Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Φωνάζει ο μπούλης

Posted by sarant στο 22 Ιανουαρίου, 2021


Τι κάνεις όταν ένας άνθρωπος με τον οποίο έχεις επανειλημμένα διαφωνήσει επικρίνει κάποιον άλλον με τον οποίο επίσης έχεις επανειλημμένα διαφωνήσει;

Παραγγέλνεις καφέ, ή, όπως το θέλει και το μιμίδιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παίρνεις ποπ κορν. Ή, γράφεις άρθρο όπως θα κάνω εγώ σήμερα.

Σπεύδω όμως να διευκρινίσω ότι ο «μπούλης» του τίτλου δεν αφορά κανέναν από τους δύο.

Λοιπόν, γράφοντας για το γνωστό επεισόδιο του ξυλοδαρμού του σταθμάρχη στο μετρό από τους δυο ανήλικους, ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, τις προάλλες στην Καθημερινή, έριξε και μια μπηχτή στον Γ. Μπαμπινιώτη:

Την Ελληνίδα μάνα την έπνιξε το δίκιο. … «Τους έκανε μπούλινγκ ο παλιάνθρωπος». Κύριε Μπαμπινιώτη, ερευνήσατε πάραυτα για την ελληνική απόδοση. Δεν είναι δυνατόν η Ελληνίδα μάνα να χρησιμοποιεί τα «ξένα» για να εκφραστεί.

Ειρωνικά το λέει ο Τακης Θ., τρολάρει θα λέγαμε τον Μπαμπινιώτη και τις πρόσφατες ντιρεχτίβες του για το πώς πρέπει να λέμε το λοκντάουν, το ντελίβερι και άλλες λέξεις της επικαιρότητας.

Ωστόσο, το bullying έχει αποδοθεί στα ελληνικά. Οι υπηρεσίες της ΕΕ χρησιμοποιούν τον όρο «εκφοβισμός», συχνά «σχολικός εκφοβισμός» για το school bullying  αλλά και «κυβερνοεκφοβισμός» για το cyber bullying. Ο όρος έχει περάσει και στην ελληνική νομοθεσία.

Αλλά κάθε λέξη έχει την αξία της και τη θέση της. Το καλό μας κοστούμι είναι θαυμάσιο για ορισμένες επίσημες περιστάσεις, αλλά μέσα στο σπίτι θέλουμε κάτι πιο ευκολοφόρετο, κι όταν βγαίνουμε για τρέξιμο προτιμάμε φόρμες. Το να υπάρχουν περισσότερες από μία λέξεις για το ίδιο πράγμα, σε διαφορετικά επίπεδα ύφους, δεν είναι κακο, αντίθετα είναι πλούτος για τη γλώσσα, είναι καλό πλάι στην επίσημη απόδοση, τη θεσμική, να υπάρχει και η ανεπίσημη, η λαϊκή. Σε ενα νομοσχέδιο θα γράψεις «Λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού» (έτσι ήταν διατυπωμένο ένα άρθρο σε πρόσφατο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο), αλλά όταν κάποιος σε κατατρέχει θα παραπονεθείς «Μου κάνεις μπούλινγκ!»

Μπορεί κανείς να πει ότι δεν είναι πολύ πετυχημένη η ελληνική απόδοση. Πράγματι, όταν είχαμε πριν απο 6 χρόνια ασχοληθεί πάλι με το θέμα, τότε με την τραγική ιστορία του παλικαριού από την Κρήτη, του Βαγγέλη Γιακουμάκη, είχα γράψει:

Η επίσημη απόδοση του bullying στην ορολογία της ΕΕ είναι «(σχολικός) εκφοβισμός». Ο όρος κοντεύει να καθιερωθεί, αλλά δεν τον βρίσκω ικανοποιητικόν. Ο όρος εκφοβισμός κατά τη γνώμη μου παραπέμπει σχεδόν αποκλειστικά σε λεκτικές απειλές, όχι σε λοιδορίες, οργανωμένη πρόγκα ή χειροδικία, που όλα αυτά μπορεί να τα έχει το μπούλινγκ. Θα προτιμούσα τον εκφοβισμό να τον κρατήσω για απόδοση του intimidation, και ένα άλλο μειονέκτημα του όρου ίσως είναι ότι ο δράστης, ο bully, θα έπρεπε να αποκληθεί «εκφοβιστής», που κάπως με ξενίζει.

Οι αντιρρήσεις μου έχουν κάποια βάση, αλλά είναι πολύ συνηθισμένο, όταν μεταφέρεις στη γλώσσα σου έναν όρο που έχει παραχθεί σε άλλη γλώσσα, να παθαίνεις «ορολογική ανασφάλεια». Εξάλλου, στα 6 χρόνια που μεσολάβησαν ο όρος «εκφοβισμός» έχει κερδίσει έδαφος, ενώ βλέπω ότι και το ουσιαστικό «εκφοβιστής» (για τον δράστη του μπούλινγκ) έχει αρχίσει να λέγεται: Γιατί ένα παιδί γίνεται εκφοβιστής.

Ωστόσο, πείσθηκα ότι μας χρειάζεται ένας φρέσκος όρος για τον δράστη του εκφοβισμού, και όχι να χρησιμοποιήσουμε το «τραμπούκος» από έναν φίλο που επισήμανε μια καίρια διαφορά ανάμεσα στον bully και στον τραμπούκο: για τον bully ο εκφοβισμός είναι διασκέδαση και αυτοσκοπός, για τον τραμπουκο είναι μέσο, εργαλείο. Κι έτσι έχει πάψει να με ξενίζει ο εκφοβιστής.

Βέβαια, η συζήτηση αυτή γίνεται έχοντας πάντοτε κατά νου πως ο λόγιος όρος που πλάσαμε (και που, έστω, έχει καθιερωθεί), θα παραμείνει να χρησιμοποιείται σε ορισμένα μονο επίπεδα ύφους. Ας μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας, σε στιγμές φόρτισης κατά πάσα πιθανότητα το μπούλινγκ θα χρησιμοποιήσουμε, όχι τον εκφοβισμό. Είναι πιο ζωντανός όρος. «Μην κάνετε μπούλινγκ στο παιδί» θα φωνάξει κάποιος που βλέπει δυο νταήδες (να άλλη μια λέξη) να έχουν στριμώξει έναν μικρότερο. Αν χρειαστεί να γράψουμε ένα γράμμα στον διευθυντή του σχολείου, ας πούμε, μπορεί να γράψουμε «εκφοβισμός» -αν και δεν αποκλείεται να βάλουμε σε παρένθεση «μπούλινγκ» (η «bullying») για να είμαστε σίγουροι πως θα μας καταλάβει.

Ο νταής είναι ακριβής αντιστοιχία, καλύτερη από τον τραμπούκο, αλλά ίσως η απόδοση «εκφοβιστής» να είναι προτιμότερη -μπορείς να πεις «αυτός είναι ο εκφοβιστής του γιου μου» και ταιριάζει περισσότερο από το «ο νταής του γιου μου». Κι επειδή και κορίτσια μπορεί να κάνουν μπούλινγκ, η εκφοβίστρια σχηματίζεται πανεύκολα -ενώ η νταού μόνο στην Πεντέλη υπάρχει.

Πάντως, εδώ και αρκετά χρόνια έχει εμφανιστεί στην καθομιλουμένη, στα σχολεία, ο όρος «μπούλης» για το bully, παρολο που υπάρχει εδώ και αιώνες ο μπούλης με τη σημασία αρχικά του μικρού παιδιού και στη συνέχεια του πλαδαρού έφηβου ή ενήλικα.

Αυτός ο μπούλης, ο παλιός, προέρχεται από το μπέμπης –> μπεμπούλης –> μπούλης. Και βέβαια αυτή είναι η μόνη σημασία που αναγνωρίζεται στα λεξικά, τουλάχιστον προς το παρόν. Ωστόσο, στα σώματα  κειμένων βλέπω κάμποσες αναφορές σε «μπούληδες» με τη σημασία των εκφοβιστών, π.χ. Οι μπούληδες στα σχολεία και τα θύματά τους.

Εχει γούστο ότι οι δυο λέξεις, διότι διαφορετικές λέξεις είναι ο μπούλης ο αυτόχθων από τον εισαγόμενο, έχουν σχεδόν αντίθετες σημασίες -κι αυτή η συγκατοίκηση δεν είναι κάτι που μπορεί να διαρκέσει επ’ άπειρον.

Δεν αποκλείεται ο νεότερος μπούλης να εκτοπίσει τον παλαιότερο, και να καθιερωθεί και ρήμα «μπουλίζω», που καταγράφεται από το 2015 στο slang.gr, όπως βεβαια και ο μπούλης με τη σημασία του bully.

Προς το παρόν βέβαια, αν πιστέψω ένα γκάλοπ που έκανα στο Τουίτερ, η παραδοσιακή σημασια επικρατεί. Ψήφισαν πάνω από 520 και το 80% όταν ακούει «μπούλης» καταλαβαίνει τον πλαδαρό κτλ., το 7% καταλαβαίνει τον εκφοβιστή, ενώ το 13% καταλαβαίνει είτε το ένα είτε το άλλο, αναλόγως συμφραζομένων.

Που βέβαια, το αναλόγως συμφραζομένων δεν είναι πάντα αρκετό. Όταν λέμε «Φωνάζει ο μπούλης» τι εννοούμε; Φωνάζει ο μπουλης για να φοβίσει το θύμα του ή φωνάζει ο μπούλης επειδή δυο παλιόπαιδα (οι μπούληδες) τον στρίμωξαν;

Υποψιάζομαι όμως ότι οι απαντήσεις θα ήταν διαφορετικές αν η ηλικία των ερωτηθέντων ήταν νεότερη -διότι, αν και δεν το έχω ψάξει, οι περισσότεροι που με παρακολουθούν στο Τουίτερ είναι λυκόπουλα της ηλικίας μου (σειρά με τον Λέοντα Σγουρό, που έλεγε κάποιος).

Και μια τελευταία παρατήρηση. Είπαν κάποιοι ότι τους ενοχλεί το «μπούλινγκ» και προτιμούν «μπούλιινγκ». Αλλά όταν μιλάμε αγγλικά, ασφαλώς και θα πούμε bullying. Όταν ομως μιλάμε ελληνικά, θα πούμε μπούλινγκ. Μην αρχίσουμε τώρα και προφέρουμε γαλλοπρεπώς το αμπραγιάζ και το μοντάζ!

ΥΓ Θυμίζω, αύριο στις 4 μ.μ. όλοι στις τηλεοράσεις σας, στο κανάλι της Βουλής, στο ντοκιμαντέρ του Μιχάλη Αναστασιου Ο λόγος της γραφής, Ιδού και το τρέιλερ (ρυμουλκούμενο κατά Μπαμπινιώτην):

https://vimeo.com/502605043

190 Σχόλια προς “Φωνάζει ο μπούλης”

  1. Καλό.

  2. nikiplos said

    Καλημέρα δύσκολες έννοιες. Νταής και νταηλίκι θα το μετάφραζα αν χρειαζόταν στη λαϊκή γλώσσα γιατί το μπούλης και μπούλινγκ δεν μου καλοκάθεται. Όμως το μπούλινγκ δεν απαιτεί κάποιον νταή, αλλά μια οργανωμένη ομάδα που ασκεί βασανισμό (ψυχικό πρωτίστως και σωματικό δευτερευόντως) σε ένα παιδί, μια παιδική ψυχή, εύπλαστη σαν ζυμάρι.
    Κάποιες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και στατιστικά εδώ: https://www.meganmeierfoundation.org/statistics

    Ο ανηψιός μου – γιός του αδερφού μου, υπέστη μπούλινγκ στο σχολείο του. Είχε δύο μειονεκτήματα, πανύψηλος και άριστος μαθητής σε ένα σχολείο μετρίων, και αυτό δεν το λέω με έπαρση, αλλά λόγω της πραγματικότητας. Καθώς ξεχώριζε του έκαναν κατά καιρούς διάφορες κασκαρίκες, όχι όμως συνέχεια. Η χειρότερη ήταν μια εμπνευσμένη τρικλοποδιά, που έριξε το παιδί από ψηλά πάνω σε μια διακοσμητική ζαρτινιέρα και έσπασε τα δόντια του στην ΣΤ’ Δημοτικού, με αποτέλεσμα ο αδερφός μου να πληρώσει 6.000€ σε οδοντίατρους για την αποκατάσταση. Δεν είναι αστείο λέμε πίσω. Ευτυχώς το παιδί κατόρθωσε να μπεί σε πειραματικό, όπου φοιτεί με ίδιας αντίληψης μαθητές και δεν έχει πλέον κανένα πρόβλημα. Εντούτοις εάν προσπαθήσει να βάλει κανείς ελιτισμό και αξιολόγηση στα σχολεία θα φάει ξύλο από τις ΟΛΜΕ, αλλά πλατειάζω.

    Εγώ το μπούλινγκ θα το έλεγα σχολικό βασανισμό και όχι εκφοβισμό, γιατί πράγματι περί τέτοιου πρόκειται, άλλωστε συχνά στη γλώσσα μας ο βασανισμός έχει μεταφορική έννοια – μην με βασανίζεις άλλο λέμε στον/στην επίδοξο/η σύντροφο (προφανώς από άγνοια κινδύνου 🙂 )

  3. Spyros Goudevenos said

    Στην Πάτρα το καρναβάλι επισκέπτονται τα σπίτια ομάδες μεταμφιεσμένων (από την κορυφή ως τα νύχια). Τις ομάδες αυτές τις λέμε μπούλες και προκαλούν τρομο. Είναι συνήθως μεταμφιεσμένοι σε γέρους ή γριές και απαγορεύεται να μιλήσουν.

  4. Τον εκφοβιστή τον βλέπω εκ μεγαλονήσου ορμώμενο πάντως.

  5. LandS said

    Χρησιμοποιώ το μπούλη με τη παλαιότερη σημασία του (αμυδρά θυμάμαι ένα Θεόδωρο Σγουρό όταν είχα παρουσιαστεί στη Κόρινθο) και έτσι τη χρησιμοποιώ. Όμως ήδη από τότε την απειλούσε ο βουτυρομπεμπές (ο κουραμπιές είχε εκλείψει) ενώ τα τελευταία χρόνια επελαύνει ακάθεκτος ο φλώρος.
    Αλάς που λένε και οι Άγγλοι και ελάς που λένε Γάλλοι, βλέπω, στο μέλλον, τον μπούλη μόνο ως νταή.

  6. ΚΩΣΤΑΣ said

    >> …ενώ η νταού μόνο στην Πεντέλη υπάρχει.

    Μάλιστα, Νταού Πεντέλης, ωραίο λεκτικό εύρημα-λογοπαίγνιο αυτό, πολύ μου άρεσε. Βέβαια κάτι μου θυμίζει, ΓουΤουική επιρροή γλωσσικού ύφους, που επίσης πολύ μ’ αρέσει. Καλά τα λέω ρε μαν; 🤣😜🤗

    Πάντως δεν βλέπω τον παραδοσιακό μας μπούλη να μετατρέπεται σε εκφοβιστή. Κομματάκι δύσκολο μου φαίνεται.

  7. loukretia50 said

    Καλημέρα!
    Πονεμένη ιστορία. Αλλά είναι ακόμα πρωί!
    Woolly Bully

    Μήπως τα λυκόπουλα προτιμούν το αυθεντικό? https://youtu.be/Pv5cXss5cPg Sam The Sham & Pharaohs

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Θα έστεκε να πεις «ο ανιψιός μου υπέστη νταηλίκι»;

  9. Καλημέρα
    καλό το άρθρο και εξαιρετικά ενδιαφέρον το θέμα.
    Παρόλο που προέρχομαι από την εκπαίδευση και έχω περάσει από διάφορα μετερίζια που είχαν να κάνουν και με τέτοια θέματα, τη λέξη μπούλης για τον εκφοβιστή δεν την είχα ξανακούσει. Ούτε σε σχολεία από παιδιά, ή νεότερους συναδέλφους. Προσωπικά με μπερδεύει, ίσως λόγω ηλικίας είμαι και εγώ με την παλιότερη σημασία.
    Ούτε βασανισμό θα έλεγα τον εκφοβισμό, παρόλο που έχει στοιχεία του. Ο όρος με παραπέμπει αλλού (δυνάμεις καταστολής, ενήλικες κ.ά.).
    Προσωπικά προτιμώ τον όρο που καθιερώθηκε επίσημα «σχολικός εκφοβισμός» βάζει το πλαίσιο, αλλά και εκφοβιστής, εκφοβίστρια (αν και συχνότερα χρησιμοποιούμε τον θύτη, θύτρια).
    Δεν χρησιμοποιώ τον όρο μπούλινγκ.

  10. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εκφοβιστής, νταής, τραμπούκος, ό,τι θέλετε αλλά όχι μπούλης. Αν μου πει ένα παιδί πως ένας μπούλης το τρομοκρατεί, θα γελάσω και δεν το θέλω. Μπούλης είναι ο Καμμένος, κατά Τσίπραν. ☺ Προσωπικά, χρησιμοποιώ το εκφοβιστής στον επίσημο λόγο και το νταής στον ανεπίσημο.

  11. ΚΩΣΤΑΣ said

    >> …παίρνεις ποπ κορν.

    Τί; μόνο ποπκόρνια; κι οι κοακόλες πού είναι; Μόνο ο ΣΔΧ εδώ μέσα ξέρει να τις απολαμβάνει καλά τέτοιες φάσεις… 🤪

  12. Σχετικό-άσχετο:
    Πέρσι μου ήρθε εδώ στα ξένα, λίγες εβδομάδες πριν μας κλείσουν μέσα, μια πατριώτισσα για την πρακτική της. Συνειδητοποίησα ότι είχαμε 20+ χρόνια διαφορά, αλλά και ότι λείπω πλέον δεκαετίες ολόκληρες από την Ελλάδα όταν της είπα πως το τάδε μαγαζί στην Αθήνα είχε (κάποτε) «ωραίες πάστες» κι εκείνη μπλόκαρε. Μετά από σκέψη, ρώτησε ευγενικά: «εννοείτε ζυμαρικά ή γλυκά;»
    Πόσο γέρος ένιωσα, γ*μ* τις παστερίες και του τηλεσέφ… 🙂 😛

  13. Corto said

    Οι λέξεις τραμπούκος και νταής έχουν το φιλολογικό πλεονέκτημα ότι «παράγουν» ρήματα: τραμπουκίζω, νταηλίζω.

    (Πόσες κλωτσιές έχεις να φας, που πάντα νταηλίζεις
    και στα καλά καθούμενα, κορόιδο, όλο τον κόσμο βρίζεις, κλπ)

  14. Πάνος με πεζά said

    Εσύ μπούλη, ρούφα το αυγό σου ! Καλημέρες !
    Πραγματικά πολύ δύσκολο να εκτοπιστεί η παλιά σημασία, υπέρ της εντελώς αντίθετης νέας, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…Μακάρι βεβαίως, να τερματιστεί το bullying. Ε, θα μπει Αστυνομία στα Πανεπιστήμια, μπορεί σιγά-σιγά να φτάσει και στα Γυμνάσια, πού ξε’ς…

  15. Πάνος με πεζά said

    Και θα προτιμούσα για τον εκφοβιστή, μια παλιά ωραία έκφραση : «Τί ήρθες τώρα, να μας κάνεις τον κάργα;«

  16. Θρασύμαχος said

    https://www.athensvoice.gr/sites/default/files/styles/default/public/article/2021/01/22/5226890.jpg?itok=mp5N6J2y
    Είναι απόστροφος το σημαδάκι μετά το «εξ» ή δεν βλέπω καλά;

  17. LandS said

    @2
    Εντούτοις εάν προσπαθήσει να βάλει κανείς ελιτισμό και αξιολόγηση στα σχολεία θα φάει ξύλο από τις ΟΛΜΕ, αλλά πλατειάζω

    Και καλά θα πάθει. Το bullying από πολύ παλιά ήταν καθεστώς στα σχολεία της Βρετανικής ελίτ. Ακολούθησε η Αμερικάνικη ελίτ όταν απέκτησε και αυτή καλά σχολεία. Και όχι μόνο σε σχολεία δευτεροβάθμιας. Μάθε τι γινόταν στα Πανεπιστήμια της Άιβι Λιγκ πριν λίγες δεκαετίες με τις «Ελληνικές» εταιρείες.
    Δεν θα πω για τα σχολεία της Ελληνικής Ελιτ. Είχα ακούσει ιστορίες διάφορες ας μιλήσουν οι από πρώτο χέρι.

    Το μπούλινγκ δεν φυτρώνει από την κακία και την ζήλεια των κατώτερων. Το φτιάχνουν οι ανώτεροι που δεν αποδέχονται άλλους να ενταχτούν στο κύκλο τους.

    Αλλά γιατί τα λέω αυτά; Αφού τα πειραματικά σχολεία δεν είναι το ίδιο με τα πρότυπα και αυτά της αριστείας και ποτέ κανείς δεν ζήτησε την κατάργησή τους.

    Συγχαρητήρια για τον ανιψιό σου και από βάθους καρδιάς εύχομαι τη προκοπή του. Αλλά είχε τη δυνατότητα να πάει στο Πειραματικό. Πριν 31 χρόνια, το γυφτάκι στη τάξη των παιδιών μου δεν είχε που να πάει. Είχαν μαζευτεί υπογραφές από ένα ντροπιαστικά μεγάλο αριθμό γονιών να διωχτεί επειδή χτυπούσε τα άλλα παιδιά. Πίστεψέ με, χτύπησε παιδιά αλλά δεν ήταν αυτός ο bully.

  18. ΓΤ said

    Το δικό μου αυτί εδώ στη γειτονιά ακούει, από μαθητές, αλλά και από πολύ νεαρούς ντελιβεράδες, καθώς προσπαθούν να ξαποστάσουν καίγοντας χείλια με τσιγάρο εντός δέκα δευτερολέπτων, «μπουλαδόρος». Ασυζητητί. Έμφορτο. Πληθωρικό. Αποδίδει.

    Είδα το βίντεο, και σημειώνω το εξής:
    Στάζει αμεσότητα ακριβώς επειδή ο Σαραντάκος βγήκε να μιλήσει με γένια προφυλακισμένου.
    Ευθύτης, ωμότης, αμεσότης, απλότης, είμαι ένας από εσάς.
    Είμαστε εγκάθειρκτοι των αράδων.
    Μέσα στο κουκούλι της λέξης, κάμπια γίνομαι για να πεταλουδίσω.

  19. sarant said

    11 Iσχύει αυτό με τις πάστες!

    15 Απόστροφος είναι, θα το είδαν στον Χωμενίδη 🙂

    17 Καλό.

  20. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Να πω την αμαρτία μου, παρά την καθιερωμένη έννοια, προτιμώ το τραμπούκος/τραμπουκισμός με διασταλτική έννοια. Στο δικό μου μυαλό, κυρίως στη βίαιη και θρασεία συμπεριφορά πάει το μυαλό μου και μετά στα ελατήρια της συμπεριφοράς αυτής. Άλλωστε οι τραμπούκοι με την παραδοσιακή έννοια είναι άτομα που έχουν από το χαρακτήρα τους τέτοια συμπεριφορά και απλώς εντάσσονται σε οργανώσεις που την προωθούν.

    Όσο για το ντοκιμαντέρ, δεν ξέρω αν για να τη δω θα πρέπει να κοιμηθώ αργά ή να ξυπνήσω νωρίς… Μα 4 η ώρα; Αυτή είναι ώρα για κυνηγούς λαγών, όχι μαργαριταριών! 🙂

  21. Καλημέρα!

    Σαφώς προτιμώ κι εγώ το μπούλινγκ (την λέξη!) έναντι του μπούλιινγκ. Δεν χρειάζεται να στραμπουλάμε τη γλώσσα μας (το όργανο που είναι στο στόμα, όχι την αφηρημένη έννοια) χωρίς λόγο, αρκετά i έχει η φράση «όλοι οι ιοί».

    Αλλά για να κάνω λίγο το συνήγορο του διαβόλου, είναι άλλης τάξης επιτηδευση να προφέρεις δύο ι αντί για ένα, διότι πρόκειται για φθόγγους που υπάρχουν στη γλώσσα μας, και άλλο πράγματα τα παχιά ζ και σ (chοκολάτα που θα έλεγε κι η Ντόρα), και τα ö και τα ü που δεν υπάρχουν στην επίσημη γλώσσα.

  22. Corto said

    «για τον bully ο εκφοβισμός είναι διασκέδαση και αυτοσκοπός, για τον τραμπουκο είναι μέσο, εργαλείο…»

    Αξίζει νομίζω να σημειωθεί ότι καψόνια για τους νεοεισερχομένους σε σχολές και πανεπιστήμια ήταν σχεδόν εθιμοτυπικά σε διάφορες ιστορικές περιόδους. Πιθανότατα θα θυμάστε την σχετική σκηνή από το «Καλά Χριστούγεννα κύριε Λώρενς» με τον μικρό αδερφό του χαρακτήρα που υποδύεται ο Ντέιβιντ Μπάουι.

    Αλλά και στην ύστερη αρχαιότητα μαθαίνουμε από το περιστατικό με τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Βασίλειο τον Μέγα ότι στα Πανεπιστήμια των Αθηνών υπήρχαν αντίστοιχες τελετές διαπομπεύσεως των νεοεισερχομένων:
    Τέτοιο ήταν το έθιμο του λουτρού το οποίο απέφυγε ο Βασίλειος χάρι στην παρέμβαση του Γρηγορίου:
    «…και μόνος σχεδόν των επιδημούντων τον κοινόν διέφυγε νόμον»

    https://www.pemptousia.gr/2019/01/o-kinoviakos-monachismos-tou-megalou-vasiliou/

    Όλα αυτά τα καψόνια, εθιμοτυπικά ή όχι, σε σχολεία και σχολές, στον στρατό, στην φυλακή, σε διάφορες ομάδες κλπ, άλλοτε έχουν σκοπό την επιβολή μίας ιεραρχίας, και άλλοτε αποτελούν και απλώς είδος διασκέδασης – είναι δηλαδή αυτοσκοπός. Δηλαδή η διάκριση τραμπουκισμού, καψονιού, καζούρας κ.ο.κ. δεν είναι ξεκάθαρη.

  23. ΓιώργοςΜ said

    17 Ωραίος ο μπουλαδόρος. Παρέα με το μπουλί(ά)ζω/μπουλίζομαι, νομίζω καλύπτει τις ανάγκες, κι έτσι εκλείπει η ανάγκη για διαστολή και φθορά του τραμπούκου που είπα στο 19.
    Πού καταθέτουμε τις προτάσεις για να πάρουμε αριθμό πρωτοκόλλου και επίδομα δόκιμου νεολογισμού;

  24. ΓΤ said

    5@

    Πώς να μιλήσω, ρε μαν; Νομίζεις προλαβαίνω να βελτιωθώ; Όλη μέρα κοψομεσιάζομαι με καφάσια στου Ρέντη…

  25. «δεν ξέρω αν για να τη δω θα πρέπει να κοιμηθώ αργά ή να ξυπνήσω νωρίς» (συγνώμη, δεν βλέπω αριθμούς σχολίων από το κινητό): Σαν τη θεϊκή ατάκα που είπε ο πλέιμπόι Μπάρκουλης όταν γύρισε ξημερώματα από τα μπουζούκια, στη Βλαχοπούλου, στη θεία μου τη χίπισσα: «Αργά είναι για χθες, για σήμερα είναι νωρίς!»

  26. LandS said

    9
    ΑΟΝ: Ο Τσίπρας πότε είπε τον Καμμένο μπούλη;
    ΒΟΝ: Ο Καμμένος δεν είναι μπούλης. Ούτε όμως και οι ακροδεξιόστροφες ιδιότητες του είναι ο κύριος παράγοντας της απέχθειας που του έχω.

  27. Αναστό said

    Μέχρι να διαλέξω ανάμεσα σε Μπουλά και Ζουζούνια, με πρόλαβε η Λουκρητία με άλλη βερσιόν.

    Κι αφού απέτυχα στο πιο πάνω, θα συνεισφέρω (τρόπος του Λένιν) στην κουβέντα με έναν άλλο μπούλη, που σαν φυσιογνωμία ταιριάζει στη μια έννοια της λέξης, και σαν ιδιότητα, στην άλλη ενώ το όνομά του την εμπεριέχει. Μιλάω φυσικά για τον Ζου-μπούλη:

  28. ΓΤ said

    @9, 25

    Στο 1:10

  29. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  30. Pedis said

    Μπουλισμός.

    Μπούλιγκ, όπως επισημαίνει ο Νικοκυρης, δεν είναι μόνον εκφοβισμός, εκτός αν εννοείται ειδικά λεκτικό μπούλιγκ.

    Έπεται το stalking που είναι εκφοβισμός του θύματος σε πλαίσιο απειλών και πιεστικής παρακολούθησης …

  31. sarant said

    19 Στις 4 το απόγευμα, το πρόσθεσα 🙂

  32. Αντώνης said

    Καλημέρα.
    ‘Όντως, δύσκολος όρος για ν’ αποδοθεί (μονολεκτικά). Ωστόσο, θα διαφωνούσα για τον περιορισμό της έννοιας στο σχολικό περιβάλλον. Είναι ακόμη νωπή η μνήμη του μπούλινγκ (προπηλακισμοί, ύβρεις, απειλές κλπ.) που ασκούσε ο μόλις απελθών Πρόεδρος των ΗΠΑ στους αντιπάλους του ή σε όσους απλώς διαφωνούσαν μ’ αυτόν.

  33. Πουλ-πουλ said

    Ωχ, αύριο με βλέπω να ξημεροβραδιάζομαι στην τηλεόραση. Στις 4 ο Νικοκύρης, 6 με 7 η Ευθυμίου, και 7 με 8 ο Μπάμπι με τη λατρεμένη παρουσιάστρια.

  34. # 16

    Την εποχή που δίδασκα στο 2ο Πειραμάτικό Γυμνάσιο η εισαγωγή των μαθητών γινότανε με κλήρωση και θυμάμαι το παράπονο του διευθυντή » όλα τα δυσλεκτικά έχουν ρέντα στην κλήρωση». Πραγματικά ήταν τροχοπέδη στις τάξει όπου οι περισσότεροι μαθητές ήτανπολύ καλού επιπέδου, αλλά η ματαιοδοξί των γονέων… σημειωτέον πως συστεγαζότανε με δυο άλλα δημόσια γυνάσια οπότε δεν ήταν θέμα σχολείου της γειτονιάς

  35. nikiplos said

    16@ Το μπούλινγκ δεν φυτρώνει από την κακία και την ζήλεια των κατώτερων. Το φτιάχνουν οι ανώτεροι που δεν αποδέχονται άλλους να ενταχτούν στο κύκλο τους.
    πολύ σωστό κι αυτό. Αν και για τον ανηψιό μου ήταν το αντίστροφο αυτό που είχε συμβεί. Σωστή η παρέμβαση γιατί οι γενικεύσεις ενίοτε οδηγούν σε ισοπεδώσεις στο συλλογισμό.

    Πάντως αυτό που προκύπτει αβίαστα είναι η ανάγκη παρέμβασης, όταν κάποιος υφίσταται μπούλινγκ. Κι αυτό είναι δύσκολο και σίγουρα δεν απαιτεί «φύλακες» αλλά ψύχραιμο κοινωνικό περίγυρο που θα παρέμβει και θα μπορεί να επιβάλει κάτι.

  36. LandS said

    27
    Έ αυτό δεν πιάνεται για δύο λόγους. Ένας είναι ότι ο Τσίπρας λέει «είχα την [λάθος] εντύπωση ότι ήταν ένας μπούλης» και δεν λέει «είναι ένας μπούλης». Ο άλλος λόγος ήτανε που είχα κάνει σκρατς από τη μνήμη μου το όλο επεισόδιο για λόγους που ίσως εξηγούνται από το ΒΟΝ ανωτέρω.

  37. nikiplos said

    Για το δύσκολο θέμα του μπούλιν υπάρχει και η πολύ καλη ταινία:

  38. LandS said

    35
    Να το αλλάξουμε σε αντίδραση προς το διαφορικό; Σε σε αποστροφή για όσους δεν είναι του μέσου όρου;
    Έτσι κι αλλιώς το ανώτερο-κατώτερος οδηγεί συχνά σε παρεξηγήσεις.

  39. Δεν με καλύπτουν ούτε το νταής ούτε το Μπούλης οπότε προτείνω το αρχαιοπρεπές Βούλις (με ερασμαιακή προφορά έρχεται κάπως στα μέτρα του Μπούλη) και πληροφορώ (λόγω ονόματος και καταγωγής) τα εξής :

    ο πατήρ και ο υιός του (Σπαρτιάτη) Νικολάου ελέγετο Βούλις και είχε και κακή τύχη, τον σφάξανε σαν αρνί όταν πήγε πρέσβυς στην Περσία, αντίποινα για ανάλογη μεταχείριση των δικών τους πρέσβεων.

    Με τέτοια προϊστορία να δω ποιός θα τολμούσε να κάνει μπούλινγκ και να αποκαλείται Βούλις;

    εννοείται, αν επικρατήσει η πρότασή μου (λέμε και καποια …περίεργα, να περάσει η ώρα )

  40. Than Assos said

    Δυστυχώς οι όροι εκφοβισμός και εκφοβιστής δεν αποδίδουν σωστά το νόημα του αγγλικού όρου, ο οποίος δεν αφορά μόνο τον εκφοβισμό αλλά και τη βία, τόσο ψυχολογική (που κομμάτι της είναι ο εκφοβισμός) όσο και τη σωματική. Με τον όρο εκφοβισμός δημιουργείται η εντύπωση ότι η πράξη του εκφοβιστή είναι μόνο λεκτική.

    Επίσης, βλέπω ότι πολλοί το περιορίζετε στο χώρο του σχολείου ενώ ο όρος στα αγγλικά δεν αφορά μόνο μαθητές ή ανήλικους. Στο Oxford Learner’s η σημασία είναι “the use of strength or power to frighten or hurt weaker people”. Bullying μπορεί να γίνει και από ενήλικες (π.χ. στη στρατιωτική θητεία ή στον εργασιακό χώρο).

    Τέλος, ένα ακόμα σημαντικό θέμα με τον όρο είναι αν αφορά υποχρεωτικά μια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά ή και μια μεμονωμένη πράξη. Αν π.χ. ένας ενήλικας χτυπήσει κάποιον άλλον, με σκοπό ίσως να επιδείξει τη δύναμή του, είναι bullying ή όχι; Χαρακτηρίζεται bully με μία φορά ή μόνο αν το έχει συνήθεια να ξυλοκοπάει άλλους;

  41. Λεύκιππος said

    Η μεγάλη μου ικανοποίηση όταν, σε κάποια φάση της μετέπειτα ζωής, διαπίστωσα ότι όλοι οι «μπούληδες» που είχα συναντήσει, αντιμετωπίσει και υποστεί στα παιδικά και σχολικά μου χρόνια, κατάντησαν αποτυχημένοι loosers.

  42. sarant said

    39 Θα πρέπει να έχει μια διάρκεια το μπούλινγκ, νομίζω.

  43. nessim said

    ας μην μπερδεύουμε τα βάρβαρα κατάλοιπα των εφάπαξ αρχέγονων διαβατήριων τελετών με τον
    εκφοβισμό διαρκείας

  44. ΓΤ said

    40@

    ως loser στην αναμέτρηση με τον βαθύτερο εαυτό του, γίνεται μπουλαδόρος, πυργώνει ζιγκουρατικά το εγώ του, και καταρρέει, και πάλι loser, μα τώρα αμετάκλητα

  45. Jimakos said

    Στην περιβόητη σκηνή με το ταξί από το Made In Greece, του Χάρι Κλιν, σε ένα σημείο στην αρχή σχετικά, μόλις έχει πρωτοπάρει ο ταξιτζής Χάρι Κλιν τον πελάτη (που υποδύεται ο ίδιος), υπάρχει ο εξής διάλογος:

    – θυμάστε πως πάμε στη Θεσσαλονίκη; Εκεί έμενα…
    – Το παίζεις μπούλης δικέ μου, αλλά μ’ αρέσει….Έτσι στήνονται ρε μάγκα οι μεγάλες δουλειές!

  46. leonicos said

    να υπάρχουν περισσότερες από μία λέξεις για το ίδιο πράγμα, σε διαφορετικά επίπεδα ύφους, δεν είναι κακο,

    θα έγραφα ‘ επιβάλλεται’ κύριε Νίκο

  47. Γιάννης Ιατρού said

    10: Κώστα, προσέχεις βλέπω… Έτσι✔

  48. leonicos said

    «ορολογική ανασφάλεια»

    άσετο με το ποια σημασία αποκτά ένας όρος τελικά

    η απόδοση ‘εκφοβισμός’ του Bulling είαι ανεπαρκής. Του γιου της Φωτεινής του σπάσανε το ζηγωματικο την πρώτη μέρ που πάτησε στο σχολείο (πριν από 25 χρόνια μιλάμε) και ήταν παιδιά που δεν τα ξαναείδε, δηλαδή δεν ήταν αν από το σχολό στο οποίο θα πηγαινε.

    Κάυαγμα του ζυγωματικού δεν το λες εκφοβισμό

  49. Corto said

    Κοντινή έννοια στα αρχαία: κονδυλίζω

    Ἀλλὰ καὶ Μειδίου κονδυλίσαντος αὐτὸν καὶ εἰπόντος, « Τρισχίλιαί σοι κεῖνται ἐπὶ τῇ τραπέζῃ, » τῇ ἑξῆς πυκτικοὺς λαβὼν ἱμάντας καὶ καταλοήσας αὐτὸν ἔφη, « Τρισχίλιαί σοι κεῖνται ἐπὶ τῇ τραπέζῃ. »

    (Βίοι Φιλοσόφων, ΣΤ’ , Διογένης, 42)

    https://el.wikisource.org/wiki/%CE%92%CE%AF%CE%BF%CE%B9_%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CF%8C%CF%86%CF%89%CE%BD/%CE%A3%CE%A4#%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82

    https://greek_greek.enacademic.com/81237/%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%B4%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%B6%CF%89

  50. Γιάννης Ιατρού said

    Ζωντανό και πρόσφατο παράδειγμα μπούλινγκ:
    «Απομονωμένοι οι 27 ηγέτες που διαφώνησαν με το πιστοποιητικό εμβολιασμού του Έλληνα ΠΘ» 😎🤦‍♂️

  51. Πουλ-πουλ said

    Παλιότερα, το καλύτερο αντίδοτο στο μπούλιγκ ήταν να παίζεις καλή μπάλλα.

  52. leonicos said

    11 «ωραίες πάστες» κι εκείνη μπλόκαρε. Μετά από σκέψη, ρώτησε ευγενικά: «εννοείτε ζυμαρικά ή γλυκά;»

    Στην pasteria τρώμε μακαρόνια, αλλά πάστες λέμε μόνο τα γλυκά. Το να πεις ‘πάστα’ τα μακαρόνια παραείναι ψαγμένο κι επιδεικτικό.

    Ο καθένας θα καταλάβαινε γλυκά, και δεν νομίζω ν’ άλλαξε αυτό κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής μου

  53. Voyageur autour de la chambre said

    Συμφωνώ με όσους είπαν ότι ο όρος «εκφοβισμός» δεν καλύπτει όλο το εύρος της έννοιας του μπούλιγκ και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην καθημερινή ομιλία. Ωστόσο δεν βρίσκω πρόβλημα στην χρησιμοποίησή του στη νομοθεσία, εφόσον οριστεί κατάλληλα.
    Ο μπούλης μ’ αρέσει ως τρόπος εισαγωγής ξένης λέξης στο ελληνικό λεξιλόγιο. Είναι ατυχές ότι έχει παλιότερη, άλλη (σχεδόν αντίθετη), σημασία. Υποψιάζομαι ότι σε κάποιες γενιές ίσως υπάρξει αλλαγή σημασίας, αλλά αυτό θα το δείξει ο καιρός.

  54. sarant said

    51 Μην είσαι τόσο σίγουρος.

  55. μανιατολεσβιος said

    δηλαδη αν ενα παιδι παιρνει το σαντουιτς η το χαρτζιλικι ενος αλλου ειναι τραμπουκος ενω αν οχι ειναι εκφοβιστης? νομιζω διυλιζουμε τον κονωπα. Τραμπουκισμος ειναι το bullying και τραμπουκοι οσοι το κανουν. και βολευει γιατι θυμιζει και τον αρχιτραμπουκο Τραμπ…

  56. leonicos said

    15 εἰναι απόστροφος

    απ’ όστροφος δηλαδή. θέλεις κι’ άλλο;

  57. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    50# Πολύ σωστά.

  58. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

  59. Γιάννης Ιατρού said

    Μπούλινγκ είναι να κοροϊδεύετε και τα ΜΜΕ, ειδικά τα πρωτοποριακά 😂😂

  60. leonicos said

    21 Κορτο

    Εθιμικο το μπούλινγκ, έστω

    αλλά το πρόβλημα είναι όταν δεν έχου όριο

    καψόνι γινόταν στο στρατό, αλλά μισή ώρα σημειωτόν. δεν σου βγάζανε το μάτι

  61. Οταν λέμε «σκουλήκια» εννούμε «σκουλήκια». Μεταφέρω το κείμενο μήπως κάποιος βαριέται να το κλικάρει.

    Η ΕΛ.ΑΣ ταυτοποίησε δράστες και θύματα στο «οπαδικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών» και αναζητά δύο άνδρας. Ο ένας εξ αυτών δηλώνεται επίσημα στον πάγκο του Άρη στους αγώνες της Super League!
    Σοκάρει το νέο επεισόδιο οπαδικής βίας που έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη το μεσημέρι της Πέμπτης (21/1), αφού αυτή τη φορά υπήρξαν και πυροβολισμοί, με την αστυνομία μάλιστα να κάνει λόγο για «απόπειρα ανθρωποκτονίας»!

    Και το πλέον εντυπωσιακό μάλιστα είναι πως βγήκαν όπλα μέρα μεσημέρι και δη σε κεντρικούς δρόμους της πόλης, με εν ψυχρώ πυροβολισμούς, οι οποίοι σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ. προήλθαν από οπαδό του Άρη κι έχουν οπαδικά κίνητρα!

    Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει συλλέξει η αστυνομία της Θεσσαλονίκης, οι δράστες είναι δύο άνδρες-οπαδοί των «κιτρίνων» που έχουν μάλιστα ταυτοποιηθεί, με τον ένα εξ αυτών, δε, να φέρει και διακριτικά της ομάδας του Άρη. Οι δυο τους λοιπόν, εμφανίζονται να βγήκαν από το αυτοκίνητό τους, πλησιάζοντας τρεις άλλους άνδρες, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως οπαδοί του ΠΑΟΚ.

    Ο ένας εκ των δραστών, εκείνος που φορούσε και τα διακριτικά του Άρη, απευθύνθηκε στους τρεις φίλους του Δικεφάλου κι εμφανίστηκε -σύμφωνα πάντα με την ΕΛ.ΑΣ.- να τους ρώτησε σε έντονο ύφος αν συνεχίζουν να ασχολούνται με οπαδικά θέματα του ΠΑΟΚ. Την ίδια στιγμή ο έτερος δράστης που είχε καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, ρώτησε έναν από τους τρεις οπαδούς του ΠΑΟΚ «ποιος είναι» κι αφού εκείνος του απάντησε λέγοντας το όνομά του, τότε έβγαλε από το μπουφάν του ένα όπλο και τον πυροβόλησε αρχικά μία φορά κι έπειτα υπήρξαν ακόμα τουλάχιστον τρεις πυροβολισμοί εναντίον των άλλων δύο, οι οποίοι τράπηκαν σε φυγή!

    Από τους πυροβολισμούς προκλήθηκε ο τραυματισμός των δύο οπαδών του ΠΑΟΚ στα κάτω άκρα τους, ενώ υπήρξαν και φθορές σε παρακείμενο κατάστημα πώλησης χαλιών. Ακολούθως οι δράστες επιβαβάστηκαν εκ νέου στο αυτοκίνητό τους και τράπηκαν σε φυγή.

    Ποιο είναι όμως το στοιχείο που σοκάρει; Ότι ο ένας εκ των δύο δραστών, δηλώνεται επίσημα στον πάγκο του Άρη στους αγώνες της Superleague και μάλιστα βρισκόταν κανονικά και στο επεισοδιακό παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό!

  62. Costas Papathanasiou said

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ.
    Κατά τη βικιλεξική ετυμολόγηση, το bully σημαίνει άστατο χαρακτήρα, σχέσεις αγάπης-μίσους θα λέγαμε, καθότι εκκινεί από το 1530, με την έννοια “αγαπούλης”, προερχόμενο από το Ολλανδικό boel (αγαπημένος, αδελφός) και αυτό από Πρωτο-Γερμανικό *bōlô (αδελφός), εξ ου Γερμανικό Buhle (αγαπημένος), Παλαιά Αγγλικά Bōla, Bōlla (προσωπωνύμια), όλα νοούμενα ως υποκοριστικά της Πρωτο-Γερμανικής *bō- (“αδελφός, πατέρας”) προερχόμενης από την ΠΙΕ *bʰā-, *bʰāt- [“Πατέρας, (μεγάλος)αδελφός”]. Συγγενή τα: Λιθουανικό batis (“πατήρ, μπαμπάς, φίλος”), Ρώσικο ба́тько (μπάτʹκο, “μπαμπάκας”), Λετονικό bālinš (“αδελφός”), επίσης, το Αγγλικό boy και το Ισλανδικό bófi (“κατεργάρης απατεώνας”) .
    Αρνητική σημασία φαίνεται να αποκτά η λέξη αυτή από τον 17ο αιώνα και μετά, νοούμενη αρχικά ως ‘σαματατζής, ταραξίας, μαντράχαλος’ και έπειτα ως ‘βιαιοπραγών, κακοποιός’, μεταλλαχθείσα, ίσως, μέσω της έννοιας του ‘νταβατζή” ή επηρεασθείσα εκ του bull [αυτό εκ ρίζας *bʰel- (φουσκώνω, πρήζομαι), όθεν και το Θρακικό βόλινθος(άγριος ταύρος)- βλ. και Αγγλ. ball ], παρ’ όλα αυτά, η θετική έννοια εξακολουθεί να παραμένει σε φράσεις όπως “bully pulpit”[=πλεονεκτική (“αξιέραστη”) θέση].

    Συνελόντι ειπείν, ο νυν εκφοβιστής που πάει να γίνει και “μπούλης=άγριος μωρός”, μπορεί να θεωρηθεί και ως απότοκο πατριαρχικής αντίληψης, “αντριλίκι” συνδυάζον τις έννοιες “παιδοβούβαλος, μαντράχαλος, φούσκας, πρήχτης, φουσκωτός και μπαμπούλας” και αφού, κάπως έτσι, δείχνει και την διολίσθηση των πιο καλών μας αρχικά αισθημάτων προς την εχθρότητα, θα πρέπει να μας προβληματίζει, κάθε φορά που θα τον σταματάμε(ή θα προσπαθούμε να) και στην πράξη, κατά πόσον εκπίπτουμε και ως κοινωνία από το ευχερή γνωστά αγαθά προς τα χείριστα ξεράγκαθα.

  63. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    58 Μετά τον Ιούνιο επιμηκύνθηκε και ο Φεβρουάριος! Αυτό δεν είναι εμβόλιο, είναι χρονοκάψουλα!😂😂😂

  64. voulagx said

    #36: Απο το σημείωμα του σκηνοθέτη:
    Αυτό το φαινόμενο είναι πραγματικό (πρόκειται για το bullying – τραμπουκισμός) και μπορεί να εντοπιστεί σε οποιοδήποτε σχολείο στο Μεξικό και σε όλη τη δυτική κοινωνία ανεξάρτητα από το κοινωνικό και οικονομικό status των μαθητών.

  65. loukretia50 said

    Δε μου αρέσει το μπούλης, δε μου ταιριάζει για εκφοβισμό, προτιμώ νταής, τραμπούκος ή οποιοδήποτε άλλο.
    Μόνο για τον τετράπαχο γάτο της κόρης μου που παριστάνει το αφεντικό στον κήπο ενώ στο σπίτι είναι χαλβάς μπορώ να το δεχτώ. Ή γι’ αυτόν τον τύπο :

    Pedis,
    Αν τολμήσω να πω σε κολλητούς ότι ο συγκεκριμένος stalker ήταν μπούλης, θα φάω ξύλο!
    Stalker https://youtu.be/YuOnfQd-aTw Andrei Tarkovsky’s 1979

  66. Αράουτ said

    Καλησπέρα κι από εμάς.

    Η έμπνευσις του κ. Σαραντάκου να συνδέσει το ρωμέϊκο «μπούλης» με το αγγλικό «bully» είναι κατ’ αρχήν ιδιοφυής. Ωστόσο, λόγω ελλείψεως χρόνου, ο αγαπητός μας κύριος Νίκος μάς προσέφερε ένα ακόμη «γραμμένο στο γόνατο» άρθρο: Τα λάθη και οι ελλείψεις του «βγάζουν μάτι», με αποτέλεσμα να γελάνε και τα μουστάκια του Μπάμπι.

    1) Είναι αδιανόητο σε ένα άρθρο για τον «bully» να μήν ενημερώνονται οι αδαείς αναγνώσται ότι η λέξις ξεκίνησε στην Αγγλική Γλώσσα ως «χαϊδευτική» προσφώνησις των πορνών προς τους νταβατζήδες (κάτι σαν το δικό μας «μπαμπούλη», χαΪδευτικό του «μπαμπά»). Κι επειδή οι νταβατζήδες εξασκούσαν εκφοβισμό στις πόρνες, κατήντησε η λέξις να λάβει ως πρώτη σημασία την έννοια του εκφοβισμού. Άλλωστε, μέχρι σήμερα στα Αγγλικά, η 2η σημασία του «bully» είναι «πορνοβοσκός + νταβατζής» (pimp). ΑΝΑΡΤΑΜΕ το σχετικό λήμμα του κορυφαίου Λεξικού Merriam – Webster για το ξεστράβωμα των Σαραντακείων αναγνωστών

    2) Γράφει ο κ. Σαραντάκος: «Πάντως, εδώ και αρκετά χρόνια έχει εμφανιστεί στην καθομιλουμένη, στα σχολεία, ο όρος «μπούλης» για το bully, παρόλο που υπάρχει εδώ και αιώνες ο μπούλης με τη σημασία αρχικά του μικρού παιδιού και στη συνέχεια του πλαδαρού έφηβου ή ενήλικα.»

    Αλλά, κύριε Νίκο, πού το βρήκατε το «εδώ και αιώνες»; Ολόκληρος ο 19ος αιών αγνοεί την λέξη «μπούλης» με οποιαδήποτε σημασία. Η λέξις καταγράφεται απλώς ως οικογενειακό επώνυμο κάποιων εκχριστιανισμένων Εβραίων της Ζακύνθου και κάποιων Ρωμηών της Κωνσταντινουπόλεως, των περίφημων «Μπούληδων» . Αν η λέξις «μπούλης» (= μαμόθρεφτος, «κουραμπιές» κλπ) ήταν υπαρκτή τον 19ο αιώνα, θα την χρησιμοποιούσε σωρηδόν ο Σουρής, πράγμα που ΔΕΝ συμβαίνει. Τον μόνο «μπούλη» που γνωρίζει ο Μέγας Σουρής είναι ο Παντελής ο Μπούμπουλης , η Μπουμπουλίνα, η κυρά Μπουλώ και ο Τζών Μπούλ.

    3) Η λέξις «μπούλης» (= μαμόθρεφτος, «κουραμπιές» κλπ) είναι εφεύρεσις του Σουρή, αλλά τον 20ό αιώνα, όχι τον 19ο. Και δεν προέρχεται από το «μπέμπης – μπεμπούλης – μπούλης» όπως γράφει στα Λεξικά του ο ανυπόληπτος Μπάμπι παρασύρας και τον αφελέστατο κύριο Σαραντάκο, αλλά από παραφθορά του «Μπούμπουλης». Κι αυτό διότι ο εγγονός της Μπουμπουλίνας, και αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού, Παντελής Μπούμπουλης (1843 – 1896), είχε γίνει συνώνυμος του «μαμόθρεφτου» και του «κουραμπιέ», εξαιτίας της ανελέητης σάτιρας που υφίστατο στον «Ρωμηό» από τον Σουρή. ΑΝΑΡΤΑΜΕ μερικά στιχάκια από τον «Ρωμηό» (όλα του 19ου αιώνος) για το ξεστράβωμα του Μπάμπι, του κ. Σαραντάκου και των αναγνωστών


    ΥΓ: Αν τολμήσουν να μάς αμφισβητήσουν οι γνωστοί άπιστοι Θωμάδες του Ιστολογίου, θα αναρτήσουμε τις επόμενες ώρες την πρώτη καταγραφή της λέξεως «μπούλης» (= μαμόθρεφτος – «κουραμπιές») απο τον «Ρωμηό του Σουρή (20ός αιών)

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    49:Μετά το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων το πιστοποιητικό εμβολιασμού. Έχει ένα κόλλημα με τα πιστοποιητικά αποκλεισμού η δεξιά ή μου φαίνεται; ☺

  68. Γιάννης Κουβάτσος said

    27, 35:Είχε όντως τη λανθασμένη εντύπωση ο Τσίπρας πως ο Καμμένος είναι μπούλης, όπως την έχουν και όλοι οι Έλληνες, υποθέτω. Όταν συνεργάστηκαν, όμως, κατάλαβε ότι είναι μάγκας και ντερβίσης Σαλαμινομάχος και Μακεδονομάχος.☺

  69. Corto said

    59:
    Λεώνικε, για τον στρατό δεν εννοούσα το «νόμιμο» ή επιτρεπόμενο καψόνι από τους αξιωματικούς προς τους στρατιώτες (το ομαδικό θεωρείται επιτρεπόμενο, το ατομικό έχει απαγορευθεί).
    Έκανα λόγο για τραμπουκισμούς μεταξύ στρατιωτών, από τους παλιούς προς τους νεώτερους: σκίσιμο επωμίδων, κοροϊδίες, αγριάδες, φάρσες, εκφοβισμοί, υποχρέωση σε αγγαρείες χωρίς να υπάρχει διαταγή από αξιωματικό, εκμετάλλευση (π.χ. να τον στέλνουν να φέρει καφέδες), τράκα κλπ.
    Όταν στον ίδιο χώρο συμβιώνουν παιδιά με -ας πούμε- κάποια στοιχειώδη κοινωνική αγωγή μαζί με τσογλάνια του υποκόσμου, τι θα συμβεί; Δεν θα υπάρξουν παρατράγουδα;
    Είναι γνωστό για παράδειγμα ότι την δεκαετία του ’90 στα ελληνικά στρατόπεδα υπηρετούσαν άτομα (Έλληνες) εκ Ρωσίας (ΕΣΣΔ) που είχαν πολεμήσει στην Τσετσενία. Έκαναν ό,τι ήθελαν. Ποιος κοτούσε να τους πάει κόντρα;
    Τα ίδια νταηλίκια είδα να κάνουν οι μωαμεθανοί (Πομάκοι, τουρκόφωνοι κλπ): πετούσαν την σκούφια τους για καβγά, άμα τολμούσε κανείς να αρνηθεί να κάνει ό,τι του έλεγαν. Όλα αυτά δεν είναι τραμπουκισμός; Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το χαρακτηρίσω – πάντως ο όρος μπούλινγκ είναι παραπειστικός.

  70. leonicos said

    65 Αράουτ

    ΥΓ: Αν τολμήσουν να μάς αμφισβητήσουν οι γνωστοί άπιστοι Θωμάδες του Ιστολογίου, θα αναρτήσουμε τις επόμενες ώρες την πρώτη καταγραφή της λέξεως «μπούλης» (= μαμόθρεφτος – «κουραμπιές») απο τον «Ρωμηό του Σουρή (20ός αιών)

    Αμφισβητώ = ανάρτησέ το έτσι κι αλλιώς

  71. ΓΤ said

    68@

    Όλοι οι Έλληνες μουσουλμάνοι με τους οποίους έτυχε να συνυπηρετήσω (07.1997-01.1999) είχαν υποδειγματική συμπεριφορά.

  72. 39,41
    Μιλώντας για το σχολείο, εκεί θεωρώ πως ο όρος σχολικός εκφοβισμός ή θυματοποίηση (αν προτιμάτε) είναι σωστός.
    Ξεκάθαρα πρέπει να διαχωρίσουμε τον σχολικό εκφοβισμό από το «πείραγμα» στα πλαίσια ενός παιχνιδιού. Το «πείραγμα» εκδηλώνεται μεταξύ φίλων, δεν περιλαμβάνει την πρόκληση σωματικού πόνου των άλλων και ταυτίζεται με την έννοια του αστεϊσμού, ενώ και τα δύο μέρη φαίνεται να το απολαμβάνουν. Βέβαια είναι δυνατόν και το «πείραγμα» να μετατραπεί σε εκφοβισμό αν συμβαίνει για μεγάλο χρονικό διάστημα και το παιδί στο οποίο απευθύνεται αισθανθεί ότι οι πράξεις των άλλων δεν διέπονται από αστείο και δεν γίνονται μέσα στα όρια του παιχνιδιού. Αντίθετα, με την έννοια του σχολικού εκφοβισμού αναφερόμαστε σε επιθετικές συμπεριφορές, οι όποιες στοχεύουν πάντα στην εμπρόθετη και επαναλαμβανόμενη τρομοκράτηση των πιο «αδύναμων» ενώ εμπλέκονται άτομα που δεν έχουν φιλικές σχέσεις.
    Οπότε χρειάζονται ορισμένα κριτήρια για τη χρήση των όρων. Έχουμε σχολικό εκφοβισμό όταν υπάρχουν τα επόμενα :
    • απρόκλητη & εσκεμμένη αρνητική πράξη/ επιθετική συμπεριφορά
    • επανάληψη
    • ανισορροπία δύναμης ή εξουσίας
    • αρνητικές επιπτώσεις και αποτελέσματα.
    Δεν θα χρησιμοποιούσα τον όρο εκφοβισμός μεταξύ ενηλίκων (αν και στη βιβλιογραφία έτσι το βρίσκουμε συχνότερα). Νομίζω θυματοποίηση, ή τραμπουκισμός ή νταηλίκι θα ήταν καταλληλότεροι όροι, ανάλογα με τα πλαίσιο αναφοράς.

  73. Πουλ-πουλ said

    68. Corto
    «Τα ίδια νταηλίκια είδα να κάνουν οι μωαμεθανοί (Πομάκοι, τουρκόφωνοι κλπ)»
    Πώς άλλαξαν τα πράγματα! Στην εποχή μου οι μουσουλμάνοι πήγαιναν σε τάγματα ανεπιθυμήτων, και ήταν τα παιδιά για όλες τις δουλειές. Ίσως γιαυτό άλλαξαν τα πράγματα.

  74. Πέπε said

    Όσοι έχουν πάρε δώσε με γυμνασιολυκειόπαιδα, ασφαλώς θα έχουν προσέξει το ξελαστίχωμα που έχει υποστεί η λέξη μπούλινγκ στο επίπεδο της πλάκας. Θα πούνε «μου κένει μπούλινγκ» για κάποιον που τους άγγιξε ελαφρά καθώς έψαχνε χώρο να περάσει βιαστικά και δεν τους ενόχλησε, ή για ένα καλόκαρδο πείραγμα που το δέχονται ευχαρίστως (οπότε το «μου κάνει μπούλινγκ» δεν είναι παρά καλόκαρδο αντιπείραγμα).

    Το κανονικό μπούλινγκ τώρα:

    πρώτη φορά που άκουσα τη λέξη δεν την κατάλαβα. Ζήτησα να μου εξηγήσουν, και πάλι δεν κατάλαβα. Με τη δεύτερη, τρίτη, τέταρτη, κάποια στιγμή άρχισα να καταλαβαίνω. Από τη χρήση, όχι από τις εξηγήσεις. Και τώρα που πλέον καταλαβαίνω φουλ, δεν πάει ο νους μου σε καμία ελληνική λέξη που μπορεί να αποδώσει το ίδιο νόημα.

    Ο σχολικός εκφοβισμός, από την ίδια του τη δομή ως όρος δείχνει ότι έχει μια ειδική σημασία που δεν είναι κατ’ ανάγκην η ίδια με το άθροισμα των σημασιών των επιμέρους λέξεων που τον αποτελούν, οπότε θα μπορούσαμε να τον δεχτούμε, αλλά όταν υπεισέρχεται και η φυσική βία είναι πλέον αστείο να μιλάμε για εκφοβισμό.

    Μπούλινγκ όμως υπάρχει και εκτός σχολείου, και εκεί είναι βέβαιον ότι ο όρος εκφοβισμός δεν καλύπτει την έννοια.

    Ο νταής μπορεί να είναι θρασύδειλος, αλλά όχι υποχρεωτικά. Από τη στιγμή που υπάρχει η λέξη ψευτονταής (κάποιος που παριστάνει τον γενναίο και πάει γυρεύοντας καβγάδες αλλά μόνο εκεί που τον παίρνει), εξυπακούεται ότι ο πραγματικός νταής μπορεί να είναι και γενναίος. Δυο νταήδες μπορεί να πουλούν τσαμπουκά ο ένας στον άλλο χωρίς κανείς να έχει εξασφαλίσει από πριν την επικράτησή του ως σίγουρη. Αλλά όταν ένας νταής πουλάει τσαμπουκά σε άλλον νταή, αυτό φυσικά δεν είναι μπούλινγκ. Άρα, απορρίπτεται και αυτός ο όρος.

    Τα ίδια ισχύουν και για τον τραμπούκο. Ο οποίος άλλωστε πολύ συχνά δουλεύει για λογαριασμό τρίτου.

    Νομίζω ότι πραγματικά ο δάνειος όρος είναι αναντικατάστατος. Πολύ φοβούμαι δε ότι και για τον δράστη δεν μπορεί να υπάρξει προσφυέστερος όρος από το «μπούλης», όσο κι αν κανονικά σημαίνει περίπυ το αντίθετο. Το μπουλαδόρος, που κάποιος ανέφερε, θα ήταν μια χαρά λέξη αλλά δε νομίζω να επικρατήσει.

  75. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Το 91-92 που ήμουν εγώ φαντάρος οι μουσουλμάνοι ήταν όντως για όλες τις δουλειές και πολύ ήσυχοι.

  76. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    70 -> 68
    Κι εγώ, 1987-88. Ήσυχα παιδιά ήτανε.

  77. Pedis said

    # 64 – Λού, και βέβαια άλλο ο μπούλος κι άλλο ο στάλκης.

  78. Πέπε said

    @68
    Είχα συνυπηρετήσει με άτομα που είχαν πολεμήσει στην Τσετσενία. Πράγματι, κανείς δεν τους έμπαινε, αλλά σάμπως κι εκείνοι θαρρείς πως είχαν καμιά όρεξη να τραμπουκίζουν βουτυρόπαιδα; Το μοναδικό πράγμα που συνέβαινε μ’ αυτά τα άτομα ήταν ότι περίμεναν να απολυθούν. Κι εμείς περιμέναμε να απολυθούν, και ο ίδιος ο στρατός περίμενε να απολυθούν, και τέρμα. Έτσι κι αλλιώς, αν θυμάμαι καλά, τριμηνίτες ήταν. Ε, επί τρεις μήνες άραζαν σε διάφορες γωνιές όλοι μαζί με παραλλαγή και παντόφλα και παίζαν χαρτιά, αγριοφωνάζοντας ο ένας στον άλλο στα ρώσικα, όχι για καβγά αλλά απλώς γιατί έτσι ήταν το στιλ τους. Απλώς ζούσαν ανάμεσά μας. Τρώγαμε, κοιμόμασταν και χέζαμε στους ίδιους χώρους, αλλά εκεί σταματούσε η ανάμιξη.

  79. ΓΤ said

    (Σπέσιαλ για αρνησίμασκους στην Γκάνα: https://en.as.com/en/2020/06/19/latest_news/1592566139_181981.html)

  80. Than Assos said

    Εξακολουθώ να βρίσκω το μπούλης λάθος… Είναι απλά το αγγλικό σε ελληνικό. Μόνο που υπάρχει ήδη η λέξη μπούλης στα ελληνικά, οπότε δε γίνεται. Είναι σαν το θέμα με την εμπάθεια και το empathy, κάπως. Λυπάμαι αν δε σας κάνει ο όρος εκφοβισμός αλλά ο όρος μπούλης είναι ακόμα χειρότερος. Ίσως φυσικά επικρατήσει στο μέλλον, αλλά ελπίζω όχι.
    ΥΓ. κ. Σαραντάκο κι εγώ στο μυαλό μου ως επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά το καταλαβαίνω το bullying. Στη wikipedia η επανάληψη της συμπεριφοράς αναφέρεται ως κριτήριο για να χαρακτηριστεί αυτή bullying.

  81. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    76 Και άλλο ο μπούλης που θέλει τάλκη.

  82. BLOG_OTI_NANAI said

    Υπάρχει μια ειρωνική παραλλαγή ενός αγγλικού ονόματος Μπουλ-Μπούλης. Αλλά είναι η μοναδική περίπτωση που βρήκα.

  83. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    78 Σε λίγο θα τους ρίχνουνε με τα γκάνια εν μέση οδώ.

  84. 36
    το After Lucia το έχει το ΕΡΤflix, μέχρι τέλη Φλεβάρη
    https://www.ertflix.gr/tainies/afterlucia-meta-ti-loytsia/

  85. Corto said

    72 (Πουλ-Πουλ):

    Αυτούς που πέτυχα είχαν καβατζάρει την ΛΑΞ (λέσχη αξιωματικών – προνομιούχο πόστο) και ήταν από το πρωί μέχρι το βράδυ με ένα μπουκάλι ούζο. Δικαίωμά τους βέβαια, αλλά ήταν μην έπεφτες στα χέρια τους.

    74 (ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς) & 75 (ΣτοΔγιαλοΧτηνος):

    Προφανώς δεν είναι όλα τα δάκτυλα ίδια…Τα αυτονόητα παραλείπονται!

  86. spiridione said

    81. Οι Τζων Μπουλ είναι αυτός
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B6%CE%BF%CE%BD_%CE%9C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB_(%CE%AD%CE%BA%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B7)
    Και ένα χρονογράφημα του Σπ. Μελά από το 1957 » Κάνου (οι Τούρκοι) την επίδειξη δυνάμεως που του υπαγορεύουν οι Τζων – Μπούληδες και οι μιλόρδοι».
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=64&pageid=20910&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASUASYASXASlASTASPASMASNASa&CropPDF=0

  87. Corto said

    77 (Πέπε):

    «…σάμπως κι εκείνοι θαρρείς πως είχαν καμιά όρεξη να τραμπουκίζουν βουτυρόπαιδα;»

    Πάλι θέμα τύχης είναι… Όταν συνυπάρχουν ετερόκλητοι σε έναν δύσκολο χώρο, πιθανότατα κάποιοι θα είναι προβληματικοί. Τραμπούκους διαφόρων κοινωνικών προελεύσεων νομίζω έχουμε αντιμετωπίσει όλοι στο σχολείο, στον στρατό ή στον δρόμο. Στα πανεπιστήμια (όπου έχει υπάρξει ένα φίλτρο εισαγωγής, άρα πρόκειται για μία πιο ομοιογενή κοινότητα) το φαινόμενο είναι σπανιότερο.
    Το ζήτημα είναι πώς αντιδρά η οργανωμένη κοινωνία (το κράτος ας πούμε) στο φαινόμενο.

  88. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    14 Υπάρχει και το μάλλον ξεχασμένο «κάνω τον τσαγκό».

  89. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Θυμήθηκα κάποιον παραχαϊδεμένο, ποὺ τὸν φώναζε «μπούλη» ἡ μάνα του μέχρι ποὺ ἀνδρώθηκε. Κι ὁ παπποῦς – δὲν ἔλεγε τὸ λάμδα*- τὸ ἔφερε βαρέως ποὺ δὲν ἄκουγε τ᾿ ὄνομά του:

    «Ἀκοῦς ἐκεῖ, μπούη καὶ μπούη!
    Πές το μὲ τ᾿ ὄνομά του τὸ παιδί!»

    Στὸ θέμα μας τώρα.
    Γιὰ νὰ χαρακτηρίσω τὶς σχετικές ἐνέγειες καὶ τοὺς δράστες τους χρησιμοποιῶ τὸ τραμποῦκος καὶ τὰ παράγωγά του: τραμπουκίζω, τραμπουκισμὸς κλπ.

    *σίκ, ξέρω τὴν ἐπίσημε γραφή, ἀλλὰ ἀκτιβίζω 🙂

  90. aerosol said

    Το νταής δεν δίνει βολικό ρήμα, πράξη και αποτέλεσμα της πράξης. Και παραδοσιακά εστιάζεται σε φυσική βία.
    Το τραμπούκος δίνει τραμπουκίζω και τραμπουκισμός, κι έχουμε και παλιότερη χρήση που τον δέχεται ως και με μη φυσική βία. Η όποιες διαφορές του κλασικού τραμπούκου από την έννοια του bully δεν είναι αρκετές για να με πείσουν πως δεν ταιριάζει. Προτείνω τραμπούκο δαγκωτό!
    Το bullying προϋποθέτει επανάληψη (αν και μπορεί ο θύτης να το ασκεί άπαξ σε πολλά θύματα) και γίνεται εν ψυχρώ. Δεν έχω δει κανένα περιορισμό στην κοινωνική θέση του τραμπούκου («ανώτερη» ή «κατώτερη», με όποια έννοια κι αν το δούμε).

    Τα παιδιά από Ρωσία που πέτυχα στον στρατό μάλλον ένιωθαν πως έκαναν διακοπές. Είτε ήταν «απόφοιτοι» Τσετσενίας, είτε απλώς γνώριζαν από τον πολύ σκληρότερο Κόκκινο Στρατό, είτε είχαν γενικότερα υποστεί σκληρότερη ζωή. Κοιτούσαν τη δουλειά τους, δεν πείραζαν κανέναν, απλά καταλάβαινες πως δεν ήθελες να τους στριμώξεις για ανοησίες και δεν ήταν ψαρωμένοι.

  91. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ2371 said

    Γεια χαρά
    Μόλις έλαβα τις οπωροφορες λέξεις. αν και δεν το έχω διαβάσει ακόμα, θέλω να σας συγχαρώ για την δουλειά σας

  92. Γιάννης Ιατρού said

    Μαρμάγκα …

  93. GeoKar said

    Πολύ σοβαρό το θέμα σήμερα, πολύ βαθύτερο απο οποιαδηποτε λεξικολογικη αντιπαράθεση. Κατά την ταπεινή μου άποψη, η λέξη εκφοβισμός είναι πολύ «ελαφριά», επιεικής αν θέλετε γι’αυτο το …έθιμο. Τραμπουκισμός, τραμπούκος κ τραμπουκίζω εκφράζουν μάλλον ακριβέστερα αυτή τη θλιβερή έννοια, παρά την διαφορά που επισημαίνει ο Ν(ο)ικοκυρης η οποία, παλι κατα την ταπεινή μου άποψη, είναι μάλλον λιγότερο σημαντική απο αυτή καθαυτή την βαρύτητα της πράξης. Σε κάθε περίπτωση, ένα θέμα που δεν βλέπω να συζητείται όσο πιστεύω ότι θα έπρεπε είναι η αντιμετώπιση του φαινομένου τόσο προληπτικά οσο κ με την καθιέρωση κ επιβολή αυστηρότατων ποινών στους τραμπούκους είτε στο σχολικό είτε στο ποινικό επίπεδο. Καλό σας απόγευμα κ καλό Σ/Κ σε όλες κ όλους.

  94. GeoKar said

    #89: αναρτήθηκε όσο έγραφα. Δαγκωτό κι εγώ λοιπόν 😉

  95. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @80,76. Κι ἄλλο τομπούλογλου. 🙂

  96. 81 Τον Τζων Μπουλ τον ξέρουν καλά οι συστηματικοί αναγνώστες του Ιούλιου Βερν. Αλλά μου κάνει κάποια εντύπωση τόσο η στάση του Σουρή (να είχε σχέσεις με την Αλεξανδρινή παροικία, που πήρε μεγάλη τρομάρα με το κίνημα του Αράμπι;) όσο και η αναφορά του σε κάποιους αντι-Άγγλους.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Ahmed_%CA%BBUrabi

  97. 95 κι αυτός είναι ο Ουολσλέϋ https://en.wikipedia.org/wiki/Garnet_Wolseley,_1st_Viscount_Wolseley

  98. Corto said

    89 (Aerosol):
    «Το νταής δεν δίνει βολικό ρήμα, πράξη και αποτέλεσμα της πράξης.»

    Δίνει βολικό ρήμα ως πράξη: νταηλίζω (βλ. σχόλιο 12). Ως αποτέλεσμα της πράξης, έχεις δίκιο, δεν υπάρχει παθητική μορφή του ρήματος, αλλά ούτε το «τραμπουκίζω» έχει καθιερωμένη παθητική φωνή. Ουσιαστικό βέβαια υπάρχει: νταηλίκι.

    Αλλά ούτως ή άλλως αυτά είναι κάπως παρωχημένα και συνυφασμένα με άλλες καταστάσεις (λαϊκός κόσμος και υπόκοσμος τέλη 19ου έως μέσα 20ου αιώνα). Στα σχολεία φρονώ ότι η αντίστοιχη κυρίαρχη λέξη ήταν αργότερα σε χρήση οι λέξεις τσαμπουκάς και τσαμπουκαλής.

  99. Γιάννης Ιατρού said

    91: Ευχαριστώ 🙂

  100. Corto said

    97: Διόρθωση
    Στα σχολεία φρονώ ότι η αντίστοιχες κυρίαρχες λέξεις ήταν αργότερα ο τσαμπουκάς και ο τσαμπουκαλής.

  101. venios said

    Κι εγώ προτιμώ το τραμπουκίζω, τραμπούκος ακόμη κι αν δεν είναι στην υπηρεσία άλλου, αλλά το κάνει/κάνουν για το κέφι του/ς. Πάντως τα παραδοσιακά καψόνια στις ανώτατες σχολές ήταν (αλλού πιο άγρια, αλλού πιο πλακατζίδηκα), στη Γαλλία τουλάχιστον που γνωρίζω, κατάλοιπα τελετουργιών μύησης, και με κανέναν τρόπο δεν μπορούν να χαρακτηριστούν μπούλινγκ (ή οτιδήποτε παρόμοιο), καθώς ήταν αποδεκτά και από «θύτες» και από «θύματα». Αξιοσημείωτο μάλιστα, ότι το Σεπτέμβρη του 1968, σε μια σχολή τουλάχιστον, οι νέοι αρνήθηκαν, λέγοντας «τι μαλακίες είναι αυτά τώρα» και οι παλιοί το αποδέχτηκαν. Είχε βλέπεις προηγηθεί κάποιος Μάης…

  102. Νέο Kid said

    Δύτη, Εγώ ήξερα τον Τζώρτζ Μπουλ και τη διάσημή του Boolean algebra.
    Η άλγεβρα του μπούλη , στα ελληνικά. Δηλαδή σε σταματάει ο μπούλης στο δρόμο και σε ρωτάει : x XOR y ? κι αν απαντήσεις λάθος σε δέρνει και σε στέλνει στου Μέτζη του Σκοιλ ελικίκου!

  103. Όμως δεν μου ανεβάζει το κείμενο.

  104. Για την ιστορία του μπούλινγκ στην Ιαπωνία, αλλά δεν μου ανεβάζει το κείμενο.

  105. Nestanaios said

    65. Αραουτ.

    Κάτι πας να πεις αλλά αν δεν προσεγγίσεις τη λέξη τρόπω ελληνικώ δεν θα καταλήξεις πουθενά. Οι άλλοι δυστυχώς είναι στα χαμένα. Προσπαθούν να ετυμολογήσουν τη λέξη με τις ανοησίες που έχουν ειπωθεί κατά καιρούς για αυτή τη λέξη.
    Λέμε ότι η λέξη «bullying» είναι αγγλική. Εγώ λέω ότι έχει σωθεί στο λεξιλόγιο των Άγγλων, αλλά πού τη βρήκαν οι Άγγλοι; Ας την ετυμολογήσουμε τρόπω ελληνικώ. Το θέμα είναι bul… Τα στοιχεία είναι «bu» + «l». Το «bu» είναι το επιτατικό μόριο «βου» και το στοιχείο «λ» είναι της επέκτασης, κατάκτησης και φέρει το σχήμα του διαβήτη και εδώ θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι το στοιχείο του διαβήματος.
    Έχουμε λοιπόν το επιτατικό μόριο «βου» και το στοιχείο του διαβήματος και τα δύο μας κάνουν «βουλ». Αν προσθέσουμε μία πτωτική κατάληξη έχουμε ο «βούλης» και ο «βούλας» και πολλά άλλα. Από εδώ έχουμε τον «Βούλγαρο». Επεκτείνουμε την λέξη και έχουμε βου – λεγ – αρ και είναι αυτός που έχει άγρια φωνή τρόπω βαρβαρικώ.
    Και ο Μπούμπουλης είναι δύο φορές «βούλης». Μη ξεχνάμε ότι το «β» οι παλαιότεροι το πρόφεραν «μπ».
    Με το ίδιο θέμα έχουμε και την Βουλ-ή όλων των λαών. Επιτάσσονται των λαών. Κάνουν βούλινγκ (μπουλινγκ) στους λαούς.

  106. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @95,101. Ἐγὼ πάλι ἤξερα τὸ καμπαρὲ Τζών Μποὺλ στὴν Τρούμπα. Δηλαδή, ἀπ᾿ ἔξω εἶχα περάσει· καὶ μέρα. 🙂

    Πρέπει νὰ ἦταν τὴν δεκαετία τοῦ ᾿70, μετὰ τὸ κλείσιμο τῶν πορνείων ἀπὸ τὸν Σκυλίτση. Εἶχαν μείνει μόνο κάποια καμπαρέ.

  107. aerosol said

    #97
    Ειδα πως υπάρχει ρήμα νταηλίζω. Αλλά δεν το βρίσκω βολικό, καθώς μόλις σήμερα το πρωτακούω και φαντάζομαι πως δεν θα είμαι ο μόνος. Αντίθετα το τραμπουκίζω πιστεύω πως το έχουν ακούσει όλοι, δεν είναι εξεζητημένο.

    Στο πώς πιάνει το δικό μου αυτί τα πράγματα, τραμπουκισμός είναι και αυτό που διεξάγεται μια δεδομένη στιγμή αλλά και το -κατά κάποιο τρόπο- αποτέλεσμα. Το νταηλίκι μου δίνει την λεκτική απόχρωση της συμπεριφοράς, όχι ακριβώς πράξης ή αποτελέσματος. Λέμε «πουλάς νταηλίκι», δηλαδή φέρεσαι με κάποιο ύφος και τρόπο, αλλά κάνεις τραμπουκισμό, δεν είναι ύφος ή πόζα, περιλαμβάνει συγκεκριμένη δράση/γεγονός. Μόνο εγώ πιάνω μια διάκριση;
    Επίσης δεν ακούγεται παράξενο το «με τραμπούκισαν», ενώ σίγουρα θα ξένιζε το «με νταήλισαν».

  108. Κουτρούφι said

    Στη Σίφνο υπάρχει το παρατσούκλι «Μπουλής» (τονισμένο στη λήγουσα). Υπάρχει ξενοδοχείο από αυτό το παρατσούκλι στο λιμάνι στις Καμάρες με την επιγραφή στα κεφαλαία και χωρίς τόνους. Ο μη Σιφνιός θα διαβάσει «Μπούλης» ενώ ο Σιφνιός «Μπουλής».

  109. Γιάννης Ιατρού said

    105: Όλα από εμάς τα πήρανε, Ελληνοπρεπής (στην ανάγνωση) είναι και o Ροβέρτος Βούλ(ε) Boyle λμτ. 🙂 Κι αυτά The rules of boules από εμάς τα έχουν… μην κοιτάς που τα αποκρύπτουν από τον κόσμο

  110. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Ο όρος εκφοβισμός κατά τη γνώμη μου παραπέμπει σχεδόν αποκλειστικά σε λεκτικές απειλές, όχι σε λοιδορίες, οργανωμένη πρόγκα ή χειροδικία, που όλα αυτά μπορεί να τα έχει το μπούλινγκ.
    Εκφοβισμός λόγω/έργω,(με λόγο /με έργο) όπως στην εξύβριση.

    >>η νταού μόνο στην Πεντέλη υπάρχει
    αλλά ούτε …μπούλα

  111. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το θύμα Μπούλα Μπέλλα

  112. leonicos said

    80 Και άλλο ο μπούλης που θέλει τάλκη.

    Πού τον θυμήθηκες τον τάλκη. βρε διαλόχτηνε;

  113. leonicos said

    87 Υπάρχει και το μάλλον ξεχασμένο «κάνω τον τσαγκό»

    τυμβωρύχος είσαι Διαολόχτηνε;

  114. Nestanaios said

    109.
    Μόνο εσύ με καταλαβαίνεις και το εκφράζεις με δικά σου λόγια.

  115. Ρωτώντας περισσότερα για το μπούλινγκ (Α’)

    Από χρονιά σε χρονιά και από δεκαετία σε δεκαετία το ζήτημα του σχολικού εκφοβισμού αναδύεται ως σοβαρότατο και μόνιμο κοινωνικό πρόβλημα στην Ιαπωνία. Από το πλούσιο ιαπωνολογικό υλικό της γαλλικής εφημερίδας Le Monde, στο φύλλο της 18/19 Δεκ. 1994, διαβάζουμε πρωτοσέλιδο άρθρο και ανταπόκριση από το Τόκιο, σε λεπτομερές ρεπορτάζ που εκτείνεται και στη σελ. 15.
    Με τον εντυπωσιακό και δραματικό τίτλο «Να είσαι παιδί στην Ιαπωνία» ο συντάκτης Φιλίπ Πονς αρχίζει το πυκνό άρθρο του ως εξής: «Η τέταρτη αυτοκτονία μαθητή λυκείου σε διάστημα μικρότερο από τρεις εβδομάδες αναστάτωσε την ιαπωνική κοινή γνώμη και σήκωσε κύμα αγανάκτησης που αντικατοπτρίζεται στον Τύπο».
    Στη συνέχεια, με αναφορά στην ημερομηνία της 16ης Δεκεμβρίου 1994, το άρθρο καταλογογραφεί ένα – ένα τα θλιβερά γεγονότα των τελευταίων ημερών: για τον μαθητή που έπεσε στις γραμμές τρένου, για ένα άλλο παιδί που, δυό μέρες πιο πριν, είχε απαγχονιστεί σε δάσος της περιοχής της Φουκουσίμα, για έναν ακόμα δεκατριάχρονο που και αυτός κρεμάστηκε, την ίδια βδομάδα, στο εργαστήριο του πατέρα του, καθώς και για τον νεαρό Κιγιοτέρου Οκότσι (Kiyoteru Okochi), που συνόδευσε τον απαγχονισμό του στον κήπο του οικογενειακού σπιτιού, με μια πολυσέλιδη συγκλονιστική επιστολή.
    Επιστολές άφησαν και άλλα παιδιά που αυτοκτόνησαν αλλά στην επιστολή του Κιγιοτέρου διαβάζουμε: «Με βασανίζουν όλο και περισσότερο άγρια και μου ζητούν όλο και μεγαλύτερα χρηματικά ποσά. Δεν μπορώ άλλο…». Και πραγματικά. Στα βασανιστήρια που τον υπέβαλλαν, διαβάζουμε, το πιο συνηθισμένο ήταν να του κρατούν το κεφάλι μέσα στο νερό ποταμιού μέχρις ασφυξίας.
    Κάνοντας έναν απολογισμό των γεγονότων του σχολικού εκφοβι-σμού με βάση τις εκθέσεις του ιαπωνικού Υπουργείου Παιδείας, ο Πονς μας υπενθυμίζει πως το 1992 είχαν σημειωθεί 23.000 πράξεις ενδοσχολικής διαμαθητικής αγριότητας με μια μικρή μείωση το 1993 όπου καταγράφονταν 21.500 περιπτώσεις βίας του ιτζιμέ (Ijime いじめ, δηλαδή μπούλινγκ).

  116. (Β’ Μέρος)

    Η περίπτωση του Κιγιοτέρου Οκότσι έκανε, όπως λεμε, το γύρο του κόσμου στις μεγάλες εφημερίδες αλλά περιλαμβάνεται επίσης σε βι-βλία και διεθνείς εκδόσεις κοινωνιολογίας και ιστορίας της ιαπωνικής εκπαίδευσης (Cutts & Johnson, 1997· Beauchamp, 2011 και άλλα). Και πλαισιώνεται από αναλύσεις για τα αίτια της ανάδυσης και της κατά καιρούς έξαρσης του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού.
    Και στο άρθρο της «Μοντ» περιλαμβάνονται τοποθετήσεις για τα αίτια του φαινομένου που, μάλιστα, σχετίζεται με τη γενικότερη πίεση που ασκείται στον ιαπωνικό μαθητικό πληθυσμό, στο γενικότερο ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό πλαίσιο της χώρας. Το μπούλινγκ μοιά-ζει, έτσι, με ξέσπασμα σε παιδιά με κάπως αποκλίνουσα εμφάνιση και συμπεριφορά (όπως δειλία και απομονωτικότητα). Ταυτόχρονα, το άρθρο συζητά και την μάλλον αντιπαιδαγωγική στάση των εκπαι-δευτικών, οι οποίοι κατηγορούνται πως δεν δείχνουν το απαιτούμενο ενδιαφέρον, ώστε να προστατέψουν τα παιδιά που είναι θύματα ή φαίνεται πως θα πέσουν θύματα του μπούλινγκ.
    
    Beauchamp, Edward R. [edited by:], Education and Schooling in Japan since 1945, New York, Routledge, 2011.
    
    Cutts, Robert L., An Empire of Schools: Japan’s Universities and the Molding of a National Power Elite, New York, Sharpe, 1997.

  117. Χαρούλα said

    #105(+109)
    Ο δικός μας ο Voulagx έχει κάποια σχέση;

  118. Χαρούλα said

    Ως πρώτη επιλογή θα διάλεγα το εκφοβισμός. (Αν και δεν είναι μόνο -φοβος- αλλά και πόνος ή θάνατος.)
    Να ρωτήσω όμως. Γιατί κολλήσαμε μπαμπινιωτίτιδα; Πρέπει οπωσδήποτε να το πούμε ελληνικά; Ποιός δεν το καταλαβαίνει ως μπούλινγκ; Μόνο οι υπερήλικες που όμως δεν το ξέρουν ούτε ως έννοια. Ισως βέβαια κάνω λάθος, αλλά χρησιμοποιώ αρκετές ξένες λέξεις στον λόγο μου, όταν τις θεωρώ ακριβέστερες.

    Αυτό το «μπούλης» πάντως μου θυμίζει το «κάρο» των Ελλήνων της Αστόρια🤣!

  119. Νομίζω πως είναι σωστό να αφήσουμε τη λέξη «νταής» κατά μέρος, ακόμα και στη γενικότερη εκδοχή της. Όπως ξέρουμε, είναι τόσο βαριά φορτισμένη με ανθρωπολογικό φορτίο στις παραδοσιακές κοινωνίες (αφού σημαίνει τον θείο των ορφανών της αδερφής που χήρεψε, ως προστάτη αυτής της δύστυχης οικογένειας). Δεν ξέρω αν έχουμε κάποια δικιά μας αντίστοιχη λέξη. Ας βοηθήσει κάποιος φίλος.

  120. Ναι. Δείξαμε σεβασμό στο κάρο εμείς. Σεβόμαστε τόσο πολύ το αυτοκινητοπετρελαϊκό κεφάλαιο.

  121. mitsos said

    «…για τον bully ο εκφοβισμός είναι διασκέδαση και αυτοσκοπός,…

    Πράγματι σε κάποιο σεμινάριο εκπαιδευτικών που συμμετείχα ( τότε που ήμουν μάχιμος εκπαιδευτικός ) θυμάμαιπως όλοι οι ψυχολόγοι και λοιποί ειδικοί εισηγητές επέμενα πως μπούλινγκ οφείλουμε να χαρακτηρίζουμε βίαιες επιθέσεις δια λόγων ή πράξεων μόνο αν αυτές αποσκοπούν στην ευχαρίστηση του δράστη.

    Μάλιστα επέμεναν οι ειδικοί πως οποιαδήποτε μορφή βίας σε σχολικό ή άλλο χώρο δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται ω μπούλινγκ αν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη σκοπιμότητα πέραν της της αυτο-ικανοποίησης των σαδιστικών ενστόκτων του δράστη δηλαδή της ευχαρίστησής του από τον πόνο που προκαλεί και μόνο αυτό.

    Κατά την δική μου γνώμη -αν και δεν είμαι ειδικός- ο εκφοβισμός , το νταϊλίκι και άλλες έννοιες ( τραμπούκος… ) δεν εστιάζουν στο ίδιο φαινόμενο. Συνεπώς θα ήταν για μένα προτιμότερη ένας εξελληνισμός του όρου π.χ. μπουλίζει ο μπουλιστής και μπουλάρεται ο μπουλαρόμενος … ( Έτσι πετάω καμιά μακακία κι εγώ. Αλλά δεν θα μουλαρώσω κιόλας επειδή οι χρήστες της γλώσσας με αγνοούν )

    Καλησπέρα είπαμε ; Δεν είπαμε.
    Καλησπέρα σε όλη την όμορφη παρέα.

  122. Ρωτώντας για το ιαπωνικό μπούλινγκ
    Από το ιαπωνολόγιο που είχαμε πει

    Από χρονιά σε χρονιά και από δεκαετία σε δεκαετία το ζήτημα του σχολικού εκφοβισμού αναδύεται ως σοβαρότατο και μόνιμο κοινωνικό πρόβλημα στην Ιαπωνία. Από το πλούσιο ιαπωνολογικό υλικό της γαλλικής εφημερίδας Le Monde, στο φύλλο της 18/19 Δεκ. 1994, διαβάζουμε πρωτοσέλιδο άρθρο και ανταπόκριση από το Τόκιο, σε λεπτομερές ρεπορτάζ που εκτείνεται και στη σελ. 15.
    Με τον εντυπωσιακό και δραματικό τίτλο «Να είσαι παιδί στην Ιαπωνία» ο συντάκτης Φιλίπ Πονς αρχίζει το πυκνό άρθρο του ως εξής: «Η τέταρτη αυτοκτονία μαθητή λυκείου σε διάστημα μικρότερο από τρεις εβδομάδες αναστάτωσε την ιαπωνική κοινή γνώμη και σήκωσε κύμα αγανάκτησης που αντικατοπτρίζεται στον Τύπο».
    Στη συνέχεια, με αναφορά στην ημερομηνία της 16ης Δεκεμβρίου 1994, το άρθρο καταλογογραφεί ένα – ένα τα θλιβερά γεγονότα των τελευταίων ημερών: για τον μαθητή που έπεσε στις γραμμές τρένου, για ένα άλλο παιδί που, δυό μέρες πιο πριν, είχε απαγχονιστεί σε δάσος της περιοχής της Φουκουσίμα, για έναν ακόμα δεκατριάχρονο που και αυτός κρεμάστηκε, την ίδια βδομάδα, στο εργαστήριο του πατέρα του, καθώς και για τον νεαρό Κιγιοτέρου Οκότσι (Kiyoteru Okochi), που συνόδευσε τον απαγχονισμό του στον κήπο του οικογενειακού σπιτιού, με μια πολυσέλιδη συγκλονιστική επιστολή.
    Επιστολές άφησαν και άλλα παιδιά που αυτοκτόνησαν αλλά στην επιστολή του Κιγιοτέρου διαβάζουμε: «Με βασανίζουν όλο και περισσότερο άγρια και μου ζητούν όλο και μεγαλύτερα χρηματικά ποσά. Δεν μπορώ άλλο…». Και πραγματικά. Στα βασανιστήρια που τον υπέβαλλαν, διαβάζουμε, το πιο συνηθισμένο ήταν να του κρατούν το κεφάλι μέσα στο νερό ποταμιού μέχρις ασφυξίας.
    Κάνοντας έναν απολογισμό των γεγονότων του σχολικού εκφοβι-σμού με βάση τις εκθέσεις του ιαπωνικού Υπουργείου Παιδείας, ο Πονς μας υπενθυμίζει πως το 1992 είχαν σημειωθεί 23.000 πράξεις ενδοσχολικής διαμαθητικής αγριότητας με μια μικρή μείωση το 1993 όπου καταγράφονταν 21.500 περιπτώσεις βίας του ιτζιμέ (Ijime いじめ, δηλαδή μπούλινγκ).
    Η περίπτωση του Κιγιοτέρου Οκότσι έκανε, όπως λεμε, το γύρο του κόσμου στις μεγάλες εφημερίδες αλλά περιλαμβάνεται επίσης σε βι-βλία και διεθνείς εκδόσεις κοινωνιολογίας και ιστορίας της ιαπωνικής εκπαίδευσης (Cutts & Johnson, 1997· Beauchamp, 2011 και άλλα). Και πλαισιώνεται από αναλύσεις για τα αίτια της ανάδυσης και της κατά καιρούς έξαρσης του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού.
    Και στο άρθρο της «Μοντ» περιλαμβάνονται τοποθετήσεις για τα αίτια του φαινομένου που, μάλιστα, σχετίζεται με τη γενικότερη πίεση που ασκείται στον ιαπωνικό μαθητικό πληθυσμό, στο γενικότερο ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό πλαίσιο της χώρας. Το μπούλινγκ μοιά-ζει, έτσι, με ξέσπασμα σε παιδιά με κάπως αποκλίνουσα εμφάνιση και συμπεριφορά (όπως δειλία και απομονωτικότητα). Ταυτόχρονα, το άρθρο συζητά και την μάλλον αντιπαιδαγωγική στάση των εκπαι-δευτικών, οι οποίοι κατηγορούνται πως δεν δείχνουν το απαιτούμενο ενδιαφέρον, ώστε να προστατέψουν τα παιδιά που είναι θύματα ή φαίνεται πως θα πέσουν θύματα του μπούλινγκ.
    
    Beauchamp, Edward R. [edited by:], Education and Schooling in Japan since 1945, New York, Routledge, 2011.
    
    Cutts, Robert L., An Empire of Schools: Japan’s Universities and the Molding of a National Power Elite, New York, Sharpe, 1997.

  123. 106 Γειά σου Δημήτρη με τα καμπαρέ και τα πορνεία σου! 🙂

    113 Όχι τυμβωρύχος. Ανθρακώρυχος ορνιθόρυγχος.

  124. sarant said

    Eυχαριστω για τα νεότερα!

    65 Φαίνεται ότι η λέξη υπήρχε από τον 19ο αιώνα. Ο Σουρής γράφει κάπου «με της φωναίς θα φοβηθούν τα τέκνα του Τζών Μπούλη;» και μετά ζητάει συγγνώμη από τον Τζων Μπουλ που του κόλλησε το ήτα για τις ανάγκες του στίχου.

    70 Κι εγώ. Μάλλον φοβισμένοι ήταν.

    81 Αυτό το ποίημα εννοώ κι εγώ. Για να ζητάει συγγνώμη, δημιουργείται ισχυρή υποψία ότι η λέξη «μπούλης» υπήρχε.

    102-103-104 Σε είχε πιάσει η μαρμάγκα, Γιάννη, συγγνώμη.

  125. 124β
    Κάπως έτσι. Εκείνα τα χρόνια υπήρχε ακόμα η μπάρα στα πομακοχώρια πχ.

  126. spiridione said

    Ο Μέγας (1940) γράφει:
    Ονόματα αβαπτίστων βρεφών: Δράκος, Δρακούλα, Μπούλης, Μπούλιω, Τσούπης, Τσούπα, Κουτσουβέλης, Τσιουτσιούλης, Πατσούρα, Χριστοδούλης κτλ.

    Στο Σκιαθιτών παρεγκώμια στα διηγήματα του ‘Αλ. Παπαδιαμάντη, του Κατσουρού:
    Μπουλίνα. Αναφέρεται στο διήγημα «Η φωνή του Δράκου». Είναι η γυναίκα του Μπουλή, δηλ. του Πουλή (από την αιτιατ. τον Πουλή, το Μπουλή – ο Μπουλής) και, κατά τον Φαίδ . Κουκουλέ, είναι συγκεκομμένος τύπος του ονόματος Πουλημένος.

    Το μπέμπης πόσο παλιό είναι; υπήρχε τον 19ο αιώνα;

  127. Μαρία said

    124
    Θα υπήρχε σαν χαϊδευτικό. Μπούλη π.χ φώναζαν τον Θεόφιλο Δ. Φραγκόπουλο.

  128. 125 Νίκος

    Ω… οπότε κάναμε κατάληψη… 🙂

  129. aerosol said

    #118
    Κοίτα, ακούγεται λίγο χαζό (σε όλους κάτι θυμίζει), είναι περίεργο να μη μεταφραστεί κάτι που δεν έχει κάποιο ειδικό πρόβλημα μετάφρασης (δεν είναι τίποτα πρωτόφαντο τεχνολογικό, ας πούμε) και δεν δίνει ουσιαστικό. «Αυτός που ασκεί μπούλινγκ» και «αυτός που δέχεται μπούλινγκ» είναι κατεβατά ολόκληρα.

  130. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Το επεσήμαναν και άλλοι προηγουμένως, αλλά –ως μη ειδικός κι εγώ- θεωρώ ότι αυτό που αναφέρει ο Mitsos (#121) : «Μάλιστα επέμεναν οι ειδικοί πως οποιαδήποτε μορφή βίας σε σχολικό ή άλλο χώρο δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται ως μπούλινγκ αν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη σκοπιμότητα πέραν της αυτο-ικανοποίησης των σαδιστικών ενστίκτων του δράστη δηλαδή της ευχαρίστησής του από τον πόνο που προκαλεί και μόνο αυτό», είναι βασικό. Επίσης βασικό στοιχείο του είναι η διάρκεια και η επαναληπτικότητα.
    Χαρακτηριστικές εκδηλώσεις του μπούλινγκ (απειλές, κοροϊδίες, λεκτική ή/και σωματική βία, ίσως εκβιασμός), είναι πιθανόν να υπάρξουν για χίλιους δυο λόγους, όπως ανταγωνισμού, απλής ‘πλάκας’, αποκατάστασης αδικίας, ίσως ερωτικούς… κ.ά. Αν όμως συμβαίνουν περιστασιακά και απουσιάζει το στοιχείο της αυτοϊκανοποίησης/αυτοπροβολής και ευχαρίστησης του δράστη, είναι μεν καταδικαστέα, αλλά δεν αποτελούν μπούλινγκ. Εμείς της εποχής του … Λ. Σγουρού 🙂 , σίγουρα θυμόμαστε πολλές παρόμοιες περιπτώσεις στο σχολείο –και όχι μόνο.
    Πάντως και σε μένα δεν «κολλάει» αντιστοίχηση με νταή, τραμπούκο κλπ. Ο εκφοβιστής, εεε, έτσι κι έτσι…

    Ωστόσο, με τον μπούλη θυμήθηκα και τη μπουλίτσα, που είχαμε αναφέρει εδώ παλιότερα, όχι βέβαια με τη σημερινή σημασία… Εκείνη η μπουλίτσα ήταν απομονωτήριο φυλακής.
    https://sarantakos.wordpress.com/2020/10/23/bouzou-2/#comment-688241
    Ο μπούλης στη …μπουλίτσα, λοιπόν! 🙂

  131. Πέπε said

    Πότε εμφανίστηκε ο όρος μπούλινγκ στα ελληνικά; Πιο πριν πώς το λέγαμε;

    Αφού ανέφερα ήδη ότι στην αρχή είχα δυσκολευτεί να κατανοήσω το περιεχόμενο (#73), θυμήθηκα ακόμη ότι το πρωτοέμαθα ως ξένη λέξη, γραμμένη στα αγγλικά, και θεώρησα λογικό να την προφέρω και στα ελληνικά με δύο ι. Όσο πιο πολύ διαδιδόταν, άρχισα να την ακούω και με ένα, που αρχικά δεν ήθελα να το υιοθετήσω γιατί μου φαινόταν λάθος. Λέγε λέγε το συνήθισα και πλέον το λέω με ένα.

    Ο λόγος που διαδόθηκε ο όρος είναι επειδή το περιεχόμενό του άρχισε να μας απασχολεί όλο και περισσότερο. Αυτό όμως δε νομίζω να σημαίνει ότι υπάρχει περισσότερο μπούλιγκ σήμερα απ’ ό,τι πριν 30, 50 ή 100 χρόνια. Απλώς παλιότερα αντιμετωπιζόταν μάλλον με αδιαφορία ή, το πολύ πολύ, ως μεμονωμένα περιστατικά, πιο τελευταία άρχισε να γίνεται συνείδηση ότι πρόκειται για συστηματικό φαινόμενο, και κάπου βέβαια υπήρξε και η σχετική υστερία (μπούλινγκ = οτιδήποτε δε σε εκτοξεύει αυτοστιγμεί στην κορυφή της ευτυχίας και της ικανοποίησης).

    Ήταν η συνειδητοποίηση αυτή που οδήγησε στην καθιέρωση του όρου, ή το αντίστροφο; Φαντάζομαι λίγο το ένα και λίγο το άλλο.

    Ωστόσο όλοι το ήξεραν και πιο πριν, έστω κι αν δεν είχαν κάτσει να το κοιτάξουν πιο συστηματικά. Μπορεί να μην ήταν όλοι δράστες ή θύματα μπούλινγκ, αλλά ακόμη και οι τρίτοι που δεν εμπλέκονταν το είχαν δει να συμβαίνει.

    Πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ πώς το λέγαμε. Δε νπμίζω όμως ότι καταφεύγαμε σε ολόκληρες αφηγήσεις για να μεταδώσουμε την ιδέα.

    Θυμάται άλλος;

  132. Κιγκέρι said

    131: Νομίζω λέγαμε απλά «τον πειράζουν στο σχολείο», αλλά με τόνο τέτοιο που έδειχνε ότι το πείραγμα ξέφευγε, ή ίσως να λέγαμε «τον πειράζουν άσχημα».

  133. Μαρία said

    131,132
    Κυρία, αυτοί με πειράζουν.

  134. loukretia50 said

    Επανέρχομαι στο γλωσσικό θέμα – η ουσία σηκώνει μεγάλη συζήτηση.
    Νομίζω ότι το μπούλινγκ σαν όρος έχει καθιερωθεί προ πολλού και όσο κι αν ξεχειλώνει συχνά η σημασία του, παραμένει αρνητική.
    Για το επίθετο υπάρχει θέμα.
    so,
    Θα χαρακτηρίζατε ποτέ τον έρωτα μπούλη? Με όποια έννοια…
    Εγώ σίγουρα όχι.
    Ο γνωστός μεταφραστής Γ.Κεντρωτής έχει άλλη άποψη.
    «Νήπιε Έρωτα, καλά σε λένε μπούλη και χαζό.
    Τι άλλο δηλαδή, αφού εμένανε πολιορκείς
    και απάνω μου όλα σου τα βέλη μόνο ρίχνεις.
    Ρίχ’ τα, όλα μπούλη, τώρα! Ρίχ’ τα, κι ούτε μυτούλα
    μη σου μείνει στη φαρέτρα για μετά.»
    Το ποίημα είναι απ’ το βιβλίο «Παλατινή Ανθολογία – Των εραστών τα μάτια είναι πάντα σα βροχή… – Επιγράμματα ερωτικά (Βιβλίο πέμπτο)»: http://gutenbergbooks.gr/book_details

    Ονειρικός τίτλος, αλλά…
    Μάλλον είμαι συντηρίκλα κολλημένη, χωρίς φαντασία, γιατί δε μπορώ να σκεφτώ επίθετο που ερμηνεύεται μπούλης- ίσως να έλυνε και το θεματάκι μας.
    Ούτε και βρήκα στην Παλατινή Ανθολογία (μτφ. Κυριαζή) και στα συναφή γκουγκλοβιβλία επίγραμμα που να αντιστοιχεί σ΄ αυτή την «ποιητική μετάφραση». Μπορείτε εσείς?
    Θα μ΄ενδιέφερε πολύ το πρωτότυπο.

    Και με την ευκαιρία , μήπως διαθέτει κανείς αυτή την ον λάιν έκδοση που ζητάει εγγραφή?
    «Loeb Classical Library 67
    The Greek Anthology, Volume I- Book 3: Epigrams in the Temple of Apollonis at Cyzicus.. Book 5: Erotic Epigrams
    Translated by W. R. Paton» Revised by Michael A. Tueller

  135. loukretia50 said

    Τώρα ελπίζω να βγαίνει το λινκ
    http://gutenbergbooks.gr/book_details.php?id=2062

  136. Corto said

    107 (Aerosol):

    Δεκτές οι παρατηρήσεις σου σε σχέση με την διαφορά «νταηλίζω» και «τραμπουκίζω». Στο σχ.12 ήθελα να δώσω έμφαση στον στίχο «και στα καλά καθούμενα,…, όλο τον κόσμο βρίζεις¨. Δηλαδή στο τραγούδι παρουσιάζεται το νταηλίκι όχι ως μέσον, αλλά ως αυτοσκοπός.

    119 (Dimosioshoros):

    «…να αφήσουμε τη λέξη «νταής» κατά μέρος»….»αφού σημαίνει τον θείο των ορφανών της αδερφής που χήρεψε, ως προστάτη αυτής της δύστυχης οικογένειας»

    Όντως χρειάζεται κάποιος σεβασμός στην λέξη νταής, τουλάχιστον στα λαογραφικά πλαίσια.
    Βασικά τον φύλακα της αγοράς σήμαινε η λέξη, αυτόν που προστάτευε τους καταστηματάρχες από κλέφτες, παραβατικούς κλπ (βλ. για παράδειγμα τις «Ιστορίες του Νταή Σταβρή», του Πάνου Τζελέπη )

  137. Πάντως λόγω δικού μου ιαπωνικού άλτερ έγκο ξέρω πως στις 13 Απριλίου 1986 στα παρισινά κιόσκια των εφημερίδων είχαν την Ασάχι Σιμπούν (Η Εφημερίδα του Ανατέλλοντος Ηλίου) στα γαλλικά από πρωτοσέλιδο μέχρι οπισθόφυλλο και το αγόρασα.

    Περιείχε σημαντικά ρεπορτάζ από τη μαθητική και σχολική ζωή με ιδιαίτερη έκταση στα ζητήματα του σχολικού εκφοβισμού και στις σχετικές αυτοκτονίες καθώς και στα ζητήματα της λειτουργίας των φροντιστηρίων.

    Θυμάμαι πως εγώ, εκπαιδευτικός, δεν ήξερα τίποτα για το φαινόμενο και μάλιστα για τις σχετικές αυτοκτονίες.

  138. Mary Frangaki said

    χθες ακουσα πως το ceowdfunding λεγεται πληθοπορισμος στα ελληνικα! Αφου γελασα , σκεφτηκα πως πληθοπροσπορισμος ειναι πιο σωστος ορος. .Εσεις τι λετε?

  139. Mii said

    Hello there Sarantakos!
    I actually got sent to this blog by a comment on reddit, hopefully you’ll be able to help me out! My apologies for using English, by Greek isn’t really that good.

    Basically, I’m looking for a Katharevousa or even just a Modern Polytonic Greek community (this being a Telegram/Whatsapp/Discord server or anything similar). I’m doing some research about pre-revolutionary orthographies but can’t seem to find any active communities (other than Attic/Koine/Byzantine) communities that use this system. Do you happen to know of any Katharevousa / Modern Polytonic communities? Hopefully you’ll be able to help me out.
    Kind Regards,
    Mii


  140. Μιλάμε όμως για σοβαρές περιπτώσεις. Τέτοια περίπτωση, με τραγικό τέλος, αποτελεί και η αυτοκτονία δυο κοριτσιών – αδελφών (σελ. 15 της Ασάχι Σιμπούν της 13/4/1986) με αιτία, σύμφωνα με τις αποχαιρετιστήριες επιστολές τους, το σχολικό εκφοβισμό σε βάρος της μικρότερης εντεκάχρονης αδελφής. Τα δυο κορίτσια, Χιρόκο (18 ετών) και Σάτσιο (11 ετών), της οικογένειας Γιασούτζι, στο Τόκιο, ανέβηκαν στον εντέκατο όροφο μιας εργατικής πολυκατοικίας, κοντά στη γειτονιά τους, και πήδησαν από εκεί.

  141. sarant said

    139 Τhere was an active community of Polytonic users (not my cup of tea). I don’t know if they are still active but their website is on and there is a link to a Facebook group:

    https://www.polytoniko.org/

  142. sarant said

    138 Nομίζω ότι το crowdfunding λέγεται «πληθοχρηματοδότηση» και «πληθοπορισμός» είναι το crowdsourcing.

  143. sarant said

    134 Δεν είναι κατά λέξη η μετάφραση, διότι υποψιάζομαι πως το πρωτότυπο είναι αυτό:

    Νήπι’ Ἔρως, πορθεῖς με, τὸ κρήγυον· εἴς με κένωσον
    πᾶν σὺ βέλος, λοιπὴν μηκέτ’ ἀφεὶς γλυφίδα,
    ὡς ἂν μοῦνον ἕλοις ἰοῖς ἐμὲ καί τινα χρῄζων
    ἄλλον ὀιστεῦσαι μηκέτ’ ἔχοις ἀκίδα

  144. Δημήτριος Καραγιώργης said

    Καλησπέρα.
    «Αρχίζει σεντόνι»
    Μου φαίνεται αρκετά δόκιμος ο όρος “εκφοβισμός” και τον χρησιμοποιώ, σχεδόν αποκλειστικά, αντί του μπούλινγκ ή οποιαδήποτε άλλη αντίστοιχη σε σημασία λέξη, στη δουλειά μου. Είμαι εκπαιδευτικός και διδάσκω σε Λύκειο. Έτσι κι αλλιώς με μια λέξη δεν μπορείς να εκφράσεις όλα. Κατά σύμβαση δεχόμαστε πως με τη λέξη αυτή εννοούνται κι όλα τα άλλα χαρακτηριστικά πχ το νταηλίκι*
    Για τον σχολικό εκφοβισμό, λοιπόν, δυο έννοιες θεωρώ βασικές για τους μαθητές και που πρέπει να αντιμετωπίσω καθημερινά. Τον χαρακτήρα του παιδιού και την «ιστορία» του σπιτιού του που κουβαλά κάθε μέρα και την απιθώνει στη σχολική αυλή και στην αίθουσα μαζί με των συμμαθητών του. Και άντε ο χαρακτήρας, που λέμε πως δεν αλλάζει. Κι όμως, μια ήρεμη ζωή στο σπίτι μπορεί να «λειάνει» τις γωνίες του χαρακτήρα και να γίνεται πιο διαχειρίσιμη η συμπεριφορά του μαθητή. Το έχω παρατηρήσει σε μερικούς μαθητές. Δυστυχώς, η «ιστορία» του σπιτιού είναι το πρόβλημα και εδώ δεν μπορούμε να επέμβουμε. Ακόμα χειρότερα, δεν ξέρουμε πώς να επέμβουμε. Δεν μιλάμε για το νομικό κομμάτι, απλά, δεν έχουμε τις γνώσεις, δεν έχουμε τον χρόνο. Μην πυροβολείτε τον πιανίστα- εκπαιδευτικό.
    Ο έφηβος / έφηβη που μπορεί να κουβαλά και πάνω από μια οικογενειακή ιστορία, ξεσπά ανεξέλεγκτα σε καθηγητές, συμμαθητές. Όλοι του φταίνε, είναι κοντός ο άλλος, είναι ψηλός, είναι «φακλάνας», «λείψανο», «φύτουλας», «στόκος»; Πάντα κάτι θα βρεθεί για να μπορέσει να ξαλαφρώσει από την οικογενειακή του ιστορία.
    Ο εκφοβισμός υπήρχε «εξ απ ανέκαθεν». Και στο χωριό που μεγάλωσα, έπεφτε άγριο ξύλο. Οι μικροί έτρωγαν ξύλο από τους μεγάλους κι όπου μπορούσαν έριχναν ξύλο σε μικρότερους. Αυτό που τρομάζει τώρα είναι πως το χωριό άπλωσε, έχει εκατομμύρια κατοίκους. Τα νέα μαθαίνονται πιο γρήγορα και δυστυχώς, ό τι ανεβαίνει στο Διαδίκτυο, δεν κατεβαίνει.
    Πριν κάμποσες μέρες, τώρα με την καραντίνα, μας ήρθε στο σχολείο μια κοπελίτσα Ψυχολόγος. Για υποστήριξη των μαθητών. Καιρός ήταν. Μόνο που έχει χρεωθεί και τα γειτονικά Γυμνάσιο και Δημοτικό. Μιλάμε για πάνω από 1000 παιδιά, τουλάχιστον 900 οικογένειες. Με δυο οικογένειες να έρχεται σε επαφή την ημέρα, θα χρειαστούν πάνω από 2 σχολικά χρόνια. Και η γραφειοκρατία με τη χαρτούρα και τις εκθέσεις τις; Πότε θα της μείνει χρόνος να αντιμετωπίσει τα περιστατικά εκφοβισμού στις σχολικές αυλές; Δυστυχώς δεν αρκεί.
    *Νταής: Όταν έφυγα από το χωριό μου, για σπουδές στην πόλη, μπερδεύτηκα με τη νέα σημασία της λέξης. Για μας, μικρά, όταν ακούγαμε τον πατέρα μας να αναφέρεται σε μεγαλύτερους του, τους αποκαλούσε ‘ο νταή Στεργιώνης’, ‘ο νταή Κωνσταντής’, ‘ο νταή Θεόκλητος’ κλπ. Η λέξη απέπνεε σεβασμό προς το πρόσωπο. Ο νταής ήταν ο νοικοκύρης που είχε οικογένεια και σχετικά μεγάλα παιδιά και με ηλικία 45 – 60 όπου πια ήταν σεβαστός στην κοινότητα και ακουγόταν με προσοχή ο λόγος του. Ετυμολογία διαφορετική; Έχει αλλάξει η σημασία από περιοχή σε περιοχή;
    «Κλείνει σεντόνι»

  145. Στο βιβλίο που έχουμε πει παρακολουθούμε το σχολικό εκφοβισμό μέχρι σήμερα και βλέπουμε πως είναι τόσο παλιός στην Ιαπωνία. Μια νεότερη περίπτωση, που είχε οδηγήσει ένα 13χρονο κορίτσι σε αυτοκτονία το 2016 στην πόλη Αομόρι, διερευνήθηκε εξονυχιστικά και, πρόσφατα (Αύγουστος 2018), κατατέθηκε η σχετική λεπτομερής έκθεση.
    Η Ρίμα Κασάι πήδησε στη μηχανή ενός τρένου, αφήνοντας σχετικό μήνυμα στο κινητό της, πως το κάνει εξαιτίας του ανυπόφορου μπούλινγκ. Αιτία ήταν είκοσι συμμαθητές και συμμαθήτριές της που την παρενοχλούσαν δια ζώσης και δια μέσου του διαδικτύου. Συχνά άκουγε «είσαι απαίσια», «γιατί δεν πεθαίνεις;».

    Στις φωτογραφίες: Σε αλλόφρονα κατάσταση ο πατέρας της Ρίμα Κασάι περιφέρει τη φωτογραφία της νεκρής κόρης του (αριστερά). Παράδοση της έκθεσης μετά τις πολύμηνες ανακρίσεις (δεξιά).

  146. Πέπε said

    Μα κύριε ελέησον, είναι ελληνικά αυτά;

    Μήπως να κάτσουμε να σκεφτούμε αν υπάρχει στ’ αλήθεια λόγος να ψάχνουμε για ελληνικές αποδόσεις στη θέση των ξένων δανείων; Εγώ δεν μπορώ να φανταστώ άλλο σημαντικότερο λόγο παρά ότι όταν μιλάμε τη γλώσσα μας καταλαβαινόμαστε. Υπό τον όρο όμως να καταλαβαινόμαστε, έτσι; Τι το πιο ευνόητο έχει ο πληθοπορισμός από το κράουντσόρσινγκ; Το ένα τύποις ελληνικό αλλά χωρίς να πληροί αυτή τη βασικότατη προϋπόθεση, το άλλο ξένο και ασαφές μεν για τον ελληνιστί σκεπτόμενο αλλά τουλάχιστον το συναντάμε αρκετά συχνά ώστε να μάθουμε από την τριβή τι σημαίνει.

    Πάντως για το κράουντφάντινγκ έχω ακούσει και την ελαφρώς παράλογη μετάφραση «αυτοχρηματοδότηση» (και καλά βάζω μόνος μου τα λεφτά, μόνο που μου τα δίνετε εσείς).

  147. Αγγελος said

    Αργησα να διαβάσω τα σημερινά, αλλά σκεφτόμουν «Δεν θα βρεθεί κανείς από τους ηλικιωμένους (65+) θαμώνες που να διάβαζε Διάπλαση στα μικράτα του και να θυμάται τον Μπούλη;» Ε, μέχρι στιγμής δεν βρέθηκε. Ήταν κάποιος που έγραφε μ’αυτό το ψευδώνυμο στις Μικρές Αγγελίες, ενώ ήταν μεγάλος — μπορεί και τριαντάρης. Αναρωτιέμαι τι να κάνει, αν ζει…

  148. 144 Δημήτριος Καραγιώργης

    Ναι, αυτή σημασία της λέξης νταής είναι πιο κοντά στη σωστή σημασία «προστάτης της οικογένειας» για την οποία γράφω κι εγώ στο 119.

  149. Πέπε said

    146 > 138, 142

  150. 136 Corto

    Ναι, ναι, αναδείχθηκαν και άλλες θετικές σημασίες πιο πάνω (144).

  151. Γιάννης Ιατρού said

    118: Έτσι λέω κι εγώ Χαρούλα
    μπούλινγκ:
    υπάρχουν και λέξεις που δεν μεταφράζονται (εννοώ δεν αποδίδουν επαρκώς την έννοια) στην άλλη γλώσσα.
    Κάτι σαν το δικό μας το «φιλότιμο» (και πόυ ΄στε, δεν αναφέρω αυτήν την λέξη για να ξεσπάσει πάλι καμιά σύρραξη εδώ, έτσι; 🙂
    Επομένως καλό είναι να την (τις) αφήνουμε όπως είναι, στην εκάστοτε ξένη γλώσσα.

    (ΥΓ: 117: Αυτό(ς) προφέρεται με Β(ού) όχι με Μπ(ού) 🙂 )

  152. Spiridione said

    127 Και τον Αριστείδη Μπούλη Μεταξά, διευθυντή του γραφείου του Βασ. Παύλου

  153. sarant said

    144 Ευχαριστούμε για το σεντόνι. Η σημασία που λέτε δεν ήταν κυρίαρχη.

    146 Καταλαβαίνω την ένσταση αλλά το να βρεις ελληνική ορολογία έχει μια λογική. Δίνει επίθετα. Πχ Είναι προτιμότερη μια πληθοχρηματοδοτική λύση από τον τραπεζικό δανεισμό;
    Επίσης, αν μετατρέψεις με συνέπεια όλη την ομάδα όρων θα έχεις εσωπορισμό, εξωπορισμό κτλ.

  154. ΓΤ said

    αθλητική κίνηση

    Ζαλγκίρις-ΟΣΦΠ 81-79

    ΟΦΗ-ΟΣΦΠ 1-3 (25-19, 14-25, 18-25, 15-25)
    ΠΑΟΚ-Φοίνικας 2-3 (27-29, 25-23, 26-24, 18-25, 13-15)

    Σλοβακία-Ελλάδα 3-22 (Πόλο Γυναικών)

  155. 146 (153)

    Ναι, σε κάθε περίπτωση έχουμε την ευκαιρία να ξανοιχτούμε σε όρους με ονοματολογική συνέπεια, όπως το ξέρουμε στη χημεία.

  156. voulagx said

    Ο θεός υπάρχει και ζει στις Βρυξέλλες Θεϊκό μπούλινγκ!

  157. Spiridione said

    Στο παλιό άρθρο βλέπω ότι πριν 5 χρόνια στη γείτονα το μπούλινγκ στο τουρκ. βικιλεξικό το έλεγαν καπανταηλίκι. Σήμερα βλέπω το λένε ζορμπαλίκι. Έχουν κι εκεί ορολογικά προβλήματα 🙂
    https://tr.wikipedia.org/wiki/Zorbal%C4%B1k

  158. Πέπε said

    157
    Κυρία κυρία, εκειοσάς ο καπάνταης μου κάνει πάλι ζορμπαλίκια!

  159. Μαρία said

    157
    Καμπάνταη, kabadayι (μας κάνει τον καμπάνταη) λέγαμε τον ψευτοπαλικαρά, τον φανφαρόνο.

  160. loukretia50 said

    143. Ευχαριστώ πολύ Sir!
    Και βρήκα σε μια παλιά έκδοση αυτό που έψαχνα – αν θέλει κανείς…
    The Greek anthology by Paton, W. R. (William Roger), 1857-1921, tr
    https://tinyurl.com/yyk6p5du

  161. Γιάννης Ιατρού said

    Οι καλοί μας φεύγουν, καλό ταξίδι στην αγαπημένη ηθοποιό και συγγραφέα, Τιτίκα Σαριγκούλη
    Σωτήρες για τον λαό δεν υπάρχουν. Οι σωτήρες ανήκουν στο κεφάλαιο και είναι μόνο για τα μονοπώλια.
    Ο μόνος «σωτήρας» για τον λαό είναι οι αγώνες του και η πάλη του ενάντια στα μονοπώλια που του ρουφούν το αίμα. Και η συνισταμένη όλων αυτών των αγώνων είναι το λαϊκό κίνημα

  162. sarant said

    157 Ωπ, κι αλλο ζορμπαλίκι!

    161 Αιωνία της η μνήμη…

  163. BLOG_OTI_NANAI said

    Μεταπτυχιακή 2008:

  164. BLOG_OTI_NANAI said

    Γενικά φαίνεται ότι στην ξένη βιβλιογραφία το ζήτημα του μπούλινγκ εμφανίζεται έντονα στη δεκαετία του ’90. Το συμπέρασμα αυτό το βγάζω βλέποντας την βιβλιογραφία που παραθέτουν οι Έλληνες επιστήμονες. Στην Ελλάδα, το ζήτημα απασχολεί εντονότερα από το 2000 και μετά και από το 2010 ακόμα περισσότερο.

    Εδώ μια εισαγωγή:

  165. Πέπε said

    @164:

    > > Στην Ελλάδα, το ζήτημα απασχολεί εντονότερα από το 2000 και μετά και από το 2010 ακόμα περισσότερο.

    Γύρω στο 2005, που είχε προκύψει ένα θέμα στο σχολείο, θυμάμαι ολοζώντανα ότι δεν είχα λέξη να το ονομάσω, και χρησιμοποίησα μία που δεν άρεσε στον πατέρα του καπάνταη, ο οποίος (πατέρας) ήρθε την άλλη μέρα να μου πουλήσει ζορμπαλίκι.

    Είναι μερικά πράγματα που άμα τα ονομάσεις γίνονται χειρότερα και άλλα που γίνονται καλύτερα…

  166. Μαρία said

    161
    Μετά το 1:35 https://www.youtube.com/watch?v=lYDodVL32Y4&feature=emb_logo

  167. loukretia50 said

    Δημόσιο σχολείο, ΠΡΩΤΗ τάξη, μια μικρή « ντίβα» κάνει διαρκώς καψόνια – «πλακίτσες» στην κόρη μου (κατηγορίας φτερού), ενώ δύο άλλα κορίτσια σιγοντάρουν.
    Εκείνη μένει τάχα αδιάφορη. Μια μέρα την εμποδίζουν να βγει απ΄την τάξη, φωνάζουν κι ένα αγόρι να τις βοηθήσει, γίνεται συμπλοκή, τη σπρώχνουν, πέφτει και σπάει το πόδι της.
    Την επόμενη χρειάστηκα όλα τα αποθέματα ψυχραιμίας για να μη χαστουκίσω… τη μαμά της Μαργαρίτας – ίδιο μπλαζέ υφάκι.
    Η μικρή ευτυχώς το χειρίστηκε καλά και σύντομα έγινε δημοφιλής στην τάξη.

    Αντίθετα ο γιος της κολλητής μου υπέφερε σ΄όλο το Δημοτικό.

    Όχι, δε συμφωνώ με τις απόλυτες απόψεις του Λάμπρου.
    Όμως πείτε μου, δεν έχουν ευθύνη οι μανάδες?

    Κι επειδή συγχύστηκα και θ΄ασχοληθώ με άλλα, έμεινε κανένας ξύπνιος να πει μια γνώμη για τη μετάφραση (σχ.134) που θα μπορούσε να είναι απλά κατά λέξη ή και κάπως έτσι:

    Νήπιε έρωτα, αληθώς, εσύ με καταστρέφεις
    όλα τα βέλη πάνω μου απ΄τη φαρέτρα στρέφεις.
    Λες κι ήμουν ο μοναδικός σαν στόχευες εμένα
    και πια δεν έχεις ούτε μια ακίδα για κανένα.

  168. BLOG_OTI_NANAI said

    167: «δεν έχουν ευθύνη οι μανάδες?»

    Άκουσα στην τηλεόραση, μια κυρία που με προκλητικό ύφος, που έβλεπες ότι στο φτωχό της το μυαλό το αντλούσε πάνω στις πλάτες τις πολιτικής ορθότητας, φώναζε ότι «και τι είναι οι μάνες, να μάθουν και οι πατεράδες» με ένα στιλ σαν να διαμαρτυρόταν για το ρόλο της μητέρας όωπς θα έκανε για τον όρο «νοικοκυρές»! Και τα έλεγε με ένα ύφος σαν να είναι ο ρόλος της μητέρας αποτέλεσμα μιας απλής πατριαρχικής σύμβασης.

    Καταρχάς βεβαίως, ξεχνά ότι οι μητέρες μια χαρά αισθάνονται με τον νόμο που σύμφωνα με τις στατιστικές, στα διαζύγια, πάνω από το 90% των περιπτώσεων επιμέλειας, πηγαίνουν στις μητέρες για κάποιους πολύ συγκεκριμένους λόγους που δεν έχουν να κάνουν με την πατριαρχία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αποξενώνεται ο πατέρας περισσότερο από τα παιδιά του, ειδικά αν ο χωρισμός δεν ήταν καλός. Μάλιστα, το εκνευριστικό ήταν ότι η κυρία αυτή ήταν χωρισμένη όπως είπε, και ενώ χαιρόταν στο σπίτι το παιδάκι της που ο νόμος της απέδωσε, ήθελε νε βρίζει και τον πατέρα…

    Δεύτερον, αυτή η γυναίκα, σαν να ήρθε από τον Άρη, ξέχασε ότι η «ταλαίπωρη» φύση, που έχει την σοφία να δίνει σωστές κατευθύνσεις μέσα από την Εξέλιξη στο βάθος των αιώνων, δεν μπορούν να καταλάβουν ότι επισφράγισε τη σχέση παιδιού-μητέρας, όχι μόνο επειδή γεννά, αλλά επιπλέον, όταν γεννά της δίνει και τροφή στο στήθος ώστε να συντηρήσει το παιδί; Δεν κατανοεί ότι αυτή η φυσική σχέση οδηγεί σε πολύ βαθιά συναισθηματική επαφή;

    Μήπως να πούμε και την φύση «πατριαρχική» ή μήπως να την πούμε μητριαρχική στην περίπτωση αυτή;

    Φυσικά, στο τι θα γίνει το παιδί, έχουν ρόλο και οι δύο γονείς. Ασφαλώς και έχει ευθύνη η μητέρα ειδικά στα πρώτα χρόνια που το παιδί κολλά επάνω της, αλλά και ο πατέρας οφείλει να είναι παρών με θυσίες προσωπικές, έχει ευθύνη για το μεγάλωμα του παιδιού. Μάλιστα, αν είναι κοντά στο παιδί ο πατέρας, ακόμα και αν είναι διαφορετικού φύλου, μπορεί σαφέστατα να επηρεάσει πολύ με το δικό του πρότυπο και το κορίτσι, ειδικά όσο μεγαλύτερο γίνεται.

  169. # 167

    Μα υχτιάτικα ζητάνε την βοήθεια του κοινού ;
    μάλλον ήδη έχεις χάσει αίσθηση του κοινού νου !

  170. Γιάννης Ιατρού said

    166: Μαρία, ναι, χιχιχι, γαλλικά του χάρου, που λέει ο λόγος 🙂 ✔
    Μας έφυγε γμτ%@^@%, τώρα που θα σχολίαζε τους εμβολιασμούς κατάλληλα 😉

  171. avadista said

    Μπούληδες (ίσως και με τις δύο σημασίες) από το μακρινό 1912. Τις 4 κάρτες υπογράφει ο Αυστριακός ζωγράφος Karl Feiertag (1874-1944)

  172. avadista said

    Ξανά:

  173. 36, 83. Καταπληκτική ταινία, σκεφτόμουν και εγώ να την προτείνω. Και την προτείνω.

  174. Nestanaios said

    144. Δημήτριος Καραγιώργης

    Πολύ σωστά κάνει διότι στα σχολεία έχουμε εκφοβισμό και όχι «μπούλινγ».

    «Νταής» είναι από την ελληνική λέξη «δα-ης». Το θέμα είναι «δα» και τα στοιχεία Δ+α.
    Δ είναι το στοιχείο της μεταφοράς, παροχής (μεσαίου πνεύματος).
    Α Είναι το στοιχείο της ύλης.
    Και «δα» είναι η μεταφορά, παροχή υλικών αγαθών.
    Και ο δαής παρέχει όλα αυτά στην οικογένειά του.

  175. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    172-3 Δεν βγήκε…

  176. dryhammer said

    175. Κι εκείνο το κοπρόσκυλο που δεν τα παρέχει είναι α-δα-ής;

  177. Nestanaios said

    177. Dryhammer
    υ-δα-ς και άν είναι κοπρόσκυλο λυκ-δα-ς ή λυγδας.

  178. avadista said

    Οι 4 κάρτες είναι ανεβασμένες στην διεύθυνση:

    έχουν πεισμώσει και δεν ανοίγουν.
    Ίσως τώρα.

  179. avadista said

    Τα κατάφερα

  180. sarant said

    179 Α μπράβο!

  181. ΣΠ said

    7
    Λουκρητία, προτιμώ αυτή την εκτέλεση.

  182. loukretia50 said

    ΣΠ ; περί ορέξεως αγαπητέ!!
    Άλλωστε ταιριάζει και το όνομα του Μπουλά!
    ————————-

    Τζι, ω! μπονζούρ!
    Το δέχομαι ως κομπλιμάν, αδέκαστου κριτή
    Ποτέ δεν είχα νου κοινό, είμαι ξεχωριστή!

    Το αναγνώριζαν πολλοί, κι η πρώτη μου δασκάλα
    μου έλεγε «πετάς αετό!», δεν είσαι σαν τα άλλα!

  183. ΓΤ said

    Ομοσπονδία Πάλης
    Ο 47χρονος και η 12χρονη
    https://www.protothema.gr/greece/article/1087567/nea-apokalupsi-12hroni-kakopoiithike-sexoualika-apo-proponiti-ellinoromaikis-palis/

  184. ΣΠ said

    Ομολογία σοκ του προπονητή της 11χρονης: «Είχαμε σχέση, δεν αποδέχομαι τον βιασμό»

  185. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Αυτό σημαίνει «σωφρονισμός» που ακουστά τον έχουμε και σπανίως τον βλέπουμε. Κι αυτό οφείλει να κάνει μια κοινωνία της προκοπής – όχι αυτό το σίχαμα που ζούμε: να παραλάβει κ@λόπαιδα και να τα παραδώσει παιδιά. Ή να προσπαθήσει τουλάχιστον. Κι αν τα καταφέρει, μαγκιά της.»
    https://www.news247.gr/gnomes/elena-akrita/mipos-ta-k-lopaida-einai-aplos-k-lopaida.9119699.html?utm_source=Sport24&utm_medium=BoN_mob_hp&utm_campaign=24MediaWidget&utm_term=Pos1

    Αν όχι, τουλάχιστον να προστατέψει τα θύματα. Που είναι κι αυτά παιδιά της. Γιατί κακά τα ψέματα, οι δεύτερες ευκαιρίες είναι του Θεού.

    Κι οι τρίτες του μαλάκα.

  186. Λοιπόν, ρώτησα τον δεκαπεντάχρονο ανηψιό μου τι καταλαβαίνει με την λέξη «μπούλης» και η απάντηση ήταν η εκδοχή μπε-μπούλης.
    Μου είπε ότι στο σχολείο του, αυτόν που κάνει μπούλινγκ τον φωνάζουν μπούλερ.
    Επίσης, σημείωσε ότι μπορεί τα μικρότερα παιδιά πράγματι να εννοούν τον μπούλερ όταν χρησιμοποιούν την λέξη μπούλης.
    Θα κάνω έρευνα λοιπόν και στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού και θα επανέλθω.

  187. Ενδιαφέρουσα ηχητική ταύτιση εντοπίζει επίσης κανείς και στον πληθυντικό του bully, bullies.

  188. Πέπε said

    @187

    Μπούλερ, καταπληκτικό! Αγγλικά Ελλάδος.

    Bullying > μπούλιϊνγκ > μπούλινγκ > bulling > ρήμα bull > παράγωγο ουσιαστικό buller

  189. gbaloglou said

    Μία ακόμη πρόταση, που καλύπτει την γενικότητα και όχι αναγκαστικά βίαιη φύση του bullying: διαχωρισμός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: