Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κείμενα του Εικοσιένα – 5: Οι βωμολοχίες του Αγώνα

Posted by sarant στο 9 Μαρτίου, 2021


Μια και μπήκαμε στη χρονιά που σημαδεύει τη 200ή επέτειο του ξεσηκωμού του Εικοσιένα, πριν από λίγο καιρό σκέφτηκα να καθιερώσω μια νέα στήλη στο ιστολόγιο, που θα τη δημοσιεύω κάθε δεύτερη Τρίτη, εναλλάξ δηλαδή με το βιβλίο του πατέρα μου, και που θα παρουσιάζει κείμενα της εποχής του 1821. Σκοπεύω να διατηρήσω τις δημοσιεύσεις τουλάχιστον έως τα τέλη Μαρτίου αλλά και πιθανώς ως το τέλος της χρονιάς, αν βέβαια υπάρχει ως τότε αρκετό υλικό από μεριάς μου και αρκετό ενδιαφέρον από δικής σας πλευράς. Θα δώσω προτεραιότητα σε κείμενα που δεν είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο.

Από την προηγούμενή μου τριβή με κείμενα της εποχής, που βέβαια ήταν πολύ έντονη όσο συγκέντρωνα υλικό για το βιβλίο μου Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων, έχω υπόψη μου κάμποσα τέτοια κείμενα, αλλά όποιος έχει υπόψη του κείμενο που το θεωρεί αξιόλογο προς δημοσίευση μπορεί να μου το στείλει στο γνωστό μέιλ, sarantπαπάκιpt.lu.

Το σημερινό άρθρο είναι το πέμπτο της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ.

Μια και βρισκόμαστε στην τελευταία βδομάδα της Απόκριας, μαύρες απόκριες δηλαδή με εγκλεισμό και την αστυνομία να δέρνει οικογένειες στην πλατεία της γειτονιάς, κι επειδή οι απόκριες κανονικά είναι συνδεδεμένες με γλέντι και με αθυροστομίες -μιλάω γενικά, όχι για φέτος- είπα να συγκεντρώσω σήμερα κάποιες αθυροστομίες του Εικοσιένα. Οι περισσότερες είναι ήδη γνωστές οπότε το σημερινό άρθρο αποτελεί εξαίρεση αφού δεν έχει «κείμενα που δεν είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο». Μάλιστα αντλώ υλικό από ένα παλιότερο άρθρο μας που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο Βρίζοντας και πολεμώντας.

Οι αθυροστομίες του Αγώνα βρίσκονται διεσπαρμένες σε διάφορα κείμενα αγωνιστών του Εικοσιένα. Εδώ το πρόβλημα είναι ότι λιγοστά κείμενα της εποχής μπορεί να θεωρηθεί ότι μεταφέρουν με κάποια πιστότητα τον λαϊκό λόγο καθώς τα περισσότερα έφτασαν διαμεσολαβημένα από γραμματικούς κι έτσι πρέπει να κοπιάσει κανείς για να βρει ψήγματα λαϊκής λαλιάς. Οι αθυροστομίες εντοπίζονται κυρίως σε καποιες επιστολές ή εκεί όπου ο απομνημονευματογράφος παραθέτει διαλόγους.

Ο Μακρυγιάννης, που μας παρέδωσε το εκτενέστερο κείμενο με σχετικά ανόθευτο λαϊκό λόγο είναι μάλλον σεμνός ο ίδιος. Σε κάποιο σημείο λέει για τον υδραίο Παναγιώτη Οικονόμο, ο οποίος, για να του πληρώσει τους καθυστερούμενους μισθούς, του ζήτησε σε αντάλλαγμα τις πιστόλες του, που τις λιμπίστηκε:

Του παράγγειλα κι εγώ να του γαμήσω το κέρατο, όχι θα του δώσω τ’ άρματά μου, οπού τα ’χω από δεκοχτώ χρονών παιδί.

Η ίδια βρισιά εμφανίζεται και σε μια αστεία περίπτωση παρεξήγησης στον Κασομούλη. Το ζήτημα ήταν η συγκρότηση σωμάτων με συμμετοχή Ρουμελιωτών και Σουλιωτών και υπήρχαν πολλές διαφωνίες ανάμεσα στους μεν και στους δε. Στις συζητήσεις που γίνονταν για μια συμβιβαστική πρόταση ο Κασομούλης είπε στους δικούς του: «Αυτό τέλος πάντων υποφέρεται». Πλάι του καθόταν ο Σουλιώτης Γιωργάκης Μαλάμος που πήγε αμέσως θυμωμένος στον Νότη Μπότσαρη και του είπε πως ο Κασομούλης είπε «Τους γαμήσαμε τα κέρατα.

Ο ίδιος Κασομούλης μάς πληροφορεί ότι η πιο συνηθισμένη βρισιά των Ναουσαίων ήταν «να του γαμήσω το συκώτι της μάνας του».

Ο Κασομούλης παραδίδει πολλούς διαλόγους του Καραϊσκάκη, από τους οποίους ανθολογώ μερικά αποσπάσματα με αθυροστομίες. Πάντως ο ίδιος λέει πως ο Καραϊσκάκης ανάλογα με τη διάθεσή του «άλλοτε τούς έλεγε εις τα γράμματά του να ερωτήσει τον σύντροφό του (και εννοούσε τον πούτσο του) και άλλοτε τούς φιλούσε τα μέστια» (είδος παντοφλας δηλ. ήταν στο έπακρο διαλλακτικός).

Απρίλιος 1825, ο Καραϊσκάκης φεύγει από την Πελοπόννησο μετά τη συντριβή στο Κρεμμύδι:

 

Ιδού, λέγει, τί έπαθα· αντί να με βλάψουν ωφελήθην. Και πάλιν το Τζιογλάνι (ο Μαυροκορδάτος), οπού ήλθεν είς Νεόκαστρον, του γάμησα τό κέ­ρατο καί αυτόν και εκείνον οπού τον σύμμασεν να τον υψώσει. Σε βεβαιώνω, Κασομούλη, λέγει, έκλαψεν ο Πρόεδρος διά τον αναχωρισμόν μας, πλην, επειδή είχεν εκείνον τό διάολο κοντά, του είπα «δέν κάθομαι»—και έφυγα. Δεν μ’ έδωσεν τους μισθούς των στρατιωτών. Τον έχεσα και αυτόν και την κουκούλα του, και τράβηξεν ο πούτζος μου —και ήλθα έδώ, οπού είναι το ’Έθνος, οπού με έσωσεν καί άλλοτε από τα κέφια των κερατάδων, του ενός και του άλλου.—Εβγαίνω διά την πατρίδαν μας τήν Ρούμελην, και πάλιν φαίνεται ποιος θα δουλεύσει· πλην δεν κάθομαι εγώ να με διοικεί το Τζιογλάνι και η Κουκούλα με τον αρχηγόν τον γκεμιτζήν.

Γεμιτζης ή γκεμιτζής είναι ο ναυτικός αλλά εδώ εννοείται ο Κυριάκος Σκούρτης τον οποίο ο Κουντουριώτης είχε ορίσει επικεφαλής του ελληνικού στρατού αν και ήταν εντελώς άπειρος από τον πόλεμο στη στεριά. Κουκούλα είναι ο Κουντουριώτης ενώ βεβαίως Τζιογλάνι ο Μαυροκορδάτος. Να θυμίσω εδώ ότι αυτό το τζ σε λέξεις όπως τζογλάνι και πούτζος είναι σύμβαση της εποχής Το τζ αναπαριστούσε τόσο το τζ όσο και το τσ. Πούτσο και τσογλάνι έλεγαν οι άνθρωποι της εποχής.

Για το ίδιο θλιβερό επεισόδιο ο Μακρυγιάννης έχει ένα διάσημο αποσπασμα που κι αυτό διασώζει μιαν αθυροστομία:

Διορίζεται ο Κουντουργιώτης, διορίζει και τον Σκούρτη το Νυδραίον αρχιστράτηγόν του, κι όσο ήξερε ο ένας ήξερε κι ο άλλος από πόλεμον. Τότε μπήκαν σε δυσαρέσκεια όλοι οι σημαντικοί αρχηγοί οπού ’ταν εκεί, οπού είδανε το Σκούρτη αρχιστράτηγον απάνου– εις τον Καρατάσιον, εις τον Καραϊσκάκη, εις τον Χατζηχρήστο, εις τον Τζαβέλα και εις τους άλλους. Ο Κουντουριώτης, κουτός, αφού είδε οπού ’ναι αυτός αμαθής από αυτά, αντίς να βάλει αρχηγόν να σώσει την πατρίδα κι αυτός να δοξαστεί, κατά δυστυχίαν από το «όμως» δεν ξέρει άλλο, και έβαλε τον Σκούρτη να διοικήσει και να οδηγήσει και τους αρχηγούς της ξηράς ο θαλασσινός, απλός αξιωματικός – ούτε και της θάλασσας τον πόλεμον δεν τον γνώριζε καλά. Έλεγε των στεργιανών, «Όρτσα, πότζα!» Εκείνοι έλεγαν «Τι λέγει αυτός, γαμώ το καυλί τ’;» Τέλος πάντων ο πατριωτισμός όλων αυτεινών και της συντροφιάς τους, η ψύχωση της φατρίας και η διαίρεση κι ο ενφύλιος πόλεμος και η διχόνοια των μεγαλοκέφαλων Κωλέτη και Μαυροκορδάτου, δια να μην δοξαστεί ο ένας και χάσει ο άλλος, και το «όμως» του Σκούρτη και το «καυλί» των Ρουμελιώτων – ο Μπραΐμης μπήκε στη Πελοπόννησο και την έκαμε γη Μαδιάμ όχι από την παλικαριά των Αράπηδων, αλλά από αυτά οπού λέγω…

* Ένα διάσημο ξέσπασμα του Καραϊσκάκη για τον Μαυροκορδάτο και τους άλλους πολιτικούς, που το καταγράφει ο Κασομούλης χωρίς να το ωραιοποιήσει ή να το συμμορφώσει γλωσσικά:

«Ποια Κυβέρνησις, καπιτάν Νότη; Το τζιογλάνι του Ρεΐζ εφέντη, ο τεσσερομάτης; Εγώ και άλλοι δεν τον γνωρίζομεν! Ή σύναξεν δέκα ανόητους, και τον υπέγραψαν δια τας ιδιοτελείας των; Ιδού ποιοί τον υπέγραψαν. Πρώτον εσύ, οπού όλα τα πράματα θέλεις να έρχονται με το ζουρνά. Ο Σκαλτσάς, όπου δεν είναι άλλο παρά καμπάνα μπαγκ-μπαγκ. Ο Μακρής ο μακρολαίμης, ο κρεμασμένος, οπού μόνον το κεφάλι ηξεύρει να ταράζει, ο Μήτζιος Κοντογιάννης, η πουτάνα, όπου αν ήτον γυναίκα δεν εχόρταινεν με 80.000 φορές  την ώραν, ο ξυνόγαλο-Γιώργος Τζιόγκας οπού στραβώνει τα χείλια με το τζιμπούκι και δεν ηξεύρει τι του γίνεται, και ο αδελφός μου ο Στορνάρης, ο ψεύτης. Δεν τον υπέγραψεν ο πούτζος μου, και να ιδώ την εκστρατείαν σας!»

* Κι ένα ακόμα διάσημο ξέσπασμα, σε μια πολύ ιδιαίτερη περίσταση -όπου ο Καραϊσκάκης το 1823, άρρωστος στο στρώμα, βρίζει ενώ έχει ήδη αποφασίσει να κάνει συνθήκη με τους Τούρκους. Λέει απευθυνόμενος στον απεσταλμένο του αρχηγού του τουρκικού στρατεύματος των Τρικάλων Σιλιχτάρ Μπόδα:

«Έλα, σκατότουρκε… έλα Εβραίε, απεσταλμένε από τους γύφτους· έλα ν’ ακούσεις τα κερατά σας, -γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρρεύσετε κερατάδες… Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε από ημάς συνθήκην με έναν κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα!».

Όχι μόνο ο Καραϊσκάκης αλλά και άλλοι οπλαρχηγοί χρησιμοποιούσαν παρόμοια φρασεολογία. Μετά την Έξοδο ο Μακρής καυχήθηκε:

—Είδες, Καραϊσκάκη, λέγει ο Μακρής, πώς καβαλίκευσεν ο πούτζος μας τά κανόνια, και εδιέβημεν και χωρίς τήν βοήθειαν σας; Ιδού, σας το αποδείξαμεν, Καραϊσκάκη, και ημείς πλέον τραβούμεν φεύγομεν, και βαστάξετε εσείς τους Τούρκους τώρα.

Αλλά κι ένας άρχοντας σαν τον Ζαΐμη στις δύσκολες μέρες των εμφύλιων συγκρούσεων καταγράφεται από τον Κασομούλη να λέει:

καθήμενοι εδώ και στενοχωρώντες την Κυβέρνησιν —τον πούτζον μας θά πάρετε!

(Ο Βλαχογιάννης υποσημειώνει ότι ο «σεμνολόγος Ζαΐμης ίσως για να μιλήσει τη γλώσσα των συνομιλητών του, έπεσε σ’ άπρεπη χυδαιότητα).

Ίσως η πιο διάσημη βρισιά του Καραϊσκάκη να είναι η τελευταία που ξεστόμισε λίγο πριν πεθάνει έτσι άδικα. Ετοιμοθάνατος, μετά τον μοιραίο τραυματισμό του είπε: «Γνωρίζω τον αίτιον και, αν ζήσω, παίρνομεν όλοι το χάκι, ειδέ και πεθάνω ας μου … και αυτός» (Κασ 3.377). Ενώ ο Κασομούλης συνήθως παραδίδει ολόγραφες τις βωμολοχίες του Καραϊσκάκη, εδώ «η επίσημη στιγμή τού κράτησε το χέρι», κατά τον σχολιασμό του Βλαχογιάννη. Όμως ο Βλαχογιάννης ήξερε και «από στοματική παράδοση» τα λόγια του ετοιμοθάνατου, και τα παρέθεσε, αν και μασκαρεμένα: «Ας μου κλ… τον π… κι αυτός». Σήμερα το παραθέτουν συνήθως ξεσκέπαστα.

Και θα κλείσω το άρθρο με ένα βωμολοχικό αριστούργημα που βέβαια έχει δημοσιευτεί ξανά (και στο ιστολόγιο, σε σχόλιο) αλλά νομίζω ότι δεν μπορεί να λείπει. Το παραθέτει ο Κασομούλης και το περιστατικό συνέβη κατά την πολιορκία του Μεσολογγιού:

Ένας Τούρκος Πελοποννήσιος (ή Κρητικός, ή εξ άλλου μέρους), ήξευρεν την Ελληνικήν γλώσσαν καθαρά (ίσως και τουρκεμένος παιδιόθεν). Κάθε νύχτα δεν έκαμνεν άλλο παρά να υβρίζει την Παναγίαν και τον Σταυρόν, τα Μυστήρια, την Κολυμβήθραν και δεν άφινεν τίποτες ιερόν χωρίς να λέγει αισχρόν περί αυτού. Ένας Κραβαρίτης στρατιώτης, από του Μακρή τον προμαχώνα, τον άκουγεν, τον έλεγχεν να μη εξυβρίζει την θρησκείαν με τόσην ποταπότητα. Ο Τούρκος εξακολουθούσεν περισσότερον. Τον λέγει και ο Έλλην στρατιώτης τότε. «Ωρέ Τούρκε έσωσες υβρίζοντας ή ακόμα;” Είπεν, είπεν πάλι όσα ήδυνήθη.

«Έσωσα!», λέγει ο Τούρκος.

«Άκουσε λοιπόν», τον απεκρίθη ο Έλλην:

«Να σας χέσω τόν Μωαμέτην σας, να σας χέσω τον Αλήν, να σας χέσω την Σερίφ, να σας χέσω το Σαντζιάκ Σερίφ,
να χέσω τον τάφο του Μωαμέτη σας και του Αλή, να χέσω το χατζηλίκι σας,
να χέσω τον Σουλτάνον σας και όλα τα ρετζιάλια του, τα τζαμιά σας και τους τεκέδες όλους και το Κουράνι σας.
Να χέσω τον Βεζύρην σας Κιουταχήν και όλους τους πασιάδες σας, να χέσω τούς μπιμπασιάδες σας, τους μπουλουμπασιάδες σας και το ασκέρι σας,
να χέσω και τα δικά σου τα μούτρα, το κεφάλι σου, τα μαλλιά σου, τα φρύδια σου, τα μάτια σου, την μύτην σου, τα μουστάκια σου, το στόμα σου, τον λαιμόν σου, τα χέργια σου, τα νύχια σου,
να χέσω τα άρματά σου, τα πιστόλια σου, το ντουφέκι σου, το γιαταγάνι σου,
να χέσω το τζιμπούκι σου, τον λουλέν σου, τον ιμαμέν σου,
να χέσω την σακκούλαν οπού βάνεις καπνόν και τες φούντες της σακούλας.

Και όλα τα είπεν ωσάν νερόν, με μίαν πνοήν. Άκρα σιωπή, να ακούσουν και αυτοί και ημείς. Ακούσας ο Τούρκος ταις φούνταις της σακκούλας … «Ούχ, ο κερατάς», λέγει, «τίποτες δεν άφησεν άχεστον. Ινσάφι βρε», φωνάζει, «δεν ξαναβρίζω!». Μία φωνή γέλωτος και από τους δύο στρατούς. Οι Τούρκοι ύβριζαν τον εδικόν τους, διότι πρώτος έδιδεν τοιαύτην ποταπήν αφορμήν εις ύβρεις.

Το βρισολόι το έγραψα περίπου σαν σε στίχους. Μπιμπασάδες είναι οι χιλίαρχοι, ιμαμές ή μαμές το επιστόμιο του ναργιλέ. Συνηθισμένο δώρο της εποχής ήταν οι πολυτελείς μαμέδες από κεχριμπάρι, κοράλλι ή πολύτιμο λίθο.

Όποιες άλλες λέξεις έχετε από το σημερινό άρθρο, τις συζητάμε στα σχόλια.

117 Σχόλια προς “Κείμενα του Εικοσιένα – 5: Οι βωμολοχίες του Αγώνα”

  1. Συναρπαστικό.

  2. mazianos said

    Λαϊκός μύθος αποδίδει στον Καραϊσκάκη και τη φράση «με τη βοήθεια του Θεού θα τους γαμήσουμε την Παναγία».
    Υπάρχει βιβλιογραφική αναφορά επ’ αυτού;

  3. Παναγιώτης K. said

    @2. H ίδια φράση αποδίδεται στον συνταγματάρχη Μαρδοχαίο Φριζή που σκοτώθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1940 στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο.

  4. LandS said

    Μα ως και ταις φούνταις της σακκούλας; 🤣

  5. Καλημέρα

    Το τελευταίο υβρεολόγιο του Ελληνα στον Τούρκο το διάβασα πριν λίγες μέρες σε άλλη εργασία.

    Δυστυχώς στην Ελλάδα από την επανάσταση είχαμε θέμα αξιοκρατίας, μια προσπάθεια κάνει κι Κούλης με το πρόγραμμα «Μόνο Αριστοι» και δεν βρίσκει ανταπόκριση !! 🙂 🙂 🙂

  6. Απολαυστικότατο!

    Εγώ έχω απορίες, καταρχήν τί σημαίνει «τζιογλάνι»;
    Και σίγουρα την ετυμολογία του πούτζου!

    Επίσης, αυτό με τις πουτάνες… σημαίνει πως είχε γίνει από τα τέλη του 1700 προφανώς μεταφορά της έννοιας από τους Ενετούς;
    Έπαιξαν οι πειρατές μπάλα;

  7. Georgios Bartzoudis said

    «ξυνόγαλο-Γιώργος Τζιόγκας»

    # Μπράβο στον Καραϊσκάκη. Ήξερε και Μακεδονικά. Ξυνόγαλο ή ξυνό γάλα ή γάλα ξυνό λέγουσι εν Μακεδονία το (χαμουτζιστί) λεγόμενο γιαούρτι.

  8. sarant said

    Καλημέρα! Eυχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2-3 Μπα, δεν νομίζω. Ούτε ξέρω σχετική αναφορά.

    6 Τα βενετικά μεταδίδονταν με πολλούς τρόπους αφού η Βενετιά κατείχε τα Επτάνησα και (για ένα διάστημα) την Πελοπόννησο αλλά και άλλα σημεία στον ελληνικό χώρο.

  9. Πέπε said

    Ψάχνω πουθενά να χέσαν γένια, δε βρίσκω. Μέχρι μουστάκια. Δεν ξέρω αν μου διέφυγε τίποτε.

    @7
    Αλλού πάντως το ξινόγαλο είναι διαφορετικό προϊόν. Ξινόγαλο είναι κι εκείνο το κυριολεκτικά ξινό γάλα, παχύρρευστο, σαν να πίνεις γιαούρτι, ενώ ξύγαλο στην Κρήτη είναι κάτι ενδιάμεσο, πιο πηχτό από το ξινόγαλο, πιο ρευστό από το γιαούρτι.

  10. Alexis said

    Ωραίο!
    Τα μπινελίκια εκατέρωθεν σε περιόδους πολεμικών συγκρούσεων, για λόγους εμψύχωσης των «δικών μας» και εκφοβισμού του αντιπάλου, ήταν συνηθισμένη πρακτική.

    Στον καπετάν-Μιχάλη ο Καζαντζάκης βάζει το Μανούσακα και το Νουρήμπεη να αλληλοϋβρίζονται πριν μονομαχήσουν «για ν’ ανάψουν τα αίματα»
    Δεν παραθέτω το σχετικό διάλογο για ευνόητους λόγους…

  11. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Βάζω μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θυμᾶμαι καὶ τὰ ξαναβρῆκα ψάχνοντας στὸ διαδίκτυο.

    » Την 1ην Ιουλίου 1823 ο Μαχμούτ πασάς έστειλε στον Καραϊσκάκη επιστολή:

    «Με λέγουν Μαχμούτ πασιά Σκόδρα,. Είμαι πιστός, είμαι τίμιος. Το στράτευμά μου το περισσότερον σύγκειται από χριστιανούς. Εδιορίσθην από τον Σουλτάνον να ησυχάσω τους λαούς. Δεν θέλω να χύσω αίμα. Μη γένοιτο. Όποιος θέλει να είναι με εμένα, πρέπει να είναι πλησίον μου. Όποιος δεν θέλει ας καρτερεί τον πόλεμό μου. Δέκα πέντε ημέραις σας δίδω καιρόν να σκεφτείτε».

    Ο Καραϊσκάκης απάντησε με άλλη επιστολή:

    «Μου γράφεις ένα μπουγιουρντί, λέγεις να προσκυνήσω
    κι εγώ, πασά μου, ρώτησα τον πούτζον μου τον ίδιον
    κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε προσκυνήσω
    κι αν έρθεις κατ’ επάνω μου, ευθύς να πολεμήσω»।
    ο Καραϊσκάκης στην πρόταση συμφιλίωσης που του στέλνει στα 1824 με επιστολή ο οπλαρχηγός της Ρούμελης Ν. Στορνάρης: «Γενναιότατε αδελφέ καπετάν Νικόλα, …είδα όσα με γράφεις. Έχει και τουμπλέκια [τουρκικά όργανα του ιππικού] ο πούτζος μου, έχει και τρουμπέτες [ελληνικά όργανα]. Όποια θέλω από τα δυο θα μεταχειρισθώ…». Η ανταπάντηση ήρθε στο ίδιο κλίμα: «Επειδή έχεις και τουμπλέκια και τρουμπέτες βάστα, λοιπόν, διότι ο πούτζος μας και με τουμπλέκια και με τρουμπέτες θέλει σε κυνηγήσει…».

  12. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  13. Να τα πούμε και μελωδικά τα καλά του Καραϊσκάκη

  14. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said


    Μπορεί να ήταν τοπικό έθιμο μόνο στα χωριά του Βάλτου 🙂
    https://books.google.gr/books?id=zcxUAAAAcAAJ&pg=PA75&lpg=PA75&dq=%CF%80%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD+%CE%BA%CE%B1%CE%B9+%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%85%CE%BD+%CE%BC%CE%B9%CE%B1+%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE+%CF%87%CE%B5%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD+%CF%84%CE%B1+%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%B1+%CF%84%CE%BF%CF%85+%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B7&source=bl&ots=gpDXHFOCDJ&sig=ACfU3U1Syg2V52q5YC82_EB59KsHjtW6Mg&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjtl5Xl7aLvAhVD5eAKHaDvBxUQ6AEwCXoECAwQAw#v=onepage&q=%CF%80%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%85%CE%BD%20%CE%BC%CE%B9%CE%B1%20%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE%20%CF%87%CE%B5%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD%20%CF%84%CE%B1%20%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%B1%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B7&f=false

  15. leonicos said

    Μαρδοχαίο Φριζή

    Όταν πήγα στρατιώτης, ενώ επιλέχτηκα, πέρασα σχολές κλπ και την επομένη θα πηγαίναμε έχοντας αγοράσει τα διάσημα ως έφεδροι, το πρωί (μέναμε στα σπίτια μας διότι ήμασταν στην Αθήνα) με πήραν επειγόντως ιδιαιτε΄ρως και μου είπαν ‘να μην ντυθώ’.
    Γύρισα σπίτι φουρτουνιασμένος. 3000 το μήνα ήταν αυτά, εκτός του ‘αξιωματικός’
    Ο πατέρας μου έβαλε λυτούς και δεμένους να μάθει γιατί. Τελικά, κάποιος, δεν ξέρω ποιος, του είπε «Στον πόλεμο των έξι ημερών βρέθηκαν 8 ανωτεροι αξιωματικοί που προέρχονταν από τν Ελληνικό στρατό, δικοί μας, μόνιμοι. Είναι ζήτημα σχέσεων με τις Αραβικές χώρες.»

    Κατά τα άλλα, αν και Αμύνταιο, πέρασα πολύ καλά. Ο Μπασιάς να είναι καλά επίσης, και ο Πόντιος, πρόσωπα πραγματικά από το διήγημα μου (όλοι είναι πραγματικοί και σχεδόν σε πιστή περιγραφη). Από τους αξιωματικούς χουντικός ήταν μόνο ένας. Όλοι οι άλλοι… στο σύντροφο του Καραϊσκάκη τα είχαν γραμμένα.

  16. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @11. (συνέχεια) Ψάχνοντας κι ἄλλες ἀθυροστομίες τοῦ Καραϊσκάκη (ὅπως τὶς θυμόμουνα) βρῆκα κάμποσες ἐδῶ.

  17. Γιάννης Κουβάτσος said

    10: Από τον Τρωικό πόλεμο και από την Παλαιά Διαθήκη ακόμα κρατάει το συνήθειο. Ο Φιλισταίος Γολιάθ προκαλούσε τους Εβραίους στρατιώτες με χοντρές προσβολές προφανώς.

  18. spiridione said

    6. Η πουτάνα είναι ήδη μεσαιωνική
    https://www.greek-language.gr/greekLang/medieval_greek/em_kriaras/scanned_new/index.html?start=0&id=120&lq=285&show=1

  19. Ωραία η ιστορία με το «Αυτό τέλος πάντων υποφέρεται» 😀
    Και η τελευταία βέβαια!

  20. Πέπε said

    14:

    Το «χέζουν τα γένια του καδή» θυμόμουν κι εγώ, αλλά δεν το βλέπω στο λινκ σου Χτήνε. Ένα άλλο τραγούδι βλέπω, που απ’ όλα τα στοιχεία αναζήτησης έχει μόνο τη σπάνια λέξη «τα».

    Αλλά τέλος πάντων, μιας και αρχίζει λέγοντας «τα μάζωξε, τα σύναξε, τα ‘καμε τρεις χιλιάδες» (τα παλικάρια), θυμήθηκα κι ένα άλλο των ημερών. Δεν έχει σχέση με ’21 και βωμολοχίες του αγώνα, απλώς αποκριάτικο είναι:

    Αρχόντισσες με βάλανε να φ’λάξω τα μουνιά τους
    να τα φυλάξω ‘ξάμηνο, να τα γαμήσω χρόνο.
    Τα φύλαξα, τα βόσκησα, τα ‘καμα τρεις χιλιάδες.
    Κι’ ένα μουνί κακό μουνί, πηδάει και μου φεύγει.
    Στην άμμο βρίσκω τον ντορό, στο βάτο το μαλλί του.
    -Γιατί μουνί εκάκιωσες, πηδάεις και μου φεύγεις;
    -Γιατί ψωλή δεν άντεχα να στέκω να σε βλέπω.
    Νάχεις εδώ τόσα μουνιά κι’ συ να καμαρώνεις.

  21. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    20
    Περίεργο που δεν το βλέπεις, είναι το ακριβώς επόμενο τραγούδι μετά απ’ αυτό με τις 3 χιλιάδες.

  22. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Το εκατέρωθεν μπινελίκωμα λέγεται κοκορομαχία και συμβάλλει στην ανύψωση του ηθικού μέσω της επίκλησης του ανήθικου. Να προσέλθει πάραυτα ο Δημόσιος Χώρος να μας εξηγήσει τι παναπεί kokoro στα γιαπωνέζικα 🙂

  23. sarant said

    11 Eχουμε γράψει γι’ αυτό το θέμα. Ο Βλαχογιάννης θεωρει αδύνατο να έστειλε έμμετρη απάντηση ο Καραϊσκάκης.

    https://sarantakos.wordpress.com/2011/02/19/puzzu/

  24. @ 22 ΣτοΔγιαλοΧτηνος

    Χαχα… Καρδιά (心) και πολλά άλλα δυσερμήνευτα σε άλλες γλώσσες.

  25. spiridione said

    Και για το τραγούδι με τον Παπακωνσταντίνου
    https://sarantakos.wordpress.com/2016/03/25/1821-7/

  26. Πέπε said

    24
    Α, από την καρδιά που βάζουμε στο κοκορέτσι, ε; Εμφανής η επίδραση της ελληνικής γλώσσας σε όλες τις βαρβαρικές.

  27. Εδώ πολλά εντυπωσιακά για το περίφημο kokoro.

  28. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    24 ΔΧ

    Το πολύσημο και δυσερμήνευτο kokoro στο 3:05
    Οι αγγλικοί υπότιτλοι δεν το αποδίδουν σωστά αλλά τι να κάνουνε κι αυτοί…

  29. dryhammer said

    δλδ. κοκορογιατρός είναι ο καρδιολόγος στα γιαπωνέζικα;

  30. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    29 Μπα, ο ψυχαναλυτής μάλλον.

  31. dryhammer said

    30. Δίκιο έχεις
    https://kokkoristherapy.gr/

  32. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    31 😂

  33. @ 28 ΣτΔΧ

    Καλό !

  34. Νέο Kid Al Afrikii said

    Ωραίο το σημερινό! (Όσο να πεις, το γουστάρουμε το βρισίδι!…)
    «Τεσσερομάτης» υποθέτω ότι σημαίνει «γυαλάκιας» ,που θα λέγαμε σήμερα.
    Αυτός ο Μαυροκορδάτος, δεν έχω καταλήξει ποτέ τι ακριβώς ήταν… ήρωας, προδότης, λαμόγιο , φιλόπατρις; Ίσως όλα αυτά μαζί! Πρέπει να ήταν ένα είδος «Μητσοτάκη» της εποχής (οι Μητσοτακαίοι βέβαια ουδεμία σχέσην με πολέμους…) . Από «σόι», σπουδαγμένος στα Χάρβαρντα της εποχής , αρχηγός και ινστρούχτορας της μπατσαρίας…κλπ.

    Απότι ξέρω από σύγχρονους τούρκοι, τα μεμέτια είναι σαν κι εμάς, δηλαδή βρίζουν εύκολα «τα Θεία», σε αντίθεση με τους μουσουλμάνους της Αραπιάς και του Μαγκρέμπ.

  35. sarant said

    34 O Mαυροκορδάτος ήταν πολύ μορφωμένος. Δεν είχε αγοράσει πτυχία σαν κάτι άλλους.

  36. Pedis said

    Χριστοπαναγίες, καντήλια και αγίους δεν είχε το μενού;

  37. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    33
    Στο 1:45 μεταφράζει το kokoro ως inner voice. Είναι μια προσέγγιση κι αυτή.
    Και κατάχαμα ο Κατάγιαμα 🙂

    (Να τους ρωτήσουμε τι μονολεκτική απόδοση έχουν για το φιλότιμο 😎 Άντε ρε από κει χάμω που θα μας τη βγουν τα τζαπάνια)

  38. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    36 Έχω πει σε ανύποπτο χρόνο να δούμε πόσο πίσω χρονικά πάνε οι χριστοπαναγίες αλλά δεν. Στη Στρ. Ζωή εν Ελλάδι που αναφέρεται στο 1857 υπονοούνται σαφώς, αλλά προφανέστατα πρέπει να είναι πολύ παλιότερες.

  39. spiridione said

    39. Περιμένουμε ακόμα από τον Δύτη για βλασφημία σε κείμενο του 16ου αιώνα.

  40. @ 37 ΣτΔΧ

    Χαχα… να συλλέξουμε όλες τις δυτικές αποδόσεις του kokoro. Εγώ το έχω μεταφράσει κάπου «ψυχοκάρδι». Τι να ΄κανα;

  41. Πέπε said

    @36, 38

    Πιστεύω ότι ακόμη και σε κείμενα με τολμηρές παραθέσεις υβρεολογίων, οι χριστοπαναγίες θα λογοκρίνονταν.

    Διαβόλους όμως; Το «να πας στο διάβολο» σήμερα δεν είναι και καμιά τόσο βαριά κουβέντα. Παλιότερα πρέπει όμως να ήταν από τις χειρότερες, και ίσως μάλιστα και να γινόταν αντιληπτή όχι ως βρισιά αλλά ως αυτό που υποδεικνύει η κυριολεξία της: κατάρα.

  42. Corto said

    Χαίρετε!

    Νίκο δεν έβαλες το απόσπασμα του Μακρυγιάννη με τον Ρεσούλη, τον κοντόση και τον Ιμπραήμ τον παιδεραστή (ελληνιστί κωλομπαρά), που λέγαμε προ ημερών…

  43. Alexis said

    #20: Μουνοβοσκός!

    Ξαναβλέπω το σχόλιο 10 (δικό μου). Άραγε τι μου ‘ρθε κι έγραψα «αλληλοϋβρίζονται» (με διαλυτικά παρακαλώ) αντί του στρωτού δημοτικού «αλληλοβρίζονται»;
    Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου! 🙂

  44. Costas Papathanasiou said

    Γουστόζικο άρθρο, καλό αντίδοτο για τις στενάχωρες μέρες μας!
    Από ιστορικής απόψεως, συνιστά καθοριστικό τεκμήριο για το υψηλό φρόνημα των ελλήνων αγωνιστών του 21 (+1800 ή 2000), όπερ αναδεικνύεται εκπεφρασμένο κατά την αναντίρρητη υπερτρισχιελιετή γλωσσική μας συνέχεια και υπεροχή, συνωδά με το μπρίο του Αριστοfunny, αλλά και σε άπταιστα σαλονάτα γαλλικά, που θυμίζουν τα “ελληνικά”στον «πορνογράφο» του Georges Brassens όπως τα κάτωθι:
    Afin d’amuser la galerie
    Je crache des gauloiseries
    Des pleines bouches de mots crus
    Tout à fait incongrus
    Mais- En m’retrouvant seul sous mon toit
    Dans ma psyché j’me montre au doigt
    Et m’crie: «Va te faire, homme incorrect
    Voir par les Grecs»
    [που μεταφράζετα εμμέτρως, κατά Γιάννη Βαρβέρη ως εξής:
    Και διασκεδάζω τη γαλαρία
    φτύνοντας τα χοντρά μου αστεία
    λέξεις βαρειές και βωμολοχίες
    που ακούς μονάχα από λοχίες.
    Μα- όταν στο σπίτι μου πια βρεθώ
    και στον καθρέφτη μου κοιταχτώ
    μου λέει «τί απόγινε κείνη η τιμή σου;
    Άντε πηδήσου!» ]

  45. dryhammer said

    44.
    Voir par les Grecs = Άντε πηδήσου! […]

  46. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    #40 ΔΧ

    Νομίζω πως η καλύτερη μονολεκτική απόδοση του kokoro στα ελληνικά είναι: «Το ενιαίο και αδιαίρετο σύνολο του ανθρώπινου Είναι όπως αυτό εκφράζεται μέσα από τις ψυχικές, πνευματικές και συναισθηματικές εκδηλώσεις του ανθρώπου, συνδέοντάς τον λιγότερο ή περισσότερο αρμονικά με τον Κόσμο».

    Τι λες?😁

  47. 39 Ωχ, τι θυμήθηκες! Δεν έχω ιδέα πού το έχω σημειώσει (και αν το θυμάμαι σωστά). Από την Turcograecia του Μαρτίνου Κρούσιου ήταν.

  48. Triant said

    46: Μονολεκτική = μόνο με λέξεις, ε;

  49. tryfev said

    45 Και «Va te faire voir chez les Grecs».

  50. tryfev said

    1. Νίκο μου, «εντεψίζικα» κείμενα που θα έλεγε και ο μέγιστος, κατά την ταπεινή γνώμη μου, ΄Ελληνας ποιητής του 20ού αιώνα. Την διατυπώνω με απόλυτο σεβασμό στο έργο του Μεγάλου Ελύτη, του Σπουδαίου Ρίτσου και άλλων σημαντικών ποιητικών μορφών της ίδιας εποχής.

  51. Πέπε said

    43

    Εμ, για να σου βγήκε έτσι αυθόρμητα το «αλληλοϋβρίζονται» (προφανώς με διαλυτικά, πώς αλλιώς), κάτι θα ξέρει το υποσυνείδητό σου.

    Θα αντιλαμβάνεται ότι το «αλληλο-» κλίνει μάλλον προς το λόγιο ύφος, έστω κι αν δεν είναι καραμπινάτα λόγιο (θα λέγαμε και αλληλογουστάρονται, αλληλοχέστηκαν κλπ., αλλά πάντως πιο συχνά αλληλοϋποστηρίζονται και τέτοια), οπότε, όσο κι αν η σύνθεση με λαϊκό β’ συνθετικό δεν είναι απαγορευτική, ωστόσο, όταν έχουμε την επιλογή να πούμε το ίδιο πράγμα λογιότερα ή λαϊκότερα, το λογιότερο ταιριάζει καλύτερα.

    Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί δε θα έπρεπε να το πεις. Γι’ αυτό υπάρχει η λόγϊα γλώσσα: για να έχουμε περισσότερες επιλογές ως προς το ύφος που θέλουμε να δώσουμε. Ειδεμή, ας γράφουμε και φιλοσοφικά δοκίμια για «τον καιρό και τον τόπο» που έλεγε ο Καζαντζάκης, δηλαδή τον τόπο και τον χρόνο όπως θα το έλεγε ο απλός αγράμματος αγρότης (άμα βρεις αγρότη που να εκφράζεται έτσι τρύπα μου τη μύτη).

  52. Πέπε said

    @46
    Αν πραγματικά αυτό σημαίνει, ή κάτι εξίσου περίπλοκο, τότε εννοείται ότι η σωστή μετάφραση είναι να το αφήσουμε αμετάφραστο. Το κόκορο (ή κοκόρο, όπως τονίζεται). Σε κάποια παρένθεση ή υποσημείωση το εξηγούμε άπαξ, και μετά κλίνεται όπως το κλικαγουέι.

    Καλά δεν ξέρω, μπορεί να εμφανιστεί και κανένας Μπαμπινιώτης «Δεν είναι κόκορο, είναι το ενιαίο και αδιαίρετο σύνολο του ανθρώπινου Είναι που μπλα μπλα…» 🙂

  53. nikiplos said

    Το διάβασα απνευστί και το χάρηκα πάρα πολύ! Εδώ τα μεζεδάκια ως μπινελίκια με τη διττή φυσικά σημασία!

  54. spiridione said

    Μην ξεχάσουμε και τη σκηνή του δικαστηρίου με τον Καραισκάκη
    Καραϊσκάκης: Αν βάλετε θεμέλιο εις τα λόγια μου, εκατό ζωές να έχω δεν γλιτώνω. Πλην ποτέ έργον δεν έκαμα.
    Γαλάνης Μεγαπάνου: -Βρε, ηξεύρομεν, Καραϊσκάκη, οπού λέγεις όλο λόγια, μα διατί να τα λέγης έτσι;
    Καραϊσκάκης: Το έχω χούι, Κύριε Πάνο.
    (Μεγα)Πάνος: Μα, γιατί να το έχεις αυτό το χούι ενώ είσαι 50 χρονών;
    Καραϊσκάκης: Αμ’ δεν ημπορώ να το κόψω τώρα, Κυρ Πάνο. Κι εσύ, Κυρ Πάνο, είσαι ογδόντα χρόνων, μα το χούι δεν τ’ αφήνεις, να γαμείς – και δεν με ακούς…
    Τούτο λέγοντας ο Καραϊσκάκης, εκτύπησαν τα γέλια όλοι, και κριταί και λαός, και πήγαν πολλοί να λιποθυμήσουν, καθώς κι εγώ ο ίδιος.
    – Αφήσατέ το σήμερον, λέγει ο Στορνάρης· το καταντήσαμεν Τζιορτζίνα το κριτήριον.

  55. Παναγιώτης K. said

    @8. Πηγή μου είναι συνάδελφος που ασχολήθηκε επισταμένως με την περίπτωση Μ.Φ. Είχαν υπάρξει δημοσιεύματα στην Ελευθεροτυπία πριν από καμιά 25-αριά χρόνια για την περίπτωση Φριζή. Κάποια ιστορική διχογνωμία είχε προκύψει αλλά δεν θυμάμαι τι και πως.
    Δεν αποκλείεται να γνώριζε την συγκεκριμένη φράση και απλά την επανέλαβε.

  56. Παναγιώτης Κ. said

    Κυριάκος Σκούρτης διορισμένος ως αρχιστράτηγος από τον Κουντουργιώτη και κατά τον Μακρυγιάννη, στρατιωτικά ανεπαρκής.

    Μου ήρθε στο νου το εξής ιστορικό περιστατικό που θεωρώ ότι παρουσιάζει αναλογία με την περίπτωση Σκούρτη: Ο Ζαχαριάδης λοιπόν, έχει πάψει τον Μάρκο ως αρχιστράτηγο του ΔΣΕ και στη θέση του βάζει τον Γούσια.
    Η μαρτυρία αναφέρει ότι σε κάποια περίπτωση ο Γούσιας διατάζει τον πυροβολητή να στρέψει το πυροβόλο για συγκεκριμένο στόχο.
    Ο πυροβολητής με έκπληξη του λέει ότι το βεληνεκές του πυροβόλου είναι συγκεκριμένο και επομένως δεν μπορεί να πλήξει τον στόχο γιατί είναι εκτός βεληνεκούς.
    Βρίζοντας ο Γούσιας, στρέφει το πυροβόλο και…ρίχνει στον γάμο του καραγκιόζη!

  57. Παναγιώτης K. said

    @0. Αν θυμάμαι καλά, ο Τάσος Βουρνάς στο βιβλίο του «Αρματολοί και Κλέφτες» έχει ενδιαφέροντα περιστατικά. Το διάβασα όταν ήμουν 11-12 ετών αλλά δεν το έχω στη βιβλιοθήκη μου για να ανατρέξω.
    Μου είχε κάνει εντύπωση η βρισιά που εκτοξεύει κάποιος καπετάνιος προς κάποιο κοτζαμπάση. Τον αποκαλεί «μαγάρα».
    Btw αν δημοσιευόταν ένα κομμάτι από εκείνο το βιβλίο πολύ θα το ευχαριστιόμουν! 🙂

  58. Μπριάμης said

    2+3. Η ίδια φράση αποδίδεται, επίσης, στον Άγγελο Αναστασιάδη, λίγο πριν τους αγώνες του Παναθηναϊκού με τη Στουρμ Γκρατς για το Τσάμπιον Λινκ το 2001. Αλλά οι προσευχές και τα καντήλια δεν πιάνουν πάντα, ειδικά άμα σου πέφτει αντίπαλος ο Όσιμ που είναι ψιλοάθεος και το κράταγε μανιάτικο στους Βαρδινογιανναίους από τότε που του φερθήκανε λες κι ήταν ο μπαρμπα-Γιάννης ο Κόλλιας (ηχητικό ντοκουμέντο ή ένορκη μαρτυρία δεν υπάρχει, αλλά εγώ το πιστεύω).

  59. sarant said

    42 Ωχ ναι, το ξέχασα

    44-45 Παροιμιώδης η αναφορά στους Έλληνες

  60. atheofobos said

    Στο ποστ μου
    ΚΑΘΕ ΠΟΥΤΣΟΣ ΚΑΙ ΤΥΡΟΠΙΤΤΑ!
    http://atheofobos2.blogspot.com/2011/11/blog-post_22.html
    γράφω άλλο ένα ωραίο του Καραϊσκάκη:
    Ο Καραϊσκάκης έπασχε από φυματίωση και μια φορά για να δει αν αξίζει ένας Ευρωπαίος γιατρός, πονηρός όπως ήταν, όταν πήγε αυτός να του πάρει τον σφυγμό ο Καραϊσκάκης του έδωσε κάτω από τα σκεπάσματα αντί το δικό του, το χέρι ενός από τους άνδρες του!
    Όταν ο γιατρός του είπε πως :Στρατηγέ μου οι δυνάμεις σου πέσαν πολύ, αυτός ξεσκεπάστηκε και του απάντησε: Ο πούτσος μου έπεσε ορέ και όχι οι δυνάμεις μου!

  61. @ 41 Πέπε

    >>Το «να πας στο διάβολο» σήμερα δεν είναι και καμιά τόσο βαριά κουβέντα.

    Η λέξη αυτή είναι και επίσημος όρος της εθνικής μας δημοσιογραφίας…. «Για να κάνω όμως και το συνήγορο του Δ. κύριε Υπουργέ…». Ξέρουμε πως έχει μεταφερθεί από τη διεθνή παποκεντρική κουλτούρα.

  62. Αργυρώ said

    Αδαέστατε κύριε Αθεόφοβε (60),

    Είναι καιρός να μάθετε πως δεν είμαστε όλοι οι αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου αγράμματοι κάφροι. Αλλοιώσατε την πασίγνωστη ιστορία του Στρατηγού Καραΐσκάκη με τον κομπογιαννίτη γιατρό, μπάς και πείσετε κάποιους αφελείς πως ο γιός της καλογριάς ήτο αντιδυτικόφρων. Αλλά, για κακή σας τύχη, ΔΕΝ επρόκειτο περί Ευρωπαίου γιατρού, αλλά περί Ρωμηού κομπογιαννίτη.

    ΑΝΑΡΤΩ το πραγματικό περιστατικό όπως το αναφέρει ο Ι. Βλαχογιάννης (από τα «Απομνημονεύματα» του Δ. Γ. Δημητρακάκη όπου πρωτοκαταγράφεται) στην σελίδα 293 της «Ιστορικής Ανθολογίας» του («Εταιρεία Ελληνικών Εκδόσεων»)

  63. @ 46 ΣτοΔγιαλοΧτηνος

    >> Νομίζω πως η καλύτερη μονολεκτική [;] απόδοση του kokoro στα ελληνικά είναι: «Το ενιαίο και αδιαίρετο σύνολο του ανθρώπινου Είναι όπως αυτό εκφράζεται μέσα από τις ψυχικές, πνευματικές και συναισθηματικές εκδηλώσεις του ανθρώπου, συνδέοντάς τον λιγότερο ή περισσότερο αρμονικά με τον Κόσμο». Καλό αλλά πάντα υπάρχει πρόβλημα.

    Η έκδοση (2014) του Yamakuse Yoji σε ιαπωνική γλώσσα, με τίτλο (λέμε…) «του Ιάπωνα το ψυχοκάρδι» (Nihonjin no kokoro: 日本人 の こころ) αποδόθηκε Japaneseness, A guide to values and virtues. (Berkeley Ca., Stone Bridge Press, 2016). Τι να ΄καναν οι ανθρώποι…

  64. @ 52 Πέπε

    Ο Καζαντζάκης στα ταξίδια του (Ιαπωνία) το προφέρει γαλλιστί «γαλλιστί» κοκόρο…

  65. 63 Γιατί ερωτηματικό? Μονολεκτικά δεν το απέδωσα? Είπα να σας διευκολύνω, αλλιώς θα έγραφα τοενιαιοκαιαδιαιρετοσυνολοτουανθρωπινουΕιναικλπ

  66. Χαρούλα said

    …………………………
    Πες τους ρε φίλε πανουργιά,
    (ορέ) έχω εις στον πούτσον μου βιολιά,
    έχω και τουμπερλέκια
    κι όπως γουστάρω τα βαρώ
    και σπάω τα ζεμπερέκια.

    Όταν γυρίσω θα τους γαμήσω
    και αν αργήσω δώσ’ τους κι αυτό,
    είναι τ’ αρχίδια μου τα δυο.
    …………………… στίχοι Ν.Καλογερόπουλου

  67. Κι όμως ο κόβιντ είναι για μερικούς μια κάποια λύση…

    https://www.ethnos.gr/kosmos/148988_koronoios-neo-symptoma-oi-polyores-styseis-asthenon-me-covid-19-stis-meth

  68. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  69. kpitsonis said

    50 . Ξέχασες τον μεγαλύτερο : Κωνσταντίνος Καβάφης .

  70. Το Οπεν μεταδίδει ζωντανά το ντέρμπυ στην νέα Σμύρνη μεαξύ κουκουλοφόρων- αστυνομικών στο γήπεδο του αστυνομικού τμήματος Ν. Σμύρνης…για την ώρα το σκορ είναι ένα δέντρο και κάποια αυτοκίνητα …

  71. @ 52 Πέπε
    ΔΙΟΡΘΩΝΩ
    Ο Καζαντζάκης στα ταξίδια του (Ιαπωνία) το προφέρει γαλλιστί «κοκορό»…

  72. aerosol said

    #70
    Άσε, μην προτρέχεις, περίμενε να γίνει ΕΔΕ!

  73. Γιάννης Ιατρού said

    70: Γιώργο, θα υπάρξουν πολλές προβοκάτσιες σήμερα… καλοστημένες και ζυγισμένες. Παλιά τους τέχνη κόσκινο. Και με τα ΜΜΑ δικά τους…

    Ο κόσμος διαδήλωσε ειρηνικά, μαζικά και με ξεκάθαρα συνθήματα κατά της αναίτιας και υπέρμετρης αστυνομικής βίας.

    Είναι σχεδόν βέβαιο πως θα γίνει προσπάθεια να κατηγορηθεί η αντιπολίτευση, ήδη άρχισε ο ΠΘ και δίνει το σύνθημα…

    Οι όποιοι ταραξίες κλπ. πρέπει να αντιμετωπιστούν με πολλή επιφύλαξη, χωρίς να αποκλείεται και το ξέσπασμα της οργής από κάποιους, ιδίως αν τους προκαλέσουν κατάλληλα….
    Τα ΜΜΑ θα είναι «σε απ΄ ευθείας σύνδεση» (μόνο όταν παρεκτρέπονται και βιαιοπραγούν οι δυνάμεις καταστολής δεν είναι εκεί….).

  74. @ 65 ΣτοΔγιαλοΧτηνος

    🙂

  75. Γιάννης Ιατρού said

    73: (συνέχεια) προφανώς επικρατεί και πανικός….

  76. 73 Φίλη συριζαία που είχε κατέβει μόνη της έψαχνε επίμονα πανό του Σύριζα. Εγώ πάντως δεν είδα, και δε νομίζω να υπήρχε. Τυχαίο? 🙂

  77. Alexis said

    #51: Σε προφορικό λόγο δεν θα το έλεγα πάντως με τίποτα, δεν μου βγαίνει.
    Στο γραπτό μου βγήκε μάλλον αυθόρμητα. Δεν ξέρω…

    #57: Μαγάρα: κλασική μοραΐτικη βρισιά, την άκουγα συχνά από τον πατέρα μου και από λοιπούς συγγενείς από το σόι του. Είναι αυτό που λέμε σήμερα «λέρα» (αλλά μάλλον βαρύτερο)

  78. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

  79. Γιάννης Ιατρού said

    78: Θα κάνεις καριέρα εσύ! 👍👍😂😉

  80. sarant said

    78 Εξαιρετικό, θα το βάλω στο Τουίτερ!

  81. Χαρούλα said

    #78 καλοοοοό! Μπράβο!

  82. # 73

    Γιάννη, οπως ξέρεις στις νότιες συνοικίες δεν φτάνει η επιρροή μου, στην πλατεία Αγίου Γεωργίου υπάρχει κόσμος αρκετός καθ έκάστην (όπως ο πατσάς) αλλά δεν έχουν εμφανισθεί μουστερήδες…

    Είναι δύσκολη η φετεινή χρονιά με δυο επετείους, τα 200 της επανάστασης και τα 50 το Γουέμπλεϋ…

  83. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    80 Στο Τουίτερ έχει και το άρθρο; γιατί μόνο του δεν στέκει.

  84. kpitsonis said

    Γι’ αυτό δεν λέμε κουβέντα ε;

    Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος (ΚΙΣΕ), σε ανακοίνωσή του, δηλώνει: «Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος αποδοκιμάζει τον απαράδεκτο και ανυπόστατο παραλληλισμό των συνθηκών του Άουσβιτς με τη ζωή σε μια δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα».

    Η ανακοίνωση του ΚΙΣΕ έχει ως εξής:

    Μόνο ντροπή προκαλεί η αναφορά της κας Έλενας Ακρίτα σε σχετικό άρθρο της «…Ζούμε σε ένα κρανίου τόπος. Ζούμε σε ένα Άουσβιτς. Σε λίγο θα ράψουμε κι αστέρια στο πέτο του παλτού μας για να ξέρουν ποιους ποδοπατούν σε αυτή την ατέλειωτη Νύχτα των Κρυστάλλων».

    Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος αποδοκιμάζει τον απαράδεκτο και ανυπόστατο παραλληλισμό των συνθηκών του Άουσβιτς με τη ζωή σε μια δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα.

    Γιατί στο Άουσβιτς οι άνθρωποι δεν ζούσαν… Πέθαιναν κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή… γιατί στο Άουσβιτς η ζωή είχε χάσει κάθε αξία… γιατί ο άνθρωπος είχε χάσει την ανθρωπιά του… γιατί στο Άουσβιτς επικρατούσε μόνο η απανθρωπιά… γιατί στο Άουσβιτς η κάπνα των κρεματόριων απλωνόταν στον ουρανό και η στάχτη της ανθρώπινης σάρκας σκέπαζε τη γη… γιατί στο Άουσβιτς εξοντώθηκαν 1.500.000 άνθρωποι που δεν είχαν τη δυνατότητα να φωνάξουν «Πονάω ρε …».

    Επαναλαμβάνουμε για μια ακόμη φορά ότι το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος, οι Έλληνες Εβραίοι, όσοι από εμάς διάβηκαν την πύλη του Άουσβιτς και επιβιώσαμε και είμαστε ακόμα ζωντανοί, οι απόγονοι των θυμάτων, δεν θα σταματήσουμε ποτέ να καταγγέλλουμε κάθε προσπάθεια ευτελισμού και εργαλειοποίησης του Ολοκαυτώματος που οδηγεί στη λήθη και στην παραποίηση της ιστορίας.

  85. kpitsonis said

    Ούτε γι’ αυτό; https://www.in.gr/2021/03/08/greece/elena-akrita-fake-news-sto-vomo-tou-antipoliteytikou-tis-menous/

  86. 85 Αφού η δαρμένη πλάτη είναι από τη Χίο, να μας πει το κωλοσφούγγι του Μαρινάκη τι έγινε με τους ματατζήδες που βιντεοσκοπήθηκαν να σπάνε αυτοκίνητα στο νησί.
    Ή μήπως ήταν αλλού και πρέπει να ζητήσω συγνώμη και να ζητήσω να σβηστεί το σχόλιό μου?

  87. Μαρία said

    83

  88. Γιάννης Ιατρού said

    83: μιά χαρά είναι 😉👍, ταιριάζει μάλιστα και μετά την ιδιαίτερα εκδικητική κι επιθετική συμπεριφορά (χαστούκια, βρισιές κλπ.👎) από αστυνομικούς σε άτομα που συνέλαβαν ή προσήγαγαν σήμερα στα επεισόδια ή στην διαδήλωση στη Ν. Σμύρνη (πιστοποιούνται από πολλούς ρεπόρτερ και βίντεο π.χ. στο ΚΟΝΤRA, κι όχι μόνο…)

  89. Λιοντάρογλου said

    @82 Από ένα ορισμένο pointofview, και το Γουέμπλεϋ της Επανάστασης είναι

  90. Πέπε said

    @84, 85

    Οι μεν Ισραηλίτες έχουν σαφέστατα δίκιο.

    Το άρθρο του in.gr όμως δεν ξέρει ούτε το ίδιο τι θέλει. (Και πού ακούστηκε φέικ νιουζ που να λέει εκείνος που το ξεκίνησε «με επιφύλαξη»;)

  91. Γιάννης Ιατρού said

    88 (συνέχεια) Προφανώς έχουν ξεσαλώσει στην ΕΑ… Απίστευτα πράγματα 👎😡
    Ντου της αστυνομίας και στα μαγαζιά…

  92. sarant said

    90β Έλα ντε; Προφανώς η αρχική φωτο είχε ανεβεί στο Φέισμπουκ -γι’ αυτό και δεν βρέθηκε με image search.

  93. Pedis said

    # 75 – Δεν μπορεί, πρέπει να κτυπάνε κι άλλο πράμα εκτός από χρυσοχοκαϊνη.

  94. loukretia50 said

    Είπατε τα δικά σας , σωστοί κατά τα ειωθότα, επιτρέψτε μου ένα μεταμεσονύκτιο ηρωικό σεντονάκι, όπως φαντάστηκα κάποια από τις φάσεις που περιγράφονται στο άρθρο, με αφανείς ήρωες και πινελιές βωμολοχίας.

    Ο Μήτρος ο πολυμαθής, ο φραγκοσπουδαγμένος
    Επέστρεψε στα πάτρια, δεόντως κορδωμένος

    Δημήτριος, γραμματικός, η νέα του ατζέντα
    Για τη φιλοπατρία του δε σήκωνε κουβέντα

    Η αίγλη των προγόνων του φλογίζει την καρδιά του
    Λαλεί την τρισχιλιετή – μονάχα η αφεντιά του

    Μιλά με αποφθέγματα. Ποσώς η φαμελιά του
    σκαμπάζει γλώσσα αρχαϊκή – αγιάτρευτα ρομαντική
    η αλαφρομυαλιά του

    Εκεί στου Βάλτου τα χωριά που μαίνονται οι αγώνες
    γιουρούσι κάνουν οι οχτροί κι οι ντόπιοι με κοτρώνες,
    κουμπούρια και παλληκαριά βαστάνε Θερμοπύλες
    Μα είναι χαλεποί καιροί και τρομερές οι νίλες

    Εθελοντής ο λόγιος σε κλέφτικο λημέρι
    Κι από της μάχης το ντορό, την τύφλα του δεν ξέρει
    Μα είχε ένα τυχερό :

    Αποστολή ηρωική, μεγίστη ευκαιρία
    Ομού μετά των εκλεκτών – ουχί μπασκλασαρία!
    θα κάνει αντιπερισπασμό σε εχθρικό ασκέρι
    κι ανάλογα την έκβαση θα πάει και το χαμπέρι.

    Μα στράβωσαν τα πράγματα και πέφτουν σε παγίδα
    Κι αρχίζει μάχη φοβερή χωρίς καμιάν ελπίδα

    Ο νέος δεν εδείλιασε – η άγνοια του πρωτάρη!
    Χοροπηδούσε άτσαλα σαν έβλεπε χατζάρι

    Μια λεπτομέρεια μικρή του είχε διαφύγει
    στην πρώτη αν βρίσκεσαι γραμμή ο κουρνιαχτός σε πνίγει

    Ο άκαπνος εθελοντής ζαλίζεται, σαστίζει
    ωιμέ! ποιος είναι δίπλα του τώρα δεν ξεχωρίζει
    Πού πήγαν όλοι οι ήρωες, τα φοβερά λιοντάρια ?
    Μπουρδουκλωμένος συρφετός , πιστόλες και χατζάρια.
    Οι βράκες είναι του εχθρού, πού είναι οι φουστανέλες?
    Δεν είναι στη σωστή μεριά, χτυπάν φριχτές μασέλες

    Χερούκλες τον σβερκώνουνε, γλιστράει το καρυοφύλλι
    Αυτοί οι αγριάνθρωποι σαφώς δεν είναι φίλοι

    Μια σβουριχτή ξανάστροφη και βλέπει αστεράκια
    Τα μάτια ανοίγει και θωρεί στριφτά δυο πασουμάκια

    Αιχμάλωτος σε μια σκηνή , τριγύρω του σαρίκια
    «Ο γιόκας σου ο ήρωας», στη μάνα συχαρίκια

    – Ω, ξειν, αγγέλειν … (φάπα)
    – Γιαβάς ωρέ , το κούτσικο λαλάει σα γαρδέλιν

    Δε θύμιζε παλληκαρά μπαρουτοκαπνισμένο
    Λιανό παιδί , αμούστακο , και παραζαλισμένο.
    Στο στήθος κράταγε σφιχτά λερό, παλιό τεφτέρι
    – Ωρέ, γραφιάς ο τσόγλανος! Ταμάμ, να πάει χαμπέρι

    Ως τότε δεν εγνώριζε η μάχη πως εχάθη
    Μα ήταν λίαν φανερόν πως είχαν γίνει λάθη

    Τις γνώσεις αποφάσισε να εκμεταλλευτεί
    και να βρεθεί στα πράγματα, αφού διακριθεί

    – Κατέχετε την τουρκικήν? Ρωτάει ένας μυτόγκας
    – Φαρσί! εκείνος απαντά, ολίγον τι βογκώντας

    – Βάι βάι! Αυτό το ζούμπερο να γράψει στους ραγιάδες
    Μας τέλεψαν οι τσόγλανοι ντεμέκ καλαμαράδες.

    – Τω όντι, όπερ γέγραπται, εμού το πεπρωμένον
    να συμμετέχω ως γραφεύς, μονολογεί ασθμαίνων

    Μετ’ ου πολύ και με ρυθμό υπαγορεύουν όρους
    για άμεση παράδοση, κουμπούρια, κάτι φόρους…

    Επιστολή συνέταξε σ΄επίσημη γραφή
    Ο παραλήπτης προφανώς στ’ αρχαία κορυφή
    (καθότι ο κλέφτης είθισται σ΄άλλα να εντρυφεί)

    Φεσώθηκε το μπουγιουρντί ταχέως να κομίσει
    στους μαντρωμένους μαχητές , αλέκτωρ πριν λαλήσει

    Ντουγρού τραβάει ο νέος μας στα γνώριμα ταμπούρια
    Κι αφού τον υποδέχτηκαν οξύθυμα κουμπούρια,
    το μήνυμα παρέδωσε δειλά στο γέρο Πάνο
    που ζήτησε μετάφραση από το «δραγουμάνο»

    – Μα είναι στα ελληνικά! Ψελλίζει απορημένος
    Και τότε αντιλαμβάνεται των αρχηγών το μένος

    Λεβέντες τον στραβοκοιτούν , η οργή τους είναι τόση
    που μόνο η ντοπιολαλιά μπορεί να αποδώσει :
    – Τι τσαμπουνάς ωρέ ζαβό, πορδή καλαμαράδων?
    Το κέρατό σου τσόγλανε, τις βράκες των αγάδων

    (σε άλλη οκτάβα)
    Να χέσω τους λουλέδες τους , τα γένια του Κατή
    τη σκούφια του την τουρλωτή ,
    μαμέ και κομπολόι
    να χέσω το τσιμπούκι του , και όλο του το σόι

    (απεύθυνση προς ωσεί χεσμένο στόχο)
    – Να χέσω και τα μούτρα σου, ζαγάρι κερατάδων
    που δε νογάς , αμούστακο , σκατό των μαχαλάδων
    Μολόγα ωρέ μυγόχεσμα, γιατί σα χάνος στέκεις?
    Σου πήρε ο φόβος τη λαλιά? τι θέλει ο ζεβζέκης?

    ……………………………………………….
    Εξήγησε , κατάλαβαν κι αρχίζει να συντάσσει
    Απάντηση ηρωική, καθώς τον διατάσσει:

    – @!#%@@@ *!!!

    Κολώνει ο νέος. ντρέπεται.
    Ατόφια μπινελίκια, γραπτά, σ΄επίπεδο αρχηγών?
    Αλί! Ω! ρεζιλίκια!

    Τριγύρω του μια έκρηξη απλέτου θυμηδίας
    Με φουστανέλες ο χορός αρχαίας τραγωδίας

    Ο γέρο Πάνος τόπιασε του νέου το χουνέρι
    και λύση βρίσκει άμεση γι’ αντιληπτό χαμπέρι

    Με μία μόνο κίνηση σκασμό τους επιβάλλει
    Κι αμέσως συνθηματικά κουνάει το κεφάλι

    Οι πάντες σε σχηματισμό, αρκούντως σοβαροί,
    περήφανοι, ευθυτενείς – ο νέος καρτερεί

    Συγχρονισμένα, σιωπηλά, γενναία παλληκάρια
    Χειρονομούν κραδαίνοντας αγέρωχα @@!
    ΛΟΥ
    Αρχαίο πνεύμα αθάνατο, τίς χρείαν έχει γλώσσας?
    Αν ο χορός της λεβεντιάς δονεί καρδίας τόσας !

  95. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    87-88 Ωραία. Δεν έχω Τουίτερ και γι αυτό ρώτησα. Αν κάποιος διαβάσει το άρθρο, βέβαια, κατανοεί και το μιμίδιο πλήρως.

  96. Μαρία said

    95
    Ούτε εγώ έχω. Τα τιτιβίσματα είναι ανοιχτά σε όλο τον κόσμο με τη σπάνια εξαίρεση που ο τιτιβιστής, το έχει ανοιχτό μόνο για τους φίλους του. Αν γουγλίσεις π.χ. Νίκος Σαραντάκος twitter, θα δεις τα τουί του.

  97. Άφεριμ Λουκρητία χανούμ εφέντη!
    _____________________

    Το Μέρα25 λέει πως όποιος σπέρνει θύελλες θερίζει καταιγίδες. Εμένα που μου αρέσουν καλύτερα μεζεδάκια σπέρνω γίδες και θερίζω παϊδάκια.

  98. Λεύκιππος said

    Λου, μπράβο χαρά στο κουράγιο σου τέτοια ώρα

  99. Μαρία said

    Το αφήνω εδώ για το πρωτότυπο μπινελίκι.

  100. loukretia50 said

    Χχτήνος, γνωρίζω είσαι αψύ, μα πρέπει να προσέχεις
    καθότι ευδιάκριτο και άσυλο δεν έχεις!
    Κι αν σε χορέψουν στο ταψί ρυθμό δε θα κατέχεις

    Σου πάνε τα μεταξωτά, καθώς σ΄ονειροπόλους.
    τα παϊδάκια τα καυτά σαφώς δεν είν’ για όλους!
    κι οι γίδες είναι για βοσκούς, φιλήσυχους αιπόλους

  101. loukretia50 said

    Λεύκιππε, αλλιώς θα σαλτάρω! – κι άλλο!

  102. Κι όσοι φορούν μεταξωτά παίζουν ‘πιδέξια βόλους.

  103. Ένας μπάτσος Πελοποννήσιος ή Κρητικός ή εξ άλλου μέρους (στ’ αρχίδια μας), ήξευρεν την ανθρωπινήν γλώσσαν καθαρά (ίσως και αποκτηνωμένος παιδιόθεν). Κάθε νύχτα δεν έκαμνεν άλλο παρά να υβρίζει την Αναρχίαν και τον Κομμουνισμόν, τους Νεκρούς, το Σφυροδρέπανον και δεν άφινεν τίποτες ιερόν χωρίς να λέγει αισχρόν περί αυτού. Ένας αναρχοάπλυτος διαδηλωτής, από του Μαδούρου τον προμαχώνα, τον άκουγεν, τον έλεγχεν να μη εξυβρίζει την Αναρχίαν με τόσην ποταπότητα. Ο μπάτσος εξακολουθούσεν περισσότερον. Τον λέγει και ο Μαδουραίος διαδηλωτής τότε. «Ωρέ μπάτσε έσωσες υβρίζοντας ή ακόμα;” Είπεν, είπεν πάλι όσα ήδυνήθη.

    «Έσωσα!», λέγει ο μπάτσος.

    «Άκουσε λοιπόν», τον απεκρίθη ο Μαδουραίος:

    «Να σας χέσω τόν Αδόλφον σας, να σας χέσω τον Μεταξάν, να σας χέσω τη Φρείκη, να σας χέσω τον Παττακόν,
    να χέσω τον τάφο του Αδόλφου σας και του Μεταξά, να χέσω το Γραμοβίτσι σας,
    να χέσω τον Φυρερίσκον σας και όλα τα τσογλάνια του, τη γαδά σας και τους χαφιέδες όλους και τα κανάλια σας.
    Να χέσω τη μητέρα σας την Χρυσαβγήν και όλους τους τσαμπουκάδες σας, να χέσω τούς πυρηνάρχες σας, τους φονιάδες σας και το μαχαίρι σας,
    να χέσω και τα δικά σου τα μούτρα, το κεφάλι σου, τα μαλλιά σου, τα φρύδια σου, τα μάτια σου, την μύτην σου, τα μουστάκια σου, το στόμα σου, τον λαιμόν σου, τα χέργια σου, τα νύχια σου,
    να χέσω την πανοπλία σου, την ασπίδα σου, το κράνος σου, το ρόπαλό σου,
    να χέσω τη φυσούνα σου, τη μάσκα σου, το κουμπούρι σου,
    να χέσω την σακκούλαν οπού βάνεις κρότου-λάμψης και τα λουριά της σακούλας.

    Και όλα τα είπεν ωσάν νερόν, με μίαν πνοήν.

  104. Pedis said

    # 103 – 👍

  105. # 89

    Το Γουέμπλεϋ και επανάσταση είχε και 21, απλά είχε και Απρίλη που τα χάλαγε όλα…

  106. Γιάννης Ιατρού said

    99: Πάλι καλά που βγήκε κι έκανε τις δηλώσεις του εκτάκτως κι αυθορμήτως, μετά από τα συμβάντα.🤢
    Γιατί μερικές φορές βιάζεται κανείς από τη χαρά του… και προτρέχει.🤔
    Υπάρχει και σχετική λαϊκή παροιμία….

  107. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Και χρήσιμο το σημερινό (χθεσινό). Να πλουτίσουμε το λεξιλόγιό μας… 🙂 Το χρειαζόμαστε, μέρες που΄ναι!

    Τα ρετζ(ι)άλια δεν τα ήξερα… Γκουγκλικώς βρήκα: επίσημοι/ανώτεροι αξιωματούχοι, μυστικοσύμβουλοι. Κάτι σαν κολλητοί, ‘εξ απορρήτων’, τσιράκια κ.τ.ό.

    94, Lou:
    😤👌

    103, ΣΔΧτήνος:
    Ωραία έμπνευση! 👍😤

    Καλημέρες!

  108. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    78 Βάιραλ θα γίνει.
    http://tsak-giorgis.blogspot.com/2021/03/blog-post_348.html

  109. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

    94 Μπράβο Λου!

    97 Λιγάκι ανακυκλωτικό μου ακούγεται αυτό!

  110. Πέπε said

    @103

    Εεεεπ! Τι λέει αυτού;

    > > να χέσω και τα δικά σου τα μούτρα, το κεφάλι σου, τα μαλλιά σου, τα φρύδια σου, τα μάτια σου, την μύτην σου, τα μουστάκια σου, το στόμα σου, τον λαιμόν σου, τα χέργια σου, τα νύχια σου…

    Αυτά τα μαλλιά μοι προξενούν αλγεινήν εντύπωσιν.

    Κατά τα άλλα εύγε Χτήνε.

    Όσο για τη Λουκρητία, όχι μόνο εύγε αλλά κι ένα μπράβο από μένα! 😉

  111. Γιάννης Ιατρού said

    99: και η διατύπωση/ρεζουμέ😉 της ανταποκρίτριας για ξένα media (Guardian, Washingtonpost, DWnews, TheNationalUAE κλπ.) για το «μήνυμα» του ΠΘ: «…απέτυχε να εκφράσει το κοινό αίσθημα…» 👍👍

  112. Γιάννης Ιατρού said

    111: Καλά, τι τό ‘θελε και το ανέβασε το διάγγελμα στα σόσιαλ;
    Του τα έψαλαν για τα καλά και το φυσάει και δεν κρυώνει… 2/3 αρνητικά 1.3 θετικά… ΠΘ «γενικής απόρριψης»

  113. sarant said

    112 Μεγάλη επιτυχία!

  114. Γιάννης Ιατρού said

    113: Ναι, κι όχι 2/3 με 2/3 που έγραψα, π΄ροχειρα σκεπτόμενος, 71% τα αρνητικά, 29% τα θετικά, με το μολύβι 🙂 .
    Πρωθυπουργός «γενικής απόρριψης» ….

  115. Γιάννης Ιατρού said

    101: (τώρα τό ΄δα): Λού, Λού, σιγά ρε συ! 🙂 😉

  116. tryfev said

    69. Προφανώς δεν θα πρόσεξες ότι μίλησα για ποιητές του 20ού αιώνα. Δηλαδή γεννημένους τον 20ό αιώνα. Ο Σεφέρης βέβαια γεννήθηκε τον τελευταίο χρόνο του 19ου. Ο Μέγας Αλεξανδρινός γεννήθηκε και έζησε τα 37 πρώτα χρόνια της ζωής του τον 19ο αιώνα και τα 33 υπόλοιπα τον 20ό. ΄Οπως και ο Μέγας Παλαμάς ,που είναι ο πρώτος ποιητής που αγάπησα από την εφηβεία μου (41 τον 19ο και 43 τον 20ό).

  117. […] Το σημερινό άρθρο είναι το έκτο της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: