Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου (απόσπασμα από τη νουβέλα του Εντουάρ Λουί)

Posted by sarant στο 7 Φεβρουαρίου, 2021


Θα δημοσιεύσω σήμερα ενα απόσπασμα από τη νουβέλα του Εντουάρ Λουί «Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου» που κυκλοφόρησε πέρυσι από τις εκδόσεις Αντίποδες σε μετάφραση Στέλας Ζουμπουλάκη. Είναι το τρίτο βιβλίο του νεότατου (γενν. 1992) Εντουάρ Λουί (Edouard Louis), ένας μονόλογος με τον πατέρα του, που ήταν εργάτης σε εργοστάσιο μέχρι τη στιγμή που ένα εργατικό ατύχημα τον άφησε ανάπηρο.

Ο Λουί γεννήθηκε στην Πικαρδία, στη βόρεια Γαλλία, μια από τις πιο σκληρά χτυπημένες από την κρίση περιοχές της χώρας -όπου η Λεπέν συγκεντρώνει από τα μεγαλύτερα ποσοστά της. Στο χωριό του, το Αλανκούρ των 1200 κατοίκων, όλοι δούλευαν για το ίδιο κοντινό εργοστάσιο.

Το όνομά του ήταν Εντύ Μπελγκέλ, αλλά το έχει αλλάξει επίσημα σε Εντουάρ Λουί. Το πρώτο του βιβλίο, που σας συνιστώ επίσης να διαβάσετε, πάλι από τους Αντίποδες, έχει ακριβώς τον τίτλο Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ, και σ’ αυτό περιγράφει τα παιδικά του χρόνια, πώς μεγαλώνει ένα ομοφυλόφιλο αγόρι της εργατικής τάξης μέσα στη φτώχεια, τον ρατσισμό και την ομοφοβία.

Το έργο του Λουί είναι απερίφραστα πολιτικό -στρατευμένο, θα λέγαμε- ενώ συγγενεύει και με την κοινωνιολογία. «Θέλω να κάνω τη μπουρζουαζία να ντρέπεται» είχε δηλώσει. Το βιβλίο απ’ όπου θα διαβάσουμε σήμερα ένα απόσπασμα είναι ουσιαστικά ένας μονόλογος του συγγραφέα, που απευθύνεται στον πατέρα του. Σε κάποιο βιβλιοφιλικό μας άρθρο, είχα παραθέσει ένα μικρό κομμάτι από το τελευταίο βιβλίο του Λουί. Σήμερα παρουσιάζω όλην αυτή την ενότητα.

Να σημειωθεί ότι λίγο πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2017, ο Λουί είχε δημοσιεύσει στη Νιου Γιορκ Τάιμς ένα άρθρο με τίτλο «Γιατί ο πατέρας μου ψηφίζει τη Μαρίν Λε Πεν» (εδώ, με δωρεάν συνδρομή) και στο οποίο εξηγεί την άνοδο της Λεπέν με το ότι η Αριστερά έχει σταματήσει να αγωνίζεται για τους αδύνατους.

Ευχαριστώ τον φίλο Κώστα Σπαθαράκη, των εκδόσεων Αντίποδες, που μου έδωσε την άδεια (και μου έστειλε και το αρχείο κειμένου, κι έτσι γλίτωσα το σκανάρισμα):

ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ (απόσπασμα, σελ. 60-69)

Τα προβλήματα άρχισαν στο εργοστάσιο που δούλευες. Τα έχω πει στο πρώτο μου μυθιστόρημα, το Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ, ένα απόγευμα μας τηλεφώνησαν και μας είπαν πως ένα φορτίο σε καταπλάκωσε. Η μέση σου τσακίστηκε, διαλύθηκε, μας είπαν πως δεν θα μπορούσες πια να περπατήσεις για χρόνια, δεν θα μπορούσες πια να περπατήσεις.

Τις πρώτες βδομάδες έμεινες εντελώς ξαπλωμένος στο κρεβάτι, ακίνητος. Δεν ήξερες πια πώς να μιλάς, μπορούσες μόνο να ουρλιάζεις. Πονούσες, ο πόνος σε έκανε να ξυπνάς τη νύχτα και να ουρλιάζεις, το σώμα σου δεν μπορούσε πια να σηκώσει το βάρος του, κάθε σου κίνηση, ακόμη και η παραμικρή, ξυπνούσε τους κατεστραμμένους σου μυς. Συνειδητοποιούσες την ύπαρξη του σώματός σου μέσα στον πόνο, μέσω του πόνου.

Και μετά επανήλθε η ομιλία. Στην αρχή, ήταν μόνο για να ζητάς φαγητό και νερό, και με τον καιρό άρχισες να σχηματίζεις μεγαλύτερες προτάσεις, να εκφράζεις τις επιθυμίες σου, τις ορέξεις σου, τους θυμούς σου. Η ομιλία δεν πήρε τη θέση του πόνου. Μην ξεγελιόμαστε, πρέπει να λέμε τα πράγματα όπως είναι. Ο πόνος δεν εξαφανίστηκε ποτέ.

 

Η πλήξη κατέλαβε όλο το χώρο στη ζωή σου. Σε κοιτούσα και συνειδητοποιούσα πως η πλήξη είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί. Ακόμα και σε στρατόπεδο συγκέντρωσης μπορεί να πλήξει κανείς. Είναι παράξενο να το σκέφτεσαι. Το λέει ο Ίμρε Κέρτες, το λέει η Σαρλότ Ντελμπό, ακόμα και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ακόμα και με την πείνα, τη δίψα, το θάνατο, την αγωνία που είναι χειρότερη κι από το θάνατο, τα κρεματόρια, τους θαλάμους αερίων, τις μαζικές εκτελέσεις, τα σκυλιά που είναι πάντα έτοιμα να σε ξεσκίσουν, το κρύο, τη ζέστη, τη ζέστη και τη σκόνη που μπαίνουν στο στόμα, τη γλώσσα που σκληραίνει σαν ένα κομμάτι τσιμέντο μέσα στο στόμα το στερημένο από νερό, το μυαλό που ξεραίνεται, που συρρικνώνεται μέσα στην κρανιακή κοιλότητα, τη δουλειά, και πάλι τη δουλειά, τους ψύλλους, τις ψείρες, την ψώρα, τη διάρροια, τη δίψα και πάλι, παρ’ όλα αυτά, και όλα αυτά που δεν είπα, υπάρχει ακόμα χώρος για την πλήξη, την αναμονή του συμβάντος, εκείνου που δεν θα έρθει ή που θα αργήσει πολύ να έρθει.

 

Σηκωνόσουν νωρίς το πρωί και άναβες την τηλεόραση μαζί με το πρώτο σου τσιγάρο. Ήμουν στο διπλανό δωμάτιο, η μυρωδιά του καπνού και ο θόρυβος έφταναν σε μένα, η μυρωδιά και ο θόρυβος της ύπαρξής σου. Οι άνθρωποι που αποκαλούσες φιλαράκια έρχονταν να πιουν παστίς στο σπίτι αργά το απόγευμα, βλέπατε τηλεόραση όλοι μαζί, πήγαινες να τους δεις πότε πότε αλλά πιο συχνά, επειδή πονούσες στη μέση, η μέση σου είχε τσακιστεί από το εργοστάσιο, η μέση σου είχε τσακιστεί από τη ζωή που σε είχαν αναγκάσει να ζεις, όχι από τη ζωή σου, δεν ήταν η δική σου ζωή, τη δική σου ζωή απλώς δεν την έζησες ποτέ, έζησες έξω από τη ζωή σου, για όλα αυτά έμενες στο σπίτι, και έρχονταν περισσότερο εκείνοι, εσύ δεν μπορούσες πια να κουνηθείς, το σώμα σου πονούσε πολύ.

 

Τον Μάρτιο του 2006, η κυβέρνηση του Ζακ Σιράκ, προέδρου της Γαλλίας επί δώδεκα χρόνια, και ο υπουργός Υγείας Ξαβιέ Μπερτράν, ανακοίνωσαν πως δεκάδες φάρμακα δεν θα συνταγογραφούνταν πια από το κράτος, κι ανάμεσά τους πολλά φάρμακα για πεπτικές διαταραχές. Καθώς έπρεπε να είσαι ξαπλωμένος όλη την ημέρα από το ατύχημα και μετά, και η διατροφή σου ήταν κακή, είχες συχνά προβλήματα με την πέψη σου. Ήταν όλο και πιο δύσκολο να αγοράζεις φάρμακα για να τα αντιμετωπίζεις. Ο Ζακ Σιράκ και ο Ξαβιέ Μπερτράν σου κατέστρεψαν τα έντερα.

 

Γιατί δεν αναφέρουμε ποτέ αυτά τα ονόματα σε μια βιογραφία;

 

Το 2007, ο Νικολά Σαρκοζί, υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, πραγματοποιεί μια καμπάνια ενάντια σε εκείνες και εκείνους που ονομάζει επιδοματούχους και που, κατά τη γνώμη του, κλέβουν τα λεφτά της γαλλικής κοινωνίας επειδή δεν εργάζονται. Δηλώνει: «ο εργαζόμενος […] βλέπει όσους παίρνουν επίδομα να τα βγάζουν πέρα καλύτερα από κείνον στο τέλος του μήνα χωρίς να κάνουν τίποτα». Εννοούσε πως αν δεν δούλευες περίσσευες σε αυτόν τον κόσμο, ήσουν ένας κλέφτης, ένας υπεράριθμος, ένα άχρηστο στόμα όπως θα έλεγε η Σιμόν ντε Μποβουάρ. Δεν σε γνωρίζει. Δεν έχει το δικαίωμα να το σκέφτεται αυτό, δεν σε γνωρίζει. Μια τέτοια ταπείνωση από τους κυρίαρχους σε κάνει να σκύβεις ακόμα πιο πολύ.

 

Το 2009, η κυβέρνηση του Νικολά Σαρκοζί και ο συνεργός του Μαρτέν Χιρς αντικαθιστούν το RMI, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, ένα επίδομα που έδινε το γαλλικό κράτος στους ανθρώπους που δεν είχαν δουλειά, με το RSA.[1] Ήσουν ενταγμένος στο RMI από τότε που δεν μπορούσες πια να δουλεύεις. Η μετάβαση από το RMI στο RSA είχε σκοπό να «ευνοήσει την επιστροφή στην απασχόληση», όπως έλεγε η κυβέρνηση. Η αλήθεια είναι πως έκτοτε το Κράτος σε εξανάγκαζε να ξαναπιάσεις δουλειά, παρά την κατεστραμμένη υγεία σου, παρ’ όλα όσα σου είχε κάνει το εργοστάσιο. Αν δεν δεχόσουν τη δουλειά που σου πρότειναν ή μάλλον σου επέβαλλαν θα έχανες το δικαίωμά σου στα κοινωνικά βοηθήματα. Σου πρότειναν μόνο εξαντλητικές δουλειές με ημιαπασχόληση, χειρωνακτικές, στη μεγάλη πόλη σαράντα χιλιόμετρα από το σπίτι μας. Η βενζίνη για το καθημερινό πηγαινέλα θα σου κόστιζε τριακόσια ευρώ το μήνα. Μετά από λίγο καιρό όμως, αναγκάστηκες να δεχτείς μια δουλειά οδοκαθαριστή σε μια άλλη πόλη, για εφτακόσια ευρώ το μήνα, σκυμμένος κάθε μέρα για να μαζεύεις τα σκουπίδια των άλλων, σκυμμένος, ενώ η μέση σου ήταν κατεστραμμένη. Ο Νικολά Σαρκοζί και ο Μαρτέν Χιρς σου τσάκισαν τη μέση.

 

Είχες επίγνωση πως για σένα η πολιτική ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου.

Μια μέρα, το φθινόπωρο, η επιδότηση για την επιστροφή στο σχολείο που καταβαλλόταν κάθε χρόνο στις οικογένειες για να αγοράσουν σχολικά είδη, τετράδια, τσάντες, αυξήθηκε σχεδόν εκατό ευρώ. Είχες τρελαθεί από τη χαρά σου, είχες φωνάξει στο σαλόνι: «Φύγαμε για τη θάλασσα!» και φύγαμε, έξι σε ένα αυτοκίνητο για πέντε – εγώ μπήκα στο πορτμπαγκάζ, σαν όμηρος σε ταινία με κατασκόπους, αυτό μου άρεσε.

Όλη η μέρα ήταν γιορτή.

Σε εκείνους που τα έχουν όλα, δεν έχω δει ποτέ οικογένεια να πηγαίνει στη θάλασσα για να γιορτάσει μια πολιτική απόφαση, επειδή για κείνους η πολιτική δεν αλλάζει σχεδόν τίποτα. Το συνειδητοποίησα όταν πήγα να ζήσω στο Παρίσι, μακριά από σένα: οι κυρίαρχοι μπορούν να παραπονιούνται για μια αριστερή κυβέρνηση, μπορούν να παραπονιούνται για μια δεξιά κυβέρνηση, αλλά καμία κυβέρνηση δεν τους διαλύει ποτέ τα σωθικά, καμία κυβέρνηση δεν τους τσακίζει ποτέ τη μέση, καμία κυβέρνηση δεν τους κάνει ποτέ να πάνε στη θάλασσα. Η πολιτική δεν αλλάζει τη ζωή τους ή την αλλάζει ελάχιστα. Είναι παράξενο, εκείνοι ακριβώς ασκούν την πολιτική ενώ η πολιτική δεν έχει σχεδόν καμία επίδραση στη ζωή τους. Για τους κυρίαρχους η πολιτική είναι συνήθως ζήτημα αισθητικής: ένας τρόπος να σκέφτονται τον εαυτό τους, ένας τρόπος να βλέπουν τον κόσμο, να συγκροτούν το πρόσωπό τους. Για εμάς, ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου.

 

Τον Αύγουστο του 2016, υπό την προεδρία του Φρανσουά Ολάντ, η Μιριάμ Ελ Χομρί, υπουργός Εργασίας, με την υποστήριξη του πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς, πέρασαν το νόμο που αποκαλούμε «νόμο Εργασίας». Ο νόμος αυτός διευκολύνει τις απολύσεις και επιτρέπει στις εταιρείες να υποχρεώνουν τους εργαζόμενους να κάνουν περισσότερες υπερωρίες τη βδομάδα, παραπάνω από αυτές που κάνουν ήδη.

Η εταιρεία για την οποία σκούπιζες τους δρόμους μπορούσε να σου ζητήσει να σκουπίζεις ακόμα περισσότερο, να σκύβεις ακόμα περισσότερες ώρες κάθε βδομάδα. Η κατάσταση της υγείας σου σήμερα, η δυσκολία σου να κινείσαι, η δυσκολία σου να αναπνέεις, το γεγονός ότι δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς μηχανική υποστήριξη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι πέρασες τη ζωή σου κάνοντας αυτοματοποιημένες κινήσεις στο εργοστάσιο, έπειτα σκυμμένος οχτώ ώρες συνεχόμενα την ημέρα για να σκουπίζεις τους δρόμους, για να σκουπίζεις τα σκουπίδια των άλλων. Ο Ολάντ, ο Βαλς και η Ελ Χομρί σου προκάλεσαν ασφυξία.

 

Γιατί δεν αναφέρουμε ποτέ αυτά τα ονόματα;

 

27 Μαΐου 2017 – σε μια πόλη της Γαλλίας, δύο συνδικαλιστές –φοράνε και οι δύο μπλουζάκια– δύο άντρες τα βάζουν μέσα στη μέση του δρόμου με τον Γάλλο πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν. Είναι θυμωμένοι, φαίνεται από τον τρόπο που μιλάνε. Φαίνεται επίσης πως υποφέρουν. Ο Εμμανουέλ Μακρόν τους απαντά, με φωνή γεμάτη περιφρόνηση: «Δεν θα με κάνετε να φοβηθώ με αυτά τα μπλουζάκια. Ο καλύτερος τρόπος για να πληρώσει κανείς ένα κουστούμι είναι να δουλέψει». Εξωθεί αυτούς που δεν μπορούν να αγοράσουν ένα κουστούμι στην ντροπή, στην αχρηστία, στην τεμπελιά. Υψώνει το τόσο βίαιο σύνορο ανάμεσα σε εκείνους που φοράνε κουστούμι και εκείνους που φοράνε μπλουζάκι, τους κυρίαρχους και τους κυριαρχούμενους, εκείνους που έχουν λεφτά και εκείνους που δεν έχουν, εκείνους που έχουν τα πάντα και εκείνους που δεν έχουν τίποτα. Μια τέτοια ταπείνωση από τους κυρίαρχους σε κάνει να σκύβεις ακόμα πιο πολύ.

 

Σεπτέμβριος 2017 – ο Εμμανουέλ Μακρόν κατηγορεί τους «αργόσχολους» που, στη Γαλλία, κατά τη γνώμη του, εμποδίζουν τις μεταρρυθμίσεις. Ξέρεις εδώ και χρόνια πως αυτή η λέξη επιφυλάσσεται σε ανθρώπους σαν κι εσένα, σε εκείνους που δεν μπόρεσαν ή δεν μπορούν να δουλέψουν, επειδή ζουν πολύ μακριά από τις μεγάλες πόλεις, που δεν βρίσκουν δουλειά επειδή εκδιώχθηκαν πολύ νωρίς από το σχολικό σύστημα, χωρίς πτυχία, σε εκείνους που δεν μπορούν πια να δουλέψουν επειδή η ζωή στο εργοστάσιο τους τσάκισε τη μέση. Δεν αποκαλούμε ποτέ αργόσχολο ένα αφεντικό που κάθεται όλη την ημέρα σε ένα γραφείο δίνοντας διαταγές στους άλλους. Δεν τον λέμε ποτέ έτσι. Όταν ήμουν μικρός, επαναλάμβανες, εμμονικά, «Δεν είμαι αργόσχολος», επειδή ήξερες πως αυτή η προσβολή πλανιόταν από πάνω σου, σαν ένα φάντασμα που ήθελες να ξορκίσεις.

Δεν υπάρχει περηφάνια χωρίς ντροπή: ήσουν περήφανος που δεν ήσουν αργόσχολος επειδή ντρεπόσουν να ανήκεις σε αυτούς τους οποίους θα μπορούσε να χαρακτηρίζει αυτή η λέξη. Η λέξη αργόσχολος είναι απειλή για σένα, είναι ταπείνωση. Μια τέτοια ταπείνωση από τους κυρίαρχους σε κάνει να σκύβεις ακόμα πιο πολύ.

 

Αυτά τα ονόματα που αναφέρω εδώ και λίγη ώρα, ίσως αυτοί που θα με διαβάζουν ή θα με ακούσουν να μην τα γνωρίζουν, ίσως να τα έχουν ήδη ξεχάσει ή να μην τα έχουν ακούσει ποτέ, αλλά ακριβώς για αυτό θέλω να τα αναφέρω, επειδή υπάρχουν δολοφόνοι που δεν κατονομάζονται ποτέ για τους φόνους που διέπραξαν, υπάρχουν δολοφόνοι που ξεφεύγουν από την ντροπή χάρη στην ανωνυμία ή χάρη στη λήθη, φοβάμαι επειδή ξέρω ότι ο κόσμος ενεργεί μέσα στο σκοτάδι και μέσα στη νύχτα. Εγώ δεν δέχομαι να ξεχαστούν. Θέλω να γίνουν γνωστοί τώρα και για πάντα, παντού, στο Λάος, στη Σιβηρία και την Κίνα, στο Κονγκό, στην Αμερική, παντού, πέρα από τους ωκεανούς, σε κάθε ήπειρο, πέρα από κάθε σύνορο.

Άραγε καταλήγουν πάντοτε όλα να ξεχαστούν;

Θέλω αυτά τα ονόματα να μείνουν τόσο αξέχαστα όσο ο Αδόλφος Θιέρσος, ο Ριχάρδος Γ΄ του Σαίξπηρ ή ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης.

Θέλω να γραφτούν τα ονόματά τους στην Ιστορία από εκδίκηση.

 

[1] Revenu minimum d’insertion: μηχανισμός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος που λειτούργησε στη Γαλλία από το 1988 μέχρι το 2009. Αντικαταστάθηκε από το Revenu de solidarité active, στο πλαίσιο του οποίου οι δικαιούχοι ήταν υποχρεωμένοι να αναζητούν εργασία ή να δέχονται τις θέσεις που τους πρότειναν οι αρμόδιες υπηρεσίες.

142 Σχόλια προς “Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου (απόσπασμα από τη νουβέλα του Εντουάρ Λουί)”

  1. Πολύ καλό. Καλημέρες.

  2. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα κι απ΄ εδώ.

    Καλό, πιασάρικο θέμα, ειδικά αν αρχίσει κανείς τις συγκρίσεις με παραπλήσιες πολιτικές και μέτρα εδώ στην χώρα μας. Το πως «συμβαίνει και εις Παρισίους» λίγο-πολύ όλοι μας το έχουμε δει… Το τι κάνουμε, το «που βαδίζομεν» όπως έλεγε κι ο άλλος, είναι δύσκολο να απαντηθεί (;)

  3. Παναγιώτης K. said

    Αυτό το κυριακάτικο, που ολοκλήρωσα πριν λίγο, είναι ένα καλό παράδειγμα για να γραφτεί κάτι ανάλογο από μας.

    Αλλά και η φράση » Η Αριστερά έχει σταματήσει να αγωνίζεται για τους αδύνατους» φωτιά και λάβρα!

  4. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα!
    “ο Νικολά Σαρκοζί, υπο-ψήφιος στις προεδρικές εκλογές, (…).Δηλώνει: «(…)παίρνουν (…)χωρίς να κάνουν τίποτα» . Εννοούσε (…)ήσουν ένας κλέφτης, ένας υπερ-άριθμος,… “

    Ό,τι πρέπει για μια δίκη “προθέσεων” κρατούντων που αφενός φορούν τη μάσκα του “υπό” για να γίνουν επικυρίαρχοι, αφετέρου βάζουν στους ανήμπορους εκείνη του “υπέρ” για να τους καταστήσουν “υπόλογους” (παρόμοια αντίστιξη: “υπουργός-απεργός”)

  5. Γιάννης Κουβάτσος said

    «και στο οποίο εξηγεί την άνοδο της Λεπέν με το ότι η Αριστερά έχει σταματήσει να αγωνίζεται για τους αδύνατους.» Και την άνοδο του Τραμπ και του τραμπισμού. Και έχει, σε μεγάλο βαθμό, δίκιο, αφού η αριστερά το ‘χει ρίξει στον δικαιωματισμό και έχει ξεχάσει τους εργαζόμενους, τους «νοικοκυραίους» και τους αδύναμους οικονομικά.

  6. Aghapi D said

    «Η Αριστερά έχει σταματήσει να αγωνίζεται για τους αδύνατους» και αν κρίνω από μερικές «συνήθειες» που έγιναν γνωστές σε μεγάλο κόμμα τής οιονεί Αριστεράς…μερικές φορές αγωνίζεται και εναντίον τους

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3-5 Αυτή η διατύπωση («για τους αδύνατους») είναι δική μου, ο Λουί (στο άρθρο στην Τάιμς) το λέει κάπως πιο αναλυτικά νομίζω. Αλλά το νόημα είναι το ίδιο.

  8. Λεύκιππος said

    Με κάτι τέτοια αναφωνείς κυριακάτικα και πρωί πρωί, δόξα τω Θεό που είμαστε μια χαρά.

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτό το απόσπασμα περιγράφει σωστά την εξέλιξη της Αριστεράς τις τελευταίες δεκαετίες:

    «Κρίνοντας αναδρομικά όλη αυτή την οπισθοβατική πορεία, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι, αν αυτά τα κινήματα στο ξεκίνημά τους έφεραν στο εσωτερικό τής επαναστατικής θεωρίας και πρακτικής μια εικονοκλαστική σύνδεση του πολιτικού με το προσωπικό (ή της μείζονος πολιτικής με το μικρο-πολιτικό), η αποτυχία τους έγκειται στο ότι καθ’ οδόν έχασαν τη σύνδεση με –και το ενδιαφέρον για– τη μείζονα πολιτική, τις εξελίξεις στην οικονομική, την κρατικοδιαχειριστική και τη γεωπολιτική σφαίρα, επικεντρούμενα όλο και πιο περιορισμένα, ομφαλοσκοπικά και ασφυκτικά στις λεγόμενες ιδιαιτερότητες, όπου το «προσωπικό» γίνεται έμβλημα της κατακερματισμένης ατομικότητας και η επιμέρους διεκδίκηση άλλοθι του κοινωνικού συμβιβασμού. Εν ολίγοις, απέτυχαν κατά τρόπο αντίθετο –και συμμετρικό– μ’ εκείνον του παλαιότερου εργατικού κινήματος, το οποίο στην πορεία ανάπτυξης και πολιτικής του οργάνωσης έχασε την επαφή με τη μικρο-πολιτική σφαίρα: αγνόησε επικίνδυνα –ή και είδε ευθέως εχθρικά– τα ζητήματα μικρο-εξουσίας στις σχέσεις μεταξύ των φύλων, τις οικογενειακές σχέσεις, τις ίδιες τις επαναστατικές συλλογικότητες, με αποτέλεσμα να αναπαράγει διαρκώς στο εσωτερικό του, και αναπότρεπτα στους ίδιους τούς οργανωτικούς του σχηματισμούς, δομές κυριαρχίας χαρακτηριστικές τού κόσμου τον οποίον αντιμαχόταν…»
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://edromos.gr/dikaiwmatismos-h-gerontikh-arrwstia-twn-koinwnikwn-kinhmatwn/&ved=2ahUKEwjZsfLpuNfuAhUxuqQKHafQDfsQFjALegQICRAB&usg=AOvVaw3lTK9f1wExebxcEiuCTKbR&ampcf=1

  10. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα. Συγχαρητήρια για το μεταφραστή και για σένα κ Σαραντάκο που τον θυμηθήκατε και το δημοσιεύσατε. Είναι γεμάτη η Γαλλία από ανθρώπους σαν τον πατέρα του συγγραφέα. Ίσως είναι και μια από τις αφορμές, οι άνθρωποι αυτοί, των Κίτρινων Γιλέκων. Δεν βρίσκουν αποκούμπι κι ελπίδα πουθενά.

  11. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    3. Εξαιρετικο αποσπασμα ενος δικαια οργισμενου κειμενου.

    @3. Η Αριστερά έχει σταματήσει να αγωνίζεται για τους αδύνατους» λ.χ. στην χωρα μας οι μηχανικοι συνταξιοδοτουνται μετα απο 2 και πλεον ετη και – εαν δεν εχουν αποταμιευσεις- ζουν με δανεικα απο εργαζομενα τεκνα, συγγενεις κ.λπ.

    Προσφατα ο νεος υπουργος υποσχεθηκε την αναδρομικη καταβολη της εθνικης συνταξης (384 ευρω), κατι που οι «αριστεροι» υπουργοι δεν προβλεψαν.

  12. # 10

    Ρε συ Γιάννη, αυτό θυμίζει συνέντευξη του Τραμπάκουλα !

  13. Το #12 —> #9

  14. Γιάννης Κουβάτσος said

    12: Μη διαβάζεις μόνο SDNA κι εσύ, ρε φίλε,αν θέλεις να καταλαβαίνεις και άλλου είδους κείμενα.☺

  15. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    @9. Μια συντομη κοινωνιολογικη αναλυση λ.χ. στον χωρο των μηχανικων θα εδειχνε οτι οι σημερινοι 60-70 – εκτος εξαιρεσεων- ηταν εσωτερικοι μεταναστες, με οτι αυτο σημαινει. Η ενασχοληση τους με τον συνδικαλισμο σε αριστερες φοιτητικες παραταξεις. δεν εξημερωσε τα ηθη, ουτε καλλιεργησε την κουλτουρα και τον ανθρωπισμο τους, με τελικο αποτελεσμα μετα την καταρρευση του υπαρκτου, να παρατηρουνται ανθρωποφαγικα φαινομενα τοσο σε επαγγελματικο επιπεδο , με στοχο τον καταπολεμηση της παιδιοθεν πεινας και φτωχειας με την υπερκαταναλωση, οσο και στις σχεσεις των δυο φυλλων.

  16. sarant said

    11 Συγγνώμη, αλλά μέχρι τώρα η προσωρινή σύνταξη (έως να βγει η κανονική) ήταν το 80% της τελικής, ενώ τώρα θα είναι 384 ευρώ. Δεν είναι πρόοδος αυτό.

    10 Τα κίτρινα γιλέκα ξεκίνησαν από τέτοιες περιοχές, πρώην βιομηχανικές, μακριά από μεγάλες πόλεις.

  17. # 14

    Τα μεγάλα νοήματα που «καταλαβαίνεις» εσύ …φεστιβαλικά (δλδ επειδή δεν καταλαβαίνεις,επιδοκιμάζεις μην τυχόν είναι κανένα αριστούργημα πάνω από τις νοητικές δυνάμεις σου- έτσι δίνονται πολλές διακρίσεις σε ταινίες ) έχουν φέρει σ’ αυτό το χάλι την αριστερά, το γιατί δες το και σ’ αυτό που ανάρτησα χθες στο φβ :

  18. Γιάννης Κουβάτσος said

    16α: Και τι τον νοιάζει αυτό τον Μητσοτάκη, Νικοκύρη;Αυτός μας διαβεβαίωσε,λες και αμφιβάλλαμε, ότι δεν έχει χρειαστεί να ζήσει ποτέ με 800 ευρώ και εύχεται να μη χρειαστεί. Τα 384 ευρώ δεν ξέρει καν ότι υπάρχουν ως ποσόν.

  19. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    16. Δεν φαινεται να ειναι ετσι.

    Αγωγή κατά ΕΦΚΑ από μηχανικούς για προσωρινές συντάξεις – Τι υποστηρίζουν
    Στην αγωγή τους υποστηρίζουν ότι με την τεράστια καθυστέρηση της έκδοσης της οριστικής τους Πράξης και την εξίσου πολύ μεγάλη καθυστέρηση της προσωρινής τους σύνταξης
    ΤοΒΗΜΑ Team 25.07.2019, 18:19

    […]

    Τι υποστηρίζουν συγκεκριμένα:

    Κατά παράβαση του νόμου λαμβάνουμε προσωρινή σύνταξη για περίοδο πέραν του εξαμήνου, μέσα στο οποίο, κατά το νόμο θα έπρεπε να έχει εκδοθεί η οριστική μας σύνταξη και αναγκαζόμαστε λόγω υπαιτίων πράξεων και παραλείψεων του ΕΦΚΑ, να υφιστάμεθα πλήθος προβλημάτων όπως:

    1. Τεράστια καθυστέρηση στην απονομή τόσο των προσωρινών (μέγιστη καθυστέρηση που καταγράφηκε: 19 μήνες) όσο και -κυρίως-των οριστικών συντάξεων των οποίων η απονομή βρίσκεται σήμερα στα 2,5 με 3 χρόνια.

    […]

    https://www.tovima.gr/2019/07/25/society/agogi-kata-tou-efka-apo-mixanikous-gia-tis-prosorines-syntakseis-ti-ypostirizoun/

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    17: Δεν καταλαβαίνω τα μεγάλα νοήματα,ρε φίλε, ένας απλός δάσκαλος του δημοτικού είμαι. Αλλά δεν χρειάζεται φιλοσοφική ή κοινωνιολογική προπαιδεία για να καταλάβεις με μια προσεκτική ανάγνωση το κείμενο που ανάρτησα,έλεος.

  21. Αγγελος said

    H μακροχρόνια ανεργία των ανθρώπων «που δεν μπόρεσαν ή δεν μπορούν να δουλέψουν, επειδή ζουν πολύ μακριά από τις μεγάλες πόλεις, που δεν βρίσκουν δουλειά επειδή εκδιώχθηκαν πολύ νωρίς από το σχολικό σύστημα, χωρίς πτυχία» είναι όντως ένα πολύ σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, στο οποίο δεν έχει δοθεί απάντηση. Η ανεργία όμως εκείνων «που δεν μπορούν πια να δουλέψουν επειδή η ζωή στο εργοστάσιο τους τσάκισε τη μέση» δεν θα έπρεπε καν να αποτελεί πρόβλημα: θέλει κουβέντα ότι η Πολιτεία πρέπει να μεριμνά για τους αναπήρους; Εκπλήσσομαι, αν ήταν τόσο χάλια ο πατέρας του συγγραφέα, πώς ήταν δυνατόν να του ζητήσουν να κάνει τον οδοκαθαριστή· και πάντως, αν ήταν ικανός να το κάνει, δεν θα έπρεπε να έχει υποχρέωση το εργοστάσιο όπου σακατεύτηκε να του βρει μια ανάλογη θέση;
    Δεν ξέρω για τη Γαλλία, αλλά στο Βέλγιο η ασφάλιση εργατικών ατυχημάτων καλύπτει ακόμα και τα ατυχήματα που συμβαίνουν κατά τη μετακίνηση προς και από τον τόπο εργασίας!

  22. Ανδρέας Τ said

    Διάβασα και το βιογραφικό του συγγραφέα. Έχει βγάλει μια από τις πιο καλές σχολές της Γαλλίας. École Normale supérieure. Που σημαίνει ότι το σύστημα στην περίπτωση του βοήθησε. Και καλά έκανε. Γιατί φαίνεται ότι έχουμε εξαιρετική ποιότητα διανοούμενου που δεν «ομφαλοσκοπείται» μόνο. Το αρχικό όνομα Bellegueule Ομορφόμουτρο Ομορφόφατσα.

  23. geobartz said

    Άναρθρες κραυγές ενός «παραζαλιζμένου αριστερού», κάπως έτσι το είχε πει ο καλός σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος. Να με συγχωρά ο μακαρίτης που θα τον διορθώσω: Παραζαλιζμένος ψευτοαριστερός. Αυτό ταιριάζει γάντι και στον σημερινό «συγγραφέα». Ο χαρακτηρισμός «στρατευμένος» είναι πολύ λάιτ.
    Ένας κόσμος του απίθανου δόγματος «σκέφτονται οι άλλοι για μένα», μπουρλίβιασε (όπως θα λέγαμε Μακεδονιστί), όταν κατέρρευσε ο ….ανύπαρκτος σοσιαλισμός. Κατέρρευσε;;; Λάθον εποίκα: Δεν υπήρξε ποτέ. Δεν καταρρέει το …ανύπαρκτο.
    Ο σημερινός «φίλος» μας δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα αντικοινωνικό άτομο (πώς λέγεται ο αντικοινωνικός στα γαλλικά;; Μήπως «αντισοσιαλιστής»;;;)
    Ο «φίλος» είναι σαν κάποιους δικούς μας:
    – Λοιδορούν τους υπεύθυνους για τη «γενιά των 700 ευρώ» αλλά όταν έρθουν στην εξουσία τα αντικαθιστούν με τον «υποκατώτατο μισθό»! (εντάξει. Η κακοποίηση της γλώσσας δεν είναι τίποτα κοντά στην κοινωνική αναισθησία).
    – Ενδιαφέρονται για το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» στη Φραγκία, αλλά καταργούν το ΕΚΑΣ των μικροσυνταξιούχων όταν έρθουν στην εξουσία (πού να την παίρναν και «όλη»).
    – Βρίσκουν ανεπαρκή τα …κορονοϊοειδή «537 ευρώ», αλλά κάνουν πως δεν ξέρουν ότι υπάρχουν συνάνθρωποί μας που ζουν με λιγότερα από 200 ευρώ για ολοήμερη εργασία. Πέντε χρόνια που κυβερνούσαν «δεν είδαν δεν άκουσαν» τίποτα.
    – Έχοντας τα τζέπια τους γεμάτα από λεφτά, κατακρίνουν αφ’ υψηλού και εκ του ασφαλούς τις κοινωνικές ανισότητες. «Με τραγούδια για τη φτώχεια και την ξενιτιά, ρετιρέ παίρνω στην Κηφισιά»!
    – Για να σπάσουν τη μονοτονία τους γίνονται αυτόκλητοι προστάτες των ομοφυλόφιλων, προσφυγοποιούν τους «παράτυπους μετανάστες», συμπονούν «τους παράνομους και τους κατατρεγμένους» και τους βαρυποινίτες. (ξέρετε νομίζω, τί λένε οι Μακεδόνες για τον διάβολο που δεν έχει δουλειά!).
    – Για να ξεχωρίσουν από «τους αστούς» και τους «εθνικιστές», ξεπουλούν τη Μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα. Έτοιμοι για εκπτώσεις παντού, μην τυχόν και μας πουν ότι είμαστε «μοναχοφάηδες».
    – Είναι εναντίον «του κεφαλαίου» και των «ιμπεριαλιστών» αλλά όταν παίρνουν την εξουσία (έστω και τη …μισή), εκτελούν αμελητί τις εντολές των Γερμανών και των Αμερικάνων (τεμενάδες και για Ρωσική προστασία, απέτυχαν).
    – Δεν ξεχνούν ούτε την Λεπέν ούτε την Χρυσή Αυγή. Είναι η …τροφή τους. Το άλτερ έγκο τους.
    Αυτή είναι η σημερινή ανύπαρκτη αριστερά. Θα έλεγα ότι μόνο το … «κόμμα» κλίνει κάπως προς τ’ αριστερά: Θα ξαναπροσπαθήσουν όταν τους δοθεί ευκαιρία, διότι τα 70 χρόνια του «ανύπαρκτου» ήταν λίγα! Τουλάχιστον όμως δεν προσκυνούν Γερμανούς και Αμερικάνους.

  24. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Δεν ξέρω για τη Γαλλία, αλλά στο Βέλγιο η ασφάλιση εργατικών ατυχημάτων καλύπτει ακόμα και τα ατυχήματα που συμβαίνουν κατά τη μετακίνηση προς και από τον τόπο εργασίας!»
    Καλά, αυτά ακούγονται εξωπραγματικά στην Ελλάδα, εκτός αν εργάζεσαι στα σώματα ασφαλείας. Είδαμε πολύ πρόσφατα πως η Βουλή υιοθέτησε οικονομικά τα τρία πσιδιά του πυροσβέστη, που πνίγηκε εν ωρα εργασίας. Κσι η υιοθεσία δεν είναι συμβολική, μιλάμε για 25 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο μέχρι να μεγαλώσουν. Μπράβο, αλλά και τα παιδιά των άλλων εργαζομένων, που σκοτώνονται στο εργοστάσιο, στην οικοδομή, πάνω στο τιμόνι, δεν έχουν ανάγκη παρόμοιας στήριξης; Εδώ θέλουμε την αριστερά να χαλάει τον κόσμο και όχι να αναλώνεται και να σπιλώνεται σε εκστρατείες υπεράσπισης των δικαιωμάτων του Κουφοντίνα.

  25. 24 Σωστά, αλλά όσον αφορά τον Κουφοντίνα, τα ίδια της συχωρεμένης. Ξαναρωτάω γιατί απάντηση δεν πήρα: Οι διαμαρτυρόμενοι για την κρατική δολοφονία με βασανιστήρια από δεσμοφύλακες του δολοφόνου Ιλί Καρέλι προσυπογράφουν τα εγκλήματα του τελευταίου ή απαιτούν την τήρηση του Συντάγματος που απαγορεύει τα βασανιστήρια?

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ένα ωραίο που είδα κάπου στο διαδίκτυο:
    «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά» (ναι, καλά, συμπληρώνω εγώ) «αλλά δεν καταλαβαίνει πια και τι σημαίνει αριστερά»
    Ακριβώς έτσι.

  27. # 20

    Ασε τι καταλαβαίνει ο καθένας από ένα κείμενο που περιλαμβάνει οπισθο..βατικά, εικονοκλαστικά και …ομφαλοσκοπικά και πες μου, ο συντάκτης το έγραψε για να εξηγήσει στον απλό κοσμάκη τι έγινε ή για να ανέλθει μερικά σκαλιά
    στην κομματική ιεραρχία ; γιατί αυτό έφαγε την αριστερά, θυμίσου την Ζωή , τον Πανούση κι άλλους τέτοιους που υπουργοποίησε και γέλασε κάθε πικραμένος με τις αερολογίες εγκυκλοπαιδικού ύφους

  28. Πουλ-πουλ said

    16α
    Αγαπητέ Νικοκύρη, με όλη τη συμπάθεια που σου έχω, θα σε παρακαλούσα να μη θίγεις αυτό το θέμα, βασιζόμενος σ’ αυτά που διαβάζεις ότι ισχύουν. Μόνο ο αναστημένος Κάφκα θα μπορούσε να περιγράψει την πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων. Αρκεί στη θέση του χωρομέτρη Κ. του Πύργου, να βάλεις ένα μονοσυνταξιούχο του ΤΣΜΕΔΕ.

  29. sarant said

    19 Δες πόσες ήταν οι εκκρεμείς συντάξεις τον Ιούλιο του 2019 και πόσες είναι σήμερα. Ήταν 120.000 τον Ιούλιο του 19 και σήμερα είναι 350.000

  30. Πουλ-πουλ said

    28.
    ένα επίδοξο μονοσυνταξιούχο, ήθελα να πω.

  31. Γιάννης Κουβάτσος said

    30: Όποιος δεν έχει ένα πολύ γερό κομπόδεμα στην άκρη,θα πρέπει να περιμένει να τον πάρει το όριο ηλικίας, ώστε να ζήσει όσο γίνεται λιγότερα χρόνια σαν συνταξιούχος. Να ζήσει,τρόπος του λέγειν. Οι συνταξιούχοι, δυστυχώς, δεν συγκινούν τους δικαιωματιστές.

  32. ΚΩΣΤΑΣ said

    Εξαιρετικό και το σημερινό, μια κοινωνική κραυγή από ένα αναξιοπαθούντα που μπορεί να από οποιονδήποτε χώρο του ιδεολογικοπολιτικού φάσματος. Διότι «οι κυρίαρχοι μπορούν να παραπονιούνται για μια αριστερή κυβέρνηση, μπορούν να παραπονιούνται για μια δεξιά κυβέρνηση, αλλά καμία κυβέρνηση δεν τους διαλύει ποτέ τα σωθικά, καμία κυβέρνηση δεν τους τσακίζει ποτέ τη μέση, καμία κυβέρνηση δεν τους κάνει ποτέ να πάνε στη θάλασσα. Η πολιτική δεν αλλάζει τη ζωή τους ή την αλλάζει ελάχιστα.»
    Κι αν θέλετε και την προσωπική μου γνώμη, η αριστερά αποδείχτηκε στην πράξη χειρότερη από τον κατά τεκμήριο εκμεταλλευτή καπιταλισμό.

    * Για το φαγοπότι του Κυριάκου. Απαράδεκτη υγειονομικά, ηθικά και πολιτικά πράξη, δίκαιη η οργή ημών των εγκλείστων. Δεν μπορώ να καταλάβω, η αλλαζονία της εξουσίας λόγω και έλλειψης αντίπαλου δέους, η απώλεια πολιτικής οξυδέρκειας ή μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι;

  33. Κουνελόγατος said

    «Δεν ξέρω για τη Γαλλία, αλλά στο Βέλγιο η ασφάλιση εργατικών ατυχημάτων καλύπτει ακόμα και τα ατυχήματα που συμβαίνουν κατά τη μετακίνηση προς και από τον τόπο εργασίας!»
    Αυτό ίσχυε (ή ισχύει εν μέρει) και στην Ελλάδα, αλλά τρέχα βρες το δίκιο σου αν συμβεί. Όταν μου έτυχε, πέφταν τηλέφωνα για να μην το δηλώσω, κι όταν κατάλαβα τι παιζόταν, ήταν αργά. Αυτά το 2004.

  34. Κουνελόγατος said

    Αφορά το 21 και το 24.

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    «η αριστερά αποδείχτηκε στην πράξη χειρότερη από τον κατά τεκμήριο εκμεταλλευτή καπιταλισμό.»
    Επειδή τον αντέγραψαν κακόζηλα. Δάσκαλος του Λένιν στην οργάνωση και λειτουργία των εργοστασίων ο Φορντ και μεγάλο σχολείο για τις διάφορες Γκε-Πε-Ου και Νι-Κα-Βε-Ντε κσι Κα-Γκε-Μπε η τσαρική Οχράνα.

  36. # 32

    Εκλογικά δεν του πολυστοιχίζει, μη σου πω πως μαζεύει και ψηφαλάκια αυτή η αλαζονεία (δες και # 201 βστο χθεσινό νήμα)

    Εξ άλλου το ίδιο συμβαίνει και με την ομάδα του συστήματος, βίοι παράλληλοι που λένε αν και εκεί η συμπεριφορά είναι αυτοκρατορική, το Κούλη, απλά βασιλική.

  37. Αράουτ said

    Αναγκαζόμαστε να παρέμβουμε και πάλι, όχι τόσο για να διασώσουμε το κλυδωνιζόμενο Σαραντάκειο Ιστολόγιο από την επικείμενη (λόγω επανόδου των χωροφυλακίστικων μεθόδων του σιδερένιου Ιατρού) κατάρρευση στην βαθμολογία της Alexa, όσο για να βροντοφωνάξουμε πως δεν είναι όλοι οι αναγνώσται του παρόντος Ιστολογίου αστοιχείωτοι κάφροι:

    1) Ο Ζάκ Σιράκ έγινε Πρόεδρος της Γαλλίας στις 17 Μάη 1995. Πώς, λοιπόν, μεταφράζει η κ. Στέλα Ζουμπουλάκη… «Τον Μάρτιο του 2006, η κυβέρνηση του Ζακ Σιράκ, προέδρου της Γαλλίας επί δώδεκα χρόνια,..»;

    Είναι ολοφάνερο πως πρόκειται για μεταφραστική γκάφα, και θα όφειλε ο αγαπητός μας κύριος Νίκος (ως επαγγελματίας μεταφραστής) να την επισημάνει. Αν ο κ. Σαραντάκος δεν αντελήφθη την γκάφα, είναι εις βάρος του και ας βγεί δημοσίως να το δηλώσει. Εμείς που ξέρουμε τις τεράστιες ικανότητές του, στοιχηματίζουμε την μισή μας περιουσία ότι αντελήφθη την γκάφα της κ. Στέλας, αλλά κράτησε σιωπήν παλαιάς Αρσακειάδος, διότι η κυρία Ζουμπουλάκη είναι φίλη του και δεν ήθελε να την δυσαρεστήσει. Παλιά μου τέχνη κόσκινο…

    Για τους άπιστους Θωμάδες, αναρτάμε την αγγλική μετάφραση του εν λόγω αποσπάσματος, κι αν προκληθούμε, θα αναρτήσουμε και την γαλλική μετάφραση

    Παρεμπιπτόντως, προσέξτε ότι ο Edouard Louis λέει «τότε 11 χρόνια», αλλά η κ. Ζουμπουλάκη ΔΕΝ μεταφράζει το «τότε», με αποτέλεσμα να καταλαβαίνει άλλο πράγμα ο αναγνώστης, εξ ού και δεν αντελήφθη την γκάφα της ο κ. Σαραντάκος:

    «προέδρου της Γαλλίας επί δώδεκα χρόνια…»

    ΕΠΙΣΗΣ, ενώ ο Louis μιλάει για «dozens of medications» (= ντουζίνες θεραπευτικές αγωγές), η κ. Ζουμπουλάκη μεταφράζει «δεκάδες φάρμακα) που είναι αρκετά διαφορετικό. Αυτά τα ολίγα για την μετάφραση, που είναι σχετικά καλή αλλά με ντουζίνες τέτοια μικρολάθη, που ο κ. Σαραντάκος ευχαρίστως θα επεσήμαινε, αν η κυρία Στέλα δεν τύχαινε να είναι φίλη του.

    2) Ο πολύ αγαπητός μας κύριος Σαραντάκος (υπενθυμίζω πως έχει επανειλημμένως δηλώσει συντηρητικών αρχών) μία μόνο φορά μιλάει στο παρόν άρθρο για το κυριότερο χαρακτηριστικό του Edouard Louis, δηλαδή την ομοφυλοφιλία του. Αλλά, κύριε Νίκο, πώς θα καταλάβει ο ανυποψίαστος αναγνώστης τί εστί Edouard Louis, αν δεν του υπογραμμίσετε πως όχι μόνο είναι δεδηλωμένος παθητικός ομοφυλόφιλος, αλλά και φανατικός υποστηρικτής των δικαιωμάτων των Ομοφυλοφίλων (LGBT) στην Γαλλία, πράγμα που σαφώς επισημαίνει και η εξίσου συντηρητική Wikipedia ;

    3) Μερικές ακόμα σημαντικές παραλείψεις του κ. Σαραντάκου: Α) Μάς λέει (μνημονεύοντας το άρθρο στους NYT) ότι μόνο ο άνεργος πατήρ του Louis ψηφίζει Μαρίν Λεπέν, ενώ είναι πασίγνωστο ότι Λεπέν ψηφίζει και η αγράμματη μητέρα του, πράγμα που ο ίδιος ο Louis έχει δηλώσει σε προ διετίας συνέντευξή του στην «Lifo»

    Β) Στην ίδια συνέντευξη στην «Lifo», ο Louis δηλώνει πως από 10 χρονών οι συγχωριανοι΄τον λένε «πούστη» πράγμα που τον ώθησε να γίνει αυτός που έγινε, προστατεύοντας όλους τους φτωχούς και κατατρεγμένους της Κοινωνίας:

    EDOUARD LOUIS: «Είμαι 10 ή 11 χρονών και με λένε «πούστη», κι αυτή η προσβολή, αυτή η λέξη γίνεται «εγώ», από τη βία γεννήθηκα. Η βία ήταν το πρώτο πτυχίο μου, κατά κάποιον τρόπο. Και γι’ αυτούς τους ανθρώπους γράφω, που γεννήθηκαν μέσα στη βία, που τους αποκαλούν «πούστηδες», «αράπηδες», «Εβραίους», γράφω για γυναίκες, για φτωχούς. Πηγή: http://www.lifo.gr»

    Γ) Ο κ. Σαραντάκος αποκρύπτει επίσης ότι ο Louis (το γράφει ο ίδιος στο βιβλίο του «Ποιός σκότωσε τον πατέρα μου») ξεκίνησε την καριέρα του ως δραστήριο μέλος της Ριζοσπαστικής Εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Μεταφέρουμε επί λέξει…

    EDOUARD LOUIS: «Last month, when I came to see you, you asked me just before I left, Are you still involved in politics? The word still was a reference to my first year in high school, when I belonged to a radical leftist party and we argued because you thought I’d get myself into trouble if I took part in illegal demonstrations.»

    Δ) Τέλος, η βασικότερη παράλειψη του κ. Σαραντάκου αφορά ένα θέμα που είναι πασίγνωστο στην Γαλλία: Κατά πόσον ο Edouard Louis περιγράφει αληθινά γεγονότα στα βιβλία του και όχι γεγονότα που κατασκευάζει με την φαντασία του; Ο αγαπητός μας κύριος Νίκος ΑΠΟΚΡΥΠΤΕΙ ότι η ίδια η Λεπενική μητέρα του Louis έχει βγεί επανειλημμένως στα ΜΜΕ και λέει πως ο γιός της είναι αθεράπευτος ψεύτης!.. Πράγμα που παραδέχεται ο ίδιος ο Louis στην συνέντευξή του στην «Lifo». Μεταφέρουμε επί λέξει…

    EDOUARD LOUIS: «Η μάνα μου ξέρει ότι είμαι δημόσιο πρόσωπο, αλλά ταυτόχρονα δεν της αρέσουν όσα γράφω στα βιβλία μου, επειδή μιλάω γι’ αυτό το περιβάλλον απίστευτης φτώχειας, γι’ αυτή την αποκλεισμένη περιοχή, την αποκλεισμένη κοινωνική τάξη. Δεν θέλει οι άλλοι να ξέρουν ότι είναι φτωχή. Όταν έμαθε τι γράφω στο βιβλίο καβγαδίσαμε πολύ, θύμωσε μαζί μου. Βγήκε στην τηλεόραση κι έλεγε «ο γιος μου είναι ψεύτης, όλα είναι ένα ψέμα», ενοχλήθηκε πάρα πολύ, μου έστελνε προσβλητικά μηνύματα στο κινητό. Όταν την είδα και κουβεντιάσαμε με ρώτησε «γιατί είπες ότι είμαστε φτωχοί;» (συγκινείται και η φωνή του σπάει)…»

    ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: Γιατί ο αγαπητός σε όλους μας κύριος Σαραντάκος απεσιώπησε όλες αυτές τις σημαντικές πληροφορίες; Δεν τις εγνώριζε ή το έκανε εξεπίτηδες για να μπερδέψει τους αναγνώστες του;

    Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα

  38. voulagx said

    #29: …και βάλε, Νικοκύρη
    Σήμερα, με την προσθήκη και των εκκρεμοτήτων του ΕΤΕΑΕΠ και του ΓΛΚ, οι εκκρεμείς αιτήσεις έχουν φτάσει περίπου τις 430.000, από τις οποίες οι 175.000 αφορούν κύρια σύνταξη και με προοπτική να αυξηθούν και άλλο. Ο αριθμός αυτός προκάλεσε πανικό στην κυβέρνηση και τη διοίκηση του ΕΦΚΑ και προσπάθησαν ν’ αντιδράσουν με σειρά μέτρων επικοινωνιακού χαρακτήρα.

  39. Νέο Kid Al Afrikii said

    Δε θα πάρεις σύνταξη ποτέεεε, μηχανικέεεε, μηχανικέε ε ε!

  40. Παναγιώτης Κ. said

    @16. Νίκο δεν είναι έτσι. Μιλώ εξ ιδίας πείρας.

    Ειλικρινώς μου είναι ακατανόητο γιατί δεν δίνεται λύση σε αυτό το πρόβλημα. Μας λένε ότι είναι ακανθώδες κάτι που δεν μπορώ να το δεχθώ γιατί κάποια στιγμή βγαίνει η σύνταξη άρα η μέθοδος χορήγησης υπάρχει.

    Άλλοι λένε ότι η εκάστοτε κυβέρνηση σκοπίμως καθυστερεί γιατί τα οικονομικά του κράτους δεν το επιτρέπουν οπότε μεταφέρει τις υποχρεώσεις της στο μέλλον.

    Όταν τελικά πάρεις την σύνταξη δεν ξέρεις αν αυτά που σου έδωσαν είναι αυτά που πρέπει να πάρεις. Επαφίεσαι στην καλή τους διάθεση.

    Η αθλιότητα στην χορήγηση των συντάξεων αφήνει παγερά αδιάφορα τα πολιτικά κόμματα και τους συνδικαλιστές. Επομένως, έχουμε γενικευμένη παρακμή.

  41. ΓΤ said

    06.02.2021 | 21:17 | #128
    «[…] Βρές μου ένα τεύχος των «Χρονικών» τα τελευταία 4 χρόνια που να κλίνει τον «ντονμέ» κι εγώ θα ζητήσω από τον κ. Σαραντάκο να μού επιβάλει ένα μήνα αυστηρό αποκλεισμό για παραπλάνηση του Ιστολογίου […]».

    06.02.2021 | 21:44 | #133 για #128
    «Χρονικά», τχ. 252, τόμ. 42, Μάιος-Δεκέμβριος 2019, σελ. 11 pdf, στλ. 2, αράδα 14, «ντονμέδων»

  42. voulagx said

    #39΅: Εσύ, nέε μου, σκάσε και δούλευε (για το καλό μου) 🙂

  43. voulagx said

    παροραμα: Εσύ, nέε μου,-> Εσύ, Νέε μου,

  44. ΣΠ said

    37
    1. Γαλλική μετάφραση; Από ποια γλώσσα;
    2. Γιατί δεν τήρησες την υπόσχεσή σου να ζητήσεις από τον κ. Σαραντάκο να σου επιβάλει ένα μήνα αυστηρό αποκλεισμό για παραπλάνηση του ιστολογίου;

  45. Αράουτ said

    Αφελέστατοι κ.κ. ΓΤ (41) και κύρ Σταύρο (44)

    αγνοείτε – προφανώς – τις ρωμέικες παροιμίες «έλα παππού να σού δείξω τ’ αμπελοχώραφά σου» και «εκατό χρονών η αλεπού και εκατόν δέκα τα αλεπόπουλα»

    Υπενθυμίζω ότι τα σχόλιά μας είναι προϊόν εργασίας + μελέτης δεκάδων ανθρώπων, άρα δεν είναι δυνατόν να σφάλλαμε σε κάτι τόσο στοιχειώδες. Η εγκύκλιος Σαλτιέλ υπάρχει και θα την αναρτήσουμε συντόμως εδωπέρα. Όσο για την ομιλία Σαλτιέλ που υπάρχει στα «Χρονικά» του 2019 και κλίνει την λέξη «ντονμές», είναι copy-paste από τα Πρακτικά της Βουλής, όπου οι υπάλληλοι που την απομαγνητοφωνήσανε, «διορθώσανε» το άκλιτο «ντονμέ» που πρόφερε ο κ. Σαλτιέλ σε… «ντονμέδων».

    Διαβάστε προσεκτικά το μνημειώδες σχόλιο 37 στην παρούσα ανάρτηση, για να δείτε πόσα τραγικά λάθη κάνει μιά διαπρεπής μεταφράστια σαν την κ. Στέλα Ζουμπουλάκη, κι ελάτε μετά να μού πείτε ότι δεν συνέβη το περιστατικό με τους υπαλλήλους της Βουλής που «διόρθωσαν» τον κ. Σαλτιέλ

    ΚΟΝΤΟΛΟΓΙΣ: Δείξτε μου ένα βίντεο με τον κ. Σαλτιέλ να κλίνει την λέξη «ντονμές» κι εγώ θα αποσυρθώ μόνος μου επί δίμηνο, αδιαφορώντας για τυχόν κατρακύλισμα του Σαραντακείου Ιστολογίου στην βαθμολογία της Alexa

  46. […] κράτος στους ανθρώπους που δεν είχαν δουλειά, με το RSA.[1] Ήσουν ενταγμένος στο RMI από τότε που δεν μπορούσες πια […]

  47. Michael Tziotis said

    @4 Και ένα ποίημα με τίτλο Επαίτειοι και Επαίτιοι

    Επέτειοι και Επαίτιοι

    Άλλη μια επέτειος
    Πόσες θ’ αντέξεις να συλλέξεις μέσα σου
    Τυμπανοκρουσίες και δοξολογίες
    Μεγαλεία άλλων καιρών
    Άλλων ανθρώπων
    Που έδιναν τα χέρια για να γραφτούν στην Ιστορία.
    Με ζωηφόρο θάνατο γράφεσαι στην Ιστορία
    Όχι με θανατηφόρα ζωή.
    Επέτειοι
    Σήμερα, Εποχή -φοβάσαι- μόνο των Επετείων
    Σε δείχνουν ως Υπαίτιο για τα δεινά οι Επαίτιοι
    Ο τάδε και ο δείνα
    Αφού αυτοί ποτέ υπό, πάντα επί
    Πάντα από πάνω.
    Επαίτιοι

    Τραγικές λεξιπλασίες εθνικής αυτογνωσίας
    της νεφεληγερέτισσας γλώσσας μας.

    Ποιητικό υστερόγραφο
    Και ας λέει ο Ποιητής: «Κείνος που αδίκησε ας αδικήσει ακόμη.
    Κι ο βρομιάρης ας βρομίσει περισσότερο…»
    Μέχρι να γίνει μαύρο σκοτάδι, προσθέτω εγώ.
    Και συνεχίζει «Κι ο δίκαιος πιο δίκαιος ας είναι.»
    Μέχρι να γίνει εξαϋλωτικό φως, προσθέτω εγώ.

    κι αλλού
    «μη φοβάσαι κείνα που ‘ναι γραφτό να πάθεις.»

    Πάντα οι ποιητές μάς έβαζαν τα δύσκολα.

    (Εν αναμονή της 28ης Οκτωβρίου 2017)

  48. sarant said

    38 Όπου αναρωτιέται κανείς πόσοι θα πεθάνουν πριν πάρουν σύνταξη…
    (Θα τα πάρουν αναδρομικά οι κληρονόμοι, υποθέτω).

  49. Μαρία said

    Έχω διαβάσει μόνο το πρώτο του. Όσα αφηγείται θα μπορούσαν να συμβαίνουν σε ελληνικό χωριό της δεκαετίας του ’50. Στερούνταν αληθοφάνειας και για τους Παριζιάνους. Γι’ αυτό, όπως άκουσα να λέει ο συγγραφέας σε μια συνέντευξή του, δυσκολεύτηκε να βρει εκδότη. Δεν είναι η φτώχεια αλλά κυρίως τα ήθη που σοκάρουν.

  50. ΓΤ said

    45@

    «Αφελέστατοι κ.κ. ΓΤ (41) και κύρ Σταύρο (44) […]
    ΚΟΝΤΟΛΟΓΙΣ: Δείξτε μου ένα βίντεο με τον κ. Σαλτιέλ να κλίνει την λέξη «ντονμές» κι εγώ θα αποσυρθώ μόνος μου επί δίμηνο, αδιαφορώντας για τυχόν κατρακύλισμα του Σαραντακείου Ιστολογίου στην βαθμολογία της Alexa»

    Στο βίντεο που ακουλουθεί ακούμε τον κ. Σαλτιέλ να λέει «ντονμέδων» (20:38-20:39) και «ντονμέδες» (20:55)

  51. ΓΤ said

    50@

    ακουλουθεί —> ακολουθεί

  52. # 45

    Απίστευτα καραγκιοζιλίκια από τον ψευτοθόδωρο, τόσο που αν δεν ήταν γνωστή η ταυτότητά του θα νόμιζε κανείς πως είναι ο …Κούγιας !

    Χθες έγραψε : Βρές μου ένα τεύχος των «Χρονικών» τα τελευταία 4 χρόνια που να κλίνει τον «ντονμέ» κι εγώ θα ζητήσω από τον κ. Σαραντάκο να μού επιβάλει ένα μήνα αυστηρό αποκλεισμό για παραπλάνηση του Ιστολογίου

    Του βρίσκει ο ΓΤ ( # 41 )

    Τώρα ο αναξιόπιστος ζητάει βίδδεο !

    Μην το ψάξετε γιατί μετά θα ζητήσει απόσπασμα από τις ειδήσεις του CNN ή του BBC !!

  53. Χαρούλα said

    ….πολύ απαξιωτικό!
    Φταίνε μεν, αλλά και όταν τους τσουβαλιάζουμε όλους, ας μην αναρωτιόμαστε για την άνοδο της κάθε Λεπέν!
    Πείτε με περίεργη, αλλά δεν θέλω μόνο καταγγελίες. Αυτό είναι εύκολο και για τον απολίτικο και τον χαζό.

  54. Εννοείται πως δεν είχα κάνει ριφρές όταν έγραφα το # 52 αλλά πίσω έχουν η αχλάδα και ο ΓουΤου την ουρά !

  55. ΣΠ said

    45
    Ορίστε, βρέθηκε και βίντεο (#50). Περιμένω να τηρήσεις την υπόσχεσή σου και να εξαφανιστείς επί δίμηνο. Μη δούμε σχόλιό σου μέχρι τις 7 Απριλίου στις 17:30.

  56. Είχα ρωτήσει αυτό χθες «Τι λέτε για το αρχικό ν/Ν;»

    Γράφουμε «Ντονμές« όπως Έλληνας και Ρομά ή «ντονμές» όπως γύφτος, κομμουνιστής κ.λπ.; Εγώ χρησιμοποίησα ήδη (καλώς/κακώς) το κεφαλαίο και το προτείνω.

  57. 55 Μέτρα νέο ψευδώνυμο στο εξής.
    56 Εγώ θα έγραφα ντονμές, όπως χριστιανός/μουσουλμάνος.

  58. sarant said

    49 Σωστά!

    50 Δεν είναι ο Σαλτιέλ αυτός, είναι ηθοποιός!

  59. Αράουτ said

    Αγαπητοί φίλοι,

    Παραδέχομαι την ήττα μου και αποχωρώ οικειοθελώς επί δίμηνο από το Ιστολόγιο. Θα επανέλθω την Τετάρτη 7 Απριλίου 2021, ώρα 6.40 μ.μ., των Αγίων Καλλιοπίου και Ρουφίνου ανήμερα. Επιτρέψτε μου, πριν αποχωρήσω, να προβώ σε μία προφητεία και ειλικρινά εύχομαι να διαψευστώ:

    Σήμερα Κυριακή 7 Φλεβάρη 2021, το Σαραντάκειο Ιστολόγιο βρίσκεται στην 825η θέση της βαθμολογίας της Alexa (ατομικό ρεκόρ 12ετίας το 779 που επετεύχθη την Τρίτη 2 Φλεβάρη 2021). Όταν επανέλθω στις 7 Απρίλη, το Σαραντάκειο Ιστολόγιο θα βωλοδέρνει κάτω από το 1.300 της Alexa για πολλούς και διαφόρους λόγους που όλοι καταλαβαίνουμε…

    ΥΓ: Συγχαίρουμε ειλικρινά τον εκλεκτό σχολιαστή ΓΤ που τάπωσε (σχόλιο 50) το Επιτελείο μας και μάς αναγκάζει σε εξευτελιστική δίμηνη αποχώρηση. Για να λέμε, πάντως, την πάσα αλήθεια, όποιος δεί το βίντεο με τον κ. Σαλτιέλ, αντιλαμβάνεται ότι κομπιάζει όταν λέει τις λέξεις «ντονμέδων» και «ντονμέδες», πράγμα που δείχνει ότι παρεσύρθη από τον απληροφόρητο κειμενογράφο του, και παρέβη ο ίδιος την εγκύκλιό του μιλώντας σε μία ξένη χώρα

    Είπαμε και ελαλήσαμε και αμαρτίαν ούκ έχομεν

  60. sarant said

    59 Aξιοπρεπής.

    Περιμένω μεθαύριο την άλλη ενσάρκωση, όμως.

  61. Θα ήταν καλύτερα στα Σαράντα…

  62. 61 Και του Αγίου Ρουφιάνου μια χαρά είναι 😁

  63. leonicos said

    Για το κείμενο καθεαυτό: Δεν ξέρω τι επιφάνεια και το εμβάλεια έχει ο τύπος, (εκτός στοχευμένων ομαδων λπ) αλλά εμένα μου φαίνεται ψευτο-δημοσιογραφία με δήθεν λογοτεχνικό επικάλυμμα.

    Θα μορούσε να πει το ίδια με πολύ πιο συνοπτικό κι εύληπτο τροπο. Διάλεξε το φιγουράτο στιλ, και με αηδίασε

    Για τους dönme, που όντως προέρχεται από το ρήμα dönmek, στο σπίτι μου τουλάχιστον δεν το κλίναμε, ούτε άκουσα κάποιον δκό μας να λέει ‘ο ντονμές’. Αμφιβάλλω αν η λέξ έγινε ποτέ τόσο γνωστή ώστε να ελληνοποιηθεί, διότι οι περισσότεροι ελληνες αγνωουν το γεγονός, ακομα και στη Θεσσαλονικη

    Υπήρχε ια φήμη ότι ο Kemal ηταν απόγονος dönme, αλλά νομίζω δεν αληθευει

  64. @ 63 Leonicos

    Το είχαμε πιάσει χθες αυτό περί της καταγωγής του Μουσταφά Κεμάλ. Αλλ΄αναδύονται πολλά αντίθετα σε αυτό το ενδεχόμενο.

  65. # 57

    Ποντάρω στο πικ εν΄ρολ ή κάτι μπασκετικό αυτή τη φορά

  66. dryhammer said

    62. Γιορτάζει κι ο Μπογδάνος μαζί του;

  67. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @63. Λεώνικε, πάμπολλες φορές έχω διαβάσει σχετικά κείμενα και έχω αναφερθή σχετικά σε προφορικές συζητήσεις. Πάντα ντονμέδες άκουγα και διάβαζα. Πού στο καλό προέκυψε αυτή η καχυποψία γι αυτόν τον τύπο;

  68. Σουτ στα πουλιά said

    37. Αν ήμουν εργοδότης σου και μου ‘γραφες το «dozens» «ντουζίνες», θα είχες φύγει σούμπιτος για την ανεργία. Αν, δε, ήσουν επιμελητής και άλλαζες το «δεκάδες» σε ντουζίνες, θα φρόντιζα να μην ξαναβρεις δουλειά ούτε σε μεταφραστικό κάτεργο στο Μαντράς.

  69. sarant said

    68 Πολύ σωστό αυτό. Στα ελληνικά δεν μετράμε με ντουζίνες.

  70. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ,

    Ο Γς είναι στο Λαϊκό, πάλι. Ευχήθηκα τα καλύτερα, απ΄ όλους μας.

    50: Άξιος Γιώργο 👍

  71. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @69. Ά, όλα κι όλα! Όταν κάποτε φοβερίζαμε ή κακολογούσαμε ποδοσφαιρικούς αντιπάλους (στην Α’ έθνική αλλά και σε τοπικά πρωταθλήματα), το χρησιμοποιούσαμε.

    -Ρίχτε τους π— καμιά ντουζίνα, για να μην μας κουνιούντε! 🙂

  72. Χαρούλα said

    #70 ευχαριστούμε. Μήπως και για τον Theo ξέρουμε κάτι; Κι αυτός λείπει καιρό

  73. Πρώτη εμφάνιση του Τσιμίκα στο Ανφηλντ σε ματς πρωταθλήματος σαν αλλαγή στο 85 ο λεπτό… λεπτομέρεια η Λίβερπουλ τρώει μόνο τέσσερα προς ώρας (κι ένα χαμένο πέναλτυ) από την Σίτυ… Κλοπ, κλοπ. κλοπ. κλοπ…

  74. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μοι προκαλεί κατάπληξιν το γεγονός ότι ουδείς εκ των χριστιανομπολσεβίκων σχολιαστών συνεχάρη θερμώς τον άξιο συσχολιαστή μας κ.ΓΤ για την τάπα που έριξε στον κ. Αράουτ (τον επιφανέστερο έως σχολιαστή από ενάρξεως ιστολογίου) πλην του κακόψυχου χωρ/λακος. 😜

  75. Για συχαρίκια είμαστε τώρα; Αφού θα κουτρουβαλήσουμε στα τάρταρα της Αλέξαινας…! 😝

  76. Γιάννης Ιατρού said

    75: Πάει, θα χάσουμε πολλά ντόλλαρς από τις διαφημίσεις… 🙂

  77. jesus said

    «Εξωθεί αυτούς που δεν μπορούν να αγοράσουν ένα κουστούμι στην ντροπή, στην αχρηστία, στην τεμπελιά.»

    δεν είναι περίεργη η χρήση του ρήματος «εξωθώ»;

    (κατά τ’ άλλα τον βάζω στην λίστα, ευχαριστώ!)

  78. mazianos said

    Καλησπέρα σας.
    Ενδιαφέρον το απόσπασμα, αλλά και το άρθρο στους Ν.Υ.Τ.
    Με τάραξε η πολιτική τοποθέτηση του πατρός (και της ευρύτερης οικογένειας).
    Εδώ διαπιστώνουμε πανευρωπαϊκή (τουλάχιστον) ομοιότητα στον τρόπο που ο καπιταλισμός χρησιμοποιεί το μακρύ του χέρι (ακροδεξιά) προκειμένου να διεισδύσει στα φτωχά, λαϊκά στρώματα και να υφαρπάξει ψήφους.
    Όσο οι φτωχοδιάβολοι θα παραμένουν απαίδευτοι, αυτό θα είναι δυνατό όπλο στα χέρια του συστήματος.
    Καθόλου τυχαία, βεβαίως, η εντελώς διαφορετική πορεία – εξέλιξη σκέψης του συγγραφέα.

  79. ΓΤ said

    αθλητική κίνηση

    ΠΑΟΚ-Απόλλων 2-2
    ΟΣΦΠ-ΟΦΗ 3-0
    Βόλος-Αστέρας Τρίπολης 0-1
    ΑΕΚ-Άρης 0-2

    Απόλλων Λάρισας-Καραϊσκάκης 3-0
    Χανιά-Τρίκαλα 1-2
    Παναχαϊκή-Ιωνικός 0-1

    ΟΦΗ-ΠΑΟ 1-3 (19-25, 19-25, 25-21, 23-25)
    ΟΣΦΠ-Κηφισιά 3-0 (25-15, 25-16, 32-30)

  80. ΓΤ said

    70@

    Φάε να στυλωθείς, Γιάννη, κι άσ’ τα συχαρίκια 🙂

  81. ΓΤ said

    74@

    Οργασμικά που κλει τα μάτια
    η καρτουνίκα.
    Αντίδραση στους απρεπείς;
    «Εν τούτω νίκα!»

  82. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Οργισμένο και ίσως υπερβολικό και συναισθηματικά φορτισμένο το κείμενο, αλλά και με αλήθειες, δυστυχώς…
    Και τραγικά επίκαιρη η φράση: ‘… για σένα η πολιτική ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου.’
    Στις σημερινές συνθήκες, αφορά –κυριολεκτικά και άμεσα– όλους μας!

  83. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο, μαρμάγκα 🙂
    σβήσε το προηγούμενο σχόλιο, λάθος λίνκ

  84. Γιάννης Ιατρού said

    ευχαριστώ 🙂

  85. aerosol said

    Βρήκα πολύ δυνατό το κείμενο. Και απόλυτα εύστοχο το «Η Αριστερά έχει σταματήσει να αγωνίζεται για τους αδύνατους».
    Το οποίο βρισκεται και πίσω από τις όλο και πολυπληθέστερες κατηγορίες ανθρώπων που ξέρουν πως είναι στην απέξω, ξέρουν πολύ καλά πως το σύστημα τους έχει φτύσει, αλλά δεν έχουν έκφραση για την απελπισία και την οργή τους. Η Αριστερά στην πράξη έγινε παγκοσμίως σχεδόν βασιλικότερη του βασιλέως. Οι πιο επισφαλείς, ταλαιπωρημένοι, αποκλεισμένοι, λιγότερο μορφωμένοι, φτωχότεροι, δεν έχουν στ’ αλήθεια φωνή και πολιτικό πόλο που να τους πείθει πως νοιάζεται γι αυτούς και την δυσχερή τους θέση. Η απελπισία και ο θυμός καναλιζάρεται προς τους σκοτεινούς εκμεταλευτές, γιατί αυτοί γίνονται οι μόνοι που δείχνουν πως αντιδρούν, πως δεν παίζουν το γνωστό διεφθαρμένο παιχνίδι του συστήματος -είναι φυσικά απάτη, αλλά πιάνει!
    Κι έτσι μονίμως «πέφτουμε από τα σύννεφα» με την ΧΑ, τη Λεπέν, την Ουγγαρία, την Πολωνία, το μπρέξιτ, τον ανερχόμενο εθνικισμό, τους τραμπικούς και τα θύματα του QAnon.

    Το ότι όλοι αυτοί είναι σε μεγάλο βαθμό θύματα των ανισοτήτων του συστήματος μόλις τώρα αρχίζει να αναγνωρίζεται. Το ότι πλέον στο ίδιο σύστημα ανήκει και η Αριστερά, ακόμα να το παραδεχτεί.
    Το ότι η επικέντρωση στα δικαιώματα δεν είναι μόνο θετική αλλά έχει και την πλευρά του «πουλάμε καθρεφτάκια στους ιθαγενείς», ακούγεται ελάχιστα.
    Χρήσιμο το λινκ του #9, αν και θα συμφωνήσω πως τα λέει μπερδεμένα. Με αυτή την έννοια είναι και λίγο μέρος του προβλήματος. Κάποιος θα όφειλε να προσεγγίσει τον άνθρωπο χωρίς περίπλοκες θεωρητικολογίες, να του εξηγήσει κατανοητά το πώς τον έχουν τσακίσει και να του σταθεί έμπρακτα. Η Αριστερά δεν το κάνει πια και αναλωνόμαστε σε διδακτορικά που αναλύουν αν τα φύλλα είναι 4 ή 14. Τελικά όσο περισσότερα, τόσο πιο διαιρεμένοι και βολικά θύματα γινόμαστε. Αντί για ουσιαστική, κοινή, αλλαγή ο καθένας σαγηνεύεται από την ιδέα να πει σε κάποιο κοινό (όλο και πιο ισχνό) την προσωπική, «μοναδική» του ιστορία.

  86. sarant said

    75-76 🙂

    77 Επειδή συνήθως λέμε «εξωθεί» σε κάτι παράνομο ή κατακριτέο;

  87. Κάτι σαν «πάρα πολλά» και σε απαξιωτικό τόνο -όχι επεινετική αναφορά καταμέτρησης- δεν είναι κακό να δηλωθεί ως «ντουζίνες».

  88. επεινετική = επαινετική

  89. Pedis said

    Σε δέκα-δεκαπέντε χρόνια το πολύ η γελοιογραφία δεν θα είναι κατανοητή.

    [- Σκέψου, εγώ στην ηλικία σου ήδη δούλευα.
    – Κι εγώ στη δική σου θα δουλεύω ακόμα.]

    … ήσουν ένας κλέφτης, ένας υπεράριθμος, ένα άχρηστο στόμα όπως θα έλεγε η Σιμόν ντε Μποβουάρ. …

    Πού και πώς έχει αναφερθεί η έκφραση από τη ντε Μποβουάρ;

  90. Μαρία said

    Τώρα κατάφερα να διαβάσω το απόσπασμα.
    Παρατήρηση για τη μεταγραφή των ονομάτων. Απ’ τη στιγμή που ο συγγραφέας της νουβέλας είναι Γάλλος αλλά και οι υπουργοί επίσης οφείλουμε να τα μεταγράψουμε όπως τα προφέρουν οι Γάλλοι και όχι π.χ. οι Μαροκινοί.
    Xavier = Γκζαβιέ
    Hirsch = Ιρς
    Εl Khomri = Κομρί
    Και άσχετος να είσαι ξέρεις οτι φθόγγος χ δεν υπάρχει στα γαλλικά.

  91. Μαρία said

    89
    https://it.wikipedia.org/wiki/Le_bocche_inutili

  92. Μαρία said

    >και στο οποίο εξηγεί την άνοδο της Λεπέν με το ότι η Αριστερά έχει σταματήσει να αγωνίζεται για τους αδύνατους.
    Με αριστερά οι Γάλλοι εννοούν το σοσιαλιστικό κόμμα.

  93. Pedis said

    # 91 – Α, μιλ μερσί. Έτσι όπως το γράφει είναι σαν να ενσχύεται η άποψη του Σαρκό.

  94. Μαρία said

  95. Αιμ said

    Εμένα το ντουζίνες μια χαρα μου φαίνεται. Δηλαδή τις οκάδες θα τις μεταφράζαμε κιλά ;
    Εγώ τις χρησιμοποιώ εξάλλου (από λανθάνοντα ακτιβισμό μάλλον) ψωνίζοντας για αυγά και μικροπράγματα και μόνο μια φορά ένας νεαρός για να ναι βέβαιος μου είπε : 12 ενοείτε ;

    Επί της ουσίας : Δηλαδή το ΚΚΓ ή τον Μελανσόν ας πούμε δεν τους λένε αριστερά στη Γαλλία ;

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Ο Εμμανουέλ Μακρόν τους απαντά, με φωνή γεμάτη περιφρόνηση: «Δεν θα με κάνετε να φοβηθώ με αυτά τα μπλουζάκια. Ο καλύτερος τρόπος για να πληρώσει κανείς ένα κουστούμι είναι να δουλέψει».
    Ceux qui ne sont rien selon Macron
    2:30

    >>άναβες την τηλεόραση
    «άναβες»;

  97. Ηθελα νάξερα αν ζούσε στην Ελλάδα του Κούλη τι τραγούδι θα έγραφε…

    (αυτό ακούστηκε στην απονομή του Νομπελ

  98. 90 Λίγο υπερβολή δεν είναι το Γκζαβιέ;

  99. dryhammer said

    Περί ντουζινών(ε).
    Πριν περίπου 40 χρόνια, φοιτητής στη Σαλονίκη, βρήκα ένα μαγαζί με κουμπιά κλπ και είπα να πάρω κανένα για κάτι πουκάμισα που είχαν πέσει κάποια από τα δικά τους. Μου λέει πως τα δίνει με τη γκρόσα. Ήταν φτηνά και πήρα μία. Ακόμα έχω κάπου. Τότε έμαθα πως η γκρόσα είναι 12 δωδεκάδες…

  100. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα!
    89 Pedis
    Το δίπρακτο του 1944 “Τα άχρηστα στόματα” (γαλλ. Les Bouches inutiles , αγγλ. Who Shall Die:βλ. Βικι και σχ.91) της Σιμόν ντε Μποβουάρ, διαδραματίζεται στη (φανταστική;) μεσαιωνική πόλη Vaucelles (που ακούγεται και ως “ vaut- elles?: αξίζουν αυτές;), θέτει το αίτημα της ισότητας των φύλων (και όχι μόνον) στα πλαίσια ενός φαύλου, οδυνηρού κύκλου εναλλαγής εξουσίας (η οποία τελικά, όταν κινδυνεύει, επιλέγει να ξεφορτωθεί τους μη αρεστούς σε αυτήν) και παραπέμπει στην πολιορκία του Château Gaillard το 1204 από τον Φίλιππο ΙΙ [βλ.McGlynn, Sean (1 June 1998), Useless Mouths, 48, History Today], όπου για να επαρκέσουν τα τρόφιμα των πολιορκούμενων αποφασίστηκε να πεταχτούν εκτός τειχών οι «άχρηστοι» άμαχοι (γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι), τακτική που μεθοδεύτηκε κατά τα μεταγενέστερα ναζιστικά πιστεύω με αφανισμό “ζωών ανάξιων για ζωή”(Lebensunwertes Leben) και “αδικοτρεφόμενων” (unnütze Esser) στον 2ο Παγκόσμιο (αλλά και κατά κάποιο τρόπο και στον νυν 3ο).

  101. nikiplos said

    24@ Αυτή η συνώθηση μερικών (γιατί δεν πρόκειται για μεγάλο αριθμό θέλω να ελπίζω), για συμβολικούς ίσως λόγους να προστρέξουν στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του Κουφοντίνα, ενώ κωφεύουν για άλλα ζητήματα που βοούν και σοδομούν εντός των ελληνικών τριτοκοσμικών φυλακών, με ξεπερνάει κατά πολύ, και αναδεικνύει αν μη τι άλλο την παντοδυναμία του Τύπου. Δεν νομίζω ότι απέχουμε πολύ από την εποχή, που το «βύσμα» κάποιου θα είναι ο μεγαλοδημοσιοκάφρος, ο χωμένος στη διαπλοκή και ΌΧΙ ο πολιτικός, ο τοπικός βολευτής, αυτού η ισχύς θα είναι περιορισμένη, τυπική, του κλακαδόρου και ψηφοφόρου των νομοσχεδίων-τεράτων.

  102. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    99 Χμ. Ο Αστερίξ με τη χύτρα τα λένε αλλιώς, 14 δεκατετράδες. Εκτός και μετρούσαν έτσι μόνο τα αγριογούρουνα 🙂

  103. dryhammer said

    102. Μια ντουζίνα ντουζίνες έχει κάποιο νόημα. Η δεκατετράδα; [πάντως από περιέργεια τα μέτρησα τα κουμπιά και ήταν 144]

  104. sarant said

    90-98 Συμφωνώ για την Κομρί, το πρόσεξα κι εγώ, και για τον Ιρς (εδώ επηρέασε ίσως η συντομία του Ιρς) αλλά θα έγραφα Ξαβιέ.

  105. Αιμ said

    Δηλ. γκρόσα ίσον δώδεκα τετράγωνο. Κάτι μάθαμε πάλι !

  106. ΓΤ said

    104@

    Φαντάζεσαι να ‘βλεπες «Γκζαβιέρα» στο εξώφυλλο;
    https://www.protoporia.gr/xolanter-3abiera-supersex-9780002281324.html

  107. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    103

    12Χ12 είναι η γκρόσα, καλά τα έμαθες, ησύχασε 🙂

  108. dryhammer said

    106.Άμα ο αναγνώστης λέει «ζμπούτσαμ» τη Γκζαβιέρα θα διαβάσει…

  109. Μαρία said

    95
    Σκέτη αριστερά όχι.

    98, 104
    Να του αλλάξουμε δηλαδή το όνομα, επειδή σας φαίνεται κακόηχο;
    Ρωτήστε και τη Χαρούλια που ξέρει τα γκζάνια.

  110. Χαρούλα said

    #109 με ζήτησε κάποιος;😊
    Σας ζορίζει το γκζ; Μα ντιπ γκζάνια είστε;🤣

    https://www.slang.gr/lemma/20387-gkzani

  111. Pedis said

    # 104 – Γιατί να της φάμε το Ελ τής Ελ Κομρί;

  112. Μαρία said

    111
    Κανείς δεν της το ‘φαγε. «Τον Αύγουστο του 2016, υπό την προεδρία του Φρανσουά Ολάντ, η Μιριάμ Ελ Χομρί…»

  113. Pedis said

    # 112 – Μα στο 90 διορθώνοντας, λες Εl Khomri = Κομρί. Στο 104 ο Νικοκύρης, επίσης, της το έφαγε. Αυτό παρατήρησα. Από περιέργεια ρωτώ.

  114. sarant said

    113 Το έφαγα επειδή ανέφερα το μέρος του ονόματος όπου υπάρχει αμφιβολία, Κ ή Χ. Κανονικά χρειάζεται και το Ελ.

  115. Μαρία said

    113
    Έλα, ρε συ, στο Χ αναφέρθηκα και νομίζω οτι ήταν φανερό. Απ’ τη στιγμή που δεν το έφαγε η μεταφράστρια, δεν είχα λόγο να ασχοληθώ.

  116. Pedis said

    Καλά, ντε. Παρατήρησα την (ατυχή) σύμπτωση.

  117. […] [1] Revenu minimum d’insertion: μηχανισμός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος που λειτούργησε στη Γαλλία από το 1988 μέχρι το 2009. Αντικαταστάθηκε από το Revenu de solidarité active, στο πλαίσιο του οποίου οι δικαιούχοι ήταν υποχρεωμένοι να αναζητούν εργασία ή να δέχονται τις θέσεις που τους πρότειναν οι αρμόδιες υπηρεσίες. […]

  118. freierdenker said

    50, ισχύει οτι ο κ. Σαλτιέλ λέει «ντονμέδων» (20:38-20:39) και «ντονμέδες» (20:55). Δεν ξέρω όμως πόσοι πρόσεξαν το άλλο, οτι στο (21:38) ισιώνει το φρύδι του με το δάχτυλο, που στην γλώσσα του σώματος σημαίνει «ωχ, την είπα πάλι». Αν ήμουν ο Αράουτ θα επαναξέταζα την αποχώρηση μου.

  119. sarant said

    118 Nα δει το VAR;

  120. Γκτάνσκοβιτζ said

    Η κακοήχεια ενός μεταγραμμένου ονόματος δεν είναι απαραίτητα προβληματική αν θέλουμε νάμαστε πιστοί στην προφορά κ.λπ. κ.λπ. Είμαστε, όμως, πιστοί στην προφορά αν γράψουμε Γκζαβιέ; Και το σημαντικότερο, θα καταλάβει ο αναγνώστης που δεν ξέρει Γαλλικά πώς το προφέρουν στ’ αλήθεια το όνομα οι Φράγκοι ή θα καταλάβει ότι προφέρεται, π.χ., όπως το γκαρίζω; Το Ξαβιέ μου φαίνεται πιο κοντινό στο ορίτζιναλ.

    Επίσης, τηρούμε πάντα τον κανόνα με ευλάβεια; Γιατί μ’ αυτήν τη λογική, τον Nicholas Christakis που είναι από πέρσι στο προσκήνιο θάπρεπε να τον μεταγράφουμε Νίκολας Κριστάκις, γιατί έτσι τον προφέρουν οι Αμερικάνοι.

    Άλλο παράδειγμα –επίκαιρο– είναι κι ο Harvey Weinstein. Γουάινστιν τον προφέρουν οι Αμερικάνοι, Γουάινσταϊν τον προφέρουν οι γερμανόφιλοι κι όσοι ξέρουν τον Αϊνστάιν, Βάινσταϊν τον προφέρουν οι Γερμανοί, γιατί αυτό τους βγαίνει αυθόρμητα. Και στις τρεις περιπτώσεις είναι σαφές για ποιον πρόκειται (δεν τον έχει πει δα και κανένας Βουστάνη και να τον κάνει αγνώριστο, αν και θα του ταίριαζε).

  121. kostas pazarakiotis said

    Κε Σαραντάκο, δείτε αυτό που μου το έστειλε ένας φίλος. Λαμβάνω το καθημερινό ηλεκτρονικό μήνυμά σας και δεν θυμάμαι να το έχετε αναφέρει ή σχολιάσει μέχρι σήμερα:

    »Δεν θα ξανατύχει στη ζωή σας ένας Φεβρουάριος σαν το φετεινό… Γιατί ο Φεβρουάριος του 2021 μετράει:

    * 4 Κυριακές
    * 4 Δευτέρες
    * 4 Τρίτες
    * 4 Τετάρτες
    * 4 Πέμπτες
    * 4 Παρασκευές
    * 4 Σάββατα

    Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται κάθε 823 χρόνια»
    ________________________________

  122. sarant said

    120 Θα χρειαστεί να βάλουμε άρθρο

    121 Καλημέρα. Αυτή η μπαρούφα, διότι περί μπαρούφας πρόκειται, κυκλοφορεί κάθε τόσο (και οχι κάθε 823 χρόνια!). Για να συμβει αυτό που λέει ο φίλος σας, δηλ να έχει ο Φεβρουάριος 4 Κυριακές κτλ. πρέπει να πέσει η 1η Φεβρουαρίου Δευτέρα. Όπως καταλαβαίνετε, 1η Φεβρουαρίου Δευτέρα συμβαίνει αρκετά συχνά, περίπου κάθε 6 χρόνια. Το ίδιο είχε ας πούμε συμβεί και το 2016!

    Παλιότερα, είχα γράψει, όχι σε ειδικό άρθρο βέβαια. για έναν συναφή μπαρουφομύθο:
    * Γράψαμε και χτες για την ανοησία που διαδίδεται στη μπλογκόσφαιρα, ότι δήθεν ο φετινός Αύγουστος είναι πολύ σπάνιος διότι έχει 5 Παρασκευές, 5 Σάββατα και 5 Κυριακές, και ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει δήθεν κάθε… 823 χρόνια. Όπως είπαμε και χτες, για να έχει 5 παρασκευοσαββατοκύριακα κάποιος μήνας πρέπει η πρώτη μέρα του μηνός να πέφτει Παρασκευή, κι αυτό συμβαίνει πολύ συχνά, χοντρικά κάθε εφτά χρόνια. Η απορία μου όμως είναι άλλη. Πώς εξηγείται αυτό το απίθανο 823; Πώς το λογάριασε εκείνος που το σκέφτηκε; Γιατί κάθε 823 κι όχι κάθε 868 ή κάθε 853 ή κάθε 883 χρόνια; Σκέφτηκα μήπως είναι κάποιο γινόμενο, αλλά το 823 είναι πρώτος αριθμός, οπότε το μυστήριο παραμένει.

  123. ΣΠ said

    121
    Αυτό είναι συνηθέστατο, θα συμβεί και του χρόνου. Συμβαίνει κάθε μη δίσεκτο έτος. 28 μέρες είναι 4 βδομάδες, δηλαδή κάθε μία από τις μέρες της βδομάδας 4 φορές.

  124. Νέο Kid Al Afrikii said

    123. E ναί! Αρκεί ο Φλεβάρης να αρχίζει Δευτέρα όπως φέτος. 🙂
    Eχουν πολύ πλάκα αυτά τα «εντυπωσικά» «αυτό συμβαίνει κάθε τόσα χρόνια!…» που κυκλοφορούν διά πάσαν νόσον και πάσαν…

  125. Νέο Kid Al Afrikii said

    Εντάξει, λάθος το: «Αρκεί ο Φλεβάρης να αρχίζει Δευτέρα όπως φέτος». Γράφω από κεκτημένη και καμιά λαμακία άμα λάχει… 🙂

  126. Νέο Kid Al Afrikii said

    122. Είναι όντως κάπως περιέργη η επιλογή του 823 . Βασικά, είναι ένας μάλλον…βαρετός (όχι με την κυπριακή σημασία…) αριθμός, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο ,εκτός ίσως από το γεγονός ότι είναι δίδυμος πρώτος με το 821. No big deal really!

  127. Pedis said

    Γιατί 823; Μπορεί στην καμπάλα να σημαίνει «είσαι στόκος».

    Πάντως, φαίνεται να είναι παλιό και διεθνές.

    Στη ναπολετάνικη σμόρφια, δυστυχώς με νούμερα μέχρι το 90 ένεκα λόττο με εφαρμογή εδω και αρκετούς αιώνες, το 8 είναι όταν βλέπεις στον ύπνο σου τη Μαντόνα, το 23 για τον χαζό. Κολλάει;

  128. 127 Στάσου, ποιά Μαντόνα, τη μάνα του Τζήζα ή την άλλη την τραγουδιάρα?

  129. Pedis said

    Τη βέρτζινε, ιερόσυλε!

  130. 129 Absolve Domine, absolve servum tuum 😥

  131. jesus said

    86: δεν μπορώ να καταλάβω πώς συνδέεται με την προηγούμενη φράση ««Δεν θα με κάνετε να φοβηθώ με αυτά τα μπλουζάκια. Ο καλύτερος τρόπος για να πληρώσει κανείς ένα κουστούμι είναι να δουλέψει»»

    πρόκειται για έμμεσο χαρακτηρισμό: αν δεν έχεις να πληρώσεις για ένα κουστούμι είσαι τεμπέλης. ή ίσως κ «εγώ τα λεφτά για το κουστούμι μου τα έβγαλα δουλεύοντας (ενώ εσύ έχεις-δεν έχεις για μπλουζάκια) άρα είσαι τεμπέλης»

    η εξώθηση πού βρίσκεται; δεν τους αναγκάζει με τα λεγόμενά του να γίνουν τεμπέληδες, υπονοεί ότι είναι. μήπως χάνω κάτι;

  132. 131 Ως ευ παρέστης Κύριε. Κάνε το θαύμα Σου να δούμε το πρωτότυπο για να καταλάβουμε αν εννοεί ότι προσάπτει τεμπελιά κλπ.

  133. dryhammer said

    έτσι δένει με το κουστούμι ( https://www.youtube.com/watch?v=P5IsWb5ZzLA )

    Τι μου προσάπτεις, τι μου προσάπτεις
    πως ο πατέρας μου ήταν φτωχός
    κι εμπορορράπτης.

  134. jesus said

    αυτό περιμένω να μας δώσει ο Νίκος, γιατί δεν μπορώ να φανταστώ ποια είναι η λέξη στο πρωτότυπο

    ελέησον

  135. Μαρία said

    131
    η εξώθηση πού βρίσκεται;
    Πουθενά αλλά φταίει και το ρήμα renvoyer https://books.google.gr/books?id=tDpYDwAAQBAJ&pg=PT40&dq=edouard+louis+qui+a+tu%C3%A9+mon+p%C3%A8re+27+mai+2017&hl=fr&sa=X&ved=2ahUKEwji1vWFx-LuAhXcBWMBHQ2HCaIQ6AEwAHoECAUQAg#v=onepage&q=edouard%20louis%20qui%20a%20tu%C3%A9%20mon%20p%C3%A8re%2027%20mai%202017&f=false

    Έτσι όπως εγώ το καταλαβαίνω, θα μετέφραζα: Αυτούς που δεν έχουν τα μέσα να αγοράσουν κουστούμι τους κάνει να ντρέπονται, να νιώθουν άχρηστοι και τεμπέληδες.
    (Βάζει στο στόμα του Μακρόν το αργκοτικό costard κουστουμιά.)

  136. jesus said

    όντως, ευρηματική η χρήση του ρήματος. στην larousse δεν βρίσκω κάτι το κυριολεκτικό που να ταιριάζει

    ίσως «τους εξοβελίζει στην ντροπή, την αχρηστία, την τεμπελιά»;

    το costard πάντως περισσότερο της καθομιλουμένης μου φαίνεται παρά της αργκό

  137. sarant said

    134-5 A, με προλάβατε.

    136 Δεν είναι κακό το «εξοβελίζει» όσο κι αν είναι κάπως περίεργο.

  138. Μαρία said

    136
    Το εξοβελίζω έχει την έννοια της απομάκρυνσης και εξοβελίζω σε .. δεν λέγεται και δεν σημαίνει τίποτα.
    Μήπως θες να πεις εκτοπίζει σαν συνώνυμο του renvoyer ξαποστέλνω;

  139. jesus said

    ναι, γι αυτό το πρότεινα, ως περίεργο κ ως χαλαρό συνώνυμο της ευθείας μετάφρασης του renvoyer (ξαποστέλνω, όπως είπε η Μαρία)

  140. Αν παρακάμπταμε το ρήμα?

    Τους βαφτίζει γεννήματα της ντροπής, της αχρηστίας, της τεμπελιάς.

  141. jesus said

    πολύ αυτοσχεδιάζει ο κύριος, καλέστε την αστυνομία παρακαλώ.

  142. Σιγά ρε μάστορα, θα μας σταυρώσεις κιόλας? 😜

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: