/@41.0351551,28.9798832,17z/data=!4m5!3m4!1s0x14cab7613c16686b:0xe3405856e1b3b124!8m2!3d41.0346938!4d28.980366

  128. H. Mandragoras said

    Στο βασικό ερώτημα δηλώνω ισαποστάκιας. Απολαμβάνω τη χριστουγενιάτικη γλύκα απ’ όπου κι αν προέρχεται.

    Φοινίκια και στην Άνδρο. Και έλεγα για τα φοινίκια στους συμφοιτητές και δεν καταλάβαιναν για τί πράγμα μιλούσα.

    Συμπτώσεις… Η μάνα κατα κοινή ομολογία είναι μαστόρισσα στα φοινίκια, και ως εκ τούτου με λαϊκή απάιτηση τα φτιάχνει όλο το χρόνο. Κυρίως ως «συχωρετικά» ήτοι κεράσματα στη μνήμη νεκρών στα ψυχοσάββατα και όταν γιορτάζουν τα νεκροταφεία. Γύρισαν λοιπόν και στις μακαριές τα μελομακάρονα.

    Εγώ έμαθα να φτιάχνω τους κουραμπιέδες στην ξενιτιά. Καθώς ο ουρανίσκος των ντόπιων δεν την παλεύει πολύ με τη ζάχαρη, τους κάνω λίγο πιο άγλυκους. Τουλάχιστον το βούτυρο εδώ κάνει θαυματα. Φαίνεται να έχω επιτυχία. Στην έδρα κάθε χρόνο με ρωτάνε αν θα φτιάξω. 🙂

  129. ΣΠ said

    Σήμερα είναι της Αγίας Ευγενίας. Τι απέγινε η Ευγενία Λώβη;

  130. dryhammer said

    124. Ήμαρτον Μυλόπετρε, ήμαρτον!

    Ξέχασα τα Μαμούλια. [Θα βγω να πάρω ένα κουτί να τα φάω όλα για τιμωρία]

  131. Γιάννης Κουβάτσος said

    107: Άσημες εκτός Αγγλίας εννοώ, ιδίως η Μίλγουολ. Τα «σφυριά» σαφώς γνωστότερα, η ομάδα του Μπόμπι Μουρ. Αλλά αν μιλάμε για μίσος τρελό, τότε προτείνω Σουόνσι-Κάρντιφ, το ουαλικό ντέρμπι.
    106: Αρχηγέ, δεν πίστευα ότι μπορεί να συμφωνήσουμε σε κάτι! Όντως η Μισέλ είναι θεά. Μου κάνει εντύπωση που σου αρέσει, αφού, αν ήταν Ελληνίδα, θα ήταν σαφώς Παναθηναϊκιά, το μαρτυράει η αριστοκρατική ομορφιά της. Για μπαοκτσού θα έλεγα τη Σοφία Λόρεν.

  132. Γιάννης Ιατρού said

    113: Έχουν καταρρεύσει πλέον όλες οι δομές ψυχικής υγείας σε τούτο τον τόπο…

  133. ΓΤ said

    131@

    H Λόρεν γουστάρει τρελά Νάπολι. Λες να έχει ξεχάσει τις πέτρες που έφαγε από τα μπαόκια ο Μαραντόνα; 🙂

  134. sarant said

    129 Έλα ντε;

  135. Corto said

    ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ (1913)

    ΑΓΥΜΝΑΣΤΟΣ
    (Εισερχόμενος.) Μωρέ κόσμος που πάει στο στρατό. Ερημώθηκαν τα καφενεία και τα ζαχαροπλαστεία. Όλη η παρέα μου έφυγεν. Εμένα δεν μ’ επήρε το σχέδιο. Αν οι φίλοι μου κατακτήσουν τη Μακεδονία και την Ήπειρο, εγώ θα κάμω κατακτήσεις στην Αθήνα.
    ΜΑΡΙΩΡΗ
    (Εισέρχεται ενδεδυμένη ως υπηρέτρια.) Με συγχωρείτε, κύριε…
    ΑΓΥΜΝΑΣΤΟΣ
    Παρακαλώ… Τι αγαπάτε;
    ΜΑΡΙΩΡΗ
    Μήπως είδατε δω έναν έφεδρο επιλοχία, ένα λεβέντη, νόστιμον, θεωρητικόν…
    ΑΓΥΜΝΑΣΤΟΣ
    Μα λεβέντες νόστιμοι επήγαν πολλοί στο στρατό. Έμειναν όμως ακόμη και άλλοι.
    ΜΑΡΙΩΡΗ
    Σαν του λόγου σου θέλεις να πης. Μα γιατί δεν επήγες και η ευγενεία σου στον στρατό, αφού επήγαν και οι άλλοι;
    ΑΓΥΜΝΑΣΤΟΣ
    Εγώ είμαι απαλλαγείς. Δεν εγυμνάσθηκα. Έπειτα πρέπει να μείνουν και μερικοί εδώ πέρα. Χρειάζονται για τα όμορφα κορίτσια….
    ΜΑΡΙΩΡΗ
    Τράβα! Τράβα! Άντε να πιάσης το ντουφέκι.
    ΑΓΥΜΝΑΣΤΟΣ
    Μα αφού σας λέω πως είμαι αγύμναστος.
    ΜΑΡΙΩΡΗ
    Ναι, μα εγώ με τους αγύμναστους δεν έχω σχέσεις. Τους θέλω γυμνασμένους.
    ΑΓΥΜΝΑΣΤΟΣ
    Μα… θα γυμνασθώ κοντά σου… (Προσπαθεί να την αγκαλιάση.)
    ΜΑΡΙΩΡΗ
    (Απωθούσα αυτόν.) Τράβα από κει σου λέω. (Τινάσσεται.) Και μ΄εγέμισες ζάχαρη, κουραμπιέ… (Βλέπει τον Επιλοχία). Α, νάτος! (Σπεύδει προς αυτόν. Ο Αγύμναστος φεύγει τρέχοντας.)

    (από το βιβλίο της Λίλας Μαράκα, «Ελληνική Θεατρική Επιθεώρηση 1894-1926, εκδ, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2000, τόμος Β΄ σελ.121)

  136. Corto said

    Και ο μέγας Μπέζος (1936):

    Κυρ-λοχαγέ, κυρ-λοχαγέ
    που ο νους σου πάντα κατεβάζει,
    ένα τσουβάλι κουραμπιέδες
    πόσους φαντάρους βγάζει;

  137. 1, 15: Σε αυτό το δίλημμα, Χρυσανθίδης.

    Στου άρθρου, μελομακάρονα, φυσικά, αλλά όχι τα νοτιοελλαδίτικα, που είναι ξερά σαν μπισκότα, αλλά τα βόρεια που δικαιολογούν το πρώτο συνθετικό τους στο έπακρο.

  138. 136 Ξέρω παραλλαγές του τετράστιχου από τον Καραγκιόζη («εσύ που ξέρεις τα πολλά / κι ο νους σου κατεβάζει / χίλια καντάρια σίδερο / πόσες βελόνες βγάζει». Απάντηση: «όσες κλωστές και βελονιές / έχει ένα φουστάνι/ χίλια καντάρια σίδερο / τόσες βελόνες βγάζει» και η καραγκιοζιανή ανταπάντηση: «εσύ που ξέρεις τα πολλά / κι ο νους σου κατεβάζει / χίλια καντάρια λάχανο / πόσους ντολμάδες βγάζει»)

  139. Faltsos said

    Ξεχάσαμε τα ισλί, μια ακόμη παραλλαγή μελομακάρονων.

  140. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ξεροτήγανα!
    σε φιογκάκια

    ή
    σε φλογέρες που η μάνα μου τα έλεγε τσιγάρους
    (και όχι,δεν είναι δίπλες)

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Να τα πούμε;

    και του χρόνου!

  142. Corto said

    138 (Δύτης):
    Ακριβώς! Πολύ καλές προσθήκες!
    Ή ακόμα μία στερεότυπη μορφή του ψευδοαινίγματος είναι:
    «εσύ που ξέρεις τα πολλά / κι ο νους σου κατεβάζει / ένα βαγόνι σίδερο / πόσα βελόνια βγάζει».

    Με τα λάχανα και τους ντολμάδες μού θύμισες και τον χιουμοριστικό (αλλά και συναισθηματικό συνάμα) αμανέ:

    «Ανάμεσα στην θάλασσα θα σπείρω μελιτζάνες/ για να περνάει η αγάπη μου ιμαμ μπαϊλντί να τρώει!»

    Από το αθάνατο ρωμαίικο του Ιερόθεου Σχίζα (1931) με τον Νταλγκά.

  143. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    116

  144. @ 99 ΓΤ 🙂

  145. 105 ΣτοΔγιαλοΧτηνος 🙂

  146. @ 109 ΓΤ Q)

  147. @ 109 🙂

  148. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Αν είναι πετυχημένα, και τα δύο: μελομακαρούνες και κουραμπιέδες, με ελαφρά προτίμηση στους δεύτερους (παιδικό κατάλοιπο, αφού μικρός σιχαινόμουν –σχεδόν- τις μελομακαρούνες).
    Και με την ευκαιρία: Η κρητιστί «μελομακαρούνα», λόγω μη αλλαγής γένους, είναι πιο κοντά στη …«μακαρωνία». 🙂

    4.
    Ναι, μπορείς αντί καρύδι να βάλεις σουσάμι. (Η μια μου εγγονή απεχθάνεται τα καρύδια και έτσι κάθε χρόνο τής φτιάχνουμε χωριστή πιατελίτσα…)

    29.
    >> Θυμάμαι ακόμα πως έψαχνε πολύ το βούτυρο στην κεντρική αγορά για να φιάξει κουραμπιέδες,…

    Βέβαια! Το βούτυρο (ο βούτυρος, ο βώτυρος), και ειδικότερα η έντονη ή όχι μυρωδιά και η γνησιότητά του, καθορίζει την …αποδοχή του κουραμπιέ.

  149. GeoKar said

    Καλό αλλά παχυντικό το -μη- δίλημμα… Από τα υπόλοιπα, όμως, ένα τουλάχιστον έχει απαντηθεί δια παντός κ αδιαμφισβήτητα και μάλιστα με τροπο Θρυλικό! Ειρηνη ημιν, Καλά Χριστουγεννα σε όλες κ όλους!

  150. @ 126 Πέπε

    Παράδειγμα forno > φούρνος.

  151. … σκέφτηκα να καινοτομήσω στον τίτλο και να γράψω «κορονοκουραμπιέδες ή
    κορονομελομακάρονα;» …

    Μελομακόρονα,
    προφανώς

  152. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, καλές γιορτές σε όλους!

  153. avno13 said

    Μελομακάρονα (θυμαρσιο μέλι, το πάλαι ποτέ Attiki)

  154. # 123

    Είναι προφανές πως ποντάρει στην επέμβαση των ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ μπάτσων αν πλακώσουνε πολλοί και δει τα σκούρα. Στον Πειραιά βέβαιαδεν τον παίρνει, θα τον δέρνανε ΚΑΙ οι μπάσοι, δεν υπηρετούν εκεί χωρίς πιστοποιητικό. ,,, βουβαλοφροσύνης !!

  155. loukretia50 said

    Σας εύχομαι να περάσετε όμορφα!

  156. ΓΤ said

    @134, 129

    Το άτομο «Ευγενία Λώβη» σίγησε μετά το μάλλον «αποκαλυπτικό» #147@17.11.2020. Για το #147 συνέτειναν ο διάλογος (#1-#8)@10.11.2020 (ένας χαρακτηριστικός στίχος) και ένα στοιχείο από το #143@17.11.2020. Πρόσθετο στίγμα δόθηκε και με το #132@17.11.2020. Δεν θα τον αποκαλύψουμε ποτέ (ακριβώς όπως λέει και το #147 που προαναφέραμε). Πρόκειται για άνθρωπο των γραμμάτων σπανίου ήθους, κάτι δυσεύρετο και στον χώρο των γραμμάτων. Υπάρχουν πολλά (γ)ράμματα για τη γούνα μερικών μερικών του χώρου. Τα γράμματα, δυστυχώς, είναι σαν τα ράσα. Καλύπτουν πολλά, μα και εμπνέουν σέβας. Αλλά μέσα στα σπλάχνα κάθε «Φαμίλια Σαγράδα» (αντιμεταθέτω επίτηδες) είναι πολύ χαλαρά τα γράδα. Όχι, δεν θα του τηλεφωνήσω. Αν δεν με έχει καταλάβει, ούτε εγώ θα του αποκαλυφθώ, και, ισόρροπα, ούτε αυτός θα κάνει κάτι αντίστοιχο. Αλλά, όταν τον ξαναδώ στο αγαπημένο μας βιβλιοπωλείο, θα του πω στο αυτάκι: «Γύρνα πίσω, μωρή Ευγενία!» 🙂

  157. ΓΤ said

    To #152 μάς χαιρέτησε πολύ νωρίς. Άρα θα παίξει πολύ «κλειστό» τσιμπούσι…

  158. # 131 τέλος

    Οι επιλογές νομίζω πως είναι θέμα καλλιέργειας στην νηπιακή ηλικία, η γιαγιά μου μου έλεγε να διαλέγω πάντα το καλύτερο (ποιός ξέρει ποιός της τόμαθε αυτηνής). Οντως ήταν θεά, αλλά στην Μαχαμπαράτα «και οι θεοί πεθαίνουν»
    Και ο ΠΑΟ ήταν κάποτε θεός μα άρχισε να γερνά κι έφυγα πριν κακοφορμίσει. Δες την Μισέλ σήμερα. Ομορφη, γλυκειά αλλά μη ερωτεύσιμη από έναν πιτσιρικά. (το ίδιο κι οι Μπήτλς, θέλει θάρρος ν’ αφήνεις τα βαρίδια πίσω, την Μισέλ την επέλεξα στα -άντα μου και δεν την αλλάζω γιατί δεν ταιριάζει να κοιτάζω πιτσιρίκες πλέον)

  159. ΓΤ said

    55
    476

  160. Triant said

    Από παιδί τα διλήμματα τα ήξερα να αρχίζουν με «καρπούζι ή πεπόνι».
    Παρότι η Μπαρντό ήταν άπαιχτη, η Μπελούτσι τις καθαρίζει όλες στο βήμα της λόγω διάρκειας.
    Τζή, οι Μπητλς είναι το white album. Εκτός και εάν λογω αντιπάθειας έμεινες με το she loves you και δεν άκουσες τα επόμενα. Έχουν γράψει πολύ πράγμα που έχει μείνει, σε αντίθεση με τους Στόουνς των οποίων λίγα είναι πολύ γνωστά.
    Μελομακάρονο αυστηρά ως παιδί και αποδοχή των κουραμπιέδων μεγαλώνοντας.

  161. ΓΤ said

    Βραβεία Ακαδημίας Αθηνών 2020
    ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

    Βραβείο Γ. Αθάνα, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, για την καλύτερη εκδεδομένη ποιητική συλλογή νέου, κατά προτίμηση, ποιητού, στον κ. Σταύρο Καρακωνσταντάκη για την συλλογή του «Σκιάθος. Ποιητικός Τουριστικός Οδηγός – μετά χάρτου-» (Εκδόσεις Σμίλη, 2019).

    Βραβείο Λάμπρου Πορφύρα, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, για Έλληνα λυρικό ποιητή, στην κυρία Τασούλα Καραγεωργίου για τη συλλογή της «Η πήλινη χορεύτρια» (Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2019).

    Βραβείο Νανάς (Αθηνάς) Κοντού, εις μνήμην των αδελφών της Γεράσιμου, Χαράλαμπου και Ερατώς, λογοτεχνών, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, για βράβευση αξιόλογου ποιητή, στον κ. Χάρη Μελιτά για τη συλλογή του «εξαιρέσεις» (Εκδόσεις Μανδραγόρας, 2018).

    Βραβείο Ελένης Τιμ. Μυκονίου, εις μνήμην των γονέων της Ανδρομέδας και Τιμολέοντος Μυκονίου, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, απονεμόμενο σε αριστούχο διπλωματούχο πιανίστα, στον νέο ταλαντούχο πιανίστα κ. Γρηγόριο Ιωάννου.

    Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, για την καλύτερη ερμηνευτική μονογραφία ή κριτική έκδοση έργου κλασικής φιλολογίας, στην κυρία Στέφανη Ρούσου για το βιβλίο της «Pseudo-Arcadius’ Epitome of Herodian’s De Prosodia Catholica» (Oxford University Press, 2018).

    Βραβείο Ελένης και Πάνου Ψημένου, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, για έργο αναφερόμενο στη Νεοελληνική Ιστορία ή Φιλολογία από το 1669 μέχρι σήμερα, οίκοθεν, στην κυρία Ευτυχία Λιάτα για το βιβλίο «Εκ του υστερήματος αρμάτωσαν… Η φρεγάτα “Τιμολέων” στην επανάσταση του 1821» (ΕΙΕ, Αθήνα 2020).

    Λυκούργειο Βραβείο, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, από τα έσοδα της δωρεάς Παναγιώτη Γραμματικάκη, για μελέτη με θέμα από την Ιστορία του ελληνικού έθνους από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τη σύγχρονη εποχή, στην κυρία Αικατερίνη Νικολαΐδου-Ντάναση για το δίτομο έργο της «Καισάρεια. Α΄ Τόμος: Η Μονή του Τιμίου Προδρόμου στο Ζιντζίδερε (Φλαβιανά). Το πνευματικό και εκπαιδευτικό κέντρο της Καππαδοκίας. Κερμίρα-Μερσίνα-Ποτάμια. Β΄Τόμος: Η κατά Καισάρειαν Ροδοκανάκειος ιερατική σχολή. Ανδρονίκιο-Μουταλάσκη-Στέφανα» (Θεσσαλονίκη 2017,2018).

    Βραβείο του Κέντρου Ερεύνης των Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων – ΙΛΝΕ της Ακαδημίας Αθηνών, με χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, στον κ. Στυλιανό Λασκαράκη για την ανέκδοτη συλλογή του «Λεξικό της αγχιαλίτικης ντοπιολαλιάς».

    Βραβείο Γεωργίου Π. Οικονόμου, με χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, για μελέτη αναφερόμενη σε θέματα αρχαιολογικά ή ιστορικά της Μακεδονίας, στην κυρία Σοφία Κρεμύδη για το βιβλίο της «”Autonomous” Coinages under the Late Antigonids» (Ε.Ι.Ε./Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών. Μελετήματα 79).

    Βραβείο Ανδρέα Πετροπούλου, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, για μελέτη αναφερόμενη στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 ή την προετοιμασία αυτής, στον κ. Γεώργιο Γκέκο για το βιβλίο του «Η Επιστροφή 1822/1823. Αγωνιστές του Α. Υψηλάντη στον δρόμο για την Ελλάδα» (Εκδόσεις Καπόν, 2019).

  162. 138 Αυτό με το σίδερο και τις βελόνες το ξέρω με λάστιχο και καπότες.

  163. 162 Φαντάζομαι όχι απ’ τον καραγκιόζη!

  164. 163 Ε όχι βέβαια! Τα ύστερα του κόσμου! 🙂

  165. ΚΑΒ said

    Καλά κορονοχριστούγεννα!

    https://www.efsyn.gr/stiles/ano-kato/274371_kala-korono-hristoygenna

  166. ΚΑΒ said

    Εγώ δεν έχω διλήμματα. Τα αγαπώ και τα δυο εξίσου. Αποφεύγω όμως γενικά τα γλυκά. Όλο το καλοκαίρι δεν έφαγα ούτε ένα παγωτό. Τα ξεροτήγανα όμως, όχι τα κρητικά, τα λατρεύω.

  167. # 160

    Ελα βρε Θόδωρε, έλεος !! Αλμπουμ σαν το AfterMath, το SomeGirls, το StickyFingers, ούτε στα θεότρελλα όνειρά τους δεν μπορούν να πλησιάσουν οι Μπήτλς. Δες μόνο πόσο έλαμψε ο Χάρισσον όταν ξέφυγε από τον ΠολμαΚάρτνεϋ, για να καταλάβεις τι σου λέω. Αλλο οι αναμνήσεις και η νοσταλγία κι άλλο αν ακούγονται σήμερα. Ούτε κάνανε ποτέ επίκαιρη επιτυχία σαν το Satisfaction. Για μένα έχουν μείνει μόνο δυο τραγούδια σαν διαχρονικά που δεν είναι του Τζορτζ, το Hey Jude και το σχετικά άγνωστο In my life. Πιο αξιόλογο συγκρότημα θεωρούσα τους Animals, τουλάχιστον είχαν την φωνάρα του EricBurdon
    Μη ξεχνάς πως εγώ μεγάλωσα με Ντύλαν, οπότε με τα στιχάκια του Τζον με πιάνανε γέλια ακόμα και σήμερα πολλοί μιλάνε για το Imagine και μένα δεν μου λέει τίποτε το ιδαίτερο, δεν είναι το Knockin’ On Heaven’s Door με τις πόσες χιλιάδες διασκευές (κάποτε ήτανς 7 )

  168. ΓΤ said

    167@

    Να μην ξεχάσουμε πώς ο ΠΑΟΚ Λαγκαδά φροντίζει να μας υπενθυμίζει τη ζεύξη ΠΑΟΚ και Μπομπ Ντίλαν…

  169. ΓΤ said

    168@

    Το fb ΠΑΟΚ Λαγκαδά παραπέμπει στο

  170. Kondoras said

    Ο ένας θέλει να μας ξετουρκέψει ο άλλος να μας ξεβλαχέψει, κατά τα άλλα η τρισχιλετής μας μάρανε.

    Πάγκαλος, την εποχή που ο Οτσαλάν απήχθη από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, βάλλει κατά καλλιτεχνών: «Ποιοι διαμαρτύρονται; Αυτοί οι υπερπατριώτες, οι κουραμπιέδες και οι κουραδόμαγκες, οι λιποτάκτες που δεν υπηρέτησαν την πατρίδα ούτε σε καιρό ειρήνης, και μιλάνε σήμερα για προδοσία;»

    @18 lol

    @59 Κι ο Νικοκύρης του σαϊτιού, χίλια χρόνια να ζήσει.

    I Migliori auguri απο Misko (με τα μακαρόνια χωρίς μέλι), κρόνια (όχι του Κρόνου) πολλά.

  171. # 167 συνέχεια

    Ακόμα και στο άλμπουμ που σου αρέσει, το τραγούδι While My Guitar Gently Weeps βρήκε τον εαυτό του όταν ο Τζορτζ το τραγούδησε με τον Eric Clapton ( ήσουνα στο Igloo όταν έπαιζε)
    Συγκρίνεται αυτή η εκτέλεση με την νερόβραστη στο White Alboom ;

  172. Μαρία said

  173. Corto said

    162: Χτήνος, μας μπέρδεψες με τα μοντέρνα σου ξενόφερτα ήθη. Εμείς είμεθα μίας άλλης εποχής…

    Η καπότα γίνεται από κατσικίσιο τομάρι:

    Από λάστιχο φτιάχνονται τα παπούτσια του μπαρμπα-Γιάννη του κανατά:

  174. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @171. Παρ’όλο που είμαι κατ’ αποκλειστικότητα ελληνομουσικολάτρης, αυτές οι δύο κιθάρες σ’αφήνουν άναυδο..

  175. Χρόνια πολλά σε όλους και όλες! καλά να περάσετε με δικούς σας ανθρώπους, έστω και ελάχιστους, έστω και από την οθόνη, τι να κάνουμε; θα έρθουν καλύτερες μέρες, ας προσέξουμε.
    Μελομακάρονα φτιάχνω κάθε χρόνο, αρέσουν σε όλους εδώ γύρω και μοιράζω πολλά. Κουραμπιέδες πιο σπάνια, αν και μου αρέσουν περισσότερο. Τα μελομακάρονα τα φτιάχνω με πολύ τριμμένο καρύδι και στη ζύμη και μου αρέσουν πολύ χωρίς μέλωμα σαν μπισκότα. Πάντα κρατάω έτσι μερικά για μένα.
    Ας θυμηθούμε και τον «Φον Κουραμπιέ, εναντίον του Κόμη Μελομακαρόνη», όμορφο παραμύθι του Κυριάκου Χαρίτου από το Μεταίχμιο. (https://biblionet.gr/titleinfo/?titleid=250877).

  176. William T. Riker said

    Καλά Χριστούγεννα σε όλους και όλες! Η απάντηση στο δίλημμα για μένα είναι μελομακάρονα. Αυτό που δεν μπορώ να συνηθίσω είναι ότι σε μερικά μέρη φτιάχνουν κουραμπιέδες σε κάθε γιορτή και περίσταση όλο το χρόνο (πήγα πριν μερικά χρόνια σε μία επίσκεψη στο σπίτι ενός φίλου στο Αγρίνιο, και όταν μου βγάλαν κουραμπιέδες πρέπει να πήρα τη φάτσα τύπου που άκουσε ότι το ελληνικό πρωτάθλημα είναι καθαρό…)

    167 H κορυφαία διασκευή είναι των Roses πάντως.

  177. gpointofview said

    # 169

    Δεν το ήξερα, διαβασμένα τα παόκια !!

  178. Γιάννης Κουβάτσος said

    158:Ό,τι και να λες, βαθιά μέσα σου είσαι ένας Κυψελιώτης βάζελος. Η πρώτη αγάπη ποτέ δεν ξεχνιέται και ομάδα δεν αλλάζει κανείς ποτέ και πουθενά. ☺

  179. 173 Αχ βρε Κόρτο…Τόσους χημμηχ έχει το ιστολόγιο, ενημερώσου λίγο πάνω στις δυνατότητες των υλικών 🙂

  180. BLOG_OTI_NANAI said

    114: Να ξεκινήσω από το γεγονός ότι θα ήταν ακραίο οι πάντες να ήταν σεξουαλικά ανώμαλοι αλλά το κυριότερο, μόνο ηλίθιος θα πίστευε ότι στην… «Εκκλησιαστική Αλήθεια» θα καταγράφονταν ως ΣΥΝΗΘΕΣ φαινόμενο να είναι όλοι οι αξιωματούχοι ανώμαλοι…

    Από εκεί και πέρα, φυσικά και οι κουραμπιέδες δεν είναι καμία μεταφορική χρήση. Είναι κανονικοί κουραμπιέδες ως δώρο. Ο πρόλογος του κειμένου μας παραπέμπει στις επιστολές 15-16 όπου αναφέρονται οι κανονικότατοι αυτοί κουραμπιέδες, προφανώς ως εκλεκτό γλυκό, και μάλιστα μιλάει κατά λέξη για ΚΟΥΤΙΑ με κουραμπιέδες.

    Η «καφεζάχαρη» ήταν χρηματικός φόρος. Με τα χρήματα αυτά αγοραζόταν όντως ζάχαρη και καφές για τα νοσοκομεία αλλά μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τα χρήματα αυτά και για άλλες ανάγκες, κυρίως για τους απόρους. Αν η «καφεζάχαρη» αναφέρεται ως δώρο, εννοείται κανονική ζάχαρη και καφές. Γι’ αυτό βλέπουμε να μοιράζεται σε «οκάδες». Από την τρίτη εικόνα θα μπορούσε να συμπεράνει κάποιος ότι ίσως είχε ονομαστεί έτσι και κάποιο χρηματικό ποσό:

  181. # 178

    Αυτό που λές σεν ισχύει για μένα και τούς όμοιούς μου.Οταν χωρίζω με οτιδήποτε και οποιαδήποτε για μένα έχει πεθάνει, είναι ο καλύτερος τρόπος να μην έχεις πισωγυρίσματα και κολήματα. Και θα σουπω κάτι, ο ΠΑΟ είναι σαν το τσιγάρο, όσο καπνίζειςδεν καταλαβαίνεις την ζημιά που σου κάνει, μόλις το κόψεις πραγματικά, απορείς με τον εαυτό σου αν ήσουν εσύ που κάπνιζες.

    Και γω παραμένω παιδί και μ’ αρέσει, αλλά σε άλλα πράγματα, όχι σε μουσική, ομάδα και τσιγάρο !

  182. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλήν εσπέρα άρχοντες
    κι αν είναι επιθυμιά σας
    Χριστού την θεία γέννηση
    να πω στην αφεντιά σας!

    ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ στον Νικοκύρη, στα κορίτσια, τα αγόρια και τα λοιπά λυκόπουλα της γενιάς μου που περιδιαβαίνουν σε αυτό το ιστολόγιο.Και κάτι σχετικό από παλιό σατιρικό.

    Χριστούγεννα-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ

    Το σπήλαιο, Χριστέ, κοιτώ
    και γονατίζω και ρωτώ:
    Γιατί και πριν στη φάτνη σου
    να γεννηθείς ακόμα,
    κι ανθρώπου λάβεις σώμα,
    όσοι φανήκαν άνθρωποι
    γεννήθηκαν σ’ αχούρια –
    και σε παλάτια λαμπερά
    τα ξέστρωτα γαϊδούρια;
    ……
    Γιατί, Χριστέ, στον κόσμο σου,
    και πάντοτε και τώρα,
    ίσα να μη μοιράζονται
    των αγαθών τα δώρα,
    κι άλλοι να τρώνε κάπονες
    πεντέμισι λιτρών,
    κι άλλοι να βλέπουν χάσκοντες
    εκείνους που τους τρων;
    ……..
    Εις των αλόγων άλλοτε την φάτνην εγεννήθη
    Μεσσίας λογικότατος,
    τυφλά φωτίσας πλήθη,
    στη φάτνη δε των λογικών,
    που λέγεται Βουλή,
    Μεσσίαι δίχως λογικά
    γεννήθηκαν πολλοί…

  183. Corto said

    179:
    Γιατί ρε βλαμάκι Χτήνος; Εγώ δεν μετράω για χημικός;

  184. Αράουτ said

    Εκλεκτέ χριστιανέ λόγιε, κύριε Blog oti nanai (180),

    είναι καιρός να μάθεις ότι δεν είμαστε όλοι κάφροι σε αυτό το Ιστολόγιο. Επιφυλάσσομαι να αναρτήσω το «βαρύ πυροβολικό» των επιχειρημάτων μου την επαύριον των Χριστουγέννων. Προς το παρόν, σού ΘΕΤΩ 4 απλές ερωτήσεις, που άνετα θα απαντούσε και ο τελευταίος απόφοιτος Παλαιού Σχολαρχείου. :

    1) Έχεις ξαναδεί να ανταλλάσσουν ως δώρο κουραμπιέδες οι άνθρωποι (και δή οι καλοπερασάκηδες Αρχιερείς) μεταξύ τους σε άλλη περίοδο του Έτους πλήν του Δωδεκαημέρου;

    2) Είναι δυνατόν να συγκρίνονται ως δώρα οι πανάκριβοι ίπποι και τάπητες με τους ευτελέστατους κουραμπιέδες;

    3) Γιατί η «Εκκλησιαστική Αλήθεια» βάζει την λέξη «κουραμπιέδες» σε εισαγωγικά; Τόχεις ξαναδεί αυτό σε άλλο έντυπο του 19ου ή του 20ού αιώνος;

    4) Όσο για τις «καβ(φ)εζαχάρεις», άν ήσουν λίγο παρατηρητικός, θα πρόσεχες ότι η «Εκκλησιαστική Αλήθεια» ομιλεί για «καΒεζαχάρεις» με βήτα και ουχί με φεί. Όπως θα αποδείξω την επαύριον των Χριστουγέννων, αυτό το βήτα είναι μνεία για τα «βυζάκια» των ανηλίκων κοριτσιών (συνεισάκτων παρθένων, κατά τον Ιερό Χρυσόστομο) που εδίδοντο ως δώρα προς τους Αρχιερείς του Φαναρίου από τους νεοεκλεγέντας επισκόπους.

    Λυπούμαι για τον επικείμενο διασυρμό σου, αγαπητέ μου κ. Blogotinanai, αλλά σε προειδοποίησα στο 114 να προσέξεις τί θα πείς

  185. Χημικός ηπατικός? 🙂

  186. Ετοιμη η γαλόσουπα, ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !!!!

  187. Pedis said

    Συνέπεια των ηλίθιων μέτρων στο εμπόριο ειδών πρώτης ανάγκης που πήραν οι άχρηστοι …

    σιγά μην πα να δουν τι γίνεται σχετικά σε άλλες χώρες.

  188. Corto said

    185:
    Με μάστερ στο πρόθεμα μεθ- (ώσπερ Αιθίοψ που προπονείται βουτώντας)

  189. Πέπε said

    @167

    > > … με τις πόσες χιλιάδες διασκευές (κάποτε ήτανς 7 )

    Αν πιάνεται κι αυτό ανάμεσα στα κριτήρια για το τι επιτρέπεται να ακούει κανείς χωρίς να διασυρθεί, νομίζω ότι το πιο πολυδιασκευασμένο τραγούδι γενικώς είναι το Yesterday.

  190. Αιμ said

    Παρελείφθη ουχί αναιτίως η τοις πάσι οικεία έκφρασις της θείας* ΤΧΕ «τον τινάζει τον κουραμπιέ» ήτις μεθερμηνευομένη διατείνεται ότι …

    *και του θείου ενίοτε

    Χρόνια πολλά και του χρόνου έξω απ τα σπίτια μας

  191. Γιάννης Ιατρού said

    174: Γιώργο, ενθουσιάστηκες με τις κιθάρες, ε; Πάντως ο Έλβις😉🙄 είναι ανεπανάληπτος και στην κιθάρα, π.χ. στο Baby, What You Want Me To Do (Ελληνικός τίτλος: Τι σου κάνω, μάνα μου 😂😋)

  192. voulagx said

    #171 @ΤζηΠοιντ: Αν θυμμαμαι καλα, και στη νεροβραστη εκτελεση του White Album σολο κιθαρα παιζει ο Ερικ Κλαπτον.

  193. Μαρία said

    190
    Ταις πάσαις όχι. Δες 121 αλλά είμαι σίγουρη οτι ο δύτης δεν παρεξηγήθηκε.

  194. 🙂

  195. Prince said

    #171 Σε ό,τι αφορά το While My Guitar Gently Weeps, μοιάζει να το παίζουν συχνά ως tribute κάπου (βλέπω στο ανωτέρω να συμπαίζουν εκτός των αναφερομένων και οι Elton John, Ringo Starr, Phil Collins, Jeff Lynne των E.L.O. και Mark King των Level 42.)

    Το 2004 στην τελετή των Rock ‘n’ Roll Hall of Fame, που ήταν και μετά θάνατον υποψήφιος ο George Harrison (έχασε από τον ζώντα τότε Prince), έπαιξε πάλι ως tribute στο George το While My Guitar Gently Weeps με συμμετέχοντες το γιο τού εκλιπόντος, Dhani Harrison (ίδιος ο μπαμπάς του), τον Tom Petty, το Jeff Lynne (ξανά!), το Steve Winwood των Traffic και τον Prince (χωρίς φωνητικά) στο εκπληκτικό σόλο κιθάρα που κλείνει το τραγούδι, το οποίο έχει μείνει ιστορικό ανάμεσα στους κιθαρίστες.

    ΑΥΤΗ είναι η καλύτερη εκτέλεση που έχω ποτέ ακούσει και παρακολουθήσει ποτέ! Βέβαια είμαι λάτρης τού Prince, οπότε εμπλέκεται στο σχόλιο και κάποια υποκειμενικότητα, όχι πολλή όμως…

  196. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γύρω στις 3.000 διασκευές έχει το «Yesterday». Πολυδιασκευασμένο είναι και το υπέροχο «Something» από το άλμπουμ «Abbey road».

  197. Αράουτ said

    Δώδεκα λεπτά πρίν από τα Μεσάνυκτα των Χριστουγέννων 2020, το Επιτελείο μας είναι στην ευχάριστη θέση να σάς ανακοινώσει μία ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ είδηση, που θα χαροποιήσει κάθε αγνό λάτρη της Θείας Ελληνικής Γλώσσης, με πρώτο και καλύτερο τον αγαπητό μας κύριο Νίκο:

    Ως γνωστόν, εδώ και πολλά χρόνια, πάγιος και διακεκηρυγμένος πόθος του κυρίου Σαραντάκου ήτο να γίνουν διαθέσιμοι στο ευρύ κοινό οι δεμένοι τόμοι του «Ρωμηού» του Σουρή, που είναι ένα ασύλητο και εντελώς ανεξερεύνητο χρυσωρυχείο της Ρωμέικης Γλώσσας. Ε, λοιπόν, σήμερα Παραμονή Χριστουγέννων του σωτηρίου έτους 2020, τα Google Books προσέφεραν ένα ανεκτιμήτου αξίας δώρο σε όλους τους ελληνόφωνους Ρωμηούς: Εδώ και τρείς ώρες, διαθέτουν για δωρεάν κατέβασμα σε μορφή searchable τους Πέντε πρώτους Τόμους του «Ρωμηού» (Απρίλιος 1883 έως Απρίλιος 1889 σε 802 πυκνογραμμένες σελίδες)
    + τον 1ο Τόμο των Ποιημάτων του Σουρή (788 σελίδες , Εν Αθήναις 1892)

    Το Επιτελείο μας επικοινώνησε με τους αρμοδίους των GoogleBooks και είναι στην ευχάριστη θέση να σάς ανακοινώσει ότι μέχρι τέλους του 2021 θα αναρτηθούν για δωρεάν κατέβασμα (σε μορφή searchable) ΟΛΟΙ οι τόμοι του «Ρωμηού».

    Κατόπιν αυτής της συγκλονιστικής σημερινής εξελίξεως, είναι παραπάνω από βέβαιον ότι κάποιοι γνωστοί ξεροκέφαλοι σχολιασταί (Blogotinanai κλπ) θα τρέξουν να κρυφθούν στις τρύπες τους, γιατί θα δούν να καταρρέουν όλα τα παραμύθια με τα οποία μάς τάϊζαν μέχρι τώρα. Για παράδειγμα, ο διαπρεπής χριστιανός λόγιος κ. Blogotinanai υποστήριζε με λύσσα τον Αύγουστο του 2019 ότι οι Αγωνισταί του 1821 εγνώριζαν την βρισιά «άει σικτίρ». Τώρα που αναρτώνται οι εντελώς ανεξερεύνητοι Τόμοι του «Ρωμηου» (5 φορές αναφέρει ο Σουρής το «σικτίρ» στους 5 πρώτους τόμους), ο αφελέστατος κύριος Blog θα μπεί στο καβούκι του πληροφορούμενος ότι το ανύπαρκτο στα τούρκικα «σικτίρ» είναι 100% λέξις του Σουρή για να μπορεί να ξεπερνάει την Λογοκρισία, όποτε ήθελε να λέει «άντε και γαμηθείτε».

    ΥΓ: Υπόψιν ότι ο Σουρής ΔΕΝ εγνώριζε την λέξη «μελομακάρονα». Καθώς οδεύουμε προς τα Μεσάνυχτα της Νύχτας των Χριστουγέννων, το Επιτελείο μας αναρτά ένα καταπληκτικό και παντελώς άγνωστο (ακόμη και στον ρέκτη κ. Σαραντάκο) ποίημα του Σουρή για το Εορταστικό Δωδεκαήμερο που δημοσιεύθηκε στον «Ρωμηό» της 6ης Γενάρη του 1885 και θα το βρείτε στην ηλεκτρονική σελίδα 148 των 5 πρώτων Τόμων του «Ρωμηού»

    ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ σε όλους

  198. sarant said

    Kαλά Χριστούγεννα σε όλες και όλους!

    180 Εγώ τα διαβαζω όπως εσύ.

  199. @ 171 Gpointofview
    🙂

  200. Να το στρογγυλέψουμε. 🙂

  201. Αιμ said

    193. Διέλαθε της προσοχής μου αγαπητή και διακεκριμένη συσχολιάστρια το μνημειώδες σχόλιο του Δύτου όστις πλην όμως μετέρχεται την κυριολεκτικήν και ουχί την μεταφορικήν σημασίαν ήτινα αναφέρω στο μνημειώδες προαναφερθέν σχόλιο μου.

  202. voulagx said

    #192 … καλα θυμαμαι
    «While My Guitar Gently Weeps» was written by Harrison during a visit he made to his parents’ home in Cheshire.[102] He first recorded the song as a solo performance, on acoustic guitar, on 25 July – a version that remained unreleased until Anthology 3.[32] He was unhappy with the group’s first attempt to record the track, and so invited his friend Eric Clapton to come and play on it. Clapton was unsure about guesting on a Beatles record, but Harrison said the decision was «nothing to do with them. It’s my song.»[103] Clapton’s solo was treated with automatic double tracking to attain the desired effect; he gave Harrison the guitar he used, which Harrison later named «Lucy».[104][e]

  203. voulagx said

    #193,194: Χωρις παρεξηγηση, μολις εφαγα εναν χωρις να την τιναξω.

  204. # 196

    Tο Something…κι αυτό του Greorge Harisson,σε καλό δρόμο είσαι, νερόβραστος ήταν ο Paul που έκανε κουμάντο στους Μπήτλς και σαν σόλο καριέρα ψιλοπάτωσε

    Το Knocking on Heaven’s door είχε περίπου 7000 διασκευές ταπό την προηγούμενη χιλιετία. Προτιμώ πάντοτε την πρώτη φορά που το άκουσα, όπως παίχτηκε στο Pat Garrett& Billy the Kid,μια εξαιρετική ταινία.

  205. # 192

    Δεν ξέρω και δεν έχει καμιά σημασία. Κουμάντο στους Μπήτλς έκανε ο Πωλ , αυτός έβγαζε τον ήχο.

  206. ΓΤ said

    κρούσματα Αγίου Όρους: 5

  207. voulagx said

    #205: Άλλα μας λες στο #171, αυταοαναιρεισαι.

  208. Να γκουγκλάρετε την λέξη»σιχαμένο» … έκπληξη !!

  209. ΓΤ said

    ελληνικές ομάδες σε Πρωταθλητριών και CHL 1955-2020
    κατάταξη UEFA επί 526 ομάδων

    #23 ΟΣΦΠ
    #29 ΠΑΟ
    #72 ΑΕΚ
    #133 ΠΑΟΚ
    #364 ΑΕΛ

    Click to access 2285690_DOWNLOAD.pdf

  210. Νέο Kid said

    Ο φοβερός Ερικ Κλαπτον, Βουλάγξ! Ο άνθρωπος που όταν τον βλέπεις λες «αυτός, αφού τελείωσε το μάθημα του ως καθηγητής στο γυμνάσιο , κούρεψε με επιμέλεια το γκαζόν του, έκλεισε μέχρι τελευταίας πένας τα λογιστικά του βιβλία…και έπιασε μια κιθάρα και της άλλαξε τα φώτα !

  211. Μαρία said

    201
    Ο δύτης φυσικά. Αλλά κι εγώ δεν υπαινίχτηκα τίποτα. 🙂
    Κι ένα χτενισματάκι στην καθαρεύουσα: το μνημειώδες σχόλιο του Δύτου όστις πλην όμως μετέρχεται = του Δύτου, πλήν όμως ούτος ….

  212. Νέο Kid said

    Τζι αγόρι μου…περιορίσου στις χαμηλές κατηγορίες που παίζεις ( Ζμπάουγκ και νομπελίστα αμπελοτροβαδούρο ) κι άσε τη μουσική της Α εθνικής για άλλους !

  213. Νέο Kid said

    While my cello gently weeps

  214. ΓΤ said

    212@

    Τελικά, δεν κουρδίζονται μόνο οι κιθάρες 😉

  215. # 212

    Οταν ο Έρικ το 66 έπαιζε στο Ιγκλού, Φωκίωνος Νέγρη και Ιωαν. Δροσοπούλου υπόγειο, εσύ ακόμα άκουγες την θείαΛένα στο Ζητούνι. Ασε που τακίμιασε με τον Ντύλαν όσο με κανέναν άλλον.
    Κι άσε ο χουνέρι με το «σιχαμένο» που φαίνεται ο γάβρος μόλις το γκουγκλάρεις, βάζελος δεν το σκέφτηκε ποτέ

  216. voulagx said

    #210: …και έπιασε μια κιθάρα και της άλλαξε τα φώτα ! στο λευκο δωματιο: https://www.youtube.com/watch?v=VR90gQ-SIaY
    και τσιαγαλα με μαρκατι: https://www.youtube.com/watch?v=vWW2SzoAXMo 🙂

  217. ΓΤ said

    215@

    O Κλάπτον δεν έπαιξε το 1966 στο «Igloo», αλλά το 1965, Μόλις 15 εμφανίσεις στο διάστημα 07-23.10.1965.

    https://www.whereseric.com/eric-clapton-tour/archive/1965

  218. Μαρία said

    217
    Και ο Κίντος δεν είχε ακόμα γεννηθεί 🙂

  219. Triant said

    Γιώργο οι στίχοι δεν ήταν το δυνατό σημείο των Μπητλς σε αντίθεση με τις μελωδίες και την μουσική γενικότερα που κάτι είχαν. Πάντως και οι στίχοι δεν ήταν τελείως του πεταμάτου. Γλυκείς ναί, ανάλατοι όχι.
    Το 66 ήμανε 9 χρονώ, αλλά θα ρωτήσω την αδρεφή μου τη μεγάλη που τότε γύρναγε στη Φωκίωνος με τον μέλλοντα γαμπρό μου.

  220. ΓΤ said

    218@

    Άσε που όταν διαβάζουμε «Οταν ο Έρικ το 66 έπαιζε στο Ιγκλού», αυτός ο παρατατικός δεν σε πηγαίνει καν στις λίγες εμφανίσεις του #217, αλλοιώνοντας το νόημα. Για να μη μιλήσουμε για το «Έρικ», θαρρείς κι ήταν κολλητοί από συφάνταρα. Έσφυζε η Φωκίωνος από τους Μεγάλους Μουσικούς Ιμπρεσάριους…

  221. Αιμ said

    211. Τι χτενισματάκι κανούργια κουπ χρειάζεται 🙂
    Τι περίμενες ; πρακτικό τελείωσα πάλαι ποτέ

  222. Δεν μπαίνω καν στον κόπο να τεκμηριώσω το μεγαλείο των Μπητλς, μετέρχομαι και αυτής της συζητήσεως 😉 Καλός και συμπαθέστατος ο Χάρισον, αλλά Τζον-Πολ είναι άλλη κλάση. Άντε, και του χρόνου!

  223. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    και Χρόνια Πολλά σε Χρίστους, Χρήστους, Χριστίνες (Λάμπρο να την χαίρεσαι🤩😍, στα ΄πα και χθες😉), γενικά σ΄όσες κι όσους γιορτάζουν σήμερα.

  224. 222 *μετέρχομαι.. αντιπαρέρχομαι ήθελα να πω

  225. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, Χρόνια πολλά σε όλους και ειδικά στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες!
    Ταύτα λεχθέντα μετά το πρώτο μελομακάρονο της ημέρας (έμμεση συμμετοχή στο διαγωνισμό του τίτλου).

  226. Κιγκέρι said

    Καλημέρα, Χρόνια Πολλά σε όλους, να είστε γεροί κι ευτυχισμένοι μ’ αυτούς που αγαπάτε!

    Ως προς το ερώτημα του τίτλου, όταν ήμουν παιδί μού άρεσαν περισσότερο οι κουραμπιέδες, μεγαλώνοντας άρχισα να εκτιμώ την πιο σύνθετη γεύση που έχουν τα μελομακάρονα, που μου αρέσει να τα συνοδεύω με λίγο πορτοκάλι ή μανταρίνι. Πάντως αν μου έβαζαν μπροστά μου και τα δύο γλυκά και μου έλεγαν ότι μπορώ να φάω μόνο από το ένα είδος, δεν μπορώ να πω ποιο θα διάλεγα!
    Κουραμπιέδες δεν φτιάχναμε στο σπίτι μας, τους αγοράζαμε. Μου αρέσουν πολύ αυτοί της Νέας Καρβάλης επειδή έχουν μέσα ολόκληρα καβουρντισμένα αμύγδαλα. Θυμάμαι όμως ακόμη με γευστική νοσταλγία τους κουραμπιέδες που μας έφερναν πριν από πολλά-πολλά χρόνια συγγενείς μας από την Αθήνα, από έναν Λιβανέζο ζαχαροπλάστη, τον Φαρούκ Χάμπαλι. Άραγε να υπάρχει ακόμα το ζαχαροπλαστείο του;
    Για μένα λοιπόν, κουραμπιέδες – μελομακάρονα, γευστικά, σημειώσατε Χ!
    Αν το δούμε όμως λίγο από την πλευρά των υλικών, θα έλεγα πως τα μελομακάρονα, που είναι νηστίσιμο γλυκό, προηγούνται χρονικά, αφού αρχίζουν να τρώγονται πριν την ημέρα των Χριστουγέννων, όσο διαρκεί η νηστεία (άλλο αν οι περισσότεροι δεν την κρατάμε πια). Η κυριαρχία του κουραμπιέ αρχίζει από την ημέρα των Χριστουγέννων και μετά.

  227. Alexis said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά στο Νικοκύρη, σε όλους τους συν-ιστολογούντες και σε όλο τον κόσμο!
    Ιδιαίτερα σε όλους τους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες, Χρήστους και Χριστίνες!

  228. Alexis said

    #209: Άθλιο!!!
    Καταγγέλλω την παράγκα της Ουέφα! 😆
    Η Λίβερπουλ με τα έξι τσου-λιά (σικ, ρε) και τα τρία γιουρόπια μόλις 7η!
    Και η Γαύρεν Μονάχου 2η!
    Ήμαρτον!
    Και ξανα-μανα-ήμαρτον!!! 😆 😆 😆

  229. # 217

    Αγορίνα, εγώ προσπαθώ να τα θυμάμαι ανάλογα με το ποιά χρονιά πήγαινα στο σχολείο αλλά τα έζησα, εσύ τα ψάχνεις και διορθώνεις ανακρίβειες αλλά… έκαστος στο είδος του, στον καφέ ΜΟΝΟ παπαγάλος !
    (την στιγμή που είχε αναφερθεί το πλήρες όνομά του (#210) οικονομία στην πληκτρολόγηση είναι και όχι οικειότητα το Ερικ, αλλά άμα είσαι της διόρθωσης γίνεσαι…αδιόρθωτος ! )

    # 219

    Αρα, λόγω ηλικίας, δεν είχες ζήσει τον βομβαρδισμό από τον Μαστοράκη με Μπητλς ενώ την ίδια εποχή δεν κυκλοφορούσε ο Ντύλαν και ήταν σε τεχνητή απαγόρευση οι Μπητσμπόυς, συνεπώς είχες την γνώμη από όλη την φασαρία που προηγήθηκε για τους Μπητλς. Ποδοσφαιρικό παράδειγμα είναι ένα σημερινό παιδάκι που ενημερώνεται για τον ΟΣΦΠ από τιςεφημερίδες του πρώην ΔΟΛ για τα πρωταθλήματα που έπαιρνε χρόνια σερί χωρίς να του σφυρίζουνε πέναλτυ και κόκκινες κάρτες, δεν τα γράφουνε αυτά. Ο Μαστοράκης με την επιστροφή του, επειδή είχε κάποια δικαιώματα στους Μπήτλς πάλι μ’ αυτούς ασχολήθηκε βγάζοντας κάθε σαβούρα από ηχογραφήσεις και παρουσιάζοντας τες σαν «κρυφά αριστουργήματα». Είχα την τύχη να προμηθεύομαι δίσκους από το πι-εξ, λόγω γαμπρού,και μπορούσα να κάνω συγκρίσεις.που άλλοι τις έκαναν 10 χρόνια μετά όταν π.χ. έβαζε ο Χατζηδάκις Ντύλαν στο Τρίτο και τον έμαθαν στην Ελλάδα.
    Την εποχή που γίνανε της μόδας τα συγκροτήματα και συναγωνιζότουσαν τον βασιλιά Ελβις και λοιπές φωνάρες (Χάρρυ Μπ., Νατ Κ.Κ. Μύριαμ Μ., Νανά Μ., Φράνκ Σ. κ.λ.π.) το δυνατό τους σημείο ήταν πάντοτε ο τραγουδιστής, τους μουσικούς τους μάθαιναν μόνο οι ψαγμένοι. Ισως αυτός είναι ο λόγος που οι Ρ.Σ. ξεχώριζαν σαν την μύγα μέσα στο γάλα με τον Τζάγγερ και άλλα συγκροτήματα αντέξανε μόνο όσο είχαν τραγουδιστή μέχρι να κάνει αυτός σόλο καριέρα (Ερικ Μπάρτον, Βαν Μόρισσον, Λου Ρηντ κ.λ.π.) Εξαίρεση ήταν οι Μπητλς με το πρωτότυπο στυλ που λάνσαραν και άνοιξε δρόμους, γιατί από φωνή ο Πολ κι ο Τζον δεν, κι ο Ντύλαν που πόνταρε στον στίχο – αργότερα έδειξε πως ήταν και καλός μουσικός. Λογικά διαλύθηκαν οι Μπήτλς όταν πέρασε η μπογιά του στυλ τους, μόνο ο Τζορτζ το είχε σε μεγάλο βαθμό και συνέχισε μόνος, από τον Τζον έμεινε το Ιμάτζιν και από τον Πολ, ένα τίποτα.
    Ενώ οι Ρ.Σ, μια ζωή μετά έβγαλαν το Saint of me (και όχι μόνο) και οι ‘αρχοντες των φωνητικών Μπητσμπόυς το Κόκομο

    Καλημέρα και χρόνια πολλά

  230. # 228

    Φαίνεται πως μετράνε μόνο συμμετοχές κι όχι τίτλους ή μέχρι που έφτασαν. Μόνο έτσι βγαίνει ο ΟΣΦΠ πάνω από τον ΠΑΟ (δάκτυλος του Θεοδωρίδη υιού μυρίζει )

  231. dryhammer said

    Καλημέρα, και χρόνια σε όλους!

    Οι άλλοι εμμονικοί θα βγουν κατά το μεσημεράκι; [Το απόγευμα θα χωνεύω εν ειρήνη]

  232. Λάμπρο, χρόνια πολλά για την Παπέν, να την χαίρεσαι

    ( πάνε και οι χρηματοοικονομικές αναλύσεις, τάχει κάνει όλα οίκο ανοχής ο κορωνοϊός )

  233. sarant said

    Καλημέρα και από εδώ, καλά Χριστούγεννα και από εδώ!

  234. ΓΤ said

    @229α

    Ναι, ρε μαν. Αλλά, αφού μεγάλη προσωπικότητα στον χώρο του, περίμενα να παίξεις μπάλα απλώς με το επώνυμο. Θα μου πεις, συν τρία πλήκτρα… «Διαβάζω Ελύτη» θα πεις 😉

  235. ΓΤ said

    226@

    Κιγκεράκι, ο Φαρούκ σε περιμένει, μετά από… σαράντα χρόνια, στο ίδιο μέρος, «δεν έχει αλλάξει από τη δεκαετία του ’70 τίποτα, ούτε καν οι ξεθωριασμένες συσκευασίες με τα μπουκάλια του αλκοόλ στους τοίχους», Μεσσηνίας 4, στους Αμπελόκηπους, 2106925853, 2106927888.

    https://www.pirouni.gr/kai-toy-poylioy-to-gala-sti-sevastoypoleos/
    https://www.tovima.gr/2012/06/15/afieromata/farouk-hanbali-arwma-birytoy/

  236. Θρασύμαχος said

    «Όλοι πρέπει να έχουν πρόσβαση στους εμβολισμούς» https://www.iefimerida.gr/kosmos/papas-fragkiskos-oloi-prepei-prosbasi-embolismoys

  237. ΓΤ said

    236@

    Εμβολισμοί και επακουμβήσεις συμβαίνουν και στας Εκκλησίας.

  238. sarant said

    236 Αντε να μην πάει στο κακό το μυαλό σου…

  239. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Χρόνια πολλά στους Χρήστους στις Χριστίνες, σε όσους άλλους γιορτάζουν και σε όλες και όλους τους σχολιαστές του ιστολογίου. Σπέσιαλ χρόνια πολλά στον Νικοκύρη μας.
    Να είστε όλοι καλά και, παρά τις δυσκολίες, να χαμογελάτε, είναι μεταδοτικό και κάνει τους μαλάκες της εξουσίας να ανησυχούν.😂

    223 – Ευχαριστώ Γιάννη, την χαίρομαι και με το παραπάνω.👍😉

    232 – Ευχαριστώ Gee, χρόνια πολλά και σε σένα απ΄όλους μας.

    Μια και δεν μπορώ να κεράσω τίποτε δια ζώσης για την Παπέν, να κεράσω ένα πολύ ωραίο τραγούδι, ένα μικρό δείγμα το τι πλούσια δώρα θα σας φέρει ο άη Βασίλης ο Λαμπρός την πρωτοχρονιά.😉😊

    Άντε κι ένα από την Ρωσία, Παπέν είναι αυτή, μη την βγάλω με ένα κέρασμα, χαλάλι της. Μιλάμε για μεγάλη και συνεχή τρέλα, όσο γερνάμε τόσο παλαβώνουμε. 😂😂😂

  240. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Να έβαζα και το τραγούδι καλά θα ήταν, άλλα άμα στους αρπαγμένους, συγχωρούνται τέτοια λάθη.😂

  241. ΚΩΣΤΑΣ said

    Λάμπρε, μας λείπεις, χρόνια πολλά! 🙂

  242. sarant said

    Βρε τον Λάμπρο, χρόνια πολλά ρε συ!

  243. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Λάμπρο, χρόνια πολλά. Νὰ χαίρεσαι τὴν Παπὲν καὶ τὰ κορίτσια σου.

  244. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    241 – Χρόνια πολλά Κώστα, και με το καλό να βρεθούμε από κοντά.😊

    242 – Χρόνια πολλά Νίκο.

    243 – Χρόνια πολλά Δημήτρη, επίσης να χαίρεσαι τα δικά σου (τα μεγάλα μας, τα είπαν μεταξύ τους 😂).

    Άντε κι ένα καληνυχταίο από την Άπω ανατολή.

    Καλή σας ακρόαση.

  245. Χα. Ο Λάμπρος την έκανε από δω, ε! Πάντα στα κρυφά! Για άλλο μπήκα και κοίτα πού έπεσα:
    Αυτό λοιπόν που ήθελα ήταν να καταρίψω το Βίσση ή Βανδή. Να δώσω λύση. Δείτε τις και τις δυο μαζί στο j2us (τι είν’ αυτό, δεν ξέρω, αλλά αυτό βρήκα) http://www.topontiki.gr/article/422020/vissi-vandi-simera-i-polyanamenomeni-synyparxi-sti-live-skini-toy-j2us

  246. Πέπε said

    @244
    Απίστευτο κομμάτι!

    Χρόνια πολλά Λάμπρο.

  247. Georgios Bartzoudis said

    «μελομακάρονα, ή φοινίκια που τα έλεγε η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Αιγενήτισσα… Τα μελομακάρονα τα λένε και φοινίκια σε πολλά μέρη (αν και επειδή η φύση αντιπαθεί τη συνωνυμία πολλοί κάνουν διάκριση και μια παραλλαγή την ονομάζουν «μελομακάρονα» και την άλλη «φοινίκια»)».

    # Εν Μακεδονία τη Ανατολική, υπήρχε παλαιότερα μόνο ο κουραμπιές, τον οποίο μάλιστα οι νοικοκυρές παρασκεύαζαν από μόνες τους, με ίδια-εγχώρια υλικά. Το μελομακάρονο κατέφθασε στο τέλος της δεκαετίας του ’60 ή του ’70. Το φοινίκι όμως υπήρχε αντάν-μπαμπαντάν στα ζαχαροπλαστεία της Νιγρίτας, και υπάρχει ακόμα. Κατασκευάζεται από σιμιγδάλι και δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το μελομακάρονο. Το οποίο βέβαια το προφέρουμε «μελομακάρουνο», σύμφωνα με τον γνωστό Μακεδονικό φωνηεντισμό.

  248. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    245 – Πότε έχω κάνει κάτι στα κρυφά τρελό αγόρι;😂 Χρόνια πολλά Γιάννη, χαιρετισμούς στην Μαρία.

    Χρόνια πολλά Πέπε.
    Θές το πιστεύεις θές όχι, εσένα είχα στο μυαλό μου χθές που το έβαζα, και γιατί ήξερα πως θα σου αρέσει, αλλά και για να σε ρωτήσω αν ξέρεις κάτι για το όργανο που μοιάζει με το δικό μας (;) κανονάκι. Είναι παλαιότερο ή μεταγενέστερο;

    Αυτό για σένα.

    Την πρωτοχρονιά τα σπουδαία. 😉

  249. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μπα; έσκασε μύτη ο Μπρουκ από δω;
    Χρόνια πολλά, 152 τουλάχιστον, βρε άφαντε. Στα κορίτσια σου παραπάνω! 🙂
    Όλοι σας υγιείς και χαρούμενοι πάντα.
    σ.σ. Δεν είμαι αρκούντως μουσικωμένη για να μ΄αρέσει το 246 σου.Ξεκουφαίνομαι η ηλικιωμένη!Το άλλο, ναι.

  250. ΣΠ said

    245
    j2us = Just the 2 of Us

  251. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    249 – Σήμερα μπήκα στο ιστολόγιο και ψάχνοντας εδώ κάποια απάντηση του Πέπε στο σχετικό μου ερώτημα, είδα τις ευχές σου θεοπάλαβο Κρί Κρί μου.😂

    Χρόνια πολλά κι από μένα, σε σένα και τους δικούς σου ΕΦΗ ΕΦΗ, με υγεία κι ανοιχτό μυαλό.
    Επειδή δεν είσαι κάνα τυχαίο Κρί Κρί,😉 θα σου αφιερώσω ένα άλμπουμ από τα παλιά, που μάλλον δεν θα έχεις ακούσει τίποτε από αυτό, ούτε θα γνωρίζεις τους Αυστραλούς καλλιτέχνες αλλά εμένα μου αρέσουν ΠΟΛΥ!

    Τους γνώρισα το 1982 από έναν παιδικό μου φίλο στο Ν.Ψυχικό που μετανάστευσε στην Αυστραλία το 1977 και είχαμε παρεμφερείς μουσικές ανησυχίες.
    Επένδυσα με την μουσική τους πολλά βίντεο κλιπ που έφτιαξα τα επόμενα χρόνια με εικόνες που τράβαγα με διάφορες βιντεοκάμερες μέχρι το 2005, οπότε κι αποφάσισα πως δεν ήθελα να μείνει τίποτε από μένα σ΄αυτό τον κόσμο, και τα πέταξα όλα στα σκουπίδια μαζί με πολλά γραφτά μου. Γλύτωσαν κάποια που είχε φυλαγμένα η Παπέν μια και τα είχα φτιάξει και γράψει γι΄αυτήν.😂

    Μη ταραχτείς από τον τίτλο του συγκροτήματος, αφέσου στην μουσική τους και ταξίδεψε νοερά στο διάστημα ή όπου σου αρέσει. Θα σου πρότεινα να πετάς ταυτόχρονα. Τα λέμε τον Φεβρουάριο πάλι.

    Καλή σου ακρόαση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: