Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Εσείς γκουγκλάρετε ή googlάρετε;

Posted by sarant στο 5 Φεβρουαρίου, 2021


Το σημερινό άρθρο το προετοίμασα κάνοντας ένα μικρό γκάλοπ στο Τουίτερ. Βλέποντας το γκάλοπ, φίλος του ιστολογίου που είναι ενεργός και εκεί, σχολίασε «Πάλι επαναλήψεις θα έχουμε!». Αλλά δεν έπεσε εντελώς μέσα στην πρόβλεψή του.

Πράγματι, πριν από σχεδόν 12 χρόνια, τον μακρινό Νοέμβριο του 2009, στο ιστολόγιο είχαμε δημοσιεύσει ένα άρθρο με τον τριλημματικό τίτλο «Εσείς γκουγκλάρετε, γκουγκλεύετε ή γκουγκλίζετε;» και μάλιστα είχαμε κάνει και τότε ένα γκάλοπ, στο οποίο το γκουγκλάρω και το γκουγκλίζω είχαν πάρει από 60 ψήφους, ενώ το «γκουγκλεύω» μία μόνο.

Σήμερα δεν θέλω να επανέλθω σε αυτό το ερώτημα. Παραδέχομαι ότι το κανονικό ρήμα από την ξένη λέξη γκουγκλ θα είναι «γκουγκλάρω» έστω κι αν εγώ προσωπικά (και όχι μόνο εγώ) χρησιμοποιώ το «γκουγκλίζω». Κανονικά, δεν λέμε παρκίζω, μαρκίζω ούτε σουτεύω, λέμε παρκάρω, μαρκάρω, σουτάρω, άρα κανονικά θα πούμε και «γκουγκλάρω».

Άλλο όμως θα με απασχολήσει σημερα. Όχι το «γκουγκλάρω» καθαυτό, αλλά ότι κάμποσοι, όταν θέλουν να το γράψουν, δεν γράφουν «γκουγκλάρω» αλλά googleάρω ή, πιο συχνά, googlάρω.

Αυτό το ανακάτεμα των δυο αλφαβήτων, λατινικού και ελληνικού, μέσα στην ίδια λέξη, με εκνευρίζει -αλλά επίσης με κάνει να απορώ. Θέλω να πω, από τη στιγμή που γράφουμε, όλοι μας πλέον, σε πληκτρολόγιο, το να γράψεις «αν googlάρεις θα…» είναι πιο χρονοβόρο από το να γράψεις «αν γκουγκλάρεις θα…», αφού πρέπει να αλλάξεις δυο φορές πληκτρολόγιο, μια επιπλέον ενέργεια που δεν αντισταθμίζεται από το ότι μερικές φορές (όπως εδώ) η γραφή με το ελληνικό αλφάβητο έχει περισσότερους χαρακτήρες.

Φυσικά, δεν γράφεται μόνο το «γκουγκλάρω» με αυτόν τον ερμαφρόδιτο τρόπο (δηλ. googlάρω). Υπάρχουν και άλλες πολλές λέξεις που κάποιοι τις γράφουν με αυτό τον τρόπο, μισές ξένες και μισές ελληνικές, πλάσματα ιδιόμορφα και δίμορφα, με λατινικό αλφάβητο στο σώμα τους και ελληνικό στα άκρα τους, γιατί συνήθως, είτε στο googlάρω, είτε στο excelάκι, είτε στο standarάκι είτε στο fastfoodάδικο, ελληνικό είναι το επίθημα. Λιγότερες φορές ελληνικό είναι το πρόθημα και προηγείται στη λέξη, π.χ. υπερshow. Όλα αυτά τα παραδείγματα, όπως και άλλα που θα δείτε, γκουγκλίζονται (μην περιμένετε να το γράψω παρδαλά).

Προφανώς, για να γράψεις fastfoodάδικο και υπερshow πρέπει επίσης να γράφεις fastfood και show οταν οι λέξεις είναι μόνες τους. Αν, όπως κι εγώ, γράφετε «ήρθε να κάνει το σόου του», δεν υπάρχει περίπτωση να γράψετε «υπερshow». Από την άλλη, αν γράφετε «πάμε στο club» δεν είναι βέβαιο ότι θα γράψετε «clubίστικη ατμόσφαιρα». Μπορεί να γράψετε και «κλαμπίστικη».

Πάντως, είναι γεγονός, που με ενοχλεί αλλά το καταλαβαίνω, ότι και τις απλές λέξεις που παλιότερα γράφονταν σχεδόν απ’ όλους με το ελληνικό αλφάβητο, τώρα πολλοί τις γράφουν με το λατινικό, εννοώ λέξεις/όρους όπως σταρ, πάρτι, σόου, σέξι, α λα καρτ. Κάποιοι μάλιστα επιμένουν να γράφουν με λατινικό κι ας το γράφουν λάθος -πολύ είχα γελάσει κάποτε με το bus class, όπως είχε γράψει κάποιος κάποτε για να δείξει ότι ξέρει και να μην τον πούνε «μπας κλας» (Βέβαια, ο όρος είναι γαλλικός, άρα basse classe θα γράψετε αν θέλετε να φορέσετε φαρδομάνικα).

Οπότε, το τραγελαφικό googlάρω είναι μια προέκταση, απόφυση να πω, του ευρύτερου φαινομένου της λατινογραφής, που νομίζω πως αντανακλά μιαν άκρως συντηρητική στάση απέναντι στη γλώσσα. Γράφουν club δηλώνοντας πως θεωρούν ξένη τη λέξη, όταν όμως γράψουν clubάκι δηλώνουν πως κι αυτή η λέξη δεν είναι εντελώς ελληνική, ότι έχει το στίγμα της ξένης. Δεν θεωρούν ξένο μόνο τον αλλοδαπό μετανάστη, αλλά και τα γεννημένα στην Ελλάδα παιδιά του.

Παλιά, είχαμε βάλει ένα απόσπασμα από άρθρο του Γιάννη Χάρη, που το επαναλαμβάνω εδώ (απόσπασμα από αυτό το άρθρο του). Τα παραδείγματα του Χάρη είναι αντλημένα από ιστότοπους και απο έντυπα, όχι από τα σόσιαλ.

Και καλά τα graffiti. O graffit-άς;

Ζυμωμένη με τη νεοελληνική ιστορία είναι κι η Βέρμαχτ. Τώρα σε σοβαρή καθημερινή εφημερίδα, σε σνομπίστικη, είν’ η αλήθεια, στήλη: Wehrmacht. Στην ίδια στήλη, το happy end, τα gadgets, το quiz, τα shocking. Δεν είναι η μόνη, κάθε άλλο.

Τελικά, όσο κατανοητή, οπωσδήποτε οικεία, και καμιά φορά, το ομολογώ, επιθυμητή μού είναι κι εμένα η ξενική γραφή των ονομάτων τόσο ακατανόητη, άσκοπη, α-νόητη βρίσκω την ξενική γραφή κοινών ιδίως λέξεων· και, εννοείται, όσο πιο κοινές, παλιές και περπατημένες, τόσο πιο ανόητη: «Ο Παυλόπουλος δεν θα τους δώσει το prim», «Embargo για ραδιοτηλεοπτικά μέσα», το prospectus, τα circo, τα bonuses (πληθυντικός του μπόνους!), το bazaar, το test, το studio, το scooter.

Υπάρχει παρακάτω; Όταν τα πάγκοινα ξενικά δίνουν παράγωγα, και πάλι επιμένουμε στην ξενική γραφή, σε πείσμα της ευδόκιμης ελληνοποίησης την οποία οι ίδιοι θελήσαμε: club-ίστικη ατμόσφαιρα, chic-άτος, panel-ίστες, τα hitάκια του Νικ Κέιβ, τα testάκια!

Είμαστε σίγουροι πως είμαστε μακριά από την porta και τον port-ιέρη;

Είμαστε μακριά από την porta, επειδή την πόρτα (ή τη σκάλα, ή το σπίτι) δεν τη συνειδητοποιούμε για δάνειο κι επειδή, νομίζω έχει κι αυτό σημασία, δεν τη βλέπουμε στα αγγλικά. Διότι βέβαια, σχεδόν όλες οι πάγκοινες δάνειες λέξεις που υπέκυψαν στο κύμα της λατινογραφής έχουν κάποιο αντίστοιχο στα αγγλικά. Δεν υπάρχει λοιπόν φόβος να δούμε porta, ούτε (αυτό κι αν αποκλείεται) dolapα ή, ξέρω γω, αεριci (κανονικά το i δεν θέλει τελίτσα).

Παλιότερα η τάση ήταν όλα να ελληνογράφονται, συν τοις άλλοις επειδή ήταν πολύ περιορισμένη η γλωσσομάθεια. Σήμερα που η αγγλομάθεια έχει γενικευτεί, κάποιοι θεωρούν το γράψιμο με ελληνικούς χαρακτήρες χωριατιά αν όχι ένδειξη αγραμματοσύνης, κυρίως για κύρια ονόματα ή εμπορικές ονομασίες. (Έτσι, οι γραφές google και excel έχουν κάπως ισχυρότερη βάση από τα show, club, test κτλ,)

Θα θυμάστε άλλωστε με πόση θυμηδία σχολιάζονται οι ελληνογραμμένοι τίτλοι ξένων τραγουδιών, μια συνήθεια που υπήρχε παλιότερα ίσαμε τη δεκαετία του 80 στα εξώφυλλα δίσκων και κασετών (και ακόμα περισσότερη θυμηδία προκαλούν οι ελληνογραμμένοι στίχοι ροκ τραγουδιών που ήταν επίσης κάτι συνηθισμένο στη δεκαετία του 60.

Οπότε, αυτή είναι μια βάση για να γράφονται με ξενικό τρόπο, λατινογραμμένα, κάποια ξένα δάνεια. Ωστόσο, εξακολουθώ να μην μπορώ να καταλάβω τη λογική κάποιου που γράφει clubίστικος, testάκι, panelίστας. Θα μπορούσα να το δεχτώ σε μια περίπτωση μόνο, όταν πρόκειται για εφήμερο σχηματισμό ή για λογοπαίγνιο, όταν δηλαδή έχουμε μια ξένη λέξη που δεν έχει περάσει στη γλώσσα μας και φτιάχνουμε, λογοπαικτικά, μια παράγωγη λέξη της, φορώντας της ελληνικό επίθημα. Μια τέτοια περίπτωση ήταν, κάποτε στην εφημ. Βήμα, μια στήλη που είχε τον έξυπνο τίτλο Odd-ότητες, παίζοντας με το odd (παράξενος) αλλά και με το ελληνικό «οντότητα». Αλλά στο fastfoodάδικο και στο testάκι δεν έχουμε τέτοια λεκτικά παιχνίδια, έχουμε απόλυτα καθιερωμένες λέξεις που κάποιοι αποφάσισαν να τις γράφουν παρδαλά, μισές ελληνικά μισές λατινογραμμένες.

Ούτε έχει το φαινόμενο αυτό, της επιλεκτικής λατινογραφής, κάποια σχέση με τα γκρίκλις -θα έλεγα μάλιστα πως από αρκετές απόψεις είναι αντίθετα. Γράφει κάποιος γκρίκλις, δηλ. oles tis lexis sto latiniko alfabito, για οικονομία χρόνου ή επειδή έχει περιορισμούς τεχνικούς ή άλλους. Όταν γράφει «πήγα στο club» και «ωραίο clubάκι», εξετάζει ποιες λέξεις και τμήματα λέξεων θα λατινογράψει -μόνο οικονομία χρονου δεν κάνει.

Ίσως βέβαια γκρινιάζω λόγω ηλικίας. Ίσως επίσης να γκρινιάζω και άδικα, με την έννοια ότι το φαινόμενο των τραγέλαφων αυτών δεν είναι τόσο διαδεδομένο. Πράγματι, σε ένα γκάλοπ που έκανα στο Τουίτερ χτες, το 92% απάντησαν ότι γράφουν «γκουγκλάρω» ενώ μόνο το 1% «googleάρω» και το 7% πότε το ένα και πότε το άλλο. Ομως αφενός όσοι με ακολουθούν είναι επίσης ημιγέροι σαν κι εμένα, και αφετέρου δεν διατύπωσα καλά το ερώτημα. Καναδυό μου απάντησαν ότι γράφουν googlάρω, όχι googleάρω, κι έτσι δεν ψήφισαν, ενώ πράγματι η γραφή googlάρω είναι πιο συχνό από τη «σωστότερη» googleάρω, όπως άλλωστε είναι και το standarάκι συχνότερο από το στανταράκι. Οπότε, ίσως είναι περισσότεροι οι googlάροντες -και, όπως έχω δει, είναι και κάμποσοι επαγγελματίες γραφιάδες που συνηθίζουν αυτόν τον παρδαλό τρόπο.

Αλλά και πάλι, θα ήθελα να καταλάβω. Οπότε αν συνηθίζετε κι εσείς να γράφετε testάκι, googlάρω, panelίστας κτλ. θα ήθελα να μάθω για ποιο λόγο το διαλέξατε.

 

199 Σχόλια προς “Εσείς γκουγκλάρετε ή googlάρετε;”

  1. Όπως feedελ. Αλλά θα τα πούμε όταν πιάσουμε τα ονόματα των χώρων εστίασης. Καλημέρες.

  2. Νέο Kid Al Afrikii said

    «fastfoodάδικο και υπερshow»
    Χόλυcrap!

  3. Ψ. said

    🙂 Bus class μπορει να ειναι και ηθελημενο λογοπαιγνιο (αυτοι που αναγκαστικα παιρνουν το λεωφορειο ας πουμε…)

  4. Πουλ-πουλ said

    «ημιγέροι σαν κι εμένα»
    Απόκρυφο σχόλιο της επικαιρότητας διακρίνω. Μήπως όμως «ημίγεροι»;

  5. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα κι απ΄εδώ,

    Νίκο, υπάρχει κι η πιθανότητα να γκουγκλίζουμε… όχι μόνο να γκουγκλάρουμε 🙂

  6. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Εμένα μου αρέσει το γκουγκλarisma, πειράζει? 😎

  7. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εγώ δεν έχω ξεβλαχέψει ακόμα, είμαι της γενιάς του «Αντί» και του «Πολίτη» και όχι του «Κλικ», οπότε γράφω ακόμα ελληνικά. Κι επειδή απεχθάνομαι το gouglάρισμα και όλους αυτούς τους ξενόφερτους όρους που μας κατακλύζουν, μάλλον βλάχος θα πεθάνω. ☺

  8. Ψ. said

    Παράκληση: μπορει καποιος να εξηγησει το «αερicι»; καταλαβαινω οτι ειναι τουρκικο, αλλα τι εννοει; Οτι η καταληξη -ιτζης ειναι τουρκικο δανειο;

  9. Γιάννης Ιατρού said

    5: εμ, αν γράφεις σχόλιο διαβάζοντας μόνο την επικεφαλίδα του άρθρου…. Ντροπή πράματα🤨

  10. atheofobos said

    Από την εποχή που ήμουνα ημι-πιτσιρικάς μέχρι σήμερα που έγινα σαν και σένα ημί-γερος, είχα μια απορία :ποιο είναι το πιο σωστό όταν γράφουμε μια ξένη λέξη στα ελληνικά, να γράφουμε πχ στα μπλογκ ή στα μπλογκς;

  11. ioannis moisiadis said

    Συμφωνώ με την άποψη σας. Πάντως όσον αφορά το τεστάκι θα μπορούσα και εγώ να το γράψω testάκι μου φαίνεται πιο . Ισώς το άλφα το ελληνικό είναι πιο στρόγγυλο και με τον τόνο δείχνει πιο καλαίσθητο και ο συνδυασμός greeklish με ελληνικά δεν ξενίζει στην συγκεκριμένη λέξη.

  12. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλημέρα!

    Γκουκλάρω στον Ενεστώτα, γκούγκλισα στον Αόριστο και άλλο τι δεν έχω να προσθέσω. 😉

  13. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    7 Βλάχος ακλόνητος.

  14. Πάντως, με την ευκαιρία, χωρίς σχέση με τη λατινογραφή, ας παρατηρήσουμε πως καλύτερος είναι ο τύπος «γκουγκλίζω» επειδή σχηματίζεται διαφορετικά και διαφοροποιητικά ο λεγόμενος συνοπτικός (στιγμιαίος) τύπος (θα/να) «γκουγκλίσω».
    Επίσης καλός θα ήταν ο τύπος «γκουγκλαίρνω« ή «γκουγκλέρνω» ώστε και εδώ να σχηματίζεται κανονικά ο συνοπτικός τύπος (θα/να) «γκουγκλάρω».

  15. @ 12 ΚΩΣΤΑΣ

    Καλό.

  16. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Ίσως πρέπει να ανέβει ο τόνος.

    9 Ω, καλώστον!

    10 Κανονικά, δεν σχηματίζουμε πληθυντικό, η λέξη είναι άκλιτη: τα τεστ, τα μπλογκ κτλ.

  17. Κουνελόγατος said

    Στα ελληνικά όλα. Πιο εύκολο και λογικό.

  18. spiridione said

    Γεια σου Γιάννη καλόψυχε, καλώς μας ήρθες και περαστικά.

  19. Alexis said

    Καλημέρα.
    Προχτές είδα στο φβ fast food άδικο και έπαθα σοκ

  20. Χαρούλα said

    Παρκάρω, ρεφάρω, φουμάρω, σοκάρω,….. ποιός τα γράφει με λατινικούς χαραχτήρες;;;; Το γκουγκλάρω γιατί; Επειδή ακόμη είναι νέο;
    Γκουγκλαρω λοιπόν για μένα, και την καλημέρα μου.

  21. ΓΤ said

    10@

    Ούτε γκολς μπαίνουν ούτε κόρνερς εκτελούνται 🙂

  22. @ 8 Ψ.

    Παράκληση: μπορει καποιος να εξηγησει το «αερicι»; καταλαβαινω οτι ειναι τουρκικο, αλλα τι εννοει; Οτι η καταληξη -ιτζης ειναι τουρκικο δανειο;

    Ας πούμε, ναι.
    Αλλά μπορούμε να συμπληρώσουμε κάποιες εκδοχές.
    Αέρ-ας > αερτζής > αερci.

    Είναι μάλλον σωστό με i (με τελεία) όπως το aferim (με το ίδιο φωνηεντισμό -a-e-) και όπως afet > afetler (καταστροφή / καταστροφές) επίσης με τον ίδιο φωνηεντισμό που δεν δίνει *afetlar.

    Αν το λέγαμε (το λέγανε οι γείτονες) αϊρ-τζής όπου το -αϊρ- θα διφθόγγιζε -ayr- τότε θα ήταν ayrcı με σκοτεινό ı. Τσάι, τσαϊλής (αν υπήρχε) Çay > Çaylı.

    (Παρατηρήσεις;)

  23. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    21 Ναι, αλλά ηχούν φλάουτι.

  24. 8 ναι, ΄δανειο είναι.

    Το μόνο θετικό που έχω να πω για γραφές τύπου googlάρω είναι ότι καταρρίπτουν τη φιλολογία για την επικράτηση του νόμου της ήσσονος προσπάθειας 😉

  25. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Δε συνηθίζω να γράφω με γλώσσα μισή-μισή, παρά μόνο για λόγους λογοπαίγνιου (π.χ. κάτι που λάνσαρα λίγο καιρό πριν, το «κλίκα-way», για υποτιθέμενους πελάτες που κατάφερναν να ψωνίζουν πέραν των απαγορεύσεων, επειδή τάχα είχαν γνωστούς τους μαγαζάτορες).
    Είναι τόσο εκτεταμένος αυτός ο χώρος, ειδικά με τα εις -άρω, που θα καταντούσε νεύρωση η εναλλαγή στο πληκτρολόγιο…Τριμάρω το γκαζόν, τσατάρω, μια δεξαμενή μπαλονάρει, σερφάρουμε κάθε μέρα, και χίλια δυο ακόμα, που, αφού γουστ-άραμε το γουστάρω, γιατί να μην τα γράφουμε κι αυτά έτσι ομοιόμορφα;

  26. Κιγκέρι said

    10, 16γ:

    Σχετικά νεότερο δεν είναι αυτό, ότι δηλαδή στον πληθυντικό τα αφήνουμε άκλιτα; Γιατι εγώ από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι το/τα τανξ και το/τα σορτς.

  27. ΓΤ said

    23@

    και τρώμε… ραβιόλι 🙂
    (ακούγοντας σαντουροβιόλι)

  28. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα (ιδίως στον κ. Ιατρού :– και στα δικά τους των λοιπών ασθενών!)

    Googleάρω:
    Υπάρχει και η πιθανότητα αυτή η μιξογραφία να είναι αποτέλεσμα γονατογραφικής “επιμέλειας” ενός αυτομάτως ημιμεταφρασμένου (αγγλικού) κειμένου ή φράσης, οπότε να υποδηλώνει τελικά λογοκλοπή, επιβεβαιώνοντας -γενικότερα- την αρχή της ήσσονος προσπάθειας.
    [ Προσωπικά, me too, θα έγραφα «γκουγκλίζω» και θα το πρότεινα ως καθ’ ομοίωση ενός “γογγυλίζω”, υπονοώντας τη σφαιρικότητα (:γόγγυλος), την θρεπτική αξία και πολυμορφία ( βλ. γογγύλια, ραπανάκια για την όρεξη, ζαχαρότευτλα και κοκκινογούλια), αλλά και το βάσανο της σχετικής αναζήτησης (βλ.γογγύζω ) ]

  29. Nestanaios said

    8.
    Τα διπλά στη γλώσσα δεν είναι μόνο τρία αλλά εννέα.

    Κ + Σ = Ξ
    Γ + Σ = (ΓΣ) και όχι ξ
    Χ + Σ = (ΧΣ) και όχι ξ
    Π + Σ = Ψ
    Β + Σ = (ΒΣ) και όχι ψ
    Φ+ Σ = (ΦΣ) και όχι ψ
    Τ + Σ = (ΤΣ) και όχι τζ
    Δ + Σ = (Ζ)
    Θ + Σ = (ΘΣ)

    Για να ξέρουμε τι γράφουμε.

  30. raf said

    Κι εμένα με εκνευρίζει αυτό το ανακάτεμα, κι επειδή χρησιμοποιώ αρκετές ξένες λέξεις στις κοινότητες που συμμετέχω, καταβάλλω ενεργή προσπάθεια αυτό να το παρακάμπτω. Από μια στιγμή κι έπειτα είναι απελευθερωτικό να εντάσσεις οργανικά τις ξένες λέξεις στην ελληνική. Καλή σας μέρα!

  31. Ας σημειώσω ότι μου αρέσουν ιδιαίτερα οι παραμορφώσεις των αγγλικών όρων στην ιντερνετική καθομιλουμένη: το ακάου, το απλικέισο κλπ.

  32. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Οι μιξολατινισμοί έχουν διαφανέστατα (και όχι πολύ τιμητικά..) κίνητρα των χρηστών τους. Ενίοτε, όμως, γράφω ολοκληρωτικά στην γλώσσα προέλευσής τους, τα ονοματεπώνυμα, για διάφορους ουσιαστικούς λόγους..

  33. leonicos said

    άρα κανονικά θα πούμε και «γκουγκλάρω»

    σωστά

    αλλά όταν είναι να ω σε άλλον γκούγκλαρέ το…. μου φαίνεται πολύ χαχόλικο και προτιμώ το γκούγκλισέ το

    Ίσωα και να γκουγκλίζω προσωπικά, αν και δεν είμαι σίγουρος. Μπορεί να μην είμαι σταθερός.

    Σε όλα δογμα! Φτάνει πια!

  34. ΓΤ said

    @16α

    σκουμπριά, «Ημισκούμπρια» 🙂

  35. Καλημέρα

    το γκουγκλίζω θεωρητικά είναι μεταβατικό (πλην του δοξαστικού νομίζω, μας μαθαίνανε κάποτε), το γκουγκλώνω δεν προτιμήθηκε μάλλον λόγω συνειρμών, το γκουγκλάρω, μονόδρομος. Το κακό είναι πως είναι της μόδας οι περίεργες ονομασίες καιαφού όλοι οι φουρνάρηδες έγιναν αρτοποιητές το ρίξαμε στο ξένο. Αφου λκέω ν΄ανοίξω μεζεκλίδικο με τίτλο » Upper ή tiff ? «

  36. theodoratsoli said

    Καλημέρα σας, μόνο και μόνο η εικόνα της ερμαφρόδιτης γραφής με απωθεί απέραντα! Η αισθητική άποψη του πράγματος πρώτα (η οπτική μίξη) και μετά η ουσιαστική (η γλωσσική μίξη) δεν μου αρέσουν καθόλου…

  37. leonicos said

    Αλλά και πάλι, θα ήθελα να καταλάβω. Οπότε αν συνηθίζετε κι εσείς να γράφετε testάκι, googlάρω, panelίστας κτλ. θα ήθελα να μάθω για ποιο λόγο το διαλέξατε.

    Το πρόβλημά μου εμένα είναι

    ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΔΥΟ ΓΙΑΝΝΗΔΕΣ που μου λείπουν πολύ

    Μην τους γράψω Yohanan-ες ή Yohanan-ηδες ή ακομα καλύτερα יהכנן-ηδες για οικονομία χρόνου

  38. ΓΤ said

    35@

    Βλέποντας το «Upper» του Gpoint, ποτέ δεν θα ξεχάσω εκείνο τον μεταφραστή που είδε «Upper Manhattan» και παρέδωσε το βιβλίο με «Άνω Μανχάταν»…

    Άνω Μανχάταν
    Άνω Πατήσια
    Άνω Πετράλωνα

  39. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Άνω Ξείδωτα (χωριό είναι, κάπου στην Αρκαδία νομίζω) 🙂

  40. Ακολούθησα την τύχη τοου πλάγιονάουτ…πρώτο ζευγάρι ΠΑΟΚ-Λαμία

  41. Αγγελος said

    Κιγκέρι, το τανκς το λέγαμε με σ και στον ενικό. Μόνο τις τελευταίες δεκαετίες άρχισε να επικρατεί ο ενικός τανκ.
    Το σορτς πάλι νομίζω πως λεγόταν στον πληθυντικό με σημασία ενικού = ένα κοντό παντελόνι, όπως συχνά τα βρακιά και σε άλλες γλώσσες τα παντελόνια.

  42. leonicos said

    Θα πω κάτι γενικό
    που νομίζω ότι έχουνμε από καιρό καταλήξει εδω μέσα

    όσοι γράφουν μια λέξη με δύο αλφάβητα (alef-bet-α) ή αποκαλύπτουν ένα αίσθημα κατωτερότητας που δεν μπορούν να ξεπεράσουν είτε σαχλαμαρίζουν

    ומי.בל.חז.כת περιμένω μετάφραση. Φοινικικα είναι, από τη στήλη του Kilamuwa, ετσι γι να βοηθήσω

  43. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    24β Σωστό

    25 Και όμως, βλέπω και «surfάρω»

    26 Τανκς και σορτς, αλλά συνήθως λέγαμε και «το» τανκς. Και δεν λέγαμε, πχ, γκολς!

    31 Απλικέισο ή Απλικέσιο;

  44. sarant said

    41 Α, με πρόλαβε

  45. Αγγελος said

    (38) Κι εγώ μάλλον έτσι θα το μετέφραζα. Και το haut de la ville των Βρυξελλών δεν βλέπω γιατί να μην το πω Άνω Πόλη, σαν της Θεσσαλονίκης!

  46. Ψ. said

    29.
    Τέλεια, ευχαριστώ πολύ!

  47. ΟΣΦΠ-Αρης

    ΑΕΚ- Βόλος

    τι μένει ;

    ΠΑΟ-ΠΑΣ Γιάννινα

    άρα το πρώτο σκέλος της μαντεψιάς καλά πήγε, αν δε την πάθει ένας από τους ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, να που μπορεί νπροκύψει εύκολος αντίπαλος για τον ΠΑΟ στους 4 …

    Οψόμεθα τον άλλο μήνα

  48. ΣΠ said

    Τα ξένα δάνεια που τα έχουν τα λεξικά (π.χ. κλαμπ) τα ελληνογράφω, αυτά που δεν τα έχουν ακόμα τα λεξικά (π.χ. online) τα λατινογράφω.

  49. Ψ. said

    22.
    Θενκς! (στο πνευμα του αρθρου).

  50. ΓΤ said

    43δ

    Κάποτε συνοικέσιο, σήμερα dating app απλικέσιο

  51. ΣΠ said

    48
    Και εννοείται ότι όσα έχουν ενταχθεί στο ελληνικό κλιτικό σύστημα (π.χ. γκουγκλάρω) τα ελληνογράφω.

  52. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    26, 41
    Τανξ στον ενικό έγραφε και ο Μποστ αλλά αυτός δε μετράει γιατί ήταν αγράμματος και έκανε πολλά ορθογραφικά λάθη.

  53. Νέο Kid Al Afrikii said

    29. Παμμέγιστε, υπάρχει σύμπλεγμα «θσ» στα ελληνικά; Για δώσε καμια λέξη!…

  54. sarant said

    48 Λογικό

    53 Γεθσημανή 🙂

  55. spiridione said

    – … όπως άλλωστε είναι και το standarάκι συχνότερο από το στανταράκι.

    μάλλον εννοείς
    όπως άλλωστε είναι και το standarάκι συχνότερο από το standardάκι.

  56. Ψ. said

    53.
    καθ’σε να σ’ πω (μαλλον εννοει) 😉

  57. ΣΠ said

    Ο Γιάννης Χάρης στις σημειώσεις του άρθρου του γράφει: «καταρχήν θα ήμουν, είμαι, περισσότερο σκεπτικός απέναντι στην αρχή της «αντιστρεψιμότητας» και την αποτελεσματικότητά της». Νομίζω ότι η χρήση του «σκεπτικός» με την σημασία «δύσπιστος, επιφυλακτικός» είναι αγγλισμός. Στα ελληνικά δεν έχει αυτή την σημασία.

  58. Κιγκέρι said

    41, 43:

    Μα, αυτό ακριβώς είπα κι εγώ στο 26, ότι παλιότερα, για κάποιες λέξεις τουλάχιστον, χρησιμοποιούσαμε και στον ενικό τον τύπο του πληθυντικού, έφερα δε και δύο παραδείγματα που θυμάμαι, βάζοντας μπροστά άρθρο «το/τα», έπρεπε να το… μπολντάρω για να το δείτε; 🙂

    Άγγελε, εμείς στο σπίτι μας λέμε το σορτς για το ένα κοντό παντελόνι:
    – Μαμάαα, πού είναι το γκρι μου το σορτς;
    και τα σορτς για τα πολλά κοντά παντελόνια:
    – Μαμάαα, μήπως έπλυνες τα σορτς μου τα αθλητικά;

  59. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Γιάννη, καλῶς μᾶς ἦρθες. Μὲ τὸ καλὸ νὰ μᾶς ἔρθει καὶ ὁ Γουσοῦ.

    Τὸ σχόλιό μου γιὰ τὸ σημερινὸ τώρα.

    Τί τοῦ λείπει τοῦ ψωριάρη;
    Φούντα μὲ μαργαριτάρι.

    Ἕνας νέος μανταμσουσουδισμός.

    Τὴ Μερσεντέ τους, ὅμως, δὲν τὴν γράφουν στὴ γλώσσα τῆς μαμᾶς της, ἐπειδὴ τότε θά ᾿πρεπε νὰ διαβαστεῖ ἄ-κλάσε ἤ ἔ-κλασε.

  60. ΣΠ said

    53
    Όχι.
    https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=*%CE%B8%CF%83*&dq=

  61. Α ρε ΠΑΟΚάρα. πάντα πρώτη σε όλα εκτός από τίτλους…

    Δεν πα να έφερε το ΠΟΚ Ριβάλντο ,Τζιοβάνι και λοιπούς συγγενείς, δεν κουνήθηκε φύλλο έξω. Κι έρχεται ο Γκαγκάουα, παίζει κάποια λεπτά στην Λάρισσα και αμέσως η πλατφόρμα DAZN ( που μεταδίδει σε livestreaming σε Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία αλλά και Ιαπωνία) κι ανακοινώνει πως θα δείξει σην Ιαπωνία τα επόμενα παιχνίδια του ΠΑΟΚ, γράφει και τα ονόματα των αντιπάλων στα γιαπωνέζικα (να μαθαίνουν οι βάζελοι του ιστολογίου)

    Απόλλωνας Σμύρνης – アポロン・スミルニ
    Γιάννινα – ヤニナ
    Λαμία – ラミア
    Αστέρας Τρίπολης – アステラス・トリポリス
    ΟΑΡΗΣ – オアリス, και Αρης-アリス (κεφαλαία Κάντζι)
    Παναθηναϊκός – パナシナイコス

    Αντε και σύντομα ΣΦΠΙ (Σύνδεσμος Φιλων ΠΑΟΚ Ιαπωνίας ) γιατί…ΠΑΟΚΠΑΝΤΟΥ !!

    https://news.yahoo.co.jp/articles/19d53894575fb32215bbb071cb28c09d7dfa9fa4

  62. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    60 Κι όμως, το αυθεντικό είναι -θσ- και υπήρξε και στην ελληνιστική κοινή, γουγλjίζεται 🙂 κιόλας.
    Μας ερχόταν όμως φθογγολογικά ζόρικο και το εξομαλύναμε σε -σθ-.
    Από την άλλη, ούτε το σύμπλεγμα -νλ- κολλάει με τα φθογγολογικά μας αλλά εκεί δεν είχαμε πρόβλημα, μέχρι ΠΘ και ΠτΔ το κάναμε 🙂

  63. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    61 Δηλαδή τι, «Χιροσίμα Ναγκασάκι στου Βαγγέλη το μουσάκι», όπως το αφρικάνικο «βάλτε φωτιά κάψτε καλά»?

  64. sarant said

    55 Καλά λες, αβλεψία, διορθώνω

    57 Εχεις δίκιο

    58 Στο 26 αναρωτήθηκες αν είναι νέα τάση να τα αφήνουμε άκλιτα στον πληθυντικό, ενώ εννοούσες ότι χρησιμοποιούσαμε τον πληθυντικό σορτς και για τον ενικό, οπότε συμφωνούμε. Πάντως, αυτό μόνο στα σορτς και στα τανκς, οπότε δεν συνιστά τάση.

  65. Prince said

    64γ. Και στο μακαρόνι!

  66. spyridos said

    65

    Αρχίσατε τώρα δηλαδή να λέτε «τα μακαρόνι» ; Ωιμέ.

  67. Triant said

    10: Αυτό το ‘τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί’ από τον Μητροπάνο με έκαναν να μην μπορώ να το ακούσω αυτό το τόσο ωραίο τραγούδι.

  68. spyridos said

    65
    https://tinyurl.com/gjqsflzn

  69. spyridos said

    67
    Εγώ πάλι κάθε φορά που το ακούω ελπίζω ότι δεν θα πει το ς στο τέλος.

  70. Alexis said

    #52: Κι ο Λουκιανός αγράμματος ήταν. Θά πρεπε να χε γράψει:
    Πόσο γουστάρω να βλέπω κασκόλς
    Να βλέπω σημαίες να μπαίνουνε γκολς

  71. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @67,69. Κι ἐμένα μ᾿ ἐνοχλοῦν αὐτὰ τὰ κομπιοῦτερς.

  72. ΚΩΣΤΑΣ said

    Γενικά είμαι αναρχοαυτόνομος και στη γλώσσα, όπως και σε άλλες εκφάνσεις της ζωής μου. Εννοείται ότι αυτή μου η ιδιότητα συνοδεύεται πάντα από ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, αυτό της δεξιάς κουλτούρας.

    Ως εκ τούτου ποτέ δεν είπα το σορτ – τα σορτς, πάντα σορτς, ενικός και πληθυντικός, το ίδιο και με τα συναφή. Σε όποιον αρέσω…

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τα κασκόλς, τα φλάουτι, τα βιολοντσέλι, τα πέναλτις, τα παλτό, τα καζίνο, το σορτ (άρα και σορτάκι), το τανκ…Πού μάθαν ελληνικά αυτοί οι άνθρωποι, στου Στρατηγάκη;☺

  74. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ίσως δεν ήμουν τόσο σαφής στο @72. Συνήθως αυτά τα αντικείμενα τα προφέρω με το υποκοριστικό τους κι αν τα πω στην κανονική τους ονομασία επηρεάζομαι από το θέμα του υποκοριστικού, πχ: σορτσάκι –> το/τα σορτς, κομπιουτεράκι –> το/τα κομπιούτερ. Δικός μου βουϊκός γλωσσικός μηχανισμός. 😉

  75. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    71 Ε κλείστε τα τα ρημάδια 🙂

  76. dryhammer said

    73. Τα κασκόγια, τα παγιαύλια, οι μπασαβιόλες, τα μπέναρτι (ή/και τα πενάντια), τα παρτά (η/και οι αμπάδες), τα κοντοβράκια, τα τάγκια (=ντεπόζιτα διότι tank κλπ κλπ)

  77. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    73 Σουσουδισμός, όπως τα λέει ο Δημήτρης στο 59.

  78. Αγγελος said

    «Οι κομπιούτορς [sic] θα σας φάνε…» έλεγε το 1969 σε συμμαθητή μου ο (πολύ μορφωμένος και με άψογα ελληνικά) μαθηματικός μας Μανόλης Ζορμαλιάς.
    Μακαρίτης κι εκείνος (αλλά έφτασε σε βαθιά γεράματα), μακαρίτης δυστυχώς κι ο συμμαθητής μου (από τροχαίο) 😦

  79. 10, 16, 21

    Πάντως, «τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί» τραγουδούσε ο Μητροπάνος.

  80. 79. Ανακαλώ το σχόλιο. Εχει ήδη σχολιαστεί, δεν το πρόσεξα.

  81. sarant said

    Μου φαίνεται πως αξίζει άρθρο για τα κομπιούτερς

  82. venios said

    Κι εγώ ideaζω όταν βλέπω γλωσσοmixίες…

  83. Γιάννης Ιατρού said

    18, 59: Σπύρο, Δημήτρη ευχαριστώ, καλώς σας ξαναβρήκα.

    Επί του θέματος:

    πρώτον: για την γραφή την ίδια, μην ξεχνάτε πως και τα «λατινικά» γράμματα (αλφάβητο), ελληνικής προέλευσης και κατασκευής είναι, «Μάντε ιν γουέστερν Χάλκις» (τ΄ άλλα περί Ετρούσκων μόνο ανθέλληνες τα υποστηρίζουν 😉).
    δεύτερον: τώρα αν τα γράφουμε μικτά, τόσο σαν αλφάβητο (αυτό το ξεπεράσαμε στο (1)…) όσο και γλωσσικά δεν έχει διαφορά από το να γράφουμε μιά ξένη λέξη με ελληνικούς χαρακτήρες.

    Κάτι τέτοια προφανώς έκαναν και στην Κρήτη στα Μινωικά χρόνια με την γραμμική Α’ και τώρα τραβιόμαστε να καταλάβουμε σε τι γλώσσα είναι γραμμένες πολλές λέξεις στις πινακίδες, μπας και τις κατανοήσουμε. Γιατί ηχητικά/ακουστικά πολλές ξέρουμε περίπου πως ακούγονται (άντε τέλος πάντων, το πως θα προφέρονταν κάποια στοιχεία της γραμμικής Α’).

    Οπότε διαπιστώνω πως η παράδοση συνεχίζεται εδώ και χιλιάδες χρόνια, δηλ. και χρησιμοποιούμε μικτά την γραφή ξένων και δικών μας (σύνθετων ή νεοπλασμένων) λέξεων (φωνητικά) και αλφαβήτων.
    Μύλος.
    Πάντως κυρίως οι μικρές ηλικίες που έχουν σχεδόν από γεννησιμιού τους επαφή με αγγλικά (κυρίως) δεν πολυνιάζονται. Το τι καταλαβαίνει ο καθένας σε κάποια από όλα αυτά, είναι άλλο θέμα.

    Ποτέ δεν μου άρεσε αυτό το διπλό σύστημα. Ή στα ξένα, όπως το γράφουν οι ολούθε, είτε στα ελληνικά (αλφάβητο) όπως το προφέρουν οι ξένοι (κατά το δυνατόν, δεν θα πεθάνουμε κιόλας με την καθιαυτού προφορά, εδώ οι ίδιοι οι ξένοι πολλές λέξεις τους ίδια τις γράφουν και διαφορετικά τις προφέρουν).

  84. Costas Papathanasiou said

    67,69,71 κλπ
    Ας προσέξουμε όμως ότι με το “συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί” και ειδικά με τη χρήση του αγγλικού πληθυντικού (ώστε, πολύ σωστά, να ενοχλεί και να προβληματίζει) , ο εξαιρετικός Αλκαίος απλώς τονίζει πόσο ξένος και χαμένος αισθάνεται , κάποιος σαν κι αυτόν, στη νέα εξαμερικανισμένη, καταναλωτική, αγγλόφωνη, χαοτική εποχή των υπολογιστών και της πληροφορικής.(Νομίζω δηλαδή ότι, στη “Ρόζα”, το συγκεκριμένο πληθυντικό “ς” είναι ποιητικώς απαραίτητο).

  85. Ατακαμα said

    Ο ξερολισμος του αλτ σιφτ θα λεγα εγώ. Γράφοντας με λατινικούς χαρακτήρες ξενόφερτες λέξεις θεωρούν κάποιοι ότι αποκτούν άλλο πρεστίζ. Σίγουρα το πιο αντιαισθητικο είναι αυτοί οι λατινοελληνικοι τύποι αλλά και οι άλλες ξενογραφιες δεν πάνε πίσω κατ εμέ.

    Πχ τύποι όπως Merkel, Trump ακόμα και Putin. Υπάρχει η πεποίθηση ότι ο,τι δεν είναι ελληνικά είναι αγγλικά άρα πρέπει να τα λατινογραψουμε ακόμη και αν το αλφάβητο της γλώσσας δεν είναι το λατινικό όπως πχ του Πούτιν.

    Ας είμαστε αισιόδοξοι όμως. Όπως εν τέλει επικράτησαν τα ελληνικά από τα γκρικλις στο διαδίκτυο έτσι μπορεί και να επικρατήσει η λογική επί της ξιπασιας στο συγκεκριμένο θέμα. Πιο δύσκολα σίγουρα απ’ο,τι με τα γκρικλις αλλά ποτέ δεν ξέρεις.

  86. Νέο Kid said

    84. Συμφωνώ! Έχει νόημα το κομπιούτερζ.

  87. Voyageur autour de la chambre said

    Ως προς το κύριο θέμα του άρθρου, σαφώς όχι εναλλαγή αλφαβήτου στην ίδια λέξη.
    Ίσως γράψω στα αγγλικά λέξεις που δεν θεωρώ ότι έχουν μπει στη γλώσσα.
    Για το παρενθετικό θέμα με το σορτς, μια παρατήρηση: το σορτ έτσι κι αλλιώς θα ήταν λάθος, στα αγγλικά short δεν σημαίνει κοντό παντελόνι (αυτό είναι pair of shorts). Αν κάποιος λέει σορτ, μάλλον υπερδιόρθωση είναι.

  88. @46 Ψ.

    🙂
    =======================================

    @ 61 Gpointofview

    Καλό. Πρέπει να ιαπωνολογήσουμε και λίγο… 🙂
    Τι εννοεί το (κεφαλαία Κάντζι);

  89. Alexis said

    #71 και προηγούμενα: Είναι Αλκαίος. Και στον Αλκαίο θα συγχωρήσουμε κι ένα παραπανίσιο ς.
    Όπως και το ελαφρώς ασύντακτο «τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο»

  90. tryfev said

    Προτιμώ την περίφραση «Ψάχνω στο Google».

  91. ΓιώργοςΜ said

    Καλησπέρα!

    Βιλκόμεν, Ντοκteur (η μοναδική αποδεκτή μικτή γραφή λέξης 😁), σιδερένιος! Iron Man που λέμε και στο χωριό!

    Κι εγώ συγκαταλέγομαι σ’ εκείνους που θεωρούν το ανακάτεμα των αλφαβήτων σουσουδισμό (ή ποζεριά επί το σύγχρονον). Πολύ περισσότερο το ανακάτεμα στην ίδια λέξη.
    Για τον πληθυντικό των ξένων λέξεων, θυμάμαι ένα χρονογράφημα τη δεκαετία του 80 που σχολίαζε αυτό ακριβώς το φαινόμενο, και κατέληγε πως σε λίγο θα διορθώσουμε και τραγούδια όπως «απόψε κάνεις μπαμς/ σε βλέπουν και φρενάρουνε και σταματούν τα τραμς»!

  92. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Μωρ’ δεν πα να γκουγκλάρετε, να googlάρετε, να γουγλίζετε, να κόψετε τον αφράτο σας λαιμό τελοσπάντων, πάντα εντός ωραρίου θα είστε.
    https://www.2020mag.gr/themata/389-ti-einai-to-dikaioma-stin-aposyndesi-kai-giati-oi-evrovouleftes-tis-nd-mazi-me-tin-kaili-psifisan-kata

  93. loukretia50 said

    Φίλτατε Απουσιολόγε, καλωσόρισες!
    Ιδού μερικά χρωστούμενα – ξέρεις εσύ!

    Λυκόπουλο στο ναυτικό είχε κατασκηνώσει
    κι από 40 κύματα του έλλειπε η δόση.
    Κομμένα σήματα καπνού, τα σχόλια ανάρια
    μα πάντοτε διακριτά (του δίμετρου!) τα χνάρια
    (Εκτόπισμα βασταγερό σε μπλογκ και συναξάρια*)

    Πασίγνωστο πως ο σοφός μεγάλο έχει χούι
    και τις ορμήνειες ειδικών συνήθως δεν ακούει
    -Κουλάρισε αγαπητέ, του έλεγαν οι φίλοι,
    ασύστολα φουμπούκιζες το κορονορεζίλι.
    Διάλειμμα χρειάζεσαι , το έργο δεν τελειώνει
    Κι αν δε δουλέψει το ριφρές, κανένας δε μας σώνει!

    Γνωστό είναι το πείσμα σου για κωδικούς απείρους
    και άγνωστο το βύσμα σου σε όλες τις ηπείρους
    (πώς εύρισκες κοψοχρονιά το στοκ από παπύρους?)

    Δε θέλουμε για μας να βρεις κιτάπια απ΄την υπόγα
    Χαλάρωσε στον καφενέ – τον κωδικό μολόγα!
    ΛΟΥ
    Στο πόδι η εγχείριση ? – Οποία προχειρότης!
    Το μέτρο δεν ετήρησαν, «ψηλού προτεραιότης!»
    (Βοά το ιστολόγιον – μείνανε τρεις κι ο μπότης!)

    Μη σκας αν στην Αλέξαινα το μπλογκ αισχρά πατώνει.
    Ανέλαβε ο ξεστραβωτής και θα μας φαν’ τη σκόνη!

    ΥΓ Στριτζώθηκες στο αμπαλάζ ? Αγάντα, δεν πειράζ’ !
    Σε βρήκαν λίγο ντεφορμέ, επίκειται ροντάζ!
    ( Ρούμελη ψάχνει Βούικα για λεκτικό μπαράζ!)

    Και για να μην ξεχνιόμαστε…

    (*πάλι με χρόνους με καιρούς…)

    Θα σε ξανάβρω σε μπουφέδες ορεκτικά να προσπερνάς
    Να κάνεις ντου για τους κεφτέδες και κοκκινέλι να κερνάς!

  94. loukretia50 said

    Α, και στο άλλο θέμα της ημέρας, απεχθάνομαι τα δίγλωσσα μορφήματα – εκτός λογοπαιγνίων, αλλά χρησιμοποιώ αρκετές ξένες λέξεις και ονόματα στην πρωτότυπη γραφή όταν δεν τα θεωρώ οικεία ή έχουν ιδιαίτερη προφορά και ορθογραφία.

  95. Γιάννης Ιατρού said

    92: Χτήνος, γιατί διαμαρτύρεσαι, το ίδιο δεν ισχύει κι εδώ, στο μπλογκ. Υπάρχει «δικαίωμα στην αποσύνδεση» (εδώ το λέμε. π.χ.plonk4wp2 🙂 🙂 ) στο μπλογκ; Απαπα

    ΥΓ: Και εδώ έχουμε «σύνθετη» γραφή: plonk 4 (φορ) wp.. κλπ.

  96. Μαρία said

    83
    Ω τι ευχάριστη έκπληξη! Τζαμπαλάντησες γρήγορα. Και πάλι σιδερένιος.

  97. # 88

    κοροίδεύει τους Αρειανούς που θέλουν για λόγους βλακείας η ομάδα τους να γράφεται με κεφαλαία λες και είναι αρτικόλεκτο όπως ΠΑΟΚ, ΑΕΚ κ.λ.π, οπότε εμείς τους λέμε ΟΑΡΗΣ άκλιτο από το όαρ το ομηρικό, τρομάρα τους μια που τον Αρη τον έκανε τόπι στο ξύλο η Αθηνά…

  98. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Μοι προυξενεί αλγεινοτάτην εντύπωσιν η επί τόσας ώρας εκκωφαντική σιωπή των συνταξιούχων μπολσεβίκων σχολιαστών που επιτρέπουν στην δεινή στιχοπλόκο κυρία Λουκρητία να συκοφαντεί εις το πανελλήνιον τον αναρρωνύοντα χωροφύλακα του ιστολογίου διαδίδοντας ελεεινά ψεύδη περί της επιθετικότητος την οποία αυτός δήθεν επιδεικνύει κατά κρεατοσφαιριδίων. Οι παροικούντες το ιστολόγιον γνωρίζουν πολύ καλά τι ακριβώς επιθυμεί να συγκαλύψει η αμαρτωλή στιχουργός.
    Αλλά έχουσι γνώσιν οι κάβουρες…

  99. Aghapi D said

    Καλώς σας ξαναβρίσκω Έχοντας πια ξανά υπολογιστή – και έχοντας αναρρώσει από κρίση άσθματος –
    μπορώ να γκουκλάρω ασύστολα

  100. loukretia50 said

    Χχτήνος,
    Απεταξάμην την μπηχτήν – ωσάν νερό κυλάει!
    και κρεατοσφαιρίδια δεν παίρνει όποιος γελάει!
    Οι παροικούντες έγνωσαν ποιος μούρη εδώ πουλάει!

  101. Γιάννης Ιατρού said

    93: Γειά σου Λού, κι έλεγα, δεν μπορεί, Παρασκευή, κοντή γιορτή… 🙂 🙂 Θα μελοποιηθεί το πόνημα…, στην επόμενη συνάντηση!

    96: Μαρία μου νά ΄σαι καλά. …«γρήγορα»: τρόπος του λέγειν, τις «καλωδιώσεις» γλύτωσα, και έτσι γράφω με τα δυό χέρια, η νοσηλεία συνεχίζεται αμείωτη σε ένταση, κατ΄ οίκον… (πςςς…: ούτε εκεί δεν μ’ άντεξαν και μ’ έδιωξαν, αλλά τι να πώ… 🙂 ). Χαίρομαι πολύ που πλέον δεν διαβάζω μόνο.

  102. Γιάννης Ιατρού said

    99: καλώστηνε !

  103. sarant said

    Μεταφέρω σχόλιο που έστειλε φίλος:

    Πριν από εφτά χρόνια, στα 30λίγα μας, αποφασίσαμε με κάποιους φίλους να ξεκινήσουμε ένα site που θα γράφαμε για NBA. Για λόγους ομοιομορφίας στην εμφάνιση και ορθότητας στη γλώσσα, πριν ξεκινήσουμε ψάξαμε κάθε κανόνα που είχαμε από λάθος ή κακή συνήθεια ενσωματώσει στη γραφή μας και δεν ήταν σωστός. Το έργο σας ήταν εκείνο που μας έδωσε όσες απαντήσεις ψάχναμε. Ενδεικτικά, το να βάζουμε πάντα «ν» στο «δεν», που και πότε μπαίνει το τελικό «ν» στα άρθρα.
    Στην ουσία της απάντησής μου τώρα. Ένα από τα ζητήματα που εξετάσαμε ήταν και το πως θα γράφουμε τα ονόματα των αθλητών (ή και των πόλεων). Με ελληνικούς ή λατινικούς χαρακτήρες; Καταλήξαμε πως είναι ορθότερη η χρήση των λατινικών. Αν όχι ορθότερη, κομψότερη. Φέρνοντας ως -ακραίο- παράδειγμα ένα όνομα δημοσιογράφου του NBA: “Adrian Wojnarowski”. Πως αποδίδεται σωστά στα ελληνικά το επίθετό του; Mάλλον «Βοναρόφσκι». Όμως ο ίδιος συστήνεται ως «Γουοζναρόφσκι» ή για συντομία «Γουόζ». Δεν θα ήταν λάθος να μεταφέρω το όνομα σε ελληνικούς χαρακτήρες αποδίδοντάς το εν τέλει λάθος;
    Κάπως έτσι μπήκαμε στη λογική πως το Los Angeles είναι Los Angeles και η Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη στον γραπτό μας λόγο, αλλά κάθε όνομα να το γράφουμε στα λατινικά. Ακόμα και τον Giannis Antetokounmpo, τον γράφουμε έτσι, στα λατινικά.
    Από αυτή τη συνήθεια, τα rebounds έμειναν rebounds, και κάποιες λέξεις έγιναν μεικτές όπως περιγράφετε: “screenάρει”, για παράδειγμα, για τον αθλητή που εμποδίζει τον αμυντικό του συμπαίκτη του (δίνει screen).
    Μεταφέροντας αυτή τη συνήθεια και στα κείμενα εκτός site, έμεινε το googlάρω και το googlάρισμα.
    Το παράδοξο ωστόσο είναι πως δεν έχω μεταφέρει αυτόν τον τρόπο γραφής στα επαγγελματικά μου κείμενα

  104. Γιάννης Ιατρού said

    Τζαπαλάντησες (96): τίναξες τα πόδια και φτεροκόπησες να ξεφύγεις (το λένε για τα πουλάκια που απογειώνονται). Ωραία λέξη.

  105. Γιάννης Κουβάτσος said

    Iron John, καλωσόρισες!☺

  106. sarant said

    99 Καλώς την -και να σχολιάζεις ασύστολα!

    93 Α μπράβο!

    84 Εγώ αρχικά το απεχθανόμουν το «τα κομπιούτερΣ» και όλα τα ανάλογα, αλλά αναγνωρίζω πως ξεκινάει από υγιές κίνητρο, να δηλώσει τον πληθυντικό, όπως όταν λέμε «τα μπετά».

  107. Nestanaios said

    53. Νέο Kid Al Afrikii.

    Τα ρήματα της 3ης συζυγίας των βαρυτόνων είναι αυτά που λήγουν σε τω, δω, και θω,. Το «σ» είναι αυτό που μας οδηγάει από τον ενεστώτα σε χρόνο αόριστο όπως είναι ο μέλλων και ο αόριστος.

    Μετά τα τ,δ,θ η γλώσσα θα αποβάλει τα τ,δ,θ Και θα μείνουμε με το «σ» και θα είμαστε στα χαμένα. Αυτό δυστυχώς γίνεται και με τα λήγοντα σε «δω» και ας υπάρχει το διπλό «Ζ». Έχουμε π.χ. την λέξη «όρνις» και δεν ξέρουμε ποίο είναι το θέμα επειδή το «θ» έχει φύγει. Και εγώ σου λέω ότι το θέμα είναι «ορνιθ» και η ονομαστική ενική είναι «όρνιθς». Η γλώσσα δεν μπορεί να προφέρει το «θ» και αποβάλει το «θ» αλλα στη συνέχεια αναζητάει το «θ» και αντικαταστάει το «Σ» με το «α» χειροτερεύοντας τα πράγματα διότι το «α» είναι ήδη πτωτική κατάληξη αιτιατικής. Δεν λέμε «όρνιζ» αλλά «όρνιθα» και «όρνις» παλαιότερα. Και η όρνιθα έγινε κότα. Δεν λέμε «Ελλάζ» αλλά Ελλάδα και «Ελλάς» παλαιότερα. Και η Ελλάδα έγινε αποικία. Δεν λέμε «Παλλάζ» αλλά «Παλλάδα» και «Παλλάς» παλαιότερα. Και η Παλλάδα έγινε Μαρία.

    Υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα. Είμαι σίγουρος ότι κάπου πάει το μυαλό σου.

  108. Πέπε said

    Καταγγέλλω τις γραφές clubάκι, clubίστικο κλπ. ως ανορθόγραφες. Κυρ Νίκο μου, δεν είμεθα όλοι εδωμέσα αγράμματοι κάφροι.

    Clubbάκι και clubbίστικος γράφει ο κόσμος – τουλάχιστον οι προσεκτικοί ομιληταί. Δηλαδή ο κουτόφραγκος που γράφει clubbing δεν ξέρει, και ξέρει ο αποβλακωμένος από τη χριστιανική διδασκαλία Ρωμηός; Μέγας είσαι Κύριε!

    Κατά τα άλλα, εννοείται: portιέρης, portούλα, taxiτζής, toastιέρα, γόππing, ένα frankο η violettα, όλα.

  109. dryhammer said

    108. Zincλελέτα (δις)

  110. Δημήτριος Καραγιώργης said

    ο θείος Γούγλης που γουγλίζει, κατά το: λιχνίζει, ό τι ψάχνεις, η δεσποινίς ετών 46, Μικρομαλακή που κάνει απαλότερα ό τι ξεπλένει και φυσικά ο Trumpάκουλας ο ανακατωσούρας.
    Πάντως έχει ήδη καθιερωθεί και η γραφή μόνο με σύμφωνα και στα Αγγλικά τώρα βλέπω. Εγώ τη συνάντησα πρώτη φορά, στα Ελληνικά, πριν 33 χρόνια στο Treeriver College. Ο περίφημος Νκλς στη Γ λυκείου που μου έγραφε έτσι το όνομά του στα διαγωνίσματα. Μια συνάδελφος φιλόλογος, Εβραϊκής καταγωγής, το θεωρούσε φυσικό: «μα καλά, πως κάνεις έτσι; Και τα Εβραϊκά που όλο σύμφωνα έχουν, τα διαβάζουμε μια χαρά»

  111. loukretia50 said

    Aχ Ρόζα…
    Τι παναπεί πως είν’ αλλιώς γραμμένο?
    Κοινόχρηστα χρωστάμε, επιμένω
    Εxcelιξη , μα ίδια η πλερωμή

  112. spiridione said

    Για τους ελληνογραμμένους ροκ δίσκους εδώ λέει ο Αλέξανδρος Ριχάρδος ότι κράτησε για λίγο διάστημα στα μέσα του ’80 λόγω απαίτησης των μητρικών εταιρειών για να μη γίνονται παράλληλες πωλήσεις απ’ τις θυγατρικές
    https://www.rocknrollmonuments.gr/arthrographia/item/450-kai.html

  113. aerosol said

    Μπορεί να τύχει να χρησιμοποιήσω μικτή γραφή που περιέχει όρο αδιαφανή, αν θεωρήσω πως οι ελληνικοί χαρακτήρες θα μπερδέψουν. Αλλά πολύ σπάνια και όχι για λέξεις που είναι κατανοητές και έχουν ενταχθεί στη γλώσσα. Αν, μάλιστα, μιλάμε για λέξεις που εντάχθηκαν από τα μικράτα του μπαμπά μου… είναι ηλίθια πρακτική.

    #14
    Όυουουιιιι! Τι μκρενς α;! Το γκουγκλάρω είναι καλυτερότερο!

    #19
    Μα πώς αλλιώς να εκφράσεις τα άδικα των fast food;

    #32
    Συχνά λέω ναι στην λατινογραφή ονομάτων, τοπωνυμίων και όρων εάν δεν είναι γνωστά και καθιερωμένα. Είναι απίστευτη η χρησιμότητα του να μπορείς άμεσα και σε ελάχιστο χρόνο (κάπου 3 δευτερόλεπτα μου παίρνει) να γκουγκλάρεις τα πάντα για κάποιο όνομα που θα συναντήσεις.

    #67 κλπ
    Μάλλον ανήκω σε μικρή μειοψηφία αλλά προσωπικά δεν με ενοχλεί μόνο το «κομπιούτερς» αλλά και (αυτό που εκλαμβάνω ως) ύφος του στίχου.

  114. sarant said

    112 Βρε τι μαθαίνει κανείς!

  115. Χριστοδούκας said

    Αντιγράφω το σχόλιό μου από το Ρέντιτ.

    Με το σημερινό άρθρο και την εναντίωση στην λατινογραφή συμφωνεί κάθε κύτταρο της ύπαρξής μου.

    Υπάρχει μία τάση όπου θεωρείται «σωστό» να γράφονται οι λέξεις ξένης προέλευσης με λατινικό αλφάβητο. Βασικά, δεν είναι καν τάση, γενικευμένο φαινόμενο είναι και όσοι δεν το κάνουμε νομίζω πως ανήκουμε στην μειοψηφία. Η γραφή με ελληνικό αλφάβητο θεωρείται δεύτερη, μπας κλας, ντεμοντέ, μπανάλ. Είναι δύσκολο να βρεις κείμενο σήμερα στο Διαδίκτυο όπου να μην επιδεικνύεται η αγγλομάθεια (ή και όχι) του γράφοντος.

    Για το αισθητικό κομμάτι με έχει καλύψει ο Σαραντάκος. Αυτό που θέλω να συμπληρώσω και που παρεμπιπτόντως θέλω να εκφράσω κάπου από τότε που διάβασα το άρθρο της Γκάρντιαν[1] για τον Μπαμπινιώτη είναι πως υπάρχει κατά την γνώμη μου ένα μη υγιές στοιχείο εισόδου των Αγγλικών (και μόνο των Αγγλικών) στα Ελληνικά. Να πω εδώ προκαταβολικά πως είμαι ένας χομπίστας της γλώσσας, για μένα η γλώσσα είναι απλά εργαλείο και όχι αντικείμενο μελέτης, άλλο αν ερασιτεχνικά ασχολούμαι με ζητήματα που άπτονται αυτής. Με λίγα λόγια ό,τι λέω είναι καθαρά η προσωπική γνώμη ενός μη ειδικού.

    Ο λόγος που μιλάω για προβληματική επαφή με την αγγλική γλώσσα είναι πως κατά την γνώμη μου οι λέξεις αγγλικής προέλευσης δεν γίνονται αντιληπτές ως δάνεια. Δεν εισέρχονται δηλαδή στα Ελληνικά εμπλουτίζοντας το λεξιλόγιό τους, αλλά αντίθετα τα Ελληνικά είναι αυτά που κλείνουν, που σταματούν να βρίσκονται σε διάλογο με άλλες γλώσσες και παραγκωνίζονται. Με άλλα λόγια, το ότι οι αγγλικές λέξεις γράφονται στα Αγγλικά, το ότι χρησιμοποιείται πολλές φορές αγγλικός κανόνας πληθυντικού για τις λέξεις αυτές και το ότι ακόμα και ολόκληρες αγγλικές προτάσεις μπερδεύονται με ελληνικές είναι ενδείξεις πως μπαίνουμε σιγά-σιγά σε μια κατάσταση διγλωσσίας όπου ο ομιλητής ή ο γράφων παλινδρομεί μεταξύ των δύο γλωσσών στον λόγο του.

    Ακόμα και το πώς ερχόμαστε σε επαφή με νέες ξένες λέξεις (αγγλικές ή μη) ακολουθεί το τρόπο που ξένες λέξεις εισάγονται στα Αγγλικά, οι οποίες διατηρούν την αρχική τους ορθογραφία εντείνοντας ολοένα το χαώδες τοπίο της αγγλικής ορθογραφίας. Το πιο αστείο για μένα είναι πως λέξεις προερχόμενες από γλώσσες που δεν χρησιμοποιούν το αγγλικό αλφάβητο, για παράδειγμα τα Αραβικά ή τα Ρώσικα, τείνουν να γράφονται με την λατινική τους μεταγραφή, όπως δηλαδή τις μαθαίνει ο Αγγλόφωνος.

    Το κερασάκι στην τούρτα είναι όταν ακούω κόσμο να προφέρει το όνομα του Κράτου[2] ως «ο Κρέιτος, του Κρέιτος».

    Την όλη αυτή κατάσταση την αντιλαμβάνομαι ως πολιτισμικό ιμπεριαλισμό των Η.Π.Α. και η ενστικτώδης αντίδρασή μου, σκεπτόμενος το τραγούδι των Ραμστάιν, είναι να αμυνθώ. Στον τρόπο δε που η παγκοσμιοποίηση εναντιώνεται στην γλωσσική ανομοιογένεια εντοπίζω ομοιότητες με την δράση του εθνικισμού των προηγούμενων αιώνων που κατέστρεψε διαλέκτους και γλώσσες λαών μικρότερης ισχύος. Ο Κάουτσκι είχε γράψει γι΄ αυτό το φαινόμενο:

    «Οι εθνικές γλώσσες όλο και περισσότερο θα περιορίζονται στην οικιακή χρήση, και ακόμα και εκεί θα τείνουν να αντιμετωπίζονται σαν ένα παλιό κομμάτι της κληρονομημένης οικογενειακής επίπλωσης, κάτι που το μεταχειριζόμαστε με ευλάβεια ακόμα κι όταν δεν έχει μεγάλη πρακτική χρησιμότητα.»

    (Χομπσμπάουμ, Ε. Τζ. (1994). Έθνη και εθνικισμός: από το 1780 μέχρι σήμερα. Αθήνα: Εκδόσεις Καρδαμίτσα)

    Οι σελίδες 56 και 57 του βιβλίου αναλύουν περισσότερο το φαινόμενο.

    Αντιλαμβάνομαι πως η άποψή μου και η αντίδρασή μου είναι ιδιαίτερα συναισθηματικές και προκατειλημμένες εξαιτίας του πόσο αγαπώ τα Ελληνικά, πόσο τα νιώθω ως ισχυρό κομμάτι της ταυτότητάς μου και πόσο απολαμβάνω και να χρησιμοποιώ την γλώσσα μου και να διαβάζω λογοτεχνία γραμμένη σ’ αυτήν. Γνωρίζω επίσης πως και τα ίδια τα Ελληνικά έδρασαν σαν οδοστρωτήρας στα Βαλκάνια και στην Κύπρο ως κομμάτι της εθνικιστικής πολιτικής του ελληνικού κράτους, καταστρέφοντας ιδιώματα, διαλέκτους και γλωσσικές ποικιλίες και πως τα ίδια έχουν υποστεί τεχνητές παρεμβάσεις.

    [1] https://www.theguardian.com/world/2021/jan/31/the-greeks-had-a-word-for-it-until-now-as-language-is-deluged-by-english-terms
    [2] https://en.wikipedia.org/wiki/Kratos_(God_of_War)

  116. aerosol said

    #112
    Από τη μια ο Ριχάρδος έχει άμεση εμπειρία ως εργαζόμενος σε δισκογραφικές. Από την άλλη… τόσο λάθος θυμάμαι;
    Εξηγώ:
    Έχω την εντύπωση πως η ελληνική γραφή επιβλήθηκε στις δισκογραφικές από κάποιον βραχύβιο νόμο. (Νομίζω πως) Θυμάμαι ο νόμος να αφορά και ταμπέλες καταστημάτων, σε κάποια έξαρση του κλίματος τρόμου για την ελληνική γλώσσα. Έχω την εντύπωση πως σχολιάστηκε εντονότατα τότε, διακωμωδήθηκε και σύντομα πέρασε στη λήθη. Να θυμίσω πως μέχρι και το 1985 υπουργός Παιδείας ήταν ο Παπαθεμελής, οπότε είναι λογικό να υπήρξε κάποια έξαρση ελληνοκεντρικού γλωσσαμυντορισμού.
    Τα έχω μπερδέψει τόσο στη μνήμη μου; Θυμάται κανείς άλλος αυτή την περίοδο;

    [Άσχετο: Και είναι απολύτως αδύνατο οι Eloy να πουλούσαν καραβιές, και μάλιστα όσο οι Scorpions στην ακμή τους.]

  117. Googleάρω για τους
    Googleador

  118. @ 115 Χριστοδούκας

    Καλές θέσεις.

  119. spiridione said

    116. Αυτό με τον νόμο που λες το έχω ακούσει και εγώ, αλλά δεν θυμάμαι λεπτομέρειες.
    Είχε ψηφιστεί όντως τότε κάποιος νόμος, Ν. 1491/13.11.1984 «μέτρα για τη διευκόλυνση της διακίνησης των ιδεών, τον τόπο διενέργειας της εμπορικής διαφήμισης, την ενίσχυση της αποκέντρωσης και άλλες διατάξεις», όπου στο άρθρο 5 προέβλεπε όντως ότι «οι επιγραφές των εμπορικών επιχειρήσεων και καταστημάτων γράφονται στα ελληνικά.
    Επιτρέπεται επιπρόσθετη αναγραφή της επιγραφής ξενόγλωσσα.»
    https://www.anaconda.gr/gnwsiaki-basi/nomos-1491-13-11-1984/
    Αλλά αυτό αφορούσε μόνο τις υπαίθριες διαφημίσεις. Δεν ξέρω αν εφαρμόστηκε ποτέ. Σημειωτέον ότι ισχύει ακόμη και σήμερα, αφού αντίστοιχη ρύθμιση υπάρχει στον Ν. 2946/2001 περί υπαίθριας διαφήμισης που ισχύει σήμερα.

  120. @ 29 Nestanaios

    Αυτό με τα διπλά μπορούμε να το ξαναδούμε με παραδείγματα;

  121. sarant said

    115 Ευχαριστούμε για το σχόλιο!

    116 Δεν θυμ΄μαι τέτοιον νόμο, παρά τις κατά καιρούς εκκλήσεις.

  122. spiridione said

    121β.
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=121457

  123. Triant said

    116: Μα δεν πουλούσαν καραβιές οι Eloy εδώ, όξω πήγαιναν` αυτό ήταν το θέμα.

  124. GeoKar said

    Ομολογώ πως τη μικτή (λατινο-ελληνική) γραφή δεν την είχα καν σκεφτεί μέχρι που διάβασα το σημερινό …blogάρθρο 🤪

    Τα «κομπιουτερΣ» του Αλκαίου με ξενισαν κ με ξενίζουν απο «(φιλο)λογικής» πλευρας τόσα χρόνια τώρα. Τα εχω όμως αποδεχτεί λίαν ευχαριστως από συναισθηματικής, καθώς -νομιζω πως- ταιριαζουν πολύ στο λαϊκότροπο ύφος ενος τόσο ωραίου έντεχνου τραγουδιού που ερμήνευσε θαυμάσια ο μέγας Μητροπάνος.

    #78: εξαιρετικός καθηγητής ο ΜΖ 😉

    Καλό βράδυ κ καλό Σ/Κ σε όλες κ όλους

  125. Eli Ven said

    Εγώ γκουγκλάρω κι αν δεν γκούγλαρα θα googlara. Αυτό με τα δύο αλφάβητα στη ίδια λέξη είναι ακατανόητο και ηλίθιο. Σημασιολογικά το «γκουγλάρω» το χρησιμοποιώ όταν ψάχνω κάτι. Και το γκουκλίζω το χρησιμοποιώ στην παθητική φωνή όταν θέλω να πω αν έχει αποτελέσματα η αναζήτηση για κάτι .. Κάτι σε φάση » το googlάρω δεν γκουγλίζεται»

  126. Costas Papathanasiou said

    106γ, 121α
    …οπότε (για τον Αλκαίο μιλώντας και μόνο), όχι απλώς για “να δηλώσει τον πληθυντικό” με το προβοκατόρικο “κομιπιούτερς” (αφού θα του έφτανε το άρθρο “τα”), αλλά για να τον καταγγείλει/κοροϊδέψει, ομολογώντας στη «Ρόζα» και τη μοναξιά και την αδυναμία του κάθε που θα τον αντιμετωπίζει (κατά τα διεξοδικά αναφερόμενα στο σχ.115)

  127. aerosol said

    #123
    Οι Eloy δεν πουλούσαν τόσο πολύ, και μάλιστα στο επίπεδο ονομάτων όπως οι Scorpions -κι ακόμα περισσότερο στα μέσα της δεκαετάς του ’80 που αυτός ο ήχος ήταν εκτός μόδας και ήταν στο να τα βροντήξουν.. Εκτός ίσως αν γίνονταν αυτές οι παράπλευρες εισαγωγές στην χώρα τους, τη Γερμανία, και κάπως κράταγε η μπογιά τους. Τεσπα, δεν είναι σοβαρό θέμα, απλά μου έκανε εντύπωση.

  128. Το σημερινό θέμα άπτεται και στο ζήτημα των ονομάτων ή επιγραφών με κεφαλαία.
    Πώς διαβάζουμε PINKO και EPONYMO;
    Οριακά, πώς διαβάζουμε 5G;
    Ακόμα, ίσως: Δεν λέμε ποτέ «ντοτ τζι αρ» (.gr) αλλά ούτε και «τελεία γκρρ»… 🙂

  129. Nestanaios said

    115.

    Επειδή τις μεγάλες αποφάσεις τις παίρνουν και πάντοτε τις έπαιρναν οι οικούντες στα ολύμπια δώματα, η ελληνική γλώσσα θα επικρατήσει για το καλό της ανθρωπότητας. Και τα ολύμπια δώματα δεν είναι πλέον στη Ελλάδα.

  130. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Πάντα γκουγκλάρω. Τα αγγλο/λατινο-ελληνικά υβρίδια μού …βγάζουν το μάτι!
    Επίσης: γκουγκλάροντας, θα γκουγκλάρω.
    Αλλά:
    οι γκουγκλίζοντες (σικ!), γκούγκλισα, γκουγκλίζεται (μου πηγαίνουν καλύτερα…)

    Και: «Δε γκουγκλεύω, ποτέ μου δε γκουγλεύω»… 🙂

    ====-
    >> Σήμερα που η αγγλομάθεια έχει γενικευτεί, κάποιοι θεωρούν το γράψιμο με ελληνικούς χαρακτήρες χωριατιά αν όχι ένδειξη αγραμματοσύνης, κυρίως για κύρια ονόματα ή εμπορικές ονομασίες.

    Κάτι σχετικό (αν και όχι αντίστοιχο) σχολιάζαμε χθες για την αγγλομανία του 20/20… 🙂
    Από την άλλη μεριά -μια και έγινε λόγος και για αποδεκτά τέτοια υβρίδια ως λογοπαίγνια ή ειδικούς σχηματισμούς- νομίζω ότι το 20/20 έχει ένα επιτυχημένο: ‘Zoomε Αληθινά’.

  131. aerosol said

    #128
    Νομίζω το πρώτο δεν αποτελεί θέμα. Πρέπει κάποιος να είναι ιδιαίτερα εκτός επαφής για να προφέρει «ερόνυμο». και μάλλον εκτός επαφής για να σκεφτεί «ρίνκο».
    Το 5G λέγεται φάιβ τζι αλλά το μικτό πέντε τζι ακούγεται, θα ξανακουστεί, και δεν είναι παράλογη λύση.

    Προσωπικά δεν λέω καθόλου την τελεία, διότι πλέον δεν υπάρχει κανένας λόγος. Όσοι έχουν στοιχειώδη επαφή με το διαδύκτιο γνωρίζουν πλέον πως πριν από τα τζιαρ, κομ κλπ μπαίνει τελεία. Αναλόγως, ήταν ακατανόητη και παντελώς μη πρακτική η συνήθεια, ακόμα και στις διαφημίσεις, να εκφέρεται εκείνο το ανοικονόμητο «ντάμπλγιου, ντάμπλγιου, ντάμπλγιου»! ΠΟΛΛΑ χρόνια αφότου δεν το έγραφες καν στον browser, γιατί δεν υπήρχε καμιά ανάγκη. Αλλά αν επιλέξω να μιλήσω για την τελεία, θα πω τελεία, όχι ντοτ.

  132. dkr said

    Να πω την αμαρτία μου, θαυμάζω τις γλώσσες που επανορθογραφούν τα δάνεια τους παρόλο που δεν χρησιμοποιούν διαφορετικό αλφάβητο (βοσνοσερβοκροατομαυροβούνικα για παράδειγμα). Αν δεν το κάνεις, καταλήγεις όπως τα Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά, που αν δεν είσαι φυσικός ομιλητής δεν έχεις ιδέα ποια σύμβαση χρησιμοποιούν για την κάθε λέξη (αυτή την προφέρουν εκγερμανισμένη, την άλλη κατά προσέγγιση όπως την πηγή της (αλλά όπως την πρόφεραν οι Γάλλοι πριν 300 χρόνια όταν έγινε ο δανεισμός), την παράλλη με το «c» σαν «τσ» αλλά μια άλλη με το «c» σαν «κ».

    Στα ελληνικά, λόγω διαφορετικού αλφαβήτου, θα ήταν πανεύκολο να λύναμε αυτό το πρόβλημα (αλλά πιστεύω επηρεάζει πιο πολύ όσους μαθαίνουν τα ελληνικά σαν δεύτερη γλώσσα παρά εμάς που ξέρουμε πρώτα την λέξη από τον προφορικό λόγο).

  133. sarant said

    122 Oπότε δεν είναι περίεργο που δεν τον θυμόμουν, αφού δεν εφαρμόστηκε.

  134. Πέπε said

    Παιδιά, εγώ θεωρητικά υποστηρίζω ότι ένα ελληνικό κείμενο πρέπει να είναι γραμμένο 100% στο ελληνικό αλφάβητο, ό,τι λέξεις κι αν περιλαμβάνει, κι ότι όπου η λατινική ή άλλη γραφή κρίνεται απαραίτητη πρέπει να μπαίνει εκτός κειμένου, π.χ. σε παρένθεση.

    Στην πράξη όμως δε μου βγαίνει τόσο εύκολα. Εννοείται ότι δεν αλλάζουμε αλφάβητο μέσα στην ίδα λέξη, για λέξεις όμως της ίδιας φράσης υπάρχουν περιπτώσεις όπου ευανάγνωστο και ευνόητο θεωρώ αυτό που η θεωρία μου το αποκλείει. Δε θα έγραφα εύκολα «λοκντάουν» ή «κλικ εντ μπάι, κλικ εντ κολέκτ», πώς διάολο τα λέτε. Ούτε «διάβασα το άμπστρακτ του πέιπερ», μια φράση που μπορεί να μην είναι πολύ κομψά ελληνικά αλλά αντικειμενικά θα την ακούσουμε συχνά.

    Δεν ξέρω πού μπαίνει η διαχωριστική γραμμή, πάντως το κριτήριο φαίνεται να είναι το πόσο παλαιά και γενικευμένη είναι η εισδοχή του δανείου. Το λοκντάουν είναι πολύ καινούργιο, δεν το ‘χω νιώσει ακόμη δικό μας σαν π.χ. το ασανσέρ. Το άμπστρακτ δεν είναι τόσο καινούργιο, αλλά είναι, ας πούμε, ένας άτυπος τρόπος να πεις στα ξένα κάτι για το οποίο υπάρχει απολύτως εύχρηστη και γνωστή ελληνική λέξη.

  135. aerosol said

    #122 & 133
    Αν θυμάμαι σωστά σατυρίστηκε έντονα και μάλλον δεν μπήκε σε εφαρμογή σε καταστήματα. Αλλά μου έχει μείνει στη μνήμη πως αυτός ήταν ο λόγος που βγήκαν δίσκοι με ελληνικούς χαρακτήρες, πως συνέπεσαν χρονικά. Μου φαίνεται ακραία η εμπορική εξήγηση για κάτι τόσο γελοίο που κράτησε λίγους μήνες -μετά τάχα έληξε το πρόβλημα των παράπλευρων εισαγωγών;

  136. Πέπε said

    @132

    > > εκείνο το ανοικονόμητο «ντάμπλγιου, ντάμπλγιου, ντάμπλγιου»

    «Τρία κωλαράκια», ή «βου βου βου».

  137. aerosol said

    #137
    Εγώ ήμουν της φράξιας «γου γου γου»!
    Αλλά σε πιο τυπικές χρήσεις το έλεγαν σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Μέχρι πρόσφατα -μη πω και ακόμα.

  138. Πέπε said

    @128
    > > Δεν λέμε ποτέ «ντοτ τζι αρ» (.gr) αλλά ούτε και «τελεία γκρρ»…

    Ένα σαμιώτκου απουκριγιάτκου για ντ μπάρτ ς, μι του ζμπάθιου πάντα (πότις ανοίγγ του τριγιώδγιου;)

    Μες στου ίdιρνετ σαν μπεις
    πούτσις κι μουνιά θα βρεις

    κι αρχίδια ένα καντάρ,
    τρία ντάμπλιγιου τζι αρ.

  139. Χριστοδούκας said

    @132, 136, 137

    Για τυπικές χρήσεις το «τρία ντάμπλιγιου» λέω εγώ, αν και δεν θυμάμαι από πότε έχω να το πω.

  140. Κιγκέρι said

    Βε Βε Βε, κατά το Βε Βε Εφ αλλά και τη Βε Εμ Εφ!

  141. @ 131 Aerosol
    Ωραίες θέσεις.
    Αλλά για τις ελληνικές αναγνώσεις δεν είμαστε σίγουροι. Δεν λησμονούμε την … εθνική μας Τουότα. Βεβαια τη γλύτωσε η Υαμαήα…

  142. @ 134 Πέπε

    Για την καθολική ελληνογράφηση τίθεται και το ζήτημα της ενδεχόμενης δυσκολίας ανάγνωσης και σωστής απόδοσης. Κεντρικές δυσκολίες θα είναι νομίζω η απόδοση των j και w. Βέβαια, μια κοινότητα, π.χ. οι Έλληνες φυσικοί μπορούν να αποφασίσουν να λένε το μεγάλο Γάλλο φυσικό ντε Μπρόιγ (de Broglie) ντε Μπρολί, αλλά…

  143. Triant said

    141: Από την άλλη υπάρχει ο Μπένεθ (και στα σοβαρά).
    Κι αυτός ο χριστιανός τί τό ‘βγαλε το τελικό σίγμα; Λες να τό ‘κανε ιξιπίτηδις;

  144. @ 143 Triant
    Μπα… και με το σίγμα… άσε…
    Πόσες φορές με έχουν ρωτήσει, με το διαβατήριο ανοιχτό, «ποιο είναι το επώνυμο σας πέντζος ή ρέντζος;» (ΡΕΝΤΖΟΣ/ RENTZOS).
    Ε… με το beneth χειρότερα βέβαια.

  145. @ 138 Πέπε

    Πέπερι στους Σαμjώτες… 🙂

  146. dryhammer said

    Θυμάμαι από τη νιότη μου τότε που το καβλιτζέκι των ακουστικών το βάζαμε στην τρύπα ρήονες [και μετά το βάζαμε να πλέει στο σουφφλέ για να παίξει τα τραγούδια ανάκατα]

  147. @ 146 Dryhammer

    🙂

  148. @ 148 Κιγκέρι

    Πώς δεν τους βγήκε κανένα εξάποδο «sextuple u»;

  149. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Τανκς ή τανκ; Σόρτς ή σορτ; (!)
    Τα …λυκόπουλα είχαμε σαφώς επηρεαστεί –ως προς την έκφραση αλλά και την ορθογραφία– από τα τότε κυκλοφορούντα λαϊκά περιοδικά και τα παιδικά αναγνώσματα. Που όμως και αυτά δεν είχαν σταθερή και ξεκάθαρη στάση. 🙂 Όπως, για παράδειγμα, εδώ:

    Δεν θυμάμαι, πάντως, να χρησιμοποιούσαν λέξεις με λατινικούς χαρακτήρες (ή θα το έκαναν εξαιρετικά σπάνια).

    13.
    😆 😅 😂 Ωραίο!
    Παρομοίως!

    31.
    Και το …‘αρκουδίσιο’ να υποθέσουμε; 🙂

  150. sarant said

    149 Ωραίο!

    136 Εγώ έλεγα ΓουΓουΓου. Κάποιος είχε πει ότι το www είναι το μόνο ακρώνυμο που χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να προφερθεί παρά το πλήρες ανάπτυγμά του (World Wide Web).

  151. angelos said

    Προσωπικα βρισκω λιγο υπερβολικη την…εχθρα σου προς αυτα τα googleαρω κτλ, Νικοκυρη.
    Ισως, βεβαια, επειδη ενιοτε τα χρησιμοποιω κι εγω.
    Και, για να απαντησω και στην ερωτηαη, συνηθως το κανω οταν την κυρια λεξη εχω συνηθισει να την γραφω αγγλικα, αλλα θελω να γραψω το υποκοριστικο. Π.χ. το excel δεν το γραφω ποτε εξελ (ισως επειδη το πρωτομαθα στην Αγγλια και εκανα πολλα χρονια να το χρησιμοποιησω στην Ελλαδα). Οποτε, οταν τυχει, γραφω excelακι.
    Γενικα, παντως, σπανια τα ανακατευω (σχεδον μονο στις περιπτωσεις τετοιων υποκοριστικων) και νομιζω ειναι καθαρα θεμα συνηθειας, παρα κατι αλλο.

  152. Γιάννης Ιατρού said

    146: τα ρήονες τα πούλαγε ένα μαγαζί απέναντι από την αλρία τράπεζα, Πούλαγε και κλιματιστικά τουτούμι… 😎

  153. Γιάννης Ιατρού said

    151: εεεπ, Άγγελε, exceλλάκι γράφεται 🙂 🙂

  154. Γιάννης Ιατρού said

    με ένα λ(ου 🙂 )

  155. freierdenker said

    Έψαξα για λέξεις με διπλή εναλλαγή αλφάβητου και το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό είναι το καραcheckαρισμένο. Βρήκα ένα και μοναδικό από τον Tresh στο forum του isomnia.gr από το 2008: «το ότι είναι μόνο S-IPS αυτές που έφερνε το Πλαίσιο είναι καραcheckαρισμένο»

    Δεν ξέρω αν υπάρχει τριπλή αλφαβητική εναλλαγή.

    Η γλώσσα είναι κοινός κώδικας για συνεννόηση, αλλά είναι και μέσο έκφρασης το οποίο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να διαφοροποιηθούμε. Σε αυτήν την περίπτωση, με το καραcheckαρισμένο, ο Tresh νομίζω οτι εκδηλώνει την ατομικότητα του, ή υποδηλώνει οτι ανήκει σε μια συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων. Και τελικά οι αναγνώστες, του isomnia.gr κατά κύριο λόγο, κρίνουν.

  156. sarant said

    155 Καλά που το ανέφερες, διότι ξέχασα ένα που έχω δει στον Γιάννη Χάρη, σε άλλο άρθρο του: ημιstarάκος. Βέβαια ευκαιριακός σχηματισμός, ίσως είχε και παύλες.

  157. Πέπε said

    @142

    Δεν ξέρω πώς ονομαζόταν αυτός ο επιστήμων με το περίεργο όνομα (αν δεν απατώμαι είχα ξαναρωτήσει εδώ και η απάντηση δεν ήταν απλή), αλλά το μιλφέιγ για παράδειγμα έχω συνηθίσει από τα παιδικά μου χρόνια να το γράφουμε μιλφέιγ και να το προφέρουμε [milfej]. Έχω ακούσει πού και πού και μερικούς να προφέρουν [milfeiγ], μάλλον επειδή το πρωτοέμαθαν διαβάζοντας και όχι ακούγοντας, αλλά σε γενικές γραμμές θεωρώ ότι η γραφή με -ιγ είναι μια ικανοποιητική και αρκετά επιτυχής λύση σ’ ένα εντελώς ιδιόρρυθμο πρόβλημα: του πώς να γράψεις ένα φθόγγο που είναι κοινότατος μεν στα ελληνικά και μπορούμε να τον κρατήσουμε ολόιδιο, αλλά όχι να τον γράψουμε σ’ αυτή τη θέση!

    Ομολογώ βέβαια ότι για περιπτώσεις όπως το όνομα Camille η γραφή Καμίγ δε θα βοηθούσε. Αλλά για κάθε -άιγ, -έιγ, -ούιγ είναι μια χαρά. Μη σου πω κιόλας ότι απορώ πώς δεν αναφέρεται στους κανόνες διάφορων βιβλίων για την προφορά των ελληνικών γραμμάτων.

  158. Καλησπέρα,
    Να γράψω πως εγώ γκουγκλάρω; Δεν νομίζω πως χρειάζεται, έχω τόσες φορές γκρινιάξει για τα λατινογραψίματα που δεν νομίζω πως θα υπήρχε κάποιος που να σκεφτόταν πως εγώ θα έγραφα υβρίδιο. Μα με τίποτα…

    5 Καλώς τον. Ώστε κι από δω, ε; Άρα είχε κι αλλού. Χαίρομαι και χαιρετίζω την επιστροφή. Κι άλλο κακό να μην μας βρει.

    (Άλλα σχόλια προφανώς δεν έχω διαβάσει. Αφενός μεν τέτοια ώρα, αφετέρου η συνάντηση με το σχόλιο 5 ήταν αρκετή για να γράψω).

  159. @ 157 Πέπε

    Το ζήτημα είναι πως ποτέ κανένας «επιστήμονας» δεν τόλμησε να τον μεταγράψει στα ελληνικά. όσο για τη μιλφέj μπορέι να τα καταφέρναμε καλά αλλά φάγαμε και αρκετά φέΙΓ βολάν στα μούτρα.
    🙂

  160. Παναγιώτης Κ. said

    Γκουγκλίζω και όχι γκουγκλάρω.
    Το πρώτο διακρίνεται για την ηχητική του…λεπτότητα ενώ το δεύτερο όχι! 🙂

    Googleάρω ή googlάρω πρώτη φορά τα είδα σήμερα!

    Μήπως κάποια…γλωσσική φράξια από τα … βόρεια προάστια έκανε επίθεση προτείνοντας τα; 🙂

    Πέρα από το αστείο του πράγματος, σε κάθε περίπτωση το γλωσσικό αισθητήριο του καθενός είναι αυτό που δίνει λύσεις επιτυχημένες ή όχι. Βεβαίως, δεν παραγνωρίζω ότι στη γλώσσα, ως μάθημα διδασκαλίας, πρέπει να παίρνουμε θέση σε παρόμοια ζητήματα για να απαντηθούν πιθανές απορίες των παιδιών αλλά και εκείνων που μαθαίνουν ελληνικά.

  161. loukretia50 said

    Γκουγκλίζω ή γκουγκλάρω – καμία απορία.
    Οι ανειδίκευτοι εξερευνητές του διαδικτύου έχουν πια εξοικειωθεί με την έννοια και τον τρόπο αναζήτησης, όπως κι αν εκφράζεται.
    Δυναμική προτροπή πασών των γενεών : Google it!
    Μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα, αληθινή κατάκτηση, αν και το επόμενο και λιγότερο εύηχο το «ξεσκαρτάρω», παραμένει μετέωρο για την πλειοψηφία.

    Αξίζει να θυμηθούμε κάποια ρήματα που μάθαμε στη διάρκεια των αναζητήσεων και εμπλουτίσαμε το λεξιλόγιο και τα ενδιαφέροντά μας.

    Εν αρχή ην το «σερφάρω». Ήθελε τόλμη και όχι απαραίτητα αρετή.
    Μας ξένισε, μας ξύνισε ή μας προκάλεσε, τελικά πέσαμε ομοθυμαδόν στα βαθιά .
    Οι ατζαμήδες πνίγηκαν, οι βιαστικοί πελάγωσαν , μα οι περισσότεροι επιπλέουμε χαρωπά στον ωκεανό της πληροφορίας.
    Κι επειδή η χώρα μας φημίζεται για τα έντονα χρώματά της, συχνά παγιδευόμαστε στο απέραντο γαλάζιο!
    Κάποιοι κάνουν ακόμα βουτιές στο μαγικό κόσμο του βυθού – γειά σου Δύτη! – όπου κι αν βρίσκεσαι!
    Άλλοι έγιναν εξπέρ στο σπορ και όχι μόνο. Εξελίχθηκαν σε γκουρού της τεχνολογίας, με σύγχρονο λουκ και περισσότερο νεύρο.
    Με πείσμα και αυτοθυσία απέκτησαν γνώσεις και εμπειρία (η μέθοδος δοκιμής και πλάνης δεν αναφέρεται ποτέ).
    Συνέταξαν λεξικό ολόκληρο νέων όρων και συνεννοούνται σε δική τους γλώσσα – εκτός απ΄τα γαλλικά!
    Η προσπάθεια δικαιώθηκε και μας έβαλαν τα γυαλιά (οι ίδιοι τα φόρεσαν στην πορεία).
    Κατέκτησαν το θαυμαστό καινούργιο κόσμο και πολύτιμα μυστικά που ενίοτε μοιράζονται με ταπεινούς, πάντα σεβαστοί, απόμακροι, βαρείς και όχι, ανάλογα με το κέφι και την κρίση τους – Hi Stazy!

    Κι επειδή η χαμένη Ατλαντίδα της λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου πέφτει λίγο μακριά, τα ανήσυχα νιάτα εκτονώνονται δημιουργικά με μαγικές εφαρμογές και ιντερνετικά παιχνίδια, ενώ λανσάρουν μια πιο κομιλφό βερσιόν του νεολογισμού «χακάρω»:
    τεστάρω, μαρκάρω, μπλοκάρω etc – για την προστασία μας πάντα, n’est-ce pas?
    Αλλά εδώ εξαντλούνται οι γνώσεις μου – και η υπομονή των ειδικών!

    Μετά ήρθε το «ποστάρω». Λίγο πιο κομπλικέ για τους αδαείς, τεχνοφοβικούς ή απλά στούρνους, αλλά κάποια στιγμή έγινε κτήμα όλων κι έκανε κι η μύγα … anyway…
    Αναπόφευκτα συμπληρώθηκε με το “τρολάρω”, νέα πρόκληση / χόμπυ, που δεν απαιτεί γνώσεις και κουραστική εξάσκηση, απλά όρεξη να’χει κανείς να τα κάνει λίμπα ή να εκτονώσει τη λίμπιντο.
    Ο πειρασμός ελλοχεύει και στις καλύτερες οικογένειες.
    Διαφέρει ο τρόπος έκφρασης για το (όχι απαραίτητα) σκοτεινό αντικείμενο του πόθου και το είδος του κολλήματος.
    Ίσως είναι μια μορφή επιθετικής κοινωνικοποίησης για αντικοινωνικούς, αν με εννοείτε.

    Αλλά το παρατράβηξα. Όχι και να φιλοσοφήσω τώρα στα γεράματα!
    ΛΟΥ

    ΥΓ Δεν είναι χάλια γραμμένα όλα με ελληνικά? πχ :

    -Ρε μαν, ρισπέκτ, για το πιο κουλ στο ιντιμίντια θρεντ!
    Και μπάι δε γουέι, κάποιο τρόλ χακάρισε ένα φρεντ.
    -Μπας κι είν’ ο Τζο ο λεμονέιντ – άβαταρ «λέμον πάι»?
    -Πρόμπαμπλι ο «του μπιγκ φορ γιου» που πάντα μας τη σπάει.

    Καληνύχτα!

  162. Πέπε said

    @159:

    Τι εννοείς; Το φέιγ-βολάν το έχεις ακούσει [feiγ volan]; Μοι προξενεί κατάπληξιν! Πίστευα ότι προφέρεται είτε όπως το μιλφέιγ (δηλαδή βασικά με j πλην ολίγων που να το ‘χουν μόνο διαβασμένο και όχι ακουσμένο) είτε, ιδίως για όσους το κάνουν μία λέξη με έναν μόνο τόνο στη λήγουσα, φεϊβολάν. Έτσι κι αλλιώς ανεπίκαιρη συζήτηση, τρικάκια πλέον λένε.*

    Δυσκολεύομαι να θυμηθώ άλλα παραδείγματα, αλλά είμαι σίγουρος ότι έχουμε κι άλλες τέτοιες γαλλικές λέξεις. Α να, μου ‘ρθε μία: το σύστημα Μπραϊγ. Κι αυτό, η εντύπωσή μου είναι ότι σχεδόν όλοι το προφέρουν όπως στα γαλλικά (εκτός από το ελληνικό ρ φυσικά).

    _______________
    * Αλήθεια, συνδυάζοντας το τρικάκι με την άλλη συζήτηση για το τανξ και το σορτς: το κλιψάκι το λέτε εσείς; Κλιψάκι ξέρω εκείνο το σιδερένιο που είναι σανσυνδετήρας, ενώ κλιπάκι το μικρό βίντεο. Ανυποκόριστα, κλιπ και τα δύο (αλλά σπάνιο και με τις δύο έννοιες).

  163. Μαρία said

    162
    Φεϊβολάν.
    Το κλιπς ο συνδετήρας, όπως τανκς.

  164. sarant said

    157-62 Νομίζω ότι αρκετοί προφέρουν οπτικά, όπως το διαβάζουν το μιλφέιγ, ενώ επίσης κάποιοι το λένε μιλφέι.

    Και τη Μαρσέιγ, την ομάδα, πώς την προφέρουν;

  165. Πέπε said

    @164:
    Ποιοι, αυτοί που ξέρουν γαλλικά και μπάλα; Ή μόνο γαλλικά και πιάνο; Ή μπάλα, όχι γαλλικά, και αδιάφορο για το πιάνο;

    (Αρχίζω να αναωτιέμαι αν στ’ αλήθεια έχω ακούσει τόσο πολλές φορές αυτά που νομίζω πως έχω ακούσει, ή αν ο άλλος λέει αυτό που ξέρει κι εγώ ακούω αυτό που περιμένω…)

  166. ΓΤ said

    @131 Aerosol

    🙂

  167. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Και γκουγκλίζω και γκουγκλάρω.
    Ας πούμε και το γκουγκλώνω να κάνει παρέα στο γκουγκλεύω 🙂 .
    Αλλά googlκάτι, όοχι! Δε μ΄ αρέσουν οι λέξεις-κένταυροι.

    54β και Βηθσαϊδά 🙂

    106α >>και να σχολιάζεις ασύστολα!
    μη ασθμαίνουσα! 🙂

  168. ΓΤ said

    Υποψήφιος διδάκτορας, στον δρόμο του για το ΑΠΘ, ξυλοκοπείται και συλλαμβάνεται.
    Και ο Παππάς βολτάρει, Μιχαλάκη…

    https://www.news247.gr/koinonia/astynomikoi-xylokopisan-kai-synelavan-ypopsifio-didaktora-poy-pigaine-sto-apth.9134016.html?utm_source=Sport24&utm_medium=BestofNetwork_home&utm_campaign=24MediaWidget&utm_term=Pos4

  169. Pedis said

    Ο μεγάλος το ΣΚ του δεν το χάνει, ο κόσμος να ‘ρθει τ’ ανάποδα. Ο αντιπρόεδρος του κόμματός του όλες τις καθημερινές υπουργεύει από ένα πάνελ. Ποιος κυβερνάει, τελικά, αυτή τη χώρα;

  170. loukretia50 said

    Οι φίλοι που ενοχλούνται από τη διατήρηση της πρωτότυπης γραφής ξένων λέξεων και εκφράσεων στα κείμενά μου, θάθελα να γνωρίζουν ότι επιμένω για τρεις σημαντικούς για μένα λόγους :
    Αισθητική, συνήθεια χρόνων και θέμα με την ορθογραφία.
    Στη δουλειά έγραφα πάντα ξένους όρους εμβόλιμους σε ελληνικά κείμενα, το θεωρώ τόσο φυσικό (ειδικά γι αυτούς που καθιερώθηκαν σχετικά πρόσφατα), που ξεπερνάω το μπελά της αλλαγής γλώσσας.
    Και είμαι αρκετά τεμπέλα!
    Επίσης με ενοχλεί να βλέπω τη λέξη αγνώριστη όταν ακολουθώ κανόνες απλοποίησης.
    Δε θα έγραφα εξτρέ το extrait που να με χτυπάνε. Ούτε μπίζι.

    Και κάτι χαλαρωτικό που μου θυμίσατε
    ELOY – At the gates of dawn (ο Piper ήταν αλλού!)

  171. ΙΓ’ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

    Το αλφάβητο Braille ουδέποτε το έχω ακούσει σωστά.
    Ούτε τον Anouilh.
    Και φυσικά τον Κορνέιγ.
    Μαρσέιγ δεν ξέρω.

    Δυστυχώς τα ουρανικά είναι ύποπτα στο σχολείο.
    Ένας μαθητής μου στο Χαρτούμ μου έμαθε να προφέρω σωστά «Σαχέλ» = σαχ-ελ όχι σαχιέλ.
    Θα έπρεπε να ξέρουν οι γραμματικοί μας πως -γ στο τέλος της συλλαβής ή της λέξης είναι κανονικό γ.
    Στην αρχή συλλαβής μόνο με γι- και γε- μπορεί να να είναι ουρανικό [j].
    🙂

  172. Alexis said

    Πέπε, ασφαλώς και προφέρουν Μαρσέιγ, μιλφέιγ, Μπράιγ οι περισσότεροι, με κανονικό, κανονικότατο ελληνικό γ. Και είναι λογικό: έτσι όπως το βλέπουμε γραμμένο έτσι θα το προφέρουμε.
    Το φέιγ βολάν είναι λίγο διαφορετικό, επειδή ακολουθεί το β πολλοί «τρώνε» το γ παι προφέρουν απλά φεϊβολάν.

  173. Costas Papathanasiou said

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ
    Η γλώσσα είναι πράγματι σαν τη θάλασσα (βλ. το ωραίο 161) και είναι ένα απέραντο γαλάζιο του Μπεσόν, αλλά είναι και ο ομηρικός οἶνοψ πόντος, όπως και η κόκκινη του ιρανού ζωγράφου που την βλέπει να αλλάζει χρώματα όταν τον βασανίζουν, ρίχνοντάς του αλατόνερο στα μάτια, για να τον αναγκάσουν να τη δει «σωστά, μπλε», στην ωραία ταινία The White Meadows του Mohammad Rasoulof .
    Και δεν μπορεί να καθοδηγείται σε μονόδρομους, ούτε να ταξιδεύεται με την ψευδαίσθηση της απόλυτης ελευθερίας αφού και το όποιο «μπλε βαθύ, σχεδόν μαύρο» χρώμα της θα το περιορίζει πάντα η φανερή ακτογραμμή της: «Γιατί τελικά η γλώσσα τι είναι; Μια σκλαβιά είναι και δεν σε λυτρώνει, ό,τι και να λένε, και τυραννιέσαι απλώς. Σαν τη θάλασσα που την έχουν κάνει και σύμβολο. Χτυπιέται που είναι κλεισμένη στις κοίτες της, και δεν μπορεί να τις ξεπεράσει, γιατί αν τις ξεπεράσει θα πλημμυρίσει τον κόσμο και θα χαθεί.», που λέει κι ο Βαλτινός.
    Και στην παραγωγή ελληνικών ρημάτων, η μόνη ορατή ακτογραμμή είναι ότι αυτά πρέπει να λήγουν σε –ω ή –μαι: Η άποψη ότι η ρηματοποίηση εισαγόμενων λέξεων απαιτεί το λατινογενές –άρω (έτσι, για να μην ξεχνάμε και τους αγαπημένους κατακτητές που μας έκαναν ρωμιούς και μας δίδαξαν και το σερβίρω), δεν μπορεί να υιοθετηθεί ως θέσφατο αφού ήδη έχουμε πολλές εξαιρέσεις όπως το παλαιότερο ακουμβίζω και το τωρινό ξε(α)κουμπίζομαι, επίσης τα βιγλίζω, μπατσίζω, πατσίζω, σιχτιρίζω, μπουχτίζω, μπαϊλντίζω, αλλά και σκαρτεύω, κιοτεύω και τσουβαλιάζω κ.ά.. Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και λέξεις αρήματες που τρέχουν μόνο με βοηθητικές ρόδες όπως, για παράδειγμα, όταν λέμε «(ωραίο σαν) κούκλα το κάνω» και όχι « (το) κουκλεύω/ κουκλίζω/κουκλώνω (ή “κουκλάρω”)».
    Οπότε, εκείνο που όντως απομένει, είναι τόσο το υποκειμενικό γλωσσικό αισθητήριο (βλ. σχ.160, 170), όσο και η διαφαινόμενη, αντικειμενική ευχέρεια του νεολογισμού να επιζήσει στην ανάδοχο γλώσσα δίνοντας νέα παράγωγα. Κατ’αυτό τον τρόπο, για το εν λόγω google (που έχει και ενδιαφέρον γενεαλογικό δέντρο), εάν και εφόσον δεν μας αρκούν τα «ψάχνω, αναζητώ, εξερευνώ (διαδικτυακά)», μπορούμε να παρατηρήσουμε καταρχάς, από αισθητικής απόψεως, ότι η κατάληξη –γκλ- προτρέπει για ένα ομοιοτέλευτο των “τσιγκλίζω/τρεκλίζω/κατακλύζω” κι αμέσως ύστερα να δούμε κατά πόσον στη δύσκολη ερώτηση «πώς θα λέγεται, με μία λέξη, ο όρος που δεν μπορεί να βρεθεί με μία μηχανή αναζήτησης στο διαδίκτυο», μας έρχεται καλύτερα το «αγκούγκλιστος», το «αγκουγκλάριστος» ή κάτι άλλο.
    Σε κάθε περίπτωση η τελική απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι μία: Ό,τι ο καθένας αγαπά κι άστο να πάει όσο τσουλά.

  174. 172 Καλές παρατηρήσεις.
    173. Μετ’ ευτελείας;… 🙂

  175. Πετάω πάνω στον τοίχο said

    150. Για να μην ξεχνάμε ότι τα ίντερνετς δεν αφήνουν ανεπηρέαστη ούτε την κυρίαρχη γλώσσα, ορίστε ένα σχετικό παράδειγμα από τον αγγλόφωνο κόσμο: Στον χώρο των μεικτών πολεμικών τεχνών (το MMA ελληνιστί), όπου ο νικητής του αγώνα βγάζει έναν επινίκιο αμέσως μετά το τέλος, ακούγονται όλο και πιο συχνά φράσεις του τύπου I’m happy I got the W (προφέροντάς το ντάμπλγιου) αντί του απλούστερου win, μάλλον από τα W και L στα σάιτ των αποτελεσμάτων. Κάποιοι λίγοι ενοχλούνται απ’ αυτό το παράδοξο και τραβάνε τα μαλλιά τους, αλλά οι περισσότεροι δεν μπαίνουν στον κόπο να το σχολιάσουν.

  176. Πέπε said

    @172
    Αφού επιμένετε τόσοι, φαίνεται ότι τελικά συμβαίνει αυτό που έλεγα: ότι νομίζω πως ακούω αυτό που θα έλεγα εγώ, δηλαδή όπως στα γαλλικά, ενώ ο άλλος λέει αυτό που διαβάζει, δηλαδή όπως …πουθενά!

    Και όμως, επιμένω στο εξής:

    @171

    > > Θα έπρεπε να ξέρουν οι γραμματικοί μας πως -γ στο τέλος της συλλαβής ή της λέξης είναι κανονικό γ.
    Στην αρχή συλλαβής μόνο με γι- και γε- μπορεί να να είναι ουρανικό [j].

    Ο Έλληνας μπορεί αβίαστα να προφέρει το [j] στο Μπραϊγ και τη Μαρσέιγ, γιατί ως φθόγγος δεν του είναι ξένος. Το θέμα είναι πώς θα το γράψει. Καλώς ή κακώς έχει καθιερωθεί αυτή η λύση με το -ιγ. Εφόσον δε διαθέτουμε πλέον το στοιχείο με την περισπωμένη από κάτω, ούτε ξένα στοιχεία σαν το «j», ούτε το προτεινόμενο ΒΙ γγ (που έτσι κι αλλιώς συμπίπτει με το γγ του αγγέλου), η λύση -ιγ δεν είναι χειρότερη από καμιά άλλη. Απλώς κανείς δεν έκανε τον κόπο να γράψει κάπου ότι, ενώ «-γ στο τέλος της συλλαβής ή της λέξης είναι κανονικό γ, και στην αρχή συλλαβής μόνο με γι- και γε- μπορεί να να είναι ουρανικό [j]», ωστόσο έχουμε και μιαν εξαίρεση: στο τέλος λέξης, ξένης και δη γαλλικής, ισχύει ήδη και εφαρμόζεται αυτή η επιπλέον σύμβαση.

    Όσοι ξέρουν το Μπραϊγ από τα γαλλικά, δε θα αναρωτηούν «τι διάολο γράφει εδώ» όταν το δουν στα ελληνικά, ούτε «πώς πρέπει να το διαβάσω;» Αλλά φυσικά το ζήτημα είναι να γίνει η δουλειά ενδογλωσσικά, όχι να ξέρεις γαλλικά για να μιλήσεις ελληνικά.

    Όσο το «μπ», «ντ» δε δηλώνει αν αντιστοιχεί σε ξένο b, d ή mb, nd ή mp, nt, κι έτσι έχουμε ένα ποσοστό που προφέρουν με σχετική ακρίβεια τις ξένες λέξεις κι ένα ποσοστό που τις αλλοιώνουν αλλά ωστόσο η συνεννόηση πετυχαίνει, έτσι και με το -ιγ.

  177. Κιγκέρι said

    Εγώ είμαι της άποψης πως, όταν μιλάμε ελληνικά, προφέρουμε και τις ξένες λέξεις με, ας πούμε «ελληνικό τρόπο», έτσι δηλαδή όπως διαβάζονται γραμμένες στα ελληνικά, ακόμα κι αν ξέρουμε ότι αυτή δεν είναι η σωστή προφορά στη γλώσσα τους, που εδώ που τα λέμε δεν μπορεί πάντα να αποδοθεί με το ελληνικό αλφάβητο.
    Στα μιλφέιγ και φέιγ βολάν που συζητάμε, ακόμα κι αν ξέρουμε γαλλικά και προφέρουμε όπως πρέπει το -ιγ στο τέλος, δεν θα στενέψουμε και το -ε για να είμαστε πιστοί στην προφορά του -eu, αλλιώς δημιουργείται μια αίσθηση επιτήδευσης και επίδειξης, σαν τα Μπαλλshόι και Γκριγκαρόβιτsh του Αλέξη Κωστάλα ή τη shοκολάτα της Ντόρας Μπακογιάννη.

  178. 94 Ακριβώς εκεί είναι η μεγαλύτερή μου ένσταση. Στο «χρησιμοποιώ αρκετές ξένες λέξεις και ονόματα στην πρωτότυπη γραφή όταν δεν τα θεωρώ οικεία ή έχουν ιδιαίτερη προφορά και ορθογραφία». Αυτός που το διαβάζει και δεν ξέρει πώς ακούγεται αυτό που διαβάζει, τι θα καταλάβει; Πριν καμιά δεκαριά χρόνια περίπου, δεν είχε μπει τόσο η ευκολία λατινογραφής. Έτσι αρκετά που ήταν δύσκολα γραφόντουσαν με λατινικό αλφάβητο για να μην κάθονται να ψάχνουν πώς να τα αποδώσουν (κι αν η απόδοση δεν ήταν με έναν τρόπο, να γλιτώνουν και τον κίνδυνο η επιλογή να μην είναι αρεστή). Τότε ξεκίνησα να γράφω κι εγώ στο μπλογκ μου. Κι αν ανατρέξει κανείς στα αρχικά κείμενα θα δει αρκετές λέξεις γραμμένες όπως είναι στα Γερμανικά (αφού κυρίως με θέματα Γερμανίας ασχολιόμουνα). Όμως κατάλαβα τη δυσκολία αυτών που τα διάβαζαν – γιατί τα διάβαζαν αγγλικά. Κι έτσι αποφάσισα «κατόπιν ωρίμου σκέψεως» πως αφού γράφω στα ελληνικά, όλα θα πρέπει να είναι με ελληνικά γράμματα. Κι αν θέλω να δώσω το πρωτότυπο για κάποιον που μπορεί να θελήσει να γκουγκλάρει για παραπάνω πληροφορίες (κυρίως σε ονόματα τόπων), την πρώτη φορά βάζω το πρωτότυπο σε παρένθεση. Αλλά αν το πρωτότυπο είναι στα ρώσικα ή στα κινέζικα, δεν έχω κανέναν λόγο να το γράψω στην (αγγλική; ) απόδοσή του. Έτσι ο Πούτιν ή η Μόσχα κι η Σόφια δεν θα γραφτούν ποτέ αλλιώς (αντίθετα, τη Νυρεμβέργη μπορεί να τη γράψω Nürnberg αλλά, βέβαια, όχι Nuremberg, δεν βλέπω το λόγο). Κι όταν το αποφάσισα αυτό, συνειδητοποίησα πως στην ελληνική έκδοση του περιοδικού National Geografic (νάτα τα λατινικά 🙂 ) ακολουθούσαν αυτήν την τακτική για όλα τα εξωτικά μέρη που περιέγραφαν, και πολύ μου άρεσε.

  179. loukretia50 said

    Μαλλιαρέμ’ αγαπητέ!
    Νομίζω ότι οι περισσότεροι συμφωνούν για την αναγραφή της πρωτότυπης ονομασίας σε παρένθεση όταν έχουμε ονόματα και τοπωνύμια , ειδική ορολογία ή και μεζεδάκια – το στοιχείο σου!
    Και ότι δε χρειάζεται για τα κινέζικα πχ, αλλά εκεί βοηθάει να γραφεί με λατινικά στοιχεία για να διευκολύνεται αυτός που θέλει να αναζητήσει περισσότερες πληροφορίες.
    Ξέρεις όμως τι βάσανο είναι να ψάχνεις βιβλία ή ταινίες από χώρες εξωτικές? Μια ματιά στο imdb θα σε πείσει.
    Όταν δεν είναι του συρμού, βλέπεις μόνο το μεταφρασμένο τίτλο – και αν!- ενώ όταν υπάρχει ο πρωτότυπος και τον αντιγράψεις σε παραπέμπει σε πληροφορίες στην εξωτική γλώσσα!
    Εκτός όμως από τα εξειδικευμένα, γενικά συμφωνώ μαζί σου κι ας μην το εφαρμόζω,
    Δεν ισχυρίστηκα ότι είναι σωστό για απλές λέξεις και αν δίδασκα σε Ελληνόπουλα θα προτιμούσα τις δικές μας.
    Αλλά έχω διδάξει πολύ σε ξένους – εκεί βοηθάει!
    Καλό Σαββατοκύριακο!
    (απεχθάνομαι να γράφω ΣΚ για ευνόητους λόγους!)

  180. Πέπε said

    @177:

    Μα το προαπαντήσαμε αυτό! Εννοείται ότι θα προφέρεις την κάθε λέξη με όσους φθόγγους διαθέτει η δικιά σου γλώσσα. Με έψιλον ελληνικό γιατί δεν έχουμε eu, και με -γι- ελληνικό που είναι το ίδιο με το -il / -ille το γαλλικό.

    Από τη στιγμή που τόσος κόσμος γράφει «Μπραϊγ» και «μιλφέιγ», το συμπέρασμα είναι ότι αν προφέρεις έτσι όπως περιγράφω, σαφέστατα διαβάζεις όπως το βλέπεις γραμμένο, διότι το -ιγ στο τέλος λέξης προφέρεται σαν γι-. Μόνο που δεν το ξέρεις γιατί κανείς δεν έκανε τον κόπο να σ’ το πει. Δεν έχει σημασία ότι ο γενικός κανόνας είναι «γ = [j] πριν από ε, αι, η, ι, υ κλπ. και [γ] σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις». Ο γενικός κανόνας έχει μία σαφέστατη εξαίρεση, που ξεχάσαν να τη βάλουν στα βιβλία.

    Επαλήθευση:

    Ο πρώτος που έγραψε στα ελληνικά «Μπραϊγ», «Ανούιγ» κλπ. προφανώς ήξερε τη γαλλική προφορά, και αυτήν προσπαθούσε να αποδώσει. Αν δεν είχε κατά νου να εισαγάγει αυτή την εξαίρεση, τότε ποια άλλη μπορεί να ήταν η πρόθεσή του πίσω από αυτή την ορθογραφική επιλογή; Να τροποποιήσουμε την προφορά αυτών των ονομάτων κατά τρόπο μη απαραίτητο και αλλοιώνοντάς τα σε βαθμό ώστε γαλλικές λέξεις, εξ ορισμού οξύτονες, να γίνουν παροξύτονες;

    Πιστεύω πως λογικά όχι.

    Μη σκαλώνουμε τόσο στο ποιους κανόνες έχουμε δει ρητά γραμμένους. Τις προάλλες εδώ πάλι τόσος κόσμος συζήταγε για το αν είναι σωστές οι ονομασίες και οι χαρακτηρισμοί των ρηματικών χρόνων, και πώς νοείται να ονομάζουμε το «γράψε» προστακτική αορίστου αφού ο αόριστος αναφέρεται στο παρελθόν. Αντέτεινα ότι είτε το δούμε γραμμένο είτε όχι, οι χρονικές βαθμίδες υφίστανται μόνο στην οριστική, και τελικά βρέθηκε ότι κι αυτό είναι γραμμένο κάπου, απλώς δεν είναι γραμμένο παντού όπου θα έπρεπε. Ε λοιπόν, κι αυτό που λέω για το γάμμα μπορεί να έχει γραφτεί κάπου και να μην το ‘χω δει, αλλά, γραμμένο ή όχι, ισχύει.

    Το αντικειμενικό πρόβλημα είναι ότι πάντα θα υπάρχουν ομιλητές που:
    α) δε θα γνωρίζουν αυτή την εξαίρεση για το πώς διαβάζουμε το γάμμα, ακόμη κι αν γραφτεί κάπου
    β) δεν ξέρουν γαλλικά (δεν οφείλουν άλλωστε)
    γ) δεν έχουν ακούσει τη λέξη από κάποιον που να ξέρει γαλλικά ή να ξέρει την εξαίρεση, παρά την έχουν διαβάσει ή την έχουν ακούσει από κάποιον που την έχει διαβάσει αγνοώντας τα υπόλοιπα,
    …και ότι αυτοί θα προφέρουν μπρα-ι-γ. Ε ωραία, θα ζήσουμε και μ’ αυτό. Δεν είναι σοβαρή αιτία διατάραξης της επικοινωνίας.

  181. Aghapi D said

    102 ευχαριστώ
    Χαίρομαι που είσαι κι’ εσύ καλύτερα

  182. Aghapi D said

    99 Ευχαριστώ Για το «ασύστολα» δέν εγγυώμαι, αλλά να σχολιάζω… ξέρεις πόσο φλύαρη είμαι 🙂

  183. Παναγιώτης Κ. said

    @177. Βρίσκω πειστικό το επιχείρημά σου!

  184. sarant said

    182 🙂

    175 Α, δεν το ήξερα, ευχαριστώ!

  185. aerosol said

    Αντί να γκουγκλάρουμε, μπορούμε να χρησιμοποιούμε το (καλό) duckduckgo, που δε μας βάζεις διαφημίσεις, ούτε μας κάνει παρακολουθεί την κάθε μας ανάσα. Δηλαδή στο μέλλον μπορούμε να… παπιώνουμε!

    #166
    Γεια σου μερακλή!

    #170
    Γεια σου μερακΛού!

  186. aerosol said

    «Ούτε μας κάνει παρακολουθεί» = εδώ συνέβη ένα μικρό εγκεφαλικό, μην δίνετε σημασία…

  187. α. Είναι πάντως ελαφρώς παρακινδυνευμένη η μεταγραφή κάποιων εμπορικών σημάτων όπως το Google, καθώς παρότι το γκουγκλάρω (ή έστω γκουγκλίζω) είναι ήδη ρήμα, το 2017 το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε υπέρ της Google λέγοντας ότι παρότι το «to google» είναι ρήμα, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από άλλες εταιρείες με γενικό τρόπο με την έννοια «αναζητώ στο διαδίκτυο». Οπότε γκουγκλάρουμε αποκλειστικά στο Google και όχι στο DDG, Bing, κλπ.

    β. Δηλώνω ένοχος ότι ορισμένες φορές, έστω και σπάνια, αναμειγνύω το αλφάβητο για να σχηματίσω ρήματα ή σύνθετα, εκεί όπου το ένα συνθετικό δεν μπορεί να μεταγραμματιστεί και δεν έχει αντίστοιχο στα ελληνικά, π.χ. είναι κάποιο ξενικό τεχνικό αρκτικόλεξο ή τίτλος εφαρμογής κλπ.

  188. Πέπε said

    #187

    > > …κάποιο ξενικό τεχνικό αρκτικόλεξο…

    Και με τα ελληνικά αρκτικόλεξα έχουμε συναφές ζήτημα. ΠΑΣΟΚτζής (ΠαΣοΚτζής) ή πασοκτζής; ΑΕΚτζής ή αεκτζής; ΔΑΠίτης ή δαπίτης; Είναι περίπου το ίδιο όπως «γκουγκλάρω ή googlάρω;»

    Κατά τη γνώμη μου χωρίς κεφαλαία. Το να φτιάχνεις παράγωγα δείχνει ότι το θεωρείς λέξη. Το ότι από μόνο του δεν είναι λέξη αλλά αρκτικόλεξο είναι άλλη ιστορία, αδιάφορη όταν βρισκόμαστε στο στάδιο της παραγωγής. Άλλωστε δε θα είχε νόημα να γράψουμε π.χ. ΚΝίτης (αντί κνίτης) από το ΚΝΕ, αφού το Ε έχει χαθεί για λόγους που δεν υφίστανται παρά μόνο αν το πάρουμε ως λέξη, όχι ως αρκτικόλεξο.

    Και γενικότερα, τα αρκτικόλεξα πολλές φορές φτάνουν να διαγράφουν αυτόνομη τροχιά ως λέξεις, με βάση το πώς διαβάζονται και όχι το από πού προέρχονται. Το ΚΚΕ διαβάζεται είτε Κάπα Κάπα Έψιλον, και για συντομία Κάπα Κάπα, είτε Κουκουέ, και από το Κουκουέ βγαίνουν οι κουκουέδες, το κρητικό ιδιωματικό κουκουετζής, και η κουκουΐνα, που έχω χρόνια να την ακούσω αλλά παλιότερα λεγόταν. Όλα αυτά είναι δημιουργήματα του προφορικού λόγου, τον οποίο ο γραπτός καλείται να αποτυπώσει, και όχι του ίδιου του γραπτού.

  189. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    163 >>κλιπς
    πλικς, υγρό (αφρός,ζελ;) για μαλλιά κομμωτηρίου, δεν ξέρω τί ακριβώς αφού εγώ μόνο χένα, σπίτι 🙂 .

    188 Ναι! κουκουϊνα! και πασοκατζής- πασοκατζίνα ή πασοκατζού

  190. Πέπε said

    Επίσης, δεν ξέρω αν κι αυτό είναι τοπικός ιδιωματισμός αλλά δεν έτυχε να το ακούσω αλλού: Δεητζής (υπάλληλος της ΔΕΗ).

  191. Μαρία said

    190
    Όχι μόνο δεητζής αλλά και οτετζής λέμε.

  192. 191 Δλδ τον τεχνικό 5G πώς τον λέτε?

  193. Μαρία said

    192
    Σοβαρά τώρα, δεν τα ΄χεις ξανακούσει; Τα έχω για πανελλήνια.

  194. Προφανώς είναι πανελλήνια. Πλάκα έκανα με τον φαϊβτζιτζή. Αμάν πιά deux, παντού φατσούλες πρέπει να βάζω?

  195. Μαρία said

    194
    Ο Πέπε φταίει που τον άκουσε μόνο στην Κρήτη τον δεητζή. Προτείνω σκέτο τζιτζής.

  196. Stela Sarri said

    Και εγώ γράφω «γκουγκλάρω» και όχι «googleάρω». Για να είμαι ειλικρινής, ομολογώ ότι έως σήμερα που διάβασα αυτό το άρθρο, δεν είχα σκεφτεί ποτέ γιατί το γράφω με αυτόν τον τρόπο… Υποθέτω ότι στα μάτια μου φαινόταν κάπως παράξενο/παράταιρο να … ανακατέψω δύο διαφορετικά αλφάβητα. Γιατί επέλεξα το ελληνικό; Χμμ, μάλλον για λόγους ομοιομορφίας με το υπόλοιπο ελληνικό κείμενο και αποδεχόμενη ότι υπάρχουν κάποιοι όροι και ορισμένες λέξεις που δεν έχουν ελληνικό αντίστοιχο και μπορεί να μην αποκτήσουν ποτέ, αλλά έχουν εισβάλει στη ζωή μας και στην καθημερινότητά μας, επομένως τις χρησιμοποιούμε. Άλλωστε οι γλώσσες εξελίσσονται και αλλάζουν, είναι κάτι ζωντανό. Παρόλα αυτά, θα έκανα μια απόπειρα να ερμηνεύσω την επιλογή όσων γράφουν «googleάρω». Μήπως αυτή η επιλογή εμπεριέχει κάποια συστολή (έστω και υποσυνείδητα) και κάποιον δισταγμό για τη μετατροπή μιας ξένης λέξης σε ελληνική, έστω και μέσω του αλφαβήτου μόνο; Επομένως, μήπως αποτελεί μια τελευταία προσπάθεια διατήρησης της πρωτότυπης ξένης λέξης; Ή θα μπορούσε να σημαίνει ίσως ότι ο γράφων επιθυμεί να (επι)δείξει πόσο καλός γνώστης της ξένης γλώσσας είναι ή/και πόσο εξοικειωμένος είναι στην καθημερινότητά του με τη χρήση ξένων λέξεων, ενδεχομένως και για εντυπωσιασμό. Μου έχει τύχει στα 5 χρόνια που έζησα στην Ελβετία να ακούω Έλληνες να λένε «πάμε για … dinner/drinks απόψε;», ενώ είμαι αρκετά σίγουρη ότι δεν είχαν ξεχάσει τα ελληνικά τους… Σε κάθε περίπτωση, από το άρθρο σας ξεχωρίζω αυτήν την παρατήρηση που θεωρώ σημαντική: «Είμαστε μακριά από την porta, επειδή την πόρτα (ή τη σκάλα, ή το σπίτι) δεν τη συνειδητοποιούμε για δάνειο κι επειδή, νομίζω έχει κι αυτό σημασία, δεν τη βλέπουμε στα αγγλικά.».

  197. Βασίλης said

    Παρεμπιπτόντως, εγώ δεν γκουγκλάρω σχεδόν καθόλου, χρησιμοποιώ το qwant, μια ευρωπαϊκή μηχανή αναζήτησης με πολύ μεγαλύτερη προστασία των προσωπικών δεδομένων και η οποία δεν συνεργάζεται με υπηρεσίες πληροφοριών όπως οι αμερικανικές. Επιπλέον, μου αρέσει που χρησιμοποιώ μια εναλλακτική λύση απέναντι σε ένα παγκόσμιο υπερμονοπώλιο. Μάλιστ, για όσους ρησιμοποιούν συχνά την γαλλική, οι αναζητήσεις σε αυτή τη γλώσσα είναι πολύ αποτελεσματικότερες.

  198. Γιατί όχι «Γουρλώνω», όπως υποδεικνύει η ελληνική μετάφραση;
    ή το πολύ, «Γουρλίζω», για να μη συγχέεται με τη γνωστή γκριμάτσα…

  199. εγώ αν δω κάποιο τέτοιο παρδαλό, ζητάω από τον συγγραφέα του να μου πει πώς γράφει την λέξη «καμικάζι» και ουέ κι αλίμονό του αν δεν ξέρει τα σωστά ιαπωνικά ιδεογράμματα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: