Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι Εσταυρωμένοι Σωτήρες, ιστορικό μυθιστόρημα του Δημ. Σαραντάκου – 10

Posted by sarant στο 19 Ιανουαρίου, 2021


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα να δημοσιεύω σε συνέχειες, κάθε δεύτερη Τρίτη, το ιστορικό μυθιστόρημα του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Οι εσταυρωμένοι σωτήρες». Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βάζω μαζι και τις υποσημειώσεις, παρόλο που είναι πάρα πολλές.

Βρισκόμαστε στο έβδομο κεφάλαιο, που επειδή είναι εκτενές το έχω χωρίσει σε δύο μέρη και σήμερα θα διαβάσουμε το δεύτερο μέρος του. Συνεχίζουμε να μιλάμε για τον Διδάσκαλο, τον Ιησού-Εμμανουήλ, τον γιο της Μαριάμ, που ονομάστηκε και Ιησούς Ναζωραίος.

Ποτέ του δε θέλησε να καθιερώσει κάποιαν άλλη μορφή λατρείας ή κάποιο είδος τυπικού, διαφορετικά από τα καθιερωμένα στην ιουδαϊκή θρησκεια. Ούτε σκόπευε να ιδρύσει κάποια θρησκευτική οργάνωση, όπως έκαναν αργότερα κάποιοι μαθητές του60. Όπως ο Βαπτιστής είχε μάθει στους μαθητές του προσευχές, που ο ίδιος  είχε  συντάξει, έτσι και ο Ιησούς ο Ναζωραίος συνέθεσε μια καινούργια, σύντομη και πολύ απλή προσευχή προς τον Κύριο και Θεό61

Πατέρα μας που είσαι στους ουρανούς
άγιο να είναι το όνομά σου,
ας έλθει η βασιλεία σου
ας γίνει το θέλημά σου
όπως στον ουρανό έτσι και στη γη.
Το καθημερινό μας ψωμί
δώσε μας και σήμερα
και χάρισέ μας τα αμαρτήματά μας
όπως κι εμείς χαριζόμαστε
στους οφειλέτες μας
και μη μας βάζεις σε πειρασμό
αλλα γλύτωσέ μας από τον Πονηρό

Από την αρχή ως το τέλος της δράσης του δεν έπαψε να συμπεριφέρεται σαν πιστός Ιουδαίος. Σε κάθε ευκαιρία μνημόνευε τις Γραφές, τις οποίες γνώριζε πολύ καλά. Υιοθετώντας απολύτως  τα όσα είχε πει ο δάσκαλός του ο Ιλλέλ, κήρυττε:

— Ό,τι είναι για σένα μισητό να μη το κανεις σε άλλον

Με το κήρυγμά του αλλά και με τη συμπεριφορά του τόνιζε πως ήταν πιστός Ιουδαίος και αυστηρός τηρητής του Νόμου, παρά τις αλλαγές που έδινε στο νόημά του

— Μη νομίσετε πως ήρθα να καταργήσω το Νόμο και τους Προφήτες. Οχι, δεν ήρθα για να τα καταργήσω αλλά για να τα τηρήσω62

— Σας βεβαιώνω πως όσο υπάρχουν ο ουρανός και η γη, ούτε ένα γιώτα ή ένας τόνος δε θα αλλάξει στο Νόμο63.

και επαναλαμβάνοντας την καθιερωμένη προσευχή των Ιουδαίων, έλεγε συχνά

— Άκουσε Ισραήλ, ένας είναι ο θεός μας, ο Κύριος64

Σεβόταν τους ιερείς και όταν θεράπευσε ένα λεπρό του είπε :

— Πήγαινε να δείξεις τον εαυτό σου στον ιερέα και πρόσφερε του το δώρο που ορίζει ο Μωυσής65.

Ο ίδιος πίστευε ακράδαντα πως είχε το χρίσμα του Θεού και την αποστολή να κηρύξει στους ανθρώπους την Αλήθεια του. Για όλα αυτά οι Σαδδουκαίοι και οι Φαρισαίοι του Συνεδρίου τον αντιμετώπισαν από την αρχή με δυσπιστία, μολονότι για διαφορετικούς λόγους οι μεν από του δε. Τους πρώτους ενοχλούσε η αξίωσή του, ότι είχε την εξουσία  να συγχωρεί αμαρτίες και ο ισχυρισμός του ότι κατείχε την Αλήθεια του Θεού. Η επιμονή του να ζητά την τήρηση των ηθικών περισσότερο παρά των τυπικών εντολών της Γραφής, ενοχλούσε τους Φαρισαίους, οι οποίοι φοβήθηκαν ότι αυτό θα οδηγούσε στην αλλοίωση του νοήματος του Νόμου.

Ο Ιησούς ο Ναζωραίος, όπως και πολλοί άλλοι σύγχρονοί του περιπλανώμενοι κήρυκες,  δεν ανήκε σε καμμιάν από τις τέσσερες θρησκευτικές παρατάξεις της εποχής του. Ήταν απλώς πιστός Ιουδαίος, που πίστευε ότι κατέχει την αλήθεια του Θεού. Εξ αρχής είχε καταλάβει πως οι πραγματικοί του αντίπαλοι δεν ήταν οι υπεροπτικοί και αντιπαθείς Σαδδουκαίοι αλλά οι ευέλικτοι και δημοφιλείς Φαρισαίοι, γιατί με το κύρος και τη μεγάλη επιρροή που είχαν στο λαό θα τον εμπόδιζαν να δεχτεί τη δικιά του αλήθεια. Ο ίδιος δεν αμφισβήτησε ποτέ την αυθεντία τους σε ό,τι αφορούσε την ερμηνεία του Νόμου, μολονότι τους κατέκρινε για την υποκριτική συμπεριφορά, την επιδεικτική ευσέβεια και γενικά για τα έργα τους :

— Ολα όσα σας λένε να τηρείτε οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι να τα τηρείτε. Να μη κάνετε μόνο όσα κάνουν αυτοί66.

Ήταν όμως κατηγορηματικά αντίθετος με την τυπολατρία τους, όπως για παράδειγμα στο θέμα της αργίας του Σαββάτου67

— Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο, έλεγε.

Ο Ιησούς ο Ναζωραίος ήταν ένας μεγάλος δάσκαλος και με τα κηρύγματά του, μολονότι εξακολουθούσε να πιστεύει και να ισχυρίζεται ότι ήταν πιστός τηρητής του Νομου, έδωσε νέο περιεχόμενο στην ερμηνεία του, χωρίς ίσως να το επιδιώκει συνειδητά.

Δε βάζουν καινούργιο κρασί σε παλιά ασκιά68,  είπε σε κάποιο κήρυγμά του και σε μιαν άλλη περίπτωση:

Κανείς δε σκίζει καινούργιο ρούχο για να μπαλώσει παλιό69

Δεν ήθελε να αλλάξει την κοινωνική τάξη ή τους πολιτικούς θεσμούς. Αυτά τα θεωρούσε δεδομένα και έξω από τα ενδιαφέροντά του70. Ήθελε να αλλάξει εσωτερικά τον ίδιο τον άνθρωπο και από αυτή την πλευρά θα μπορούσε από κάποιους να θεωρηθεί πολύ μεγαλύτερος επαναστάτης71. Από πουθενά, ούτε από το περιεχόμενο της ομιλίας στο βουνό, ούτε από άλλες ομιλίες του, ούτε από τις πολλές παραβολές του, δεν προβάλλει η μορφή ενός κοινωνικού ανατροπέα ή κάποιου εθνικού ή πολιτικού ηγέτη. Στο σημείο αυτό δεν έμοιαζε καθόλου με τους Ζηλωτές ή τον Γαλιλαίο Χριστό, για τα κηρύγματα του οποίου και για τη δράση της ομάδας των Γαλιλαίων72 ήταν ενήμερος και πολύ καλά πληροφορημένος. Κατά τους δύσκολους, για τον απλό λαό, καιρούς, στα χωριά και στις πόλεις εμφανίστηκαν πολλοί κήρυκες και προφήτες, που έλεγαν πως είναι Χριστοί, που ήρθαν για να απελευθερώσουν το λαό του Ισραήλ από τον ειδωλολατρικό ζυγό. Μνημόνευαν περικοπές από τη Γραφή και κυρίως από τα βιβλία του Ησαϊα, του Μιχαία, του Δανιήλ, του Ενώχ, τους Ψαλμούς και τις Παροιμίες. Αυτά τον ανησυχούσαν πολύ τον Ιησού και συχνά στα κηρύγματά του έλεγε:

— Αν κανείς σας πεί πως ο Χριστός είναι εδώ ή εκεί μη τον πιστέψετε. γιατί πολλοί ψευτοχριστοί και ψευτοπροφήτες θα παρουσιαστούν και θα κάνουν σημεία και τέρατα, ώστε να ξεγελάσουν τους εκλεκτούς. Σας το προλέγω. Κι αν ακούσετε πως φάνηκε στην ερημο ο Χριστός, μη πάτε προς τα εκεί. Κι αν σας πουν πως βρίσκεται εδώ, στα σπίτια,  μη το πιστέψετε73.

Από τα λόγια του αυτά είναι φανερό πως όχι μόνο δεν επιδοκίμαζε τη δράση και το κήρυγμα του Γαλιλαίου Χριστού αλλά τα θεωρούσε επικίνδυνα. Στον κόσμο της υπαίθρου όμως ήταν πολύ γνωστή και δημοφιλής η καταφορά του γιου του ξυλουργού κατά των πλουσίων και η αγάπη του προς τους φτωχούς και τους πεινασμένους. Ο Ιησούς ο Ναζωραίος, στην ομιλία του στο βουνό αλλά και σε άλλες μεταγενέστερες, χρησιμοποίησε τις ρήσεις αυτές, αφαιρώντας τους όμως την οξύτητα και την αναφορά σε επίγειες καταστάσεις. Εκεί που ο Γαλιλαίος Χριστός έλεγε: (στη Βασιλεία του Θεού) ευτυχισμένοι θα είναι οι φτωχοί74, ο Ναζωραίος το έκανε: οι φτωχοί στο πνεύμα75 και τους πεινασμένους76 τους έκανε πεινασμένους για δικαιοσύνη77.

Είναι φανερό ότι δεν τον απασχολούσε η ύπαρξη δούλων, την οποίαν αποδεχόταν ως φυσική κατάσταση και χωρίς ιδιαίτερη σημασία για τις δικές του πνευματικές αναζητήσεις, σύμφωνα με τις οποίες η πραγματκή ζωή δεν ήταν του κόσμου τούτου78. Κατά την αντίληψή του ο δούλος πρέπει πάντα να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση, ώστε να εκπληρώνει τις θελήσεις του κυρίου του.

— Ευτυχισμένος ο δούλος, που θα τον βρει ο κύριος του έτοιμο για δουλειά, χωρίς γι’ αυτή του την προθυμία να περιμένει ή να δικαιούται ιδιαίτερη ανταμοιβή79

— Δε μου φαίνεται πως  οφείλεται χάρη σ’ εκείνον το δούλο,που εκτέλεσε τις διαταγές που πήρε80

Εξ άλλου σε άλλη παραβολή βάζει έναν ιδιοκτήτη που μίσθωσε εργάτες και κατόπιν τους πλήρωσε όχι ανάλογα με την εργασία τους, να λέει :

— Δε μπορώ να μεταχειριστώ όπως θέλω τους δικούς μου;81

Στους ακροατές του έκανε φοβερή εντύπωση μια φράση του82:

— Σας λέω λοιπόν οτι σε όποιον έχει θα του δοθούν και άλλα, ενώ από αυτόν που στερείται θα του αφαιρεθούν κι αυτά που έχει83.

Σε μια παραβολή του84 για τον άνθρωπο που προκειμένου να ταξιδέψει μάζεψε τους δούλους του και τους εμπιστεύθηκε τα υπάρχοντά του και όταν γύρισε αποδοκίμασε το δούλο που έκρυψε το τάλαντό του μέσα στη γη αντί να το τοκίσει, ο Ιησούς εμφανίζεται να αποδέχεται ως δεδομένους τους θεσμούς της δουλείας και του τοκισμού. Άλλωστε προέτρεπε τους μαθητές του να διαχειρίζονται όσο καλύτερα γίνεται την περιουσία τους, λέγοντάς τους85

— Να γίνετε έμπειροι τραπεζίτες86

Ο Ιησούς και οι μαθητές του δεν παίρναν μέρος στις πολιτικές ταραχές και διαμάχες. Δεν ήταν ούτε με τους Ρωμαίους ούτε με τους Ζηλωτές. Σε όλη τη δημόσια δράση του ποτέ του δε στράφηκε κατά των αρχόντων, Ρωμαίων ή Ιουδαίων.  Ανάμεσα στους μαθητές  του ήταν και ο Ματθαίος ο τελώνης, δηλαδή πρόσωπο στην υπηρεσία των Ρωμαίων87 και γι αυτό μισητό στον λαό. Η συναναστροφή του εξ άλλου με μισητούς υπαλλήλους των Ρωμαιων σκανδάλιζε πολλούς Ζηλωτές. Σε κανένα κήρυγμά του δε στρέφεται κατά των κυριάρχων της πατρίδας του. Αντίθετα συμβουλεύει την ηπιότητα και την υποταγή.

Και όποιος σε  αγγαρέψει για ένα μίλι,  πήγαινε μαζί του δύο,88 συμβούλευε

Οταν οι Φαρισαίοι τον ρώτησαν άν έπρεπε να πληρώνονται οι φόροι στον Καίσαρα, τους ζήτησε να του δώσουν ένα σίκλο. Τους έδειξε το νόμισμα, που είχε τη μορφή του Καίσαρα πάνω του, τους ρώτησε:

           — Σε ποιόν ανήκει αυτή η εικόνα;

          — Στον Καίσαρα, του απάντησαν

— Ε, λοιπόν, δώστε στον Καίσαρα όσα του ανήκουν και στο Θεό όσα ανήκουν στο Θεό89.

Ομοίως δεν επεδοκίμαζε και τη δράση του Ιησού, του Πρίγκηπα του οίκου Δαυίδ. Δεν τον ενδιέφερε να ανασυσταθεί το βασίλειο της Ιουδαίας. Το βασίλειο που αυτός ονειρευόταν δεν ήταν του κόσμου τούτου. Αλλωστε αυτό το δήλωσε καθαρά

— Σας λέω πως η βασιλεία μου δεν είναι σ’ αυτόν τον κόσμο90

Είναι λοιπόν πολύ συνεπής η στάση που κράτησε όταν κάποιοι μαθητές του και μαζί τους αρκετοί από τους ακροατές του κηρύγματός του επέμεναν να πάρει θέση σχετικά με την έλευση της Βασιλείας των Ουρανών, αν δηλαδή θα δεχόταν ο  ίδιος να γίνει βασιλιάς σε ένα τέτοιο βασίλειο, εκείνος αντιδρώντας σ’ αυτή τους την προσπάθεια, αποτραβήχθηκε με τους μαθητές του και  ανέβηκε στο βουνό91.

Γενικά δεν ήθελε να διχάσει αλλά να ενώσει το λαό και όταν κάποιος τον ρώτησε ποιούς θεωρούσε οπαδούς του, απάντησε

— Οποιος δεν είναι εναντίον μας, είναι μαζί μας92

 

Στα πρώτα χρόνια της δράσης του απέφευγε να προβάλει αναφανδόν τον ισχυρισμό πως ήταν ο Χριστός του Θεού και απαγόρευε στους μαθητές του να τον ονομάζουν έτσι93. Προτιμούσε τον τίτλο Υιός του Ανθρώπου, που τον δανείστηκε από το βιβλίο του Δανιήλ94.  Ουδέποτε δε υποστήριξε οτι είναι ο ενσαρκωμένος Θεός ή γιος του  Θεού. Τέτοιους ισχυρισμούς, τελείως ξένους προς την ιουδαϊκή θρησκεία, τους θεωρούσε αμάρτημα95.

— Γιατί με ονομάζεις αγαθόν; Αγαθός είναι μονάχα ο Θεός96

είπε σε κάποιον που τον αποκάλεσε «διδάσκαλον αγαθόν». Τον Θεό τον ονόμαζε Πατέρα, με την έννοια πως ήταν πατέρας όλων των ανθρώπων. Με μεγαλύτερη δε σαφήνεια ξεκαθάρισε το ζήτημα, τονίζοντας ότι δεν είναι γιος του Θεού και γιαυτό δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει κανένα, ακόμα κι αυτούς που δεν τον πιστεύουν

— Ο πατέρας Θεός δεν κρίνει κανένα αλλά έδωσε την εξουσία της κρίσης στο Γιο του97, για να τιμούν όλοι τον γιο όπως τιμούν τον πατέρα. Εγώ όμως κανένα δεν κρίνω98

— Κι αν κανείς ακούσει τα λόγια μου και δεν πιστέψει, εγώ δεν τον κρίνω. Δεν ήρθα να κρίνω τον κόσμο αλλά να σώσω τον κόσμο99

Ουδέποτε επίσης ισχυρίσθηκε ότι ήταν απόγονος του Δαυίδ. Σε μια συζήτηση που είχε με πολλούς συγκεντρωμένους Φαρισαίους για το ποιός είναι ο Χριστός και αν πρέπει να είναι «Υιός Δαυίδ» τους ρώτησε100

— τί γνώμη έχετε για τον Χριστό, τίνος γιος είναι;

— του Δαυίδ, του λένε

— πώς λοιπόν ο Δαυίδ τον ονομάζει Κύριον του όταν λέει «είπε ο Κύριος στον Κύριό μου, κάθησε στα δεξιά μου εως ότου κάνω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου»101. Αν ο Δαυίδ τον ονομάζει Κύριο πώς είναι δυνατόν να είναι γιος του;

Αργότερα πάντως, στα τελευταία χρόνια της δράσης του, αρχικά εμμέσως και υπαινικτικώς, αργότερα δε με παρρησία, άρχισε να προβάλει τον ισχυρισμό ότι είναι Χριστός και απεσταλμένος του Θεού. Μια μέρα βγαίνοντας από τη Συναγωγή είπε τα λόγια του Ησαϊα, με τα οποία βεβαίωνε πως είχε πάρει το χρίσμα του Κυρίου να ευαγγελίζει τους φτωχούς, να θεραπεύει τους τυφλούς και να ελευθερώνει τους αιχμαλωτους. Οι αντίπαλοί του, ενοχλημένοι από τον ισχυρισμό του αυτόν, του πρόβαλαν το γεγονός ότι ήταν παιδί αγνώστου πατέρα, άρα δεν μπορούσε να είναι Χριστός του Θεού, αφού, κατά τις προφητείες, ο απεσταλμένος του Θεού θα ήταν από σπέρμα Δαυίδ και όχι κάποιος νόθος102.

Αντίθετα με τους τίτλους υιός Δαυίδ, υιός Θεού, τους οποίους ουδέποτε χρησιμοποίησε για τον εαυτό του, διεκδικούσε άλλους τίτλους,  με  βαθύτερη μυστική σημασία, παρμένους από τις Γραφές. Εκτός από τον τίτλο Υιός του Ανθρώπου103, που χρησιμοποιούσε συχνά, υιοθέτησε  τον τίτλο που  έδιναν στον Ιωάννη οι μαθητές  του:   Φως.  Αυτοονομαζόταν το Φως του Κόσμου και έλεγε  τους μαθητές του  παιδιά του Φωτός104. Αλλοι τίτλοι που  χρησιμοποιούσε για τον  εαυτό ήταν  Καλός Ποιμήν105 και Άμπελος106

         — Εγώ είμαι η αληθινή ΄Αμπελος

Τέλος σε κάποιο κήρυγμά του στην Καπερναούμ αναγόρευσε τον εαυτό του Άρτον της Ζωής107 προκαλώντας την οργή πολλών από τους ακροατές του που το θεώρησαν βλασφημία. Πολλοί μαθητές του, του είπαν

— Βαρυά κουβέντα είπες, ποιός μπορεί να την αντέξει

— Σας σκανδαλίζει αυτό που είπα; Σας  λέω λοιπόν ότι το Πνεύμα είναι αυτό που δίνει ζωή, η σάρκα δεν ωφελεί σε τίποτα. Και αυτά που σας λέω είναι πνεύμα και ζωή

Υστερα από αυτό πολλοί μαθητές του τον εγκατέλειψαν, γύρισαν στα σπίτια τους και στις δουλειές τους και δεν τον ακολούθησαν ποτέ πια108. Εκείνος τότε ρώτησε τους υπόλοιπους και μάλιστα τους πιο παλιούς:

— Μήπως θέλετε να φύγετε και σεις109;

Αυτοί τον διαβεβαίωσαν πως δε θα φεύγαν ποτέ από κοντά του γιατί ήταν ο Χριστός του Θεού.

Αντίθετα οι αδελφοί του, που  δεν πίστευαν ότι είναι Χριστός110 και φοβόντουσαν πως ο ισχυρισμός του αυτός θα έβαζε σε κίνδυνο κι εκείνους, ήθελαν να τον απομακρύνουν από τον τόπο του111.

— Πήγαινε στα Ιεροσόλυμα, τώρα που κοντεύει η εορτή της Σκηνοπηγίας112 και κήρυξε στον κόσμο φανερά αυτά που μας λές εδώ, για να σε πιστέψουν.

Εκείνος όμως δεν τους άκουσε και έμεινε στον τόπο του, μονάχα δε όταν πήγαν οι αδελφοί του στη γιορτή, πήγε κι αυτός, όχι όμως φανερά αλλά κρυφά και μεταμφιεσμένος113. Τότε πολλοί άρχισαν να τον κατηγορούν για δειλία και ανειλικρίνεια, ότι δεν είναι δίκαιος αλλά εξαπατά το λαό. Επειδή δε άρχισε να γίνεται φανερή η εχθρότητα των αρχόντων προς αυτόν, κανεις πια δεν μιλούσε γι’ αυτόν ελεύθερα και φανερά114. Μια μέρα μέσα στη συναγωγή καθώς κήρυττε προκλήθηκε μεγάλη οχλαγωγία. Οι εχθροί του τον περικύκλωσαν, τον έβγαλαν έξω με τη βία και τον οδήγησαν ως το χείλος κάποιου γκρεμού, που βρισκόταν κοντά στην κωμόπολή τους, με σκοπό να τον γκρεμίσουν από εκεί. Αυτός όμως κατάφερε να ξεγλυστήσει ανάμεσά τους και να ξεφύγει115.

Τα μέλη του Συνεδρίου παρακολουθούσαν τα λεγόμενα και πραττόμενά του με καχυποψία. Οι καιροί ήταν πονηροί και η ισορροπία που έπρεπε να διατηρούν μεταξύ των λαϊκών προσδοκιών και των ρωμαϊκών απαιτήσεων πολύ λεπτή και ευαίσθητη. Ισως να τον παρακολουθούσαν από την εποχή που ήταν με τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και να τον θεωρούσαν συνεχιστή του έργου του, μολονότι η μικρή απήχηση της διδασκαλίας του116 τους έκανε στην αρχή να τον αγνοήσουν. Αντίθετα κάποιοι από τους ανθρώπους του Ηρώδη Αντίπα, μαθαίνοντας για τη δράση του Ιησού πήγαν και του είπαν πως ο Ιωάννης αναστήθηκε! Ο τετράρχης ανησύχησε με όσα άκουσε. Θεώρησε τον Ιησού δεύτερον Ιωάννη.

Μα καλά εγώ τον Ιωάννη τον αποκεφάλισα, ποιός είναι αυτός που εμφανίστηκε τώρα; ρώτησε τους αυλικούς του και ζήτησε να τον φέρουν μπροστά του117.

Με την  παρουσία και το κήρυγμά του στην ύπαιθρο και τα χωριά της Ιουδαίας και της Γαλιλαίας, αλλά κυρίως μέσα στα Ιεροσόλυμα, στα οποία πύκνωσε τις επισκέψεις του,  είχε γίνει πια ανυπόφορος σε μεγάλον αριθμό ανθρώπων, που ήταν μέλη του Συνεδρίου ή είχαν κύρος και επιρροή σε θρησκευτικά ιδίως θέματα. Όταν τον είδαν να διδάσκει στο Ναό,  κυκλωμένος από πολυάριθμους οπαδούς του, κάποιοι ιερείς και πρεσβύτεροι του έκαναν παρατηρήσεις

— Ποιός είσαι συ. Με ποιάν εξουσία κάνεις  όλα αυτά και ποιός σου έδωσε αυτή την εξουσία118.

Ο Ιησούς πρόβαλε πάλι τον ισχυρισμό ότι είναι ο Χριστός του Θεού. Οι αντίπαλοί του όμως τον κατηγόρησαν ότι είναι νόθος και έτσι δε μπορεί να είναι Χριστός, αφού κατά τις Γραφές ο Χριστός θα είναι απόγονος του Δαυίδ119.

— Πουθενά στις Γραφές δεν αναφέρεται ότι ο Χριστός πρέπει να είναι απόγονος του Δαυίδ,  τους απάντησε120.

Τότε μέσα στο Ναό ξέσπασε μεγάλη αναταραχή. Οι οπαδοί του φώναζαν πως αυτός είναι ο Χριστός του Θεού, οι αντίπαλοι του όμως τόνιζαν πως ο Χριστός πρέπει να είναι από σπέρμα Δαυίδ και να κατάγεται από τη Βηθλεέμ. Πολλοί  χειρονομούσαν και κινήθηκαν απειλητικά  να  τον πιάσουν,  αλλά  κανείς δεν τόλμησε να απλώσει χέρι πάνω του. Κάποιοι όμως άρχισαν να μαζεύουν πέτρες για να τον λιθοβολήσουν. Ο Ιησούς τότε κρύφτηκε και περνώντας μέσα από το πλήθος έφυγε από το Ναό και την πόλη121. Για λίγον καιρό περιπλανήθηκε στις όχθες του Ιορδάνη, σε μέρη που τα ήξερε καλά από τον καιρό που ζουσε μαζί με τον Ιωάννη τον Βαπτιστή122.

Υστερα από τα επεισόδια αυτά η πλειοψηφία των μελών του Συνεδρίου άρχισε να προσανατολίζεται στην ιδέα της θανάτωσής του. Ηθελαν όμως αυτό να μη γίνει από το Συνέδριο αλλά από τις Ρωμαϊκές αρχές.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

  1. Η μόνη σχετική περικοπή ΣΥ ΕΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑΝ ΤΑΥΤΗΝ….είναι μεταγενέστερη προσθήκη.
  2. Ματθ. ς’ 9-13
  3. Ματθ ε’ 17 Ορθότερη ερμηνεία του ΠΛΗΡΩΣΑΙ είναι να εκπληρώσω και όχι συμπληρώσω, όπως συνήθως αναφέρεται
  4. Ματθ. ε’ 18
  5. Μαρκ. ιβ’ 29
  6. Ματθ. η’ 4
  7. Ματθ. κγ’ 3
  8. Μαρκ β’ 27
  9. Ματθ. θ’ 17. 2-4, Μαρκ. β’ 22.2-4, Λουκ. ε’ 37.2-3, 18.1
  10. Μαρκ. β’21.1, Λουκ. ε’ 36.3
  11. Ροπς σ. 173, Αγουρ. σ.93
  12. Το τεράστιο αυτό πρόβλημα δεν έχει ακόμα επιλυθεί. Μόνη η επιδίωξη να μεταβληθεί εσωτερικά ο άνθρωπος, χωρίς να συνοδεύεται η μεταβολή αυτή από αλλαγή των οικονομικών συνθηκών, αποδείχτηκε (με την ουσιαστική αποτυχία του Χριστιανισμού), ότι δεν αρκεί. (Εκτός του ότι αποτελεί σπουδαίο άλλοθι για όσους αναβάλλουν επ’ άπειρον κάθε ριζική αλλάγη). Από την άλλη πλευρά μόνη η μεταβολή των οικονομικών συνθηκών χωρίς να συνοδεύεται από εσωτερική αλλαγή του ίδιου του ανθρώπου, αποδείχτηκε, (με την αποτυχία του υπαρκτού Σοσιαλισμού), επίσης ανεπαρκής. Ισως θα πρέπει να ξαναθυμηθούμε τα όσα έγραψε σχετικά ο Ερνέστος Γκεβάρα.
  13. Λουκ. ιγ’ 4-5 .. ΔΟΚΕΙΤΕ ΟΤΙ ΟΙ ΓΑΛΙΛΑΙΟΙ ΟΥΤΟΙ
  14. Ματθ. κδ’ 24
  15. Λουκ. ς’ 20 .. ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ
  16. Ματθ. ε’ 3 .. ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΤΩι ΠΝΕΥΜΑΤΙ
  17. Λουκ. ς’21 ..ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΕΙΝΩΝΤΕΣ
  18. Ματθ. ε’ 6 .. ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΕΙΝΩΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΨΩΝΤΕΣ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ
  19. Ιωαν.ς’51.4 η’23
  20. Ματθ. κδ’ 46
  21. Λουκ. ιζ’ 7-10
  22. Ματθ. κ’ 15
  23. Στη φράση αυτή ο Γουίλ Ντυράν βλέπει να συνοψίζεται ολόκληρο το νόημα των εμπορικών σχέσεων της αγοράς. Εξ άλλου με άλλες λέξεις το επαναλαμβάνει και ο Μαρξ: οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
  24. Λουκ. ιθ’ 26
  25. Ματθ.κε’ 14-27
  26. Η ρήση αυτή δεν υπάρχει στα Ευγγέλια, τη μνημονεύουν όμως συχνά οι Πατέρες της Εκκλησίας ως λεχθείσα από τον Ιησού [Κυρτ.Επικρ. σ.216].
  27. Κυρτ.Επικρ. σ. 216
  28. Οι αρχιτελώνες ήταν κατά κανόνα πολύ εύπορα ή πλούσια άτομα που νοίκιαζαν από τις ρωμαϊκές αρχές το δικαίωμανα εισπράτουν δασμούς και φόρους, εξασφαλίζοντας και την απαραίτητη στρατιωτική ή αστυνομική υποστήριξη. Ασχολία που τους έκανε πλουσιότερους και αντιπαθέστερους. Κατά κανόνα υπενοικίαζαν σε άλλους την είσπραξη φόρων από ορισμένες γεωγραφικές περιοχές.
  29. Ματθ. ε’ 41 .. ΚΑΙ ΟΣΤΙΣ ΣΕ ΑΓΓΑΡΕΥΣΕΙ ΕΝ ΜΙΛΛΙΟΝ ΥΠΑΓΕ ΜΕΤ΄ΑΥΤΟΥ ΔΥΟ. Η αγγαρεία (από το agar, λέξη περσική, βαβυλωνιακής ίσως καταγωγής) ήταν η  υποχρέωση που είχαν οι  εξαρτημένοι ( θεωρητικά ελεύθεροι) αγρότες να εκτελούν απλήρωτες εργασίες για λογαριασμό των στρατιωτικών  ή  πολιτικών αρχών ή  και πλουσίων ιδιωτών με ειδικά προνόμια. Ο   θεσμός της αγγαρείας, χαρακτηριστικός του λεγόμενου ασιατικού και άλλων προφεουδαρχικών  τρόπων παραγωγής πήρε μεγάλη έκταση  κατά τη ρωμαιοκρατια και καθιερώθηκε νομοθετικά κατά τη φεουδαρχία. Ο Ιησούς ο    Ναζωραίος στην περικοπή αυτή όχι μόνον αποδέχεται τον θεσμό αλλά  υπερθεματίζει. (Περισσότερα βλ. GEMSC σ. 37-39)
  30. Ματθ. κβ’17-21
  31. Ιωαν. ιη’ 36
  32. Ιωαν. ς’15.3
  33. Μαρκ. θ’ 40 και Λουκ. θ’ 50. …ΟΣ ΓΑΡ ΟΥΚ ΕΣΤΙ ΚΑΘ’ ΗΜΩΝ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ ΕΣΤΙ. Η περικοπή αυτή έρχεται λογικώς σε πλήρη αντίθεση με την περικοπή [Λουκ. ια’ 23]… ΟΣ ΜΗ ΩΝ ΜΕΤ’ ΕΜΟΥ, ΚΑΤ’ ΕΜΟΥ ΕΣΤΙ.
  34. Ματθ. ις’ 29
  35. Δανιήλ Ζ’ 143
  36. Στα συνοπτικά Ευαγγέλια δε συναντούμε ούτε ίχνος της ιδέας αυτής και μόνο στο 4ο Ευαγγέλιο [Ιωαν. η’ 41-42, επίσης Ωριγενης Εξήγησις εις Ιωάν. κ’ 15] σποραδικά γίνονται κάποιες αναφορές σ’ αυτήν, αλλά και εκεί υπάρχουν περικοπές που αναιρούν παρόμοιον ισχυρισμό. Πραγματικά σε ένα σημείο [ε’22-23] λέει: ΟΥΔΕ Ο ΠΑΤΗΡ ΚΡΙΝΕΙ ΟΥΔΕΝΑ, ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΙΝ ΠΑΣΑΝ ΔΕΔΩΚΕ ΤΩι ΥΙΩι…ενώ σε άλλο [η’15]: .. ΥΜΕΙΣ ΚΑΤΆ ΣΑΡΚΑ ΚΡΙΝΕΤΕ, ΕΓΩ ΟΥ ΚΡΙΝΩ ΟΥΔΕΝΑ.. και αλλού [ιβ’47]: ΚΑΙ ΑΝ ΤΙΣ ΜΟΥ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΗ ΠΙΣΤΕΥΣΕΙ, ΕΓΩ ΟΥ ΚΡΙΝΩ ΑΥΤΟΝ. ΟΥΚ ΗΛΘΟΝ ΙΝΑ ΚΡΙΝΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ
  37. Ματθ. ιθ’ 16-17
  38. Ιωαν. ε’22-23
  39. Ιωαν. β’ 47
  40. Ιωαν. ιβ’47
  41. Μαρκ ιβ’ 36-37, Λουκ. κ’ 41-44
  42. Ματθ. κβ’ 42-45, Λουκ. κ’ 41, Ιωαν. ζ’ 42
  43. Ιωαν. ζ’42
  44. Ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος τίτλος (αναφέρεται στον Ματθ.η’20 και σε άλλες 20 περικοπές, στον Μαρκ. β’28 και σε άλλες 11, στον Λουκ.ε’24 και σε άλλες 13 και στον Ιωαν. γ’13 και σε άλλες 5)
  45. Ιωαν. ι’ 14
  46. Ιωαν. ιε’ 1
  47. Ιωαν. ς’ 51
  48. Ιωαν. ς’ 60-64
  49. Ιωαν. ς’ 66
  50. Ιωαν. ς’ 67
  51. Ιωαν. ζ’ 5
  52. Ιωαν. ζ’ 1-4
  53. Η γιορτή της Σκηνοπηγίας (εβρ. Σουκότ) μια από τις επισημότερες εβραϊκές γιορτές, άρχιζε στις 15 του μήνα Τισρί και κρατούσε επτά ημέρες [Αγουρ. Ιστ.317]
  54. Ιωαν. ζ’6-10
  55. Ιωαν. ζ’ 13
  56. Λουκ. δ’ 29-30
  57. Μαρκ. ιδ’1
  58. Λουκ. θ’ 7-9
  59. Ματθ. κα’ 23 Λουκ. κ’ 2
  60. Ιωαν. ζ’ 42-43
  61. Λουκ. η’ 58-59, Ιωαν. ζ’ 44
  62. Ιωαν η’ 59
  63. Ιωαν. ι’ 40

120 Σχόλια προς “Οι Εσταυρωμένοι Σωτήρες, ιστορικό μυθιστόρημα του Δημ. Σαραντάκου – 10”

  1. Περίεργο που ακόμα δεν είναι κανένας φίλος.

  2. Να πως με τη ευκαιρία για την εκπομπή στο Γ’ Πρόγραμα της ΕΡΡ 9.50 – 10.00 «Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου» της Αθηνάς Χατζάρα.

  3. Να πω με τη ευκαιρία για την εκπομπή στο Γ’ Πρόγραμα της ΕΡΤ 9.50 – 10.00 «Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου» της Αθηνάς Χατζάρα.

  4. LandS said

    Εκεί που ο Γαλιλαίος Χριστός έλεγε: (στη Βασιλεία του Θεού) ευτυχισμένοι θα είναι οι φτωχοί74, ο Ναζωραίος το έκανε: οι φτωχοί στο πνεύμα75 και τους πεινασμένους76 τους έκανε πεινασμένους για δικαιοσύνη77.
    Είναι φανερό ότι δεν τον απασχολούσε η ύπαρξη δούλων, την οποίαν αποδεχόταν ως φυσική κατάσταση και χωρίς ιδιαίτερη σημασία για τις δικές του πνευματικές αναζητήσεις, σύμφωνα με τις οποίες η πραγματκή ζωή δεν ήταν του κόσμου τούτου78. Κατά την αντίληψή του ο δούλος πρέπει πάντα να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση, ώστε να εκπληρώνει τις θελήσεις του κυρίου του.

    Φαστ φοργουαρντ κάπου 1900 με 2000 χρόνια αργότερα, διατυπωμένο αρνητικά: Άμα βγάλεις το ταξικό στοιχείο από τις αναλύσεις σου θα οδηγηθείς στη ταξική υποταγή.

  5. Στα ιαπωνικά χρησιμοποιείται για το ψωμί το δάνειο από τα γαλλικά (pain) :
    私たちの毎日のパン = Watashitachi no mainichi no pan

    Watashi = εγώ
    Watashi tachi = εγώ ΠΛΗΘ. = εμείς
    no = μόριο γενικής
    = ημών

    mainichi = κάθε μέρα
    no = μόριο γενικής
    καθημερινός (επιούσιος)

    pan = άρτος.

  6. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    4
    Έχω την εντύπωση, χωρίς να ξέρω λεπτομέρειες, πως ο εκχριστιανισμός των Εσκιμώων κλπ πρέπει να έγινε με το μαλακό. Δεν θα ήταν έξυπνη τακτική να τους απειλούν με το αιώνιον πυρ. Θα μένανε ειδωλολάτρες στον αιώνα τον άπαντα, να ζεσταθεί το κοκαλάκι τους έστω μετά θάνατον.

  7. Οι Εσκιμώοι κρυώνουν;

  8. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    8 Ε τι, ανοσία έχουν?

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Αυτό με τους Εσκιμώους και το ψωμί δεν το ήξερα -είναι γκαραντί;

  10. Πουλ-πουλ said

    3
    Συμφωνώ, εκπομπή-διαμάντι, χωρίς φλυαρίες πάντοτε καίρια. Μόνο που η κα Χατζάρα δεν είναι Αθηνά, αλλά Μαρία.

  11. ΓΤ said

    7@

    Ένα δείγμα ΚΔ από τα «ενδιαφέροντα» ινουκτιτούτ. 🙂

    1ᐱᒋᐊᕐᖕᓂᕐᖕᒥ ᒎᑎ ᐱᓐᖑᖅᑎᑦᓯᓚᐅᖅᐳᖅ ᕿᓚᖕᓂᒃ ᓄᓇᕐᔪᐊᕐᖕᒥᒡᓗ. 2ᓄᓇᕐᔪᐊᕐᓕ ᐋᖅᑭᒃᓯᒪᓚᐅᓐᖏᓚᖅ ᓱᓇᑕᖃᕋᓂᓗ, ᐃᑎᔪᕐᔪᐊᒥᒃ ᑖᖅᑐᐊᓘᓪᓗᓂ; ᒎᑎᐅᓪᓗ ᐊᓂᕐᖕᓂᖓ ᐃᖏᕐᕋᓚᐅᖅᐳᖅ ᐃᒫᓘᑉ ᖁᓛᒍᑦ. 3ᒎᑎᓗ ᐅᖃᖅᐳᖅ, “ᖃᐅᒪᔪᖃᕐᓕ” ᖃᐅᒪᔪᒥᒡᓗ ᓴᖅᑭᑦᑐᖃᖅᐳᖅ. 4ᒎᑎᐅᓪᓗ ᖃᐅᒪᔪᖅ ᕿᒥᕐᕈᒐᒥᐅᒃ ᓈᒻᒪᒋᕚ; ᒎᑎᐅᓪᓗ ᖃᐅᒪᔪᖅ ᐊᕕᑎᑉᐹ ᑖᖅᑐᒥᑦ, 5ᒎᑎᐅᓪᓗ ᖃᐅᒪᔪᖅ ᑍᕚ ᐅᓪᓗᒥᒃ, ᑖᖅᑐᕐᓗ ᑍᓪᓗᒍ ᐅᓐᓄᐊᒥᒃ. ᐅᓐᓄᐊᕐᓗ ᐊᓂᒍᕐᖕᒪᑦ ᐅᓪᓛᓐᖑᖅᐳᖅ, ᑕᕝᕙ ᐅᓪᓗᖅ ᓯᕗᓪᓕᖅᐹᖅ.

  12. 10β https://en.wikipedia.org/wiki/Hans_Egede
    12 Έχεις ένα ορθογραφικό λαθάκι στην έβδομη λέξη (από αριστερά)

  13. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Πλάκα έχει αυτό το Πατερημό στα πίτζιν. Όλα τα λεφτά το deliver us from bad market, ταμάμ για την ψωροκώσταινα.

  14. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    14 Μου το πόφτωσε πρωί πρωί γμτ.

  15. sarant said

    14 Κρίμα

  16. Λεύκιππος said

    Τελικά η άποψη για τους δούλους, ότι σχεδόν δεν είναι άνθρωποι, είναι τρομακτική.

  17. 私たちの毎日のパン = Watashitachi no mainichi no pan
    ==========================================
    Να πούμε, για όποιον φίλο ενδιαφέρεται, πως
    私 (Watashi) και 毎日 (mai – nichi) είναι κινέζικοι χαρακτήρες (από τους 2137 της σχολικής γραμματικής),
    たちの (ta – chi no) και πάλι の (no) είναι από τα 46 συλλαβογράμματα «χιραγκάνα», και
    パン (pa-n) είναι από τα 46 συλλαβογράμματα «καταγκάνα» (όπου και το ン [n] είναι το μόνο μόνοφθογγο συλλαβόγραμμα).

  18. 11 Πουλ-Πουλ

    Εντάξει. 🙂

  19. leonicos said

    20 Δημοσιόχωρε

    το οποίο εμφανίζεται και στο όνομα της χώρας Νιππόν

    ニッポン

  20. ΓΤ said

    18@

    Εάν οι υπόλοιποι Πρεβεζάνοι γνώριζαν ελάχιστα από τα εδάφη της γνωστικής σου επικράτειας, τότε θα ήταν εδώ και χρόνια πραγματικότητα η Βούικον Βάλεϊ.
    (Αλλά οι τύποι είναι μασαμπούκα στο «Τεμπελχανείο» και γρόσια στη σακούλα…)

  21. ΚΑΒ said

    ..>>και μη μας βάζεις σε πειρασμό

    Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν

    Πριν 3 χρόνια είχε δημιουργηθεί αρκετός θόρυβος με την αλλαγή που έκανε ο Πάπας στο ρήμα.

    https://www.pentapostagma.gr/ekklisia/5896993_o-papas-diorthose-ton-logo-toy-hristo

  22. sarant said

    22 Εδώ που τα λέμε, το καταλαβαίνουν όλοι το «εισενέγκεις»;

  23. ΚΑΒ said

    23. Αν είναι ειρωνικό το σχόλιο, θα συμφωνήσω. Άλλωστε η τρισχιλιετής είναι μία και ενιαία!

  24. ΚΑΒ said

    23, 24 Δεν πρόσεξα το ερωτηματικό, οπότε ακυρώνεται το σχ. 24.

  25. sarant said

    25 Είπα κι εγώ 🙂

  26. Θεολόγος said

    Διαβάζω στη σημείωση 60: «Η μόνη σχετική περικοπή ΣΥ ΕΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑΝ ΤΑΥΤΗΝ….είναι μεταγενέστερη προσθήκη.»

    Εικοσιπέντε χρόνια θεολόγος στη Μέση Εκπαίδευση, πρώτη φορά ακούω ότι το Ματθαίου 16,18

    «κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς»

    είναι προσθήκη. Θα σάς ήμουν διά βίου ευγνώμων κύριε Σαραντάκο αν μάς λέγατε πώς κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα ο αείμνηστος πατέρας σας. Μήπως είχε αιρετικούς συμβούλους;

    Παρακαλώ το συνάδελφο κύριο Μπλογκοτιναναι να πει κι αυτός τη γνώμη του για το εν λόγω χωρίο του Ματθαίου. Είναι αυθεντικό ή προσθήκη;

  27. @ 20 Leonicos

    Σωστό.

  28. @ 21 ΓΤ

    Εμπρός για μια ΒουΙκοποίηση, εδώ και τώρα… 🙂

  29. Αγγελος said

    (23) Γιατί, το «ρύσαι» ποιος το καταλαβαίνει;

  30. leonicos said

    28

    Δεν ξέρω γιαπωνέζικα…. απλώ ήξερα ότι τη χώρα τη λένε Νιπόν με έρρινο το ‘ον’ οπότε το υπέθεσα. Γκούγκλισα αρμοδίως και το πάσαρα για να κάνω τον σοφό.

    Ξέρω άλλα. Γιαπωνέζικα όχι.

  31. leonicos said

    Και μια και μιλάμε για γλώσσες, ας πούμε κάτι και για τα ελληνικά

    Χτες παρακολούθησα κάτι διαξιφισμούς περί αορίστου. Πήγε ο Πέπε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους αλλά οι μονομάχοι συνέχισαν.

    Αν και δεν είμαι αρμόδιος να πω αυτό που θα πω, αλλουνού είναι το ιστολόγιο,
    ομολογώ ότι στενοχωρήθηκα για εναν λόγο. Η κουβέντα έγινε πολύ έντονη, τόσο που δεν θα μπορούσε να γινει αν πχ βρισκόμασταν σ’ ένα τραπέζι με μεζέ, κρασί και κέφι.
    Και αυτό το ιστολόγιο εγώ επιμένω νε το βλέπω σαν τραπέζι με μεζί, κρασί και κέφι
    Γι’ αυτό και δεν ανακατεύτηκα.

  32. ΓΤ said

    32@

    Εγώ, που μιλούσα με τον Τζι, δεν βίωσα καμία ένταση.

  33. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  34. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    16

    Μπίζνες, όχι αστεία.

    THE LORD’S PRAYER IN PIDGIN ENGLISH (Matthew 6:9-13)

    Our papa, wey arrange for heaven.
    How ur body for area?

    Make ur kingdom show. Make ur
    package dey corporate for earth, as e
    arrange for heaven.

    Give us this day Agege bread, as usual

    Abeg forgive us any where we fall
    ur hand, so dat we fit forgive the people wey fall our hand too

    No let us fall inside gbege wey we
    no fit carry. But deliver us from bad
    market, forever and ever. Amen.

    Lol

  35. leonicos said

    Ας πούμε λοιπόν κα΄τι σχετκό με τον καιρό ΛΑΘΟς με τον αόριστο.

    Πρωτον: Δεν ονομάστηκε αόριστος τυχαία. Ονομάστηκε αόριστος ακριβώς επειδή είναι αόριστος.
    Δεύτερον: Το ‘στιγμιαίος’ είναι λάθος χαρακτηρισμός, και οφείλεται στον στιγμιαίο μελλοντα της ΝΚΕ, και στο ότι πολύ συχνά αντιστοιχεί με το past και passe simple που είναι όντως στιγμιαίοι παρελθοντικοί χρόνοι.

    Η ελληνική ορολογία είναι πολύ ειξειδικευμένη και προσεκτική

    Ενεστώς, αυτός που ενίστησι ή ενίσταται, υπάρχει, συμβαίνει τώρα. Δεν είναι ‘διαρκής’ αλλά η διάρκειά του βαίνει από τη λογική. συμβαίενι την ώρα που μιλάω, κι εξακολουθεί να συμβαίνει:Η Μαρία έρχεται.Η Μαρία κοιμάται.
    Παρατατικος: Παραδόξως δεν χαρακτηρίζεται καν ως παρελθοντικός, μολονότι αναφέρεται σε παρελθοντική πράξη.
    Είναι ‘παρατατικός’ διότι παρατείνει πράξεις που συμβαίνουν μια φορά ή επανειλημμένα
    και αντιπαρατίθεται είτε με ενέργεις παρατεινόμενες
    Ενώ/καθώς/όταν η Μαρία κοιμόταν (συνεχώς), η μουσική έπαιζε (συνεχώς)
    Κάθε φορά/όποτε (που) η Μαρία έβγαινε από το σπίτι (στιγμιαία αλλά επανειλημμένα),
    αυτός έσπαγε ένα πιάτο (στιγμιαία αλλά επανειλημμένα)
    είτε στιγμιαίες = άπαξ
    Ενώ/καθώς/όταν η Μαρία κοιμόταν (συνεχώς), αυτός ήρθε (μία φορά άπαξ)
    Ενώ/καθώς/όταν η Μαρία κοιμόταν (συνεχώς), αυτός ερχόταν (συνεχώς)
    Κάθ φορά που η Μαρία κοιμόταν, αυτός έμπαινε στο σπίτι (επανειλημμένα)

    Επομένως το χαρακτηριστικό του αορίστου δεν είναι το ‘στιγμιαίο’ αλλά το ‘άπαξ’

    Ο Παππούς μου έζησε 105 χρόνια. (άπαξ, πέθανε)
    π παππούς μου έζησε από το 1500 μέχρι το 1605. = ζούσε μεταξύ των ετών, ζούσεκατά τη διάρκεια των ετών 1500-1605,
    ο παππούς μου έζησε έναν αιώνα, αλλά ζούσε κατά τον 16ο αιώνα

    καθισαμε και ήπιαμε (να πιούμε) μια μπύρα. Και όσο να την πιούμε… πήγε μεσάνυχτα
    καθίσαμε (απο 3-5μμ) και ήπιαμε 10 μπύρες ο καθένας (έγινε μια φορά, όχι στιγμιαία
    καθίσαμε από τις δυο μέχρι τις τρεις (άπαξ) και κουβεντιάζαμε για (συνεχώς)

    Κάθησα να γράψω ένα γράμμα. και μέχρι να το τελειώσω, νύχτωσε

    Ο αόριτος γίνεται στιγμιαίος μια φορα στη ζωή του

    όταν μεταλλάσσεται σε μέλλοντα στιγμιαίο θα πάω, θα έρθω, θα γράψω

    θα έρθω αμέσως. μη φύγεις, μην κοιμηθείς, μη φας (τα παραδείγματα ζωντανά από τη Φωτεινή)

    κι εγώ περιμένω… και περιμένω… και περιμένω…. πάντα σε ενεστώτα

  36. sarant said

    27 Δεν το ξέρω

    30 Εμ…

  37. leonicos said

    Ξέχασα να πω ότι αυτά ισχύπυν μόνο για την οριστική

    στη υποτακτική (πές την υποτασσόενη οριστική μέσω του να) είναι αόριστος, δεν είναι καν παρελθοντικός

    θέλω να φύγω πότε; σήμερα, αύριο σε δυο χρόνια;
    θα θέλω να φύγω όταν…
    ήθελα να φύγω όταν….

    αλλά πάντα σημαίνει άπαξ

  38. geobartz said

    «Και μη εισενέγκης ημάς εις κομμουνισμόν αλλά ρύσαι ημάς από του σταλινισμού». θα έλεγα στον πατέρα Σαραντάκο, αν τον είχα γνωρίσει

  39. leonicos said

    27 Θεολόγος

    Είναι αυθεντικό ή προσθήκη;

    Κατ’ αρχήν πώς ορίζεται το αυθεντικό έναντι της προσθήκης.

    Η εν λόγω περικοπή δεν επηρεάζει δογματικά, δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη ‘λατρεία του Πέτρου’ ώστε να έχει λογο να γίνει η προσθήκη.

    Οι προσθηκες δεν είναι τυχαίες, όπως το Ιωάννου Α 5:7 ξέρουμε και πότε μπήκε, από ποιαν οδό, και γιατί

  40. Γιάννης Ιατρού said

    Δεν βλέπω να σημειώνει/σχολιάζει κανείς την παραπομπή #60 του Δ.Σ. (με την παρατήρηση Η μόνη σχετική περικοπή ΣΥ ΕΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ… είναι μεταγενέστερη προσθήκη). Αυτή θέτει ευθέως σε αμφισβήτηση ένα σοβαρό επιχείρημα της καθολικής εκκλησίας για το θέμα του «Πρωτείου του Πάπα», μάλιστα χωρίς να αναφέρει κάποια στοιχεία για το «μεταγενέστερη».
    Που είναι οι καθ΄ ύλην αρμόδιοι; 😉🤔

  41. Γιάννης Ιατρού said

    41: Αααα, τώρα είδα το #27. Επομένως ήδη έγινε μνεία (ποπ κορν κλπ. έχω προμηθευτεί).

  42. Θεολόγος said

    Αγαπητέ κ. Λεώνικε (40), δεν περίμενα ν’ ακούσω από εσάς ότι δεν έχει σημασία αν είναι προσθήκη το Ματθαίου 16,18. Όπως λέει και ο Δ. Σαραντάκος στη σημείωση 60, αν όντως είναι προσθήκη, αποδεικνύει πως ο Ιησούς δεν ίδρυσε καμία Εκκλησία και πως οι μαθητές Του πλαστογράφησαν τα λόγια Του.

    Κύριε Λεώνικε, αν το Ματθαίου 16,18 ήταν όντως προσθήκη, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν θα το είχαν περιλάβει στις Γραφές τους. Σάς μεταφέρω τη Μετάφραση Νέου Κόσμου 2017 για το Ματθαίου 16,18:

    «18 Επίσης, σου λέω: Εσύ είσαι ο Πέτρος,+ και πάνω σε αυτόν τον βράχο+ θα οικοδομήσω την εκκλησία μου, και οι πύλες του Τάφου* δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της.»

    ΑΠΟΡΙΑ: Γιατί εσείς οι ΜτΙ μεταφράζετε τη λέξη «πέτρα» σε «βράχο»; Υπάρχει κάποια σκοπιμότητα για να στηρίξετε τις διδασκαλίες σας;

  43. @ 31 Leonicos

    🙂

  44. @ 32 Leonicos

    Θα δω τα περί αορίστου. Δεν πρόλαβα να ρίξω μια ματιά στα τελευταία χθεσινοβραδινά. Κι εγώ πιστεύω στην φιλική ανταλλαγή των απόψεων.

  45. ΓΤ said

    Αν η Εκκλησία νομίζει ότι η Απειρόγαμος έχει χίλια ονόματα, πλανάται. Ο «Θεολόγος» έχει κόψει το νήμα προ πολλού.

  46. @ 36 – 38 Leonicos

    Ολόκληρη διατριβή.

  47. ΚΩΣΤΑΣ said

    >> — Μη νομίσετε πως ήρθα να καταργήσω το Νόμο και τους Προφήτες. Οχι, δεν ήρθα για να τα καταργήσω αλλά για να τα τηρήσω

    Χμμμ… το πληρώσαι = τηρήσω… δεν μου πάει καλά.
    …………………………………………………………………………………

    >> Σας λέω λοιπόν οτι σε όποιον έχει θα του δοθούν και άλλα, ενώ από αυτόν που στερείται θα του αφαιρεθούν κι αυτά που έχει

    Τώρα εγώ θα την πω … και πάρτε με με τις ντομάτες. Γι’ αυτό ο Αλέξης από τότε που άρχισε τα σουξουμούξου με τον Ιερώνυμο, έκοψε από τους φτωχούς και το ΕΚΑΣ; χριστιανική επιλογή; 😉
    ……………………………………………………………………………………………………

    >> — Να γίνετε έμπειροι τραπεζίτες ;;;;;;;
    ……………………………………………………………………………..

    >> ΣΥ ΕΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑΝ ΤΑΥΤΗΝ…

    Εδώ προσπαθούν να αιτιολογήσουν τα πρωτεία του Πάπα οι κοθολικοί.
    …………………………………………………………………………………………

    Γενικά σήμερα κάπως περίεργες βρίσκω τις ερμηνείες του αείμνηστου Δημήτρη Σαραντάκου σε αρκετά χωρία της Γραφής.

    Παρακαλούνται οι χριστιανοί λόγιοι κ.κ. Μπλογκ και Theo να πάρουν θέση. 😉

  48. Pedis said

    # 4, 13 – Έτσι τροποποίησε το «Πάτερ Ημών» σε «…δος ημίν σήμερον την φώκιαν την επιούσιαν»

    Πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση σιωπηρής ακύρωσης τού βασικού χριστιανικού δόγματος, του αρτοκεντρισμού!

    Πάλι καλά που δεν τους εκχριστιάνισε κανένας ορθόδοξος. Διότι, αντί για οίνο τι σόι ερσάτζ χρησιμοποιούσαν;

  49. Γιάννης Ιατρού said

    14: Χτήνος, κάτι κακό, κάποια σοβαρή αμαρτία θα έχεις κάνει για να στο αφαιρεί το φατσοβιβλίο. Γιατί σε άλλους το αφήνει:

    Αλλά όλο το κείμενο (κι ένα άλλο ακόμα, (Ο Ψαλμός, «Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου») σε ανάλυση εδώ (στην 4η σελίδα του «Israeli Journal for Humor Research, April 2019, Vol. 8, Issue 1» ): Translation, Religion and Humor: Interrogating the Cognitive Boundries of the Humorous, R. N. Chikogu, L. D. Efobi ….

  50. Γιάννης Ιατρού said

    50: χαχα, όλοι κάνουμε αμαρτίες 🙂 🙂 🙂
    http:// http://www.facebook.com /1816470028612081/posts/the-lords-prayer-in-pidgin-matt-69-139-our-pale-wey-dey-for-heaven-how-your-body/1898837183708698/

  51. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    50 Από αμαρτίες Χουάν άλλο τίποτα. Μια απ’ αυτές, ίσως η σοβαρότερη, είναι πως δεν έχω ΜΚΔ και αρκούμαι σε όσα μου επιτρέπει ο πανεπόπτης γούγλης 🙂

  52. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αλήθεια, πανεπόπτης, πανόπτης ή παντεπόπτης; Ή και τα τρία δεκτά;

  53. Λεώνικε και άλλοι

    Στον γραπτό λόγο κάποιες εκφράσεις έχουν πολλές ερμηνείες π.χ. η φράση » Ελα ρε συ !» μπορεί να εκφράζει απορία θαυμασμό ή και αγανάκτηση. Από την άλλη το ενδεχομένως σημαίνει πως κάποιος το θεωρεί από ελάχιστα πιθανό μέχρι σχεδόν σίγουρο. Στον προφορικό λόγο αυτά 6γούνται αμέσως, στο γραπό λόγο σέρνονται Α.Ε.ΝΑΟΣ και επιμόνως από άτομα όπως ο Γ,Τ, κι εγώ αλλά δεν νομίζω πως κάποιος από τους δυο μας τα παίρνει μαζί του στο σπίτι.
    Συμβαίνουν αυτά σε γραπτούς και νοητούς …διαλόγους

  54. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    53 Με -ντ- ήθελα να το γράψω και μου ξέφυγε, αλλά νομίζω και με -ν- παίζει. Γλιέπω ότι και ο πανόπτης είναι οκέι.

  55. ΚΑΒ said

    παντεπόπτης , ου, ὁ,
    A.all-seeing, Vett.Val.1.4, al., JRS18.173 (Jerash), Procl. in Prm. p.820S., Sch.Ar.Ach.434:—written παντ-εφόπτης , Tab.Defix.Aud.271.36 (Hadrumetum, iii A. D.).

    όλα υπάρχουν, και παντεφόπτης.

  56. ΣΠ said

    22
    Από το λινκ λείπει ένα y στο τέλος
    https://www.pentapostagma.gr/ekklisia/5896993_o-papas-diorthose-ton-logo-toy-hristoy

  57. Αράουτ said

    1) Συγχαίρουμε τους σχολιαστάς Θεολόγο (27 + 43), Ιατρού (41) και Κώστα (48) που τόλμησαν να ρωτήσουν τον αγαπητό μας κύριο Νίκο πού βρήκε ο αλησμόνητος πατήρ του ότι είναι μεταγενέστερη προσθήκη το Ματθ. 16,18 στο οποίο στηρίζεται το Πρωτείον της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Αντιθέτως, καταγγέλλουμε τον Κουκουβανιώτη ΜτΙ κ. Λεώνικο που έσπευσε να στηρίξει τον πατέρα Σαραντάκο σε αυτόν τον ισχυρισμό, μόνο και μόνο για να γίνει αρεστός στον υιό Σαραντάκο

    2) Γράφει ο πατήρ Σαραντάκος: «ο Ιησούς εμφανίζεται να αποδέχεται ως δεδομένους τους θεσμούς της δουλείας και του τοκισμού. Άλλωστε προέτρεπε τους μαθητές του να διαχειρίζονται όσο καλύτερα γίνεται την περιουσία τους, λέγοντάς τους85 — Να γίνετε έμπειροι τραπεζίτες86»

    Και συμπληρώνει στις σημειώσεις 85 + 86: Η ρήση αυτή δεν υπάρχει στα Ευγγέλια, τη μνημονεύουν όμως συχνά οι Πατέρες της Εκκλησίας ως λεχθείσα από τον Ιησού [Κυρτ.Επικρ. σ.216].

    Το [Κυρτ.Επικρ. σ.216] μάς παραπέμπει στο μνημειώδες σύγγραμμα «Επίκρισις, η κοινωνική δομή των Χριστιανικών Κοινοτήτων από τον 1ο έως τον 3ο αιώνα» του κορυφαίου ειδήμονος του Πρώιμου Χριστιανισμού, καθηγητού Δημήτρη Κυρτάτα («Βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ» 1992″) όπου διαβάζουμε στις σελίδες 215 και 216:

    Όπως βλέπουμε, ο πατήρ Σαραντάκος μετέφρασε το «δόκιμοι τραπεζίται» του πρωτοτύπου σε «έμπειροι τραπεζίτες». Ο δε επιπόλαιος Δημήτρης Κυρτάτας μετέφερε ως απαρέμφατον «γίγνεσθαι» την προστακτική «γίνεσθε» που χρησιμοποίησε ο Ιησούς

    Το Επιτελείο μας αποκαλύπτει το εξής συνταρακτικό, που αγνοούσαν τόσον ο πατήρ Σαραντάκος όσον και ο ειδήμων Κυρτάτας: Την θρυλική αυτή φράση του Ιησού «γίνεσθε δόκιμοι τραπεζίται» που υπήρχε στα Ευαγγέλια μέχρι το 325 μ.Χ., όντως την αναφέρουν πολλοί Εκκλησιαστικοί συγγραφείς με πρώτο και καλύτερο τον ελληνόψυχο Ωριγένη, ο οποίος γράφει στα σχόλια στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον:

    Όπως βλέπετε ο έντιμος Ωριγένης γράφει σαφώς ότι είναι λόγια του Χριστού μας η εντολή «γίνεσθε δόκιμοι τραπεζίται». Ωστόσο, οι 318 Θεοφόροι Πατέρες της εν Νικαία Α΄Οικουμενικής Συνόδου ΚΑΤΗΡΓΗΣΑΝ αυτή την φράση του γλυκύτατου Ιησού από τα Ευαγγέλια και ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ εντελώς το τοκίζειν σε όλους τους Χριστιανούς (κληρικούς και λαϊκούς) με τον 17ο κανόνα της εν Νικαία Συνόδου που ορίζει ότι:

    «Ἐπειδὴ πολλοὶ ἐν τῷ κανόνι ἐξεταζόμενοι, τὴν πλεονεξίαν, καὶ τὴν αἰσχροκέρδειαν διώκοντες, ἐπελάθοντο τοῦ θείου γράμματος λέγοντος· Τὸ ἀργύριον αὐτοῦ οὐκ ἔδωκεν ἐπὶ τόκῳ· καὶ δανείζοντες, ἑκατοστὰς ἀπαιτοῦσιν· ἐδικαίωσεν ἡ ἁγία καὶ μεγάλη σύνοδος, ὡς εἴ τις εὑρεθείη μετὰ τὸν ὅρον τοῦτον τόκους λαμβάνων, ἐκ μεταχειρίσεως, ἢ ἄλλως μετερχόμενος τὸ πρᾶγμα, ἢ ἡμιολίας ἀπαιτῶν, ἢ ὅλως ἕτερόν τι ἐπινοῶν αἰσχροῦ κέρδους ἔνεκα, καθαιρεθήσεται τοῦ κλήρου, καὶ ἀλλότριος τοῦ κανόνος ἔσται.»

    Με αυτόν τον αισχρό 17ο Κανόνα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου ΑΠΗΓΟΡΕΥΘΗ στους Χριστιανούς επί 12 αιώνες να ασκούν χρηματιστηριακές εργασίες και να λαμβάνουν τόκο, με αποτέλεσμα να αναλάβουν αυτές τις εργασίες από τον 15ο αιώνα και μετά οι πανέξυπνοι Εβραίοι και να είναι σήμερα πάμπλουτοι. Κι όμως, ο Ιησούς είχε σαφώς επιτρέψει στους οπαδούς του να είναι τραπεζίτες, πράγμα που επαναλαμβάνει σε μιά διάσημη περικοπή του και ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός το 740 μ.Χ. στην περίφημη ομιλία του «Περί Γραφής»

    ΥΓ: Μάς προξενεί αλγεινή εντύπωση η απόλυτη σιωπή του εκλεκτού χριστιανού λογίου κ. Blogotinanai, που (αν και προκλήθηκε από τόσους σχολιαστές) αρνείται επί 7 ολόκληρες ώρες να βγεί και να μάς πεί αν είναι ΠΑΡΕΝΘΕΤΟ το χωρίο Ματθαίος 16,18 όπως ισχυρίζεται στην σημείωση 60 ο αλησμόνητος πατήρ Σαραντάκος

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και παντεφόπτης, λοιπόν. Να, μωρέ, γλώσσα! ☺

  59. Άγγελος Σέρτης said

    58
    Αράουτ
    Μήπως τα έχεις καταλάβει λάθος τα πράγματα και εκτίθεσαι; Δεν αφορά τοκιστές κλπ η ρήση αυτή! Έχει μεταφορικό καθαρά περιεχόμενο:

    «Δόκιμοι τραπεζίται»:
    Cabable of testing and distinguishing between good and bad in religion and morals
    (Λεξικό Lampe, λήμμα «τραπεζίτης»

  60. Άγγελος Σέρτης said

    «Άλλωστε προέτρεπε τους μαθητές του να διαχειρίζονται όσο καλύτερα γίνεται την περιουσία τους, λέγοντάς τους:— Να γίνετε έμπειροι τραπεζίτες»

    Εννοείται ότι και ο Δ. Σαραντάκος εδώ παρεξηγεί τελείως τα πράγματα…

  61. Αράουτ said

    Κύριον Άγγελον Σέρτην (60 + 61):

    Μέχρις αστραγάλων ώ βέλτιστε: Είστε πολύ αδαής περί τα θεολογικά για να τολματε να αμφισβητείτε το Επιτελείο μας, έναν Δημήτρη Κυρτάτα κι έναν Δημήτρη Σαραντάκο. Περιμένετε σε λιγάκι που θα βγεί ο ειδήμων κ. Blogotinanai και θα αναγκάσει κάθε κατεργάρη να γυρίσει στον πάγκο του

  62. Άγγελος Σέρτης said

    Ρίξε μια ματιά κι εδώ (σελ. 262)
    https://books.google.gr/books?id=99UCAAAAQAAJ&pg=PA262&dq=%22%CE%B4%CF%8C%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CE%B9+%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9%22&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwi69sepoajuAhXttYsKHQjaDoYQ6AEwAnoECAIQAg#v=onepage&q=%22%CE%B4%CF%8C%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CE%B9%20%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9%22&f=false

  63. sarant said

    60 Πάντως σε πάμπολλα εθνικά κείμενα παλαιότερα αλλά και της ίδιας εποχής ο τραπεζίτης ήταν ο δανειστής κι ο σαράφης.

  64. ΓΤ said

    (Ελεύθερα τα μπουμπούκια που ξυλοκόπησαν τον σταθμάρχη, με καταβολή εγγύησης 2.000/άτομο. Ελεύθερος και ο ειδικός φρουρός.)

  65. Άγγελος Σέρτης said

    64
    Με τη θεμελιώδη και αυτονόητη διαφορά ότι εμείς συζητάμε για τη συγκεκριμένη φράση.
    Φως φανάρι το ηθικο-μεταφορικό της νόημα -ακόμα και σε μη θεολόγους!

  66. Αράουτ said

    Παντελώς αστοιχείωτε περί τα Θεολογικά, κ. Άγγελε Σέρτη (63 + 66),

    ο Κύριλλος Ιεροσολύμων (313-386), στον οποίο μάς παραπέμπεις στο σχ. 63, έζησε μετά την Α΄Οικουμενική Σύνοδο και ήταν φυσικό να αναφέρει ότι η φράσις «Γίνεσθε δόκιμοι τραπεζίται» αποδίδεται στον Ιησού από κάποιο Απόκρυφο ή από την Ιερά Παράδοσι.

    Ο Μέγας Ωριγένης (185 – 254) που ηγνόει τα «μαγειρέματα» της εν Νικαία Συνόδου, λέει σαφώς (βλέπε φωτοτυπία σχολίου 58) ότι πρόκειται για εντολή του Χριστού από τα Ευαγγέλια:

    «…τηρούντων την εντολήν Ιησού λέγουσαν: Γίνεσθε δόκιμοι τραπεζίται»

    Μάθε Εκκλησιαστική Ιστορία αγώρι μου…

  67. Άγγελος Σέρτης said

    Βρε Αράουτ, τον παπά θα παίξουμε;
    Μπήκα εγώ σε καμία συζήτηση πότε ελέχθη η φράση, αν υπάρχει στις Γραφές, ποιος την εξαφάνισε κλπ κλπ; Ποσώς ενδιαφέρομαι.

    Μόνο αυτό που έγραψες σχολίασα: «Κι όμως, ο Ιησούς είχε σαφώς επιτρέψει στους οπαδούς του να είναι τραπεζίτες,»

    Ξαναστείλε την μπάλα στο γήπεδο, διάβασε τι λέει ο Lampe και άλλοι και περίμενε να σκάσει μύτη κι ο Blogotinanai να επιβεβαιώσει τα αυτονόητα ως προς το τι σημαίνει η φράση

  68. Αγγελος said

    Πρώτη φορά ακούω τη φράση, αλλά κι εμένα αυτονόητο μου φαίνεται ότι τραπεζίτης εδώ είναι ο σαράφης, όχι ο τοκιστής, και δόκιμος τραπεζίτης ο σωστός σαράφης, που ξέρει να ξεχωρίζει τα γνήσια νομίσματα από τα κίβδηλα, και μεταφορικώς την καλή και ψυχωφελή διδασκαλία (κι ας είναι εθνικού συγγραφέα ή ειωλολατρικής μυθολογίας) από την κακή και ψυχοφθόρα.

  69. Prince said

    58 και μετά. Δεν είναι σα να παίζει παιδάκι σουτάκια στον τοίχο;

  70. Costas Papathanasiou said

    Κάπου εδώ νομίζω ότι ταιριάζει και το γνωστό ανεκδοτάκι:
    Συναντιούνται δυο τσακωμένα δόντια και λέει το ένα:
    – Κουφάαλα!
    Και του απαντάει το άλλο:- Τραπεζίιιτη!

  71. sarant said

    71 Και πώς συναντιώνται; Σε μάσημα 🙂

  72. Κιγκέρι said

    Τραπεζίτης κι αριστερός δεν πάει..

  73. sarant said

    73 Αναρχικός ομως πάει, βλ. Πεσόα.

  74. Λόγω κρύου και κορωνοϊού οι ομάδες σήμερα προπονούνται με οικογενειακά ματσάκια !!

  75. Αράουτ said

    Σοφέ Νέστορα του Ιστολογίου, κύριε Άγγελε (69),

    Είναι ολοφάνερο ότι έχετε μαύρα μεσάνυχτα από Θεολογία. Αγνοείτε – προφανώς – ακόμη και την Παραβολή των τοκιζομένων Ταλάντων (Ματθαίος 25, 14 έως 30) όπου ο Χριστός μάς καλεί να τοκίζουμε τα χρήματά μας και να λαμβάνουμε τόκο, κι όποιος δεν το κάνει θα πάει στην Κόλαση. Παραθέτω το ελληνικό πρωτότυπο με την ρωμέικη μετάφραση του Ι. Κολιτσάρα:

    «’Ωσπερ γάρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσε τοὺς ἰδίους δούλους καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ,
    Ματθ. 25,14 Διότι η βασιλεία των ουρανών και η δευτέρα παρουσία του υιού του ανθρώπου ομοιάζει προς ένα άνθρωπον, ο οποίος, προκειμένου να ταξιδεύση, εκάλεσε τους δούλους του και παρέδωκε εις αυτούς όλα τα υπάρχοντά του, επί αποδώσει λογαριασμού.
    Ματθ. 25,15 καὶ ᾧ μὲν ἔδωκε πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν, καὶ ἀπεδήμησεν εὐθέως.
    Ματθ. 25,15 Και εις μεν τον ένα έδωκε πέντε τάλαντα, στον άλλον δύο, στον τρίτον ένα, σύμφωνα με την ικανότητά που είχε ο καθένας. Και αμέσως εταξίδευσε εις μακρυνήν χώραν.
    Ματθ. 25,16 πορευθεὶς δὲ ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα.
    Ματθ. 25,16 Εκείνος που επήρε τα πέντε τάλαντα, επήγε ειργάσθη με αυτά και εκέρδησε άλλα πέντε τάλαντα.
    Ματθ. 25,17 ὡσαύτως καὶ ὁ τὰ δύο ἐκέρδησε καὶ αὐτὸς ἄλλα δύο.
    Ματθ. 25,17 Το ίδιο και εκείνος που είχε τα δύο, εκέρδησε άλλα δύο.
    Ματθ. 25,18 ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν ἀπελθὼν ὤρυξεν ἐν τῇ γῇ καὶ ἀπέκρυψε τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ.
    Ματθ. 25,18 Εκείνος όμως που επήρε το ένα τάλαντον, επήγε, έσκαψε εις την γην και έκρυψε εκεί τα χρήματα του κυρίου του. (Δεν ήτο κλέπτης και καταχραστής, αλλά αμελής και πονηρός. Δεν κατησώτευσε το τάλαντον, αλλά το αφήκε αχρησιμοποίητον, πράγμα που φανερώνει ασέβειαν και απείθειαν προς τον κύριόν του).
    Ματθ. 25,19 μετὰ δὲ χρόνον πολὺν ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων καὶ συναίρει μετ᾿ αὐτῶν λόγον.
    Ματθ. 25,19 Υστερα από πολύν χρόνον, ήλθε ο κύριος εκείνων των δούλων και εζήτησε από αυτούς λογαριασμόν.
    Ματθ. 25,20 καὶ προσελθὼν ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα λέγων· κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε ἄλλα πέντε τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς.
    68
    Ματθ. 25,20 Και προσελθών εκείνος ο οποίος είχε πάρει τα πέντε τάλαντα επρόσφερε και άλλα πέντε τάλαντα λέγων· “Κυριε, πέντε τάλαντα μου παρέδωκες. Ιδού άλλα πέντε τάλαντα εκέρδησα με αυτά”.
    Ματθ. 25,21 ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.
    Ματθ. 25,21 Τοτε είπε ο κύριος αυτού· “Εύγε δούλε, αγαθέ και πιστέ! Εις ολίγα υπήρξες πιστός, εις πολλά θα σε εγκαταστήσω. Είσελθε δια να λάβης μέρος εις την χαράν του Κυρίου σου”.
    Ματθ. 25,22 προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὰ δύο τάλαντα λαβὼν εἶπε· κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε ἄλλα δύο τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς.
    Ματθ. 25,22 Προσελθών δε και εκείνος, που είχε λάβει τα δύο τάλαντα, είπε· “Κυριε, δύο τάλαντα μου παρέδωκες· ιδού άλλα δύο εκέρδησα επάνω εις αυτά”.
    Ματθ. 25,23 ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.
    Ματθ. 25,23 Είπε δε προς αυτόν ο Κυριος του· “Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ! Εις ολίγα υπήρξες πιστός, εις πολλά θα σε εγκαταστήσω. Ελα και συ μέσα, δια να απολαύσης την χαρά του Κυρίου σου”.
    Ματθ. 25,24 προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφὼς εἶπε· κύριε· ἔγνων σε ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας·
    Ματθ. 25,24 Προσήλθε δε και εκείνος, που είχε λάβει το ένα τάλαντο, και είπε· “Κυριε, σε εγνώρισα ότι είσαι σκληρός άνθρωπος, που θερίζεις εκεί όπου δεν έσπειρες και μαζεύεις από εκεί όπου δεν εσκόρπισες.
    Ματθ. 25,25 καὶ φοβηθεὶς ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ· ἴδε ἔχεις τὸ σόν.
    Ματθ. 25,25 Και επειδή εφοβήθηκα, επήγα και έκρυψα το τάλαντόν σου μέσα εις την γην. Ιδού έχεις αυτό που σου ανήκει”.
    Ματθ. 25,26 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ! ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα!
    Ματθ. 25,26 Αποκριθείς δε ο Κυριος αυτού του είπε· “δούλε πονηρέ και οκνηρέ! Εγνώριζες ότι εγώ θερίζω εκεί όπου δεν έσπειρα και μαζεύω από εκεί όπου δεν εσκόρπισα.
    Ματθ. 25,27 ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ.
    Ματθ. 25,27 Επρεπε λοιπόν συ να καταθέσης τα χρήματά μου στους τραπεζίτας και όταν εγώ θα ερχόμουν, θα έπαιρνα με τον τόκο του αυτό που είναι ιδικόν μου.
    Ματθ. 25,28 ἄρατε οὖν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ τάλαντον καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα.
    Ματθ. 25,28 Παρτε, λοιπόν, από αυτόν το τάλαντον και δώστε το εις εκείνον, που έχει τα δέκα τάλαντα.
    Ματθ. 25,29 τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ δοθήσεται καὶ περισσευθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.
    Ματθ. 25,29 Διότι εις εκείνον ο οποίος με την εργασίαν και την τιμιότητά του έχει αυξήσει αυτό που του εδόθη, θα του δοθούν και άλλα πολλά με το παραπάνω. Από εκείνον δε που του εδόθησαν μεν χαρίσματα, αλλά δεν τα εκαλλιέργησε, θα του αφαιρεθή, και αυτό που του εδόθη.
    Ματθ. 25,30 καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
    Ματθ. 25,30 Και τον άχρηστον αυτόν πονηρόν δούλον βγάλτε τον από εδώ και ρίξτε τον στο πυκνό σκοτάδι της κολάσεως· εκεί θα είναι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων”.»

  76. Γιάννης Κουβάτσος said

    74:Είναι μάλλον παραπλανητικός ο τίτλος. ☺ Μάλλον θα έπρεπε να λέγεται «Ο ατομικιστής τραπεζίτης» και θα μπορούσε να το έχει γράψει και η Άυν Ραντ.

  77. Γιάννης Κουβάτσος said

    74,77: Άλλωστε, μια σχετικά πρόσφατη έκδοση την προλογίζει ο …Πορτοσάλτε. ☺

  78. Γιάννης Ιατρού said

    Καταγγέλλω πανελληνίως τους γνωστούς πετσομένους σχολιαστές που ως συγκοινωνούντα δοχεία, με κάθε τρόπο, και ιδίως εστιάζοντας σε λιγότερο καυτά θέματα, κοινώς με ξεκάρφωμα ολκής, προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την έρευνα των ειδημόνων, να αποφύγουν τις παρεμβάσεις τους και γενικά να εκτρέψουν την συζήτηση από το καυτό θέμα των «Πρωτείων του Πάπα» που τίθεται ευθέως και εξ αρχής στο σημερινό απόσπασμα από τον Δ.Σ. με τον ισχυρισμό του περί «μεταγενέστερης προσθήκης».

  79. Αράουτ said

    Εύγε κύριε Ιατρού (79),

    Κι εμείς είμαστε βέβαιοι ότι ο επιφανής χριστιανός λόγιος κ. Blogotinanai αντιλαμβανόμενος ότι το θέμα κάνει «τζίζ», έκλασε μέντες κατά το δή λεγόμενον, και επί 12 ολόκληρες ώρες αρνείται να βγεί και να μάς ξεστραβώσει.

    1. Αν συμφωνήσει ότι το χωρίο είναι γνήσιο, θα πρέπει να παραδεχτεί και το Πρωτείον του Αιρεσιάρχου Πάπα.
    2. Αν δεχτεί την άποψη του πατρός Σαραντάκου ότι το χωρίο μπήκε αργότερα εν αγνοία του Ιησού, θα πρέπει να παραδεχτεί ότι οι μαθηταί του Χριστού πλαστογράφησαν την Διδασκαλία Του.

    Μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα, πλήρες αδιέξοδο

  80. Η ιβαγκιλλκή πιρικουπή κατά Ματθαίον (κε΄ 14-30) στα βόρεια ιδιώματα.

    Ου Χστός είπι ιτούτ ντ μπαραβουλή.
    «Κάποιους άνθρωπος π θά φιβγι για ταξίδ, κάλισι τς δούλς τ κι τς έδουσι όλα όσα είχι. Σ έναν έδουσι πέντι τάλαντα, σι άλλουν δύου, σι άλλουν ένα, στουν γκαθένα ανάλουγα μι τν ικανότ’τά τ, κι έφγι αμέσους για ταξίδ.
    Ικειός π πήρι τα πέντι τάλαντα, τα ιμπορεύτκι κι κέρδσι άλλα πέντι. Ιπίης ικειός π πήρι τα δύου, κέρδσι άλλα δύου. Ικειός όμους π πήρε του ένα, πήγι κι έσκαψι στ γή κι έκρψι τς παράδις π τού χει δώς ου κύριός τ.
    Ύστιρα απου πουλὺ κιρό έρχιτι ου παλιός κύριός τς κι τς ζτάει λουγαριασμό.
    Ικειός ποὺ χι πάρ τα πέντι τάλαντα, ήρθι κι έφιρι κι άλλα πέντι κι είπι, «Κύριι, μό δουσις πέντι τάλαντα· κοίτα, κέρδσα άλλα πέντι». Ου κύριός τ τού πι, «Μπράβου, καλιέ κι π’στέ δούλι. Σι λίγα φάννκις π’στός, ιγώ θα σι ταχτουποιήσου μι πουλλά. Έλα στ χαρὰ τ κυρίου ς».

    Ήρθι κι κειός ποὺ χι πάρ τα δύου τάλαντα, κι είπι, «Κύριι, δύου τάλαντα μό δουσις· κοίτα, κέρδσα κι άλλα δύου». Ου κύριός τ τού πι, «Μπράβου, καλιέ κι π’στέ δούλι. Σι λίγα φάννκις π’στός, ιγώ θα σι ταχτουποιήσου μι πουλλά. Έλα στ χαρὰ τ κυρίου ς».
    Ήρθι κι κειός ποὺ χι πάρ του ένα τάλαντου, κι είπι, «Κύριι, σι ήξιρα πους είσι σκλλρὸς άνθρουπους, θιρί(ζ)εις ικί, όπ δεν έσπρις κι μαζεύς ικεί, όπ δεν σκόρπσις, κι ιπειδὴ φουβήθκα, πήγα κι έκρψα του τάλαντό ς στ γη, κοίτα ό,τ έεις θκός».
    Ου κύριός τ τ απάντσι, «Πουννρὲ δούλιε κι τιμπέλλ, ήξιρις πως θιρίζου ικί, όπ δεν έσπρα κι μαζεύου ικεί, όπ δε σκόρπσα. Έπριπι λλπὸν να βάλς τα χρήματά μ στς τραπιζίτις κι γώ, όταν θα γύρζα, θα τά πιρνα πίσου μι τόκου. Πάρτι απ αυτὸν του τάλαντου κι δώστι του σ ικειόν, πό χχ τα δέκα τάλαντα. Διότ στουν καθένα πό χχ, θα δοθούνι κι άλλα κι θα πιρσσέψν· απου ικειόν όμους π δὲν έχχ, θα ντ αφιρεθεί κι αυτὸ πό χχ. Κι τουν άθλιου δούλου ρίξτι του έξου στου σκουτάδ, ικεί θα είνι του κλάμα κι του τρίξιμο απ τα δόντια».
    Και αφού είπι αυτά, είπι μιτά: «Όποιους έχχ αυτιά για ν’ ακούει, ας ακούει».

  81. Ακατανόητο κείμενο (εννοώ το παραδοθέν).

  82. Πέπε said

    @81
    Η κουνουγράφης, μι τς δούλς μι νιγρουειδή χαραχτριστκά κι μι τα τσβάλια μι του σήμα τ ταλάντ, ούλα τα τάλαντα!

  83. @ 83 Πέπι

    …αλλά ου Χστούλλς θκός μας, καυκάσιους… 🙂

  84. sarant said

    81 A μπράβο, πολύ καλό!

    83 🙂 🙂

  85. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Και τα παιδάκια στο κατηχητικό γνωρίζουν ότι η παραβολή των ταλάντων δεν αφορά τάλαντα, για αυτό λέγεται παραβολή.

  86. ΓΤ said

    Πέθανε η Πένυ Σταυροπούλου.

  87. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Αυτό που ξέρω είναι ότι η φράση του Χριστού «κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησία»
    αφορά την ομολογία του Πέτρου «Συ είσαι ο Χριστός, ο υιός του Θεού του αιωνίου, που έχει ζωήν και δίδει ζωήν». Πάνω σ αυτή την πίστη θα οικοδομηθεί η εκκλησία του Χριστού, όχι πάνω στο πρόσωπο του Πέτρου. Για αμφισβήτηση της γνησιότητας του χωρίου δεν γνωρίζω.

  88. ΓΤ said

    Για όσους δεν το γνωρίζουν, από σήμερα οι μετακινήσεις με κωδικό «2» έχουν διάρκεια ωρών δύο.

  89. @ 86 ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς

    >>Και τα παιδάκια στο κατηχητικό γνωρίζουν ότι η παραβολή των ταλάντων δεν αφορά τάλαντα, για αυτό λέγεται παραβολή.

    Τι εκδοχή έχουμε; Κι εμένα με έχει πειράξει αυτή η περικοπή.

  90. Αράουτ said

    Χριστιανομπολσεβίκον (88),

    Ρέ άνθρωπε του Θεού, τί μάς νοιάζει τί ξέρεις εσύ ο παντελώς άσχετος με τα Θεολογικά, που έχεις ν’ ανοίξεις την Αγία Γραφή απ’ τον καιρό που πήγαινες στο Δημοτικό; Έλεος…

    Τον Blogotinanai περιμένουμε όλοι να μάς ξεστραβώσει. Αν μπορείς, βγάλτον απ’ την τρύπα που έχει κρυφτεί επί 14 ώρες τώρα, μη θέλοντας να εκτεθεί, γιατί το θέμα κάνει τζίζ

  91. odinmac said

    90
    Τα τάλαντα είναι τα ταλέντα (χαρίσματα) που δίνει στον καθένα ξεχωριστά, τα οποία πρέπει να τα αναπτύξει κτλπ
    Περίπου δηλαδή να μην γίνει τεμπέλης και δεν τα χρησιμοποιήσει αναπτύσοντάς τα και όχι να τα «θάψει».

  92. Αγγελος said

    Νομίζω ότι στα αρχαία «πέτρα» σήμαινε κυρίως «βράχος», όχι πέτρα που να μπορούμε να τη σηκώσουμε. Η ιδέα ότι το γερό, το ανθεκτικό σπίτι θεμελιώνεται «επί την πέτραν» εκφράζεται κι αλλού στο Ευαγγέλιο (Ματθ. 7,24-25, Λουκ. 6, 47-48). Ορθώς λοιπόν μεταφράζεται rock στα αγγλικά, από όπου κατά πάσαν πιθανότητα (και καλά έκαναν αυτή τη φορά) το πήραν και οι Έλληνες ΜτΙ.

    Αν η κοινή γλώσσα επικοινωνίας της Ανατ. Μεσογείου ήταν η αγγλική και όχι η ελληνική τον καιρό των Αποστόλων, σίγουρα ο Σίμων βαρ Ιωνά θα είχε προσεπικληθεί Rocky 🙂

    Το αν «αύτη η πέτρα» επί της οποίας θα θεμελιωνόταν η Εκκλησία είναι το άτομο του Πέτρου (μάλλον απίθανο — ο Παύλος σαφώς περισσότερο συντέλεσε), η πίστη του Πέτρου (όχι πάντοτε υποδειγματική) ή η ομολογία πίστεως («συ ει ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος») που πρώτος εκείνος έκανε είναι βέβαια άλλο ζήτημα.

  93. ΓΤ said

    Βιλερμπάν-ΟΣΦΠ 93-101 (86-86)

  94. @ 92 Odinmac

    Ευχαριστώ.

  95. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μοι προκαλεί κατάπληξιν το γεγονός ότι ουδείς εκ των σημαντικότερων σχολιαστών, των κατατασσομένων εις την πρώτην 20/δα, αναφέρθηκε στο όνομα Κηφάς. όστις εβραϊστί σημαίνει βράχος, μεθερμηνευόμενον ελληνιστί, πέτρα, όπερ μας οδηγεί εις το ακαταμάχητον συμπερασμα ότι ο Χριστός εγνώριζεν την θείαν ελληνική γλώτταν. 🤗

  96. Αγγελος said

    Το τρομερότερο κήρυγμα της παραβολής των ταλάντων, που μόνον ηλίθιος μπορεί να νομίσει ότι δίνει… επενδυτικές συμβουλές, τον εκαμε ο Μυριβήλης στη Ζωή εν Τάφω:
    ««Θαρρώ πως σαν σωθούνε τα ψέμματα και παρουσιαστούμε στον Κύριον, στον Ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων, αυτός που μας έπλασε θα μας ρωτήσει οργισμένος. – Ε! Σεις εκεί κάτω οι καμπούρηδες κ’ οι σακάτηδες. Εσείς οι στραβοί και οι κοψαχείληδες! Εσείς τα παλιάσκερα με τις στραβές μασσέλες, οι χτικιασμένοι, οι παραλυτικοί, εσείς οι πιασμένοι, οι σκεβρωμένοι, οι μαλάκηδες. Εσείς μα τα δεκανίκια και με ταλλοίθωρο γυαλένιο μάτι, οι σαραβαλιασμένοι κι άσχημοι, εσείς με τα ντενεκεδάκια στο στήθος. Για πήτε μου, ποιοι είστε και πούθε έρχεστε; Τι κάνατε «το τάλαντον», που σας έδωσα; Πούνε τα μάτια που σπινθοβολούσανε έρωτα, πούνε τα μαλλιά, που είτανε πιο μαύρα από τα πιο μαύρα σταφύλια; Τι γίνηκαν τα μπόια, που στήλωσα λυγερά και λαστιχάτα σαν το κοντάρι από οξιά που μπήγεται πεταγμένο στον πάτο της θάλασσας απ’ τον καμακιστή και τρέμει από σβελτάδα; Τα μπράτσα σας τα ατσαλένια χάρηκαν τη δημιουργική δουλειά; Ανοίξανε τους καινούργιους δρόμους της ευτυχίας; Σηκώσανε ψηλά-ψηλά αγόρια ξανθά ροδομαγουλάτα; Οι αντρίκιες απαλάμες σας φουχτιάσνε τ’ αλέτρι και το σφιχτό γυναικείο στήθος; Τα χείλια σας χόρτασαν το τραγούδι της χαράς και τα φιλιά τα κόκκινα; Τα στέρια πόδια σας τρέξανε μέσα στα λειβάδια της ζωής; Φτεροκόπησαν μέσα στ’ αλώνια του χορού; Τ’ ατσαλένια σας γόνατα σφίξανε ανάμεσά τους σα σιδερένιος μάγγανος το θηλυκό; Καρπίσανε τις καινούργιες ζωές μέσα στα μυστηριωδικά λαγώνια του, που κατοικεί η Ηδονή με τη Δημιουργία; Για πήτε μου, πως το ξοδέψατε το «τάλαντον»;

  97. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    91 Eγώ μια παρέμβαση έκανα στη συζήτηση με ότι ξέρω, αν δεν σας αρκεί μπορείτε να απευθυνθείτε στην Αρχιεπισκοπή ή στο Πατριαρχείο, γιατί να περιμένετε τον Blog.

  98. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Όσο προχωράει ,τόσο πιο θελκτικό το βιβλίο!
    Για δες! Μεταξύ των δύο Ιησού (ε πού να βάλεις πληθυντικό -Ιησούδων;) εγώ κλίνω προς το Γαλιλαίο 🙂

    >> — Να γίνετε έμπειροι τραπεζίτες
    Λαμπρά! 🙂

    71 >>δυο τσακωμένα δόντια
    της φυλής
    Μασσάι

  99. Αράουτ said

    1) Φίλε κ. Odinmac (92),

    Άσε τον ειδικό (Blogotinanai) να μιλήσει. Αυτά που σού διδάσκανε στο Κατηχητικό επί Χούντας δεν μάς ενδιαφέρουν, γιατί όλοι τα ξέρουμε, ακόμη κι ο παντελώς αδαής περί τα Θεολογικά κ. Gpoint. Αν όντως ο Ιησούς με την λέξη «τάλαντα» εννοεί τα «χαρίσματα», γιατί λέει στο Ματθ. 25,27…

    « ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ»;

    Ποιοί είναι αυτοί οι τραπεζίτες στους οποίους πρέπει να καταθέτουμε τα χαρίσματά μας και ποιός είναι ο τόκος που θα μάς δώσουν; Τόκο γεννάνε μόνο τα χρήματα αν τα βάλεις στην Τράπεζα, όχι τα χαρίσματα.

    2) Σοφόν Νέστορα κ. Άγγελον (93 + 97),

    Με όλη την αγάπη που σάς έχουμε, διαπράξατε γκάφα ολκής αναρτώντας τις παπαριές του Μυριβήλη για να μάς εξηγήσετε την Παραβολή των τοκιζομένων Ταλάντων. Ως γνωστόν, ο κάργα αντικομμουνιστής Μυριβήλης (στην περίφημη Ομιλία του «Ο Κομμουνισμός και το Παιδομάζωμα») θεωρούσε πως ουδείς Έλλην δύναται να είναι κομμουνιστής.

    ΣΑΣ ΡΩΤΑΜΕ, Σοφέ Νέστορα: Αγνοείτε στα εξηνταφεύγα σας ότι αυτή ακριβώς η Παραβολή των Ταλάντων στο Ματθ. 25, 14 έως 30 είναι ο θεμέλιος Λίθος στον οποίο στηρίχτηκε ο Καπιταλισμός; Δεν έχετε διαβάσει ποτέ σας το μνημειώδες σύγγραμμα του Max Weber «Η Προτεσταντική Ηθική και το πνεύμα του Καπιταλισμού»; Πάνω σ’ αυτό το χωρίο στηρίζεται όλο το σύγγραμμα, που συνεχώς επισημαίνει ότι οι Ηγέτες του Προτεσταντισμού εξέλαβαν τοις μετρητοίς τα λόγια του Χριστού μας και γι’ αυτό προόδευσαν τόσο πολύ όλαι αι Προτεσταντικαί Χώραι.

    3) Κύριον Κώσταν (96): Όντως το ότι ο Ιησούς κάνει λογοπαίγνιο με τις λέξεις «Πέτρος» + «Πέτρα» είναι ένα από τα επιχειρήματα όσων υποστηρίζουν ότι ωμίλει την τρισχιλιετή Ελληνική Γλώσσα. Τα υπόλοιπα επιχειρήματα αφορούν το γεγονός ότι ο Χριστός (σε όλα τα Ευαγγέλια) όταν θέλει να μνημονεύσει Προφητείες από την Π. Διαθήκη, καταφεύγει επί λέξει στο κείμενο των Εβδομήκοντα και ουχί στο Μασοριτικό

    4) Χριστιανομπολσεβίκον (98): Μα δεν καταλαβαίνεις ότι τον Blog μπορούμε να βγούμε και να τον κράξουμε από εδώ, ό,τι και να μάς απαντήσει. Την Αρχιεπισκοπή και το Πατριαρχείο δεν μπορούμε

    Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ούκ έχω

  100. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    56 >>παντεφόπτης
    Πεντεφόπτης είναι ο Γιάννης -ο καλόψυχος-Ιατρού που ξετρυπώνει όλα τα κρυμμένα πίσω από τα πεντέφια 🙂

  101. Πέπε said

    Πιστεύω ότι αν μαζευτούνε είκοσι από δω μέσα που να την έχουν μακρύτερη και κράζουν την Αρχιεπισκοπή και το Πατριαρχείο επί μια βδομάδα, το ιστολόγιο θ’ ανέλθει τόσο δρομαίως την κλίμακα της Αλέξαινας ώστε αρχιεπισκόποι και πατριαρχαίοι σύντομα θα φτάσουν να το διαβάζουν με τον πρωινό τους καφέ, οπότε ο λόγος μας θα φτάσει στ’ αφτιά που πρέπει.

  102. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  103. ΓΤ said

    101@

    παντεπόφτης για πεντέφι
    τάδε έφη Έφη-Έφη

  104. Γιάννης Ιατρού said

    93: Άγγελε
    Αυτό με το «Πέτρος» οφείλουμε να το προσέξουμε ιδιαίτερα. Τόσο το Πέτρος όσο και το Κηφάς (που στα αραμαϊκά σημαίνει λίθος, βράχος) και τα δύο αυτά παρωνύμια (το όνομά του ήταν Σίμων) απαντώνται τόσο στις επιστολές του Παύλου, όσο και στα τέσσερα κανονικά Ευαγγέλια. Η κυρίαρχη μορφή του παρωνύμιου που υπάρχει περισσότερο στην Καινή Διαθήκη είναι το ελληνικό όνομα Πέτρος και λιγότερο το Κηφάς, που απαντάται ιδιαίτερα στις επιστολές του Παύλου.

    Το «Πέτρος» πότε το προσέλαβε ο Απόστολος; Πριν την συνάντηση του με τον Ιησού (βλ. π.χ. Markus Bockmuehl, 2010 στο «The remembered Peter: in ancient reception and modern debate») ή ο Ιησούς ήταν εκείνος που του έδωσε το όνομα; (βλ. Margaret Williams, 2007, στο «The Use of Alternative Names by Diaspora Jews in Graeco-Roman Antiquity», JSJ, Vol 8,3).
    Εδώ σε θέλω κάβουρα… 😂😎
    Αυτά που γνωρίζουμε ουσιαστικά για τον Σίμωνα Βαριωνά (Πέτρο-Κηφά) σε σύγκριση με τις γνώσεις για τον Παύλο (αναμφίβολα και οι δύο είναι τα κυριότερα πρόσωπα της Καινής Διαθήκης μετά τον Ιησού), είναι ελάχιστα. Στη φράση που βρίσκουμε στο Ευαγγέλιο (Μτ. 16:18) «σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν» και στον προβληματισμό πίσω από την φράση αυτή, απεικονίζεται με ακρίβεια όλη η κατάσταση που επικρατεί στην έρευνα και στην παράδοση των εκκλησιών για το πρόσωπο του Πέτρου, κάτι που σημειώνει και ο Oscar Cullmann, ίσως ο βασικότερος ερευνητής για τον Πέτρο, στο μνημειώδες έργο του (1952) «Petrus: Jünger, Apostel, Märtyrer: das historische und das theologische Petrusproblem».

  105. Αράουτ said

    Κύριον Πέπεν (102): Μεγαλοφυές, συμφωνούμε απόλυτα!..

    Μακάρι να σάς ακούσει ο κ. Σαραντάκος και να επιτρέψει στο Επιτελείο μας να βγάλει τα άπλυτα του Πατριαρχείου και της Αρχιεπισκοπής στην φόρα, ώστε να εξαναγκαστούν οι ρασοφόροι να μάς διάβάζουν με τον πρωϊνό τους καφέ.

    Παρεμπιπτόντως, χθές Τρίτη 19/1 ξανα-ισοφαρίστηκε το Ρεκόρ Δωδεκαετίας (808) και αναμένουμε σήμερα Τετάρτη (στις 13.00 ώρα Ρωμέικου) να ανακοινώσει η Alexa το νέο ατομικό ρεκόρ του Σαραντακείου Ιστολογίου. Ας τα βλέπει αυτά ο αγαπητός μας, κύριος Νίκος: Όποτε επιτρέπει τον Ελεύθερο Λόγο, το Ιστολόγιο ανεβαίνει ραγδαίως. Όποτε ακούει τον ζηλιάρη Ιατρού και βγάζει κόκκινες κάρτες στους επιφανείς σχολιαστάς, το Ιστολόγιο πέφτει στην Β΄ Εθνική και επί μήνες βολοδέρνει στα αζήτητα της Βαθμολογίας

  106. Γιάννης Ιατρού said

    101/104: 😂😂

  107. odinmac said

    100
    Αξιότιμε κύριε Αράουτ και μέλος του κύκλου της ωχαδελφότητας των ημιμαθών λογίων, οι ερμηνείες σας πάσχουν από άκρατο ρεαλισμό = (ο τρόπος που βλέπει τον κόσμο ένας βάτραχος). Παρ’ όλ’ αυτά θεωρώ ότι παραμένεις εν πλήρη συγχίσει αθώος.
    Λοιπόν η συμβουλή μου: διαθέτεις μπόλικο μυαλό οπότε μπορείς ν’ αρχίσεις να το καταστρέφεις επωφελώς

  108. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

  109. Γιάννης Ιατρού said

    109: και οι διάλογοι και το σκίτσο, πρώτα 😂👍🤗
    Η κλωστή γύρω απ΄τον λαιμό 👉Καλλιτέχνης !

  110. Γιάννης Ιατρού said

    109: και η βέρζιον του Πέδη 🙂 🙂

  111. BLOG_OTI_NANAI said

    1) Ο 17ος Κανόνας της Α΄ Οικ. Συνόδου μιλάει ξεκάθαρα για «πλεονεξίαν», «αισχροκέρδειαν», «έτερον τι επινοών αισχρού κέρδους ένεκα». Οπότε, άλλο πράγμα ο τόκος και άλλο πράγμα η τοκογλυφία, η αισχροκέρδεια, η καταστροφή του άλλου. Η τράπεζα που περιγράφεται εδώ, περιγράφει μια επωφελή συναλλαγή και για τα δύο μέρη και όχι την καταστροφή ενός από τους δύο. Για παράδειγμα ο Μ. Βασίλειος αναφέρει ανθρώπους που κάνουν αυτή τη συναλλαγή. Και προσθέτει ότι η αντίστοιχη σημασία για τον χριστιανό είναι να αξιοποιεί τα χαρίσματα του για χάρη όσων έχουν ανάγκη.

    2) Οπότε, η παραβολή μιλάει φυσικά για τα ανθρώπινα χαρίσματα και όχι για… πλουτισμό. Ο τραπεζίτης σε όλα τα Πατερικά κείμενα ερμηνεύεται μεταφορικά. Πρώτον, «να είστε σαν τραπεζίτες» σημαίνει να ξεχωρίζετε σαν αυτούς όσα έχουν αξία στη ζωή, τα γνήσια αγαθά, από τα κίδβηλα. Δεύτερον «να μοιάζετε σαν αυτούς», επειδή οι τραπεζίτες κερδίζουν όταν το χρήμα μοιράζεται, έτσι και οι πιστοί έχουν κέρδος στον ουρανό όταν αξιοποιούν τα χαρίσματα τους προς όφελος των ανθρώπων.

    Αν ο Χριστός στο εδάφιο αυτό έβαζε νόμο «να βγάζετε χρήματα αλλιώς θα πατε στην Κόλαση», τότε τι δουλειά έχουν εδάφια όπως:

    Λουκ. 12,33
    «Πουλήστε τα υπάρχοντά σας και δώστε τα χρήματα στους φτωχούς»

    Ματθ. 6,19-21
    «Μη μαζεύετε θησαυρούς πάνω στη γη, όπου τους αφανίζει ο σκόρος και η σκουριά, κι όπου οι κλέφτες κάνουν διαρρήξεις και τους κλέβουν»

    Μαρκ. 4,19
    «η απάτη του πλούτου»΅

    Και υπάρχουν δεκάδες άλλα παράλληλα εδάφια.

    Θα μου πεις, γιατί απαντάω σε κάποιον που κάνει πλάκα; Έλα ντε.
    Δεν ξέρω αν ρώτησες κάτι άλλο.

  112. BLOG_OTI_NANAI said

    Πώς λες βρε άνθρωπε ότι μόνο το χρήμα δίνει τόκο και όχι τα χαρίσματα; Εάν υποθέσουμε ότι ένας άνθρωπος διδάσκει σε κοινωνικό φροντιστήριο. Εκεί, το χάρισμα ενός ανθρώπου αξιοποιείται δηλ.επενδύεται, δεν θάβεται, και η επένδυση αυτή πολλαπλασιάζεται σε γνώση τόσων παιδιών.Κάθε αξιοποίηση ενός αγαθού χαρίσματος τοκίζεται μέσα στην κοινωνία που ζει κάποιος. Ο Χριστός μια χαρά τα λέει, το ζήτημα είναι εμείς αν Τον ακούμε.

  113. Άγγελος Σέρτης said

    112-113
    Για το «γίνεσθε δόκιμοι τραπεζίται» δεν μας διευκρινίσατε, καθώς έχουμε μια διένεξη ερμηνευτική επί του χωρίου: έχει ξεκάθαρα μεταφορική σημασία, όπως υποστηρίζω, ή κυριολεκτική όπως υποστηρίζει ο Αράουτ;

  114. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @113. Τελειώνοντας την εφημερία, BLOG, το μόνο που με ενδιαφέρει είναι ο ύπνος 🙂 και μάλλον θα έλεγα ότι δεν με πολυενδιαφέρει η εδώ περί τόκου συζήτηση (γι αυτό και δεν διάβασα τα περισσότερα σχόλια..), αλλά δεν μπορώ να μην υπενθυμίσω την φράση που μου έμεινε από του Συμπόσιο του Πλάτωνος: «τῆς γεννήσεως καὶ τοῦ τόκου ἐν τῷ καλῷ».
    Καλημέρα σας!. .

  115. BLOG_OTI_NANAI said

    114: Είναι δυνατόν να υπάρχει διένεξη επί του χωρίου; Η Καινή Διαθήκη και η ζωή του Χριστού δεν έχουν ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται; Θα περάσουμε τα εδάφια από εργαστήρι διαλογής και θα τα αφήσουμε να αιωρούνται ασύνδετα; Ο «στενός» σου φίλος Αράουτ, δεν έχει καμία απορία για την ερμηνεία του εδαφίου, απλώς η ζωή έχει νόημα γι’ αυτόν όταν δημιουργεί φασαρία.

    Οι Πατέρες της Εκκλησίας μία ομόφωνη ερμηνεία δίνουν, την ικανότητα διαχωρισμού του καλού από το κακό, όπως οι τραπεζίτες διαχωρίζουν το πλαστό από το γνήσιο. Ο Μ. Αθανάσιος το χρησιμοποιεί για να χαρακτηρίσει ως αυτονόητο τον διαχωρισμό ανάμεσα σε κτίσματα και τον άκτιστο Θεό. Ο Ιω. Δαμασκηνός για να χαρακτηρίσει ως αυτονόητο τον διαχωρισμό ανάμεσα στον Θεό και την ειδωλολατρία. Ο Κύριλλος Ιεροσολύμων όπως και ο Μάξιμος Ομολογητής που παραθέτει τον Μ .Βασίλειο, για να χαρακτηρίσουν ως αυτονόητο τον διαχωρισμό ανάμεσα στην αρετή και την κακία:

  116. BLOG_OTI_NANAI said

    115: Αυτός είναι άλλος τόκος, και τι τόκος! Κάνεις μια τόση δα κατάθεση, και σε εννέα μήνες έχεις με τη γυναίκα σου ολόκληρο θησαυρό!

  117. BLOG_OTI_NANAI said

    Να πω ότι οι απόψεις είναι σεβαστές, αλλά από την αρχή είχα τοποθετηθεί ότι είναι αδύνατον να προκύψει άλλη αναδρομική ερμηνεία της Γραφής και της ζωής του Χριστού από εκείνη που καταγράφεται από τον 1ο αιώνα. Μία απλή σκέψη αρκεί: σήμερα, υπάρχουν άνθρωποι, συνωμοσιολόγοι, που αρνούνται κάθε δεδομένο που αυτοί επιλέγουν, χτίζοντας μια σειρά από αρνήσεις που κάθε φορά που κάποιος τις αμφισβητεί, προσθέτουν κι άλλες αρνήσεις μέχρι αν οδηγηθούν σε μια πλήρη άρνηση του υπαρκτού κόσμου.
    Η σημερινή Εκκλησία, είναι αυτή ακριβώς που καταγράφεται από τον πρώτο αιώνα: με πλήρη οργάνωση, όπως ακριβώς ορίζει η Καινή Διαθήκη, που θέλει την Εκκλησία να λειτουργεί με ξεκάθαρη διοικητική μέριμνα.Διότι αν κάποιος δεν εξετάσει τη Γραφή με καθολική ματιά, τότε την κόβει κομμάτια αυθαίρετα, και το αυθαίρετο του πράγματος αποδεικνύεται από το γεγονός ότι αν προσπαθήσει να τα επανασυνδέσει, το παζλ δεν βγαίνει.

    Αν λοιπόν αρνηθούμε αυτά που βλέπουμε στα κείμενα από τον 1ο αιώνα μέχρι σήμερα, τότε δεν είμαστε συνωμοσιολόγοι; Αλλιώς τι μπορεί να συνέβη; Να κάθισαν άραγε κάποιοι και να αποτύπωσαν πριν 20 αιώνες μια πλαστή πραγματικότητα η οποία αντιγραφόταν και διδασκόταν και συνεχιζόταν, με μοναδικό σκοπό να πλαστογραφηθεί ολόκληρη η ιστορία και να ξεγελάσουμε τον «Δημήτρη Σαραντάκο» μετά από 20 αιώνες, δηλ. κάθε άνθρωπο που αναδρομικά ερμηνεύει μια ολόκληρη καταγεγραμμένη ιστορία;

    Πρέπει να αγαπούμε την λογική. Να αγαπούμε και την μυθιστοριογραφία, αλλά να μπορούμε να τα διακρίνουμε.

    Μια φράση που αναφέρεται:
    «Ποτέ του δε θέλησε να καθιερώσει κάποιαν άλλη μορφή λατρείας ή κάποιο είδος τυπικού, διαφορετικά από τα καθιερωμένα στην ιουδαϊκή θρησκεια. Ούτε σκόπευε να ιδρύσει κάποια θρησκευτική οργάνωση, όπως έκαναν αργότερα κάποιοι μαθητές του.»

    Αρκεί μια απλή σκέψη: Από που μάθαμε τι ήθελε ο Χριστός; Ας σκεφτούμε μερικά δευτερόλεπτα…
    Σωστά, από τους βιβλικούς συγγραφείς, ένας από τους οποίους ήταν ο Ιωάννης. Ο οποίος γράφει ξεκάθαρα, ότι η άρνηση του Τριαδικού Θεού από τους Ιουδαίους σημαίνει ουσιαστικά άρνηση του ίδιου του Θεού:
    «ούτός εστιν ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον πατέρα και τον υιόν πας ο αρνούμενος τον υιόν ουδέ τον πατέρα έχει» (1η΄ Ιωάνου 2:22-23).

    (Μάλιστα, επειδή έχουμε ακούσει την γελοιότητα περί αντισημιτισμού στην Κ.Δ., να πούμε ότι όταν γράφονταν αυτά, εκείνοι που τα έγραφαν ήταν διωκόμενοι έως θανάτου. Άρα, κακό στο κεφάλι τους συσσώρευαν με αυτά που έγραφαν ως μια ελάχιστη μειοψηφία τότε ιουδαιο=>χριστιανών. Ας αναγνωρίσουμε τουλάχιστον ότι αυτός που γράφει κάτι και μπορεί να πεθάνει εξαιτίας του, εννοεί όσα γράφει. Αναδρομική συκοφαντία δεν υφίσταται. Αυτά γράφτηκαν σε ένα παρόν, όπου κινδύνευαν ως αιρετική μειοψηφία, δεν είχαν καμία δύναμη να συκοφαντήσουν άρα όσα έγραφαν, τα έγραφαν έτοιμοι να θυσιαστούν για όσα πίστευαν ως αληθινά.)

    Όταν λοιπόν διαβάσει κάποιος αυτό, πώς να πει ότι ο Χριστός δεν εδραίωσε τα «διαφορετικά από τα καθιερωμένα στην ιουδαϊκή θρησκεια»; Διότι αν ο Ιωάννης «ψεύδεται» ως προς αυτό, τότε μπορεί να ψεύδεται ως προς τα πάντα. Οπότε δεν έχει νόημα να διαχωρίζουμε «τι είπε ο Χριστός» από τα όσα γράφονται στην Καινή Διαθήκη, διότι όλα, τα ίδια πρόσωπα μας τα μετέφεραν.

    Το εδάφιο με τον Πέτρο είναι αυθεντικό και όχι προσθήκη. Οι Πατέρες της Εκκλησίας στο εδάφιο αυτό ερμήνευαν πάντα την «πέτρα» ως την πίστη και όχι τον ίδιο τον Πέτρο.

  118. BLOG_OTI_NANAI said

    118: Με τις φράσεις «η άρνηση του Τριαδικού Θεού» και «Η σημερινή Εκκλησία, είναι αυτή ακριβώς που καταγράφεται από τον πρώτο αιώνα» δεν εννοώ να μπω σε διαφωνία με άλλες ομολογίες. Όχι επειδή δεν μπορώ, μια χαρά μπορώ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν στόχευα π.χ. να απαντήσω στον Λεώνικο ή κάποιον άλλο. Ξέρω τι πιστεύει, ξέρει τι πιστεύω. Αυτά που έγραψα στο σχ.118 αφορούν μόνο το σημερινό άρθρο, κανέναν άλλον ή άλλη ομολογία.

  119. Αράουτ said

    Εκλεκτέ χριστιανέ λόγιε, κύριε Blogotinanai,

    Ευχαριστούμε για τις απαντήσεις σας. ΣΑΣ ΡΩΤΑΜΕ:

    1) Αμφισβητείτε ότι ο διαβόητος Max Weber στο μνημειώδες σύγγραμμά του «Η Προτεσταντική Ηθική και το πνεύμα του Καπιταλισμού» επισημαίνει πως η Παραβολή των Ταλάντων στο Ματθ. 25, 14 έως 30 είναι ο θεμέλιος Λίθος στον οποίο στηρίχτηκε ο Καπιταλισμός; Πάνω σ’ αυτό το χωρίο στηρίζεται όλο το κλασικό αυτό βιβλίο του Weber, ο οποίος συνεχώς επισημαίνει ότι οι Ηγέτες του Προτεσταντισμού εξέλαβαν τοις μετρητοίς τα λόγια του Χριστού μας και γι’ αυτό προόδευσαν τόσο πολύ όλαι αι Προτεσταντικαί Χώραι.

    2) Αμφισβητείτε ότι το «Γίνεσθε δόκιμοι τραπεζίται» ήτο σαφής εντολή του Χριστού στα Ευαγγέλια, όπως λέγει ο Μέγας Ωριγένης στα Σχόλια στο Κατά Ιωάννην;

    Αμφισβητείτε ότι η σαφής αυτή εντολή ΑΦΗΡΕΘΗ μετά το 325 μ.Χ., διότι οι πανηλίθιοι 318 Θεοφόροι Πατέρες της εν Νικαία Συνόδου εισήγαγαν τον μαζοχιστικό 17ο Κανόνα που απηγόρευσε στους Χριστιανούς να τοκίζουν χρήματα (βλέπε σχόλιο 58), με αποτέλεσμα να εμποδιστεί η ραγδαία πρόοδος της Χριστιανικής Ανθρωπότητος για 12 αιώνες;

    3) Διαψεύδετε τον αλησμόνητο πατέρα Σαραντάκο που στην σημείωση 60 μάς διαβεβαιώνει ότι το Ματθαίου 16,18 είναι μεταγενέστερη προσθήκη, προκειμένου να κατοχυρωθεί ευαγγελικώς το Πρωτείον του Πάπα;

    4) Στο σχόλιο 118 συνδέετε τον συγγραφέα του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου με τον συγγραφέα της Α΄ Επιστολής Ιωάννου. Αυτό το λάθος δεν θα τόκανε ούτε πρωτοετής της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Κηφισιάς. Άλλο τα μπρόκολα, κι άλλο τα κουνουπίδια

    Όπως και νάχει, ευχαριστούμε από καρδιάς για την προσπάθειά σας να μάς ξεστραβώσετε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: