Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένα παιδί 12 χρονών

Posted by sarant στο 16 Φεβρουαρίου, 2021


Ποιο παιδί, θα ρωτήσετε, τουλάχιστον όσοι δεν θυμάστε ανάλογους τίτλους από προηγούμενες χρονιές. Παιδί δικό μου, αλλά όχι με την κυριολεκτική έννοια -παιδί πνευματικό.

Όμως δεν γιορτάζω μόνος μου, γιορτάζουμε. Βλέπετε, σήμερα έχουμε γενέθλια: το ιστολόγιο κλείνει τα δώδεκα χρόνια του, μια κι έκανε τα πρώτα του βήματα στις 16 Φεβρουαρίου του 2009: εννιά και δώδεκα μας κάνουν είκοσι ένα. Οπότε, παρακαλώ να μου συγχωρήσετε την αυτοαναφορικότητα του σημερινού άρθρου, που μάλιστα εκτοπίζει τη συνέχεια από τους Εσταυρωμένους Σωτήρες του πατέρα μου, που θα τη δημοσιεύσω αύριο.

Όμως θα συμφωνήσετε μαζί μου, πιστεύω, πως για ένα πλάσμα δώδεκα χρονώ η μέρα των γενεθλίων του είναι κάτι το εντελώς ξεχωριστό, που αξίζει να γιορτάζεται. Βέβαια, δεν είναι ίδια όλα τα δωδέκατα γενέθλια. Το δωδεκάχρονο παιδί, τελειώνει το δημοτικό σχολείο, αρχίζει να βασανίζεται από την εφηβεία, έστω κι αν ακόμα δεν έχει αποχαιρετίσει τελειωτικά την παιδική ηλικία. Από την άλλη, τα εντεκάχρονα ιστολόγια μάλλον έχουν περάσει στην τρίτη ηλικία τους -αιωνόβια θα τα λέγαμε με ανθρώπινα μέτρα. Άλλωστε, είναι μετρημένα τα ιστολόγια που λειτουργούν αδιάλειπτα από το 2009 (ή και παλιότερα) ως τα σήμερα. Αμφιβάλλω μάλιστα αν υπάρχει κι άλλο σαν το δικό μας, που να δημοσιεύει τόσο ταχτικά καινούργια άρθρα.

Στα 12 λοιπόν χρόνια που είμαστε μαζί,  έχουν δημοσιευτεί στο ιστολόγιο συνολικά 4424 άρθρα (με το σημερινό) στις 4384 μέρες ζωής του. Στη δωδέκατη χρονιά του ιστολογίου (από τις 17.2.2020 έως σήμερα, που θα μπορούσαμε να την πούμε και κορονοχρονιά) δημοσιέψαμε ένα άρθρο κάθε μέρα, χωρίς ποτέ να διακοπεί το σερί -αλλά αυτό είχε συμβεί και τις προηγούμενες έξι χρονιές, αφού το σερί της καθημερινής δημοσίευσης βαστάει αδιάλειπτο από τις 29.1.2014.

Συνολικά μέσα στη 12ετία έχετε κάνει σχεδόν 720.000 σχόλια, ενώ το ιστολόγιο έχει δεχτεί κάπου 25.300.000 επισκέψεις. Κάποτε τα εκατομμύρια (των επισκέψεων, να εξηγούμαστε) τα πρόσεχα και τα επισήμαινα, αλλά μετά σταμάτησα. Ακόμα και τα 25 εκατομμύρια (που πρέπει να τα περάσαμε στις αρχές του 2021) δεν τα γιόρτασα, κι ας είναι στρογγυλό νούμερο.

Όλα αυτά τα χρόνια, υπάρχουν οι τακτικοί και οι λιγότερο τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου, που πολλοί από αυτούς ήταν ή έχουν γίνει φίλοι, ενώ αρκετοί έχουν γραφτεί και “συνδρομητές” (ο μετρητής μου λέει 19.052 άτομα), οπότε ειδοποιούνται με ηλεμήνυμα ή με άλλον τρόπο κάθε φορά που ανεβάζω καινούργιο άρθρο. Άλλοι πάλι ειδοποιούνται για τις δημοσιεύσεις από το Φέισμπουκ, υπάρχουν όμως και οι αναγνώστες που φτάνουν στο ιστολόγιο εντελώς τυχαία μέσω γκουγκλ, έχοντας κάνει αναζήτηση για κάποια λέξη ή φράση. Με όποιο τρόπο και να έρχεστε, η συμμετοχή σας και τα σχόλιά σας αυξάνουν κατακόρυφα την αξία των άρθρων -και σας ευχαριστώ πολύ!

Γενέθλια έχουμε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχάσουμε ότι εμείς εδώ λεξιλογούμε, οπότε ας πούμε μερικά πράγματα για τον αριθμό 12, τα χρόνια που συμπληρώνουμε σήμερα. Βέβαια κι εδώ κλέβω, αφού το υλικό θα το πάρω από ένα προηγούμενο άρθρο αφιερωμένο στον αριθμό 12, που όμως είχε δημοσιευτεί στο ιστολόγιο τη σημαδιακή μέρα 12/12/12, πριν από 8 χρόνια και βάλε, οπότε ελπίζω να το έχετε ξεχάσει!

Λοιπόν, ο αριθμός 12 είναι ο μικρότερος αριθμός που έχει 4 διαιρέτες (εκτός απ’ τον εαυτό του και από το 1), που διαιρείται, στη σειρά, με το 2, το 3, το 4 και το 6. Με το 5 δεν διαιρείται, η έχθρα ανάμεσα στο 12 και στο 10 βαστάει από την αρχή του χρόνου. Η λέξη «δώδεκα» φαίνεται καθαρά ότι παράγεται από το δύο και το δέκα, δηλαδή δώδεκα ίσον δέκα συν δύο. Το ίδιο και στα λατινικά (duodecim) ή στα ιταλικά (dodici), ενώ και το γαλλικό douze από εκεί παράγεται, και γενικώς όλα τα αντίστοιχα των λατινογενών γλωσσών. Οι άγγλοι έχουν twelve (και αντίστοιχα eleven για το 11) που διαφοροποιούνται από τον τρόπο σχηματισμού των υπολοίπων αριθμητικών της δεκάδας αυτής (13, 14 κτλ.) Αλλά να μην υποθέσουμε ότι οι αρχαίοι αγγλοσάξονες είχαν 12 δάχτυλα, έξι σε κάθε χέρι, στην πραγματικότητα η λέξη twelve ανάγεται σε παλιά γερμανική ρίζα που σημαίνει «περισσεύουν δύο» (κάτι ανάλογο ισχύει και με το eleven). Υπάρχει δηλαδή και εδώ η βάση του 10.

Όμως και το 12 έχει χρησιμεύσει σαν βάση, πλάι στο 10 (και το 20), και επιβιώσεις του παλιού δωδεκαδικού συστήματος βλέπουμε παντού: από τα αυγά και τα μανταλάκια, που πουλιούνται με τη ντουζίνα, έως τους 12 μήνες του χρόνου και τις 24 ώρες της ημέρας. Και το εξηκονταδικό συστημα, με βάση το 60 (ώρες, λεπτά, δευτερόλεπτα) ουσιαστικά είναι επέκταση του δωδεκαδικού και εδώ γεφυρώνεται η παλιά έχθρα του έξι και του πέντε. Η ντουζίνα, όπως λέμε αλλιώς τη δωδεκάδα, είναι δάνειο από το ενετικό dozzina. Παλιά είχαμε και τη γκρόσα (γαλλ. grosse) που είναι δώδεκα δωδεκάδες.

Ντουζίνες ή δωδεκάδες υπάρχουν πάρα πολλές στην ιστορία και τον πολιτισμό της ανθρωπότητας. Για να μείνουμε στα δικά μας, έχουμε το Δωδεκάθεο, τους 12 Θεούς του Ολύμπου δηλαδή, αλλά και τις 12 φυλές του Ισραήλ ή τους 12 Αποστόλους. Αλλά και οι ελάσσονες προφήτες 12 είναι (το ποιηματάκι το θυμάμαι ακόμα: Ωσηέ, Αμώς, Μιχαίας, Ιωήλ, Οβδιού, Ιωνάς, Ναούμ, Αββακούμ, Σοφωνίας, Αγγαίος, Ζαχαρίας, Μαλαχίας). Έχουμε ακόμα τους 12 Άθλους του Ηρακλή, που βέβαια οφείλονται στην καρμιριά του Ευρυσθέα που ήθελε πανωπροίκι, αφού η αρχική συμφωνία ήταν για δέκα.

(Να προσθέσω εδώ κάτι μεταφραστικό. Στα αγγλικά και στα αμερικάνικα είναι πολύ συχνές οι αναφορές σε dozen και dozens, που δεν πρέπει να αποδίδονται πάντα με ‘ντουζίνα’ ή ‘δωδεκάδα’. Κατά σατανική σύμπτωση, το θέμα αυτό το συζητήσαμε πριν από καμιά δεκαριά -και όχι καμιά ντουζίνα!- μέρες, όταν γνωστός πολυώνυμος σχολιαστής επέμενε ότι το dozen πρέπει να μεταφραστεί κατά λέξη. Όχι όμως, τουλάχιστον όχι πάντα).

«Καμαρώνει σαν να κρατάει απ’ τους Δώδεκα» λέει μια παροιμία. Πράγματι, την εποχή της δημογεροντίας, ενώ τα κοινοτικά συμβούλια δεν είχαν πάγιο αριθμό μελών, και ούτε υπάρχει και κανένα φιρμάνι που να ορίζει τα θέματα αυτά,τελικά οι κοινοτικοί σύμβουλοι του κάθε τόπου ονομάστηκαν «οι Δώδεκα» ή «η δωδεκάδα». Στα πολύ νεότερα χρόνια, η Ομάδα των Δώδεκα ήταν 12 λογοτέχνες που, ξεκινώντας από το 1951, απονέμανε κάθε χρόνο το Βραβείο των Δώδεκα, το οποίο συνέχισε να ονομάζεται έτσι (μέχρι το 1967 που σταμάτησε) παρόλο που η ομάδα είχε απομείνει με λιγότερα μέλη.

Υπάρχει επίσης η παροιμία «Δώδεκα Απόστολοι ο καθένας με τον πόνο του», που τη λέμε για να δείξουμε ότι ο καθένας έχει τα δικά του βάσανα (και που πρέπει να οφείλεται στο γεγονός ότι οι 12 Απόστολοι μαρτύρησαν ο καθένας με διαφορετικό τρόπο), ενώ έχουμε επίσης τη δωδεκάτη ώρα, που δηλώνει το έσχατο χρονικό όριο για να εκτελεστεί κάποια εργασία ή υποχρέωση. Τα νεότερα χρόνια, λέμε συχνά ότι «είμαστε στο δώδεκα παρά πέντε» (εμείς εδώ έχουμε φτάσει στις πέντε και τέταρτο). Έτσι κι αλλιώς, η ώρα 12 είναι καθοριστική. Όταν φτάσει η δωδέκατη ώρα τη νύχτα, συμβαίνουν πολλά: αλλάζει η μέρα, βγαίνουν τα φαντάσματα, το αμάξι της Σταχτοπούτας μεταμορφώνεται σε κολοκύθα κι ο αμαξάς της σε ποντικό. Όταν φτάσει η δωδέκατη ώρα τη μέρα δεν συμβαίνει και τίποτα το πολύ θεαματικό, αν εξαιρέσουμε ότι μερικοί μεταμορφώνονται σε παπαγάλους κι αρχίζουν μες στη ντάλα μεσημέρι να λένε «καλησπέρα».

Υπάρχει επίσης και ο «δωδέκατος παίκτης» στο ποδόσφαιρο, που το λέμε για να τονίσουμε πόσο σημαντική είναι η συμπαράσταση των φιλάθλων σε μια ομάδα. Βέβαια, σε μερικές ομάδες ο δωδέκατος παίχτης είναι ένας και φοράει μαύρα, αλλά για το λήμμα «παράγκα» θα γράψουμε σε άλλο άρθρο. Συνεχίζουμε με τα δωδεκάρια μας.

Έχουμε βεβαίως και τα Δωδεκάνησα, που δεν είναι δώδεκα, και για να μην αφήσω κανέναν παραπονεμένο ξεσηκώνω δωδεκαλέξεις από το ΛΚΝ: δωδεκάγωνος, δωδεκαδακτυλικός, δωδεκαδάκτυλο, δωδεκάδελτος, δωδεκάεδρο, Δωδεκαήμερο, δωδεκάθεο, δωδεκαθέσιος, δωδεκαμελής, δωδεκάμηνος, δωδεκάρης, δωδεκάρι, δωδεκαριά, δωδεκασύλλαβος, δωδεκατημόριο, δωδεκάτομος, δωδέκατος, δωδεκάχορδος, δωδεκάχρονος, δωδεκάωρος, ενώ ο Μπαμπινιώτης (που του λείπουν μερικές από τις παραπάνω) προσθέτει και: δωδεκαετής, δωδεκαετία, δωδεκαμερής, Δωδεκάνησα, δωδεκάφθογγος. Το Χρηστικό της Ακαδημίας προσθέτει μερικά παράγωγα, όπως δωδεκαφθογγισμός ή δωδεκαθεϊστής.

Θα προσέξατε ότι κανένα λεξικό δεν έχει το δωδεκάποντο ή το δωδεκάμετρο, απ’ όπου βγαίνει το προσωρινό συμπέρασμα πως οι Έλληνες λεξικογράφοι δεν φοράνε τακούνια και δεν παίζουν μπλουζ. Ούτε Παλαμά διαβάζουν, διότι λείπει και λήμμα «δωδεκάλογος». Ούτε κωπηλατούν, διότι λείπει η δωδεκάκωπος, αν και μάλλον σωστά αφού δεν υπάρχει στο άθλημα της κωπηλασίας τέτοιο είδος λέμβου -υπήρχε παλιά, που δεν κωπηλατούσαν για πλάκα. Ευχαρίστως να ακούσω κι άλλες δωδεκαλέξεις αν έχετε (όμως να γκουγκλίζονται, μην μου φτιάξετε δικές σας, γιατί κι εγώ ξέρω να φτιάχνω: δωδεκάμπριζο, δωδεκάκλινο, δωδεκάδυμα, αν και τα δωδεκάδυμα γκουγκλίζονται διότι όπως φαίνεται υπάρχει ένα μέιλ-απάτη που κυκλοφορεί ότι κάποια γέννησε 12δυμα, και μερικοί το πιστεύουν).

Αλλά ας γυρίσουμε στα δικά μας δωδεκάχρονα και ας κλείσουμε το σημερινό άρθρο με έναν απολογισμό των δημοφιλέστερων άρθρων αυτής της δωδεκαετίας.

Αυτά είναι τα 20 πιο πολυδιαβασμένα άρθρα της δωδεκαετίας, με το έτος δημοσίευσης του καθενός σε παρένθεση.

Μια τρύπα στο νερό -και άλλες παροιμιακές εκφράσεις με το νερό  (2010) 137.930
220 τούρκικες λέξεις(2013) 127.788
Περπατώ εις το δάσος και άλλα σύντομα “στιχάκια του στρατού”(2009) 112.803
Πενήντα ελληνικές λέξεις αλβανικής προέλευσης(2013) 106.755
Πράσσειν άλογα και πράσινα άλογα(2009) 75.023
100 ελληνικές λέξεις σλαβικής προέλευσης(2013) 73.031
 Αυτό δεν το είπε ο Ηράκλειτος (ούτε ο Καλλίμαχος, άλλωστε!)(2013) 67.390
Η μαθηματική δομή της ελληνικής γλώσσας και άλλες τέτοιες βλακείες(2013) 61.314
Το αμπεμπαμπλόμ είναι αρχαίο! (σοβαρή υποψηφιότητα για το Βραβείο Πορτοκάλος)(2012) 58.654
Πας μη Έλλην βάρβαρος – ποιος το είπε;(2009) 52.732
Ισίδωρος Πόσδαγλης, η ανύπαρκτη μεγαλοφυΐα(2012) 52.681
Ούτε διπόρος, ούτε ωδιπόρος, το σωστό είναι Ασθενής και οδοιπόρος!(2014) 51.802
Την πρώτη μέρα στο στρατό μού κόψαν τα μαλλιά μου (2016) 47.559
 Τελικά, είναι εφτά τα φωνήεντα;(2012) 47.132
 Τα… αληθινά ομηρικά έπη(2011) 45.469
Πόσο μάλλον ή πόσω μάλλον; (2015) 44.726
Οία ηώ και άλλες φράσεις χωρίς σύμφωνα(2015) 42.665
Τα καλύτερα ελληνικά μυθιστορήματα, λοιπόν(2014) 41.803
Πώς γράφουμε αλίμονο;(2013) 40.473
Ο μύθος για τη δήλωση Κίσινγκερ(2009) 40.059

H κατάταξη είναι σχεδόν ίδια με εκείνη που είχα δημοσιεύσει πέρυσι. Μόνη καινούργια προσθήκη στην εικοσάδα, το άρθρο της 17ης θέσης, Πόσο μάλλον ή πόσω μάλλον;, που όμως δεν είναι καινούργιο. Είναι άρθρο του 2015 το οποίο για κάποιο λόγο μέσα στη χρονιά που μας πέρασε γνώρισε ανανεωμένο ενδιαφέρον και πολλές επισκέψεις.

Όταν ξεκινήσαμε, το 2009, τα ιστολόγια βρίσκονταν στην ακμή τους αν και είχαν ίσως αρχίσει να παίρνουν την κάτω βόλτα. Δώδεκα χρόνια μετά, είναι ελάχιστα τα ιστολόγια που ακόμα δημοσιεύουν άρθρα κάπως ταχτικά. Οπότε σήμερα το ιστολόγιό μας μάλλον φαντάζει από μιαν άποψη σαν δεινόσαυρος, απομεινάρι μιας άλλης εποχής ως προς τη μορφή, αλλά πάντοτε ζωντανό κι ακμαίο, ένας χώρος όπου συζητάμε για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και όλα τ’ άλλα, προσπαθώντας να κρατάμε το γούστο μας, το χιούμορ και την ψυχραιμία μας, μια ηλεκτρονική συντροφιά που κάποτε μετατρέπεται και σε συνάντηση φίλων στην πραγματική ζωή, όσο κι αν η πανδημία μάς εμπόδισε να βρεθούμε πολλές φορές τη χρονιά που μας πέρασε.

Κι επειδή μια φορά που βρεθήκαμε τη χρονιά που πέρασε δεν ήταν για καλό, κι επειδή στο αντιστοιχο περσινό άρθρο ο αξέχαστος φίλος μας ο Σπάιραλ είχε σχολιάσει «Τιμή και δόξα λοιπον στους δεινόσαυρους του διαδικτύου, σε αυτούς που αντιστέκονται στην επέλαση των σόσιαλ», εύχομαι ολόψυχα του χρόνου τέτοιον καιρό να είμαστε πάλι όλοι μαζί.

Και καθώς σήμερα το ιστολόγιο μπαίνει στον δέκατο τρίτο χρόνο της ζωής του, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εσάς που συμμετέχετε τακτικά, που σχολιάζετε περιστασιακά ή που απλώς μας διαβάζετε για την τόσο σημαντική καθημερινή σας συνεισφορά και παρουσία – ευχαριστώ πολύ και συνεχίζουμε!

255 Σχόλια προς “Ένα παιδί 12 χρονών”

  1. kilkis said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά… Μην ξεχνάμε και τον Ιησού δωδεκαετή στο Ναό… Κάτι δείχνει και εδώ, προφανώς, η ηλικία.

  2. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Να ζήσεις Σαραντάκι/ και χρόνια πολλά/ πιό μεγάλο να γίνεις/ να δίνεις χαρά / Παντού να σκορπίζεις κλπ 🙂

  3. Πω πω, δώδεκα χρόνια! Χρόνια πολλά στο παιδάκι λοιπόν 🙂
    Με μια γρήγορη ματιά δεν είδα το δώδεκα ευαγγέλια, αυτά που τα κάνει δεκατρία ο κεφαλλονίτικος παπάς.

  4. Α, και τα ζώδια

  5. kilkis said

    Και φυσικά μην ξεχνάμε και τα δωδεκάρια ουίσκια…

  6. Ανδρέας Τ said

    Καλημέρα και του χρόνου. Να είμαστε όλοι καλά και να σας διαβάζουμε.

  7. Κιγκέρι said

    Ντουζ πουέν!

  8. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά στο παιδάκι!

    1# Και ο δωδεκάχρονος Πήτερ Παν στη Νέβερλαντ. Αυτό τι να σημαίνει άραγε? 😁

  9. ΚΑΒ said

    Είμαστε δηλ. στην Α΄ Γυμνασίου. Πάντα ν’ αριστεύει με τον καθηγητή του και τους μαθητές, είτε είναι καθημερινά παρόντες είτε είναι περιστασιακοί, να είναι καλά και να συνεχίζουν απρόσκοπτα χωρίς να τους πτοούν ιοί, χιόνια και δεινόσαυροι. Χρόνια πολλά, Νικοκύρη.

  10. kilkis said

    #8 προφανώς στα 12 ένα παιδί αρχίζει να δείχνει σημάδια ωριμότητας… Ξεκινά και το Γυμνάσιο σε αυτή την ηλικία…

  11. Κιγκέρι said

    Νικοκύρη, μήπως εκεί που λες «Και το εξηκονταδικό συστημα, με βάση το 60 (ώρες, λεπτά, δευτερόλεπτα) ουσιαστικά είναι επέκταση του δωδεκαδικού και εδώ γεφυρώνεται η παλιά έχθρα του έξι και του πέντε», ήθελες να πεις του δώδεκα και του πέντε; Γιατί η έχθρα του έξι και του πέντε γεφυρώνεται ήδη από το 30.

  12. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Δεν προλαβαίνω -λόγω εργασίας- να προσθέσω κάτι στα δωδεκα- παράγωγα, αλλά εγώ ξέρω ότι κάποτε οι άνθρωποι όταν έλεγαν τέτοιες λέξεις λχ δωδεκαδάχτυλο, πρόσθεταν αμέσως «με το συμπάθειο».
    Πάει, χάλασε ο κόσμος! .. 🙂

  13. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    χιόνι αρκετό εδώ στην Πεύκη, εύχομαι σε όλους να μην έχουν κάποιο πρόβλημα με τον καιρό ή με την ηλεκτροδότηση, στο Μαρούσι γενικά υπάρχει πρόβλημα απ΄ όσα μαθαίνω… (έφυγε ο Πατούλης, να τα αποτελέσματα…😂🤦‍♂️)

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στο ιστολόγιο, Νίκο σ΄ ευχαριστούμε πολύ, να σου ζήσει 🙂 🙂 και να το χαιρόμαστε όλοι!

    Επίσης ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στον BLOG_OTI_NANAI

  14. Costas X said

    Χρόνια πολλά και δημιουργικά στο αγαπημένο μας ιστολόγιο !

    Λόγω δουλειάς σπάνια μπαίνω καθημερινές, κι έτσι διαβάζω όλα τα άρθρα το Σαββατοκύριακο. Αλλά σήμερα λόγω του χιονιά, μένουμε σπίτι !

    [video src="http://www.geocities.ws/pipetabor/temp/Happy_Birthday_Band.mp4" /]

  15. Κιγκέρι said

    12: Γιώργο Κατσέα,

    κατάφερες όμως να κάνεις το 12ο σχόλιο! 🙂

  16. Κιγκέρι said

    Να προσθέσω το δωδεκαφθογγικό σύστημα της μουσικής του 20ου αιώνα

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%89%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%86%CE%B8%CE%BF%CE%B3%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

  17. atheofobos said

    Το ιστολόγιο μου σε 2 μήνες και κάτι, συμπληρώνει μετά από 15 χρόνια τα γυμνασιακά του χρόνια και ετοιμάζεται για το λύκειο. Χαιρετίζω λοιπόν το νέο γυμνασιόπαιδο που γιορτάζει σήμερα την είσοδο του στο Γυμνάσιο και του εύχομαι να συνεχίσει με την ίδια ορμή και ποιότητα και στο Πανεπιστήμιο!
    Για τον λόγο αυτό σου στέλνω αυτό το 12 μελές μουσικό συγκρότημα, που έπαιξε με επιτυχία στα δικά μου γενέθλια, να σου παίξει το 12 της Άννας Βίσση!

    ΜΙΑ ΝΤΟΥΖΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ!
    http://atheofobos2.blogspot.com/2018/05/blog-post_5.html

  18. ydates said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά, με την ευχή (το ιστολόγιο) να «επεκταθεί» ανεμπόδιστα και των «δώδεκα» λογοτεχνικών μιλίων…

  19. 16 Ωχ, εγώ έπρεπε να το είχα γράψει αυτό. Ακούς κι εσύ Άλμπαν Μπεργκ Κιγκέρι; 🙂

  20. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @13β. Γιάννη, είναι Πάμφιλος ή Φλαβιανός ή κάτι άλλο; 🙂 ΄(Θεωρώ πολύ σημαντικές/ διαφωτιστικές τις περισσότερες αναρτήσεις του και.. Χρόνια πολλά και από εμένα στον BLOG_OTI_NANAI, ό,τι και νά’ναι)

  21. Εγκάρδιες ευχές για τα 1100! Άντε και στα 1100100!

  22. Θεοδώρα said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά και καλά! Αρχίζει η παρέα και μου θυμίζει την άλλη μακροβιότερη ραδιοφωνική και αγαπημένη παρέα του Γιάννη Πετρίδη!

  23. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Να τα εκατοστίσει το το ιστολόγιο!

  24. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @15. Για να επιβεβαιωθή για ακόμη μία φορά ότι τα πιό ωραία πράγματα στην ζωή γίνονται τυχαία! 🙂

  25. Καλημέρα

    Δυο τετράγωνα πάνω από την πλ. Κυψέλης όλα άσπρα και χρήση αλυσίδων για τα αυτοκίμητα ,αν θυμάμαι καλά, από τέλη 80 είχα να το ξαναδώ

    Μέχρι και το κενό του τετραγώνου που προστατεύρται κάπως από τα κτίσματα κι αυτό ολόλευκο !

  26. Κιγκέρι said

    19: Δύτη,

    ακούω, αλλά δεν μ’ αρέσει!

    (Ακούει όμως ο άντρας μου και ξέρεις, με στραβό αν κοιμηθείς, το πρωί θ’ αλληθωρίσεις! 🤪)

  27. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και για τις ευχές σας!

    Παράλειψή μου που δεν αναφέρθηκα στον Αθεόφοβο, ενώ σε λίγες μέρες θα γιορτάσει τα γενέθλιά του και το ιστολόγιο του Δύτη.

  28. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @17. Πού πρέπει να απευθυνθώ Αθεόφοβε για να κάνω κι εγώ τέτοιας αίγλης γενέθλια;
    Και τί γίνεται αν δεν έχω ιστολόγιο; 🙂

  29. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Άντε τώρα να δούμε και τους καρδιοπαθείς. Χρόνια πολλά και πάλι, Α-σαράντ-ιστο. 🙂
    (α= α’ κατηγορία, ιστο=ιστολόγιο)

  30. Για το ιστολόγιο, τι να πω εκτός από ευχές, παρότι ακόμα ανήλικο πρόλαβε να ζήσει αυτά που άλλοι περίμεναν γενιές και γενιές να ζήσουν , όπως την Πρώτη Φορά Αριστερά και το αήττητο νταμπλ του ΠΑΟΚ ! Εύχομαι να λήξει ο εφιάλτης και να γιορτάσουμε- όπως πρέπει- την είσοδο στην προεφηβεία με μια καλή σύναξη που πολύ μας έχει λέίψει

  31. Κουνελόγατος said

    Χρόνια πολλά, να το χαίρεσαι, να είσαι καλά. Και μην ξεχάσεις να του βγάλεις ταυτότητα… :mrgreen:

  32. leonicos said

    κι ο αμαξάς της σε ποντικό

    αυτό, εγώ, ποτέ μου δεν το πίστεψα

  33. sarant said

    31 Ταυτότητα, καλό!

  34. π2 said

    Χρόνια πολλά, κουράγιο για τη δύσκολη εφηβεία που έρχεται.

  35. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Και στην επόμενη ντουζίνα-δωδεκαετία με το καλό!
    Του χρόνου όλοι παρόντες -κι ακόμη περισσότεροι- με υγεία και ελευθερία!
    Ευχαριστούμε, ακούραστε Νικοκύρη! Νά’ σαι καλά!
    —===—
    Ούτε Επιπεδομετρία διαβάζουν καλά οι λεξικογράφοι: δωδεκάπλευρο.
    (Στη Στερεομετρία όμως… 🙂 )
    —===—
    Να (ξανα)θυμηθούμε και το ‘δεκαδύο’ του Ρασούλη. (Σε μια ηχογράφηση ηλικίας παραπλήσιας με του ιστολογίου…)

  36. Κιγκέρι said

    Σαίξπηρ, Δωδεκάτη Νύχτα.

  37. μήτσκος said

    Οι αρχαίοι αιγύπτιοι (και πολλοί άλλοι) μετρούσαν με τα δάκτυλα του ενός χεριού μέχρι το 12, από εκεί φαίνεται μας προέκυψαν οι διάφορες μετρήσεις στο δωδεκαδικό σύστημα (όπως πχ οι ώρες της ημέρας).
    https://www.scienceabc.com/eyeopeners/why-are-there-24-hours-in-a-day-and-60-minutes-in-an-hour.html

    Να είναι καλότυχο και στην εφηβεία του λοιπόν το τέκνο.

  38. Χρυσή Λυράκη said

    Χρόνια πολλά και πολύ πολύ καλά λοιπόν!

  39. Βάζω κι εδώ το τοπ-τεν σχολίων σε άρθρα (μέχρι τη φετινή πρωτοχρονιά):

    1407 Η μαθηματική δομή της ελληνικής γλώσσας και άλλες τέτοιες βλακείες
    1363 Τα τούρκικα καΐκια του Γ. Καρατζαφέρη
    1039 Το Μαουτχάουζεν και το «είμαι αντισημίτης» του Μίκη
    990 Τελικά, είναι εφτά τα φωνήεντα;
    894 Για τη δασκάλα του Μεγαδέρειου
    832 Δάμων και Φιντίας και άλλα διάσημα ζευγάρια
    831 Η Ιφιγένεια της Αγίας Παρασκευής
    779 Οι Φοίνικες στον φιλότοπο, η δεοντολογία «στα άκρα»
    768 404 πιατέλες μεζεδάκια
    767 100 ελληνικές λέξεις σλαβικής προέλευσης

    Έχουμε και δωράκια για τα 12χρονα, 12 τόμους-τούβλα, αλλά στέκουν…

  40. tryfev said

    Νίκο μου, εύχομαι από καρδιάς, το ιστολόγιό μας να συνεχίσει την πολύτιμη συνεισφορά του για πολλά χρόνια ακόμη.

  41. voulagx said

    Χρόνια Πολλά στο μικρό πλάσμα, Νικοκύρη! Μ’ ένα τραγούδι: https://www.facebook.com/dimitris.mistakidis/videos/10221979993667175

  42. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και τις ευχές!

    39 Βλέπω ότι η πρώτη δεκάδα είναι απαράλλαχτη με πέρυσι -και με ίδιο αριθμό σχολίων.

  43. 39 Πέρυσι;

  44. Το πρώτο τσίμπησε όμως σχόλια φέτος 😉

  45. BLOG_OTI_NANAI said

    Εύχομαι τα 12 χρόνια να πολλαπλασιαστούν! Προσωπικά στα 8 χρόνια που έρχομαι εδώ θυμάμαι ότι ισχύει το ένα άρθρο κάθε ημέρα. Σίγουρα κουραστικό να κρατήσει κάποιος τέτοιο σερί. Προφανώς, η ζωντάνια του ιστολογίου (επισκέψεις, σχόλια) επηρεάζει αμφίδρομα, δηλ. και ο επισκέπτης διατηρεί το ενδιαφέρον του για ένα ζωντανό ιστολόγιο αλλά και ο ιδιοκτήτης ακόμα και όταν κουράζεται ωθείται από το γεγονός ότι είναι σαν οικοδεσπότης που ενδιαφέρεται για τους επισκέπτες του.

    – «αρχίζουν μες στη ντάλα μεσημέρι να λένε «καλησπέρα»»

    ΕΛΕΟΣ με αυτό το καινούριο φρούτο, και μάλιστα, ακούς στα αυτιά σου τον ήχο της φωνής τους με πόση έμφαση το λένε, ελπίζοντας να ρωτηθούν και να σου απαντήσουν ότι οι προσεκτικοί ομιλητές λένε ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ μέσα στο μεσημέρι…

  46. 42: Ναι, το είδα. Να βάλω και τα επόμενα, λοιπόν.

  47. μήτσκος said

    @39 Γιατί τοπ τεν και όχι τοπ τουέλβ, να είναι πιο επετειακό;

  48. Vrach said

    Χρόνια πολλά! Να τα εκατοστήσει το ιστολόγιο! Με τόσο πολύ και γιορτινό χιόνι που πέφτει αυτή τη στιγμή, που ‘χαμε να δούμε τουλάχιστον δεκατετία (ή δωδεκαετία για να είμαι ακριβής και σε συμφωνία με το άρθρο) η μέρα μοιάζει σίγουρα ξεχωριστή! Όσο για το 12, θυμήθηκα την Marie Louize von Franz (βλ. «Αρχετυπικά θέματα στα παραμύθια») που γράφει για το δώδεκα ότι περιέχει την περίφημη σχέση proportio sesquitertia μεταξύ του τρία και του τέσσερα, η οποία, κατά τον Γιουνγκ είναι κομβική στο «πρόβλημα της εξατομίκευσης» (κατά την γιουνγκιανή ψυχολογία). Και επίσης πως το 12 σχετίζεται κατά κύριο λόγο με τον χρόνο, όχι μόνο στη συμβολική αριθμολογία, αλλά και σε διάφορα μετρικά συστήματα, όπου το δωδεκαδικό σύστημα χρησιμοποιείται για το χρόνο (12 μήνες, 24 ώρες κ.λπ.) ενώ το δεκαδικό για κάθε άλλο μέτρο.

  49. ΓΤ said

    «[…] Θα προσέξατε ότι κανένα λεξικό δεν έχει το δωδεκάποντο ή το δωδεκάμετρο, […] Ούτε Παλαμά διαβάζουν, διότι λείπει και λήμμα «δωδεκάλογος». Ούτε κωπηλατούν, διότι λείπει η δωδεκάκωπος, […]».

    «δωδεκάλογος» και «δωδεκάκωπος» υπάρχουν στο Ερμηνευτικό και Ετυμολογικό του «Παπύρου».

  50. leonicos said

    ένα μέιλ-απάτη που κυκλοφορεί ότι κάποια γέννησε 12δυμα, και μερικοί το πιστεύουν)

    το καινούργιο καλαμπούρι είναι με την επικύηση

    Τη βγάλανε και στην ΤΒ, το λένε παντού, ότι όταν γέννησε, ξαναγέννησε κι έβγαλε ένα μικρότερο παιδί, και βγάλανε το συμπέρασμα ότι ξανάμεινε εγκυος όταν διήνυε ήδη τον 3ο μηνα

    Γιατί πρόκειται για αρλούμπα:
    1) Πολλές φορες στις δίδυμες κυήσεις το ένα παιδί ‘τρώει’ το άλλο. Πολύ συχνά, ιδίως στα μονοωικά (που είναι και του ίδιου φύλου συνεπώς) το ένα παιδί βγαίνει ωραίο και στρουμπουλό και το άλλο βγαίνει κατσιασμένο, και η διαφορά μπορεί να φαίνεται σε όλη την μετέπειτα ζωή τους.

    2) Αν ξαναμεινε έγκυος στον 3ο μηνα, σημαίνει ότι το δεύτερο μωρό ήταν εξαμηνίτικο, και δεν φαινόταν καθ΄λου ΄τεεοιο

    3) Ορμολολογικά είναι αδύνατη η επικύηση, διότι δεν υπάρχει ωορρηξία

  51. leonicos said

    Στη Σουμερία το σύστημα ήταν 60-δεκαδικό. Όλοι οι ριθμοί από το 1 μέρι το 60 είχαν δικό τους όνομα, με μια δεκαδική λογική, δεν είχαν 60 άσχετα ονόματα όπως το 1-10, αλλά θεωρητικά τουλάχιστον ήταν 60-δικό, 5 Χ 12

    Το σφηνόγραμμα του 60, δεν μπορώ να το αναρτήσω, αλλά είναι μια χοντρή κουκκίδα, που σημαίνει ταυτόχρονα πληρότητα, τελειότητα

  52. leonicos said

    το δωδεκατημόριο

    ΔΕΝ είναι φτιαχτό.

    Αλλά μπορεί να το έχουν και τα λεξικά πλάι στο πολλοστημόριο

  53. BLOG_OTI_NANAI said

    17: Στη φωτογραφία αυτή, τα κινέζικα όργανα σαν το πρώτο, λέγονται Ερού και παίζεται με δοξάρι, της πέμπτης κοπέλας νομίζω λέγεται Ντι, της έκτης λέγεται Κότο, ενώ στο 9 και 10 τα όργανα έχουν ένα όνομα που στα ελληνικά ακούγεται προβοκατόρικο και λέγονται Πί-πα. Δεν ξέρω όμως τη σημασία της λέξης στα κινέζικα. Το Ερού έχει δύο χορδές όλες κι όλες αλλά μπορεί να βγάλει πολύ «ταξιδιάρικο» ήχο.

  54. leonicos said

    48 Vrach

    όλες οι θρυλικές ή μυθολογικές συλλογικότητες, θεοτήτων, αρχηγών κλπ είναι δωδεκάδες

    δεν είναι αποκλειστικότητα του χρόνου

  55. leonicos said

    53 BLOG_OTI_NANAI

    Ωραίος! Τέλειος

  56. Γιάννης Κουβάτσος said

    Χρόνια πολλά στο αγαπημένο ιστολόγιο και στον άξιο Νικοκύρη του, που μας κρατάνε κάθε μέρα συντροφιά. Ας θυμηθούμε την ανάρτηση για τους «Δώδεκα» του Αλέξανδρου Μπλοκ. https://sarantakos.wordpress.com/2018/01/28/blok12/
    (Από τον Μάρτιο του 1987 έχω να δω τόσο χιόνι στην Αθήνα. Και το είδα επί Κούλη. Ενάμιση χρόνον τώρα ο ορθολογισμός μου δέχεται τη μια φάπα μετά την άλλη. 😨)

  57. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ε, να βάλω κι εγώ ένα άσμα, τι, μόνο ο Βουλάγξ?

  58. leonicos said

    Εγώ θυμάμαι

    ντουζίνες αβγά (όχι αυγά!!!) κάλτσες, γραβάτες, κορδόνια παπουτσιών, μπανέλες (τότε που είχαν τα πουκάμισα), συσκευασίες των 12 μολυβιών, έτσι πρόχειρα

  59. leonicos said

    Και τα τσιγάρα, παλιότερα είχαν 12 το μικρό και 24 το μεγάλο πακέτο, κιέπειτα τα μείωσαν υποτίθεται για τον στρατο

  60. leonicos said

    Θυμάαι τον πατέρα μου να «»καταφέρεται κατά της κυβερνήσεως»» που έκανε τα τισγάρα 20 από 24

  61. leonicos said

    56 Γιάννης Κουβάτσος Ενάμιση χρόνον τώρα ο ορθολογισμός μου δέχεται τη μια φάπα μετά την άλλη.

    Μήπως χρειάζεται αναθεώρηση, εκσυγχρονισμό, επέκταση, ανασκευή, επιδιορθωση, ανασύσταση η κάτι άλλο πιο ριζικο;

  62. leonicos said

    Το χειρότερο απ’ όλα

    Μαγάρισαν και την Ικαρία

  63. leonicos said

    45 – «αρχίζουν μες στη ντάλα μεσημέρι να λένε «καλησπέρα»»

    κι εγώ ότα το ακούω, ιδίως από το τηλέφωνο, σκέπτομαι κάτι που δεν μπορώ να το πω ούτε να το γρ΄ψω

    Βρε τον..@@@@@…. προσεκτικό ομιλητη (πχ)

    (έβαλα 4 @ για να σας μπερδέψω. μη νομίζετε ότι κάθε @ αντιπροσωπεύι συλλαβή

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    63: 🙂

  65. Κιγκέρι said

    56: Γιάννη Κουβάτσε,

    τον χιονιά του 2002, επί Σημίτη, τον ξέχασες; 🙂

    http://ziakopoulos.blogspot.com/2018/01/4-612002.html

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    65: Συνεχίζεται η χιονόπτωση. Σήμερα τα πράγματα θα είναι χειρότερα. ☺

  67. geobartz said

    Εύχομαι στο Ιστολόγιο να τα χιλιάσει. Να πω και κάτι για το δώδεκα: Η μάννα μου που μιλούσε φαρσί τα Μακεδονικά (να που το βρήκα πάλι!) έλεγε κάποια δόντια «δουδικάρια». Νομίζω ότι εννοούσε τους (χαμουτζιστί λεγόμενους) τραπεζίτες, αλλά δεν είμαι σίγουρος.

  68. Καλή υπομονή Νίκο να συνεχίσεις, να κάνεις εκατομμύρια τις αναρτήσεις, υπάρχει ρήμα αλήθεια κατά το χιλιάσεις; Και να θυμίσω τους δώδεκα στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού που περιπολούν νύχτα στους δρόμους της Πετρούπολης το χειμώνα 1917-18. Είχες γράψει κι εσύ.

  69. Να θυμηθούμε και το ιαπωνικό τζούου-νι, το δικό τους δώδεκα.
    Δύο χέρια σε σταυρό, άρα δέκα δάχτυλα, και δύο ακόμα.

  70. Κιγκέρι said

    66: Κοίτα όμως ομορφιά!

  71. Aghapi D said

    » Οπότε σήμερα το ιστολόγιό μας μάλλον φαντάζει από μιαν άποψη σαν δεινόσαυρος, απομεινάρι μιας άλλης εποχής ως προς τη μορφή, αλλά πάντοτε ζωντανό κι ακμαίο» και θα παραμείνει για 12χ120 χρόνια ακόμα
    Να είναι καλά και ο «ιδιοκτήτης» που αντέχει και τη δουλειά που χρειάζεται αλλά κι’ εμάς και μεις που (τον) αντέχουμε 🙂

  72. Αγγελος said

    (59-60) Από τον πατέρα μου άκουγα ότι ήταν 22 τα τσιγάρα του πακέτου, εξ ού και η μάρκα «22», και περικόπηκαν στα 20 υπέρ των στρατιωτών.
    (31) Πιθανότερο μου φαίνεται η δωδεκαδική μέτρηση του χρόνου να οφείλεται στο ότι ένα έτος ισοδυναμεί με 12 και κάτι σεληνιακους μήνες. Αυτό θα οδήγησε στο χωρισμό της εκλειπτικής σε 12 ζώδια, και κατ’επέκταση και του ημερήσιου κύκλου (ή της ημέρας χωριστά και της νύχτας χωριστά) σε 12 ίσα μέρη. Τα 60 λεπτά και δευτερόλεπτα πάλι μάλλον θα έχουν σχέση με τις 360 ημέρες και κάτι 🙂 που διαρκεί το έτος. Η μοίρα τόξου σαφώς από κει προέρχεται.

  73. ΣΠ said

    Καλημέρα (αν και μετά τις 12 🙂 ). Χρόνια πολλά στο ιστολόγιο. Να φτάσει και σε μια γκρόσα ετών.

    Να αναφέρω τις 12 φυλές του Ισραήλ με γενάρχες τους 12 γιους του Ιακώβ.

  74. leonicos said

    Με τον δυστυχώς αείμνηστο αδελφό μου είχαμε πέντε χρονια διαφορά

    Κάποτε άρχισα να του λέω παραμύθια δικής μου κοπής (μια και η λέξη ήρθε στη μόδα)

    Όταν ήμουν 10 χρονώ, ο ήρωας ήταν δέκα επίσης (11 θα ήταν ηδη γέρος) και μπορούσε να κάνει τα πάντα, ακόμα και να πάει στο φεγγάρι.

    Όταν έγινα 11, ο περσινός ήρωας δεν ηξερε να βαλει ούτε τοις καλτσες του. Ο 11 όμως κατακτούσε τη Αστραλασία

    Όταν έγινα 12, ο 12-χρονος ήρωας θα σκοτείναιζε και τη φήμη του μεγαλέξανδρου, αλλά ο 11 ήθελε τάισμα από τη μαμά

    Μετά άλλαξαν τα πράγματα. Και δεν του ξαναείπα παραμύθια. Τώρα γραφω για μεγάλους

  75. nikiplos said

    Χρόνια πολλά στο ιστολόγιο, να τα εκατοστήσει!

    Να προσθέσουμε τη δωδεκάχορδη (συνήθως) κιθάρα ή άλλο λαγουτοειδές που έχει στην ουσία 6 διπλές χορδές

    και ξεχωρίζει από την αρποκιθάρα (έχει τουλάχιστον 12 χορδές αλλά δεν την λέμε δωδεκάχορδη):

    Το τραγούδι δώδεκα μήνες αθλητές της λιλιπούπολης: #https://www.youtube.com/watch?v=nYs5s1guvdU

    Επίσης υπάρχει επώνυμο «Δωδέκατος» δεν ξέρω που εμφιλοχωρεί, έναν συμμαθητή είχα που στα 12 μετά το δημοτικό παράτησε το σχολείο. Ήταν ορφανός κι από πατέρα κι από μητέρα, έμενε με τη γιαγιά του κι έπρεπε να δουλέψει. Παρόλα τα χρόνια δουλειάς δεν καζάντησε, έμεινε θεόφτωχος και πέθανε πριν πιάσει τα 50, αφού είχε πρόβλημα στην καρδιά και τα ραντεβού ήθελαν μέσον για «πείραγμα» στο χρονισμό που δεν διέθετε. Πάντως του είχαν κλείσει τυπικά ένα ραντεβού στο Ωνάσειο από ό,τι θυμάμαι αλλά δεν το πρόλαβε ο ίδιος, η καρδιά του σταμάτησε 8 μήνες νωρίτερα από το ραντεβού. Κι αυτή να μην κάνει λίγο υπομονή…

    δώδεκα χρονών το κορίτσι από τη Σμύρνη, που ήρθε και βαλάντωσε τον στιχουργό της εποχής που όπως είπαμε τις προάλλες σήμερα θα ήταν απαγορευτικό.

    Εκτός από το μπλουζ, πάντως Δωδεκάμετρο έχει και στην ορεινή Αρκαδία, στη Γορτυνία. Ούτε εκεί θα πήγε κάποιος από την Ακαδημία φαίνεται.

  76. leonicos said

    72 Αγγελος

    άλλον έχεις δίκιο, 22 όχι 24. Μετά βγάλανε και το μικρό, με 10

  77. nikiplos said

    και να προσθέσω πως χρήσει υπάρχουν και τα δωδεκάφυλλα, που δεν καπνίζονται, αλλά είναι ημερολόγια που τυπώνονται ώστε παλαιότερα να τα πωλούσαν οι μαθηταί προκειμένου να μαζέψουν χρήματα για την 5ήμερη εκδρομή τους, για τα τωρινά χρόνια δεν γνωρίζω.

  78. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και τις ευχές!

    48 Πολύ ενδιαφέρον!

    50 Κι αυτό με τα δυο δίδυμα που το ένα «τρώει» το άλλο, δεν το ήξερα

    56 Τον Μάρτιο του 1987, πράγματι, τίποτα δεν κουνιόταν. Φόρεσα τις στρατιωτικές αρβύλες και πήγα με τα πόδια στην εφορία του Μοσχάτου, η οποία περιέργως ήταν ανοιχτή και δούλευε.

  79. ΣΠ said

    Σημαντικές ταινίες:
    Οι δώδεκα ένορκοι (12 Angry Men)
    Οι δώδεκα πίθηκοι (Twelve Monkeys)
    12 χρόνια σκλάβος (12 Years a Slave)

  80. ΣΠ said

    Το κανονικό δωδεκάεδρο, ένα από τα πέντε πλατωνικά στερεά.

  81. Πάνος με πεζά said

    Τι είναι δώδεκα χρόνια; Για ένα καράβι που ταξιδεύει στο πέλαγος της ελληνικής γλώσσας, ίσα-ίσα ροντάρισμα !
    Πολλά πολλά ακόμα, με υγεία και δημιουργικότητα !

  82. ΣΠ said

    Από την άλλη, τα εντεκάχρονα ιστολόγια μάλλον έχουν περάσει στην τρίτη ηλικία τους

    Μήπως εννοούσες δωδεκάχρονα;

  83. Λεύκιππος said

    Νομίζω ότι το να χιονίζει δεν είναι κακοκαιρία. Είναι ότι πιο ευχάριστο. Απόλαυση.

  84. Χρόνια πολλά με υγεία Νικοκύρη να αντέχεις!

    79 και άλλοι τίτλοι «Η συμμορία των δώδεκα» (Ocean’s twelve)
    » Το μυστήριο με τις δώδεκα καρέκλες» (the twelve chairs)
    53 το κινέζικο βιολί , νομίζω, λέγεται ερχού και παρόλο που ήταν το όργανο των φτωχών (κατασκευάζεται από απλά υλικά) και έχει μόνο δύο χορδές, δίνει όμορφα ακουστικά αποτελέσματα. Ιδού

  85. ΣΠ said

    Υπάρχει επίσης και ο «δωδέκατος παίκτης» στο ποδόσφαιρο, που το λέμε για να τονίσουμε πόσο σημαντική είναι η συμπαράσταση των φιλάθλων σε μια ομάδα.

    Bayern Munich, Hammarby, Feyenoord, Atlético Mineiro, Flamengo, Seattle Seahawks, Portsmouth and Cork City do not allow field players to wear the number 12 on their jersey because it is reserved for their supporters.

  86. Christos said

    Θέλω να ευχηθώ και δε μπορώ να ξεκολλήσω από το παράθυρο… but here it goes:
    Χρόνια πολλά και σχόλια καλά! Από το 2010, μια από τις ευχάριστες στιγμές της μέρας μου. Να αργήσουν πολύ να μας λείψουν.

    Ξαναγυρνάω στο παράθυρο – για παραέξω δεν το βλέπω.
    (Άλλες δώδεκα μέρες να κρατούσε το χιόνι, θα γινόμασταν όντως Covid free.)

  87. Τατιάνα Καποδίστρια said

    Τι καλά! Βουρ, για την επόμενη… ντουζίνα χρόνων, το λοιπόν. Με λέξεις, σκέψεις, σχέσεις, και έξεις -πότε προλάβατε, τσακ-μπαμ, να μου γίνετε συνήθεια, ουκ έχω ειπείν.

  88. Alexis said

    Χρόνια πολλά στο ιστολόγιο, εύχομαι να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα να μας προσφέρει όλα αυτά τα σημαντικά, και να είναι, για όλους εμάς τους τακτικούς σχολιαστές, το καθημερινό διαδικτυακό «σημείο αναφοράς». Το πιο σημαντικό ίσως απ’ όλα είναι ότι αποτελεί για μας ένα καθημερινό φόρουμ μέσα από το οποίο μαθαίνουμε, συζητάμε, ανταλλάσσουμε απόψεις, τσακωνόμαστε ενίοτε, κάνουμε χιούμορ και τελικά περνάμε καλά!

    Μπορεί να το έχω ξαναπεί: εκτός από τον Γιάννη Ρέντζο (Dimosioshoros), που είμαστε συντοπίτες, δεν έχω γνωρίσει ποτέ προσωπικά κανέναν από τους σχολιαστές, κι όμως με πάρα πολλούς εδώ μέσα νιώθω σα να ‘μαστε φίλοι.

    Με χαρά (και με κρυφό καμάρι 😎 ) βλέπω στην πρώτη εικοσάδα, και συγκεκριμένα στην 15η θέση των πλέον επισκέψιμων άρθρων της 12ετίας, τα «αληθινά ομηρικά έπη», ένα άρθρο το οποίο υπήρξε προϊόν και της δικής μου δουλειάς.
    Ήταν η πρώτη φορά που είχα στείλει κάτι για δημοσίευση στον αγαπητό Νικοκύρη και θυμάμαι το άγχος μου για την αποδοχή που θα είχε από τον ίδιο αλλά και από τους αναγνώστες, και λόγω του θέματος βεβαίως που είναι λίγο-πολύ ταμπού.

  89. Παναγιώτης Κ. said

    Τις καλύτερες ευχές για μακροημέρευση και ευχαριστίες θερμές για την ψυχαγωγία, συν πνευματική άσκηση, αυτοβελτίωση, επικοινωνία ενημέρωση, συλλογική σοφία,…
    Συμπληρώστε…

  90. Κιγκέρι said

    🕷🕷🕷🕷🕷🕷🕷🕷🕷🕷🕷🕷

    Νικοκύρη, η μαρμάγκα μού κράτησε ένα τραγούδι!

    (και, αν σου ξέφυγε, δες λίγο και το #11, ίσως να χρειάζεται κάτι να διορθώσεις, εκτός κι αν εγώ δεν κατάλαβα καλά)

  91. Κουτρούφι said

    Να τα χιλιάσει το παιδί.

    #79
    «12 ένορκοι» στο Θέατρο της Δευτέρας, ΕΡΤ, δεκαετία του 70.

  92. Κιγκέρι said

    Ξεχάσαμε τα «δώδεκα αγόρια του σχολειού κι η Χριστινιώ μια τάξη,
    μη βρέξει και μη στάξει»

  93. ΚΩΣΤΑΣ said

    Από καρδιάς, να τα εκατοστίσει το ιστολόγιο και να τα χιλιάσει ο Νικοκύρης.

    Μόνο τον τίτλο είδα, αργότερα, όταν θα έχω χρόν τα υπόλοιπα.

  94. Avonidas said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά και χιόνια πολλά! 😀

    Να τα εκατοστήσουμε!

  95. sarant said

    84 Κάποτε πρέπει να γράψω για τις 12 Καρέκλες

    90 Το ελευθέρωσα. Το άλλο το είδα, αλλά ας πούμε ότι είναι ζήτημα οπτικής γωνίας.

  96. 46: Εδώ, τα άρθρα με τουλάχιστον 200 σχόλια μέχρι και τις 31/12/2020. Συνολικά, μέχρι τότε τα δημοσιευμένα σχόλια (συμπεριλαμβανομένων των pingbacks) όλων των άρθρων και σελίδων τα βγάζω 659.027. Τοπ-60:

    1.407	Η μαθηματική δομή της ελληνικής γλώσσας και άλλες τέτοιες βλακείες
    1.363	Τα τούρκικα καΐκια του Γ. Καρατζαφέρη
    1.039	Το Μαουτχάουζεν και το «είμαι αντισημίτης» του Μίκη
    991	Τελικά, είναι εφτά τα φωνήεντα;
    894	Για τη δασκάλα του Μεγαδέρειου
    832	Δάμων και Φιντίας και άλλα διάσημα ζευγάρια
    831	Η Ιφιγένεια της Αγίας Παρασκευής
    779	Οι Φοίνικες στον φιλότοπο, η δεοντολογία «στα άκρα»
    768	404 πιατέλες μεζεδάκια
    767	100 ελληνικές λέξεις σλαβικής προέλευσης
    729	Δημοψήφισμα, λοιπόν
    723	Κορονομεζεδάκια
    712	Όπλα και εργαλεία (άρθρο του Φάνη Κακριδή)
    710	Μακεδονία όπως Λουξεμβούργο;
    701	Γενοκτονίες και ποινικοποίηση
    691	Προγραμματικά μεζεδάκια
    615	Αριστεία και αριστερά
    588	Τι θα ψηφίσετε στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015;
    580	Οι ακροδεξιές συκοφαντίες για τον προπάππο του πρωθυπουργού
    569	Το χιούμορ πέθανε όρθιο
    567	Για τα γκρίκλις και την «εκστρατεία» των Ράδιο Αρβύλα
    561	Για το κρυφό σχολειό (που λειτουργούσε ολοφάνερα)
    559	Η πινακίδα του Δισπηλιού και το άλμα τριπλούν της ελληναράδικης παραγλωσσολογίας
    556	Λοιμωξιολόγος, η ειδικότητα της χρονιάς
    553	Για τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών στο γυμνάσιο
    549	Παπικά μεζεδάκια
    548	Συλλαλητήρια μεζεδάκια
    547	Ο ανύπαρκτος ήρωας Κωνσταντίνος Κουκίδης
    545	Παράδεισοι, φορολογικοί και άλλοι
    544	Παλιά ονόματα και υποκοριστικά (μια συνεργασία του Άρη Γαβριηλίδη)
    542	Τι παστίτσιο είναι αυτό;
    539	Έχει δίκιο η Χρυσηίδα Δημουλίδου!
    534	Με το κεφάλι ψηλά
    530	Δίμουρα μεζεδάκια
    527	Εσείς συμφωνείτε να βομβαρδίσουμε τη Λιβύη;
    526	Το ελληνικό πόδι και άλλα μεζεδάκια
    524	Ο Ρωμανός κι εμείς
    515	Αυτοπροστατευόμενα μεζεδάκια
    510	Γελοιογραφίες και αντισημιτισμός
    505	Θρασύδειλα «λεβεντόπαιδα»
    500	Τα όμορφα κτίρια καίγονται, οι απείθαρχοι βουλευτές διαγράφονται
    495	Μύθοι και αλήθειες για την ελληνική γλώσσα
    494	Μπρρ αντί για γκρρ;
    490	Μοναχά «Μακεντόν ορτοντόξ» (άρθρο του Γιάννη Πατίλη, 1992)
    488	Όχι «σλαβική διάλεκτος», γλώσσα είναι! (άρθρο της Αλεξάνδρας Ιωαννίδου με κάποια πρόσθετα στοιχεία)
    481	Ορθοπεδικός ή ορθοπαιδικός;
    476	Η εχθροπάθεια, το μίσος κι ένα επικίνδυνο νομοσχέδιο
    475	Οι εικόνες και τα ψέματα
    468	Ο Ροβιόλης στην οδό Γραφημώνος και άλλα ραμόνια
    467	Η ουρά της ουράς του γαϊδάρου
    464	Στον καιρό του κορονοϊού
    463	Μεσοδεκεμβριανά μεζεδάκια
    458	Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (1918-2017)
    456	Μετασεισμικά μεζεδάκια
    456	Χώρα χωρίς Γιάνη, προκοπή θα κάνει;
    454	Κυκλοφορώντας με το Έντυπο στην τσέπη
    453	Το σπάσιμο της γραβάτας και άλλα μεζεδάκια
    451	Ο μουτζαχίντ, ο ταλίμπ, το πιροζόκ, το ρουμπάι
    451	Πρώτη φορά αριστερά στην παρέλαση;
    450	School’s out!
  97. Alexis said

    #65: Έχω κι εγώ τη γνώμη ότι ο χιονιάς του 2002 ήταν από κάθε «ιστορικός» και όπως λέει και ο κ. Ζιακόπουλος στο λίνκ κατέχει το ρεκόρ σε ό,τι αφορά το ύψος χιονιού στην Αττική.
    Δεν έχω προσωπική εμπειρία γιατί δεν ήμουν τότε στην Αθήνα αλλά θυμάμαι ότι είχα επισκεφτεί την Αθήνα στις 11 Γενάρη (5 μέρες μετά το χιονιά) και έβλεπα ακόμα κομμάτια από χιόνι στις άκρες κάποιων δρόμων. Σ’ ένα ταξί που μπήκα ο ταξιτζής μου είχε πει «αδερφέ ήταν λες κι ένα τεράστιο σύννεφο είχε κάτσει πάνω από την Αθήνα για τρεις μέρες και χιόνιζε συνέχεια»
    Ο τωρινός πάντως χιονιάς είναι επίσης τεράστιος και με το ρυθμό που πάει ίσως και να τον ξεπεράσει εκείνον του 2002.

    Ο χιονιάς του Μάρτη του 1987 ήταν επίσης πολύ μεγάλος αλλά όχι με τόσο μεγάλα ύψη χιονιού μέσα στην Αθήνα γιατί το χιόνι έπεσε σε περισσότερες ημέρες και όχι σε 1-2 μέρες όπως τώρα.
    Αυτό που ήταν σχεδόν εξωπραγματικό το Μάρτη του ’87 ήταν ότι χιόνισε 8 φορές (!) στην Αθήνα και ότι για τις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας (και για την Αττική βέβαια) σημειώθηκαν ρεκόρ χαμηλών θερμοκρασιών για μήνα Μάρτιο από τότε που τηρούνται αρχεία!
    Περισσότερα για τον «φοβερό Μάρτη του ’87» εδώ

  98. Alexis said

    #97, διόρθ.: «από κάθε άποψη ιστορικός…»

  99. # 65

    Υπήρξαν χρονιές που έπεσε η θερμοκρασία πολύ κατω από το μηδέν στην Αθήνα- μια χρονιά, μάλλοντο 2002 ξεράθηκαν οι λεμονιές- αλλά τόσο πολύ χιόνι μόνο το 1987 είχε ξαναδεί η Αθήνα και μάλιστα τότε είχε κάνει περισσότερες ώρες να το στρώσει σ’ αυτό το ύψος

    # 88

    Θα εισηγηθώ στον «χωροφύλαξ του ιστολογίου» την πρόσκλησή σας εις την επόμενη συνάθροιση, κορωνοϊού επιτρέποντος, ώστε να καταρριφθεί το πανελλήνιον ρεκόρ χιλιομέτρων που κατέχει ο Μήτσος (τα ρεκόρ είναι για να σπάνε). Το παγκόσμιο, βέβαια, που κατέχει ο Μιχάλης Νικολάου μόνο αν βρεθεί αναγνώστης από την χώρα του Καγκάουα ή του Πάμπλο Γκαρσία μπορεί να απειληθεί (είναι φανερό τι είδους τρέλλα θα κουβαλάει, εκτός της παρουσίας του στο ιστολόγιο)

  100. Alexis said

    #92: Ο αριθμός 12 είναι σημαδιακός και αγαπημένος των στιχουργών κι έτσι υπάρχουν πολλά τραγούδια με το 12.
    Εδώ ένα ακόμη:

  101. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σημειωτέον ότι οι «12 καρέκλες» επανεκδόθηκαν πολύ πρόσφατα:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789604513437-ilf-ilia-sugchroni-epochi-oi-12-karekles-312933&ved=2ahUKEwiR7rnbr-7uAhWzwQIHHd6WAFcQFjAAegQIARAB&usg=AOvVaw1EsTNZ3NHNuoyoQRWQSp1e&cshid=1613477412522

  102. Alexis said

    #99: 😆

  103. Pedis said

    Να το χαίρεσαι και να το χαιρόμαστε.

    Δε μ’λες, του π’δί 12 χρονώ, αγόρ, έτσ …; 😀

  104. ΓΤ said

    Για να μη νομίζουμε ότι έχει ρίξει πολύ χιόνι, το ρεκόρ χιονόπτωσης στην Αθήνα είναι ενάμισι μέτρο, στις 08.02.1911.

  105. # 97

    Το παράδοξο είναι πως τώρα έχει τόσο πολύ χιόνι στην Αθήνα χωρίς η θερμοκρασία να είναι κάτω από το μηδέν, ούτε έχουν σχηματισθεί κρύσταλλα,άρα το χιόνι που έχει πέσει είναι περισσότερο από όσο φαίνεται. Χιόνι έχει πέσει στην Αθήνα και τις πρώτες μέρες του Απρίλη αλλά όχι πολύ.

  106. Costas Papathanasiou said

    Χρόνια πολλά
    Και αφού το δώδεκα, ως γινόμενο των τριών πρώτων παραγοντικών 1!x2!x3! είναι σαφώς και σύμβολο παραγωγικότητας και τρισαξιοθαύμαστο , εύχομαι: “πάντα έτσι !!! ”.

  107. Nestanaios said

    99.
    Στον Πειραιά ποτέ δεν είχε τόσο χιόνι. Ούτε το 1987 ούτε το 1946.

  108. Γιάννης Κουβάτσος said

    Απόλαυση και ομορφιά είναι το χιόνι. Όχι οι συνέπειες της χιονόπτωσης, ιδίως όταν «μεριμνά» το επιτελικό κράτος. Υπάρχουν ολόκληρες περιοχές στην Αττική χωρίς ρεύμα από χτες.

  109. Μάντις said

    Nικο-κύρη, να ζήσει να γεράσει το αχτύπητο ιστολόγιο! Πάντα με νέες πληροφορίες και εμπνεύσεις!

  110. William T. Riker said

    Χρόνια πολλά και δημιουργικά στο Ιστολόγιο κι από μένα!

    Επίσης, υπάρχει η «Δωδέκατη νύχτα» του Σαίξπηρ, αλλά και η ταινία «Και οι δώδεκα ήταν καθάρματα».

    Στην αρχαιότητα υπήρχε και η Δωδεκάπολις, συνομοσπονδία 12 πόλεων, όπως π.χ. το κοινό των Ιώνων που αναφέρει ο Ηρόδοτος.

    Και να μην ξεχνάμε και το ούζο 12!

  111. Tah ala tahalasa said

    Δώδεκα όλα στο Χριστινάκι ( του Ρωτα;)
    12 αγόρια του σχολειου
    12 οι μανάδες
    12 χρονώ και το Χριστινάκι

    12 μέτρα από την πόρτα σας φωτιά στο Χημείο μα εσείς μου ξεχαστηκατε στο Πολυτεχνείο έλεγε ο Σιδηροπουλος

    12 τα μαντολίνα στο γνωστό άσμα

    Είναι 12 η ώρα είναι η ώρα των τρελών σύμφωνα με την Αρλέτα

    12 κ μισή, πέρασε η ώρα αλλά και τα χρόνια ( βαθύς αναστεναγμός)

    12 η ώρα θα ρθω βρε Μαριώ

    12 Ευζωνακια τ αποφασίσανε

    12 οι ένορκοι στο εξαιρετικό θεατρικό

    Χρόνια πολλά στο ιστολόγιο των δεινοσαύρων :’)

  112. Jago said

    Επ!

  113. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα, για τις ευχές σας και για τις δωδεκασυμπληρώσεις!

    101 Αυτό δεν το ήξερα, αν και έχω την παλιότερη έκδοση

    108 Να δεις που όσοι έχουν μείνει χωρίς ηλεκτρικό δεν το χαίρονται και πολύ το χιόνι 🙂

  114. GeoKar said

    Ν(ο)ικοκυρης αεί έφηβος! Με το καλό κ στα 12.000 άρθρα!

  115. Jago said

  116. Jago said

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    113: Τη μετάφραση του Μερτβάγου έχεις,προφανώς. Η επανέκδοση είναι σε μετάφραση του Πλάτωνα Καραντάνη.

  118. nwjsj said

    Χιόνια πολλά και να το χαιρόμαστε το ιστολόγιο και το δημιουργό του που μας κρατάνε συντροφιά κάθε μέρα με ποιότητα και αλήθεια!

  119. Χαίρετε
    (Τέτοια ώρα που ξάδεισα, μάλλον πάει η καλησπέρα, αλλά ξέρω και να το στρίβω αλά Γαλλικά). Να στείλω δώδεκα αγκαλιές ευχές στο Νικοκύρη νάναι γερός για να μπορεί να θρέφει το παιδί του (και μας μέσ’ απ’ αυτό).

    Για τους μεγάλους χιονιάδες (ελπίζω πως) θα γράψω σήμερα στο δικό μου ιστολόγιο (που έχει πάρει την κάτω βόλτα, το καλοκαίρι έβαλα κάμποσα, αλλά τώρα πάλι έχει πέσει στα πατώματα ο ρυθμός δημοσίευσης). Πάντως, γι’ αυτούς που τους αρέσει, τους εύχομαι πάντα να τ’ απολαμβάνουν έτσι από μακριά και με ασφάλεια κι όχι όπως στον Άγιο Στέφανο π.χ. που χτες δεν είχαν ρεύμα 5 -6 ώρες και σήμερα ξανακόπηκε απ’ το μαύρο χάραμα, το ίδιο και το νερό. Βέβαια, υπάρχουν και χειρότερα. Π.χ. οι πρόσφυγες πούναι σε σκηνές…

  120. 103 Α σαπέρα ωρέ Πεδ’, π’δί είπαμι, όχ’ κουρίτσ’ 😁

  121. 108 Ευχαριστώ για την κατανόηση – συμπαράσταση 🙂

  122. 111 Δώδεκα κι ούτ’ ένα τηλεφώνημα

  123. sxoliastis2020 said

    Χρόνια Πολλά στο ιστολόγιο και να ‘σαι καλά αγαπητέ Νίκο, να «ποστάρεις» κάθε μέρα!

    (Ποστάρω= Αναρτώ, δημοσιεύω, ανεβάζω…)

  124. Καλημέρα!
    Χρόνια πολλά στον Νίκο και σ’ όλους τους θαμώνες!
    Να προσθέσω κι εγώ τη δωδεκάτη ρίζα του δύο που είναι ο λόγος συχνοτήτων του ημιτονίου, του (συμβατικά) μικρότερου διαστήματος της ισοσυγκερασμένης «Δυτικής» μουσικής.
    Όσον αφορά τον προηγούμενο χιονιά του 2002: συμμετείχα, θυμάμαι, στα γυρίσματα μιας ταινίας στις κατακόμβες της Ομόνοιας. Τα γυρίσματα ήταν μεταμεσονύκτια, το χιόνι στοιβαγμένο από πάνω, θέρμανση δεν υπήρχε κι ο σκηνοθέτης (Άγγελος Φραντζής) μάς ήθελε ντυμένους με κάτι μπλουζάκια και κάτι ελαφριά μπουφανάκια… Ε, μετά το τέλος των γυρισμάτων κρεβατώθηκα για κανά δεκαήμερο. Αλλά ήταν υπέροχα – κι η ταινία πολύ καλή.

  125. Γιάννης Ιατρού said

    119 (τέλος) όχι μόνο σε σκηνές, αλλά και σε κοντέινερ…

  126. Avonidas said

    #113. Να δεις που όσοι έχουν μείνει χωρίς ηλεκτρικό δεν το χαίρονται και πολύ το χιόνι

    Δεν θα τους ακούσεις πάντως να παραπονιούνται… εδώ. 😛

  127. Avonidas said

    Αυτές τις μέρες, η σκέψη μου πηγαίνει στους πραγματικά ευάλωτους συμπολίτες μας:* τα ρεπορτεράκια που τα στέλνουν με τα μαρκούτσια να στηθούν στη μέση του χιονισμένου πουθενά, σαν τον Φιλ απ’ τη Μέρα της Μαρμότας, για να μας πουν ότι χιονίζει, χιονίζει πολύ, εκεί που έχουν στηθεί, κι έχουν αποκλειστεί τα πάντα.

    Πάντοτε είχα την απορία πώς πάνε σ’ αυτά τα μέρη που χιονίζει πολύ κι έχουν αποκλειστεί τα πάντα. Κι ακόμα περισσότερο, πώς γυρίζουν.

    *ε, να μην το παίξω και λίγο Κούλης; 😉

  128. Spiridione said

    Χρόνια πολλά στον χαλκέντερο Νικοκύρη κ το ιστολόγιο.
    Και εγώ σήμερα όλη μέρα χωρίς ρεύμα

  129. Avonidas said

    #128. Οκ, γράψε λάθος.

  130. Γιάννης Ιατρού said

    113b, 126 κλπ. Διακοπές ρεύματος ή/και ύδρευσης για περισσότερες από 24 ώρες σε πολλά κοντινά στην Αθήνα μέρη/προάστια, με τους δρόμους κλειστούς και 50-70 εκ, χιόνι, αλλά ο ΠΘ και οι σφουγγοκωλάριοι πίνουν καφεδάκια στο Κολωνάκι (Da Capo) και τα ΜΜΑ δεν βγάζουν άχνα. Πολύς κόσμος βρίσκεται σε απόγνωση

    Να μου πείτε, υπάρχει και κάποιος που έχει επιτυχίες η κυβέρνηση, μόνο στις απευθείας αναθέσεις και στην επίδειξη δύναμης με τα ΜΑΤ… Οπότε τι να περιμένεις; Και για την κακοκαιρία είχαν πάνω από μιά εβδομάδα στη διάθεσή τους.

  131. Και για όλα τα δωδεκάχρονα των δημοτικών μας τραγουδιών (… δώδεκα χρονώ κι ο ήλιος δεν την είδε…) το εξαιρετικό άρθρο του Παντελή Μπουκάλα «Η Κανελόριζα και η αρχή της εμπιστοσύνης» (Καθημερινή Κυριακή 31/1/20210).
    https://www.kathimerini.gr/opinion/561247333/i-kaneloriza-kai-i-archi-tis-empistosynis/

  132. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας.

    Νικοκύρη, χρόνια πολλά, καλά καὶ δημιουργικὰ σ᾿ ἐσένα καὶ στὸ δημιούργημά σου.

    Νὰ εἴμαστε κι ἐμεῖς καλά νὰ σχολιάζουμε.

  133. # 131

    Προτιμώ του νεκρού αδελφού :

    Μάνα με τους εννιά σου γιους και με τη μια σου κόρη,
    την κόρη τη μονάκριβη την πολυαγαπημένη,
    την είχες δώδεκα χρονώ κι ήλιος δε σου την είδε!

    ένα από τα ωραιότερα ποιήματα που έχω διαβάσει

  134. ΓιώργοςΜ said

    Μετά από απανωτές διακοπές ρεύματος, κατάφερα να μπω για τις ευχές. Και στη δωδέκατη δωδεκάδα των γενεθλίων, λοιπόν. Αναλαμβάνω να γράψω και άρθρο για τότε, δεν προλαβαίνω νωρίτερα.
    Ας βάλω κι ένα άζμα κι εγώ. Παραδοσιακόν και εύθυμον, για να χορέψουν τα λυκόπουλα.

  135. Χαρούλα said

    Τους 12 άθλους του Ηρακλή τους είπαμε;;;
    Νικοκύρη άθλος κι ο δικός σου. Καθημερινός. Με προσοχή και αγάπη. Εύχομαι να σε ανακαλύψουν κι άλλοι. Δικό τους το κέρδος, δική σου η χαρά. Οι ευχαριστίες μου, ευχές για μακροημέρευση.

    Η μικροπαντρεμένη
    Γεώργιος Σουρής

    Μ’ ἐπαντρέψανε… τί τρέλλα!
    δώδεκα χρονῶν κοπέλα,
    δώδεκα χρονῶν κυρά…
    Κι’ ἐνῷ τώρα εἰμπορῶ
    τὴ ζωή μου νὰ χαρῶ,
    ἔχω δώδεκα μωρά.

    Πάντα κλάψα, πάντα γρίνα,
    πάντα γέννα και φωνη…
    κι’ ὅλη τούτη τὴν ντουζίνα
    εἶχα τὴν ὑπομονὴ
    νὰ τὴν κάνω χρόνο χρόνο
    μὲ τὸν ἄνδρα μου καὶ μόνο

  136. aerosol said

    Με τις ευχές μου, λίγο από Λοίζο/Χριστοδούλου, μπας και κάνουμε το κρύο φίλο:

    Δώδεκα παιδιά στους δρόμους, δώδεκα παιδιά
    Πήραν τη βροχή στους ωμούς, δώδεκα παιδιά
    κράτησαν ψηλά τον ήλιο, κάνανε το κρύο φίλο
    Πήγαν πιο μακριά κι απ’ τα πουλιά

    Δεν θυμάμαι τη χρονιά, σίγουρα μετά το 2004 (2006 ίσως;), έριξε τόσο απότομα χιόνι που σε μισή ώρα κάλυψε τα πάντα στην Αθήνα. Για μέρες όλα ήταν παγωμένα μόλις έφευγες από το κέντρο.

  137. nwjsj said

    Έπος:

  138. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    117 Η μετάφραση του Μερτβάγου (που την έχω κι αυτήν) είναι από εκδόσεις Ηριδανός, παλιά. Η έκδοση της Σ.Εποχής που επίσης έχω (αλλά όχι εδώ για να κοιτάξω) που είχε βγει τέλη δεκ. 1970, είμαι 99% σίγουρος πως έχει άλλο όνομα μεταφραστή.

    Αρα, η εκδοση της ΣΕ είναι με νέα μετάφραση -θα την αναζητήσω!

  139. Alexis said

    #133: Ολόκληρο το ποίημα είναι συγκλονιστικό από την αρχή ως το τέλος, αλλά το αποκορύφωμα είναι κατά τη γνώμη μου οι στίχοι:

    Φοβούμαι σ’, αδερφάκι μου, και λιβανιές μυρίζεις.
    – Εχτές βραδίς επήγαμε πέρα στον Αϊ-Γιάννη
    κι εθύμιασέ μας ο παπάς με περισσό λιβάνι».

    Μέσα στην απόλυτη τραγωδία βρίσκει έξοχα τη θέση του ο απόλυτος αυτοσαρκασμός.

  140. loukretia50 said

    Χρόνια πολλά Νικοκύρη! Να το χαίρεσαι κι εσύ κι εμείς μαζί, αγαπημένη και πολύτιμη συντροφιά τόσο στα δύσκολα, όσο και στα καλύτερα που θα έρθουν σίγουρα!
    Κάθε μέρα μετράει και θάλεγα να μη βιάζεσαι πολύ να μεγαλώσει, το παιδί θα είναι πάντα δικό σου, αλλά θα αποκτήσει δική του ζωή!

    Και γιατί όχι 12 φεγγάρια?
    Σηματοδοτούν πιο ποιητικά διαφορετικές εποχές
    Twelve Moons – Jan Garbarek

    (Λυκόπουλα, κανονίστε να προλάβουμε καμιά σύναξη!)

  141. 138
    Μετάφραση Απόστολου Κοτσιώλη (;)
    Λέει εδώ πολλά:
    https://rosetabooks.wordpress.com/tag/%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CF%8E%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CF%82/

  142. Avonidas said

    #136. Δεν θυμάμαι τη χρονιά, σίγουρα μετά το 2004 (2006 ίσως;), έριξε τόσο απότομα χιόνι που σε μισή ώρα κάλυψε τα πάντα στην Αθήνα.

    Εκ του προσωπικού μου αρχείου: 2008, 17 Φεβρουαρίου – σχεδόν ακριβώς 13 χρόνια πριν 🙂



    Γαλάτσι, Άλσος Βεΐκου και πέριξ.

  143. Γιάννης Ιατρού said

    137: Nwjsj
    έχει και συνέχεια… 😎👉, απ΄τον ίδιο

  144. Avonidas said

    #142. Πάμε πάλι:



  145. Μαρία said

    Νια δεν ήμουνα το 2009 αλλά σίγουρα γέρασα εδώ μέσα. Να είσαι καλά, Νικοκύρη, και να μας συντροφεύεις και τα επόμενα 12, ζωή να ΄χουμε.

  146. sarant said

    145 Ετσι!

    141 Ναι μπράβο, Απόστολος Κοτσιώλης. Είχε κάτι θεματάκια εκείνη η μετάφραση.

  147. Δημήτρης Καραγιώργης said

    Νταή Σαραντάκο, για το επετειακό άρθρο σήμερα, να είστε γερός και να έχετε αντοχή να συνεχίσετε την ανάρτηση και τον σχολιασμό, κάθε μέρα, με αξιόλογα θέματα.

  148. Costas Papathanasiou said

    ΚΑλησπέρα!
    Αξίζει να μνημονευτεί και η ταινία “Οι Δώδεκα Πίθηκοι” (1995) του Τέρι Γκίλιαμ ( γνωστού και από το εξαιρετικό “Μπραζίλ”) η οποία όλο και κάτι ψιλοθυμίζει…
    [ Σύνοψη Βίκι: «Στην ταινία η ανθρωπότητα αποδεκατίζεται από έναν ιό που διασπείρεται επίτηδες και μεταλλάσσεται πολύ γρήγορα σε φονικό και ανίκητο. Οι άνθρωποι το 2035 ζουν πλέον σε υπόγεια βαθιά κάτω από τη γη και σε σπήλαια, γιατί στην επιφάνεια κυριαρχούν τα ζώα και η ατμόσφαιρα είναι μολυσμένη από τον ιό. Οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να κατασκευάσουν πρόσφατα μια «μηχανή του χρόνου» που έστω και ατελής, πάντως λειτουργεί. Αποφασίζουν να στείλουν στο παρελθόν έναν άνδρα δυναμικό, παρατηρητικό και ικανό να τους εφοδιάσει με στοιχεία ώστε να εντοπίσουν την πηγή του ιού. Αν βρουν δείγμα του προτού αυτός μεταλλαχθεί, θα παρασκευάσουν εμβόλιο και έτσι θα σώσουν όσους απομένουν ζωντανοί στο μέλλον» ]

  149. aerosol said

    #144
    Μερσί Άβο! Η τελευταία έχει κάτι που με συγκινεί. Αν δε σε πειράζει θα την κάνω save, μήπως κάποτε βρει κάποια χρήση.

  150. Μαρία said

  151. Μαρία said

  152. Avonidas said

    #149. Ελεύθερα! Άλλωστε, η Google, η Samsung κι η Huawei τις έχουν ήδη, μαζί μ’ όλες τις υπόλοιπες. Παίζει να μ’ έχουν κι εμένα την ώρα που τις τραβάω 😀

  153. sxoliko said

    Οι οάσεις είναι για να ποτίζονται.

  154. sarant said

    148 Χμμ… κάτι θυμίζει, όντως!

  155. Γιάννης Ιατρού said

    και το 1917 είχε χιονίσει και μέσα στο Κολονάκι (οδός Λυκαβηττού), αλλά δεν κάμε έτσι 🙂 🙂 🙂

  156. nwjsj said

  157. #155

    Καμιά φωτό από το 1911 όταν όπως λέει το # 104 χιόνισε μέ ύψος 0,75 μέτρα, έχεις ;

    ( ύψος ίσαμε 1,5 μέτρα λέει, αλλά εγώ πάντοτε πιστεύω τα μισά απ όσα διαβάζω αν δεν έχουν φωτό ελεγμένη για το γνήσιο ! )

  158. Αγγελος said

    Το χιόνι του Φεβρουαρίου 2007 το θυμάμαι κι εγώ. Ήταν Κυριακή και μέχρι το μεσημέρι ήταν χαρά Θεού, αν και η ΕΜΥ προειδοποιούσε για χιόνια. Έπρεπε να γυρίςουμε στις Βρυξέλλες εκείνη τη μέρα, και ξεκινήσαμε με ταξί στις 2μμ, ενώ είχε ήδη αρχίσει να χιονίζει, πηγαίνοντας μέσω Βάρης γιατί κάτι είχε συμβεί στην Αττική Οδό. Το χιόνι πύκνωνε όταν φτάσαμε στα Βλάχικα, και ευτυχώς η γυναίκα μου επέμεινε να γυρίσουμε πίσω. Το αεροδρόμιο έκλεισε, φίλοι μας που θα ταξίδευαν μαζί μας έμειναν εκεί όλη τη νύχτα, και το άλλο πρωί δεν κυκλοφορούσε τίποτε. Όταν κατάφερα να πάω στο αεροδρόμιο το απόγεμα (ο Προαστιακός λειτουργούσε), μόνο που δεν μου είπαν ευχαριστώ που ζήτησα να φύγω την Τετάρτη και όχι με το πρώτο αεροπλάνο!

  159. Costas Papathanasiou said

    154: .. παραπέμπει και στο ποιητικό La Jetée (1962) του ωραίου Chris Marker [ Άλλο κλίμα, παρόμοια κατακλείδα: Ο άνθρωπος, όσο καθαρό βλέμμα και να έχει, θα βλέπει, ανήμπορος να την αποτρέψει, την αυτοκαταστροφή του. (Ευτυχώς, το ότι οι Κασσάνδρες πάντα επαληθεύονται, δεν είναι παρά ένας πανάρχαιος, συνωμοσιολογικός μύθος για να χάνουμε αδίκως τον ύπνο μας) ]

  160. sarant said

    155 Ωραία φωτογραφία!

  161. Παναγιώτης Κ. said

    @155. Πολύ ωραία φωτογραφία!

  162. «αυξάνουν κατακόρυφα την αξία των άρθρων -και σας ευχαριστώ πολύ…»

    Εμείς είαμστε αυτοί που πρέπει να πουν ένα μεγάλο Ευχαριστώ.
    Χρόνια πολλά και πάντα δημιουργικά.

  163. Γιάννης Ιατρού said

    και περί τα μέσα του Ιανουαρίου του 1964 είχε χιονίσει μέσα στην Αθήνα, εδώ η Πανεπιστημίου

  164. sarant said

    163 Δεν έχω πρόχειρη τη φωτογραφία στην αυλή μας με τον χιονάνθρωπο που είχαμε φτιάξει -ημουν 4 χρονώ και κάτι.

  165. Παναγιώτης Κ. said

    …συνέχεια
    Η φωτό λοιπόν (#155) δένει με εκείνες τις αφηγήσεις που παρουσιάζουν μιαν Αθήνα που αξίζει να τη…νοσταλγήσεις!
    Η πραγματικότητα βέβαια ήταν διαφορετική.
    Με το σημερινό βλέμμα θα λέγαμε: Φύγε κακό από τα μάτια μου! 🙂

  166. jamavous said

    Χρόνια πολλά !!! Υγεία και έμπνευση να έχετε !

  167. Avonidas said

    #164. Και γιατί δεν τη ζητάς από τη Google?

  168. Παναγιώτης K. said

    @163. Θαύμα! Τουλάχιστον 13 λεωφορεία και 10 ΙΧ!

  169. ΚΩΣΤΑΣ said

    Νικοκύρη μας καλέ, τώρα αξιώθηκα να διαβάσω το άρθρο σου. Πέρα από το συναισθηματικό, των γενεθλίων του 12/ετούς πνευματικού παιδιού σου, είναι εξαιρετικό και το λεξιλογικό μέρος του άρθρου.

    Σε θαυμάζω πραγματικά, είναι άθλος να γράφεις κάθε μέρα άρθρο, δεν ξέρω πόσοι μπορούν να το καταλάβουν αυτό. Πάλι σου εύχομαι να έχεις δύναμη και κουράγιο να συνεχίζεις έτσι για πολλά χρόνια. Με την ευκαιρία θέλω να σε ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μας δίνεις να περνούμε ευχάριστα την ώρα μας καθώς και να μαθαίνουμε και να διδασκόμαστε αρκετά χρήσιμα πράγματα.

    Ακόμη πιο πολλές ευχαριστίες, προσωπικά, γιατί μου έδωσες κι εμένα την ευκαιρία να προβάλω κάτι και από τη δική μου δουλειά.

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

  170. Άνω σχώμεν τας καρδίας.

  171. Χμ. Ξεκίνησα κι εγώ με τους χιονιάδες που λέγαμε. Ξεπέταξα 98, 2002, από μακριά το 2011 και κάτι από φέτος. Για πιο πίσω, αύριο μεθαύριο, δεν προλαβαίνω και πάει σε μάκρος (έχω ιστορίες σε κάθε χιονιά). Πάντως βρήκα κάμποσες φωτογραφίες απ’ τα παλιά. Δεν το πίστευα.
    Και δεν το θυμόμουνα το 2008. Πάω να συμπληρώσω!
    https://gevseis.blogspot.com/2021/02/hioniades1.html

  172. ΚΩΣΤΑΣ said

    Σχόλια δεν διάβασα ακόμη, χαλαρώνω λίγο. Λέω να διαβάσω μόνο των κυριών και μερικά κάποιων μετριοπαθών. Τους σκληροπυρηνικούς ιδεολογικά να τους αφήσω αδιάβαστους, μη μου χαλάσουν την ευχάριστη διάθεση! 🤣😜🤗

  173. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Λιγάκι καθυστερημένο, ἀλλὰ ἐπίκαιρο.

    » Τα πρωτα χιόνια

    Απο βραδύς ειχεν ξαστεριάν΄
    Του προυϊ σκόνητι η μάναμ΄
    να πα να χέσι
    Ανοίγι ντπότρα.. Όπ ! Χιόνι !

  174. mazianos said

    Χρόνια Πολλά κι από μένα, έναν από τους πιο πρόσφατους αναγνώστες του ιστολογίου.
    Τα θέματα της γλώσσας μας ταλανίζουν καθημερινά, αλλά μας προσφέρουν και συγκινήσεις εξαιρετικές.

  175. Μαρία said

    171
    Ηλιούπολη, Γιάννη. Συγκινήθηκα. Στη Σοφοκλή Βενιζέλου έμενε μια απ’ τις πιο αγαπημένες θείες μου. Είχε κι αυτή λεμονιές στην αυλή της αλλά και κυψέλες. Έχω να πατήσω εκεί απ’ το ΄85 που πέθανε.

  176. Μαρία said

  177. Μαρία said

  178. Αργυρώ said

    Κι εγώ ως νέα αναγνώστρια θα ήθελα να σας ευχηθώ Χρόνια Πολλά και καλά πλασαρίσματα στην Alexa (σήμερα στο 842). Θεωρώ ευτυχή σύμπτωση ότι η 12ετής επέτειος του Ιστολογίου συμπίπτει με τη σημερινή ιστορική χιονόπτωση στην Αττική. Μιάς και δεν το σκέφτηκε κανείς, σας αφιερώνω το θρυλικό αμερικάνικο σουξέ «Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!» (1945), όπως το τραγούδησε ο Dean Martin το 1959, έτος γεννήσεως του κυρίου Σαραντάκου

    Με την ευκαιρία, ως επαγγελματίας φιλόλογος (δουλεύω ως επιμελήτρια κειμένων σε ξενόγλωσσο εκδοτικό οίκο) θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι το «δώδεκα» στα αρχαία ελληνικά λεγόταν «δυώδεκα» και πρωτοκαταγράφεται στο Β΄ 637 της Ιλιάδος: «τῶι δ’ ἅμα νῆες ἕποντο δυώδεκα μιλτοπάρηοι»

    «Δυώδεκα» το λένε ο Πίνδαρος και ο Ηρόδοτος («ἐβασίλευσε ἔτεα δυώδεκα,» 1.16.3), ενώ ο τύπος «δώδεκα» που χρησιμοποιούμε σήμερα είναι καθαρά αττικός και πρωτοσυναντάται στα Κωμικά Αδέσποτα του 5ου π.Χ. αιώνα όπου μαθαίνουμε ότι μία πόρνη έδινε δώδεκα δραχμές ενοίκιο την ημέρα στον νταβατζή της:

    «ἀπόκοιτός ἐστι, πορνοβοσκῷ δώδεκα τῆς ἡμέρας δραχμὰς δίδωσι»

  179. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Πολύχρονο το ιστολόγιο, κι εσύ πολυχρονεμένε μας, να είσαι γερός, δημιουργικός και ορεξάτος μέχρι τα βαθιά γεράματα.
    Ένα από τα περίεργα και αξιοσημείωτα του διαδικτύου και των ιστολογίων, είναι η δυνατότητα επαφής με πολλούς γνωστούς και αγνώστους ανθρώπους απ΄όλο τον πλανήτη κυριολεκτικά, και ταυτόχρονα δημιουργεί μοναξιά και απομόνωση. Ποτέ στην ιστορία οι άνθρωποι δεν ήταν τόσο κοντά και τόσο μόνοι.

    Λέω, πώς όλα είναι για καλό και για κακό, εξαρτάται από την χρήση, ας χρησιμοποιήσουμε λοιπόν την τεχνολογία για να έρθουμε πιο κοντά και να ανταλλάξουμε γνώσεις και συναισθήματα, κι όχι καταναλωτικά. Πολύ έχω στενοχωρηθεί που δεν γνώρισα τον Σπιράλ, έναν πολύ αξιόλογο άνθρωπο, που μιλούσαμε για χρόνια και τελικά μείναμε άγνωστοι, εν αντιθέσει με την αξέχαστη Κρόνη, και τον αξέχαστο Αυγουστίνο που το θλιβερό γεγονός της κηδείας του, ήταν η αιτία της τελευταίας μας συνάντησης μερικών φίλων από εδώ, που όσο κι αν πονάει η απώλειά τους, μένει η χαρά της γνωριμίας μας.

    Είναι τόσα λίγα και χαζά αυτά που μας χωρίζουν και τόσα πολλά και όμορφα αυτά που μας ενώνουν, είναι κρίμα ν΄αφήνουμε να κερδίζουν τα πρώτα.

    Νικοκύρη, αν βάφτιζες το ιστολόγιο, τι όνομα θα του έδινες και ποιό χρώμα;
    Εμένα στην φαντασία μου, μου ταιριάζει γυναικείο όνομα, και το χρώμα πορφυρό της ανατολής.

    Κι ένα μουσικό δωράκι για τα γενέθλια, κι επειδή δεν ήξερα ποιό να διαλέξω, τα κάνω δύο, νομίζω πως ταιριάζουν με το κλίμα αντιθέσεων του ιστολογίου. 😂

  180. Αιμ said

    Χρόνια Πολλά στο αγαπημένο μας ιστολόγιο και κυρίως να ναι καλά ο Νίκος που το φροντίζει. Ευχαριστούμε άλλη μια φορά

  181. 158: Θαρρώ τόχεις ξαναγράψει αυτό, Άγγελε.

  182. 175 Εγώ πρωτοήρθα εδώ το 86. Έφυγα το 91, 92 και επέστρεψα το 2019!

    Νίκο, μετά από τις ευχές και του πολυώνυμου, τι άλλο θάθελες πια!

  183. # 178

    Σύρμα !!!

    (το φάντασμα της…κλασσικίστριας )

  184. Pedis said

    Αυτοτρολλάρεται ο παλιογερομλκας;!

  185. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα σχόλια και τα καλά σας λόγια -και των νεότερων της παρέας.

    179 Γυναικείο όνομα; Να το σκεφτώ! Πορφυρό χρώμα; Συμφωνώ.

  186. Pedis said

    Με απόφαση της Κυβέρνησης 250 χιλ νοικοκυριά παραμένουν χωρίς ρεύμα. Για να μην ξεχνάνε τι θα παθαίνανε αν ήταν κυβέρνηση ο Σύριζα.

  187. aerosol said

    Κι εγώ νέα αναγνώστρια είμαι, επαγγελματίας διακοσμήτρια φωταγωγών, αλλά δεν το κάνω θέμα.

  188. ΓΤ said

    αθλητική κίνηση

    Μπαρτσελόνα-PSG 1-4
    RBL-Λίβερπουλ 0-2

  189. Γαλήνη από το γάλα. Αχ κύριε Μπάμπι μου, δεν τον προσέχετε καθόλου τον μπουμπούκο και εκτίθεται.

  190. Pedis said

    γάλατα γαργ-άλατα -> ήρεμα, διάφανα νερά με αλάτι = η ελληνική μας θάλασσα. Νά, Χτήνε, πώς το σημαίνον γίνεται ταίρι με το σημαινόμενο και γονιμοποιούν τη μοναδική γλώσσα στον κόσμο.

  191. Βάλε και τη γαλήνη του λευκού χιονισμένου τοπίου και το δέσαμε.

  192. MA said

    Καθυστερημένη ως συνήθως, αλλά ειλικρινή τα Χρόνια πολλά για το παιδί σου, Νικοκύρη! Να σαι/ναι καλά και να συνεχίσετε απτόητοι!

  193. Μαρία said

    190
    Ο περσικός παράδεισος κατα το λεξικό του Νεσταναίου.

  194. loukretia50 said

    Επειδή αναφέρθηκε ένα σενάριο με 12 πιθήκους που κάτι μας θυμίζει…

    – Βρε ούγκανε, πώς τριγυρνάς εδώ σε τέτοια χάλια?
    Σε πάρτυ ήσουνα μασκέ με τίποτα ρεμάλια?
    Ο δίμετρος σεκιουριτάς εσκούνταγε με βιά
    το ντελικάτο νεαρό που φόραγε προβιά
    (Ο Φρεντ Φλιντστόουν σε βερσιόν ωχρή και μαλλιαρή
    Σα νάχε αφυδατωθεί και μπύρα καρτερεί).

    Το δάκρυ του τσουρούφλισε μουσάτη παρειά .
    Συγκίνηση πλημμύρισε την πριμιτίβ θωριά :
    – Ιδού η τρισχιλιετής, παρούσα, κραταιά.
    Ανθίσταται, και δίνει φως σε κάθε γενεά!

    – (Αειντέε! Ζαβό το κόβω το λιανό, και είναι και μπασμένο!
    Ο τύπος μένει ενεός – στυλάκι σαστισμένο)

    – Ω, φίλε! Χαίρε! Έρχομαι δρομαίος απ΄το μέλλον

    -Μπαρδόν? Μπας κι είσαι απ΄το παρελθόν
    Κι ήσουν κατεψυγμένο?

    – Ουχί σου λέγω φίλτατε, ανάγκη μ΄έχει φέρει.
    Η νόσος μας αφάνισε, ο κόσμος μου υποφέρει.
    Το αίτιο αναζητώ, η γνώση θα μας σώσει
    Αλί! Χωρίς εμβόλιο, κανείς δε θα γλιτώσει

    (Ο πολύς φουσκωτός γελάει)
    (Ο ολίγιστος Νεατερντάλιος σοκάρεται και υψώνει φωνούλα διαμαρτυρίας)
    – Δε ντρέπεσαι να λοιδορείς τη μάστιγα του αιώνα?
    – Σιγά! Για έλα να μας δεις , τζιτζίκια το χειμώνα
    (πού να σ’ τα λέω…)
    …………………………………….
    Αυτό που βλέπεις εδωπά ψυγείο είναι μέγα
    Κι εγώ κρατάω τα κλειδιά, και λίστες «ψι – ωμέγα».
    Θα κάνω καταχώριση «το δείγμα απεψύχθη».
    Για μας θα είναι άχρηστο αν τζούφιο απεδείχθη.

    – Αδυνατεί να εκφραστεί μεγίστη ευγνωμοσύνη!
    Του γένους διαχρονική είν’ η μεγαλοσύνη…

    – Λεβέντη, άκου να σου πώ, μη χάσεις το βαπόρι
    Και τράβα στους πρωτόγονους αφού τραβάνε ζόρι
    Υπάρχουνε λογιών λογιών, πατέντες κι αποχρώσεις.
    Οξφόρδης είναι κυριλέ, το πιο μπανάλ να δώσεις

    – Ω! Και υμείς?
    – Εμείς, παλιάτσοι μιας εποχής , θα ξαναπάρουμε φόρα!
    Μη χολοσκάς από τώρα!

    (μερακλώνεται)
    Μην κλαις και μη λυπάσαι , κάνε χάζι
    Θα δεις πως είμαστε ανθεκτικοί
    Ελπίδες το εμβόλιο μοιράζει
    Μα είναι απόφαση πολιτική

    Μέχρι να πάρουμε σειρά (ώπα!)
    Διαβαίνουν λεγεώνες
    Το καλοκαίρι θα μας βρει σε χλοερούς λειμώνες

    Λοιπόν, αν είναι να σωθώ σα μάγκας των σπηλαίων
    Χαλάλι σας το τρύπημα, δεν το γουστάρω πλεον
    ΛΟΥ
    Το μέλλον μοιάζει παρελθόν
    και το παρόν λαχείο
    Αν έρθει ο Αρμαγεδδών
    θα μ΄εύρει σε φορείο

    ΥΓ: (ραντεβού πάντως μου έκλεισαν καλού κακού! Θα δείξει!)

  195. Μαρία said

  196. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χρόνια πολλά στο εφηβάκι!
    Να είσαι καλά, γερός και άοκνος Νικοκύρη, να του δίνεις το άρθρο αυτού το επιούσιο και όλοι οι εδικοί (οι σχολιαστές),νάναι καλοί και πολλοί, να το κερνούν, να το στολίζουν να το φροντίζουν με αγάπη και γνώση.

    Όταν ήμουν δώδεκα
    χρονών παιδάκι,
    πότιζα τις έμορφες
    το πικρό φαρμάκι
    και τις ομορφότερες τις αγαπούσα.
    Άλλες με τα μάτια
    μ’ έκαναν κομμάτια.
    Άλλες με τα φρύδια
    μ’ έκαναν κοψίδια
    κι άλλες με το στόμα
    μ’ έριξαν στο στρώμα.

    Από τα πολυφωνικά τραγούδια
    pogoni.gr

  197. gbaloglou said

    Από ξένο τόπο κι απ’ αλαργινό,
    ιστολόγιο ήρθε φώς μου δώδεκα χρονώ,
    ούτε στο φατσολόι μπαίνει, ούτε στο μπαμπινιό,
    …………………………………………………………………

  198. Alexis said

    #104, 157: Αυτό το «ίσαμε 1,5 μέτρο» χιόνι του 1911 δεν με πολυπείθει.
    Κατ’ αρχάς δεν ξέρω αν υπάρχει μετρήσιμος δείκτης της ποσότητας χιονιού που πέφτει, αντίστοιχος με τα χιλιοστά βροχής.
    Αν δεν υπάρχει και απλά μετράμε το ύψος της χιονόστρωσης σε ένα, ελεγχόμενο έστω και «ιδανικό» σημείο, τότε καταλαβαίνετε ότι αυτό σε καμία περίπτωση δεν είναι δείκτης της ποσότητας χιονιού που πραγματικά πέφτει.
    Το ύψος της χιονόστρωσης σε ένα συγκεκριμένο σημείο ή μία περιοχή είναι ένα εντελώς σχετικό και κατά προσέγγιση νούμερο, και έχει να κάνει με πολλούς άλλους παράγοντες, πέρα από την ένταση και τη διάρκεια της χιονόπτωσης.

    Τα 22 χρόνια που έζησα στην Αθήνα, τα επεισόδια χιονόπτωσης που θυμάμαι έντονα είναι:
    -1978, με μέτρια χιονόστρωση
    -1979 χωρίς χιονόστρωση
    -1981 με πλούσια χιονόστρωση και κλείσιμο σχολείων
    -1987 (φυσικά) με μέτριες χιονοστρώσεις αλλά μεγάλη διάρκεια του φαινομένου για συνεχόμενες μέρες
    χειμώνας 1991-92 με αλλεπάλληλες χιονοπτώσεις στην Αθήνα καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα και κάποιες από αυτές με καλές χιονοστρώσεις.

    Από το 2000 και μετά οι «εμπειρίες» μου ήταν από δεύτερο χέρι, από περιγραφές άλλων και από τα δελτία ειδήσεων

    Γενικά, καθ’ όλο αυτό το χρονικό διάστημα (1977-1999) μπορώ να πω ότι η χιονόπτωση στην Αθήνα δεν ήταν κάτι σπάνιο αλλά συνέβαινε κατά μέσο όρο μία φορά κάθε τρία χρόνια.
    Η πρώτη μου επαφή με το φαινόμενο ήταν το Γενάρη του 1978, μέχρι τότε το χιόνι ήταν κάτι εξωτικό για μένα αφού δεν είχα δει ποτέ στη ζωή μου να χιονίζει.

  199. Nestanaios said

    194. Μαρία.

    Και ο Μάνος από την Βλαχοκερασιά κατάγεται και λόγο έχει.

  200. Alexis said

    #198: …μα στις σκάλες της Αλέξας σέρνει το χορό… 😆

  201. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα

    κι εύχομαι να έχουν όλα τα νοικοκυριά τουλάχιστον ρεύμα…
    Χαιρετίζω και το προκεχωρημένο φυλάκιο της Αιγιάλειας😉 και τον ΣΠ στην Πάτρα, μιας κι έκανε τον σεισμούλη του (4,9 R) σήμερα το πρωί στην περιοχή.

    183, 187 …επιμελήτρια κειμένων σε ξενόγλωσσο εκδοτικό οίκο… 😂
    Μην ξεγελιέστε με το #178. Στις 5 Ιανουαρίου έχει κάνει το ντεμπούτο της… 😎

  202. Κουνελόγατος said

    Το 1987 κατοικούσα κοντά στο κέντρο της Αθήνας, δεν είχα ξαναδεί τόσο χιόνι. Όταν ήρθα στα ημιορεινά του Υμηττού το 2001, σαν το χιόνι του Γενάρη 2002 δεν είχα ξαναδεί. Και νομίζω πως τώρα ήταν η πρώτη φορά που είδα να χιονίζει τόσες ώρες, ωστόσο η ποσότητα σε σχέση με το 2002 ήταν μικρότερη.

  203. dryhammer said

    Καλημέρα! Πολύχρονο και δημιουργικό το ιστολόι και καλή δύναμη εκατέρωθεν της οθόνης.

    194. Για να πας στον Παράδεισο θέλεις παράδες!

  204. sarant said

    Καλημέρα από εδώ, ευχαριστώ και πάλι για τα καλά σας λόγια και για τα πολύ ωραία σχόλια!

  205. Pedis said

    Συκοφαντίες …

  206. Κιγκέρι said

    Η ωραία φωτό στο 155 με το χιονισμένο Κολωνάκι του 1917, πρέπει να είναι από την έκθεση «Αθήνα 1917 – Με το βλέμμα της Στρατιάς της Ανατολής», που είχα δει στο Μπενάκη της Πειραιώς.

    https://www.lifo.gr/articles/retronaut_articles/160135

  207. ΣΠ said

    202
    Εδώ δεν έπεσε ούτε νιφάδα, αλλά είχαμε τον σεισμούλη να μας ξυπνάει στις 5:30 το πρωί.

  208. Καλημέρα
    186 Η κυβέρνηση ανακοινώνει πως (μόνο) 250 χιλιάδες νοικοκυριά έμειναν χωρίς ρεύμα. Η αντιπολίτευση πως 1.000.000 (ένα εκατομμύριο) άνθρωποι έμειναν χωρίς ρεύμα. Ποιος έχει δίκιο, ωέο;
    Παρεμπιπτόντως, στον Άγιο Στέφανο ακόμα δεν έχουν ρεύμα. Δεύτερο συνεχόμενο εικοσιτετράωρο (τρίτο με ένα διάλειμμα).

    Κι εγώ εδώ χωρίς ίντερνετ κανονικό, συνδέομαι και προσπαθώ να κάνω μάθημα μέσω των κινητών. Με ποοοοολλά εμπόδια. Την τελευταία ώρα δεν κατάφερα να ολοκληρώσω.

  209. Pedis said

    Δεν μου λέτε, πέρα από το εξωτικό του πράγματος ειδικά για τους νοτιο-ελλαδίτες, γιατί ειναι ωραίο το χιόνι;

    Για τις τούμπες που θα φάνε μόλις παγώσει;

    Για το ότι, στην Αθήνα ειδκά, θα φάνε την τούμπα πριν μπορέσουν καν να κάνουν δύο βήματα στα ανύπαρκτα πεζοδρόμια;

    Για τη βρωμόλασπη που θα παραμείνει για μέρες;

  210. 209 Ένα νοικοκυριό υπολογίζεται ότι αντιστοιχεί σε τρεις-τέσσερις ανθρώπους. Ιδίως στα ΒΠ όπου υπάρχουν μεγάλα σπίτια και συχνά θα μένουν μαζί δύο ή και τρεις γενιές.

  211. Γιάννης Κουβάτσος said

    209: Και οι δύο έχουν δίκιο, αν δεχτούμε ότι κάθε νοικοκυριό περιλαμβάνει κατά μέσον όρο 4 άτομα. Στην αποτίμηση των ζημιών είναι πολύ καλοί, στην αποκατάσταση έχουν ένα θεματάκι. Και καλά οι τραλαλά παρενθετικοί Συριζαίοι…Αλλά και οι σοβαροί, έμπειροι και εκ Θεού και Λαού ορισμένοι να κυβερνούν ισοβίως επιτρέπεται να αποδεικνύονται ολίγιστοι σε όλους τους τομείς;

  212. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    185 – E, όχι ακριβώς γυναικείο, θηλυκό εννοώ, αν ήταν για γυναικείο, θα έβγαινε παμψηφεί το Αργυρώ. Μορφωμένη, επαγγελματίας, «καλλιεργημένη» παντοιοτρόπως με γνωριμίες από τους Αμπελοκήπους μέχρι το ILL(OI)NOI😂 και υποστηρίζει το φύλο της, ΑΡΧΙΓΙΝΑ, όχι σαν την άλλη την ξεπουλημένη στο πατριαρχικό καθεστώς.😂

    Καλημέρα (όνομα και πράμα σήμερα).

  213. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    210 Μα ακριβώς για το εξωτικό του πράγματος πρόκειται, και για την ώρα που συμβαίνει. Ό,τι και να λέμε, ένα χιονισμένο τοπίο είναι ωραίο και μια βόλτα στο φρέσκο χιόνι ανεβάζει πολύ τη διάθεση για λουκάνικα, μανιτάρια και χαλούμια στη σχάρα.
    Όταν μπαγιατέψει, όπως τα λες.

  214. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για να πω και μια κακία, οι κάτοικοι των πληττόμενων περιοχών, χωρίς ρεύμα και νερό για τρίτη ημέρα, ψηφοφόροι του κυβερνώντος κόμματος στη συντριπτική πλειονότητά τους, παίρνουν μια ιδέα γιαλαντζί κανονικότητας και μάλλον συνειδητοποιούν την αξία ενός εύρωστου και αποτελεσματικού κρατικού μηχανισμού. Όπως ο Στέφανος Μάνος π.χ.

  215. sarant said

    210 Εγώ πάντως καθόλου δεν το συμπαθώ το χιόνι -που το βλέπω συχνά εδώ στην Εσπερία

  216. Νίκος Μαστρακούλης said

    196: Πολύ σωστά. Για του λόγου το αληθές, στη φωτό του 177 οι εν λόγω Συριζαίοι 🙂

    Νικοκύρη, να μας ζήσει το παιδί!

  217. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    216 Ούτε κι εμείς τον Κούλη, που τον βλέπουμε συχνά εδώ στα νότια.

  218. Βρε γκρινιάρηδες, εμένα μ’ αρέσει το χιόνι και μου λείπει πολύ εδώ στο Νότο.

  219. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ωραίο είναι το χιόνι, πολύ μου αρέσει…Στα ντοκιμαντέρ και στις ταινίες, εννοείται.☺

  220. Αργυρώ said

    Επειδή λόγω επαγγέλματος (είμαι επιμελήτρια κειμένων) έχω ασχοληθεί πολύ με τα Ευαγγέλια, θα ήθελα να διορθώσω μερικά λάθη και παραλείψεις που υπάρχουν στο άρθρο και εκθέτουν το Ιστολόγιο:

    1) Τρείς φορές ο αλησμόνητος πατήρ Σαραντάκος γράφει τον Βαραββά με δύο ρώ (Βαρραβάς) αντί για δύο βήτα που είναι το σωστό. Το ότι επι 12 ολόκληρα χρόνια δεν το αντελήφθη ο μοναχογιός του ο κύριος Νίκος, δείχνει απλώς πόσο λίγη σχέση έχει ο αγαπητός μας κ. Σαραντάκος με τα εκκλησιαστικά κείμενα

    2) Γράφει – μεταξύ άλλων – στη σημείωση 97 ο πατήρ Σαραντάκος: «Ματθ. κζ’ 15, Λουκ.κγ’ 17. Στην πραγματικότητα τα περί επιλογής του Βαρραβά αντί του Ιησού είναι μεταγενέστερη μυθοπλασία, που σκόπευε στην ενοχοποίηση των Εβραίων για τη θανάτωση του. Στους Εβραίους δεν υπήρχε παρόμοιο «έθιμο», να απολύεται δηλαδή κάποιος καταδικασμένος κατά τις γιορτές. Ούτε ο Ρωμαίος έπαρχος είχε καμμιά τέτοια δικαιοδοσία.»

    ΚΙ ΟΜΩΣ: Την ιστορία του Βαραββά την διηγούνται και οι 4 ευαγγελιστές, άρα αποκλείεται να είναι μεταγενέστερη μυθοπλασία για να ενοχοποιηθούν οι Εβραίοι. Όλοι οι καινοδιαθηκολόγοι θεωρούν ως μοναδικό αντισημίτη ευαγγελιστή τον Ιωάννη, στον οποίο οφείλουμε 100% την ενοχοποίηση του Ιούδα Ισκαριώτη και μέσω αυτού όλων των Ιουδαίων. Ουδείς καινοδιαθηκολόγος έχει ποτε κατηγορήσει τους 3 πρώτους ευαγγελιστές για αντισημιτισμό

    3) Αν αρχίσουμε να εξετάζουμε με ιστορικά κριτήρια τα Ευαγγέλια, θα πρέπει να αμφισβητήσουμε την ύπαρξη και του ίδιου του Πιλάτου: Μοναδικό αρχαιολογικό κριτήριο για την ιστορικότητά του είναι η περιβόητη «πέτρα του Πιλάτου» που ανακαλύφθηκε το 1961 στο εσωτερικό μιας σκάλας, πίσω από το κτίριο ενός ρωμαϊκού θεάτρου στην Καισάρεια, την πόλη που χρησίμευε ως διοικητικό κέντρο της Ρώμης στην επαρχία της Ιουδαίας. Ως γνωστόν, με ιστορικά κριτήρια και η ύπαρξη του Ιησού Χριστού αμφισβητείται, μιάς και δεν την αναφέρει ουδείς ΜΗ χριστιανός συγγραφέας, το δε σχετικό χωρίο του Ιωσήπου είναι πανθομολογουμένως μία καραμπινάτη χριστιανική απάτη.

    4) Τελειώνω με μία σημαντική παράλειψη του άρθρου: Ο αξέχαστος πατήρ Σαραντάκος ΔΕΝ αναφέρει ούτε μία λέξη για την Αγία Πρόκλα την γυναίκα του Πιλάτου που ονομαζόταν Κλαυδία και η Ορθόδοξη Εκκλησία την ανεκήρυξε Αγία (γιορτάζει στις 27 Οκτωβρίου) εξαιτίας του εδαφίου Ματθ. 27,19 που αναφέρει:

    «Καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ἡ γυνὴ αὐτοῦ λέγουσα· μηδέν σοι καὶ τῷ δικαίῳ ἐκείνῳ· πολλὰ γὰρ ἔπαθον σήμερον κατ᾿ ὄναρ δι᾿ αὐτόν.»

  221. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    219 Ναι, αλλά έχεις τον Κούλη (#218), αχάριστε.
    Με βλέπεις να γκρινιάζω στο #214? Αλήθειες λέω πεντανόστιμες.

  222. Αγγελος said

    Αλέξη (199), αν επιτρέπεται, πού ζούσες και δεν είχες δει ποτέ χιόνι ως το 1978;

  223. Pedis said

    # 214, 218, 222 – Είσαι, βλέπω, πολύ ρομαντική ψυχή κατά τρόπο και culinariο και Κουληνάριο. 😁

    # 216 – Ε, πέστα!

  224. spiridione said

    104. Εδώ τι λέει ο Ζιακόπουλος
    http://ziakopoulos.blogspot.com/2016/02/blog-post_74.html

  225. ΓΤ said

    @199, 157, 104

    Να υποθέσω ότι για το ενάμισι μέτρο χιόνι στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1911, μάλλον στο meteo.gr δεν ξέρουν την τὐφλα τους
    https://www.ethnos.gr/ellada/145784_kakokairia-mideia-otan-sto-thiseio-eihe-15-metro-hioni-kai-meion-5-bathmoys

  226. Pedis said

    # 225 – Η παρατήρηση (ε) στο κειμενο κάνει μία διαφορά, αλλά το 1.5 μέτρο χιόνι μονοκοπανιά είναι όντως απίστευτο όπως κι αν το δει κανείς.

  227. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    199.
    Πράγματι, το 1,5 μέτρο χιόνι είναι υπερβολικό για την Αθήνα! Ίσως να έφθασε σε τέτοιο ύψος σε κάποιες κορυφές (Πεντέλης, Υμηττού…), αλλά και πάλι.
    Από ό,τι φαίνεται στα σχόλια, χρονογραφήματα κλπ της εποχής, εκεί προς τα τέλη Ιανουαρίου 1911 έπεσε αρκετό χιόνι στην Αθήνα, σε 2 ή 3 αλλεπάλληλες χιονοπτώσεις. Τα χιόνια μάλλον είχαν λιώσει στις 2 Φλεβάρη. Κάποιος κάνει λόγο για ‘20 εκ. χιόνι’, ενώ άλλος φοβάται ότι ‘θα φθάσει στο γόνατο’. Συνεπώς, δεν ήταν κάτι φοβερό, αλλά μάλλον ιδιαίτερο για την Αθήνα, κυρίως λόγω της μεγάλης διάρκειας των φαινομένων.
    Υπάρχουν και κάποιες φωτογραφίες, όχι πάντως ευκρινείς: Εδώ και εδώ (‘Πώς κατήντησεν η Κηφισσιά από το χιόνι’ 🙂 )

  228. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Εδώ http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=108&dc=30&db=1&da=1911
    και εδώ http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=108&dc=27&db=1&da=1911
    (‘Ε, να με βράσω… 🙂 )

  229. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Δε γκζέρω για το 1911 αλλά αυτή εδώ η χιονόπτωση ήταν τρομερή.

  230. Γιάννης Ιατρού said

    229: Αλλού (ΒΠ) είχε περίπου μισό μέτρο κι αλλού λίγους πόντους (Κέντρο). Ως συνήθως 😉

  231. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    215

  232. 211 – 212. Μα αυτό λέω κι εγώ. Πως κι οι δυο λένε την αλήθεια, απλά χρησιμοποιούν το νούμερο που φαίνεται πιο βολικό για το αφήγημά τους (άλα της).

    216 Όταν ήμουν κι εγώ στην Εσπερία 🙂 δεν μ’ ενοχλούσε (αλλά γενικά βλέπε και παακάτω). Φώτιζε η χειμωνιάτικη μέρα απ’ την ασπρίλα του, αλλά δεν είχαμε προβλήματα να κυκλοφορήσουμε. Βέβαια, μεγάλο ρόλο έπαιζε η πόλη που βρισκόσουν. Μόναχο: Παρασκευή απόγεμα στις 6 αρχίζει το χιόνι και στις 6:30 το συνεργείο καθαρίζει και ρίχνει αλάτι ή γαρμπίλι. Κι αυτό μπορεί να το έβλεπα απ’ το παράθυρο στη Μαρίενπλατς αλλά το ίδιο γινόταν σ’ όλο το Μόναχο, τα συνεργεία ήταν στο πόδι παντού. Στουτγάρδη. Το κέντρο το καθαρίζουμε, παρά έξω ποιος τους χαι…ρετάει. Βούπερταλ (από μαρτυρίες): ποιος του είπε να ξεκινήσει Παρασκευή απόγεμα. Τα συνεργεία έχουν τελειώσει και υπερωρίες ή επιπλέον λεφτά για τις αργίες δεν δίνουμε. Αλλά τη Δευτέρα το πρωί αρχίζουμε και τρέχουμε γιατί πρέπει να βγάλουμε όλα τα σπασμένα!

    220 Κι όχι μόνο. Να είναι στα βουνά κι άμα θελήσω να πάω να το βρω.

  233. sarant said

    219 Οποιανού του αρέσει το χιόνι να το πάρει σπίτι του.

    233 Εγώ ομολογώ το έχω βαρεθεί, όπως είπα, παρόλο που το καθαρίζουν εδώ πέρα επίσης με μεγάλη συνέπεια.

  234. P said

    # 232 – Ψιτ, κύριος, του κάμεραμαν εντάξει, αλλά το όνομα του καλλιτεχνικού διευθυντή δεν το λέμε, γκέκε;

  235. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    235 Καλά, θα τον φωτογραφίζουμε μαζί με άλλους για να μπερδεύονται οι καχύποπτοι.

  236. 234β Εμ, είναι και τριαντατόσα χρόνια. Μπουχτουρντίμ που λένε και στο χωριό μου (τούρκικο είν’ αυτό, βέβαια, αλλά δεν ξέρω να το γράψω στα Τούρκικα, χώρια που αυτό το -ιμ είναι για το πρώτο πρόσωπο, αλλά δεν ξέρω πώς είναι το δεύτερο).

  237. 237 bıktırdın β΄ πρόσωπο, αν και το ορθόν θα ήτο bıktın 🙂

  238. Μαρία said

    237, 238
    Έχει σχέση με το μπουχτίζω;

  239. Δεν το είχα σκεφτεί αλλά, ναι προφανώς, θα έλεγα.

  240. Eli Ven said

    Και μια τοπωνυμία: «Τα δώδεκα» / «Οι δώδεκα» (η πρώτη εκδοχή είναι η συχνότερα χρησιμοποιούμενη) είναι περιοχή του Ταϋγέτου κάτω από την κορφή εκεί που διακλαδώνεται το μονοπάτι και ο ένας κλάδος, ο μεσσηνιακός, πάει προς την πηγούλα «Βουρκάτσι» και την περιοχή Λακώματα, και ο άλλος ,ο λακωνικός, προς το ορειβατικό καταφύγιο. Η κορφή και μέχρι τα Δώδεκα ανήκει διοικητικά στη Μεσσηνία και πιο συγκεκριμένα στην κοινότητα Τσερίων (ο παπάς του χωριού κάνει την λειτουργία στο πανηγύρι στις 20 Ιουλίου και Τσεριώτες, μεταξύ αυτών και ο πατέρας μου Σωκράτης Βενιζελέας, αναλάμβαναν την «παράγκα», το μαγαζάκι που ετοίμαζε τα χρόνια τα παλιά τσάι και καφέ τους προσκυνητές). Ο θρύλος λέει ότι τα χρόνια τα παλιά οι Τσεριώτες και οι πισωμερίτες (οι κάτοικοι του λακωνικού Ταϋγέτου) πολέμησαν για την κορφή στο σημείο εκείνο. Νίκησαν οι Τσεριώτες αλλά είχαν δώδεκα νεκρούς, εξ ου και η ονομασία.

  241. 238 Μάλλον πλάστηκε κατ’ αναλογίαν του κουλαντρίζω < kullandırmak και όχι από το ορθόν kullanmak.

  242. sarant said

    241 Tι υψόμετρο είναι τα δώδεκα;

  243. Eli Ven said

    # 243 είναι εκεί που συναντιούνται οι βάσεις των δυο ψηλότερων κορφών του Ταϋγέτου, του Προφήτη Ηλία και της Αθάνατης, το μονοπατάκι από την κορφή είναι φιδωτό και μήκους γύρω στα 500 μέτρα, άρα το υψόμετρο υπολογίζω να είναι γύρω στα 2200 με 2250 μέτρα, αν υπολογίσουμε ότι το ύψος του Προφήτη Ηλία είναι 2407 και της Αθάνατης γύρω στα 2350 μέτρα. Εδώ πάντως δημοσιεύεται μια ελαφρά διαφορετική παραλλαγή του θρύλου: http://www.mani.org.gr/ithi/thriloi/thriloi_tserion.htm

  244. William T. Riker said

    Ξέχασα να το γράψω την άλλη φορά, Δώδεκα είναι γνωστό τοπωνύμιο και στα Γιάννενα, δήθεν επειδή η λίμνη έχει στο σημείο εκείνο 12 μέτρα βάθος (βέβαια, στη wiki γράφει ότι μέγιστο βάθος είναι τα 11 μέτρα). Φαίνεται πιο πιθανό ότι πήρε η τοποθεσία πήρε το όνομα από το ιταλικό φυλάκιο υπ’ αριθμ. 12:
    https://typos-i.gr/article/o-my8os-toy-dwdeka

    Η τοποθεσία χιονισμένη εδώ:

  245. Alexis said

    #223: Στην Πάτρα. Είχα δει χιόνι σε κάποιες εκδρομές στα γύρω ορεινά αλλά δεν είχα δει ποτέ να χιονίζει γιατί στην Πάτρα δεν χιονίζει ποτέ.

    #225: Πολύ ωραία. Επιβεβαιώνεται λοιπόν η υποψία μου ότι αυτό που λέει ο πίνακας του meteo για 1,5 μέτρο χιόνι στην Αθήνα (Θησείο) το 1911 είναι χοντρή ανακρίβεια.

  246. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    25 Τζη

    1953, Χιονισμένη Κυψέλη. Ενα από τα πρώτα ιταλικά τρόλει της Αθήνας της γραμμής 2, Κυψέλη -Παγκράτι
    https://www.travelstyle.gr/i-athina-opos-den-fantazeste/

  247. sarant said

    244 Ευχαριστώ!

  248. Μαρία said

    Η Χριστίνα Τσιλιγκίρη απαντά στους πλεμπαίους: Ο Μητσοτάκης πήγε DaCapo γιατί είναι μεγαλόψυχος!
    Σκληρή απάντηση σε όσους δεν αντιλαμβάνονται το μεγαλείο ψυχής του πρωθυπουργού.
    https://www.newsbreak.gr/politiki/179836/i-christina-tsiligkiri-apanta-stoys-plempaioys-o-mitsotakis-pige-dacapo/

  249. ΚΑΒ said

    δεν ξέρω αν γράφτηκε:

    Οι αδελφοί Ρωμύλος και Ρώμος διαφώνησαν πού, σε ποιον λόφο, θα κτιστεί η πόλη, γι’ αυτό αποφάσισαν να αναθέσουν το θέμα στους θεούς. Ο Ρώμος είδε 6 γύπες όραμα, αλλά ο Ρωμύλος 12. Έτσι κέρδισε ο Ρωμύλος και η Ρώμη κτίστηκε στον Λόφο Παλατίνο και όχι στον Αβεντίνο.

  250. # 253

    Κάτι δεν πάει καλά με την ημερομηνία γιατί εγκατασταθήκαμε στην Κυψέλη φθινόπωρο του 54 με κάτι πορτοκαλί-καφέ λεωφορεία που είχαν αντικαταστήσει τα τραμ με τα οποία ερχόμαστε να παρακολουθήσουμε το κτίσιμο Τα τρόλλεϋ ξεκίνησαν αργότερα, ήμουνα πιτσιρίκι και δεν με παίρνανε πάντοτε μαζί τους οι μεγάλοι.
    Αρα η φωτό δεν ειναι του 53 και δεν είναι φωτό στην Κυψέλη, μάλλον στο Ζάππειο είναι
    Nομίζω πως το ρεκόρ της Κυψέλης ήταν το 2008 με ύψος χιονιού 25-30 εκ. και παγοκρύσταλλους κοντά στο μέτρο σε κάποια σημεία, ένα μικρό δείγμα στην φωτό

  251. Γιάννης Ιατρού said

    251, 247: Κι εγώ αναρωτιόμουν, που υπήρχε στην Κυψέλη τέτοιος πλατύς δρόμος… κυρίως με δένδρα/λοφίσκο κλπ. Το Ζάππειο που λέει ο Γιώργο έχει νόημα. Και τα άλλα, με τα πορτοκαλί-καφέ λεωφορεία κλπ. και το έτος βγάζουν νόημα.

  252. 245 Ναι. Με το που διάβασα για το δώδεκα του Ταϋγέτου, θυμήθηκα κι εγώ το 12 στη Λίμνη. Κι η φράση «θα σε πνίξω στο δώδεκα» η απειλή 🙂

  253. Pedis said

    # 250 – (Συνέχεια της ιστορίας): ο Ρώμος δεν αποδέχτηκε την απόφαση πήγε κόντρα και θέλησε να προκαλέσει ταραχές. Τότε ο Ρωμύλος του πήρε το σκαλπ. Κατά μία άλλη εκδοχή, τον Ρώμο τον έφαγε λάχανο ο πιστός σύντροφος τού Ρωμύλου, ο Τσέλερε (Celere).

    H ειδική υπηρεσία της Ιταλικής Αστυνομίας η οποία διαθέτει μονάδες δράσης, υπεύθυνες για την (πρόκληση επεισοδίων και για την) επιβολή της δημόσιας τάξη (τα MAT) ονομάζονται εδώ και δεκαετίες τμήμα Celere. Τυχαίο; 🤨 😋

    Στο παρακάτω βίντεο, ο Μπερλουσκόνι κάνει μάθημα Ιστορίας στους ηγέτες του πλανήτη και τους διηγείται πώς η Ρώμη ιδρύθηκε από τον Ρόμολο (Ρωμύλο) και τον αδερφό του Ρέμολο. Δέχτηκε σφοδρή κριτική, όμως, διότι δεν αναφέρθηκε στο ρόλο των άλλων έξι αδέρφών του τελευταίου, τους Μπρόντολο, Κούτσολο, Έολο, Γκόνγκολο, Μάμμολο, Πίσολο, και Ντόττο(λο), όλοι μαζί οι επτά νάνοι, όπως είναι γνωστοί στο Ιταλικό παιδικό κοινό.😅 🤣

  254. Pedis said

    Πίσολο -> Πίζολο, για να είμεθα ακριβείς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: