Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κάτι σαν Καββαδίας

Posted by sarant στο 4 Απριλίου, 2021


Το ιστολόγιο αγαπά τη λεπτή τέχνη της παρωδίας και σε πολλά μας σημειώματα έχουμε συμπεριλάβει παρωδίες γνωστών ποιητών (κυρίως -αν και πεζά μπορεί επίσης να παρωδηθούν).

Η παρωδία μπορει να πάρει τη μορφή της παράφρασης ενός συγκεκριμένου, γνωστού ποιήματος, μπορεί όμως να μιμηθεί απλώς το ύφος ενός ποιητή χωρίς να αναφέρεται σε συγκεκριμένο ποίημα -τότε μπορεί να χαρακτηριστεί και «μίμηση» ή à la manière de…

Παράδειγμα της πρώτης κατηγορίας παρωδίας, αυτής που παραφράζει συγκεκριμένο ποίημα, ένα καβαφικό του παππού μου, του Άχθου Αρούρη που παρωδεί την καβαφική Πόλι.

ΘΑΛΑΣΣΑ

Είπες: Θα πάγω σ’ άλλη Γη. Θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα
μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλύτερη για μένα
– Κάθε προσπάθεια πηγαίνει πάντα στα χαμένα
κι είν’ η καρδιά μου, σα σκυλί, δεμένη.
Και ξέρω ο δόλιος τι με περιμένει
μα και ψιλή δεν έχω, όλα τα χάλασα.

Καινούργιους τόπους δε θα βρεις δε θα’ βρεις άλλες θάλασσες
δεν είσαι λόρδος φουκαρά να τρέχεις δω και κει
στους ίδιους δρόμους θα γυρνάς σ’ όλη τη ζήση σου.
Και μες τες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς.
Δεν έχει πλοίο για σε. Δε μετοικεί
έτσι εύκολα ένας άψιλος· κι ως χάλασες
και τη δεκάρα τη στερνή, να χορηγήσει σου
κανείς σιτήριο τζάμπα μην ολπίζεις
στην πόλη αυτή θα ζεις και θα πεινάς
στην κώχη τούτη τη μικρή θα τουρτουρίζεις.

Άχτος Αρούρης
(Τρίβολος, φ. 109, 2.2.1934)

Όσο για τη δεύτερη κατηγορία, τις μιμήσεις, έχουμε παλιότερα παρουσιάσει στο ιστολόγιο μια σειρά από μιμήσεις που είχε δημοσιεύσει προπολεμικά ο Ναπολέων Λαπαθιώτης.

Ο Καβάφης είναι, με διαφορά, ο περισσότερο παρωδημένος ποιητής μας. Αν στη δεκαετία του 1920 πολλές καβαφικές παρωδίες (όπως π.χ. του Φώτου Πολίτη) ήταν χλευαστικές προς τον ποιητή, εδώ και πολλά χρόνια οι καβαφικές παρωδίες γίνονται σε ένδειξη τιμής. Ο Δημ. Δασκαλόπουλος στο βιβλίο Παρωδίες καβαφικών ποιημάτων (Aθήνα 1998) έχει ανθολογήσει πάνω από 100 παρωδίες του Καβάφη ενώ ο Ξ. Κοκόλης είχε εκδωσει μια συλλογή με δικές του καβαφικές παρωδίες.

Για να παρωδηθεί ένας ποιητής πρέπει να είναι ευρέως γνωστός και αναγνωρίσιμος. Έτσι, σήμερα που η απήχηση της ποίησης έχει υποχωρήσει, οι παρωδίες είναι λιγότερες (ενώ εμφανίζονται παρωδίες τραγουδιών). Ο Καββαδίας όμως, που είναι ευρύτατα γνωστός χάρη στις μελοποιήσεις ποιημάτων του, κυριως από τον Θάνο Μικρούτσικο, έχει γνωρίσει αρκετές παρωδίες -μάλιστα, υπάρχει και γι’ αυτόν μια παρωδική συλλογή: Τα ταμπού και μούσι του Γιώργου Σκαμπαρδώνη (που υπογράφει ως Νίκος Καββαθίας).

Το πρόσφατο ναυτικό ατύχημα του γιγαντιαίου φορτηγού στο Σουέζ μπορεί να προκάλεσε πολύ σοβαρά προβλήματα στο παγκόσμιο εμποριο αλλά θα τολμήσω να πω πως ήταν ένας σχεδόν καλοδεχούμενος περισπασμός από τον πανδημικό ζόφο, ιδίως αφού δεν είχε ανθρώπινα θύματα. Εξάλλου, το θέαμα ενός ανοικονομητου κολοσσού που σφηνώνει στα στενά της διώρυγας είναι από μόνο του αστείο.

Οπότε, ο Άγγελος Τσέκερης, ο διευθυντής της Αυγής, δημοσίευσε στο Φέισμπουκ μια μίμηση του Καββαδία εμπνευσμένη από το περιστατικό στο Σουέζ.

Ο Τσέκερης έχει εξαιρετική χιουμοριστική φλέβα όπως θα διαπιστώσετε αν διαβάσετε τα χιουμοριστική στήλη που δημοσιεύει κάθε Κυριακή (ένα πρόσφατο δείγμα). Η μίμησή του:

Κάτι σαν Καββαδίας

Απ τον Νοτιά τρεμόπαιζαν τα φώτα του Σουεζ
και οι βάρκες αχνοφαίνονταν κοντά στο ακροθαλάσσι
κι ο καπετάνιος γελαστός μας έκανε σαφέζ
πως σκόπευε την διώρυγα με πάντες να περάσει.

Γλυκά του ´παμε η διώρυγα πως είναι μακρουλή
και με τη μουρη μονάχα καράβι την περνάει
μα αυτός, σκληρό κι ανέμελο θαλασσινό πουλί
μας είπε «alea jacta est, θα πάμε με το πλάι».

Τώρα να ξεκολλήσουνε το πλοίο απ το στενό
με μια μπουλντόζα παιδική μοχθούνε οι αραπαδες
Χίλια καράβια μας κοιτούν με βλέμμα σκοτεινό
που το παγκόσμιο εμπόριο γαμησαμε ενθάδες
(Άγγελος Τσέκερης)

Θα μπορούσε να χτενιστεί λίγο περισσότερο αλλά έχει ρυθμό, φρεσκάδα και δροσιά.

Μου άρεσε πολύ η μίμηση και την αναδημοσίευσα στον τοίχο μου στο Φέισμπουκ. Βρήκε ανταπόκριση που δεν την περίμενα -κι έτσι έχουμε το σημερινό άρθρο.

Ο Δημητρης Φιλίππου έδωσε ένα πολύ προσεγμένο στιχούργημα εις ύφος Καββαδία με επιμονή στις ίδιες ρίμες:

AUTO-AISE

Ήτανε Μάρτης και έσκιζε ο αγέρας το Σουέζ
Κι αλύχταγε η διώρυγα σαν γέρικο φαγκότο
Ο καπετάνιος τρόμαξε τ’ ανέμου το σολφέζ
Και το τιμόνι άφησε σ’ αυτόχθονα πιλότο

Με πρόφαση πως είχε από το χλωροκίν μαλαίζ
Κλείστηκε στην καμπίνα του (με κάποιον καμαρότο)
Ο άλλος πάνω νόμιζε πως είν’ στο Σαν-Τροπέζ
Τις στενωπούς που διάβαινε σα να ‘τανε ροντότο

Τώρα παίζουν τα στοκ-μαρκετ Στοκχάουζεν (ή Μπουλέζ)
Οι εφοπλιστές νοστάλγησαν τον πειρατή ντε Σότο
Με τον πιλότο ο καπετάνιος ψάχνει μακιγέζ
Κι οι κούληδες; Στα ίσαλα, μαστίγιο και καρότο…
(Δημήτρης Φιλίππου)

Πολύ διασκεδαστικό το βρίσκω.

Και μετά μια ακόμα εξαιρετική προσπάθεια από τον Γιώργο Φαρμάκη, με αναφορές σε στίχους του Καββαδία:

Επεσε το πουσι απο εχθέζ
Ξεμειναμε και σημερα στη λασπη κολλημενοι
Μες το στενο το διαυλο του σκοτεινου Σουεζ
Και γω θυμαμαι τη Σμαρω που θα με περιμένει.

Απανω στο κατάστρωμα, κόμπρα νωθρη κοιμαται
Που απ την πρυμνη ανεβηκε, στου Κάιρου την μεριά
Εσυρθηκε νωχελικα απ τα κοντεινερ μεσα
Και απο την πλωρη αγνάντεψε τα μέρη του Σινά

Σου παν γαρμπής μας πολεμά μην το ζοριζεις
Μα εσυ το Σινικο τ’ αφεντικο ακουσες μονο
Και τωρα θαλασσα πατας, στεριά μυρίζεις
Να καθαρίσεις τη μοραβια εχεις χρόνο.

Απο της Ίντιας τα φανάρια ως τη Μαρσίγια
Σφιγμενοι ατζεντηδες μετρουν λεφτα χαμενα
Μα πα στη γεφυρα και σημερα ολα ίδια
Ψησε Χαραμ πίτα αλμυρη μόνο για μένα
(Γιώργος Φαρμάκης)

Τέλος, ο Δημήτρης Χάνος έδωσε μιαν εξαιρετική παρωδία της Εσμεράλδας του Καββαδία προσαρμοσμένη στο ατύχημα του Σουέζ:

Ολονυχτίς βυθοκορείς με γύφτικη μπουλντόζα
βαρκούλες πες μου νόμιζες πως έχει η Evergreen;
φελούκα του Εβρου που περνά μες απ’ τη Zaragoza;
τέτοιο θεριό πλεούμενο δεν είχες δει πιο πριν.

Απά στο γλυκοχάραμα το ρυμουλκό μουγκρίζει
μα ο κολοσσός ατάραχος δε λέει να κουνηθεί
Ελληνικό γκαζάδικο απ’ τ’ ανοιχτά σφυρίζει
«άντε μεγάλε αργήσαμε» φωνάζει στο CB.

Ο παπαγάλος σού ‘δειξε του GPS εικόνα
συνωστισμός απίθανος στη μπούκα του Σουέζ
σαν τις ουρές στο σπίτι μιας μικρούλας στην Ancona
που τάχα μου παρέδιδε μαθήματα σολφέζ.

Τρεις μέρες άμμο φτυάριζαν κι όταν το ξεκολλήσαν
τα χρέη κι οι ρήτρες είχανε τρελά συσσωρευτεί
σε κάτι φάπες σβουριχτές τον καπετάνιο αρχίσαν
σαν τον Γελεβουρδέζο είχε πια ρεζιλευτεί.
(Δημήτρης Χάνος)

Ο ναύαρχος Γελεβουρδέζος είναι ήρωας της κωμωδίας Δεσποινίς διευθυντής. Η τελευταία αυτή προσπάθεια μού άρεσε πολυ. Αυτήν ξεχωρίζω μαζί με την πρωτη του Τσέκερη -αλλά εσείς μπορεί να έχετε άλλες προτιμήσεις.

Με έναυσμα το Σουέζ αλλά όχι τον Καββαδία ο Χρήστος Μασμανίδης σκάρωσε δυο ωραία τετράστιχα με στιχουργικές προκλήσεις:

Φάλτσος αυτός που λάθεψε απάνω στο σολφέζ
φαλτσάρισε κι ο πλοίαρχος σαν μπήκε στο Σουέζ.
Το ever given ξόκειλε μπαίνοντας με τις πάντες
στα στενά του καναλιού και τρόμαξαν οι πάντες.

Και:

Όταν το θηρίο κατάφερε να στρέψ
μέσα στο κανάλι που’φτιαξ’ ο Λεσέψ
άλλοι έσκουζαν Αλλαχ Ακμπάρ
κι άλλοι τα πίναν σ’ενα μπαρ.

Να σημειώσω εδώ ότι ο ίδιος ο Καββαδίας, αν και ως ναυτικός θα είχε διαβεί πολλές φορές το Σουέζ (το μνηνονεύει, θαρρώ, στα γράμματά του) δεν θυμάμαι να έχει γράψει ποίημα για τη διωρυγα ή έστω να την αναφέρει σε στίχο του (σωστά θυμάμαι).

Αλλά να κλείσουμε εις ύφος Καββαδία με μια μίμηση (που την έχουμε παρουσιάσει κι άλλη φορά) του Λαπαθιώτη. Δεν είναι βέβαια για το Σουέζ.

Ταξίδι

Μπάρκαρα μούτσος, μιαν αυγή, σε κάποιο κότερο μαβί,
που σάλπαρε, στραβά κουτσά, για το Σταυρό του Νότου,
πλήρωμα οκνό, ετερόκλητο: Σπανιόλοι, αλλόκοτα βουβοί,
– καθένας με το βίτσιο του, και το παράπονό του…

Σ’ όποιο λιμάνι αράζαμε, μας έδιωχναν οι ιθαγενείς,
κι όλο σκοπέλοι κάρφωναν το δρόμο μας, κι υφάλοι!
Μα τι να κάνουμε! Μπορείς όμοιος μ’ εκείνους να γενείς,
και να τους ρίχνεις, σαν μαϊμού, καρύδες στο κεφάλι;!…

Μας κοίταζαν τα μαραμπού, και μας χαζεύαν τ’ αλμπατρός.
Τρεις σύντροφοι σφαχτήκανε για μια ξανθιά κοπέλα,
κι άλλοι πέντ-έξι πέθαναν: έλειπε, βλέπεις, ο γιατρός!
Τους ρίξαμε στη θάλασσα, κουνώντας τα καπέλα.

Κι έτσι, άξαφνα, κάποια βραδιά, βρεθήκαμε μες στους Ζουλού!
Γιατί και πώς, μην τα ρωτάς: φυσούσε τραμουντάνα,
– κι ο καπετάνιος έτυχε να’ χει, κι αυτός, το νου του αλλού,
στ’ αργά πουλιά που πέρναγαν σαν άσπρα αεροπλάνα.

Φάγαμε φρέσκον ανανά, κι άγνωστα φρούτα τροπικά,
που μήτε που τα βάνει καν ο νους σας, Ευρωπαίοι!
Μα μ’ όλα αυτά μας τα πολλά, καλά επεισόδια και κακά,
το μάτι, για το πόρτο μας, δεν έπαψε να κλαίει…

Γι’ αυτό κι εμείς όλοι μαζί, του νόστου φάρα υστερική,
μπήξαμε αλλόκοτες φωνές βλέποντας την Ασία…
Έτυχε, βλέπεις, τη βραδιάν εκείνη την ιστορική,
να’ ναι οπωσδήποτε υψωμένη κι η θερμοκρασία…

Πλάτων Χαρμίδης (= Ναπολέων Λαπαθιώτης) Πνευματική ζωή, τχ. 39, 10 Ιανουαρίου 1939

Μια και ο κοβιντ έχει κάνει δύσκολα τα ταξίδια, σημερα ταξιδέψαμε με τη δύναμη της παρωδίας. Καλή Κυριακή!

 

 

 

100 Σχόλια προς “Κάτι σαν Καββαδίας”

  1. greggan193 said

    Καλημέρα. Θαυμάσιο άρθρο, Νίκο!

  2. Ωραία! Κάποτε θα σολάραμε εδώ με τον Κορνήλιο. Τώρα με χαρά περιμένω τη Λουκρητία!
    Η παρωδία του Δημήτρη Χάνου δείχνει την εξοικείωσή του με τον Καββαδία και επειδή λατινογραφεί τις ξένες λέξεις και τα λιμάνια, ακόμα και όσα υπάρχουν στα ελληνικά (Αγκώνα).

  3. Πάντα περιμένω να ακούσω κάποιο
    …έφαγα σούσι αποβραδίς / με σόγια και γουασάμπι…
    αλλά ακόμα…

    Καλημέρες.

  4. Κουνελόγατος said

    Με καπετάνιο τον Γελημπουρδέζο, τι περίμενες…

  5. Κουνελόγατος said

    ΓΜΤ, με πρόλαβε ο ποιητής…

  6. Πουλ-πουλ said

    «Ο Καβάφης είναι, με διαφορά, ο περισσότερο παρωδημένος ποιητής μας.»
    Ιδίως τα τελευταία χρόνια που τον πιάσανε στο στόμα τους οι πολιτικοί μας.
    Καλημέρα.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Πολύ καλή παρατήρηση!

  8. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα!
    Περιμένουμε σήμερα σ’ αυτό το λαμπρό πεδίο δόξας να δώσουν τα ρέστα τους η Λουκρητία, ο Αλέξης και όποιο άλλο φανερό ή κρυφό ταλέντο.☺

  9. Costas X said

    Καλημέρα !
    Ωραίο και ευχάριστο το σημερινό λογοτεχνικό άρθρο !

  10. dryhammer said

    Καλημέρα!
    Θα σημειώσω μόνο πως και το αδερφάκι του είχε μπλεξίματα.

    https://www.fleetmon.com/maritime-news/2021/33161/ever-given-sister-ship-ever-gentle-troubled-taipei/

    [Κωλόσογο ή κατάρα;]

  11. Costas X said

    Μόνο ένα τετράστιχο από μένα, δεν έχω πολύ χρόνο…

    «Παρατιμονιά»

    Μ’ οστριογάρμπη φύγαμε απ’ τα στενά του Άντεν,
    γύρω καράβια ένα σωρό, να μπούμε στο Σουέζ.
    Κάλλιο στην τιμονιέρα μας νά ‘χαμε τον Μπιν Λάντεν,
    και καπετάνιο νά ‘χαμε τον ίδιο τον Κορτέζ.

  12. Γιάννης Ιατρού said

    Σημερινός υπότιτλος «Τα Ποιητικά» 👍👍

    Καλό μας κάνουν κάτι τέτοια θέματα, να ξαλεγράρουμε λίγο και να θυμηθούμε τους παλιούς, καλούς καιρούς που ασχολούμασταν περισσότερο με τέτοια ωραία θέματα.

    Για τ’ άλλα, τα της σημερινής εποχής (επιδημία, με τα σοβαρά και τα ευτράπελα, την σχεδόν καθημερινή πλέον αστ. βία, τα σκάνδαλα κλπ.), έχουμε και τα εκάστοτε «μεζεδάκια» (ακόμα κι αν τα θέματα αυτά πολλές φορές δεν τρώγονται) για σχόλια.

    11: έχουμε πολλά ταλέντα εδώμέσα 🤩

    ΥΓ: Τη Λου, μάλλον από βραδύς να την περιμένετε

  13. sarant said

    10 Όπου συνήθως το βλέπουμε να το λένε EverGreen

  14. Καλημέρα κι από δω
    Ever Given το βαπόρι, Evergreen η μαμά εταιρία. Όχι;

    12 Από βραδύς, εγώ το καταλαβαίνω την προηγούμενη το βράδι. Φτιάξαμε τα μπογαλάκια μας από βραδύς και χαράι χαράι ξεκινήσαμε. Για το σήμερα θάλεγα κατά το βραδάκι (ή τα προσόβραδα ή κάτι τέτοιο).

  15. Costas X said

    Μόλις τελείωσα τη λάντζα, έβαλα πλυντήριο, και το συνέχισα λίγο…

    «Παρατιμονιά»

    Μ’ οστριογάρμπη φύγαμε απ’ τα στενά του Άντεν,
    γύρω καράβια ένα σωρό, να μπούμε στο Σουέζ.
    Κάλλιο ο καπετάνιος μας νά ‘τανε ο Μπιν Λάντεν,
    και στο τιμόνι νά ‘χαμε τον ίδιο τον Κορτέζ.

    Κανείς δεν επερίμενε να βρούμε, πλώρα-πρύμα,
    τέλος του Μάρτη ήτανε που έγινε το κακό,
    ναύτες μας καταριότανε, μεγάλο ήταν το κρίμα,
    απ’ όλη τη Μεσόγειο μέχρι τον Ινδικό.

    Του καπετάνιου τ’ άρεσε, λέει, το ματσακόνι,
    (οι γεμιτζήδες μού ‘πανε το πώς και το γιατί)
    όλη τη νύχτα άκουγαν ψηλά να τον σηκώνει
    ο Γουίλι, ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί.

  16. Γιάννης Κουβάτσος said

    14β: Σωστά. Αποβραδίς και αποσπερίς. Ας έλεγε ο ευλογημένος «περί λύχνων αφάς», να συνεννοηθούμε. ☺

  17. Πέπε said

    Καλημέρα. Εξαιρετικές οι παρωδίες, μπράβο!

    Η παρατήρηση του Δύτη στο #2 για τη λατινογραφή πολύ εύστοχη. Υπάρχουν όμως κι άλλα στοιχεία καββαδισμού, που δεν τα είδα να αξιοποιούνται. Χρειάζονταν, για παράδειγμα, μερικές αναποδογυρισμένες συντάξεις του τύπου «κάποιο που σκάλωσε καράβι στο Σουέζ», ενώ ο διασκελισμός «σαν τον Γελεβουρδέζο εί- // χε πια ρεζιλευτεί» μάλλον μαβίλειος είναι παρά καββάδειος. Και η ιδιωματική χρήση του τρομάζω (=τρομάζω από), «ο καπετάνιος τρόμαξε τ’ ανέμου το σολφέζ», θυμίζει δημοτικό, θυμίζει ίσως όσους ποιητές εμπνέονται από το δημοτικό, αλλά στον Καββαδία δε νομίζω να απαντά, ή πάντως σίγουρα δε συνηθίζεται.

  18. Πέπε said

    @14
    Αποβραδίς δεν είναι κατ’ ανάγκην από χτες το βράδυ, μπορεί να ‘ναι και στο μέλλον, εφόσον υπάρχει συνέχεια:
    «Έλα αποβραδίς να μείνεις σπίτι μου και πρωί πρωί ξεκινάμε για το ταξίδι».

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

  20. Thanos Ad. said

    Γέλασα πολύ, να ‘στε καλά

  21. sarant said

    15 Εύγε. Πολύ γέλασα με την τελευταία στροφή.

    17 Σωστο με τις αναποδογυρισμένες συντάξεις.

  22. dryhammer said

    Δυο κουβέντες επί του «ατυχήματος».

    [Να αποσαφηνίσω πως δεν πάω να βγάλω λάδι τον καπετάνιο, αλλά]
    1. Στο Σουέζ, στον Παναμά, στα λιμάνια και στα κανάλια όλα, το βαπόρι το περνάει πιλότος που έχει το πρόσταγμα για ταχύτητα, πορεία κλπ κλπ αλλά άμα γίνει η στραβή την ευθύνη τη χρεώνεται ο καπετάνιος.

    2. Την πρώτη μέρα που «την κάτσανε τη βάρκα» κάτι λεγόταν (αλλά δεν το ‘ψαξα) περί καταιγίδας. Τι εννοώ: Το βαπόρι αυτό έχει τεράστια έξαλλα (το τμήμα που είναι έξω από το νερό) που από το πλάι είναι σαν τοίχος. (Η «αεροδυναμική» του αφορά το πλώρα-πρύμα, όπως και στα αυτοκίνητα). Μια καλή ριπή ανέμου από την πάντα ή υπό γωνία, και με δεδομένη την μικρή ταχύτητα που έχει μέσα στο κανάλι, φτάνει για να το στρίψει λίγο όσο για να βρεί και να σφηνώσει η μπάλα στα ρηχά κοντά στην όχθη, ενώ για να σταματήσει (ακόμα κι αν πηγαίνει με dead slow ahead και αμέσως δώσουν full astern, -κάτι που είναι αδύνατο να γίνει αμέσως γιατί πρέπει πρώτα να σταματήσει η μηχανή και μετά να γυρίσει ανάποδα-) θέλει κάτι μίλια.

  23. dryhammer said

    22. συνέχεια
    Τα λένε και πιο ειδικοί (όπως είδα μετά)
    https://e-nautilia.gr/ever-given-to-eukolo-thyma-einai-ena-kai-einai-o-kapetanios/

  24. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Πολὺ μοῦ ἄρεσε τὸ σημερινό.

    Ἔτσι ἔκανα κι ἐγὼ μιὰν ἀπόπειρα (βασισμένη στὸ Ποῦσι τοῦ Καββαδία). Ἀφορμὴ τὸ #12 (τέλος) τοῦ Γιάννη.

    ΣΟΥΕΖ

    Μέχρι νά ᾿ρθει ἡ Λοῦ ἀποβραδὶς
    εἶπα, στὴν ἀρχή, νὰ περιμένω
    μὰ ἔλα ποὺ τῆς ἔμπνευσης τὸ τραῖνο
    δὲν σὲ περιμένει ὅταν ἀργεῖς.

    Στὸ κανάλι μέσα τοῦ Σουέζ
    μάτια χίλια ὅταν ταξιδεύεις
    ὄχι ὅπως εἶναι ὅταν χαζεύεις
    φάλαινες στὸν κόλπο τοῦ Κορτέζ.

    Στοίβα τὰ κοντέινερ, βουνὸ
    τῆς ἐρήμου τὸ σφοδρό χαμψίνι
    ἀπὸ ᾿δῶ ἡ πλώρη – ἀπὸ ᾿κεῖ ἡ πρύμη
    φράξαν τὸ κανάλι τὸ στενό.

    «Κόκκινο χτυπῆσαν οἱ ἀγορὲς»
    λὲν – θρηνολογῶντας – τὰ κανάλια
    τῆς οἰκονομίας τὰ τσακάλια,
    πάντως, μάσες κάνανε γερές.

  25. Κιγκέρι said

  26. sarant said

    24 Μπράβο Δον Μήτσο!

    22 Έξαλα πάντως.

  27. dryhammer said

    26. Σωστά (αν και εν προκειμένω είναι τόσο μεγάλα κι άγαρμπα που και τρίτο λάμδα σηκώνανε).

  28. Κιγκέρι said

    14β

    «χαράι χαράι»: Εμείς το λέμε «χαραή χαραή».

  29. spyridos said

    Εξαιρετικό το σημερινό.
    Και ο Δον Μήτσος φυσικά. Μας έφτιαξε το κέφι.

  30. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αυτοέπαινος (καβαδικά)*

    Λένε για μένα οι δεξιοί που κάναμε μαζί
    πως είμαι παλιοτόμαρο, μυαλό διεστραμμένο,
    πως τα κομμούνια συμπαθώ, και γνώμη έχω καλή,
    κι ας πήραν τα κεφάλια μας με τσίγκο σκουριασμένο.

    Πως τις συντρόφισσες κοιτώ μ’ αγάπη και λαγνεία,
    μα για τις δεξιούλες αξύριστες , δεν δίνω σημασία.
    Μ’ αν ήξερα οι δύστυχοι ποια είναι η αιτία
    θα με σχωρνούσαν πάραυτα, χωρίς ολιγωρία…**

    *Το πρώτο 4/στιχο γράφτηκε πριν 15/ετία και δημοσιεύτηκε αλλού.

    ** Δεν θα σας πω την αιτία, γιατί έμμεσα θα φανερώσω και γιατί συχνάζω σε χριστιανομπολσεβίκικο ιστολόγιο.

  31. Αιμ. Παν. said

    @ 22 «Η «αεροδυναμική» του αφορά το πλώρα-πρύμα, όπως και στα αυτοκίνητα»

    Συγχώρα με καπετάνιο, αλλά η αεροδυναμική αφορά το πλώρα πρύμα και το δεξιά αριστερά και το πάνω κάτω… απλώς συνήθως «βλέπουμε» μόνο το πλώρα πρύμα…

    Σ’ ένα ελικόπτερο μετράει εξ ίσου και το πάνω κάτω, σ’ ένα καράβι και το δεξιά αριστερά, ιδιαίτερα σε στενό χώρο και σε αυτοκίνητο ο Θεός να σε φυλάει από πλαϊνή ριπή ανέμου στα 140χαω… ααα ναι, αυτό έπαθε κι ο καπετάνιος στο κανάλι και δυστυχώς ο πιλότος αγρόν ηγόραζε…

    Το φορτωμένο κοντεηνεράδικο είναι ένα αεροδυναμικό «τούβλο» σε όλους τους άξονες…

  32. dryhammer said

    Ήθελα πολύ να γράψω κι εγώ ένα ποίημα à la manière de… Καβαδίας αλλά δεν μου καθόταν με τίποτα.

    Μετά γινάτσωσα και είπα να κάνω κάτι με παράφραση άλλου ποιητή της αρμύρας (που δεν μελοποιήθηκε για να γίνει διάσημος) και άρχισα να ψάχνω.
    ΄Ετσι έπεσα πάνω σε τούτο και έχασα τη διάθεση για παραφράσεις

    ΥΠΟΣΤΟΛΗ (Δημήτρης Βόικος)

    Αφού… τριάντα φέρανε φορές τον κόσμο γύρα
    όλοι αυτοί, που στη ζωή σταθήκαν τυχεροί
    και σώθηκαν …, οικτίροντας την ίδια τους τη μοίρα,
    απόμαχοι προσάραξαν, με μια χαρά πικρή.

    Και μοιάζει…, σαν να ξέχασαν τ’ αμέτρητα ταξίδια …
    και ορισμένοι απ’ αυτούς, παλεύουν στα χωριά
    σ’ ένα μικρό μποστάνι, με κουκιά και κουνουπίδια
    κι ένα αμπελάκι άλλοι, μήκος, μία βαποριά.

    Μ’ ένα σαράκι μερικοί κι έναν καημό μεγάλο,
    που την ψυχή τους ψάχνουν με μια βάρκα στ’ ανοιχτά,
    έστω … να νοιώσουν μοναχά της θάλασσας το σάλο …,
    σκόρπια, σαν ναυαγοί μονολογούν, στα φωναχτά…!

    Κόβουνε βόλτες άλλοι… πρωινά στην παραλία,
    χειρονομώντας λένε για λιμάνια, τα γνωστά…
    ή παίζουν τάβλι μελαγχολικά, στα καφενεία
    κι άλλοι, βουλιάζουνε στην τηλεόραση μπροστά.

    Απ’ τη στιγμή που το φυλλάδιο τους ορισμένοι
    παρέδωσαν…, κλειστήκανε με μια παραδοχή
    σε τοίχους του σπιτιού, με κάδρα μοιάζουν καρφωμένοι,
    δεν θέλουν πια να δούνε και ν’ ακούσουνε ψυχή!

    Γερνούνε κάποιοι άλλοι…, στριμωγμένοι στα μπαλκόνια
    στις πολυκατοικίες, μες της πόλης το μπουχό,
    βγάζουνε βόλτα τ’ απογεύματα μικρά εγγόνια,
    ξεθάβουν ιστορίες απ’ της μνήμης τον τροχό.

    Είναι και μερικοί…, που στα μπαράκια θολωμένοι
    τα νιάτα τα χαμένα τους, τα βρίσκουν στο πιοτό.
    Το χρόνο άλλοι παίζουνε, όσος τους απομένει…
    στο τζόγο, στα καζίνο, μ’ έναν τρόπο βαρετό.

    Στης σύνταξης το παραπέντε, μερικοί ακόμα
    προλάβανε στα γρήγορα, δε χάσανε καιρό,
    βρήκανε κάποιο μπάρκο … κι αναπαύονται στο χώμα,
    ντυμένοι το κοστούμι τους, με ύφος σοβαρό.

    Κι αυτοί… που δε γυρίσανε …, και κλείσανε κοντράτο
    μ’ ένα καράβι σάπιο και αμφίβολο μισθό,
    μπαρκαρισμένοι με τους Τρίτωνες …, χορεύουν κάτω
    και τραγουδάνε χρόνια… κι αρμενίζουν το βυθό…!

    Είναι και άλλοι, που ξεμείνανε…, παροπλισμένοι…
    στον Αμαζόνιο, στο Ρίο, Βιζακαπατνάμ,
    απ’ τους δικούς τους είναι κι από φίλους ξεχασμένοι
    κι απ’ τα’ όνομά τους ξεγραμμένοι, πέρα…, στο Σιάμ.

    Κι εκείνοι… πού ακόμα ταξιδεύουνε ασκόπως…,
    έχουνε χρόνια τώρα… να πατήσουνε στεριά,
    δεν κάνουν όνειρα ποτές …, δεν τους χωρά ο τόπος …,
    σαν κολασμένοι τριγυρνούν, δε βρίσκουν ξαστεριά…!

    Πορτολάνος
    Σύρα Γενάρης 2008
    Στους Απόμαχους της Θάλασσας

  33. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @32. Πολὺ ὡραῖο, Ξεροσφύρη. /

    Δὲν εἶχα διαβάσει κάτι ἀπὸ τὸν Βόικο. Οὔτε εἶχα ἀκούσει γι᾿ αὐτόν.

    Μετὰ τὸ σχόλιό σου ἔψαξα στὸ γκούγκλ καὶ βρῆκα ἕνα πολὺ ὄμορφο* τραγοῦδι σὲ δικούς του στίχους, ποὺ περιγράφουν τὶς δοκιμασίες τῶν ναυτικῶν στὴ ράδα τοῦ Λάγος τῆς Νιγηρίας.

    *δυστυχῶς αὐτὸς ποὺ τὸ ἀνέβασε τὸ ἔντυσε μὲ τελείως ἄσχετα σκίτσα

  34. spyridos said

    @32

    https://tinyurl.com/e67vn2bz

  35. Χαρούλα said

    Dry ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το πέρασμα της διώρυγας.
    Και ο άγνωστος μου ποιήτης(Βόικος), καλός. Το θέμα δε υπέροχο αν και μελαγχολικό! Ο πόνος της αφυπηρέτησης….. Ευχαριστώ

    Και εγώ απο-βραδίς για χθες το ξέρω. Σήμερα το βράδυ, είναι απόψε.

  36. sarant said

    32 Ούτε εγώ τον ήξερα τον Βόικο. Τα πολλά αποσιωπητικά δεν χρειάζονταν.

  37. Alexis said

    Πολύ ωραίο το σημερινό!
    Για παρωδία, αν υπάρξει χρόνος και έμπνευση, θα προβώ σε (μνημειώδες βέβαια) μεταμεσονύκτιο σχόλιο 🙂

  38. kpitsonis said

    32. Πάντως ο ποιητής φαίνεται να αγνοεί τι σημαίνει το ρήμα προσαράσσω.

  39. dryhammer said

    Μα ούτε κι εγώ τον ήξερα. Κουτούλησα σ’ αυτό https://www.logotypos.gr/melodies-nautiki-poihsh/ και μετά βρήκα και το του#32 που ενθύμησε οικεία κακά, καθώς οι ναυτομάνες (και ο Πειραιάς) είναι γεμάτες απόμαχους σαν κι αυτούς που περιγράφει.

  40. Πέπε said

    Ούτε εγώ ήξερα τον Βόικο, αλλά άνθρωπος που γράφει «τριάντα φέρανε φορές τον κόσμο γύρα» είναι πλέον ή καλοδεχύμενος σε νήμα με τίτλο σαν τον σημερινό.

  41. dryhammer said

    ΣΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΤΟΥ EVER GIVEN [και ΝΕVΕR ΤΑΚΕΝ]

    Σε καταράστηκε ο Ραμσής μέσ’ απ’ την πυραμίδα
    όταν περνούσες στο σκαρί -ύβρη- που κυβερνάς
    τη μάσκα του ετράβηξε μ’ άόρατη ορμίδα
    κι ανήμπορος στον ουρανό τα χέρια σου κουνάς.

    Που πήγε η περηφάνια σου που ‘δειχνες στον πιλότο
    specifications βουνού που στο κανάλι πλέει
    κι ήθελες όχι πλοίαρχο, μα μούτσο, καμαρότο
    να σ’ είχαν. Στο τηλέφωνο ο καπετάνιος κλαίει.

    Σε βρίζουν κι άλλοι ναυτικοί που ξώμειναν κι εκείνοι
    στη διώρυγα που έκλεισε κι αργούν για το λιμάνι.
    Οι βυθοκόροι σκάβουνε, κάνει η προπέλα δίνη,
    μα εσύ καραβοφάναρο, απλά ξερνάς ντουμάνι.

    Σε βλαστημά κι ο ταξιτζής-courrier στην Αθήνα
    που αλλού δωράκια κουβαλά κι αλλού σπρώχνει χασίσι
    σαν άκουσε πως θ’ ανεβεί το diesel κι η βενζίνα
    -βλέπεις το τάνκερ άργησε. Η διώρυγα έχει κλείσει.

    Κι οι Πορσαΐτες βρίζουνε μπροστά -πίσω γελάνε-
    καράβια τόσα,πήξιμο για πλιάτσικο και τράμπα.
    Port captains απ’ τα κεντρικά σα σκύλοι αλυχτάνε
    -ξέρεις- στο δικαστήριο θα σε χορέψουν σάμπα.

    Ένα μισό χαμόγελο έσκασε ο Αλ-Σίσι
    Έκανε τους λογαριασμούς τι πρόστιμα θα βάλει
    κάτι θα του περίσσευε κι εκείνου για μπαξίσι
    άδικα τόσο σούσουρο χωρίς κάτι να βγάλει;

  42. Μικρή προσπάθεια…

    ΣΑΝ ΤΗ FATA MORGANA

    Θα μεταλάβω με νερό απ΄ το Σουέζ
    στάλα τη στάλα μαζεμένο από την πλώρη
    να σπρώξει ο άνεμος παίζοντας σαν σολφέζ
    το Εβεργκίβεν να φύγει, το βαπόρι.

    Θα στείλω μήνυμα στο κόσμου τα αυτιά
    να μην τρελαίνεστε και το βαπόρι πάει
    και θυμηθείτε πως παλιά πολύ παλιά
    γυροβολιά της Αφρικής, κανείς να μη μιλάει.

  43. sarant said

    41 Πολύ καλό!

    42 – 43 Συγχαρητήρια! Της Μαγδαληνής πρέπει να είναι και ντεμπούτο (εδώ)!

  44. Δεν έχω διαβάσει πολύ ποίηση ώστε να ξέρω στίχους ή ύφος για να παρωδήσω αλλά στο δικό μου στυλ δίνω μια άλλη διάσταση του επεισοδίου εις την διώρυγα του Σουέζ, δημιουργηθείσα σε δύο ( αριθμητικώς 2 ) λόγω αναγκαίου σιτηρεσίου…

    Είναι μια εκδοχή που διέφυγε των αρμοδίων ανακριτικών αρχών ή κουκουλώθηκε καταλλήλως διότι ο μπατζανάκης του πλοιάρχου ήταν κολητός του θυρώρου της πολυκατοικίας που είναι δίπλα στην οικεία (σικ) δημοσιογράφου !

    Ανωμαλίες στο κανάλι του Σουέζ
    ένα καράβι σταθμευμένο υπο γωνία
    στην γέφυρα χασκογελάει μια τροτέζ
    για ό,τι έγινε αυτή ήταν η αιτία

    Ο καπετάνιος παραήταν χαλαρός
    και η τροτέζα παραήτανε τσαχπίνα
    ωραία πέρναγε στην γέφυρα ο καιρός
    και στο κουμάντο ήταν μόνη η πιλοτίνα

    Ετσι όταν φύσηξε ο ανατολικός
    αέρας απ΄ την έρημο φερμένος
    πάνω στην γέφυρα γινότανε χαμός
    και ο ασύρματος απενεργοποιημένος

    Του κάκου η πιλοτίνα τον καλεί
    το πλοίο δεν μπορεί να συγκρατήσει
    κι ο καπετάνιος πούχε πιεί πάραπολύ
    στην τροτεζούλα του μετρούσε το μπαξίσι

    Το πλοίο στρίβοντας στα δεξιά
    παρασυρμένο από τον δυνατό αέρα
    έπιασε όχθη σφηνωμένο στα ρηχά
    και πάει του καπετάνιου η βεγγέρα

    και η τροτέζα στης ρυμούλκας το σχοινί
    ακροβασίες για την πιλοτίνα κάνει
    του οδηγού της έχει φιλοτιμηθεί
    στο δωρεάν το πόνο του να γιάννει

    Απ’ το μεγάλο πλοίο στο μικρό
    συνέχισε η τροτέζα ν’ αγαπάει
    για ν’ αποδείξει πόσο λάθος το ρητό
    είναι πως το μέγεθος μόνο μετράει

  45. Θρασύμαχος said

    Δεν ξέρω αν υπήρξε κάτι ανάλογο για άλλους, όμως για τη Δημουλά είχε κυκλοφορήσει και οδηγός συγγραφής παρωδιών: http://ironprison.blogspot.com/2009/05/dimoula-generator.html

  46. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

  47. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Κάτι το διαφορετικόν σήμερα! Μπράβο!
    Η καθεμιά παρωδία-μίμηση έχει «κάτι από Καββαδία» ιδιαίτερο. Και των ποιητάδων 🙂 του ιστολογίου τα στιχουργήματα, πολύ καλά!

    – Στο εξαιρετικό (κτγμ) «Γλωσσάρι στο έργο του Νίκου Καββαδία» του Γ. Τράπαλη (Εκδ. ΑΓΡΑ, 2010) πράγματι δεν έχει καταγραφεί ποίημα ή έστω στίχος του Ν.Κ. όπου να αναφέρεται η διώρυγα του Σουέζ. Μόνο στη «Βάρδια» του αναφέρεται το Suez ως λιμάνι.
    [Δεν την έχω διαβάσει, αλλά ίσως την ακούσω από εδώ : https://youtu.be/xxvG-v_-Cfw (κλπ σε συνέχειες…)]

  48. loukretia50 said

    Είστε υπέροχοι!
    Ελπίζω να έχουμε κι άλλες συμμετοχές!
    Εκείνος ο ΝεοΚιντ χάθηκε, είναι πολύ καλός στο είδος – και όχι μόνο!)

    Παρωδία – Καββαδία, πώς να γράψω η στεριανή!
    μια γλυκόπικρη μονάχα ραψωδία αληθινή

    Κάτι από Καββαδία – Σταυρός του Νότου
    (‘Εβραζε το κύμα του γαρμπή…)

    Ξέθωρη ανάμνηση πικρή
    έσβηνε απ΄του μυαλού το χάρτη
    Λείπει ο καλός της απ΄το Μάρτη
    Σχέσεις παραλλήλους θα’χει βρει

    Γόη, καπετάνιο, φαλακρό
    με κουκουβαγίσια ματογυάλια
    γνώρισ’ όταν είχε μαύρα χάλια
    Κι έκλαιγε με το παραμικρό

    Σ΄ένα μαγαζί μ’ όψη θαμπή
    Έτρωγε αφράτη νουγκατίνα
    όταν των μαλλιών της η κουρτίνα
    μπλέχτηκε σε ναυτικού κουμπί

    Βάρδια είχε, μα ήταν σκαστός
    γύρευε την ώρα να σκοτώσει
    Σαν την είδε να’χει βαλαντώσει
    ένοιωσε ιππότης ξακουστός

    Άστραψε ο φαλακρός θεός
    Μάτια την καρφώσανε σα βέλη
    Βούτηξε η κοπελιά στο μέλι
    κι είπε σαν τον είδε «Αληθώς!»

    Θύμα εμπειρίας ναυτικής
    (μίλαγε για ρόδιν’ ακρογιάλια)
    Έπεφταν τα δάκρυα στραγάλια
    πάνω στο γλυκό της Κυριακής

    Κι ύστερα στον έβδομο ουρανό
    έμεινε τρεις νύχτες στην αράδα
    με τον καπετάνιο η φρεγάδα
    (μάθημα πορείας νυχτερινό)

    Άγκυρα στο στήθος του – τατού
    γράφει πάνω της « I love you Mary»
    Ντίρλα ήταν, είπε, δεν την ξέρει.
    Στοίχημα, στην τρέλα του ποτού
    ———————————

    Μόνη νοσταλγεί το φαλακρό
    στο σταυρό του νότου με τ’ αστράλια
    Σκέφτεται κολλιέ από κοράλλια
    Και τραγούδι λέει πολύ πικρό :

    – «Κάτω στις ακτές της Αφρικής
    γύρευε με ποια μιγάδα θάσαι.
    Τη φρεγάδα σου πια δε θυμάσαι
    ούτε το γλυκό της Κυριακής…»

    Τ’ Άλφα του Κενταύρου σκεφτική
    κοίταζε σαν είπε : « Ρε γαμώτο!
    Δε θα βλέπω ούτε καμαρώτο
    Άτιμη είναι φάρα οι ναυτικοί »
    ΛΟΥ
    Φταίει που δε γνωρίζω ναυτικό
    (Μάλλον το κεφάλαιο έχει κλείσει)
    Κι είναι τυχεροί αν έχουν ζήσει
    Ένα παραμύθι εξωτικό

  49. loukretia50 said

    Μάλλον όχι η καλύτερη εκτέλεση, αλλά είναι γυναικεία!
    (κολλάει στο σχ. 49 )

  50. sarant said

    49 Α γεια σου!

    47 Χαραμίζεσαι, είπαμε.

    45 Πολύ καλό Τζι.

  51. Ημείς, Χτήνος ο Ι, επιθυμούμε να εκφράσωμεν την ευαρέσκειά Μας στους πιστούς υπηκόους και μαθητές Μας οίτινες Μας εκπροσώπησαν επαξίως εις την ευγενή τέχνη του στιχουργείν, την οποία εδιδάχθησαν εις την υπέρλαμπρη Αυλή της Μεγαλειότητός Μας, και Μας απήλλαξαν από τον κόπο της στιχοπλοκίας.
    Πριν αναχωρήσωμεν δια τα ιδιαίτερα ενδιαιτήματά Μας, ας γίνει γνωστό εις την ταπεινή χλεμπάγια ότι απονέμεται εύφημος μνεία εις τους στιχουργούς Costas X, ΚΩΣΤΑΣ, Ξηροσφύρης, Δον Μήτσος, Τζηπόιντ, Μαγδαληνή και Λουκρητία, καθώς και στον εικαστικό Χριστιανομπολσεβίκο για την γενικώτερη προσφορά του.

  52. loukretia50 said

    Χχτήνος, βαριέσαι!
    Κοπάνα μην ξηγιέσαι!

  53. ΓιώργοςΜ said

    Κι εμείς, δηλαδή εγώ, ο ίδιος, αφεαυτού μου και αυτοπροσώπως, θα ήθελα να εκφράσω την ευαρέσκειά μου δια το άρθρο αλλά και την ευφάνταστον ουχί μόνον στιχοπλοκικήν αλλά και εικαστικήν του επένδυσίν. Άπασαι αι προσπάθειαι φαιδρύνουν κατά τι την ημέραν ήτις σηματοδοτεί την συμπληρωσιν ενός πλέον έτους, προστεθέντος εις τον ύβον τινών σχολιαστών.

  54. Καιρό είχα να τ’ ακούσω, μούλειψε…

  55. Να ειδοποιηθεί αρμοδίως ο πτωχός και ορφανοτρόφος του σχολίου #54 να προσέλθει και αυτός εις το Ημέτερον Αυτοκρατορικόν Θησαυροφυλάκιον δια να λάβει ολίγα δουβλόνια προς κάλυψιν των ταπεινών του αναγκών.
    Ευχόμεθα καληνύκτα εις τους πιστούς και ταπεινούς υπηκόους Μας.

  56. loukretia50 said

    Χχτήνος,
    Ανέμισες σκληρέ, ουρά και μπολερό
    και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
    Αύγουστος ήτανε – δεν ήτανε θαρρώ
    όταν σηκώθη κουρνιαχτός και σ΄ έκανε παπόρι

  57. sarant said

    56 Μπράβο, τα δουβλόνια καιρό είχα να τα ακούσω.

  58. loukretia50 said

    ΓιώργοΜ, τα κορονοχρόνια δε μετράνε στον ύβο αλλά στον κύβο!
    Χρόνια καλά!

  59. Γιάννης Ιατρού said

    14β, 16 κλπ με το «από βραδύς»

    Γύρισα λίγο αργά από κάτι μετακινήσεις με κωδικό 4 στο 13033 … 🙂 🙂 κι έτσι καθυστερημένα να πω επί του θέματος (και μόνο επ΄αυτού😂) δυο στιχάκια της γνήσιας λαϊκής μούσας:

    47: Αυτά διάβαζε ο καπετάνιος, όχι τ΄ άλλα που γράφεις 🙂

  60. 57# Αφού ξέρεις πως είμαι πεζός τύπος και δεν τόχω με τις ρίμες, άντε μέχρι κάνα δύστυχο.

  61. Απροπό, θυμήθηκα μια παρωδία του Μαχαιριού του Καββαδία, που είχα ακούσει αρχές 90ζ στον 902 (ζωντανά στο στούντιο με κιθάρα). Αντί μαχαίρι ήταν με πριόνι και, εκτός από κάτι τυχαία ξεσκλίδια, θυμάμαι μόνο την τελευταία στροφή που έλεγε:

    Τώρα με το πριόνι μου κόβω τα μακαρόνια
    άγρια χόρτα του βουνού και ντοματοσαλάτα
    γι αυτό και η γυναίκα μου φωναζει απ’ τα μπαλκόνια
    έτσι που τα κατάφερες μονάχος τώρα φάτα.

    Έχει κανείς τπτ υπόψη του?

  62. loukretia50 said

    60. Α, ώστε θέλεις δημοτικό με καπετάνιο? Έφτασε!

    -Τί έχεις καπετάνιε μου και στέκεις μαραμένος?
    Μην έπαθες κοιλιακά, μην είσαι ματιασμένος?
    Λαχτάρισες τη θάλασσα , τον καθαρόν αγέρα?
    Γιατί βογκάς και πρόγκηξες του Γιάννου τη φλογέρα?

    -Έχω φουρτούνα στην καρδιά , στο στόμα μια ξυνίλα
    Η Μόρφω με παράτησε κι είναι μεγάλη νίλα

  63. Γιάννης Ιατρού said

    62: τι μας πέρασες, κρυφομπολσεβίκους να ακούγαμε στα 90ζ τον 902;

  64. Γιάννης Ιατρού said

    63: Σ΄ ευχαριστώ πολύ👍😍

  65. 64
    Ιδού υπόδειγμα γραφής. Με δέκα λέξεις κάνει δήλωση νομιμοφροσύνης στο καθεστώς και καλύπτει και την άγνοιά του για το στιχούργημα. Έτοιμος για υπουργός του κούλη 😜

  66. loukretia50 said

    62. Δεν έχω υπόψη μου το συμβάν, αλλά η συνέχεια μπορεί να πάει κάπως έτσι :

    -Δεν έχει θέση για σε , φύγε από δω
    Έτσι που την κουζίνα ρήμαξες εδώ, όλο το σπίτι ρήμαξες
    Ξουτ!

  67. Alexis said

    CAMBAY’S WATER
    (ΠΑΡΩΔΙΑ)

    Κολλήσαμε το μεσημέρι στο κανάλι
    σε μπάρκο από το Άντεν για Μαρσίλια
    φαρμάκι είχε ο πιλότος μας στα χείλια
    και το μυαλό του κυβερνούσε ανεμοζάλη.

    Ζεστά νερά κι ο θερμαστής να ξεφυσάει
    πόσες φορές στην πλώρη εμέτραγες το κύμα
    μα τώρα σέρνεις το ταλαίπωρό σου βήμα
    και παίζεις με τα δάχτυλά σου το βιλάι.

    Ο καπετάνιος μανιασμένος βλαστημάει
    ποιος να ‘κανε άραγε το λάθος στο τιμόνι
    καυτός αέρας φέρνει θάλασσα και σκόνη
    μα το καράβι μοναχό δεν ξεκολλάει.

    Τ’ άλλο πρωί το ρυμουλκό λυσσομανούσε
    κι οι κάβοι πήγαιναν να σπάσουν απ’ το ζόρι
    σ’ έστειλα βάρδια να φυλάς πάνω απ’ την πλώρη
    κι ήταν το βλέμμα σου βουβό κι όλο απορούσε.

    Μας ξεκολλήσαν! Θα σαλπάρουμε το δείλι
    οι αραπάδες γελαστοί πανηγυρίζουν
    χίλια βαπόρια από πίσω μας σφυρίζουν
    κι εσύ ανάβεις τ’ Αι Νικόλα το καντήλι…

  68. Ever Grey

    Το στενό πέρασμα, δεν είν’ για γέρικα πουλιά
    γρύλιζε ο Ασάνζ από την Ταραγόνα
    κι όλοι το ξέραν πως αυτός, μόνο με μια χεριά
    και καραβόσκινο χοντρό, περνούσε από βελόνα

    Κι όμως να που ήμαστε από εχθές,
    καρφωμένοι στου Σουέζ, το πέρασμα του αιώνα
    Κάθε λεπτό μας τρώει τα σωθικά
    Και απ’τη ντροπή κρυβόμαστε στ’αμπάρια του ξενώνα

    Η άμμος έγινε παγίδα θανατερή
    που το παπόρι μας σα μέγγενη κρατάει
    στένεψε η λωρίδα μου’χες πει και θα μας βρει
    πλάγιος άνεμος που τις μάνες μας γαμάει

    Ο Ασάνζ στην πλώρη ακίνητος, τον μπλουντοζιέρη αγναντεύει
    να σκάβει άμμο ασταμάτητα, τρελά
    η καρδιά του σφίγγεται, βραχνά το στόμα του σαλεύει:
    μια κρύα Άμστελ από εμένανε, κεράστε τον παιδιά

    Χέσ’το εμπόριο, του κόσμου τα φτιασίδια
    ας περιμένουν τα λιμάρια όλου του βορρά
    κλικ αγουέι και κλάστε μας τ’αρχίδια
    δε θα σας έρθουν τούτη την εβδομάδα, οι κουδουνίστρες σας παιδιά

    Ρουά στη κατανάλωση ετούτον τον αιώνα
    το έβερ γκρίν ξεκίνησε, κάνε κι εσύ αν θες
    μην περιμένεις να λιώσουν τα μπετά του Παρθενώνα
    και την Ακρόπολη να δέρνουνε τυφώνες κι αστραπές

    Το κλίμα και το πέλαγο, να το θυμάσαι Ρόζα
    μη κατουράς απ’τη στεριά με τόνους αγορές
    νιώσε πως κάθε μας στιγμή, του καπιταλισμού η μπουλντόζα
    ξεπατώνει θρασύδειλα τις λίγες που μας μείνανε degrowth επιλογές

    Μες στη κλεψύδρα της ζωής, η άμμος γλυκά κυλάει
    ζώα άνθρωποι και πουλιά μια βόλτα κάνουν, δες
    μα εμπορεύματα πολλά φορτώσαμε και πάει
    να κλείσουν τα περάσματα που είχαμε μέχρι χθές

    Δες τα κοντέινερς της ζωής πως συνεχώς αυξάνουν
    στενεύουν τα περάσματα κι πέρ’ απ’ το Σουέζ
    Τη δύσμοιρη κλεψύδρα σου πάνε για να ξεκάνουν
    Το ξέρεις: μείναμε μισά απ’ τα είδη που ‘μασταν μέχρι χθές.

  69. sarant said

    69 Πολύ ωραίο -και καλώς ήρθατε!

    68 Αλέξη, μπράβο. Το ιδιο ποίημα προσπάθησα να παρωδήσω κι εγώ αλλά το παράτησα -κατά σύμπτωση με τον ίδιο περίπου πρώτο στίχο: Σφηνώσαμε το μεσημέρι στο κανάλι / είχ’ ο πιλότος μας τον άμπακο καπνίσει…..

  70. Alexis said

    #70: Χα, χα κι εγώ κάτι ξεκίνησα να γράφω, ότι ήταν λιώμα στο μεθύσι, αλλά μετά το «γύρισα» 😆

  71. Λεύκιππος said

    Άλλοι κολησανε βαθειά μες του Suez το ρέμα κι η ΑΕΚ πνέει τα λοίσθια εκεί με πέντε ένα. Λέμε τώρα…

  72. loukretia50 said

    Αλέκο και Αλέξη μας, λαμπρή συμμετοχή!
    Θα γίνει στην Αλέξαινα θαλασσοταραχή!

    Οι στιχοπλέχτες αγρυπνούν , σερβίρουν Καββαδία
    και η «καταβαράθρωση» γίνεται παρωδία

    Ας συμπληρώσουμε κι αυτό, νομίζω ταιριάζει όμορφα

  73. Alexis said

    #68: Μικρή διόρθωση: Από αβλεψία έφαγα μία λέξη και ο 2ος στίχος είναι «κουτσός».
    Διορθώνω:

    «ζημιά σε μπάρκο από το Άντεν στη Μαρσίλια»

  74. spyridos said

    Αντινομία

    Ο εμποράκος ΤΙΝΑ πληγή που μας πονά
    τα ελατήρια των αγορών έχουν τεζάρει
    σας τα λεγα γω, ο Τόμσεν βροντοφωνά
    πως η αρτηρία αυτή έχει πια φρακάρει

    Δεν είναι clipper του τσαγιού μες στο κανάλι
    ούτε ο πιλότος μας ο Νάγκελ ο μαγκιόρος
    είναι ένα βρώμικο και δύσοσμο Ever Noor(ι)
    μας το κουβάλησε ο Κούλης Φουρθοφόρος

    για να μη χάσεις Παντελή μου τη βολή
    δεν θα αφήσεις γαλανό ούτε Ερημίτη
    το τραμπάκολο αυτό δεν είν ταχύ
    θα απομείνει ο γυιός στον γκρίζο Rotte

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το Έβερ Γκίβεν μια βραδιά που εφύσαγε τρελά
    ανάστροφα σαν τράβηξε στο Άντεν την πορεία διέσχισε τη θάλασσα από κει την Ερυθρά
    μα στο Σουέζ τού έμελε να γράψει ιστορία

    Και θα το λεν οι ναυτικοί που το ΄ζησαν αυτό
    πως το γιγάντιο πλοίο τους κοντέινερ φορτωμένο
    σαν την κοτούλα κάθισε,και πλάγια στον πορθμό
    μαρμάρωσε το κάτεργο στον πάτο κολλημένο

  76. sarant said

    76 – 77 Μπραβο!

  77. dryhammer said

    ΤΟ ΦΛΑΣΑΚΙ (με περιεχόμενα ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ)

    Απάνω μου έχω πάντοτε στο στήθος κρεμασμένο
    ένα μικρο κινέζικο φλασάκι σαν αστέρι
    όπως αυτά που συνηθούν νάχουν κομπιουτεράδες
    που απ΄ένα κωλομάγαζο πήρα στην Βερανζέρη.

    Θυμάμαι, ως τώρα να ‘τανε, υπάλληλο κοντούλα,
    που είχε τις καμπύλες της, λες απ’ τον Ραφαέλο
    ορθή πλάι σε καλώδια για λάπτοπ και μπλουτούθια
    να μου μιλά με σιγουριά – θα διάβαζε Κοέλο-.

    Ετούτο το φλασάκι, εδώ, που θέλεις ν’ αγοράσεις
    να ‘σαι πολύ προσεκτικός με τι θα το φορτώσεις,
    και κάνε του συχνά backup σε δυό και τρία μέρη
    γιατί ενώ είσαι σίγουρος μπορεί να τα σκατώσεις.

    Ο πρόεδρος επήδαγε σ’ αυτό τη Δόνα Τζούλια,
    κι εκείνονε με τη σειρά ψηλός ξανθός πηδούσε,
    ο άλλος αντιπρόεδρος μαζί κι ο αδερφός του
    είχαν στριμώξει δυο μικρές και η κυρά κοιτούσε.

    Ένας αράπης τη μικρή, μιανού υπουργού την κόρη
    και ένας μεγάλοβουλευτής μ΄ένα χοντρό λοστρόμο.
    Τσόντα στην τσόντα γέμισα ογδόντα γιγαμπάιτ.
    Μήπως και γίνουν φανερά, αυτό τους φέρνει τρόμο.

    Σκύψε στο φόντο στη γωνιά ένα εθνόσημο έχει.
    Είναι αλαφροί. Σαν τα ‘καναν μυαλό δεν είχαν δράμι
    που όλοι τους συμβουλεύανε για κάμερες να ψάξουν.
    «Πόσα θες;» «Μύρια εφτά αλλιώς θα πας χαράμι».

    Ένα φλασάκι έχω μικρό στο στήθος κρεμασμένο,
    που η απληστία μ’ έκαμε και το ‘καμα δικό μου,
    κι όλοι αυτοί που μέσα του είναι καταγραμμένοι
    φοβάμαι πως νυχθημερόν ψάχνουν το θάνατό μου…

    —————
    Άλλαξα μάρκα καφέ …παίρνω του Lidl(!)

  78. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    ΑΞΙΟΣ!!!! 😂 🤣

  79. Alexis said

    Συγχαρητήρια σε όλους τους ποιητάρηδες!

    #79: Dry, δικό σου αυτό; !!!

  80. dryhammer said

    81. Άρτι συντεθέν

  81. Εύγε βρε Ξεροσφύρη μου
    πολύ ωραία τά’πες
    ήταν το πιο καββαδιακό
    απ ‘ολα πούχω ακούσει
    αν κι έμαθα εχθές αργά
    χωρίς γιατί και διότι
    πως είχες συμβουλάτορα
    τον Μαίνιο τον Φουρθιώτη !!

  82. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Για να πιάσει την τελειότητα, να επέμβει ο Νικοκύρης με ένα μικρό εντιτάρισμα στην προτελευταία στροφή: «Σαν πόσα θες?» ή «Και πόσα θες?».

  83. dryhammer said

    84. Σωστό και πρόσβαρο! Προσυπογράφω!

  84. loukretia50 said

    Mπράβο σας!
    Ξεροσφύρη, είσαι απίθανος!

    «Παρωδική» η συλλογή, παροδική δεν είναι
    Παροδικέ σχολιαστή , στην πάροδό μας μείνε!

    Είναι πολλές οι συμφορές, ειρήσθω εν παρόδω
    και στα 40 κύματα ξεμείναμε αρόδο

    Άντε και σε μια χελιδόνα !

  85. Πέπε said

    Το #79 είναι αριστούργημα, και ο υπό συζήτηση στίχος δεν έχει μετρικό λάθος. Όταν λέμε «μύρια» για «εκατομμύρια», προφέρουμε τρισύλλαβα μύ-ρι-α. Οπότε οι συλλαβές βγαίνουν σωστά. Οι τόνοι είναι λίγο κουνημένοι, και η σύνταξη τους κάνει να φαίνονται ακόμα πιο μπερδεμένοι (για την ακρίβεια ο διασκελισμός), αλλά και πάλι: όχι απλώς δεν υπάρχει λάθος αλλά ίσα ίσα που έχουμε και τυπική Καββάδεια μετρική.

    Δοκιμάστε το και ξαναδοκιμάστε το: δε φαίνεται αμέσως, αλλά είναι σωστό. Στο τέλος θα βγει.

    (ποσά – θεσμύ – ρϊά – εφτά – αλλιώς – θαπάς – χαμέ – νος)

  86. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    87 Δεν έχεις άδικο, οπότε παίζει δίπορτο και γλυτώνει κι ο Νικοκύρης το εντιτάρισμα.

  87. loukretia50 said

    Πέπε, κι εγώ ψηφίζω το ορίτζιναλ του Ξεροσφύρη

    Σε κάτι σαν αυτό όμως γίνεται καλή διάκριση. Συμφωνείς?
    Καρμίρια, μύρια μύρϊα, πολλά τα λεφτά!

    (κατά το «χίλια μύρια κύματα…)

  88. loukretia50 said

    89. συνέχεια – έφυγε!
    Όχι μετρικά άψογο, αλλά δίνει καλά το νόημα!

  89. […] Το ιστολόγιο αγαπά τη λεπτή τέχνη της παρωδίας και σε πολλά μας σημειώματα έχουμε συμπεριλάβει παρωδίες γνωστών ποιητών (κυρίως -αν και πεζά μπορεί επίσης να παρωδηθούν). Η παρωδία μπορει να πάρει τη μορφή της παράφρασης ενός συγκεκριμένου, γνωστού ποιήματος, μπορεί όμως να μιμηθεί απλώς το ύφος ενός ποιητή χωρίς να αναφέρεται σε συγκεκριμένο ποίημα -τότε… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2021/04/04/parody/ […]

  90. johntheblue1 said

    ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΚΙ ΑΝΑΞΙΟΣ ΧΕΙΡΙΣΤΗΣ

    Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος χειριστής
    εισερχομένων SMS και MAILS εξερχομένων
    κι έτσι θα κάψω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές
    δίσκους, PCιά και CD ROM όλων των μορφωμένων.

    Θυμάμαι πως με ζόριζε ακόμη και το FAX
    (πράγματα, που άλλοι, δηλαδή, τα θεωρούν γελοία)
    κι αν σε αριθμομηχανή βρισκόμουνα μπροστά
    ένοιωθα δέος κι έκσταση κι αμήχανη δειλία…

    Γι αυτό θα πάψω πια κι εγώ ν’ ανοίγω το PC
    οι φίλοι θα νομίζουνε πως το ‘χω ξεπεράσει
    κι η μάνα μου, περίλυπη, θα λέει σ’ όποιον ρωτά:
    ’’Από μικρός ήταν αργός, μα τώρα τα ‘χει χάσει…’’

    Και το COMPUTER μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί
    σαν αυστηρός καθηγητής, π’ ακούς και κατουριέσαι
    ’’Εσύ είσαι ανεπίδεκτος’’ προσβλητικά θα πει
    ’’μονάχα στίχους στο WORD γράφε και ας βαριέσαι ! ’’

    Κι εγώ που τόσο επόθησα πολύ να μορφωθώ
    σαν “χακεράς” κι η φήμη μου να φτάσει στην Ινδία,
    μέσα στους ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΥΣ τώρα θα μετρηθώ,
    κι όταν με δούν οι “cyberfreak”, θα νοιώθουν αηδία.

    Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να βρεθώ
    υπότροφος στο Μ.Ι.Τ. ή έστω και στο YALES
    θά ‘χω ταχυδρομείο κοινό και θλιβερό πολύ
    αφού με γκάφες θα εκτελώ απoστολές των MAILS…

    Χρήστος Γκαφαδίας

  91. sarant said

    Κύριε Γκαφαδία, εξαιρετική η παρωδία σας!

  92. Alexis said

    #92: Εξαιρετικό πράγματι!

  93. # 92

    Πολύ καλό

    # 93

    Το Γκαφαδίας μου μοιάζει παρωδία κι αυτό !!

  94. alekos.pantazis said

    Μήπως να ξεκινήσουμε να γράφουμε και για τον ισθμό;..
    https://tvxs.gr/news/ellada/treis-mines-kleisti-i-dioryga-tis-korinthoy-kai-tha-parameinei-ep-aoriston

  95. sarant said

    96 Ελα ντε! Ου παντός πλειν…

  96. sarant said

    Εστω και με καθυστέρηση ανακάλυψα στα χαρτιά μου μια παρωδία Καββαδία του 2006 με ποδοσφαιρικό θέμα.

    ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΚΑΙΣΑΡΑ SOLIED ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

    «Φαίνεται πια πως τίποτα – τίποτα δεν μας σώζει…»

    ΚΑΙΣΑΡ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (ποιητής1902-1970)

    Ξέρω εγώ κάτι που μπορούσε, Καίσαρ, να σας σώσει.
    Κάτι που πάντα βρίσκεται σ’ αιώνια εναλλαγή,
    κάτι που σχίζει τις θολές γραμμές των αντιπάλων,
    και ταξιδεύει αδιάκοπα στου Φάληρου τη γη.

    Κάτι που θα ‘κανε γοργά να φύγει το κοράκι,
    που σαν Αλέφαντος πάντοτε σου σκίζει τα χαρτιά.
    να φύγει κρώζοντας βραχνά, χτυπώντας τα φτερά του,
    προς κάποιαν ακατοίκητη ομάδα του Νοτιά.

    Κάτι που θα’ κανε τα υγρά, νορβηγικά σας μάτια,
    που αβροί Προέδροι τ’ αγαπούν και σιωπηροί διαιτηταί,
    χαρούμενα και προσδοκία γεμάτα να γελάσουν
    με κάποιο τρόπο που, ως λεν, δε γέλασαν ποτέ.

    Γνωρίζω κάτι, που μπορούσε, βέβαια, να σας σώσει.
    Εγώ που δε σας γνώρισα ποτέ… Σκεφτήτε… Εγώ.
    Μια ομάδα… Να σας πάρει, Καίσαρ… Να μας πάρει…
    Μια ομάδα, που πολύ μακριά θα την οδηγώ.

    Μιά μέρα χειμωνιάτικη θα φεύγαμε.
    – Οι προκρίσεις περνώντας θα σφυρίζαν,
    τα βρωμερά γκολπόστ η βροχή θα ράντιζε,
    κι’ οι οπαδοί στους ντόκους θα γυρίζαν.

    Οι εξέδρες ξένες θα μας δέχονταν,
    οι εξέδρες οι πιό απομακρυσμένες
    κι’ εγώ σ’ αυτές αβρά θα σας εσύσταινα
    σαν σε παλιές, θερμές μου αγαπημένες.

    Τα βράδια, βάρδια κάνοντας, θα λέγαμε
    παράξενες του Πειραιά ιστορίες,
    για πρωταθλήματα ή για τα κύπελα,
    του Champions league, τις άγονες πορείες.

    Όταν πυκνή ομίχλη θα μας σκέπαζε,
    τους γαύρους θε ν’ ακούγαμε να κλαίνε
    και τα καράβια αθέατα θα τ’ ακούγαμε,
    περνώντας να σφυρίζουν και να πλένε.

    Μακριά, πολύ μακριά να ταξιδεύουμε,
    κι’ η πρόκριση πάντα μόνους να μας βρίσκει.
    εσείς τσιγάρα «Κάμελ» να καπνίζετε,
    κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω ουϊσκυ.

    Και μιά γριά στη Λυόν, κεντήστρα στίγματος,
    – μιά γριά σ’ ένα πολύβουο καφενείο –
    μιά αιμάσσουσα Ρεάλ θα μου στιγμάτιζε,
    κι’ ένα γυμνό, στο στήθος σας, κρανίο.

    Και μιά βραδιά στη Ρώμη, ή στη Βαλένθια
    στα μάτια οπαδού που θα χορέψει
    γυμνός στη Θύρα 7 ανάμεσα,
    θα δήτε – ίσως – τη νίκη να επιστρέψει.

    Καίσαρ, από ένα θάνατο σε αποδυτήρια,
    κι’ από ένα χωμάτινο στον πάγκο μνήμα,
    δε θα ‘ναι ποιητικώτερο και πι’ όμορφο,
    ο διάφεγγος βυθός και τ’ άγριο κύμα;

    Λόγια μεγάλα, πέναλτυ ανεκτέλεστα,
    φάουλ κοινά, κενά, «καπνός κι αθάλη»,
    που ίσως χτυπώντας τα να με οικτείρετε,
    γελώντας και κουνώντας το κεφάλι.

    Η μόνη μου παράκληση όμως θα ‘τανε,
    την ταχύτητά μου να μην ειρωνευθήτε.
    Κι’ όπως εγώ για έναν κόουτς εδεήθηκα,
    για έναν παπού εσείς προσευχηθήτε.

    Νίκος Καββαδίας, Μαραμπού,
    (πρώτη έκδοση, Περιοδικό «Ο Κύκλος» 1933)
    (δεύτερη έκδοση, Γήπεδο «Καραϊσκάκης» 2006)

  97. Κρίμα να περάσει απαρατήρητο το ποδοσφαιρικό επειδή σπανίζουν στο ιστολόγιο οι γάβροι 😉

  98. Κουνελόγατος said

    99. ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΠ. Τι το κάναμε εδώ, αμέρικαν μπαρ; Είπαμε να δώσουμε τον λόγο στους πικραμένους…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: