Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κείμενα του Εικοσιένα – 2 : Δι’ ασήμαντον αφορμήν…

Posted by sarant στο 26 Ιανουαρίου, 2021


Μια και μπήκαμε στη χρονιά που σημαδεύει τη 200ή επέτειο του ξεσηκωμού του Εικοσιένα, πριν από λίγο καιρό σκέφτηκα να καθιερώσω μια νέα στήλη στο ιστολόγιο, που θα τη δημοσιεύω κάθε δεύτερη Τρίτη, εναλλάξ δηλαδή με το βιβλίο του πατέρα μου, και που θα παρουσιάζει κείμενα της εποχής του 1821. Σκοπεύω να διατηρήσω τις δημοσιεύσεις τουλάχιστον έως τα τέλη Μαρτίου αλλά και πιθανώς ως το τέλος της χρονιάς, αν βέβαια υπάρχει ως τότε αρκετό υλικό από μεριάς μου και αρκετό ενδιαφέρον από δικής σας πλευράς. Θα δώσω προτεραιότητα σε κείμενα που δεν είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο.

Από την προηγούμενή μου τριβή με κείμενα της εποχής, που βέβαια ήταν πολύ έντονη όσο συγκέντρωνα υλικό για το βιβλίο μου Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων, έχω υπόψη μου κάμποσα τέτοια κείμενα, αλλά όποιος έχει υπόψη του κείμενο που το θεωρεί αξιόλογο προς δημοσίευση μπορεί να μου το στείλει στο γνωστό μέιλ, sarantπαπάκιpt.lu.

Το σημερινό άρθρο είναι το δεύτερο της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ.

Σήμερα θα παρουσιάσουμε ένα μικροεπεισόδιο από τον ξεσηκωμό -ένα ασήμαντο επεισόδιο, έναν καβγά δι’ ασήμαντον αφορμήν. Τον Οκτώβριο του 1824, στο Μεσολόγγι, που βρισκόταν εκείνη την περίοδο σε ανάπαυλα, μερικοί μαχητές τρωγόπιναν σε μια ταβέρνα. Είχαν αποθέσει τα άρματά τους μακριά, αλλά πάνω στην κουβέντα και στο μεθύσι μαλώσανε και ένας Σουλιώτης, ο Στράτος Ντόβας, τραυμάτισε επιπόλαια έναν άλλον ομοτράπεζο με το χαρμπί, το σουβλί που είχαν για να γεμίζουν τα (εμπροσθογεμή) ντουφέκια τους. Επενέβησαν οι άνθρωποι του πολιτάρχη και τους χώρισαν. Ο Στράτος με τους συνοδούς του στάθηκε σε ένα εργαστήρι. Πέρασε από εκεί ένας άλλος της αρχικής παρέας, ο Γουρνάρας, και ο Στράτος (ή ο ψυχογιός του) τον πυροβόλησαν χωρίς να τον πετύχουν -αλλά τραυμάτισαν έναν άσχετο νεαρό. Ο Γουρνάρας αντιπυροβόλησε τραυματίζοντας ελαφρά τον Στράτο.

Αυτό το περιστατικό αποτελεί αντικείμενο έξι εγγράφων που βρίσκονται στο Ιστορικό Αρχείο Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου (Τεύχος 4, σελ. 990-994). Τα παραθέτω ολόκληρα, παρολο που έχουν αρκετές επαναλήψεις. Πολλά απευθύνονται στον Μαυροκορδάτο, ο οποίος τότε απουσίαζε στο Λιγοβίτσι. Στα Ελληνικά Χρονικά δεν υπάρχει αναφορά στο επεισόδιο.

Στο επεισόδιο υποβόσκει η αντιπάθεια ανάμεσα σε Σουλιώτες και σε ντόπιους. Οι Σουλιώτες, έχοντας χάσει την πατρίδα τους, βρίσκονταν στο Μεσολόγγι και σε άλλα μέρη της Αιτωλοακαρνανίας, όπου συχνά αντιμετωπίζονταν σαν ξένο σώμα, με καχυποψία. Στο 5ο έγγραφο οι (Μεσολογγίτες) επιστολογράφοι ανησυχούν μήπως ο Μακρής (υποθέτω ότι είναι ο στρατηγός Δ. Μακρής) «το πάρει καπριτσιόζα» και ζητήσει εκδίκηση.

Στο τέλος εξηγώ ορισμένες λέξεις και αναφέρω ορισμένα βιογραφικά για έναν εκ των πρωταγωνιστών του επεισοδίου.

1ο έγγραφο:

Προς την έντιμον Επιτροπήν την ενεργούσαν κτλ.

Η Γενική Αστυνομία της Αιτωλίας

Κατά την διά ζώσης φωνής αναφοράν του Πολιτάρχου κυρίου Μήτσου Μαχαλιώτου, αναφέρομεν ως ακολούθως:

Σήμερον ο Στράτος Ντόβας, Δεντραμής Χοντροδήμας, Θεοδωρης Στραβοκωνσταντίνου, Γουρνάρας, πίνοντες εις τον καφενέν του Μορτζούνη, διά παλαιά πάθη, φαίνεται, εσυγχίσθησαν. Ο δε Στράτος Ντόβας μέ το γαρμπί του εκτύπησε τον Θεοδωρήν Στραβοκωνσταντή ολίγον τι εις τό στήθος του και ανακατώθησαν επάνω είς τον ρηθέντα καφε­νέν. Ο δε Πολιτάρχης αναβάς επάνω τους εξεχώρισε, και συνοδεύσας τον Στράτον με ανθρώπους του τον έστειλεν εις το σπίτι του μεθυσμένον όντα· όντες προς το εργαστήριον του Μπαμπίλη κατεπείσθησαν οι του Πολιτάρχου από τον Στράτον, και εκάθισαν εκεί διά να πιουν ρακί· απερνών εκείθεν ο Γουρνάρας εσήκωσε την πιστόλαν του και ετράβησε κατά του Στράτου, τον οποίον εκτύπησεν εις τον αριστερόν ώμον, και απέρασέν η μπάλα από το άλλο μέρος· τότε ανακατώθησαν και εκεί, και μόλις ο Πολιτάρχης ημπό­ρεσε να τους ξεχωρίσει χωρίς ν’ ακολουθήσει φόνος. Τον Γουρνάραν ο Πολιτάρχης παρέδωσεν εις τας χείρας του αρχηγού του, δηλ. του Φρουράρχου· ο δε Στράτος απέρασεν εις τον καπ. Σίψαν. Λαβόντες και την αναφοράν του Φρουράρχου θέλει σας άναφέρομεν. Μένομεν με σέβας.

Εν Μισολογγίω την 12 8βρίου 1824

Ο Γ. Αστυνόμος
Ι. Τομπακάκης (ΤΣ.)

Ο Γραμμ.
Π. Βενδραμής

2ο έγγραφο:

Προς την Επιτροπήν κτλ.

Η Γ. Αστυνομία κτλ.

Και ο Φρούραρχος της Πόλέως ταύτης βέβαιοί τα όσα το υπ’ αρ. 1310 εκθέτει προσεπιθέτων, ότι ενώ ο Γουρνάρας απερούσεν, ένας των ανθρώπων του Στράτου ετράβησε κατ’ αυτού μίαν πιστολιάν, και φυλαχθείς ο Γουρνάρας απέφυγε τον θάνατον, και αυτός αντεπιφέρων πιστόλαν έτράβησε κατά των περι τον Στράτον, και επέτυχεν αυτόν εις τον ώμον ώς υπ’ άρ. 1310· διά το να είναι δε απόγευμα, και εκ τούτου, όσοι παρευρέθησαν εκεί, κατά το σύνηθές των, είναι εις σχεδόν πόσιν κρασιού, η περί αυτών εξέτασις ανα­βάλλεται διά την αύριον.

Μένομεν μέ σέβας.

Ο Γεν. Αστυνόμος
Ι. Τομπακάκης

Ο Γραμμ.
Π. Βενδραμής

Εν Μισολογγίω
Την 12ην 8βρίου 1824

3ο έγγραφο:

Εκλαμπρότατε πρίγκηψ (Α. Μαυροκορδάτε, Λιγοβίτζι).

Σας δίνομεν την είδησιν, ότι χθες τρώγοντες και πίνοντες ο Στράτος Δόβας με τον Βενδραμή, Θοδωρή Στραβοκωνσταντή και Γουρνάρα, ποιος ηξεύρει, αφού εμέθυσαν, τί είπαν και τί έκαναν και διά ποίαν αιτίαν, ο Στράτος έβγαλεν το χαρμπί και εβάρεσεν εις το στήθος ολίγον τον Θοδωρή Στραβοκωνσταντή, ανακατώθησαν εκεί επάνω εις τον καφενέν του Ντάτζικου όπου έπιναν· επήγαν και τους εχώρισαν και oι άνθρωποι του πο­λιτάρχου επήραν τον Στράτον να τον πάνε εις το σπίτι του διά να ησυχάσουν τον καβγά. Αυτός όντας μεθυσμένος ωσάν και τους άλλους όπου έπιναν, απερνώντας από το εργα­στήρι του Γιωργαρά και Μπεμπέλη εκατάπεισεν τους συντροφεύοντας αυτόν ανθρώ­πους να έμπουν μέσα να πιουν ρακί και εμβήκαν και έπιναν. Κατά τύχην επέρασεν εκείθεν ο Γουρνάρας, και άλλοι λέγουν ότι ο ίδιος Στράτος, άλλοι λέγουν ότι ο ψυχογιός του, ετράβηξε μία πιστολιά κατά του Γουρνάρα και δεν τον εβάρεσεν, αλλά εβάρεσεν ολίγον ένα Βραχωριτικόπουλον όπου κατά τύχην απερνούσε· τότε ο Γουρνάρας έβγαλε την πι­στόλα του και ετράβηξεν εις τον Στράτον και τον εβάρεσε εις το χέρι. Ακούγοντας οι συντρώγοντες τες πιστολιές έτρεξαν εκεί και μαθαίνοντας τα όσα ηκολούθησαν, έρριψαν ένα δύο πιστολιές κατά του Στράτου, οπού ήτον κρυμμένος πίσω από την πόρταν και δεν τον επήρεν. Τότε ο Στράτος εβγήκεν έξω διά να φύγει και τον επήραν κοντά και τον εβάρεσαν ένα δύο γιαταγανιές και επήγεν εις το σπίτι του κ. Σίψα.

Ημείς λοιπόν συμφώνως με τους προκρίτους επήγαμεν εις την Επιτροπήν και είπομεν να δώσουν διαταγήν αμέσως να φυλακωθούν οι πταίσται, δια να ξεταχθεί η υπόθεσις εις το κριτήριον κατά τούς νόμους και να παιδευθούν οι πταίσται και μένομεν με σέβας.

1824 Οκτωβρίου 13, Μεσολόγγι

Οι δούλοι σας επιστάται

Αποστόλης Αν. Καψάλης
Γεώργιος Φαράντος
Σέργιος Παπάζογλου

4ο έγγραφο:

Εξέτασις του κου Ιωάννου Γεωργαρά

Ερ. Πώς ονομάζεσαι και πόθεν είσαι;

Απ. Ιωάννης Γεωργαράς, Μεσολογγίτης.

Ερ. Τί ηκολούθησε χθες εις το εργαστήρι σου;

Aπ. Χθες προς τας πέντε ήμισυ ώρας απερασεν από το εργαστήρι μου φερόμένος ο Στράτος Δόβας από τον Μαγουλή, άνθρωπον του πολιτάρχου. Ο Στράτος εκατάπεισε τον Μαγουλήν, διά να έλθουν μεσα εις το εργαστήρι μου να καθίσουν καθώς και ήλθαν.

Ο Στράτος ήτον τόσον μεθυσμένος, ώστε οπού δεν ημπορούσε να σταθεί και ο Μαγουλής τον επρόσεχε παρακινώντας τον παρακαλεστικώς να υπάγουν εις το σπίτι, αυτός δεν ήθελε με κανένα τρόπον, αλλά άρπαξεν από το ντζάκι μου ένα δράμι μεγάλο και το έρριψεν έξω, δεν επαρατήρησα όμως ποίον εζήτησε να κτυπήσει με αυτό, ύστερα μου επήραν ένα τενεκέν γεμάτον ταμβάκο και μου τον έχυσεν. Ο Μαγουλής, καθώς και εγώ, δεν ελείπαμεν από του να τον παρακαλούμεν διά να τον συντροφεύσομεν εις το σπίτι του· αυτός με κανένα τρόπον δεν ήθελε ν’ ακούσει, έπεσεν επάνω εις τον Μαγουλήν και εζήτησε να του αρπάξει τα άρματά του ο Μαγουλής πλην ετραβήχθη και δεν ημπόρεσε. Έξω του εργαστηρίου εστέκετο και ο Γουρνάρας και δεν ομιλούσε τίποτες αλλά έκανεν σεΐρι. Με εζήτησεν ο Στράτος να του φέρουν ολίγον νερόν και εγώ υπάγησα να του φέρω. Μόλις απεμακρύνθην από το εργαστήρι μου και άκουσα δύο πιστολιές και επιστρέφοντας βλέπω να είναι βαρεμένος ο Στράτος από τον Γουρνάραν. Τούτο ηξεύρω.

Ερ. Δεν έμαθες ποίος ετράβησε πρώτα;

Απ. Άκουσα ότι ετράβηξαν μίαν πιστόλαν επάνω εις τον Γουρνάραν διά να τον σκοτώσουν και δεν τον επήραν, αλλά εβάρεσεν ένα Βραχωριτόπουλον πολλά ολίγον, ποίος όμως την ετράβησεν, ο Στράτος ή ο ψυχογιός του δεν ηξεύρω· και τότε ο Γουρνάρας έβγαλε την πιστόλαν και εβάρεσεν τον Δόβαν.

Ερ. Άλλο τίποτε ηξεύρεις να ειπείς;

Απ. Δεν ηξεύρω παρά μόνον ότι ύστερον έτρεξαν πολλοί και τους εχώρισαν από εκεί.

13 Οκτωβρίου 1824        Ιωάννης Γεωργαράς

5ο έγγραφο

Εκλαμπρότατε (Α. Μαυροκορδάτε, Λιγοβίτζι).

Από το άλλον μας και από τα γράμματα της Επιτροπής και άλλα πληροφορείσθε τα όσα ηκολούθησαν με τον Στράτον Ντόβαν και εντοπίους.

Ημείς λοιπόν υποπτευόμενοι, μήπως ο Μακρής το πάρει καπριτσιόζα και στοχασθεί κατά την συνήθειάν του ότι το έκαμαν όλοι οι Μεσολογγίται, με την συνηθισμένην  πρόφασιν ότι δεν με θέλουν και όχι άνθρωποι μεθυσμένοι και παντίδοι και μαζώξει τίποτας τακίμια Σουλιώτικα και άλλους ρέμπελους και θελήσει να έλθει εδώ με πολλούς στρατιώτας διά να εκδικηθεί και να γενεί εμφύλιος πόλεμος εδώ μέσα εις την χώραν, απεφασίσαμεν διά να μη τον δεχθούμεν αλλά να του κλείσομεν την πόρταν. Διά τούτο σας το φανερώνομεν της εκλαμπρότητός σας και παρακαλούμεν οπού αν έχει και τέτοιον σκοπόν να τον εμποδίσετε. Διατί προκρίνομεν καλλιότερα να τον κλείσομεν έξω και ό,τι γενεί ας γενεί, παρά να τον εμβάσομεν μέσα και να αρχίσει εμφύλιος πόλεμος και να κάψομεν τα σπίτια μας και να μας διαγουμίσουν και περί τούτο προσμένομεν με τον επί τούτου οπού στέλνομεν την απόκριοίν οας πώς να φερθούμεν και μένομεν με σέβας.

1824 Οκτωβρίου 13, Μεσολόγγιον

Οι δούλοι σας επιστάται

Αποστόλης Αν. Καψάλης
Γεώργιος Φαράντος
Σέργιος Παπάζογλου

6ο έγγραφο:

Προς την Επιτροπήν την ενεργούσαν εν απουσία του Γ.Δ.

Η Γενική Αστυνομία της Αιτωλίας

Μετά τόσας και τόσας ακριβείς εξετάσεις, τας οποίας η Αστυνομία αυτή έκαμε περί του συμβάντος χθες προς τας 5 ήμισυ ώρας, ανεύρεν ότι ο Στράτος Ντόβας, Δενδραμής, Χοντροδήμος, Γουρνάρας, Θοδωρής Στραβοκωνσταντή έτρωγαν επάνω εις τον καφενέ του Μουρτζιούκη· οι ρηθέντες συνεφώνηοαν να εβγάλουν τα άρματά των διά να μην ακολουθήσει τίποτε μεταξύ των. Όθεν τα έβγαλαν και τα παρέθεσαν εις ένα μέρος του οσπιτίου οπού εκάθηντο· ενώ μεθυσθέντων, έφθασαν εις τον άκρον βαθμόν, αρπάζει το χαρπί ο Στράτο Ντόβας, το οποίον μόνον εβαστούσεν εις την ζώνην του ο Δενδραμής, και παρ’ ολίγον εθανάτωσε τον Στραβοκωνσταντήν, εάν δεν του εβαστούσεν το χέρι ο Δενδραμής, πλην τον επλήγωσεν· εκ τούτου έγινεν εις τον καφενέν άνω κάτω και μόλις ο πολιτάρχης τους διεχώρισε, χωρίς να βλαφθεί τις και εξ αυτών εκτός του Στραβοκωνσταντή και τοιουτοτρόπως τους μεν άλλους διέταξε να τραβηχθώσι εις τας οικίας των και υπήκουσαν, τον δε Στράτον συνοδεύσας με δύο στρατιώτας, τον επρόπεμπαν εις το σπίτι του.

Ο Στράτος εις μέθην άκραν όντας και πλήρης θυμού δεν ηθέλησε να υπάγει εις το σπίτι του, όθεν εκάθισεν εις το εργαστήρι του Μπαμπίνη και Γεωργαρά, εκεί διέβη και ο Γουρνάρας και εκοντοστάθη ολίγον. Ένας λοιπόν των ανθρώπων του Στράτου ετράβηξε κατά του Γουρνάρα και αυτός προφυλαχθείς απέφυγε τον θάνατον, τότε ο Γουρνάρας αντεπέφερε πιστολιάν κατ’ αυτού και ελάβωσε τον Στράτον. Τότε άλλην πιστολιάν ετράβη­ξαν κατά του Γουρνάρα και δεν τον εύρον (σημειώσατε όμως ότι εις την πρώτην πιστολιάν κατά του Γουρνάρα εκτύπησεν ένα βραχωριτόπουλον εις το μέτωπον γδαρτά) έφθασαν και άλλοι εκεί και ο Στράτος φυγών επήγεν εις το σπίτι του Σίψα, κυνηγώντας τον με­ρικοί τον έδωσαν ένα δυό μαχαιριές. Τούτο εξηκριβώσαμεν και είναι τω όντι εμπεριστάτως απαράλλακτον ως ηκολούθησε. Με σέβας μένομεν

Εν Μεσολογγίω τη 13 Οκτωβρίου

Ο Γεν. ‘Αστυνόμος
Ι. Τουμπακάκης

Ο Γραμμ.
Παναγιώτης Βενδραμής

Λεξιλόγιο

γαρμπί, και συνήθως χαρμπί: Στενόμακρο στιλέτο που το είχαν στο σελάχι και το είχαν και για να γεμίζουν τα πιστόλια.

Βραχωριτόπουλο: από το Βραχώρι δηλ. το Αγρίνιο.

έκανε σεΐρι: παρατηρούσε, έβλεπε.

παντίδος: ληστής

τακίμια: ομάδες, συμμορίες.

Και ένα βιογραφικό:

Ο Κων. Γουρνάρας, που είναι ο ένας από τους δύο πρωταγωνιστές του επεισοδίου, από τη Μεσάριστα Μεσολογγίου, ήταν αρχικά ναυτικός. Το 1821 τον βρήκε να υπηρετεί στο τουρκικό ναυτικό. Τον Μάιο του 1821 βρισκόταν σε ένα δίκροτο που πυρπόλησε ο Παπανικολής, έπεσε στη θάλασσα και πήγε στους Έλληνες. Στο Μεσολόγγι τραυματίστηκε δυο φορές ως αρχιπυροβολητής στην τάπια Λουνέτα. Περιγράφεται ως «αιμοβόρος και αγρίων ενστίκτων άνθρωπος». Συμμετείχε σε διάφορες εξόδους από τις οποίες επέστρεφε κρατώντας από κανένα τούρκικο κεφάλι. Επίσης αναφέρουν ότι είχε δυνατή φωνή και διέπρεπε στο υβρεολόγιο κατά των Τούρκων. Στις προετοιμασίες για την Έξοδο πρότεινε να θανατώσει ο ίδιος με τα χέρια του τα γυναικόπαιδα αρκεί να βρισκόταν κάποιος άλλος να σκοτώσει την αδερφή του, που ο ίδιος δεν άντεχε. Οι καπεταναίοι αρχικά συμφώνησαν αλλά ο δεσπότης Ιωσήφ τους μετάπεισε. Έπεσε στην Έξοδο. (Στοιχεία από Ηπειρωτική Εστία τχ. 198-199).

183 Σχόλια προς “Κείμενα του Εικοσιένα – 2 : Δι’ ασήμαντον αφορμήν…”

  1. π2 said

    Ερώτηση ασχέτου: μαρτυρείται ο όρος πολιτάρχης στον ελλαδικό χώρο προεπαναστατικά; Ρωτάω γιατί οι πολιτάρχες μαρτυρούνται, με αντίστοιχα με τους της επανάστασης καθήκοντα, στις αρχαίες μακεδονικές πόλεις. Κι επειδή τις επιγραφές αποκλείεται να τις ήξεραν, αναρωτιέμαι αν εμπνεύστηκαν τον όρο από τις Πράξεις των Αποστόλων, που μιλούν για τους πολιτάρχες της Θεσσαλονίκης.

  2. Ωραίος ο εξευγενισμός Ντόβας / Δόβας. Όπως drone / δρόνος.

  3. Το καημένο το Βραχωριτόπουλον παραλίγο να την πληρώσει.

  4. Πουλ-πουλ said

    Ε όχι, και εδώ ο Σίψας!

  5. Επώνυμα της Πρέβεζας: Χαρμπής και Γουρνάρης.

  6. Alexis said

    #5: Και Ντόβας στα Λέλοβα, στη λεγόμενη «Λάκκα Σούλι»
    Επίσης Μπεμπέλης στο Μεσολόγγι.

    Το «ενώ μεθυσθέντων» του 6ου εγγράφου θυμίζει έντονα Μποστ!

  7. atheofobos said

    ….και τον εβάρεσαν ένα δύο γιαταγανιές…
    Αριστουργηματική διατύπωση !

  8. @ 6

    Ναι, ναι.

    Κορασίδων μεθυσθέντων
    και κατόπιν βιασθέντων
    ουχί όμως δικασθέντων
    όλων των παραπεμφθέντων…

    🙂

  9. Alexis said

    Είναι σίγουρο ότι ο Μακρής που αναφέρει το 5ο έγγραφο είναι ο γνωστός καπετάνιος και πρωταγωνιστής της Εξόδου Δημήτριος Μακρής; Γιατί ο Δημήτριος Μακρής ήταν από τη Γαβαλού Αιτωλοακαρνανίας, δεν ήταν Σουλιώτης.
    Για ποιο λόγο να θέλει να εκδικηθεί τους Μεσολογγίτες για λογαριασμό των Σουλιωτών;

  10. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Αν είχε το κείμενο ο Σέρτζιο Λεόνε, ταινιάρα θα είχε κάνει 😛

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    9 Αλέξη, έχεις δίκιο. Ή υπήρχε άλλος στρατηγός Μακρής, πράγμα δύσκολο ή, το πιθανότερο, οι ντόπιοι φοβούνται τον Μακρή όχι ως Σουλιώτη αλλά ως Ρουμελιώτη και όχι Μεσολογγίτη.

    7 Ναι, λες και είναι αμελητέο

    6 Πράγματι

    1 Προεπαναστατικά όμως δεν θα χρησιμοποιούνταν οι τουρκικοί όροι; Πάντως μετά το 1821 παντού έχουμε πολιτάρχες με αστυνομικά καθήκοντα.

  12. Ωραία τυποποίηση ημερομηνίας: 1824 Οκτωβρίου 13.

    Όπως και στα ιαπωνικά 1824年10月13日 με τη σημασία
    έτος – φεγγάρι – ημέρα / ήλιος.

    Κοιτάζουμε, με την ευκαιρία, το όνομα του
    Άκιρα 明 «Ηλιοφέγγαρος»,
    Κουροσάβα: 黒澤 – «Μαυροβαλτίτης»,

  13. Λεύκιππος said

    4ο έγγραφο:

    Εξέτασις του κου Ιωάννου Γεωργαρά

    Ερ. Πώς ονομάζεσαι και πόθεν είσαι;

    Απ. Ιωάννης Γεωργαράς, Μεσολογγίτης………. Εγώ μιλούσα δίπλα με την Γιαδικιάρογλου (Μόνο αυτό δεν είπε…..)

  14. antonislaw said

    Ο σταυρός του Κωνσταντίνου Γουρνάρα στον Κήπο των Ηρώων στο Μεσολόγγι.
    Το συγκεκριμένο ιστολόγιο τον αναφέρει ως Γουρναρά, με τόνο στη λήγουσα.

    Σε ένα άλλο ιστολόγιο παρατίθενται και τα λόγια που είπε ο Δεσπότης Ιωσήφ για να αποτρέψει τον Γουρνάρα από να σφαγούν τα γυναικόπαιδα πριν την έξοδο, χωρίς όμως ο μπλόγκερ να παραθέτει σαφώς την πηγή του, πιθανόν από τα «Στρατιωτικὰ Ἐνθυμήματα» τοῦ Ν. Κασομούλη που αναφέρει παραπάνω:
    «Τὰ παιδιὰ καὶ οἱ γυναῖκες ἀνήκουν εἰς τὸν Θεὸν καὶ Εκεῖνος θὰ ἐφρόντιζε διὰ τὴν τύχην των. Ἐν ὀνόματι τῆς Ἁγίας Τριάδος. Εἶμαι Ἀρχιερεύς. Ἂν τολμήσετε νὰ πράξετε τοῦτο, πρῶτον θυσιάσετε ἐμένα. Καὶ σᾶς ἀφήνω τὴν κατάραν τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Παναγίας καὶ ὅλων τῶν Ἁγίων. Καὶ τὸ αἷμα τῶν ἀθώων νὰ πέση εἰς τὰ κεφάλια σας».

    Καλημέρα σας!

  15. sarant said

    13 Κορόιδο ήταν να μπλέξει;

    14 Α μπράβο!

  16. antonislaw said

    Από ένα άλλο ιστολόγιο έχουμε μία γεύση για τα «γαλλικά» του Γουρνάρα προς τους Τούρκους (αν και το ιστολόγιο τον αναφέρει ως «Πάνο Γουρνάρα αρχιπυροβολιστή»

    » – Αλέστα , του Κιουταχή τα γένεια χέστα!

    Οι Αρβανίτες κάμανε παράπονα στους κλεισμένους γι’ αυτή την προσβολή, που πείραζε πολύ το Βεζύρη, κ’ εκείνοι πάλι βρίσκανε πρόφαση πως ένα παλιόπαιδο ήταν αυτό που φώναζε.

    Ποιος όμως να συμμαζέψη τον άγριο το Γουρνάρα;

    Ν. Δ. Μακρή , Ιστορία του Μεσολογγίου

    (Ανέκδοτο χειρόγραφο Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος)»

    http://istorikaanastilomata.blogspot.com/2011/11/blog-post.html

  17. sarant said

    Παραπονέθηκαν λοιπόν! Σε παλιοτερο κείμενο έχουμε στα σχόλια κι έναν υβρεολογικό διαγωνισμό στο Μεσολόγγι που ίσως αξίζει και χωριστή παρουσίαση σε άρθρο.

  18. Κουνελόγατος said

    Κάπου διάβασα πολύ πρόσφατα (αλλά που;;; γέρασα γμτ) πως στην πολιορκία του Μεσολογγιού (νομίζω), οι σκοποί τα έλεγαν μεταξύ τους όταν σκοτείνιαζε, σα να μην έτρεχε τίποτα, μάλιστα ο ένας έδινε φωτιά στον άλλον για να καπνίσουν. Μόλις ξημέρωνε, άρχιζε το υβρεολόγιο και η σφαγή.
    Καλημέρα σας.

  19. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

  20. antonislaw said

    Η γουρνάρα επίσης είναι και ένα ψάρι του γλυκού νερού που βρίσκεται και στη λίμνη Τριχωνίδα και στη λίμνη Αμβρακία ή Ριβιο ( Tropidophoxinellus hellenicus )

    http://fishbase.mnhn.fr/summary/Speciessummary.php?id=26119
    http://www.env.upatras.gr/announcements/id/496

  21. 12: Μαυροβαλτίτης;

  22. sarant said

    19 Xαχά!

    21 Από τον μαύρο βάλτο

  23. leonicos said

    Βρε σεις όλοι!

    Σ’ ένα κείμενο που πρακτικά δεν έχεις να προσθέσεις πολλά

    βγαίνουνε κάτι τυπάρες, Antonislaw , ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς

    και το κάνουν αριστούργημα.

    Μπορεί να μη συμβάλλω συχνά ουσιαστικά, αλλά είμαστε πολύ ζωντανό ιστολόγιο.

    Μ’ αρέσετε ρε!

  24. leonicos said

    Αααααααααααα αυτός ο Antonislaw ξλερει πολλά

    Πάρ’ του το κεφάλι

    ΝΒ Σχόλιο στο πνεύμα του άρθρου

    Διασκεδάζω

  25. Alexis said

    #7, 11β: ….και τον εβάρεσαν ένα δύο γιαταγανιές…

    Μου θυμίζει κάποιες αντίστοιχες περιγραφές του πεθερού μου, που είχε πολεμήσει στον εμφύλιο.
    Περιέγραφε πυροβολισμούς και σκοτωμούς με απόλυτη φυσικότητα, σαν κάτι καθημερινό και αυτονόητο. («…και του ‘κοψε μια κουμπουριά και πάει καλιά του…»)

  26. leonicos said

    οι σκοποί τα έλεγαν μεταξύ τους όταν σκοτείνιαζε, σα να μην έτρεχε τίποτα, μάλιστα ο ένας έδινε φωτιά στον άλλον για να καπνίσουν.

    Αυτά συμβαίνουν σε όλα τα σύνορα, άσχετα με τις εχθρότητες

    Αν θυμάστε, στην Κύπρο, μετά το 74 και όταν τα πράγματα ήταν πολύ άγρια ακόμα, ένα κύπριος φανταράκος την πλήρωσε με τη ζωή του. Πήγε να ζητήσει φωτιά ή τσιγάρο στο αντίπαλο φυλάκιο, κι ένας καινούργιος, που δε ήξερε τι γινεται γενικα τον σκότωσε.

    Πρέπει να το θυμάστε. Δεν είστε και πολύ γέροι

    Πιθανολογώ ότι είμαι ο γεροντότερος εδώ μέσα

  27. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Όντως ο Antonislaw ξέρει πολλά. Η Αμβρακία είναι δέκα χιλιόμετρα από δω και εγώ δεν το ήξερα το ψάρι!

  28. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  29. sarant said

    26 Δεν νομίζω να είσαι ο πρεσβύτερος

  30. leonicos said

    Βρε Antonislaw

    πώς γίνεται το ψάρι συο, ο κ. Tropidophoxinellus, να είναι ταυτόχρονα freshwater και benthopelagic. Τί δεν καταλαβαίνω;

  31. @ 21 Stazybο Hοrn

    Όπως το λέει ο Νίκος «από το(ν) μαύρο βάλτο» ή «από το μαύρο έλος» αλλά στο σύνθετο που έκανα για επώνυμο το έβαλα με την ελληνική λέξη Ασπροβάλτα (> μαυροβάλτα).

  32. spiridione said

    Αυτός ο Ντόβας δεν ήταν Σουλιώτης απ’ ό,τι βλέπω. Οι Ντοβαίοι ήταν κλέφτες του Ζυγού, που ο Μακρής ήταν επικεφαλής.
    Και δημοτικό τραγούδι
    Αντιγράφω τους στίχους με επιφύλαξη
    Βουνά μ’ για χαμπηλώσετε, παραμεράτε λίγο
    Για ν’ αγναντέψω το Ζυγό και τα Καστανοχώρια
    Να ιδώ τους κλέφτες του Ζυγού και τους καπεταναίους
    Να ιδώ τους δυό αδερφούς Μακρή, εξι αδερφούς Ντοβαίους
    Να ιδώ τον Τσάκο Θοδωρή τους δυό Τσερεπελαίους.
    Αυτοί ‘ναι οι κλέφτες του Ζυγού και οι καπεταναίοι.
    Αυτοί φυλάνε το Ζυγό και πολεμούν τους Τούρκους.

  33. Αγγελος said

    Από αυτούς να κατάγεται και ο Δόβας της βίας και της νοθείας;

  34. Κιγκέρι said

    …έκανεν σεΐρι: μου θύμισε την ηθοποιό Σοφία Σεϊρλή.
    Και το Παντίδος είναι επίθετο. Οι Ντοβαίοι που ξέρω είναι Βλάχοι από τη Σαμαρίνα.

    Γέλασα πολύ σ’ αυτό το σημείο:

    …διά το να είναι δε απόγευμα, και εκ τούτου, όσοι παρευρέθησαν εκεί, κατά το σύνηθές των, είναι εις σχεδόν πόσιν κρασιού, η περί αυτών εξέτασις ανα­βάλλεται διά την αύριον

  35. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μοῦ ἄρεσε τὸ σημερινό.

    Οἱ παράλληλες ἀφηγήσεις τοῦ περιστατικοῦ ἀπὸ διαφορετικοὺς ἀφηγητές μοῦ θύμισαν τὸ Ρασομόν τοῦ Κουροσάβα*.

    *@12. Γιάννη, δὲν ξέρω τὶ σοῦ μάθανε οἱ Ἀπονέζοι, ἀλλὰ δικός μας εἶναι κι αὐτός. Ὁ παπποῦς του ἤτανε Ἕλληνας ναυτικὸς ποὺ ξέμεινε στὴν Ἀπονία.

    Τὸν λέγανε Ἀκύλα Κουλοσάββα. 🙂

  36. @ 35 Δημήτρης Μαρτῖνος

    Μπράβο Δημήτρη, για τα λ>ρ. Από Ιωνία στη Άπω Ιωνία… 🙂

  37. Νέο Kid Al Afrikii said

    Τελικά οι μπάτσοι εξαπανέκαθεν την ίδια ξύλινη κωμική γλώσσα χρησιμοποιάνε! 🙂

  38. ΤΟ ΧΑΪΚΟΥ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ (5/7/5 συλλαβές):
    (Μια και βλέπουμε και …μπάτσους)

    Αστυνομίες
    Με σάτσους και με μπάτσους
    Υπάρχουν πολλές.

    (satsu 察 = αστυνομικός στα ιαπωνικά).

  39. BLOG_OTI_NANAI said

    1: Πολιτάρχης υπάρχει στα 1784 σε μετάφραση του Ευγένιου Βούλγαρη, στο Σύνταγμα του Ρήγα, στον Ερμή τον Λόγιο. Και στην τελευταία εικόνα κάποια γενικά για την επιβίωση του θεσμού.

  40. spiridione said

    Και εδώ κάποιες πληροφορίες για τους Ντοβαίους, ο Στράτος Ντόβας ήταν στρατιώτης
    https://books.google.gr/books?id=rT4MAQAAMAAJ&q=%CE%9D%CF%84%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9&dq=%CE%9D%CF%84%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwiptLHzqbnuAhWKH-wKHSK1CtQQ6AEwAHoECAUQAg

  41. Georgios Bartzoudis said

    (α) «Μεγαλοκτηνοτρόφος» του παλιού καιρού, βοσκούσε καθημερινά τα βουβάλια του στον βαλτώδη μερά, πλήρως απομονωμένος από την κοινωνία του χωριού. Ένα βραδάκι, μετά από απομόνωση 5-6 ετών, αποφάσισε να κάνει μια βόλτα προς την «πλατέα» του χωριού και είδε με έκπληξη ότι ένας συνομήλικός του είχε ανοίξει (ουζο)παντοπωλείο. Κι όταν επέστρεψε σπίτι, διηγούνταν στα παιδιά του: «Είδα, κι τί δεν είδα! Να, Γιουβάν’ς άνοιξι αργαστήρ(ι)».
    [Λέτε να ήταν κανένας απόγονος του …Ντόβα και να θυμήθηκε το «εργαστήρι»;]

    (β) «έκανε σεΐρι: παρατηρούσε, έβλεπε».
    # «Αφ’νοί πιάσ’καν στα χέρια, κι αυτός αντί να πά(ει) να τ’ς χουρίσ(ει) έκανι σουϊούρ(ι) απού μακριά», λέμε Μακεδονιστί [ένθαπερ το «πά(ει)» μονοσύλλαβο και τα «σουϊούρ(ι)», «μακριά» δισύλλαβα]

  42. sarant said

    35 🙂

    39 Α μπράβο

    32-40 Οποτε με παραπλάνησε η αναφορά των μεσολογγιτών στα σουλιώτικα τακίμια. Πάντως είχε σχέσεις με Σουλιώτες αφού κατέφυγε στο σπίτι του Σίψα, ο οποίος ήταν Σουλιώτης (ή δεν ήταν;)

  43. gbaloglou said

    26 (Και) στον Έβρο — Ζήσης Καραγώγος, 19-12-1986

  44. ΚΩΣΤΑΣ said

    Εξαιρετική και η σημερινή επιλογή σου, Νικοκύρη. Να ξεφύγουμε από τα σπουδαία, μάχες… κλπ και να δούμε λίγο το κλίμα, την καθημερινότητα και τους χαρακτήρες των ηρώων που μας ελευθέρωσαν.

    Να επισημάνω κι εγώ σαν πρώτη παρατήρηση ότι η γλώσσα των υπηρεσιακών εγγράφων της αστυνομίας μου φαίνεται ως αναλλοίωτη μέχρι σήμερα! 😉

  45. Νέο Kid Al Afrikii said

    Στην Αλβανία στα Τίρανα το 2001 ή 2002 δε θυμάμαι σίγουρα, είχα γνωρίσει 2 παληκάρια Σουλιώτες . Δύο μέτρα ύψος Χ δύο μέτρα πλάτος ο καθένας…you really DON’T mess with them!

  46. SteliosZ said

    «διά το να είναι δε απόγευμα, και εκ τούτου, όσοι παρευρέθησαν εκεί, κατά το σύνηθές των, είναι εις σχεδόν πόσιν κρασιού,»

    «ενώ μεθυσθέντων, έφθασαν εις τον άκρον βαθμόν, »

    Τελικά, το έτσουζαν αρκετά τα παλικάρια…

  47. sarant said

    46 Πράγματι. Και πριν από τη μάχη, και σε περιόδους ανάπαυλας.

  48. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πάντως γενικά η γραπτή γλώσσα εκείνης της εποχής δεν μου φαίνεται να διαφέρει και πολύ από την σημερινή, εξαιρουμένων των ορθογραφικών λαθών και κάποιων στερεότυπων εκφράσεων. Βέβαια, εξυπακούεται ότι τις επιστολές δεν τις συνέτασσαν οι ίδιοι οι πολίτες αλλά μάλλον γραμματικοί. Ένα δείγμα, επιστολή των ορφανών του Καραϊσκάκη προς τον Καποδίστρια.

    προς τον Ιω. Καποδίστρια (14.1.1828)

    ἐξοχώταται Κυβερνίτα

    Ὁ ἐρχωμόσας εἰς τῆν ἐλάδα μάς ἔδοσεν με/γάλην ἐμψίχοσην, διότι ἐφθασεν ὀ πατέρας τόν / ὀρφανόν παιδίων μάληστα καί προτιταιρα ἀπό τρῆς / Μίνας ὕχαμεν
    γράψη πρός τῆν Σ. Κυβέρνησην / διά νά προφθάση τά ἀνήλικα παιδιά τοῦ
    Μακα/ρήτου Καραϊσκάκη, καί ἐστίλαμεν ἐπιτοῦτου τόν ἐξαδελ/φόν μας Κ. Μίτρο
    σκιλοδήμου, καί ἐός τόρα καμίαν / ἐξηκονόμησην δέν ἴδαμεν, τόρα ὅμος
    προσφέρο/μεν τό σέβας πρός τόν Σεβαστόν πατέρα μας ὀποῦ / νά κάμη τῆν
    ἀνήκουσαν οἰκονομίαν εἰς ἐμας / καθῶς καί ἐλπίζομε, ὅτι τό ὦντι θέλει ὕσθαι
    πα=/τήρ μας, καί παρακαλοῦμε, ὀσον τάχιστα νά μᾶς / προφθάσεται ὅτι ἤμεθα εἰς
    ἀθλῆαν κατάστασιν / καθ’ ὅτι βεβαιήσθαι καί ἀπο ὄλους τοῦς πατριότας / εἰς τί κατάστασιν εὐρισκόμεθα. Μένομεν μέ ὄλο / τό ἀνήκον Σέβας.

    τη: 14: Ἰανουαρίου 1828
    Τά ἀνηλικα τεκνα σας καλαμον τοῦ ποτέ καραϊσκάκη

    νητζα κε πενελοπι
    κε σπιρος

    ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, τόμος 64, σελ 276-277

  49. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Νὰ λεξιλογήσω λιγάκι.

    Στὴ θερμιώτικη ντοπιολαλιά ὑπάρχει ἡ χάρμπα= Μακρύ, ἴσιο ραβδὶ μὲ αἰχμηρὸ ἄκρο· τὸ χρησιμοποιοῦσαν γιὰ τὴν μεταφορὰ ἢ τὴν τοποθέτηση τῶν φρυγάνων στοὺς παραδοσιακοὺς φούρνους. Προφανῶς σχετίζεται μὲ τὸ χαρμπί.

    Ὑπάρχουν καὶ χαρακτηρηστικὲς ἐκφράσεις:

    Βάρει χάρμπα!=βάρα ραβδί!
    Εἶναι χαρακτηριστικὸς ὁ τύπος βάρει (ἀντὶ τοῦ βάρα) στὴν προστακτική.

    Ἐπίσης κάποιοι, δυσανασχετοῦντες στὴν προσφώνηση «μπάρμπα», ἀντὶ τοῦ συνηθισμένου «Μπαρμπαριὰ καὶ Τούνεζι», ἀπαντοῦσαν «πιάσε μου τὴ χάρμπα», μὲ σαφὲς σεξουαλικὸ ὑπονοούμενο.

  50. Πουλ-πουλ said

    35, 36
    Και ένα σχετικό ανέκδοτο για την εναλλαγή «λ» και «ρ» παρά τοις Ασιάταις:
    Κάποτε, για να τον πειράξουν, ξένοι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον γλωσομαθή Τσουενλάϊ:
    -How often do you have elections in your country?
    Και η απάντηση:
    -Evely molning.

  51. antonislaw said

    30
    «πώς γίνεται το ψάρι συο, ο κ. Tropidophoxinellus, να είναι ταυτόχρονα freshwater και benthopelagic. Τί δεν καταλαβαίνω;»

    Καλημέρα Λεόνικε,
    νομίζω ότι το benthopelagic είναι γενικός όρος για τα ψάρια που ζουν στο βένθος , στη βενθική ζώνη, στο βυθό κυρίως, των λιμνών και των θαλασσών, άρα βάζει πρώτα ότι είναι του γλυκού νερού και μετά ότι ζει στο βυθό ή κοντά σε αυτόν.

    Να πω την αμαρτία μου καθόλου ειδικός δεν είμαι με τα ψάρια, ό,τι αλιεύω είναι από μελέτες στο διαδίκτυο…

    Και για αν αποδώσουμε τα του Λεονίκου τω Λεονίκω ούτε στο νυχάκι σας δε σας φτάνω στα ενδιαφέροντα ποσταρίσματα εσένα και άλλων ιερών τεράτων του ιστολογίου

  52. antonislaw said

    17 «Σε παλιοτερο κείμενο έχουμε στα σχόλια κι έναν υβρεολογικό διαγωνισμό στο Μεσολόγγι που ίσως αξίζει και χωριστή παρουσίαση σε άρθρο.»

    Θα σας παρακαλούσα πολύ να το κάνατε άρθρο, πραγματικά θα έχει ενδιαφέρον και γλωσσικό και κοινωνιολογικό σχετικά με τον ανθορθόδοξο πόλεμο του υβρεολογίου, τότε και σήμερα ίσως

  53. Αράουτ said

    1) Να μάς πεί ο κ. Σαραντάκος πού βρήκε ότι τον ελληνόψυχο αρχιπυροβολητή Γιάννο (Ιωάννη) Γουρνάρα τον έλεγαν Κωνσταντίνο. Τα έγγραφα που καταθέτει στο παρόν άρθρο αναφέρουν μόνο το επώνυμο του Ήρωα, όχι το όνομά του. Εκτός αν παρασύρθηκε από την επιγραφή του σχολίου 14. Είναι, όμως, πασίγνωστο στους παροικούντες τα του 1821 ότι πολλά ονόματα των Αγωνιστών στον Κήπο των Ηρώων του Μεσολογγίου είναι γραμμένα λάθος, εξαιτίας της Ρωμέικης τσαπατσουλιάς. Αν δεν πιστεύει εμάς, ας ρωτήσει και τον Μεσολογγίτη φιλαράκο του, Παντελή Μπουκάλα, που είναι γνώστης ως εντόπιος.

    Ο Νικόλαος Δ. Μακρής στην περίφημη «Ιστορία του Μεσολογγίου» (που αποτελεί κορυφαία πηγή των γεγονότων εκείνων και πρωτοαναφέρει το σύνθημα «Αλέστα – Αλέστα του Κιουταχή τα γένεια χέστα») αναφέρει συνεχώς ότι ο Γουρνάρας ονομαζόταν Ιωάννης και τον φωνάζανε «Γιάννο».

    Ωστόσο, ο επιπόλαιος Γιάννης Βλαχογιάννης παράκουσε το όνομα «Γιάννος» και αναφέρει τον Γουρνάρα στην «Ιστορική Ανθολογία» του ως… Πάνο!..

    2) Ο Κυριάκος Σιμόπουλος στο μνημειώδες σύγγραμμά του «Πώς είδαν οι Ξένοι την Ελλάδα του 1821» (1979) αναφέρει ότι η θρυλική βρισιά του Γιάννου Γουρνάρα «Αλέστα – Αλέστα, του Κιουταχή τα γένεια χέστα» είναι το πρώτο ομοιοκατάληκτο σύνθημα στην Ρωμέικη Ιστορία και ασφαλώς θά έπρεπε να ενδιαφέρει το παρόν Γλωσσικό Ιστολόγιο. Το ότι δεν το αναφέρει στο άρθρο ο κ. Σαραντάκος, δείχνει απλώς ότι το αγνοούσε παντελώς.

    3) Τελειώνοντας, αξίζει να πούμε ότι ο Γιάννος Γουρνάρας είναι ο βασικός ήρωας του περιφήμου ιστορικού έπους «Μεσσολογιάς» του Αντωνίου Αντωνιάδου (Αθήναι 1876), όπου περιγράφεται ως κακάσχημος, δυσειδής, άγριος, θρασύς, στυγερός, μιαρός, προπετής, βωμολόχος, γενναίος, σώφρων και προπάντων κάργα ελληνόψυχος

    ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ: Παρακαλείται ο αγαπητός κύριος Νίκος να προβεί στις αναγκαίες διορθώσεις για να μή γελάει το Πανελλήνιον με την ανυποληψία του παρόντος Ιστολογίου, που με τόσους κόπους κάποιοι επιφανείς σχολιασταί κατάφεραν να το ανεβάσουν στο 796 της Alexa (σήμερα στο 804) από το 1.759 που βόλόδερνε τον περασμένο Σεπτέμβριο

    Είπαμε και ελαλήσαμε και αμαρτίαν ούκ έχομεν

  54. Χαρούλα said

    Το τακιμιάσαμε/τε, καθημερινή έκφραση γύρω μου.
    Γίνονται κολλητοί, αλλά έχε τον νου σου, γιατί έχουν και δεύτερο επίπεδο από την παρέα. Κατι σκαρώνουν ή θα σκαρώσουν. Ίσως μια απλή σκανταλιά.
    Αρκετές φορές έχει μπροστά και ένα μμμμμ, τακιμιάσατε τώρα!

  55. Alexis said

    #32, 40: Αμ, τότε εξηγούνται τα περί Μακρή. Ο Ντόβας ήταν Ζυγιώτης και πρωτοπαλίκαρο (ίσως) του Μακρή και οι Μεσολογγίτες φοβόντουσαν μήπως ο Μακρής θελήσει να τους εκδικηθεί που τον πείραξαν.
    Το ότι είχε και Σουλιώτες υπό τις διαταγές του, άσχετο…

    (και μαζώξει τίποτας τακίμια Σουλιώτικα και άλλους ρέμπελους…)

  56. dryhammer said

    Τις ίδιες παπαριές, πως με τη χάρη του δα ανεβαίνουν στην Αλεξοκλίμακα τα ιστολόγια, λέει και στα φασιστόμπλογκα που στεκιάζει και τονε κράζουνε άνευ ψευδωνύμου. [Εξόν πια κι αν βάζει την κλάκα να κλικάρει για να ανέβουν τα γράδα]

  57. Alexis said

    #48: Πάντως γενικά η γραπτή γλώσσα εκείνης της εποχής δεν μου φαίνεται να διαφέρει και πολύ από την σημερινή, εξαιρουμένων των ορθογραφικών λαθών και κάποιων στερεότυπων εκφράσεων.

    Εγώ πάλι Κώστα νομίζω ότι διαφέρει αρκετά, γιατί είναι γεμάτη ασυνταξίες, σολοικισμούς και γενικώς πράγματα που δεν λέγονται (ή μάλλον δεν γράφονται) με τίποτα σήμερα.
    Και απ’ όλα όσα έχει ανεβάσει μέχρι τώρα ο Νικοκύρης, έχω μείνει με την απορία: Καλά οι χωροφύλακες που ήταν μισοαγράμματοι, αλλά οι γραμματικοί των οπλαρχηγών που ήταν «γραμματιζούμενοι» γιατί έγραφαν έτσι; Δεν μπορούσαν να γράψουν ένα κείμενο σε μια σχετικά στρωτή σύνταξη;

  58. @ 49 Δημήτρης Μαρτῖνος
    Καλό

    @ 50 Πουλ-Πουλ
    Καλό. Γνήσιο Πουλ-Πούλ;

  59. sarant said

    55 Ναι, έτσι εξηγείται.

  60. sarant said

    Γουρνάρας, από Ηπειρ.Εστία τχ. 198-199

  61. Ενδιαφέρουσα ανάρτηση σε αντίθεση με το ένδειαφέρον σχόλιον του ποικιλώνυμου ( ξέχασε τον κάβουρα σήμερα και θα ψάχνει τα κάρβουνα για να περπατήσει! )

  62. ΚΩΣΤΑΣ said

    57 Το λεξιλόγιο και η ουσία των νοημάτων εμένα μου φαίνεται αρκετά βατή και την προσομοιάζω με τη σημερινή, Αλέξη. Εντάξει, υπάρχουν και αυτά που λες, όμως δεν υπάρχει καν κράτος ελληνικό ως τότε και ούτε δημόσια παιδεία και παρ’ όλα αυτά δεν απέχουμε πολύ γλωσσικά από εκείνη την εποχή. Αυτό το σημείο θέλησα κυρίως να επισημάνω.

  63. # 18

    Κουνελόγατε από την μικρή πολεμική μου εμπειρία στον εμφύλιο του Λιβάνου, το κλίμα όντως θυμίζει κάπως πιωμένους στα πρόθυρα του μεθυσιού, χρειάζεται για να μη σε πάρει από κάτω ή ίσως απελευθερώνεσαι όταν ξέρεις πως δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, όταν φύγεις από εκεί ξανά ανακαλύπτεις τον φόβο !
    Φυλάκια δεν είχανε (ή δεν είδα) στα σύνορα των συνοικιών είχανε σωρούς από τσουβάλια με άμμο οδοφράγματα και πάνοπλους στρατιώτες που ελέγχανε τους διερχόμενους, δεν μου έδωσαν την εντύπωση πως χαλάρωναν ποτέ

  64. spiridione said

    57 Ασυνταξίες και σολοικισμούς εγώ δεν βρίσκω και πολλούς στα κείμενα του άρθρου. Κάποια πράγματα με ξενίζουν και με μπερδεύουν, όπως ας πούμε σε διάφορα κείμενα της εποχής η χρήση του ‘οπού», π.χ. ώστε οπού κτλ. Αλλά πιθανά την εποχή εκείνη κάποιες επιλογές σύνταξης ή επιλογές λέξεων ή γραμματικών τύπων που μας ξενίζουν σήμερα τότε να ήταν καθιερωμένα.

  65. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ο Ντόβας (Δόβας, ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός του ’61) ήτανε Αρβανίτης.
    Το Δενδραμής, ως επώνυμο, το συναντάμε σε έναν ωραίο εκείνου του καιρού, θεατρικό παρτεναίρ της Ελένης Παπαδάκη.

  66. nikiplos said

    Βίος και πολιτεία ο Γουρούνας, γουρουνάρας γουρνάρας!

  67. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ωραίο το σημερινό.

    25
    Πρόσφατα έλεγα για τον βιασμό βουλγαροκορασίδων από φαντάρους μας στους βαλκανικούς. Στη σχετική διήγηση ο φαντάρος έλεγε και πώς αντιμετώπισαν τον γεροπατέρα των κοριτσιών:

    -Ρε φεύγα!
    Τίποτα αυτός. Δυο-τρεις τουφεκιές και πάει στο διάολο.

    _________________________

    1η επιστολή >> Εν Μισολογγίω την 12 8βρίου 1824

    Βρήκαμε και την πηγή των σημερινών ιντερνετικών συντομογραφιών της πιτσιρικαρίας.

  68. Πουλ-πουλ said

    58β
    Θρυλείται πάντως. Είναι γνωστό ότι ο Τσου ήταν πανέξυπνος, μορφωμένος και γλωσσομαθής, ενώ είχε κάνει και κάτι φεγγάρια στην Ευρώπη. Άλλωστε και ο Κίσινγκερ είχε θαυμάσει τη «humorous repartee» του. Si non e vero…

  69. Νέο Kid Al Afrikii said

    «από την μικρή πολεμική μου εμπειρία στον εμφύλιο του Λιβάνου» …
    Με ποιον ήσαν εσύ; Μ εμάς ή με τσ άλλοι;

  70. Αράουτ said

    Πολύ αγαπητέ μας, κύριε Σαραντάκο (σχόλιο 60),

    Ήμασταν σίγουροι ότι αντιγράψατε την αρλούμπα της ανυπόληπτης «Ηπειρωτικής Εστίας» που αναφέρει εσφαλμένα «Κωνσταντίνος» το όνομα του ελληνόψυχου Γιάννου Γουρνάρα. Όπως βλέπετε, η «Ηπειρωτική Εστία» αντλεί τις πληροφορίες της από όντως σπουδαίο σύγγραμμα «Το Μεσολόγγι» του Κ. Α. Στασινοπούλου , 1η έκδοσις 1925.

    ΑΝΑΡΤΑΜΕ την επίμαχη σελίδα 134 από «Το Μεσολόγγι» του Στασινόπουλου (όπου αναφέρονται αυτολεξεί τα όσα λέτε για τον Γουρνάρα στο άρθρο σας, μεταγλωττισμένα στην δημοτική…) και ΣΑΣ ΡΩΤΑΜΕ: Σε ποιό ακριβώς σημείο αναφέρει ο Στασινόπουλος ότι ο Γουρνάρας ωνομάζετο Κωνσταντίνος; Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά.

    Βγείτε και ομολογήστε την γκάφα σας, φίλτατε κύριε Νίκο, προκειμένου να διασωθεί η εγκυρότης του παρόντος Ιστολογίου. ΑΝ προκληθούμε, έχουμε και άλλους άσσους στο μανίκι μας για να σάς πείσουμε πως έχετε άδικο και πως είναι παραπάνω από βέβαιον ότι ο Γουρνάρας ονομαζόταν Γιάννος και ουχί Πάνος, όπως παράκουσε ο Βλαχογιάννης. Και,φυσικά, σε καμμία περίπτωση Κωνσταντίνος

    ΥΓ: ¨Οπως αποδεικνύεται, τα «Ελληνικά Χρονικά» του ελληνόψυχου Ελβετού Μάγιερ είναι η 1η πηγή για το σύνθημα «Αλέστα – Αλέστα, του Κιουταχή τα γένεια χέστα» που φώναζε νύκτωρ στεντορεία τη φωνή ο θρυλικός Γουρνάρας

  71. sarant said

    65 Nεανικός φίλος του Λαπαθιώτη (ο Δενδραμής, όχι ο Ντόβας)

  72. spiridione said

    Και άλλες περιπτώσεις εδώ όπου Ντοβαίοι κατηγορήθηκαν για διάφορα και ο Δ. Μακρής τους υποστήριξε
    https://books.google.gr/books?id=LqAOAAAAQAAJ&pg=PP437&dq=%CE%9D%CF%84%CF%8C%CE%B2%CE%B1+%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%AE&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwj2o5es8rnuAhWBPewKHVS4A7UQ6AEwAXoECAAQAg#v=onepage&q=%CE%9D%CF%84%CF%8C%CE%B2%CE%B1%20%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%AE&f=false

  73. spiridione said

    Και κάποια ακόμα για τους Ντοβαίους
    http://vassiladi.blogspot.com/2010/02/blog-post_6712.html

  74. leonicos said

    70

    Αράουτ, δεν ξέρεις τι λες

    Λεώνικο τον λέγανε

    Λεώνικος Γουρνάρας με τ’ όνομα

    Πολεμιστής, πυροβολητής, τυφεκιοφόρος, γιαναγανοφόρος ΚΑΙ διοπτροφόρος.

  75. spiridione said

    Ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα για το θέμα από τα Ελληνικά Χρονικά δύο μήνες μετά τα συμβάντα του άρθρου (23-12-1824):
    «Έπειτα εκοινολόγησεν ο γραμματεύς προς την συνέλευσιν, ότι οι εγκαλεσθέντες Μεσολογγίται διά τον φόνον του ανεψιού Ντόβα δεν ήλθαν. Ο Αστυνόμος Αιτωλίας αναφέρει προς την Διοίκησιν, ότι δεν ευρίσκονται οι εγκαλούμενοι εις Μεσολόγγιον, ο δε Ντόβας λέγει κατά μαρτυρίαν ενός ανθρώπου του ότι ευρίσκονται εις Μεσολόγγιον. Ανεγνώσθη και αναφορά του Γεώργιου Ντόβα, αδελφού του φονευθέντος, ο οποίος αναιρεί την επιτροπείαν του θείου του, διά να απαιτήση την δικαίωσιν διά τον φόνον του αδελφού του. Η συνέλευσις ενέκρινε να προσμείνη πρώτον το μηνυθέν πρόβλημα του γεν. Διευθυντού, και έπειτα ν’ αποφασίση το πρακτέον».

    Στο αρχείο του Μαυροκορδάτου ο Εμμ. Πρωτοψάλτης (βλ. σχόλιο 40 παραπάνω) λέει για τους Ντοβαίους ότι μεταξύ άλλων έδρασαν στον Αγώνα και οι Γεώργιος και Στράτος Ντοβαίοι, ανεψιοί του Πέτρου Ντόβα (ο πιο γνωστός Ντόβας της Επανάστασης) και Παναγιώτη Ντόβα, οπλαρχηγού.
    Λέτε οι Μεσολογγίτες να σκότωσαν τον Στράτο Ντόβα με αφορμή τον καβγά που είχε προηγηθεί;
    https://books.google.gr/books?id=JsdMAAAAcAAJ&pg=PA139&dq=%CE%9D%CF%84%CF%8C%CE%B2%CE%B1%CF%82+%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjeio-49bnuAhVG3KQKHa_-AXMQ6AEwAHoECAYQAg#v=onepage&q=%CE%9D%CF%84%CF%8C%CE%B2%CE%B1%CF%82%20%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82&f=false

  76. Μήπως Γιαννόπανος;

  77. Παναγιώτης K. said

    @65.Εξ όσων εκ καταγωγής γνωρίζω, αρβανίτες στην περιοχή δεν έχουμε.
    Αντιγράφω από την Βίκη για τον Κωνσταντίνο Δόβα.

    «Γεννήθηκε στην Κόνιτσα στις 20 Δεκεμβρίου 1898 όταν η κωμόπολη της Ηπείρου ήταν ακόμη υπό οθωμανική κυριαρχία. Γονείς του ήταν ο υπάλληλος γαλλικής εταιρείας καπνού, Θωμάς Δόβας από την Κόνιτσα και η Ευθυμία Β. Μπαμίχα από το Δέλβινο. Ο Δόβας πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στα Ιωάννινα και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Κέρκυρα.»

  78. leonicos said

    73 Spiridione ωραίος

  79. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @Είναι χαρακτηριστικό σουλιώτικο επώνυμο, ονομασία φάρας.

  80. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @76. Ἐκτὸς κι ἂν τὸν ἔλεγαν Μανόπανο. 🙂

  81. sarant said

    75 Ωραίος. Εγώ έψαξα στα ΕΧ των επόμενων ημερών και δεν βρήκα αναφορά στο επεισόδιο.
    Βρήκα όμως στο αρχειο Μαυροκορδάτου γράμματα των επόμενων ημερών όπου ο Μακρής μιλάει για λαβωμένο και ζητάει να δικαστούν οι υπεύθυνοι και άλλα παρόμοια. Οπότε μάλλον οι «μια δυο γιαταγανιές» ή ο πυροβολισμός τον τραυμάτισαν σοβαρά τον Στράτο Ντόβα -και, στη συνέχεια, θα πέθανε.

  82. # 69

    Με τους κυανόκρανους ρε !, Φαντάσου να πίνεις καφέ στη Σόνια και από πάνω τα Τουρκοβούνια με τον Λυκαβηττό να ανταλλάσσουν σφαίρες και βλήματα, εμφύλιο είχανε, δεν ήταν μέτωπο.Και δεν σε ρωτάγανε με ποιόν είσαι, αν σε περνάγανε για τους άλλους, πρώτα σε καθαρίζανε κι ύστερα ψάχνανε ποιός είσαι, αλλιώς δεν σε πειράζανε.Σε μια μέρα συνήθιζες.

  83. Γιάννης Κουβάτσος said

    82: Αυτό που περιγράφεις είναι μια αντιπροσωπευτική εικόνα από ντέρμπι Άρη-Πάοκ προ κορονοϊού. Μήπως νόμισες ότι βρίσκεσαι στον Λίβανο και ήσουν απλώς στην πλατεία Αριστοτέλους;

  84. Πάντως η αναζήτηση στο φέησμπουκ δίνει έναν Κώστα Γουρνάρα, φύλακα, Μεσολογγίτη,ενώ στο Γιάννης Γουρνάρας δεν έχει αποτελέσματα !.

    Φρέσκα κουλούρια !

    Το καλό το μονοπάτι, ξέρει κι άλλο παλικάρι

  85. nikiplos said

    81@ Ας μας πουν οι χειρουργοί του ιστολογίου, εάν «μια δυο γιαταγανιές» ή ο πυροβολισμός τον τραυμάτισαν σοβαρά τον Στράτο Ντόβα, ώστε να απέθανε λίγες ημέρες μετά. 🙂

  86. # 83

    Ο μέσος έλληνας της γενιάς μου, από τις διηγήσεις των γονιών του, μπερδεύει τον πόλεμο με την κατοχή. Ο πατέρας μου πολέμησε στην Αλβανία και πέρασε την κατοχή στο κέντρο της Αθήνας. . Δεν μίλαγε ποτέ του για το μέτωπο αλλά για την κατοχή- μέχρις σημείου να του πέσουν τα μαλλιά από την πείνα-τι να του μέτραγαν τ’ αλβανικά βουνά μπροστά στις κακουχίες της κατοχής.

    Μην γράφεις τον ΠΑΟΚ με μικρά, μπορεί να βγάλεις σκουλήκια από έλξη !

    Οταν καταλάβεις γιατί ο Αλαφούζος πήρε καλό προπονητή κι όχι λαμόγια τύπου Μάντζιου, Αναστασίου και Ουζουνίδη και κάνει καλές μεταγραφές-μην κοιτάς που δεν του βγήκε ο Καρλίτος λόγω αποχής- ίσως καταλάβεις πως πήρε το τελευταίο του πρωτάθλημα ο βάζελος, τότε με τον Σπανάθα και τι ετοιμάζουν τώρα για εναλλακτικήλύση με καπνό στα μάτια τον ΟΑΡΗΣ και τον…Μήτρογλου.

  87. Αράουτ said

    Αναγκαζόμαστε και πάλι να παρέμβουμε, γιατί κάποιοι ισχυρογνώμονες εξακολουθούν να μή δέχονται τις συντριπτικές αποδείξεις του Επιτελείου μας ότι ο θρυλικός Γουρνάρας ονομαζόταν Γιάννος και ουχί Πάνος ή Κωνσταντίνος, αδιαφορώντας αν διασύρονται πανελληνίως: Gpoint στο 61 και στο 84, Λεώνικος στο 74, κύρ Δημήτρης Μαρτίνος στο 80, Δημόσιος Χώρος στο 76, και βεβαίως ο ίδιος ο κ. Σαραντάκος στο 60.

    Η ουσία είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία: Εικοσιεννέα κατασκευασταί της Ρωμέικης Ιστορίας συνιστούν Γιάννο

    ΥΓ: Μάς προξενεί κατάπληξη ότι ο καλοκάγαθος οπαδός του ΠΑΟΚ κ. Gpoint εδώ και 48 ώρες ασχολείται με παπαριές και αρνείται να σχολιάσει την κορυφαία μεταγραφή της Ιστορίας του που πέτυχε προχθές ο ιστορικός ΠΑΟΚ. Μιλάμε ασφαλώς για τον 32χρονο Γιαπωνέζο επιτελικό μέσο, Σίντζι Καγκάβα, που οι κακοθελητές λένε πως έρχεται για τον Δικέφαλο του Βορρά στα τελειώματα της καριέρας του για να κολλήσει ένσημα. Δεν είναι καθόλου έτσι:

    Το Επιτελείο μας παρακολουθεί την ποδοσφαιρική καριέρα του Καγκάβα από το 2010 που έφτασε στην Ευρώπη για λογαριασμό της Ντόρτμουντ και κέρδισε μαζί της δύο πρωταθλήματα Γερμανίας. «Χωρίς τον Καγκάβα ίσως να μην παίρναμε ποτέ τους τίτλους», είχε πει ο τότε προπονητής, ο Γιούργκεν Κλοπ.

    Το άλμα που έκανε ο Καγκάβα στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, για 20 εκατομμύρια ευρώ σε ηλικία 23 χρόνων συνοδεύτηκε με ένα ακόμη πρωτάθλημα – Αγγλίας αυτή τη φορά. Ο έντιμος Ιάπων δεν τα βρήκε με τον διάδοχο Μόγες και ξαναγύρισε στη Ντόρτμουντ, που τη βρήκε στη χειρότερη φάση των τελευταίων χρόνων. Τον πήρε η κάτω βόλτα. Δανεικός στην τουρκική Μπεσίκτας, μετά στην ισπανική Σαραγόσα, τους τέσσερις τελευταίους μήνες άνεργος και τώρα η μεγάλη ευκαιρία του ΠΑΟΚ.

    ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟ: Ο Ιάπων Σίντζι Καγκάβα θα αφήσει ιστορία στον ΠΑΟΚ και στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο και θα αλλάξει τους συσχετισμούς στο Ρωμέικο Πρωτάθλημα. Είναι μαχητής, ξέρει μπάλα, θα δώσει ό,τι έχει και δεν έχει χωρίς να κοροϊδεύει και θα κάνει πολλούς να τρίβουν τα μάτια τους. Μεταξύ αυτών και τον τάχα ειδήμονα στα ποδοσφαιρικά, κ. Gpoint, που δεν πήρε κάν χαμπάρι τον ερχομό του

  88. Αράουτ said

    Ημαρτημένο σχολίου 87. Λάθος φωτοτυπία ανεβάσαμε: 29 κατασκευασταί συνιστούν Γιάννο Γουρνάρα

  89. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ενδιαφέρον και το σημερινό – όπως, νομίζω, θα είναι και τα επόμενα ανάλογα κείμενα.

    46, 47
    Από αρχαιοτάτων χρόνων, απαραίτητο το κρασί πριν από τη μάχη! (για μετά τη μάχη, εξαρτάται…) π.χ. Ομήρου Ιλιάδα, Τ, 167-170 (μετάφραση Καζαντζάκη-Κακριδή):
    … Μα ο που ψωμί χορτάσει τρώγοντας και πιει κρασί, και πιάσει
    ολημερίς μετά τον πόλεμο με των οχτρών τ᾿ ασκέρια,
    νιώθει αντριγιά τρανή στα στήθια του κι ακούραστα τα πόδια,
    ως να ‘ρθει η ώρα που απ᾿ τον πόλεμο θα γύρουν όλοι πίσω.…

    Και …μπαίνω στον πειρασμό να βάλω και τους αντίστοιχους στίχους από την -επιτυχημένη κτγμ- μετάφραση της Ιλιάδας στο κρητικό ιδίωμα του Γ. Ψυχουντάκη (Π.Ε.Κ., 2012):
    Όμως αυτός που με φαΐ και με κρασί χορτάσει,
    μπορεί με τους εχθρούς μετά και πόλεμο να πιάσει
    κι ολημερνίς να πολεμά, γιατί κουράγιον έχει
    μέσα η καρδιά του δυνατά, και το κορμί του αντέχει.
    Τα μέλη του δεν κόβουνται, πριν αποτραβηχτούνε
    από τον πόλεμο όλοι τους, και πια δεν πολεμούνε.

  90. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θα συμφωνήσω με τον Βάτμαν για τον Καγκάβα. Σπουδαία μεταγραφή έστω και στα 32 του. Άλλωστε, νεότερος δεν υπήρχε περίπτωση να έρθει στην Ελλάδα.

  91. # 88

    βρε ρεζίλι των σκυλιών, άσχετε στα ποδοσφαιρικά και ξεμωραμένε το σχόλιο 123 πριν 3 (ολογράφως τρεις) μέρες τι έλεγε ; κατευθείαν από την Ιαπωνία είχα ενημέρωση ! Αν προκληθώ θα αποκαλύψω την πηγή μου, υψηλή θέση στην ελληνική πρεσβεία της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου !

    ΞΕΣΤΡΑΒΩΣΟΥ !!

    Gpointofview said
    23 Ιανουαρίου, 2021 στις 21:35
    Κανένας γιαπωνεζομαθής να μεταφράσει ; κάtι σαν…καγκαβιά μου φέρνει !

  92. ΓΤ said

    αθλητική κίνηση

    ΟΦΗ-Αστέρας Τρίπολης 0-1
    Άρης-ΑΕΛ 1-0

    ΟΣΦΠ-Μίλων 3-0 (25-20, 25-15, 25-15)

  93. # 90

    Φέτος ο ΠΑΟΚ δεν διεκδικεί τίποτε εκτός και υποβιβασθεί με δικαστική απόφαση επιτέλους ο γαύρος, πράγμα εντελώς απίθανο. Το κύπελλο θάναι μόνο τίτλος για τον Πάμπλο, ουσία δεν έχει. Ο Καγκάουα έρχεται με εξάμηνο συμβόλιο χωρίς οψιόν, πιθανόν σαν σκαλοπάτι για να επανέλθει στα γήπεδα μετά την τετράμηνη αποχή.. Ετσι είχε έρθει κι ο παικταράς Ολιβέϊρα και μετά δεν έσκασε το δεκάρικο ο ΠΑΟΚ και τώρα παίζει (οι γαύροι τον θυμούνται από τα φετεινά παιχνίδια) στην Πόρτο.

  94. BLOG_OTI_NANAI said

    60: Μέχρι στιγμής, ο Γουρνάρας έχει… τρία ονόματα: Κων/νος, Μήτσος και Γιάννος. Να δούμε πόσα ακόμα.

  95. Αράουτ said

    Εκλεκτέ χριστιανέ λόγιε, κ. Blogotinanai (94),

    μή προσπαθείτε να θολώσετε τα νερά για να διασώσετε την γκάφα του αγαπητού μας κυρίου Νίκου. ΣΑΣ ΡΩΤΩ: Ποιός άλλος πλήν της «Ηπειρωτικής Εστίας» αποκαλεί τον Γουρνάρα «Κωνσταντίνο»; Και πώς είναι δυνατόν (στην φωτοτυπία που αναρτήσατε στο σχόλιο 94) ο Χρ. Α. Στασινόπουλος να λέει τα ίδια πράγματα για τον υπαρκτό Γιάννο και για τον ανύπαρκτο Μήτσο Γουρνάρα;

    Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα

  96. sarant said

    94 Αυτος ο Μητσος μάλιστα επέζησε, ενώ ο Κωστογιάννης σκοτώθηκε στην Έξοδο.

    (Όσο το μνήμα του τον έχει Κωστα, Κώστας είναι).

  97. BLOG_OTI_NANAI said

    Α, ναι. Και Πάνος Γουρνάρας:

  98. BLOG_OTI_NANAI said

    95: Η δεξιά εικόνα στο σχ.94 είναι από την εγκυκλοπαίδεια Παπ-Λαρ.Μπριτ

  99. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @94,97. Μητροπάνος, νὰ τ᾿ ἀφήσω; 🙂

  100. sarant said

    97 Και ο Πάνος επέζησε από την Έξοδο!

  101. Αράουτ said

    Κύριε Blogotinanai, εύγε για την ανάρτηση του χρονογραφήματος του Γιάννη Βλαχογιάννη για τον Πάνο Γουρνάρα.

    ΣΑΣ ΡΩΤΩ: Το «Αλέστα – Αλέστα, του Κιουταχή τα γένεια χέστα» ποιός το φώναζε; Ο Γιάννος, ο Πάνος, ο Μήτσος ή ο Κωνσταντίνος Γουρνάρας; Κι είναι δυνατόν να έχουν όλοι το ίδιο βιογραφικό; Ναύτες στο τούρκικο ναυτικό, αυτομόλησαν στο ελληνικό, σκληροί σαν χασάπηδες και αθυρόστομοι μέχρι εκεί που δεν παίρνει; ΕΠΙΣΗΣ: Πόσοι πέσανε στην Έξοδο και πόσοι επέζησαν;

    Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά. Η ιστορία του μόνου υπαρκτού Γουρνάρα, Γιάννου Γουρνάρα, δείχνει πόσο επιπόλαια έχουν γραφεί όλες οι Ιστορίες του 1821

  102. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    49
    Λεξιλογίας συνέχεια… για το ‘χαρμπί’ κ.τ.ό.
    Από το «Λέξεις τουρκικής προέλευσης στο κρητικό ιδίωμα» του Βασ. Ορφανού, Ηράκλειο 2014 (σ.162):

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολλές ευχές σε όσους τις χρειάζονται.

    Πολύ ωραία η ιδέα Νικοκύρη με τα ζωντανά κείμενα από τον καιρό του αγώνα. Με τέτοια κείμενα, όπου οι αγωνιστές παρουσιάζονται με όλες τις ανθρώπινες συμπεριφορές τους, θα έκαναν τη διδασκαλία της ελληνικής ιστορίας πιο προσιτή στα παιδιά. Λέω τώρα εγώ και μην ακούσει η κ.Καμερέως που θέλει, πώς το είπε,
    «Η ιστορία (όπως διδάσκεται στο σχολείο) πρέπει να πάψει να είναι κοινωνικού χαρακτήρα, αλλά πρέπει να αναπτύσσει την εθνική συνείδηση»
    Αλλά ο ποιητής θα κάνει αιώνιο αντίλαλο: το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές.

    >>έκανεν σεΐρι
    Έκανε χάζι ,απλώς κοίταζε χωρίς αντίδραση. Μένει ολοζώντανο κάτω

    Επίλωσες* με στη φωτιά
    κι εδά σύρνεσαι ΄πίσω
    και κάνεις το σεΐρι μου
    να δεις πώς θα κεντήσω**

    *έσπρωξες
    **θα καώ

  104. BLOG_OTI_NANAI said

    Μερικοί είναι πιο προσεκτικοί και δεν πολυψειρίζουν τα ονόματα:

  105. sarant said

    104 Προφανώς.

  106. antonislaw said

    Πραγματικά απίστευτη η ιστορία του Γουρνάρα, εντελώς μυθιστορηματικός τύπος, και αυτό ίσως να δικαιολογεί και την ονοματική πολυτυπία. Γι’αυτό ίσως ο Αντώνιος Γ.Λεονάρδος (αξιόλογος φιλόλογος-γυμνασιάρχης, γεν.1899) από το Αιτωλικό (αδερφός της Βάσως Κατράκη της χαράκτριας, με αξιόλογο αρχείο- βιβλιοθήκη που δώρισε από ό,τι είδα στη βιβλιοθηκη της γενέτειράς του) σε κάποιο θεατρικό-για ανέβασμα σχολικών παραστάσεων «Χρήστος Καψάλης», χρησιμοποιεί μεν ως ήρωα τον Γουρνάρα αλλά έτσι, χωρίς κύριο όνομα. Άλλωστε, όπως παραδίδει και ο Βλαχογιάννης αλλά και όπως βρήκα σε ένα ιστολόγιο με παρωνύμια της ευρύτερης περιοχής, είναι παρατσούκλι. Υποθέτω ότι Λεονάρδος και ως φιλόλογος ερευνητής, και ως κοντοσυντοπίτης του Γουρνάρα και αρκετά κοντινός του (γεν.1899) θα ήξερε αν παραδιδόταν ή αν χρησιμοποιούνταν κύριο όνομα για το Γουρνάρα. Επίσης κατά τη γνώμη μου όταν χρησιμοποιείται παρατσούκλι δεν λες μαζί και το κύριο-βαφτιστικό όνομα, δηλαδή θα πεις οδός Παπαφλέσσα ή Γρηγορίου Δικαίου, όχι όμως Γρηγορίου Παπαφλέσσα. Θα πεις ο Ψαραντώνης ή ο Αντώνης Ξυλούρης, όχι ο Αντώνης Ψαραντώνης. Επομένως ξεχάστηκε το όνομα (και το επίθετο-όπως λέει ο Βλαχογιάννης) του ήρωα και έμεινε γνωστό μόνο το παρατσούκλι «Γουρνάρας». Δε αποκλείεται δε με το παρατσούκλι «Γουρνάρας» να περιγράφονται περισσότερο από ένα πρόσωπα (ως θρύλος του Μεσολογγιού και της πολιορκίας του, κάτι σαν τον Τσακιτζή ίσως) εφόσον φαίνεται και να έχει σκοτωθεί κατά την έξοδο και να έχει επιβιώσει από αυτήν, με κοινά όμως βιογραφικά στοιχεία. Στο σταυρό του μνήματός του έπρεπε-ίσως και από δημοσιοϋπαλληλίστικη σχολαστικότητα- να βάλουν και ένα κύριο όνομα και έβαλαν ένα από τα πιθανά παραδιδόμενα ή το πιθανότερο, το Κωνσταντίνος. Νομίζω ότι το μόνο κοινά αποδεκτό όνομα για τον ήρωα αυτό είναι Γουρνάρας, σκέτο, ως παρατσούκλι.

    http://repository.library.teimes.gr/xmlui/bitstream/handle/123456789/2199/22413.pdf?sequence=1&isAllowed=y

    http://etolikobiblio.weebly.com/sigmaupsilonlambdalambdaomicrongammaeta-alphanutau-gamma-lambdaepsilonomicronnualpharhodeltaomicronupsilon—eta-deltaomegarhoepsilon940.html

  107. Αράουτ said

    Αφελέστατε κύριε Antonislaw (106)

    Για ποιό μνήμα του Γουρνάρα μάς λέτε; Αυτό του σχολίου 14; Μα ο Βλαχογιάννης μάς λέει (βλέπε σχόλιο 97) φόρα – παρτίδα πως επέζησε της Αλώσεως και διορίστηκε κλητήρας στο Δημόσιο.

    Ούτε στο αν έπεσε ο Γουρνάρας στην Έξοδο δεν συμφωνούν οι Ρωμηοί ιστορικοί

  108. antonislaw said

    Διαβάζοντας τα Απομνημονεύματα του Σπυρομίλιου, παρακινημένος και από το Νικοκύρη για αναγνώσεις κειμένων για το 1821, αλλά και μήπως βρω καμία αναφορά για το θρυλικό Γουρνάρα (δεν κάνει καμία αναφορά παρότι και ο Σπυρομίλιος ήταν στη ντάπια «Μιαούλη» κατά την πολιορκία του Μεσολογγίου επικεφαλής 250 Χειμαρρέων).
    Ψάχνοντας πιο πολύ τη γλώσσα του στο τέλος του βιβλίου, σελ. 146, σημείωση 1)Βα Προσθήκη γράφει (δεν έχω μάθει ακόμα να παραθέτω εικόνες από βιβλία, που θα πάει…) :
    » Να ενθυμηθώ να αναφέρω…Τους Πελοποννησίους οίτινες προ της πτώσεως έλεγον » Και αν πέση το Μεσολόγγιον; όλη η Ελλάς είναι Μεσολόγγιον;», και οπού είχαν τον κεκρυμμένον σκοπόν, όστις τους εδιελύθη (αφού οι Ρουμελιώταις εκυρίευσαν τα φρούρια του Ναυπλίου), και οπού εμωραΐτισαν αλλ’ οι Ρουμελιώταις τους έδωσαν να καταλάβουν ότι αυτοί θα ήτον οι πρώτοι να τους εκδικηθώσι παρά οι Τούρκοι».
    Ποιο ακριβώς είναι το νόημα κατά την άποψή σας αυτής της υποσημείωσης, με επίκεντρο τη λέξη «εμωραΐτισαν». Ποιος ήταν ο κρυφός σκοπός των Πελοποννησίων; Τι να σημαίνει «μωραϊτίζω»;

    https://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/9/d/a/metadata-443-0000015.tkl&do=94363_w.pdf&pageno=91&width=1031&height=728&maxpage=93&lang=el

  109. nikiplos said

    106@ Κι εμένα μου φαίνεται λογικό, εφόσον όλες οι πηγές συγκλίνουν και περιγράφουν κοινή δράση, να πρόκειται για παρατσούκλι κάποιου συγκεκριμένου ανθρώπου. Επίσης όλες οι περιγραφές μιλούν για άσχημο αγριάνθρωπο, πράγμα που υποδηλώνει κάποιον με αναγνωρίσιμο σωματότυπο. Η πολυποίκιλη δράση του και η αποκοτιά του στις μάχες, αναμφισβήτητα θα του προσέδιδαν έναν σεβασμό, όχι μόνο για τα ανδραγαθήματά του αλλά γιατί θα θεωρούταν και κοσμογυρισμένος.

    Ο προπάππος μου, θεωρούταν κοσμογυρισμένος γιατί ως έμπορος είχε γυρίσει με μουλάρι τρεις νομούς της Πελοποννήσου με έδρα την ορεινή Αρκαδιά. Μετρούσε και είχε βαρύτητα η γνώμη του ως δημογέρων του χωριού του. Με τα μέτρα της εποχής ένας άνθρωπος με τόσα ταξίδια, αν μη τι άλλο θεωρούταν ότι είχε δει πολλά και είχαν ανοίξει τα μάτια του. Πόσο μάλλον, όταν είχε επισκεφθεί την Πόλη, την Νέα Υόρκη της εποχής εκείνης.

    Στο στρατό, θυμάμαι άπειρα επώνυμα, και ελάχιστα μικρά ονόματα. Το ίδιο θα συνέβαινε και τότε. Σε μια αποτίμηση, λογικό θα είναι να μην θυμούνται οι στρατιωτικοί αν ήταν Κωνσταντίνος ή κάτι άλλο.

    Αν επέζησε από την Έξοδο, επίσης είναι δύσκολο να αποδελτιωθεί. Ειδικά ένας με αυτό το πλούσιο «μητρώο» σίγουρα θα είχε και πολλούς λόγους και νιτερέσα να φαίνεται ως χαμένος για κάποιους τουλάχιστον. Πόσες ιστορίες δεν είχαμε δικές μας με το Αλβανικό, όπου άνθρωποι κρύφτηκαν και παρίσταναν τους χαμένους, προκειμένου να εισπράξουν κάποια σύνταξη οι πάμπτωχοι συγγενείς τους.

    Με βάση όσα διάβασα παραπάνω, μου φαίνεται πως ο Γουρνάρας, ήταν ένας.

  110. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    18 >>οι σκοποί τα έλεγαν μεταξύ τους όταν σκοτείνιαζε, σα να μην έτρεχε τίποτα, μάλιστα ο ένας έδινε φωτιά στον άλλον για να καπνίσουν. Μόλις ξημέρωνε, άρχιζε το υβρεολόγιο και η σφαγή.

    Στο γάμο του στρατηγού Δημητρίου Μακρή με την Ευπραξία Ραζη – Κότσικα, που έγινε στις 7 Ιανουα­ρίου, δηλαδή τρεις μήνες πριν από την Έξοδο, γλένταγαν ως το πρωί κι έριχναν μπαταριές, τόσο, που οι Τούρκοι έξω απ’ τα τείχη ρώτησαν τι συμβαίνει. Κι όταν οι φρουροί απ’ τις ντάπιες τούς είπαν τι συ­νέβαινε, ευχήθηκαν κι εκείνοι: «Αντε, ωρέ, να ζήσουνε και καλή προκοπή», τους είπανε.
    https://argolikivivliothiki.gr/2018/01/15/missolonghi-2/

  111. antonislaw said

    107
    Μα ακριβώς αυτό, αφελώς, επισημαίνω: δεν μπορώ να αιτιολογήσω από συντοπίτες του, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και μεγάλοι λογοτέχνες και ιστορικοί, να έκαναν ένα τόσο χονδροειδέστατο λάθος και το οποίο ως τα σήμερα να μην έχει διορθωθεί. Δηλαδή πέθανε ως «κλητήρος» στο Μεσολόγγι, όπως παραθέτει ο Βλαχογιάννης, πολλά έτη μετά και έγραψαν στο σταυρό του ότι έπεσε κατά την έξοδο και τον έθαψαν στον κήπο των ηρώων; και γι’αυτό εικάζω ότι είτε πρόκειται για δύο-τουλάχιστον- διαφορετικά πρόσωπα- ο διασωθείς και ο σκοτωθείς κατά την έξοδο, οι οποίοι ταυτίστηκαν για κάποιο λόγο (αν ήταν παρατσούκλι, πολλοί άνθρωποι μπορεί να έχουν το ίδιο παρατσούκλι. Επίσης το παρατσούκλι το κληρονομούν και τα αδέλφια (πχ ο κρητικός παραδοσιακός μουσικός Λουδοβίκος των Ανωγείων κατά κόσμο Γιώργης Δραμουντάνης έχει πει ότι το παρατσούκλι του το πήρε από τον αδερφό του που λεγόταν Λουδονίκος, δηλαδή ο Νίκος της Λουλουδιάς, το όνομα της μάνας τους). Δεν αποκλείω όμως στο μνήμα το κύριο όνομα να μην είναι ακριβές όσον αφορά τον Γουρνάρα που έπεσε κατά την έξοδο.

  112. sarant said

    111 Δύσκολο να είναι δύο άτομα πάντως.
    Στα αρχεία της Παλιγγενεσίας Γουρνάρας δεν υπάρχει.

  113. antonislaw said

    109,111
    Λόγω τιμής μπερδεύτηκα κι εγώ…Αν υπήρξαν περισσότεροι του ενός αγωνιστές με το όνομα Γουρνάρας, τότε ο Κωνσταντίνος πρέπει να σκοτώθηκε κατά την έξοδο ενώ ο Γιαννοπάνος έγινε κλητήρας στο Μεσολόγγι και πέθανε πολύ αργότερα. Αν ήταν ένας, όπως λέει ο Νίκιπλος, τότε είτε σκοτώθηκε κατά την Έξοδο, όπως λέει το μνήμα του, και η ιστορία του Βλαχογιάννη περί διορισμού του ως κλητήρα είναι προϊόν μυθοπλασίας, είτε δεν σκοτώθηκε κατά την Έξοδο αλλά αργότερα και απλώς υπάρχει λανθασμένη καταγραφή στο μνήμα του, ταυτίζοντας την ιδιότητα του Εξοδίτη αγωνιστή, όπως λένε οι ντόπιοι, με την ιδιότητα του θύματος κατά την Έξοδο. Tertium non datur

  114. Αράουτ said

    Αγαπητέ μου κύριε Antonislaw, πολύ ωραία τα λέτε, αλλά με εκπλήσσει η παιδική σας αθωότητα: Το Ρωμέικο είναι συνώνυμο της Απάτης από τα γεννοφάσκια του. Είναι η λογική του «Κατ’ οικονομίαν» που διδάσκει η Ορθόδοξος Εκκλησία, δηλαδή ότι στην ανάγκη ούτε Νόμοι ισχύουν, ούτε η Αριστοτελική Λογική: Μπορούμε να δεχτούμε ο,τιδήποτε ως πραγματικό και νόμιμο.

    ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ: Μέχρι πρόσφατα δεν έστελνε το Κυπριακό Κράτος οστά πεσόντων του 1974 στους Ελλαδίτες συγγενείς, χωρίς τα οστά να έχουν καμμία σχέση με τους πεσόντες; Έγινε κάποιος θόρυβος, αλλά το θέμα γρήγορα κουκουλώθηκε από τα ελλαδίτικα και τα κυπριακά ΜΜΕ

    Θα σάς πώ κάτι άλλο για αντιληφθείτε το μέγεθος της Απάτης: Μάς λένε επί 70 χρόνια για τον Ηρωϊκό Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59 και τους κακούς Βρετανούς που σκότωναν τα Κυπριωτόπουλα. ΣΑΣ ΡΩΤΩ: Ξέρετε πόσοι Αγωνιστές της ΕΟΚΑ και άλλοι Κύπριοι σκοτώθηκαν την περίοδο 1955-59 από τους Άγγλους και πόσοι Άγγλοι σκοτώθηκαν από τον ανταρτοπόλεμο της ΕΟΚΑ; ΚΡΑΤΗΘΕΙΤΕ: Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Κυπριακής Δημοκρατίας, μόλις 88 Κύπριοι και πάνω από 850 Άγγλοι, δηλαδή αναλογία ένα προς δέκα!.. Άρα, τα θύματα ήσαν οι Αγγλοι και όχι οι Κύπριοι

    ΕΠΙΣΗΣ: Ξέρετε πόσοι Ελλαδίτες και πόσοι Κύπριοι στρατιωτικοί σκοτώθηκαν το 1974 κατά την διπλή εισβολή του «Αττίλα»; Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΓΕΣ, μόλις 160 Ελλαδίτες και άλλοι τόσοι Κύπριοι, δηλαδή συνολικά 320 νοματαίοι. Ξέρετε πόσοι Τούρκοι στρατιωτικοί (φαντάροι + αξιωματικοί) σκοτώθηκαν την ίδια περίοδο απο τους Έλληνες; Πάνω απο 3.000, μπορεί και 6.000, σύμφωνα με τα επίσημα Τουρκικά στοιχεία. Δηλαδή και πάλι η αναλογία είναι ένα προς δέκα υπέρ μας.

    Αυτά, όμως, δεν τα λένε σε κανένα σχολείο στο Ρωμέικο, ούτε στα ΜΜΕ. Εμείς είμαστε πάντα οι αδικημένοι, αυτή είναι η «γραμμή» που επί αιώνες αποδέχονται ευχαρίστως όλοι οι Ρωμηοί. Αυτην ακριβώς την ψευτοπαλληκαράδικη νοοτροπία των Ρωμηών σατίριζε και ο Μέγας Σουρής στον «Ρωμηό»

  115. antonislaw said

    112 Επομένως το πιθανότερο λέτε ότι ήταν ένα πρόσωπο το οποίο είχε το συγκεκριμένο βιογραφικό, αγωνίστηκε ως πυροβολητής κατά την πολιορκία του Μεσολογγίου και συμμετείχε και στην Έξοδο, αλλά δεν συμφωνούν οι ιστορικοί και τα στοιχεία αν σκοτώθηκε κατά την Έξοδο ή αν πέθανε αργότερα στο Μεσολόγγι.

  116. Μια λογική εξήγηση είναι πως επειδή ήταν καβγατζής και σκληρός να είχε έχθρες και να χρησιμοποιούσε διάφορα ονόματα ώστε να αρνηθεί πως ήταν αυτός αλλά ο…αδερφός του όταν σκούραιναν γι αυτόν τα πράγματα, κάτι που κάνουν και σήμερα οι απατεώνες και τα τρολλ. Φυσικά λόγω εμφάνισης που ξεχώριζε δεν άλλαζε το επίθετο αλλά το όνομα. Πιθανότερο όλων να λέγεται Κώστας γιατί απλούστατα όταν πέθανε δεν υπήρχε λόγος να μην γραφτεί το κανονικό όνομά του.

    Παπ’Αράουτ, πες αλεύρι…ο Καγκάουα σε γυρεύει !

  117. Pedis said

    Πάει για μεζεδάκια

  118. antonislaw said

    Στο Μεσολόγγι πάντως ο Σπυρομίλιος στη σελίδα 144 γράφει ότι οι Έλληνες είχαν περίπου 13.500 θύματα στους 12 μήνες περίπου της πολιορκίας ενώ οι Τούρκοι 35.000 θύματα στρατιωτικούς και εργάτες (sic). Νομίζω ότι εκεί η αναλογία ήταν ένας προς τέσσερις αν δεν κάνω λάθος.

    Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πάντως πως σε όλες τις περιπτώσεις που αναφέρατε οι Έλληνες ήταν τρόπον τινά είτε εν αμύνη είτε σε καθεστώς επανάστασης και αυτοδιάθεσης.

  119. Μαρία said

    117
    Μεζεδάρα εικονογραφημένη. Μέχρι και ορθογραφικό τους ξέφυγε.

  120. Αράουτ said

    116: Κύριε Gpoint, δεν το κρύβω: Άμα παίξει απόψε στο Φάληρο ο Ιάπων Καγκάουα, θα ποντάρω ξερό διπλό τον ΠΑΟΚ. Δίνει και πολύ καλή απόδοση το stoiximan: 4,53

    Θα περιμένω μέχρι το απόγευμα να δώ αν θα παίξει (έστω και σαν αλλαγή) και θα πάω να ποντάρω. Έχετε εσείς κάποιες πληροφορίες αν έχει δηλώσει ο ΠΑΟΚ τον Ιάπωνα παιχταρά στο αποψινό μάτς;

  121. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    117 Η Μπουμπούκαινα τα λέει/διδάσκει αυτά;
    Εμ, Ευ-γενια = καλά μούσια (πουλάει!) 😦

  122. antonislaw said

    121 😀 😀

  123. freierdenker said

    Στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως υπάρχει διορισμός το 1844 στην Βασιλική Φάλαγγα κάποιου Κοσμόπουλου Ιωάννη Γουρνάρα, από το Μεσολόγγι.

    «Βασιλική φάλαγγα ονομάσθηκε ειδικά το από τον Βασιλιά Όθωνα συσταθέν το έτος 1835 σώμα αξιωματικών στο οποίο κατατάχθηκαν «τιμής ένεκεν» οι κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήρωες και αγωνιστές οπλαρχηγοί οι οποίοι είτε λόγω ηλικίας, είτε λόγω έλλειψης στοιχειώδους μόρφωσης και άλλων απαιτουμένων προσόντων ήταν αδύνατον να καταταχθούν στον τακτικό στρατό.»

    Δηλαδή επίσημα υπάρχει κάποιος Κοσμόπουλος Ιωάννης από το Μεσολόγγι, γνωστός και ως Γουρνάρας, που του δόθηκε τιμητική σύνταξη για τις υπηρεσίες του το 1821.

  124. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    25 βιβλία για την Επανάσταση του 1821 (PDF)

    http://eranistis.net/wordpress/2013/08/24/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B2%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AC%CE%BD-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC/

  125. # 120

    Δεν ασχολούμαι με το στοίχημα παρά μόνο 4-5 φορές τον χρόνο όταν είμαι σίγουρος με καλή απόδοση και σε πρακτορεία ΟΠΑΠ, δεν γράφομαι σε πλατφόρμες για να παίξω.
    Ο ΠΑΟΚ αυτή την στιγμή και να παίξει ο Καγκάουα δεν βελτιώνεται πολύ, περισσότερο τερματοφύλακα και εξάρι θέλει. Απορώ πως παίζετε στοίχημα σ’ ένα πρωτάθλημα όπου οι επεμβάσεις της διαιτησίας είναι καθοριστικές στα αποτελέσματα.

  126. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    117, 121
    Ναι, τέτοια να λέτε και σας βλέπω εξορία. Στην Αίγυπτο, υπτίως του Αιγαίου, να κοιτάτε το πέλαγο που κάνει πλ-πλ και να χτυπάτε την κεφάλα σας την ξερή.

  127. dryhammer said

    126. Κάτι μου θύμισες, αλλά είναι πρωί ακόμα για να το γράψω εδώ.

  128. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Μιλάς με γρίφους, γέροντα…

  129. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Πάντως και η μαλακία πρέπει να είναι θεραπευτική ( < [τα] μάλα = πολύ + άκος = θεραπεία).
    Τα μάλα ακκίζεται η Μπουμπούκω.

  130. dryhammer said

  131. loukretia50 said

    Πάλι έχασα τα τεκταινόμενα! Μεγάλος σαματάς!
    Συμφωνώ απόλυτα με τον Antonislaw, τέτοιο όνομα είναι πιθανότατα παρατσούκλι και το πραγματικό είχε ξεχαστεί.

    Δεν ήταν όλοι οι γραμματικοί αρκούντως γραμματιζούμενοι, ειδικά αυτοί των οπλαρχηγών.
    Στο Μεσολόγγι όμως υπήρχε μεγάλη παράδοση σπουδαγμένων στο εξωτερικό, δύο σχολές, δικαστήρια, εφημερίδα, ακόμα και την εποχή της πολιορκίας.

    Παρά την περίεργη σύνταξη και κάποιες εκφράσεις που ξενίζουν, η γλώσσα του λαού προβάλλει ζωντανή και γλαφυρότατη μέσα από τις καθαρευουσιάνικες φιοριτούρες και σίγουρα είναι κατανοητή.
    —————————————

    Φαντάζομαι ότι ένας περαστικός ημιγραμματιζούμενος βάρδος θα τραγουδούσε το συμβάν – το αλλάζω για να μη θεωρηθεί ορίτζιναλ, οι μέρες είναι πονηρές! – περίπου μ’ αυτό τον τρόπο :

    Εις τον ρηθέντα καφενέν πριν αποσώσουν τον καφέν
    τα πάθη τους φουντώνουν
    Και συγχυσθέντες μα το ναι, μοιράζουν φάπες ρεφενέ
    Τακίμια δε στεριώνουν

    Μα απερνών παλληκαράς ευθύς εκτόξευσεν αράς
    κι όλοι χαρπί γραπώνουν.
    Χωρίς ουδένας να βλαφτεί πληγώθηκαν ολίγον τι
    Κι οπού ξαναφιλιώνουν

    Και ο γραμματικός θα ολοκλήρωσε την αναφορά ως εξής :
    «Τούτο εξηκριβώσαμεν και είναι τω όντι εμπεριστάτως απαράλλακτον ως ηκολούθησε.
    Τον δε Στράτον, ύποπτον από ψες, καθότι εβάρεσεν γδαρτά εις το μέτωπον ρέμπελον τινα, εις τον καφενέν παρευρεθέντα, εις τον άκρον βαθμόν μεθυσθέντα, ου συλληφθέντα, άκουσεν η γραία Παπαλάμπραινα διερχόμενον πλησίον εις το κοτέτσι της, να βρίζει πλήρης θυμού ολάκερο το σόι το Στραβοκωστανταίικο ομού και την εντιμότητά σας οπού εκιότεψεν να φυλακώσει τους πταίστας οπού διέφυγον πιλαλώντες».
    Μένομεν με σέβας
    Την 12ην 8βρίου 1824 (!!)

  132. 131
    Εξαιρετικό Λου! 🙃

  133. sarant said

    117 Αυθεντικό; Ε ρε γλέντια!

  134. loukretia50 said

    Μαγδαληνή – (η του Μενελάου θαρρώ – εκτός αν τα μπέρδεψα!)
    Τούτο το λόγο θα σου πω,
    πολλά έχω γραμμένα!
    Μεθάω με τ’ αθάνατο κρασί του ’21!- χικ ωρέ!

    Νάσαι πάντα καλά! – και μη χάνεσαι!

  135. ΚΩΣΤΑΣ said

    131
    Αγαπητή κυρία Λου

    Δεχθείτε παρακαλώ την πλήρη ευαρέσκειά μου για το εξαιρετικό επαναστατικό στιχουργικό σας αριστούργημα!!!
    Επιτρέψατέ μοι εισέτι να εισηγηθώ δύο επουσιώδεις αλλαγάς, κυρίως δια πραγματολογικούς λόγους.

    «Εις τον ρηθέντα καφενέν πριν αποσώσουν το ΠΟΤΟΝ
    Και συγχυσθέντες μα το ναι, μοιράζουν φάπες ΣΩΡΗΔΟΝ»

    *Η μέθη προϋποθέτει οινοπνευματώδες και ουχί καφέν.

    Μένω με σέβας και θαυμασμόν! 🤣😜😂

  136. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    134 Με ρέγουλα το πιώμα, Λου.
    Θυμήθηκα και το παλιό γκράφιτι: Μεθύστε με το αθάνατο κρασί του 21 (και με το ούζο του 12).

  137. sarant said

    131 Εξαιρετικό!

  138. loukretia50 said

    ΚΩΣΤΑ
    Μα οι ζουρλοί αγαπητέ, δε χαλαρώνουνε ποτέ
    Πριν αποσώσουν τον καφέ
    το διπλανό πλακώνουν

    (Λεν δε βαριέ- λεν δε βαριέσαι αδερφέ!)

    Χχτήνος!
    Πάντα ρέγουλα στο πιώμα, δε γουστάρω νάμαι λιώμα!

  139. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    138 Δηλαδή τι, αφού δε βαριέσαι αδερφέ κάτσε να σε βαρέσω εγώ?

  140. ΚΑΒ said

    131.Σε απολαμβάνω συχνά. Το σημερινό εξαιρετικό.

  141. dryhammer said

    138.>Πριν αποσώσουν τον καφέ
    το διπλανό πλακώνουν

    Αλλά και το πλακωτό διπλώνουν (εχάθη διπλό και δίπλωσαν το τάβλι – ακολουθούν ούζα της παρηγοριάς)

  142. spiridione said

    131. Μπράβο, ωραίο Λου.
    81. Μάλιστα, κρίμα ο Στράτος. Και φαίνεται ότι, για πολιτικούς λόγους μάλλον, οι θείοι του οι οπλαρχηγοί δεν ήθελαν να ανακινηθεί το θέμα και να έρθουν σε σύγκρουση με τους Μεσολογγίτες. Ο αδελφός του ήθελε, και ζητούσε να αναιρεθεί η επιτροπεία του θείου του για να ζητήσει δικαίωση για τον φόνο, αλλά δεν ξέρουμε τι απέγινε. Και έχει ενδιαφέρον τι νομικές διατάξεις εφάρμοζαν τότε (για την επιτροπεία που λέει κλπ.), οθωμανικού δικαίου, βυζαντινού δικαίου, άλλο;

  143. sarant said

    142 Ετσι θα έγινε. Και το τελευταίο σου ερώτημα, βάσιμο. Υποθέτω: εφάρμοζαν ότι θα ίσχυε προεπαναστατικά στο Μεσολόγγι.

  144. antonislaw said

    108 Αν μου επιτρέπετε να επαναφέρω το ερώτημά μου, θα ήθελα τη γνώμη σας για το τι σήμαινε στην εποχή του εικοσιένα η λέξη «μωραϊτίζω» όπως αναφέρει ο Σπυρομίλιος στα απομνημονεύματά του; Και ποιο κρυφό σκοπό είχαν;

    «» Να ενθυμηθώ να αναφέρω…Τους Πελοποννησίους οίτινες προ της πτώσεως έλεγον » Και αν πέση το Μεσολόγγιον; όλη η Ελλάς είναι Μεσολόγγιον;», και οπού είχαν τον κεκρυμμένον σκοπόν, όστις τους εδιελύθη (αφού οι Ρουμελιώταις εκυρίευσαν τα φρούρια του Ναυπλίου), και οπού εμωραΐτισαν αλλ’ οι Ρουμελιώταις τους έδωσαν να καταλάβουν ότι αυτοί θα ήτον οι πρώτοι να τους εκδικηθώσι παρά οι Τούρκοι».»

    123
    Εξαιρετικό το εύρημά σας! Μπράβο! έχετε μήπως αριθμό ΦΕΚ; Επομένως η ιστορία που παραθέτει ο Βλαχογιάννης δεν είναι μυθοπλασία, ο Ιωάννης-Γιάννος Κοσμόπουλος ή Γουρνάρας ήταν ο αγωνιστής που τελικά πήρε τιμητική θέση ή σύνταξη!

  145. sarant said

    144 Καλά κάνεις και το επαναφέρεις. Μωραϊτίζω θεωρώ ότι σημαίνει φέρομαι υστερόβουλα, πονηρά.

  146. loukretia50 said

    ΚΑΒ, ευχαριστώ πολύ!

    Spyridione,
    Δεν ξέρω ποιό δίκαιο ίσχυε, πάντως το Μεσολόγγι είχε δικαστήριο / επιτροπή , μέχρι την ‘Εξοδο, όπως φαίνεται από την επιστολή που έχει επισυνάψει ο Αύγουστος Φαμπρ στο έργο του Histoire du siege de Missolonghi – page 362 όπου γράφει στο γαλλικό κείμενο
    “ Le general Georges Kitzos a la junte de Missolonghi”
    και παραθέτει μετά το Ελληνικό κείμενο (υπάρχει στην Ανέμη)

    Δεν ξέρω τι θα βγει με την εικόνα της επιστολής που θέλω ν’ ανεβάσω, αν τα θαλασσώσω παρακαλώ να σβηστεί το σχόλιο.

  147. loukretia50 said

    ό-λε! το πέτυχα!

  148. BLOG_OTI_NANAI said

    108: Μάλλον δηλώνει τον ακραίο τοπικισμό των Πελοποννησίων:.

  149. antonislaw said

    145
    «144 Καλά κάνεις και το επαναφέρεις. Μωραϊτίζω θεωρώ ότι σημαίνει φέρομαι υστερόβουλα, πονηρά.»

    Σας ευχαριστώ πολύ! Εμένα αρχικά από τα συμφραζόμενα μου έβγαινε το «εμωραΐτισα» κάτι σαν προσκύνησα, ή πήγα με τον Ιμπραήμ, λόγω του ευρύτατου προσκυνήματος που είχε ενσκύψει στο Μωριά. Αλλά πιθανολογώ ότι θα ήταν αυθαίρετο. Δεν είναι κάπως παράξενο να πεις ότι οι Πελοποννήσιοι εμωραΐτισαν, με την έννοια της ιδιότητας χαρακτήρα; κάπου δεν είναι ταυτολογία;

    146-147
    Μπράβο Λου!
    Δε θα είχε πολύ ενδιαφέρον και ένα άρθρο με τις προσφωνήσεις σε επιστολές του εικοσιένα; Άκου η «Εξοχογαινναιότης σας», καταπληκτικό!

  150. antonislaw said

    148
    ευχαριστώ πολύ Blog δεν είχε αναρτηθεί όταν έγραψα παραπάνω. Ακραίος τοπικισμός λοιπόν, και παραπέμπει στα του εμφυλίου τότε μεταξύ Ρουμελιωτών και Μωραϊτών. Και εννοεί ο Σπυρομίλιος ότι δεν βοήθησαν όσο έπρεπε οι Μωραΐτες το Μεσολόγγι γιατί ήταν «απέκει»(οι απέκηδες) που λένε και τώρα οι Πατρινοί. Πολύ ενδιαφέρον. Πρώτη πρωτεύουσα στον Αργοσαρωνικό η Αίγινα, μετά σχεδόν ταυτόχρονα το Ναύπλιο στην Πελοπόννησο που το καταλαμβάνουν οι Ρουμελιώτες, όπως λέει και ο Σπυρομίλιος και μετά η Αθήνα, Ρούμελη εν τέλει.

  151. sarant said

    Δεν είναι μόνο ο τοπικισμός, είναι και τα συμπαρομαρτούντα: η αλληλοϋποστήριξη, το ρουσφέτι, η πονηριά.

  152. Αράουτ said

    Αναγκαζόμαστε να παρέμβουμε και πάλι για να προστατέψουμε την εγκυρότητα του παρόντος Ιστολογίου, που με τόσους κόπους σκαρφάλωσε στο 798 της Alexa: Στο σχόλιο 148, ο διαπρεπής χριστιανός λόγιος Blogotinanai μάς βεβαιώνει ότι η κατηγορία για «μωραϊτισμό» απευθύνεται στον Ρήγα, που όμως ήταν από την Θεσσαλία. Για τόσο κάφρους μάς περνάει ο άνθρωπος. ..

    Η αλήθεια είναι ότι το απόσπασμα που παραθέτει ο Blog προέρχεται από το περίφημο άρθρο του Ανδρέα Καρκαβίτσα «Είς χαρακτηρισμός» στην εφημερίδα «Ακρόπολις» της 23ης Απριλίου 1901, με αφορμή τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος του Κολοκοτρώνη στην οδό Σταδίου. Η κατηγορία για «μωραΪτισμό» εκτοξεύεται από τον Καρκαβίτσα εναντίον του Θοδωράκη Κολοκοτρώνη και έχει ως εξής…

    Δεν είμαστε όλοι οι αναγνώσται του παρόντος Ιστολογίου αγράμματοι κάφροι, εκλαμπρότατε κύριε Blogotinanai: Μπορεί να κατάφερες να ξεγελάσεις ακόμη και τον κ. Σαραντάκο (στο σχόλιο 151 ο κύριος Νίκος εμφανίζεται να μή πήρε χαμπάρι την απάτη του Blog), αλλά υπάρχουν κάποιοι ελληνογνώσται σχολιασταί στο Σαραντάκειο Ιστολόγιο που αντιλαμβάνονται αμέσως τις προκρούστιες συρραφές σου

    ΥΓ: Μόλις πληροφορηθήκαμε πως δεν θα παίξει απόψε με τον ΠΑΟΚ στο Φάληρο ο 32χρονος Ιάπων παιχταράς Σίντζι Καγκάουα. Άρα μή παίξετε ξερό διπλό τον ΠΑΟΚ

  153. BLOG_OTI_NANAI said

    150: Να΄σαι καλά! Να πω ότι δεν είναι και πολύ συχνή λέξη.

    151: Σίγουρα, βλέπει κανείς από τον τρόπο που εκφέρεται ότι μπορεί να έχει και αυτό το αρνητικό βάρος.

  154. 149 τέλος

    Επ’ αυτού έχει πολύ πράμα το βιβλίο του Κυρ. Σιμόπουλου Η γλώσσα και το ’21.

  155. spiridione said

    146. Για το ποιο δίκαιο ίσχυε, από μια πρόχειρη έρευνα: για τις αστικές και ποινικές υποθέσεις «οι νόμοι των αείμνηστων ημών αυτοκρατόρων», ενώ για κάποια ποινικά αδικήματα ψηφίστηκε το 1824 το «Απάνθισμα των Εγκληματικών», ενώ για το Εμπορικό Δίκαιο ο γαλλικός εμπορικός κώδικας, και οπωσδήποτε θα ίσχυαν και τα τοπικά εθιμικά δίκαια.
    Στο Μεσολόγγι τον Φεβρουάριο του 1823 ιδρύθηκε το Πρώτον Δικαστήριον της Αιτωλίας (Πρωτοδικείο), τον Ιανουάριο του 1824 το Δικαστήριον των Εκκλήτων (Εφετείο) και ο Ειρηνοποιός Κριτής (Ειρηνοδικείο). Από το 1825 τα δικαστήρια αντικαταστάθηκαν, λόγω της πολιορκίας, από Επιτροπές.
    Περισσότερα εδώ
    Αθ. Σπ. Κανίνιας, «Η δικαιοσύνη στο Μεσολόγγι (1821-1826)», Επετηρίς του Κέντρου Ερεύνης της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου, τομ. 27-28 (1980-1981), σελ. 259-295.
    http://repository.academyofathens.gr/mopseus/getfile.php?id=558231

  156. sarant said

    Τι είναι «οι νόμοι των αείμνηστων ημών αυτοκρατόρων»;

  157. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @156,
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BE%CE%AC%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%BF%CF%82

  158. Spiridione said

    156. Χριστιανών αυτοκρατόρων, το ξέχασα

  159. ΚΩΣΤΑΣ said

    154 Δύτη μου, μήπως υπάρχει σε λινκ το βιιβλίο του Σιμόπουλου; Ενδιαφέρομαι και θα σου ήμουν υπόχρεος! 😉

  160. 159 Εγώ δεν είμαι ο Χτήνος – και δυστυχώς όχι, δεν έχω το πεντέφι.
    Για ψάξε εδώ όμως: http://eranistis.net/wordpress/category/%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/

  161. 159
    Δυστυχώς δεν είμαι καλός στο ψαχτήρι και δεν ξέρω αν υπάρχει ονλάιν. Το έχω σε έντυπη μορφή.

    Λυπάμαι που Σας απογοήτευσα πανυπερσέβαστε και μεγαλοεπιφανέστατε Κωνσταντίνε 🙂

    Κατασπάζομαι δουλικώς την δεξιάν Σας
    ΣΔΧ

    (Πάντως σε σύγκριση με τα υπόλοιπα του Σ. μικρό είναι, 130 σελίδες).

  162. sarant said

    161 Kι εγώ σε έντυπο το έχω και φοβάμαι πως δεν υπάρχει ονλάιν.

  163. antonislaw said

    148, 151-153
    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ενημέρωση σχετικά με το «μωραϊτισμό», δεν την ήξερα καθόλου τη λέξη ομολογώ.

    Με το «παράξενο» κείμενο του Ανδρέα Καρκαβίτσα για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, που είναι μια στο καρφί και μια στο πέταλο, μου γεννήθηκε μια απορία: ο ίδιος ο Καρκαβίτσας γεννήθηκε στα Λεχαινά της Ηλείας και το Γυμνάσιο το έβγαλε στην Πάτρα και στη συνέχεια όταν μπήκε στην ιατρική πήγε στην Αθήνα. Προφανώς πίστευε ότι ο «μωραϊτισμός» δεν ήταν χαρακτηριστικό συλλήβδην των Πελοποννησίων καθότι γέννημα θρέμμα Πελοποννήσιος και ίδιος αλλά κάποιων που θα είχαν αυτό το -κακά τα ψέμματα- έως και σήμερα αναγνωριζόμενο και πανθομολογούμενο χαρακτηριστικό τινών του Μωρέως, την μπαγαποντιά.

  164. Αράουτ said

    1) Καλά, δεν ντρέπεσαι λιγάκι, κύριε Antonislaw (163);

    Εμείς σε ξεστραβώσαμε στο 152 αναρτώντας το παντελώς άγνωστο (ας βγεί ο ειδήμων κ. Σαραντάκος να μάς πεί αν το γνώριζε) κείμενο του Καρκαβίτσα για τον Κολοκοτρώνη κι εσύ πάς και συγχαίρεις τον προκρούστη + κοπτοράπτη κ. Blogotinanai, που προσπάθησε να μάς εξαπατήσει στο 151 αποδίδοντας την επί μωραΪτισμώ κατηγορία στον Θετταλό Ρήγα; Δεν σε πονηρεύει το γεγονός ότι ο καλός χριστιανός κύριος Blog εξαφανίστηκε μετά την αποκάλυψη της απάτης του από το καιροφυλακτούν Επιτελείο μας;

    2) Να μάς πεί ο καλοκάγαθος οπαδός του ΠΑΟΚ τί έφταιξε και συνετρίβη απόψε στο Φάληρο ο Δικέφαλος του Βορρά (3-0 με τον ΟΣΦΠ). Επίσης, να μάς πεί γιατί δεν διαμαρτυρήθηκαν οι Θεσσαλονικείς για τα δύο κατάπτυστα πανώ που ανήρτησαν οι γάβροι στο άδειο Καραϊσκάκη πρίν την έναρξη του αγώνος

  165. antonislaw said

    164
    Αν δείτε παραπάνω έγραψα
    «148, 151-153
    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ενημέρωση σχετικά με το «μωραϊτισμό», δεν την ήξερα καθόλου τη λέξη ομολογώ.»

    Ήσασταν το ποστ 152 και συνειδητά σας συμπεριέλαβα στις ευχαριστίες μου.

    Πάντως αν δείτε την ανάρτηση του blog, έχει βάλει αποσπάσματα εμπεριέχοντα την λέξη «μωραϊτισμός» και δεν λέει επουδενί ότι κάποιος κατηγόρησε τον Ρήγα επί μωραϊτισμό. Αντιθέτως λέει ότι ο Κανδηλώρος στο βιβλίο του Δημητσάνα από στενό μωραϊτισμό προσπαθεί να παρουσιάσει την προσωπικότητα του Ρήγα ως ασήμαντο.
    Παρακάτω έχει απόσπασμα από το άρθρο του Καρκαβίτσα, και επειδή είναι ακριβώς από κάτω έγινε παρεξήγηση ίσως.

    Εσάς και πάλι σας ευχαριστώ που παραθέσατε μεγάλο μέρος του άρθρου του Καρκαβίτσα με το συγγραφέα το οποίο ήταν όντως διαφωτιστικό για το θέμα του μωραϊτισμού!

  166. freierdenker said

    144, για άμεση πρόσβαση πάτε στο Google Books και ψάξτε για Κοσμόπουλος Ιωάννης Γουρνάρας.

    «EKTAKTON ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως του Αριθ . 29 του έτους 1844, Εν Αθήναις, την 3 Αυγούστου 1844».

    Το παράρτημα καλύπτει την περίοδο από 27 Ιουνίου 1843. Ο Γουρνάρας αναφέρεται στο άρθρο 15, με τους «Εχαρακτηρίσθησαν.» προς τα κάτω “Ως ανθυπολοχαγοί (έκλεκτοί) εις την φάλαγγα με την απόλαυσιν της προικοδοτήσεως.»

    Εκλεκτοί σημαίνει κατ’ εκλογήν (όχι κατ’ αρχαιότητα). Για τα μεγέθη του τότε κράτους οι αριθμοί των διορισμένων κάθε βαθμού είναι μεγάλοι (σίγουρα έχει να κάνει με την 3η Σεπτεμβρίου).

    Στο ίδιο φύλλο, άρθρο 7, «Επηνέθησαν … Οι χαρακτηρισμένοι συνταγματάρχαι. Καλλέργης Δημήτριος διοικητής της μοίρας λογχιστών, Μακρυγιάννης Ιωάννης της 3 τετραρχίας της φάλαγγας. Οι αξιωματικοί της φρουράς της πρωτευούσης Διά την ευταξίας και ασφάλειαν ήν διετήρησαν εις τα συμβάντα της 3 Σεπτεμβρίου.»

  167. Αγγελος said

    Αράουτ (152), ξέρεις να διαβάζεις; Ο Blog παρέθεσε τέσσερα κείμενα όπου γίνεται λόγος για «μωραϊτισμό». Το δεύτερο είναι πράγματι απόσπασμα από το άγνωστο (τουλάχιστον σ’εμένα) και ενδιαφέρον κείμενο του Καρκαβίτσα που παρέθεσες, αλλά για τον Θεσσαλό Ρήγα γίνεται λόγος στο πρώτο, όπου λέγεται ότι κάποιος άλλος, προφανώς Μωραΐτης, σε βιβλίο του για τη Δημητσάνα, προσπαθεί «από στενό μωραϊτισμό» να υποτιμήσει την προσωπικότητά του!

  168. sarant said

    167 🙂 Είναι απρόσεχτος.

  169. ΚΩΣΤΑΣ said

    160-161 Δύτη και …Χτήνος
    Εγέρασα ορέ παιδιά, σαράντα χρόνια κλέφτης(= δεξιός), υπηρετών ομοίως δουλικότατα και ασπαζόμενος την δεξιάν του Κυρίου.

    Δεν φτάνει που άρχισα σιγά-σιγά να το χάνω, σήμερα έμπλεξα και με ένα σωρό γραφειοκρατικά, οπότε άλλα βλέπω, άλλα γράφω. συγχωρέστε με για το μπέρδεμα.

    Σας ευχαριστώ για την ενημέρωση και για τις χαριτόβρυτες φιλοφρονήσεις. Αν δεν ήσασταν κι εσείς και μερικοί άλλοι εδώ μέσα, θα νόμιζα ότι οι κατ΄ν άλλη μεριά ανήκοντες δεν έχουν χιούμορ. Σας χαίρομαι ειλικρινά. 😀😄

  170. Pedis said

    # 117-19-21 – Δεν άντεξε να περιμένει μέχρι το Σάββατο ο Νικοκύρης.

  171. sarant said

    170 Το Σάββατο είναι για το ιστολόγιο. Στο Τουίτερ, ως το Σάββατο θα έχει κυλήσει πολύ νερό κάτω από τ’ αυλάκι…!

  172. Pedis said

    # 171 – Καλά έκανες.

  173. 169
    Κώστα, παρακαλώ. Δυστυχώς δεν μπορώ να βοηθήσω. Οι φιλοφρονήσεις είναι ένα μικρό δείγμα από τις λογιωτατίστικες προσαγορεύσεις της εποχής, από το εν λόγω βιβλίο.
    Και σιγά μην κατασπάζομαι τη δεξιά 😜

  174. dryhammer said

    173. Νόμιζα πως κατασπάζεσαι με τη δεξιά.

  175. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    174 Το νόμισμά σου δεν είναι κάλπικο,

  176. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ας το βάλω εδώ, είναι σχετικό με την ανάρτηση και ίσως ενδιαφέρει κάποιους, η παιδεία επί Τουρκοκρατίας.

    https://www.eleftheria.gr/m/%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/item/280480-%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%AF-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82.html

  177. Μαρία said

  178. Μαρία said

    176
    Ενώ ο γιατρός παραπέμπει στο Χατζή, φαίνεται να αγνοεί τη διατριβή του, όπου και έκδοση του σχετικού κειμένου https://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/13493#page/1/mode/2up

  179. ΚΩΣΤΑΣ said

    178
    Δεν ξέρω εδώ ακριβώς τι συμβαίνει, αλλά ο Νικ. Παπαθεοδώρου είναι εξαιρετικός σε θέματα τοπικής ιστορίας, κυρίως για την πόλη της Λάρισας.

  180. Μαρία said

    179
    Μάλλον ως μεγαλυκόπουλο δεν έχει σχέση με το διαδίκτυο. Μόλις γούγλισα το όνομα του Παπατέτοιου, βγήκε η διατριβή. Ο Χατζής στηρίχτηκε σε χειρόγραφο της εθν. βιβλιοθήκης.

  181. ΚΩΣΤΑΣ said

    180
    Μπορεί να είναι όπως λες. Όλοι αυτοί οι παλιοί δουλεύουν με χαρτί. Τους παραχωρούν όμως εύκολα αρχειακό υλικό βιβλιοθήκες, μοναστήρια και ιδιωτικές συλλογές. Έτσι δουλεύει και ο φίλος μου Κ.Σ. του Θεσσαλικού Ημερολογίου. Έχει όμως και μια στοιχειώδη κατάρτιση στην πληροφορική.

  182. Φασάρα είσαι εδώ. Ωραίες πηγές.

  183. […] Το σημερινό άρθρο είναι το τρίτο της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: