Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πιόνι στο ε4 (εύθυμο σκακιστικό διήγημα του Στίβεν Λίκοκ)

Posted by sarant στο 28 Φεβρουαρίου, 2021


Θέλω να βάλω σήμερα κάτι εύθυμο για το καθιερωμένο κυριακάτικο λογοτεχνικό μας ανάγνωσμα -ίσως για αντίδοτο στον ζόφο που κυριαρχεί. Συμπτωματικά, πριν από μερικές μέρες πρόσεξα σε ένα ράφι της βιβλιοθήκης μου ένα βιβλίο που δεν έτυχε ποτέ να το διαβάσω παρόλο που βρίσκεται εκεί εδώ και πολλά πολλά χρόνια.

Το βιβλίο λέγεται «Ιστορίες της σκακιέρας» και, όπως θα περιμένατε από τον τίτλο του, είναι μια ανθολογία σκακιστικών διηγημάτων -να το πω αλλιώς, διηγημάτων με θέμα το σκάκι. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1988 και είναι εξαντλημένο στον εκδότη, όπως βλέπω. Η μετάφραση έγινε από τη Γλύκα Μαγκλιβέρα.

Δεν έχω διαβάσει τα υπόλοιπα διηγήματα, αν και πολλά ονόματα συγγραφέων είναι γνωστά. Έτυχε και το άνοιξα σε αυτό που θα παρουσιάσω σήμερα, το διάβασα, αλλά το υπόλοιπο βιβλίο το άφησα για να τελειώσω πρώτα το βιβλίο που διαβάζω τώρα.

Ο Στίβεν Λίκοκ (1869-1944) ήταν Καναδός χιουμορίστας, που διηγήματά του έβρισκα πολλά σε ανθολογίες διηγημάτων των δεκαετιών 1950-60. Είχε ανάλαφρο χιούμορ, όπως θα δείτε και στο σημερινό διήγημα, που μου άρεσε η ατμόσφαιρά του.

Έχω κάποιες ενστάσεις για τη μετάφραση -ας πούμε, στην αρχή αρχή το «βολεύοντας τον εαυτό του» εγώ θα το έβαζα κάπως σαν «ενώ βολευόταν…». Αλλά δεν με εμπόδισαν να απολαύσω το διήγημα, ανάλαφρο και εύθυμο, οπως μακάρι να ήταν και η επικαιρότητά μας.

Πιόνι στο ε4

Stephen Leacock

«Δεν υπάρχει πιο άμεση φυγή από τα βάσανα της ζωής από μια παρτίδα σκάκι».

Φράνσις Μπέικον με αυγά

«Πιόνι στο ε4», είπα καθώς καθόμουν στο τραπέζι με το σκάκι.

«Ώστε πιόνι στο ε4, ε;» είπε ο Λέδερμπι, βολεύοντας τον εαυτό του στο παλιό, δρύινο τραπέζι, με τους αγκώνες του στο μεγάλο περιθώριό του, με συμπεριφορά βετεράνου παίκτη. «Πιόνι στο ε4», επανέλαβε. «Αχά, για να δούμε!»

Είναι η πρώτη και αρχαιότερη κίνηση στο σκάκι, αλλά από τον τρόπο που το είπε ο Λέδερμπι, θα νόμιζε κανείς ότι ήταν χτεσινή. Οι σκακιστές έτσι είναι… «Πιόνι στο ε4», επανέλαβε. «Δεν σε πειράζει να το σκεφτώ λίγο, ε;»

«Όχι, όχι», είπα, «καθόλου. Παίξε όσο αργά θέλεις. Κι εγώ θέλω να κοιτάξω λίγο αυτή την πανέμορφη αίθουσα».

Ήταν η πρώτη φορά που βρισκόμουν στο Μακρύ Δωμάτιο της Σκακιστικής Λέσχης — και καθόμουν μαγεμένος από τη γοητεία και την ησυχία του επενδυμένου με ξύλο δωματίου -με το μαλακό του φως, τον μπλε καπνό του ταμπάκου να φτάνει στο ταβάνι, τις φωτιές να καίνε, τα αραιοβαλμένα τραπέζια, τους παίκτες με τα κεφάλια σκυμμένα, χωρίς να προσέχουν την είσοδο και την παρουσία μας… Όλα ήσυχα, εκτός από κάποια ψιθυριστή συζήτηση εδώ κι εκεί, που υψωνόταν για να σβήσει γρήγορα.

«Πιόνι στο ε4», επανέλαβε ο Λέδερμπι. «Για να δω!».

Ήταν η πρώτη μου επίσκεψη στην Σκακιστική Λέσχη. Ποτέ δεν είχα μάθει πού ήταν ακριβώς, μόνο ότι ήταν κάπου στο κέν­τρο της πόλης, μέσα στην καρδιά της, ανάμεσα στα μεγάλα κτίρια. Ούτε τον ίδιο τον Λέδερμπι ήξερα τόσο καλά, αν κι είχα καταλάβει ότι ήταν σκακιστής. Του φαινόταν. Είχε το μακρύ, ακίνητο πρόσωπο, τα ακίνητα μάτια, το χρώμα της «κλεισούρας», που κάνει ένα σκακιστή να ξεχωρίζει οπουδήποτε.

Εντελώς φυσικά, όταν ο Λέδερμπι άκουσε ότι έπαιζα σκάκι, με κάλεσε να περάσω κανένα βράδυ από τη Λέσχη. «Δεν ήξερα ότι έπαιζες σκάκι», είπε. «Δεν έχεις την εμφάνιση σκακιστή -συγνώμη, δεν ήθελα να σε προσβάλω».

Έτσι βρεθήκαμε στο τραπέζι. Η Σκακιστική Λέσχη, όπως ανακάλυψα, ήταν στην πόλη, ακριβώς δίπλα στο Ξενοδοχείο Νιου Κομέρσιαλ. Μάλιστα, συναντηθήκαμε στη ροτόντα του ξενοδοχείου… μια παράξενη αντίθεση: ο θόρυβος, τα φώτα, ο κόσμος, οι φωνές των ξενοδοχειακών υπαλλήλων κι αυτό το άγνωστο καταφύγιο ηρεμίας και ησυχίας, κάπου από πάνω και δίπλα του.

Δεν έχω μεγάλη ικανότητα προσανατολισμού κι έτσι δεν μπορώ να πω πώς ακριβώς πας στη Λέσχη — ανεβαίνεις μερικά πατώματα με το ασανσέρ, περπατάς σ’ ένα διάδρομο (εδώ νομί­ζω περνάς έξω από το κτίριο) κι ύστερα ανεβαίνεις μια μικρή, παράξενη σκαλίτσα, ύστερα άλλη μια και ξαφνικά φτάνεις σε μια μικρή πόρτα, κάπως σαν γωνιακή σε δωμάτιο, και να ’σαι μέσα στο Μακρύ Δωμάτιο…

«Πιόνι στο ε5», είπε ο Λέδερμπι, αποφασίζοντας επιτέλους, και κούνησε το πιόνι μπροστά. «Για μια στιγμή σκέφτηκα να ανοίξω από την πλευρά της βασίλισσας, αλλά καλύτερα όχι».

Όλοι οι σκακιστές σκέφτονται να ανοίξουν από την πλευρά της βασίλισσας, αλλά ποτέ δεν το κάνουν. Η ζωή τελειώνει πο­λύ νωρίς.

«Ίππος στο ζ3», είπα.

«Ίππος στο ζ3. Αχά!» αναφώνησε ο Λέδερμπι. «Αχά!» Κι έπεσε σε βαθιά μελέτη… Είναι η δεύτερη αρχαιότερη κίνηση στο σκάκι, γεννήθηκε πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, στην Περσέπολη, αλλά για ένα σκακιστή ήταν ακόμα στην πρώτη της νιότη.

Έτσι μπορούσα να κοιτάξω γύρω μου, ακόμη γοητευμένος από την αίθουσα.

«Είναι πανέμορφη αίθουσα, Λέδερμπι», είπα.

«Είναι», απάντησε, με τα μάτια του στη σκακιέρα, «ναι… ναι… Είναι μέρος του παλιού σπιτιού των Ρόσλιν, αυτού που γκρέμισαν για να χτίσουν το Νιου Κομέρσιαλ… Ήταν φτιαγμέ­νο από ένα διάδρομο και μια σειρά υπνοδωματίων, όλα σαν μια μεγάλη αίθουσα. Από τότε έχει μείνει η παλιά ξύλινη επένδυση και οι παλιομοδίτικες εστίες».

Τις είχα προσέξει, φυσικά, αμέσως τις παλιομοδίτικες ε­στίες, βαλμένες μέσα στον τοίχο, με τα κάρβουνα να προεξέ­χουν και να λάμπουν πίσω από τις σχάρες, με μαύρο μάρμαρο στα πλάγια και μαύρο μάρμαρο και στο περβάζι από πάνω… Υπήρχαν τρεις, μία στα πλάγια, μία κοντά μας, μία στο τέλος του δωματίου. Αλλά από καμιά δεν έβγαινε ούτε ήχος, ούτε τρί­ξιμο — μόνο μια σταθερή, θερμή λάμψη. Δίπλα στην παλιομοδί­τικη εστία κρέμονταν οι μακριές τσιμπίδες και το παλιομοδίτι­κο σκαλιστήρι με τη βαριά, τετράγωνη λαβή του.

«Πιόνι στο δ6», είπε ο Λέδερμπι.

Ούτε στο υπόλοιπο δωμάτιο υπήρχε έστω ένα εργαλείο που να ήταν λιγότερο από πενήντα χρόνια παλιό, ανάμνηση μισού αιώνα… Ακόμα κι οι κινητές πόρτες, επιστρωμένες με ρώσικο δέρμα, στην κύρια είσοδο, στη δεξιά πλευρά στο βάθος, κινούνταν αθόρυβα γύρω από τους μεντεσέδες τους, καθώς έμπαινε κάθε μέλος και χαιρετούσε ψιθυριστά,

«Σειρά σου», είπε ο Λέδερμπι. «Αξιωματικός στο γ4; Καλά».

…Ίσως to πιο ελκυστικό απ’ όλα ήταν ένα μικρό μέρος, πε­ριτριγυρισμένο με κάγκελα, κοντά στο τζάκι, φτιαγμένο όλο από παλιό δρύινο ξύλο… κάτι μεταξύ μπαρ και εξομολογητη­ρίου, με καφέ πάνω σε χαμηλές, μπλε φλόγες και πεντακάθαρα ποτήρια σε ράφια… λεμόνια σε μια τσάντα… Γύρω του κινούνταν ένας σερβιτόρος, με επίσημο ένδυμα, ο πιο ήσυχος, σχεδόν αόρατος σερβιτόρος που είχα δει ποτέ… καφέ σ’ αυτό το τραπέζι… πούρα σ’ εκείνο… αθόρυβη δουλειά με λεμόνια πίσω από τα κάγκελα… ένας σερβιτόρος που φαινόταν να ξέρει τι ήθελαν τα μέλη πριν το ζητήσουν… Έτσι πρέπει να ήταν, γιατί ήρθε στο τραπέζι μας κι ακούμπησε μακριά ποτήρια με Μαδέρα, τόσο παλιό, τόσο σκούρο, τόσο αρωματικό, που σαν να εξατμιζόταν μαζί με τους καπνούς των πούρων, ένα όραμα από ηλιόλου­στα αμπέλια δίπλα στο Φουνσάλ… Τέτοιες ήταν οι ιστορίες που άρχισε να πλέκει το μυαλό μου γύρω απ’ αυτό το μαγεμένο μέ­ρος… Κι ο υπηρέτης επίσης, αισθανόμουν ότι πρέπει να είχε κάποια παράξενη ιστορία. Αλλιώς δεν θα είχε ένα πρόσωπο τόσο μειλίχιο κι όμως με μια σφραγίδα τραγωδίας επάνω του…

Πρέπει να πω — και το είπα στον Λέδερμπι — ότι είχα την πρόθεση να γίνω μέλος της Λέσχης, αν μπορούσα. Είπε, ναι, δέχονταν νέα μέλη. Κάποιος έγινε μέλος μόλις πριν τρία χρόνια.

«Ίππος στο γ6», είπε ο Λέδερμπι με βαθύ αναστεναγμό. Ή­ξερα ότι σκεφτόταν κάτι που δεν τολμούσε να ρισκάρει. Όλο το σκάκι είναι ένα συνεχές μετάνιωμα.

Συνεχίσαμε να παίζουμε έτσι για… πρέπει να ήταν μισή ώρα τέλος πάντων, κάναμε τέσσερις κινήσεις ο καθένας. Για μένα βέβαια έφτανε η ηρεμία και η ησυχία του δωματίου, αλλά για τον Λέδερμπι, όπως καταλάβαινα, δεν επρόκειτο για μια αίσθη­ση ηρεμίας αλλά για μια εντεινόμενη έξαψη, χωρίς τίποτα το ακίνητο ή ήσυχο. Μια ορμή, μια πάλη — ήξερε ότι ήθελα να χτυπήσω στην πλευρά του βασιλιά. Ηλίθιε, έλεγε στον εαυτό

του, που δεν είχε προχωρήσει το πιόνι δ άλλο ένα τετράγωνο… Είχε μπλοκάρει τον αξιωματικό και δεν μπορούσε να κάνει ροκέ… Ξέρεις, αν είσαι σκακιστής, το αίσθημα απόγνωσης που έρχεται με έναν μπλοκαρισμένο αξιωματικό… Βρες σε οποιαδήποτε αίθουσα σκακιού κάποιον με σφιγμένες γροθιές και ξέ­ρεις ότι δεν μπορεί να κάνει ροκέ.

Δεν ήταν λοιπόν τόσο ακίνητη η ζωή για τον Λέδερμπι. Όσο για μένα, μετά από λίγο άρχισα κάπως να αισθάνομαι ότι ίσως να ήταν λίγο πιο ακίνητη απ’ όσο θα ’θελα… Οι παίκτες κινού­νταν τόσο λίγο… μιλούσαν τόσο σπάνια και σιγανά… τα κεφά­λια τους τόσο γκρίζα κάτω από το φως… ειδικά, πρόσεξα, μια μικρή ομάδα στα τραπέζια της αριστερής γωνίας.

«Δεν φαίνεται να πολυμιλάνε εκεί κάτω», είπα.

«Όχι», απάντησε ο Λέδερμπι χωρίς να γυρίσει καν το κεφά­λι του, «είναι τυφλοί. Πιόνι στο δ5».

Τυφλοί! Μα, βέβαια. Γιατί όχι; Οι τυφλοί, σκέφτηκα, παί­ζουν σκάκι τόσο εύκολα όσο και κάθε άλλος, όταν χρησιμο­ποιούν μικρές σκακιέρες με τρύπες… Τώρα που κοίταξα, είδα τα γερασμένα δάχτυλα να διστάζουν και να περιπλανώνται πά­νω στις μικρές φιγούρες.

«Παίρνεις το πιόνι;» ρώτησε ο Λέδερμπι.

«Ναι», είπα και συνέχισα να σκέφτομαι τους τυφλούς… και πόσο ήσυχοι ήταν όλοι τους… Άρχισα να σκέφτομαι ένα θεα­τρικό έργο κάποτε στη Νέα Υόρκη — νομίζω ήταν κάποιοι σε ένα ατμόπλοιο. Άνθρωποι που στέκονταν σε κάποιο μπαρ… και συνειδητοποιούσες τελικά ότι ήταν νεκροί… Ήταν μια ηλί­θια ιδέα, αλλά κατά κάποιο τρόπο το Μακρύ Δωμάτιο άρχισε να μου φαίνεται κάπως έτσι… Κατά διαστήματα μπορούσα ν’ ακούσω ακόμα και το χτύπο του ρολογιού πάνω στο περβάζι.

Χάρηκα όταν ήρθε ο σερβιτόρος μ’ άλλο ένα ποτήρι με Μα­δέρα. Αυτό σε ζέσταινε…

«Αυτός ο άνθρωπος φαίνεται να ’ναι θαυμάσιος σερβιτό­ρος», είπα.

«Ο Φρεντ;» είπε ο Λέδερμπι. «Ναι, σίγουρα είναι… Φροντίζει τα πάντα — είναι αφοσιωμένος στη Λέσχη».

«Είναι εδώ καιρό;»

«Αξιωματικός στο γ5», είπε ο Λέδερμπι. Δεν μίλησε για λίγο. Ύστερα είπε: «Μα, σχεδόν όλη του τη ζωή — εκτός από μια  τραγική εμπειρία, ο καημένος. Έμεινε δέκα χρόνια στη φυλακή».

«Για ποιο λόγο;» ρώτησα έντρομος.

«Για φόνο», είπε ο Λέδερμπι.

«Για φόνο;»

«Ναι», επανέλαβε ο Λέδερμπι, κουνώντας το κεφάλι του, «ο κακόμοιρος, για φόνο… Κάποια ξαφνική, παράξενη παρόρμηση τον κατέλαβε… Δεν θα ’πρεπε να λέω φυλακή. Ήταν στο Άσυλο Ψυχοπαθών Εγκληματιών. Σειρά σου».

«Άσυλο Εγκληματιών!» είπα. «Τι έκανε;»

«Σκότωσεέναν άντρα, σε μια ξαφνική κρίση… Τον χτύπησε στο κεφάλι μ’ ένα σκαλιστήρι».

«Θεέ και Κύριε!» αναφώνησα. «Πότε έγινε αυτό; Σ’ αυτή την πόλη;»

«Εδώ, στη Λέσχη», είπε ο Λέδερμπι, «σ’ αυτό το δωμάτιο».

«Τι;» είπα ασθμαίνοντας. «Σκότωσε ένα από τα μέλη;»

«Ω, όχι», είπε ο Λέδερμπι καθησυχαστικά. «Όχι ένα μέλος. Ο άντρας ήταν φιλοξενούμενος. Ο Φρεντ δεν τον ήξερε… απλώς μια τρελή παρόρμηση… Μόλις τον άφησαν να βγει, ο πιστός αυτός άνθρωπος ήρθε κατευθείαν εδώ. Αυτό έγινε πέρσι. Παίζεις».

Συνεχίσαμε το παιχνίδι. Δεν αισθανόμουν πολύ άνετα… Πρέπει να ήταν μερικές κινήσεις μετά, που είδα τον Φρεντ να πιάνει το σκαλιστήρι, να βάζει τη μύτη του μέσα στα κάρβουνά και να το αφήνει εκεί. Το παρατηρούσα καθώς πυρωνόταν και κοκκίνιζε. Πρέπει να ομολογήσω πως δεν μου άρεσε.

«Το είδες;» ρώτησα. «Είδες τον Φρεντ να βάζει το σκαλιστήρι μέσα στα κάρβουνα;»

«Το κάνει κάθε βράδυ», είπε ο Λέδερμπι, «στις δέκα, που

σημαίνει ότι πρέπει να είναι δέκα η ώρα… Δεν μπορείς να κάνεις αυτή την κίνηση, είσαι σε σαχ».

«Σε τι χρησιμεύει;» ρώτησα.

«Παίρνω τον ίππο σου», είπε ο Λέδερμπι. Ακολούθησε μια μακριά παύση — ο Λέδερμπι είχε το κεφάλι του σκυμμένο στη σκακιέρα. Κάποια στιγμή μουρμούρισε: «Ζεστή μπίρα με ζάχα­ρη και μπαχαρικά». Σήκωσε το κεφάλι κι εξήγησε: «Εδώ είναι παλιομοδίτικο το μέρος… Σε μερικά μέλη αρέσει έτσι η μπίρα –πρέπει να βάλεις το σκαλιστήρι μέσα στην κανάτα. Ο Φρεντ την ετοιμάζει στις δέκα. Παίζεις».

Πρέπει να πω ότι ανακουφίστηκα… Μπόρεσα να συγκεν­τρωθώ πάλι στο παιχνίδι και να ευχαριστηθώ το μέρος… τουλά­χιστον αν δεν ακουγόταν κάποια ταραχή στο βάθος του δωμα­τίου. ί

Κάποιος είχε πέσει κάτω… Οι άλλοι προσπαθούσαν να τον σηκώσουν… Ο Φρεντ είχε πάει βιαστικά κοντά τους…

Ο Λέδερμπι μισογύρισε στην καρέκλα του.

«Δεν είναι τίποτα», είπε, «είναι ο καημένος ο συνταγματάρ­χης Μακ Γκαν. Παθαίνει κρίσεις… Αλλά ο Φρεντ θα τον περιποιηθεί. Έχει ένα δωμάτιο εδώ, στο κτίριο. Ο Φρεντ τού είναι πολύ αφοσιωμένος. Αυτός τον έβγαλε από το Άσυλο Εγκλημα­τιών. Αν δεν ήταν αυτός, ο Φρεντ δεν θα ’ταν εδώ απόψε. Πύρ­γος α8 στο γ8».

Δεν ήμουν απόλυτα βέβαιος ότι ευγνωμονούσα τον συνταγ­ματάρχη Μακ Γκαν…

Μερικές κινήσεις ύστερα απ’ αυτό, μ’ ενόχλησε ένα άλλο μι­κρό συμβάν, ή μπορεί να έφταιγαν τα νεύρα μου που είχαν επηρεαστεί… Μπορεί και να τα φανταζόμουν… Και το καταχθόνιο δωμάτιο, αμέσως μετά τη μικρή ενόχληση, ξανάγινε απαίσια ήσυχο…

Τέλος πάντων, από την κινητή πόρτα μπήκε ένα διαφορετικό είδος ανθρώπου, ζωηρός, έξυπνος, με γκριζοπράσινα μάτια και σφιγμένα χείλια. Στάθηκε κοιτάζοντας πάνω κάτω στο δωμά­τιο, σαν να ’ψάχνε κάποιον.

«Ποιος είναι;» ρώτησα.

«Μα, αυτός είναι ο δόκτορας Άλαρντ».

«Τι;» είπα. «Ο ψυχίατρος;»

«Ναι, είναι διευθυντής του Ασύλου Ψυχοπαθών Εγκλημα­τιών… Είναι μέλος της Λέσχης κι έρχεται κάθε βράδυ. Κυκλο­φορώ μεταξύ της Λέσχης και του Ασύλου. Λέει ότι κάνει συ­γκριτικές μελέτες. Σαχ».

Ο ψυχίατρος είδε τον Λέδερμπι και ήρθε στο τραπέζι μας, Ο Λέδερμπι με σύστησε στον δόκτορα Άλαρντ, ο οποίος με κοίταξε έντονα κατάματα. Στάθηκε πριν μιλήσει. «Η πρώτη σας επίσκεψη εδώ;» ρώτησε.

«Ναι…» μουρμούρισα, «δηλαδή, ναι».

«Ελπίζω να μην είναι κι η τελευταία», είπε. Τι να εννοούσε μ’ αυτό;

Ύστερα γύρισε στον Λέδερμπι.

«Σήμερα ήρθε και με είδε ο Φρεντ», είπε. «Ήρθε με δική του θέληση… Δεν είμαι εντελώς σίγουρος… Ίσως να μη φανήκαμε συνετοί». Ο γιατρός έδειχνε σκεπτικός… «Πάντως, αναμφίβολα είναι καλά, εκτός αν του συμβεί κάποιο ξαφνικό σοκ… Έχε­τε το νου σας… Αυτό όμως που ήθελα τελικά να ρωτήσω, είναι αν ήρθε σήμερα ο Τζόελ Λίντον».

«Όχι…»

«Ελπίζω να μην έρθει. Για το καλό του… Αν έρθει, βάλε κάποιον να μου τηλεφωνήσει». Και μ’ αυτή τη φράση, ο γιατρός έφυγε.

«Ο Τζόελ Λίντον», είπα. «Μα, τον έχουν συλλάβει».

«Όχι ακόμα… Τον ψάχνουν. Είσαι σε σαχ».

«Συγνώμη», είπα. Φυσικά είχα διαβάσει — όλοι είχαν διαβά­σει — για την κατάχρηση. Δεν είχα όμως ιδέα ότι κάποιος σαν τον Τζόελ Λίντον θα ήταν μέλος της Σκακιστικής Λέσχης. Πάντα νόμιζα, εννοώ ότι ο κόσμος έλεγε, ότι ήταν τύπος «ντεσπεράντο».

«Είναι μέλος;» ρώτησα, με το χέρι μου στα πιόνια.

«Δεν μπορείς να κινήσεις αυτό, είσαι ακόμα σε σαχ. Ναι,

είναι μέλος, αν και του αρέσει περισσότερο να στέκεται και να παρακολουθεί. Έρχεται κάθε βράδυ. Κάποιος είπε ότι θα έρθει κι απόψε. Λέει ότι δεν θ’ αφήσει να τον πιάσουν ζωντανό. Έρχεται γύρω στις δέκα και μισή. Είναι σχεδόν η ώρα του… Αυτό μου φαίνεται σαν ματ σε δύο κινήσεις».

Τα χέρια μου τρεμούλιασαν στα πιόνια. Αισθάνθηκα ότι αρ­κετά είχα ασχοληθεί με τη Σκακιστική Λέσχη, καιρός να ξεμ­περδεύω… Άλλωστε μ’ αρέσει να γυρίζω σπίτι νωρίς… Άρχισα λοιπόν να λέω ότι θα παρατούσα το παιχνίδι, όταν αυτό που έγινε, συνέβη τόσο γρήγορα, που δεν μπόρεσα να αντιδράσω.

«Αυτός είναι ο Τζόελ Λίντον», είπε ο Λέδερμπι, και από την κινητή πόρτα μπήκε ένας άντρας με σκληρή εμφάνιση, αλλά πολύ αποφασισμένος… Κρέμασε το παλτό του σε μια κρεμά­στρα και καθώς το κρεμούσε, ήμουν σίγουρος ότι είδα κάτι να φουσκώνει στην τσέπη του σακακιού του. Χαιρέτησε με το κε­φάλι την ομήγυρη. Ύστερα άρχισε να κινείται γύρω από τα τρα­πέζια και άρχισε να πλησιάζει το δικό μας.

«Λέω, αν δεν σε πειράζει», άρχισα… Αλλά μέχρι εκεί έφτασα. Εκείνη τη στιγμή ήρθε η αστυνομία, δύο αστυφύλακες κι ένας επιθεωρητής.

Είδα τον Λίντον να τινάζει το χέρι του προς την τσέπη του.

«Στάσου εκεί που είσαι, Λίντον», φώναξε ο επιθεωρητής… Εκείνη τη στιγμή ακριβώς είδα το σερβιτόρο, τον Φρεντ, ν’ αρ­πάζει το σκαλιστήρι…

«Μην κινηθείς, Λίντον», φώναξε ο επιθεωρητής. Δεν είχε δει καθόλου τον Φρεντ που κινούνταν προς το μέρος του…

Ο Λίντον δεν κινήθηκε. Κινήθηκα όμως εγώ. Όρμησα γρή­γορα προς τη μικρή πόρτα πίσω μου… κατέβηκα τη μικρή σκά­λα… και την άλλη μικρή σκάλα και το διάδρομο, ως την εκτυ­φλωτικά φωτισμένη ροτόντα του ξενοδοχείου, ίδια όπως την εί­χα αφήσει -θόρυβος και φώτα και υπάλληλοι και κορίτσια σε περίπτερα να πουλάνε καπνό κι απογευματινές εφημερίδες… ίδια ακριβώς, αλλά πόσο διαφορετική! Για την ηρεμία του μυαλού, τη χαρά της ζωής, δώστε μου μια ροτόντα κι ας είναι όσο θορυβώδης σας αρέσει.

Διάβασα τα πάντα σχετικά στις εφημερίδες το επόμενο πρωινό. Φαίνονται τόσο διαφορετικά στις εφημερίδες τα πράγματα, καθώς κάθεσαι δίπλα σε μια καφετιέρα κι ένα βραστό αυγό. Ταραχές φόνοι, πλημμύρες — όλα απλοποιημένα. Έτσι ήταν κι αυτο. «Ήσυχη σύλληψη στη Σκακιστική Λέσχη», έγραφε. Ο Λίντον δεν αντιστάθηκε… Τα μέλη συνέχισαν το παιχνίδι τους ανενόχλητα». Ναι, σίγουρα ανενόχλητα, οι παλιοταφόπλακες… Για τον Φρεντ, ούτε λέξη…

Μερικές μέρες αργότερα συνάντησα τυχαία τον Λέδερμπι, «Η αίτησή σου είναι εντάξει», είπε. «Θα την προωθήσουν γρήγο­ρα. Θα γίνεις μέλος του χρόνου…»

Πρόλαβα όμως κι έστειλα μια παραίτηση. Θα γίνω μέλος στη» Λέσχη Μπάντμιντον και θέλω να μάθω αν σίγουρα δεν μπορώ να γίνω πρόσκοπος ή προσκοπίνα.

140 Σχόλια προς “Πιόνι στο ε4 (εύθυμο σκακιστικό διήγημα του Στίβεν Λίκοκ)”

  1. α1 ! 🙂

  2. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα κι απ΄εδώ

    θά ΄χουμε εμβάθυνση από τους λάτρεις του σπορ σήμερα!

    Πολλοί παλαίμαχοι της αντίστασης γνώρισαν το σκάκι στις φυλακές και τις εξορίες….
    Ίσως να το συνδύαζαν με την πίστη και με την αντοχή που είχαν στον αγώνα τους, κάτω απ΄ τις συνθήκες και τις δυσκολίες της εποχής τους.

  3. Πουλ-πουλ said

    Ένα απαλό αεράκι φύσηξε σήμερα στο ιστολόγιο.
    «Κυκλο­φορώ μεταξύ της Λέσχης και του Ασύλου» μάλλον κυκλοφορεί θέλει να πει.

  4. Νέο Kid Al Afrikii said

    Το είχα διαβάσει αυτό το ωραίο βιβλιαράκι πριν κάποια χρόνια. Καλό.
    Μεταφραστικό σχολιο: «Πιόνι στο ε4». Χμμ… μπορεί παρά τοις αγγλοσάξωσι να είναι πολύ στάνταρ το «pawn to e4» αλλά οι έλληνες σκακιστές δε λένε ποτέ «πιόνι στο ε4» αλλά απλά «ε4». Επίσης το «άνοιγμα απ την πλευρά της βασίλισσας » δε λέγεται στα ελληνικά. Θα πεις απλά «σικελική» (ή έστω σκανδιναβική για το 1. …δ5.

    Σκακιστικό σχόλιο: Το άνοιγμα που περιγράφεται είναι η άμυνα Στάινιτς* 1.ε4, ε5 2. Ιζ3 δ6 3. Αγ4, …
    Κάπως έως πολύ ντεμοντέ και παθητικό για τα μαύρα. Η συγκεκριμένη βαριάντα έχει αρκετό δηλητήριο διά μαζέτας …αφού προσκαλεί το «ενεργητικό» αλλά λανθασμένο 3. …Αη4. Οπότε ακολουθεί δ4 Χ ε5 κι αν δΧε αλλάζουν οι ντάμες στο δ8 και πέφτει το πιόνι ε5. Οπότε ο μαύρος πρέπει να πάρει τον ίππο πρώτα, ντάμα παίρνει στο ζ3, μαύρο πιονι παίρνει στο ε5 κι ακολουθεί Ββ3 με διπλή απειλή κατά των μαύρων πιονιών ζ7 και β7. Μεγάλη υπεροχή λευκού! (Υπάρχει και η περίφημη παρτίδα του Μόρφυ στην Όπερα)
    Βέβαια ο τύπος σιγά να μην έπαιζε έτσι με τα λευκά, καθώς ο Φρέντυ (Κρούγκερ…) καιροφυλακτούσε με το σκαλιστήρι…

    Κοινωνιολογικό σχόλιο:
    Φοβερό ελιτίστικοχιουμοριστικό το απόσπασμα:
    «Τι;» είπα ασθμαίνοντας. «Σκότωσε ένα από τα μέλη;»

    «Ω, όχι», είπε ο Λέδερμπι καθησυχαστικά. «Όχι ένα μέλος. Ο άντρας ήταν φιλοξενούμενος. 🙂

    * Βίλχελμ Στάινιτς, ο πρώτος επίσημος Παγκ. Πρωταθλητής που κατέληξε να ψάχνει το Θεό για να παίξει σκάκι χαρίζοντάς του πιόνι και κίνηση…
    Λιγότερο τρελός βέβαια από πολλούς γνωστικούς σήμερα…

  5. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ωραίο βιβλιαράκι, το έχω ακόμα. Το πιο διασκεδαστικό κομμάτι, κατά τη γνώμη μου, είναι το «Η καραμέλα με γεύση λεύκας» του Πέρσιβαλ Γουάιλντ, αλλά είναι πολυσέλιδο και δεν ενδείκνυται για ανάρτηση.

  6. Νέο Kid Al Afrikii said

    Ωραία ιστοριούλα Νικοκύρη είναι κι αυτή που «έστησαν» τον κομπορρήμονα αντιπαθητικό (αν θυμάμαι καλά λέγεται Χούνγκερστράτεν, γράφω από μνήμης) και τον έβαλαν εν αγνοία του να παίξει με τον σλάβο γκράνμάστερ. Έχει πλάκα.

  7. Νέο Kid Al Afrikii said

    6. 5. Ναί! Αυτό με τις καραμέλες είναι που λέω στο 6. 🙂

  8. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @2. Στα νιάτα μου είχα γνωρίσει έναν γλυκύτατο κομμουνιστή (τοπικό στέλεχος, αλλά; όχι από τα πρωτοκλασσάτα του κόμματος) που είχε φτιάξει σκάκι και ΟΛΑ τα κομμάτια του σκαλίζοντας ξύλο, στα χρόνια της εξορίας!!

  9. Νέο Kid Al Afrikii said

    Πέτυχα σχετικά πρόσφατα κάποια εκπομπή στο Eurosport που αναμετέδιδε σκάκι . Ίσως κάποιοι να την έχουν δει κατά καιρούς.
    Ε λοιπόν ο τύπος που «μετέφραζε» στα ελληνικά αποκαλούσε τον Ίππο «Ιππότη» και τον Αξιωματικό «Επίσκοπο»!! , αποδίδοντας προφανώς με «ακρίβεια» τα εγγλέζικα Knight και Bishop …Για όνομα δηλαδή!
    Πόσο «απο τα Lidl» πια;; …

  10. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  11. sarant said

    Καλημερα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Κιντ, σε ολα τα άλλα μπορεί να έχεις δίκιο αλλά εδώ με εκπλήσσεις. Οι αγγλοσάξονες ποτέ δεν θα έλεγαν Pawn to e4, αλλά Pawn to King’s four, όπως είναι άλλωστε και ο τίτλος του διηγήματος

    5-6 Είπαμε, έχει πάρει σειρά να διαβαστεί… ύστερα από 30 χρόνια που περίμενε στο ράφι.

  12. atheofobos said

    Μου θύμισε τα ευθυμογραφήματα του Αρτ Μπούχβαλντ!

  13. Νέο Kid Al Afrikii said

    11. Nαί οκ, αλλά μη δείχνουμε την ηλικία μας Νικολάκη! 🙂 το pawn to King’s four το λένε πια μόνο οι συνομήλικοι του Φίσερ και βγάλε… H παγκοσμιοποίηση έχει πρακτικά καταργήσει το «περιγραφικό αγγλοσαξωνικό σύστημα γραφής». Algebraic notation rulez!

    Bασικά , έχω φυσικά σε όλα δίκιο εκτός απ τη βαριάντα της άμυνας Στάινιτς! Περιέγραψα λάθος βαριάντα. Αυτή που είπα ισχύει για την κίνηση (που είναι και η πιο καλή για τα λευκά, η πιο flexible) 3. d4 κι όχι για την 3. Aγ4 όπως παίχτηκε στο διήγημα. Mπορεί βέβαια ,με λίγη καλή «συνεργασία» απ τον μαύρο, να προκύψει με transposition η τελική θέση με την μπαταρία της Βασίλισσας στο β3 και του αξιωματικού στο γ4 . Π.χ αν μετά από 3. Αγ4 ο μαύρος παίξει 3…Ιζ6, 4. δ4, Αη4 κλπ…

  14. kpitsonis said

    μπλε φλόγες και πεντακάθαρα? ποτήρια σε ράφια
    ? Παγκοσμιοποίηση και στη στίξη ;Ε ρε Μπαμπινιώτης που μας χρειάζεται!

  15. sarant said

    13 Μα είναι γραμμένο το 1920 περίπου

    14 Το OCR είναι -διορθώνω.

  16. Αντώνης said

    Καλημέρα.
    Τί είναι η «κινητή πόρτα»;

  17. sarant said

    15 Συρόμενη;

  18. nikiplos1 said

    Καλημέρα. Μου φάνηκε περίεργο οι τυφλοί να παίζουν σκάκι με τα δάχτυλα και να χρειάζονται τα τετράγωνα της σκακιέρας. Πάντως θυμάμαι στον Λέντζο αργά τα βράδια τους σκακιστές από μνήμης.

  19. sarant said

    18 Στους αγώνες παίζουν με ειδικές σκακιέρες με τρυπίτσα σε κάθε τετραγωνο για να μπαίνει μέσα το πιόνι/κομμάτι και να μπορούν να το ψηλαφούν χωρίς να πέφτει.

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    18, 19: Έτσι είναι. Έχω παίξει με τυφλό σκακιστή. Είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος, με τον οποίο αντιλαμβάνονται τις θέσεις πάνω στη σκακιέρα μόνο διά της αφής.

  21. Πέπε said

    Κατά σατανική σύμπτωση, εδώ και δυο βράδια διαβάζω τη Σκακιστική Νουβέλα του Τσβάιχ. Σκάκι δεν παίζω, αλλά (μέχρι στιγμής) αυτό δε με εμποδίζει στην ανάγνωση. Το ίδιο κι εδώ.

    Ωραία ιστοριούλα, περίεργη έμπνευση. (Του Λίκοκ εννοώ)

  22. Λεύκιππος said

    6 …….αν θυμάμαι καλά λέγεται Χούνγκερστράτεν, γράφω από μνήμης)

    Το σχόλιο αυτό, με δεδομένο ότι το 80% των σχολιαστών στα από μνήμης έχουμε πρόβλημα ακόμη και με το Παπαδόπουλος, θα έχει καταστροφικές συνέπειες. 😢😢😢

  23. # 12

    Στο στυλ του Αρτ Μπούχβαλντ έγραφε ο Φρ.Γερμανός στην Μεσημβρινή π.χ.(ούντας). Γενικά μου θύμισε άλλες εποχές, ξεπερασμένες στα γούστα μου. Και το σκάκι μετά τα 30 μου δεν με ενθουσίαζε, πιο ταιριαστό θεωρούσα το μπριτζ, άσχετο το ότι δεν ασχολήθηκα.

  24. @ 8 Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη

    Τι ονόματα έδωσε στα κομμάτια; 🙂

  25. Γιάννης Κουβάτσος said

    21: Ναι, γιατί το σκάκι είναι η αφορμή, η νουβέλα του Τσβάι έχει ψυχολογικό ενδιαφέρον περισσότερο.

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νικοκύρη, μαρμάγκα.☺

  27. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @24. Τα καθιερωμένα. (Δεν παίξαμε ποτέ με το δικό του σκάκι. Φαντάζομαι πως το φύλαγε κάπου παραχωμένο, σαν κιβώτιο καθαγιασμένων αναμνήσεων..)

  28. ΣΠ said

    Stephen Leacock Memorial Medal for Humour

  29. @ 27 Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη
    🙂

  30. Νέο Kid Al Afrikii said

    18. Γιατί σου φαίνεται περίεργο όμως; Τυφλός δε σημαίνει και…αριθμομνήμων! Βασικά το blind , το τυφλό παίξιμο προϋποθέτει κάποιο ταλέντο άσχετο παντελώς με την ικανότητα όρασης του ατόμου. Εντάξει, όλοι σχεδόν οι ισχυροί παίχτες μπορούν να παίξουν μια παρτίδα τυφλά, αλλά η ποιότητα του παιχνιδιού τους ποικίλλει πολύ!
    Για παράδειγμα , είναι θρυλική η «πατάτα» του Ανατόλι Κάρποφ (ένας από τους μεγαλ΄υτερους παιχτες όλων των εποχών) όταν σε κάποιο παλιό τουρνουά Amber έστησε τη ντάμα του απέναντι σε μια …ντάμα, την Τζούντιθ Πολγκάρ. Βασικά την έβαλε σε ένα τετράγωνο νομίζοντας ότι κόβει έναν πύργο, μόνο που το τετράγωνο ήταν άδειο…
    Ενώ ας πούμε , εκείνος ο αγαπημένος του παπού Σαραντάκου ο ρώσος αριστοκράτης που μισούσε τους κομμουνιστάς… έβαζε στη σειρά καμιά 20ριά σχετικά ισχυρούς παίχτες και τους ξύριζε όλους κόντρα blind! 🙂

    22. Ε, το Παπαδόπουλος μπορεί να σε μπερδέψει τόσο σθνηθισμένο που είναι. Το Χουνγκερστράτεν όμως δεν το ξεχνάς ποτε! 🙂

  31. Νέο Kid Al Afrikii said

    Κάποτε (ωραίες εποχές!…) στην πρώτη μου ομάδα που ήμανε φέρελπις έφηβας… είχαμε έναν «τυφλό» σκακιστή που ξύριζε σαρωτικά όλους τους αντιπάλους του στην 5η σκακιέρα που έπαιζε. Το μυστικό του ήταν βέβαια ότι βασικά…έβλεπε! 😆 (όχι τέλεια, αλλά πάντως έβλεπε αρκετά για να παίζει καλά)

  32. Κιγκέρι said

    16, 17

    Αφού λέει ότι «οι κινητές πόρτες… κινούνταν αθόρυβα γύρω από τους μεντεσέδες τους», εγώ καταλαβαίνω ότι δεν μπορεί να είναι συρόμενες – μάλλον είναι αυτές που δεν μένουν ανοιχτές αλλά ξανακλείνουν μόνες τους, δεν ξέρω αν υπάρχει όρος στα ελληνικά, αλλιώς λέγονται πόρτες αλέ-ρετούρ.

    Καθόλου δεν τα λυπήθηκε τα αποσιωπητικά ο συγγραφέας! Με τη σέσουλα τα ’ριξε; 😛

  33. Καλημέρα
    Άσχετος από σκάκι τι να σχολιάσω; Α! το βρήκα! Την «κινητή πόρτα» των 16, 17. Εγώ κατάλαβα σε στιλ μπαρ, αυτή που ανοίγει κι απ’ τις δυο μεριές (μέσα – έξω).

  34. Νέο Kid Al Afrikii said

    Ορίστε τώρα τι μου κάνεις με το άρθρο σου Νικοκύρη! Μου ξύπνησες , μετά από πολύ καιρό, επιθυμία να κοπανίσω κανα παπί στο chess.com …
    Πάω να κουνήσω κανα ξύλο και ξανάρχομαι…

  35. 6

  36. Νέο Kid Al Afrikii said

    35. 😆 😆 Τους αλήτες! Το κάναν να κλάψει το παιδάκι και να ζητάει τη μαμά του… Ξέρουμε τι έγινε στη συνέχεια; Ποντάρω ότι έγινε νούλα (ισσοπαλία) με τον Τόλια 🙂

  37. Κιγκέρι said

    Κι εγώ άσχετη είμαι από σκάκι, αλλά θα βρω να σχολιάσω!

    Λοιπόν:

    «Φράνσις Μπέικον με αυγά»: αυτό τώρα είναι ανάλαφρο χιούμορ; 🥶

    «στη ροτόντα του ξενοδοχείου»: νομίζω ότι στα ελληνικά, ροτόντα λέμε κυρίως το στρογγυλό τραπέζι ή το στρογγυλό τραπεζομάντηλο. Δεν το έχω ξαναδεί για
    περιγραφή δωματίου.

    «Δίπλα στην παλιομοδί­τικη εστία κρέμονταν οι μακριές τσιμπίδες και το παλιομοδίτι­κο σκαλιστήρι με τη βαριά, τετράγωνη λαβή του»: Αφύσικη μου φάνηκε η χρήση της λέξης «εστία» αντί για «τζάκι». Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ίσως έτσι να τονίζεται περισσότερο το παλιομοδίτικο του πράγματος, στην περίπτωση που η επανάληψη του επιθέτου παλιομοδίτικος 4 φορές δεν ήταν αρκετή! 🙃

    «Ούτε στο υπόλοιπο δωμάτιο υπήρχε έστω ένα εργαλείο που να ήταν λιγότερο από πενήντα χρόνια παλιό, ανάμνηση μισού αιώνα»: Πώς το λες αυτό, Νικοκύρη, τρόμο της διπλής άρνησης; 🙂

    «Όλο το σκάκι είναι ένα συνεχές μετάνιωμα»: Άνοιξα λεξικό για να δω αν υπάρχει η λέξη μετάνιωμα – υπάρχει, ωστόσο εμένα αυτή η διατύπωση μου φαίνεται κάπως αδέξια και άτεχνη. Θα προτιμούσα το «μία συνεχής μεταμέλεια».

  38. Voyageur autour de la chambre said

    @4
    Όλα καλά, αλλά νομίζω ότι είναι η άμυνα Φιλιντόρ. Η άμυνα Στάινιτς είναι η ίδια κίνηση (…δ6) ως απάντηση στην Ισπανική.

  39. Voyageur autour de la chambre said

    38 συνέχεια
    Δηλαδή «1.ε4 ε5 2.Ιζ3 δ6» είναι Φιλιντόρ, ενώ «1.ε4 ε5 2.Ιζ3 Ιγ6 3.Αβ5 δ6» είναι η άμυνα Στάινιτς.

  40. Costas Papathanasiou said

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ
    Ωραίο διηγηματάκι.
    Ξεκινάει ως κατάφωρη αποδόμηση μιας ρήσης για το σκάκι ως (δήθεν) φυγή από τα βάσανα της ζωής (κι ας είναι κι αυτό ένας πανάρχαιος καθρέφτης μίας συμβολικής, “αιματηρής” μάχης της), καταλήγοντας στη μαύρη αλήθεια ότι δεν υπάρχει πουθενά ασφαλές καταφύγιο στο παιγνίδι του βίου, ειδικώς δε, ότι αντί για ένα αρρενωπό άνοιγμα στο πρόσω-4 του Βασιλιά, καλύτερα η ένταξη στον κοριτσίστικο Οδηγισμό.
    Παρότι δημοσιευμένο το 1943, φράσεις όπως «All chess players think of opening on the Queen’s side but never do. Life ends too soon.»-«Knight to Bishop’s Three,(…)It’s the second oldest move in chess; it was old three thousand years ago in Persepolis . . . but to the real chess player it still has all the wings of the morning.»-«I knew he had been thinking of something that he daren’t risk. All chess is one long regret.», μπορούν να θεωρηθούν διαχρονικές.
    [ΥΓ- Η μετάφραση καλή, αλλά θα μπορούσε να είναι και πιο δημιουργική: Για παράδειγμα, η τιτλοδότειρα κίνηση “Pawn to King’s Four”(:ε4) που είναι και η ίδια (αλλά κατοπτρική) απάντηση των “μαύρων”(:ε5), θα μπορούσε να δηλώνεται “αγγλοπρεπώς” παραπέμποντας στη συμβολική ιδιότητα των κομματιών (και εν παρενθέσει να μπαίνουν οι αντίστοιχες, απρόσωπες συντεταγμένες της σκακιέρας), ώστε να γίνονται κατά το δυνατόν σαφέστερες οι σχετικές χιουμοριστικές (και όχι μόνο) συμπαραδηλώσεις ]

  41. Κιγκέρι said

    it was old three thousand years ago in Persepolis = γεννήθηκε πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, στην Περσέπολη

    Αυτό τώρα δεν είναι αστοχία της μετάφρασης που αλλάζει τελείως το νόημα και εξουδετερώνει τον σαρκασμό του συγγραφέα;

  42. Νέο Kid Al Afrikii said

    38. Ωχ… βέβαια η Φιλιντόρ! Έχεις απόλυτο δίκιο.

  43. 37 Καλά που μου το θύμισες. Ροτόντα του ξενοδοχείου μάλλον την είσοδο θα εννοεί, αυτό που εμείς στα ελληνικά το λέμε λόμπι!

  44. Κιγκέρι said

    43: Εμείς στη Λάρ’σα το λέμε φουαγιέ! 😛

  45. Χαρούλα said

    Ο παράλληλος σχολιασμός των μη σκακιστών συνεχίζεται
    Συμφωνώ για την πόρτα που ανοιγοκλείνει μόνη και στις δυό κατευθύνσεις. Συνήθης σε ξενοδοχεία-εστιατόρια κλπ, για να μπορούν να την ανοιγοκλείνουν οι φορτωμένοι υπάλληλοι χωρίς χέρια. Αλλα αυτοί που λέω είναι ξενοδοχοϋπάλληλοι ή υπάλληλοι ξενοδοχείου. Αυτό το «ξενοδοχειακοί υπάλληλοι» μόνο σε μένα φάνηκε περίεργο; Αμ´εκείνο το σκαλιστήρι στην
    μπύρα; Σε κουβά την είχαν;
    Για την ροτόντα νομίζω οτι αναφέρεται σε κάποιο στρόγγυλο αίθριο μπαίνοντας.

  46. Νέο Kid Al Afrikii said

    41. Ωραία και σωστή παρατήρηση! Όντως,ο συγγραφέας θέλει να υπονοήσει ότι όταν στην Περσέπολη έτρωγαν βελανίδια και πρωτοέπαιζαν Knight to King’s bishop three… στο Μουμπάι έτρωγαν τσίκεν μπιριάνι και είχαν αναλύσει ήδη εξαντλητικά τη Νιμζοϊνδιάνικη άμυνα… 🙂

  47. ΓΤ said

    36@

    Πολύ τρυφερή στιγμή, ας δούμε την αλήθεια

  48. Ου φουαγιές. Μπράβου Λάρσα.

  49. Faltsos said

    Δεν είναι μέρα μεζεδακιδίων, αλλά σε μια βδομάδα θα μπαγιατέψει.
    Θα το θέσω σαν κουίζ (ευκολάκι)
    Τί εννοεί ο ιστότοπος newsbreak ρωτώντας
    «Γιατί το αμάξι μου δεν έχει εκδώσει ακόμα ανακοίνωση για τις δηλώσεις Θάνου Βερέμη;»
    https://www.newsbreak.gr/ellada/183032/toyrkiki-eisvoli-sto-kastelorizo-to-vinteo-me-tis-sokaristikes-diloseis/

  50. Καλέ, το πρόσωπο προς τα δεξιά δεν θα έπρεπε να είναι, όπως στα παλιά δικά μας κέρματα; Πέστε τη γνώμη σας.

  51. ΣΠ said

    47
    ΓΤ, μήπως μπορείς να μεταφράσεις τον Ζουράρι στο χθεσινό άρθρο;

  52. Κιγκέρι said

    50: Όχι απαραίτητα, να, δες αυτά, μην ψάχνω τώρα για τα παλιότερα με τους βασιλιάδες! 🙂

  53. ΣΠ said

    49
    Πώς έγινε αυτό; Με εφαρμογή αναγνώρισης φωνής το έγραψαν;

  54. ΓΤ said

    51@

    Ασφαλώς, αλλά ποτέ δεν χάνω χρόνο για υπερφιαλάκηδες που τζοβενίζουν.

  55. ΓΤ said

    51@

    (Αυτονοήτως αναφέρθηκα στην πολιτική καρικατούρα με το γιλέκο)

  56. @ 52 Κιγκέρι

    Να είχαμε κάποιον χαράκτη να μας έλεγε αν υπάρχει ή όχι προτίμηση (όπως στη δική μας γραφή).

  57. Κιγκέρι said

    56: Εμένα μια φορά, το καλό μου το προφίλ είναι το αριστερό!

  58. ΓΤ said

    Παραιτήθηκε ο Ταραντίλης.

  59. @ 57 Κιγκέρι

    Χαχα… εγώ του το έφτιασα μεν δεξιό αλλά βέβαια ήταν το αριστερό. 🙂

  60. ΣΠ said

    Το πρωτότυπο υπάρχει σε αυτό το βιβλίο με διηγήματα του Stephen Leacock. Είναι το δεύτερο διήγημα.

    Σε μορφή pdf https://www.fadedpage.com/link.php?file=20160410-a5.pdf

    Σε μορφή epub https://www.fadedpage.com/link.php?file=20160410.epub

  61. ΣΠ said

    Ο Stephen Leacock σε καναδικό γραμματόσημο.

  62. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι αριστεροί στις φυλακές και τις εξορίες έφτιαχναν πιόνια από σαπούνι ή από ψωμί:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.avgi.gr/tehnes/372849_skaki-stis-exories-kai-tis-fylakes%3Famp&ved=2ahUKEwjLuu22qYzvAhXJCuwKHanHDcQQFjAAegQIARAC&usg=AOvVaw36PhDAqJG56aISg13w2gO9&ampcf=1&cshid=1614506530320

  63. Στεφανία said

    Εγώ σκάκι δεν παίζω, ούτε μικρή έπαιζα, μου φαινόταν σπατάλη χρόνου. Θα ήθελα να ρωτήσω πού μπορώ να βρω την ανάρτηση του κυρίου Σαραντάκου για τον Κανονισμό του 1963 που υπαινίσσεται σήμερα στην κυριακάτικη«Αυγή» ο Δημήτρης Σεβαστάκης

  64. Πέπε said

    > > «Πιόνι στο ε4», είπα καθώς καθόμουν στο τραπέζι με το σκάκι.

    Μα δε μου λέτε, οι σκακιστές:

    Πέρα από το αν λένε «πιόνι» ή σκέτο «Ε4», συνηθίζεται να ανακοινώνουν οι παίχτες την κίνηση που μόλις έκαναν; Άλλο να σχολιάσεις την κίνηση του αντιπάλου, «Ώστε πιόνι στο ε4, ε;» – αυτό το καταλαβαίνω. Αλλά μια απλή πληροφορία γι’ αυτό που ο άλλος έτσι κι αλλιώς βλέπει με τα μάτια του, γιατί να δοθεί;

  65. sarant said

    Eπανήλθα. Να με συμπαθάτε για την πολύωρη απουσία.

    26 Συγγνώμη. Τωρα το ελευθερωσα.

    32 Δίκιο έχεις. Το πρωτότυπο λέει swinging doors.

    37 Ροτόντα μήπως είναι το λόμπι που λένε. Το σαλόνι στην είσοδο.

    49 Χα χά το Μαξίμου.

    62 Το κρατημένο στη μαρμάγκα.

    63 Αν και κάτι μου θυμίζει ο γραφικός σας χαρακτήρας, ο Σεβαστακης μάλλον με μπερδεύει με κάποιον άλλο.

  66. ΣΠ said

    63
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/11/23/kanonismos/

  67. Όπως λέει και ο ΣΠ
    Μα υπάρχει…

  68. Κιγκέρι

    Εδώ, όλα προς τα δεξιά.

  69. Γιάννης Ιατρού said

    63: χαχα, νέο χρηστώνυμο,,,
    Τι έγινε; Τι ρωτάς; Δεν προσέχεις;
    Περσινά/Παλιά ξινά σταφύλια αυτό που κότσαρες. Σε προλάβανε.. .

  70. Χαρούλα said

    Τις τελευταίες μέρες η ορθογραφία με εγκατέλειψε! Για να μην διορθώνω ένα-ένα τα λάθη και γίνουν κατακκόκινα όλα, παρακαλώ να δείξετε κατανόηση. Ελπίζω να επανέλθει τάχιστα το μυαλό στο κεφάλι. Συγγνώμη…🥲

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    64: Όχι, στους επίσημους αγώνες οι παίκτες δεν μιλούν μεταξύ τους εκτός από τον χαιρετισμό στην αρχή και την προαιρετική ανάλυση στο τέλος, χωρίς, βέβαια, να ενοχλούν τους άλλους διαγωνιζομένους. Στις φιλικές παρτίδες πέφτει αρκετή κουβέντα και πλάκα.

  72. dryhammer said

    Έξοδος μετά δημοσιών θεαμάτων

  73. ΣΠ said

    68
    Στα αμερικάνικα νομίσματα συνήθως αριστερά.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Coins_of_the_United_States_dollar

  74. Γιάννης Ιατρού said

    72: 😂😂😂

  75. Triant said

    Περί ατείων μεταφράσεων.

    Καλά, ο δύστυχος που έβαλαν τελευταία στιγμή στο Eurosport να μεταφράζει τον σχολιασμό σε αγώνα ιστιοπλοΐας δεν ήξερε οτι port είναι το αριστερά στα πλοία και έλεγε συνέχεια από την πλευρά του λιμανιού και δώστου από την πλευρά του λιμανιού (δεδομένου ότι σε αγώνες τριγώνου όλες οι στροφές είναι αριστερές δεν χρειάστηκε να βρεί το starboard – ευτυχώς). Σχεδόν δικαιολογείται.
    Αλλά αυτή που μετέφρασε βιβλίο για το μπριτζ δεν ρώτησε κανέναν άνθρωπο που να παίζει; Δεν μπορεί να της είπαν ‘το θέλω σε δυό ώρες’.
    Δεν μου έμεινε άντερο. Εκδόσεις Μπιρμπίλη ή κάτι τέτοιο (το δάνεισα μου φαίνεται γιατί δεν το βρίσκω), Θεσσαλονίκη. Δεν είναι τα διαμάντια (diamonds) ούτε τα διπλά (double) ούτε καν το ευάλωτοι (vulnerable). Το ανεπανάληπτο ήταν το λαστιχένιο (rubber). Το έχεις υπόψιν σου Νίκο;

  76. @ 73 ΣΠ

    Ναι, ναι. Το πρόσεξα και εγώ, με την ευκαιρία αυτή.

  77. sarant said

    66 Είπαμε οτι ξεχνάω; Δεν το είπαμε;

    75 Όχι δεν το έχω δει αυτό. Θα είναι αριστούργημα

    Ήταν ήδη ευάλωτοι και κέρδισαν το λαστιχένιο με ένα χτύπημα στα διαμάντια (ή δεν το λένε χτύπημα το σλεμ;)

  78. Πέπε said

    @71:

    Εντάξει, άνθρωποι είναι, θα πουν οτιδήποτε θέλουν, αλλά εννοώ αν υπάρχει τέτοια συνήθεια, να δηλώνεις αυτό που μόλις έκανες.

    Όσο για τους επαγγελματίες (αν και δε ρώταγα γι’ αυτούς, αλλά με την ευκαιρία), δεν είναι κι αυτοί υποχρεωμένοι να πουν «ρουα», «ματ» και κάποια άλλα ανάλογα;

  79. Triant said

    77 Λοιπόν, το βρήκα.

    ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΙΖΕΤΕ ΜΠΡΙΤΖ του PATRICK JOURDAIN.
    Εκδόσεις Μπίμπης, μετάφραση Τάσος Δαρβέρης (πώς μου είχε κολλήσει οτι ήταν γυναίκα).
    Προφανώς ούτε ISBN ούτε τίποτα.

    Οφείλω μια συγγνώμη όμως. Το rubber πράγματι το εξηγεί «λάστιχο» το αναφέρει όμως ως ράμπερ. Επιπλέον, ναι μεν δεν χρησιμοποιεί την επίσημη ορολογία (διακηρυχτής αντί για εκτελεστής, πλειστηριασμός και χτυπήματα αντί για αγορά, μή τρωτή και τρωτή για τις μανς κλπ) το οποίο από ένα σημείο και πέρα γίνεται πολύ αστείο, όμως δεν φτάνει μέχρι το ‘διαμάντια’ και ‘διπλά’. Αυτά τα βλέπουμε στους υποτίτλους σε σειρές/ταινίες της Αγκάθας και προφανώς τα έμπλεξα. Εντύπωση πάντως μου κάνει το οτι στην τελευταία σελίδα σε έναν κατάλογο με χρήσιμες διευθύνσεις έχει και τον όμιλο της Θεσσαλονίκης. Δεν μίλησε άραγε με κανέναν από εκεί ή μίλησε με τον λάθος άνθρωπο;
    Πάντως ανάγνωσή του σε παρέα μπριτζέρ θα φέρει σίγουρο γέλιο.

  80. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Δεν παίζω σκάκι δυστυχώς, αλλά ήταν αρκούντως ατμοσφαιρικό.

    β Πως μετατρέπω powerpoint σε βίντεο, καμιά ιδέα; το γκούγκλισα αλλά δεν μπόρεσα να βγάλω άκρη.

  81. ΓΤ said

    αθλητική κίνηση

    Απόλλων Σμύρνης-ΟΦΗ 2-1
    Αστέρας Τρίπολης-ΠΑΟΚ 2-1
    Άρης-Ατρόμητος 3-0
    ΑΕΛ-Παναιτωλικός 1-0
    Λαμία-ΠΑΣ 0-0
    ΠΑΟ-ΑΕΚ 1-1

    Διαγόρας-Καραϊσκάκης 1-0
    ΟΦΙ-Τρίκαλα 1-1
    Χανιά-Ιωνικός 0-1
    Εργοτέλης-Απόλλων Λάρισας 1-0
    Λεβαδειακός-Δόξα Δράμας 2-1
    Παναχαϊκή-Ξάνθη 1-0

    Μεσολόγγι-Περιστέρι 63-70
    Ηρακλής-Ιωνικός 75-78
    ΑΕΛ-ΠΑΟΚ 88-91

    Μίλων-Φίλιππος 3-0 (25-21, 25-16, 25-17)
    Κηφισιά-ΠΑΟΚ 3-2 (23-25, 25-19, 23-25, 25-19, 15-8)

  82. ΓΤ said

    79@

    JourdAIn —-> JourdAn

    «Προφανώς ούτε ISBN ούτε τίποτα».
    ISBN: 9780004332437

  83. Triant said

    82 Το όνομα είναι Jourdain και έχει γραφτεί λάθος στο βιβλίο 🙂
    Στο βιβλίο δεν γράφεται πουθενά το ISBN εκτός αν είναι κάπου κρυπτογραφημένο μόνο για τους μυημένους.

  84. sarant said

    79-82 Φυσικά είναι Jourdain και τον έχω γνωρίσει -στην κηδεία (ας πούμε) του Ρηζ.

  85. ΓΤ said

    @83, 84

    Έχουμε το εξής: Λάθος το όνομα του συγγραφέα στο εξώφυλλο, λάθος στη σελίδα τίτλου, αλλά σωστό στον Πρόλογο! (σελ. 9, αράδα 2 από τέλος…)
    Ο ISBN προκύπτει από βιβλιογραφική βάση.

  86. Μαρία said

    79
    Τον θυμήθηκα προχτές το μακαρίτη τον Τάσο με αφορμή τη ρομπ ντε σαμπρ σε άλλο νήμα.
    Είχε μεταφράσει μια Ευρωπαϊκή Ιστορία στον Παρατηρητή, νυν Επίκεντρο, που τη μοίραζαν και στους φοιτητές του εδώ ιστορικού. Εγώ είχα δανειστεί το βιβλίο απο φίλο φοιτητή και το χρησιμοποιούσα ως βοήθημα. Έτσι έπεσα στην αριστοκρατία της … ρόμπας ( noblesse de robe).
    Τι έκανες, ρε μαλάκα, του είπα, όταν τον πέτυχα στο μπαρ, μετέτρεψες την τήβεννο σε ρόμπα; Μου απάντησε οτι έφταιγε ο επιμελητής. Επιμελητής ήταν ο Κολιόπουλος που μοίραζε και το βιβλίο στους φοιτητές.

  87. Αγγελος said

    Αλήθεια, γιατί λέγεται rubber η δεύτερη νίκη στο μπριτζ; Πρόκειται για λάστιχο, για σβηστήρα, σβήνανε μήπως σε παλιότερη μορφή του παιχνιδιού τίποτε αρνητικούς πόντους όποιου κέρδιζε δεύτερη μανς, ή είχε και άλλη σημασία η λέξη;

  88. ΓΤ said

    86@

    Κι έγινε ο οίκος ρόμπα…

  89. Μαρία said

    88
    Αβάν λα λετρ, μια και η έκφραση δεν είχε βγει ακόμα.

  90. sarant said

    87 Πολύ εύστοχη απορία, και δεν το είχα αναρωτηθεί ποτέ. Ράμπερ υπάρχει και στο τένις και στο κρίκετ.

    Οπότε, βρήκα το εξής:
    Sense of «deciding match» in a game or contest is 1590s, of unknown signification, and perhaps an entirely separate word.

  91. 16, … Τί είναι η «κινητή πόρτα»; …

    Κάτι με τάβλι
    μετά από δυνατό
    ουϊσκάκι?

  92. 4, … Φοβερό ελιτίστικοχιουμοριστικό το απόσπασμα:
    «Τι;» είπα ασθμαίνοντας. «Σκότωσε ένα από τα μέλη;»

    «Ω, όχι», είπε ο Λέδερμπι καθησυχαστικά. «Όχι ένα μέλος. Ο άντρας ήταν φιλοξενούμενος. …

    Τους λες και
    σκακιστοκράτες

  93. … Η Σκακιστική Λέσχη … ήταν στην πόλη, … συναντηθήκαμε στη ροτόντα του ξενοδοχείου…

    Ροτόντα πηγαίνει και στην πόλη

  94. 26, … Νικοκύρη, μαρμάγκα.☺ …
    65, … 26 Συγγνώμη. Τωρα το ελευθερωσα. …

    Έμπνευση του
    Νίκου Μαρμαγκάκη

  95. Λεύκιππος said

    Χμ Καλημέρα και καλό μήνα.

  96. Triant said

    Καλημέρα, καλή εβδομάδα, καλό μήνα και καλή Άνοιξη.

    (Δεν θέλω ξενερωτικά σχόλια του τύπου ‘η ισημερία που ορίζει τον ερχομό της Άνοιξης είναι γύρω στις 21 του μηνός’. Λέμε την Άνοιξη του κύκλου στην αφίσα του Δημοτικού)

  97. Νέο Kid said

    78. Όχι Πέπε , δεν υπάρχει τέτοια συνήθεια ούτε στην Ελλάδα ούτε αλλού. Υποθέτω ότι είναι απλά ένα συγγραφικό σχήμα λόγου ξέρω γω ,για να κάνει την περιγραφή της «παρτίδας» και της ατμόσφαιρας πιο ζωντανή χωρίς πλάγιο λόγο.
    Όσο για τους επαγγελματίες καμία αναγγελία δεν είναι πια υποχρεωτική. Κάποτε ήταν υποχρεωτικό το σαχ . Τώρα πια όχι.

  98. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ. Ήταν υποχρεωτικό το σαχ;

  99. ΣΠ said

    97
    Μόνο το j’adoube.

  100. Αγγελος said

    Σοβαρά, δεν είναι τυπικά υποχρεωτική η αναγγελία του σαχ; Κι αν ο άλλος δεν το δει, μπορείς να του παρεις το βασιλιά; Υποθέτω πως όχι• όπως και άμα κάνει κίνηση που εκθέτει το βασιλιά του, πρέπει να του το επισημάνεις και να την αλλάξει. Η τιμωρία του είναι ότι θα έχει χάσει το χρόνο σκέψης που αφιέρωσε για να καταλήξει στην αντικανονική κίνηση. Ή όχι;

  101. Νέο Kid Al Afrikii said

    Μόλις έπαιξα μια δροσερή μινιατουρίτσα στο Chess.com . Tην παραθέτω προς τέρψιν (διά την τελική εικόνα του ματ) και συμμόρφωσιν (διά τους φιλτάτους σκακιστάς , ως προς τις συνέπειες της «πιονοφαγίας» αγνοόντας την ανάπτυξή μας…) 🙂 Ο σχετικά ισχυρός Σέρβος αντίπαλος προσπάθησε να με μπερδέψει με ένα σπάνιο άνοιγμα αλλά η goat didn’t chew taramas! Στην τελευτάια κίνηση ,ο αντίπαλος σε μεγάλη πίεση χρόνου παίρνει τον ίππο παραβλέποντας ματ σε μία, αλλά ήδη προ πολλού η θέση του ήταν for to be cried by the regs…

    Λευκός: Milandjn (Serbia- 2095
    Mαύρος:Gentlywhips1 (Libya- 2110) aka Neokid Africanus
    Χρόνος: 10 min (rapid)
    1. δ4, Ιζ6
    2. ζ3, d5
    3.Αη5, γ5
    4. ε3, Ββ6
    5.β3, Ιγ6
    6.γ3, ε5
    7. Α:ζ6, η:ζ6
    8. δ:ε5, δ4
    9. ε:δ4, γ:δ4
    10. γ:δ4 , Ι:δ4
    11. Aδ3, Αβ4+
    12. Βζ1, Αε6
    13. Ιε2, Ι:ζ3 (!)
    14. η:ζ3, Αθ3 ματ.

    p.s. Αν παίζει κάποιος από δω στο chess.com μπορεί να με ζητήσει για καμιά παρτιδούλα ενίοτε. Παίζω 10 λεπτα συνήθως .

  102. Νέο Kid Al Afrikii said

    100. Άγγελε, σαν τιμωρια για αντικανονική κίνηση γενικά, νομίζω ότι προσθέτουν πια κάποιο χρόνο στο ρολόι του αντιπάλου. Παλιά στο μπλιτς (5 λεπτά ή λιγότερο) ο Βασιλιάς τρωγόταν σε αντικανονική κίνηση, αλλά νομίζω (επειδή έχω ages να παίξω σε επίσημη διοργάνωση…) ότι πλέον δεν επιτρέπεται να φαγωθει στη σκακιέρα.

  103. Νέο Kid Al Afrikii said

    98. Δεν είμαι και σίγουρος. Νομίζω ότι ήταν «υποχρεωτικό», αλλά φυσικά μεταξύ ισχυρών παιχτών δεν λεγόταν σχεδόν ποτέ. Αν δε βλέπεις το σαχ … παράτα το το μαμημένο!…

  104. ΣΠ said

    101
    Στην 12η κίνηση εννοείς βέβαια Ρζ1.

  105. Νέο Kid said

    104. Yes Sir!

  106. sarant said

    101 Είσαι ο ισχυρότερος της Λιβυης στο chess.com;

  107. Νέο Kid Al Afrikii said

    Αλλη μια μινιατούρα :
    White: Gentlywhips1 (Libya 2141)
    Black: sergeygalitskiy (USA 2045)
    Άνοιγμα: Σικελική, γκαμπί Σμιθ-Μόρα (aka Koufontinas opening!)
    1.ε4, γ5
    2. δ4, γδ4
    3.γ3 δγ3
    4.Ιγ3, Ιγ6
    5. Ιζ3, δ6
    6. Αγ4, Ιζ6
    7. ο-ο* ,η6
    8. ε5(!) , Ιη4
    9. εδ6, Βδ6
    10. Ιβ5 (!) , Ββ8 (φορσέ/μοναδικό)
    11. Πε1, α6 (??)
    12. Ιδ6+ ,resigns

    *καλύτερο ήταν αμέσως ε5!

  108. sarant said

    107 Το πλεονέκτημα αυτής της βαριάντας είναι ότι αιφνιδιάζει (υποθέτω) τον μέσο Μαύρο -και δεν είναι ανάγκη να θυμάσαι τις βαριάντες του Δράκου μέχρι την εικοστή κίνηση

  109. Νέο Kid Al Afrikii said

    108. Ε,ναι! Πιο εύκολο είναι να θυμάσαι απέξω τη Γενική Σχετικότητα με όλες τις Μινκόφσκιές της… παρά τις main line Σικελικές! 🙂
    Δίνεις ένα ταπεινό πιονάκι και ο μαύρος έχει πολύ κουπί να τραβήξει…

  110. voulagx said

    @Νέο Kid Al Afrikii: Ρε Σκιπίωνα, με όλους τους μαζέτες πας και παίζεις; Πως τους διαλέγεις; 🙂

  111. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γκαμπί Μόρα! Το ‘παιζε ο προπονητής μας στον σύλλογο, ο Βασίλης ο Συνανίδης, και μάζευε σκαλπ.☺

  112. Νέο Kid said

    110. Όχι ρε. Παίζω και με καλούς. Τρώω κι εγώ ξύλο αλλά με ρίχνουνε κι αυτοί! 🤪
    Άντε, άμα κάνω κανένα στρατηγικό αριστούργημα θα το ποστάρω κι ας είναι μακρυνάρι….
    111. Ναι. Δεν είναι γκαμπί για να «κοροϊδέψει» γρήγορα τον αντίπαλο κι αν δεν πιαστεί κορόιδο βγαίνεις χωνί. Έχει βαθιές στρατηγικές ιδέες και long term compensation. Τα μόνα γκαμπιά (σικ ρε!) με sound στρατηγική βάση κατά τη γνώμη μου είναι το Μόρα και το Βόλγα. (Μπένκο). Στο ράπιντ βέβαια ξυρίζω πολύ κόσμο και με το Στάφορντ στη Ρώσικη που αντικειμενικά είναι ντούμπιο.

  113. Γιάννης Κουβάτσος said

    112: Ναι, με επίθεση στο ζ2.

  114. Νέο Kid Al Afrikii said

    Αφιερωμένη στο Γίγα του Κάμπου, μια στρατηγική δημιουργία στην αγαπημένη μου Γαλλική Τάρας (χωρίς Μπούλμπα…) με στρατηγική θυσία πιονιού στο άνοιγμα ακολουθούμενη από κεφαλοκλείδωμα… που τελειώνει με το γνωστό μου μπρουτάλ στυλ στα μπουνίδια ,με τον τάλανα αντίπαλο να εγκαταλείπει μια κίνηση πριν το μάτι…
    White: Gentlywhips1 (2071* Libya)
    Black: Himpal (2002 Indonesia)
    Time: 10 min.
    1. e4 e6
    2.d4 d5
    3. Nd2 Nf6
    4. e5 Nfd7
    5. c3 c5
    6. Bd3 Nc6
    7. Ngf3 a6
    8. 0-0 Qb6
    9. Re1 cd4
    10. cd4 Nd4
    11. Nd4 Qd4
    12. Nf3 Qb6
    13. Qa4 g6
    14. h4 Bg7
    15. Be3 Qd8
    16. Bg5 Qc7
    17. Rac1 Qb8
    18. Qb4 Bf8
    19. Qf4 Be7
    20. Be7 Ke7
    21. Ng5 f5
    22. ef6+ Nf6
    23. Rc7+ Bd7
    24. Re6+ Resigns (Αν Ρδ8… Ιζ7 ματ)

    * Μην κοροιδεύεις Βουλάγξ! Έπεσε το έλο μου γιατί έχασα από κανα δυο καλούς σε κερδισμένη θέση , με κοπάνησαν κανα δυο μαζέτες γιατί έπαιζα το πουλί μου, και τέλος έχασα δυο παρτίδες από δύο @#%@ενα bots ,χωρίς καν να παίξω…

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εξαιρετική μινιατούρα. Η καθυστέρηση στην ανάπτυξη και τα πέρα-δώθε της άνασσας έτσι τιμωρούνται υπό ικανού τεχνίτου.

  116. Νέο Kid Al Afrikii said

    Όχι και η καλυτερότερη των παρτίδων ποιοτικά … αλλά έχει πλάκα, και θεωρητικό ενδιαφέρον. Τσίμπησα σε ένα πονηρό και «κρυφό» τακτικό του αντιπάλου (to be noticed this tactical!), και έχασα την ντάμα για δυο ελαφρά κομμάτια , αλλά είπα να μην εγκαταλείψω και… δικαιώθηκα! 🙂 Koufodinas opening rules!
    Απολαύστε υπεύθυνα το αίμα! (Να σημειωθεί ότι στο άνοιγμα ,αντί για το 10.h3 (??)που έπαιξα , 10. Nd5 δίνει σημαντική υπεροχή λευκού. Να το θυμάμαι για άλλη φορά!…
    White: Gentlywhips1 (Libya 2103)
    Black: Eugery (Philippines 2086)
    Time: 10 min.
    1. e4 c5
    2. d4 cd4
    3.c3 dc3
    4. Nc3 Nc6
    5. Nf3 e6
    6. Bc4 a6
    7. 0-0 Qc7
    8. Bb3 Nf6
    9. Qe2 Ng4 (ντούμπιο ,αλλά πολύ φούστικο!)
    10. h3 (??) Nd4 (!)
    11. hg4 Ne2+
    12.Ne2 b5
    13. Bf4 Qb6
    14. Rac1 d6
    15. Be3 Qb7
    16. e5 d5
    17. Nfd4 Bd7
    18. f4 Be7
    19. f5 0-0 (castling into it! Black still much better though)
    20. f6 Bd8
    21. Rf3 Rc8
    22. Bc2 Bc6
    23. fg7 Kg7
    24. Rh3 Rh8
    25. Bh6+ Kg8
    26. Rh5 Bd8 (?)
    27. Rf1 Qb6
    28. Rf6 Rc2
    29. Rg5 matt.

  117. Νέο Kid Al Afrikii said

    116. Για τους φίλους σκακιστές της «παλιάς εποχής» που ίσως απορούν γιατί σχετικά ισχυροί παίχτες παίζουν μέχρι το προφανές ματ ,να εξηγήσω ότι ο λόγος δεν είναι «έλειψη ήθους» (έτσι νόμιζα κι εγώ στην αρχή) αλλά απλά η ελπίδα κάποιου «mouse slip» !
    Συχνά συμβαίνει να κλικάρεις σε λάθος τετράγωνο, και πολλές παρτίδες έχουν κερδηθεί και χαθεί έτσι. Ειδικά όταν παίζω απ το τηλέφωνο , σχεδόν 1 στις 3 παρτίδες θα έχω κάποιο mouse slip…

  118. sarant said

    116 Θριαμβεύει η Λιβύη βλέπω.

  119. odinmac said

    Κάποιο λάθος έχει η παρτίδα στην 26η κίνηση του μαύρου Bd8 αφού ο Φου βρίσκεται εκεί ήδη από την 20η κίνηση.
    Υπάρχει και μία τεράστια πατάτα προηγουμένως, (πριν την 26η), η 22η κίνηση Bc6, αφού επιτρέπει την ισοφάριση της συντριπτικής υπεροχής του μαύρου, ενώ για παράδειγμα θα μπορούσε:
    22… gxf6 23. exf6 e5 24. Nf5 Bxf5 25. Bxf5 Rxc1+ 26. Bxc1 Bxf6 27. Rh3 Rd8 28. Be3 Qe7 29. Ng3 e4 κτλπ

  120. odinmac said

    Το 119 για το 116

  121. Νέο Kid Al Afrikii said

    119. Παρντόν! Typo. Η 22. ήταν Bb6 κι όχι Βc6. Αυτό εξηγεί και τις δύο εύλογες απορίες σου.

  122. odinmac said

    121
    Α μάλιστα, το 26 … Bd8 ήταν το λάθος, ήθελε f6 μάλλον, πχ:
    26… f6 27. Rf1 Kf7 28. Kh2 Rxc2 29. Nxc2 Rg8 30. Rxf6+ Ke8 31. Ncd4 Bd8 32. Bf4 Bxf6 33. exf6 Bc8 34. Re5 Kf8 35. g5 h6 36. Nxe6+ Kf7 κτλπ
    (βέβαια το πολύ μεγάλο λάθος του μαύρου ήταν το 24….Rh8, εκεί έπρεπε να παίξει f6, πχ:
    24… f6 25. Rxh7+ Kg8 26. Bg6 fxe5 27. Bh6 Rxc1+ 28. Kh2 Bc8 29. Rxb7 Bxb7 30. Bxf8 Bxd4 31. Nxc1 Kxf8 32. Bc2 Bxb2 33. Nb3 Kf7 34. Nc5 Bc8 κτλπ)

  123. ΣΠ said

    https://www.calvertjournal.com/features/show/12351/real-life-queens-gambit-nona-gaprindashvili-georgian-women-chess-beth-harmon-netflix

  124. Νέο Kid said

    123. Με τη Νόνα Γκαμπριντασβίλι ήθελε κάποια στιγμή στα 60’s να παίξει μάτς το τρελοκομείο (Φίσερ) χαρίζοντας της Ίππο! Η ιδέα βέβαια χλευάστηκε και δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ . Ο καλός φίλος του Μπόμπυ ο Μίσσα Ταλ είπε: Ο Φίσερ είναι Φίσερ κι ο ίππος είναι ίππος!

  125. ΕΛΟ said

    Εξαιρετική παραγωγή και σκηνοθεσία το Queen’s Gambit. Θα ήταν ακόμη καλύτερη σειρά αν δεν ήταν γυρισμένη σαν φεμινιστική ονείρωξη με σενάριο πιστευτό όσο και αυτό του Ράμπο του 3. Προβληματίζει, για να το πω ευγενικά, που δεν διστάζουν καν να φτύσουν στα μούτρα σημαντικές σκακίστριες σαν την Γκαμπριντασβίλι.

  126. voulagx said

    114: Τωρα το ειδα. Θενξ, Σκιπιων, θα τις μελετησω τις νικες σου επισταμενως! 🙂

  127. Νέο Kid Al Afrikii said

    Για το φίλο μου Βουλάγξ, μια παρτιδούλα που τελείωσε με το «Θεσσαλικό ματ» με 2 μαύρα λαρσινά άτια κι έναν κολήγα (αξιωματικός)!
    Λευκός: Adamgt (2135 -United States)
    Μαύρος: Gentlywhips1 (2115-Libya)
    Time control: 10 min.
    1. d4 Nf6
    2.e3 c5
    3. c4 g6
    4. d5 d6
    5. b4 cb4
    6.Qa4+ Bd7
    7. Qb4 Bg7
    8. Bb2 Na6
    9. Qb7 Nc5
    10. Qb4 Rb8
    11.Qa3 0-0
    12. Nd2 Rb2
    13.Qb2 Nd5
    14.Qc1 Nb4
    15. Kd1 Ba4+
    16. Ke2 Ba1
    17. Qa1 Qa5
    18. Ngf3 Rb8
    19.Qc3 Ncd3
    20. a3 Na2 (!!)
    21. Qa5 Nac1 mat

  128. voulagx said

    #127: Πολύ ωραίο!!!! Και τώρα το σύνθημα που μας ενώνει: Βυσσνί θύιλλα, σούζα τ’ αλουγάκια! 🙂

  129. Νέο Kid Al Afrikii said

    Mια φρέσκια στρατηγική δημιουργία στο άνοιγμα Koufodinas ,με θύμα έναν Γερμανό διεθνή μετρ που νόμισε ότι θα κερδίσει τους Λίβυους κατσαπλιάδες εύκολα και στον «αυτόματο πιλότο»… 🙂 Ο άνεμος της ερήμου τον παρέσυρε.

    White: Gentlywhips (Libya 2195)
    Black: IM Sandwich 2198h (Germany 2345)
    Time control: 10 min.
    1. e4 c5
    2. d4 cd4
    3. c3 dc3
    4. Nc3 d6
    5. Nf3 Nc6
    6. Bc4 e6
    7. o-o Nf6
    8. Qe2 Be7
    9. Rd1 e5
    10. h3 o-o
    11. Bg5 Be6
    12. Bb5 h6
    13. Be3 Qa5
    14. a3 a6
    15. b4 Qc7
    16. Bc6 bc6
    17. Rac1 Rfd8
    18. Nd5 Qb7
    19. Ne7+ Qe7
    20. Rc6 Ne4
    21. Bb6 Resigns

  130. odinmac said

    127 (δεν χρειάζεται να μου απαντήσεις, πιο πολύ για ‘μένα τα γράφω)
    Απλώς να σημειώσω ότι δεν είναι ματ αλλά αφού κόβεις την Βασίλισσα θα βρισκόταν ο δρόμος
    Να πω ότι η απληστία 9. Qb7 … είναι το τεράστιο λάθος του λευκού αλλά και τα μαύρα στην 11 έπρεπε να κόψουν κατευθείαν τον Πύργο και όχι κάνοντας ροκέ γιατί τα λευκά θα μπορούσαν να απαντήσουν με 12. Bd4 (θα προτιμούσα τα μαύρα ακόμη κι αν γινόταν έτσι βέβαια) χάνοντας το πολύ μεγάλο πλεονέκτημα που έχει ο μαύρος. Αντ’ αυτού τα λευκά παίζουν 12. Nd2 ( αυτό και αν είναι λάθος! ), και ‘κει τελειώνει η παρτίδα.
    (ολ’ αυτά εκ των υστέρων και από την άνεση του καναπέ και του χρόνου βέβαια έτσι; σιγά μην τα ‘βλεπα υπό την πίεση της παρτίδας, για να εξηγούμαι)
    Αν βρω χρόνο σήμερα θα κοιτάξω και την επόμενη και εάν βρω κάτι θα το πω 🙂

  131. Νέο Kid Al Afrikii said

    Συγγνώμη για το φορμάτ (όπως βγήκε τo copy paste…)
    Μια πριν από λίγο για την οποία είμαι πολύ περήφανος, παρά τα λάθη της. (σε καποιο σημείο προς το τέλος μου διαφεύγει μάλιστα ματ σε 2…)
    Επέλαση των ίππων για τη δημιουργία αδυναμιών, μετά οπισθοχώρηση και μετά …ξαναεπέλαση!
    Απολαύστε και σχολιάστε ελεύθερα!

    Gentlywhips1 (2193) vs. mihv (Estonia 2118) 1-0

    1. e4 {[%clk 0:09:59.9]} 1… g6 {[%clk 0:09:56.9]} 2. d4 {[%clk 0:09:52.7]}
    2… Bg7 {[%clk 0:09:56.2]} 3. Nc3 {[%clk 0:09:49.3]} 3… d6 {[%clk 0:09:53.6]}
    4. f4 {[%clk 0:09:44.6]} 4… a6 {[%clk 0:09:47.4]} 5. Nf3 {[%clk 0:09:37.5]}
    5… Nd7 {[%clk 0:09:42.6]} 6. e5 {[%clk 0:09:31.4]} 6… b5 {[%clk 0:09:30.6]}
    7. a4 {[%clk 0:09:12.5]} 7… b4 {[%clk 0:09:24.8]} 8. Nd5 {[%clk 0:09:11.4]}
    8… a5 {[%clk 0:09:13.6]} 9. e6 {[%clk 0:08:11]} 9… fxe6 {[%clk 0:09:02.2]}
    10. Ng5 {[%clk 0:07:58.9]} 10… Ndf6 {[%clk 0:08:21.7]} 11. Bb5+ {[%clk
    0:07:53.3]} 11… Kf8 {[%clk 0:07:57.3]} 12. Ne3 {[%clk 0:06:42.1]} 12… h6
    {[%clk 0:07:19.4]} 13. Nf3 {[%clk 0:06:37.5]} 13… Bb7 {[%clk 0:06:44.4]} 14.
    O-O {[%clk 0:06:23.9]} 14… Be4 {[%clk 0:06:04.3]} 15. Ng5 {[%clk 0:06:14.6]}
    15… hxg5 {[%clk 0:05:54.4]} 16. fxg5 {[%clk 0:06:11.9]} 16… c6 {[%clk
    0:05:32.3]} 17. Bd3 {[%clk 0:06:06.8]} 17… Bf5 {[%clk 0:04:59.2]} 18. gxf6
    {[%clk 0:05:32.5]} 18… Bxf6 {[%clk 0:04:41.3]} 19. g4 {[%clk 0:05:12.8]} 19…
    Bxd3 {[%clk 0:04:23.9]} 20. Qxd3 {[%clk 0:05:09.6]} 20… Kg7 {[%clk 0:04:19.4]}
    21. Ng2 {[%clk 0:04:29.2]} 21… g5 {[%clk 0:03:42.9]} 22. h4 {[%clk 0:04:09.3]}
    22… Qb6 {[%clk 0:01:42.9]} 23. Be3 {[%clk 0:03:48.9]} 23… c5 {[%clk
    0:01:42]} 24. hxg5 {[%clk 0:03:43]} 24… Bxd4 {[%clk 0:01:39.9]} 25. Bxd4+
    {[%clk 0:03:33.4]} 25… cxd4 {[%clk 0:01:38.6]} 26. Nf4 {[%clk 0:03:22.3]}
    26… Nf6 {[%clk 0:01:13.1]} 27. gxf6+ {[%clk 0:03:06.7]} 27… Kf8 {[%clk
    0:01:07.6]} 28. Nxe6+ {[%clk 0:02:40.4]} 28… Ke8 {[%clk 0:01:04.4]} 29. f7+
    {[%clk 0:02:09]} 29… Kd7 {[%clk 0:01:00.7]} 30. f8=

  132. Νέο Kid Al Afrikii said

    130. Τι εννοείς δεν είναι ματ; Ματάρα είναι!

  133. odinmac said

    132
    Ωχ έχεις δίκιο! εκεί στο τέλος έπαιζα 21. Qxd3 (τα άλλα που έγραψα ισχύουν όμως)

    129
    Αυτή η παρτίδα μου φάνηκε καταπληκτική και ακριβείας μέχρι την… τελευταία κίνηση!
    Όμως είναι δύσκολο για τον μαύρο να υποκύψει στον πειρασμό 20. …Nxe4 κερδίζοντας πιόνι και κεντράροντας τον Ίππο,
    εδώ ήθελε μάλλον 20. …Bb3 και μετά 21. … Ba4
    ή κάπως
    20… Rac8 21. Qxa6 Nxe4 22. Rxc8 Bxc8 23. Qb6 Bd7 24. Rc1 Qe8

  134. Νέο Kid Al Afrikii said

    Ας δώσω στίγμα , στην απίθανη και απευκταία περίπτωση που κάποιος-πλην Βουλάγξ- με έχει αναζητήσει …, μιας και σήμερα είναι το Eid Al Fitr (Το μπαϊράμι που λέτε στα ελλήνικος) και αργάμε, με μια μόλις παιγμένη παρτιδούλα με αρκετά λάθη (όπως λέει ο μίστερ σίλικον μποξ) που όμως αρχίζει με ένα Greek gift (η κλασική θυσία αξιωματικόυ στο θ7, γνωστή διεθνώς ως Greek gift -δηλαδή «δούρειος ίππος»*) τελειώνει με τη συνηθισμένη μπρουτάλ κιντοεπίθεση και το γνωστό θεσσαλικό μάτ με άτια και κολήγα . Specially for the Giant of the Campus! που παρακολουθεί τη σκακιστική μου εξέλιξη… 😆 😆

    White: Gentlywhips1 (Libya 2231)
    Black: PacMan 0136 (India 2215)
    Time: 10 min.
    1. e4 c6
    2. c4 d5
    3. ed5 cd5
    4.cd5 Nf6
    5. Nc3 Nd5
    6. d4 Nc6
    7. Nf3 e6
    8. a3 Be7
    9. Bd3 0-0
    10. h4 Bf6 (?)
    11. Bh7 (!) Kh7
    12. Ng5+ Kg8
    13. Qh5 Re8
    14. Qf7 Kh8
    15. Qh5 Kg8
    16. Qf7 Kh8
    17. Rh3 (?) Qd7
    18. Qh5 Kg8
    19. Qh7 Kf8
    20. Rf3 (?) Ke7 (?)
    21. Rf6 Kf6
    22. Nce4 Ke7
    23. Nc5 (!) Qc7
    24. Qg7 Kd8
    25. Nf7 Ke7
    26. Bg5 Nf6
    27. Bf6 matt.

    * Εχει κάποιο γλωσσικό και κοινωνιολογοπολιτισμικό ενδιαφέρον νομίζω, ότι όλος ο κόσμος αυτή τη θυσία τη λέει «ελληνικό δώρο», δηλ δούρειο ίππο, ΕΚΤΟΣ από τους έλληνες που την αποκαλούμε με το πεζότατο και ξενερωτικότατο «κλασσική θυσία αξιωματικού». Μπλιάχ…!

  135. Μόνο εδώ θα σε βλέπουμε τώρα, αλ-Κιντ αλ-τζαντίντ ασ-σατραντζί;

  136. Νέο Kid Al Afrikii said

    135. Γεια σου Δύτη παιχταρά! Λουρκίζω ενίοτε, μη νομίζεις… Αλλά δεν είχα τίποτα σημαντικό να πω so far.
    Eid Mubarak! 🙂

  137. voulagx said

    Βρε καλως τον τον αφρικανο! 🙂

  138. sarant said

    134 Πολλοί σε έχουμε αναζητήσει, λουρκοΚιντ!

  139. ΣΠ said

    134
    Α, ώστε με τα ασπρόμαυρα τετράγωνα περνάς την ώρα σου. Και, κατά σύμπτωση, σε θυμήθηκα στο σημερινό άρθρο:
    https://sarantakos.wordpress.com/2021/05/13/cannabis-2/#comment-736346

  140. voulagx said

    #134 @ΝιουΚιντ: Ποιο μπαϊραμι ρε ασχετε, ισλαμικο φεστιβαλ ειναι. 🙂
    Η έκρηξη έρχεται καθώς οι αντιμαχόμενοι Ταλιμπάν και η αφγανική κυβέρνηση ανακοίνωσαν και οι δύο τριπλή εκεχειρία μετά τον νηστεία του Ραμαζανιού, για το ισλαμικό φεστιβάλ Eid-al-Fitr.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: