Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Από τα 400 χτυπήματα στη Διπλή ταυτότητα

Posted by sarant στο 3 Μαρτίου, 2021


Ο τίτλος του σημερινού άρθρου αναφέρει δυο τίτλους ταινιών που έχουν τουλάχιστον ένα κοινό στοιχείο. Επίτηδες χρησιμοποίησα το «που» για την αμφισημία του -διότι κοινά στοιχεία δεν έχουν μόνο οι δυο ταινίες αλλά και οι τίτλοι των ταινιών.

Για να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, πρόκειται για την ταινία «Τα 400 χτυπήματα» (Les 400 coups) του Φρανσουά Τρυφό (Truffaut) και την «Διπλή ταυτότητα» (Double Indemnity) του Μπίλι Γουάιλντερ.

Οι δυο ταινίες μπορεί να πει κανείς ότι έχουν κάμποσα κοινά στοιχεία. Ας πούμε, είναι και οι δυο ασπρόμαυρες -κάτι αναμενόμενο για τη δεύτερη, που γυρίστηκε το 1944 αλλά κάπως λιγότερο για την πρώτη, που είναι συνομήλική μου, γυριστήκαμε και οι δυο το 1959.

Είναι επίσης ταινίες που θεωρούνται κλασικές, καθώς έχουν περάσει τη δοκιμασία του χρόνου με επιτυχία και εξακολουθούν να είναι αγαπημένες πολλών -και περιλαμβάνονται και σε πολλούς καταλόγους των 100, 200 ή 500 καλύτερων ταινιών όλων των εποχών.

Αυτές οι δυο ταινίες βρίσκονται λοιπόν σε έναν τέτοιο κατάλογο, που μας τον γνώρισε πριν από καμιά εικοσαριά μέρες ο φίλος μας ο Αθεόφοβος σε σχόλιό του, το οποίο παρέπεμπε σε παλιότερο άρθρο του. Αν δείτε το άρθρο του Αθεόφοβου, περιλαμβάνει έναν κατάλογο με τις 250 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών όπως προέκυψαν από τον συγκερασμό των κατατάξεων σε τέσσερις ιστοτόπους. Επειδή ο κατάλογος αυτός εκφράζει τις απόψεις τόσο κριτικών όσο και του κοινού περιέχει και αρκετές υπερπαραγωγές -αλλά ο Αθεόφοβος στο άρθρο του έχει ενσωματώσει και έναν άλλο κατάλογο με 100 ταινίες από το περιοδικό Sight and Sound, με σαφώς πιο σινεφίλ προσανατολισμό (ενώ υπάρχει και λινκ προς παλαιότερο άρθρο του με άλλον κατάλογο 100 ταινιών, από το Cahiers du Cinema).

Στον διακοσοπενηντάρη κατάλογο «του Αθεόφοβου» τα 400 χτυπήματα βρίσκονται στην 27η θέση ενώ η Διπλή ταυτότητα στην 39η θέση.

Επειδή τώρα τελευταία περνάω φάση κινηματογραφοφιλική και βλέπω πολλές ταινίες, έχω πάρει τον κατάλογο των 250 ταινιών και κοιτάζω εκει για να διαλέγω ταινίες -κι έτσι, πριν από μερικές μέρες είδα και τις δύο ταινίες του τίτλου.

Τη Διπλή ταυτότητα την είχα ξαναδεί πριν απο καμιά τριανταριά χρόνια και πρέπει να βρίσκεται σε μια κούτα με βιντεοταινίες γραμμένες από την τηλεόραση. Η εν λόγω κούτα δεν θυμάμαι πού βρίσκεται: ή στην αποθήκη μου ή την έχω δώσει σε σινεφίλ φίλο. Επίσης σε μιαν άλλη ζωή είχα διαβάσει και το σχετικά γνωστό αστυνομικό μυθιστόρημα του James M. Cain πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία -αλλά δεν θυμάμαι καθόλου το βιβλίο.

Τα 400 χτυπήματα ομολογώ πως δεν τα είχα δει. Αλλά είναι γνωστό πως στην κινηματογραφοφιλική παιδεία μου έχω τεράστια κενά. Ήξερα όμως περί τίνος πρόκειται.

Αλλά θα πείτε, εμείς εδώ λεξιλογούμε. Θα είναι αμιγώς σινεφίλ το σημερινό άρθρο ή θα έχει και γλωσσική πτυχή;

Θα έχει -και εδώ είναι το τελευταίο κοινό στοιχείο των δύο ταινιών, ή μάλλον το πρώτο κοινό στοιχείο που έχουν οι τίτλοι τους, εννοώ τους ελληνικούς τίτλους: και οι δυο είναι κακομεταφρασμένοι.

Οπότε, ένα ιστολόγιο σαν το δικό μας είναι πολύ λογικό να αφιερώσει ένα άρθρο σε αυτό το θέμα. Να κάνω όμως εδώ μια διευκρίνιση: δεν θεωρώ κακομεταφρασμένους τους ελληνικούς τίτλους που απομακρύνονται από το πρωτότυπο.

Ιδίως παλιότερα ήταν πολύ συνηθισμένο να διαφέρει (λίγο ή πολύ -ακόμα και εντελώς) ο ελληνικός τίτλος από τον πρωτότυπο αγγλικό ή γαλλικό. Έχουμε αφιερώσει άρθρο στο θέμα αυτό με τον τίτλο «Ποιος έκανε το τρένο να σφυρίζει τρεις φορές;» Αν δεν το θυμάστε το άρθρο εκείνο -είναι και παλιό, του 2013- ρίξτε μια ματιά, θα σας αρέσει. Φυσικά ο τίτλος αναφέρεται στην ταινία «Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές» που ο πρωτότυπος αγγλικός τίτλος της ήταν High noon. Καμιά σχέση, θα πει ο αγγλομαθής της παρέας -και θα έχει δίκιο- αλλά στα δικά μου τα μάτια ο ελληνικός τίτλος είναι πολύ πετυχημένος. Είναι βέβαια ακριβής μετάφραση του γαλλικού τίτλου κάτι που συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις που ο ελληνικός τίτλος διαφέρει από τον αγγλικό. Όπως εξαιρετικόν βρίσκω και τον τίτλο της ταινίας του Χίτσκοκ North by Northwest που έγινε «Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων» και που δεν αντιγράφει τον γαλλικό ή τον γερμανικό τίτλο.

Οπότε, επαναλαμβάνω: αυτές οι αποκλίσεις δεν είναι μεταφραστικά λάθη αλλά επιλογές άρα δεν με ενδιαφέρουν στο σημερινό άρθρο. Αντιθέτως, στις περιπτώσεις των δύο ταινιών που ανέφερα, έχουμε σαφές μεταφραστικό λάθος.

Ξεκινάμε από «Τα 400 χτυπήματα». Η ταινία αφηγείται τη δύσκολη εφηβεία ενός ατίθασου 14χρονου στο Παρίσι του 1959 και σε μεγάλο βαθμό βασίζεται σε βιώματα του Τρυφό. Ο καταπληκτικός νεαρός που πρωταγωνιστεί, ο Ζαν Πιέρ Λεό (Léaud) έγινε στη συνέχεια επαγγελματίας ηθοποιός και πρωταγωνίστησε και σε άλλες τρεις ταινίες του Τρυφό υποδυόμενος πάντοτε τον ίδιο ήρωα, τον Αντουάν Ντουανέλ σε μεγαλύτερη ηλικία. Αξίζει να δείτε την ταινία. Πέρα από τον κεντρικό ήρωα με γοήτευσαν οι σκηνές απο το σχολείο αλλά και οι σκηνές δρόμου στο Παρίσι.

Όμως ο ελληνικός τίτλος είναι παραπλανητικός κι ας είναι κατά λέξη μετάφραση του γαλλικού Les 400 coups. Δεν υπάρχουν 400 χτυπήματα στο έργο. Ο γαλλικός τίτλος παραπέμπει στη γαλλική ιδιωματική έκφραση faire les quatre-cents coups που σημαίνει «κάνω συνεχώς αταξίες, κάνω τρέλες» (Enchaîner les bêtises, les contraventions, voire les délits). Εδώ υπάρχει μια εξήγηση για την προέλευση της έκφρασης που ανάγει τη γέννησή της νατσουλοπρεπώς σε ιστορικό γεγονός.

Ωστόσο, πριν καταδικάσουμε τον Έλληνα εισαγωγέα για αυτολεξεί κακή μετάφραση να του αναγνωρίσουμε ένα ελαφρυντικό: όχι μόνο ο ελληνικός τίτλος, αλλά και ο αγγλικός (The 400 Blows) όπως και σε πολλές άλλες χώρες (Ισπανία, Ιταλία κτλ.) είναι επίσης κατά λέξη (άρα, λανθασμένη) μετάφραση του γαλλικού. Διάβασα μάλιστα ότι όταν πήγε η ταινία στις ΗΠΑ η υποτιτλίστρια πρότεινε τον τίτλο Wild Oats που παραπέμπει στην έκφραση to sow one’s wild oats η οποία σημαίνει «κάνω τρέλες» αλλά απορρίφθηκε -ίσως επειδή η αγγλική έκφραση έχει και σεξουαλική χροιά.

Πάντως ο τίτλος 400 χτυπήματα αν και πιασάρικος είναι όντως παραπλανητικός. Πολύς κόσμος θεωρούσε ότι είναι αναφορά στο ξύλο που έτρωγαν οι μαθητές στο σχολείο. Όχι όμως αν και ο φοβερός καθηγητής δίνει κάμποσες σφαλιάρες.

Η δεύτερη ταινία έχει λάθος πολύ πιο απλό στον τίτλο της. Το Double Indemnity αποδόθηκε «Διπλή ταυτότητα» χωρίς να υπάρχει στην υπόθεση τίποτα που να δικαιολογεί τέτοια αλλαγή. Είμαι βέβαιος -χωρίς όμως να μπορώ να το αποδείξω- ότι κάποιος από τους υπεύθυνους μπέρδεψε τη λέξη indemnity του τίτλου με την identity που σημαίνει ταυτότητα.

Αντιθέτως η double indemnity που είναι όρος των ασφαλιστηρίων συμβολαίων έχει κεντρικό ρόλο σε αυτό το θαυμάσιο φιλμ νουάρ. Για να σποϊλάρω, θα σας αποκαλύψω την υπόθεση: ο ήρωας είναι ασφαλιστής και μια μέρα επισκέπτεται έναν πελάτη για να ανανεώσει την ασφάλεια αυτοκινήτου του. Ο πελάτης λείπει αλλά τον υποδέχεται η σύζυγός του, αρχετυπική φαμ φατάλ, που τον ρωτάει αν μπορεί να κάνει ασφάλεια ζωής στον άντρα της χωρίς αυτός να το ξέρει. Ο ασφαλιστής αμέσως οσμίζεται ότι κάτι κακό έχει στο νου της η μοιραία γυναίκα και φεύγει -αλλά τελικά υποκύπτει στη γοητεία της και καταστρώνουν ένα τελειο σχέδιο για να ασφαλίσουν τον σύζυγο εν αγνοία του και ύστερα να τον σκοτώσουν. Μάλιστα, επειδή ακριβώς είναι ασφαλιστής και ξέρει τα κόλπα, της συστήνει να βάλουν στο συμβόλαιο έναν όρο ότι αν ο θάνατος επέλθει από ατύχημα το ποσό της ασφάλειας διπλασιάζεται -η περίφημη double indemnity, η διπλή αποζημίωση.  Όμως ένας συνάδελφος του ασφαλιστή -και μάλιστα ο μέντοράς του που τον αγαπάει σαν γιο του- μυρίζεται ότι κάτι υποπτο συμβαίνει… Η συνέχεια επί της οθόνης, όπως λένε.

Να πούμε εδώ ότι αρχικά η ταινία ήρθε στην Ελλάδα με τον τίτλο «Κολασμένη αγάπη» (με τον οποίο θα τη βρείτε στη Βικιπαίδεια). Ήταν η εποχή που οι τίτλοι άλλαζαν συχνά όπως είπαμε -κι εδώ που τα λέμε «Διπλή αποζημίωση» δεν είναι και πολύ πιασάρικο.

Αλλά αργότερα όταν ξαναήρθε με την τηλεόραση κάποιος απρόσεχτος την απέδωσε Διπλή ταυτότητα -και έτσι θα τη βρείτε να λέγεται συνήθως σήμερα (παραδείγματα).

Έχετε μήπως άλλα παραδείγματα ταινιών με μεταφραστικό λάθος στον (επίσημο) τίτλο τους; Θυμίζω ότι δεν θεωρω λάθος την εσκεμμένη απόκλιση όπως π.χ. το «Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές» αντί του High Noon, με ενδιαφέρουν μόνο λανθασμένες αποδόσεις όπως αυτές οι δύο που ανέφερα στο άρθρο.

Στο προηγούμενο άρθρο μας με τίτλους ταινιών, σε κάποιο σχόλιο, αναφέρθηκε μια τέτοια περίπτωση αποτυχημένης μεταφρασης. Μεταφέρω το σχόλιο:

Υπάρχει η ταινία «Last Orders» (με τον Μάικλ Κέιν) που στην Ελλάδα αποδόθηκε «Τελευταία εντολή». Αν και εδώ προσπάθησαν προφανώς να κρατήσουν τον αγγλικό τίτλο, το αποτέλεσμα είναι κακό.

Στην ταινία ο Μάικλ Κέιν και οι κολλητοί του, θαμώνες μιας κλασικής αγγλικής παμπ, προσπαθούν να εκπληρώσουν την τελευταία επιθυμία του φίλου τους που έχει πεθάνει. Το «last orders» αναφέρεται στο γνωστό κάλεσμα του μπάρμαν στην παμπ, αλλά και στην τελευταία επιθυμία του φίλου πριν πεθάνει. Οπότε το «τελευταία εντολή» δεν ταιριάζει με τίποτα, γιατί βέβαια άλλο επιθυμία και άλλο εντολή. Εδώ θα έπρεπε να είχε αναζητηθεί άλλη λύση. Η ταινία πάντως είναι πολύ συμπαθητική.

Κατά τη γνώμη μου, θα μπορούσε να μπει τίτλος «Η τελευταία παραγγελία». Παραγγελία και στην παμπ αλλά και του φίλου πριν πεθάνει.

Θυμάστε εσείς άλλες περιπτώσεις με λάθη σε μεταφράσεις τίτλων ταινίας;

194 Σχόλια προς “Από τα 400 χτυπήματα στη Διπλή ταυτότητα”

  1. Σοβαρά δεν είχες δει τα 400 Χτυπήματα;!

    Στο σενάριο της «Διπλής ταυτότητας» δούλεψε μαζί με τον Γουάιλντερ ο Ρέιμοντ Τσάντλερ (αν θυμάμαι καλά, κάνει και μια κάμεο εμφάνιση στο φιλμ). Δεν πέρασε καθόλου καλά, δεν συμπάθησε καθόλου τον συνεργάτη του, και σιχαινόταν τον συγγραφέα του βιβλίου.

  2. voulagx said

    Το «σποϊλάρω» πως μεταφράζεται στα ελληνικά;

  3. Γιάννης Ιατρού said

    2¨ έτσι απαντάμε σε τέτοια… 🙂 🙂

  4. spiridione said

    Κλασικό παράδειγμα τραγελαφικού λάθους το Blues brothers, οι Ατσίδες με τα μπλε. Και η πλάκα είναι ότι στην ταινία οι πρωταγωνιστές φορούσαν μαύρα.

  5. Καλημέρα

    Ενδιαφέρον άρθρο και για μένα που δεν είμαι σινεφίλ

    Οι ελληνικοί τίτλοι ήταν απαραίτητοι την εποχή που τα σινεμά κρέμαγαν ζωγραφιστό πανό για να διαφημίσουν το έργο.

    Στην δική μου λίστα νούμερο 1 παραμένει «Το Κεντρί» καθότι έβλεπα μόνο ταινίες που έπαιζαν ο Πολ Νιούμαν, ο Ρόμπερτ Ρεντφορντ, ο ΣτηβΜακΚουήν, ο Γουόλτερ Ματάου με τον Τόνυ Κέρτις, ο Πήτερ Σέλλερς γιατί σπάνια η ταινία δεν θα ήταν καλή και όσες επέμεναν φίλοι μου που ήξεραν τα γούστα μου, π.χ. το Ση Μπίσκιτ με τον Τζεφ Μπρίτζες.
    Σινεφίλ ήταν η πρώην μου με αποτέλεσμα να χάσω αρκετές ώρες από την ζωήμου παρακολουθώντας «αριστουργήματα» και ταινίες από ηθοποιούς που δεν σέβονταν το όνομα πο είχαν φιάξει.

  6. nikiplos said

    καλημέρα κι από εδώ…
    Συμφωνώντας με τον Νικοκύρη, μου αρέσει κι εμένα η ελευθερία στην απόδοση ενός τίτλου στη γλώσσα μας. Ούτε αυστηρός θέλω να είμαι (και ποιός είμαι εγώ άλλωστε;) ούτε και ξεχνάω ότι αρκετές φορές είναι καθαρά ζήτημα οπτικής γωνίας και αισθητικής.
    Η ταινία λοιπόν την οποίας η απόδοση του τίτλου στα ελλήνικος δεν με είχε κερδίσει ήταν η καταπληκτική κατά τα άλλα ταινία «στη φωλιά του κούκου». Ιδιαίτερα επίκαιρη θα έλεγα σήμερα με αυτό που ζούμε αυτές τις μέρες.
    Αφενός η αγγλική λέξη κούκος, έχει την έννοια του χαζού, περίπου ό,τι λέμε εμείς με τη λέξη μπούφος. Από την άλλη η αγγλική φράση «φωλιά του κούκου» είναι ειρωνική για το τρελάδικο, για το μέρους που βασιλεύει η τρέλα, η παράνοια, κάτι καθόλοι κοινό για τη δική μας γλώσσα. Επίσης ο πρωτότυπος τίτλος «one flew over the cuckoos’ nest» έχει την έννοια της δραπέτευσης τελικά, καθώς ένας κατάφερε να ξεφύγει από την παράνοια και την τρέλα της καθημερινής μας ζωής. Αυτά τρόπον τινά ο αγγλικός τίτλος τα εμπεριέχει και σχετίζονται με το αλληγορικό νόημα της ταινίας, κάτι για το οποίο καθόλου δεν προδιαθέτει ο ελληνικός τίτλος, παρά μόνο έμμεσα – οι κούκοι δεν έχουν φωλιές διάβολε!

  7. The red tent (ενδιαφέρουσα σοβιετοϊταλική παραγωγή με θέμα την αποστολή του Νόμπιλε στο Βόρειο Πόλο, σκηνοθετημένη σαν μίξη μεταφυσικού θεατρικού και ντοκιμενταρίστικης περιπέτειας, με Σον Κόνερι και την Κλάουντια Καρντινάλε) –> «Κάτω από τον κόκκινο ήλιο».
    https://en.wikipedia.org/wiki/The_Red_Tent_(film)

  8. sarant said

    Καλημέρα. Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Σωστά!

    2 Ιδού στάδιον δόξης λαμπρόν για τον Μπαμπινιώτη 🙂

  9. voulagx said

    #3: Ήξερα ότι είσαι κακόψυχος αλλά όχι και τόσο! 🙂

  10. Georgios Bartzoudis said

    «to sow one’s wild oats η οποία σημαίνει «κάνω τρέλες» αλλά απορρίφθηκε -ίσως επειδή η αγγλική έκφραση έχει και σεξουαλική χροιά».

    # Εγώ πάντως, που δεν είμαι μεταφραστής, θα το μετέφραζα «σπέρνοντας την αγριοβρώμη κάποιου»! Ίσως να αμολούσα και κανένα «Avena fatua»! Κακά τα ψέματα, ο μεταφραστής οφείλει να βρίσκεται στο περιβάλλον που γράφει και όχι …στα χωράφια. Δεινοπάθησα πολύ για ένα πόνημα (Πολιτική και θύματα πολέμου / Politics and war victims), που απαιτούσε αλλού μετάφραση από τα αγγλικά στα ελληνικά και αλλού από τα ελληνικά στα αγγλικά. Και είμαι σίγουρος ότι δεν απέφυγα τις κοτσιάνες. Δεν με πειράζει: Ας καταλαβαίνει ο αναγνώστης τί θέλω να πω και ας βρίσκει κοτσιάνες. Μερικές φορές οι κοτσιάνες …σε διασκεδάζουν. [αλήθεια, πώς θα πούμε στα αγγλικά το «ράδιο-αρβύλα» που λέγαμε στο στρατό;;].

  11. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Το θρίλερ Saw (2004) παίχθηκε στην Ελλάδα με τίτλο Σε βλέπω. Αυτός που μετέφρασε τον τίτλο μάλλον μπέρδεψε το saw = πριόνι με το saw = αόριστος του see.

  12. Triant said

    Καλημέρα.

    Το ‘μαρτυράω’ γιατί δεν σας κάνει;

  13. Pedis said

    # 2 κλπ – «να στη χαλάσω» ? 😀

    … περιλαμβάνει έναν κατάλογο με τις 250 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών όπως προέκυψαν από τον συγκερασμό των κατατάξεων σε τέσσερις ιστοτόπους. Επειδή ο κατάλογος αυτός εκφράζει τις απόψεις τόσο κριτικών όσο και του κοινού …

    Άλλη μια χαρακτηριστική περιπτωση του Self-selection bias
    😄

  14. LandS said

    Το μοναδικό αριστούργημα που έχω δει μόνο μια φορά.
    «Η Λάμψη» του Κούμπρικ (έτσι τον λέει η Βικιπέδια με ανακατεύθυνση από το Κιούμπρικ)
    «The Shining» by Stanley Kubrick
    Καμμιά σχέση με λάμψεις και αναλαμπές.

    Του ίδιου το «Eyes Wide Shut». Θα προτιμουσα τον τίτλο «Ορθόκλειστα Μάτια»

  15. LandS said

    Δύο nn

  16. ΣΠ said

    10 πώς θα πούμε στα αγγλικά το «ράδιο-αρβύλα» που λέγαμε στο στρατό;

    grapevine

  17. LandS said

    Το έχω δει και barracks grapevine. Αλλά εξαιρετικά σπάνιο. Τώρα που και εμείς το λέμε φέικ νιους μη το ψάχνουμε.

  18. nikiplos said

    14@ Τι εννοεί ο ποιητής; Η λάμψη του Κιούμπρικ δεν είναι λάμψη;

  19. μήτσκος said

    To Τζίλντα μετράει για λάθος;

  20. Πέπε said

    @6:

    > > Από την άλλη η αγγλική φράση «φωλιά του κούκου» είναι ειρωνική για το τρελάδικο

    Υπόψιν ότι ο κούκος είναι το μοναδικό ή από τα ελάχιστα πουλιά που δεν κάνει φωλιά! Παρατάει τ’ αβγά του σε φωλιές άλλων πουλιών, που τα κλωσσάνε και μεγαλώνουν τα πουλάκια μαζί με τα δικά τους, ανεπηρέαστα από το ενδεχόμενο να ταΐζουν ένα νεογέννητο που είναι δυο φορές στο δικό τους μπόι.

    Οι παλιοί εκείνοι Άγγλοι που πρωτοέβγαλαν την έκφραση αποκλείεται να μην το ήξεραν αυτό. Όπως παρ’ ημίν, έτσι και στην Κουτοφραγκία, οι παροιμίες προέρχονται από ανθρώπους που ήξεραν καλά τη φύση. Άρα, η αναφορά στη φωλιά του πουλιού που δεν κάνει φωλιά πρέπει να υπονοούσε κάτι άλλο, από το οποίο τελικά προέκυψε η έννοια του τρελάδικου.

  21. voulagx said

    #12: Είσαι μαρτυριάρης. Και τώρα τι θα κάνει ο Μπάμπης;

    #14: Θυμάμαι ότι κάποιος είχε προτείνει τον τίτλο «Μάτια ερμητικά ανοιχτά»

  22. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα.
    Αντίποδας και συμπλήρωμα των “Ξεστρατισμάτων”, του «les 400 coups», είναι και η ταινία «Picnic at Hanging Rock»(1975) του ωραίου Peter Weir, βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο (που κυκλοφόρησε το 1967) της Αυστραλιανής Joan Lindsay (η οποία λέγεται ότι το έγραψε μέσα σε μία μέρα) και το οποίο έγινε και πολύ καλή τηλεσειρά έξι επεισοδίων το 2018.
    Ελληνικός-παραπλανητικός- τίτλος «Το μυστικό του βράχου των κρεμασμένων», παρότι κρεμασμένοι δεν υπάρχουν. Υπάρχει γεωλογικός σχηματισμός κατακόρυφων, ανάερων, κρεμαστών βράχων, που δημιουργούν ονειρική, φυσιολατρική ατμόσφαιρα, εντός της οποίας τελείται και η μυστηριώδης εξαφάνιση από προσώπου γής, δύο κορασίδων, το 1900 σε μια εκδρομούλα ανήμερα του Βαλεντίνου.
    Κατ’ουσίαν το έργο αφορά στη μεταρσίωση της θηλυκότητας, την απελευθέρωση και απογείωση της γυναικείας φύσης για την οποία ο μετέωρος βράχος, φαίνεται να λειτουργεί ως η λυδία λίθος, σαν μία αλλόκοσμη γέφυρα γης-ουρανού που μόνον οι εκλεκτές τη διαβαίνουν.
    [Οπότε: «Διάβα στο βράχο τ’ουρανού» ή «Διαβάτισσες του Ανάερου» ή «Εκδρομή στον Ονειρόβραχο» ή κάτι παρόμοιο χωρίς αγχόνες, θα προτιμούσα, προσωπικά, ως τίτλο, χωρίς βεβαίως να μπορώ να εγγυηθώ και περισσότερα εισιτήρια]

  23. Κιγκέρι said

    16:

  24. Babis said

    Νίκο, επειδή με άγχωσες.
    Η δική σου ταινία δεν γυρίστηκε το 1959, ξεκίνησε να γυρίζεται το 1959.
    Τα γυρίσματα συνεχίζονται μέχρι σήμερα και ελπίζω να συνεχίσουν για πολλά χρόνια ακόμα και ας βγει μεγάλο το μπαντζετ της ταινίας. 😛

  25. sarant said

    11-22 Kαλά παραδείγματα

    14-18 Γιατί είναι λάθος απόδοση η λάμψη;

  26. LandS said

    18
    The “shining” or the “shine” is an ability that some of King’s characters have throughout his novels, most notably Jack and Danny Torrance in The Shining
    https://www.romper.com/p/what-is-shining-in-the-stephen-king-world-its-more-than-just-a-psychic-ability-10108911

    Η λέξη shine έχει πάρει και άλλες έννοιες. Για παράδειγμα (με δική σας ευθύνη) : https://www.psychicshine.com/

  27. LandS said

    Αυτό ναι, να το πεις Λάμψη.

  28. dryhammer said

    Asslight’s Shining…

  29. LandS said

    25 Γιατί καλέ, το «ορθόκλειστα» δεν είναι καλό;

    wide open -> ορθάνοιχτα.
    wide shut -> ορθόκλειστα

    στοιχειώδες

  30. Γιάννης Κουβάτσος said

    Προσωπικά, βρίσκω πολύ πιο ευφάνταστους και επιτυχημένους κάποιους τίτλους ταινιών στα ελληνικά από τους πρωτότυπους τίτλους. Μια κωμωδιούλσ όπως το «Police academy» μας πρόσφερε τον πολύ νόστιμο τίτλο «Η μεγάλη των μπάτσων σχολή».

  31. sarant said

    24 🙂

  32. atheofobos said

    Ευχαριστώ πολύ για την αναφορά στα σινεφίλ ποστ για τα οποία είχα αφιερώσει αρκετές ευχάριστες ώρες για τα γράψω ως γνήσιος κινηματογραφόφιλος.
    Μου έλυσες επιτέλους την απορία που είχα πάντα για τον τίτλο 400 κτυπήματα.
    Παλιότερα ήταν πολύ συχνή, η τελείως άσχετη με τον αρχικό τίτλο μετάφραση του πραγματικού τίτλου μιας ταινίας. Αλλά μερικές φορές και ο τίτλος μιας ταινίας είναι παραπλανητικός σε σχέση με το θέμα της!
    Γράφω σχετικά στο:
    ΕΝΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟ ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ.
    http://atheofobos2.blogspot.com/2012/02/blog-post.html
    Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι είχα δει, κάπου το 1980 , τον Μεγαλέξανδρο, ταινία 3,5 ωρών, στον κινηματογράφο ΑΜΛΕΤ της 3ης Σεπτεμβρίου.
    Πίσω από την παρέα μου καθόταν ένας τύπος μόνος του, που κάθε τόσο αναφωνούσε αγανακτισμένος κατά διαστήματα :που το πάει ο κερατάς! χωρίς όμως τελικά να φύγει!
    Το πιο πιθανό ήταν να παρασύρθηκε από τον τίτλο του έργου και να περίμενε πως θα δει κάποια ταινία με θέμα τον Μέγα Αλέξανδρο!
    Ακριβώς το ίδιο είχε πάθει πίσω μου ένα ζευγάρι που διαβάζοντας τον τίτλο της ταινίας «Ο Α-60 εναντίον Λέμυ Κώσιον» με πρωταγωνιστή τον Eddie Constantine ,θεώρησε πως η ταινία ήταν αστυνομική περιπέτεια, ενώ αυτή ήταν το Alphaville του Jean-Luc Godard ,άκρως πρωτοποριακή ταινία επιστημονικής φαντασίας!
    Το τι άκουσε η σύζυγος που είχε διαλέξει την ταινία δεν περιγράφεται! Τουλάχιστον όμως αυτοί έφυγαν μετά το πρώτο 20λεπτο.
    Μερικά ακόμα παραδείγματα κλασσικών ταινιών με αλλαγή τίτλου
    Η ΑΙΧΜΑΛΩΤΗ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ-The Searchers (John Ford)
    Ο ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ Touch of Evil (Orson Welles)
    ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΟΥ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΥ Some Came Running (Vicente Minnelli)
    ΟΙ ΔΟΥΒΛΙΝΕΖΟΙ The Dead (John Huston)
    ΛΥΒΙΑ, Η ΑΔΙΣΤΑΚΤΗ ΚΟΜΙΣΣΑ Senso (Luchino Visconti)

  33. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Κι εγώ θα προτιμούσα τον πρωτότυπο «Προστάτη Ουρανό» (The Sheltering Sky) από το τουριστικότερο «Τσάι στη Σαχάρα».

    Αντιθέτως, στον πρωτότυπο «επίμονο κηπουρό» δεν κατάλαβα ποιος/πού ο κηπουρός.

    Κι αυτά, ενδεικτικώς από Αφρική (ας μην περάσω και εις λοιπάς ηπείρους).

  34. 33 Και όμως, «Τσάι στη Σαχάρα» είναι ο τίτλος του δεύτερου ή τρίτου μέρους του βιβλίου. (Είναι ένα παραμύθι που λέει στον Πορτ η τύπισσα που πάει να τον κλέψει στη σκηνή, στην αρχή του βιβλίου και της ταινίας – η ηθοποιός είναι μια εξαιρετική τυνήσια τραγουδίστρια/τραγουδοποιός, η Amina).

    32 «Οι Δουβλινέζοι» πάντως προδίδουν εστέτ μεταφραστή, μιας και είναι ο τίτλος της συλλογής διηγημάτων του Τζόις απ’ όπου πήρε ο Χιούστον το The Dead.

  35. μήτσκος said

    «Σιωπηλός Μάρτυς» (Rear Window) του Χίτσκοκ.
    Συμπαθητικός και πιασάρικος ο τίτλος, αλλά ο συγκεκριμένος μάρτυρας μόνο σιωπηλός που δεν ήταν. Γλώσσα δεν έβαζε μέσα.

  36. LandS said

    Μια πάρα πολύ καλή μεταφορά στα Ελληνικά ήταν φυσικά το ΚΙΜΑΣ (Κινητή Ιατρική Μονάδα του Αμερικανικού Στρατού) από το M*A*S*H (Mobile Army Surgical Hospital) του Ρόμπερτ Άλτμαν
    (/ˈɔːltmən/)

  37. Νέο Kid Al Afrikii said

    Κορυφαίο ελληνικό το «Τελευταία έξοδος Ρίτα Χέιγοθορθ». Aν οι αμερικάνοι είχαν σκεφτει να την πούνε έτσι την ταινία αντί Σασωνκ, σωνσών ,σάμσουνγκ…ρεντέμπσιον πώς στο διάολο την είπαν… θα είχε βγάλει άλλα τόσα μπακς στα ταμεία!
    Πολύ καλό επίσης το παλιό «Όσο υπάρχουν άνθρωποι» για το From here to Eternity

  38. Σχετικό είναι ένα μεγάλο παλιό κομμάτι του Γ. Πηλιχού από τον «Ταχυδρόμο». Πρόκειται βέβαια για μεταφραστικές επιλογές πιο κοντά στο σπέρμα και το αίμα, δηλαδή στην τέχνη, μην κρυβόμαστε. Εγώ το χρησιμοποιώ στα σχετικά με την πολεογραφική κινηματογραφία αφού οι νέοι τίτλοι κρύβουν κάτι πολεογραφικό.

  39. sarant said

    26 Το ξέρω αυτό με τις υπερφυσικές ιδιότητες των ηρώων -αλλά και πάλι πώς θα έπρεπε να αποδοθεί;

  40. sarant said

    38 Πολύ ωραίο!

  41. Θα ήταν ωραία, Νίκο, να αναδημοσίευες εκείνο το κείμενο του Μποστ (υπάρχει στα «Άπαντα πεζά») που βγάζει ιστορίες από ελληνικούς τίτλους ταινιών. Κάθε φορά που το διαβάζω γελάω μόνος μου!

  42. ΓιώργοςΜ said

    33 Αντιθέτως, στον πρωτότυπο «επίμονο κηπουρό» δεν κατάλαβα ποιος/πού ο κηπουρός.

    Μα, ο ήρωας (Ραλφ Φάινς) είναι (ερασιτέχνης) κηπουρός, κι αυτό είναι η πηγή της αντίθεσης, όπου ένας τόσο κλειστός τύπος μπαίνει στον κόπο να κάνει όσα κάνει στη συνέχεια. Ένα σχόλιό του μάλιστα επαναφέρει την ιδιότητα του κηπουρού, εκεί που αρνείται να τσιμεντωθεί κάτι (όχι, δε μαρτυράω 🙂 ) επειδή «πάνω στο τσιμέντο δε φυτρώνει τίποτε».

  43. Σσμός σ Λάρσα…
    Είπαμε τίποτα;

  44. ΣΠ said

    38
    Το Ρίνο (Reno) είναι στην Νεβάδα, όχι στην Αριζόνα.

  45. Corto said

    Χαίρετε!

    Είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς αν η παραπλανητική ελληνική απόδοση ενός ξένου κινηματογραφικού τίτλου οφείλεται σε λάθος ή σε επιλογή. Τέλος πάντων, θα μπορούσαμε να πούμε ότι μεταφραστικό λάθος βρίσκεται στον ελληνικό τίτλο της αριστουργηματικής κωμωδίας του Τσεχοσλοβάκου Γίρι Μένζελ:

    «Υπηρέτησα τον βασιλιά της Αγγλίας» (2006)

    Στα τσέχικα: Obsluhoval jsem anglického krále
    Στα εγγλέζικα: I Served the King of England

    Ναι, αλλά ο πρωταγωνιστής δεν υπηρέτησε τον βασιλιά της Αγγλίας, δηλαδή δεν ήταν υπηρέτης του, αλλά έκανε τον σερβιτόρο στον βασιλιά της Αγγλίας.
    Βεβαίως αν στα ελληνικά λέγαμε «σέρβιρα/ σερβίρισα τον βασιλιά της Αγγλίας», θα αναρωτιόμασταν «πώς τον σέρβιρες; ψητό ή τηγανητό;»

    https://www.athinorama.gr/lmnts/events/cinema/1008400/Poster.jpg.ashx?w=170&h=250&mode=max

  46. @ 44 ΣΠ

    Καλό. Ευχαριστώ.

  47. spiridione said

    11. Και το συνέχισαν: Saw II, Σε βλέπω ξανά.

  48. Jago said

    Πολύ καλό παράδειγμα από το παλιό άρθρο σε σχόλιο για την αμφισημία του «GOOD WILL HUNTING»:

    25 Nefela
    Και πώς να μην πιάσει κρύος ιδρώτας τον μεταφραστή όταν καλείται να μεταφράσει τον τίτλο «GOOD WILL HUNTING», σκόπιμα γραμμένο με κεφαλαία γράμματα, όπου άλλο καταλαβαίνεις αν βλέπεις «Good will hunting» και άλλο αν βλέπεις «Good Will Hunting»; Τελικά ο μεταφραστής επέλεξε, ατυχώς κατά τη γνώμη μου, το δεύτερο. Αλλά και πάλι δεν μπορώ να αντιπροτείνω κάποια πολύ καλύτερη επιλογή…

  49. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Ωραίο -και πρωτότυπο!- το σημερινό θέμα.
    Δεν μου έρχεται στο μυαλό τώρα κάποια περίπτωση κακομεταφρασμένου τίτλου ξένης ταινίας… Σίγουρα θα υπάρχουν αρκετές.
    Αλλά, μια και αναφέρθηκε ο Τριφό (Τρυφφώ, τότε…) με τα ‘400 κτυπήματα’, θυμήθηκα τον ευφάνταστο αλλά και πιασάρικο ελληνικό τίτλο που έδωσε ο εισαγωγέας σε ένα άλλο –επίσης αξιόλογο- φιλμ του: Το ‘Ζιλ και Τζιμ’ που προβλήθηκε ως ‘Απολαύστε το κορμί μου’!
    Η σχετική διαφήμιση από την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 11/4/1962. (Παρατηρείστε ότι απουσιάζει το όνομα του σκηνοθέτη αλλά και των ανδρών ηθοποιών. Η Ζαν Μορώ όμως …αποθεώνεται 🙂 ).

  50. Κιγκέρι said

    Αν και μου φαίνεται πολύ φαιδρό για να είναι αληθινό, η αρχική λέει απόδοση για το «Λεωφορείον ο Πόθος» ήταν «Ενα τραμ που το λέγαν Ντεζιρέ»!

  51. μήτσκος said

    @49
    Καταπληκτικό!

  52. Γιάννης Ιατρού said

    43: Εμ, τι περίμενες, 6 R κοντά στην Ελασσόνα

  53. Αγγελος said

    Ψιλολάθος είναι και «Ο Άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς» = The Man who would be King. Δεν ήταν η μοίρα του, ήθελε να γίνει βασιλιάς.
    Αντιθέτως, οι «Πόθοι στους βάλτους» = Rizzo amaro σαφώς εντάσσονται στην κατηγορία που επισημαίνει ο Πηλιχός (Ευχαριστούμε, Δημόσιε Χώρε! Ώστε το Πέιτον Πλέις ήταν ταινία πριν γίνει τηλεοπτική σειρά; Δεν το ήξερα!), όπως και το Jules et Jim, που έγινε «Απολαύστε το κορμί μου»!!!
    Παρεμπιπτόντως, ήξερα άνθρωπο, μακαρίτη πια, που πήγε και είδε τις «Στενές επαφές τρίτου τύπου» περιμένοντας ότι θα είναι… τολμηρό, και πολύ απογοητεύτηκε!

  54. 53 Δεν είμαι σίγουρος για τον Man who would be king. Και η νουβέλα, όπως και η ταινία, αρχίζει με τους δύο τυχοδιώκτες να εξηγούν στον Κίπλινγκ πώς σχεδιάζουν να γίνουν βασιλιάδες. Και ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς, καταλήγει κεφάλι με κορώνα, σκέτο.

  55. Αγγελος said

    Το Shining του βιβλίου και της ταινίας μάλλον «έλλαμψη» είναι, αλλά βέβαια δεν μπορούμε να βάζουμε σε τίτλους λέξεις που δεν τις ξέρει ο μέσος θεατής 🙂
    Θυμάμαι μια ταινία που είχε πρωτοπαιχτεί με τον (πιστά μεταφρασμένο) τίτλο «Τζων ο μπάσταρδος», αλλά προφανώς κάποιος έκρινε πως μια τόσο κακή λέξη δεν ήταν πρέπον να εμφανίζεται δημοσία γραμμένη με μεγάλα γράμματα (είμαι σίγουρος πως πολλά παιδάκια θα ρώτησαν «μαμά, τι θα πει μπάσταρδος;»), και γρήγορα έγινε είτε «Τζων ο μπ…» είτε και «Τχων il bastardo» (με λατινικά στοιχεία τα παιδάκια δεν θα το διάβαζαν. Τότε δεν διδάσκαμε ξένες γλώσσες στο Δημοτικό 🙂 )

  56. dryhammer said

    Υπήρξε και το σπαγγέτι-γουέστερν του 1968 Tutto per tutto που όπως φαίνεται σε κάθε χώρα είχε κι άλλο τίτλο
    La Hora del Coraje (Spain)
    All Out (U.S.A.)
    Zwei Aasgeier (Germany)
    Gringo joue et gagne (France)
    και στην Ελλάδα «Γιούμα θα πεθάνεις»

  57. Αγγελος said

    (54) Ε, αυτό λέω, αυτοί ήθελαν, φιλοδοξούσαν να γίνουν βασιλιάδες. «Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς» θα περίμενε κανείς να είναι π.χ. ο διάδοχος του θρόνου

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    50: «Ένα τραμ με το όνομα Πόθος», παράσταση του Μιχαήλ Μαρμαρινού. Πολύ ενδιαφέρον το σχετικό με το θέμα μαε άρθρο του Γιάννη Χάρη:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.efsyn.gr/stiles/askiseis-mnimis/139128_tram-me-onoma-pothos-sobara%3Famp&ved=2ahUKEwjxvNCNh5TvAhXEDewKHb11BdsQFjACegQICBAC&usg=AOvVaw3e5vjicQi7vMdRq5QcFhxc&ampcf=1

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    58. «Το τραμ με το όνομα Πόθος», διορθώνω.

  60. Αγγελος said

    (56) Περίεργο — λες και ήθελε σκέψη για να γίνει «Όλα για όλα» το Tutto per tutto. Kαι δεν μπορείς να πεις ότι δεν θα ήταν πιασάρικος τίτλος! Αλλά ίσως ήθελαν να παραπέμπει στον Τζώνυ Γιούμα. (Καμία από αυτές τις ταινίες δεν έχω δει, αλλά τις θυμάμαι ως τίτλους, στους πάμπολλους τότε αθηναϊκούς κινηματογράφους…)

  61. Κιγκέρι said

    Αγήνωρ Αστεριάδης, Σεισμός (τρίπτυχο), 1955
    Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας – Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα

  62. dryhammer said

    Πολλά ωραία και γραφικά εδώ (διακρίνεται και ο ορίτζιναλ τίτλος των ταινιών)
    https://retromaniax.gr/threads/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BE%CE%AD%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CF%8E%CE%BD.23459/

  63. Γιάννης Ιατρού said

    52 (συνέχεια): Με αυτά που ακούμε και ζούμε
    καὶ ἔσονται σεισμοὶ κατὰ τόπους, καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ ταραχαί. ἀρχαὶ ὠδίνων ταῦτα.. [Μαρκ. 13,9]

  64. Αγγελος said

    Δεν έχω πάει στη Νέα Ορλεάνη, αλλά κι εγώ υποπτεύομαι πως το τέρμα του τραμ του έργου αρχικά θα λεγόταν Désiré, αλλά όταν επικράτησαν τα αγγλικά θα άρχισε να διαβάζεται Desire, ήτοι Πόθος. Αλλά άμα το πεις «Το τραμ που γράφει Ντεζιρέ», χάνεται όλο το γούστο του τίτλου — άσε που «Ντεζιρέ» μάλλον σε ζαχαροπλαστείο παραπέμπει στα ελληνικά!
    Αλλο ζήτημα είναι βεβαίως ο οφειλόμενος σεβασμός προς τους κλασικούς και τα κλασικά έργα. Δεν θα πούμε «Φουκαράδες» τους «Αθλίους», διάβολε, έστω και σε θεατρική διασκευή!

  65. Κιγκέρι said

    50, 58, 59:

    Δεν αναφερόμουν στην παράσταση του Μαρμαρινού, Γιάννη, κάπου το είχα διαβάσει πολύ παλιότερα, αλλά δεν μπορώ να το ξαναβρώ. Το τραμ πάντως υπήρχε στη Νέα Ορλεάνη:

  66. Αγγελος said

    Παρεμπιπτόντως, υπήρχε στις Βρυξέλλες τραμ που πήγαινε από Silence/Stilte (=Σιωπή) σε Paix/Vrede (=Ειρήνη). Όντως η αφετηρία ήταν Λεωφόρος Σιωπής και το τέρμα Πλατεία Ειρήνης, αλλά επρόκειτο και στις δύο περιπτώσεις για εισόδους νεκροταφείων, στο νότιο και στο βόρειο άκρο της πόλης αντιστοίχως! Λέω «υπήρχε», γιατί τώρα έχει λίγο προεκταθεί και αντί στην Πλατεία Ειρήνης τερματίζει στο ΝΑΤΟ. Συμβολικό;

  67. Κιγκέρι said

    Από την Wikipedia:

    Desire Street is a street in New Orleans, Louisiana, in the United States. According to John Churchill Chase, the street is named for Désirée Gautier Montrieul, the daughter of Robert Gautier de Montrieul who owned the plantation on the land where the street now lies. She married François de La Barre, for whom Labarre Road in Metairie is named. Her sister, Elmire de Montrieul, also had a street named after which was itself anglicized as Elmire Street, however it was renamed to Gallier Street circa 1895. Jed Horne, author of the 2005 book Desire Street, suggests that name is a misspelled homage to Désirée Clary a fiancé of Napoleon. The play A Streetcar Named Desire, by Tennessee Williams, refers to the former streetcar line to this street.

  68. sarant said

    41 Θα το αναζητήσω.

    45 Πάντως έτσι είναι και ο ελληνικός τίτλος του βιβλίου του Χράμπαλ:
    https://www.politeianet.gr/books/9789600360097-hrabal-bohumil-kastaniotis-upiretisa-ton-agglo-basilia-268960

    58-59-65 Ναι μπράβο.

  69. ΓιώργοςΜ said

    53 κλπ: Αν πω σήμερα «θα γίνω ναυτικός», αν σε δέκα χρόνια δεν τα καταφέρω, δεν θα με ρωτήσουν «καλά, εσύ δεν θα γινόσουν ναυτικός;» Γραμματικά τουλάχιστον στέκει, όχι;

  70. @ 52 ‘Αγγελος
    🙂

  71. 🙂 53

  72. sxoliastis2020 said

    Μερικές αποδόσεις τίτλων ταινιών της δεκαετίας του 30:

    Platinum Blonde (1931) – Ξανθός πειρασμός
    No Man of Her Own (1932) – Ο χαρτοπαίκτης
    Baby Face (1933) – Σκιές που περνούν
    Twentieth Century (1934) – Τραίνο πολυτελείας
    Dodsworth (1936)- Χαμένα νειάτα
    Fury (1936) – Οργισμένος γίγαντας
    Libeled Lady (1936) – Γάμος με επιφυλάξεις
    Wife vs. Secretary (1936) – Σύζυγος εναντίον δαχτυλογράφου
    Stage door (1937) – Στο κατώφλι της ευτυχίας
    True Confession (1937) – Οι γυναίκες αγαπούν τα ψέματα
    La fin du jour (1939)- Το λυκόφως της δόξης
    Midnight (1939)- Η βαρώνη του μεσονυκτίου
    Stagecoach (1939) – Η Άμαξα της Αγωνίας
    The Old Maid (1939) – Το δράμα μιας αμαρτωλής

    Κάποιες είναι ευφάνταστες, άλλες ταιριάζουν με το περιεχόμενο, κάποιες είναι σωστές κατά το ήμισυ και κάποιες είναι τόσο γενικόλογες που θα μπορούσαν να κολλήσουν παντού!

    Αν έχω χρόνο θα ψάξω κι από τη δεκαετία του 40…

  73. Corto said

    68β (Sarant):
    Από ό,τι βλέπω όμως προηγήθηκε η ταινία στα ελληνικά. Στο βιβλίο, η συγκεκριμένη έκδοση είναι μόλις του 2017 (δεν ξέρω αν είχε μεταφραστεί παλαιότερα).

  74. ΓΤ said

    Γαλικία: η πρώτη περιοχή που ποινικοποιεί την άρνηση εμβολιασμού
    https://www.tovima.gr/2021/03/03/world/koronoios-ayti-einai-i-proti-perioxi-pou-poinikopoiei-tin-arnisi-emvoliasmou/

  75. Jimakos said

    @66 Άγγελε

    Το #55, που πλέον είναι Rogier – Da Vinci (με την δεύτερη να είναι αυτή κοντά στο ΝΑΤΟ).

  76. Κιγκέρι said

    Κι ένα ακόμη, αν και δεν είναι μεταφραστικό, αλλά γεωγραφικό λάθος:

    Στην ταινία του 1968 «Κρακατόα, Ανατολικά της Ιάβας», το λάθος βέβαια είναι ότι το Κρακατόα στην πραγματικότητα βρίσκεται δυτικά της Ιάβας. Μόνο που αυτός ήταν και ο αγγλικός τίτλος, γιατί οι παραγωγοί της ταινίας έκριναν ότι έτσι είναι πιο εξωτικός!

    (Famously, the movie’s title is inaccurate: Krakatoa actually is west of Java, but the movie’s producers thought that «East» was a more atmospheric word, as Krakatoa is located in the Far East.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Krakatoa,_East_of_Java)

  77. Triant said

    16,23 Νόμιζα πως είναι δικό τους

  78. sarant said

    73 Μάλλον έχεις δίκιο. Η ταινία προηγήθηκε.

    76 Είδες τι κάνει ο κόσμος για έναν πιασάρικο τίτλο; Ακόμα και βουνά μετακινεί!

  79. William T. Riker said

    Η ταινία του 1987 με τον Άρνι «Τhe Running Man» είχε μεταφραστεί ως «O άτρωτος».
    Βασίζεται στο βιβλίο ενός Richard Bachman 😜 με ελληνικό τίτλο «O δρομέας», αν θυμάμαι καλά (πρέπει κάποια στιγμή να δω και που το έχω καταχωνιάσει).

  80. Αγγελος said

    Να διαγραφεί η τελευταία φράση του (66). Έχουν γίνει τόσες αλλαγές στο συγκοινωνιακό δίκτυο των Βρυξελλών, που έχω χάσει το λογαριασμό. Και το τραμ που έλεγα έχει μείνει μισό…

  81. ΣοφιαΟ said

    Rita Hayworth and Shawshank Redemption is a novella by Stephen King from his 1982 collection Different Seasons, subtitled Hope Springs Eternal.
    Δεν είναι και τόσο άσχετος ο τίτλος, αλλά θα μπορούσε να είναι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

  82. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Κατά παράδοξο τρόπο, οι κακομεταφρασμένοι τίτλοι είναι κυρίως εκείνοι που ο μεταφραστής προσπάθησε να αποδώσει πιστά μια ιδιωματική ή αλληγορική έκφραση. Διαφωνώ όμως ότι αυτό οφείλεται πάντα σε άγνοια. Κάποιες φορές ο μεταφραστής γνωρίζει πολύ καλά σε τι αναφέρεται ο πρωτότυπος τίτλος, απλά δεν έχει διαθέσιμη κάποια ικανοποιητική απόδοση.

    Να αναφέρω μια κάπως οριακή περίπτωση: το All the President’s Men (1976), που αναφέρεται στο σκάνδαλο Γουότεργκέιτ, και αποδόθηκε κυριολεκτικά «Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου». Όμως ο τίτλος της ταινίας (και του ομώνυμου βιβλίου στο οποίο βασίστηκε) είναι μια αναφορά στον Χάμπτυ Ντάμπτυ από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων του Λιούις Κάρρολ:

    Humpty Dumpty sat on a wall,
    Humpty Dumpty had a great fall.
    All the king’s horses and all the king’s men
    Couldn’t put Humpty together again.

    Το νόημα είναι ότι το επιτελείο του Νίξον δεν μπορούσε να αποκαταστήσει την εικόνα του μετά τη συντριβή του σκανδάλου Γουότεργκέιτ. Αυτό δεν μπορείς να το μεταφράσεις στα ελληνικά, παρά μόνον αν βρεις μια ιστορία αντίστοιχα παροιμιώδη στην ελληνική κουλτούρα με τον Χάμπτυ Ντάμπτυ και αναφερθείς σ’ αυτήν. Είναι καλύτερα να αλλάξεις τελείως τον τίτλο.

  83. Μαρία said

    73, 78
    Το ίδιο ισχύει και για τον «άνθρωπο που έβλεπε τα τρένα να περνούν».

  84. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    83 Ισχύει; Το βιβλίο είχε εκδοθεί στα ελληνικά πριν από τη δικτατορία.

  85. spiridione said

    Και ένας κάτοικος της Νομανσλάνδης

    http://www.pgcosmos.gr/movie.php?id=14568

    The movie’s working title during production was …And Pass the Ammunition, a reference to the phrase «praise the Lord and pass the ammunition.»
    https://en.wikipedia.org/wiki/Pass_the_Ammo

  86. spiridione said

    85. Κάτοικος ή μέρος.

  87. sarant said

    85 Αυτό δεν το πιστεύω -είναι στοιχειώδες!

  88. Corto said

    83 & 84:
    Και επί Τσεχοσλοβάκικου κινηματογράφου μία άλλη περίπτωση, όχι ακριβώς κακής μετάφρασης, αλλά αδυναμίας αποδόσεως λογοπαιγνίου:

    Τζο ο λεμονάδας (στα ελληνικά)
    Limonádový Joe aneb Koňská opera (στα τσεχοσλοβάκικα)
    Lemonade Joe, or the Horse Opera (στα εγγλέζικα)

    Αλλά λεμονάδα στα ελληνικά και στα αγγλικά σημαίνει χυμός λεμονιού, ενώ στα τσεχοσλοβάκικα σημαίνει επιπλέον κάτι σαν «ρομάντσο», «άρλεκιν» ή κάτι τέτοιο. Αυτό το λογοπαίγνιο χάθηκε στις ξένες αποδόσεις του τίτλου.

    «The name of the eponymous hero is a pun, since the Czech word for a soft drink, limonáda, can also be used figuratively in reference to a cheap, sentimental love-story.»

    https://en.wikipedia.org/wiki/Lemonade_Joe

  89. Μαρία said

    84
    Όχι. 1966 η ταινία, 1968 η μετάφραση http://www.iospress.gr/ios2006/ios20060422.htm

  90. 88 Έχει πάντως σχέση και η λεμονάδα, αφού ο Τζο γυρίζει στο Ουέστ προπαγανδίζοντας την Κόλα Λόκα αντί για ουίσκι.

  91. Pedis said

    -Runaway train -> Το τρένο της μεγάλης φυγής

    – Ascenseur pour l’ echafaud -> Ασανσέρ για δολοφόνους

  92. Corto said

    90: Βέβαια, το διαφημιζόμενο αναψυκτικό είναι το σημαντικό σημείο του έργου, γιαυτό οι μεταφράσεις είναι επιτυχείς. Απλώς χάνεται το λογοπαίγνιο.
    Ταινιάρα σε κάθε περίπτωση.

  93. Corto said

    Αδυναμία μεταφοράς/ αποδόσεως ιδιωματισμού βρίσκουμε και στον ελληνικό τίτλο «άγριες φράουλες» του Μπέργκμαν.

    Στα αγγλικά: Wild Strawberries

    Αλλά στα σουηδέζικα: «Smultronstället», το οποίον έχει διπλή σημασία:

    «The original Swedish title is Smultronstället, which literally means «the wild strawberry patch» but idiomatically signifies a hidden gem of a place, often with personal or sentimental value, and not widely known.»

    https://en.wikipedia.org/wiki/Wild_Strawberries_(film)

  94. Γιάννης Ιατρού said

    61, 63: εκτός θέματος άρθρου, εντός επικαιρότητας (τι τους βρήκε τους ανθρώπους, ξεσπιτώθηκαν καταχείμωνο και μέσα στην πανδημία!)
    Palaeoseismological investigation of the Tyrnavos Fault (Thessaly, Central Greece), 2003
    The comparison between the estimated short-term (ca. 0.05–0.1 mm/a) and long-term (0.1–0.2 mm/a) slip-rates and the elapsed time from the last earthquake suggest the occurrence of a possible seismic gap along the Tyrnavos Fault. …….
    The location of the fault within a highly populated region and the proximity to the third largest town of Greece (Larissa) increases the seismic hazard of the area….

  95. Αγγελος said

    Ξαναδιάβασα το παλιό άρθρο του Νικοκύρη και είδα ότι τα μισά σχόλια, μεταξύ των οποίων και κάποια δικά μου, είχαν ήδη αναρτηθει εκεί. Ε, βέβαια, ίδιο θέμα, ίδιοι σχολιαστές, κια μιας κάποιας ηλικίας… 😦

  96. dryhammer said

    Ένας Δρόμος Που Λέγεται Αύριον (Bloodbrothers) 1977

  97. Corto said

    Και μία μεταφραστική ατολμία:

    Η σπουδαία ταινία «Apocalypto» του Μελ Γκίμπσον παίχτηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο σε λατινική γραφή. Γιατί άραγε; Αφού είναι καθαρά ελληνική λέξη…

  98. ΣΠ said

    Το είχε επισημάνει ο Δημήτρης Μαρτίνος παλιότερα. Η ταινία Jamaica Inn (1939) έχει στα ελληνικά τον τίτλο Η ταβέρνα της Τζαμάικα. Το ίδιο και το βιβλίο της Δάφνης ντι Μοριέ στο οποίο βασίζεται η ταινία. Όμως η ιστορία διαδραματίζεται στην Κορνουάλη και Τζαμάικα είναι το όνομα ενός πανδοχείου, οπότε ο τίτλος θα έπρεπε να είναι: Πανδοχείο «η Τζαμάικα».

  99. Τατιάνα Καποδίστρια said

    Ωραία κουβέντα πιάσαμε. Από σόλοικες αποδόσεις τίτλων ταινιών στα ελληνικά, κι άλλο τίποτα.

    Αλλά υπάρχουν και οι θαυμαστές εμπνεύσεις. Δυο παραδείγματα από τον μικρόκοσμο των κινουμένων σχεδίων (ανιμέισον, ελληνιστί) και των κραταιών στούντιο: Το λακωνικό «Tangled» του πρωτότυπου τίτλου -μια απολαυστική, πολιτικώς μη ορθή αποδόμηση του μύθου της Ραπουνζέλ (Ραπάνζελ)- έγινε «Μαλλιά κουβάρια» στα καθ’ ημάς. Και πολύ καλά έκανε, σκόραρε όμορφα. Αλλά ακόμη πιο όμορφα αποδόθηκε στα ελληνικά το «Inside Out» της Pixar, μια ιδιοφυής και ουσιαστικά τρυφερή κατάδυση στον τρόπου που δομείται η προσωπικότητά μας: «Τα μυαλά που κουβαλάς», είπαν οι μεταφράζοντες νόες. Και προσέγγισαν πολύ περισσότερο την πεμπτουσία αυτής της υπέροχης (δείτε την) ταινίας.

  100. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    99 Ωραία αντιπαραδείγματα

    98 Α μπράβο

    89 Οκ έχεις δίκιο.

  101. Tomás de Torquemada said

    Για το «Eyes Wide Shut» η καλύτερη μετάφραση θα ήταν το απλό «Μάτια διάπλατα κλειστά», αφού ο αγγλικός τίτλος προφανώς λογοπαίζει με τη φράση eyes wide open.

    Και το «Saw» νομίζω λογοπαίζει γιατί (spoiler alert) αφενός έπρεπε να κόψει με πριόνι το χέρι ώστε να ελευθερωθεί και να σώσει τουλάχιστον τη ζωή του, αλλά και ο θύτης τους έβλεπε συνέχεια παριστάνοντας ένα πτώμα στον ίδιο χώρο. Αλλά πώς να το πεις, Σε βλέπω ή σε κόβω; 🙂

    Και κλείνω με τη μυθικών διαστάσεων σερβική μετάφραση του «Good Will Hunting» σε «Dobrovoljni Lov», που σημαίνει «Εθελοντικό κυνήγι», «Κυνήγι Εθελοντών», ποιος ξέρει; Μπορεί να είναι και μπεντροβάτο… 🙂

  102. Χαρούλα said

    Πωπω! Που τις θυμηθήκατε. Αν και κάποιες νομίζω πως δεν τις ξέρω καθόλου.
    Η δική μου πιο «εμπρική» συνεισφορά.
    The American President (1995)-Ο Έρωτας του Προέδρου

    A Few Good Men (1992)-Ζήτημα Τιμής

    Gia (1998)-Τοπ Μόντελ

    Now You See Me (2013)-Η Συμμορία των Μάγων

    Dead Man Walking (1995)-Θα Ζήσω

  103. Πέπε said

    @97
    > > Η σπουδαία ταινία «Apocalypto» του Μελ Γκίμπσον παίχτηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο σε λατινική γραφή. Γιατί άραγε; Αφού είναι καθαρά ελληνική λέξη…

    Για να διατηρηθεί το εφέ ότι η ταινία έχει για τίτλο μια ξένη λέξη!

  104. Avonidas said

    Μιας κι έχει ανοίξει το Τριώδιο (μπορεί και να το ξεχάσατε, αφού είναι το μόνο που έχει ανοίξει) και μια κάποια αθυροστομία επιβάλλεται, 😉 να θυμίσω τους χιονοκλώνους του στυλ: Τίτλος τσοντοταινίας: Χ όπου το Χ κάνει λογοπαίγνιο με τον (ελληνικό) τίτλο κανονικής ταινίας. Καλή ώρα:

    «Στο τραίνο θα στον σφυρίξω 3 φορές»

    Εδώ μπορείτε να βρείτε άφθονα παραδείγματα.

  105. Avonidas said

    Εδώ υπάρχει μια εξήγηση για την προέλευση της έκφρασης που ανάγει τη γέννησή της νατσουλοπρεπώς σε ιστορικό γεγονός.

    Θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για nachulisme.

  106. sarant said

    101α Ναι!

    104 Τώρα φοράμε μάσκες όλο το χρόνο

  107. Avonidas said

    #106. Ναι, αλλά δεν είμαστε αθυρόστομοι όλο το χρόνο – μάλλον το αντίθετο, θα έλεγα (κυριολεκτικά).

  108. ΣΠ said

    101
    Όμως το saw είναι αόριστος. Δεν σημαίνει «σε βλέπω». Ίσως να κάνει λογοπαίγνιο με το jigsaw.

  109. ΓΤ said

    Το φέρνω μπροστοβίτρινο γιατί είναι άνω ποταμών.
    Σύμφωνα με το exapsalmos.gr, μετά από παρέμβαση Ιερωνύμου, ιερέας επισκέφτηκε τον Κουφοντίνα στο νοσοκομείο και τον προέτρεψε να εξομολογηθεί.
    Ε ρε κάτι Παναγίες που θα πέσουν…
    https://www.news247.gr/koinonia/koyfontinas-papas-ton-episkefthike-sto-nosokomeio-me-parotrynsi-ieronymoy.9160172.html

  110. ΣΠ said

    Σήμερα, που το θέμα είναι κινηματογραφικό, σκέφτηκα ότι στις 3 Μαΐου συμπληρώνονται 10 χρόνια χωρίς τον Θανάση Βέγγο. Αν υπάρχει ενδιαφέρον κι αν δεν έχει προγραμματιστεί κάτι άλλο για εκείνη την ημέρα, θα μπορούσα να γράψω κάτι για τον Βέγγο.

  111. Το «Ρ» της Φωκίωνος Νέγρη said

    Δεν αναφέρθηκε ακόμη το αριστούργημα του Χίτσκοκ «Pshycho» που αποδόθηκε στα ελληνικά με την παντελώς ανύπαρκτη, αλλά εξόχως «ελληνοπρεπή» λέξη «Ψυχώ».

  112. Ινδιάνος Μπάρτελμπουθ said

    Οι δύο ληστές – Butch Cassidy and the Sundance Kid… Υπαρκτά πρόσωπα και οι δύο.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%B9_%CE%94%CF%8D%CE%BF_%CE%9B%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82

  113. Και το Κεντρί, που αναφέρθηκε, θα έπρεπε κανονικά να μεταφραστεί «Η απάτη», «Το κόλπο» ή κάτι τέτοιο (sting).

  114. Τώρα με την Ψυχώ θυμήθηκα και τη σύμπτωση στα ιαπωνικά.

    Το κορυφαίο, υπέρτατο, λέγεται sa-i-ko ή sa-i-kō (γράφεται 最高 σε χιραγκάνα さいこう). Είναι επίσης αριθμοπαίγνιο με τη διαδοχή των ψηφίων 3-1-5. Οπότε ο τίτλος Psycho είναι βαθμίδα εξαιρετικής ποιότητας (εικόνα δεξιά). Ψυχώ, να γλείφουμε τα δάχτυλά μας…
    Και άλλη ταινία του Χίτσκοκ θυμίζει ιαπωνικό αριθμοπαίγνιο «Τα 39 βήματα», τρία -εννέα στα ιαπωνικά: san-kyu = Thank you (όπως προφέρεται από τους Ιάπωνες).

    39, Άλφρεντ !

  115. atheofobos said

    83
    Και η πιο απολαυστική σκηνή, αρκετά τολμηρή για το 1966, στο Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τραίνα να περνούν, στο 1:20΄

  116. Corto said

    103 (Πέπε):
    «Για να διατηρηθεί το εφέ ότι η ταινία έχει για τίτλο μια ξένη λέξη!»

    Σωστή η παρατήρηση! Απλώς έχουμε δει και την ξενομανία των τελευταίων χρόνων με την αποφυγή μετάφρασης των τίτλων ή την αναγραφή τους με λατινικά άνευ λόγου και έχει τρομάξει το μάτι μας…

  117. eran said

    43, 52. Σεισμοί, κοντά τρεις χιλιάδες κρούσματα, σκληρό λοκ-ντάουν. Και σκεφτείτε ότι σήμερα είναι η παραμονή, αύριο είναι τα γενέθλια.😊

  118. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Τα 400 χτυπήματα
    – Είχε προβληθεί στο φεστιβάλ Καννών στις 4-5-1959 και πήρε, τελικά, το βραβείο σκηνοθεσίας. Ο Χρυσός Φοίνικας πήγε στο ‘Ορφέο Νέγκρο’, ενώ τα ‘400 χτυπήματα’ δεν πήραν τότε την ψήφο του μέλους της επιτροπής Μιχ. Κακογιάννη. Ο Τρυφφώ φαίνεται «του τη φύλαγε» και δεν του έδωσε την απαραίτητη 7η ψήφο για να πάρει η ‘Ηλέκτρα’ του το 1962 τον Χρυσό Φοίνικα!
    Ρεπορτάζ στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 25/5/1962:

    – Την ταινία την είδα μέσα στη δικτατορία (ίσως 1970-71;) σε κάποια προβολή στην ΑΛΚΥΟΝΙΔΑ ή στο ΣΤΟΥΝΤΙΟ. (Κάποιο …λυκόπουλο θα θυμάται καλύτερα…).
    Είχαμε μείνει (τα 3-4 άτομα της παρέας) με ερωτηματικό ως προς το τίτλο σε σχέση με το περιεχόμενό της. Και, βέβαια, δεν υπήρχε κάποιος να υποψιαστεί τη γαλλική ιδιωματική έκφραση, οπότε καταλήξαμε στο ότι επρόκειτο για τα πραγματικά (σχολείο, αναμορφωτήριο) ή μεταφορικά (κοινωνικού περίγυρου) χτυπήματα που δεχόταν ο ταλαίπωρος έφηβος.
    Ίσως τέτοια άποψη να είχε ο Βασ. Ραφαηλίδης, από τους πιο καταρτισμένους κριτικούς κινηματογράφου, που τότε ήταν στο φόρτε του και τον διαβάζαμε –και ακούγαμε- «ευλαβικά». 🙂 Δεν είμαι σίγουρος όμως…
    Αλλά και ο Μάριος Πλωρίτης, στην κριτική του για την ταινία, κάτι τέτοιο εκφράζει όταν γράφει:”Με ειλικρίνεια, συχνά με ωμότητα, όχι σπάνια με χιούμορ και με πικρή σάτιρα, διηγείται ο Τρυφφώ τα 400 χτυπήματα των παιδικών του χρόνων, που τον ωδήγησαν στη μοναξιά στο αναμορφωτήριο, στη δραπέτευση, στη μοναξιά πάλι…” (ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 1/4/1960).
    [Φως, δηλαδή, μετά από 50 χρόνια!]
    Είναι πιθανό ωστόσο (λέω τώρα…) ο Τριφό πράγματι να ‘λογόπαιξε’ και να έβαλε ένα τέτοιο τίτλο, συνδυάζοντας σκόπιμα τα ‘χτυπήματα της ζωής’ με ‘τις τρέλες και σκανταλιές’ του ιδιωματισμού.

  119. sarant said

    110 Πολύ καλή ιδέα. Στις 3 Μαϊου είναι η δεύτερη μέρα του Πάσχα αλλά αυτό δεν μας ενοχλεί -ίσως και να ταιριάζει ως ανάπαυλα. Προχώρησέ το.

    113 Μπράβο, καλό παράδειγμα.

  120. Πέρυσι το ΑΣΤΥ είχε ένα πάκο με παλιές αφίσες (διαστάσεων Α3). Εγώ πήρα την αφισέτα της γνωστής ταινίας «Η αυτοκρατορία των αισθήσεων», του σκηνοθέτη Ναγκίσα Όσιμα (φωτο), σε γαλλική παραγωγή του έτους 1976.

    Στην Ιαπωνία προβλήθηκε με τον τίτλο «Ai no korīda»(*) που σημαίνει «Κορίδα του έρωτα» ή «Ερωτική ταυρομαχία» και όπου η ισπανική λέξη corrida «κορίδα» (ή «κορίντα», αν δεν προσέξουμε την ισπανική απόδοση με -δ-) σημαίνει «ταυρομαχία».

    Είναι αστείο που ο τίτλος ΑΙ ΝΟ ΚΟRIDA κακοποιήθηκε, ως Α! ΝΟ ΚΟRIDA! με δύο θαυμαστικά. Α! Νο κορίδα! Όλα κι όλα…

    ===============
    (*) Στα ιαπωνικά ο τίτλος είναι 愛(= ai = έρως)の(=no)コリーダ(=ko-rī-da). Η λέξη «korīda» αποδίδεται με χαρακτήρες κατακάνα επειδή είναι ξένη λέξη. Tο «no», の, είναι για τη γενική (έρωτ-ος).

  121. Pedis said

    – Mακρινά Αστέρια της Άρκτου <- Vaghe stelle dell'Orsa / Visconti

    (αλλαντάλλα)

    O τίτλος του φιλμ είναι από γνωστό ποίημα του Leopardi. Στα παλαιότερα ιταλικά vago/a (πληθ. vaghi/vaghr) σημαίνει κατά περίπτωση όμορφος, θαυμαστός, γλυκός κ' ευχάριστος, γοητευτικός κ' αγαπημένος κλπ, στα σημερινά ιταλικά έχει τη σημασία του αβέβαιου, του μη καθορισμένου, του ανακριβή κοκ. Προφανώς, ο μεταφραστής δεν το 'πιάσε και έκανε του κεφαλιού του .

    https://library.weschool.com/lezione/grandi-idilli-leopardi-poesie-parafrasi-le-ricordanze-3645.html

    – Κυλισμένη στο βούρκο / Σουζάνα, η διεφθαρμένη <- Susana / Buñuel

    (ηθικοπλαστική προσέγγιση)

    – Επάγγελμα Ρεπόρτερ <- The Passenger / Antonioni

    (Ο ελλ. τίτλος μετάφραση του Ιταλικού)

    – Διαβολικοί Εραστές <- Ossessione / Visconti

    (χέσε μέσα)

    – Έτσι Τελείωσε μια μεγάλη Αγάπη <- Senso / Visconti

    (ναι, καλά. )

    – Η Γοητεία της Αμαρτίας <- Gruppo di famiglia in un interno / Visconti

    (τίτλος βλακώδης και πανάσχετος)

    – Οι Καταραμένοι <- La caduta degli dei / Visconti

    (Οι τρισκατάρατοι μπρρρρ!)

  122. Pedis said

    A, να πούμε και το «Λυκόφως των θεών» -> Ludwig 😀

  123. Triant said

    Η συμμορία των 5 <- The ladykillers
    Μονομαχία στο Ελ Πάσο <- For a few dollars more – που είναι σαν συνέχεια του 'for a fistful of dollars' (για μια χούφτα δολάρια)

  124. jesus said

    ομολογουμένως κλασσική ταινία το 400 coups, αλλά όταν είδα το l’atalante

    https://fr.wikipedia.org/wiki/L%27Atalante_(film)

    η εκτίμησή μου για τον truffaut κατακρημνίστηκε…

  125. ΓΤ said

    #65@18.02.2021

    «Προς πράσινους οπαδούς :

    Ο ΠΑΟ με Χ»γιοβάννη προηγήθηκε στο 2ο λεπτό αλλά νομοτελειακά βρέθηκε να χάνει 2-1 στο 70 όπου θυμήθηκε ο Μπόλονι να βγάλει τον Χατζηγιοβάννη μπας και δει άσπρη μέρα…
    Για την πρόκριση μην ανησυχείτε, θα είναι διαιτητής ο Σιδηρόπουλος στην ρεβάνς…»

    Τον αγώνα διαιτήτευσε ο Ρώσος Λεβνίκοφ.

    #98@01.03.2021
    «Τι εννοούσα προβλέποντας Σιδηρόπουλο ; μια ελαφρά εύνοια, ένα αεράκι που πιθανόν να χρειασθεί ο ΠΑΟ χωρίς να σηκωθεί πολλή σκόνη γι αυτό Σιδηρόπουλος και όχι π.χ. Π»πέτρου που τον κράξανε όλοι όπως έπαιξε τον ΟΣΦΠ στο Περιστέρι. Τι εναλλακτικές υπάρχουν ; Ο χρυσός κανόνας είναι άπειρος να βοηθήσει τον γηπεδούχο, έμπειρος για να βοηθήσει τον εκτός έδρας διαγωνιζόμενο. […] Οικονομικό συμφέρον έχει η Κοσμοτέ και η διοργανώτρια ΕΠΟ, τα ντέρμπυ φέρνουν τηλεθέαση και διαφημίσεις ή και εισιτήρια προ κορωνοϊού […] εδώ φροντίζει η…κλ’ηρωση».

    Ο ΠΑΣ απέκλεισε τον ΠΑΟ, κερδίζοντάς τον δύο φορές. 2-1 στα Γιάννενα, και, απόψε, μέσα στην Αθήνα, με το ίδιο σκορ.

  126. # 125

    Πικραμένε βάζελε είδες το ματς ; Η κλήρωση και η επιλογή διαιτητή φροντίζουν, δεν εξασφαλίζουν.

    Πρώτον 65 λεπτά με Χ»γιοβάννη ΠΑΟ-ΠΑΣ 0-2. Στα υπόλοιπα 30 περίπου ΠΑΟ-ΠΑΣ 1-0. Υπ όψιν για την απάτη Χ’γιοβάννη γράφω εδώ και τρία χρόνια, τώρα πως την πάτησε ο Μπόλονι και τον ξανάβαλε, φαίνεται γέρασε ή τον πιέζουν πολύ άσχετοι όπως ο σπίκερ που τον είδε για καλύτερο παίκτη του ΠΑΟ ενώ δεν έκανε απολύτως ούτε μια ενέργεια ουσίας, μόνο φρου-φρου κι αρώματα

    Δεύτερον Ο ΠΑΣ προηγείται στο 2ο λεπτο με τρύπιο κέντρο άμυνας, μάλλον λόγω απουσίας Βέλεθ. Με την σέντρα ο Χ’ γιοβάννης βγάζει την μπάλλα άουτ, κόρνερ δίνει ο διαιτητηής. στο 6ο λεπτό περίπου αφήνει φάουλ για κάρτα που κάνει αμυνικός του ΠΑΟ γιατί βγάζει επικίνδυνη αντεπίθεση ο ΠΑΟ την οποία καταστρέφει ο Χ΄γιοβάννης, ένα άλλο ψιλό φαλτσοσφύριγμα και στο 9ο λεπτό με το αυτογκόλ πάλι από το κέντρο τη άμυνας και το ματς τελείωσε, δεν υπήρχε λόγος να εκτεθεί, ο ΠΑΟ στο α’ μέρος δεν έκανε ούτε μια ευκαιρία και πως να κάνει με τον παλαίμαχο πλέον Βιγιαφάνες ;

  127. Λόγω πίκρας δεν έγραψες τα αθλητικά αποτελέσματα σήμερα ;

  128. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    >>Θυμάστε εσείς άλλες περιπτώσεις με λάθη σε μεταφράσεις τίτλων ταινίας;

    Κάπως παρόμοια περίπτωση μη ακριβούς απόδοσης του τίτλου αποτελεί η καταπληκτική ταινία του Μαρσέλ Καρνέ, σε σενάριο του Ζακ Πρεβέρ, ‘Les enfants du paradis’ (1945). Αποδόθηκε στα ελληνικά αυτολεξεί ‘Τα παιδιά του παραδείσου’, ενώ μια πιστότερη απόδοση θα ήταν ‘Τα παιδιά της γαλαρίας’.
    Paradis στον θεατρικό κόσμο του Παρισιού λεγόταν ‘κατ’ ευφημισμόν’ ο εξώστης των θεάτρων με τα φτηνά καθίσματα, ο προορισμένος για τα φτωχαδάκια. Εκεί μαζεύονταν και οι πιο ζωηροί, νεαροί κυρίως, αμφισβητίες, σχολιάζοντας ποικιλοτρόπως 😉 τα της παράστασης. Δηλ. αυτό ακριβώς που λέμε σήμερα ‘γαλαρία’. (Πρβλ. και εξώστες στα φεστιβάλ Θεσσαλονίκης…)
    Και ο Χατζηδάκις, σ΄ένα άρθρο του (1985) χρησιμοποιεί αυτόν τον τίτλο της ταινίας του Καρνέ, για να μιλήσει για ‘τα παιδιά της γαλαρίας’ της Κατοχής και του Εμφυλίου. https://www.ogdoo.gr/apopseis/kostas-mpalaxoytis/manos-xatzidakis-ta-paidia-tis-galarias

    103, Πέπε: Προφανώς! και 116, Corto: Ναι, με ίδιο πνεύμα θα σχολίαζα κι εγώ αυτή τη μανία (ειδικά της τελευταίας δεκαετίας) με τους αμετάφραστους –αγγλικούς βασικά- τίτλους ταινιών… 😬

    120, Dimosioshoros + Μικρό συμπλήρωμα για ‘Τα 400 χτυπήματα’:
    Η ταινία έκανε πρεμιέρα στην Ελλάδα στον κινηματογράφο ΑΣΤΥ, τη Δευτέρα 7-3-1960.
    Η ΒΙΚΗ λέει ότι ‘κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 2002’! (Για άλλη μια φορά ανακριβής…)

  129. Γιάννης Κουβάτσος said

    125: ☺

  130. voulagx said

    Λοιμωξιολόγοι: Μείνετε μέσα
    Σεισμολόγοι: Βγείτε έξω
    Κι αυριο εχει γενεθλια! Να δούμε τι θα μας ξημερώσει.

  131. Μαρία said

    130
    Πολύ κούνημα, ρε συ. Να φανταστείς οτι εγώ περίμενα οτι το επίκεντρο θα ήταν κάπου εδώ κοντά.

  132. voulagx said

    #131: Ειχα να νιωσω ετσι απο τον σεισμο του ’81 στην Αθηνα, δες εδω: http://www.gein.noa.gr/el/
    μετα τον κυριο σεισμο των 6,0 ακολουθησαν δυο μετασεισμοι πανω απο 4 μεα σε 10 λεπτα, μολις κοτουσαμε να βγουμε κατω απο την τραπεζαρια ξανα παλι απο κατω. Κατεβηκαμε κατω ζαλισμενα κοτοπουλα, λες και ειχαμε ιλιγγο.

  133. Μαρία said

    132
    Ζημιές είχατε;

  134. 128 ΜΙΚ_ΙΟΣ
    🙂

  135. Corto said

    128 (ΜΙΚ_ΙΟΣ):

    Ως προς τους αμετάφραστους τίτλους, χαρακτηριστικό παράδειγμα:

    Αγγλικός τίτλος:
    «Master and Commander: The Far Side of the World»

    Ελληνικός τίτλος:
    «Master and Commander: Στα Πέρατα του Κόσμου»
    (2003)

    Ποιος ο λόγος να είναι δίγλωσσος ο τίτλος στην ελληνική διανομή της ταινίας; Ουδείς. Σκέτη ξενομανία.

  136. voulagx said

    Μικροζημιες, δηλ. σπασμενη βιβλιοθηκη, παπουτσοθηκη, πεσμενα καδρα, σπασμενα ποτηρια και πιατα ανακατεμενα με φακες, ρυζι και δεν ξερω τι αλλο επεσε απο τα ραφια, γενικα το διαμερισμα ειναι ανω-κατω, τα παρατησαμε και ηρθαμε στο χωριο.

  137. Μαρία said

    136
    Περαστικά. Σε μας το ’78 με ισχυρότερο σεισμό δεν έσπασε τίποτα.

  138. 130: 4 / 3 / 21 Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση…

  139. sarant said

    128 Μάλιστα, καλό παράδειγμα

    136 Ωχ! Περαστικά…

  140. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Ο καταπληκτικός νεαρός που πρωταγωνιστεί, ο Ζαν Πιέρ Λεό (Léaud)
    Στις Κάννες το 1959, 14 χρονών. Χάρμα φάτσα και τρόπος.

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    114 >>Και άλλη ταινία του Χίτσκοκ θυμίζει ιαπωνικό αριθμοπαίγνιο «Τα 39 βήματα»,
    σκαλοπάτια! 🙂

  142. sarant said

    140 Πολύ καλό!

  143. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>σε μεγάλο βαθμό βασίζεται σε βιώματα του Τρυφό
    ο οποίος πράγματι, σ’ αυτή την ηλικία κατέληξε στο αναμορφωτήριο, απ’ όπου τον έσωσε ο σπoυδαίος θεωρητικός και συνιδρυτής των Cahiers du Cinéma, Αντρέ Μπαζέν, στη μνήμη του οποίου είναι αφιερωμένη η ταινία.
    ………………………………………
    Μου συνέβη αυτές τις μέρες να σκέφτομαι την ταινία του Τρυφό με αφορμή τους νεαρούς της Λιγναδιάδας.

  144. Pedis said

    Το ανάποδο;

    Ο Θίασος -> The Travelling Players, El viaje de los comediantes, La recita, Le Voyage des comédiens

    Ο Μελισσοκόμος -> The Beekeeper, L’Apiculteur, Il volo.

    Στέλλα -> Stella, ‘Stella, femme libre’, ‘Stella, cortigiana del Pireo’.

    Μικρές Αφροδίτες -> Young Aphrodites, Les Petites Aphrodites, Giovani prede

    (Συγκριτικά, οι Ιταλοί διανομείς είναι οι πιο ευφάνταστοι ή κάνουν του κεφαλιού τους.)

    Γενικά δεν θα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα επειδή, συνολικά, η ελληνική κινηματογραφική παραγωγή σε διεθνή προβολή είναι αμελητέα ποσότητα. Μόνο τον Τεό γνωρίζουν οι ξένοι. Ο Γαβράς κινηματογραφικώς είναι Γάλλος, έτσι κι αλλιώς. Μου διαφεύγει κανείς;
    (Ντάξει Κούνδουρος και Κακογιάννης έχουν ξεχαστεί, εκτός από τον Ζορμπά του δεύτερου, αν κανεις θυμάται ποιος είναι ο σκηνοθέτης, και ίσως για την Ιφιγένεια, αλλά για το τελευταιο φιλμ αμφιβάλλω. Ούτε οι Έλληνες το θυμούνται.

  145. ΣΠ said

    Bull Durham – Η κυρία και ο ταύρος.
    Δεν υπάρχει ταύρος στην ταινία. Οι Durham Bulls είναι ομάδα μπέιζμπολ.

  146. Μαρία said

    140
    https://fresques.ina.fr/festival-de-cannes-fr/fiche-media/Cannes00051/jean-pierre-leaud-et-les-quatre-cents-coups.html
    143
    Συνέντευξη του Τριφό απ’ τον ίδιο δημοσιογράφο, την ίδια μέρα
    François Chalais
    On a dit aussi que «Les 400 coups», c’était un peu votre histoire personnelle ?
    François Truffaut
    C’est un film qui est partiellement autobiographique. Et en tout cas, ce qui n’est pas autobiographique est biographique. Autrement dit, tout est puisé dans la réalité. Rien n’est inventé.
    https://fresques.ina.fr/festival-de-cannes-fr/fiche-media/Cannes00055/francois-truffaut-presente-son-film-les-quatre-cents-coups.html

  147. ΣΠ said

    119α
    ΟΚ, θα σου το στείλω εγκαίρως.

  148. Μαρία said

    144
    Εκτός απ’ τον Τεό ίσως και το Λάνθιμο.

  149. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Domicile Conjugal (Παράνομο Κρεβάτι) 1970
    του Τρυφό πάλι με τον Ζαν Πιέρ Λεό

  150. ΣΠ said

    144
    Οι Νύφες του Βούλγαρη.
    Είναι και ο Λάνθιμος, αλλά κι αυτός στο εξωτερικό κάνει καριέρα.

  151. Pedis said

    # 148, 150 – Ναι, ο Λάνθιμος.

    Ο Βούλγαρης, μπά… δεν στέκεται πουθενά. (Με το ζόρι στην Ελλάδα.)

  152. Pedis said

    Γελάω ακόμη με τον Iταλικό τίτλο για τη «Στέλλα»: «Stella, cortigiana del Pireo».

    Αυλικιά τίνος, πού; Ως «cortigiana onesta» (-> διαθέσιμη γυναίκα, δηλ. πόρνη πολυτελείας, στις Βενετικές Αυλές του 1500-1600); Άσχετο. Με την έννοια της γκραν ντάμας στους αριστοκρατικούς κύκλους του Πειραιά; 😃

  153. Μαρία said

    152
    Αντί puttana del Pireo. Ευφημισμός.

  154. Pedis said

    # 153 – Ναι, υπό συνθήκες το cortigiana παραπέμπει και στην πουτάνα, όπως έγραψα παραπάνω. Για να εξάψουν τη φαντασία του κοινού; Δεν αποκλείεται. Μα παραμένει ένας τίτλος αισχρός και άσχετος με το φιλμ.

  155. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Συμπάθεια στους σεισμοπαθείς. Ακούω ότι πολλοί απόψε κοιμούνται σε αντίσκηνα. Ψυχραιμία.

    Η Νίσυρος εμφάνισε νέες ρωγματώσεις και βυθίσεις από τις βροχές λέει 😦
    https://www.protothema.gr/greece/article/1100359/kratires-kai-rogmes-xefutrosan-sto-edafos-stin-nisuro-deite-fotografies/

  156. Το cortigiana και μένα στην πόρνη με παραπέμπει, αλλά μάλλον έχω στο μυαλό μου την Αναγέννηση.

  157. Pedis said

    # 153, 154, 156 – Ναι, έχετε δίκιο. 😀

    Κι έπρεπε να κοιτάξω τον Τρίκυνα πριν δώσω βάση στην μνήμη και την αντίληψή μου.

    cortigiana (ant. cortegiana) s. f. [femm. di cortigiano], eufem. – [donna di liberi costumi: un’altra c. di mezza tacca (A. Soffici)] ≈ (lett.) etera, (lett.) meretrice. ‖ prostituta, (volg.) puttana.

    https://www.treccani.it/vocabolario/cortigiana_%28Sinonimi-e-Contrari%29/

    Επομένως, αίσχος τίτλος.

  158. Alexis said

    Εξαιρετικό άρθρο και σχόλια! Δεν τα έχω διαβάσει όλα ακόμη, σιγά-σιγά…
    Λυπάμαι που δεν πρόλαβα να σχολιάσω χθες.

    #0: Επειδή τώρα τελευταία περνάω φάση κινηματογραφοφιλική και βλέπω πολλές ταινίες, έχω πάρει τον κατάλογο των 250 ταινιών και κοιτάζω εκει για να διαλέγω ταινίες -κι έτσι, πριν από μερικές μέρες είδα και τις δύο ταινίες του τίτλου.

    Ξέρω ότι η ώρα είναι περίεργη για τέτοιου είδους απορίες αλλά ας το ρωτήσω:
    Πώς ακριβώς μπορεί κάποιος σήμερα να βρει και να δει μια ταινία στο σπίτι του; Τα βιντεο κλαμπ είναι είδος προς εξαφάνιση, τα κατεβασάδικα δεν ξέρω αν και πώς λειτουργούν και οι διάφορες συνδρομητικές πλατφόρμες, απ’ όσο ξέρω, έχουν σοβαρές ελλείψεις και κενά σε τίτλους ταινιών.

  159. Alexis said

    Η απόδοση του «For a few dollars more» του Σέρτζιο Λεόνε σε «Μονομαχία στο Ελ Πάσο» έγινε (σχεδόν) εμβληματική.

  160. Πουλ-πουλ said

    146
    «C’est un film qui est partiellement autobiographique. Et en tout cas, ce qui n’est pas autobiographique est biographique. Autrement dit, tout est puisé dans la réalité.»
    Όταν έχεις καταλάβει, γίνεσαι σαφής, δεν χρειάζεσαι κατεβατά για να πείς την άποψή σου. Σε δύο προτάσεις συνοψίζει τον όρο «μυθοπλασία».

  161. Κιγκέρι said

    158: Αλέξη, εμείς έχουμε μαζέψει στοκ από τις προσφορές των εφημερίδων, ένα σωρό ταινίες που μπήκανε σε ένα ράφι και δεν τις είδαμε ποτέ. Αν βάλουμε πρόγραμμα να βλέπουμε από μία κάθε μέρα, υπολογίζω μας φτάνουνε για ένα-ενάμιση χρόνο!

  162. 141 ΕΦΗ ΕΦΗ

    Καλό. Πράγματι! Ευχαριστώ.

  163. Ένα ακόμα για το «Λεωφορείο ο πόθος» που ο Γιάννης Κουβάτσος (58) μας λίνκαρε το κομμάτι του φίλου της σελίδας Γιάννη Χάρη. Θέλω να πω πως ο τίτλος είναι «πολεογραφικός» (…λεωφορείο…) και όχι εσωτερικού χώρου. Αλλά ο αρχικός τίτλος του Τενεσή ήταν, όπως ξέρουμε, Poker Night. Να ένας σχετικός πίνακας του Thomas Hart Benton.

  164. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    157 Μα κι αυτός ο τρίσκυλος, γλώσσα είναι αυτή? Πιπέρι και στα τρία στόματα. Donna orizzontale έπρεπε να γράψει 🙂

  165. Alexis said

    Πολύ ωραίο το άρθρο του Χάρη για το «Λεωφορείο ο Πόθος» (#58)

    #159: Ωχ, τώρα είδα ότι το ανέφερε στο #123 ο Triant (το «Ελ πάσο»)
    Αυτά παθαίνει όποιος δεν διαβάζει όλα τα σχόλια πριν σχολιάσει 🙂

  166. Pedis said

    Για να κοκκινήσεις:

    bagascia, baiadera, baldracca, battona, bella di notte, buona donna, cagna, cocotte, cortigiana, donnaccia, donna da marciapiede (o di malaffare o di strada o di vita o, eufem., di facili costumi), donnina allegra, etera, falena, gigolette, lucciola, lupa, malafemmina, marchettara, mercenaria, meretrice, mignotta, mondana, passeggiatrice, peripatetica, prostituta, putta, puttana, squillo, sgualdrina, taccheggiatrice, troia, vacca, zoccola

    κάνω γούστο τη (φιλόσοφα) περιπατέτικα 😁

  167. Pedis said

    166 -> 164

  168. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Υπήρχε παλιότερα και σε μας ως έκφραση, είναι της περιπατητικής σχολής.

  169. Pedis said

    # 168 – Ωρέ!? 😄

  170. sarant said

    144 Οι Ιταλοί διανομείς λίγο σαν τους Έλληνες -ιδίως με το cortigiana de Pireo

  171. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    169 Πέδη, στο λυγξ. Το λήμμα είναι βεβαίως κλεμμένο από BDSM σάιτ όπως διαπίστωσα, αλλά αυτό επιβεβαιώνει την αυθεντικότητα, νο?
    https://www.slang.gr/lemma/10905-poutana

  172. Νίκος Μαστρακούλης said

    Κι η μπαγάσα κι η μπαγιαντέρα έχουν γούστο.

  173. loukretia50 said

    Μπονζούρ λεβεντόπαιδα!
    (Pedis, μην κάνει πλονκ, ντεν είναι ντικό μου!)

    Χάρη στον Άγγελο και την έρευνα Η ∆ΙΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗ
    ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΣΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟ∆Ο 1946-1950
    (όπερ μεθερμηνευόμενον όλα τάχει ο μπαξές!)
    που είχε ποστάρει στο σχετικό (θαυμάσιο!) παλιό νήμα , https://elocus.lib.uoc.gr/dlib/9/e/f/attached-metadata-dlib-2003mostratos/2003mostratos.pdf σας κερνάω
    Ερωτική ραψωδία (αλά ελληνικά!) σε τίτλους :

    – Θεέ, δωσ’µου το φώς µου (“Madness of the Heart” Τσαρλς Μπένετ, 1949)
    Η προσευχή του ορφανού* (Rainbow on the River, Σκην. Κουρτ Νόιµαν, 1936)
    *Το παιδί της αµαρτίας (L’ Enfant de l’ amour, Σκην. Ζαν Στελί, 1944)
    *Το παιδί του δολοφόνου (Mickey the Kid, Σκην. Άρθουρ Λιούµπιν, 1939)
    Μετά την καταισχύνη (Reunion in France, Σκην. Ζιλ Ντασέν, 1942)
    Απόκληρος της κοινωνίας (Odd Man Out, Σκην. Κάρολ Ριντ, 1947)
    ————ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ———
    (Σαν απόκληρος γυρίζει – Θεέ μεγαλοδύναμε!
    ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ, 1937, https://youtu.be/ZenJUYQtvgg Γιώργος Κάβουρας)

    (Φλας μπακ με μουσικά διαλείμματα της εποχής για να μη σας πέσει βαρύ)
    to be continued

  174. loukretia50 said

    Όταν ο σύζυγος* δραπετεύη (Au petit bonheur, Σκην. Μαρσέλ Λí Ερµπιέ, 1945)
    *Επιστήµων δολοφόνος (Gangs of Chicago, Σκην. Άρθουρ Λιούµπιν, 1940)
    ΓΕΡΑΣΑ Ο ΜΑΥΡΟΣ ΧΑΪΔΩ ΜΟΥ, https://youtu.be/oCboaxhlc5Q Γιώργος Μπέκας
    Τράβα ρε αλάνη – https://youtu.be/eGyZjfPUDNY Ρόζα Εσκενάζυ 1934

  175. loukretia50 said

    Γυναίκα χωρίς υπόληψη (Hazard, Σκην. Τζορτζ Μάρσαλ, 1948)
    Στη βοή της καταιγίδος (Key Largo, Χιουστον , 1948).
    Πειρασµός της ηδονής (The House Across the Bay, Σκην. Άρτσι Μάγιο, 1940)
    Πίσω µου σ’ έχω Σατανά (Angel on My Shoulder, Σκην. Άρτσι Μάγιο, 1946)
    ΑΦΟΥ Μ’ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΓΥΡΝΩ, 1940, https://youtu.be/gHNL7le4IVY ΝΤΑΙΖΥ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ, Β.ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ

    Όταν η καρδιά κτυπά (Centennial Summer, Σκην. Ότο Πρέµινγκερ, 1946)
    Στην άβυσσο της αµαρτίας (Good Times Girl, Σκην. Ντέιβιντ Μακ Ντόναλντ, 1948)
    Η σάρξ είναι αδύνατη (The Foxes of Harrow, Σκην. Τζον Εµ Σταλ, 1947)

    Όταν η πόλις κοιµάται (The Lone Wolf in Mexico, Σκην. Ντι Ρος Λέντερµαν, 1947)
    Η Μαντόνα των βράχων (Carnival, Σκην. Στάνλεϊ Χέϊνς, 1946)
    Μια Μεξικάνα ονείρου oµορφιά (South of the Border, Σκην. Τζορτζ Σέρµαν, 1939)
    Η κόρη του Βούδα (Disputed Passage, Σκην. Φρανκ Μπορζάτζ, 1939)
    Πεταλούδα του χορού (Iceland, Σκην. Έιτς Μπρους Χάµπερστοουν, 1942
    ∆ούκισσα του υποκόσµου (Kitty, Σκην. Μίτσελ Λάιζεν, 1945)
    Μεγάλος διάβολος σε µικρό παπούτσι * (Between Us Girls, Σκην. Χένρι Κόστερ, 1942)
    *Παπούτσι από τον τόπο σου (ελληνική παραγωγή, Φίνος Φιλµ, Αλ. Σακελλάριος, 1946)

  176. loukretia50 said

    Ερωτικό κυνήγι (Arise, My Love, Σκην. Μίτσελ Λάιζεν, 1940)
    Στην άβυσσο του πάθους (The Woman on the Beach, Σκην. Ζαν Ρενουάρ, 1946)
    Ο αλήτης και η αµαζών (National Velvet, Σκην. Κλάρενς Μπράουν, 1944)
    Ο διαφθορεύς (Danger Signal, Σκην. Ρόµπερτ Φλόρεϊ, 1945
    ΠΕΣ ΤΟ ΝΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΣΕΙΣ, https://youtu.be/5jF_7ZVdF64 1940, Γ. Κάβουρας
    Έλα να ζήσουµε µαζί (Come Live With Me, Σκην. Κλάρενς Μπράουν, 1941)
    Ερωτικός σαδισµός (The Two Mrs. Carrolls, Σκην. Πίτερ Γκόντφρεϊ, 1947)
    ΒΡΕ ΤΙ ΜΑΓΚΑΣ ΠΟΥ ‘ΜΑΙ ‘ΓΩ, https://youtu.be/MhLZ4r-V-Oo 1930, Γ. Κατσαρός
    Με το ψέµα σου µε κατέκτησες (Lí Eventail, Σκην. Έµιλ Έντγουιν Ράινερτ, 1947)
    Ο βασιλεύς των φελλών (Ploum Ploum tra la la, Σκην. Ροµπέρ Ενιόν, 1946)

    Χάρισέ µου την καρδιά σου (The sky ιs the limit, Σκην. Έντουαρντ Έιτς Γκρίφιθ, 1943)
    Μια βραδυά στην αγκαλιά σου (Without Reservations, Σκην. Μέρβιν ΛεΡόι, 1946)
    ΝΤΙΡΙ-ΝΤΙΡΙ https://youtu.be/TxYUEliUF_U (παραίνεση)
    Πίσω µου σ’ έχω Σατανά (Angel on My Shoulder, Σκην. Άρτσι Μάγιο, 1946)
    Τραγικό δίληµµα (Cas de conscience, Σκην. Βάλτερ Καπς, 1939
    ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ (το πονηρό) https://youtu.be/9GvpVy5vP48 – MARIKA NINOU

    Πλέκεις εσύ τα όνειρα µου (The Guilt of Janet Ames, Σκην. Χένρι Λέβιν, 1947)
    Φλογισµένοι πόθοι (The Brothers, Σκην. Ντέιβιντ Μακ Ντόναλντ, 1947)
    ΤΑΞΙΜΙ Παπαϊωάννου (τσιφτετέλι)

  177. loukretia50 said

    Ο πόθος νικά το δισταγµό (A Lady Takes a Chance, Σκην. Γουίλιαµ Έι Σάιτερ, 1943
    Σαρξ και φαντασία (Flesh and Fantasy, Σκην. Ζιλιέν Ντιβιβιέ, 1944)
    ΘΑ’ΡΘΩ ΝΥΧΤΑ ΤΟΙΧΟ-ΤΟΙΧΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΥΝΘΗΜΑ ΘΑ ΒΗΧΩ https://youtu.be/UBvC2QJxg20 (Γενίτσαρης με ντουζένι)

    Αµαρτωλοί βωµοί (It All Came True, Σκην. Λιούις Σάιλερ, 1940)
    Κολασµένα νειάτα (Knock on Any Door, Σκην. Νίκολας Ρέϊ, 1949)
    ΤΣΙΦΤΕΤΕΛΙ Γιαβάσικο- https://youtu.be/nvI7Hb0OuYo Ιορδ.Τσομίδης (Πίκος)

    Νειάτα στη λάσπη (Gioventu di notte, Σκην. Πιέτρο Τζέρµι, 1948)
    Νύχτες τρέλλας (London Town, Σκην. Γούεσλι Ραγκλς, 1946
    Μακατουπί-Μακατουπά (Il suffit dí une fois, Σκην. Αντρέ Φε, 1946)

  178. loukretia50 said

    Μιά του κλέφτη, δυό του κλέφτη (ελληνική παραγωγή
    Τα αστέρια σε συναγερµό (Stage Door Canteen, Σκην. Φρανκ Μπορζάτζ, 1943)
    Η θύελλα επέρχεται (Assignment in Brittany, Σκην. Τζακ Κόνγουεϊ, 1943)

    Οι σύζυγοι το µαθαίνουν τελευταίοι (La femme fatale, Σκην. Ζαν Μπουαγιέ, 1945)
    ΚΟΡΟΪΔΟ, https://youtu.be/up5aE7wAB4E 1935, ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ

    Πού βρίσκει λεφτά η γυναίκα µου; (The Palm Beach Story, Πρέστον Στάρτζες, 1942)
    Τα λύτρα του πόνου (Possessed, Σκην. Κέρτις Μπέρνχαρντ, 1947)
    Πουληµένη στην αµαρτία (Criss Cross, Σκην. Ρόµπερτ Σιόντµακ, 1949)
    Οι 17 ερασταί της γυναίκας µου! (Capitain Blomet, ” Αντρέ Φε, 1947
    Και τη γυναίκα µου και το παιδί µου; (La femme perdue, Ζαν Σου, 1942)
    ΜΕ ΠΙΑΝΟΥΝΕ ΖΑΛΑΔΕΣ, https://youtu.be/iI0UYaSIvmQ A. KΩΣΤΗΣ
    ΘΑ ΚΑΝΩ ΝΤΟΥ ΒΡΕ ΠΟΝΗΡΗ https://youtu.be/yGkUjownTqI Β. Τσιτσάνης
    ΓΙΑ ΤΟ ΓΙΝΑΤΙ ΣΟΥ ΜΩΡΗ, μάσα τις καρπαζιές σου και πες του μάγκα σου να βγει να φάει και τις δικές του, https://youtu.be/aJ-lEfk4T9I 1934, ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ

    Κρύψου, έρχεται η γυναίκα µου (Out of the Blue, Σκην. Λι Τζέισον, 1947) – άσχετο, αλλά μ’ άρεσε!

  179. loukretia50 said

    Μια γυναίκα πέρασε (The Trojan Brothers, Σκην. Μακλίν Ρότζερς, 1946)
    Στον ίσκιο του θανάτου (Lifeboat, Σκην. Άλφρεντ Χίτσκοκ, 1944)
    Η σειρήνα του κακού (Station West, Σκην. Σίντνεϊ Λάνφιλντ, 1948)

    Ποτέ µου δεν σ’ αγάπησα (Falbalas, Ζακ Μπεκέρ, 1945)

    Κατηγορώ αυτή τη γυναίκα (Mr. District Attorney, Σκην. Ρόµπερτ Μπι Σινκλέρ, 1947)
    ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΩ ΠΙΑ, εσύ να πα’ να πέσεις κακιά, να σκοτωθείς https://youtu.be/cySZAmudoWc 1931, Ζαχ. Κασιμάτης

    Συγχώρεσε το παρελθόν µου (Pardon my Past, Σκην. Λέσλι Φέντον, 1945)
    ΣΕ ΓΕΛΑΣΑΝΕ, https://youtu.be/CymvVvmrmwc 1941, Σ.ΠΑΓΙΟΥΜΤΖΗΣ, ΜΑΡΚΟΣ
    Αµάρτησα για το παιδί µου (ελληνική παραγωγή, Σπέντζος Φιλµ, Χρ.Σπέντζος, 1950)
    Το παραστράτηµα µιας µητέρας (The Sea of Grass, Σκην. Ηλίας Καζάν, 1946)

    Το άλλοθι του σατανά (The Unsuspected, Σκην. Μάϊκλ Κέρτιζ, 1947)
    Η ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ https://youtu.be/-IIpZ5bMNh4 Μπέλλου-Χιώτης

  180. loukretia50 said

    Θύελλα στη µητρική καρδιά ( Mildred Pierce Σκην. Μάικλ Κερτίζ 1945)
    ∆ωσ΄ µου πίσω το παιδί µου (To Each His Own, Σκην. Μίτσελ Λάιζεν, 1946)
    Μας ενώνει η αγάπη του παιδιού µας (La Vita ricomincia, Σκην. Μάριο Ματόλι, 1945)
    Έγραψα µε αίµα τη ζωή µου (Road House, Σκην. Γιαν Νεγκουλέσκο, 1948)
    Άγγελος στα κάτεργα (La Route du Bagne, Σκην. Λεόν Ματό, 1945)

    Γυµνή προ των ενόρκων (The Imperfect Lady, Σκην. Λιούις Άλεν, 1947)
    Λάσσι: Σιωπηλός κατήγορος (Lassie Come Home, Σκην. Φρεντ Έµ Γουίλκοξ, 1943)
    Ας µε κρίνουν οι γυναίκες (Desire Me, Σκην. Τζορτζ Κιούκορ, 1943)

    Ας την κρίνει ο Θεός (Leave Her to Heaven, Σκην. John M. Stahl, 1945)
    Χωρίς οίκτο (Nicholas Nickleby, Σκην. Αλµπέρτο Καβαλκάντι, 1947)
    Α! ΚΑΚΟΥΡΓΑ ΕΛΛΗ, θέλει σκότωμα, https://youtu.be/LXbGaZHuVn8 1927Γ.Κατσαρός
    Ο δολοφόνος µε το πράσινο δάκτυλο (Send for Paul Temple, Σκην. Τζον Άργκαϊλ, 1946)
    Ο δήµιος των κολάσµένων (Brute Force, Σκην. Ζιλ Ντασέν, 1947)
    Όλοι θα σκοτωθήτε (Whispering Smith, Σκην. Λέσλι Φέντον, 1948)
    Αγάπη και έγκληµα σµίγουν τα µεσάνυχτα ((Entre onze heures et minuit, Σκην. Ανρί Ντεκουάν, 1948)
    Πάθος και αίµα (The Big Sleep, Σκην. Χάουαρντ Χοκς, 1946)
    Το έγκληµα έγινε την αυγή (A Window in London, Σκην. Χέρµπερτ Μέισον, 1939)

  181. loukretia50 said

    Καταραµένη τύχη (The Pearl, Σκην. Εµίλιο Φερνάντες, 1946
    Εσκότωσα τη γυναίκα µου (High Wall, Σκην. Κέρτις Μπέρνχαρντ, 1947)
    ΑΝΤΙΛΑΛΟΥΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ, το σκότος και η φυλακή είναι μεγάλο λακριντί https://youtu.be/bxcpVcYdYsw 1936, ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ

    Παιδί µου, συγχώρεσέ µε (Danny Boy, Σκην. Όσβαλντ Μίτσελ, 1941)
    ΕΙΜΑΙ ΤΩΡΑ ΔΙΧΩΣ ΜΑΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΠΑΝΑ https://youtu.be/L8lpYaIl0hU Λουκάς Νταράλας

    Η απολύτρωσις (The Secret Heart, Σκην. Ρόµπερτ Λέοναρντ, 1946)
    ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ https://youtu.be/WXVXLlCegE4 Σ.Μπέλλου – Μ.Νίνου
    Χειροκροτήµατα (ελληνική παραγωγή, Σκην. Γιώργος Τζαβέλλας, 1944)

    (ήταν βραδυνή η εκπομπή, ειδικά για σεισμόπληκτους, αλλά το νέτι είχε άλλη άποψη!)
    α, και είναι αντιγραφή, δεν ευθύνομαι για λαθάκια!

  182. dryhammer said

    Θα κρατήσω αυτό:
    Πίσω µου σ’ έχω Σατανά (Angel on My Shoulder, Σκην. Άρτσι Μάγιο, 1946)

  183. sarant said

    173 κε Επανήλθε δημήτρια!

  184. Μαρία said

    168, 169
    Σχολιάστρια Mme PERIPATETICIENNE (Poutana Poutanidou) https://sarantakos.wordpress.com/2011/08/29/gewrgouso/#comment-79780

  185. Σατιρίζοντας το σχολείο με κινηματογραφικούς τίτλους.
    Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα ενός πρύτανη !

  186. Pedis said

    # 171 – είναι βεβαίως κλεμμένο από BDSM σάιτ όπως διαπίστωσα, αλλά αυτό επιβεβαιώνει την αυθεντικότητα, νο

    Μπό … καλή ερώτηση.

    # 172 – Από κει και ο μπαγάσας (Νικοκύρη, άρθρο!? Έχει πλάκα που ο μπαγάσας κατάγεται από τη υπηρετριούλα)

    # 173 – Τίτλοι ‘ό,τι νάναι’. Πολύ διασκεδαστικό!

    # 184 – Αρχείο, όχι αστεία!

  187. Γιάννης Ιατρού said

    166: Ρε Πέδη, το artista ξέχασες 🙂

  188. Γιάννης Ιατρού said

    173…180: Άμα έχει αυξηθεί η πίεση στη χύτρα ταχύτητας, μόνο η βαλβίδα ασφαλείας σώζει 🙂 🙂

  189. aerosol said

    #14
    Είναι σωστή μετάφραση η «λάμψη». Η λέξη αποκτά ιδιαίτερη-μεταφορική σημασία μόνο μες στο βιβλίο, δεν είναι κάποια έννοια περισσότερο κατανοητή στον ξένο τίτλο απ’ όσο στον ελληνικό. Μόνο διαβάζοντας ανακαλύπτει ο αναγνώστης τι σημαίνει «λάμψη» στα πλαίσια της συγκεκριμένης μυθοπλασίας. Αναλόγως και η ταινία.

    #55
    Καλή η «έλλαμψη»!

    #79
    A, ναι, ο Bachman… Δυστυχώς απεβίωσε το 1985 από «καρκίνο του ψευδωνύμου, μια σπάνια μορφή σχιζονομίας». 😉

    #123
    Δεν μου έρχεται τίτλος που θα μπορούσε να αποδώσει το αγγλικό λογοπαίγνιο στο ladykillers.

    #179
    «Ποτέ µου δεν σ’ αγάπησα (Falbalas, Ζακ Μπεκέρ, 1945)»
    Εξ ου και η Φαλμπαλά, η νέα και όμορφη γυναίκα του γηραιού Παλαιοντολογίξ στον Αστερίξ.

  190. Μαρία said

    185
    Τέτοιες σάτιρες γράφαμε κι εμείς αλλά σατιρίζαμε καθηγητές/καθηγήτριες και μαθήτριες. Τις διαβάζαμε στην εκδρομή στο τέλος της χρονιάς μέσα στο πούλμαν. Για τους τίτλους χρησιμοποιούσαμε εφημερίδες κυρίως εκείνων των ημερών, συνήθως Μακεδονία. Πρέπει να έχω κρατήσει κάποια.

  191. Stelios Kornes said

    Στην πολυ γνωστη ταινια «Gilda» (1946), η ελληνικη μεταφραση εχει σχεδον καθιερωθει εδω και δεκαετιες να ειναι «Τζίλντα».
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B6%CE%AF%CE%BB%CE%BD%CF%84%CE%B1
    Δε φαινεται να ειναι κατι σπουδαιο… Εκεινο που με ενοχλει ειναι πως οι ελληνες θεατες πρεπει να διαβαζουμε στους υποτιτλους να τη φωναζουν «Τζίλντα! Τζίλντα!» και να ακουμε με τα ιδια μας τα αυτακια «Γκίλντα! Γκίλντα!»…

  192. sarant said

    191 Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι προφέρεται Γκίλντα στα αγγλικά. Ακούω τη Τζίλντα του Ριγολέτου όταν το διαβάζω.

  193. ΓιώργοςΜ said

  194. ΣΠ said

    190
    Εμείς το κάναμε στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: