Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κείμενα του Εικοσιένα – 6: «Και τους εβάρεσα καλά». Ο Κολοκοτρώνης περιγράφει τη νίκη στα Δερβενάκια

Posted by sarant στο 23 Μαρτίου, 2021


Μια και μπήκαμε στη χρονιά που σημαδεύει τη 200ή επέτειο του ξεσηκωμού του Εικοσιένα, πριν από λίγο καιρό σκέφτηκα να καθιερώσω μια νέα στήλη στο ιστολόγιο, που θα τη δημοσιεύω κάθε δεύτερη Τρίτη, εναλλάξ δηλαδή με το βιβλίο του πατέρα μου, και που θα παρουσιάζει κείμενα της εποχής του 1821. Σκοπεύω να διατηρήσω τις δημοσιεύσεις τουλάχιστον έως τα τέλη Μαρτίου αλλά και πιθανώς ως το τέλος της χρονιάς, αν βέβαια υπάρχει ως τότε αρκετό υλικό από μεριάς μου και αρκετό ενδιαφέρον από δικής σας πλευράς. Θα δώσω προτεραιότητα σε κείμενα που δεν είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο.

Από την προηγούμενή μου τριβή με κείμενα της εποχής, που βέβαια ήταν πολύ έντονη όσο συγκέντρωνα υλικό για το βιβλίο μου Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων, έχω υπόψη μου κάμποσα τέτοια κείμενα, αλλά όποιος έχει υπόψη του κείμενο που το θεωρεί αξιόλογο προς δημοσίευση μπορεί να μου το στείλει στο γνωστό μέιλ, sarantπαπάκιpt.lu.

Το σημερινό άρθρο είναι το έκτο της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ.

Μια και βρισκόμαστε πολύ κοντά στην 25η Μαρτίου, την ημέρα που συμβατικά θεωρείται η εναρκτήρια του ξεσηκωμού, διάλεξα για σήμερα ένα κείμενο που θα μας θυμίσει μιαν από τις μεγαλύτερες αλλά και τις κρισιμότερες νίκες του Εικοσιένα: τη μάχη στα Δερβενάκια, που απάλλαξε για τρία χρόνια τον Μοριά από τον βραχνά μιας τουρκικης επίθεσης.

Όπως έχω γράψει σε παλιότερο άρθρο ειδικά αφιερωμενο στη «νίλα του Δράμαλη»:

Μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές του Εικοσιένα ήταν η εκστρατεία του Μαχμούτ Πασά Δράμαλη στο Μοριά το καλοκαίρι του 1822. Ο Δράμαλης είχε πολύ στρατό και είχε σκοπό να συντρίψει την επανάσταση -και σημείωσε μια πρώτη απρόσμενη επιτυχία όταν ο φρούραρχος του Ακροκόρινθου, που μάταια είχε πάρει το παρατσούκλι Αχιλλέας, πανικοβλήθηκε βλέποντας το ασκέρι και εγκατέλειψε το φρούριο «αντουφέκηγο» που έγραψε κι ο Μακρυγιάννης.

Αν ο Δράμαλης έστεκε στην Κόρινθο και εγκαθιστούσε εκεί το στρατηγείο του, τα πράγματα μπορεί να είχαν εξελιχτεί πολύ δυσάρεστα για τους επαναστάτες, αλλά μεθυσμένος από τις πρώτες επιτυχίες θέλησε να τελειώνει γρήγορα. Ο Κολοκοτρώνης εφάρμοσε πολιτική καμένης γης, γνωρίζοντας από αναφορές ανιχνευτών ότι το ασκέρι του Δράμαλη έχει «χασνέδες [χρήματα] και εφόδια πολεμικά αρκετά, πλην από ζαερέδες [προμήθειες σε τρόφιμα] υστερούνται». Στον αργολικό κάμπο άρχισε να τους βασανίζει η ζέστη και η δυσεντερία, καθώς οι Έλληνες μόλυναν και τις πηγές, και θελησαν να αναδιπλωθούν -αλλά στα στενά των Δερβενακιών (ντερβένι είναι το στενό) στα τέλη Ιουλίου ο Κολοκοτρώνης τους πετσόκοψε. Λίγοι σώθηκαν από το μεγαλο ασκέρι κι ο ίδιος ο Μαχμούτ Πασάς πέθανε ειτε από τη λύπη του είτε απο τύφο στην Κόρινθο στις 26 Οκτωβρίου 1822.

Το περιστατικό επιβεβαιώνει μια παρατήρηση που έχουν κάνει ίσως αρκετοί αλλά σίγουρα ο Κ. Παπαγιώργης, ότι οι μεγάλες νίκες του Εικοσιένα οφείλονται όλες σε ενέδρα ή αιφνιδιασμό ή εκμετάλλευση του πεδίου της μάχης ή φθορά του αντιπάλου με κλεφτοπόλεμο και όχι σε κατά μέτωπο σύγκρουση. Όποτε οι Έλληνες θέλησαν να αντιπαρατεθούν στους Τούρκους «ευρωπαϊκά», σε ανοιχτό πεδίο, υπέστησαν επώδυνες ήττες: Πέτα, Κρεμμύδι, Ανάλατος.

Θα παρουσιάσω σήμερα μια επιστολή του Κολοκοτρώνη προς τον Βαρνακιώτη και άλλους οπλαρχηγούς σταλμένη στις 6 Αυγούστου 1822, περίπου 15 μέρες μετά τη μάχη, από τους Μύλους Ναυπλίου. Ο Γέρος του Μοριά περιγράφει τη μάχη, όπως και τα όσα προηγήθηκαν και ακολούθησαν. Φυσικά, το γράφει ο γραμματικός του, οπότε η γλώσσα είναι επιμελημένη -όμως ουσιαστικά είναι δημώδης. Κρατάω την ορθογραφία (αλλά αρχίζω με κεφαλαίο μετά από τελεία ενώ στο πρωτότυπο αρχίζει με πεζό και χωρίζω σε παραγράφους).

Το κείμενο το πήρα από το βιβλίο του Νεκτ. Φυσεντζίδη «Ανέκδοτοι αυτόγραφοι επιστολαί των επισημοτέρων Ελλήνων οπλαρχηγών», που βασικά περιέχει κείμενα από το αρχείο Βαρνακιώτη. Το έχει επίσης παραθέσει ο Βακαλόπουλος στις Επίλεκτες βασικές ιστορικές πηγές της ελληνικής επαναστάσεως, τόμ. Β’.

Τοις γενναιοτάτοις αδελφοίς Κ. Γεωργάκη Βαρνακιότη, Κ. Ζόγκα και λοιποίς αδελφοίς Καπεταναίοις

Εις την δυτικήν Ελλάδα

Αδελφέ μου Καπ. Γεωργάκη Βαρνακιότη, Καπ. ζόγκα, και λοιποί αδελφοί μου Καπεταναίοι της δυτικής Ελλάδος πέρα και πέρα σάς ασπάζομαι ειλικρινώς μ’ όλην την αδελφικήν αγάπην.

Αγκαλά και προτήτερα να μην ειχομεν συχνήν αλληλογραφίαν άμεσον απ’ αρχής, μ’ όλον τούτο εμανθάνομεν συναλλήλως όλα τα μέρη την κατάστασιν του ενός του άλλου, τουλάχιστον διά φήμης. Τώρα ο ερχομός της εχθρικής αρμάδος εις τον κόλπον της πάτρας, μας έκοψεν την κοινωνίαν, και είνε καιρός όπου δεν διέβη κανείς να μάθωμεν την κατάστασιν των αυτόθι, και είμεθα εις μεγάλην αμηχανίαν, επειδή δεν αμφιβάλλομεν ποσώς ότι θενά έχετε πειρασμούς και στενοχωρίαν και διά ξηράς και διά θαλάσσης. Από την ανησυχίαν μου εγώ στέλλω επίτηδες την παρούσαν μου συστημένην εις τον κυρ Αναγνώστην Δ. παπασταθόπουλον, διά να σας την στείλη μέσον Ζακύνθου, και λοιπόν σας παρακαλώ να μου αποκριθήτε πατριωτικώς, περιγράφοντές μου με λεπτομέρειαν όλα τα περίεργα, και την κατάστασιν των αυτόσε πραγμάτων, τόσον τα κινήματα και των διά θαλάσσης, και των διά ξηράς εχθρών καθώς και τας γενναίας ανθιστάσεις, τας ανδραγαθίας και τας νίκας των Ελλήνων Σας διά χαράν ή συμπάθειαν -μολονότι γνωρίζομεν αδελφοί, ότι αυτού βαστάτε μεγάλα βάρη.

Και εκείνο όμως οπού μας ήλθε και εις ημάς, επειδή μας ήλθεν έξαφνα, ή διά την απροσεξίαν και ανεπιμέλειαν μερικών, ή διά την κακήν πολιτικήν μας, ή και διά άλλην μεγαλητέραν αιτίαν, επειδή λέγω μας πλάκωσαν έξαφνα και μας εύρον απροπαρασκευάστους, μας έφερεν αρκετήν δυσκολίαν, φθορά δεν μας έγινεν εις ψυχάς, ει μη μόνον των γεννημάτων, από τα οποία ούτε οι εχθροί δεν ωφελήθησαν. Κατά το παρόν τους έχομεν στενά περιορισμένους και ευρίσκονται εις αθλίαν κατάστασιν στενοχωρημένοι και απελπισμένοι. Επειδή αφ’ ού εμβίκαν εις τα Δερβένια ατουφέκιστοι, κατέλαβον μόνον τον κάμπον της Κορίνθου, κάμπον μικρόν και άκαρπον μάλιστα εφέτος διόλου γυμνόν.

Ημείς ευθύς από όλα τα περίχωρα εσικώσαμεν τους ζαερέδες και μέρος εκαύσαμεν, εκαταλάβαμεν όλας τας δυνατάς θέσεις. Τους παρεχωρήσαμεν και τον κάμπον του Αργους ομοίως γυμνόν, και τους επέζαμεν έως ότου ενεδυναμώθημεν. Και ούτως επιάσαμεν όλας τας πλησιεστέρας θέσεις και τας διαβάσεις. Εις τον κάμπον του Αργους τους εστενοχωρήσαμεν, και επειδή δεν είχον τι να φάγουν, εβιάσθησαν ν’ απεράσουν οπίσω εις Κόρινθον, ήσαν έως 15 χιλιάδες οι περισσότεροι ιππείς, έχοντες και αρκετά φορτία με τα βαρέματα των. Εγώ ευρεθείς εις το μέρος απ’ οπού αναγκαίως έπρεπε να διαβούν, δυσδιάβατον από το ιππικόν των τους ακαρτέρησα με μόνον οκτακοσίους στρατιώτας μου, και τους εβάρεσα καλά, επρόφθασε και ο Νικήτας από το άλλο μέρος με ολίγους και τους εβαρέσαμεν και από τα δύο μέρη και τους εκόψαμεν. Εφονεύσαμεν έως 2 χιλιάδες και επήραμεν πολλάς χιλιάδας άλογα, μ’ όλα τα βαρέματα. Και από τους ιδικούς μας εφονεύθησαν μόνον δύω. Αν ήθελεν προφθάση και το άλλο υμτάτι είθελε κάμωμεν άλλα πράγματα και θαύματα.

Οι πασάδες εκόπισαν οπίσω με 2 1/2 έως τρεις χιλιάδας και εκινήθησαν διά μίαν άλλην στράταν· την τρίτην ημέραν επρόφθασεν ο Νικήτας με πολλά ολίγους να τους αποθήση επειδή του είχαν φύγει εξ αιτίας των λαφύρων οι περισσότεροι· τους εβάρεσεν όμως επιμόνως, αλλά και εκείνοι, υποχρεωμένοι φαίνεται με δόσης από τους πασάδες, επολεμήσαν γενναίως, επιάσθησαν χέρα με χέρα, μαλιά με μαλιά· η θέσις εδιαυθέντευσε τον Νικήτα, και τους έκαμε μεγάλη φθοράν· εφόνευσεν υπέρ τους χιλίους και ελαφυραγώγησε το ρέστον, επήρε ζώα και Καμήλια όσα στοχασθήτε, μόνον οι πασάδες με τους χασνέδες των μονωτάτους εγλύτωσαν, επειδή τους είχαν εις το μέσον. Εφονεύθησαν και τρεις αξιωματικοί των μεγάλοι, λέγουν να ήτον και είς πασάς επειδή πασάδες ήσαν οκτώ· εφονεύθησαν όμως και του Νικήτα έως 20.

Τώρα όλους τους εχθρούς τους έχομεν κλεισμένους εις έν μέρος εις της Κορίνθου τον κάμπον, μόνον το ιππικόν τους τρομάζουν οι Έλληνες και δεν ξεκαμπίζουν ειδέ ηθέλαμεν τους έχει αφανισμένους· δεν έχουν όμως ούτ’ αυτοί ούτε τ’ άλογά των να φάγουν, γλήγορα διά τούτο πίπτουν ομού και αυτοί και τ’ άλογά των. Διά όπου αν δοκιμάσουν να κινηθούν είναι χαμένοι, επειδή έχομεν όλα τα στενά όλας τας θέσεις καλά πιασμένας· τα δερβένια τα έχομεν καλώς δυναμωμένα· εις την ανατολικήν Ελλάδα ήρχετο ο Χουρσίτης με τρεις χιλιάδας γκέγκιδες, φέροντας ζαερέν των λοιπών. Ο Οδυσεύς τούς εκτύπησε και τους έκαμε φθοράν, δεν θέλει δυνηθή να περάση. Ως τόσον εδώ μη σας μέλλει. Ημάς έν μόνον μάς ζαλίζει ολίγον, η εχθρική αρμάδα, διότι ερρέθη λόγος ότι έχει σκοπόν να βαρέση τα νησιά ύδραν και πέτζαις. Διά τούτο ο Ελληνικός μας στόλος δεν μακρύνει από εδώ. Η αρμάδα όμως θα φύγη, δεν ειμπορεί να αργήση περισσότερον, και τότε πληροφορηθήτε ότι άφευκτα θα ληφθούν παρευθύς τ’ανακαία μέτρα διά να συντρέξωμεν.

[Παραλείπω περίπου μια σελίδα όπου ο Κολοκοτρώνης αναφέρεται στους Σουλιώτες και υπόσχεται βοήθεια]

Με συγχωρείτε διά την πολυλογίαν οπού το αδελφικόν θάρος με παρεκίνησε να κάμω. Εν τοσούτω ασπάζομαι σας και πάλιν αδελφικώς και μένω.

τη 6 Αυγούστου 1822

από μύλους Ναυπλίου

Ο αδελφός και πατριώτης

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

Λεξιλόγιο

κοινωνία: η επικοινωνία

ζαερέδες: τρόφιμα

βαρέματα: τα φορτία

υμτάτι: ιμτάτι ή μιντάτι ή μεντάτι κτλ: η ενίσχυση

χασνέδες: τα θησαυροφυλάκια, τα ταμεία

δερβένια: τα στενά

100 Σχόλια προς “Κείμενα του Εικοσιένα – 6: «Και τους εβάρεσα καλά». Ο Κολοκοτρώνης περιγράφει τη νίκη στα Δερβενάκια”

  1. 1

  2. rizes said

    ΗΡΩΟΝ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2015/06/28/%ce%b7%cf%81%cf%8e%ce%bf%ce%bd/

  3. Καλημέρα

    Πρώτος !

    Μα ποιός είμαι ; ο Λεώνικος :::

  4. Alexis said

    Πολύ ωραίο και ζωντανό!

    ξεκαμπίζω (ή ξεκαμπάω) : Ξεπροβάλλω, σκάω μύτη.
    Λέξη ολοζώντανη και σήμερα στη λαϊκή γλώσσα και σε ντοπιολαλιές.

    κάμπον μικρόν και άκαρπον μάλιστα εφέτος διόλου γυμνόν.
    Εδώ το διόλου χρησιμοποιείται με την αντίθετη από τη σημερινή σημασία (;)

  5. dryhammer said

    Καλημέρα!

    Στην πρώτη παράγραφο της επιστολής άλλα τοπωνύμια και ονόματα με κεφαλαία κι άλλα με πεζά (πχ πάτρα αλλά Ζάκυνθος)

  6. atheofobos said

    Δεν ξέρω αν το έχεις γράψει στο παρελθόν, έχω την απορία γιατί σε κείμενα εκείνης της εποχής το είναι το γράφουν είνε;

  7. dryhammer said

    4. Το διόλου και το καθόλου που κυριολεκτικά σημαίνουν «απολύτως, καθ ολοκληρίαν» και γίνανε «χωρίς ίχνος από…» [δεν έχεις δυο λουμπέσα]

  8. ΚΑΒ said

    4. όλως διόλου, ολότελα, εντελώς

    Ωραίο το: ερρέθη λόγος

  9. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Πέτζαις ἀντὶ γιὰ Σπέτσες.

    Ὅπως ὁ Ὀδυσσέας ἔγινε ὁ Δυσσέας.

  10. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Λόγω κοπιπάστωσης έμεινε το: «Το σημερινό άρθρο είναι το πέμπτο της σειράς». Το έκτο είναι.

    Γράφει στην επιστολή: «αρκετά φορτία με τα βαρέματα των». Οπότε βαρέματα δεν μπορεί να σημαίνει φορτία. Όπως το καταλαβαίνω, πρέπει να σημαίνει όπλα.

  11. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    >> οι μεγάλες νίκες του Εικοσιένα οφείλονται όλες σε ενέδρα ή αιφνιδιασμό ή εκμετάλλευση του πεδίου της μάχης ή φθορά του αντιπάλου με κλεφτοπόλεμο και όχι σε κατά μέτωπο σύγκρουση

    Κουφάλες εξαπανέκαθεν παιδί μου, τι τα θες…
    Δίκιο είχε εκείνος ο Χάιντς Ρίχτερ για τους Κρητικούς που δεν είχαν ιπποτικό πνεύμα στη μάχη.

  12. Ενδιαφέρον γλωσσικά και το «έν μόνον μάς ζαλίζει ολίγον»=μας απασχολεί, μας σκοτίζει, μας ανησυχεί.

  13. dryhammer said

    10. Το βαρέματα το λέει και παρακάτω «πολλάς χιλιάδας άλογα, μ’ όλα τα βαρέματα», οπότε τα «φορτία με τα βαρέματα των» το αντιλαμβάνομαι ως «ζώα φορτηγά (άαατσα) με τα φορτία τους»

  14. dryhammer said

    13 (συνέχεια) κάποιοι θα το έλεγαν και «γομάρια με το γομάρι τους»

  15. Aghapi D said

    Οι στρατιωτικοί φιλέλληνες επέμεναν να γίνονται οι μάχες με όλους τους (ακαδημαϊκούς;) κανόνες όπως τους είχαν διδαχτεί στις στρατιωτικές ακαδημίες. Όποτε συμπαρέσυραν τους Έλληνες που ήξεραν καλά από κλεφτοπόλεμο, τους οδήγησαν σε ήττες.

  16. Aghapi D said

    Διαβαζω για τον φιλέλληνα Γκόρντον: «Έλαβε μέρος στην αλυσίδα των γεγονότων που οδήγησαν στη δολοφονία τού πρώτου κυβερνήτη τής Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια. » Ως διαβόητη απαίδευτη, δέν ξέρω και πολλά, θα ήθελα καθοδήγηση σ’ αυτό

  17. Αργυρώ said

    Καλή η επιλογή του κ. Σαραντάκου να δημοσιεύσει αυτή την άγνωστη επιστολή του Γέρου του Μωρηά για τα Δερβενάκια. Ωστόσο, με τέτοιες αδιάφορες δημοσιεύσεις, δεν ανεβαίνει η θεαματικότης του Ιστολογίου. ΡΩΤΑΩ τον αγαπητό κύριο Νίκο:

    1) Στα πλαίσια των αφιερωμάτων του στα 200 χρόνια για το 1821, θα τολμήσει να δημοσιεύσει τα όσα φοβερά λέει ο Κανέλλος Δεληγιάννης για τον Κωλοκοτρώνη;

    2) Θα τολμήσει να δημοσιεύσει το ομοφυλόφιλο ποίημα του Γεωργίου Τερτσέτη, που αποδεικνύει ότι ο βιογράφος του Γέρου του Μωρηά ήτο παθητικός ομοφυλόφιλος;

    3) Θα τολμήσει να μάς πεί τί ήταν «το βρακί της Κατερίνας» με το οποίο ο Καραϊσκάκης εξευτέλιζε τους δειλούς;

    4) Θα έχει τα κότσια να μάς πεί ποιά ήταν η Κλανομάρω, ο ομοφυλόφιλος στρατιώτης πάνω στον οποίο ξεχαρμάνιαζαν οι άνδρες του Καραϊσκάκη; Θα έχει το θάρρος να μάς πεί γιατί ο Καραϊσκάκης έλεγε «Γκαχάδες» τους Σουλιώτες και «Ζαρκαδοπαφίλια» τους Βαλτινούς;

    5) Θα φιλοτιμηθεί να μάς πει ότι ο αγαπημένος γραμματικός του Καραϊσκάκη ήταν ο Δ. Χρηστίδης, βαθιά καθαρευσιάνος που ο «γιός της καλογρηάς» αποκαλούσε «αυτός που βάνει το «ν» στον πάτο»;

    6) Θα έχει το θάρρος να κάνει κάποτε κάποια ανάρτηση για το πώς ο «εξωλέστατος» (κατά τον Παλαιών Πατρών Γερμανό) Παπαφλέσσας ξόδευε το Ταμείο της Φιλικής Εταιρείας σε όργια με πόρνες; Θα φιλοτιμηθεί να μάς πεί γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία αρνείται επί 200 χρόνια να κάνει Άγιο τον Αθανάσιο Διάκο;

    7) Θα τολμήσει να μάς πεί μερικά απο όσα φοβερά λένε εναντίον των Ηρώων του 1821 στις μνημειώδεις Ιστορίες τους οι κορυφαίοι Άγγλοι ιστορικοί της Ελληνικής Επαναστάσεως Gordon και Finlay;

    8) Θα δεήσει να κάνει κάποια ανάρτηση για το πώς ο Δημήτριος Υψηλάντης έταζε γάμο στην Μαντώ Μαυρογένους για να της αρμέγει την περιουσία;

    9) Θα τολμήσει να μάς πεί κάτι για την μεγαλοφυΐα του συκοφαντημένου Μαυροκορδατου που είχε την φαεινή ιδέα να συνάψει τα Δάνεια του Αγώνα με τους Εβραίους του Σίτυ, με αποτέλεσμα οι Άγγλοι να αποφασίσουν το Ναυαρίνο για να επιβιώσουν οι Ελληνες από τον Ιμπραήμ, ώστε να μπορέσουν να επιστρέψουν τα Δάνεια στους Κεφαλαιούχους;

    10) Τελευταίο και σημαντικότερο όλων: Θα έχει το θάρρος ο κ. Σαραντάκος να κάνει κάποια ανάρτηση για όσα αισχρά έλεγε ο Μακρυγιάννης, ο Καραϊσκάκης και τα άλλα παιδιά εναντίον των Εβραίων;

    Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα…

  18. leonicos said

    Μα ποιός είμαι ; ο Λεώνικος :::

    Ούτε ο Τζι Λεώνικος, ούτε ο Λεώνικος Τζι

    αλλιως δεν θα ειχε χάρη αυτό το ιστολπογιο.

    Ρώτα και την Αργυρώ και
    Σία να σ’ το επιβεβαιωσει

  19. leonicos said

    Ορκίζομαι

    το 17 δεντο είχα δει

    υπέθεσα ότι δεν θα ειχε χτυπήσει ακποα

  20. sarant said

    Καλημέρα! Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    6 Το «είνε» κράτησε μέχρι το 1950. Έχει κάποια βάση (είμαστ-ε, είστ-ε).

    10-13 Κι εγώ το καταλαβαίνω οπως στο 13. Η σημασία της λέξης υπάρχει στο ΙΛΝΕ.

  21. Αγγελος said

    Αργυρώ, άνοιξε δικό σου μπλογκ και βάλε όλα αυτά που λες και όσα άλλα ενδιαφέροντα βρεις. Στέλνε κι εδώ καμιά παραπομπή, ώστε να το κοιτάζουν όσοι ενδιαφέρονται. Εδώ είναι μπλογκ του Νικοκύρη, πρωτίστως (αλλά βέβαια όχι μόνο) με γλωσσική εστίαση, και βάζει εκείνος ό,τι κρίνει.

  22. leonicos said

    6 Αθεόφοβος

    γιατί σε κείμενα εκείνης της εποχής το είναι το γράφουν είνε;

    Ακόμα και στην εποχή μου (50-54) οι δάσκαλοι μάς έλεγαν ότι το είναι στομ πληθυντικό μπορούμε, αν θέλουμε, να το γράφουμε με ε.
    Το θυμάαι γιατί μου έκανε εντύπωση, είναι στον ενικό, είνε στον πληθυντικό

    βέβαια δεν είδα κανενα να το εφαρμόζει

    καιι βαριέμαι να διατράξω και πάλι το κείμενο να δω αν το εφαρμόζει ο γραμματικός του Κολοκοτρώνη

  23. leonicos said

    20 Δεν είδα πως είχες απαντήσει

  24. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  25. Πέπε said

    @6, 20:

    Δεν έχω διαβάσει ποτέ κάποια συγκεκριμένη ερμηνεία γι’ αυτή την επιλογή, υποθέτω όμως τα εής:

    α – το «είναι» προτιμούσαν να το αποφύγουν για να μ γίνεται σύγχυση με το αρχαίο «είναι», που ήταν άλλος τύπος, απαρέμφατο
    β – οι τύποι «είμαι, είσαι, είμαστε, είστε / είσαστε» είναι σχετικώς κανονικοί τύποι παθητικής κλίσης ενεστώτα. Τα δύο [ine] δεν είναι, αντιθέτως είναι μοναδικοί και ανένταχτοι τύποι. Δεν έχουν ανάλογο σε όλη τη Γραμματική. Ούτε καν το γεγονός ότι το γ’ πρόσωπο είναι ίδιο στον ενικό και στον πληθυντικό δεν ξανασυναντιέται πουθενά. Άρα κανένας λόγος δεν υποδεικνύει τη μια πιθανή ορθογραφία ως καταλληλότερη από την άλλη: όπως και να το γράψεις, αυθαίρετο είναι. Οπότε, ισχύει το (α)!
    (γ – Το «είμαστε – είστε» δεν παίζει κάποιο ρόλο: το -μαστε, -σ(ασ)τε έτσι κι αλλιώς πάντα έτσι γράφονται, όπως όμως και το -μαι, -σαι)

    Σημειωτέον ότι υπήρχαε και υποτακτική «να ήνε», άλλοτε με υπογεγραμμένη, άλλοτε δίχως. Εκεί κι αν βγαίνει το μάτι του σύγχρονου αναγνώστη!

    Φαίνεται δε ότι κάποιοι έγραφαν «είνε» στον ενικό και «είναι» στον πληθυντικό. Κι αυτό έχει μια ανθρώπινη εξήγηση: προσπαθούσαν να αποφύγουν το σοκ της σύμπτωσης δύο τύπων που ποτέ άλλοτε δεν ξανασυμπίπτουν.

    Τελικά, κι η δική μας ορθογραφία πάλι αυθαίρετη είναι. Πώς να τη δικαιολογήσει κανείς; Μόνο κατ’ αναλογίαν προς τις καταλήξεις -ται, -νται, που βέβαια είναι όλως άλλες καταλήξεις! Μόνο αν υπερίσχυσε κάποια άποψη ότι όντως προέρχονται από το αρχαίο απαρέμφατο (δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοια άποψη).

    Έτσι κι αλλιώς, αυτό το ρήμα είναι σε όλες τις γλώσσες ανώμαλο. Είναι τόσο συχνόχρηστο ώστε φθείρεται από τη χρήση.

  26. Πέπε said

    #25 προς το τέλος VS #22

    Ίσως τα είπα ανάποδα

  27. Το κυριότερο είναι ότι ο τύπος «είναι» ως γ’ ενικό πρόσωπο ήταν της καθομιλουμένης και άρα δεν είχε τυποποιημένη γραπτή μορφή, οπότε προτιμούσαν τη γραφή με -ε ίσως, όπως λέει ο Πέπε, για να γίνεται διάκριση με το απαρέμφατο.

  28. leonicos said

    17 Αργυρώ και Συνεργάται

    Τα ερωτήματα που θετεις είναι εξαιτερικά ενδιαφέροντα

    Αλλά έχω να σου προτείνα τα εξής:

    1) Τί φοβερά λέει ο Κανέλλος Δεληγιάννης για τον Κωλοκοτρώνη;

    Γράψ’ το μας

    2) Θα τολμήσει να δημοσιεύσει το ομοφυλόφιλο ποίημα του Γεωργίου Τερτσέτη, που αποδεικνύει ότι ο βιογράφος του Γέρου του Μωρηά ήτο παθητικός ομοφυλόφιλος;

    Δεν μας αφορά. Έτσι κι αλλιώς ο κώλος του έχει λειώσει μέσα στη γη. Δεν είναι πια εκμεταλλεύσιμος (για τοενδεχομενο οτι καποιος ενδιαφερόταν)

    3) Θα τολμήσει να μάς πεί τί ήταν «το βρακί της Κατερίνας» με το οποίο ο Καραϊσκάκης εξευτέλιζε τους δειλούς;

    Γατί να μην τολμήσεις ούτε το δικό του ούτε της γυναίκας του είναι, εναποδείκτως. Γιατί δεν μας το αποκαλύπτεις εσ΄υ και μας αφήνεις στην αγωνία;

    4) Θα έχει τα κότσια να μάς πεί ποιά ήταν η Κλανομάρω, ο ομοφυλόφιλος στρατιώτης πάνω στον οποίο ξεχαρμάνιαζαν οι άνδρες του Καραϊσκάκη;
    Ισχύει ό,τι και για τον Τερτσέτη

    Θα έχει το θάρρος να μάς πεί γιατί ο Καραϊσκάκης έλεγε «Γκαχάδες» τους Σουλιώτες και «Ζαρκαδοπαφίλια» τους Βαλτινούς;

    Ό,τι και να συμβαίνει, δεν είναι ούτε Σουλιώτης ούτε Βαλτινός. Οπότε δεν έχει λόγο να το αποκρύψει.
    Κι έπειτα, γιατί δεν μας το λες εσύ, να σε θαυμάσουμε;
    ΔΙΟΤΙ ΟΝΤΩς ΣΥΧΝΑ ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΩ ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΩ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ

    5) Θα φιλοτιμηθεί να μάς πει ότι ο αγαπημένος γραμματικός του Καραϊσκάκη ήταν ο Δ. Χρηστίδης, βαθιά καθαρευσιάνος που ο «γιός της καλογρηάς» αποκαλούσε «αυτός που βάνει το «ν» στον πάτο»;
    Α! Σου ξέφυγε και μας το είπες.
    Χρηστίδη τον έλεγαν λοιπόν, και μαλιστα Δημήτρη. Ενδιαφέρον! και καθαρευουσιάνος! επίσης ενδιαφέρον. Εδώ βέβαια δεν αντιλαμβάνομαι αν προτείνεις να κακίσουμε τον κολοκοτρώνη που είχε γραμματικό καθαρευουσιάνο. Μπορεί να μην έβρισκε καλύτερο.
    Όσο για το ν στον πάτο του, καυριολεκτικώς μεν δικαιολογείται ως ν στο τελος της λέξης. Αν εννοεί και κάτι άλλο πάλι δεν το ξέρω. Έτσι κι αλλιώς ο καραϊσκάκης βρομοστομος ήταν.

    6) Θα έχει το θάρρος να κάνει κάποτε κάποια ανάρτηση για το πώς ο «εξωλέστατος» (κατά τον Παλαιών Πατρών Γερμανό) Παπαφλέσσας ξόδευε το Ταμείο της Φιλικής Εταιρείας σε όργια με πόρνες;
    Υποθέτω ότι δεν έχει λόγο να μην το κάνει, εφόσον εναποδείτως ΔΕΝ τα ξόδευαν μαζί.
    Και απ’ ό,τι ξέρω ο Νοικοκύρης δεν πλήρωσε ποτέ λαφτά σε πόρνες. Μπορεί να είναι κακάσχημος, αλλά στα νιάτα του ήταν ωραιότερος και ασφαλώς είχε πολλή γοητεία, πέραν αυτου.

    Θα φιλοτιμηθεί να μάς πεί γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία αρνείται επί 200 χρόνια να κάνει Άγιο τον Αθανάσιο Διάκο;
    Απ’ ό,τι ξέρω δεν πριμοδοτεί ούτε πριμοδοτείται από την Ορθόδοξη Εκκλησία, οπότε αποκλείεται να υπάρχει συγκάλυψη ή δόλος.
    Πές μας εσύ που το ξέρεις, αν και από το αγιολόγιό μου ο συγκεκριμένος δεν μου έλειψε. Ποτέ δεν σκέφτηκα πως έπρεπε ν’ αγιάσει. καλόγερος ήταν. Είχε μάλιστα μονασει στον Αη-Γιάννη της αΑρτοτίνος, καθ’ ότι η μάνα του Αρτοτινιά

    7) Θα τολμήσει να μάς πεί μερικά απο όσα φοβερά λένε εναντίον των Ηρώων του 1821 στις μνημειώδεις Ιστορίες τους οι κορυφαίοι Άγγλοι ιστορικοί της Ελληνικής Επαναστάσεως Gordon και Finlay;
    Παράθεσε τα, είναι απλούστερο
    Ένα τραγούδι λέει: Και γιατί δεν μας το λες, παρά κάθεσαι και κλαις.

    8) Θα δεήσει να κάνει κάποια ανάρτηση για το πώς ο Δημήτριος Υψηλάντης έταζε γάμο στην Μαντώ Μαυρογένους για να της αρμέγει την περιουσία;
    Βρε τον προικοθήρα! Φαίνεται από τη φάτσα! Εγώ θα τον έδιωχνα αν μου εμφανιζόταν για γαμπρός

    9) Θα τολμήσει να μάς πεί κάτι για την μεγαλοφυΐα του συκοφαντημένου Μαυροκορδατου που είχε την φαεινή ιδέα να συνάψει τα Δάνεια του Αγώνα με τους Εβραίους του Σίτυ, με αποτέλεσμα οι Άγγλοι να αποφασίσουν το Ναυαρίνο για να επιβιώσουν οι Ελληνες από τον Ιμπραήμ, ώστε να μπορέσουν να επιστρέψουν τα Δάνεια στους Κεφαλαιούχους;
    Μέχρι σήμερα ξέραμε πως οι ηγέτες και η κλιματικές αλλαγές γράφουν ιστορία. Προστέθηκαν και τα δάνεια.

    10) Τελευταίο και σημαντικότερο όλων: Θα έχει το θάρρος ο κ. Σαραντάκος να κάνει κάποια ανάρτηση για όσα αισχρά έλεγε ο Μακρυγιάννης, ο Καραϊσκάκης και τα άλλα παιδιά εναντίον των Εβραίων;
    Οι Εβραίοι δεν συμμερίστηκαν την ελληνική ανεξαρτησία, και συμπεριφέρθηκαν σαν τούρκοι. Είναι λυπηρό ποτι χάθηκαν 3000 περίπου στην Τρίπολη, αλλά βρέθηκαν ατυχως σε λάθος στρατόπεδο
    Και ασφαλώς δεν σου διαφεύγει πως ειναι εβραίος

    = Γράψε ό,τι ξέρεις και δεν είναι γραμμένο εδώ αντί να γκρινιάζεις

    Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα…

  29. sarant said

    25 Ο Λαπαθιώτης είχε προτείνει να γράφεται «είναι» στον ενικό και «είνε» στον πληθυντικό ώστε οι καταλήξεις να είναι -αι στον ενικό και -ε στον πληθυντικο. Και άλλοι το ακολουθούσαν αυτό.

  30. 6, 20, 22 Atheofobos

    Και ο Δ. Τομπαΐδης μου εξηγούσε πως ήταν σωστό (σαν σκηνοθεσία γραφής, τςπ) το είναι/είνε:

    είμαι
    είσαι
    είναι

    είμαστε
    είσ(ασ)τε
    είνε.

    Παράδειγμα: Αυτοί είνε πολύ χρήσιμοι / Αυτή είναι πολύ χρήσιμη.
    Πρβλ. όμως ΒΙ-ατα: Τς ειν χρήσιμ / τν είν χρήσιμ.

  31. Παναγιώτης Κ. said

    @4. Με…πρόλαβες με το ξεκαμπίζουν!
    Έκανε και σε μένα καλήν εντύπωση.

  32. Κιγκέρι said

    10, 13:

    «Παραβαρεμένη» έλεγαν και την έγκυο, όπως μας λέει ο Παπαδιαμάντης:

    «… Ὅταν ἤμην παιδίον, μία γραῖα γειτόνισσα μοὶ ὑπηγόρευε μίαν τῶν ἡμερῶν, γράμμα πρὸς τὸν σύζυγον τῆς ἐγγονῆς της, ὅστις ἐταξίδευεν ὡς λοστρόμος μὲ τὰ καράβια.
    – Γράψε, εἶπεν ἡ γριὰ Φραγκούλαινα, τὸ Ἀργυρὼ εἶναι γκαστρωμένη, τριῶν μηνῶν, (δηλ. ἡ σύζυγος τοῦ πρὸς ὃν ἡ ἐπιστολή).
    Ἐγὼ ἔγραψα: «τὸ Ἀργυρὼ εἶναι γκαστρωμένη».
    Ὅταν ὅμως ἀπῄτησε νὰ τῆς ξαναδιαβάσω, πρὶν τὸ κλείσω, ὅλον τὸ γράμμα, τότε ἔκαμε παρατήρησιν:
    – Μὴ γράφῃς «γκαστρωμένη», εἶπε, δὲν τὸ γράφουν ἔτσι.
    – Πῶς νὰ γράψω;
    – Γράψε εἶναι παραβαρεμένη.
    Ἐγὼ ἔσβησα τὸ «γκαστρωμένη», κ᾿ ἔγραψα: «τὸ Ἀργυρὼ εἶναι παραβαρεμένη…»
    Τὸ μάθημα ὑπῆρξε λίαν διδακτικόν. Καίτοι ἀγράμματη, ἡ γραῖα μ᾿ ἐδίδαξεν ὅτι, εἰς τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν, ἄλλως νοοῦμεν, ἄλλως ὁμιλοῦμεν, καὶ ἄλλως γράφομεν.»

    Αν και βλέπω στα σχόλια εδώ
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/08/22/misunderst/ (πού αλλού; 🙂),
    ότι σε κάποιες περιοχές η έγκυος λέγεται σκέτα «βαρεμένη»,

    ενώ στο Λαογραφικό Λεξικό της Ελληνίδας Μαμής, «παραβαρεμένη» είναι η έγκυος στον τελευταίο μήνα, κάτι που προσωπικά το βρίσκω πιο λογικό.

  33. Λεύκιππος said

    9 Πέτζαις ἀντὶ γιὰ Σπέτσες. Κατανοητόν, αλλά μήπως μπορούμε να δούμε την ετυμολογία του, και πως κατέληξε σε Σπέτσες, αν και αυτό είναι σχετικά εύκολο, στην συνήθη έκφραση, πχ πήγα στις Πέτζαις, το τελευταίο ς τους άρθρου, μεταφέρεται στο ουσιαστικό (λέω εγώ τώρα). Αλλά το Πέτζαις από που;

  34. Στεφανία said

    Μετά τον κύριο Λεώνικο (28), να συγχαρώ κι εγώ την ανεπανάληπτη Αργυρώ (17) για τα καταπληκτικά της σχόλια που οδηγούν το Ιστολόγιο σε νέα ύψη που ποτέ δεν φανταζόταν ούτε ο ίδιος ο κ. Σαραντάκος, την στιγμή μάλιστα που απουσιάζει επί 48ήμερο ο μακράν κορυφαίος σχολιαστής όλων των εποχών κ. Αράουτ. Πριν λίγο η Alexa ανεκοίνωσε ότι πετύχαμε Νέο Ρεκόρ 12ετίας, ανεβαίνοντας στο 745 της βαθμολογίας της. Το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 753 και είχε επιτευχθεί την περασμένη Κυριακή 21 Μάρτη

    Στα όσα σημαντικά θέτει η Αργυρώ στο σχόλιο 17, θα ήθελα κι εγώ να προσθέσω τα εξής: Πότε πρωτοκαταγράφεται η λέξη «ανθέλληνας» και τα παράγωγά της στην Ελληνική Γλώσσα; Σημειωτέον ότι οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν την λέξη «μισέλλην» που πρωτοκαταγράφεται στον Ξενοφώντα, αλλά την λέξη «ανθέλλην» δεν την ξέρανε…

    Ο αγαπητός σε όλους μας, κύριος Σαραντάκος, δεν τολμά να πεί στους αναγνώστες του πως όλες οι λέξεις που αρχίζουν με το «ανθελλ-» είναι δημιούργημα της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 και πρωτοανιχνεύονται από το σωτήριον έτος 1822!.. Ακόμα πιο σημαντική είναι το ότι ο πρώτος που χρησιμοποίησε την λέξη «ανθέλλην» («αντιέλλην» για την ακρίβεια…) ήταν ο ίδιος ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στις 26 Ιουνίου 1825 σε μια διαταγή του (δείτε εδώ https://tinyurl.com/y9sh8bmy το πρωτότυπο κείμενο) ως Γενικός Αρχηγός της Πελοποννήσου κι ενώ ο Ιμπραήμ κατέστρεφε τον Μωριά και πουλούσε χιλιάδες Έλληνες στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής!.. Το ακόμα σημαντικότερο είναι άλλο: Στην εν λόγω διαταγή του, όπου πρωτοκαταγράφεται η λέξη «ανθέλλην», ο «Γέρος του Μωρηά» διατάσσει να εκτελούνται επί τόπου «οι αντιπατριώται και οι αντέλληνες»!!..

    Γράφει επί λέξει στην διαταγή του ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: «Έχετε την άδειαν σύν τούτοις και το πληρεξούσιον τους απειθείς και αντιβαίνοντας τα συμφέροντα της Πατρίδος να τιμωρήτε καθ’ οποιονδήποτε εγκρίνετε τρόπον, αναφερόμενος και προς εμέ περί των τοιούτων, διά να κηρύττωνται ως αντιπατριώται και ΑΝΤΕΛΛΗΝΕΣ»!..

    Για να λέμε όλη την αλήθεια, η τιμή του εφευρέτη της λέξεως «ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΕΣ» ανήκει στον Μινίστρο των Εσωτερικών Ιωάννη Κωλέττη (δείτε εδώ https://tinyurl.com/yajs8jwc το πρωτότυπο) σε διαταγή του 1822, δηλαδή τρία ολόκληρα χρόνια πριν τη χρησιμοποιήσει ο Κολοκοτρώνης στο περίφημο διάταγμά του του Ιουνίου 1825 που αναφέραμε παραπάνω. Γράφει επί λέξει ο Κωλέττης:

    «… η Διοίκησις και σκέπτεται και προνοεί τα ωφέλιμα τη πατρίδι… και δεν πρέπει να πιστεύητε όσαι αντελληνικαί (sic) καρδίαι μόναι ημπορούν να γεννήσωσι διαβολάς»!..

    ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η λέξη «Ανθέλλην» και τα παράγωγά της είναι μία εφεύρεση 100% της Επαναστάσεως του 1821. Ο πρώτος που την χρησιμοποίησε είναι ο ίδιος ο Θέοδωρος Κολοκοτρώνης στην περίφημη διαταγή του της 26ης Ιουνίου 1825 εναντίον των Τουρκοπροσκυνημένων στον Ιμπραήμ.

  35. ΚΑΒ said

    Κ Π. Καβάφη : Άννα Δαλασσηνή

    Εις το χρυσόβουλον που έβγαλ’ ο Αλέξιος Κομνηνός
    για να τιμήσει την μητέρα του επιφανώς,
    την λίαν νοήμονα Κυρίαν Άννα Δαλασσηνή —
    την αξιόλογη στα έργα της, στα ήθη —
    υπάρχουν διάφορα εγκωμιαστικά:
    εδώ ας μεταφέρουμε από αυτά
    μια φράσιν έμορφην, ευγενική
    «Οὐ τὸ ἐμὸν ἢ τὸ σόν, τὸ ψυχρὸν τοῦτο ρῆμα, ἐρρήθη».

    Ο Α.Κ. φεύγοντας για πόλεμο άφησε όλες τις εξουσίες στη μητέρα του. Από την Αλεξιάδα της Άννας Κομνηνής το παράθεμα: όχι δικό μου ή δικό σου- αυτές οι ψυχρές λέξεις δεν ειπώθηκαν. Η μετάφραση του Γ. Π. Σαββίδη.

    [1927]

  36. sarant said

    33 Υπάρχουν πολλές απόψεις για την ετυμολογία των Σπετσών. Ο Μπαμπινιώτης αναφέρει από ιταλ. Spezzie ή από Pescia.

  37. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    32 Στο σχόλιο #3 του πρώτου λυγξ επισημαίνεται η ανάλογης σημασίας τρκ λέξη για την έγκυο.
    Επίσης, το συνώνυμο ağır ayak (=βαρύ πόδι) για την έγκυο, σημαίνει επίσης φορτωμένος, που κουβαλάει βάρος.

  38. Nestanaios said

    28 Leonicos.
    Για τους χαμένους Εβραίους στην Τρίπολη την μεγαλύτερη ευθύνη φέρει ο κοτζαμπάσης Δεληγιάννης. Ο δε στρατηγός Κολοκοτρώνης δεν φέρει καμμία ευθύνη.

  39. Πέπε said

    Μην παραλείψω κι εγώ να συγχαρώ τον εκλεκτόν φιλόλογον Πέπεν για το παρόν μνημειώδες σχόλιο (39, αν δεν προλάβει άλλος το νούμερο) που έκαμε την πτωχήν Αλέξαιναν να χάση τ’ αυγά και τα πασχάλια.

  40. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα!
    Έχει πραγματικά ιδιαίτερο ενδιαφέρον (λογοτεχνικό, πέραν του ιστορικού) και αυτή η λόγια εκδοχή της «κοινωνίας» των Καπεταναίων του ‘21.
    Αξιομνημόνευτο, επί παραδείγματι, το «η θέσις εδιαυθέντευσε τον Νικήτα», όπου το ρήμα “διαυθεντεύω/ διαφεντεύω” [=(συνήθως)προμάχομαι, υπερασπίζω, προστατεύω- εκ του defendo], φαίνεται να χρησιμοποιείται εδώ ως μεταβατικό με την έννοια “ευνοώ, δίνω πλεονέκτημα (μάχης)”
    Σημειωτέον επιπροσθέτως ότι στο «…στέλλω επίτηδες την παρούσαν μου συστημένην εις τον κυρ Αναγνώστην Δ. παπασταθόπουλον(…)», ο «Aναγνώστης», αφορά και στην ειδική τάξη Ορθόδοξων κληρικών που λαμβάνουν την ευλογία του Επισκόπου για να διαβάζουν και να υπομνηματίζουν τις Γραφές στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, όπως επίσης να κατηχούνε και να εκφωνούν ποιμαντικές ομιλίες προς την τοπική κοινότητα.
    Υφίσταται βεβαίως και ως μικρό όνομα (: βλ. το σκωπτικό, ηπειρώτικο άσμα «Κυρ’Αναγνώσταινα») αλλά και με επωνυμικές παραλλαγές όπως Αναγνώστου, Αναγνωστάκης, Αναγνωστάκος, Αναγνωστόπουλος, Χατζηαναγνώστης.

  41. Alexis said

    #39: «Άιντε βίβα μου και μένα άιντε βίβα σας και σας» που λέει και το άσμα… 😆
    Βρε τι έχουμε πάθει…

  42. Alexis said

    #31: Παναγιώτη Κ., μια που σε βρίσκω, τι γίνεται εκεί πάνω στην Κόνιτσα;
    Θα το βάλει τελικά ο Δήμαρχος το άγαλμα της Φρειδερίκης ή όχι; Η αγωνία θα με φάει… 🙂

  43. dryhammer said

    Τι υπονοεί το #41 του Alexis αναφορικά με το #39 περί Αλέξαινας; [Coal-walker crab έφα]

  44. Pedis said

    # 36 – Και τι σχέση μπορεί να έχει η περιοχή (La) Spez(z)ia(e) ή η άλλη ιταλο-αρχαία, Pescia, με τις Σπέτσες;

  45. Χαίρετε,
    Περί Μαντώς (αν και ίσως θάχε θέση στα μεζεδάκια): https://www.benakishop.gr/exhibition-merchandise/1821-prin-kai-meta/karfitsaki-gouri-ak1543.html
    Καρφίτσα από το μουσείο Μπενάκη με σύνθημα «Υγεία Καύλα Επανάcταcη»!
    (Προφανώς δεν έχω τελειώσει το διάβασμα του άρθρου, πόσο μάλλον των σχολίων. Αλλά έκανα μια αναζήτηση να δω αν κάποιος ανέφερε για τη Μαντώ, είδα δυο αναφορές αλλά όχι για το συγκεκριμένο κι είπα να το προλάβω. Το Ποντίκι έχει και εικόνα, για το θέμα, έχει και πληροφορίες για τη Μαντώ https://www.topontiki.gr/2021/03/23/mousio-benaki-salos-me-gouri-pou-apikonizi-allios-ti-manto-mavrogenous-igia-k-la-epanastasi-photo/)

  46. spiridione said

    Και το αγκαλά δεν έχει σχέση με την αγκαλιά, είναι σύνδεσμος, αν+καλά, αν και.
    Δεν καταλαβαίνω τη φράση ‘υποχρεωμένοι φαίνεται με δόσης από τους πασάδες’.

  47. Παναγιώτης Κ. said

    @42. Δεν έχω…ξεχωριστή ενημέρωση.
    Από αυτά που διάβασα κατάλαβα ότι δεν θα βάλει το άγαλμα στη θέση που ήταν πριν το αποσύρουν. Δηλαδή στην κεντρική πλατεία.
    Δεν ξέρω αν θα βάλουν το υπάρχον άγαλμα ή κάτι άλλο σε κάποιο άλλο σημείο.
    Το πιθανότερο είναι να μη γίνει τίποτα οπότε δεν χρειάζεται να…αγωνιάς. 🙂

  48. Pedis said

    https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/286754_i-akrodexia-omada-odeyo-sto-pleyro-toy-eyrytoy

    Τι κακό που μας βρήκε με αυτόν τον παλιοκερατά. Ντάξει είναι φασιστόμουτρο, αλλά πρόκειται και για ανελέητα φρικτό «καλλι»τέχνη.

  49. ΣΠ said

    34
    Στεφανούλα, πιάστηκες αδιάβαστη. Ο αγαπητός σε όλους μας κύριος Σαραντάκος έχει γράψει για το θέμα.
    https://sarantakos.wordpress.com/2020/05/13/antihellene/

  50. 45 πάει η σελίδα από το Μπενάκη, όποιος πρόλαβε και το αγόρασε θα έχει κάτι που θα αποκτήσει αξία στο μέλλον…

  51. ΣΠ said

    Τι σημαίνει «μαλιά με μαλιά»;

  52. Αναμένεται οσονούπω σχόλιο του Παλιοτόμαρου που να συγχαίρει τις ομόκλωνές του Αργυρώ και Στεφανία…

    Μιας και τελειώσανε οι Απόκριες μήπως είναι ώρα να τελειώνει κι η φαρσοκομωδία της τριπλοεκπροσώπησης ;

  53. 50 Εμ, αφού εξαντλήθηκε 🙂

  54. 52 Να δεις που σε 15 μέρες θα βγει κι άλλος απ’ την αυτοαπομόνωση να συγχαρεί την τριάδα που τον εκπροσώπησε επαξίως χρησιμοποιώντας ακόμα και παροιμίες στην ίδια μορφή μ’ αυτόν (τον πρώτο διδάξαντα). Αλλά ένα δεν καταλαβαίνω. Τελικά Μωριάς είναι ή Μωρηάς; Γιατί εγώ Μοριά τον ήξερα, κάποιοι είχα δει να βάζουν ένα γοητευτικό ω-μέγα αλλά για το -i- δεν είχα δει διαφορετικές εκδοχές (πόσο μάλλον στην ίδια πρόταση μέσα). Α, ναι και τελικά ποιο είναι πιο μπροστά το 1825 ή το 1822;

  55. sarant said

    46 Καταλαβαίνω ότι οι πασάδες είχαν πληρώσει τους στρατιώτες κι έτσι αυτοί πολέμησαν γενναία

    51 Μαλλιά με μαλλιά, ίσως

  56. Χρίστος said

    46. Spiridione Και το αγκαλά δεν έχει σχέση με την αγκαλιά, είναι σύνδεσμος, αν+καλά, αν και.
    Μου φαίνεται σαν μετάφραση του ιταλικού sebbene (αν και , παρότι). Το βρίσκουμε στους επτανήσιους λόγιους που μορφώθηκαν στην Ιταλία. Ξέρουμε ποιος είναι ο γραμματικός ;

  57. Χαρούλα said

    Ένα-ένα με χτυπάνε κατακούτελα! Προχθές το εξώφυλλο. Τώρα αυτό με την Μαυρογένους!
    Περίμενα ότι αυτός ο εορτασμός(με όλο αυτό το καρακατσουλιό), θα είχε πολυυυύ κιτς. Αλλά ότι θα με μπέρδευε το πραγματικό με την τρολιά…! Πως να το φανταστώ; Τόση χαζομάρα;! Μα τοοοοόση;! Πως να τα πιστέψεις;
    …..μήπως όμως εγώ δεν είμαι καλά τελικά;;;;😊

  58. Εμένα το γούρι με τη Μαντώ μ’ άρεσε 🙂

  59. Νέο Kid said

    Καλά, ο Δύτης είναι σεμνό παιδί και δεν κάνει εύκολα αυτοαναφορές , αλλά κανένας άλλος δε θυμήθηκε το ωραίο στο δυτάδικο για τα Δερβενάκια απ την «άλλη μεριά». Την τουρκική. Βάλτο ρε δύτη το λινκ διατί κωλύομαι λίγο τώρα…

  60. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    46, 55
    Κι εγώ έτσι το καταλαβαίνω, δόσης = δόσεις = δοσίματα από τους πασάδες

    Δεν πολυξεκαθαρίζω, όμως, τι θέλει να πει με το: ’’την τρίτην ημέραν επρόφθασεν ο Νικήτας με πολλά ολίγους να τους αποθήση επειδή του είχαν φύγει εξ αιτίας των λαφύρων οι περισσότεροι•’’
    Πήραν οι υπόλοιποι μαχητές λάφυρα και έφυγαν; (κοινώς ‘την έκαναν’ 🙂 ) ή
    Έφυγαν από τον Νικήτα επειδή δεν περίμεναν και πολλά λάφυρα; ή
    (Άλλο;)

  61. 59 Πόσες φορές πια να το βάλω βρε Κιντ! Τέλος πάντων να: https://dytistonniptiron.wordpress.com/2017/03/25/kabudli/

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γλαφυρή, επί τόπου, εξιστόρηση της μάχης στα Δερβενάκια από τον συμπαθή Μαμαλάκη
    (εδώ αναλύει τη συνταγή του κλεφτοπόλεμου 🙂 )

  63. sarant said

    59-61 Mπράβο, αυτό με τον Κολλή Κοτρόν!

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Οι πασάδες εκόπισαν οπίσω
    «εκόπισαν» ; εκόπιασαν δηλαδή έφτασαν;

    >>η θέσις εδιαυθέντευσε τον Νικήτα, και τους έκαμε μεγάλη φθοράν·
    «εδιαυθέντευσε» , εβόλεψε;
    Από δω λέει ονομάστηκε ο Νικηταράς Τουρκοφάγος. Τρία σπαθιά έσπασε στη μάχη.

  65. Βανέσσα Ανδρέου said

    Πήρα το Σάββατο την Εφημερίδα των Συντακτών που είχε τα ανέκδοτα του Καραισκάκη και του Κολοκοτρώνη από την Ιστορική Ανθολογία του Βλαχογιάννη. Σε ένα ανέκδοτο ο Βλαχογιάννης παραθέτει τη γνώμη του Μπραΐμη για τον Κολοκοτρώνη, παρμένη από το βιβλίο του Ch. Swan, «Journal of a Voyage up the Mediterranean islands», London 1826:

    «Ο Κολοκοτρώνης ως στρατιωτικός δεν αξίζει δυό παράδες»

    Μήπως ξέρετε πού μπορώ να βρω το βιβλίο του Swan για να δώ τί ακριβώς έλεγε ο Μπραΐμης για τον Κολοκοτρώνη;

  66. sarant said

    65 Το βιβλίο είναι εδώ:
    https://books.google.gr/books?id=i5VCAAAAcAAJ&printsec=frontcover&source=gbs_book_other_versions_r&redir_esc=y#v=onepage&q=colocotroni&f=false

    Μπορειτε να ψάξετε για Colocotroni (πέντε αναφορές αλλά καμία που να είναι σχετική) ή για Ibrahim όπου μάλλον θα βρείτε κάτι. Ή να διαβάσετε από σελ 230 περίπου

  67. Βανέσσα Ανδρέου said

    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κύριε Σαραντάκο. Έψαξα με το Ibrahim, έψαξα και με το Colocotroni, αλλά δεν βρήκα τη συγκεκριμένη αναφορά. Ίσως είναι από άλλο τόμο. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για τον κόπο σας

  68. Ευτχώς ξαναρχίζει το πρωτάθλημα βόλλεϋπρωτάθλημα βόλλεϋ γυναικών !

  69. Γιάννης Ιατρού said

    67 (66) Δεν τα βρίσκει κι όλα στο ψαχουλεματάκι ο γούγλης, π.χ. αυτό δεν το βρίσκει με «Colocotroni», ούτε κάν με «Colo» σκέτο 🙂

  70. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

  71. Μαρία said

    57

    Honi soit qui mal y pense

  72. Κιγκέρι said

    71:

    Ζώνη ανασπάστου λέγεται η εσωτερική δερμάτινη ζώνη με 4 δερμάτινα λουράκια (σπαστάκια) η οποία χρησιμεύει στο να κρατά τεντωμένες τις ευζωνικές κάλτσες.
    Ουσιαστικά κάνει τη δουλειά που κάνουν και οι ζαρτιέρες αλλά για ευνόητους λόγους οι Εύζωνες αποφεύγουν να το αναφέρουν.

    (Το γράφουν πάντως στην ιστοσελίδα της Προεδρικής Φρουράς http://www.proedriki-froura.gr/stoles/)

  73. sarant said

    70 Xαχαχά!

    72 Βρετιμαθαινεικανείς!

  74. Αργυρώ said

    Ο απατεών Μωραϊτης, Γιάννης Ιατρού, στο σχόλιο 69 πήγε να παραπλανήσει τον κ. Σαραντάκο και την σχολιάστρια Βανέσσα Ανδρέου, προκειμένου να προστατεύσει τον αγαπημένο του Γέρο του Μωρηά από όσα του καταμαρτυρεί ο Ιμπραήμ στο περί ου ο λόγος μνημειώδες απόσπασμα του βιβλίου του Charles Swan που υπαινίσσεται ο Βλαχογιάννης στην «Ιστορική Ανθολογία» του (βλέπε σχόλιο 65).

    ΑΝΑΡΤΩ το ανέκδοτο του Βλαχογιάννη που είδε στην «Εφ.Συν.» η κ. Ανδρέου και αποκάτω όλα όσα λέει ο Charles Swan στο βιβλίο του, περιγράφοντας την δεύτερη συνάντησή του με τον Ιμπραήμ και την συνομιλία που είχαν την Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 1825. Σημειωτέον ότι ο Charles Swan είναι η μοναδική αυθεντική πηγή που κατέγραψε τί έλεγε και τί σκεπτόταν ο Ιμπραήμ για τους Έλληνες, αλλά παρ’ όλα αυτά το βιβλίο του ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΚΕ στα ελληνικά:

    ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ο Ιμπραήμ όχι μόνο λέει πως ο Κωλοκοτρώνης δεν είχε την παραμικρή αξία σαν στρατηγός, αλλά και επισημαίνει αυτό που ξέρουν όλοι οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ»: Ότι ο Γέρος του Μωρηά ήταν «σιγουράκιας», και ποτέ δεν πολεμούσε στιςι Μάχες. Έστελνε άλλους να πολεμούν, ακόμη και τα παιδιά του κι αυτός ήταν ασφαλής στα μετόπισθεν.

    Ωστόσο, το πιό σημαντικό που λέει στον Swan ο Ιμπραήμ είναι άλλο και ΤΟ ΑΠΕΚΡΥΨΕ ο απατεών Βλαχογιάννης: Τον Σεπτέμβρη του 1825, το λαμόγιο ο Κωλοκοτρώνης μάζευε χρήματα για να την κοπανησει στην Κέρκυρα, αν οι εξελίξεις στην Πελοπόννησο απέβαιναν εις βάρος των Ελλήνων. Αν δεν είναι αυτό η είδησις της Χρονιάς για το Σαραντάκειο Ιστολόγιο, εμένα να μή με λένε Αργυρώ

  75. Pedis said

    # 71 – Να τους πιάνει υστερία όταν τους φεύγει κανένας πόντος; 😁

  76. Παλιοτόμαρο said

    Πολλά συγχαρητήρια, Αργυρώ (74). Η ανακάλυψή σου είναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ. Είμαι βέβαιος πως ο ακριβοδίκαιος κύριος Σαραντάκος θα βγεί και θα σου το αναγνωρίσει. Και το Ιστολόγιο θα κάνει νέο ρεκόρ στην Alexa αύριο ή μεθαύριο χάρη σ’ αυτό σου το σχόλιο.

  77. Μαρία said

    72
    Το εμβληματικό ρητό Honi soit … ήταν του τάγματος της ζαρτιέρας. https://fr.wikipedia.org/wiki/Ordre_de_la_Jarreti%C3%A8re

  78. Στεφανία said

    Κι από μένα συγχαρητήρια, Αργυρώ. Υπερέβης τον εαυτό σου απόψε… Μένω έκπληκτη με τον απατεώνα Βλαχογιάννη, που κατέγραφε ό,τι γούσταρε στην Ιστορική Ανθολογία» του και έθαβε ό,τι δεν τον συνέφερε. Ο Ιμπραήμ είχε δίκιο για τον Κολοκοτρώνη: Το καλοκαίρι του 1825 μάζευε λεφτά για να την κοπανήσει στην Κέρκυρα και να εγκαταλείψει τον άμαχο πληθυσμό του Μωρηά στο σπαθί των Αραπάδων, με τα γυναικόπαιδα να καταλήγουν στα μπορντέλα και στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Αυτός, δυστυχώς, ήταν ο Γέρος του Μωρηά, μιά ζωή σιγουράκιας και καλοπερασάκιας

  79. loukretia50 said

    – Τι λέει ο Γέρος του Μωριά για τούτες δω τις μέρες?
    -Ωρέ, ως κι οι ευζώνοι σας φορέσανε ζαρτιέρες!

  80. Ελένη said

    Είναι γνωστά τα «καπάκια» που έκανε ο Καραϊσκάκης με τους Τούρκους, στην αρχή της επανάστασης. Τάχτηκε συνειδητά στο πλευρό των Ελλήνων όταν κατάφερε να πραγματοποιήσει την επιθυμία του να γίνει αρματολός, κάτι που δυσκολεύτηκε να πετύχει, γιατί ήταν ο μούλος, δεν είχε σόι να τον στηρίξει. Αφού λοιπόν κατάφερε να γίνει αρματολός [με τη αξία του, εξάλλου ήταν ο στρατιωτικός νους του αγώνα], έστειλε το εξής μήνυμα στους Τούρκους: «τα καπάκια με τον εχθρό εχέστησαν πλήρως»… και συντάχτηκε με τους Έλληνες πολεμώντας γενναία και κάνοντας τη μια αιμόπτυση μετά την άλλη, στο πεδίο των μαχών.

  81. Alexis said

    #74: εμένα να μή με λένε Αργυρώ

    Αυτό είναι σίγουρα το ανέκδοτο της χρονιάς!

  82. Κιγκέρι said

    77: Ιγκζάκτλι! 🙃

  83. nikiplos said

    @74 ρε συ Αργυρούλα αδερφάκι μου, τέτοια μπούρδα είχα να διαβάσω χρόνια… νά ‘σαι καλά που μας κονόμησες τη γνώμη τάχαμ του Μπραϊμη. Ενός κιοτή εδώ που τα λέμε σύμφωνα με τα λεγόμενα των δικών του αλλά και του Νενέκου. Όσο για το γέρο του Μοριά, καλύτερα διάβασε πρώτα τα απομνημονεύματά του, επέμεινε λίγο στην περίοδο του διωγμού της κλεφτουριάς το 1808 και ύστερα μπορούμε να ανοίξουμε καμία κουβέντα.

  84. nikiplos said

    70@ 🙂 🙂 🙂 Κλαίω ρε συ! Έχεις εφάμιλλο του Σκύλου ταλέντο!

  85. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    84 Ναι ρε γμτ, ο Σκύλος διάλεξε να γρυλίζει πιά σπανίως εδώ 😦

  86. ΣΠ said

    Νικοκύρη, σε κάποιο από τα επόμενα άρθρα με κείμενα του Εικοσιένα θα μπορούσες να βάλεις την επιστολή υποστήριξης εκ μέρους της Αϊτής.
    https://www.kathimerini.gr/world/383629/epistoli-mpoyagie-pros-ad-korai/

  87. Γιάννης Ιατρού said

  88. ΣΠ said

    87
    Το έγραψε και ο Παντελής Μπουκάλας.
    https://www.kathimerini.gr/opinion/561272086/o-korais-kai-i-ofeilomeni-antapodosi-stin-aiti/

  89. Γιάννης Ιατρού said

    88: Αυτοί που ΄ναι σήμερα επάνω, μόνο για φρου-φρου κι αρώματα κάνουν, τους αποικιοκράτες τους Άγγλους* και τις καμήλες θα γλείφουν ολημερίς οι μπίζνεςγούμαν🤢. Που να καλέσουν κανένα Αϊτιανό😡

    *Και μην πιστεύετε πως Οι Άγγλοι τότε μας είχαν αγαπήσει και θέλησαν να μας βοηθήσουν. Μπα, άλλο ήταν το θέμα (όπως πάντα…):
    Οι επαναστάτες Έλληνες (όποιο σαΐνι και να το σκέφτηκε, άξιος👍👍) είχαν κατορθώσει να πάρουν πολλά δάνεια από το σίτυ του Λονδίνου. Οι Άγγλοι βλέποντας τον Ιμπραήμ να θερίζει, σκέφτηκαν πως αν οι Έλληνες έχαναν την επανάσταση (ή/και τους πέρναγαν από λεπίδι), δεν θα υπήρχε κανένας που θα όφειλε να ξεπληρώσει αυτά τα δάνεια… Οπότε …Ναυαρίνο κλπ. και μπήκε το νερό στ΄ αυλάκι!😋✌

  90. Γιάννης Ιατρού said

    89: Με πληροφορούν από το κοντρολ πως κάτι παρόμοιο έγραψε πιό πάνω και ο Bάταλος (με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Aργυρώ). Δεν το είχα δει γιατί οι διάφορες περσόνες του τρολ δεν εμφανίζονται στην οθόνη μου (ενεργό plonk), παρά μόνο την πρώτη φορά που κάνουν το ντεμπούτο τους εδώ ή τις αναζητώ μόνο κατόπιν ειδικής μνείας σε άλλο αξιόλογο σχόλιο κλπ. Κι όπως μου είπαν και βλέπω κι εγώ τώρα, το σχολίασε κι ο φίλος ο Λεώ, αλλά κι αυτού το σχετικό μακροσκελές σχόλιο δεν το είχα προσέξει αρκετά…
    Τέλος πάντων, κι ένα τυφλό κοτόπουλο βρίσκει καμιά φορά ένα σποράκι να φάει… 🙂

  91. Κιγκέρι said

    87, 88:

    Αυτό με τους 45 τόνους καφέ που έστειλε η Αϊτή το είχα αναφέρει κι εγώ εδώ σε κάποια παλιότερη συζήτηση, γιατί κάπου το είχα διαβάσει και το είχα πιστέψει, όμως η Μαρία μού επισήμανε ότι δεν αληθεύει.
    Το άλλο με τους αϊτινούς εθελοντές που δεν έφτασαν ποτέ, μου φαίνεται τελείως απίθανο να συνέβη.

    Πάντως στον καταστροφικό σεισμό της Αϊτής το 2010, η Ελλάδα, αναγνωρίζοντας το ηθικό χρέος της προς αυτήν τη βασανισμένη χώρα, ήταν από τις πρώτες χώρες που έστειλαν βοήθεια, τόσο υλική, όσο και έμψυχη με εθελοντές διασώστες.

  92. Γιάννης Ιατρού said

    91: .. η Μαρία μού επισήμανε ότι δεν αληθεύει…
    τον Ιούνιο του 2020

  93. Κιγκέρι said

    92: Α μπράβο! Ευχαριστώ, και το ’ψαχνα!
    Πώς γίνεται αυτό, να βρίσκεις ποιος είπε τι και πότε;

  94. Γιάννης Ιατρού said

    π.χ. με την βοήθεια του μαρτυριάρη …. 🙂

  95. Κιγκέρι said

    94: Ευχαριστώ, δεν ήξερα να βάζω το σωστό λήμμα!

    (Με λύπη διαπιστώνω ότι πέρυσι, εκτός από τον καφέ, είχα χάψει αμάσητους και τους αϊτινούς εθελοντές…🙁)

  96. Γιάννης Ιατρού said

    95: Για να σου ελαφρύνω τον πόνο 🙂 🙂 🙂 :
    Δεν αποκλείεται να…, αλλά, όπως έχει πει κι η Μαρία, δεν έχουμε απτές αποδείξεις (έως τώρα) επ΄ αυτών. Μια δημοσίευση για την επιστολή του Jean-Pierre Boyer το 1822 (A Letter from Jean-Pierre Boyer to Greek Revolutionaries) του Ε. Σιδέρη (Δημόκριτος) και της A. Κώστα (NTUA) στο The Journal of Haitian Studies, Vol. 11 No. 1, 2005, δεν διαφωτίζει περισσότερο τα δύο αυτά σημεία.

  97. ΣΠ said

    96
    Βάλε την δημοσίευση να μη ψάχνουμε
    https://www.researchgate.net/publication/340933195_A_Letter_from_Jean-Pierre_Boyer_to_Greek_Revolutionaries

  98. Γιάννης Ιατρού said

    97: Σταύρο, με εξέπληξε πως η δημοσίευση αυτή εν προσθέτει απολύτως τίποτα ούτε γι αυτό το θέμα, ούτε και για την ίδια την επιστολή – εκτός από την μετάφραση στα αγγλικά του ελληνικού κειμένου που αναφέρεται στον 4ο τόμο του Ι. Φιλήμονα και κάποιες γενικολογίες), Γι αυτό και την ανέφερα μόνο.

  99. […] Μια και μπήκαμε στη χρονιά που σημαδεύει τη 200ή επέτειο του ξεσηκωμού του Εικοσιένα, πριν από λίγο καιρό σκέφτηκα να καθιερώσω μια νέα στήλη στο ιστολόγιο, που θα τη δημοσιεύω κάθε δεύτερη Τρίτη, εναλλάξ δηλαδή με το βιβλίο του πατέρα μου, και που θα παρουσιάζει κείμενα της εποχής του 1821. Σκοπεύω να διατηρήσω τις δημοσιεύσεις… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/03/23/k1821-6/ […]

  100. […] Το σημερινό άρθρο είναι το έβδομο της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: